Kimberly Guilfoyle: Η «εκλεκτή» του Trump 1/11 στην Αθήνα. Πώς η νέα πρέσβης των ΗΠΑ αλλάζει το γεωπολιτικό παίγνιο στη Μεσόγειο

<img src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/f356c21191418065841f4aeae931bc40_XL.jpg?v=2" /><br /><br />Chevalier Noir<br /><div>Η Kimberly Guilfoyle ανέλαβε καθήκοντα πρέσβη των ΗΠΑ στην Ελλάδα – Νέα στρατηγική διάσταση στις σχέσεις Ουάσινγκτον – Αθήνας<br /><br />Νέα φάση στις αμερικανοελληνικές σχέσεις σηματοδοτεί η ανάληψη από την 1η Νοεμβρίου καθηκόντων εκ μέρους της νέας Πρέσβη των Ηνωμένων Πολιτειών στην Ελλάδα, Kimberly Guilfoyle, η οποία αποτελεί την πρώτη υψηλόβαθμη αξιωματούχο που αποστέλλει η Ουάσινγκτον στην Αθήνα κατά τη δεύτερη προεδρική θητεία του Donald Trump.<br />Η τοποθέτησή της εντάσσεται σε μια ευρύτερη στρατηγική της αμερικανικής διπλωματίας, που φαίνεται να αναβαθμίζει τον ρόλο της Ελλάδας στην Ανατολική Μεσόγειο, σε μια περίοδο αυξημένων γεωπολιτικών εντάσεων.<br />Η Guilfoyle, αναλαμβάνοντας τα καθήκοντά της στις αρχές της εβδομάδας, έτυχε θερμής υποδοχής και εκτεταμένης κάλυψης από τα ελληνικά μέσα ενημέρωσης, καθώς τα πρώτα της μηνύματα θεωρήθηκαν ιδιαίτερης σημασίας.<br />Στην πρώτη της συνέντευξη στη Vogue Greece, η νέα Πρέσβης υπογράμμισε ότι «η Ελλάδα είναι ο ακρογωνιαίος λίθος της σταθερότητας στην Ανατολική Μεσόγειο» — μια φράση που ερμηνεύτηκε ως σαφές μήνυμα ενίσχυσης του αμερικανικού ενδιαφέροντος για την περιοχή, αλλά και ως ένδειξη σκλήρυνσης της στάσης έναντι της Άγκυρας.<br />Διπλωματικοί και πολιτικοί κύκλοι στην Αθήνα διάβασαν τη συνέντευξη Guilfoyle ως προπομπό μιας νέας περιόδου εμβάθυνσης της ελληνοαμερικανικής συνεργασίας.<br />Η Πρέσβειρα τόνισε ότι οι τομείς της άμυνας, της τεχνολογίας και της ενέργειας θα αποτελέσουν προτεραιότητες στη διμερή ατζέντα, αναδεικνύοντας τη σημασία της Ελλάδας ως αξιόπιστου εταίρου στην ευρύτερη περιοχή.<br /><br />«Μαζί, οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Ελλάδα ενισχύουν την ειρήνη και συμπληρώνουν την Ατλαντική Συμμαχία.<br />Η Αμερική είναι σύμμαχος του ελληνικού λαού», δήλωσε χαρακτηριστικά η Guilfoyle, αποτυπώνοντας τη βούληση της Ουάσινγκτον να εμβαθύνει περαιτέρω τους δεσμούς με την Αθήνα.<br />Η άφιξη της νέας Πρέσβη στην Ελλάδα και οι δηλώσεις της φαίνεται να εντάσσονται σε μια ευρύτερη «διπλωματική εξίσωση» μεταξύ Ουάσινγκτον, Αθήνας και Βρυξελλών, η οποία επανακαθορίζει τον ρόλο της χώρας ως στρατηγικού κόμβου σταθερότητας στην Ανατολική Μεσόγειο, σε μια συγκυρία όπου οι γεωπολιτικές ισορροπίες στην περιοχή μεταβάλλονται με ταχείς ρυθμούς.<br /><br />Ανοικτή υποστήριξη από την Ουάσινγκτον<br /><br />Η τοποθέτηση της νέας πρέσβη των Ηνωμένων Πολιτειών στην Αθήνα, Guilfoyle, και οι πρώτες του δηλώσεις έχουν προκαλέσει έντονο ενδιαφέρον στα ελληνικά μέσα ενημέρωσης, τα οποία τις συνέδεσαν με τη νέα πολιτική της Ουάσινγκτον για την Ανατολική Μεσόγειο.<br />Σύμφωνα με πηγές, «με την Guilfoyle η κυβέρνηση Trump αναθέτει στην Ελλάδα κεντρικό ρόλο στην περιφερειακή σταθερότητα».<br />Τηλεοπτικός σταθμός χαρακτήρισε τη ρητορική του πρέσβη ως «διαβεβαίωση των ΗΠΑ προς την Αθήνα», ενώ όπως λέγεται η πρέσβης «έδωσε μηνύματα που ανέδειξαν τη στρατηγική θέση της Ελλάδας εντός του ΝΑΤΟ και της ΕΕ».<br />αράλληλα, αρκετοί σχολιαστές τόνισαν τη στενή σχέση του Gilfoyle με τον Donald Trump, σημειώνοντας ότι «η πρέσβης θα αποτελέσει το πολιτικό πρόσωπο της νέας ενεργειακής διπλωματίας της Ουάσινγκτον».<br /><br />Σύμφωνα με τα ελληνικά μέσα, ο διορισμός του εντάσσεται σε μια ευρύτερη αμερικανική στρατηγική για την ενίσχυση του δικτύου ασφάλειας και ενέργειας των ΗΠΑ στην περιοχή, με την Αθήνα να αναλαμβάνει πρωταγωνιστικό ρόλο.<br /><br />Συμφωνία Κύπρου– Λιβάνου: Ένα γεωπολιτικό πλήγμα για την Τουρκία<br /><br />Ένα ακόμη γεγονός που απασχόλησε έντονα ενόψει της έλευσης Guilfoyle είναι η συμφωνία μεταξύ της Κύπρου και του Λιβάνου για την οριοθέτηση των θαλάσσιων ζωνών.<br />Αν και η συμφωνία είχε υπογραφεί πριν από 18 χρόνια, η πρόσφατη επικύρωσή της από τη Βηρυτό προκάλεσε έντονες συζητήσεις, καθώς θεωρείται ότι μεταβάλλει τις ισορροπίες στην Ανατολική Μεσόγειο.<br />Τα περισσότερα ελληνικά μέσα συμφώνησαν ότι η κίνηση αυτή συμπίπτει με την πρωτοβουλία για το «Φόρουμ Παράκτιων Κρατών», το οποίο προωθεί η Αθήνα, και εκτίμησαν πως «η συμφιλίωση του Λιβάνου με την Κύπρο αφήνει την Τουρκία απομονωμένη στις περιφερειακές διεργασίες».<br />Μάλιστα, η Τουρκία θορυβήθηκε. Σε δηλώσεις του στην εφημερίδα Aydınlık στις 26 Οκτωβρίου, ο πρώην Υποναύαρχος Cihat Yaycı χαρακτήρισε τη συμφωνία Λιβάνου–Κύπρου «πολύ σοβαρό κίνδυνο» για την Τουρκία.<br />Ο Yaycı, θεωρητικός του δόγματος της Γαλάζιας Πατρίδας, δήλωσε ότι η εξέλιξη συνιστά «μεγάλη απώλεια» για την Άγκυρα, επισημαίνοντας: «Ο Λίβανος βρίσκεται ακριβώς δίπλα στην Τουρκία, ωστόσο η Ελλάδα και η Νότια Κύπρος φαίνεται να έχουν μεγαλύτερη επιρροή στη Βηρυτό. Αυτή η κατάσταση ισοδυναμεί με εγκατάλειψη της πατρίδας μας».<br />Ο Τούρκος απόστρατος προειδοποίησε ότι «μια παρόμοια συμφωνία για τα πλευρικά σύνορα ενδέχεται να υπογραφεί σύντομα με τη Συρία και να παρουσιαστεί ως “συμφωνία θαλάσσιας δικαιοδοσίας”».<br /><br />Η στρατηγική της Ελλάδας: Συμμαχία με τις ΗΠΑ και διπλωματική πρωτοβουλία στην ΕΕ<br /><br />Η επίσκεψη του Gilfoyle στην Αθήνα, η επικύρωση της συμφωνίας Λιβάνου–Κύπρου και οι συζητήσεις στις Βρυξέλλες αναδεικνύουν τον διττό στόχο της ελληνικής διπλωματίας: να ενισχύσει ταυτόχρονα τη θέση της τόσο στην Ουάσινγκτον όσο και στην Ευρωπαϊκή Ένωση.<br />Η κυβέρνηση Μητσοτάκη σκοπεύει να συνεχίσει την πολιτική της «να φέρει την Τουρκία στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων ή να την αφήσει εκτός», με την πρωτοβουλία του «Φόρουμ Παράκτιων Κρατών 5x5» να αποτελεί το κεντρικό εργαλείο αυτής της στρατηγικής.<br />Τα μηνύματα της Guilfoyle δείχνουν ότι η Ουάσινγκτον στηρίζει ενεργά τη διπλωματική αυτή πορεία, επιβεβαιώνοντας τη νέα φάση της ελληνοαμερικανικής συνεργασίας στην Ανατολική Μεσόγειο, στην πορεία για μια ενεργειακή ολοκλήρωση στην περιοχή.<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Kimberly Guilfoyle: Η «εκλεκτή» του Trump 1/11 στην Αθήνα. Πώς η νέα πρέσβης των ΗΠΑ αλλάζει το γεωπολιτικό παίγνιο στη Μεσόγειο

Chevalier Noir Η Kimberly Guilfoyle ανέλαβε καθήκοντα πρέσβη των ΗΠΑ στην Ελλάδα – Νέα στρατηγική διάσταση στις σχέσεις Ουάσινγκτον – Αθήνας...

Διαβάστε την συνέχεια

Τι θα γίνει σε πραγματική αερομαχία των ελληνικών Rafale με τα νέα τουρκικά μαχητικά αεροσκάφη Eurofighter στο Αιγαίο;

<img height="153" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2025-10/%CE%95%CE%BB%CE%BB%CE%B1%CF%82.jpg?itok=8Lkem0IG" width="280" /><br /><br />Τα οπλικά συστήματα όσο καλά και προηγμένα και αν είναι, πάντα τον κύριο παράγοντα στην μάχη τον έχει ο άνθρωπος, που στην συγκεκριμένη περίπτωση αφορά τους πιλότους των δύο χωρών και εκεί υπερτερούμε κατά κράτος<br /><br />ΗΤουρκία έκλεισε συμφωνία για την παραλαβή 34 μαχητικών αεροσκαφών Eurofighters από Κατάρ και Ομάν, ενώ υπέγραψε συμφωνία για 20+20 καινούργια παρόμοια αεροσκάφη με την Βρετανία.<br /><br />Αυτό θα φέρει πολύ γρήγορα το σενάριο να δούμε αερομαχίες στο Αιγαίο μεταξύ των ελληνικών Rafale με τα νέα τουρκικά μαχητικά αεροσκάφη Eurofighter.<br /><br /><br />Τα νεο-οθωμανικά σχέδια αφορούν ξεκάθαρα σταδιακό έλεγχο ολόκληρης της Ανατολικής Μεσογείου, και το μεγάλο εμπόδιο είναι η ελληνική Πολεμική Αεροπορία η οποία αποτελεί το φόβητρο της Άγκυρας στα σχέδια αυτά σε Αιγαίο και Κύπρο.<br /><br />Για τον λόγο αυτόν θα προβούμε σε μια πρώτη σύγκριση των δύο αυτών μαχητικών αεροσκαφών:<br /> <br />Τα ελληνικά γαλλικής κατασκευής μαχητικά αεροσκάφη είναι σαφώς πιο ευέλικτα σε αερομαχίες, με ανώτερες καλύτερες δυνατότητες multi-role (πολλαπλών ρόλων) και stealth χαρακτηριστικά, τα οποία παίζουν σαφώς ρόλο στο κλειστό και τρομερά δύσκολο περιβάλλον του ελληνικού Αρχιπελάγους, το οποίο τρέμουν οι Τούρκοι. <br /><br />Οι αερομαχίες θα είναι το κύριο συστατικό των οποιωνδήποτε ελληνο-τουρκικών συγκρούσεων στον αέρα, και ο τύπος του αεροσκάφους καθενός από τους αντιπάλους παίζει σαφώς σοβαρό ρόλο. <br /><br />Τα ελληνικά Rafale έχουν για παράδειγμα ενσωματωμένο σύστημα σκόπευσης αντί εξωτερικού, μπορούν να μεταφέρουν περισσότερο και μεγαλύτερο εξωτερικό φορτίο, έχουν μικρότερο ίχνος ραντάρ (RCS), και διαθέτουν ψηφιακές οθόνες αφής σε σχέση με τις ξεχωριστές οθόνες του Eurofighter. <br /><br />Πλεονεκτήματα αεροσκάφη Eurofighter : <br /><br />Αεροπορική υπεροχή: Τα αεροσκάφη Eurofighter Rafale θεωρούνται ανώτερα σε αποστολές αέρος-αέρος και σε ταχύτητα. <br />Φόρτιση όπλων: Μεγάλη δυνατότητα φόρτισης εξωτερικού φορτίου. <br />Μειονεκτήματα Eurofighter : <br /><br />Σύστημα σκόπευσης: Απαιτεί εξωτερικό ατρακτίδιο σκόπευσης, μειώνοντας τη διαθεσιμότητα των εξωτερικών σημείων για φόρτωση όπλων ή καυσίμου. <br /><br />Εντοπισμός: Δεν είναι τόσο «αθέατο» όσο το Rafale. <br />Rafale Πλεονεκτήματα: <br /><br />Multi-role: Πιο ευέλικτο, σχεδιασμένο για πολλαπλούς ρόλους. <br /><br />Αντιληπτότητα: Έχει μικρότερο ίχνος ραντάρ (RCS), καθιστώντας το πιο δύσκολο να εντοπιστεί. <br /><br />Σύστημα σκόπευσης: Ενσωματωμένο, επιτρέποντας την πλήρη χρήση των εξωτερικών φορέων.<br /><br />Εξωτερικό φορτίο: Φέρει περισσότερο εξωτερικό φορτίο (21.000 lbs) σε σχέση με το Eurofighter (16.500 lbs). <br />Κόκπιτ: Διαθέτει σύγχρονες ψηφιακές οθόνες αφής.<div>  <br />Μειονεκτήματα: <br /><br />Αερομαχητική υπεροχή: Μπορεί να θεωρείται λιγότερο αεροδυναμικά αποδοτικό σε σύγκριση με το Eurofighter. <br />Τα γαλλικά μαχητικά αεροσκάφη έχουν αναπτυχθεί για αποστολές πολλαπλού ρόλου δίνοντας σημαντικό πλεονέκτημα στην ελληνική Πολεμική Αεροπορία.<br /><br /> Παρ’ όλο που το Eurofighter μπορεί να υπερτερεί σε κάποια βασικά στοιχεία λόγω σχεδίασης όπως μέγιστη ταχύτητα και ευελιξία ή σε ρόλο αέρος-αέρος, παρόλα αυτά το γαλλικό μαχητικό είναι πιο ολοκληρωμένο στο ηλεκτρονικό κομμάτι που είναι το άλφα και το ωμέγα στο σημερινό πεδίο της μάχης. <br /><br />Για το λόγο αυτό πάντα θα είναι ένα επίπεδο πιο μπροστά από το τουρκικό πλέον αεροσκάφος, έχει καλύτερο σύστημα αυτοπροστασίας, ολοκληρωμένο σύστημα παθητικής έρευνας και στοχοποίησης, και ένα τρομερό ραντάρ. <br /><br />Επίσης το πιο σημαντικό, διότι τα συστήματα δεν πολεμούν μόνα τους, τα γαλλικά μαχητικά αεροσκάφη στα χέρια των Ελλήνων πιλότων, που θεωρούνται από τους καλύτερους του κόσμου, είναι “ μια πυρηνική βόμβα”, και αυτό το γνωρίζει καλά η τουρκική στρατιωτική ηγεσία. </div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/"> πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τι θα γίνει σε πραγματική αερομαχία των ελληνικών Rafale με τα νέα τουρκικά μαχητικά αεροσκάφη Eurofighter στο Αιγαίο;

Τα οπλικά συστήματα όσο καλά και προηγμένα και αν είναι, πάντα τον κύριο παράγοντα στην μάχη τον έχει ο άνθρωπος, που στην συγκεκριμένη περί...

Διαβάστε την συνέχεια

Τα θαύματα και οι εμφανίσεις της Παναγίας το 1940!

