Ο Περσικός φλέγεται. Απειλεί το Ιράν: Μην πειράξετε το πετρέλαιο μας. Θα κλείσουμε τα Στενά του Ορμούζ, θα «παγώσετε όλοι».

<img height="134" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/b7a01d3ae587fdab35be0013b4caa1bd_XL.jpg" width="280" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Φόβοι για κατάρρευση συνομιλιών - ΗΠΑ και Ιράν ανταλλάσσουν κατηγορίες για το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα - Η Τεχεράνη απορρίπτει τις κόκκινες γραμμές των Αμερικανών</span></h3>Σε μια τρομερή απειλή προχωρά το Ιράν, το οποίο προειδοποιεί τις ΗΠΑ και τη Δύση ότι εάν συνεχίσουν τις προσπάθειες τους να περιορίσουν τις εξαγωγές του ιρανικού πετρελαίου, τότε θα προχωρήσει σε μπλοκάρισμα των Στενών του Ορμούζ, από όπου εκτιμάται ότι διέρχεται το 30% του παγκόσμιου εμπορίου πετρελαίου και το 20% του φυσικού αερίου.<br />Την ίδια στιγμή δυσοίωνα είναι τα μηνύματα και για τις συνομιλίες ΗΠΑ - Ιράν για το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα, με τον Steve Witkoff να θέτει τις κόκκινες γραμμές της Ουάσινγκτον και με το Ιράν να απαντά ότι οι συνομιλίες θα καταλήξουν... στο πουθενά εάν οι ΗΠΑ δεν σταματησουν να απαιτούν να πέσει στο μηδέν ο εμπλουτισμός ουρανίου.<br /><br />Ο κόσμος θα σταματήσει να λειτουργεί<br /><br />Μιλώντας σε αξιωματούχους από περισσότερα από 50 κράτη ο Ιρανός πρόεδρος, Masoud Pezeshkian επισήμανε τον στρατηγικό ρόλο των Στενών στις παγκόσμιες ενεργειακές ροές.<br />«Αν η ενέργεια δεν μπορεί να περάσει από τον Κόλπο, τότε ο κόσμος θα σταματήσει να λειτουργεί», τόνισε ο Ιρανός ηγέτης.<br />Μάλιστα ο Ιρανός πρόεδρος κατηγόρησε ξένες δυνάμεις ότι προκαλούν σκόπιμα αστάθεια στην περιοχή, επιχειρώντας να αποδυναμώσουν το Ιράν και να το εξαναγκάσουν να πουλά πετρέλαιο υπό πίεση, ενώ ταυτόχρονα εξοπλίζουν αντιπάλους για να υποδαυλίσουν εσωτερικές και περιφερειακές συγκρούσεις.<br />Η απειλή αποκλεισμού των Στενών του Ορμούζ και η άκαμπτη στάση των ΗΠΑ για τον εμπλουτισμό ουρανίου καταδεικνύουν το βάθος της διπλωματικής κρίσης.<br />Η ένταση μεταξύ Ουάσινγκτον και Τεχεράνης δεν δείχνει να αποκλιμακώνεται, παρά τις όποιες διαπραγματευτικές προσπάθειες και όλα δείχνουν πως η επόμενη φάση των συνομιλιών θα είναι κρίσιμη τόσο για την περιφερειακή σταθερότητα όσο και για την παγκόσμια ενεργειακή ασφάλεια.<br /><br />Στενά του Ορμούζ: Κρίσιμος κόμβος της παγκόσμιας ενέργειας<br /><br />Τα Στενά του Ορμούζ αποτελούν βασικό θαλάσσιο πέρασμα για την εξαγωγή πετρελαίου και φυσικού αερίου από τις χώρες του Κόλπου.<br />Περίπου 30% του παγκόσμιου εμπορίου πετρελαίου και 20% του φυσικού αερίου διέρχεται από εκεί.<br />Οι διακοπές ή οι αποκλεισμοί στη ζωτικής σημασίας ναυτική οδό θα μπορούσαν να επηρεάσουν σημαντικά τις τιμές ενέργειας και τις παγκόσμιες αλυσίδες εφοδιασμού.<br /><br />Απειλές Trump<br /><br />Οι δηλώσεις Pezeshkian έρχονται στον απόηχο αναφορών για πρόοδο στις έμμεσες συνομιλίες μεταξύ Ιράν και ΗΠΑ σχετικά με το πυρηνικό πρόγραμμα, αν και η επίτευξη συμφωνίας παραμένει αβέβαιη.<br />Ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Donald Trump, προειδοποίησε νωρίτερα αυτόν τον μήνα ότι οποιαδήποτε χώρα αγοράζει πετρέλαιο από το Ιράν, θα αποκλείεται από εμπορικές σχέσεις με τις ΗΠΑ μέσω δευτερευουσών κυρώσεων.<br />«Όποιος αγοράζει έστω και σταγόνα ιρανικού πετρελαίου ή πετροχημικών θα υπόκειται άμεσα σε κυρώσεις.<br />Δεν θα επιτρέπεται να κάνει καμία δουλειά με τις ΗΠΑ», δήλωσε σε ανάρτησή του στο Truth Social o Trump, ο οποίος στις 16 Μαΐου υποστήριξε ότι οι ΗΠΑ έχουν στείλει γραπτή πρόταση για την επίλυση της κρίσης.<br /><br />Αλλάζουν συνέχεια στάση<br /><br />Από την πλευρά του το Ιράν υποστηρίζει πως δεν έχει λάβει καμία γραπτή πρόταση από τις ΗΠΑ και κάνει λόγο για προφορικές προτάσεις που αλλάζουν συνεχώς και εγείρουν διαρκώς νέα ζητήματα.<br />Εκπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών του Ιράν ανέφερε σήμερα 19/5 ότι η Ουάσινγκτον περιπλέκει τις διαπραγματεύσεις εκφράζοντας δημόσια απόψεις διαφορετικές από αυτές που συζητούνται κατ' ιδίαν κατά τη διάρκεια των συνομιλιών.<br />«Παρά τις αντιφατικές δηλώσεις από τους Αμερικανούς, εξακολουθούμε να συμμετέχουμε στις διαπραγματεύσεις» τόνισε ο εκπρόσωπος του ΥΠΕΞ Esmail Baghaei.<br />Σε κάθε περίπτωση η Τεχεράνη υποστηρίζει ότι είναι έτοιμη, εάν αρθούν οι κυρώσεις, να συζητήσει με τις ΗΠΑ για τον περιορισμό του όγκου και του επιπέδου εμπλουτισμού ουρανίου, αναφέροντας πως δεν θα συμφωνήσει ποτέ σε πλήρη διακοπή του πυρηνικού της προγράμματος.<br /><br />Οι κόκκινες γραμμές<br /><br />Αναφερόμενος στις συνομιλίες ΗΠΑ – Ιράν ο Steve Witkoff, ειδικός σύμβουλος του Trump υποστήριξε ότι οποιαδήποτε συμφωνία μεταξύ των ΗΠΑ και του Ιράν πρέπει να περιλαμβάνει συμφωνία για μη εμπλουτισμό ουρανίου, σχόλιο που προκάλεσε την αντίδραση της Τεχεράνης.<br />Ενώ ο Witkoff επανέλαβε τη θέση του Προέδρου Trump σχετικά με τον εμπλουτισμό ουρανίου, η αντίδραση του Ιράν αποδεικνύει ότι οι δύο πλευρές έχουν ακόμα μακρύ δρόμο μπροστά τους για να επιτύχουν οποιαδήποτε συμφωνία σχετικά με το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν.<br />«Έχουμε μία πολύ, πολύ ξεκάθαρη κόκκινη γραμμή, και αυτή είναι ο εμπλουτισμός.<br />Δεν μπορούμε να επιτρέψουμε ούτε 1% ικανότητα εμπλουτισμού» επισήμανε ο Witkoff κατά τη διάρκεια συνέντευξής του στην εκπομπή This Week του ABC.<br />Όπως είπε, «από την οπτική γωνία της διοίκησης Trump, όλα ξεκινούν «με μια συμφωνία που δεν περιλαμβάνει εμπλουτισμό.<br />Δεν μπορούμε να το επιτρέψουμε αυτό.<br />Διότι ο εμπλουτισμός οδηγεί στην κατασκευή όπλων.<br />Και δεν θα επιτρέψουμε να φτάσει εδώ μια βόμβα» τόνισε ο Witkoff.<br /><br />Μήνυμα από Τεχεράνη<br /><br />Η απάντηση από την Τεχεράνη ήταν άμεση.<br />«Ανεδαφικές προσδοκίες σταματούν τις διαπραγματεύσεις.<br />O εμπλουτισμός στο Ιράν δεν είναι κάτι που μπορεί να σταματήσει», μετέδωσε το ημιεπίσημο πρακτορείο ειδήσεων Tasnim, επικαλούμενο τον υπουργό Εξωτερικών του Ιράν, Abbas Araqchi.<br />«Νομίζω ότι απέχει εντελώς από την πραγματικότητα των διαπραγματεύσεων», δήλωσε ο Araqchi αναφερόμενος στον Witkoff και πρόσθεσε ότι ο εμπλουτισμός θα συνεχιστεί, επαναλαμβάνοντας ότι το πυρηνικό της πρόγραμμα έχει αποκλειστικά ειρηνικούς σκοπούς.<br />Ο Witkoff εξέφρασε την αισιοδοξία του για τις διαπραγματεύσεις και δήλωσε ότι πιστεύει πως οι πλευρές θα συνεχίσουν τις συνομιλίες αυτή την εβδομάδα στην Ευρώπη.<br />«Ελπίζουμε ότι αυτό θα οδηγήσει σε πραγματικά θετικά αποτελέσματα», είπε o Αμερικανός αξιωματούχος.<br />Ο Araqchi δήλωσε ότι η ημερομηνία και ο τόπος του επόμενου γύρου συνομιλιών θα ανακοινωθούν σύντομα.<br /><br />Δεν θα οδηγήσουν πουθενά οι απειλές<br /><br />Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκε σε σημερινές του δηλώσεις και ο υφυπουργός Εξωτερικών του Ιράν Majid Takhtravanchi, ο οποίος κάλεσε τις ΗΠΑ να σταματήσει τις απειλές.<br /><br /><br />«Οι πυρηνικές συνομιλίες μεταξύ Ιράν και Ηνωμένων Πολιτειών δεν θα οδηγήσουν πουθενά εάν η Ουάσινγκτον επιμείνει ότι η Τεχεράνη πρέπει να μειώσει στο μηδέν τις δραστηριότητές της στον εμπλουτισμό ουρανίου» υπογράμμισε ο Ιρανός αξιωματούχος.<br />«Η θέση μας σχετικά με τον εμπλουτισμό είναι σαφής και έχουμε επανειλημμένα δηλώσει ότι αποτελεί εθνικό επίτευγμα από το οποίο δεν θα υποχωρήσουμε» τόνισε ο Takhtravanchi,<br />Πρόκειται για μια ακόμα τοποθέτηση που δείχνει πως οι δύο πλευρές απέχουν αρκετά ακόμα από μια συμφωνία.Έτοιμο για σύγκρουση το Ιράν<br /><br />Αν και ο Trump είχε δηλώσει την περασμένη εβδομάδα ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες πλησιάζουν πολύ στην επίτευξη μιας πυρηνικής συμφωνίας με το Ιράν, στη συνέχεια κάλεσε το Ιράν να κινηθεί γρήγορα.<br />Οπως είπε σε δημοσιογράφους, την Παρασκευή, στο προεδρικό αεροσκάφος Air Force One, μετά την αναχώρησή του από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα: «Έχουμε μια πρόταση.<br />Το πιο σημαντικό όμως είναι ότι γνωρίζουν πως πρέπει να κινηθούν γρήγορα διαφορετικά κάτι κακό – κάτι κακό θα συμβεί» φέρεται να είπε ο Trump.<br />Ο Araqchi δήλωσε μέσω κοινωνικών δικτύων ότι η Τεχεράνη δεν έχει λάβει καμία πρόταση από τις ΗΠΑ.<br />Το μήνυμα πάντως είναι σαφές:<br />Η Τεχεράνη παίρνει πολύ σοβαρά τις νέες απειλές Trump και εμφανίζεται έτοιμη για σύγκρουση, εάν οι διαπραγματεύσεις αποτύχουν και ακολουθήσουν νέες κυρώσεις.<br /><img height="152" src="https://www.bankingnews.gr/image/persikos_kolpos_bn.png" width="280" /><br /><br /><div><br /></div><div><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο Περσικός φλέγεται. Απειλεί το Ιράν: Μην πειράξετε το πετρέλαιο μας. Θα κλείσουμε τα Στενά του Ορμούζ, θα «παγώσετε όλοι».

Φόβοι για κατάρρευση συνομιλιών - ΗΠΑ και Ιράν ανταλλάσσουν κατηγορίες για το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα - Η Τεχεράνη απορρίπτει τις κόκκινε...

Διαβάστε την συνέχεια

Το καθοριστικό τηλεφώνημα. O Putin θέλει να «σπάσει» Ουκρανία, απαιτεί παράδοση, ο Trump θέλει να αποτρέψει το μοιραίο.

