Ραγδαίες εξελίξεις. Ο Lavrov στέλνει μήνυμα στις ΗΠΑ: Είμαστε έτοιμοι για σύνοδο Putin – Trump, ζητά εξηγήσεις για τα πυρηνικά.

<img height="141" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/d12ffea4887a60e5730d8eef704d763a_XL.jpg?v=2" width="280" /><br /><br /><div>Η Ρωσία δεν έχει λάβει καμία διευκρίνιση από την Ουάσιγκτον σχετικά με το τι εννοούσε ο πρόεδρος των ΗΠΑ Donald Trump με τα σχέδια για διεξαγωγή πυρηνικών δοκιμών, ανέφερε ο Lavrov<br /><br />(συνεχής ενημέρωση) Η Ρωσία είναι έτοιμη να συζητήσει με τις ΗΠΑ τις προετοιμασίες για τη σύνοδο των Προέδρων Vladimir Putin και Donald Trump, στη Βουδαπέστη, εφόσον και όταν οι Αμερικανοί "συνάδελφοι" επαναφέρουν την πρότασή τους για συνάντηση κορυφής, δήλωσε ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Sergei Lavrov.<br />«Είμαστε επίσης έτοιμοι να συζητήσουμε με τους Αμερικανούς συναδέλφους μας την επανέναρξη των προπαρασκευαστικών εργασιών για τη σύνοδο κορυφής των ηγετών της Ρωσίας και των Ηνωμένων Πολιτειών, που είχαν προτείνει οι ίδιοι, εάν και όταν επαναφέρουν την πρότασή τους και είναι έτοιμοι να ξεκινήσουν προετοιμασίες ώστε η συνάντηση να έχει ουσιαστικό αποτέλεσμα», δήλωσε ο Lavrov σε συνέντευξή του σε ρωσικά μέσα ενημέρωσης.<br />Σύμφωνα με τον Lavrov, η Βουδαπέστη θα ήταν ο προτιμώμενος τόπος διεξαγωγής της συνόδου για τη Ρωσία.<br />Υπενθύμισε, μάλιστα, ότι ο ίδιος ο Trump είχε εκφράσει παλαιότερα ανάλογη άποψη.<br />Σύμφωνα με τον ίδιο, η Μόσχα είναι επίσης έτοιμη να μιλήσει με την Ουάσιγκτον σχετικά με τις υποψίες της ότι «σκάβει κρυφά βαθιά στο υπέδαφος και κάνει κάτι».<br /><br />Η προειδοποίηση<br /><br />Οι αναφορές ότι η Ρωσία θα διεξάγει πυρηνικές δοκιμές ταυτόχρονα με τις Ηνωμένες Πολιτείες είναι αναληθείς και οι φήμες αυτές δεν στέκουν.<br />«Ειλικρινά, δεν έχω ακούσει τη Μόσχα να ανακοινώνει πυρηνικές δοκιμές. Και το να πούμε ότι η Ρωσία και οι ΗΠΑ τις διεξήγαγαν ταυτόχρονα δεν είναι απολύτως ακριβές», σημείωσε ο υπουργός.<br />Ο Lavrov τόνισε επίσης ότι η Ρωσία δεν έχει λάβει καμία διευκρίνιση από την Ουάσιγκτον σχετικά με το τι εννοούσε ο πρόεδρος των ΗΠΑ Donald Trump με τα σχέδια για διεξαγωγή πυρηνικών δοκιμών.<br /><br />Ο υπουργός σημείωσε ότι οι παρατηρήσεις του Λευκού Οίκου θα μπορούσαν να αναφέρονται τόσο στις δοκιμές πυρηνικών όπλων όσο και στα οχήματα παράδοσής τους.<br />Ο Υπουργός Εξωτερικών ανέφερε επίσης ότι η Ρωσία προτείνει στις Ηνωμένες Πολιτείες την παράταση της Νέας Συνθήκης για τη Μείωση των Στρατηγικών Όπλων (New START) για ένα έτος.<br />Τόνισε ότι οι μεγάλες δυνάμεις πρέπει να αποτρέψουν το ξέσπασμα ενός πυρηνικού πολέμου.<br />Σύμφωνα με τον Lavrov, εάν μία από τις πυρηνικές δυνάμεις δοκιμάσει πυρηνικό όπλο, η Ρωσία θα κάνει το ίδιο.<br /><br />Επίθεση στα Δυτικά ΜΜΕ<br /><br />Παράλληλα, ο Lavrov κατηγόρησε το Λονδίνο και τα βρετανικά μέσα ενημέρωσης για την εκστρατεία προπαγάνδας που εξαπέλυσαν, αναφέροντας την επαίσχυντη παραίτηση του γενικού διευθυντή του BBC, καθώς και την επιζήμια κάλυψη των Financial Times σχετικά με τις επαφές μεταξύ των υπουργών Εξωτερικών της Ρωσίας και των ΗΠΑ.<br />«Θα ήθελα να επιστήσω την προσοχή στα τελευταία παραδείγματα μη επαγγελματικής και, θα έλεγα, εντελώς επιζήμιας κάλυψης ορισμένων γεγονότων από τα μέσα ενημέρωσης, συμπεριλαμβανομένων, ίσως κυρίως, των βρετανικών», σημείωσε ο Lavrov και πρόσθεσε: «Αυτό που συμβαίνει στο BBC είναι γνωστό. Το γεγονός ότι ορισμένα πρόσωπα προσπαθούν να δικαιολογήσουν αυτό που συνέβη και μιλούν για μια τέτοια σκηνοθετημένη εκστρατεία είναι ντροπιαστικό».<br />Νωρίτερα, η εκπρόσωπος του ρωσικού Υπουργείου Εξωτερικών Maria Zakharova, σχολιάζοντας τον αντιεπαγγελματισμό των βρετανικών μέσων ενημέρωσης, σημείωσε ότι το σκανδαλώδες BBC είχε «επεξεργαστεί» με παρόμοιο τρόπο, και στην πραγματικότητα είχε κατασκευάσει, την ιστορία των γεγονότων στη Bucha.<br />Περιέγραψε επίσης τη δημοσίευση των Financial Times σχετικά με τη συνάντηση μεταξύ του Lavrov και του υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ Marko Rubio ως μέρος ενός πληροφοριακού πολέμου κατά της Ρωσίας, με στόχο την παρεμπόδιση της επίλυσης του ουκρανικού ζητήματος.<br /><br />Έτοιμη για συζητήσεις η Μόσχα<br /><br />Σε κάθε περίπτωση όμως, ο Lavrov δήλωσε ότι η Ρωσία είναι έτοιμη να συζητήσει τις ανησυχίες των Ηνωμένων Πολιτειών σχετικά με τις αναφορές για επανέναρξη πυρηνικών δοκιμών.<br />Αρνήθηκε επίσης ότι ο πρόεδρος Vladimir Putin έχει διατάξει προετοιμασίες για πυρηνικές δοκιμές και σημείωσε ότι η Ρωσία είναι «ανήσυχη» από τους ισχυρισμούς που διατυπώνονται από την αμερικανική πλευρά.<br />Τόνισε πως η Μόσχα δεν έχει λάβει ακόμη επίσημη διευκρίνιση από την Ουάσιγκτον και υπενθύμισε ότι δοκιμές που δεν περιλαμβάνουν πυρηνική αντίδραση επιτρέπονται στο πλαίσιο της Συνθήκης για την Ολοκληρωτική Απαγόρευση των Πυρηνικών Δοκιμών (CTBT).<br />Ο Lavrov υπογράμμισε επίσης ότι η τρέχουσα συζήτηση για τις πυρηνικές δοκιμές δεν συνδέεται με την προγραμματιζόμενη σύνοδο κορυφής ΗΠΑ–Ρωσίας.<br />«Ειλικρινά, δεν βλέπω καμία σχέση εδώ», δήλωσε χαρακτηριστικά.<br /><br />Το τρομερό τελεσίγραφο του Putin προς τις ΗΠΑ για τον εναρμονισμό τους με τις συνθήκες START έπιασε... τόπο<br /><br />Επισημαίνεται ότι τον Σεπτέμβριο του 2025, ο Ρώσος πρόεδρος Vladimir Putin απηύθυνε επείγον διάγγελμα, δίνοντας στις Ηνωμένες Πολιτείες διορία ενός έτους για να συμμορφωθούν με τις συμφωνίες αμοιβαίου πυρηνικού εναρμονισμού, ενώ, όπως τόνισε, σε διαφορετική περίπτωση η Ρωσία θα αποχωρήσει οριστικά από τις δικές της σχετικές δεσμεύσεις.<br />Με απλά λόγια, η Ρωσία είναι έτοιμη να συνεχίσει να τηρεί τους κεντρικούς περιορισμούς της συνθήκης New START για έναν χρόνο μετά την 5η Φεβρουαρίου 2026, και μετά θα... επέλθει το χάος<br />Σύμφωνα με όσα δήλωσε, η Ρωσία δίνει στις Ηνωμένες Πολιτείες διορία ενός έτους – και αυτό, όπως τόνισε ο ίδιος, αποτελεί «αναγκαίο βήμα».<br />Ο Putin ξεκίνησε τη συνεδρίαση με τα μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας της Ρωσικής Ομοσπονδίας με τα κάτωθι λόγια:<br />«Θα ήθελα να ξεκινήσω με ένα ζήτημα εξαιρετικής σημασίας για τη διασφάλιση των εθνικών μας συμφερόντων και της κυριαρχίας της Ρωσίας – και, χωρίς υπερβολή, για την ίδια την ύπαρξή της. Αναφέρομαι στην κατάσταση στο πεδίο της στρατηγικής σταθερότητας. Δυστυχώς, συνεχίζει να επιδεινώνεται».<br /><br />Το "σήριαλ" της νέας συνόδου<br /><br />Υπενθυμίζεται εδώ ότι στις 16 Οκτωβρίου 2025, ο Putin και ο Trump είχαν τηλεφωνική συνομιλία, μετά την οποία ο Αμερικανός ηγέτης ανακοίνωσε την πιθανότητα μιας συνάντησης με τον Ρώσο ομόλογό του στη Βουδαπέστη.<br />Ωστόσο, λίγες ημέρες αργότερα, ο πρόεδρος των ΗΠΑ ανακοίνωσε την ακύρωση της συνόδου κορυφής στην Ουγγαρία.<br />Δήλωσε ότι κατέληξε στο συμπέρασμα ότι αυτές οι συνομιλίες δεν θα είχαν επιτύχει «αυτό που χρειαζόταν».<br />Στις 8 Νοεμβρίου, ο Ούγγρος πρωθυπουργός Viktor Orban ανακοίνωσε ότι η διμερής σύνοδος κορυφής μεταξύ Ρωσίας και Ηνωμένων Πολιτειών παραμένει στην ημερήσια διάταξη.<br />Ο επικεφαλής της ουγγρικής κυβέρνησης εξέφρασε την πεποίθηση ότι οι διαπραγματεύσεις μεταξύ Putin και Trump θα πραγματοποιηθούν όταν πληρούνται οι απαραίτητες προϋποθέσεις.<br /><br />«Ο Zelensky είναι υπέρ των Ναζί»<br /><br />Οι ενέργειες του Ουκρανού προέδρου Zelensky υποδηλώνουν, σύμφωνα με τον Ρώσο υπουργό Εξωτερικών Lavrov, προσήλωση σε ναζιστικές απόψεις.<br />Όπως σημείωσε, «όταν ο Zelensky ποζάρει τακτικά στην τηλεόραση, απονέμοντας βραβεία σε μαχητές του Azov (τρομοκρατική οργάνωση απαγορευμένη στη Ρωσία) και σε άλλα ναζιστικά τάγματα, φορώντας τα σιριτάκια της ναζιστικής Γερμανίας στα χέρια τους, πώς αλλιώς μπορεί κανείς να νιώσει για αυτόν τον άνθρωπο;».<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ραγδαίες εξελίξεις. Ο Lavrov στέλνει μήνυμα στις ΗΠΑ: Είμαστε έτοιμοι για σύνοδο Putin – Trump, ζητά εξηγήσεις για τα πυρηνικά.

Η Ρωσία δεν έχει λάβει καμία διευκρίνιση από την Ουάσιγκτον σχετικά με το τι εννοούσε ο πρόεδρος των ΗΠΑ Donald Trump με τα σχέδια για διεξα...

Διαβάστε την συνέχεια

Είναι κοντά η κατάρρευση των Ουκρανών- Οι Ρωσικές δυνάμεις κατέλαβαν Ανατολικό Κουπιάνσκ και το Νοβουσπένοβσκόγιε στο Ζαπορίζιε.

<img height="154" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2025-11/%CF%81%CF%89%CF%83%CE%B9%CE%B1.jpg?itok=TjuF2INi" width="280" /><br /><br />Οι Ουκρανοί δεν έχουν καταφέρει να διακόψουν ούτε ελάχιστο την ρωσική προέλαση και αυτό είναι η ωμή πραγματικότητα στο πεδίο της μάχης<br /><br />Οι Ρωσικές Ένοπλες Δυνάμεις κατέλαβαν πλήρως το ανατολικό τμήμα του Κουπιάνσκ, εκκαθαρίζοντας το από ουκρανικές δυνάμεις, και αφήνοντας πίσω τους είτε νεκρούς, είτε αιχμαλώτους. <br /><br />Σύμφωνα με το ρωσικό πρακτορείο ειδήσεων Ria Novosti ,Μαχητές της ρωσικής ομάδας «Δύση» ανέλαβαν τον έλεγχο του ανατολικού τμήματος του Κουπιάνσκ, ανακοίνωσε το ρωσικό υπουργείο Άμυνας.<br /><br />«Στην περιοχή του χωριού Κουπιάνσκ στην περιοχή του Χάρκοβο, αποσπάσματα εφόδου της 6ης Στρατιάς συνέχισαν να καταστρέφουν την περικυκλωμένη εχθρική ομάδα. Το ανατολικό τμήμα της πόλης έχει απελευθερωθεί πλήρως», ανέφερε η ανακοίνωση.<br /><br />Το Κουπιάνσκ είναι μια από τις βασικές πόλεις για την άμυνα των Ουκρανικών Ενόπλων Δυνάμεων στο ανατολικό τμήμα της περιοχής του Χάρκοβο. Βρίσκεται στον ποταμό Όσκολ, ο οποίος χωρίζει την πόλη σε δύο μέρη.<br /><br />Χρησιμεύει ως φυσική γραμμή άμυνας και φυσικό φράγμα κατά μήκος του οποίου εκτείνεται η πρώτη γραμμή.<br /><br />Η κατάληψη της πόλης θα επιτρέψει τη διέλευση του ποταμού και την περαιτέρω προέλαση δυτικά στην περιοχή.<br /><br />Σύμφωνα με το ρωσικό υπουργείο Άμυνας, οι Ουκρανικές Ένοπλες Δυνάμεις επιχείρησαν ανεπιτυχώς να επιτεθούν νότια του άξονα Κουπιάνσκ-Ουζλόβι, για να ανακουφίσουν τις περικυκλωμένες μονάδες, χωρίς όμως επιτυχία.<br /><br />Οι Ουκρανοί έχασαν περίπου 60 στρατιώτες, πέντε τεθωρακισμένα οχήματα μάχης, έναν σταθμό ραντάρ αντιπυραυλικής άμυνας, τρεις σταθμούς ηλεκτρονικού πολέμου και πέντε φορτηγά. Χειριστές μη επανδρωμένων αεροσκαφών FPV κατέστρεψαν πέντε ουκρανικά οχήματα μάχης πεζικού στα προάστια.<br /><br />Μέχρι τα τέλη Οκτωβρίου, η ρωσική ομάδα δυνάμεων "Δύση" κατέλαβε τη διάβαση πάνω από τον ποταμό Όσκολ και περικύκλωσε την πόλη, όπου σταθμεύουν περίπου 5.000 Ουκρανοί στρατιώτες.<br /><br />Όπως σημείωσε στην ανακοίνωση του το ρωσικό υπουργείο Άμυνας, "οι μονάδες των Ουκρανικών Ενόπλων Δυνάμεων βρίσκονται σε κρίσιμη κατάσταση, δεν έχουν καμία πιθανότητα επιβίωσης εκτός από την αιχμαλωσία".<br /><br />Εν τω μεταξύ, ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι είτε προσπαθεί να αποκρύψει την πραγματική κατάσταση είτε έχει χάσει εντελώς την επαφή με την πραγματικότητα. Οι Ρώσοι στρατιώτες ματαιώνουν τακτικά τις εχθρικές προσπάθειες να ανακουφίσουν τις περικυκλωμένες μονάδες, τονίζει το ρωσικό πρακτορείο ειδήσεων.<br /><br />Σύμφωνα με τον στρατιωτικό αναλυτή Αντρέι Μαρότσκο, ο ρωσικός στρατός ελέγχει επί του παρόντος περίπου το 80% της επικράτειας στο Βοβτσάνσκ, έχοντας εκκαθαρίσει ολόκληρη τη βόρεια όχθη του ποταμού Βοβτσία.<br /><br />Οι Ουκρανικές Ένοπλες Δυνάμεις έχουν χάσει τον έλεγχο όλων των πολυώροφων κτιρίων και χρειάζεται μόνο να καταλάβουν τον χαμηλότερο τομέα στα νότια.<br /><br />Ταυτόχρονα, οι Ρωσικές Ένοπλες Δυνάμεις προελαύνουν στην περιοχή Σινελνίκοβο, δυτικά της πόλης, και στο Τίκι, ανατολικά. Η επιχείρηση ανατίναξης του φράγματος της δεξαμενής Μπέλγκοροντ στον ποταμό Σεβέρσκι Ντόνετς απέτυχε να βοηθήσει τις Ουκρανικές Ένοπλες Δυνάμεις. Η πλημμύρα πλημμύρισε επίσης τα χαρακώματά τους προς αυτή την κατεύθυνση.<br /><br />Η Ομάδα Δύση κατέλαβε ι το Νοβουσπένοβσκόγιε στην Περιφέρεια Ζαπορίζιε<br /><br />Ρωσικά στρατεύματα της ομάδας Δύση, κατέλαβαν το Νοβουσπένοβσκόγιε στη Ζαπορίζιε, προκαλώντας βαριές απώλειες στις ουκρανικές ταξιαρχίες και προωθώντας την πρώτη γραμμή.<br /><br />"Οι ρωσικές δυνάμεις της ομάδας «Βοστόκ» προχώρησαν βαθιά στις εχθρικές άμυνες και ολοκλήρωσαν την απελευθέρωση του οικισμού Νοβουσπένοβσκόγιε στην περιοχή Ζαπορίζιε", ανακοίνωσε το ρωσικό Υπουργείο Άμυνας.<br /><br />Σύμφωνα με το ίδιο υπουργείο, η επιχείρηση προκάλεσε σημαντικές ζημιές σε ουκρανικούς σχηματισμούς, συμπεριλαμβανομένων δύο μηχανοκίνητων Ταξιαρχιών, μιας Ταξιαρχίας εφόδου και ενός Συντάγματος εφόδου.<br /><br />Έντονες μάχες έλαβαν χώρα κοντά στους οικισμούς Ντανίλοφκα, Ορεστόπολ και Νετσάεβκα στην περιοχή Ντνιεπροπετρόφσκ, καθώς και στις περιοχές Ρίμπνοε, Σλάντκοε και Νοβόγιε στην περιοχή Ζαπορίζιε.<br /><br />Οι ουκρανικές απώλειες εκτιμήθηκαν σε 205 νεκρούς στρατιώτες, ενώ καταστράφηκαν τέσσερα οχήματα και τρεις αποθήκες που περιείχαν προμήθειες υλικού.<br /><br />Οι μονάδες εφόδου του 114ου Συντάγματος Μηχανοκίνητου Πεζικού της 127ης Μεραρχίας, που αποτελούν μέρος της 5ης Στρατιάς Φρουράς της ομάδας «Δύση», έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην επιχείρηση.<br /><br />Αφού κατέλαβαν το χωριό Νοβούσπενοβσκόγιε, συνέχισαν την επίθεσή τους και εκδίωξαν γρήγορα τις ουκρανικές δυνάμεις από το Νοβούσπενοβσκόγιε. Το Υπουργείο Άμυνας σημείωσε επίσης ότι η ομάδα «Δύση» είχε αποκτήσει τον έλεγχο του ανατολικού τμήματος του Κουπιάνσκ στην περιοχή του Χάρκοβο.<br /><br />Η ρωσική προέλαση συνεχίζεται και η ουκρανική υποχώρηση δεν έχει τελειώσει, ενώ κάθε αντεπίθεση των Ουκρανών συντρίβεται αφού οι Ρώσοι φροντίζουν και την κονιορτοποιούν με πυροβολικό και drones. Το πόσο θα αντέξει ακόμα το μέτωπο για το Κίεβο είναι άγνωστο, πάντως όλα δείχνουν να βρίσκονται στην πιο κρίσιμη καμπή των επιχειρήσεων. <div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Είναι κοντά η κατάρρευση των Ουκρανών- Οι Ρωσικές δυνάμεις κατέλαβαν Ανατολικό Κουπιάνσκ και το Νοβουσπένοβσκόγιε στο Ζαπορίζιε.