<a href="https://www.blogger.com/u/3/#"><img border="0" height="138" src="https://i2.wp.com/www.vimaorthodoxias.gr/wp-content/uploads/2016/10/images.jpg" width="280" /></a> <br />..<div>. Ο άγων ήταν ιερός. Οι Έλληνες πολεμούσαν υπέρ Πί­στεως και Πατρίδος. Εγνώριζαν, ότι αν πατούσαν τον τόπο μας οι Φράγκοι, οι παπικοί θα μας νόθευαν την πίστι και θα μόλυναν την Ορθοδοξία.<br /><br />Η παρουσία της Παναγίας στο Μέτωπο διαπιστώθηκε σε πολλές περιπτώσεις. Αναφέρομε μία, η οποία είχε γίνει κοντά μας στο αριστερό μέρος του Μετώπου, εκεί που ήτα­νε το άλλο τμήμα του Μετώπου, των ευζώνων. Συνέβη στον υπολοχαγό Νικόλαον Κάντζαρον. Στα χρόνια της Κατοχής είχα την ευκαιρία, να τον γνωρίσω στα Γιάννενα. Εκεί μου το διηγήθηκε και ο ίδιος.<br /><br />Επειδή όμως δεν διέσωζα τις λεπτομέρειες, τον παρα­κάλεσα να μου τα γράψη. Παραθέτω την απάντησί του και την αναφορά που είχε κάμει τότε στο Διοικητή του. Ιδού το πλήρες κείμενο της απαντητικής επιστολής του και η αναφορά του:<br /><br />Εν Ιωαννίνοις τη 3.2.1968<br /><br />Πανοσιολογιώτατε,<br /><br />Ο αδελφός μου Σωτήριος δι’ επιστολής του μοι διεβίβασε την υμετέραν παράκλησιν, όπως σας γράψω περί του υπ’ εμού οράματος της Θεοτόκου κατά τον Ελληνοϊταλικόν πόλεμον 1940-41…<br /><br />Ετύγχανον Διμοιρίτης της Γ’ Διμοιρίας (2ου Λόχου, Ι Τάγματος, 40ου Συντάγματος Ευζώνων), ότε εις την περιοχήν Α’, του χωρίου Γκολέμι εν Β. Ηπείρω (Αλβανία) κατά μίαν προσωρινήν ανάπαυλαν του Τάγματος εν εφεδρεία, καθ’ ην δεν εδικαιολογείτο παραίσθησις ή ολιγοψυχία, συ­νέβη το όραμα. Θεωρώ λοιπόν επιβεβλημένον μου καθήκον να σας ε­νημερώσω περί του γεγονότος εκείνου.<br /><br />Τούτο περιγράφεται εν τη υποβληθείση αναφορά μου, της οποίας ακριβές αντίγραφον σας εγκλείω.<br /><br />Επειδή ως Χριστιανός δεν επιθυμώ θόρυβον περί το ό­νομά μου, παρακαλείσθε θερμότατα, όπως μείνω άγνωστος, πράγμα όπερ έχω και ως αρχήν.<br /><br />Μετά σεβασμού<br />Νικόλαος Γκάτζαρος<br />Οδός Λόρδου Βύρωνος 9, Ιωάννινα<br /><br /><br />Αριθ. Δ.Υ.<br />Εν Τ.Τ. 712 τη 3η Μαρτίου 1941<br />Ο Ανθυπασπιστής Γκάτζαρος Νικόλαος<br /><br />Προς<br />Το 1/40 Τάγμα Ευζώνων Ενταύθα<br /><br />«Περί εμφανίσεως της Παναγίας και των δοθεισών μοι υπ’ Αυτής εντολών».<br /><br />«Λαμβάνω την τιμήν να αναφέρω υμίν, ότι χθες Κυρια­κήν, 2 Μαρτίου έ.έ. και περί ώραν 8ην μ.μ. μετέβην εις τι παρακείμενον του καταυλισμού 2ου Λόχου Τάγματος Υμών μικρόν ύψωμα απέχον περί τα 300μέτρα, χάριν περιπά­του, αισθανθείς την ανάγκην κινήσεως. Μία μυστηριώδης δύναμις ωσάν να με ώθη προς τα εκεί. Ο αήρ έχει ήδη παύ­σει να φυσά και ο ουρανός ήτο αστερόης. Κατά την επι­στροφήν μου εις την σκηνήν, δεν έχω αριθμήση 10 βήμα­τα, ότε αιφνιδίως ενεφανίσθη εμπρός μου και μου ανέκοψε τον δρόμον μία γυνή μαυροφόρα έχουσα σεμνήν, την εμφάνισίν της. Το πρόσωπόν της διεκρίνετο χαρακτηριστικώς εις το βραδυνό ημίφως. Εις το θέαμα τούτο καταληφθείς εξ απροόπτου, κατ’ αρχάς εξεπλάγην, κατόπιν όμως αυτοστιγ­μεί συνήλθον εκ του τρόμου, επειδή εγνώριζον, ότι πολλάκις η Παναγία ενεφανίσθη είτε ως όραμα, είτε καθ’ ύπνον κατά τας πολεμικάς επιχειρήσεις του Στράτου μας.<br /><br />Εγώ όλως μηχανικώς έλαβον θέσιν ημιγονυπετή, ίνα ασπασθώ την δεξιάν Της. Εκ της συγκινήσεως οι οφθαλ­μοί μου εδάκρυζον, οι πόδες και τα χείλη μου έτρεμον επί πολλήν ώραν. Ήκουσα να ομιλή: «Είμαι η Παναγία. Μη φοβείσαι παιδί μου, είπε! Εγώ ενεφανίσθην να σου είπω τρεις λόγους, τους οποίους να μη λησμονήσης:<br /><br />1) Ο παρών πόλεμος εκηρύχθη απροκαλύπτως και αναιτίως υπό της Ιταλίας εναντίον της Ελλάδος. Θελήματί μου η Ελλάς θα εξέλθη τούτου νικηφόρως.<br /><br />2) Ο πόλεμος ούτος εκηρύχθη εναντίον της Ελλάδος, ί­να γνωρίση ο κόσμος, ότι αφορμή τούτου είναι η απομάκρυνσίς του εκ της Χριστιανικής θρησκείας, καθ’ ην ύβρι­ζεν, εβλασφήμει τα θεία της και έρρεπε προς τον εκφυλισμόν και την ακολασίαν και ούτως συμμορφωθή, ίνα μάθη ότι υπάρχει και προΐσταται ο Θεός. Τρανώτατα δε τεκμήρια της υπάρξεως ταύτης είναι τα συχνά θαύματα των Αγίων της Εκκλησίας του Χριστού.<br /><br />3) Έπρεπε να μάθη ο κόσμος, ότι ο δίκαιος πάντοτε υπε­ρισχύει της βίας.<br /><br />Ανάφερε, λοιπόν, ταύτα και εγγράφως εις τον Διοικη­τήν σου, ίνα μη πτοηθή προ ουδενός κωλύματος, καθότι υπό την προστασίαν Μου ο Ελληνικός Στρατός θα νικήση!».<br /><br />Μεθ’ ο εν τη εξαφανίσει Της οι οφθαλμοί μου εθαμβώθησαν.<br /><br />Εν τέλει συνήλθον εν μέρει και κατηυθύνθην αμέσως εις την σκηνήν υμών, όπου έξωθι ταύτης ανέφερον υμίν το συμβάν προφορικώς.<br /><br />Νικόλαος Γκάτζαρος<br /><br />Μετά από την εμφάνισι αυτή, όλοι μας οι στρατιώτες εδώσαμε τον φτωχό όβολό μας και με προθυμία κτίσθηκε στο μέρος αυτό ο ναός της Παναγίας.<br /><br /><a href="https://i-epikaira.blogspot.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τα θαύματα και οι εμφανίσεις της Παναγίας το 1940!

.. . Ο άγων ήταν ιερός. Οι Έλληνες πολεμούσαν υπέρ Πί­στεως και Πατρίδος. Εγνώριζαν, ότι αν πατούσαν τον τόπο μας οι Φράγκοι, οι παπικοί θα...

Διαβάστε την συνέχεια

28η Οκτωβρίου: Η ελληνική αντικατασκοπεία το 1940 είχε αποκαλύψει εγκαίρως τα σχέδια των Ιταλών.

<a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2020/10/16/antikataskopeia_Screenshot-2020-10-25-at-11.13.19-PM.png"><img height="190" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2020/10/16/antikataskopeia_Screenshot-2020-10-25-at-11.13.19-PM.png" width="280" /></a><br /><br /><div>Γράφει ο <b>Δημήτρης Σταυρόπουλος</b><br />Σε προηγούμενα σημειώματα αναφερθήκαμε στην δράση των μυστικών υπηρεσιών του Άξονα, τις παραμονές της ιταλικής και γερμανικής επιθέσεις στην Ελλάδα και αποκαλύψαμε τους πράκτορες των κατακτητών που διείσδυσαν στην χώρα εκείνη την εποχή.<br /><br />Σήμερα θα φωτίσουμε την ελληνική πλευρά!<br /><br />Τους αθέατους αντικατασκόπους που έγκαιρα και αθόρυβα «χαρτογράφησαν» την απειλή, έθεσαν υπό στενή παρακολούθηση όλους τους υπόπτους, κατέγραψαν συνομιλίες, επαφές και κινήσεις, στοιχειοθέτησαν τις βαριές κατηγορίες και με αστραπιαία επιχείρηση, μόλις κηρύχτηκε ο πόλεμος τους συνέλαβαν όλους!<br /><br />1000 επικίνδυνους Γερμανούς, Ιταλούς, Αλβανούς, Ούγγρους, Κροάτες Ρώσους, Ισραηλίτες κ.λ.π. κατασκόπους και τους συνεργάτες τους.<br /><br />ΟΙ ΑΟΡΑΤΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ<br /><br />Στα αρχεία του ΓΕΣ και της Αστυνομίας, δεν υπάρχουν καταγεγραμμένα στοιχεία για την δράση της ελληνικής αντικατασκοπείας για ευνόητους λόγους.<br /><br />Ίσως υπάρχουν μόνο, κάποιες άκρως απόρρητες αναφορές και εκθέσεις που φυσικά δεν είναι προσβασιμες στους ιστορικούς ερευνητές.<br /><br />Υπάρχουν όμως πληροφορίες επιβεβαιωμένες από στόμα σε στόμα…<br /><br />Το 1940, υπαρχηγός του ΓΕΣ ήταν ο αντιστράτηγος Γεώργιος Φεσσόπουλος που ίδρυσε την πρώτη αυτόνομη Ελληνική Υπηρεσία Πληροφοριών.<br /><br />Αφορμή στάθηκε το γεγονός της δολοφονίας, του Ιταλού Στρατηγού Ερρίκο Ταλλίνι, στις 27 Αυγούστου 1923, στην Ελληνοαλβανική μεθόριο στην Κακαβιά των Ιωαννίνων.<br /><br />Με αιτία τον θάνατο του στρατηγού, η Ιταλία βομβάρδισε την Κέρκυρα και ακολούθως την κατέλαβε προσωρινά, μέχρι την 27η Σεπτεμβρίου 1924.<br /><br />Οι Ιταλικές βλέψεις και η γενικότερη κατάσταση στην Ελλάδα μετά την Συνθήκη της Λωζάννης, είχαν δημιουργήσει ένα χάος στην Ελλάδα.<br /><br />Για να αντιμετωπίσει τον Ιταλικό επεκτατισμό, η Ελλάδα, τον Μάρτιο του 1924 ίδρυσε το «Κέντρο Πληροφοριών Κέρκυρας» το οποίο εγκαταστάθηκε με κάλυψη την τοπική φρουρά της Κέρκυρας.<br /><br />Πρώτος Διοικητής του Κέντρου ήταν ο Συνταγματάρχης Γ. Φεσσόπουλος.<br /><br />Δεν ήταν τυχαίος αξιωματικός.<br /><br />Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και μετά την αποφοίτησή του εισήλθε στην Προπαρασκευαστική Σχολή Υπαξιωματικών φτάνοντας μέχρι τον βαθμό του υποστρατήγου ε.α. Υπηρέτησε στη Μικρά Ασία, συμμετείχε στην ίδρυση και την οργάνωση των τριών πρώτων υπηρεσιών πληροφοριών του στρατού, και υπήρξε μέλος του εκτάκτου στρατοδικείου για τον πρίγκιπα Ανδρέα.<br /><br />Κατά την περίοδο του ελληνοϊταλικού πολέμου επαναφέρθηκε στη δράση αναλαμβάνοντας Α΄ υπαρχηγός του Γενικού Επιτελείου Στρατού.<br /><br />Η Πολιτική Υπηρεσία Κατασκοπείας και Αντικατασκοπείας την περίοδο του 1936-40, αποτελείτο από την Γενική Διεύθυνση Υπηρεσίας Αλλοδαπών, με διευθυντή τον συνταγματάρχη Ξένο και κατευθύνονταν από τον υφυπουργό Δημοσίας Ασφαλείας.<br /><br />Η υπηρεσία αυτή, παρακολουθούσε τις πάσης φύσεως προπαγάνδες που στρέφονταν κατά της ασφάλειας του κράτους, καθώς και τις κινήσεις και την εγκατάσταση όλων των αλλοδαπών που ενεργούσαν κατασκοπεία, σε βάρος της χώρας.<br /><br />Την αποτελούσαν αξιωματικοί και υπαξιωματικοί της Αστυνομίας Πόλεων, της Χωροφυλακής, του Στρατού, της Αεροπορίας και του Ναυτικού.<br /><br />Υπήρχαν μάλιστα και ορισμένοι πολιτικοί υπάλληλοι του υπουργείου Eξωτερικών, αλλά και άλλων υπουργείων.<br /><br />Αν και η δράση τους ήταν επικεντρωμένη στην περιοχή των Αθηνών-Πειραιώς, είχαν αρμοδιότητα σε όλη την επικράτεια.<br /><br />ΠΩΣ ΕΞΑΡΘΡΩΘΗΚΑΝ ΤΑ ΔΙΚΤΥΑ<br /><br />Την νύχτα της 28ης Οκτωβρίου του 1940, όταν ο Ιταλός πρέσβης ουσιαστικά κήρυξε τον πόλεμο στην Ελλάδα, μετά την άρνηση του Έλληνα Πρωθυπουργού να επιτρέψει την είσοδο των Ιταλικών δυνάμεων στην Ελλάδα, η Υπηρεσία Αλλοδαπών Αθηνών, Πειραιώς, Πατρών και Κέρκυρας, ενήργησαν αστραπιαία και συνέλαβαν όλους ανεξαιρέτως τους Ιταλούς πράκτορες πληροφοριών, πριν ακόμα ξημερώσει και τους συγκέντρωσαν, σε ειδικό στρατόπεδο.<br /><br />Στις 6 Απριλίου του 1941 επίσης, όταν τα Γερμανικά στρατεύματα επιτέθηκαν στην Ελλάδα, προκειμένου να διασωθεί το κύρος του Άξονα και το τρωθέν γόητρο του Μουσολίνι, η ίδια υπηρεσία με ταχύτατες ενέργειες συνέλαβε όλους τους Γερμανούς υπηκόους, αλλά και τους Γερμανούς με Ελληνική υπηκοότητα, ώστε να διαλυθεί το δίκτυο των εχθρικών υπηρεσιών πληροφοριών.<br /><br />Έτσι όλοι οι Γερμανοί που ενεργούσαν κατασκοπεία κατά της χώρας μας, εξουδετερώθηκαν άμεσα.<br /><br />Οι Ελληνικές υπηρεσίες εφάρμοσαν το αγγλικό δόγμα, έχοντας εντοπίσει από καιρό πριν όλους τους ξένους κατασκόπους, τους οποίους και παρακολουθούσε επισταμένως, χωρίς όμως να παρενοχλεί.<br /><br />Την κατάλληλη στιγμή που θα κρινόταν, η υπηρεσία είχε την δυνατότητα να τους συλλάβει όλους, καθώς και τους Έλληνες συνεργάτες τους, εν μια κυριολεκτικά νυκτί!<br /><br />Η ΜΕΘΟΔΟΣ ΤΟΥ ΠΑΞΙΝΟΥ<br /><br /><br /><a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2020/10/16/antikataskopeia_Screenshot-2020-10-25-at-11.13.10-PM.png"><img src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2020/10/16/antikataskopeia_Screenshot-2020-10-25-at-11.13.10-PM-175x300.png" /></a><br /><br />Ο Σπύρος Παξινός ήταν Έλληνας αξιωματικός της Αστυνομίας Πόλεων που υπήρξε ένας από τους πρωτοπόρους των μυστικών υπηρεσιών της Ελλάδος και διατέλεσε διευθυντής της Γενικής Ασφάλειας Αθηνών από το 1936 έως το 1941.<br /><br />Ο Παξινός το 1937 και στην Αθήνα τοποθετήθηκε επικεφαλής του νεοσύστατου Κέντρου Αλλοδαπών, που στην ουσία ήταν μία υπηρεσία Αντικατασκοπείας.<br /><br />Παραμονές της κηρύξεως του Ελληνοϊταλικού πολέμου του 1940 ο Παξινός παρακάλεσε μια εύπορη γυναίκα, μέλος οικογένειας εισαγωγικής εταιρείας υφασμάτων, να διοργανώσει δεξίωση προς τιμή των αξιωματούχων της Ιταλικής πρεσβείας στην Αθήνα, όπου ο Παξινός θα έστελνε εκεί κάποιον Ιταλομαθή για να αντλήσει πληροφορίες. Έστειλε λοιπόν τον Ευάγγελο Σπηλιωτόπουλο στο κέντρο «Μαξίμ» όπου έγινε η δεξίωση.<br /><br />Ο Σπηλιωτόπουλος συνοδευόταν από μια γυναίκα, καθ’ υπόδειξη του Παξινού, και την σύστησε ως μνηστή του. Στο τραπέζι ήταν υπολογισμένο να κάτσει ο Σπηλιωτόπουλος, ανάμεσα σε δύο αξιωματικούς της Ιταλικής πρεσβείας.<br /><br />Την στιγμή που ο πρέσβης Γκράτσι έκανε πρόποση στην υγεία του ελληνικού λαού, ο ένας αξιωματούχος που καθόταν δίπλα στον Σπηλιωτόπουλο, ψιθύρισε στον άλλον Ιταλό Αξιωματούχο: «Να δούμε τι θα πει ο ελληνικός λαός τον Οκτώβριο». Μετά το τέλος της δεξιώσεως ο Σπηλιωτόπουλος γύρισε στην υπηρεσία του κι έγραψε την αναφορά όσων άκουσε.<br /><br />Ο Παξινός τη διάβασε την επομένη και κάλεσε τον Σπηλιωτόπουλο, για να του αναφέρει ότι θέλει να τον δει ο Μεταξάς προκειμένου να τον ευχαριστήσει για την προσφορά του στην Πατρίδα.<br /><br />Σύμφωνα με μαρτυρία του Κωνσταντίνου Μανιαδάκη το δίκτυο Πληροφοριοδοτών του Παξινού κατόρθωσε να έχει από το πρωί της 5ης Απριλίου 1941, την πληροφορία ότι την επομένη ημέρα 6 Απριλίου στις 6 το πρωί θα επιδίδονταν από τον Έμπαχ, τον Γερμανό πρέσβη στην Αθήνα, τελεσίγραφο στην Ελληνική κυβέρνηση και τα Γερμανικά στρατεύματα θα άρχιζαν την επίθεση τους κατά του Ελληνικού εδάφους.<br /><br />Περί το τέλος Απριλίου του 1941, μετά την κατάρρευση του Μετώπου και την ανατροπή της άμυνας των Ελληνικών δυνάμεων που υπεράσπιζαν τη γραμμή των οχυρών Μεταξά στη Μακεδονία, ο Παξινός φιλοξενήθηκε στο σπίτι του Γερμανού υπηκόου Τόμας Χάουζεν στο Ψυχικό, όπου συνελήφθη από τους Γερμανούς, όμως κατόρθωσε να δραπετεύσει και με υποβρύχιο διέφυγε και εγκαταστάθηκε στο Κάιρο της Αιγύπτου.<br /><br />ΟΙ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΕΠΙΤΥΧΙΕΣ<br /><br />Μια άλλη σημαντική επιτυχία της υπηρεσίας πληροφοριών, ήταν η διείσδυση Ελλήνων πρακτόρων μέσα στα εχθρικά δίκτυα πληροφοριών, ώστε να μπορεί να ελέγχει και να παραπλανά τις ξένες δυνάμεις, με ψευδείς πληροφορίες.<br /><br />Είχε εντοπίσει το δίκτυο πληροφοριών της Γερμανικής πρεσβείας και είχε τοποθετήσει πέντε πράκτορες, μεταξύ των οποίων και η ίδια η ιδιαιτέρα γραμματέας του πρέσβη. [...]<br /><br />Οι υπόλοιποι πράκτορες, κατάφεραν να φωτογραφήσουν απόρρητα έγγραφα της πρεσβείας, να αποσπάσουν στοιχεία, ονόματα, διευθύνσεις, εμπιστευτικές διαταγές, συνομιλίες και να εντοπίσουν όλους τους Γερμανούς, Έλληνες, Ισραηλίτες, κτλ, που αποτελούσαν το δίκτυο κατασκοπείας της Γερμανικής πρεσβείας, καθώς και την ειδική αποστολή ενός εκάστου εξ αυτών. Μερικούς εξ αυτών, κατάφεραν να τους προσεγγίσουν και να τους μεταβάλλουν σε διπλούς πράκτορες, υπέρ της Ελλάδος. Μάλιστα δυο Ελληνίδες πράκτορες, είχαν καταφέρει να διεισδύσουν και στο Τμήμα Προπαγάνδας της γερμανικής πρεσβείας, που διηύθυνε ο καθηγητής Έρικ Μαξ Μπέριγκερ και να δίδουν πληροφορίες στην υπηρεσία για κάθε κίνηση, ενέργεια, συζήτηση ή συνάντηση που γινόταν εκεί, καθώς και να αφαιρούν από το ταχυδρομείο κάθε επιστολή ή έντυπο, πριν αυτό φτάσει στον προορισμό του, προκαλώντας έτσι σύγχυση και φθορά στην γερμανική προπαγάνδα.<br /><br />Πλήθος επιτυχιών της υπηρεσίας κατασκοπείας αντικατασκοπείας, κατά των εχθρών της χώρας επετεύχθη και ενδεικτικά αναφέρεται η υπόθεση ‘Αρθουρ Ζάιτς, η υπόθεση κατασκοπείας Γιοχάνες Χόρνιγκ, η υπόθεση Μπέλα Ναίμερε, η υπόθεση Άρθουρ Τέστερ, η αποτροπή της ανατινάξεως του ατμόπλοιου «Σαμίρ» στις 4 Αυγούστου 1940, η εξουδετέρωση της Ιταλικής κατασκοπείας, η δράση της οργάνωσης «Μίδας 614» του Ταγματάρχη Τσιγάντε και πολλές άλλες οι οποίες αποδείκνυαν το υψηλό επίπεδο των ελληνικών υπηρεσιών.<br /><br />Οι πληροφορίες που μπορούσαν να συλλέξουν ήταν σε τέτοιο επίπεδο, που δέκα ημέρες πριν κηρυχθεί ο ελληνοϊταλικός πόλεμος (28 Οκτωβρίου), είχαν ενημερώσει την κυβέρνηση με επίσημα αποδεικτικά έγγραφα, για την απόφαση της Ιταλικής επίθεσης κατά της Ελλάδος.<br /><br />Ο Ιωάννης Μεταξάς, γνώριζε λοιπόν έγκαιρα για τις Ιταλικές προθέσεις.<br /><br />Λίγες μέρες πριν τον πόλεμο, κατάφεραν να αφαιρέσουν από κατάλληλα σημεία το προπαγανδιστικό υλικό της Γερμανίας, της Ιταλίας και της Βουλγαρίας (βιβλία, φυλλάδια, έντυπα), ενώ σε κάποια περίπτωση αφαιρέθηκαν 500.000 σχετικά φυλλάδια από τη γερμανική πρεσβεία.<br /><br />Είχε κατορθωθεί να υποκλαπούν όλοι σχεδόν οι κρυπτογραφικοί κώδικες των Γερμανών και των Ιταλών.<br /><br />Έτσι οι κωδικοποιημένες επικοινωνίες των εχθρών, γινόντουσαν αντιληπτές από τις Ελληνικές υπηρεσίες.<br /><br />ΤΟ ΤΕΧΝΑΣΜΑ ΤΟΥ ΠΑΠΑΓΟΥ<br /><br />Είναι χαρακτηριστικό το περιστατικό με τον στρατάρχη Παπάγο, αμέσως μετά την κήρυξη του πολέμου στο πρώτο δραματικό συμβούλιο.<br /><br />Οι ελληνικές μυστικές υπηρεσίες γνώριζαν ότι οι αντίστοιχες ιταλικές είχαν διεισδύσει πολύ καιρό πριν από την έναρξη του πολέμου στο Γενικό Επιτελείο Στρατού (Γ.Ε.Σ.), γεγονός που είχε μεταφερθεί στον Μεταξά αλλά και στον αρχιστράτηγο Παπάγο.<br /><br />Η παρακολούθηση των ατόμων που κατασκόπευαν τον ελληνικό στρατό και μάλιστα υψηλόβαθμων στο ελληνικό Γ.Ε.Σ., ήταν διακριτική με στόχο να νομίζουν ότι δεν έχουν γίνει αντιληπτοί και να συνεχίζουν να δίνουν έτσι στην ιταλική στρατιωτική και πολιτική ηγεσία, έγγραφα και πληροφορίες που ήταν φτιαγμένα ώστε να φαίνονται γνήσια, χωρίς όμως να έχουν τις σωστές πληροφορίες.<br /><br />Ο Παπάγος μισή ώρα μετά την επίδοση του τελεσιγράφου στον Μεταξά καλεί έκτακτο πολεμικό συμβούλιο με όλους τους αρχηγούς όπλων και τους επιτελείς, γνωρίζοντας ότι κάποιοι θα μετέφεραν στην ιταλική αντικατασκοπεία τα όσα θα πει και ανακοινώνει για την έναρξη του πολέμου και το σχέδιο αμύνης .<br /><br />«Λόγω υπεροπλίας του εχθρού η γραμμή αμύνης περιορίζεται στην περιοχή της Θεσσαλίας, Ολύμπου και στην κοιλάδα των Τεμπών».<br /><br />Μέσα στην αίθουσα όλοι πάγωσαν. Οι παριστάμενοι αξιωματικοί δεν περίμεναν το 1/3 της Ελλάδας και δη η Μακεδονία να παραδιδόταν στο έλεος των Ιταλών.<br /><br />Ο Παπάγος αμέσως μετά την ενημέρωση για τη νέα γραμμή άμυνας ζητά να εξέλθουν της αιθούσας όλοι οι αξιωματικοί, γραμματείς και στενογράφοι και ζητά να μείνουν μόνο οι αρχηγοί των τριών όπλων.<br /><br />Απευθυνόμενος σε αυτούς τους τρεις ο Παπάγος τους είπε :<br /><br />«Κύριοι αυτό που παρακολουθήσατε ήταν μια μπλόφα.<br /><br />Το πολεμικό συμβούλιο θα γίνει το βράδυ στην Σχολή Ευελπίδων, όπου θα προσέλθετε χωρίς υπηρεσιακά αυτοκίνητα και χωρίς διακριτικά, η απόφαση του έθνους είναι μία , ούτε μια σπιθαμή ελληνικής γης στον εχθρό.».<br /><br /><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div><div><br /></div>