<img height="139" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/9d9ea575891d795ca8ee8eeaa6ab3666_XL.jpg" width="280" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Το "σιδερένιο παραπέτασμα", με το οποίο οι δυτικοί πολιτικοί και τα ΜΜΕ προσπαθούσαν να περικυκλώσουν τη Ρωσία, έχει σπάσει</span></h3>Η έντρομη Δύση στην κυριολεξία έχει πανικοβληθεί από το τελικό σχέδιο ή Plan B της Ρωσίας, τη μεγάλη αντεπίθεση που θα σαρώσει όλη την ανατολική Ουκρανία, μέχρι τον Δνείπερο ποταμό.<br />Μάλιστα η ρωσική πλευρά έχει επικοινωνήσει αυτό το σχέδιο στον Donald Trump, τον Αμερικανό πρόεδρο, και επικρατεί πανικός στο στρατόπεδο του Zelensky και των Ευρωπαίων πολιτικών.<br />Η Ρωσία βρίσκεται σε θέση ισχύος με απόλυτη πρωτοβουλία στο μέτωπο και αυτό το γνωρίζει πλέον πολύ καλά ο Trump, ο οποίος σήμερα, 19 Μαΐου 2025, θα έχει τηλεφωνική επικοινωνία με τον Ρώσο πρόεδρο Vladimir Putin.<br /><br />O Putin θα «σπάσει» την Ουκρανία έως το τέλος του 2025 <br /><br />Ο Vladimir Putin πιστεύει ότι οι ρωσικές στρατιωτικές δυνάμεις θα καταφέρουν να διασπάσουν την ουκρανική άμυνα έως τα τέλη του 2025 και να αποκτήσουν τον πλήρη έλεγχο τεσσάρων περιοχών στην ανατολική και νότια Ουκρανία.<br />Αυτό αναφέρει δημοσίευμα του Bloomberg, που επικαλείται πηγή «με άμεση γνώση του τρόπου σκέψης του Ρώσου προέδρου».<br />Η Μόσχα εμφανίζεται πρόθυμη να συνεχίσει έναν μακροχρόνιο πόλεμο, εάν αυτό κριθεί απαραίτητο για την επίτευξη των στρατηγικών της στόχων.<br /><br />Kαμία παραχώρηση σε Trump<br /><br />Σύμφωνα με δύο πηγές κοντά στο Κρεμλίνο, ο Putin δεν ανησυχεί ιδιαίτερα για τις αμερικανικές κυρώσεις και θεωρεί πως μπορεί να αντέξει περαιτέρω πίεση.<br />Αυτό έχει προκαλέσει νευρικότητα στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, καθώς επικρατεί η εκτίμηση πως ο Putin δεν θα κάνει ουσιαστικές παραχωρήσεις στον Αμερικανό πρόεδρο Donald Trump κατά τη διάρκεια της σημερινής τηλεφωνικής τους επικοινωνίας.<br /><br />Μην βιαστείς<br /><br />Οι Ευρωπαίοι ηγέτες φέρονται να προσπαθούν να αποτρέψουν τον Trump από το να προχωρήσει σε μια βιαστική ειρηνευτική συμφωνία με τη Ρωσία, που θα αγνοεί τις θέσεις της Ουκρανίας.<br />Μάλιστα, σύμφωνα με το Bloomberg, την Παρασκευή ο Trump είχε τηλεφωνική επικοινωνία με τον Ουκρανό πρόεδρο Volodymyr Zelensky και αρκετούς Ευρωπαίους ηγέτες, οι οποίοι προσπάθησαν να του μεταφέρουν το μήνυμα ότι ο Putin τον «σέρνει» σε μια συμφωνία που θα μπορούσε να φανεί σαν ήττα για τις ΗΠΑ.<br /><br />Απογοητευμένος ο Zelensky<br /><br />Ο Zelensky εμφανίστηκε καταβεβλημένος και απογοητευμένος, καθώς περίμενε ότι ο Trump θα ανακοίνωνε νέες κυρώσεις κατά του Κρεμλίνου, λόγω της παραβίασης της κατάπαυσης του πυρός από τη ρωσική πλευρά.<br />Κάτι τέτοιο όμως δεν συνέβη.<br /><br />Στο τραπέζι οι κυρώσεις<br /><br />Παρότι δεν ανακοινώθηκαν κυρώσεις άμεσα, Αμερικανοί αξιωματούχοι έχουν μεταφέρει ανεπίσημα στους Ευρωπαίους ότι ο Trump εξετάζει σοβαρά το ενδεχόμενο προώθησης πακέτου κυρώσεων εάν η Ρωσία δεν επιδείξει πρόοδο στις διαπραγματεύσεις.<br />Το εν λόγω πακέτο, που έχει προετοιμαστεί από την Ρεπουμπλικανή γερουσιαστή Lindsey Graham, προβλέπει σκληρά μέτρα που θα μπορούσαν να πλήξουν σοβαρά τα οικονομικά της Μόσχας.<br />Σύμφωνα με το Bloomberg, ο Trump ίσως παρουσιάσει στον Putin αυτό το νομοσχέδιο ως κάτι που δεν μπορεί να εμποδίσει, ώστε να αυξήσει την πίεση στις ρωσικές θέσεις.<br /><br />Το καθοριστικό τηλεφώνημα<br /><br />Σήμερα, 19 Μαΐου 2025, στις 17:00 ο πρόεδρος της Ρωσίας και ο πρόεδρος των ΗΠΑ θα μιλήσουν τηλεφωνικά.<br />Δεν θα είναι υπερβολή να πούμε ότι όλος ο πλανήτης περιμένει αυτή την συνομιλία.<br />Ήδη μόνο το γεγονός της άμεσης συνομιλίας είναι ενθαρρυντικό: το "σιδερένιο παραπέτασμα", με το οποίο οι δυτικοί πολιτικοί και τα ΜΜΕ προσπαθούσαν να περικυκλώσουν τη Ρωσία, έχει σπάσει.<br />Πλέον είναι αδύνατο να συνεχίσει ο κόσμος να προσποιείται ότι η Ρωσία είναι "απομονωμένη".<br />Τώρα, ακόμη και ο πρόεδρος των ΗΠΑ θέλει να μιλήσει — και φυσικά, δεν μπορούμε παρά να καλωσορίσουμε αυτή την στροφή των γεγονότων.<br />Ακόμη και με τον προηγούμενο Αμερικανό ηγέτη, το Κρεμλίνο προσπαθούσε να δημιουργήσει επαφές — ο Putin συναντήθηκε με τον Biden στη Γενεύη το 2021, μίλησε μαζί του τηλεφωνικά τον Φεβρουάριο του 2022, αλλά τα γνωσιακά προβλήματα του 46ου προέδρου των ΗΠΑ δεν του επέτρεψαν να συνεχίσουν έναν λογικό διάλογο.<br />Τώρα, όλη η ελπίδα στρέφεται στον 47ο πρόεδρο των ΗΠΑ, ο οποίος δήλωσε ότι το θέμα της συζήτησης θα είναι "η διακοπή της αιματοχυσίας και το εμπόριο".<br /><br />Η θέση της Ρωσίας<br /><br />Η Μόσχα πλησιάζει την σημερινή συνομιλία σε εξαιρετική κατάσταση.<br />Στους δύο προηγούμενους γύρους του πολιτικού τζούντο, ο Putin σημείωσε σαφή νίκη.<br />Αρχικά, με μια μόνο κίνηση, αναποδογύρισε όλη την παγκόσμια ατζέντα, προτείνοντας άμεσες διαπραγματεύσεις στην Κωνσταντινούπολη.<br />Στη συνέχεια, χρησιμοποίησε τακτική συγκράτησης, πιέζοντας την ουκρανική αντιπροσωπεία να καθίσει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων και αναγκάζοντας τους αντιπάλους να αποδεχτούν τα αποτελέσματα αυτών των συνομιλιών.<br />Μετά την Κωνσταντινούπολη, ο δυτικός κόσμος ξαφνικά έχασε την διάθεση για πόλεμο.<br />Ο καγκελάριος της Γερμανίας, ντροπιασμένος, εξήγησε ότι τον παρεξήγησαν: "Η Ευρώπη δεν συζητά για αποστολή στρατευμάτων στην Ουκρανία".<br />Πόσος θόρυβος είχε γίνει όμως!<br />Παρόλα αυτά, όλες οι επιθυμίες των ευρωπαίων αετών αγνοήθηκαν αδιάφορα από τη Μόσχα — και οι αετοί σταμάτησαν να κραυγάζουν, κρύβοντας το κεφάλι τους κάτω από το φτερό τους.<br />Στην Ουκρανία, για την Κωνσταντινούπολη, οι αντιδράσεις ήταν σιωπηλές και θλιμμένες.<br />Μπροστά στα μάτια μας, ο ασθενής πέρασε από το στάδιο του "θυμού" κατευθείαν στο στάδιο της "κατάθλιψης", παραλείποντας το στάδιο των διαπραγματεύσεων.<br />Η υστερία καταλάγιασε ξαφνικά, σαν να κλείδωσαν το στόμα του άγριου ασθενή.<br />Η αμερικανική ηγεσία, εν τω μεταξύ, υποδέχθηκε τα αποτελέσματα της συνάντησης στην Κωνσταντινούπολη.<br />Ολόκληρος ο κόσμος τα θεωρεί επιτυχημένα και ελπίζει σε συνέχεια.<br />Αυτή είναι μια καλή βάση για περαιτέρω διαπραγματεύσεις.<br /><br />Η θέση του Trump<br /><br />Το τελευταίο διάστημα, αντιμετωπίζει συνεχώς το γεγονός ότι οι ειρηνιστικές του προσπάθειες εμποδίζονται από την γενική δυσπιστία: σαν να τον ακολουθεί η σκιά της διοίκησης του Biden, η οποία με την ανικανότητά της παραλίγο να οδηγήσει τον πλανήτη σε έναν παγκόσμιο πόλεμο.<br />Για παράδειγμα, δεν μπορεί να ηρεμήσει τη Μέση Ανατολή — γιατί η Ουάσιγκτον δεν εμπιστεύεται ούτε το Ιράν, ούτε το Ισραήλ.<br />Εδώ θα μπορούσαν να βοηθήσουν οι Ρώσοι διπλωμάτες— η Ρωσία από την εποχή της Σοβιετικής Ένωσης μεσολαβούσε επιτυχώς μεταξύ των πλευρών σε αυτή την περιοχή.<br />Υπάρχει επίσης το σημαντικό πρόβλημα της μη διάδοσης των πυρηνικών όπλων και της αμοιβαίας μείωσης των πυρηνικών οπλοστασίων.<br />Και εδώ υπάρχουν πολλές κοινές θέσεις και θέματα για συζήτηση μεταξύ του Putin και του Trump.<br />Τέλος, το εμπόριο, η σημασία του οποίου δεν τυχαία υπογραμμίζεται από τον πρόεδρο των ΗΠΑ.<br />Δεν είναι μυστικό ότι η αμερικανική οικονομία βρίσκεται μπροστά σε μια καταιγίδα, την οποία οι αναλυτές αναμένουν το φθινόπωρο.<br />Πριν από αυτή την καταιγίδα, ο Trump «κλείνει τα αμπάρια».<br />Κατορθώνει να εξασφαλίσει τρισεκατομμύρια επενδύσεων από τις αραβικές μοναρχίες.<br />Λύνει γρήγορα τα ζητήματα με την Κίνα. Εξοπλισμένος με δασμούς και φόρους, αφαιρεί «λίπος» από το παχύσαρκο γουρουνάκι που λέγεται Ευρώπη.<br />Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι οι Αμερικανοί διαπραγματευτές συζητούσαν τόσο ενεργά με τους Ρώσους συνομιλητές τις δυνατότητες αμοιβαίας οικονομικής συνεργασίας.<br /><br />Το μέτωπο της Ουκρανίας<br /><br />Στην τρέχουσα κατάσταση, ο Trump απολύτως δεν χρειάζεται μια οικονομική και φήμης μαύρη τρύπα, στην οποία έχει μετατραπεί η Ουκρανία.<br />Κοιτάζει με υγιή δυσπιστία τον Zelensky, ο οποίος έχει ήδη «βυθίσει» τουλάχιστον μισή ντουζίνα δυτικούς ηγέτες, και φυσικά δεν θέλει να μοιραστεί τη μοίρα των καταρριφθέντων πιλότων, όπως ο Boris Johnson.<br />Και δεν μιλάμε για την απειλή ενός παγκόσμιου πυρηνικού πολέμου — αυτή πιέζει τις αγορές και σπρώχνει την αμερικανική οικονομία σε επικίνδυνη ύφεση.<br />Ο Trump έχει πια να καταλάβει ότι η Μόσχα είναι έτοιμη να κλείσει τη σύγκρουση στην Ουκρανία αποκλειστικά με έναν ισχυρό, μακροχρόνιο ειρηνικό διάλογο.<br />Για να επιτευχθεί αυτό, πρέπει να εξαλείψει τα αίτια της σύγκρουσης: να αποναζιστοποιήσει, να εκδημοκρατίσει και να αποκεντρώσει την Ουκρανία.<br />Να της εξασφαλίσει καθεστώς μόνιμης ουδετερότητας — καμία ΝΑΤΟ και καμία ξένη κατοχή.<br />Να μειώσει τις ένοπλες δυνάμεις της σε αποδεκτά επίπεδα.<br />Από την αρχή του πολέμου, η Μόσχα επέμεινε ότι την τύχη της Ουκρανίας θα την αποφασίσει μέσω διαλόγου με την Ουάσιγκτον.<br />Αυτό στην πράξη σημαίνει ότι είναι η ηγεσία του ενωμένου Δυτικού κόσμου και ένας εντελώς ανεξάρτητος παίκτης, σε αντίθεση με εκείνους τους «εκπληκτικούς» ανθρώπους που αυτή τη στιγμή κυβερνούν στην Ευρώπη.<br /><br />Τα πιθανά σενάρια<br /><br />Με βάση όλα τα παραπάνω, μπορούν να προβλεφθούν πέντε πιθανά σενάρια για τη συνέχεια:<br />- Ο Putin αποσύρει τα ανέφικτα ή δύσκολα εφαρμόσιμα αιτήματα, ανταλλάσσοντάς τα με τη συναίνεση του Trump να ικανοποιήσει ένα μέρος από τα εφικτά αιτήματα.<br />Κατόπιν, ο πόλεμος σταματά στη γραμμή του μετώπου και υπογράφεται μια «ειρηνευτική συμφωνία».<br />- Ο Putin δεν αποσύρει τα ανέφικτα αιτήματα, ο Trump εξοργίζεται και δίνει το πράσινο φως για την επιβολή σκληρότατων κυρώσεων κατά της Ρωσίας και άλλων μέτρων πίεσης.<br />Αυτό το σενάριο ενέχει κίνδυνο ραγδαίας κλιμάκωσης, τόσο στον πόλεμο στην Ουκρανία όσο και στις σχέσεις ΗΠΑ–Ρωσίας (θυμίζουμε τις σχετικές αιχμές του Medvedev).<br />Ίσως όμως, φτάνοντας στο χείλος της πυρηνικής σύγκρουσης, οι πλευρές τελικά καθίσουν στο τραπέζι και συμφωνήσουν. Ίσως όμως να μην προλάβουν.<br />- Ο Putin δεν αποσύρει τα ανέφικτα αιτήματα, αλλά ο Trump, για να μη διακόψει εντελώς τον διάλογο, δεν επιβάλλει νέες κυρώσεις, ενώ συνεχίζει να παρέχει στρατιωτική βοήθεια στην Ουκρανία (είτε επί πληρωμή είτε στο πλαίσιο συνεισφοράς σε συμφωνία πρώτων υλών).<br />Σε αυτό το σενάριο, ενδέχεται να επιστρέψουν αργότερα στις διαπραγματεύσεις.<br />Όμως οι όροι για τον τερματισμό του πολέμου τότε μπορεί να είναι εντελώς διαφορετικοί, ανάλογα με την εξέλιξη στο μέτωπο και τη γενικότερη κατάσταση σε Ουκρανία, Ρωσία και Δύση.<br />- Ο Putin δεν αποσύρει τα ανέφικτα αιτήματα για την Ουκρανία, αλλά καταλήγει σε συμφωνία με τον Trump σε άλλα ζητήματα, με αντάλλαγμα την πλήρη διακοπή της αμερικανικής στρατιωτικής υποστήριξης προς την Ουκρανία.<br />Εναλλακτικά, ο Trump δέχεται το ρωσικό αίτημα για απόσυρση των ουκρανικών στρατευμάτων από όλες τις τέσσερις περιοχές, ο Zelensky το απορρίπτει και οι ΗΠΑ σταματούν να βοηθούν.<br />Το Κίεβο συνεχίζει τον πόλεμο με την υποστήριξη της Ευρώπης, αλλά η θέση του ουκρανικού στρατού χειροτερεύει.<br />Σύμφωνα με μία εκδοχή, αυτός ακριβώς είναι και ο βασικός στόχος του Putin στις διαπραγματεύσεις με τον Trump.<br />- Ο Putin αποσύρει τα ανέφικτα αιτήματα, καταλήγει με τον Trump σε ανακωχή στη γραμμή του μετώπου, αλλά ο Zelensky αρνείται να σταματήσει τις εχθροπραξίες.<br />Αν και αυτό το σενάριο θεωρείται απίθανο, γιατί θα είχε καταστροφικές συνέπειες για το Κίεβο (ολοκληρωτική ρήξη με την Ουάσιγκτον), δεν μπορεί να αποκλειστεί εντελώς.<br />Σε κάθε περίπτωση, η κατάσταση φαίνεται να πλησιάζει σε κρίσιμο σημείο καμπής.<br />Προς ποια κατεύθυνση θα εξελιχθούν τα γεγονότα —προς τον τερματισμό του πολέμου ή την κλιμάκωση— ίσως το μάθουμε πολύ σύντομα.<div><br /><a href="https://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το καθοριστικό τηλεφώνημα. O Putin θέλει να «σπάσει» Ουκρανία, απαιτεί παράδοση, ο Trump θέλει να αποτρέψει το μοιραίο.