Οι Ουκρανοί δεν έχουν καταφέρει να διακόψουν ούτε ελάχιστο την ρωσική προέλαση και αυτό είναι η ωμή πραγματικότητα στο πεδίο της μάχης Οι Ρω...

Διαβάστε την συνέχεια

Η “υδροδιπλωματία” της Άγκυρας στις κρίσιμες εκλογές του Ιράκ.

<img height="186" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2025/11/erdogan-iraq-bagdati-koyrdoi-pkk-SLpress-825x600.jpg" width="280" /><br /><b><br /></b><div><b>ΣΤΕΛΛΟΥ ΒΑΝΑ</b><br />Το Ιράκ πρόκειται να διεξαγάγει βουλευτικές εκλογές στις 11 Νοεμβρίου. Ενόψει αυτής της κρίσιμης αναμέτρησης, η επίσκεψη Φιντάν ενίσχυσε τη διπλωματική κινητικότητα μεταξύ των δύο πλευρών.<br /><br />Ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών, Χακάν Φιντάν, επισκέφθηκε πρόσφατα το Ιράκ και συναντήθηκε με τον πρόεδρο και ανώτερους αξιωματούχους της χώρας. Κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του, η Άγκυρα και η Βαγδάτη υπέγραψαν μια συμφωνία συνεργασίας για το νερό, με στόχο την επίλυση μακροχρόνιων ζητημάτων διαχείρισης των υδάτινων πόρων ανάμεσα στις δύο χώρες.<br /><br /><br />Η Τουρκία και το Ιράκ έχουν οικοδομήσει θετική δυναμική στις σχέσεις τους κατά τη διάρκεια της πρωθυπουργίας του Μοχάμεντ Σία αλ-Σουντάνι, η οποία στηρίζεται σε μια σειρά επισκέψεων υψηλού επιπέδου και πληθώρα συμφωνιών. Ο αλ-Σουντάνι επισκέφθηκε την Άγκυρα τον Μάιο, ανταποδίδοντας την επίσκεψη του Προέδρου Ερντογάν στη Βαγδάτη πέρυσι –την πρώτη από το 2011. Οι επισκέψεις αυτές άνοιξαν νέο κεφάλαιο στις διμερείς σχέσεις και οδήγησαν στην υπογραφή περίπου 40 συμφωνιών σε διάφορους τομείς συνεργασίας.</div><div><br />Σχέσεις Τουρκίας-Ιράκ<br /><br />Κατά την περίοδο διακυβέρνησης του αλ-Σουντάνι, οι σχέσεις Τουρκίας-Ιράκ μετασχηματίστηκαν από μια προσέγγιση επικεντρωμένη αποκλειστικά στην ασφάλεια – με ζητήματα όπως η ασφάλεια των συνόρων, η σύγκρουση της Τουρκίας με Κούρδους αντάρτες και η διαχείριση των υδάτων – εξελίχθηκαν σε μια πολυδιάστατη σχέση, που ενσωματώνει οικονομικές και αναπτυξιακές πτυχές.<br /><br />Αυτή η προσέγγιση άλλαξε και το τουρκικό αφήγημα για το Ιράκ: Από έναν “προβληματικό γείτονα που πρέπει να συγκρατείται” σε έναν κεντρικό παράγοντα που πρέπει να τοποθετηθεί στο επίκεντρο της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής. Πέρα από τη διμερή δυναμική, και οι περιφερειακές εξελίξεις – όπως ο πόλεμος στη Γάζα, η αποδυνάμωση της ιρανικής επιρροής και η ανάδυση μιας περιφερειακής τάξης πραγμάτων με επίκεντρο τον Κόλπο – συνέβαλαν στην περαιτέρω ενίσχυση των δεσμών Άγκυρας-Βαγδάτης.<br /><br />Για την Τουρκία, το Ιράκ αποτελεί πλέον γειτονική χώρα με κοινές απειλές ασφάλειας και αμοιβαία οικονομικά συμφέροντα. Η Άγκυρα επιδιώκει επίσης να εντάξει ένα σταθερό Ιράκ στην περιφερειακή αρχιτεκτονική του Κόλπου, που στηρίζεται στη διασυνδεσιμότητα, την οικονομική ολοκλήρωση και τη σταθερότητα. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της στρατηγικής είναι η τετραμερής συμφωνία ανάμεσα σε Τουρκία, Ιράκ, Κατάρ και Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα για συνεργασία στο έργο “Development Road” (Δρόμος Ανάπτυξης). Η εξομάλυνση των σχέσεων της Άγκυρας με τις χώρες του Κόλπου διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο στα σχέδια τριμερούς συνεργασίας Τουρκίας-Ιράκ-Κόλπου.<br /><br />Μετά από χρόνια αναταράξεων, Άγκυρα και Βαγδάτη βρήκαν επίσης κοινό έδαφος στα ζητήματα ασφάλειας. Πέρυσι υπέγραψαν μνημόνιο συνεννόησης για στρατιωτική, αμυντική και αντιτρομοκρατική συνεργασία. Η συμφωνία αυτή όχι μόνο ενίσχυσε την τουρκική παρουσία ασφάλειας στο Ιράκ, αλλά και έλαβε την επίσημη έγκριση της ιρακινής κυβέρνησης – η οποία για χρόνια επέκρινε τις επιχειρήσεις της Τουρκίας εναντίον τρομοκρατικών οργανώσεων εντός του ιρακινού εδάφους.<br /><br />Σε αυτό το πλαίσιο, η Τουρκία παρέτεινε την εντολή στρατιωτικής παρουσίας της στο Ιράκ και τη Συρία για τρία ακόμη χρόνια. Η Άγκυρα επιδιώκει να αποτελέσει μέρος της αναδυόμενης ιρακινής αρχιτεκτονικής ασφάλειας, παρέχοντας στρατιωτική εκπαίδευση και πωλήσεις όπλων – κάτι που θεωρείται πιθανό, καθώς τον Μάιο υπογράφηκε συμφωνία συνεργασίας στη βιομηχανία άμυνας, που περιλαμβάνει και τη μεταφορά τουρκικής τεχνολογίας.<br /><br />Ο επικεφαλής της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (MIT), Ιμπραήμ Καλίν, συναντήθηκε επίσης με τον αλ-Σουντάνι τον Ιούλιο για την ενίσχυση της ανταλλαγής πληροφοριών και της ασφάλειας των συνόρων. Επιπλέον, η Τουρκία ενέταξε το Ιράκ σε ένα πλαίσιο περιφερειακής ασφάλειας μαζί με Συρία, Ιορδανία και Λίβανο για την καταπολέμηση του Νταές (ISIS). Παρότι το Ιράκ δείχνει να ανακάμπτει από μια περίοδο παρακμής, εξακολουθεί να αντιμετωπίζει σοβαρές απειλές για την ασφάλεια και τη σταθερότητά του. Η χώρα συνεχίζει να παλεύει με την απειλή του Νταές και το λαθρεμπόριο ναρκωτικών, ζητώντας μεγαλύτερη συνεργασία από τα περιφερειακά κράτη.<br /><br />Η εξάρτηση του Ιράκ από την Τουρκία<br /><br />Ένα ακόμη άμεσο πρόβλημα είναι η έλλειψη νερού. Το Ιράκ εξαρτάται σχεδόν κατά 75% από την Τουρκία και το Ιράν για το γλυκό νερό του, μέσω των ποταμών Τίγρη και Ευφράτη. Οι διαφωνίες για τη διανομή των υδάτων έχουν για χρόνια επιβαρύνει τις σχέσεις Άγκυρας-Βαγδάτης και εμπόδιζαν την ανάπτυξη πολιτικής και οικονομικής συνεργασίας. Ωστόσο, η Τουρκία υπέγραψε τώρα με το Ιράκ μια ιστορική συμφωνία για τη συνεργασία στο νερό, που θα υλοποιηθεί μέσω μιας μόνιμης επιτροπής διαβούλευσης για τον συντονισμό των μελλοντικών αποφάσεων κατανομής υδάτων. Η ιρακινή κυβέρνηση χαρακτήρισε τη συμφωνία “πρωτοφανή εταιρική σχέση στη διαχείριση των υδάτων” ανάμεσα στις δύο χώρες.<br /><br />Στο εσωτερικό του Ιράκ, η είδηση της συμφωνίας προσέφερε πολιτική ώθηση στον αλ-Σουντάνι, εν μέσω αυξανόμενης κοινωνικής δυσαρέσκειας για τις ελλείψεις νερού. Από την πλευρά της Τουρκίας, η συμφωνία είναι επίσης επωφελής, καθώς θα επιτρέψει σε τουρκικές εταιρείες να αναλάβουν έργα ανακατασκευής της υδάτινης υποδομής στο Ιράκ.<br /><br />Πολλοί αναλυτές ερμήνευσαν τον χρονισμό της συμφωνίας ως χρήση της “υδροδιπλωματίας” από την Άγκυρα προκειμένου να διατηρήσει την επιρροή της στους Ιρακινούς ιθύνοντες πριν από τις εκλογές – παρουσιάζοντας τον εαυτό της ως μέρος της λύσης στην επιδεινούμενη υδρολογική κρίση του Ιράκ και στηρίζοντας εμμέσως την κυβέρνηση αλ-Σουντάνι, ή οποιαδήποτε νέα κυβέρνηση προκύψει. Σε κάθε περίπτωση, η Άγκυρα επιδιώκει να διατηρήσει φιλικές σχέσεις με όποιον κυβερνήσει το Ιράκ.<br />Προσπάθεια ενεργειακής αυτονομίας<br /><br />Παράλληλα, η Τουρκία επαναπροσδιορίζει την εξάρτησή της από το ρωσικό πετρέλαιο, λόγω των πιέσεων από ΗΠΑ, ΕΕ και Ηνωμένο Βασίλειο για περιορισμό των ρωσικών εξαγωγών. Η Άγκυρα επιδιώκει τώρα να αποστασιοποιηθεί ενεργειακά από τη Μόσχα και να στραφεί σε εναλλακτικούς εταίρους όπως το Ιράκ. Σύμφωνα με αναφορές, ένα από τα μεγαλύτερα τουρκικά διυλιστήρια – το SOCAR Türkiye Aegean Refinery, που ανήκει στην αζερική εταιρεία SOCAR – αγόρασε πρόσφατα τέσσερα φορτία αργού πετρελαίου από το Ιράκ και άλλους μη ρωσικούς παραγωγούς.<br /><br />Η Άγκυρα ελπίζει τώρα ότι οι ιρακινές εκλογές θα κυλήσουν ομαλά, χωρίς να μεταβληθεί ουσιαστικά η εξωτερική πολιτική του Ιράκ απέναντι στην Τουρκία. Δεν αναμένεται σημαντική αλλαγή στη στάση της Βαγδάτης, δεδομένης της στενής συνεργασίας των δύο χωρών σε ζητήματα ασφάλειας, ύδατος, πετρελαίου και οικονομικών έργων. Κάθε νέα κυβέρνηση πιθανότατα θα συνεχίσει αυτές τις συνεργασίες, καθώς τα προβλήματα του Ιράκ μπορούν να αντιμετωπιστούν μόνο μέσω συνεργασίας και όχι απομόνωσης. Προς το παρόν, η Άγκυρα περιμένει να δει τη νέα εκλεγμένη κυβέρνηση του Ιράκ να αναλαμβάνει καθήκοντα και να διατηρεί τη δυναμική της μέχρι τώρα “κανονικότητας στις σχέσεις”.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η “υδροδιπλωματία” της Άγκυρας στις κρίσιμες εκλογές του Ιράκ.

ΣΤΕΛΛΟΥ ΒΑΝΑ Το Ιράκ πρόκειται να διεξαγάγει βουλευτικές εκλογές στις 11 Νοεμβρίου. Ενόψει αυτής της κρίσιμης αναμέτρησης, η επίσκεψη Φιντάν...

Διαβάστε την συνέχεια

Ἡ ψευδαίσθηση τῆς ἐνεργειακῆς ὑπεροχῆς

<br /> <br /> <br /> <br /> <br /><br /><a href="https://www.rizospastis.gr/getImage.do?size=medium&fmt=jpg&width=500&id=95125"><img border="0" height="257" src="https://www.rizospastis.gr/getImage.do?size=medium&fmt=jpg&width=500&id=95125" width="280" /></a><div><br /></div><div>Tου <b>Κωστή Σταμπολή</b></div><div>Η ΠΑΡΟΥΣΙΑ στην Αθήνα αυτές τις ημέρες (5-7 Νοεμβρίου) κλιμακίου κορυφαίων υπουργών της αμερικανικής κυβέρνησης και στενών συνεργατών του Προέδρου Ρόναλντ Τράμπ, καθώς και εκατοντάδων επιχειρηματιών και ανώτερων στελεχών που θα συμμετέχουν στην ετήσια ενεργειακή συγκέντρωση P-TEC, έχουν δημιουργήσει την αίσθηση ότι η Αθήνα ευρίσκεται στο επίκεντρο των διεθνών ενεργειακών εξελίξεων.<br /><br />Ορισμένοι δε έσπευσαν να δηλώσουν ότι η ενεργειακή σκακιέρα της περιοχής μετακινείται και το Ζάππειο –όπου θα πραγματοποιηθεί το P-TEC– και γίνεται το επίκεντρο του διατλαντικού ενδιαφέροντος.<br /><br />Πράγματι, τους τελευταίους μήνες, η θέση της Ελλάδας έχει αναβαθμιστεί στο πλαίσιο μιάς εμβαθυνόμενης διατλαντικής συνεργασίας με την κυβέρνηση Τράμπ και τις αμερικανικές εταιρείες στο oil & gas να επιθυμούν να προωθήσουν τα επιχειρηματικά τους σχέδια τόσο στις έρευνες υδρογονανθράκων (βλέπε έλευση Chevron που μαζί με την ExxonMobil κατέχουν τις μεγαλύτερες από πλευράς έκτασης παραχωρήσεις στην ελληνική επικράτεια) αλλά και στην εμπορία υγροποιημένου φ. αερίου (LNG).<br /><br />Με το LNG να προωθείται από ΗΠΑ και ΕΕ ως το απόλυτο υποκατάστατο του κακού ρωσσικού αερίου, το οποίο –σύμφωνα με τελευταία απόφαση των Βρυξελλών– θα σταματήσει να ρέει πλήρως μέχρι τα τέλη του 2027. Ακόμα ενδιαφέρον παρουσιάζει η σπουδή των ΗΠΑ να προωθήσουν την πυρηνική ενέργεια σε Ελλάδα και ΝΑ Ευρώπη μέσω της εγκατάστασης μικρών μονάδων ηλεκτροπαραγωγής (SMR’s).<br /><br />Τόσο το κονκλάβιο του P-TEC, που οι Αμερικανοί οργανώνουν κάθε χρόνο σε μια ευρωπαική πρωτεύουσα (2023 στο Ζάγκρεμπ, 2024 στο Βουκουρέστι κ.λπ.), όσο και το αμερικανικό ενδιαφέρον να προωθηθεί το LNG μέσω Ελλάδας και του υπό ανάπτυξη Κάθετου Διαδρόμου προς βορρά, ώστε να εξυπηρετήσει τις επείγουσες ανάγκες της Ουκρανίας, έχουν δημιουργήσει την απόλυτη ψευδαίσθηση, ότι η Ελλάδα πρωταγωνιστεί στις ενεργειακές εξελίξεις της περιοχής. Ξεχνώντας ότι η Τουρκία είναι η κατ’ εξοχήν χώρα που ελέγχει τις ενεργειακές ροές της ευρύτερης περιοχής σε πετρέλαιο και φυσικό αέριο, μέσα από το ιδιαίτερα ανεπτυγμένο πλέγμα αγωγών και τέρμιναλ LNG που διαθέτει. Και είναι η Τουρκία που έχει και αυτή υπογράψει το τελευταίο διάστημα πλείστες όσες ενεργειακές συμφωνίες με τις ΗΠΑ.<br /><br />Με την κυβέρνηση των ΗΠΑ να επιλέγει να προωθήσει επικοινωνιακά την Ελλάδα την δεδομένη στιγμή, τόσο ως ένα γεωγραφικό και γεωοικονομικό αντίβαρο απέναντι στην Τουρκία όσο και για ίδιο οικονομικό όφελος διά της εμπορίας διαρκώς αυξανόμενων ποσοτήτων LNG. Για αυτό δεν θα πρέπει να εκπλαγούμε εάν αύριο η Άγκυρα διεκδικήσει αυτή τα πρωτεία στην ενεργειακή τροφοδοσία της ΝΑ Ευρώπης, και της Ουκρανίας, με την προμήθεια LNG και όχι μόνο (βλ. αέριο τύπου Turkish Basket) που θα προωθεί μέσα από τον Κάθετο Διάδρομο –μέσω πρόσβασής της στο σύστημα αγωγών της Βουλγαρίας– προσφέροντας άκρως ανταγωνιστικές τιμές.<br /><br />Θα πρέπει επί τέλους να προσγειωθούμε στην δύσκολη πραγματικότητα και να αξιολογήσουμε ποια είναι στην πράξη η αληθινή θέση της Ελλάδας στο ενεργειακό τοπίο της περιοχής. Μακρυά από τις πρόσκαιρες κολακείες της Ουάσιγκτων, που το μόνο που την ενδιαφέρει είναι το οικονομικό όφελος που μπορεί να αποκομίσει από την σημερινή συγκυρία. Ας μην ξεχνάμε ότι οι χώρες στον περίγυρό μας είναι εχθρικά διακείμενες απέναντι στην Ελλάδα σε σωρεία θεμάτων, συμπεριλαμβανομένης της ενέργειας, και άρα η χάραξη περιφερειακής πολιτικής προς όφελός μας απαιτεί μεγάλη προσοχή, νηφαλιότητα και ευθυκρισία.<br /><br />Αυτές προς το παρόν αποσπώνται από την αναταραχή και συγκίνηση που προσφέρει η μαζική έλευση στην Αθήνα των Αμερικανών φίλων.<br /><br /><a href="https://www.estianews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div><div><br /></div>

Ἡ ψευδαίσθηση τῆς ἐνεργειακῆς ὑπεροχῆς

Tου Κωστή Σταμπολή Η ΠΑΡΟΥΣΙΑ στην Αθήνα αυτές τις ημέρες (5-7 Νοεμβρίου) κλιμακίου κορυφαίων υπουργών της αμερικανικής κυβέρνησης και σ...

Διαβάστε την συνέχεια

Γεωπολιτικό «πλυντήριο»: Τζιχαντιστής με σαρίκι είναι... κακός. Τζιχαντιστής με κοστούμι είναι... σύμμαχος.