28η Οκτωβρίου: Η ελληνική αντικατασκοπεία το 1940 είχε αποκαλύψει εγκαίρως τα σχέδια των Ιταλών.

Γράφει ο Δημήτρης Σταυρόπουλος Σε προηγούμενα σημειώματα αναφερθήκαμε στην δράση των μυστικών υπηρεσιών του Άξονα, τις παραμονές της ιταλική...

Διαβάστε την συνέχεια

Ελλάδα -ΗΠΑ:“Στέλνει εμένα..”.Ο υποβιβασμός του Μητσοτάκη στο επίπεδο της Κίμπερλι Γκιλφόϊλ.

<img height="143" src="https://omegapress.gr/images/KIBER.jpg" width="280" /><div><br /></div><div>Του <b>Σωτήρη Σιδέρη</b><br />Η Κίμπεριλι Γκλφόϊλ έρχεται σε λίγες ημέρες στην Αθήνα και αναλαμβάνει την πρεσβεία των ΗΠΑ. Αναλαμβάνει σε μια στιγμή που η διαχρονική ασπίδα της Ελλάδας, το διεθνές δίκαιο έχει γίνει κουρελόχαρτο. Έρχεται επίσης τη στιγμή που το Τελ Αβίβ και οι ΗΠΑ αναζητούν μια ισχυρή αρχιτεκτονική ασφάλειας για το Ισραήλ, καθώς η ρευστότητα είναι απειλητική και η Τουρκία είναι πανταχού παρούσα. Έρχεται επίσης την στιγμή που η Αθήνα , σχεδόν πανικόβλητη από τα νέα δεδομένα και για να προλάβει ανεπιθύμητες εξελίξεις, πρότεινε την διεξαγωγή μιας διεθνούς διάσκεψης με τη συμμετοχή της Ελλάδας, της Τουρκίας, της Κυπριακής Δημοκρατίας, της Λιβύης και της Αιγύπτου. <br /><br />Ήταν τόσο πρόχειρη αυτή η πρόταση που ούτε τα μέλη της κυβέρνησης την ήξεραν, ούτε ο πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας γνώριζε κάτι και τώρα το ΥΠΕΞ τρέχει εκ των υστέρων να κάνει τις σχετικές διαβουλεύσεις σε κλίμα πλήρους αμφισβήτησης και από την Λευκωσία. Σε αυτό το σκηνικό η Γκιλφόϊλ, έδωσε συνέντευξη στη Vogue Greece και σε μια κρίση μεγαλείου άφησε την εντύπωση ότι η ίδια θα είναι η ισότιμη συνομιλήτρια του πρωθυπουργού,. Γιατί, όταν ρωτήθηκε για το γεγονός ότι ο Τραμπ δεν έχει συναντήσει ακόμη τον Κυριάκο Μητσοτάκη είπε:. “Θα είμαστε καλά. Εννοώ, στέλνει εμένα».</div><div><br />Η υποτίμηση και η επιστροφή στο παρελθόν<br /><br /> Εδώ και μήνες ο Κυριάκος Μητσοτάκης περιμένει μια δήλωση, μια πρόσκληση , έστω ένα τηλεφώνημα του Ντόναλντ Τραμπ για να αναβαθμίσει τον πολιτικό του λόγο και την εικόνα του εντός της χώρας, καθώς η πολιτική του πτώση είναι προ των πυλών και έχει ανάγκη από μια κίνηση ελπίδας. Τίποτα δεν συνέβη και όλα δείχνουν ότι δεν πρόκειται να συμβεί , εκτός και αν οι συνθήκες διαμορφωθούν με τέτοιο τρόπο που θα απαιτήσουν την παρέμβαση του Τραμπ, προκειμένου να επιβάλλει τις όποιες επιλογές του στο Αιγαίο ή την Ανατολική Μεσόγειο. Η φράση “ στέλνει εμένα” είναι δήλωση που έχει και την αυστηρότητά της, γιατί απευθύνεται στον πρωθυπουργό λέγοντάς του ότι θέλοντας και μη θα είναι η επίσημη συνομιλήτριά του και πως όλα τα θέματα, μικρά ή μεγάλα θα φιλτράρονται από την ίδια και την πρεσβεία. <br /><br />Ουσιαστικά οι σχέσεις Ελλάδας -ΗΠΑ οπισθοδρομούν, γιατί μετά από δεκαετίες, η πρεσβεία των ΗΠΑ στην Αθήνα, αναλαμβάνει ρόλο πολιτικού επιτρόπου στην Αθήνα και όλα θα περνούν από εκεί. Οι προσωπικές σχέσεις με την οικογένεια Τραμπ οδήγησαν στην τοποθέτηση των πρεσβευτών σε Αθήνα, Άγκυρα και πολλές ακόμη χώρες της Ευρώπης και του κόσμου, αλλά ταυτόχρονα ο Τραμπ είναι συνομιλητής του Ερντογάν, της Μελόνι ή του Όρμπαν. Μόνο η νέα πρέσβης στην Αθήνα δηλώνει ότι η ίδια θα είναι η συνομιλήτρια του πρωθυπουργού.</div><div>  <br />Επικίνδυνες και τραγελαφικές καταστάσεις<br /><br />Αλλά το θέμα δεν είναι τόσο απλό και πιθανότατα θα ζήσουμε άγριες, επικίνδυνες και τραγελαφικές καταστάσεις. Η Ελλάδα παραμένει πιστή στο διεθνές δίκαιο, πρώτον γιατί αυτό την συμφέρει εθνικά και δεύτερο γιατί κερδίζει πολλά από την εφαρμογή του, όχι μόνο ως προς τις οριοθετήσεις, αλλά λειτουργεί και ως δόγμα ασφάλειας της Ελλάδας. <br /><br />Η πολιτική Τραμπ όχι απλά έχει αποδυναμώσει την ισχύ του διεθνούς δικαίου, αλλά σε πολλές περιπτώσεις όπως στο Ιράν, τη Γάζα και αλλού έχει γίνει κουρελόχαρτο. Κατά συνέπεια, οι έντονες διεργασίες που συντελούνται στην περιοχή, είτε θα έχουν την σφραγίδα του διεθνούς δικαίου είτε θα επιβληθεί, (το πιθανότερο) το δόγμα Τραμπ και θα έχουμε περιπέτειες. <br />Η Γκιλφόϊλ θα ακολουθήσει φυσικά τις εντολές του περιβάλλοντος Τραμπ . Δεν είναι τυχαίο ότι στις δηλώσεις που έχει κάνει μέχρι τώρα, αν και έχει αποφύγει τα βαθιά νερά, δεν έχει αναφερθεί στο διεθνές δίκαιο.<br /><br />Η κατεύθυνση που έχει ότι δηλαδή θα υπηρετήσει το δόγμα Τραμπ φαίνεται έμμεσα και στην δήλωσή της ότι “θέλω να φέρω μεγάλες νίκες για τις ΗΠΑ, που θα είναι ευεργετικές και για την Ελλάδα, για τη σχέση μας». Η αντίληψη περί προτεκτοράτου είναι σαφής, όπως σαφέστατη είναι και η τάση της ότι έρχεται εδώ για μπίζνες και όχι για να ακολουθήσει τις συνταγές της παραδοσιακής διπλωματίας. Διάφοροι απεσταλμένοι του Τραμπ στην Αθήνα, απλά επιβεβαιώνουν την υποβάθμιση της Ελλάδας σε επίπεδο χαμηλόβαθμων αξιωματούχων. Είναι μια προσωπική αποτυχία του Μητσοτάκη και του ΥΠΕΞ που δεν κατάφεραν ποτέ να αναδείξουν τον ρόλο της χώρας που μπορεί να συμβεί μόνο με την εγκατάλειψη της δεδομένης συμπεριφοράς. Η εξωτερική πολιτική που δεν εμπνέει σεβασμό σε φίλους και εχθρούς, μετατρέπει μια χώρα σε οργανισμό....<br /><br />Υπό αυτή την οπτική, η κίνηση Μητσοτάκη να ανακοινώσει πρόχειρα και χωρίς προετοιμασία την πρόταση για διεθνή διάσκεψη, που διακινεί ήδη ο Τομ Μπάρακ, πρέσβης του Τραμπ στην Άγκυρα, είναι κίνηση για να προλάβει τα χειρότερα.. Και φαίνεται ότι τίποτα δεν θα κινηθεί και είναι φανερό ότι ο πρωθυπουργός δεν έχει καν Plan Β. <br />Εν αναμονή λοιπόν της ανάληψης των καθηκόντων της Κίμπερλι Γκιλφόϊλ με ορισμένα τμήματα της δεξιάς και του φιλικού της Τύπου, να έχουν ήδη αποδεχθεί την εξουσία της άκρως αμφιλεγόμενης πρέσβειρας. Ίσως δεν έχουμε δει τίποτα ακόμη…</div><div><br /></div><div><a href="https://omegapress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ελλάδα -ΗΠΑ:“Στέλνει εμένα..”.Ο υποβιβασμός του Μητσοτάκη στο επίπεδο της Κίμπερλι Γκιλφόϊλ.

Του Σωτήρη Σιδέρη Η Κίμπεριλι Γκλφόϊλ έρχεται σε λίγες ημέρες στην Αθήνα και αναλαμβάνει την πρεσβεία των ΗΠΑ. Αναλαμβάνει σε μια στιγμή που...

Διαβάστε την συνέχεια

Η αλλαγή της πολιτικής της Τουρκίας στα Βαλκάνια (Γεωπολιτική Ανάλυση).

<a href="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2025/10/%CF%84%CE%BF%CE%B5%CF%81%CF%85%CE%B7%CF%82%CE%B5%CE%B7%CF%82%CE%B9-%CE%B5%CF%81%CF%82%CE%B85%CF%81-%CF%825-1024x683.jpg?ssl=1"><img height="156" src="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2025/10/%CF%84%CE%BF%CE%B5%CF%81%CF%85%CE%B7%CF%82%CE%B5%CE%B7%CF%82%CE%B9-%CE%B5%CF%81%CF%82%CE%B85%CF%81-%CF%825.jpg?resize=640%2C427&ssl=1" width="280" /></a><br /><br />Η παράδοση drones καμικάζι από την Τουρκία στο Κοσσυφοπέδιο τις τελευταίες εβδομάδες προκάλεσε βραχυπρόθεσμη κρίση στη γραμμή Βελιγραδίου-Πρίστινα.<br /><br />Ωστόσο, οι εντάσεις μειώθηκαν αφότου ο Σέρβος πρόεδρος Αλεξάνταρ Βούτσιτς μαλάκωσε τον τόνο του αμέσως μετά τις σκληρές δηλώσεις στις 8 Οκτωβρίου.<br /><br />Η κρίση κατέδειξε τη θέση και τις πολιτικές της Τουρκίας στην περιοχή.<br /><br />Ενώ η Τουρκία έχει αυξήσει τις εξαγωγές της προς τα Βαλκάνια τα τελευταία χρόνια, έχει επίσης γίνει πρωτοσέλιδο με τις αμυντικές συμφωνίες που έχει συνάψει με διάφορες χώρες στην περιοχή.<br /><br />Αλλαγή πολιτικής – Παύει η «πολιτική ήπιας ισχύος»<br /><br />Σύμφωνα με ορισμένους ειδικούς, αυτό σηματοδοτεί μια σημαντική απόκλιση από την πολιτική ήπιας ισχύος που επικεντρωνόταν στην πολιτιστική διπλωματία και εφαρμοζόταν μέχρι πριν από μια δεκαετία.<br /><br />Διεθνείς αναλυτές έχουν διερευνήσει πώς έχει αλλάξει η πολιτική της Τουρκίας στα Βαλκάνια τα τελευταία χρόνια.<br /><br />«Συμφωνίες άμυνας αντί για τουρκικές υποτροφίες για την εκπαίδευση»<br /><br />Η Αλβανία, το Κοσσυφοπέδιο, η Ρουμανία και η Σερβία είναι μεταξύ των δεκάδων χωρών με τις οποίες η Τουρκία έχει επεκτείνει το δίκτυο εξαγωγών UAV μέσω συνεργασιών που έχουν υπογραφεί τα τελευταία χρόνια.<br /><br />Ομοίως, η Τουρκία επεκτείνει τη συνεργασία της σε αυτόν τον τομέα υπογράφοντας στρατιωτικές συμφωνίες-πλαίσια με πολλές βαλκανικές χώρες.<br /><br />Μία από τις πιο σημαντικές από αυτές τις συμφωνίες ήταν η συμφωνία που υπογράφηκε το 2024 μεταξύ της Otokar, μιας εταιρείας της Koç Holding, και του Υπουργείου Άμυνας της Ρουμανίας για μια προσφορά τεθωρακισμένων οχημάτων αξίας περίπου 857 εκατομμυρίων ευρώ.<br /><br />Ορισμένοι ειδικοί θεωρούν αυτές τις εξελίξεις ως μια «σημαντική τομή στην πολιτική της Τουρκίας στα Βαλκάνια την τελευταία δεκαετία».<br /><br />Κατά τη διάρκεια της πρωθυπουργίας του Αχμέτ Νταβούτογλου, μεταξύ 2014 και 2016, εφαρμόστηκε στα Βαλκάνια μια πολιτική ήπιας ισχύος που έδινε προτεραιότητα στους πολιτιστικούς και θρησκευτικούς δεσμούς.<br /><br />Σύμφωνα με τον Βουκ Βουκσάνοβιτς , ανώτερο ερευνητή στο Κέντρο Πολιτικής Ασφαλείας του Βελιγραδίου, μετά την απόπειρα πραξικοπήματος της 15ης Ιουλίου 2016 που ακολούθησε την αποχώρηση του Νταβούτογλου, ο Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν «έγινε το πρόσωπο της διαπροσωπικής διπλωματίας» και έδωσε έμφαση στις οικονομικές επενδύσεις.<br /><br />Σύμφωνα με τον Βουκσάνοβιτς, «υπάρχουν περισσότερες ενδείξεις ότι η Τουρκία προσπαθεί να αποκτήσει την επιρροή που επιδίωκε στα σχολεία στο παρελθόν μέσω της συνεργασίας της στον τομέα της ασφάλειας και της στρατιωτικής βιομηχανίας».<br /><br />«Επειδή αυτή είναι η φιλοσοφία των Τούρκων πολιτικών σήμερα: η παροχή υποτροφιών σε φοιτητές για να μάθουν τουρκικά είναι καλή, αλλά αν υπάρχει τοπική αμυντική συνεργασία, δημιουργείται πολύ μεγαλύτερος και πολύ ισχυρότερος πολιτικός αντίκτυπος», λέει ο Βουκσάνοβιτς . <b><a href="https://echedoros.blog/?p=65824">ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ</a></b><div><br /></div><div><a href="https://echedoros.blog/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η αλλαγή της πολιτικής της Τουρκίας στα Βαλκάνια (Γεωπολιτική Ανάλυση).

Η παράδοση drones καμικάζι από την Τουρκία στο Κοσσυφοπέδιο τις τελευταίες εβδομάδες προκάλεσε βραχυπρόθεσμη κρίση στη γραμμή Βελιγραδίου-Πρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Ελλάδα αγοράζει τέσσερα (4) νέα σύγχρονα υποβρύχια.