Το "σιδερένιο παραπέτασμα", με το οποίο οι δυτικοί πολιτικοί και τα ΜΜΕ προσπαθούσαν να περικυκλώσουν τη Ρωσία, έχει σπάσει Η έντρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Βόμβες Σαμαρά κατά Μητσοτάκη. Μπουρλότο στο Μαξίμου με το νέο κόμμα. Ο ρόλος Καραμανλή και ο τρόμος της Μπακογιάννη.

<img height="153" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/523ebc66da4ce1ed4fca603540d6965a_XL.jpg" width="280" /><br /><br />Αναβρασμός επικρατεί στο Μαξίμου και στο εσωτερικό της γαλάζιας παράταξης, μετά την παρέμβαση του Αντώνη Σαμαρά, ο οποίος με άρθρο του στα «Νέα» αποδόμησε την στρατηγική που ακολουθεί ο Κυριάκος Μητσοτάκης στην εξωτερική πολιτική της χώρας<br /><br />Σε μείζον πολιτικό γεγονός εξελίσσεται η δημόσια παρέμβαση του Αντώνη Σαμαρά μέσω άρθρου του στην εφημερίδα Τα Νέα, το οποίο πολλοί ερμηνεύουν ως προοίμιο ίδρυσης νέου κομματικού φορέα.<br />Ο πρώην πρωθυπουργός ασκεί δριμεία κριτική στην κυβέρνηση, εστιάζοντας σε ζητήματα εξωτερικής πολιτικής και εθνικής στρατηγικής, ενώ διαχωρίζει τη σημερινή διακυβέρνηση από την παράταξη της Νέας Δημοκρατίας.<div><br />«Η πολιτική αυτή δεν εκφράζει τις ιδέες και τις αγωνίες του ελληνικού λαού, συνολικά.<br />Τέτοια εντολή δεν έχει δώσει ποτέ η εκλογική βάση της ΝΔ στην κυβέρνηση.<br />Αλλά αυτή δεν είναι πια κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας.<br />Είναι κυβέρνηση Κυριάκου Μητσοτάκη», υπογραμμίζει στο άρθρο του ο Α. Σαμαράς, ασκώντας ευθεία αμφισβήτηση της πολιτικής φυσιογνωμίας της παρούσας ηγεσίας.<br />Πηγές υποστηρίζουν ότι ο Αντώνης Σαμαράς προετοιμάζει τη δημιουργία νέου πολιτικού σχηματισμού, με στόχο να καλύψει το ιδεολογικό και εκλογικό κενό που άφησε η στροφή της ΝΔ προς το Κέντρο.<br />Το εγχείρημα φέρεται να έχει ως προμετωπίδα την επιστροφή στις παραδοσιακές αξίες του συντηρητικού χώρου, με έμφαση στα εθνικά ζητήματα, τη δημόσια ασφάλεια και τη διατήρηση της εθνικής ταυτότητας.</div><div><br />Ο στόχος δεν είναι απλώς η καταγραφή εκλογικής δύναμης, αλλά η διαμόρφωση πρότασης διακυβέρνησης με επίκεντρο τον σχηματισμό κυβέρνησης εθνικής ενότητας.<br />Σε αυτό το πλαίσιο, το όνομα του πρώην πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή προβάλλεται ως πιθανός επικεφαλής ενός τέτοιου σχήματος, σύμφωνα με εκτιμήσεις κύκλων προσκείμενων στον Α. Σαμαρά.<br />Η πρωτοβουλία του Αντώνη Σαμαρά εκτιμάται ότι θα επιδράσει καταλυτικά στις εσωκομματικές ισορροπίες της ΝΔ, ενώ αναμένεται να επηρεάσει και τις ευρύτερες πολιτικές δυνάμεις της δεξιάς και κυρίως τα κόμματα εκείνα που στις δημοσκοπήσεις ακροβατούν στο όριο του 3%.<br />Οι επόμενοι μήνες θα κρίνουν εάν αυτή η κίνηση θα μετουσιωθεί σε έναν νέο πολιτικό πόλο στον χώρο της Κεντροδεξιάς ή θα παραμείνει σε επίπεδο ρητορικής αμφισβήτησης.<br />Η δυναμική της πρότασης για κυβέρνηση εθνικής ενότητας, με πρόσωπα που υπερβαίνουν κομματικά όρια, προσδίδει στο εγχείρημα χαρακτηριστικά ευρύτερης πολιτικής παρέμβασης και αναμένεται να αναδιαμορφώσει το πολιτικό τοπίο.<br /><br />Ο τρόμος της Μπακογιάννη<br /><br />Το κλίμα που επικρατεί αποτυπώνεται και στις δηλώσεις της Ντόρας Μπακογιάννη, η οποία σε συνέντευξή της στο Mega, είπε ότι «δεν θα σχολιάσω τον κύριο Σαμαρά.<br />Θα πω το δις εξαμαρτείν ουκ ανδρός σοφού.<br />Η ιστορία δεν επαναλαμβάνεται κι όταν επαναλαμβάνεται, επαναλαμβάνεται σαν φάρσα.<br />Το έκανε μια φορά ο κ. Σαμαράς, δεν μπορεί να το ξανακάνει δεύτερη φορά.<br />Θέλει να ρίξει δεύτερη φορά Μητσοτάκη, φαίνεται από το άρθρο.<br />Δεν θα λειτουργήσει».<br /><br />Οι βόμβες του Αντώνη Σαμαρά<br /><br />Αρχικά ο Αντώνης Σαμαράς αναφέρει στο άρθρο του ότι «οι εξελίξεις στο διεθνές στερέωμα είναι ραγδαίες.<br />Και ανησυχητικές.<br />Το διεθνές σύστημα μεταβάλλεται, με δύο βασικά χαρακτηριστικά να το προσδιορίζουν. Πρώτον, οδηγούμαστε σε μία εάν όχι de jure, τουλάχιστον σε μία de facto αλλαγή συνόρων.<br />Δεύτερον, το αναδυόμενο διεθνές σύστημα θα είναι ένα υβρίδιο διπολισμού (ΗΠΑ- Κίνα) με χαρακτηριστικά τριπολισμού (Ρωσία)” και συμπληρώνει ότι “παράλληλα, σημαντικοί περιφερειακοί και τοπικοί γεωπολιτικοί παίκτες (π.χ. Ινδία, Πακιστάν, Ινδονησία, Βραζιλία, Ιράν, Τουρκία, Ισραήλ) κινούνται με όλο και μεγαλύτερους βαθμούς «ελευθερίας» απ’ ό,τι στο παρελθόν.<br />Τέτοιοι συνδυασμοί δημιουργούν ένα ασταθές, ακραία ανταγωνιστικό περιβάλλον με τεράστιες ευκαιρίες αλλά και μεγάλους κινδύνους.<br />Βρισκόμαστε σε μια περίοδο της ιστορίας , όπου οι αναθεωρητικές δυνάμεις, μικρές και μεγάλες, βλέποντας «παράθυρα ευκαιρίας» προσπαθούν να υλοποιήσουν τις φιλοδοξίες τους”.<br />Μετά ο πρώην πρωθυπουργός αναρωτιέται “ποια είναι η θέση της πατρίδας μας μέσα σε αυτή τη γεωπολιτική «τέλεια καταιγίδα»;<br />Ποιο είναι το δόγμα της εξωτερικής πολιτικής σήμερα;<br />Τι ζητάει η Ελλάδα σε έναν κόσμο που αλλάζει;<br />Η Ελλάδα βρίσκεται στο περιθώριο Παντελώς απούσα.<br />Ο Ελληνισμός είναι υπό πίεση.<br />Σε όλα τα μέτωπα.<br />Υποχωρούμε ή λείπουμε από παντού.<br />Σαν να έχουμε εγκαταλείψει την εθνική μας εξωτερική πολιτική, τα εθνικά μας θέματα.<br />Παρότι μπορούμε να εκμεταλλευτούμε τις συγκυρίες, δεν το κάνουμε.<br />Αντιθέτως”.<br />Παράλληλα, ο Αντώνης Σαμαράς λέει ότι “απόντες από το Αιγαίο, απόντες από την Ανατολική Μεσόγειο.<br />Ούτε καν τον χάρτη για τον Θαλάσσιο Χωροταξικό Σχεδιασμό – που αφορά μόνον την ΕΕ – δεν τολμήσαμε να καταθέσουμε πλήρη, κάτι το οποίο εκμεταλλεύεται η Άγκυρα καταλλήλως.<br />Απόντες όμως και από τις εξελίξεις στη Συρία, αντί να έχουμε «κατασκηνώσει» στο Ισραήλ, την Αίγυπτο, τη Σαουδική Αραβία, την Ιορδανία, την Ινδία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.<br />Κι έτσι δίνουμε το περιθώριο στις ΗΠΑ να αναγνωρίζουν την Τουρκία ως μέρος της λύσεως στη Μ. Ανατολή” και τονίζει “απόντες και στο Κυπριακό.<br />Καμία πρωτοβουλία δεν υπάρχει, καμία επαναχάραξη εξωτερικής πολιτικής, τίποτε απολύτως.<br />«Ό,τι πείτε» παντού και με όλους”.<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Βόμβες Σαμαρά κατά Μητσοτάκη. Μπουρλότο στο Μαξίμου με το νέο κόμμα. Ο ρόλος Καραμανλή και ο τρόμος της Μπακογιάννη.

Αναβρασμός επικρατεί στο Μαξίμου και στο εσωτερικό της γαλάζιας παράταξης, μετά την παρέμβαση του Αντώνη Σαμαρά, ο οποίος με άρθρο του στα «...