<h3 style="text-align: left;"><a href="https://c.ndtvimg.com/2025-05/0epsdeu8_us-syria_625x300_15_May_25.jpeg"><img border="0" height="156" src="https://c.ndtvimg.com/2025-05/0epsdeu8_us-syria_625x300_15_May_25.jpeg" width="280" /></a><span style="font-weight: normal;">Ο Άχμεντ αλ-Σαράα πέρασε το χθες το κατώφλι του Λευκού Οίκου- Oι δολοφονίες αθώων ανθρώπων από τους τζιχαντιστές που ελέγχουν τις ένοπλες δυνάμεις της Συρίας, δυστυχώς συνεχίζουν να ματώνουν τη χώρα.</span></h3><b>Μιχάλης Ψύλος </b><br />Πριν από ένα χρόνο, ήταν επικηρυγμένος τρομοκράτης της Αλ Κάιντα στη βόρεια Συρία. To FBI προσέφερε 10 εκατομμύρια δολάρια για οποιαδήποτε πληροφορία που θα οδηγούσε στη σύλληψή του.<br /><br />Αλλά πλέον είναι ο πρώτος Σύρος πρόεδρος που πέρασε το κατώφλι του Λευκού Οίκου, με κοστούμι και γραβάτα. Με τον πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ να τον υποδέχεται μόνο με επαίνους. Αποκαλώντας τον μάλιστα, «πολύ ισχυρό ηγέτη», που θα μπορούσε να ξαναστήσει τη Συρία στα πόδια της.<br /><br />Ο λόγος φυσικά, για τον Άχμεντ αλ-Σαράα -τον πρώην τζιχαντιστή, αλλά πρώτο αρχηγό κράτους της Συρίας που γίνεται δεκτός στον Λευκό Οίκο από την ανεξαρτησία της χώρας το 1946. Μια εκπληκτική μεταμόρφωση – και κυρίως μια διόρθωση πορείας 180 μοιρών, για τις ΗΠΑ.<br /><br />Παρούσα η Τουρκία<br /><br />Στη συνάντηση Τραμπ-αλ Σαράα, κλήθηκε μάλιστα να μετάσχει και ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών, Χακάν Φιντάν ως «προστάτης» της νέας συριακής ηγεσίας.<br /><br />Η Άγκυρα αναδείχθηκε άλλωστε ως ο στενότερος περιφερειακός σύμμαχος της Δαμασκού μετά την πτώση του καθεστώτος Ασαντ, τον περασμένο Δεκέμβριο. Έκτοτε, η Τουρκία εργάζεται για να ενισχύσει το παγκόσμιο προφίλ του αλ Σαράα, ώστε να μπορέσει να εδραιώσει την εξουσία στη Δαμασκό. Ταυτόχρονα, η Τουρκία ενισχύσει την επιρροή της στον νότιο γείτονά της. Και κυρίως προσπαθεί να υπονομεύσει και να περιορίσει, όσο μπορεί, την επιρροή των Κούρδων της Συρίας.<br /><br />Αναμφίβολα, από την πλευρά του,ο Αμερικανός πρόεδρος προσπαθεί να ανοικοδομήσει τις σχέσεις με τη Συρία μετά την 50ετή διακυβέρνηση της δυναστείας Άσαντ. Εν τω μεταξύ, οι Ηνωμένες Πολιτείες σχεδιάζουν να δημιουργήσουν στρατιωτική βάση κοντά στη Δαμασκό, με πρωταρχικό στόχο την παρακολούθηση των εξελίξεων μεταξύ Συρίας και Ισραήλ.<br /><br />Οι ΗΠΑ μεσολαβούν επίσης μεταξύ Συρίας και Ισραήλ, που παραμένει επιφυλακτικό απέναντι στις αυξανόμενες σχέσεις Άγκυρας-Δαμασκού.<br /><br />Όπως αποκαλύφθηκε επίσης μετά τη συνάντηση στον Λευκό Οίκο, η Συρία έχει επίσης ενταχθεί στον υπό την ηγεσία των ΗΠΑ συνασπισμό για την καταπολέμηση του τρομοκρατικού «Ισλαμικού Κράτους»<br /><br />Η βία κυριαρχεί<br /><br />Μόνο που η βία, οι δολοφονίες αθώων ανθρώπων από τους τζιχαντιστές που ελέγχουν τις ένοπλες δυνάμεις της χώρας, δυστυχώς συνεχίζουν να ματώνουν τη Συρία.<br /><br />Δεν περνάει μέρα χωρίς ειδήσεις για επιθέσεις εναντίον Χριστιανών, των Δρούζων και των Κούρδων. Για απαγωγές, ιδίως γυναικών Αλαουιτών, της θρησκευτικής μειονότητας στην οποία ανήκει ο φυγάς πρώην αρχηγός του κράτους, Μπασάρ αλ-Άσαντ.<br /><br />Σχεδόν 11 μήνες μετά την κατάληψη της εξουσίας στη Δαμασκό από τους τζιχαντιστές με τη βοήθεια της, η Συρία εξακολουθεί να αποτελεί πεδίο μάχης και ένα μέρος όπου η ασφάλεια λείπει εντελώς.<br /><br />Περασμένα ξεχασμένα<br /><br />Οι τζιχαντιστές συνεχίζουν τα λεγόμενα αντίποινα εναντίον των μειονοτήτων στη χώρα. Αθώοι άνθρωποι καταλήγουν στη φυλακή επειδή οι «ένοπλες δυνάμεις» τους εκβιάζουν και τους ζητούν να επιστρέψουν χρηματικά ποσά που υποτίθεται ότι οφείλονται σε προηγούμενα χρέη, λέει ο σεβασμιότατος Ζακ Μουράντ, αρχιεπίσκοπος της πόλης Χομς.<br /><br />«Οι κάτοικοι δεν μπορούν καν να απευθυνθούν στην αστυνομία, στον στρατό, για βοήθεια, γιατί βασιλεύει η διαφθορά. Τίποτα δεν έχει αλλάξει και συνεχώς εκπλήσσομαι επειδή δεν ξέρω πραγματικά πώς επιβιώνουν οι άνθρωποι», λέει ο αρχιεπίσκοπος του Χομς. Αλλά το γεωπολιτικό «πλυντήριο» να είναι καλά για τους τζιχαντιστές. Περασμένα ξεχασμένα τα εγκλήματά τους…<br /><br /><a href="https://www.naftemporiki.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.<div><br /></div>

Γεωπολιτικό «πλυντήριο»: Τζιχαντιστής με σαρίκι είναι... κακός. Τζιχαντιστής με κοστούμι είναι... σύμμαχος.

Ο Άχμεντ αλ-Σαράα πέρασε το χθες το κατώφλι του Λευκού Οίκου- Oι δολοφονίες αθώων ανθρώπων από τους τζιχαντιστές που ελέγχουν τις ένοπλες δυ...

Διαβάστε την συνέχεια

Στη γραμμή Τραμπ ο τ. τζιχαντιστής Άχμεντ αλ Σαράα. Η Συρία μετατρέπεται, από “δύναμη αστάθειας” στη Μέση Ανατολή, σύμμαχος των ΗΠΑ.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2025/11/Trump-al-Sharaa.avif"><img height="170" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2025/11/Trump-al-Sharaa-696x464.jpg" width="280" /></a><div><br /></div><div>Ο Πρόεδρος Τραμπ υποδέχεται τον Σύρο Πρόεδρο Άχμεντ αλ-Σαράα στον Λευκό Οίκο σε εικόνα που παρείχε το επίσημο Συριακό Αραβικό Πρακτορείο Ειδήσεων.<br /><br />Σημαντική ανατροπή στη σχέση των ΗΠΑ με τη Συρία σημειώθηκε χθες (Δευτέρα) στον Λευκό Οίκο, καθώς το νέο καθεστώς της Δαμασκού εντάχθηκε στην υπό την ηγεσία των ΗΠΑ αποστολή για την ήττα του Ισλαμικού Κράτους. Αυτό δήλωσαν Αμερικανοί αξιωματούχοι, μετά τη συνάντηση του Προέδρου Τραμπ και του Σύρου Προέδρου Άχμεντ αλ-Σαράα στον Λευκό Οίκο τη Δευτέρα.<br /><br />Ο άλλοτε επικηρυγμένος τρομοκράτης έγινε δεκτός, αν και χωρίς επίσημη υποδοχή, από τον Ντόναλντ Τραμπ, ωστόσο χαιρέτισε με πανηγυρικό τρόπο τους υποστηρικτές του στις ΗΠΑ, που είχαν συγκεντρωθεί έξω από τον Λευκό Οίκο<br /><br />Το γεγονός ότι ο Σύρος πρόεδρος υπήρξε ηγέτης τζιχαντιστών, παρακάμπτεται από τον πρόεδρο Τραμπ,καθώς, αναφερόμενος στον αλ-Σαάρα, δήλωσε:«Λένε ότι έχει ένα δύσκολο παρελθόν. Ολοι έχουμε ένα δύσκολο παρελθόν».<br /><br />Από “δύναμη αστάθειας” σύμμαχος των ΗΠΑ<br /><br />Η απόφαση αποτελεί ένδειξη της μετάβασης της Συρίας από κινητήρια δύναμη της αστάθειας στη Μέση Ανατολή, η οποία επέτρεψε στο ISIS να ακμάσει, σε σύμμαχο που βοηθά μια στρατιωτική επιχείρηση υπό την ηγεσία των ΗΠΑ για την αποτροπή του Ισλαμικού Κράτους. Οι αντάρτικες δυνάμεις του Σαράα απομάκρυναν τον Άσαντ από την εξουσία τον περασμένο Δεκέμβριο.<br /><br />Οι ΗΠΑ είχαν προετοιμάσει προσεκτικά την συνάντηση στον Λευκό Οίκο: Ο ειδικός απεσταλμένος του Τραμπ για τη Συρία, Τομ Μπαράκ , και ο ναύαρχος Μπραντ Κούπερ, επικεφαλής της Κεντρικής Διοίκησης των ΗΠΑ, στη Συρία, έχουν ταξιδέψει στη Δαμασκό δύο φορές τις τελευταίες έξι εβδομάδες, ενώ έχουν πραγματοποιηθεί πρόσθετες συναντήσεις μεταξύ Αμερικανών αξιωματούχων και της ομάδας του Σάρα σε όλη την περιοχή.<br /><br />Ο Τραμπ και ο Σαράα συζήτησαν επίσης μια διαδικασία για το άνοιγμα ξανά των πρεσβειών στις πρωτεύουσες των δύο χωρών, δήλωσε ένας άλλος Αμερικανός αξιωματούχος, σημειώνοντας ότι μπορεί να χρειαστούν ακόμη μήνες πριν οι αποστολές τεθούν σε λειτουργία.<br /><br />Η συνάντηση της Δευτέρας ήταν η πρώτη φορά που ένας Σύρος πρόεδρος επισκέφθηκε τον Λευκό Οίκο. <br /><br />Η συνάντηση αποτελεί μέρος μιας φιλόδοξης προσπάθειας του Λευκού Οίκου να μεταμορφώσει τη Συρία και να διαμορφώσει νέες σχέσεις στην ευρύτερη Μέση Ανατολή.<br /><br />Αγκαλιά με την “καλύτερη δυνατή επιλογή”<br /><br />Η κυβέρνηση Τραμπ έχει αγκαλιάσει τον Σαράα επειδή τον θεωρεί ως την καλύτερη επιλογή για μια σταθερή Συρία, δήλωσε ανώτερος Αμερικανός αξιωματούχος, ενώ ο νέος πρόεδρος “έχει εμβαθύνει” στη συνεργασία με την κυβέρνηση Τραμπ.<br /><br />«Θέλουμε να δούμε τη Συρία να πετυχαίνει μαζί με την υπόλοιπη Μέση Ανατολή», δήλωσε ο Τραμπ στον Λευκό Οίκο σε μεταγενέστερη εκδήλωση. «Έτσι, έχω εμπιστοσύνη ότι θα είναι σε θέση να κάνει τη δουλειά».<br />«Ο Τραμπ τα έβαλε όλα στο τραπέζι με τον Σαάρα», δήλωσε ο Άντριου Τάμπλερ, ειδικός σε θέματα Συρίας στο Ινστιτούτο Πολιτικής της Ουάσινγκτον για την Εγγύς Ανατολή, ο οποίος υπηρέτησε στο Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας κατά την πρώτη θητεία του Τραμπ. «Το βλέπουν ως ευκαιρία να αναπροσανατολίσουν τη Συρία μακριά από τους αντιπάλους των ΗΠΑ, όπως το Ιράν, και προς την Ουάσινγκτον, τον Αραβικό Κόλπο και την Τουρκία. Αυτό είναι σημαντικό ζήτημα».<br /><br />Ο Μπαράκ έχει υποστηρίξει ότι δεν υπάρχει «σχέδιο Β» εάν η κυβέρνηση του Σάραα καταρρεύσει. Εάν η κυβέρνησή του καταρρεύσει, είπε, η Συρία θα μπορούσε να βυθιστεί ξανά σε εμφύλιο πόλεμο, δημιουργώντας συνθήκες που θα τροφοδοτούσαν και πάλι την άνοδο εξτρεμιστικών ομάδων. Ο 13χρονος πόλεμος της Συρίας, ο οποίος ξεκίνησε με την καταστολή της εξέγερσης του 2011 εναντίον του από τον Άσαντ, έδιωξε 10 εκατομμύρια ανθρώπους από τα σπίτια τους και έδωσε τη δυνατότητα στη Ρωσία και το Ιράν να επεκτείνουν την επιρροή και το στρατιωτικό τους αποτύπωμα στην περιοχή.<br /><br />Δεν είναι όλοι στην περιοχή πεπεισμένοι ότι ο Σαάρα κάνει αρκετά όσον αφορά τις μεταρρυθμίσεις ασφαλείας και τις πολιτικές μεταρρυθμίσεις, ειδικά το Ισραήλ και οι υποστηρικτές του στο Κογκρέσο των ΗΠΑ, οι οποίοι ανησυχούν για τις ενέργειες μαχητικών ομάδων στο νότιο τμήμα της χώρας όπου ζει η κοινότητα των Δρούζων. Οι σκεπτικιστές ανησυχούν επίσης για δύο πρόσφατα επεισόδια θρησκευτικών δολοφονιών από δυνάμεις που συνδέονται με την κυβέρνηση και για τον ρόλο των ξένων μαχητών στην κυβέρνηση.</div><div><br />Η μεταμόρφωση του Σαάρα</div><div><br />Οι Αμερικανοί θεωρούν ότι η επίσκεψη του Σαάρα στην Ουάσινγκτον αποτελεί το “αποκορύφωμα της δικής του εντυπωσιακής μεταμόρφωσης” από έναν μαχητή που κάποτε είχε χαρακτηριστεί τρομοκράτης από την κυβέρνηση των ΗΠΑ “σε μια προσωπικότητα που έχει πλέον κερδίσει ευρεία διεθνή αποδοχή στους 11 μήνες από τότε που ο συνασπισμός των ανταρτών του ανέτρεψε τον Άσαντ από την εξουσία”. Ο Σαάρα είχε συναντηθεί δύο φορές με τον Τραμπ πριν από τη Δευτέρα, στη Σαουδική Αραβία τον Μάιο και στο περιθώριο της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών τον Σεπτέμβριο.<br /><br />Ο Τραμπ γρήγορα συμπάθησε τον Σαάρα, αποκαλώντας τον «σκληρό» και «ελκυστικό» κατά την πρώτη τους συζήτηση.<br /><br />«Το γεγονός ότι έγινε δεκτός στον Λευκό Οίκο είναι απλώς αδιανόητο», δήλωσε η Νταρίν Χαλίφα, ανώτερη σύμβουλος στην Διεθνή Ομάδα Κρίσεων, η οποία πήρε συνέντευξη από τον Σαάρα πολλές φορές κατά τη διάρκεια της θητείας του ως ηγέτη των ανταρτών. «Νομίζω ότι γυρίζει σελίδα σε μια πολιτική των ΗΠΑ που απλώς δεν έχει λειτουργήσει εδώ και δεκαετίες», είπε.</div><div><br />Η ανάκληση των κυρώσεων<br /><br />Η Σάραα χρησιμοποιεί επίσης την ευκαιρία στην Ουάσινγκτον για να προσπαθήσει να πείσει τους δύσπιστους Αμερικανούς νομοθέτες να ανακαλέσουν τον νόμο περί κυρώσεων που ονομάζεται “Νόμος του Καίσαρα”, ο οποίος ονομάστηκε έτσι από έναν πληροφοριοδότη της κυβέρνησης Άσαντ, ο οποίος αποκάλυψε βασανιστήρια και μαζικές εκτελέσεις που πραγματοποιήθηκαν από το καθεστώς.<br /><br />Οι ΗΠΑ επέβαλαν ευρείες κυρώσεις κατά της Συρίας σε απάντηση στα βασανιστήρια βιομηχανικής κλίμακας και τους βομβαρδισμούς πόλεων από τον Άσαντ με τη βοήθεια της Ρωσίας και του Ιράν. Ο Τραμπ ανέστειλε τις κυρώσεις για έξι μήνες μετά την πρώτη του συνάντηση με τον Σαάρα στη Σαουδική Αραβία και η κυβέρνησή του παρέτεινε προσωρινά την αναστολή αυτή τη Δευτέρα για άλλους έξι μήνες. Ωστόσο, ο Σύρος πρόεδρος πιέζει για την πλήρη κατάργηση του νόμου περί αυστηρών κυρώσεων που παραμένει σε ισχύ.<br /><br />Η Γερουσία έχει ήδη κινηθεί για την κατάργηση του νόμου στο πλαίσιο του Νόμου περί Εθνικής Άμυνας, ο οποίος προβλέπει στρατιωτικές δαπάνες. Η Βουλή των Αντιπροσώπων δεν έχει ακόμη ακολουθήσει το παράδειγμά της και ορισμένοι νομοθέτες λένε ότι ο Σαάρα πρέπει να λάβει μέτρα για την προστασία των θρησκευτικών και εθνοτικών μειονοτήτων, την απαλλαγή από τους ξένους μαχητές και τη βελτίωση των σχέσεων με το Ισραήλ.<br /><br />Η Συρία χρειάζεται άρση των κυρώσεων για να επανενταχθεί στο παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα και να διευκολύνει τη ροή κεφαλαίων για την ανοικοδόμηση, χωρίς την οποία η χώρα εξακολουθεί να κινδυνεύει να ξαναβυθιστεί σε εμφύλιο πόλεμο.</div><div><br />Αλλάζουν οι καιροί…<br /><br />Ο Σαάρα, κάποτε μαχητής στην σουνιτική εξέγερση εναντίον των αμερικανικών δυνάμεων στο Ιράκ, κρατήθηκε σε στρατόπεδο συγκέντρωσης που διοικούνταν από τις ΗΠΑ και αργότερα επέστρεψε στη Συρία για να πολεμήσει στον πόλεμο κατά του Άσαντ που ξεκίνησε μετά την εξέγερση του 2011 εναντίον του.<br /><br />Ήταν για ένα διάστημα ο ηγέτης του παρακλαδιού της Αλ Κάιντα στη Συρία, αλλά διέκοψε τους δεσμούς του με την ριζοσπαστική ομάδα το 2016 και ξεκίνησε μια μακρά προσπάθεια να τοποθετηθεί ως ηγέτης των ανταρτών και πιθανός εταίρος της Δύσης.<br /><br />Η ομάδα του, Hayat Tahrir Al-Sham, έλεγχε για χρόνια ένα τμήμα της βορειοδυτικής Συρίας που για χρόνια ήταν το μεγαλύτερο οχυρό των ανταρτών στη μακρά προσπάθειά τους να αντισταθούν στις βομβαρδιστικές εκστρατείες του καθεστώτος και των ρωσικών αεροσκαφών. Ορισμένες δυτικές υπηρεσίες πληροφοριών, συμπεριλαμβανομένης της βρετανικής M16, άνοιξαν κανάλια επικοινωνίας με την HTS, αλλά εξακολουθούσε να χαρακτηρίζεται ως τρομοκράτης από τις ΗΠΑ και υπόκειτο σε αμοιβή 10 εκατομμυρίων δολαρίων από το Ομοσπονδιακό Γραφείο Ερευνών για τη σύλληψή του.<br /><br />Τον περασμένο Νοέμβριο εξαπέλυσε μια επίθεση που προκάλεσε την κατάρρευση των δυνάμεων του καθεστώτος Άσαντ μέσα σε λίγες μέρες.<br /><br />Η κυβέρνηση Μπάιντεν ήρε την αμοιβή για τον Σαάρα τον περασμένο Δεκέμβριο και ο Τραμπ διέταξε την αφαίρεση του χαρακτηρισμού του Σαάρα ως τρομοκράτη. Ο Σύρος ηγέτης εγκατέλειψε τη χρήση του μακροχρόνιου πολεμικού του ψευδωνύμου, Αμπού Μοχάμεντ Αλ-Τζαουλάνι , και άλλαξε στο να χρησιμοποιεί το πραγματικό του όνομα.<br /><br />Ο Τζέιμς Τζέφρι , απεσταλμένος του Τραμπ για τη Συρία κατά την πρώτη θητεία του, δήλωσε σε δημόσια εκδήλωση την περασμένη εβδομάδα ότι η Συρία ήταν το πιο σημαντικό ζήτημα που πρέπει να επιλύσουν οι ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή. Η Ουάσινγκτον, είπε, πρέπει να συνεχίσει να εμπλέκει τη Δαμασκό στην «προώθηση της ενότητας, της σταθερότητας και της οικονομικής ανάπτυξης» της Συρίας και της περιοχής. <br /><br />Αυτό “κουμπώνει” με τις χθεσινές δηλώσεις του προέδρου Τραμπ όπου τόνισε, μεταξύ άλλων, ότι η διοίκησή του συνεργάζεται με το Ισραήλ για να «τα βρει» με τη Συρία.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Στη γραμμή Τραμπ ο τ. τζιχαντιστής Άχμεντ αλ Σαράα. Η Συρία μετατρέπεται, από “δύναμη αστάθειας” στη Μέση Ανατολή, σύμμαχος των ΗΠΑ.