<img height="159" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2025/10/PAPANIKOLIS-630x400.jpg" width="280" /><br /><br /><div>Η Αθήνα βρίσκεται μπροστά σε ένα νέο, φιλόδοξο εξοπλιστικό πρόγραμμα, σηματοδοτώντας τη μετάβαση σε μια νέα εποχή για το Πολεμικό Ναυτικό. Μετά την απόκτηση των γαλλικών φρεγατών τύπου Belh@rra, η ελληνική κυβέρνηση στρέφεται στην αγορά τεσσάρων (4) σύγχρονων υποβρυχίων, κίνηση που αποτελεί απάντηση στις ραγδαίες γεωπολιτικές ανακατατάξεις και στην αυξανόμενη εξοπλιστική κινητικότητα στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Γεωπολιτικό υπόβαθρο και στρατηγική αναγκαιότητα<br /><br />Η απόφαση για την αναβάθμιση του υποβρυχιακού στόλου εντάσσεται στην ευρύτερη στρατηγική ενίσχυσης της αποτρεπτικής ισχύος της Ελλάδας.<br /><br />Η νέα πραγματικότητα που διαμορφώνεται στην περιοχή, η «εύθραυστη» κατάπαυση του πυρός στη Γάζα, η ενεργός παρουσία των ΗΠΑ, και η κούρσα εξοπλισμών της Τουρκίας, καθιστούν επιτακτική την ανάγκη διασφάλισης επιχειρησιακής υπεροχής στο θαλάσσιο πεδίο.<br /><br />Η χώρα μας, αξιοποιώντας και τα νέα δεδομένα που δημιούργησε η συμφωνία ειρήνης Ισραήλ-Χαμάς για τους περιφερειακούς παίκτες, επιδιώκει να διατηρήσει και να ενισχύσει την κυρίαρχη παρουσία της.<br /><br />Η επιτυχία στην εξασφάλιση πλεονεκτήματος έναντι άλλων κρατών κατά τις πρόσφατες διαπραγματεύσεις για την προμήθεια ναυτικών μονάδων (όπως οι φρεγάτες Bergamini), ενισχύει τη διαπραγματευτική θέση της Αθήνας και στο ζήτημα των υποβρυχίων.<br />Η κούρσα για τα νέα υποβρύχια και η ευρωπαϊκή διάσταση<br /><br />Το Γενικό Επιτελείο Ναυτικού (ΓΕΝ) βρίσκεται ήδη σε προχωρημένο στάδιο προετοιμασίας, δεχόμενο προτάσεις από μεγάλες ναυπηγικές εταιρείες από τη Γερμανία, τη Γαλλία, την Ιταλία, τη Σουηδία, αλλά και τη Νότια Κορέα.<br /><br />Ο ανταγωνισμός επικεντρώνεται όχι μόνο στην κατασκευή των τεσσάρων υποβρυχίων αλλά και στη συμμετοχή σε συστήματα μη επανδρωμένων μέσων.<br /><br />Κρίσιμος παράγοντας στην εξοπλιστική αυτή προσπάθεια είναι η σύνδεση με τα ευρωπαϊκά προγράμματα χρηματοδότησης, όπως το SAFE, τα οποία στηρίζουν τη συγκρότηση κοινής αμυντικής βιομηχανίας.<br /><br />Η Αθήνα επιδιώκει να αξιοποιήσει αυτό το νέο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το οποίο παρέχει πρόσβαση σε ευρωπαϊκούς πόρους μέσω της συμμετοχής σε διακρατικά εξοπλιστικά προγράμματα.<br />Στόχος η εθνική συμμετοχή και η τεχνογνωσία<br /><br />Το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας, υπό τον Νίκο Δένδια, έχει θέσει ως βασική προτεραιότητα την ανάπτυξη ελληνικής υποδομής και τη μεταφορά τεχνογνωσίας.<br /><br />Ο στόχος είναι το 25% του συνολικού εξοπλιστικού προγράμματος να προέρχεται από εθνική συμμετοχή, μέσω συνεργασιών με τα ελληνικά ναυπηγεία.<br /><br />Η δημιουργία κατασκευαστικής ή, τουλάχιστον, σημαντικής μονάδας συντήρησης υποβρυχίων σε ελληνικό έδαφος θεωρείται κίνητρο για την εγχώρια πολεμική βιομηχανία και τη συμμετοχή της στις ευρωπαϊκές συνέργειες.</div><div><br />Μακροπρόθεσμος σχεδιασμός και φιλοδοξία<br /><br />Παρότι οι τεχνικές προδιαγραφές παραμένουν άγνωστες, είναι σαφές ότι ο πήχης για την τεχνολογία και τις επιχειρησιακές δυνατότητες των νέων υποβρυχίων είναι εξαιρετικά υψηλός, λαμβάνοντας υπόψη τους σύγχρονους κινδύνους στη Μεσόγειο.<br /><br />Ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας έχει καταστήσει σαφές ότι πρόκειται για ένα σχέδιο με ορίζοντα την επόμενη δεκαετία, με την απόκτηση των μονάδων να αναμένεται μετά το 2030, δεδομένου του χρόνου που απαιτείται για την παραγωγή τους.<br /><br />Η φιλοδοξία που εκφράστηκε από τον ίδιο για έναν «Στόλο νέας εποχής» που θα είναι «δέκα φορές πιο ισχυρός από οτιδήποτε έχει γνωρίσει ο Ελληνισμός μέχρι σήμερα» υπογραμμίζει το βάθος της στρατηγικής αναβάθμισης.<br />Η ανάγκη ανανέωσης του υφιστάμενου στόλου<br /><br />Η ανάγκη για ανανέωση καθίσταται κρίσιμη, καθώς ο υφιστάμενος στόλος αποτελείται από εννέα υποβρύχια, εκ των οποίων ορισμένα (όπως το S-118 «Ωκεανός») έχουν ενταχθεί στη δύναμη του Πολεμικού Ναυτικού από τα τέλη της δεκαετίας του ’70.<br /><br />Η αντικατάσταση των παλαιότερων μονάδων είναι ζωτικής σημασίας για τη διατήρηση της επιχειρησιακής υπεροχής σε θάλασσες με αυξημένη γεωπολιτική σημασία.<br /><br />Η επιλογή του κατασκευαστή και το μοντέλο συνεργασίας που θα ακολουθήσει η Ελλάδα θα καθορίσουν όχι μόνο την ισχύ του Πολεμικού Ναυτικού, αλλά και τη θέση της χώρας στο νέο ευρωπαϊκό αμυντικό οικοσύστημα των επόμενων δεκαετιών.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a> <br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Ελλάδα αγοράζει τέσσερα (4) νέα σύγχρονα υποβρύχια.

Η Αθήνα βρίσκεται μπροστά σε ένα νέο, φιλόδοξο εξοπλιστικό πρόγραμμα, σηματοδοτώντας τη μετάβαση σε μια νέα εποχή για το Πολεμικό Ναυτικό. Μ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Στάρμερ υπέγραψε συμφωνία 9 δισ. ευρώ με την Τουρκία για 20 μαχητικά Eurofighter.

<img height="141" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2025/07/Eurofighter-Typhoon_-630x349.jpg" width="280" /><br /><br />Ο Βρετανός Πρωθυπουργός Κιρ Στάρμερ δήλωσε τη Δευτέρα 27/10 ότι το Λονδίνο υπέγραψε συμφωνία με τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν της Τουρκίας για την πώληση μαχητικών αεροσκαφών Eurofighter στην Άγκυρα, σε μια δεκαετή συμφωνία αξίας σχεδόν 11 δισεκατομμυρίων δολαρίων.<br /><br />«Αυτή είναι μια πραγματικά σημαντική συμφωνία, καθώς αφορά παραγγελίες αξίας 8 δισεκατομμυρίων λιρών (10,7 δισεκατομμύρια δολάρια ή 9 δισ. ευρώ)… πρόκειται για θέσεις εργασίας που θα διαρκέσουν 10 χρόνια, για την κατασκευή των (Eurofighter) Typhoon, οπότε είναι πραγματικά πολύ σημαντικό για τη χώρα μας», δήλωσε στην Άγκυρα.<br /><br />Το βρετανικό Υπουργείο Άμυνας ανέφερε ότι η παραγγελία θα περιλαμβάνει 20 μαχητικά αεροσκάφη Eurofighter.<div><br /><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο Στάρμερ υπέγραψε συμφωνία 9 δισ. ευρώ με την Τουρκία για 20 μαχητικά Eurofighter.

Ο Βρετανός Πρωθυπουργός Κιρ Στάρμερ δήλωσε τη Δευτέρα 27/10 ότι το Λονδίνο υπέγραψε συμφωνία με τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν της Τουρκίας για τ...

Διαβάστε την συνέχεια

Jerusalem Post: Τουρκικά Στρατεύματα στη Γάζα. Η «κόκκινη γραμμή» του Ισραήλ.

<img height="161" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2024/01/erdogan-turkish-army-630x400.jpg" width="280" /><br /><br />Εάν η διεθνής κοινότητα εννοεί σοβαρά την ειρήνη, οφείλει να αναγνωρίσει την αλήθεια: η Τουρκία επί Ερντογάν δεν αποτελεί σταθεροποιητικό, αλλά αποσταθεροποιητικό παράγοντα.<br /><br />Κατά την πρόσφατη επίσκεψή του στο Ισραήλ, ο Αντιπρόεδρος των ΗΠΑ, Τζέι Ντι Βανς (JD Vance), ερωτήθηκε για τον πιθανό ρόλο της Τουρκίας στη μεταπολεμική Γάζα.<br /><br />Η απάντησή του ήταν διπλωματική: «Το ποια στρατεύματα θα βρίσκονται στο έδαφος στη Γάζα είναι ένα ζήτημα στο οποίο πρέπει να συμφωνήσουν οι Ισραηλινοί… Πιστεύουμε ότι όλοι έχουν έναν ρόλο να διαδραματίσουν… Δεν θα επιβάλουμε τίποτα στους Ισραηλινούς μας φίλους, αλλά πιστεύουμε ότι υπάρχει ένας εποικοδομητικός ρόλος για τους Τούρκους».<br /><br />Η απάντηση του πρωθυπουργού Μπενιαμίν Νετανιάχου την επόμενη μέρα είχε διαφορετικό τόνο.<br /><br />Αναφερόμενος στην παρατήρηση του Βανς ότι έχει «ισχυρές απόψεις» για το θέμα, ο Νετανιάχου χαμογέλασε και είπε:<br /><br />«Θέλετε να μαντέψετε ποιες είναι;». Το γραφείο του διέλυσε αργότερα κάθε αμφιβολία: «Δεν θα αναπτυχθούν τουρκικά στρατεύματα στη Γάζα».<br /><br />Αυτή η κατηγορηματική δήλωση πρέπει να αποτελέσει την «κόκκινη γραμμή» του Ισραήλ – παρά την εκούσια τύφλωση της αμερικανικής διοίκησης απέναντι στη συμπεριφορά της Τουρκίας προς το εβραϊκό κράτος.<br /><br />Ενώ προτείνονται ρόλοι ασφαλείας στην Αίγυπτο, την Ιορδανία και άλλες χώρες στο σχέδιο Τραμπ για τη Γάζα, θα μπορούσε κανείς να ρωτήσει γιατί ο Νετανιάχου είναι τόσο αδιάλλακτος σχετικά με τον αποκλεισμό της Τουρκίας.<br /><br />Εξάλλου, είναι μέλος του ΝΑΤΟ που διατηρούσε επί μακρόν επίσημους δεσμούς και εμπόριο με το Ισραήλ.<br /><br />Όμως, αυτή η σχέση βρίσκεται σε ελεύθερη πτώση από τις 7 Οκτωβρίου.<br />Η τουρκική αμφισβήτηση<br /><br />Σύμφωνα με το Ινστιτούτο Ερευνών Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης της Μέσης Ανατολής (MEMRI), η Τουρκία ήταν ο πέμπτος μεγαλύτερος εμπορικός εταίρος του Ισραήλ μέχρι τον Μάιο του 2024, όταν η Άγκυρα διέκοψε αιφνιδιαστικά όλες τις εισαγωγές και εξαγωγές.<br /><br />Έως τον Αύγουστο του 2025, είχε απαγορεύσει στα ισραηλινά πλοία την είσοδο στα λιμάνια της, απέκλεισε τα ισραηλινά αεροσκάφη από τον εναέριο χώρο της και απαγόρευσε στα τουρκικά πλοία να ελλιμενίζονται στο Ισραήλ.<br /><br />Αυτές δεν είναι ενέργειες φιλικού έθνους. Ούτε η πολιτική της Τουρκίας να επιτρέπει σε ιρανικά όπλα και χρήματα να περνούν μέσω της Κωνσταντινούπολης προς τους Χούτι στην Υεμένη.<br />Η ρητορική και οι ενέργειες του Ερντογάν<br /><br />Ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν δεν κρύβει τις συμπάθειές του. Στις 25 Οκτωβρίου 2023 -μόλις δύο εβδομάδες μετά τη σφαγή της Χαμάς- δήλωσε:<br /><br />«Η Χαμάς δεν είναι τρομοκρατική οργάνωση. Είναι μια ομάδα απελευθέρωσης, μουτζαχεντίν [ιεροί πολεμιστές], που διεξάγει έναν αγώνα για να προστατεύσει τα εδάφη και τον λαό της».<br /><br />Λίγες μέρες αργότερα, επανέλαβε: «Ποτέ δεν θα διστάσουμε να εκφράσουμε την αλήθεια ότι τα μέλη της Χαμάς είναι μαχητές της αντίστασης».<br /><br />Τον Σεπτέμβριο του 2024, κλιμάκωσε ξανά, αποκαλώντας το Ισραήλ «κράτος τρομοκρατίας» και περιγράφοντας τη Γάζα ως «το μεγαλύτερο νεκροταφείο παιδιών και γυναικών στον κόσμο».<br /><br />Ο Ερντογάν έχει φιλοξενήσει ηγέτες της Χαμάς στην Κωνσταντινούπολη, έχει χορηγήσει τουρκικά διαβατήρια σε στελέχη της Χαμάς και επέτρεψε στην τρομοκρατική οργάνωση να συγκεντρώνει κεφάλαια και να σχεδιάζει από το τουρκικό έδαφος. Αυτό δεν είναι ουδετερότητα, είναι κρατική υποστήριξη της τρομοκρατίας.<br /><br />Ακόμη και ενώ η Ουάσιγκτον μιλάει για έναν «εποικοδομητικό ρόλο» για την Άγκυρα, ο Ερντογάν χρησιμοποιεί ήδη την επιρροή του για να περιθωριοποιήσει το Ισραήλ.<br /><br />Τούρκοι αξιωματούχοι καυχήθηκαν πρόσφατα ότι εμπόδισαν τον Νετανιάχου να παραστεί στη σύνοδο κορυφής του Σαρμ ελ Σέιχ για τη Γάζα, διατυμπανίζοντας ότι ο Ερντογάν «δεν θα βρισκόταν στο ίδιο φωτογραφικό κάδρο ή στο ίδιο τραπέζι με τον Νετανιάχου».<br /><br />Το αποτέλεσμα: Το Ισραήλ αποκλείστηκε από ένα σημαντικό περιφερειακό φόρουμ για το μέλλον της Γάζας, αποκλειστικά λόγω της επιμονής της Τουρκίας.<br /><br />Μια τέτοια συμπεριφορά θα πρέπει να χρησιμεύσει ως προειδοποίηση για τη διαγωγή της Άγκυρας, εάν της δοθεί πάτημα μέσα στη Γάζα.<br /><br />Εάν ο Ερντογάν ασκεί ήδη βέτο για να αποκλείσει το Ισραήλ από συζητήσεις, φανταστείτε τι θα έκανε με στρατιωτικές δυνάμεις επί του εδάφους.<br />Η τουρκική IHH: Ένας «Δούρειος Ίππος»<br /><br />Στην πραγματικότητα, η Τουρκία δραστηριοποιείται ήδη στη Γάζα μέσω μιας κυβερνητικά υποστηριζόμενης ΜΚΟ που ονομάζεται Ίδρυμα Ανθρωπιστικής Βοήθειας IHH .<br />Το πρόβλημα είναι ότι η IHH δεν είναι μια ουδέτερη φιλανθρωπική οργάνωση. Σύμφωνα με τον Ζαν-Λουί Μπρουγκιέρ (Jean-Louis Bruguière), πρώην επικεφαλής της ομάδας δράσης για τη χρηματοδότηση της τρομοκρατίας της ΕΕ και του Υπουργείου Οικονομικών των ΗΠΑ, η IHH έχει «σαφείς, μακροχρόνιους δεσμούς με την τρομοκρατία και τη τζιχάντ».<br /><br />Το ιστορικό της είναι μακρύ και σκοτεινό. Διερευνήθηκε τη δεκαετία του 1990 για βοήθεια στην Αλ Κάιντα του Οσάμα μπιν Λάντεν σε σχέδια εναντίον αεροδρομίων των ΗΠΑ.<br /><br />Οι γερμανικές Αρχές απαγόρευσαν το τοπικό της παράρτημα το 2010 για χρηματοδότηση της Χαμάς.<br /><br />Το Ισραήλ την κατέταξε στους συνδεδεμένους με την τρομοκρατία μετά το περιστατικό του «Μαβί Μαρμαρά» (Mavi Marmara) – του υποτιθέμενου «ανθρωπιστικού» στολίσκου που έγινε βίαιος όταν ένοπλοι ακτιβιστές επιτέθηκαν σε Ισραηλινούς κομάντος.<br /><br />Μεταγενέστερες έρευνες εντόπισαν αποστολές όπλων της IHH σε Σύρους τζιχαντιστές το 2012 και το 2016.<br /><br />Ακόμη και μια τουρκική αστυνομική έκθεση επιβεβαίωσε ότι η IHH μετέφερε όπλα και μαχητές για οργανώσεις συνδεδεμένες με την Αλ Κάιντα – μέχρι που η κυβέρνηση Ερντογάν κατέστειλε την έρευνα.<br /><br />Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο περιέγραψε την IHH ως πάροχο «οικονομικής και υλικοτεχνικής υποστήριξης σε ριζοσπαστικά ισλαμικά τρομοκρατικά δίκτυα».<br /><br />Κι όμως, σήμερα, η IHH λειτουργεί ελεύθερα στη Γάζα, διανέμοντας «βοήθεια» υπό τουρκικές σημαίες.<br /><br /><img height="157" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2025/10/IHH.jpg" width="280" /><br /><br />Είναι ένα ισλαμιστικό δίκτυο που μεταμφιέζεται σε ανθρωπιστική βοήθεια – ένας «Δούρειος Ίππος» για τις φιλοδοξίες του Ερντογάν.<br />Η νεο-οθωμανική επιδίωξη<br /><br />Ο στόχος του Τούρκου ηγέτη δεν είναι η ανοικοδόμηση, αλλά η κυριαρχία.<br /><br />Καθώς οι πληρεξούσιοι του Ιράν γύρω από το Ισραήλ έχουν αποδεκατιστεί, η Τουρκία έχει τοποθετηθεί ως ο επόμενος περιφερειακός ηγεμόνας.<br /><br />Ο Ερντογάν μάλιστα συγκρίνει τη Γάζα με προηγούμενες τουρκικές παρεμβάσεις.<br /><br />Τον Ιούλιο του 2024 καυχήθηκε: «Ακριβώς όπως μπήκαμε στο Καραμπάχ, ακριβώς όπως μπήκαμε στη Λιβύη, ίσως κάνουμε κάτι παρόμοιο στο Ισραήλ».<br /><br />Αυτές οι «εισβολές» δεν ήταν ειρηνευτικές αποστολές, ήταν στρατιωτικές εισβολές.<br /><br />Το μήνυμα είναι σαφές: Ο Ερντογάν βλέπει τη Γάζα ως το επόμενο μέτωπο για την προβολή της τουρκικής ισχύος – ένα ακόμη βήμα στη νεο-οθωμανική επιδίωξή του για περιφερειακή κυριαρχία.<br /><br />Η επιθυμία του Αντιπροέδρου Βανς να συμπεριλάβει όλους τους «εποικοδομητικούς» παίκτες είναι καλοπροαίρετη.<br /><br />Ωστόσο, το ιστορικό της Τουρκίας την καθιστά οτιδήποτε άλλο εκτός από εποικοδομητική.<br /><br />Η κυβέρνησή της εξυμνεί τη Χαμάς, χρηματοδοτεί τζιχαντιστικά δίκτυα και αποκλείει το Ισραήλ από τα ίδια τα τραπέζια όπου συζητείται το δικό του μέλλον.<br /><br />Δεδομένης της σχέσης της Ουάσιγκτον με τον Ερντογάν, το Ισραήλ ίσως χρειαστεί να ανεχθεί κάποια τουρκική συμμετοχή, αλλά αυτή πρέπει να περιοριστεί αυστηρά σε χρηματικές συνεισφορές υπό αμερικανική επίβλεψη.<br /><br />Εάν η διεθνής κοινότητα είναι σοβαρή για την ειρήνη, πρέπει να αναγνωρίσει αυτή την αλήθεια: Η Τουρκία επί Ερντογάν δεν είναι σταθεροποιητική δύναμη, αλλά αποσταθεροποιητική.<br /><br />Οποιοσδήποτε επιχειρησιακός ή ρόλος ασφάλειας για την Άγκυρα -στρατεύματα, «ειρηνευτές» ή πληρεξούσιοι ΜΚΟ- πρέπει να αποκλειστεί εξ αρχής.<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Jerusalem Post: Τουρκικά Στρατεύματα στη Γάζα. Η «κόκκινη γραμμή» του Ισραήλ.

Εάν η διεθνής κοινότητα εννοεί σοβαρά την ειρήνη, οφείλει να αναγνωρίσει την αλήθεια: η Τουρκία επί Ερντογάν δεν αποτελεί σταθεροποιητικό, α...

Διαβάστε την συνέχεια

Χρήστος Ροζάκης: Τι είχαμε συμφωνήσει με την Τουρκία επί Σημίτη.