Διαβάστε την συνέχεια

Μπλέκουμε πιο βαθιά στον ουκρανικό πόλεμο: Ελληνικά F-16 και προσωπικό για 4 μήνες στη Ρουμανία!

<img height="121" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2025/05/f16_mitsotakis_dendiasUntitled-design.png" width="280" /><br /><br />Η Ελλάδα με απόφαση της κυβέρνησης φαίνεται ότι μπλέκει για τα καλά στον πόλεμο της Ουκρανίας! Ελληνικά F-16 block 30 ,της 330 Μοίρας από την 111 ΠΜ, θα μετασταθμεύσουν σε βάση της Ρουμανίας από την 1η Αυγούστου και για τέσσερις μήνες! <br /><br />16 πιλότοι, περίπου 70 τεχνικοί αλλά και ομάδα ασφαλείας θα είναι η δύναμη που θα πετάξει και θα υποστηρίξει τα μαχητικά αεροσκάφη που σύμφωνα με πληροφορίες θα είναι από 4 έως 8 αεροσκάφη. Αν ισχύσει το δεύτερο νούμερο, μιλάμε για μεταστάθμευση σχεδόν όλης της μοίρας.<br /><br />Η μεταστάθμευση σχεδόν όλης της μοίρας για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα δεν είναι συνηθισμένο γεγονός. Κι επειδή είναι βέβαιο ότι η κυβέρνηση θα σπεύσει να μιλήσει περί «νατοϊκών δραστηριοτήτων, ασκήσεων, υποχρεώσεων» και άλλα τέτοια, θα θέλαμε να μας απαντήσουν σε ποια νατοϊκή δραστηριότητα μετασταθμεύσαμε σχεδόν ολόκληρη μοίρα μαχητικών αεροσκαφών και τόσο προσωπικό. Σε τέτοιες περιπτώσεις τα 5 αεροσκάφη ήταν ο μεγαλύτερος αριθμός που στέλναμε και σχεδόν ποτέ δεν υπήρχε τόσο προσωπικό εδάφους , αλλά και ομάδα ασφαλείας.<br /><br />Για να μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλο μας όλα δείχνουν ότι η μεταστάθμευση στην Ρουμανία έχει να κάνει με τον πόλεμο στην Ουκρανία.<br /><br />Αυτό που πρέπει να απαντήσει η κυβέρνηση ,είναι σε τι αποστολές μπορεί να χρησιμοποιηθούν τα ελληνικά F-16. Θα κάνουν απλές περιπολίες; Ή μήπως να περιμένουμε κάτι περισσότερο…Μήπως θα συμμετέχουν σε εκπαίδευση Ουκρανών, αν και οι πληροφορίες λένε ότι θα προηγηθεί εκπαίδευση τους στο υπό ισραηλινό έλεγχο εκπαιδευτικό κέντρο της Καλαμάτα.<br /><br />Δεύτερο ερώτημα: μας περισσεύει έστω κι ένα F-16 ή θα μας πουν ότι στέλνουν …τα παλιά Block 30; Ώρα είναι να ακούσουμε ότι κι αυτά είναι «αχρείαστα σαπάκια»!<br /><br />Τρίτο ερώτημα: έχει εκλείψει η τουρκική απειλή στο Αιγαίο; Γιατί μ΄ αυτά που κάνει η κυβέρνηση Μητσοτάκη δείχνει ότι δεν την υπολογίζει καθόλου! Συστοιχία Patriot στη Σαουδική Αραβία, συζητά να στείλει και δεύτερη στην Ουκρανία, όπλα και πυρομαχικά έχουν φύγει από τις αρχές του πολέμου σε ποσότητες απροσδιόριστες! Ελληνική φρεγάτα στην Ερυθρά Θάλασσα σε αποστολή υψηλού ρίσκου.<br /><br />Τι ακριβώς κάνει η κυβέρνηση;<br /><br />Μας τα έχει ζητήσει όλα αυτά κάποιος; Μας τα έχει επιβάλει; Ή μήπως είμαστε πιο πρόθυμοι και από τους πρόθυμους; Κι αν ισχύει το τελευταίο, τι ανταλλάγματα έχει εξασφαλίσει η κυβέρνηση για την προθυμία της; Ή μήπως τελικά όλα αυτά είναι μια προσωπική πολιτική επένδυση του κ.Μητσοτάκη που όμως ζημιώνει τη χώρα, όπως με σαφήνεια εξήγησε στη συνέντευξη του στο militaire channel ,ο πολύπειρος δημοσιογράφος Σταύρος Λυγερός;<div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Μπλέκουμε πιο βαθιά στον ουκρανικό πόλεμο: Ελληνικά F-16 και προσωπικό για 4 μήνες στη Ρουμανία!

Η Ελλάδα με απόφαση της κυβέρνησης φαίνεται ότι μπλέκει για τα καλά στον πόλεμο της Ουκρανίας! Ελληνικά F-16 block 30 ,της 330 Μοίρας από τη...

Διαβάστε την συνέχεια

Ελλάδα χωρίς στόχους, ΕΕ χωρίς φρένα σε πορεία παρακμής. Η λίστα κινδύνων για την Αθήνα.

<img height="149" src="https://omegapress.gr/images/GerapetritisMits.jpg" width="280" /><div><br /></div><div>Του <b>Σωτήρη Σιδέρη </b><br />Στα Τίρανα συγκεντρώθηκαν 46 ηγέτες από 47 χώρες , πλην Μητσοτάκη, για να συζητήσουν για το μέλλον της Ευρώπης. Ο Έντι Ράμα έδωσε επικοινωνιακό ρεσιτάλ, κέρδισε τις εντυπώσεις, απογειώνει όμως τις σχέσεις της Αλβανίας με την ΕΕ, αλλά κανείς δεν κατάλαβε, εκτός από την ψυχροπολεμική ρητορική για την Ρωσία, ποιός ήταν ο στόχος της 6ης Συνόδου της Ευρωπαικής Πολιτικής Κοινότητας. Η Γερμανία κατά δήλωση Μερτς φιλοδοξεί να αποκτήσει τον πιο ισχυρό στρατό της Ευρώπης, κάτι που ανασύρει φρικτές μνήμες για τους λαούς.<br /><br />Η Τουρκία πρωταγωνιστεί παντού και αναπτύσσει στρατηγικές σχέσεις με τις μεγάλες δυνάμεις, εν μέσω ταπεινωτικής σιωπής του Κυριάκου Μητσοτάκη. Σύνοδοι Κορυφής έρχονται και παρέρχονται με την Ελλάδα να είναι αόρατη , ενώ οι κίνδυνοι από την απειλητική Τουρκία αυξάνονται. Η ευρωπαική οικονομία παραπαίει και αντί να αναπτύξει νέους κλάδους , στρέφεται στους εξοπλισμούς με ιλιγγιώδες κόστος. Η Ελλάδα δεν έχει εθνικούς στόχους, είναι υποχωρητική και χωρίς επιρροή . Ο διάλογος με την Άγκυρα δεν καν οδικό χάρτη. Η υποτιθέμενη οργή του Αντώνη Σαμαρά για τον πειθήνιο Κυριάκο Μητσοτάκη δεν αντανακλά την ανάγκη για διόρθωση πορείας με κάποιο σχέδιο. Απλά ο πρώην πρωθυπουργός “χτίζει” το προσωπικό του προφίλ. Οι μεγάλες κρίσεις είναι προ των πυλών.<br /><br />Η Ελλάδα και οι αλλαγές<br /><br />Είτε συνομιλεί με Ευρωπαίους ή με ηγέτες τρίτων χωρών, ο Κυριάκος Μητσοτάκης επικεντρώνεται σε εξοπλισμούς ή σε αμφιβόλου περιεχομένου συμφωνίες, όπως με την Ιταλία για τον σιδηρόδρομο με την ίδια εταιρεία φυσικά και χωρίς σαφείς όρους. Με τη Γαλλία και τη Γερμανία ο Έλληνας πρωθυπουργός δεν έχει ακουστεί να καταθέτει προτάσεις ή σχέδια για την αναχαίτιση της επιθετικής πολιτικής της Τουρκίας ή προτάσεις για παραγωγή πολιτικής και ενίσχυση της οικονομίας με συγκεκριμένο σχέδιο. Τα πάντα γύρω από τα όπλα με ολίγη από μεταναστευτικό και εκεί χωρίς να αντιθαραθέτει τις θέσεις του. Όλη η ΕΕ προσεγγίζει την Τουρκία με τον Μητσοτάκη να την αθωώνει συστηματικά , οπότε κάθε όρος ή προυπόθεση να έχουν ισοπεδωθεί.<br /><br />Η ίδια η ΕΕ ως συλλογική οντότητα παραπαίει συντηρώντας τις πολεμοχαρείς θέσεις της και μόνο έναντι της Μόσχας γιατί αν αλλάξει ρητορική, θα πρέπει να αλλάξει και την πολιτική της για τους εξοπλισμούς, κάτι που δεν συμφέρει το Βερολίνο, το Παρίσι και τις βαλτικές χώρες που καθημερινά ωρύονται κατά της Ρωσίας σέρνοντας τον πολεμοκάπηλο χορό.<br /> Ένα ηλεκτρικό καλώδιο θέλει να ποντίσει η Ελλάδα και αυτό το ακύρωσε η Τουρκία μέσα στην απόλυτη απραξία της ΕΕ, την σιωπή του πρωθυπουργού και την αδιαφορία των ΗΠΑ.</div><div><br />Ελλάδα σε κατάσταση πολιορκίας<br /><br />1. Δεν είναι μια δεν είναι δύο, είναι δεκάδες οι φορές που ο υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Γεραπετρίτης έχει τονίσει ότι η πόντιση καλωδίου ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδος - Κυπρου - Ισραήλ θα συνεχιστεί κανονικά. Ωστόσο κάτι τέτοιο μέχρι στιγμής δεν έχει συμβεί ενώ η Τουρκία έχει διαμηνύσει ρητά ότι δεν πρόκειται να το αποδεχθεί. Η απόλυτη αποτυχία της κυβέρνησης να προωθήσει μια συνεκτική στρατηγική σε σχέση με το καλώδιο δημιουργεί σοβαρά ζητήματα ως προς την προάσπιση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων και αφήνει στην Τουρκία «χώρο» ώστε να προβάλλει τα αναθεωρητικά της αφηγήματα. Εάν - όπως έγινε με τον αγωγό Eastmed- η πόντιση καλωδίου δεν προχωρήσει τότε το Αιγαίο γίνεται "μαύρη τρύπα" για την πόντιση ηλεκτρικών καλωδίων και καλωδίων data σε μία περίοδο που είναι πιο σημαντικά από ποτέ για τον ρόλο της Ελλάδας ως οικονομικό ψηφιακό καο ενεργειακό κόμβο της περιοχής. Και όμως οι σιωπηλοί ΥΠΕΞ και πρωθυπουργός είναι υπεύθυνοι για αυτή την υποχωρητικότητα.<br /><br />2. Γαλλία Ιταλία</div><div><br />Προκαλεί τεράστιο προβληματισμό το γεγονός ότι η Ελλάδα δεν έχει μπορέσει να εξασφαλίσει την ουσιαστική στήριξη της Γαλλίας - με την οποία υπάρχει και αμυντική συμμαχία - και της Ιταλίας για το εν λόγω έργο. Σημειώνεται ότι το εν λόγω έργο το έχει αναλάβει η γαλλική εταιρεία Nexans ενώ το ερευνητικό πλοίο Ievoli Relume που παρενοχλήθηκε από τουρκικά πλοία είναι ιταλικό. Η κυβέρνηση οφείλει να εξηγήσει γιατί ιδιαίτερα η γαλλική πλευρά δεν έχει προβεί σε καμία επί του πεδίου έμπρακτη στήριξη του έργου, ενώ η ιταλική πλευρά - με την οποία υπεγράφη και σειρά συμφωνιών προσφάτως - δεν έχει καταδικάσει ούτε λεκτικά τις τουρκικές προκλήσεις. Επιβεβαιώνεται η κριτική που είχε ασκήσει ο συριζα στη συμφωνία με τη γαλλία και στην απραξία της κυβέρνησης στις παρενοχλήσεις 2021 στην κρήτη και 2024 στην κάσο.<br /><br />3 ΗΠΑ</div><div><br />Παρά τις θριαμβολογίες για την συνάντηση ΥΠΕΞ και Υπουργών Ενέργειας με τους Αμερικανούς ομολόγους τους και κυρίως παρά την παραχώρηση 6 ελληνικών στρατιωτικών εγκαταστάσεων και το λιμάνι της Αλεξπολης για χρήση από αμερικανικές δυνάμεις επ αόριστον από την Κυβέρνηση Μητσοτάκη, δεν υπάρχει καμία απολύτως αμερικανική στήριξη σε αυτό το έργο. Αντιθέτως η εμμονή Μητσοτάκη να πρωτοστατεί στον πόλεμο της Ουκρανίας μπορεί να έχει αποβεί εις βάρος των σχέσεων με την κυβέρνηση Τραμπ. Σε αυτήν την αρνητική στάση προστίθεται και η προοπτική πώλησης F35 στην Τουρκία. Πέραν όλων αυτών, σε πολιτικό επίπεδο είναι πρωτοφανής , αλλά όχι δυσεξήγητη η σιωπή του Τραμπ για την Ελλάδα. Η στάση αυτή εξηγείται εύκολα, καθώς ο πρόεδρος των ΗΠΑ, αφιερώνει χρόνο μόνο για να εξυπηρετήσει τα αμερικανικά συμφέροντα ή συζητά με χώρες και ηγέτες που έχουν ισχύ, σχέδιο και υπολογίσιμη διπλωματική επιρροή. Η Ελλάδα δεν είναι καν στα ραντάρ ….<br /><br />4. Ισραήλ</div><div><br />Σε μία προσπάθεια να εξασφαλίσει στήριξη για το εν λόγω ζήτημα, ο Πρωθυπουργός επισκέφθηκε τον Ισραηλινό ομόλογο του, εκθέτοντας έτσι την χώρα διεθνώς, καθώς υφίσταται διεθνές ένταλμα σύλληψης σε βάρος του Μπέντζαμιν Νετανιάχου για την αιματοχυσία αμάχων στη Γάζα. Ούτε εκεί όμως υπήρξαν αποτελέσματα καθώς η Ισραηλινή πλευρά δεν έχει στηρίξει ούτε δημοσίως ούτε επί του πεδίου το έργο. Αντιθέτως, στη συνάντηση Ισραηλ Κύπρου ο Ισραηλινός πθ αναφέρθηκε ρητά στην προώθηση του καλωδίου μεταξύ Κύπρου και Ισραηλ και παρέπεμψε "στο μέλλον" τη διασύνδεση με Ελλάδα/Ευρώπη.<br /><br />Αρχιτεκτονική ασφάλειας<br /><br />Α) Στο περιθώριο της άτυπης συνόδου των κρατών μελών των υπουργών Εξωτερικών του ΝΑΤΟ στις 15/5 ο ΥΠΕΞ τάχθηκε υπέρ υπέρ της ενίσχυσης της συλλογικής αμυντικής δυνατότητας και του "συγχρονισμού του βηματισμού μεταξύ ΝΑΤΟ και ΕΕ". Η αποστροφή του αυτή συνιστά μία μνημειώδη ανατροπή της πάγιας εθνικής θέσεως περί αυτονομίας των αμυντικών διαστάσεων των δυό οργανισμών τόσο όσον αφορά το ευαίσθητο ζήτημα της Κυπριακής Δημοκρατίας - η οποία δεν είναι μέλος του ΝΑΤΟ - όσο και ως προς το γεγονός ένα τέτοιο ενδεχόμενο «κανονικοποιεί» την συμμετοχή της Τουρκίας στα ευρωπαϊκά αμυντικά προγράμματα και συνεννοήσεις ασφαλείας. Υπενθυμίζεται ότι η πρόσκληση από το ΗΒ της Τουρκίας στη σύνοδο του Λονδίνου για το Ουκρανικό (χωρίς παράλληλη πρόσκληση της Ελλάδας) ισχυροποιεί επί της ουσίας την «διττή» συμμετοχή της Άγκυρας σε νατοϊκά και ευρωπαϊκά αμυντικά σχέδια.<br /><br />Β) Η κυβέρνηση μέχρι στιγμής έχει αποτύχει πλήρως να ανασχέσει την αυξανόμενη αμυντική συνεργασία της Τουρκίας σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Υπενθυμίζεται η εξαγορά της Piaggio (στον τομέα των drones) από την τουρκική εταιρεία Baykar, η πώληση Meteor από Γαλλία και ΗΒ αλλά και η παραίνεση του γ.γ. του ΝΑΤΟ Μαρκ Ρούτε προς το Βερολίνο να δώσει το πράσινο φως για την παράδοση των Eurofighter στην Τουρκία και η παραίνεση προς την Ε.Ε. να συνεργαστεί με την Άγκυρα.<br /><br />Είναι προφανέστατο ότι σε αυτόν τον κυκεώνα δραματικών ανατροπών, νέων συσχετισμών και νέων αξόνων που δημιουργούνται ακόμη και στην περιφέρειά μας, η Ελλάδα δεν έχει στόχους, δεν έχει ρόλο και δεν έχει την κατάλληλη ηγεσία που θα ενεργοποιήσει την εξωτερική πολιτική προς νέα κατεύθυνση.<br />Από την ανατολική Μεσόγειο, το Αιγαίο, τα βαλκάνια και την ΕΕ, η Ελλάδα αποδυναμώνεται, νέοι παίχτες χτίζουν νέους δρόμους.<br />Ποτέ σε καμία περίοδο της ιστορίας η αποδυνάμωση μιας χώρας δεν της βγήκε σε καλό.<br />Απαιτείται αντίδραση, πριν να είναι αργά...</div><div><br /></div><div><a href="https://omegapress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ελλάδα χωρίς στόχους, ΕΕ χωρίς φρένα σε πορεία παρακμής. Η λίστα κινδύνων για την Αθήνα.