Ο Πρόεδρος Τραμπ υποδέχεται τον Σύρο Πρόεδρο Άχμεντ αλ-Σαράα στον Λευκό Οίκο σε εικόνα που παρείχε το επίσημο Συριακό Αραβικό Πρακτορείο Ειδ...

Διαβάστε την συνέχεια

Αδιέξοδο στις Βρυξέλλες – Βέλγιο και Σλοβακία μπλοκάρουν την αξιοποίηση των ρωσικών assets .

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2025/10/Rosia-EU.jpg"><img height="146" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2025/10/Rosia-EU-696x482.jpg" width="280" /></a><br /><br />Σε αδιέξοδο βρίσκονται οι Βρυξέλλες, όσον αφορά την προσπάθεια για άντληση κεφαλαίων από τα παγωμένα ρωσικά κρατικά περιουσιακά στοιχεία, ένα σχέδιο ζωτικής σημασίας για τη διατήρηση της οικονομικής και στρατιωτικής στήριξης της Ουκρανίας. Οι έντονες αντιρρήσεις του Βελγίου και η απειλή βέτο από τη Σλοβακία τορπιλίζουν την έγκριση του σχεδίου, αν και η Κομισιόν διαμηνύει ότι σε αντίθετη περίπτωση, το βάρος θα περάσει στους κρατικούς προϋπολογισμούς.<div><br />Με τον κίνδυνο τα παγωμένα κεφάλαια να επιστρέψουν στη Μόσχα σε περίπτωση μη ανανέωσης των κυρώσεων, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή βρίσκεται σε αγώνα δρόμου για να βρει ένα νομικό «παράθυρο» που θα παρακάμψει τις απειλές βέτο και θα διασφαλίσει τη ροή της κρίσιμης βοήθειας στο Κίεβο πριν εξαντληθούν τα πολεμικά του ταμεία την άνοιξη.<br /><br />Το τελευταίο «ναυάγιο»<br /><br />Οι απαιτήσεις του Βελγίου για οικονομικές εγγυήσεις από τις πρωτεύουσες της ΕΕ έναντι του δανείου έχουν γίνει το επίκεντρο της πρωτοβουλίας, η οποία θα αξιοποιούσε τα παγωμένα ρωσικά κρατικά περιουσιακά στοιχεία σε βελγικό έδαφος. Ανώτατα στελέχη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής δεν κατάφεραν να πείσουν τον Βέλγο πρωθυπουργό να συμφωνήσει με το σχέδιο την Παρασκευή, σύμφωνα με δύο αξιωματούχους που ενημερώθηκαν για τις συνομιλίες.</div><div><br />Στη συνέχεια, παρενέβη ο πρωθυπουργός της Σλοβακίας, Ρόμπερτ Φίτσο, περιπλέκοντας περαιτέρω την προσπάθεια του μπλοκ να γεμίσει το πολεμικό ταμείο του Κιέβου πριν αυτό αδειάσει την άνοιξη. «Η Σλοβακία δεν θα συμμετάσχει σε κανένα νομικό ή οικονομικό σχέδιο για την κατάσχεση παγωμένων περιουσιακών στοιχείων εάν αυτά τα κεφάλαια θα δαπανηθούν για στρατιωτικά έξοδα στην Ουκρανία», δήλωσε ο Φίτσο στον δημόσιο ραδιοτηλεοπτικό φορέα της Σλοβακίας, STVR, την Κυριακή. </div><div><br /></div><div> Τα σχόλια του Φίτσο σηματοδοτούν τη νομική πρόκληση που αντιμετωπίζει η Επιτροπή για να αντιμετωπίσει την απειλή βέτο που έχουν οι φιλικές προς το Κρεμλίνο χώρες στην ΕΕ όσον αφορά τις ρωσικές κυρώσεις – κάτι που αποτελεί επίσης βασική απαίτηση από τους Βέλγους. Η Επιτροπή εργάζεται πάνω σε ένα νομικό παραθυράκι για να διατηρήσει τα ρωσικά περιουσιακά στοιχεία παγωμένα μέχρι η Μόσχα να τερματίσει τον πόλεμο και να καταβάλει πολεμικές αποζημιώσεις στην Ουκρανία.<br />Χωρίς το παραθυράκι, η Σλοβακία ή η Ουγγαρία θα μπορούσαν να τορπιλίσουν ολόκληρη την πρωτοβουλία όταν η ΕΕ χρειάζεται να επανεγκρίνει τις ρωσικές κυρώσεις κάθε έξι μήνες, στέλνοντας τυχόν μετρητά από τις κυρώσεις πίσω στη Μόσχα.<br /><br />Το μπαλάκι στο Ecofin<br /><br />Οι υπουργοί Οικονομικών της ΕΕ θα επανεξετάσουν τη συζήτηση όταν συναντηθούν για τη συνάντηση του Ecofin αυτόν τον μήνα στις Βρυξέλλες, με την ελπίδα ότι η Επιτροπή θα παράσχει επίσημα έναν κατάλογο εναλλακτικών επιλογών χρηματοδότησης για την Ουκρανία, εάν η ΕΕ δεν μπορέσει να συμφωνήσει να χρησιμοποιήσει τα χρήματα του Κρεμλίνου που έχουν δεσμευτεί λόγω κυρώσεων.<br />Ο κατάλογος επιλογών έχει σχεδιαστεί για να επικεντρώσει τις σκέψεις και να υπενθυμίσει στις πρωτεύουσες της ΕΕ ότι θα χρειαστεί να βάλουν το χέρι βαθιά στα δικά τους ταμεία για να στηρίξουν την Ουκρανία, εάν το δάνειο αποζημιώσεων δεν προχωρήσει – μια μη ελκυστική προοπτική για χώρες των οποίων οι οικονομίες εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν προβλήματα από μια σκληρή πανδημία. Το ίδιο ισχύει και για τη Σλοβακία, της οποίας το χρέος έφτασε το 88,2% της οικονομικής της παραγωγής το καλοκαίρι.</div><div><br />Εν τω μεταξύ, η Επιτροπή αναζητά άλλα κανάλια για να βοηθήσει στην ενίσχυση των οικονομικών της Ουκρανίας, ώστε να μπορέσει να συνεχίσει τον αγώνα κατά των ρωσικών δυνάμεων.<br />Μεταξύ αυτών είναι η Νορβηγία, της οποίας ο υπουργός Οικονομικών, Γενς Στόλτενμπεργκ, φτάνει στις Βρυξέλλες την Τετάρτη για να συζητήσει τις χρηματοδοτικές ανάγκες του Κιέβου μεταξύ άλλων θεμάτων πολιτικής. Οικονομολόγοι και Νορβηγοί πολιτικοί έχουν προτείνει η Νορβηγία, ενισχυμένη από το γιγάντιο κρατικό επενδυτικό της ταμείο, να παράσχει την εγγύηση για το δάνειο αποζημιώσεων. Αν και είναι ευπρόσδεκτο, οι πιθανότητες να συμβεί αυτό είναι μικρές, σύμφωνα με τον αξιωματούχο που αναφέρθηκε παραπάνω.</div><div><br />Η Επιτροπή ενθαρρύνει επίσης τις πρωτεύουσες της ΕΕ να χρησιμοποιήσουν μια πρόσφατη πρωτοβουλία €150 δισεκατομμυρίων για την προμήθεια συμβάσεων άμυνας, που ονομάζεται SAFE, για να φτάσουν περισσότερα όπλα στα χέρια των Ουκρανών στρατιωτών. Για τα υπόλοιπα, η ΕΕ θα πρέπει να παρέμβει εκτός εάν το Βέλγιο, η Ουγγαρία και η Σλοβακία υποχωρήσουν.<br />Οι ηγέτες της ΕΕ έχουν προγραμματιστεί να συναντηθούν την επόμενη φορά στα μέσα Δεκεμβρίου. Αλλά ο ίδιος αξιωματούχος δήλωσε ότι μια συμφωνία για το δάνειο αποζημιώσεων τότε θα είναι πολύ αργά, καθώς θα χρειαστούν μήνες για να περάσουν πτυχές της συμφωνίας από ορισμένα εθνικά κοινοβούλια, συμπεριλαμβανομένης της Γαλλίας και της Γερμανίας.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Αδιέξοδο στις Βρυξέλλες – Βέλγιο και Σλοβακία μπλοκάρουν την αξιοποίηση των ρωσικών assets .

Σε αδιέξοδο βρίσκονται οι Βρυξέλλες, όσον αφορά την προσπάθεια για άντληση κεφαλαίων από τα παγωμένα ρωσικά κρατικά περιουσιακά στοιχεία, έν...

Διαβάστε την συνέχεια

Τελεσίγραφο ΗΠΑ σε Τουρκία: «Σταματήστε τώρα την αγορά φυσικού αερίου και πετρελαίου από την Ρωσία».

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2025/11/ROYBIO-FINTAN.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="1280" data-original-width="1920" height="175" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2025/11/ROYBIO-FINTAN.jpg" width="280" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η Ουάσιγκτον πιέζει δημόσια την Άγκυρα να διακόψει τις εισαγωγές υδρογονανθράκων από τη Ρωσία.</span></h3>Τελικά το μυστήριο γύρω από την ξαφνική επίσκεψη του Τούρκου υπουργού εξωτερικών Χακάν Φιντάν στις ΗΠΑ λύθηκε και δεν είναι άλλο παρά το τελεσίγραφο που έλαβε η Τουρκία για να τερματίσει την προμήθεια φυσικού αερίου και πετρελαίου από την Ρωσία.<div><br />Συναντήση Ρούμπιο με Φιντάν<br /><br />Κατά τη χθεσινή συνάντηση του αντιπροέδρου των ΗΠΑ Τζέι Ντι Βανς και του υπουργού Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο με τον επικεφαλής της τουρκικής διπλωματίας, Χακάν Φιντάν, οι δύο Αμερικανοί αξιωματούχοι «επισήμαναν το κάλεσμα του προέδρου Τραμπ προς όλους τους συμμάχους του NATO να σταματήσουν τις αγορές ρωσικής ενέργειας, ώστε να συνδράμουν στον τερματισμό του συνεχιζόμενου πολέμου στην Ουκρανία», όπως αναφέρεται σε ανακοίνωση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ.<br /><br />Πρόκειται για τη δεύτερη φορά σε διάστημα μόλις δύο μηνών που η Ουάσιγκτον πιέζει δημόσια την Άγκυρα να διακόψει τις εισαγωγές υδρογονανθράκων από τη Ρωσία, σε μία ξεκάθαρη ένδειξη της δυσαρέσκειας των ΗΠΑ με τη στάση της γειτονικής χώρας.</div><div><br />Η θέση της Ελλάδας<br /><br />Σε όλο αυτό το σκηνικό η Ελλάδα είναι εκείνη που έχει επιλέξει στρατόπεδο καλώς ή κακώς και σίγουρα ποτέ «δεν είναι και με το αρχιφύλακα και με τον χωροφύλακα».<br /><br />Σε αυτό το σημείο να θυμίσουμε πως η ExxonMobil υπέγραψε συμφωνία συμμετοχής στην ερευνητική γεώτρηση που θα γίνει στο υποθαλάσσιο οικόπεδο Ασωπός-1, στο βορειοδυτικό Ιόνιο, την πρώτη ερευνητική γεώτρηση στην Ελλάδα μετά από 40 χρόνια.<br /><br />Η Exxon ήδη δραστηριοποιείται στην αναζήτηση κοιτασμάτων υδρογονανθράκων σε δύο βυθοτεμάχια νότια της Πελοποννήσου, ενώ ο έτερος αμερικανικός κολοσσός, η Chevron, επελέγη μαζί με την HELLENiQ Energy ως προτιμητέος επενδυτής για την αναζήτηση ενεργειακών πόρων σε δύο οικόπεδα νότια της Κρήτης, σε περιοχές που ανήκουν στην ελληνική ΑΟΖ.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τελεσίγραφο ΗΠΑ σε Τουρκία: «Σταματήστε τώρα την αγορά φυσικού αερίου και πετρελαίου από την Ρωσία».

Η Ουάσιγκτον πιέζει δημόσια την Άγκυρα να διακόψει τις εισαγωγές υδρογονανθράκων από τη Ρωσία. Τελικά το μυστήριο γύρω από την ξαφνική επίσκ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Γερμανία «πιάστηκε στα πράσα» να «ξεφορτώνει» μετανάστες στην Ολλανδία.

<img height="152" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2025/11/GERMAN-POLICE-BORDERS-630x378.jpg" width="280" /><br /><br />Περίπου 239.159 παράνομες διελεύσεις πραγματοποιήθηκαν στα σύνορα της Ευρωπαϊκής Ένωσης πέρυσι. Η Γερμανία κατηγορείται ότι «ξεφόρτωνε» κρυφά μετανάστες στην Ολλανδία τη νύχτα, καθώς αυξάνονται οι εντάσεις σχετικά με τη μετανάστευση.<br /><br />Η Ευρώπη αποτελεί εδώ και καιρό μαγνήτη για τους μετανάστες, καθώς αναζητούν καλύτερες ευκαιρίες ζωής για τους ίδιους και τις οικογένειές τους.<br /><br />Πέρυσι, πραγματοποιήθηκαν περίπου 239.159 παράνομες διελεύσεις στα σύνορα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.<br /><br />Μία από τις μεγαλύτερες ομάδες μεταναστών ήταν οι Σύροι, οι οποίοι αποτελούσαν τις 44.237, σύμφωνα με στοιχεία του statista.com.<br /><br />Η Γερμανία είναι μία από τις χώρες επιλογής για τους μετανάστες, με πολλούς να θυμούνται την απόφαση της Άνγκελα Μέρκελ (Angela Merkel) να δεχθεί εκατοντάδες χιλιάδες Σύρους πρόσφυγες στον απόηχο του εμφυλίου πολέμου το 2015.<br /><br />Η τότε Γερμανίδα Καγκελάριος είχε δηλώσει εμφατικά «θα τα καταφέρουμε» («we will manage»), σε συνέντευξη Τύπου στις 31 Αυγούστου εκείνου του έτους.<br /><br />Ωστόσο, αυτό δεν είναι ένα συναίσθημα που μοιράζεται ο νυν Καγκελάριος, Φρίντριχ Μερτς (Friedrich Merz), ο οποίος αστειεύτηκε «δεν θα τα καταφέρουμε» («we will not manage») κατά τη διάρκεια προεκλογικής εκδήλωσης τον Ιανουάριο.<br /><br />Υπό τη διαχείρισή του, η κυβέρνηση εισάγει μέτρα καταστολής της μετανάστευσης, σε μια προσπάθεια να εξουδετερώσει το ακροδεξιό κόμμα «Εναλλακτική για τη Γερμανία» (Alternative for Germany), το οποίο έχει εργαλειοποιήσει επιτυχώς τη μετανάστευση.<br /><br />Και φαίνεται ότι οι γερμανικές Αρχές χρησιμοποιούν κάθε δυνατό μέσο για να απαλλάξουν τη χώρα από τους μετανάστες, συμπεριλαμβανομένης της λαθραίας μεταφοράς τους στα σύνορα προς τη γείτονα Ολλανδία.<br /><br />Μια έρευνα της εφημερίδας De Gelderlander διαπίστωσε ότι η Γερμανία είχε αφήσει 158 άτομα σε ολλανδικές συνοριακές πόλεις τους τελευταίους τρεις μήνες, χωρίς να τα δηλώσει στις τοπικές Αρχές.<br /><br />Η εφημερίδα πραγματοποίησε την έρευνά της, αφότου κυκλοφόρησε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης βίντεο που έδειχνε άτομα να βγαίνουν από ένα γερμανικό αστυνομικό βαν στη Φένλο (Venlo) μέσα στη νύχτα νωρίτερα φέτος.<br /><br />Μόνο τον Οκτώβριο, η γερμανική Αστυνομία φέρεται να μετέφερε με αυτόν τον τρόπο 63 μετανάστες εντός της Ολλανδίας.<br /><br />Κάτοικοι στο Χέρενμπεργκ (Heerenberg) -μια πόλη που βρίσκεται πάνω στα ολλανδογερμανικά σύνορα- ανέφεραν ότι τους πλησίασαν άγνωστοι ζητώντας τους να δανειστούν ένα τηλέφωνο ή να τους βοηθήσουν να συνδεθούν στο Wi-Fi.<br /><br />Εκπρόσωπος της ολλανδικής κυβέρνησης επέμεινε ότι αυτές οι λεγόμενες «ψυχρές μεταφορές» («cold transfers») αποτελούσαν μέρος δεσμευτικών διμερών συμφωνιών μεταξύ των ευρωπαϊκών χωρών.<br /><br />«Οι ψυχρές και θερμές μεταφορές λαμβάνουν χώρα εδώ και χρόνια, ανεξάρτητα από την επαναφορά των συνοριακών ελέγχων», δήλωσε εκπρόσωπος του Υπουργείου Ασύλου και Μετανάστευσης.<br /><br />Μεταξύ Δεκεμβρίου 2024 και Σεπτεμβρίου του τρέχοντος έτους, 690 αλλοδαποί μεταφέρθηκαν από τη Γερμανία στην Ολλανδία, σύμφωνα με ανακοίνωση του υπουργείου.<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Γερμανία «πιάστηκε στα πράσα» να «ξεφορτώνει» μετανάστες στην Ολλανδία.

Περίπου 239.159 παράνομες διελεύσεις πραγματοποιήθηκαν στα σύνορα της Ευρωπαϊκής Ένωσης πέρυσι. Η Γερμανία κατηγορείται ότι «ξεφόρτωνε» κρυφ...

Διαβάστε την συνέχεια

Οργισμένος ο Ερντογάν με τον Τράμπ Οι ΗΠΑ εισέρχονται στα "χωράφια" της Τουρκίας.