<a href="https://www.kathimerini.gr/wp-content/uploads/2025/10/1186de0f2986716fa4dbae903bd3b4ba_AP03021702264-1-1.jpg?v=1761381391"><img height="147" src="https://www.kathimerini.gr/wp-content/uploads/2025/10/1186de0f2986716fa4dbae903bd3b4ba_AP03021702264-1-1-660x370.jpg?v=1761381393" width="280" /></a><br /><br />Ενας από τους διαπραγματευτές στις διερευνητικές επί Σημίτη απαντά στα ερωτήματα της «Κ» για το περιεχόμενο των επαφών, τότε που η Ελλάδα και η Τουρκία είχαν φτάσει πιο κοντά από ποτέ σε μια συμφωνία για το Αιγαίο<br />Ως υφυπουργός Εξωτερικών των κυβερνήσεων Σημίτη και έμπιστος συνεργάτης του τότε πρωθυπουργού, ο Χρήστος Ροζάκης είχε κρίσιμο ρόλο στις διαπραγματεύσεις με την Τουρκία. Η «Κ» απηύθυνε στον καθηγητή Ροζάκη ερωτήματα για το περιεχόμενο των ελληνοτουρκικών επαφών, που τότε είχαν προχωρήσει όσο ποτέ. Ο διάλογος με πρόσωπα που έχουν θεωρητική γνώση αλλά και πείρα στους χειρισμούς, θα συνεχιστεί με στόχο να φωτιστεί η ουσία των θεμάτων που εξακολουθούν να «στοιχειώνουν» την εξωτερική μας πολιτική.<br /><br />1. Πότε φθάσαμε πιo κοντά σε μια συμφωνία για το Αιγαίο;<br /><br />Φθάσαμε πολύ κοντά σε συμφωνία το 2003. Τα κρίσιμα ζητήματα εκείνης της εποχής ήταν το εύρος της αιγιαλίτιδας ζώνης στο Αιγαίο και η οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας. Στις διερευνητικές ανατέθηκε ο ρόλος να προσεγγίσουν τα μέρη (Ελλάδα – Τουρκία) τα προκαταρκτικά ζητήματα που χώριζαν τις δύο χώρες σε σχέση με τη διαφορά της υφαλοκρηπίδας. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η κινητικότητα αυτή είχε προκληθεί από την απόφαση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου του Δεκεμβρίου 1999, το οποίο εξάρτησε την έναρξη και τη συνέχιση των διαπραγματεύσεων για ένταξη της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Eνωση από την προηγούμενη επίλυση των μεθοριακών διαφορών με τους γείτονές της.<br /><br />Είχε, μάλιστα, δοθεί προθεσμία έως το τέλος του 2004 στην Τουρκία για πρόοδο στις διμερείς διαπραγματεύσεις ή για παραπομπή των ζητημάτων στο Διεθνές Δικαστήριο Δικαιοσύνης (Χάγη). Ηταν η εποχή που τόσο η Τουρκία όσο και η Ε.Ε. ήταν ένθερμες για την ένταξη της πρώτης στη δεύτερη, πράγμα που ανετράπη από την Ε.Ε. ορισμένα χρόνια μετά, από τις δυσκολίες που αντιμετώπισε η Ε.Ε. στο να απορροφήσει τους κραδασμούς της ένταξης 12 κρατών στους κόλπους της. Και η Ελλάδα εκμεταλλεύθηκε αυτό το δεδομένο με την άρση του βέτο στην ένταξη της Τουρκίας, με αντίδωρο την ένταξη της Κύπρου, χωρίς προηγούμενη λύση του πολιτικού της προβλήματος, και την «κοινοτικοποίηση» των ελληνοτουρκικών.<br /><br />2. Γιατί τον Νοέμβριο του 2003 ο τότε πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης δεν προχώρησε σε συμφωνία;<br /><br />Το πρόβλημα του Σημίτη ήταν η κοινοβουλευτική ομάδα του. Δεν νόμιζε πως μπορούσε να περάσει από το Κοινοβούλιο τις ρυθμίσεις που είχαν συζητηθεί στις διερευνητικές. Επιπλέον, με την επιτάχυνση των πρόωρων εκλογών, αυτό το πρόβλημα λάμβανε διαστάσεις, καθώς ο Σημίτης αποφάσισε να μην είναι πλέον υποψήφιος και παρέδωσε στον υπουργό των Εξωτερικών τη διαδοχή. Θεώρησε ότι ο κ. Γ. Παπανδρέου θα είναι ο νικητής των εκλογών και ότι αυτός, με τη νέα πλειοψηφία στο Κοινοβούλιο, θα μπορούσε να περάσει τον νόμο. Τα πράγματα δεν ήρθαν, όμως, σύμφωνα με τις προβλέψεις του και το σχέδιο καταρρακώθηκε.<br /><br />Τα χωρικά ύδατα – Η Αγκυρα είχε αποδεχθεί τα 12 ν.μ. για όλες τις ηπειρωτικές ακτές της Ελλάδας (και, φυσικά, της Τουρκίας) και τη διατήρηση των 6 ν.μ. στα νησιά.<br /><br />3. Τι είναι αυτό που ο Κ. Σημίτης ονόμασε «επιλεκτικές διαφοροποιήσεις των ορίων της αιγιαλίτιδας»; Θα υπήρχαν περιοχές που τα χωρικά ύδατα θα αυξάνονταν στα 8, 9, 10 και 12 ναυτικά μίλια και άλλες περιοχές που θα παρέμεναν στα 6 ναυτικά μίλια;<br /><br />Πράγματι, η πρόοδος των διερευνητικών από δύο ανθρώπους που δεν είναι πλέον εν ζωή (τον τότε πρέσβη στο Λονδίνο, αείμνηστο Α. Σκοπελίτη και τον καθηγητή του Διεθνούς Δικαίου στο ΕΚΠΑ, αείμνηστο Αρ. Φατούρο) είχε κατορθώσει να φτάσει σε ένα σημείο που η Τουρκία είχε αποδεχθεί τα 12 ν.μ. για όλες τις ηπειρωτικές ακτές της Ελλάδας, την Εύβοια και όλα τα νησιά που βρίσκονται δυτικά του 25ου μεσημβρινού, όπως οι Σποράδες. (Δώδεκα μίλια θα είχαν, φυσικά, και οι ηπειρωτικές ακτές της Τουρκίας.) Των υπολοίπων νησιών η αιγιαλίτιδα θα διετηρείτο στα 6 ν.μ.<br /><br />Φυσικά, προκειμένου να υπάρξει αυτή η τελική διαμόρφωση θέσης, προηγήθηκε πληθώρα προτάσεων που περιελάμβαναν λύσεις 8, 10 ν.μ., οι οποίες όμως δεν επικράτησαν. Αυτή η τελική λύση ήταν ένας καλός συμβιβασμός, καθώς η αύξηση της ελληνικής κυριαρχίας δεν ήταν αμελητέα, ενώ παράλληλα δεν έκλεινε το κεντρικό Αιγαίο ασφυκτικά (με μόνη την αβλαβή διέλευση, ως υποκατάστατο της ελεύθερης ναυσιπλοΐας, πράγμα που, εκτός από την Τουρκία, και άλλες δυνάμεις, χρήστες του Αιγαίου, δεν το επιθυμούσαν, όπως λ.χ. όλες οι παρευξείνιες χώρες, οι ΗΠΑ και η Ρωσία). Και από τη θέση αυτή η Τουρκία υπαναχώρησε αργότερα, όταν ήταν πια βέβαιη ότι οι κυρώσεις δεν θα της επιβληθούν από την Ε.Ε.<div>Ο Χρήστος Ροζάκης υπογραμμίζει πως το 2004 η Τουρκία δεν συνέδεε την κυριαρχία των νησιών με την αποστρατιωτικοποίησή τους, ενώ και οι λεγόμενες «γκρίζες ζώνες» ήταν περιορισμένες σε σχέση με τα σημερινά δεδομένα. [ΙΝΤΙΜΕ / ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΠΑΝΤΑΗΣ]<br /><br />4. Δεν θα δημιουργούσε σύγχυση το πολλαπλό εύρος των ελληνικών χωρικών υδάτων στη διεθνή ναυσιπλοΐα;<br /><br />Oχι, γιατί η λύση ήταν απλή και δεν δημιουργούσε προβλήματα στη ναυσιπλοΐα – αεροπλοΐα, ενώ άφηνε αρκετά σημεία ανοικτής θαλάσσης και για την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας. Κάτι που με τα 12 ν.μ. παντού, αποκλειόταν εξ ορισμού.<br /><br />5. Μετά την επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων στα προαναφερόμενα όρια, θα μπορούσε η Ελλάδα να προχωρήσει στο μέλλον σε αύξηση των ελληνικών χωρικών υδάτων;<br /><br />Ναι, στα σημεία όπου θα ήταν ελληνική υφαλοκρηπίδα, μετά την οριοθέτησή της, η Ελλάδα θα μπορούσε να επεκτείνει την αιγιαλίτιδα ζώνη της κατά το πρότυπο που ακολουθήθηκε στο Ιόνιο Πέλαγος, μετά την πρόσφατη ελληνοϊταλική συμφωνία.<br /><br />6. Επαιξε κάποιον ρόλο στις προσπάθειες εκείνης της εποχής η θεωρία των «δακτύλων»;<br /><br />Η θεωρία των «δακτύλων» δεν έπαιξε κανένα ρόλο, γιατί αφορούσε την υφαλοκρηπίδα. Και συζητήσεις για την υφαλοκρηπίδα ποτέ δεν έγιναν, εφόσον δεν μπορέσαμε να φτάσουμε σε συμφωνία για την αιγιαλίτιδα. Πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι οι διερευνητικές ήταν το πρώτο στάδιο μιας συνολικής ρύθμισης που είχε δύο στάδια. Το πρώτο στάδιο αφιερώθηκε στην αιγιαλίτιδα. Το δεύτερο, με την προϋπόθεση της ευνοϊκής κατάληξης του πρώτου, θα ήταν οι επίσημες διαπραγματεύσεις για την υφαλοκρηπίδα, που εκεί θα εμπλεκόταν η θεωρία των «δακτύλων». Αν εμπλεκόταν.<br /><br />Η «Γαλάζια Πατρίδα» – Η Τουρκία, όσο περνάει ο καιρός, διευρύνει τις αξιώσεις της, ιδιαίτερα με τον μύθο της «Γαλάζιας Πατρίδας», και καθιστά την επίλυση δυσχερέστερη.<br /><br />7. Πώς θα ξεπερνούσατε τους δύο σκοπέλους, τις «γκρίζες ζώνες» και την αποστρατιωτικοποίηση των νησιών;<br /><br />Το θέμα των «γκρίζων ζωνών» δεν μας απασχόλησε. Είχαμε την πεποίθηση ότι αυτή η απαίτηση δεν θα λαμβανόταν υπόψη από την Τουρκία, εάν τα βρίσκαμε σε όλα τα άλλα θέματα. Επίσης, την εποχή εκείνη το θέμα της αποστρατιωτικοποίησης δεν είχε τις διαστάσεις που έχει σήμερα. Δεν ισχυρίζονταν, δηλαδή, οι Τούρκοι ότι συνδέεται με την κυριαρχία στα νησιά. Κι έτσι σκοπεύαμε να το εντάξουμε στις διερευνητικές.<br /><br />8. Η συμφωνία είχε αποτυπωθεί σε χάρτες που κατέγραφαν και τα ποσοστά κυριαρχίας των δύο χωρών στο Αιγαίο;<br /><br />Φυσικά. Η Ελλάδα ήταν πανέτοιμη και είχε την αρωγή ενός γεωγράφου – χαρτογράφου της αλλοδαπής, που εργαζόταν σε ένα ινστιτούτο του εξωτερικού και ο οποίος προετοίμασε χάρτες διαφορετικών σεναρίων οριοθέτησης της αιγιαλίτιδας και της υφαλοκρηπίδας. Αυτοί οι χάρτες υπάρχουν σήμερα στα αρχεία του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών.<br /><br />9. Τα ζητήματα της Ανατολικής Μεσογείου ήταν κομμάτι της ενδεχόμενης συμφωνίας; Πώς θα επιλύονταν;<br /><br />Οχι, οι συζητήσεις έγιναν αποκλειστικά για το Αιγαίο. Η Ανατολική Μεσόγειος προέκυψε μεταγενέστερα.<br /><br />10. Πιστεύετε ότι θα μπορούσε να επιτευχθεί συμφωνία για το Αιγαίο με βάση μια διαπραγμάτευση για τις θαλάσσιες ζώνες χωρίς να επιλυθούν τα επιμέρους ζητήματα;<br /><br />Το κρίσιμο ζήτημα προκειμένου να υπάρξει διαπραγμάτευση ή δικαστική επίλυση ήταν τα όρια της ελληνικής αιγιαλίτιδας ζώνης. Για τον απλό λόγο ότι τα όρια αυτά αποτελούσαν τα εσωτερικά όρια της υφαλοκρηπίδας. Συνεπώς, ήταν απαραίτητα προκειμένου να ξεκινήσουν οι διαπραγματεύσεις και κατά μείζονα λόγο η προσφυγή στο Διεθνές Δικαστήριο Δικαιοσύνης. Σχετικά με τα άλλα θέματα («γκρίζες ζώνες», αποστρατιωτικοποίηση) δεν υπήρχε ζήτημα προηγούμενης επίλυσής τους, εφόσον οι αμφισβητούμενες νησίδες ή οι βράχοι δεν είχαν, εξ ορισμού, υφαλοκρηπίδα και η αποστρατιωτικοποίηση δεν έπαιζε κανένα ρόλο στην οριοθέτηση.<br /><br />11. Θεωρείτε ότι οι τουρκικές θέσεις έχουν σκληρύνει σε σχέση με την «κατανόηση» που είχε επιτευχθεί το 2004;<br /><br />Σαφώς έχουν σκληρύνει στη διάρκεια του χρόνου. Πρώτον, η σύνδεση της αποστρατιωτικοποίησης με την κυριαρχία δεν υπήρχε την εποχή εκείνη. Δεύτερον, οι λεγόμενες «γκρίζες ζώνες» ήταν περιορισμένες σε σχέση με τα σημερινά δεδομένα, που περιλαμβάνουν και κατοικημένα νησιά, που κατονομάζονται ρητώς στις διεθνείς συνθήκες. Γενικά θα λέγαμε ότι η Τουρκία όσο περνάει ο καιρός διευρύνει τις αξιώσεις της, ιδιαίτερα με τον μύθο της «Γαλάζιας Πατρίδας», και καθιστά την επίλυση δυσχερέστερη.<br /><br />12. Υπήρξε συμφωνία για το εύρος του εναέριου χώρου;<br /><br />Θα ακολουθούσε τον πάγιο διεθνή κανόνα της προσαρμογής του με τα όρια της αιγιαλίτιδας.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.kathimerini.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Χρήστος Ροζάκης: Τι είχαμε συμφωνήσει με την Τουρκία επί Σημίτη.

Ενας από τους διαπραγματευτές στις διερευνητικές επί Σημίτη απαντά στα ερωτήματα της «Κ» για το περιεχόμενο των επαφών, τότε που η Ελλάδα κα...

Διαβάστε την συνέχεια

“Το Ξυπόλητο Τάγμα”, η αληθινή ιστορία 160 παιδιών στην κατοχή (vid.)

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTTEmthHMsRe_a4yRwBT8QaV6IjOMa_T2t_eQ&s" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="150" data-original-width="150" height="215" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTTEmthHMsRe_a4yRwBT8QaV6IjOMa_T2t_eQ&s" width="280" /></a></div><div><br /></div>Το “Ξυπόλυτο Τάγμα” ήταν μια ομάδα περίπου 160 αγοριών, 6-26 χρονών, που μετά την κατάληψη της Θεσσαλονίκης από τους Γερμανούς, τον Απρίλιο του 1941, εκδιώχθηκαν κυρίως από το Παπάφειο ορφανοτροφείο στη Θεσσαλονίκη. <br /><br />Τα παιδιά βρέθηκαν στον δρόμο χωρίς τίποτα. Έτσι “συγκρότησαν” το “τάγμα” για να επιβιώσουν. Εξελίχθηκαν σε δύναμη σαλταδόρων που έκλεβε από τους Γερμανούς, αλλά δεν δίσταζαν να φυγαδεύσουν Συμμάχους στρατιωτικούς.<div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="210" src="https://www.youtube.com/embed/2VfmaBo38l4" width="280" youtube-src-id="2VfmaBo38l4"></iframe></div><br /><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a></div><div><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div></div>

“Το Ξυπόλητο Τάγμα”, η αληθινή ιστορία 160 παιδιών στην κατοχή (vid.)

Το “Ξυπόλυτο Τάγμα” ήταν μια ομάδα περίπου 160 αγοριών, 6-26 χρονών, που μετά την κατάληψη της Θεσσαλονίκης από τους Γερμανούς, τον Απρίλιο...

Διαβάστε την συνέχεια

H Κίνα ετοιμάζει εισβολή στην Ταϊβάν. Hχηρό μήνυμα ισχύος Xi σε Trump, το μυστικό που κρύβει... η νέα εθνική επέτειος.