Του Σωτήρη Σιδέρη Στα Τίρανα συγκεντρώθηκαν 46 ηγέτες από 47 χώρες , πλην Μητσοτάκη, για να συζητήσουν για το μέλλον της Ευρώπης. Ο Έντι Ρά...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Τουρκία αποκαλύπτει τον εγχώριας παραγωγής κινητήρα TF35000 για το αεροσκάφος Kaan.

<img height="163" src="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2025/05/image-81.jpg?resize=692%2C458&ssl=1" width="280" /><br /><br />Στις 15 Μαΐου 2025, η κρατική εταιρεία Turkish Aerospace Industries (TEI) αποκάλυψε την πρώτη επίσημη εικόνα και τα τεχνικά δεδομένα για τον κινητήρα TF35000, έναν νέο εγχώρια αναπτυγμένο κινητήρα turbojet που θα τροφοδοτήσει το μαχητικό stealth πέμπτης γενιάς της Τουρκίας, το KAAN.<br /><br /> Αυτός ο στρατιωτικός κινητήρας αποτελεί μέρος ενός στρατηγικού έργου που εποπτεύεται από την Προεδρία των Αμυντικών Βιομηχανιών (SSB), το οποίο ενσωματώνει την αρχή της τεχνολογικής κυριαρχίας στον τομέα των συστημάτων πρόωσης υψηλής ισχύος.<br /><br />Ο νέος κινητήρας στοχεύει στην παραγωγή ώσης έως και 35.000 λιβρών, καθιστώντας τον σοβαρό ανταγωνιστή των προηγμένων δυτικών κινητήρων και υπογραμμίζοντας το άλμα της Τουρκίας προς την αυτάρκεια στις προηγμένες αεροπορικές βιομηχανίες.<br /><br />Ο κινητήρας νέας γενιάς TF35000 αναπτύχθηκε για να καλύψει τις απαιτήσεις πρόωσης του μαχητικού αεροσκάφους Kaan.<br /><br />Έχει σχεδιαστεί για να παρέχει ώθηση 35.000 λιβρών, ενσωματώνοντας υλικά εξαιρετικά ανθεκτικά σε υψηλές θερμοκρασίες, προηγμένες θερμομονωτικές επιστρώσεις και καινοτόμες τεχνολογίες ψύξης.<br /><br />Στρατηγικό σημείο καμπής στην τουρκική βιομηχανία αμυντικών κινητήρων<br /><br /> Σύμφωνα με το Army Recognition , αυτός ο κινητήρας είναι ο πιο ισχυρός που έχει παραχθεί εγχώρια στην Τουρκία μέχρι σήμερα, παρέχοντας σημαντική ισχύ πρόωσης, αντοχή και οικονομία καυσίμου, κατάλληλο για αποστολές μεγάλων αποστάσεων.<br /><br />Με τον πλήρως εγχώριο σχεδιασμό του, το TF35000 αντιπροσωπεύει ένα στρατηγικό σημείο καμπής στην τουρκική βιομηχανία αμυντικών κινητήρων, ειδικά σχεδιασμένο για να καλύπτει τις απαιτήσεις των υπερηχητικών πλατφορμών stealth πέμπτης γενιάς.<br /><br />Η αποκάλυψη αυτού του κινητήρα από την TEI αποτελεί ένα σημαντικό επίτευγμα στην προσπάθεια της Τουρκίας για ανεξαρτησία στην αμυντική τεχνολογία, ιδίως στον τομέα της αεροπρόωσης, έναν τομέα που κυριαρχείται εδώ και καιρό από έναν περιορισμένο αριθμό χωρών του ΝΑΤΟ.<br /><br />Εν μέσω αυξανόμενων γεωπολιτικών εντάσεων και αυξανόμενων περιορισμών στην αλυσίδα εφοδιασμού, ιδίως σε ευαίσθητες στρατιωτικές τεχνολογίες, η ανάπτυξη ενός πλήρως εγχώριου κινητήρα υψηλής ώσης αντιπροσωπεύει ένα ισχυρό μήνυμα ανθεκτικότητας και φιλοδοξίας.<br /><br />Καθώς τα μαχητικά πέμπτης γενιάς καθιερώνονται ως το κυρίαρχο επιχειρησιακό δόγμα στον σύγχρονο αεροπορικό πόλεμο, η Τουρκία επιδιώκει να γίνει όχι μόνο χρήστης, αλλά και κατασκευαστής και εξαγωγέας σύγχρονων κινητήρων αεροσκαφών.<img src="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2025/05/image-82.jpg?resize=616%2C307&ssl=1" /><br /><br />Ο TF35000 αντιπροσωπεύει τον καρπό σχεδόν δύο δεκαετιών εργασίας στον τομέα της αεροναυτικής πρόωσης από την TEI, η οποία στο παρελθόν έχει κατασκευάσει εξαρτήματα και υποσυστήματα για κινητήρες όπως ο T700 που χρησιμοποιείται στα τουρκικά ελικόπτερα Black Hawk και το T129 ATAK, και έχει επίσης αναπτύξει τον κινητήρα TS1400 για εγχώρια ελικόπτερα.<br /><br />Η ανάπτυξη αυτού του κινητήρα απαιτούσε τεράστιες επενδύσεις σε υλικά υψηλής απόδοσης, υποδομές δοκιμών και προηγμένες πλατφόρμες ψηφιακού σχεδιασμού.<br /><br />Χάρη σε αυτήν τη βιομηχανική βάση, η TEI δημιούργησε ένα ολοκληρωμένο σύστημα ικανό να σχεδιάζει, να κατασκευάζει και να δοκιμάζει αυτόν τον πολύπλοκο κινητήρα εξ ολοκλήρου εντός της Τουρκίας, διαφοροποιώντας τον από πολλά άλλα περιφερειακά έργα που συχνά βασίζονται σε εξωτερική συναρμολόγηση ή υποστήριξη.<br /><br />Σε σύγκριση με άλλους κινητήρες που χρησιμοποιούνται σε μαχητικά πέμπτης γενιάς, όπως ο κινητήρας F110 της General Electric που χρησιμοποιείται σήμερα στα πρωτότυπα μαχητικών Kaan καθώς και στο F-16, ο TF35000 προσφέρει παρόμοιο επίπεδο ισχύος με το στρατηγικό πλεονέκτημα της απόλυτης υπεροχής.<br /><br />Ενώ ο F110 είναι ένας αξιόπιστος κινητήρας, υπόκειται σε περιορισμούς εξαγωγών των ΗΠΑ που περιορίζουν την ανεξαρτησία του χειριστή. Αντίθετα, το TF35000 αναπτύχθηκε εξ ολοκλήρου από τουρκικά χέρια, χρησιμοποιώντας εγχώρια υλικά και τεχνολογίες, δίνοντας στην Τουρκία πλήρη ελευθερία στον εκσυγχρονισμό, τη συντήρηση και την ενσωμάτωση με τα τοπικά συστήματα.<br /><br /> Ο νέος κινητήρας είναι ισοδύναμος σε ισχύ με τον κινητήρα F119 που χρησιμοποιείται στο F-22 και ξεπερνά σε απόδοση κινητήρες όπως ο κινητήρας EJ200 στο Eurofighter Typhoon (26.000 λίβρες), ο κινητήρας M88 στο Rafale (μεταξύ 17.000 και 20.000 λίβρες) και οι εκδόσεις F110 στα F-15 και F-16 (έως 29.000 λίβρες).<br /><br />Μόνο ο κινητήρας F135 του F-35, ο οποίος παράγει 43.000 λίβρες ώσης σε λειτουργία μετάκαυσης, τον ξεπερνά, κατατάσσοντας τον TF35000 ανάμεσα στους κορυφαίους κινητήρες στρατιωτικών αεροσκαφών στον κόσμο.<img src="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2025/05/image-83.jpg?resize=616%2C410&ssl=1" /><br /><i>Τουρκικό stealth μαχητικό αεροσκάφος ‘KAAN’</i><br /><br />Στρατηγικά, το TF35000 έχει σημαντικές γεωπολιτικές επιπτώσεις. Εξοπλίζοντας το μαχητικό Kaan με εγχώριο κινητήρα, η Τουρκία μειώνει την εξάρτησή της από Αμερικανούς και Ευρωπαίους προμηθευτές, μια αναγκαιότητα που έχουν καταδείξει τα πρόσφατα γεγονότα εντός του ΝΑΤΟ και οι περιορισμοί στις εξαγωγές όπλων.<br /><br />Καθίσταται πολιτικό εργαλείο<br /><br />Αυτός ο κινητήρας δεν είναι απλώς ένα τεχνικό επίτευγμα, αλλά ένα πολιτικό εργαλείο που υποστηρίζει τη θέση της Τουρκίας για την αμυντική ανεξαρτησία και ενισχύει τη νοτιοανατολική πλευρά του ΝΑΤΟ διασφαλίζοντας τη διαθεσιμότητα μαχητικών αεροσκαφών υψηλής απόδοσης ακόμη και σε περιόδους πολιτικής έντασης εντός της συμμαχίας.<br /><br />Επιπλέον, αυτή η μηχανή αποτελεί μια εξαγώγιμη πλατφόρμα για συμμαχικές χώρες που αναζητούν εναλλακτικές λύσεις σε σχέση με τις δυτικές μηχανές, ειδικά εκτός της πολιτικής σφαίρας επιρροής των ΗΠΑ.<br /><br />Αποκτά γεωπολιτική διάσταση<br /><br />Τελικά, η ανακοίνωση του TF35000 από την TEI δεν είναι απλώς μια αποκάλυψη ενός νέου κινητήρα, αλλά μια δήλωση στρατηγικής πρόθεσης. Με ώση 35.000 λίβρες, ετοιμότητα πέμπτης γενιάς και σχεδιασμό κατάλληλο τόσο για εγχώρια όσο και για εξαγωγική χρήση, αυτός ο κινητήρας ενσαρκώνει την αποφασιστικότητα της Τουρκίας να γίνει ηγετική δύναμη στην παγκόσμια αεροπορική βιομηχανία.<br /><br /> Δεν αντιπροσωπεύει μόνο ένα τεχνολογικό άλμα, αλλά και μια επιβεβαίωση της εθνικής κυριαρχίας και των βιομηχανικών δυνατοτήτων, καθώς και μια υποστήριξη για τις συλλογικές δυνατότητες αποτροπής του ΝΑΤΟ.<br /><br /> Σε έναν κόσμο όπου η αεροπορική υπεροχή εξαρτάται πλέον από το ποιος κατέχει την καρδιά του συστήματος, τον «κινητήρα», το TF35000 εδραιώνει τη θέση της Τουρκίας στην καρδιά αυτής της κούρσας.<div><br /></div><div><a href="https://echedoros.blog/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Τουρκία αποκαλύπτει τον εγχώριας παραγωγής κινητήρα TF35000 για το αεροσκάφος Kaan.