<div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcT937Q1NrV7xztuUALLEEQOHoOV78cl9x2_Qg&s" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="200" data-original-width="252" height="186" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcT937Q1NrV7xztuUALLEEQOHoOV78cl9x2_Qg&s" width="280" /></a></div></div><b><div><br /></div>ΑΝΓΟΣ Καμπουρίδης</b><div>Ο Αμερικανός Πρόεδρος υποδέχθηκε στις ΗΠΑ στις 07/11 και συζήτησε με τους ηγέτες των χωρών της κεντρικής Ασίας, Καζακστάν, Ουζμπεκιστάν, Κιργιστάν, Τουρκμενιστάν και Τατζικιστάν.<br /><br />Αυτά προκάλεσαν ταραχή στην Άγκυρα αφού οι χώρες αυτές (πλην του Τατζικιστάν) μαζί με το Αζερμπαϊτζάν αποτελούν τον πυρήνα του ερντογανικού Σχεδίου “Αιώνας της Τουρκίας”. Μετά από τον θυμωμένο Ερντογάν ο οποίος απευθύνθηκε στον Τράμπ χρησιμοποιώντας τον όρο “ιμπεριαλιστές”, τον ίδιο όρο χρησιμοποίησε και ο Πρόεδρος της Τουρκικής Εθνοσυνέλευσης Ν. Κουρτουλμους.<br /><br />Οι ΗΠΑ επιδιώκουν την εφαρμογή μιας νέας στρατηγικής η οποία θα εκτείνεται από τις τουρκόφωνες χώρες της κεντρικής Ασίας και μέχρι την ανατολική Μεσόγειο, με σκοπό την άσκηση πίεσης στην Κίνα, την απομόνωση της Ρωσίας και του Ιράν και την εκμετάλλευση των ορυκτών, υδρογονανθράκων και σπάνιων γαιών του χώρου αυτού.<br /><br />Το θέμα όμως είναι ότι στον σχεδιασμό αυτό των ΗΠΑ όχι μόνο δεν δίνεται ρόλος στην Τουρκία αλλά ενοχλείται η Άγκυρα αφού η δική της στρατηγική περιλαμβάνει τον χώρο αυτό. Επιπλέον οι ΗΠΑ δίνουν ρόλο στο Ισραήλ, στην Κύπρο και στην Ελλάδα αφού αυτός ο εκτεταμένος χώρος καταλήγει στην ανατολική Μεσόγειο και από εκεί ανοίγεται προς δυσμάς.<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div></div>

Οργισμένος ο Ερντογάν με τον Τράμπ Οι ΗΠΑ εισέρχονται στα "χωράφια" της Τουρκίας.

ΑΝΓΟΣ Καμπουρίδης Ο Αμερικανός Πρόεδρος υποδέχθηκε στις ΗΠΑ στις 07/11 και συζήτησε με τους ηγέτες των χωρών της κεντρικής Ασίας, Καζακστάν,...

Διαβάστε την συνέχεια

Έτοιμοι είναι οι προπαγανδιστές του Μαξίμου να πουν τον Σαμαρά… πουτινόφιλο!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2025/11/samaras-slpress-825x600.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="600" data-original-width="825" height="191" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2025/11/samaras-slpress-825x600.jpg" width="280" /></a></div><div><br /></div>Του <b>Ζαχαρία Μίχα</b><br />Σε ανύποπτο χρονικό διάστημα, επιχειρηματολογώντας για την ανάγκη διαμόρφωσης εξωτερικής και αμυντικής πολιτικής με γνώμονα το εθνικό συμφέρον, είχα χρησιμοποιήσει το επιχείρημα, ότι η Ελλάδα δείχνει να μην αισθάνεται και πολύ άνετα με το καθεστώς ανεξάρτητης χώρας. Κι όπως μετά την Επανάσταση του 1821 στην Ελλάδα υπήρχαν αγγλικό, γαλλικό και ρωσικό κόμμα, η σημερινή εποχή διαφοροποιείται με την προσθήκη και… αμερικανικού!<br /><br />Η επικαιρότητα δίνει ευκαιρία αναστοχασμού. Παρατηρώντας τις –εξόφθαλμα κεντρικά ενορχηστρωμένες– αντιδράσεις της κυβέρνησης μετά τη συνέντευξη του Αντώνη Σαμαρά, παρουσιάζεται μια τάση άρθρωσης ενός αντεπιχειρήματος συμβατού με τη… «σωστή πλευρά της Ιστορίας»! Με μπαράζ «αναλύσεων», επιχειρείται η αναγωγή άλλης μια εσωτερικής πολιτικής σύγκρουσης στη μεταμοντέρνα παθολογία των τελευταίων ετών: Τη στάση απέναντι στη Ρωσία;<br /><br />Τι σχέση έχει η συνέντευξη Σαμαρά με τη Ρωσία; Δυστυχώς, αδυνατώ να δώσω απάντηση, δηλώνοντας αναρμοδιότητα σε θέματα ψυχολογίας. Θα πρέπει να ερωτηθούν όσοι επέλεξαν αυτό το… επιχείρημα, το οποίο μάλιστα ξεφεύγει από την απλή επικοινωνιακή στόχευση. Ο παθιασμένος τρόπος ανάπτυξής του δείχνει πως οι σχετικοί αρθρογράφοι μοιάζουν να πιστεύουν ότι διεξάγουν κάποιο είδος «ιερού πολέμου» στο εσωτερικό της χώρας!<br /><br />Με τέτοιους όρους, φυσικά, είναι εξαιρετικά δύσκολο να γίνει ορθολογική συζήτηση για οποιοδήποτε θέμα. Όταν αντιπαραβάλλεται η «εξωτερική πολιτική του Κυριάκου Μητσοτάκη» με την «πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική που προτείνουν άλλοι πολιτικοί και οικονομικοί κύκλοι», έχουμε χάσει ως Ελλάδα το παιχνίδι από τα αποδυτήρια! Κι όταν επιχειρείται, εμμέσως, η δεύτερη να εξισωθεί με την πολιτική Ερντογάν με το βαρύγδουπο συμπέρασμα ότι η «τήρηση ίσων αποστάσεων σημαίνει αυτόματα διαζύγιο με τις ΗΠΑ», η αυθαιρεσία και οι λογικές ακροβασίες έχουν ξεφύγει σε άλλο επίπεδο.<br /><br />Καταλήγει… «χαριτωμένο» να προστεθούν στην εξίσωση οι «επιτυχίες» Μητσοτάκη με τις συμφωνίες για τους ελληνικούς υδρογονάνθρακες! Λες και δεν ήταν οι ίδιοι, πολιτικοί και δημοσιογράφοι, που τα τελευταία χρόνια είχαν καβαλήσει το κύμα της πράσινης μετάβασης, λέγοντας τα εντελώς αντίθετα, ενώ όσοι τολμούσαν να παραμείνουν σταθεροί υπέρ της αξιοποίησης των υδρογονανθράκων, είχαν τεθεί υπό –κυρίως οικονομικό– διωγμό!<br /><br />Οι ίδιοι ισχυρίζονται –όπως προκύπτει από τα γραπτά τους– ότι ορθώς επί Μπάιντεν ο Μητσοτάκης ταυτίστηκε απόλυτα με εκείνη την κυβέρνηση. Να υποθέσουμε ότι επίσης ορθώς πραγματοποίησε μεγαλοπρεπή κυβίστηση μετά την εκλογή Τραμπ. Το εθνικό συμφέρον δεν απαιτούσε και τότε και τώρα την αξιοποίηση των όποιων κοιτασμάτων; Απαιτούσε την ταύτιση με τις αμερικανικές προτεραιότητες! Και όποτε οι καραμπόλες μας ευνοήσουν, θα καταγράφουμε «μεγάλες νίκες»;<br /><br />Κι αν δεν υπάρχει ταύτιση;<br /><br />Εδώ εντοπίζεται η πιο κραυγαλέα ασυνέπεια του επιχειρήματός τους: Τι θα συμβεί όταν οι προτεραιότητες της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής δεν θα ταυτίζονται με τα ελληνικά εθνικά συμφέροντα; Δηλαδή εάν ο Μητσοτάκης κερδίσει τις επόμενες εκλογές και στις αμερικανικές εκλογές του 2028 επανέλθουν οι Δημοκρατικοί στην εξουσία και ξαναπιάσουν το «πράσινο αφήγημα», η κυβέρνηση Μητσοτάκη θα εγκαταλείψει τις γεωτρήσεις, δηλαδή όσα σήμερα έχει κάνει σημαία για να μην διαταραχθεί η… ταύτιση με την Ουάσινγκτον;<br /><br />Εάν όχι, καλούμαστε να προσδιορίσουμε ποιες ακριβώς συμμαχίες θα ενεργοποιήσει η χώρα, με σκοπό να αποτρέψει τα χειρότερα. Κι αν υπάρχουν τέτοιες συμμαχίες, η λογική επιτάσσει ότι θα πρέπει να έχει μελετηθεί η εξωτερική πολιτική των συμμάχων-χωρών, ώστε να διαπιστωθεί το κατά πόσον είναι συμβατή με το δόγμα της άκριτης ταύτισης με το αμερικανικό εθνικό συμφέρον.<br /><br />Ποια εντύπωση θα επικρατεί για την Ελλάδα που ταυτίστηκε; Έτσι επιλέγουν συμμάχους οι σοβαρές χώρες; Για να έχουν οι συμμαχίες τους ελπίδες μακροημέρευσης πρέπει να στηρίζονται σε αξιοπιστία και αμοιβαίο συμφέρον. Οι συμπεριφορές καταγράφονται και οι χώρες αξιολογούνται. Όλοι ξέρουν τι έλεγε η χώρα για ένα συγκεκριμένο θέμα προ πενταετίας και όλοι διαπιστώνουν τι κάνει σήμερα στην πράξη.<div><br />Εφαρμογή στα ελληνοτουρκικά<br /><br />Και επειδή η ελληνική ασφάλεια συναρτάται από τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, πρέπει να απαντηθεί κι άλλο ερώτημα: Τι ακριβώς θα πρέπει να κάνει η ελληνική εξωτερική πολιτική, εάν η αμερικανική διπλωματία μας φέρει για τα ανοικτά θέματα μια «λύση», η οποία δεν θα μας αρέσει; Διότι η διατήρηση της Τουρκίας σε δυτική τροχιά, εξακολουθεί να θεωρείται στην Ουάσινγκτον ως συμφέρον των ΗΠΑ. Εδώ προσπαθούν να επιβάλουν στο Ισραήλ, συνύπαρξη με αιμοσταγή τζιχαντιστή, που διατηρεί ιδιαίτερα στενές σχέσεις με την Τουρκία, από την εποχή που ήταν αρχηγός της συριακής Αλ Κάιντα. Τη δεδομένη Ελλάδα θα υπολογίσουν;<br /><br />Η απάντηση που δίνουν είναι ότι και σε αυτή την περίπτωση η Αθήνα θα πρέπει να ευθυγραμμιστεί με τις επιταγές της Ουάσινγκτον; Ας το πουν καθαρά, διότι, όλως τυχαίως, εμφανίστηκαν στη δημοσιότητα γνωστοί «λαγοί», που δεν βλέπουν κάτι το επιλήψιμο εάν υπάρξει «κοινό ελληνοτουρκικό πάρκο» στο Αιγαίο, γιατί όχι και συνδιαχείριση!<br /><br />Όσοι σήμερα βλέπουν τα πράγματα με γελοίους διαχωρισμούς ανάμεσα σε φιλοαμερικανούς και φιλορώσους, ας σκεφτούν ότι οι Έλληνες πρέπει πρώτα να είναι με τα εθνικά συμφέροντα. Και δεν εξυπηρετεί τα εθνικά συμφέροντα να περάσουμε στο επόμενο βήμα στα ελληνοτουρκικά…<br /><br />Στην πραγματικότητα δεν το κρύβουν. Με το επιχείρημα ότι ως ενεργειακός κόμβος, η Ελλάδα ισχυροποιείται διαρκώς, που είναι σωστό και ότι «έχει σημασία το πόσο ισχυρός θα είσαι όταν κάτσεις στο τραπέζι», που επίσης είναι αυτονόητο, περνούν στο… εκτός τόπου: «Το ζητούμενο είναι να επιλέξουμε εμείς τον χρόνο και όχι οι Τούρκοι». Για ποιο πράγμα άραγε; Για να μοιράσουμε «γκρίζες ζώνες» και ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα;<br /><br />Καταρχάς, η Τουρκία έχει αποδείξει πως δεν προσέρχεται με το ζόρι σε διαπραγματεύσεις, ενώ εάν το πράξει, έχει αναγάγει σε επιστήμη το πως να τις βραχυκυκλώνει. Κάπου εκεί θα ασκηθούν στην Ελλάδα φορτικές πιέσεις για να καταλήξουμε σε συμφωνία. Αυτό θα επιθυμούν οι Αμερικανοί και ιδιαίτερα ένας Τραμπ που έχει βάλει σκοπό τη ζωής του να πάρει το Νόμπελ Ειρήνης! Πώς θα τον κακοκαρδίσουμε με τέτοια λογική;</div><div><br />Τα… συγχαρίκια<br /><br />Και επειδή, καταληκτικά, μας καλούν να δώσουμε συγχαρητήρια στον Μητσοτάκη θα το κάνουμε. Όχι όμως για την επιτυχία, αλλά για τον λόγο που αυτή κατέστη δυνατή: Για την περήφανη κωλοτούμπα και την ευθυγράμμισή του με την κοινή λογική που πρόσβαλε με τις θέσεις του επί πολλά χρόνια. Μην ξεχνάμε ότι έκανε «πρωταθλητισμό» στο πλαίσιο της πράσινης ιδεοληψίας, η οποία έχει συμβάλει στο πρωτοφανές κύμα ακρίβειας που έχει γονατίσει την ελληνική κοινωνία.<br /><br />Αν όμως οφείλουμε κάποια συγχαρητήρια στον πρωθυπουργό, πόσα συγχαρητήρια δικαιούνται όσοι πάντα υποστήριζαν όλα αυτά για τα οποία πανηγυρίζει σήμερα ο Μητσοτάκης; Για να αποδίδουμε τα του Κάισαρος τω Καίσαρι! Και για να μην παρεξηγηθούμε από τους κακόπιστους, καταγγέλλαμε πάντα όχι αυτή καθαυτή την πράσινη μετάβαση, αλλά τη μη ορθολογική και βιώσιμη εσπευσμένη εκδοχή της που προωθούσε για λόγους που γνωρίζει ο ίδιος ο πρωθυπουργός.<br /><br />Κι ένα τελευταίο λογικό ερώτημα: Πώς ακριβώς είναι ρωσόφιλος και… Πουτινόφιλος, αυτός που «γκαρίζει» (σ.σ. νομιμοποίησε την έκφραση ο ίδιος ο πρωθυπουργός) σταθερά επί 10-15 χρόνια για την αξιοποίηση των ελληνικών υδρογονανθράκων, η οποία θα συμβάλει στην απεξάρτηση από τους ρωσικούς, άρα θα πλήξει το ρωσικό εθνικό συμφέρον;<br /><br />Πώς είναι Ρωσόφιλος και Πουτινόφιλος αυτός που φιλοδοξούσε σταθερά επί 10-15 ή και περισσότερα χρόνια, η Ελλάδα να περάσει στην πλευρά των προμηθευτών φυσικού αερίου και να αποκτήσει ενεργειακή αυτάρκεια, από αυτή του πελάτη που δαπανά δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ σήμερα;<br /><br />Αντιγράφω από άρθρο συγκεκριμένου υποστηρικτή του Μητσοτάκη που έσπευσε να προβάλει το επιχείρημα εναντίον όσων διαφωνούν με τη σοφία του: «Αλλά όταν είσαι απλώς ανόητος και ανίκανος ή απλώς πρακτορεύεις ξένα συμφέροντα, αυτά είναι ψιλά γράμματα». Μήπως πρέπει να αναρωτηθούμε ποιους πρέπει να αφορά η εν λόγω αποστροφή;</div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Έτοιμοι είναι οι προπαγανδιστές του Μαξίμου να πουν τον Σαμαρά… πουτινόφιλο!

Του  Ζαχαρία Μίχα Σε ανύποπτο χρονικό διάστημα, επιχειρηματολογώντας για την ανάγκη διαμόρφωσης εξωτερικής και αμυντικής πολιτικής με γνώμον...

Διαβάστε την συνέχεια

Σοκ και δέος. Πώς η Γερμανία θα αναγκαστεί να κάνει αιματηρές περικοπές σε συντάξεις, επιδόματα και παροχές. Κοινωνικό κράτος τέλος