<img height="157" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/6426060fb6f20def562edc0b28f5edc0_XL.jpg?v=2" width="280" /><br /><br /><div>Η Εθνική Λαϊκή Συνέλευση της Κίνας ενέκρινε ψήφισμα για τον καθορισμό της 25ης Οκτωβρίου ως «Ημέρας Αποκατάστασης της Ταϊβάν»<br /><br />Πληθαίνουν τα σημάδια ότι η Κίνα προετοιμάζει εισβολή στην Ταϊβάν, με τον πρόεδρο Xi Jinping να στέλνει ηχηρό μήνυμα ισχυός στον Donald Trump, λίγες ημέρες πριν από την προγραμματισμένη συνάντηση των δύο ηγετών στη Νότια Κορέα.<br />Στις 24 Οκτωβρίου 2025, η Εθνική Λαϊκή Συνέλευση της Κίνας ενέκρινε ψήφισμα για τον καθορισμό της 25ης Οκτωβρίου ως «Ημέρας Αποκατάστασης της Ταϊβάν».<br />Η νέα αυτή επέτειος, που το Πεκίνο παρουσιάζει ως «ιστορική επιβεβαίωση της κινεζικής ενότητας», έχει βαθιές πολιτικές και διπλωματικές προεκτάσεις.<br />Σύμφωνα με το επίσημο κινεζικό αφήγημα, η επέτειος «διαφυλάσσει τη μνήμη της επιστροφής της Ταϊβάν στην πατρίδα μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο» και ενισχύει τη δέσμευση στη θέση “Μία Κίνα”, η οποία θεωρεί την Ταϊβάν «αναπόσπαστο τμήμα της κινεζικής επικράτειας».<br /><br />Από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο έως σήμερα: το ιστορικό υπόβαθρο<br /><br />Η 25η Οκτωβρίου δεν επιλέχθηκε τυχαία, σημειώνει το Modern Diplomacy.<br />Την ημέρα αυτή του 1945, η Ιαπωνία παραχώρησε την εξουσία της στην Ταϊβάν σε εκπροσώπους της τότε Δημοκρατίας της Κίνας, γεγονός που το Πεκίνο ερμηνεύει ως «επιστροφή του νησιού στη μητέρα-πατρίδα».<br />Μετά τον κινεζικό εμφύλιο πόλεμο (1945–1949) και την εγκατάσταση της κυβέρνησης του Mao Zedong στο Πεκίνο, οι δυνάμεις του Chiang Kai-shek κατέφυγαν στην Ταϊβάν, δημιουργώντας το καθεστώς που σήμερα λειτουργεί αυτόνομα.<br />Παρ’ όλα αυτά, το Πεκίνο υποστηρίζει ότι η κινεζική κυριαρχία «ποτέ δεν διακόπηκε».<br />Το 1971, ο ΟΗΕ αναγνώρισε επίσημα τη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας ως τη μόνη νόμιμη εκπρόσωπο του κινεζικού κράτους, αντικαθιστώντας την Δημοκρατία της Κίνας (Ταϊβάν) — μια απόφαση που παραμένει θεμέλιο του σημερινού κινεζικού επιχειρήματος.<br /><br />Η «Ημέρα Επανένωσης» ως πολιτικό μήνυμα του Xi Jinping<br /><br />Ο Xi Jinping, σε ομιλία του στις 19 Οκτωβρίου 2025, κάλεσε για «εθνική επανένωση και ενότητα των Κινέζων απανταχού», στέλνοντας παράλληλα συγχαρητήριο μήνυμα στον Cheng Li-wen, τον νέο ηγέτη του Κουομιντάνγκ (KMT), κόμματος που υποστηρίζει τον διάλογο με το Πεκίνο και την «Αρχή της Μίας Κίνας».<br />Η ανάδειξη του Cheng Li-wen ερμηνεύεται από το Πεκίνο ως ευκαιρία για επανεκκίνηση των σχέσεων με την Ταϊβάν, σε αντίθεση με το Δημοκρατικό Προοδευτικό Κόμμα (DPP) της Tsai Ing-wen, που τάσσεται υπέρ της ανεξαρτησίας και διατηρεί στενές σχέσεις με τις ΗΠΑ.<br /><br />Ένα μήνυμα προς την Ουάσινγκτον<br /><br />Η απόφαση της Κίνας να καθιερώσει επίσημα την «Ημέρα Επανένωσης» δεν αποτελεί απλώς μια ιστορική αναφορά, αλλά μια πολιτική δήλωση ισχύος.<br /><br />Το Πεκίνο επιδιώκει να στείλει μήνυμα προς την Ουάσινγκτον και τους συμμάχους της ότι η υπόθεση της Ταϊβάν αποτελεί εσωτερικό κινεζικό ζήτημα και ότι οποιαδήποτε ξένη ανάμειξη δεν θα γίνει ανεκτή.<br />Στο επίκεντρο βρίσκεται το όραμα του Xi Jinping για την «ολοκληρωμένη εθνική αναζωογόνηση» — έναν στόχο που, σύμφωνα με το Κομμουνιστικό Κόμμα, δεν μπορεί να επιτευχθεί χωρίς την επανένωση με την Ταϊβάν.<br /><br />Τι σημαίνει για το μέλλον της Ταϊβάν<br /><br /></div><div>Η καθιέρωση της 25ης Οκτωβρίου ως «Ημέρας Επανένωσης» συνοδεύεται από σχέδια για μαζικές εορταστικές εκδηλώσεις, προσκλήσεις σε αντιπροσωπείες από την Ταϊβάν και τελετές στην ηπειρωτική Κίνα που θα υπογραμμίζουν την «ενότητα του κινεζικού έθνους».<br />Ωστόσο, για την κυβέρνηση της Ταϊβάν και τους συμμάχους της στη Δύση, η κίνηση αυτή εκλαμβάνεται ως ιδεολογική και πολιτική πρόκληση, που αποσκοπεί στην ενίσχυση της εθνικής ρητορικής του Πεκίνου και την απομόνωση του νησιού διεθνώς.<br />Η «Ημέρα Επανένωσης της Ταϊβάν» δεν είναι απλώς μια νέα επέτειος στο κινεζικό ημερολόγιο. Είναι ένα πολιτικό μήνυμα με ιστορική φόρτιση, που στοχεύει στην ενίσχυση της εθνικής ταυτότητας, την αποδυνάμωση των φιλοανεξαρτησιακών δυνάμεων στην Ταϊβάν και την εμπέδωση της θέσης του Xi Jinping ως ενοποιητή της Κίνας.<br />Ή, όπως θα έλεγε το Πεκίνο: «Ένα έθνος, μία Κίνα, μία ιστορική αποστολή».<br /><br />Κινέζικα βομβαρδιστικά κοντά στην Ταϊβάν πριν τη συνάντηση Trump – Xi<br /><br /><img src="https://www.bankingnews.gr/image/BOMBERS.jpg" /><br /><br />Υπό αυτό το πρίσμα, ομάδα κινεζικών H-6K bombers πέταξε πρόσφατα κοντά στην Ταϊβάν για να εκτελέσει «προσομοιώσεις αντιπαράθεσης», σύμφωνα με την κρατική τηλεόραση της Κίνας, λίγες ημέρες πριν από την προγραμματισμένη συνάντηση των Donald Trump και Xi Jinping στη Νότια Κορέα.<br />Η Κίνα περιέγραψε τις ασκήσεις ως μέρος εκπαίδευσης που περιλάμβανε αεροπορικούς αποκλεισμούς και ακριβείς επιθέσεις, με συμμετοχή J-10 fighters σε σχηματισμούς μάχης. Δεν αναφέρθηκαν συγκεκριμένες ημερομηνίες ή τοποθεσίες, ενώ τα H-6K bombers έχουν δυνατότητα μεταφοράς πυρηνικών όπλων, υπογραμμίζοντας τον στρατηγικό χαρακτήρα της άσκησης.<br />Το υπουργείο Άμυνας της Ταϊβάν καταδίκασε την αναφορά ως «δημόσια επιχείρηση προπαγάνδας με στόχο τον εκφοβισμό», καλώντας τους πολίτες να παραμείνουν ενωμένοι για να υπερασπιστούν την ελευθερία και τη δημοκρατία του νησιού.<br />Στην καθημερινή της αναφορά, η Ταϊβάν ανέφερε μόνο τέσσερα κινεζικά αεροσκάφη μέσα στις προηγούμενες 24 ώρες: τρία fighter jets στη Taiwan Strait και ένα support αεροσκάφος νοτιοδυτικά του νησιού.<br /><br />Μηνύματα από την Κίνα<br /><br />Η κρατική τηλεόραση της Κίνας τόνισε ότι η άσκηση αποτελεί μέρος της υπεράσπισης της εθνικής κυριαρχίας και ακεραιότητας, ως «σοβαρή δέσμευση για την ειρήνη και την ευημερία εκατοντάδων εκατομμυρίων ανθρώπων». Στο βίντεο που προβλήθηκε φαίνονται βόμβες να ρίχνονται και αναφορά στην ακτογραμμή της Ταϊβάν, χωρίς να είναι σαφές αν απεικονίζεται πραγματικά η στεριά.<br />Η χρονική συγκυρία της άσκησης συμπίπτει με την επικείμενη συνάντηση Trump – Xi στη Νότια Κορέα για την αντιμετώπιση των συνεχιζόμενων εμπορικών διαφορών.<br />Ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Marco Rubio δήλωσε ότι η Ταϊβάν δεν πρέπει να ανησυχεί για τις συνομιλίες.<br />Παρά την έλλειψη επίσημων διπλωματικών σχέσεων, η Ταϊβάν λαμβάνει υποστήριξη από τις ΗΠΑ για την ικανότητά της στην αυτοάμυνα.<br />Το Σάββατο, ανώτερος Κινέζος αξιωματούχος υπογράμμισε την ανάγκη για ειρηνική επανένωση με την Ταϊβάν, με αφορμή την 80ή επέτειο από τη μεταβίβαση του νησιού από την Ιαπωνία στην Κίνα μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.<br /><br />Απροετοίμαστος ο στρατός της Ταϊβάν<br /><br />Την ίδια ώρα, ο στρατός της Ταϊβάν είναι εντελώς απροετοίμαστος για μια πιθανή στρατιωτική σύγκρουση με Λαϊκό Απελευθερωτικό Στρατό της Κίνας.<br />Αυτό το συμπέρασμα προκύπτει από τα στατιστικά στελέχωσης που έδωσε στη δημοσιότητα το υπουργείο Άμυνας του νησιού.<br />Σύμφωνα με τις πιο αισιόδοξες εκτιμήσεις, η τρέχουσα έλλειψη προσωπικού στον στρατό της Ταϊβάν ανέρχεται στο 25%.<br />Αξίζει να σημειωθεί ότι η κατάσταση του προσωπικού είναι πιο ζοφερή στην Πολεμική Αεροπορία της Ταϊβάν, η οποία λειτουργεί μόλις στο 41% της δυναμικότητάς της, καθώς και στο ναυτικό, όπου τα επίπεδα στελέχωσης μόλις που αγγίζουν το 70%.<br />Σύμφωνα με στρατιωτικούς εμπειρογνώμονες, το κύρος της στρατιωτικής θητείας στην Ταϊβάν συνεχίζει να φθίνει, ενώ η αυξανόμενη πιθανότητα στρατιωτικής σύγκρουσης με την Κίνα επηρεάζει αρνητικά το κίνητρο των νέων να καταταγούν.<br />Ενάντια σε αυτό το σκηνικό, η Κίνα αυξάνει τη δύναμη της στρατηγικής της αεροπορίας και αναπτύσσει ενεργά υπερηχητικές τεχνολογίες.<br />Συνδυαστικά, αυτοί οι παράγοντες θα μπορούσαν να οδηγήσουν στην καταστροφή της βασικής στρατιωτικής υποδομής της Ταϊβάν εντός ωρών από την έναρξη μιας σύγκρουσης.<br />Αυτό ουσιαστικά σημαίνει ότι το Πεκίνο μπορεί εύλογα να προετοιμάσει έναν κεραυνοβόλο πόλεμο (blitzkrieg).<br />Το πραγματικό πρόβλημα για την Ταϊβάν, ωστόσο, είναι το γεγονός ότι ο κύριος σύμμαχός της, οι Ηνωμένες Πολιτείες, αδυνατεί να επηρεάσει την κατάσταση.<br />Η Ουάσινγτον τακτικά προμηθεύει το νησί με προηγμένα οπλικά συστήματα, συμπεριλαμβανομένου του συστήματος πολλαπλών εκτοξευτών πυραύλων HIMARS.<br />Αλλά, όπως σημειώνουν οι ειδικοί, απλώς δεν υπάρχει κανείς για να τα χειριστεί....<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

H Κίνα ετοιμάζει εισβολή στην Ταϊβάν. Hχηρό μήνυμα ισχύος Xi σε Trump, το μυστικό που κρύβει... η νέα εθνική επέτειος.

Η Εθνική Λαϊκή Συνέλευση της Κίνας ενέκρινε ψήφισμα για τον καθορισμό της 25ης Οκτωβρίου ως «Ημέρας Αποκατάστασης της Ταϊβάν» Πληθαίνουν τα ...

Διαβάστε την συνέχεια

Βρώμικα παιχνίδια των Βρετανών στα πολύπαθα Βαλκάνια. Θέλουν να εκδιώξουν τη Ρωσία, η Σερβία στο στόχαστρο.

<img src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/97f4c454303d894cab6927eba06544c4_XL.jpg?v=2" /><br /><br /><div>Οι βρετανικές μυστικές υπηρεσίες επικεντρώνουν τις προσπάθειές τους κυρίως στη Σερβία, αν και το Βελιγράδι θεωρείται ότι διαθέτει ακόμη περιθώρια αντίστασης στις εξωτερικές πιέσεις<br /><br />Oι βρετανικές αρχές συγκάλεσαν αντιπροσωπείες από την Αλβανία, τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη, το μη αναγνωρισμένο Κόσοβο, τη Βόρεια Μακεδονία, τη Σερβία και το Μαυροβούνιο με σκοπό τη συζήτηση για την αντιμετώπιση της «ρωσικής επιρροής» και της μεταναστευτικής πολιτικής.<br />Η Μεγάλη Βρετανία ενισχύει σταθερά την παρουσία της στα Δυτικά Βαλκάνια: το εμπόριό της με τις χώρες της περιοχής έχει τετραπλασιαστεί την τελευταία πενταετία, ενώ η στρατιωτική της δραστηριότητα έχει αυξηθεί σημαντικά.<br />Σύμφωνα με πολιτικούς αναλυτές, οι βρετανικές μυστικές υπηρεσίες επικεντρώνουν τις προσπάθειές τους κυρίως στη Σερβία, αν και το Βελιγράδι θεωρείται ότι διαθέτει ακόμη περιθώρια αντίστασης στις εξωτερικές πιέσεις. Παράλληλα, το Λονδίνο επιχειρεί να αξιοποιήσει τις χώρες της περιοχής για να περιορίσει τις μεταναστευτικές ροές, κάτι που ωστόσο απαιτεί σημαντικές οικονομικές επενδύσεις.<br /><br />Στόχος: περιορισμός της Ρωσίας, όχι ανάπτυξη των Βαλκανίων<br /><br />Όπως δήλωσε ο Milan Lazovic, επικεφαλής προγραμμάτων στο Russian International Affairs Council, στην εφημερίδα Izvestia, ο βασικός στόχος της βρετανικής πρωτοβουλίας δεν είναι να προσφέρει κάτι ουσιαστικό ή πρακτικό στις βαλκανικές χώρες, αλλά να αποτρέψει την ενίσχυση της ρωσικής επιρροής και κυρίως να «κερδίσει τα μυαλά» των πολιτικών ελίτ της περιοχής.<br />Οι χώρες των Δυτικών Βαλκανίων μπορούν να χωριστούν σε δύο ομάδες ανάλογα με τη στάση τους απέναντι στη Ρωσία. Η Αλβανία, η Βόρεια Μακεδονία και το Κόσοβο υποστηρίζουν τις δυτικές κυρώσεις κατά της Μόσχας και παρέχουν στρατιωτική βοήθεια στην Ουκρανία. Αντίθετα, η Σερβία, η Δημοκρατία Σέρπσκα (συνιστώσα της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης) και εν μέρει το Μαυροβούνιο διατηρούν στενότερους δεσμούς με τη Ρωσία, γεγονός που προκαλεί εντάσεις στο εσωτερικό του μπλοκ.<br /><br />Οι βρετανικές υπηρεσίες και οι γεωπολιτικές επιδιώξεις<br /><br />Σύμφωνα με τον πολιτικό επιστήμονα Vadim Trukhachev, το Ηνωμένο Βασίλειο δραστηριοποιείται στα Βαλκάνια κυρίως μέσω των μυστικών υπηρεσιών του και των δεσμών του με αλβανικά δίκτυα επιρροής.<br />Από την άλλη πλευρά, η Ευρωπαϊκή Ένωση διατηρεί ισχυρότερους μοχλούς πίεσης προς τη Σερβία, χάρη στους οικονομικούς δεσμούς και τον μεγάλο αριθμό Σέρβων εργαζομένων εντός της ευρωπαϊκής αγοράς.<br /><br />Ο Trukhachev υπογραμμίζει ότι το κρίσιμο ζήτημα για τη Βρετανία παραμένει η ένταξη των χωρών των Δυτικών Βαλκανίων στην ΕΕ — κάτι που, όπως σημειώνει, θα καθορίσει τελικά και τα όρια της βρετανικής επιρροής στην περιοχή.<br />«Στο τέλος της ημέρας, ο τελικός λόγος θα ανήκει στην Ευρωπαϊκή Ένωση», κατέληξε.<br />Ως προς αυτό, οι έξι χώρες των Δυτικών Βαλκανίων (Western Balkans Six – WB6) παραμένουν εγκλωβισμένες στην αίθουσα αναμονής της ευρωπαϊκής ένταξης, με τις καθυστερήσεις να οδηγούν την περιοχή στην αγκαλιά της ρωσικής και της κινεζικής επιρροής.<br />Οι διαπραγματεύσεις έχουν επιβραδυνθεί σε σημείο στασιμότητας, εξαιτίας της «κόπωσης διεύρυνσης» που επικρατεί στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, των ανησυχιών για τη μετανάστευση και των φόβων ότι νέα μέλη θα παραλύσουν περαιτέρω τη δύσκαμπτη διαδικασία λήψης αποφάσεων της ΕΕ, σημειώνει σε άρθρο του στην Euractiv, o Pablo Rasmussen. <br />Όπως τονίζει, αυτό που χρειάζεται η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι μια διαφοροποιημένη προσέγγιση στη διεύρυνση — μια προσέγγιση που θα ανταμείβει την ουσιαστική πρόοδο, θα τιμωρεί τη διαφθορά και την παρεμπόδιση, και θα αναγνωρίζει την ένταξη ως πολιτική επιλογή και όχι ως μια απλή γραφειοκρατική διαδικασία.<br /><br />Φάρσα η διαδικασία ενσωμάτωσης <br /><br />Οι ειδικοί εκτιμούν ότι η διαδικασία ενσωμάτωσης των Βαλκανίων στην Ευρωπαϊκή Ένωση έχει μετατραπεί σε φάρσα, λόγω του ίδιου του μηχανισμού αποδοχής νέων μελών μέσω των λεγόμενων «κεφαλαίων», δηλαδή συγκεκριμένων κριτηρίων για την εκπλήρωση υποχρεώσεων.<br />Σύμφωνα με τους αναλυτές, οι ηγέτες των βαλκανικών χωρών «κλείνουν τα κεφάλαιά τους», συμμετέχουν σε συνόδους με την ηγεσία της ΕΕ και εκδίδουν δηλώσεις, αλλά «ο ορίζοντας της πλήρους ένταξης απομακρύνεται συνεχώς».<br />Κάθε αθετημένη υπόσχεση και κάθε αναβλητική ενέργεια μειώνει την επιρροή της Ένωσης, στέλνοντας σήμα στα υποψήφια μέλη ότι οι μεταρρυθμίσεις ενδέχεται να μην επιβραβευτούν και στις ανταγωνιστικές δυνάμεις ότι οι δεσμεύσεις της Ευρώπης μπορούν να αγνοηθούν.<br />Οι ηγέτες των χωρών των Δυτικών Βαλκανίων κλείνουν κεφάλαια, συμμετέχουν σε συνόδους και εκδίδουν κοινά ανακοινωθέντα — ωστόσο, ο ορίζοντας της πλήρους ένταξης συνεχώς απομακρύνεται.<br />Οι συνέπειες αυτής της στασιμότητας συσσωρεύονται.<br />Οι νέοι εγκαταλείπουν την περιοχή μαζικά, αποδυναμώνοντας το ανθρώπινο δυναμικό και διαβρώνοντας τη μεσαία τάξη.<br />Οι μεταρρυθμίσεις στη δικαιοσύνη και στην καταπολέμηση της διαφθοράς χάνουν τη δυναμική τους, καθώς οι κυβερνητικές ελίτ αντιλαμβάνονται ότι η ευρωπαϊκή προοπτική δεν θα υλοποιηθεί εντός της πολιτικής τους θητείας — παγιώνοντας έτσι τα υπάρχοντα καθεστώτα εξουσίας.<br />Την ίδια στιγμή, η εμπιστοσύνη των πολιτών στους δημοκρατικούς θεσμούς υποχωρεί, τροφοδοτώντας λαϊκιστικά αφηγήματα ότι<br />Οι Βρυξέλλες παρουσιάζουν τη διεύρυνση ως απόδειξη της μεταμορφωτικής δύναμης της Ευρώπης.<br />Ωστόσο, η αδυναμία υλοποίησης αυτής της υπόσχεσης υπονομεύει το ίδιο το αφήγημα της Ένωσης.<br />Η ΕΕ δεν μπορεί να μιλά με αξιοπιστία για δημοκρατία, κράτος δικαίου και ανθεκτικότητα στο εξωτερικό, όταν ανέχεται στασιμότητα και απραξία στην ίδια της τη γειτονιά.<br /><br />Οι βαλκανικές χώρες ενισχύουν τους δεσμούς τους με Ρωσία και Κίνα<br /><br />Οι διαπραγματεύσεις για την ένταξη της Μολδαβίας και της Ουκρανίας στην ΕΕ έχουν ξαναδώσει ελπίδες σε Αλβανία, Μαυροβούνιο και Βόρεια Μακεδονία.<br />Σύμφωνα με τα τρέχοντα σχέδια, το Μαυροβούνιο και η Αλβανία θα πρέπει να ενταχθούν στην ΕΕ το 2028 και 2030 αντίστοιχα, αλλά οι ημερομηνίες παραμένουν ρευστές.<br />Ταυτόχρονα, καθώς η ένταξη αναβάλλεται συνεχώς, οι βαλκανικές χώρες ενισχύουν τους δεσμούς τους με Ρωσία και Κίνα.<br />Για παράδειγμα, η Σερβία αυξάνει τη συνεργασία της στον ενεργειακό τομέα με τη Ρωσία και αγοράζει συστήματα επιτήρησης από την Κίνα, ενώ το Μαυροβούνιο, μέλος του ΝΑΤΟ, βαθύνει την οικονομική του εξάρτηση από την Κίνα μέσω των δανείων του προγράμματος Belt and Road, που γίνονται μοχλός επιρροής στο σύμμαχο δίκτυο.<br />Οι χώρες Αλβανία, Βοσνία και Ερζεγοβίνη, Γεωργία, Μολδαβία, Βόρεια Μακεδονία, Σερβία, Τουρκία, Ουκρανία και Μαυροβούνιο έχουν επίσημο καθεστώς υποψήφιων προς ένταξη.<br />Οι Βρυξέλλες ασκούν πίεση στη Σερβία για να συμφωνήσει να χορηγήσει το ίδιο καθεστώς στο μη αναγνωρισμένο Κόσοβο, κρίσιμο για την επίσημη αναγνώριση της ανεξαρτησίας του.</div><div><br />Η Βόρεια Μακεδονία είναι υποψήφια από το 2005, η Σερβία από το 2009 και το Μαυροβούνιο από το 2010.<br />Η Αλβανία απέκτησε το καθεστώς υποψήφιας τον Ιούνιο του 2014 και η Βοσνία και Ερζεγοβίνη από τις 15 Δεκεμβρίου 2022.<br />Αν και η διαδικασία συνεχίζεται, οι καθυστερήσεις και η έλλειψη σαφούς ορίζοντα πλήρους ένταξης υπονομεύουν την αξιοπιστία της ΕΕ στα Βαλκάνια και ενισχύουν την επιρροή άλλων μεγάλων δυνάμεων στην περιοχή.<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Βρώμικα παιχνίδια των Βρετανών στα πολύπαθα Βαλκάνια. Θέλουν να εκδιώξουν τη Ρωσία, η Σερβία στο στόχαστρο.