Στις 15 Μαΐου 2025, η κρατική εταιρεία Turkish Aerospace Industries (TEI) αποκάλυψε την πρώτη επίσημη εικόνα και τα τεχνικά δεδομένα για τον...

Διαβάστε την συνέχεια

Πόλεμος στην Ουκρανία: Όλα οδηγούν σε σύνοδο κορυφής Τραμπ-Πούτιν. Θα μιλήσουν τη Δευτέρα

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2025/05/Trump-poutin.avif"><img height="144" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2025/05/Trump-poutin-696x392.avif" width="280" /></a><br /><br />Ο Ντόναλντ Τραμπ ανακοίνωσε ότι θα συζητήσει με τους δύο προέδρους και αρκετούς ηγέτες κρατών-μελών του ΝΑΤΟ τη Δευτέρα. Αυτή την Παρασκευή, ο πρώτος γύρος διαπραγματεύσεων μεταξύ Ρώσων και Ουκρανών από τον Μάρτιο του 2022 ολοκληρώθηκε στην Κωνσταντινούπολη χωρίς ιδιαίτερη πρόοδο.<br /><br />“Απαιτήστε το απαράδεκτο και στη συνέχεια σημειώστε ευγενικά τις αντίθετες προτάσεις”. Αυτή η σχετικά κλασική τεχνική διαπραγμάτευσης του Κρεμλίνου βρέθηκε για άλλη μια φορά στο προσκήνιο κατά την πρώτη συνεδρίαση μεταξύ Ρώσων και Ουκρανών από τον Μάρτιο του 2022. Η συνεδρίαση, λογικά, δεν απέδωσε τίποτα απτό το απόγευμα της Παρασκευής στην Κωνσταντινούπολη.<br /><br />Μετά από 1 ώρα και 40 λεπτά συζητήσεων υπό τη μορφή διαλόγου κωφών, παρουσία του Τούρκου Υπουργού Εξωτερικών Χακάν Φιντάν, στο Παλάτι Ντολμάμπαχτσε, οι αντιπροσωπείες χωρίστηκαν χωρίς να αποκαλύψουν τη φύση των συζητήσεων.<br /><br />Την επόμενη μέρα από αυτές τις συνομιλίες, ο Ντόναλντ Τραμπ ανακοίνωσε ότι θα μιλούσε με τον Βλαντιμίρ Πούτιν τη Δευτέρα, στη συνέχεια με τον Βολοντίμιρ Ζελένσκι και αρκετούς ηγέτες κρατών-μελών του ΝΑΤΟ. Στην πλατφόρμα του Truth Social, ο Αμερικανός πρόεδρος δήλωσε ότι ελπίζει σε «μια παραγωγική μέρα, ότι θα υπάρξει εκεχειρία και ότι αυτός ο πολύ βίαιος πόλεμος – ένας πόλεμος που δεν θα έπρεπε ποτέ να είχε συμβεί – θα τελειώσει».<br /><br />Ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ και ο Αμερικανός ομόλογός του Μάρκο Ρούμπιο συνομίλησαν τηλεφωνικά το Σάββατο για να προετοιμαστούν για τις συνομιλίες της Δευτέρας. Ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ επανέλαβε την έκκληση του Ντόναλντ Τραμπ για άμεση κατάπαυση του πυρός στην Ουκρανία, σύμφωνα με την Ουάσινγκτον.<br /><br />Η Μόσχα απαιτεί: “πρώτα παράδοση και μετά μιλάμε”<br /><br />Μετά τις συνομιλίες της Παρασκευής, ένας ανώνυμος Ουκρανός αξιωματούχος κατηγόρησε τη Ρωσία ότι προβάλλει «απαράδεκτες» εδαφικές απαιτήσεις που υπερβαίνουν «πολύ από οτιδήποτε έχει συζητηθεί προηγουμένως», σε μια προσπάθεια να εκτροχιάσει τις διαπραγματεύσεις:<br /><br />Οι Ουκρανοί στρατιώτες – σύμφωνα με τη Ρωσική πρόταση – θα έπρεπε να εγκαταλείψουν τα εδάφη που εξακολουθούν να ελέγχουν στις τέσσερις περιοχές που προσαρτήθηκαν από τη Μόσχα (Ντονέτσκ, Λουγκάνσκ, Ζαπορόζιε, Χερσώνα) πριν επιτευχθεί οποιαδήποτε εκεχειρία. Δηλαδή, υπογράφοντας μια παράδοση. Ο ουκρανικός στρατός ελέγχει μεταξύ 10 και 25% αυτών των διαφορετικών περιοχών, περισσότερο από ό,τι το 2023. Αντιμέτωποι με την άρνηση των Ουκρανών να παραχωρήσουν βασικές θέσεις σε τέσσερις περιοχές, οι Ρώσοι απεσταλμένοι φέρεται να δήλωσαν «πολύ καλά, την επόμενη φορά θα είναι πέντε», αναφερόμενοι στην περιοχή Σούμι ή σε αυτήν του Ντνιεπροπετρόφσκ, όπου ο ρωσικός στρατός, ωστόσο, ελέγχει μόνο λίγα χωριά…<div><br />Το απαραίτητο “προοίμιο”<br /><br />Ωστόσο, σύμφωνα με το Κίεβο και τη Δύση, οι διαπραγματεύσεις υποτίθεται ότι θα επικεντρωθούν μόνο στην πρακτική οργάνωση μιας κατάπαυσης του πυρός, ένα ουσιαστικό προοίμιο για πραγματικές συζητήσεις για μια διαρκή και δίκαιη ειρήνη. Αλλά το Κρεμλίνο επέμεινε να αντιμετωπιστούν και οι «βασικές αιτίες» της σύγκρουσης, δηλαδή το ζήτημα της επαναπροσέγγισης της Ουκρανίας με τη Δύση και το καθεστώς των εδαφών που κατακτήθηκαν από τον στρατό της.<br /><br />Σε αντίθεση με ό,τι είχε αρχικά προγραμματιστεί, οι Ρώσοι και οι Ουκρανοί δεν συναντήθηκαν πρόσωπο με πρόσωπο, αλλά παρουσία τουρκικής αντιπροσωπείας, μετά από συνάντηση αργά το πρωί μεταξύ Ουκρανών, Τούρκων και Αμερικανών απεσταλμένων με επικεφαλής τον Υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ, Μάρκο Ρούμπιο.<br /><br />Η Ρωσία είναι ικανοποιημένη με το αποτέλεσμα<br /><br />Η ουκρανική αντιπροσωπεία, με επικεφαλής τον υπουργό Άμυνας Ρουστέμ Ούμεροφ, ήθελε επίσης να εξασφαλίσει μια άμεση συνάντηση στο εγγύς μέλλον μεταξύ του Προέδρου Βολοντίμιρ Ζελένσκι και του Ρώσου ομολόγου του Βλαντιμίρ Πούτιν. Η Μόσχα, η οποία προσποιείται ότι δεν αναγνωρίζει καμία νομιμότητα του Ουκρανού προέδρου, απάντησε το Σάββατο λέγοντας ότι μια συνάντηση μεταξύ των δύο αρχηγών κρατών είναι «πιθανή» υπό την προϋπόθεση ότι η Μόσχα και το Κίεβο θα έχουν καταλήξει σε «συμφωνίες» εκ των προτέρων, κάτι που είναι δύσκολο να προβλεφθεί σε αυτό το στάδιο.<br /><br />Η κοινή δήλωση που εξέδωσαν οι δύο πλευρές την Παρασκευή ανέφερε ότι «η ουκρανική πλευρά ζήτησε άμεσες διαπραγματεύσεις μεταξύ των αρχηγών κρατών» των δύο χωρών – και ότι η Μόσχα «έλαβε υπόψη αυτό το αίτημα». Συζητήθηκε μια εκεχειρία, προστίθεται στην ανακοίνωση, με τις δύο πλευρές να αναμένεται τώρα να «παρουσιάσουν» και να «αναλύσουν λεπτομερώς» το «όραμά» τους για μια τέτοια εκεχειρία, σύμφωνα με τον επικεφαλής της ρωσικής αντιπροσωπείας, Βλαντιμίρ Μεντίνσκι. «Μόλις παρουσιαστεί αυτό το όραμα, θα αξιολογήσουμε κατά πόσον θα είναι σκόπιμο να συνεχίσουμε τις διαπραγματεύσεις μας», πρόσθεσε ο Ρώσος διαπραγματευτής κατά τη διάρκεια σύντομης ομιλίας του προς τον Τύπο, διαβεβαιώνοντας ότι ήταν «γενικά ικανοποιημένος με το αποτέλεσμα» των συνομιλιών.<br /><br />«Η ρωσική θέση (στις διαπραγματεύσεις) είναι σαφώς απαράδεκτη και αυτή δεν είναι η πρώτη φορά», ανέφεραν σε κοινή τους δήλωση ο Βρετανός πρωθυπουργός Κιρ Στάρμερ, ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν, ο Γερμανός καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς και ο Πολωνός πρωθυπουργός Ντόναλντ Τουσκ. Οι Ευρωπαίοι είχαν απαιτήσει άμεση κατάπαυση του πυρός από τη Μόσχα και, σε περίπτωση αποτυχίας αυτής, δήλωσαν ότι ήταν έτοιμοι να επιβάλουν κυρώσεις που θα ήταν καταστροφικές για τη ρωσική οικονομία. Το προηγούμενο τελεσίγραφό τους, την περασμένη Δευτέρα, έληξε χωρίς συνέπειες.<br />Διατηρώντας την εύνοια του Τραμπ<br /><br />Ενώ η αποτυχία αυτού του πρώτου γύρου συνομιλιών δεν προκαλεί έκπληξη, το Κρεμλίνο παρόλα αυτά «ενδιαφέρεται κατά το ήμισυ» για αυτή τη διαδικασία, πιστεύει ο Τζον Λαφ, επικεφαλής του τμήματος εξωτερικής πολιτικής στο Κέντρο Νέων Ευρασιατικών Στρατηγικών στο Λονδίνο. «Για τους Ρώσους, ο κύριος στόχος τους είναι να διατηρήσουν την εύνοια του Ντόναλντ Τραμπ. Επομένως, πρέπει να προσποιούνται ότι παίζουν το παιχνίδι μιας συζήτησης με την Ουκρανία, ακόμη και αν τους φαίνεται ασήμαντο. Το Κρεμλίνο ζυγίζει τις επιλογές του, καθώς δεν είναι σίγουρο για το αν μπορεί να επιτύχει τους στόχους του στο πεδίο της μάχης και αξιολογεί ποια διπλωματικά μέσα θα μπορούσαν να επιφέρουν.»<br /><br />Στόχος της Ρωσίας είναι «να προετοιμάσει το έδαφος για τη μόνη συνάντηση που έχει σημασία, μια σύνοδο κορυφής Τραμπ-Πούτιν, και γι’ αυτό χρειάζονται μικρά βήματα προς τα εμπρός για να βάλουν τον Λευκό Οίκο σε καλή διάθεση». Μικρή πρόοδος, για παράδειγμα, με τη μορφή της ανακοίνωσης το απόγευμα της Παρασκευής για ανταλλαγή χιλίων κρατουμένων σε κάθε στρατόπεδο.<br /><br />Το πρωί της Παρασκευής, ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ, Μαρκ Ρούτε, δήλωσε ότι ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν έκανε ένα «τεράστιο λάθος» στέλνοντας μια ομάδα «δεύτερης κατηγορίας» για να ηγηθεί των συνομιλιών. «Γνωρίζει πολύ καλά ότι η μπάλα είναι στο γήπεδό του, ότι βρίσκεται σε δύσκολη θέση και ότι έχει κάνει ένα τεράστιο λάθος», δήλωσε ο Μαρκ Ρούτε, κατά την άφιξή του στη σύνοδο κορυφής της Ευρωπαϊκής Πολιτικής Κοινότητας (EPC) στα Τίρανα της Αλβανίας.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Πόλεμος στην Ουκρανία: Όλα οδηγούν σε σύνοδο κορυφής Τραμπ-Πούτιν. Θα μιλήσουν τη Δευτέρα

Ο Ντόναλντ Τραμπ ανακοίνωσε ότι θα συζητήσει με τους δύο προέδρους και αρκετούς ηγέτες κρατών-μελών του ΝΑΤΟ τη Δευτέρα. Αυτή την Παρασκευή,...