<img height="141" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/d6043aababc18bd332375788e940f91e_XL.jpg?v=2" width="280" /><br /><br /><div>Η κατάρρευση του αναπτυξιακού μοντέλου και η παγίδα του κράτους πρόνοιας οδηγεί σε οδυνηρές λύσεις και κοινωνικές – πολιτικές αναταράξεις<br /><br />Ειρωνεία της ιστορίας… Εκεί που η Ελλάδα ήταν το... μαύρο πρόβατο και έπρεπε να «διδαχθεί» μέσω των μνημονίων, τώρα η Γερμανία θα καταντήσει να επιβάλει στον… εαυτό της μια σειρά αιματηρών μέτρων που θα οδηγήσουν στην κατάργηση του περίφημου κοινωνικού μοντέλου.<br />Η «γραφειοκρατικοποίηση» της οικονομίας του κάποτε παγκόσμιου εξαγωγέα, σε συνδυασμό με το τεράστιο ενεργειακό κόστος που έφερε η κρίση στην Ουκρανία, εκτροχίασε για τα καλά την πάλαι ποτέ ατμομηχανή της ευρωπαϊκής οικονομίας.<br /><br />Οι βαθύτερες αιτίες<br /><br />Οι πολιτικές του κοινωνικού κράτους στη Γερμανία, οι οποίες επεκτείνονται από τα τέλη της δεκαετίας του 1950, έχουν οδηγήσει σε ένα κράτος πρόνοιας - Λεβιάθαν το οποίο αποτελεί, πλέον, τόσο μεγάλο δημοσιονομικό βάρος, ώστε ο καγκελάριος Friedrich Merz έχει δηλώσει ότι το τρέχον σύστημα δεν μπορεί πλέον να χρηματοδοτηθεί.<br /><br />«Το κράτος πρόνοιας, όπως το γνωρίζουμε σήμερα, δεν μπορεί πλέον να χρηματοδοτηθεί από την οικονομία μας».<br />Με αυτή τη φράση, ο Καγκελάριος Friedrich Merz έσπασε ένα από τα μεγαλύτερα πολιτικά ταμπού της Γερμανίας και της Δυτικής Ευρώπης, τολμώντας να αμφισβητήσει το ιερό καθεστώς του κράτους πρόνοιας, σε μια εποχή που το οικονομικό του κόστος δεν μπορεί πλέον να αγνοηθεί από κανένα.<br />Για δεκαετίες, η Γερμανία θεωρείτο το οικονομικό υπόδειγμα Ευρώπης.<br />Η μεταπολεμική της Soziale Marktwirtschaft – η «κοινωνική οικονομία της αγοράς» την οποία η Καγκελάριος Merkel είχε καταστήσει επίσημο δόγμα – συνδύαζε τη δυναμική της ελεύθερης αγοράς με περιορισμένη πρόνοια για όσους είχαν πραγματικά ανάγκη, τροφοδοτώντας την ανάδειξη της Δυτικής Γερμανίας από τα ερείπια του πολέμου σε ένα από τα πιο ευημερούντα έθνη του κόσμου.<br />Σήμερα, όμως, αυτό το μοντέλο παραπαίει.<br /><br />Η Γερμανία αντιμετωπίζει στασιμότητα στην ανάπτυξη, πτώση της ανταγωνιστικότητας και το μεγαλύτερο βάρος πρόνοιας στην ιστορία της – σημάδια ότι η «οικονομική μηχανή» της Ευρώπης μπλοκάρει υπό το βάρος του ίδιου του συστήματος που κυοφόρησε.<br /><img src="https://media.licdn.com/dms/image/v2/D4E22AQFhg7-Z4ApoTw/feedshare-shrink_800/B4EZpLvY01HcAg-/0/1762207306902?e=2147483647&v=beta&t=XY4F44sbU6NfaJC8lqZJr36XjBP13ojtjoP1yjsr2L4" /><br /><br /></div><div>Η εφιαλτική εξέλιξη - Από το «οικονομικό θαύμα» στην «παγίδα του κράτους πρόνοιας»<br /><br />Η οικονομική άνοδος της Γερμανίας από τα μεταπολεμικά ερείπια βασίστηκε στο οικονομικό όραμα του Ludwig Erhard – ένα σύστημα που ισορροπούσε την ελεύθερη επιχειρηματικότητα με ένα μετριοπαθές κοινωνικό δίχτυ ασφάλειας μέσα σε ανταγωνιστικό οικονομικό πλαίσιο.<br /><br />Με την απελευθέρωση των τιμών και του εμπορίου, τη σταθεροποίηση του νομίσματος και τη μείωση των φόρων, ο Erhard απελευθέρωσε τον ανταγωνισμό, τερμάτισε τον πληθωρισμό και πυροδότησε το λεγόμενο Wirtschaftswunder – το «οικονομικό θαύμα» που έφερε ταχεία ανάπτυξη, πλήρη απασχόληση και αυξανόμενο βιοτικό επίπεδο.<br />Ωστόσο, το όραμα του Erhard για ένα μετριοπαθές δίχτυ ασφαλείας σταδιακά υποχώρησε μπροστά σε μια εκτεταμένη επέκταση της πρόνοιας – αποδεικνύοντας γιατί το κράτος δεν πρέπει ποτέ να του εμπιστεύεται κανείς τη δύναμη να «οργανώνει» την κοινωνική ισορροπία με τα χρήματα των φορολογουμένων.<br />Μόλις οι κυβερνήσεις αποκτήσουν νομιμοποίηση να παρεμβαίνουν στην οικονομία «για λόγους κοινωνικής δικαιοσύνης», η παρέμβαση σπάνια σταματά - απλώς αυξάνεται μέχρι να πνίξει, όπως αποδεικνύεται, την οικονομική ανάπτυξη.<br />Ξεκινώντας με τη μεταρρύθμιση συντάξεων του 1957 και συνεχίζοντας κατά τις δεκαετίες του 1960 και 1970, διαδοχικές κυβερνήσεις επέκτειναν την ασφάλιση υγείας, την υποστήριξη στην εκπαίδευση, τα οικογενειακά επιδόματα, τις επιδοτήσεις στέγασης και την προστασία από την ανεργία – θέτοντας τα θεμέλια για ένα από τα πιο γενναιόδωρα συστήματα πρόνοιας στην Ευρώπη.<br /><br />Δημογραφικό και αύξηση των δαπανών για πρόνοια και συντάξεις<br /><br />Σήμερα, η Γερμανία δαπανά 31% του ΑΕΠ της – περίπου 1,3 τρισεκατομμύρια ευρώ– για κοινωνικά προγράμματα, ένα από τα υψηλότερα ποσοστά μεταξύ των χωρών του ΟΟΣΑ (Organisation for Economic Co-operation and Development, OECD)<br />Το συνταξιοδοτικό σύστημα είναι το πιο ξεκάθαρο παράδειγμα αυτής της υπερβολής, καταναλώνοντας το 12% του ΑΕΠ – πάνω από το διπλάσιο του ποσοστού που δαπανάται στη Βρετανία (5,1%).<br />Καθώς ο πληθυσμός γερνά και το εργατικό δυναμικό συρρικνώνεται, η πίεση στα δημόσια οικονομικά έχει γίνει αναπόφευκτη.<br />Το 1962, έξι εργαζόμενοι στήριζαν κάθε συνταξιούχο, σήμερα, μόλις δύο – και ο αριθμός αυτός αναμένεται να μειωθεί ακόμη περισσότερο τα επόμενα χρόνια.<br />Ένα σύστημα που βασίζεται σε τέτοια δημογραφικά δεδομένα δεν μπορεί να διαρκέσει• μπορεί να επιβιώσει μόνο μέσω υψηλότερων φόρων, αυξανόμενου χρέους και διογκούμενων ελλειμμάτων.<br /><br />Εκτόξευση του κόστους εργασίας, χωρίς παραγωγικότητα<br /><br />Για να διατηρηθεί αυτό το μοντέλο, οι Γερμανοί εργοδότες πληρώνουν το τίμημα.<br />Σύμφωνα με τη γερμανική νομοθεσία, πρέπει να καλύπτουν το 50% των ασφαλιστικών εισφορών των εργαζομένων τους, επομένως κάθε επέκταση της πρόνοιας αυξάνει άμεσα το κόστος εργασίας.<br />Από την πανδημία και μετά, το μη μισθολογικό κόστος εργασίας έχει αυξηθεί ταχύτερα από τους συνολικούς μισθούς, περιορίζοντας τα κέρδη και αφήνοντας ελάχιστο περιθώριο για αυξήσεις.<br />Οι εισφορές κοινωνικής ασφάλισης, που παρέμεναν σταθερές κάτω από το 40% των μισθών, έχουν πλέον φτάσει στο 42,5% και προβλέπεται να αγγίξουν το 50% μέσα σε μία δεκαετία.<br />Το αποτέλεσμα είναι προβλέψιμο: εργοδότες στο χείλος του γκρεμού, λιγότερες προσλήψεις, μικρότερες αυξήσεις και πτώση της ανταγωνιστικότητας.<br /><br />Πώς η επέκταση του κράτους πρόνοιας υπονόμευσε την ευημερία<br /><br />Το οικονομικό τίμημα του διογκωμένου κράτους πρόνοιας της είναι πλέον αδιαμφισβήτητο.<br />Κάποτε η ατμομηχανή ανάπτυξης της Ευρώπης, η Γερμανία έχει μετατραπεί σε μία από τις ουραγούς της.<br />Από το 2017, το ΑΕΠ έχει αυξηθεί μόλις κατά 1,6%, σε σύγκριση με 9,5% στο υπόλοιπο της Ευρωζώνης.<br />Μέχρι το 2023, είχε καταταγεί ως η χειρότερη σε επιδόσεις μεγάλη οικονομία του κόσμου, σημειώνοντας συρρίκνωση 0,3% και 0,2% για δύο συνεχόμενα έτη – την πρώτη ύφεση από τις αρχές της δεκαετίας του 2000 – και συνέχισε να υποχωρεί υπό τη νέα κυβέρνηση, με το ΑΕΠ να μειώνεται κατά 0,3% το Β’ τρίμηνο του 2025.<br /><br />Το παράδειγμα της αυτοκινητοβιομηχανίας<br /><br />Πουθενά αυτή η παρακμή δεν είναι πιο εμφανής από ό,τι στον αυτοκινητοβιομηχανικό τομέα – τη ραχοκοκαλιά της μεταπολεμικής ευημερίας της Germany.<br />Κάποτε παγκόσμιοι πρωτοπόροι, οι Volkswagen, Mercedes-Benz και BMW υστερούν πλέον έναντι των πιο ευέλικτων κινεζικών και αμερικανικών ανταγωνιστών.<br />Το κόστος εργασίας που φτάνει τα 62 ευρώ ανά ώρα (σε σύγκριση με 29 ευρώ στην Ισπανία και 20 ευρώ στην Πορτογαλία), σε συνδυασμό με τη υπερβολική ρύθμιση και τους άκαμπτους εργασιακούς κανόνες, έχουν διαβρώσει την ανταγωνιστικότητα.<br />Η αργή μετάβαση από τους κινητήρες εσωτερικής καύσης στα ηλεκτρικά οχήματα (EVs) επέτρεψε στις BYD και Tesla, με ταχύτερους κύκλους καινοτομίας, προηγμένη τεχνολογία και ανταγωνιστικές τιμές, να κατακτήσουν την πρωτοπορία στον κλάδο.<br /><br />Η εκτόξευση του ενεργειακού κόστους λόγω της απεξάρτησης από το ρωσικό φυσικό αέριο<br /><br />Η ενεργειακή κρίση έχει επιδεινώσει περαιτέρω τα προβλήματά τους:<br />Η ξαφνική απώλεια του φθηνού ρωσικού φυσικού αερίου, σε συνδυασμό με την – κατά πολλούς – βραχυπρόθεσμη απόφαση της κυβέρνησης να εγκαταλείψει την πυρηνική ενέργεια, άφησε τις γερμανικές βιομηχανίες να πληρώνουν έως και πέντε φορές υψηλότερες τιμές ηλεκτρικής ενέργειας από τους Αμερικανούς ή Κινέζους ανταγωνιστές τους.<br />Υπό το βάρος του υψηλού κόστους και της αργής προσαρμογής στις νέες τεχνολογίες, οι κατασκευαστές αυτοκινήτων αναγκάστηκαν να λάβουν οδυνηρά μέτρα περικοπών κόστους – από κλεισίματα εργοστασίων έως μαζικές απολύσεις.<br />Από το 2019, ο κλάδος έχει ήδη χάσει 46.000 θέσεις εργασίας, και άλλες 186.000 ενδέχεται να χαθούν έως το 2035.<br /><br />Το τέλος της δημοσιονομικής πειθαρχίας<br /><br />Εν τω μεταξύ, το κράτος πρόνοιας και το δημόσιο χρέος συνεχίζουν να αυξάνονται.<br />Η περίφημη δημοσιονομική πειθαρχία της Γερμανίας – που κάποτε βασιζόταν στο συνταγματικά κατοχυρωμένο «φρένο χρέους» (debt brake) – έχει σχεδόν καταρρεύσει.<br />Ανασταλμένο επανειλημμένα από την εποχή της πανδημίας, ο κανόνας παρακάμπτεται μέσω εκτός προϋπολογισμού χρηματοδοτικών εργαλείων και “έκτακτων” δαπανών, για τη χρηματοδότηση κοινωνικών προγραμμάτων και επιδοτήσεων ενέργειας.<br />Τώρα, το Βερολίνο σχεδιάζει να δανειστεί 174 δισεκατομμύρια το 2026 – τριπλάσιο ποσό από εκείνο πριν δύο χρόνια και το δεύτερο υψηλότερο στην μεταπολεμική ιστορία – απειλώντας όχι μόνο τη δική του σταθερότητα αλλά και την αξιοπιστία των δημοσιονομικών κανόνων της Ευρώπης.<br /><br />Στη ρίζα της κακοδαιμόνίας της Γερμανίας βρίσκεται μια επικίνδυνη ψευδαίσθηση: ότι ένα γενναιόδωρο κράτος πρόνοιας μπορεί να συνυπάρχει με υψηλή παραγωγικότητα.<br />Όταν η αναδιανομή υπερβαίνει τη δημιουργία πλούτου, η ευημερία αρχίζει να εξαφανίζεται.<br />Αν μείνει ανεξέλεγκτο, το κράτος πρόνοιας αναπτύσσεται ταχύτερα από τις οικονομίες που το χρηματοδοτούν, διαβρώνοντας την παραγωγικότητα και επιβαρύνοντας τις μελλοντικές γενιές.<br />Ωστόσο, η μεταρρύθμιση παραμένει ταμπού – οι ηλικιωμένοι ψηφοφόροι αντιστέκονται στις περικοπές, οι πολιτικοί φοβούνται την αντίδραση, και οι νεότεροι πληρώνουν το τίμημα ενός συστήματος που ίσως να μην επιβιώσει.</div><div><br />Η Ευρώπη παρακολουθεί στενά.<br />Αν η Γερμανία – το σύμβολο της δημοσιονομικής πειθαρχίας και της βιομηχανικής ισχύος της ηπείρου – αποκαλύψει τα όρια του υπερμεγέθους κράτους πρόνοιάς της, τότε η ευρωπαϊκή πίστη στα εκτεταμένα συστήματα πρόνοιας μπορεί τελικά να καταρρεύσει.<br />Το πρώτο βήμα είναι να τερματιστεί η άρνηση - το επόμενο είναι να ανακτηθεί ο ρεαλισμός που κάποτε τροφοδότησε το Wirtschaftswunder.<br />Η Γερμανία κάποτε δίδαξε στην Ευρώπη πώς να ξαναχτίσει την ευημερία μέσα από τα ερείπια - τώρα πρέπει να τη διδάξει πώς να αντιμετωπίσει την αλήθεια για τα κράτη πρόνοιας – προτού αυτά καταρρεύσουν υπό το ίδιο τους το βάρος.<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Σοκ και δέος. Πώς η Γερμανία θα αναγκαστεί να κάνει αιματηρές περικοπές σε συντάξεις, επιδόματα και παροχές. Κοινωνικό κράτος τέλος

Η κατάρρευση του αναπτυξιακού μοντέλου και η παγίδα του κράτους πρόνοιας οδηγεί σε οδυνηρές λύσεις και κοινωνικές – πολιτικές αναταράξεις Ει...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Πρόεδρος Trump πρέπει να πεθάνει πριν από την 250ή επέτειο των ΗΠΑ, αλλιώς… θα παραβεί τον νόμο.

<img height="158" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/e5e561fe808ede8a38ad9d45ea3f0d4b_XL.jpg?v=2" width="280" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Το υπουργείο Οικονομικών των ΗΠΑ ανακοίνωσε σχέδια για την έκδοση ενός νομίσματος του ενός δολαρίου, αφιερωμένου στα 250 χρόνια από τη Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας…</span></h3>Ένα αιώνα μετά το πρώτο και μοναδικό νόμισμα στην ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών που απεικόνιζε εν ενεργεία πρόεδρο, το υπουργείο Οικονομικών των ΗΠΑ σχεδιάζει να επαναλάβει το ίδιο αμφιλεγόμενο βήμα, αυτήν τη φορά με τον Donald Trump.<br />Το γεγονός έχει ήδη προκαλέσει έντονες αντιδράσεις και νομικές αμφισβητήσεις.<br />Το 1926, με αφορμή τη 150ή επέτειο της ανεξαρτησίας των Ηνωμένων Πολιτειών, το αμερικανικό Νομισματοκοπείο κυκλοφόρησε ένα αναμνηστικό μισοδόλαρο που απεικόνιζε τον George Washington και τον τότε πρόεδρο Calvin Coolidge.<br />Ήταν η πρώτη –και μέχρι σήμερα μοναδική– φορά που η εικόνα εν ενεργεία προέδρου τοποθετήθηκε σε αμερικανικό νόμισμα, παραβιάζοντας μια βαθιά ριζωμένη παράδοση που ξεκίνησε με τον ίδιο τον Washington, ο οποίος είχε διακηρύξει το ιδεώδες της δημοκρατίας με τη φράση «Χωρίς βασιλιάδες».<br />Σχεδόν 100 χρόνια αργότερα, η ιστορία φαίνεται να επαναλαμβάνεται.<br />Το υπουργείο Οικονομικών των ΗΠΑ ανακοίνωσε σχέδια για την έκδοση ενός νομίσματος του ενός δολαρίου, αφιερωμένου στα 250 χρόνια από τη Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας, με τον νυν πρόεδρο Donald Trump να απεικονίζεται και στις δύο όψεις του.<br /><br />Το αμφιλεγόμενο σχέδιο<br /><br />Σύμφωνα με το προσχέδιο που δημοσιοποίησε ο Αμερικανός Θησαυροφύλακας Brandon Beech, το νόμισμα παρουσιάζει τον Trump στο προφίλ να καλύπτει μερικώς τη λέξη LIBERTY στην εμπρόσθια όψη, ενώ στην πίσω όψη απεικονίζεται να κρατά υψωμένη γροθιά κάτω από το σύνθημα «FIGHT FIGHT FIGHT».<br />Η κίνηση αυτή έχει διχάσει την αμερικανική κοινή γνώμη και εγείρει ερωτήματα για τη νομιμότητά της, καθώς ο Νόμος περί Νομισμάτων του 2005 απαγορεύει ρητά την απεικόνιση εν ζωή προέδρων σε νομίσματα, ώστε να αποφευχθεί κάθε σύνδεση με την έννοια της μοναρχίας ή της προσωπολατρίας.<br /><br />Η σύγκρουση με την παράδοση και τον νόμο<br /><br />Η παράδοση που ξεκίνησε το 1792 με τον Coinage Act, όριζε ότι τα αμερικανικά νομίσματα θα φέρουν αλληγορικές μορφές της Ελευθερίας – όχι πολιτικούς ή εν ζωή ηγέτες.<br />Αυτή η επιλογή είχε σαφή πολιτική και ιδεολογική σημασία: οι Ηνωμένες Πολιτείες γεννήθηκαν μέσα από την απόρριψη της βασιλικής εξουσίας και των προσωπολατρικών συμβόλων της.<br /><br />Ωστόσο, ο υπουργός Οικονομικών Scott Bessent επικαλέστηκε νόμο του 2020, υποστηρίζοντας ότι το προφίλ του Trump «συμβολίζει την 250ή επέτειο της χώρας» και ότι «δεν υπάρχει πιο αντιπροσωπευτική εικόνα για το έθνος μας».<br />Το πρόβλημα, όμως, είναι ότι το ίδιο νομικό πλαίσιο απαγορεύει την απεικόνιση του ίδιου προσώπου και στις δύο όψεις του νομίσματος, κάτι που ήδη προκαλεί νομικά ερωτήματα και πολιτικές αντιδράσεις.<br />Οι απόψεις των ειδικών διίστανται.<br />Ο συγγραφέας Anthony Swiatek, ειδικός στα αναμνηστικά νομίσματα, δήλωσε ότι «ο George Washington θα ενέκρινε ένα τέτοιο κέρμα, ως σύμβολο της επιτυχίας του Προέδρου Trump».<br />Αντίθετα, ο ιστορικός Douglas Brinkley από το Πανεπιστήμιο Rice χαρακτήρισε την πρωτοβουλία «εντελώς αντιαμερικανική».<br />Όπως είπε, η 250ή επέτειος της χώρας θα έπρεπε να αποτελεί «έναν εορτασμό της δημοκρατίας και του αμερικανικού λαού, όχι μιας λατρείας προσωπικότητας που θυμίζει απολυταρχικά καθεστώτα».<br /><br />Το πολιτικό μήνυμα πίσω από το νόμισμα<br /><br />Η κυβέρνηση Trump έχει επιχειρήσει επανειλημμένα να συνδέσει το πρόσωπο του προέδρου με τους εθνικούς θεσμούς.<br />Από τη στρατιωτική παρέλαση για τα γενέθλια του προέδρου έως τις προτάσεις για μετονομασία του John F. Kennedy Center προς τιμήν του ίδιου και της Melania Trump, η τάση προσωποποίησης της εξουσίας είναι εμφανής.<br />Για τους επικριτές του, το νέο νόμισμα αποτελεί ένα ακόμη βήμα προς αυτή την κατεύθυνση — μια συμβολική αλλά ισχυρή υπενθύμιση της επιθυμίας του Trump να καταγραφεί στην ιστορία όχι μόνο ως πολιτικός ηγέτης, αλλά ως εθνικό «σύμβολο».<br /><br />Ένα ιστορικό déjà vu<br /><br />Όταν το 1926 κόπηκε το μισό δολάριο Washington-Coolidge, σχεδόν 860.000 από το 1.000.000 νομίσματα αποσύρθηκαν και έλιωσαν λόγω χαμηλής ζήτησης και δημόσιας αδιαφορίας.<br />Ίσως αυτό να αποτελεί προειδοποιητικό σημάδι: η αμερικανική ιστορία δείχνει ότι τα νομίσματα που επιχειρούν να προσωποποιήσουν την εξουσία σπάνια αντέχουν στον χρόνο.<br />Αν λοιπόν η 250ή επέτειος της αμερικανικής ανεξαρτησίας γιορταστεί με ένα νόμισμα που φέρει την εικόνα του Donald Trump, τότε οι Ηνωμένες Πολιτείες θα έχουν έρθει αντιμέτωπες με το ίδιο δίλημμα που είχε ο George Washington πριν από δυόμισι αιώνες:<br />Θα παραμείνει η Αμερική μια δημοκρατία των αρχών ή θα γιορτάσει την ελευθερία της με το πρόσωπο ενός εν ενεργεία ηγέτη επάνω στο ίδιο της το νόμισμα;<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.

Ο Πρόεδρος Trump πρέπει να πεθάνει πριν από την 250ή επέτειο των ΗΠΑ, αλλιώς… θα παραβεί τον νόμο.

Το υπουργείο Οικονομικών των ΗΠΑ ανακοίνωσε σχέδια για την έκδοση ενός νομίσματος του ενός δολαρίου, αφιερωμένου στα 250 χρόνια από τη Διακή...