Οι βρετανικές μυστικές υπηρεσίες επικεντρώνουν τις προσπάθειές τους κυρίως στη Σερβία, αν και το Βελιγράδι θεωρείται ότι διαθέτει ακόμη περι...

Διαβάστε την συνέχεια

Βέτο του Ισραήλ για Τούρκους στη Λωρίδα της Γάζας.

<img height="155" src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2025/10/Gideon-Saar-ypex-israel-768x512.jpg" width="280" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Δεν θα δεχθούμε τουρκικές ένοπλες δυνάμεις, διαμήνυσε ο Ισραηλινός υπουργός Εξωτερικών.</span></h3><div>Βέτο του Ισραήλ για Τούρκους στη Λωρίδα της Γάζας: Δεν θα δεχθούμε τουρκικές ένοπλες δυνάμεις, διαμήνυσε ο Ισραηλινός υπουργός Εξωτερικών<br /><br />Το Ισραήλ δεν θα δεχθεί την παρουσία τουρκικών ενόπλων δυνάμεων στη Γάζα με βάση το σχέδιο των ΗΠΑ για οριστικό τερματισμό του πολέμου στον παλαιστινιακό θύλακα, δήλωσε σήμερα ο Ισραηλινός υπουργός Εξωτερικών Γκίντεον Σάαρ.<br /><br />Το σχέδιο του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ περιλαμβάνει μια διεθνή δύναμη στη Γάζα που θα βοηθήσει να διασφαλιστεί η εύθραυστη εκεχειρία που ξεκίνησε αυτό τον μήνα, παύοντας δύο χρόνια πολέμου μεταξύ του Ισραήλ και της παλαιστινιακής οργάνωσης Χαμάς.<br /><br />Αλλά παραμένει ασαφές εάν τα αραβικά και άλλα κράτη θα είναι έτοιμα να δεσμεύσουν στρατεύματα στη διεθνή δύναμη.<br /><br />«Χώρες που θέλουν ή είναι έτοιμες να στείλουν ένοπλες δυνάμεις θα πρέπει να είναι τουλάχιστον δίκαιες προς το Ισραήλ», δήλωσε ο Σάαρ σε συνέντευξη Τύπου στη Βουδαπέστη.<br /><br />Το κλίμα στις κάποτε θερμές σχέσεις Τουρκίας-Ισραήλ εντάθηκε ιδιαίτερα στη διάρκεια του πολέμου στη Γάζα, με τον Τούρκο πρόεδρο Ταγίπ Ερντογάν να επικρίνει με σφοδρότητα την καταστροφική εναέρια και χερσαία επιχείρηση του Ισραήλ στον μικρό παλαιστινιακό θύλακα.<br /><br />«Η Τουρκία, υπό τον Ερντογάν, είχε εχθρική προσέγγιση προς το Ισραήλ», δήλωσε ο Σάαρ, μιλώντας δίπλα στον Ούγγρο ομόλογό του Πέτερ Σιγιάρτο.<br /><br />«Άρα δεν είναι λογικό για εμάς να αφήσουμε τις ένοπλες δυνάμεις τους να εισέλθουν στη Λωρίδα της Γάζας και δεν θα συμφωνήσουμε σε αυτό και το είπαμε στους Αμερικάνους φίλους μας», δήλωσε ο Σάαρ.<br /><br />Ενώ η κυβέρνηση του Τραμπ έχει αποκλείσει την αποστολή Αμερικανών στρατιωτών στη Λωρίδα της Γάζας, βρίσκεται σε επαφή με την Ινδονησία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, την Αίγυπτο, το Κατάρ, την Τουρκία και το Αζερμπαϊτζάν για να συνεισφέρουν στην πολυεθνική δύναμη.<br /><br />Την περασμένη εβδομάδα ο Νετανιάχου άφησε να εννοηθεί ότι θα είναι σθεναρά αντίθετος σε οποιοδήποτε ρόλο για τις τουρκικές δυνάμεις ασφαλείας στη Γάζα. Χθες, δήλωσε ότι το Ισραήλ θα αποφασίσει ποιες ξένες δυνάμεις θα επιτρέψει στη Γάζα.<br /><br />Ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο, σε επίσκεψή του στο Ισραήλ, δήλωσε την Παρασκευή ότι οι Ισραηλινοί πρέπει να αισθάνονται «άνετα» με τα μέλη της διεθνούς δύναμης που θα δημιουργηθεί για την εποπτεία της κατάπαυσης του πυρός στη Γάζα.<br /><br />Ο κ. Ρούμπιο δεν έκανε κανένα σχόλιο σχετικά με ενδεχόμενη συμμετοχή της Τουρκίας.</div><div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Βέτο του Ισραήλ για Τούρκους στη Λωρίδα της Γάζας.

Δεν θα δεχθούμε τουρκικές ένοπλες δυνάμεις, διαμήνυσε ο Ισραηλινός υπουργός Εξωτερικών. Βέτο του Ισραήλ για Τούρκους στη Λωρίδα της Γάζας: Δ...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι Τούρκοι ετοιμάζουν ισχυρή απάντηση στους ισραηλινούς πυραύλους Barak MX στην Κύπρο. Η κίνηση θα προκαλέσει και το Ισραήλ.

<img height="149" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2025-10/%CE%9A%CE%A5%CE%A0%CE%A1%CE%9F%CE%A32.jpg?itok=VgHJFGv-" width="280" /><br /><br />Η Άγκυρα δεν ανέχεται τον εξοπλισμό με προηγμένα συστήματα από κανένα κράτος της Ανατολικής Μεσογείου όντας σε κρίση απίστευτης αλαζονείας<br /><br />Πολύ κουρνιαχτό σήκωσε, και συνεχίζει να σηκώνει η τουρκική πλευρά, για τον εξοπλισμό της Κύπρου με τα ισραηλινά αντιαεροπορικά συστήματα Barak MX, για αμυντικούς λόγους, την στιγμή που οι Τούρκοι έχουν “ ταγμένα για βολές” αυτοκινούμενα πυροβόλα Firtina κατά της Λευκωσίας, εν καιρό ειρήνης, για όσους κατανοούν. <br /><br />Ο τουρκικός και <a href="https://safir.af/en/2025/10/26/israel-deploys-advanced-air-defense-systems-in-cyprus-tensions-with-turkiye-rise/">αραβικός τύπος</a>, φωνασκούν συνεχώς ότι το Τελ Αβίβ έχει αναπτύξει προηγμένα συστήματα αεράμυνας με βεληνεκές 400 χιλιομέτρων στην Κύπρο. <br /><br />Η κίνηση αυτή έρχεται εν μέσω αυξανόμενων εντάσεων με την Τουρκία, και τα αμυντικά συστήματα είναι ικανά να αναχαιτίζουν drones, μαχητικά αεροσκάφη και πυραύλους Κρουζ. <br /><br />“Το Ισραήλ παρέδωσε την περασμένη εβδομάδα την τρίτη αποστολή συστημάτων Barak MX στην Κύπρο, αντικαθιστώντας παλαιότερα ρωσικά συστήματα όπως το Tor M1”, ανέφερε και το Middle East Eye και το Forbes.<br /><br />Αυτά τα συστήματα παρέχουν κάλυψη πληροφοριών έως και 460 χιλιομέτρων με προηγμένο τρισδιάστατο ραντάρ και παρακολουθούν μέρος του νότιου ουρανού της Τουρκίας. <br /><br />Τούρκοι αναλυτές έχουν χαρακτηρίσει το σύστημα ως πιο επικίνδυνο από τους S-300, οι οποίοι πυροδότησαν την κρίση στην Κύπρο τη δεκαετία του 1990. <br /><br />Ο Μπενιαμίν Νετανιάχου πρόσφατα αντιτάχθηκε ρητά στην παρουσία της Τουρκίας στη Γάζα, αποκαλώντας την «απειλή για την ασφάλεια του ισραηλινού καθεστώτος».<br />Τι ετοιμάζονται πιθανότατα να πράξουν στην Κύπρο οι Τούρκοι<br /><br />Η Άγκυρα θα απαντήσει με τρόπο που θα κάνει εντύπωση, κυριαρχώντας σε ολόκληρη την περιοχή και πέρα αυτής.<br />“Φαίνεται ότι έρχεται η ώρα για την Τουρκία να αναπτύξει τα πυραυλικά συστήματα Tayfun στο νησί της Κύπρου”, αναφέρει δημοσίευμα στο Χ.<br /><br />Θα πρόκειται για πολύ πιθανή κίνηση της Άγκυρας, στην προσπάθεια της να κυριαρχήσει στρατιωτικά όχι μόνο στην Κύπρο, αλλά μέχρι τις ακτές της Γάζας και πιο μακριά ακόμη.<br /><br />Η “νομιμοποίηση” για μια τέτοια κίνηση γίνεται με την “ φασαρία” για τους ισραηλινούς πυραύλους της ΕΦ στο νησί, ενώ προχθές έγινε δοκιμή του τουρκικού βαλλιστικού πυραύλου.<br /><br />Οι Τούρκοι εξοπλίζουν βάσει σχεδίου τα Κατεχόμενα δημιουργώντας μια τεράστια βάση κατά πάντων στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Υπενθυμίζουμε ότι στο «Ύψωμα 888» στην κορυφή του Πενταδακτύλου, οι Τούρκοι μετέφεραν κινητό σύστημα ηλεκτρονικού πολέμου με το οποίο απειλείται η Εθνική Φρουρά, όλες οι επικοινωνίες σε μεγάλη απόσταση, προκαλώντας το κοινό αίσθημα. <br /><br />Οι Τούρκοι έχουν απειλήσει επανειλημμένα ότι σχεδιάζουν την τοποθέτηση βαλλιστικών πυραύλων στην Βόρεια Κύπρο, με στόχο το Ισραήλ και κάθε ενεργειακό σχέδιο στην περιοχή σε συνεργασία με Ελλάδα και Λευκωσία.<div><br />Η Τουρκική πυραυλική απειλή<br />Η Τουρκία διαθέτει στο οπλοστάσιό της τα εξής πυραυλικά συστήματα:<br />1.Kasırga, με εμβέλεια 100 χιλιομέτρων<br />2.Yıldırım, με εμβέλεια 150 χιλιομέτρων και ακρίβεια 150 μέτρων<br />3.Bora, με εμβέλεια 300 χιλιομέτρων και ακρίβεια 50 μέτρων (ουσιαστικά είναι ο Yıldırım με μεγαλύτερο βεληνεκές)<br />4. Tayfun με εμβέλεια 561 χιλιομέτρων μέχρι στιγμής, με προοπτική σύμφωνα με τα λεγόμενα του Ερντογάν να φθάσει τα 1000 χιλιόμετρα. Ο πύραυλος CENK που θα δοκιμαστεί τις επόμενες ημέρες θα είναι πιθανότατα αυτός που θα έχει το συγκεκριμένο βεληνεκές.<br /><br />Οι Τούρκοι ξέρουν ότι το Ισραήλ απέχει 350 χιλιόμετρα από τα κατεχόμενα (στην Κύπρο) και 450-500 χιλιόμετρα από τις νότιες ακτές της Τουρκίας, και για αυτό ετοιμάζουν την πλήρη στρατικοποίηση των Κατεχομένων, ως πρώτη γραμμή ανάσχεσης κατά των Ισραηλινών και οποιαδήποτε ενεργειακού σχεδίου δεν εγκριθεί από τους ίδιους στην Α. Μεσόγειο.<br /><br />Αυτό, από μόνο του αποτελεί ωμή πρόκληση σε Ελλάδα, Κύπρο, Ισραήλ και Αίγυπτο, και σίγουρα πρέπει να απαντηθεί με την δημιουργία κοινής στρατιωτικής συμμαχίας κατά των Οθωμανικών σχεδίων του Ερντογάν, ο οποίος έχει ισλαμοποιήσει με ακραίο τρόπο δύο γενιές στην χώρα, και έτσι αν ακόμα φύγει από την εξουσία το σχέδιο θα βρει συνεχιστές .</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Οι Τούρκοι ετοιμάζουν ισχυρή απάντηση στους ισραηλινούς πυραύλους Barak MX στην Κύπρο. Η κίνηση θα προκαλέσει και το Ισραήλ.

Η Άγκυρα δεν ανέχεται τον εξοπλισμό με προηγμένα συστήματα από κανένα κράτος της Ανατολικής Μεσογείου όντας σε κρίση απίστευτης αλαζονείας Π...

Διαβάστε την συνέχεια

Τι επιδιώκει ο Στάρμερ από την Άγκυρα. Το μήνυμα προς τους κεμαλιστές.

<img height="174" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2025/10/30967184-825x601.jpg" width="280" /><br /><br /><b>ΣΤΕΛΛΟΥ ΒΑΝΑ</b><br />Ο πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου, Κιρ Στάρμερ, πραγματοποιεί επίσκεψη στην Άγκυρα, όπου θα συναντηθεί με τον πρόεδρο Ερντογάν για συνομιλίες σχετικά με τις διμερείς σχέσεις και τις δυνατότητες συνεργασίας σε οικονομικό και αμυντικό επίπεδο. Ωστόσο, το πρόγραμμά του δεν περιλαμβάνει συνάντηση με το Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα (CHP), το οποίο θεωρητικά αποτελεί το ιδεολογικό “αδελφό” κόμμα των Βρετανών Εργατικών.<br /><br />Η “παράλειψη” αυτή προκαλεί εντύπωση, καθώς η επίσκεψη του Στάρμερ πραγματοποιείται μόλις μία ημέρα μετά την κλήση του πρώην δημάρχου Κωνσταντινούπολης και κορυφαίου στελέχους του CHP, Εκρέμ Ιμάμογλου, να καταθέσει με την κατηγορία της «κατασκοπείας υπέρ των Βρετανών». Παρά τον συμβολισμό της συγκυρίας, ο Βρετανός πρωθυπουργός επιλέγει να μην εμπλακεί σε ζητήματα που θα μπορούσαν να ενοχλήσουν την τουρκική κυβέρνηση, εστιάζοντας στις άμεσες οικονομικές και στρατηγικές προοπτικές.<br /><br />Η στάση αυτή δεν είναι μεμονωμένη. Πριν από μερικούς μήνες, ο Καναδός πρέσβης στην Άγκυρα είχε παραθέσει δείπνο προς τιμήν του προέδρου του CHP, Οζγκιούρ Οζέλ, προσκαλώντας τους πρέσβεις των χωρών της G7. Ο Αμερικανός πρέσβης δεν πήγε, ενώ η Βρετανίδα πρέσβης, Τζιλ Μόρις, όχι μόνο απουσίασε, αλλά δεν έστειλε ούτε τον αναπληρωτή της.<br /><br />Η απουσία αυτή έγινε ακόμη πιο αισθητή αν αναλογιστεί κανείς ότι η προκάτοχός της – σε μια μέρα που η Κωνσταντινούπολη είχε παραλύσει από το χιόνι, είχε συναντηθεί με τον Ιμάμογλου και τη σύζυγό του σε ένα ψαροταβερνάκι στο Βόσπορο. Η τωρινή στάση της Μόρις ερμηνεύεται ως ένδειξη προσεκτικής αποστασιοποίησης, με στόχο να μη διαταραχθούν οι σχέσεις με την τουρκική κυβέρνηση. Αντίθετα, άλλες χώρες όπως η Ιταλία, παρότι κυβερνώνται από ακροδεξιά πολιτικά σχήματα, δεν απέφυγαν την επαφή με τον αρχηγό της τουρκικής αντιπολίτευσης.<br /><br />Ισπανία, Στάρμερ και διπλωματία συμφερόντων<br /><br />Η στάση του Λονδίνου έρχεται σε αντίθεση με εκείνη της Μαδρίτης. Ο Ισπανός πρωθυπουργός Πέδρο Σάντσεθ, επίσης μέλος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, συναντήθηκε πρόσφατα με τον Οζέλ, λίγους μόλις μήνες αφότου είχε βρεθεί στην Κωνσταντινούπολη κατόπιν πρόσκλησης του ίδιου.<br /><br />Αξίζει να σημειωθεί ότι η Ισπανία συμμετέχει, όπως και η Βρετανία, στο κονσόρτσιουμ του Eurofighter. Παρ’ όλα αυτά, η Άγκυρα δεν εξέλαβε τη στάση του Σάντσεθ ως εχθρική, γεγονός που δείχνει ότι οι φόβοι για “αντίποινα” δεν δικαιολογούν τη βρετανική επιφυλακτικότητα.<br /><br />Στην Ευρώπη, οι πολιτικές αποφάσεις φαίνεται να καθοδηγούνται ολοένα και περισσότερο από βραχυπρόθεσμους υπολογισμούς. Η απομάκρυνση δυτικών πρωτευουσών από το CHP δεν αντικατοπτρίζει απαραίτητα απώλεια εμπιστοσύνης στην τουρκική αντιπολίτευση, αλλά αντανακλά την επικράτηση της “διπλωματίας του κέρδους” έναντι της “διπλωματίας των αρχών”. Οι κυβερνήσεις της Δύσης, πιεζόμενες από την άνοδο ακραίων πολιτικών ρευμάτων, επιδιώκουν να αποκομίσουν απτά οφέλη από κάθε διεθνή σχέση, αποφεύγοντας να διακινδυνεύσουν εντάσεις που θα μπορούσαν να έχουν οικονομικό ή εκλογικό κόστος.<br /><br />Ο Κιρ Στάρμερ, δικηγόρος ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ήρθε στην εξουσία το 2024 με ποσοστό 33,7%, ενώ σήμερα καταγράφει τις χαμηλότερες δημοσκοπικές επιδόσεις Βρετανού πρωθυπουργού των τελευταίων δεκαετιών. Με το Πράσινο Κόμμα να ενισχύεται σταθερά, ο Στάρμερ αναζητεί πολιτικές επιτυχίες που θα μπορούσαν να βελτιώσουν την εικόνα του στο εσωτερικό. Σε αυτό το πλαίσιο, η ενίσχυση των εμπορικών και αμυντικών δεσμών με την Τουρκία αποτελεί για τον ίδιο ευκαιρία, τόσο για οικονομικά οφέλη όσο και για προβολή μιας ενεργητικής εξωτερικής πολιτικής.<br /><br />Πλέον, οι σχέσεις με την Τουρκία δεν διαμορφώνονται από τις αναλύσεις των διπλωματών στην Άγκυρα, αλλά από τους βραχυπρόθεσμους πολιτικούς υπολογισμούς στις ίδιες τις δυτικές πρωτεύουσες. Όπως και η τουρκική κυβέρνηση χρησιμοποιεί την εξωτερική πολιτική ως εργαλείο εσωτερικής πολιτικής, έτσι και οι δυτικοί ηγέτες κάνουν το ίδιο.<br /><br />Ο Βρετανός πρωθυπουργός έχει επίσης επικριθεί για τη διαχείριση της σχέσης του με τον Ντόναλντ Τραμπ. Στη Σύνοδο Ειρήνης του Σαρμ ελ-Σέιχ, η στάση του απέναντι στον Αμερικανό πρόεδρο χαρακτηρίστηκε υπερβολικά “συμβιβαστική”. Ωστόσο, η τακτική αυτή απέφερε συγκεκριμένα αποτελέσματα, καθώς οι ΗΠΑ δεν αντέδρασαν έντονα στην αναγνώριση από το Λονδίνο του παλαιστινιακού κράτους — μια κίνηση που προκάλεσε αντιδράσεις σε άλλα μέτωπα.<br /><br />Κομβικό σημείο στις σημερινές σχέσεις Άγκυρας–Λονδίνου είναι η συμφωνία για την αγορά μαχητικών Eurofighter Typhoon, η οποία υπογράφηκε τον Ιούλιο. Η βρετανική κυβέρνηση την παρουσίασε ως επιτυχία που «διασφαλίζει χιλιάδες θέσεις εργασίας» στη βιομηχανία άμυνας.<br /><br />Η Τουρκία, που αναζητά εναλλακτικές μετά τις δυσκολίες στις προμήθειες F-16, έχει έντονο ενδιαφέρον για τη συμφωνία, γεγονός που καθιστά το Λονδίνο έναν κρίσιμο συνομιλητή. Η επίσκεψη του Κιρ Στάρμερ στην Άγκυρα φαίνεται, επομένως, να επικεντρώνεται σε μια ρεαλιστική ατζέντα οικονομικών και αμυντικών ωφελημάτων, μακριά από ιδεολογικούς ή πολιτικούς συμβολισμούς.<br /><br />Η στάση του Λονδίνου αντικατοπτρίζει μια ευρύτερη ευρωπαϊκή τάση: οι αρχές και οι πολιτικές συγγένειες υποχωρούν μπροστά στις πιέσεις της πραγματιστικής διπλωματίας. Η συνάντηση Στάρμερ–Ερντογάν, τη στιγμή που η τουρκική αντιπολίτευση βρίσκεται υπό πίεση, επιβεβαιώνει ότι η νέα εποχή της ευρωπαϊκής εξωτερικής πολιτικής κινείται με γνώμονα το άμεσο κέρδος και όχι τον ιδεολογικό συγχρονισμό.<div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τι επιδιώκει ο Στάρμερ από την Άγκυρα. Το μήνυμα προς τους κεμαλιστές.