Διαβάστε την συνέχεια

Εξοργισμένος ο Κυριάκος με τον θρίαμβο της Κλαυδίας

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2025/05/IMG_1236-696x442.jpeg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="442" data-original-width="696" height="165" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2025/05/IMG_1236-696x442.jpeg" width="280" /></a></div><div><br /></div>Ποια είναι αυτή η τραγουδιάρα που επιχειρεί να ταράξει τις υπέροχες σχέσεις Ελλάδας – Τουρκίας που με τόσο κόπο σφυρηλάτησε ο Βεζίρης μας;<br /><br />Η αλήθεια είναι ότι ο Κυριάκος δεν τα έχει τόσο με την τραγουδίστρια, όσο με τους στενούς συνεργάτες του που τον διαβεβαίωναν ότι η συμμετοχή της στην Eurovision, θα πατώσει!<br /><br />Το θρίλερ που διαδραματίστηκε στους ημιτελικούς της διοργάνωσης, έκανε τον κατά τα άλλα οξυδερκή ηγέτη μας να πιστέψει ότι όντως η κατάταξη της Κλαυδίας θα ήταν στα τάρταρα.<br /><br />Οι αποδόσεις των στοιχηματικών που έδειχναν την Ελληνίδα τραγουδίστρια να καταλαμβάνει την 18η θέση, κατάφεραν να αποκοιμίσουν την ακοίμητη κόμπρα της πολιτικής.<br /><br />Τα συνεχή δημοσιεύματα από το θρυλικό έντυπο «Το Βήμα» το οποίο αγωνίζεται με όλες του τις δυνάμεις για την προώθηση της ελληνοτουρκικής φιλίας, έδωσαν ακόμα μεγαλύτερη σιγουριά στον κυβερνήτη μας.<br /><br />Μάταια ο τιτάνας του Μητσοτακισμού, Γιώργος Λιάγκας έχοντας καταλάβει ότι η πραγματικότητα είναι διαφορετική, σφυροκοπούσε καθημερινά και ανελέητα το «κορίτσι με τα ματομπούκαλα», με το ίδιο σθένος που διαβεβαίωνε ότι ο Κυριάκος δεν έχει καμία ευθύνη για το έγκλημα των Τεμπών. Έμεινε μόνος… Άντε στο πλευρό του και κάποιος από το ΥΠΕΞ, που έπεισε το κράτος του «Κυριάκου της Αρμενίας», Πασινιάν, να μην δώσουν βαθμό στην ενοχλητική Πόντια.<br /><br />Το αποτέλεσμα; Η Κλαυδία θριάμβευσε και προκάλεσε τρικυμία στα ήρεμα νερά του Ταγίπ με τον Κυριάκο. Όχι τόσο με την επίδοση της, αλλά με το πρότυπο που πέρασε στην ελληνική κοινωνία, σε μία εποχή που οι κυβερνώντες προσπαθούν να περάσουν πλεονεκτήματα που θα μπορούσε να έχει μία οθωμανική επαρχία…<br /><br />ΥΓ: Μετά την επιτυχία της Κλαυδίας, ο Νουρέγιεφ της πολιτικής, Κυριάκος Μητσοτάκης, έσπευσε να την συγχαρεί. Όπως ακριβώς έκανε μετά τη νίκη του Τραμπ όπου σε μία εντυπωσιακή πιρουέτα μίλησε για την ύπαρξη μόνο δύο φύλων και για την δικτατορία της μειοψηφίας… Απλά, μαγικός!<div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Εξοργισμένος ο Κυριάκος με τον θρίαμβο της Κλαυδίας

Ποια είναι αυτή η τραγουδιάρα που επιχειρεί να ταράξει τις υπέροχες σχέσεις Ελλάδας – Τουρκίας που με τόσο κόπο σφυρηλάτησε ο Βεζίρης μας; Η...

Διαβάστε την συνέχεια

Στο σφυρί οι περιουσίες των Κυπρίων στα Κατεχόμενα!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2025/05/katechomena-696x377.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="377" data-original-width="696" height="139" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2025/05/katechomena-696x377.jpg" width="280" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Πώς το καθεστώς Τατάρ «ξεπλένει» τους τίτλους στο άψε σβήσε και πουλάει παράνομα ξένη γη με το... αζημίωτο. Αλωνίζουν ανεξέλεγκτα Τουρκοκύπριοι και ξένοι σφετεριστές</span></h3>Μια καταδικαστική απόφαση κυπριακού δικαστηρίου εναντίον δύο γυναικών από την Ουγγαρία που διαφήμιζαν προς πώληση ελληνοκυπριακές περιουσίες στα Κατεχόμενα έδωσε το έναυσμα για να ανοίξει ο φάκελος των ελληνοκυπριακών περιουσιών που βρέθηκαν στο έλεος του ψευδοκράτους. Το θέμα προκαλεί πρόσθετες τριβές ανάμεσα στις δύο πλευρές στην Κύπρο, παραμονές της έναρξης της διαδικασίας για την πενταμερή του Ιουνίου από τη Μάρια Αγγέλα Ολγκίν Κουεγιάρ.Από τον Νικ. Σταυρουλάκι<br /><br />Η απόφαση του κυπριακού δικαστηρίου είχε να κάνει με θέμα διαφήμισης της παράνομης εκμετάλλευσης ελληνοκυπριακών περιουσιών. Οι γυναίκες παραδέχτηκαν τη δραστηριότητά τους και, επομένως, το ζήτημα είναι υπαρκτό και κρίσιμο. Σύμφωνα με πληροφορίες, η κυπριακή κυβέρνηση έχει δώσει εντολή στις αστυνομικές Αρχές να «ξεψαχνίσουν» όλες τις υποθέσεις καταπάτησης που έχουν καταγραφεί στην διάρκεια της τουρκικής κατοχής στο βόρειο τμήμα της Μεγαλονήσου.<br /><br />Η Λευκωσία επιλέγει να σηκώσει το θέμα της καταπάτησης των περιουσιών Ελληνοκυπρίων εν όψει της διαδικασίας για το Κυπριακό. Χιλιάδες ακίνητα Ελληνοκυπρίων έχουν περάσει σε ξένα χέρια διαφόρων, Τουρκοκυπρίων, εποίκων και ξένων, δημιουργώντας ακόμα μία δυσεπίλυτη πτυχή στο όλο κυπριακό ζήτημα.<br /><br />Η αναζήτηση «πλαισίου αντιμετώπισης» του προβλήματος έχει ήδη λάβει μορφή μετά την απόφαση του κυπριακού Κακουργιοδικείου. Η παράνομη εκμετάλλευση ελληνοκυπριακών περιουσιών στα Κατεχόμενα όσο και η δράση ξένων σφετεριστών ή συνεργατών τους πρέπει να αναγορευτούν σε μείζον θέμα διαπραγμάτευσης κατά τις συνομιλίες. Η σχετική καταδικαστική απόφαση έχει φέρει αποτέλεσμα.<br /><br />Η απόφαση και τα στοιχεία στα οποία στηρίζεται νομικά προσφέρουν στην κυπριακή πλευρά διπλωματικές και πολιτικές ευκαιρίες και καταδεικνύουν ότι στα μάτια των «οικονομιστών» που διαμορφώνουν γνώμη στη διεθνή κοινότητα δεν περνάει απαρατήρητη.<br /><br />Ηδη η Αστυνομία διερευνά στοιχεία που έχει στα χέρια της και έχει εκδώσει τα σχετικά εντάλματα σύλληψης προσώπων που έχουν ανάμειξη στις υποθέσεις. Η μεθόδευση της Λευκωσίας στοχεύει στην ανάδειξη ενός ακόμα «χαρτιού» στη διαπραγμάτευση επί των πτυχών του Κυπριακού, όταν ολοκληρωθεί η εν εξελίξει προκαταρκτική διαδικασία και αρχίσουν οι συνομιλίες.<br /><br />Σύμφωνα με πληροφορίες του κυπριακού «Φιλελεύθερου», διερευνώνται από ειδικό τμήμα της κυπριακής Αστυνομίας δεκάδες υποθέσεις σφετερισμού ελληνοκυπριακών περιουσιών και εκμετάλλευσης γης από επιχειρηματίες Τούρκους και Τουρκοκυπρίους με το αζημίωτο. Η γη «ξεπλένεται» με αφανείς διαδικασίες από τους τίτλους ιδιοκτησίας και εν συνεχεία πωλείται σε κάθε ενδιαφερόμενο, που συνήθως είναι Ρώσοι, Ουκρανοί, Ευρωπαίοι, Τούρκοι έποικοι και κάθε λογής «γνώστες» ή ανυποψίαστους. Αλλά συνήθως όλοι γνωρίζουν τι αγοράζουν, εφόσον επιλέγουν να αγοράσουν γη ή κτίσματα σε ένα κράτος που δεν έχει ουδεμία διεθνή αναγνώριση.<br /><br />Φαίνεται, ωστόσο, ότι η όλη ανακίνηση του θέματος με την καταδίκη των δύο γυναικών από το Κακουργιοδικείο Λευκωσίας έχει θορυβήσει το καθεστώς στο ψευδοκράτος, γεγονός που σημαίνει ότι συνιστά ισχυρό ατού στα χέρια του Προέδρου Ν. Χριστοδουλίδη και της ελληνοκυπριακής πλευράς. Ηδη οι αντιδράσεις από τα Κατεχόμενα καταδεικνύουν την αξία του ζητήματος.<br /><br />Ο Τατάρ εξοργίστηκε με την απόφαση, γεγονός που αποτυπώνεται στη μάλλον αμήχανη αντίδρασή του. Σε συνάντηση με μέλη του Τουρκοκυπριακού Εμπορικού Επιμελητηρίου ο ψευδοηγέτης Τατάρ ανέφερε ότι οι Ελληνοκύπριοι κάνουν ό,τι περνάει από το χέρι τους για να πλήξουν τους Τουρκοκυπρίους. «Αυτό που προσπαθεί να κάνει η ελληνοκυπριακή ηγεσία δεν θα διασφαλίσει το να εγκαταλείψουν οι Τουρκοκύπριοι τον δρόμο τους. Δεν θα εγκαταλείψουμε την πολιτική δύο κρατών. Αυτά που κάνει η ελληνοκυπριακή ηγεσία θα συσπειρώσουν πιο πολύ τον τουρκοκυπριακό λαό».<br /><br />Την ανακίνηση του θέματος στηρίζει η ελληνοκυπριακή κοινωνία διά των καθ’ ύλην φορέων της. Ο Παγκύπριος Δικηγορικός Σύλλογος (ΠΔΣ) σε σχετική ανακοίνωσή τονίζει: «Οι οποιεσδήποτε δικαστικές και νομικές διαδικασίες στις οποίες προβαίνουν οι συντεταγμένες Αρχές του κράτους που έχουν στόχο την επιβολή του νόμου και την προστασία των δικαιωμάτων των πολιτών δεν μπορούν παρά να μας βρίσκουν σύμφωνους, ως το επαγγελματικό σώμα των δικηγόρων της Κύπρου και ως συλλειτουργοί της Δικαιοσύνης. Ο ΠΔΣ θα συνεχίσει να στέκεται αρωγός τόσο στο κράτος όσο και στους πολίτες σε κάθε διεκδίκηση για υπεράσπιση του δικαίου και της προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων»<div><br />Η μεγάλη κοροϊδία με την «Επιτροπή Ακίνητης Περιουσίας»<br /><br />Στο μεταξύ, η λεγόμενη «Επιτροπή Ακίνητης Περιουσίας» στα Κατεχόμενα συστάθηκε με την ελπίδα ότι θα μπορούσε να αποτελέσει έναν αποτελεσματικό μηχανισμό για τη διαχείριση των θεμάτων που αφορούσαν ελληνοκυπριακές περιουσίες στο ψευδοκράτος. Παρουσιάστηκε από τις κατοχικές Αρχές ως ένας «εσωτερικός ένδικος μηχανισμός», που θα έδινε λύσεις στα προβλήματα τα οποία δημιουργούσαν προσφυγές των Ελληνοκύπριων νόμιμων ιδιοκτητών τους.<br /><br />Σύμφωνα με το Κυπριακό Πρακτορείο Ειδήσεων (ΚΥΠΕ), συνολικά 7.781 αιτήσεις υποβλήθηκαν στην «επιτροπή ακίνητης περιουσίας» μέχρι τα τέλη του προηγούμενου έτους, εκ των οποίων ολοκληρώθηκαν οι 1.861 και αποφασίστηκε η καταβολή αποζημιώσεων συνολικού ύψους 481.405.921 στερλινών. Σε δηλώσεις της η «πρόεδρος» της «Επιτροπής» Νοβμπέρ Βεχτσί ανέφερε ότι «μέχρι σήμερα έχουν αποφασίσει την επιστροφή περιουσίας για πέντε αιτήσεις, την ανταλλαγή και αποζημίωση για τρεις αιτήσεις και την επιστροφή και αποζημίωση για οκτώ αιτήσεις». Στόχος είναι -είπε- να συμβάλει σε μια συνολική λύση, παρέχοντας δίκαιες, γρήγορες και αποτελεσματικές λύσεις στην περιουσιακή διάσταση του Kυπριακού.<br /><br />Η «Επιτροπή» είναι ένας μηχανισμός αναγνωρισμένος από την Ευρωπαϊκή Ενωση που προέκυψε μετά το Σχέδιο Ανάν και βρίσκεται σε τέλμα. Δεν πραγματοποιεί πληρωμές εδώ και μεγάλο χρονικό διάστημα και η έλλειψη πολιτικής βούλησης για την ενεργό λειτουργία της θέτει υπό αμφισβήτηση ακόμη και την ύπαρξή της. Γεννώνται πολύπλοκα νομικά προβλήματα που θέτουν σε κίνδυνο ακόμη και τα ποσά που έλαβαν δικαιούχοι ή παρέλαβαν περιουσία ίσης αξίας.<br /><br />Τώρα, εάν είναι θεμιτή η προσφυγή Ελληνοκυπρίων σε κατοχική Αρχή για τη διεκδίκηση περιουσίας που έχει καταπατηθεί, είναι ένα άλλο ζήτημα ηθικής τάξης που κρίνεται με αυστηρότητα.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Στο σφυρί οι περιουσίες των Κυπρίων στα Κατεχόμενα!