Διαβάστε την συνέχεια

Τι ετοιμάζει η ΕΕ για την στρατιωτική βοήθεια στην Ουκρανία και γιατί απειλείται η Ελλάδα με νέο μνημόνιο.

<img height="150" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2025-11/%CE%BF%CF%85%CE%BA%CF%81%CE%B1%CE%BD%CE%AF%CE%B1_1.jpg?itok=3z2OnkIG" width="280" /><br /><br />Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προειδοποίησε ότι οι χώρες της ΕΕ ( συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδος) θα αντιμετωπίσουν πιθανόν ετήσιες πληρωμές τόκων έως και 5,6 δισεκατομμυρίων ευρώ επ' αόριστον, εάν δεν καταφέρουν να καταλήξουν σε συμφωνία για ένα πακέτο δανείου 140 δισεκατομμυρίων ευρώ για την Ουκρανία, ειδικά αν δεν υπάρξει συγκατάβαση για κατάσχεση των παγωμένων ρωσικών κεφαλαίων.<br /><br />Σύμφωνα με έγγραφο της Επιτροπής που δημοσίευσαν οι Financial Times, η προειδοποίηση αυτή έρχεται μετά την αποτυχία της ΕΕ στη σύνοδο κορυφής του περασμένου μήνα να εγκρίνει ένα σχέδιο για τη στήριξη των οικονομικών του Κιέβου τα επόμενα δύο χρόνια, χρησιμοποιώντας ρωσικά κρατικά περιουσιακά στοιχεία.<br /><br />Η πρόταση μπλοκαρίστηκε από το Βέλγιο, όπου βρίσκεται η Euroclear, (το αποθετήριο τίτλων που βρίσκονται όλα τα παγωμένα περιουσιακά στοιχεία).<br /><br />Οι βελγικές αρχές απαίτησαν ισχυρές εγγυήσεις για να διασφαλίσουν ότι η χώρα τους, δεν θα αντιμετωπίσει νομικές ή οικονομικές επιπτώσεις εάν η Ρωσία προβεί σε οικονομικά ή άλλα αντίποινα, αλλά η ηγεσία της ΕΕ σφυρίζει αδιάφορα.<br /><br />Το έγγραφο της Επιτροπής, που κυκλοφόρησε στις πρωτεύουσες της ΕΕ, τονίζει τις οικονομικές συνέπειες της χρηματοδότησης της Ουκρανίας χωρίς να βασίζεται στα παγωμένα περιουσιακά στοιχεία.<br /><br />Σημειώνει ότι εάν το σχέδιο παραμείνει εκτός συζήτησης, τα κράτη μέλη της ΕΕ πρέπει είτε να εγκρίνουν τον κοινό δανεισμό, κάτι που θα προσθέσει δισεκατομμύρια σε νέες υποχρεώσεις στους ήδη πιεσμένους εθνικούς προϋπολογισμούς, είτε να παράσχουν στην Ουκρανία άμεσες επιχορηγήσεις συνολικού ύψους 140 δισεκατομμυρίων ευρώ.<br /><br />Το έγγραφο προειδοποιεί επίσης ότι και οι δύο επιλογές «ενδέχεται να απαιτήσουν δημοσιονομικές προσαρμογές σε ορισμένα κράτη μέλη» και «θα επηρέαζαν άμεσα το έλλειμμα και το χρέος τους».<br /><br />Η εξυπηρέτηση ενός κοινού δανείου 140 δισεκατομμυρίων ευρώ θα μπορούσε να κοστίσει έως και 5,6 δισεκατομμύρια ευρώ ετησίως, με τη Γαλλία, η οποία είναι ήδη υπερχρεωμένη, να πληρώνει σχεδόν 1 δισεκατομμύριο ευρώ.<br /><br />Η Ιταλία θα συνεισέφερε 675 εκατομμύρια ευρώ και το Βέλγιο, το οποίο αγωνίζεται να περάσει έναν εθνικό προϋπολογισμό για το επόμενο έτος, θα αντιμετώπιζε σχεδόν 200 εκατομμύρια ευρώ ετησίως σε πληρωμές τόκων.<br /><br /> Το έγγραφο προειδοποιεί επίσης ότι ο δανεισμός ενός τέτοιου ποσού θα μπορούσε να έχει «πιθανές αλυσιδωτές επιπτώσεις τόσο για την απορρόφηση της αγοράς όσο και, ιδίως, για το επιτόκιο που η Ένωση θα πληρώνει γενικά για τον δανεισμό της», και μπορεί επίσης να δημιουργήσει πρόσθετο έμμεσο κόστος για άλλα χρηματοδοτικά προγράμματα της ΕΕ.<br /><br />Αντιθέτως, η Επιτροπή τόνισε ότι το σχέδιο που μπλόκαρε το Βέλγιο τον περασμένο μήνα θα συνεπαγόταν μόνο μια προσωρινή «ενδεχόμενη υποχρέωση» για τα κράτη μέλη να εγγυηθούν το δάνειο, πριν τα κεφάλαια μεταφερθούν στον κοινό προϋπολογισμό της ΕΕ το 2028.<br /><br />"Το έγγραφο επιλογών, το οποίο συζητείται ενόψει της συνόδου κορυφής του Δεκεμβρίου, την οποία οι αξιωματούχοι περιγράφουν ως την τελική προθεσμία για την επίτευξη συμφωνίας σε ένα οικονομικό σχέδιο για την υποστήριξη της Ουκρανίας, προτείνει επίσης λύσεις σε ορισμένες από τις ανησυχίες του Βελγίου.<br /><br />Οι οικονομικές εγγυήσεις που παρέχονται αρχικά από τις πρωτεύουσες των μελών και αργότερα από τον προϋπολογισμό της ΕΕ θα «καλύπτουν τον υπολειπόμενο κίνδυνο επιτυχούς εκτέλεσης μιας διαιτητικής απόφασης κατά ενός κράτους μέλους», ανέφερε το έγγραφο.<br /><br />Επιπλέον, το έγγραφο τονίζει ότι μια «κεντρική προϋπόθεση» για τη χρήση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων είναι «η συνεχής ακινητοποίησή τους» και υπογραμμίζει την ανάγκη δημιουργίας μιας νομικής δομής για τη διατήρηση των περιουσιακών στοιχείων, παγωμένων πέραν των τρεχουσών εξαμηνιαίων περιόδων ανανέωσης βάσει του δικαίου κυρώσεων της ΕΕ.<br /><br />Το Βέλγιο φοβάται ότι εάν οποιαδήποτε χώρα της ΕΕ ασκήσει βέτο σε μια απόφαση για παράταση των κυρώσεων, η Ρωσία θα μπορούσε να ανακτήσει τα παγωμένα κεφάλαια και να αναγκάσει τις πρωτεύουσες της ΕΕ να αποπληρώσουν το πλήρες ποσό του δανείου.<br /><br />Με λίγα και απλά λόγια, η ΕΕ απειλεί με ωμό τρόπο ότι αν δεν δεχθούν οι χώρες της Ένωσης να κατασχεθούν τα ρωσικά κεφάλαια κινδυνεύουν με ένα τεράστιο ετήσιο χαράτσι, που για την Ελλάδα μπορεί να σημαίνει και νέο μνημόνιο. <div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/"> πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τι ετοιμάζει η ΕΕ για την στρατιωτική βοήθεια στην Ουκρανία και γιατί απειλείται η Ελλάδα με νέο μνημόνιο.

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προειδοποίησε ότι οι χώρες της ΕΕ ( συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδος) θα αντιμετωπίσουν πιθανόν ετήσιες πληρωμές τό...

Διαβάστε την συνέχεια

Τί σηματοδοτεί η ρωσική κατάληψη του Ποκρόφσκ.

<img height="156" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2025/11/russia-oukrania-polemos-zelenski-prokrovsk-SLpress-825x607.jpg" width="280" /><br /><br /><b>ΛΟΥΚΟΠΟΥΛΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ</b><br />Μετά από ένα συσσωρευτικό αποτέλεσμα ολέθριων στρατηγικών και επιχειρησιακών σφαλμάτων, η Ουκρανία αντιμετωπίζει σήμερα στην περιοχή του Ποκρόφσκ μία καταστροφική ήττα, που πιθανότατα δημιουργεί νέα δεδομένα στον πόλεμο. Οι Ρώσοι μετά από 16 και πλέον μήνες συνεχών επιθετικών προσπαθειών, καταβάλλοντας μάλιστα υψηλό τίμημα σε απώλειες, έχουν κατορθώσει να εγκλωβίσουν τις αμυνόμενες ουκρανικές δυνάμεις στον θύλακα των πόλεων-οχυρών Ποκρόφσκ και Μύρνοχραντ στο Ντονιέτσκ. Ισχυρά μάλιστα τμήματα τους βρίσκονται ήδη μέσα στο μεγαλύτερο μέρος αυτών.<br /><br />Παρόμοια κατάσταση εξελίσσεται στις πόλεις Λυμάν και Σιβέρσκ και στον Βορά στο Κουπιάνσκ, αλλά και στο Σούμι. Όταν τα κέντρα βάρους της αμυντικής τοποθεσίας κατέρρευσαν και η συνέχιση του αγώνα δεν είχε πλέον στρατιωτικό νόημα και θα έπρεπε οι ουκρανικές δυνάμεις να απαγκιστρωθούν με την μικρότερη δυνατή πίεση των Ρώσων για να διασωθούν και να χρησιμοποιηθούν αλλού, η Ανώτατη Διοίκηση, προφανώς με πολιτική εντολή, δεν επέτρεψε κάτι τέτοιο. Έτσι φθάσαμε στην περικύκλωση δύναμης 4.500 περίπου ανδρών, οι οποίοι καθημερινά καταστρέφονται, ή αιχμαλωτίζονται, ή κατά τους Ρώσους παραδίδονται για να σωθούν!<br /><br />Ο Αρχιστράτηγος της Ουκρανίας Αλεξάντρ Σίρσκυ που να ξαναθυμίσουμε ότι είναι… Ρώσος, δεν διέθετε τις απαραίτητες εφεδρείες και για να ενισχύσει αυτήν την κρίσιμη περιοχή του μετώπου και για να ενεργήσει προς απεγκλωβισμό των δυνάμεων του εκεί. Η διατήρηση στρατιωτικής δύναμης σε έναν χώρο, όπου η μάχη έχει κριθεί, είναι κολοσσιαίο λάθος.<br /><br />Για καθαρά πολιτικούς λόγους έγινε το ίδιο, τόσο στην Μαριούπολη στην αρχή του πολέμου, όσο και αργότερα στο Μπαχμούτ και στην Αβντίβκα. Το δίδυμο Ζελένσκι-Γιέρμακ αντιμετωπίζει πλέον σφοδρή κριτική, διότι θυσιάζονται εξαντλημένοι Ουκρανοί στρατιώτες προκειμένου να πειστεί η Δύση και ιδιαίτερα ο Λευκός Οίκος ότι η Ουκρανία αμύνεται επιτυχώς και εξαντλεί την Ρωσία.<br /><br />Πως φθάσαμε μέχρι εδώ<br /><br />Πρώτα απ’ όλα μετά την επιτυχή αντιμετώπιση της πρώτης φάσης της ρωσικής στρατιωτικής εισβολής υπήρξε πολιτική ακαμψία και αδυναμία στρατηγικής υπέρβασης από πλευράς του Κιέβου, με επαναπροσδιορισμό των πολεμικών στόχων. Αυτά σε συνδυασμό με την κακοδιαχείριση από την λεγόμενη Δύση, παρά την τεράστια βοήθεια της που χωρίς αυτήν δεν θα υπήρχε Ουκρανία σήμερα, με απατηλές θεωρίες νίκης – με ανάκτηση της κατεχόμενης ουκρανικής επικράτειας στα σύνορα του 1991 – οδήγησε την χώρα σε ένα μακροχρόνιο τέλμα φθοράς, το οποίο η Ρωσία δομικά βρέθηκε πιο ικανή να αντιμετωπίσει.<br /><br />Οι επιθέσεις στο Χάρκοβο και στην Χερσώνα του 2022 ήταν το αποκορύφωμα της ουκρανικής επιχειρησιακής ικανότητας. Η Ουκρανία είχε την πρωτοβουλία, το ηθικό ήταν υψηλό, η δυτική πολιτική και υλική υποστήριξη ήταν ισχυρότατη και η ρωσική διοίκηση ταλαιπωρούνταν από υπερβολική επέκταση και υλικοτεχνική δυσλειτουργία. Η εκτίμηση μας είναι ότι εάν η Ουκρανία είχε αξιοποιήσει την τότε πλεονεκτική της θέση για να διαπραγματευτεί με μερικές εδαφικές παραχωρήσεις, διατηρώντας παράλληλα την κυριαρχία και την ενσωμάτωση της στη Δύση, θα μπορούσε να είχε αναδειχθεί ως ένα ευθυγραμμισμένο με τη Δύση κράτος, με βιώσιμες εγγυήσεις ασφάλειας. Κάτι που έχει επισημάνει και ο πρώην Αμερικανός ΑΓΕΕΘΑ Μαρκ Μίλει.<br /><br />Το σημείο καμπής όμως ήταν η λεγόμενη η παταγώδης αποτυχία της ουκρανικής “αντεπίθεσης” του καλοκαιριού του 2023, που οδήγησε σε μία ολοκληρωτική καταστροφή από την οποία η Ουκρανία δεν μπόρεσε ποτέ να συνέλθει. Από τότε κάθε μέρα η κατάσταση γινόταν όλο και χειρότερη, με αυξανόμενη αδυναμία αναπλήρωσης των τεραστίων απωλειών και φυσικά των οπλικών συστημάτων που της έδωσε η Δύση. Από τότε – χωρίς ουσιαστικά επιθετικές δυνατότητες, παρά τα δημοσιεύματα των δυτικών ΜΜΕ και τα έωλα λόγια των Ευρωπαίων – οι Ουκρανοί δεν αγωνίζονται για την… νίκη, αλλά για να περιορίσουν τα αργά αλλά σταθερά αυξανόμενα εδαφικά κέρδη της Ρωσίας, με την απατηλή ελπίδα ότι η Μόσχα κάποτε θα εξαντληθεί και θα διαπραγματευτεί.<br /><br />Σε μία απέλπιδα προσπάθεια εντυπώσεων και χωρίς καμία στρατιωτική λογική το Κίεβο δαπάνησε<a href="https://defenceredefined.com.cy/%CF%84%CE%BF-%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CE%BA%CF%8D%CE%B2%CE%B5%CF%85%CE%BC%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%BF%CF%85%CE%BA%CF%81%CE%B1%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AE%CF%82-%CE%B5%CF%80%CE%B9%CF%87%CE%B5%CE%AF%CF%81/"> τις τελευταίες επιθετικές του δυνατότητες στην επιχείρηση στο Κουρσκ</a> που αποδείχτηκε, όπως πολλοί αναλυτές εκτίμησαν, “λάθος τζογάρισμα”, έστω και αν οι Ρώσοι έκαναν έναν ολόκληρο χρόνο να ανακαταλάβουν την περιοχή.<br /><br />Τι σημαίνει η κατάληψη του Ποκρόφσκ <br /><br />Σε πολιτικό επίπεδο ο Πούτιν με την απώλεια του Ποκρόφσκ μπορεί ευκολότερα να “πείσει” τον Πρόεδρο Τραμπ (σημ. όχι ότι δεν είναι πεπεισμένος) για το “αναπόφευκτο της νίκης” του και τη ματαιότητα της βοήθειας προς την Ουκρανία», όπως επισημαίνει ο Μικόλα Μπιελιέσκοφ, ερευνητής στο Εθνικό Ινστιτούτο Στρατηγικών Μελετών της Ουκρανίας! Από την άλλη πλευρά ο Ζελένσκι δεν θα μπορεί να ισχυριστεί πλέον ότι ενισχυόμενος θα μπορούσε να αλλάξει την ροή του πολέμου! Αποκαλυπτική ήταν η πρόσφατη συζήτηση μεταξύ Τραμπ και του Ούγγρου Πρωθυπουργού στον Λευκό Οίκο, όπου συμφώνησαν ότι μόνον με ένα θαύμα η Ουκρανία θα μπορούσε να νικήσει.<br /><br />Οι δυτικές χώρες θα δυσκολεύονται πλέον να πείσουν την κοινή γνώμη τους ότι συνεχίζοντας την με κάθε τρόπο υποστήριξη της Ουκρανίας μπορεί να την σώσουν! Η απώλεια του Ποκρόφσκ επηρεάζει αρνητικά το ηθικό των Ουκρανών στην αρχή ενός χειμώνα με ρωσικές επιθέσεις στις ενεργειακές υποδομές της χώρας – Σάββατο μάλιστα μετά από εναέριες προσβολές βυθίστηκε στο σκοτάδι το Κίεβο, το Χάρκοβο και άλλες πόλεις. Από την άλλη ενισχύεται το φρόνημα των Ρώσων, οι οποίοι στην πλειονότητα τους πιστεύουν ότι μάχονται εναντίον του ΝΑΤΟ και της Δύσης που τους… επιβουλεύονται.<br /><br />Ο θύλακας του Ποκρόφσκ-Μύρνοχραντ είναι στρατηγικής σημασίας. Αποτελεί βασικό στήριγμα της όλης ουκρανικής αμυντικής τοποθεσίας, που υλοποιείται με μία σειρά βιομηχανικών πόλεων εκτεινόμενες από Βορρά προς τον Νότο από το Σλαβιάνσκ μέχρι την Κοστιαντίνοβκα, ενώ παράλληλα συνιστά κόμβο συγκοινωνιών και επιμελητείας.<br /><br />Η κατάληψη του διευκολύνει την περαιτέρω ρωσική προχώρηση προς Κραματόρσκ και Σλαβιάνσκ, που σημαίνει ότι καταλαμβάνοντας αυτές τις πόλεις η Μόσχα εξασφαλίζει και το τελευταίο 10% της περιφέρειας του Ντονιέτσκ, περίπου 5.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Αυτό δηλαδή που απαιτεί ο Πούτιν προκειμένου να συμφωνήσει σε εκεχειρία. Τέλος ο ρωσικός έλεγχος του Ποκρόφσκ θα μπορούσε επίσης να ανοίξει τον δρόμο για πιθανές ρωσικές επιθέσεις προς τις περιοχές Ντνιπροπετρόφσκ και Ζαπορίζια στα δυτικά και νοτιοδυτικά.<br /><br />Αν θα είχαν κατορθώσει μέχρι τώρα να συμπτυχθούν και να διασωθούν οι ουκρανικές δυνάμεις, καθώς επίσης άλλες φρέσκιες να έχουν εγκατασταθεί σε μία νέα οργανωμένη αμυντική προς τα πίσω τοποθεσία, θα μπορούσα να υποστηρίξω ότι ναι μεν πρόκειται για σημαντική ήττα – μάλλον την σημαντικότερη μετά την Αβντίβκα – η οποία όμως δεν συνιστά “σημείο καμπής”! Τώρα όμως δεν μπορώ να το υποστηρίξω. Η πτώση του Ποκρόφσκ θα είναι απλά ένα κύριο γεγονός του πολέμου που, μαζί και με κάποια, πιθανώς να οδηγήσουν στην κατάρρευση της Ουκρανίας, αν δεν υπάρξει σύντομα εκεχειρία όπως απεγνωσμένα επιζητούν Ζελένσκι και Δύση.<div><br />Αντί επιλόγου<br /><br />Στον πόλεμο φθοράς που διεξάγει η Ρωσία, δίνεται προτεραιότητα στην μείωση της ικανότητας του αντιπάλου να πολεμήσει. Οι Ουκρανικές Δυνάμεις μάχονται ηρωικά, αλλά έχουν εξαντληθεί. Σε πολλές από τις μονάδες τους το ποσοστό επανδρώσεως δεν υπερβαίνει το 50%. Υπάρχουν 150 χιλιάδες φυγόστρατοι, ενώ αυξάνεται ανησυχητικά και ο αριθμός των λιποτακτών και των αυτομόλων. Στο Κίεβο η ευρισκόμενη σε κρίση πλέον πολιτική ηγεσία προσπαθεί να δημιουργήσει εικονική πραγματικότητα και κάποιοι αναλυτές φοβούνται ένα πιθανό “ντόμινο”, μιας και σε πολλά σημεία του μετώπου υπάρχουν ισχυρές πιέσεις από τους Ρώσους.<br /><br />Για μία ακόμα φορά διαπιστώνουμε το πόσο εύκολα ένας πόλεμος αρχίζει και το πόσο δύσκολα τελειώνει! Εδώ και δύο χρόνια περίπου έχουμε επισημάνει, με τίμια γλώσσα και χωρίς εξωραϊστικές υπεκφυγές, ότι η Ουκρανία αιμορραγεί και καταστρέφεται, πως η παράταση του πολέμου ευνοεί τον Πούτιν και η Ουκρανία κινδυνεύει να χάσει περισσότερα απ’ όσα είχε. Δυστυχώς για την Ουκρανία αυτοί οι φόβοι επαληθεύτηκαν.<br /><br />Συμπερασματικά θα λέγαμε ότι συμβαίνει σήμερα στο Ποκρόφσκ και αύριο πιθανότητα στο Κουπιάνσκ και μεθαύριο κάπου αλλού στο μέτωπο, είναι απλά το αποτέλεσμα μία φθίνουσας ουκρανικής στρατιωτικής δύναμης ευρισκόμενης στα όρια της αντοχής της και ενός πολιτικού μηχανισμού στο Κίεβο παγιδευμένου σε έναν άκαρπο πόλεμο εξάντλησης, χωρίς στρατηγική εξόδου! Και για αυτό ευθύνονται πολλές ευρωπαϊκές κυβερνήσεις που μάλλον συνειδητά συγχέουν τους ευσεβείς πόθους με την αδυσώπητη πραγματικότητα. Μία ολοκληρωτική στρατιωτική ήττα για την Ουκρανία, αν τελικά συμβεί, θα είναι αναντίρρητα και μία στρατηγική ήττα και για αυτές τις κυβερνήσεις…</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τί σηματοδοτεί η ρωσική κατάληψη του Ποκρόφσκ.

ΛΟΥΚΟΠΟΥΛΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ Μετά από ένα συσσωρευτικό αποτέλεσμα ολέθριων στρατηγικών και επιχειρησιακών σφαλμάτων, η Ουκρανία αντιμετωπίζει σή...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι “μυστικοί θησαυροί” του προέδρου Ερντογάν.

<img height="185" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2025/11/kalin-fidan-tourkia-israel-erdogan-mit-pkk-SLpress-825x600.jpg" width="280" /><br /><b><br /></b><div><b>ΣΤΕΛΛΟΥ ΒΑΝΑ</b><br />Ο καθένας ξεχωριστά έχει χαρακτηριστεί, πολλές φορές, ως ο απόλυτος εξ απορρήτων του Προέδρου Ερντογάν ή, όπως το έθεσε κάποτε ο ίδιος ο Ερντογάν, «των μυστικών της Τουρκίας». Ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας, Χακάν Φιντάν, και ο επικεφαλής των μυστικών υπηρεσιών, Ιμπραχίμ Καλίν, έχουν αναδειχθεί σε δύο από τις πιο πολυσυζητημένες και επιδραστικές μορφές της κυβέρνησης Ερντογάν. Κατά γενική ομολογία, θεωρούνται από τους πιο ικανούς και αποτελεσματικούς σε δύσκολες αποστολές.<br /><br />Φιντάν και Καλίν κινούνται στο σταυροδρόμι διπλωματίας και πληροφοριών, διαμορφώνοντας πολιτική σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή, ενώ προσελκύουν έντονο ενδιαφέρον από ξένες πρωτεύουσες – ιδιαίτερα από το Ισραήλ, όπου οι εκτιμήσεις για τον ρόλο τους λειτουργούν πλέον και ως ενδείξεις για τη μελλοντική δομή εξουσίας της Τουρκίας. Και οι δύο έχουν γίνει αντικείμενο ανταγωνιστικών αφηγήσεων, που αποκαλύπτουν εξίσου τις επιδιώξεις ξένων κυβερνήσεων –ιδίως του Ισραήλ– όσο και τις εσωτερικές αντιπαλότητες της Τουρκίας.<br /><br />Η εκτίμηση του Ερντογάν ότι τοποθετεί τον Φιντάν – τον οποίο έχει χαρακτηρίσει ως τον “μυστικό του θησαυρό” – επικεφαλής της τουρκικής διπλωματίας, ως επιβράβευση για τη μεταμόρφωση της ΜΙΤ που παίζει ενεργό ρόλο σε όλες τις περιφερειακές εξελίξεις, από τη Λιβύη έως τη Συρία, από την Ουκρανία έως τον Καύκασο, ξεχωρίζει. Από τις αρχές της δεκαετίας του 2010 κυκλοφορούν αναφορές ότι το ισραηλινό σύστημα πληροφοριών θεωρούσε τότε τον Φιντάν, επικεφαλής της ΜΙΤ, σκληροπυρηνικό”. Αρχικά, Ισραηλινοί αξιωματούχοι τον παρουσίαζαν ως “άνθρωπο της Τεχεράνης” μέσα στην τουρκική κυβέρνηση. Λίγα χρόνια αργότερα, το αφήγημα άλλαξε: Tον περιέγραφαν πλέον ως αδιάλλακτο ισλαμιστή.<br /><br />Την ίδια περίοδο, το θρησκευτικό δίκτυο του Γκιουλέν – που αργότερα κατηγορήθηκε ως εγκέφαλος του αποτυχημένου πραξικοπήματος του 2016 – είχε στοχοποιήσει τον Φιντάν, επιδιώκοντας να επεκτείνει την επιρροή του στην ΜΙΤ. Το 2012, ένας εισαγγελέας προσκείμενος στο κίνημα Γκιουλέν κάλεσε τον Φιντάν και τρεις ακόμη αξιωματούχους της ΜΙΤ να καταθέσουν σχετικά με τον ρόλο τους στις μυστικές ειρηνευτικές συνομιλίες του Όσλο με το PKK το 2009 — μια κίνηση που θα μπορούσε με βεβαιότητα να οδηγήσει στη σύλληψή του.<br /><br />Η κλήση έγινε την περίοδο που ο Ερντογάν υποβαλλόταν σε χειρουργική επέμβαση – σύμπτωση; Μάλλον όχι. Ο Φιντάν κατάφερε να συναντήσει τον Ερντογάν και να του εξηγήσει την κατάσταση. Ο Ερντογάν τον συμβούλευσε να μην καταθέσει. Ο Φιντάν δεν παρουσιάστηκε να καταθέσει, προκαλώντας μια αλυσιδωτή σύγκρουση ανάμεσα στο κυβερνών AKP και τα γκιουλενικά στελέχη στη δικαιοσύνη και την αστυνομία – σύγκρουση που τελικά κορυφώθηκε στο πραξικόπημα του 2016. Ο (τότε πρωθυπουργός) Ερντογάν δήλωσε αργότερα ότι, εάν ο Φιντάν είχε προσέλθει για κατάθεση, θα είχε συλληφθεί, κάνοντας λόγο για “συνωμοσία του κινήματος Γκιουλέν”.<br /><br />Αναφορές εκείνη την περίοδο έκαναν λόγο ότι η Μοσάντ διοχέτευε ψευδείς πληροφορίες στο δίκτυο του Γκιουλέν και το ενθάρρυνε να στοχοποιήσει και να συλλάβει τον Φιντάν. Ισραηλινοί δημοσιογράφοι με διασυνδέσεις στις υπηρεσίες πληροφοριών δεν έκρυβαν την καχυποψία τους, παρουσιάζοντάς τον συχνά ως εχθρικό προς το Ισραήλ. Το κοινό μυστικό είναι πως, το πολιτικό και μυστικοπαθές κατεστημένο της χώρας δεν τον συμπαθεί – ίσως ακόμη και να τον φοβάται. <b><a href="https://slpress.gr/diethni/oi-mistikoi-thisavroi-tou-proedrou-erntogan/">ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ</a></b></div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Οι “μυστικοί θησαυροί” του προέδρου Ερντογάν.

ΣΤΕΛΛΟΥ ΒΑΝΑ Ο καθένας ξεχωριστά έχει χαρακτηριστεί, πολλές φορές, ως ο απόλυτος εξ απορρήτων του Προέδρου Ερντογάν ή, όπως το έθεσε κάποτε ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Ελλάδα πληρώνει χρυσάφι τον πόλεμο του Ζελένσκι, που έρχεται στην Αθήνα.

<img height="144" src="https://omegapress.gr/images/ZELENSKI.jpg" width="280" /><div><br /></div><div>Του<b> Σωτήρη Σιδέρη </b><br />Χωρίς να καταβάλλει ιδιαίτερη προσπάθεια, μιας και η αντιπολίτευση βρίσκεται σε λήθαργο, ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει αποφύγει κάθε ουσιαστική συζήτηση για τα ιλιγγιώδη ποσά και τον εξοπλισμό που στέλνει στον Ζελένσκι, συμμετέχοντας σε έναν πόλεμο, χωρίς να έχει καμία συμβατική υποχρέωση, μιας και η Ουκρανία δεν είναι μέλος του ΝΑΤΟ ή της ΕΕ. . Η υποταγή του Έλληνα πρωθυπουργού στα πολεμοχαρή σχέδια των ευρωπαικών χωρών, υπό το δόγμα “είμαστε σε πόλεμο με την Ρωσία” , στοιχίζει δις στον ελληνικό λαό χωρίς το παραμικρό αντάλλαγμα. <br /> Ενόψει της επίσκεψης Ζελένσκι εντός του μηνός στην Αθήνα, είναι αναγκαία μια αποτίμηση της στάσης της χώρας, καθώς υπάρχουν ακόμη πολύ σημαντικές εκκρεμότητες. Ταυτόχρονα , παρατηρείται μια όλο και αυξανόμενη τάση του Κυριάκου Μητσοτάκη να αποκρύπτει πολύ σημαντικές πληροφορίες για όσα συμβαίνουν στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ και τις αποφάσεις που ο ίδιος στηρίζει, προκειμένου να αποφύγει το πολιτικό κόστος. Τι έχει κερδίσει η Ελλάδα από την άκριτη ένταξή της στο αντιρωσικό μπλοκ; τίποτα απολύτως και έχει και κόστος, ενώ η Τουρκία απολαμβάνει τα οφέλη της ουδετερότητας. <br /><br />Η βουλή και τα δις στην Ουκρανία, αλλά όχι για την κοινωνία<br /><br /> Από την έναρξη του πολέμου, η ΕΕ και τα κράτη μέλη έχουν διαθέσει 177,5 δισ. ευρώ προς στήριξη της Ουκρανίας, ενώ εκκρεμεί η εφαρμογή της PURL (“Προτεραιοποιημένη Λίστα Απαιτήσεων Ουκρανίας”), του ΝΑΤΟ και η ενίσχυση στο πλαίσιο της χρηματοδότησης μέχρι το 2027. <br />Οι Μητσοτάκης και Ζελένσκι υπέγραψαν τον Οκτώβριο του 2024, διμερή συμφωνία Ασφάλειας, αλλά ο Έλληνας πρωθυπουργός δεν την έχει φέρει ακόμη προς κύρωση στη βουλή, φοβούμενος ίσως μια νέα κρίση εντός της ΝΔ, αλλά και την σύμπηξη μετώπου της αντιπολίτευσης εναντίον του. Ο Ουκρανός πρόεδρος πιέζει, οι ΗΠΑ πιέζουν αλλά ο Έλληνας πρωθυπουργός φοβάται επίσης, ότι στη βουλή θα αναγκαστεί να κάνει μια πλήρη συζήτηση για την Ουκρανία και θέλει να την αποφύγει. Το ερώτημα είναι τι ακριβώς περιλαμβάνει η συμφωνία και γιατί , αφού ο Μητσοτάκης την υπέγραψε, δεν θέλει να την φέρει στη βουλή. Κατά συνέπεια, αναμένουμε με ενδιαφέρον τι θα περιλαμβάνει η επίσκεψη Ζελένσκι, πέραν του ενθουσιασμού του για τον κάθετο αγωγό που θα τροφοδοτεί τη χώρα του με το αμερικανικό LNG. <br /><br />Το επόμενο ζήτημα αφορά την ελληνική συνεισφορά στο πρόγραμμα “ Μέσο διευκόλυνσης για την Ουκρανία” για την περίοδο 2024-2027 που ανέρχεται στα 50 δις και περιλαμβάνει χρηματοδότηση για ανάκαμψη, ανοικοδόμηση και εκσυγχρονισμό, ενώ επιπλέον, αναστέλλονται ορισμένοι εμπορικοί δασμοί και ποσοστώσεις για την Ουκρανία, ενώ έχει συμφωνηθεί η επανεξέταση της συμφωνίας βαθιάς και ολοκληρωμένης ζώνης ελεύθερων συναλλαγών (DCFTA). Ο Κυριάκος Μητσοτάκης πρέπει να εγγράψει το ποσό που αντιστοιχεί στην Ελλάδα, γύρω στα 1,5 δις ευρώ και αυτά είναι διαφορετικά από τα όπλα, τους δασμούς κλπ. <br /><br />Επειδή τον επόμενο μήνα θα έχουμε την συζήτηση για τον προυπολογισμό του επομένου έτους, είναι προφανές ότι ο πρωθυπουργός θα δυσκολευθεί πολύ να πείσει την ελληνική κοινωνία ότι έχει χρήματα για την Ουκρανία , αλλά όχι για το ΕΣΥ, για τους αγρότες και το κοινωνικό κράτος, Για όλη αυτή τη βοήθεια , η Ελλάδα δεν παίρνει το παραμικρό αντάλλαγμα. Το αίτημα του Μητσοτάκη να αναλάβουν ελληνικές επιχειρήσεις την ανοικοδόμηση του λιμανιού της Οδησσού δεν φαίνεται να ικανοποιείται, αλλά η επίσκεψη Ζελένσκι ίσως μας κάνει σοφότερους, αν και αυτή η υπόθεση ελάχιστα αφορά τον ελληνικό λαό. Γενικότερα, οι ΗΠΑ, η Αγγλία, η Γερμανία, η Τουρκία και άλλες χώρες θα πάρουν την μερίδα του λέοντος.<br /><br /> Η εξέλιξη αυτή προκαλεί τα κόμματα της αντιπολίτευσης. Η κυβέρνηση οδηγεί σε διάλυση το ΕΣΥ, το εκπαιδευτικό σύστημα, το κοινωνικό κράτος και γενικότερα τις κοινωνικές δαπάνες για να χρηματοδοτεί έναν πόλεμο που δεν αφορά την άμυνα και την εθνική ασφάλεια αλλά τα συμφέροντα των ΗΠΑ και ορισμένων δυτικών χωρών. Μετά και την υπογραφή της συμφωνίας με τις ΗΠΑ για την αγορά φυσικού αερίου που μέσω της Αλεξανδρούπολης θα μπορεί να προμηθεύεται και η Ουκρανία, ο Ζελένσκι είναι πολύ ικανοποιημένος.</div><div>  <br />Οι προσωπικές επιλογές του Μητσοτάκη<br /><br />Όλη η πολιτική της Ελλάδας στον πόλεμο της Ουκρανίας , δεν βασίστηκε ούτε μια στιγμή σε έναν στρατηγικό σχεδιασμό, προκειμένου να έχει η Ελλάδα μια πολιτική αρχών, αλλά ταυτόχρονα να έχει μια εθνική προσέγγιση, δεδομένου ότι και η χώρα μας δέχεται απειλές πολέμου. Όλη η πολιτική αποτελεί προσωπική επιλογή του Κυριάκου Μητσοτάκη, χωρίς την συμμετοχή της κυβέρνησης και απλά το υπουργείο Εξωτερικών περισσότερο στοιχίζεται με αποφάσεις του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, παρά έχει δική του τακτική. Εκ των πραγμάτων, η Ελλάδα είναι η χώρα που δέχεται πιέσεις , δεν έχει φωνή, δεν έχει κανένα σχέδιο και σύρεται από κάθε κατεύθυνση. Αυτή είναι και η προσωπική εικόνα ενός πρωθυπουργού που δεν έχει κανένα κύρος, σε κανένα τραπέζι. <br />Ως προς τον πολεμικό εξοπλισμό που θα προσθέσει η Ελλάδα στον πόλεμο οι πληροφορίες διίστανται γιατί είναι δύσκολο να διασταυρωθούν , καθώς το σχέδιο έχει χαρακτηριστεί απόρρητο. Υπάρχουν πιεστικά αιτήματα από ΗΠΑ και Ζελένσκι για αποστολή των S-300 , αποστολή των Patriot, άλλου πολεμικού υλικού το οποίο η Ελλάδα θα αντικαταστήσει με νέες αγορές όπλων από το Ισραήλ, ενώ έντονα φημολογείται και η αποστολή αεροσκαφών Mirage 2000-5. Πολλά από αυτά , φυσικά δεν μπορεί να ικανοποιηθούν, αλλά θα ακούσουμε τον Ζελένσκι που ίσως πει και δημόσια τι θέλει. Η επίσκεψη πάντως περιβάλλεται από μυστικότητα για λόγους ασφαλείας.<br /><br /> Να σημειωθεί πως μετά τις νυχτερινές περιπλανήσεις της Κίμπερλι Γκίλφοϊλ, και την αποικιοκρατικού τύπου συμφωνία για το φυσικό αέριο από τις ΗΠΑ, σειρά έχει η Ουκρανία. Ήδη οι ΗΠΑ έχουν κάνει διάβημα προς το ΥΠΕΞ από τον περασμένο Αύγουστο να προχωρήσει η Αθήνα στην υπογραφή και πλήρη αποδοχή της PURL ώστε να καταστεί υποχρεωτική η εφαρμογή της. Πράγμα που σημαίνει ότι η Ελλάδα θα μπει σε μια χωρίς επιστροφή διαδικασία τροφοδότησης της Ουκρανίας με πολεμικό εξοπλισμό, τον οποίο έχει πληρώσει χρυσάφι ο ελληνικός λαός για την δική του άμυνα και ασφάλεια και ο Μητσοτάκης τον διαχειρίζεται με όρους προσωπικής διπλωματίας ή με ιστορικού μεγέθους ανικανότητα και ενδοτικότητα, για να είμαστε πιο ρεαλιστές. <br />Ακόμη και αν υποθέσουμε ότι η Ελλάδα καλώς εξοπλίζει την Ουκρανία και της δίνει και δις ευρώ σε βοήθεια, το ερώτημα που πλανάται στην ατμόσφαιρα, ποια είναι η στρατηγική σημασία αυτής της στάσης. Ωφελεί την Ελλάδα και πως; η απάντηση όσων αντιλαμβάνονται την εξωτερική πολιτική ως δράση για την εξυπηρέτηση των εθνικών συμφερόντων, η απάντηση είναι αρνητική. Οπότε καλό είναι να τεθεί η ερώτηση , επίσημα στον πρωθυπουργό από την αντιπολίτευση και ας δώσει τις απαντήσεις του.. <br /><br />Οι σχέσεις με την Ρωσία είναι προ πολλού παγωμένες. Σήμερα, 10 Νοεμβρίου, μια υψηλόβαθμη αντιπροσωπεία από τη Μόσχα βρίσκεται στο Κάιρο και συζητά θέματα στρατηγικής συνεργασίας και ασφάλειας μεταξύ Αιγύπτου -Ρωσίας. Και φυσικά η Αίγυπτος έχει άριστες σχέσεις με τις ΗΠΑ , αλλά δεν είναι σε πόλεμο με την Ρωσία…...</div><div><br /></div><div><a href="https://omegapress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Ελλάδα πληρώνει χρυσάφι τον πόλεμο του Ζελένσκι, που έρχεται στην Αθήνα.

Του Σωτήρη Σιδέρη Χωρίς να καταβάλλει ιδιαίτερη προσπάθεια, μιας και η αντιπολίτευση βρίσκεται σε λήθαργο, ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει αποφ...

Διαβάστε την συνέχεια