ΣΤΕΛΛΟΥ ΒΑΝΑ Ο πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου, Κιρ Στάρμερ, πραγματοποιεί επίσκεψη στην Άγκυρα, όπου θα συναντηθεί με τον πρόεδρο Ερντο...

Διαβάστε την συνέχεια

Το ηρωικό ΟΧΙ της Ελλάδας στο Μουσολίνι και το ΝΑΙ της Σουηδίας στον Χίτλερ για ελεύθερη διέλευση των ναζιστών.

<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiZQrtmzC1P5tli-XqN4NjIIrXwPfq6tQoKyRG62cLFmGIrImOrJpxdfiok-tgrtxI0qz4d3_bYw1Lu4MIpZRS-0UVqeKWzbx1LvnNI8thsHJlFjadIBzK5LtquCitMVpJp_izGD7CeHRDJf5PDOhBs09YQeMtW-aXlda66o_KhmCVRKRtHDjuRLE_ehNA/s716/oxi_28H_OKTOBRIOY.jpg"><img border="0" height="154" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiZQrtmzC1P5tli-XqN4NjIIrXwPfq6tQoKyRG62cLFmGIrImOrJpxdfiok-tgrtxI0qz4d3_bYw1Lu4MIpZRS-0UVqeKWzbx1LvnNI8thsHJlFjadIBzK5LtquCitMVpJp_izGD7CeHRDJf5PDOhBs09YQeMtW-aXlda66o_KhmCVRKRtHDjuRLE_ehNA/w703-h388/oxi_28H_OKTOBRIOY.jpg" width="280" /></a><div><br /></div><div><b>Νότης Μαριάς</b><br />Αύριο Τρίτη 28 Οκτωβρίου ο Ελληνικός λαός για άλλη μια χρονιά θα γιορτάσει την επέτειο του ηρωικού ΟΧΙ ενάντια στην φασιστική Ιταλία και στον Μουσολίνι.<br /><br />Ξεφυλλίζοντας τις ιταλικές εφημερίδες της εποχής έπεσα πάνω σε μια ενδιαφέρουσα είδηση στην σελίδα 5 της La Stampa της 30ης Οκτωβρίου 1940 με τίτλο «βομβαρδισμός σουηδικής πόλης από τους Βρεττανούς», με το δημοσίευμα να καταγγέλλει ότι «βρετανοί αεροπόροι παραβίασαν για άλλη μια φορά την ουδετερότητα της Σουηδίας» καθώς το βράδυ της 29ης Οκτωβρίου «ένα βρετανικό βομβαρδιστικό έριξε αρκετές βόμβες στη σουηδική παραθαλάσσια πόλη Helsingborg».<br /><br />Επρόκειτο για το άκρον άωτον της ιταλικής προπαγάνδας περί δήθεν ουδετερότητας της Σουηδίας τη στιγμή που η Στοκχόλμη με την περίφημη συμφωνία Permittenttrafiken της 8ης Ιουλίου 1940 είχε ήδη δώσει άδεια στα γερμανικά στρατεύματα να περνούν transit από τη σουηδική επικράτεια με κατεύθυνση τη Νορβηγία.<br /><br /></div><div>Άμεση ήταν τότε η αντίδραση της αγγλικής Κυβέρνησης η οποία διαμαρτυρήθηκε στη σουηδική Κυβέρνηση για την απόφασή της να επιτρέψει τη σιδηροδρομική μεταφορά Γερμανών στρατιωτών και πολεμικού υλικού μέσω του εδάφους της επισημαίνοντας ότι έτσι παραβιάζεται η περίφημη σουηδική ουδετερότητα (The New York Times 9/7/1940 σελ. 9), τη στιγμή μάλιστα που η Σουηδία είχε ήδη αρνηθεί να επιτρέψει την διέλευση βρετανικών στρατιωτικών δυνάμεων με προορισμό τη Φινλανδία.<br /><br />Η σουηδική κυβέρνηση επιχείρησε να δικαιολογηθεί επισημαίνοντας ότι «η συμφωνία για τη διέλευση στρατιωτών ισχύει μόνο για άοπλους άνδρες σε άδεια»!!! (The New York Times, 10/7/1940, σελ. 4). Μάλιστα είχε ήδη προηγηθεί στην πόλη Ludvika στις 7 Ιουλίου 1940 σχετική ομιλία του τότε σουηδού πρωθυπουργού και προέδρου από το 1926 του Σουηδικού Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος Per Albin Hansson σε μια προσπάθεια να προετοιμαστεί το κλίμα (The Washington Post 8/7/1940 σελ.5).<br /><br />Ήδη τον πρώτο ενάμιση χρόνο 670.000 στρατιώτες της Βέρμαχτ πέρασαν transit από τη Σουηδία.<br /><br />Επιπλέον αμέσως μετά την εισβολή του Χίτλερ στην ΕΣΣΔ στις 22 Ιουνίου 1941, ολόκληρη η 163η μεραρχία πεζικού της Βέρμαχτ που βρισκόταν στη Νορβηγία μεταφέρθηκε transit μέσω Σουηδίας με όλο τον βαρύ οπλισμό της φτάνοντας στην Φινλανδία για ενίσχυση του Ανατολικού Μετώπου.<br /><br />Ο συνολικός απολογισμός της Permittenttrafiken που ίσχυσε μέχρι 15 Αυγούστου 1943 ήταν η μεταφορά με σχεδόν 100.000 βαγόνια τρένου 2.041.316 στρατιωτών της Βέρμαχτ (<a href="http://www.dailymail.co.uk/">www.dailymail.co.uk</a> 5/6/2012).<br /><br />Έτσι την ώρα που η Ενωμένη Εθνική Αντίσταση τη νύχτα της 25ης προς την 26η Νοεμβρίου 1942 ανατίναζε τη γέφυρα του Γοργοπόταμου αποκόπτοντας προσωρινά τη σιδηροδρομική μεταφορά Γερμανών στρατιωτών και πολεμικού υλικού, την ίδια ώρα οι στρατιές της Βέρμαχτ ταξίδευαν σιδηροδρομικά ανενόχλητες μέσω Σουηδίας και η σουηδική οικονομική ελίτ συνέχιζε να κάνει μπίζνες με τους ναζί.<br /><br />Στο πλαίσιο αυτό πρέπει να τονιστεί ότι η Σουηδία ήδη πωλούσε τόνους σιδηρομετάλλευμα στη Γερμανία που ήταν τόσο απαραίτητο για την χιτλερική πολεμική μηχανή. Ιδίως τρία ορυχεία στην περιοχή Galivare-Kiruna της Βόρειας Σουηδίας προμήθευσαν 10 εκατ. τόνους σιδηρομετάλλευμα, ήτοι το 28,5% των συνολικών προμηθειών της Γερμανίας σε σιδηρομετάλλευμα μόνο το 1940.<br /><br />Όμως το πιο βασικό μηχανικό εξάρτημα που πωλούσε η Σουηδία στη Γερμανία ήταν τα περίφημα σουηδικά ρουλεμάν. Τα ρουλεμάν ως γνωστόν αποτελούν βασικό εξάρτημα για τη λειτουργία σχεδόν όλων των μηχανημάτων αλλά και των αυτοκινήτων και των αεροπλάνων. Μάλιστα το πρωτοποριακό διπλό ρουλεμάν αυτοευθυγράμμισης που είχε εφεύρει ο σουηδός μηχανικός Sven Gustaf Wingqvist και το οποίο κατασκεύαζε αποκλειστικά η σουηδική εταιρία SKF ήταν περιζήτητο. Οι Σύμμαχοι υποστήριζαν ότι αν η Σουηδία σταματούσε να πουλά στη Γερμανία σιδηρομετάλλευμα, ρουλεμάν και μηχανές κατασκευής ρουλεμάν ο πόλεμος θα είχε τελειώσει τουλάχιστον ένα χρόνο νωρίτερα.<br /><br />Σύμφωνα με επιστημονικές μελέτες η εξαγωγή σουηδικών ρουλεμάν στη Γερμανία αντιστοιχούσε το έτος 1938 στο 9,1% των συνολικών σουηδικών εξαγωγών ρουλεμάν. Το ποσοστό αυτό έφτασε το 1943 στο 64,9%!!!.<br /><br />Κάνοντας λοιπόν χοντρές μπίζνες με τους ναζί αναπτύχθηκε περαιτέρω η σουηδική βιομηχανία αλλά και οι σουηδικές τράπεζες, ενώ η Σουηδία καθ΄ όλη τη διάρκεια του πολέμου προμηθευόταν από τους ναζί φτηνό κάρβουνο που όμως προερχόταν από τη Σιλεσία της κατακτημένης Πολωνίας, ενώ βέβαια οι κάτοικοι της Σουηδίας και ιδίως της Στοκχόλμης είχαν στη διάθεση τους πληθώρα αγαθών σε αντίθεση με τους κατοίκους της Αθήνας που τους θέρισε η πείνα τον χειμώνα του 1941-1942.<br /><br />Από τα παραπάνω καταδεικνύεται πως και γιατί η Σουηδία αναπτύχθηκε οικονομικά στην μεταπολεμική περίοδο καθιερώνοντας μάλιστα και ένα πρωτοποριακό κοινωνικό κράτος το οποίο προσέφερε τεράστιες κοινωνικές παροχές στους σουηδούς πολίτες.<br /><br />Αντίθετα η Ελλάδα λόγω της αντίστασής της στο ναζισμό και στο φασισμό υπέστη τεράστιες καταστροφές θρηνώντας εκατομμύρια θύματα.<br /><br />Τελικά όπως προκύπτει από μελέτες μετά από πιέσεις των ΗΠΑ και καθώς ο Χίτλερ είχε πλέον αρχίσει να υποχωρεί λόγω της προέλασης του κόκκινου στρατού αλλά και της απόβασης των Συμμάχων στην Νορμανδία, η Σουηδία αποφάσισε να διακόψει εντελώς την εξαγωγή ρουλεμάν στη ναζιστική Γερμανία.<br /><br />Τότε το ημερολόγιο έδειχνε 12 Οκτωβρίου 1944, ημέρα της απελευθέρωσης της Αθήνας από τα ναζιστικά στρατεύματα κατοχής!!!<br /><br />Δυο μέρες μετά στις 14 Οκτωβρίου 1944 η εφημερίδα της Στοκχόλμης Svenska Dagbladet δημοσιεύοντας την είδηση της απελευθέρωσης της Αθήνας από τους ναζί στη σελίδα 3 με πηχυαίους τίτλους έγραφε: «Η ελληνική σημαία πάνω από την Αθήνα».<br /><br />Κλείνοντας θα πρέπει να τονιστεί ότι η στάση της Σουηδίας στον Β’ παγκόσμιο πόλεμο και η συνεργασία της με τους ναζί αποτέλεσε στο πρόσφατο παρελθόν σημείο σύγκρουσης ανάμεσα στον πρώην πρωθυπουργό της Σουηδίας Carl Bildt και σε κορυφαίους πολιτικούς της Νορβηγίας αλλά και στον νορβηγό ποδοσφαιριστή Jan Aage Fjortoft που κατήγγειλαν την φιλοναζιστική στάση της Σουηδίας<br /><br /><a href="https://i-epikaira.blogspot.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div><div><br /></div>

Το ηρωικό ΟΧΙ της Ελλάδας στο Μουσολίνι και το ΝΑΙ της Σουηδίας στον Χίτλερ για ελεύθερη διέλευση των ναζιστών.

Νότης Μαριάς Αύριο Τρίτη 28 Οκτωβρίου ο Ελληνικός λαός για άλλη μια χρονιά θα γιορτάσει την επέτειο του ηρωικού ΟΧΙ ενάντια στην φασιστική Ι...

Διαβάστε την συνέχεια

Τα νέα δεδομένα στη γεωπολιτική «σκακιέρα»: Η «αόρατη γραμμή» Αθήνας – Άγκυρας – Ουάσιγκτον.

<img height="151" src="https://www.tanea.gr/wp-content/uploads/2025/10/aigaio-1024x683.jpg" width="280" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Πώς συνδέονται ο ευρωπαϊκός αμυντικός μηχανισμός SAFE, οι ΑΟΖ και τα Κατεχόμενα</span></h3><div><b>Μαρία Μουρελάτου</b><br />Νέα δεδομένα αναδύονται σταδιακά στη γεωπολιτική σκακιέρα της Ανατολικής Μεσογείου, με την Ελλάδα να επιδιώκει να διαμορφώσει τις εξελίξεις έπειτα από το πρόσφατο κάλεσμα που απηύθυνε για διάλογο σε πέντε όμορες χώρες επί ενός δομημένου σετ πέντε θεματικών. Κινούμενη πάνω στις ράγες της «λογικής της δράσης», η ελληνική πλευρά αναμένει τις απαντήσεις από Κύπρο, Τουρκία, Αίγυπτο και Λιβύη μπροστά στην πρόταση να συνεργαστούν στη βάση ενός πλέγματος κανόνων για την εξεύρεση λύσεων απέναντι σε κοινές προκλήσεις.<br /><br />Απώτερος στόχος, το «ζέσταμα» των πέντε μέσα από την από κοινού διαβούλευση επί ζητημάτων στα οποία μπορούν αποδεδειγμένα να σημειωθούν συγκλίσεις – όπως είναι η κλιματική κρίση, το Μεταναστευτικό, η προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος, η συνδεσιμότητα –, ώστε να διαμορφωθούν οι συνθήκες που θα φέρουν μελλοντικά πιθανές συμφωνίες για οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών.<br /><br />Καθ’ οδόν προς τη σύγκληση ενός τέτοιου φόρουμ, την ευθύνη του οποίου έχει αναλάβει εξ ολοκλήρου το ελληνικό ΥΠΕΞ, η Αθήνα έχει θέσει δύο αδιαπραγμάτευτους όρους: τη συμμετοχή της Κυπριακής Δημοκρατίας και την ύπαρξη σαφούς πλαισίου με ύψιστο κανόνα τον σεβασμό στο διεθνές δίκαιο και το Δίκαιο της Θάλασσας.<br /><br />Από τις Βρυξέλλες, ο έλληνας Πρωθυπουργός άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο προσθήκης έκτης χώρας από την Ανατολική Μεσόγειο, την ώρα που ο κυβερνητικός εκπρόσωπος απέρριψε το ενδεχόμενο αυτοπαγίδευσης της Ελλάδας σε συζήτηση για συνεκμετάλλευση με την Τουρκία μέσω αμερικανικής παρέμβασης.<br /><br />Το μοντέλο «επιβολή ειρήνης διά της ισχύος» που προκρίνεται εσχάτως είναι αυτό που κινητροδοτεί την ελληνική πλευρά να επισπεύσει προκειμένου να προλάβει κινήσεις άλλων με απροσδιόριστα αποτελέσματα. Σε κάθε περίπτωση, η αόρατη γραμμή που συνδέει Αθήνα, Άγκυρα και Ουάσιγκτον θα γίνεται, όσο κυλά ο χρόνος, όλο και πιο ορατή.<br /><br />Όσο ο Γιώργος Γεραπετρίτης θα διερευνά με τους ομολόγους του τη δυνατότητα διεξαγωγής του σχήματος «5Χ5», η προϋπόθεση της άρσης του casus belli που έθεσε ο Κυριάκος Μητσοτάκης για την είσοδο της Τουρκίας στον SAFE θα επιδρά ως ένα μεγάλο ελληνικό πλεονέκτημα.<br /><br />Η αμηχανία της Τουρκίας ενώπιον του διπλού βέτο (Αθήνας – Λευκωσίας) είναι ήδη εμφανής, την ώρα που η Ελλάδα, όπως κατέστη σαφές στο τετ α τετ Γεραπετρίτη – Φιντάν, θα παραμείνει ανυποχώρητη. Δεν ισχύει βεβαίως το ίδιο για την Τουρκία, που μόλις πραγματοποίησε το μεγαλύτερο άνοιγμα των τελευταίων πενήντα ετών, «ξηλώνοντας» για πρώτη φορά την απειλή πολέμου πέραν των 6 ν.μ. μέσω του τούρκου ΥΠΕΞ.<br /><br />Κρατώντας στο χέρι ως ισχυρά ατού τον Θαλάσσιο Χωροταξικό Σχεδιασμό, τα θαλάσσια πάρκα και το ενδιαφέρον αμερικανικών κολοσσών για τα θαλάσσια οικόπεδα νοτίως της Κρήτης, η Ελλάδα θα επιχειρήσει να αξιοποιήσει το μομέντουμ στο έπακρον. Η πρόσφατη επικράτηση του Τουφάν Ερχιουρμάν στα Κατεχόμενα, που έχει ταχθεί υπέρ των διαπραγματεύσεων για λύση διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας στο Κυπριακό, καλλιεργεί επιπλέον προσδοκίες για θετικές εξελίξεις.<br />Τα πρόσωπα – κλειδιά<br /><br />Κομβικό ρόλο στο γεωπολιτικό πόκερ της Ανατολικής Μεσογείου αναμένεται να διαδραματίσουν πρόσωπα – κλειδιά, όπως ο ειδικός σύμβουλος Τραμπ για την Αφρική Μασάντ Μπούλος (ο οποίος ήδη πραγματοποίησε επαφές με Αθήνα, Αγκυρα, Κάιρο, Τρίπολη), ο αμερικανός πρεσβευτής στην Τουρκία Τομ Μπάρακ, καθώς και η νέα πρεσβευτής των ΗΠΑ στην Ελλάδα Κίμπερλι Γκίλφοϊλ, η οποία θα έχει πολύτιμο συνοδοιπόρο τον επιτετραμμένο της αμερικανικής πρεσβείας και γνώστη της περιοχής Τζος Χακ.<br /><br />Το ενδιαφέρον της Ουάσιγκτον για ενεργειακά πρότζεκτ στο τερέν της Ανατολικής Μεσογείου είναι έντονο και η επιθυμία για καθαρό πεδίο με οριοθετημένες ΑΟΖ δεδομένη. Καταλυτικά θα μπορούσε να επιδράσει και η χθεσινή ολοκλήρωση της αξιολόγησης των προσφορών από την κοινοπραξία Chevron – Helleniq Energy για τα τέσσερα θαλάσσια οικόπεδα σε Κρήτη και Πελοπόννησο.<br /><br />Στόχος της ελληνικής κυβέρνησης, η σχετική σύμβαση να έχει εγκριθεί από τη Βουλή αρχές του 2026, ώστε να αρχίσουν από το νέο έτος οι γεωφυσικές έρευνες στην περιοχή. Παράλληλα με τον διάλογο εντός «5Χ5», πρόσκληση για ακόμη μία πρωτοβουλία, την οποία σχεδιάζει να αναλάβει η Κυπριακή Δημοκρατία τον Απρίλιο, στο πλαίσιο της προεδρίας στο Συμβούλιο της ΕΕ, θα λάβουν, σύμφωνα με πληροφορίες, χώρες της Μέσης Ανατολής, ο ινδός πρωθυπουργός Μόντι καθώς και η Τουρκία.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.tanea.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τα νέα δεδομένα στη γεωπολιτική «σκακιέρα»: Η «αόρατη γραμμή» Αθήνας – Άγκυρας – Ουάσιγκτον.

Πώς συνδέονται ο ευρωπαϊκός αμυντικός μηχανισμός SAFE, οι ΑΟΖ και τα Κατεχόμενα Μαρία Μουρελάτου Νέα δεδομένα αναδύονται σταδιακά στη γεωπολ...

Διαβάστε την συνέχεια