Πώς το καθεστώς Τατάρ «ξεπλένει» τους τίτλους στο άψε σβήσε και πουλάει παράνομα ξένη γη με το... αζημίωτο. Αλωνίζουν ανεξέλεγκτα Τουρκοκύπρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η αλήθεια πίσω από την αναπάντεχη κίνηση του Τραμπ με τη Συρία. Ενέργεια και Τεχνητή Νοημοσύνη.

<img height="148" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2025/05/TRUMP-GOLANI-1-630x400.jpg" width="280" /><br /><br />Στο Ριάντ, ο Ντόναλντ Τραμπ ανέτρεψε τα δεδομένα, ανταλλάσσοντας στρατιωτικές επεμβάσεις με τεχνολογικές συμμαχίες, κυρώσεις με στρατηγικές και ατέρμονους πολέμους με οικονομικές ανατροπές.<br /><br />Η Μέση Ανατολή ίσως εισέρχεται σε μια νέα εποχή.<br /><br />Στις 13 Μαΐου 2025, στο περιθώριο του Φόρουμ Επενδύσεων Σαουδικής Αραβίας-ΗΠΑ, ο Τραμπ ανακοίνωσε την άρση των κυρώσεων κατά της Συρίας, μιας χώρας που μετρά πάνω από μια δεκαετία εμφυλίου πολέμου και οικονομικής καταστολής.<br /><br />Η απόφαση πάρθηκε με την παρότρυνση του Σαουδάραβα Πρίγκιπα Διαδόχου Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν, λίγους μήνες μετά την πτώση του Μπασάρ αλ-Άσαντ τον Δεκέμβριο του 2024 και την ανάληψη της εξουσίας από τον προσωρινό Πρόεδρο Αχμέντ αλ-Σαράα.<br /><br />Την επομένη, ο Τραμπ συναντήθηκε με τον αλ-Σαράα, πιέζοντάς τον να ενταχθεί στις Συμφωνίες του Αβραάμ και να εξομαλύνει τις σχέσεις της Συρίας με το Ισραήλ.<br /><br />Η γνωστή πλαστική χειρουργός και influencer Σίλα Ναζαριάν, σε μια εκρηκτική ανάρτηση στο Instagram, χαρακτήρισε την κίνηση «πυροβολισμό κατά κάθε παγκόσμιου θεσμού που νόμιζε ότι ακόμα ελέγχει τον κόσμο».<br /><br />Ωστόσο, η πράξη του Τραμπ δεν ήταν φιλανθρωπία: ήταν μια μελετημένη στρατηγική ανατροπή που αλλάζει το τοπίο στη Μέση Ανατολή, το παγκόσμιο εμπόριο και τη θέση των ΗΠΑ διεθνώς.<br />Τι κρύβεται πίσω από αυτή την τολμηρή απόφαση;<br /><br />Πέρα από την προοπτική αποκατάστασης της Συρίας –που θα μπορούσε να αποδειχθεί σωτήρια αν δεν υπονομευθεί– η κίνηση του Τραμπ αποτελεί μια γεωπολιτική σκακιστική κίνηση.<br /><br />Με τη στήριξη των κρατών του Κόλπου, η Συρία ετοιμάζεται να γίνει ο κόμβος ενός φιλόδοξου ενεργειακού διαδρόμου βασισμένου στην Τεχνητή Νοημοσύνη.<br /><br />Αυτή η πρωτοποριακή εμπορική οδός παρακάμπτει τα λιμάνια υπό κινεζικό έλεγχο και ανακατευθύνει τις ευρωπαϊκές ροές πετρελαίου μέσω διαύλων που ευθυγραμμίζονται με τις ΗΠΑ.<br /><br />Το σχέδιο συνδέει τον Κόλπο με την Ευρώπη μέσω Ιορδανίας και Ισραήλ, ενσωματώνοντας τεχνολογίες όπως αγωγούς πράσινου υδρογόνου και υποθαλάσσια καλώδια δεδομένων.<br /><br />Η δέσμευση της Σαουδικής Αραβίας για επενδύσεις 600 δισ. δολαρίων στις ΗΠΑ, εκ των οποίων 20 δισ. για κέντρα δεδομένων Τεχνητής Νοημοσύνης, υπογραμμίζει το μέγεθος αυτής της στροφής.<br /><br />«Ο Τραμπ δεν έστειλε στρατεύματα, έστειλε επιχειρηματικά σχέδια», σχολίασε εύστοχα η Ναζαριάν.<br /><br />Αντί για τις στρατιωτικές εμπλοκές των προκατόχων του, ο Τραμπ προκρίνει την οικονομική επιρροή, αποφεύγοντας τα δαπανηρά αδιέξοδα των «ατέλειωτων πολέμων».<div><br />Μια νέα εποχή συνεργασιών<br /><br />Ο Λευκός Οίκος προβάλλει ως απόδειξη αυτής της στρατηγικής μια συμφωνία όπλων 142 δισ. δολαρίων με τη Σαουδική Αραβία και ένα πακέτο 200 δισ. δολαρίων με τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, που περιλαμβάνει εξαγωγές ημιαγωγών για Τεχνητή Νοημοσύνη.<br /><br />Οι συμφωνίες αυτές ενισχύουν αμερικανικές εταιρείες όπως η Lockheed Martin, ενώ μειώνουν το κόστος παρατεταμένων στρατιωτικών επιχειρήσεων.<br /><br />Οι συνέπειες είναι τεράστιες. Για τη Συρία, η άρση των κυρώσεων ανοίγει τον δρόμο για μια προσπάθεια ανοικοδόμησης 400 δισ. δολαρίων, με τις σαουδαραβικές εταιρείες να διεκδικούν πρωταγωνιστικό ρόλο.<br /><br />Για την Ευρώπη, ο ενεργειακός διάδρομος προσφέρει τη δυνατότητα διαφοροποίησης των πηγών πετρελαίου και φυσικού αερίου, μειώνοντας την εξάρτηση από Ρωσία και Κίνα.<br /><br />Για τα κράτη του Κόλπου, η κίνηση αποτελεί ασπίδα έναντι του Ιράν και βήμα προς τεχνολογικά προηγμένες οικονομίες, με το Όραμα 2030 της Σαουδικής Αραβίας και το επενδυτικό σχέδιο 1,4 τρισ. δολαρίων των ΗΑΕ να πρωτοστατούν.</div><div><br />Κριτικές και αμφισβητήσεις<br /><br />Παρά τον ενθουσιασμό, η προσέγγιση του Τραμπ δεν είναι χωρίς επικρίσεις.<br /><br />Η άρση των κυρώσεων χωρίς έγκριση του Κογκρέσου, πολλές από τις οποίες θεσπίστηκαν το 2019, εγείρει νομικά ζητήματα.<br /><br />Οι προηγούμενοι δεσμοί του αλ-Σαράα με την Αλ Κάιντα τροφοδοτούν επιφυλάξεις για την αξιοπιστία της Συρίας ως εταίρου.<br /><br />Στο «Χ», οι απόψεις διίστανται: κάποιοι βλέπουν τη διπλωματία του Τραμπ ως τολμηρή καινοτομία, ενώ άλλοι φοβούνται ότι αφήνει περιθώριο σε Ρωσία και Τουρκία να καλύψουν το κενό εξουσίας στη Συρία.<br /><br />Ωστόσο, υποστηρικτές όπως η Ναζαριάν επιμένουν ότι η κίνηση αποκαλύπτει μια ιδιοφυή στρατηγική.<br /><br />«Πότε ήταν η τελευταία φορά που η εξωτερική πολιτική έφερε απτά αποτελέσματα;» ρωτά, επικαλούμενη μια δεκαετία αποτυχημένων επεμβάσεων.</div><div><br />Μια νέα προοπτική για την Αμερική<br /><br />Για τους Αμερικανούς, η προοπτική λιγότερων πολέμων και πιο προσιτών αμυντικών συμβολαίων είναι ιδιαίτερα ελκυστική.<br /><br />Όπως λέει η Ναζαριάν, «Μπορεί να μην συμφωνείς με τον τρόπο που παίζει, αλλά τα αποτελέσματα μιλούν από μόνα τους».<br /><br />Ο κόσμος παρακολουθεί με κομμένη την ανάσα, καθώς οι πύλες για μια νέα γεωπολιτική πραγματικότητα έχουν ανοίξει.<br /><br />Και αν το σχέδιο αποτύχει; Ο Τραμπ μπορεί πάντα να επαναφέρει τις κυρώσεις. Όπως λέει και η παροιμία, «χωρίς ρίσκο, δεν υπάρχει κέρδος».</div><div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /> Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η αλήθεια πίσω από την αναπάντεχη κίνηση του Τραμπ με τη Συρία. Ενέργεια και Τεχνητή Νοημοσύνη.

Στο Ριάντ, ο Ντόναλντ Τραμπ ανέτρεψε τα δεδομένα, ανταλλάσσοντας στρατιωτικές επεμβάσεις με τεχνολογικές συμμαχίες, κυρώσεις με στρατηγικές ...

Διαβάστε την συνέχεια

Αλήθεια κύριοι ποίοι διέπραξαν την Γενοκτονία των Ποντίων; Όνομα δεν έχουν;

<div><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSj2g5GnOEpucGKKMJl_jD89BTeEUMaz2NuYQ&s" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="168" data-original-width="300" height="145" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSj2g5GnOEpucGKKMJl_jD89BTeEUMaz2NuYQ&s" width="280" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Αλήθεια κύριοι ποίοι διέπραξαν την Γενοκτονία των Ποντίων, όνομα δεν έχουν; </span></h3>Ανατρέχοντας τους ιστότοπους της Προεδρίας της Ελληνικής Δημοκρατίας, της Bουλής των Ελλήνων, του Υπουργείου των Εξωτερικών, της Κυβέρνησης και του Πρωθυπουργού μέχρι, την 12η μεσημβρινή σήμερα, δεν βρήκαμε ούτε μια ανακοίνωση για την Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού, την οποία με νόμο αναγνώρισε η Βουλή των Ελλήνων.<br /><br />O νόμος 2193/94, που δημοσιεύτηκε στις 11 Μαρτίου 1994 στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως (Φύλλο 32 Α’) καθιερώνει την 19η Μαΐου ως Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας 353.000 Ελλήνων και Ελληνίδων του Πόντου.<br />Διαβάστε στο παρατιθέμενο site το πώς εξελίχθηκε στην αρχή της δεκαετίας του ’90 η κοινοβουλευτική διαδικασία αναγνώρισης της Γενοκτονίας.<br /><br />Επίτηδες το κάνουν;<br /><br />Η ανακοίνωση του Έλληνα Πρωθυπουργού στα κοινωνικά δίκτυα είναι δηλωτική της προσέγγισης του(ς) σχετικά με το ζήτημα της Γενοκτονίας του Ποντιακού ελληνισμού.<br /><br />Πρ:«Τιμούμε και εφέτος τη μνήμη χιλιάδων Ελλήνων του Πόντου» – πώς ακριβώς την τιμάτε, με ανάρτηση που αγνοεί νόμο του κράτους;<br /><br />Πρ:«που ξεριζώθηκαν από τις εστίες τους, εξοντώθηκαν και βασανίστηκαν» – Από ποιους ξεριζώθηκαν, εξοντώθηκαν και βασανίστηκαν; Δεν τους έχουμε ανακαλύψει ακόμη;<br /><br /><br /><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.<br /><br />

Αλήθεια κύριοι ποίοι διέπραξαν την Γενοκτονία των Ποντίων; Όνομα δεν έχουν;

Αλήθεια κύριοι ποίοι διέπραξαν την Γενοκτονία των Ποντίων, όνομα δεν έχουν; Ανατρέχοντας τους ιστότοπους της Προεδρίας της Ελληνικής Δημοκ...

Διαβάστε την συνέχεια

Γενοκτονία Ποντιακού Ελληνισμού

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQ76MYmF5-pniGO9EWYu5fowZ68cpFZjtmbXA&s" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="160" data-original-width="316" height="151" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQ76MYmF5-pniGO9EWYu5fowZ68cpFZjtmbXA&s" width="280" /></a></div><div><br /></div>Οι συστηματικές τουρκικές διώξεις του ποντιακού ελληνισμού από την Οθωμανική Αυτοκρατορία, άρχισαν το 1915 με σθεναρή και πολύμηνη αντίσταση των Ποντίων.<br /><br />Με την ανακωχή του Μούδρου (Οκτώβριος, 1918), η κατάσταση βελτιώθηκε προσωρινά, ωστόσο με την απόβαση του Ελληνικού Στρατού στη Σμύρνη (Μάιος,1919), με σκοπό την απελευθέρωση των ελληνικών πληθυσμών, αλλά και την προστασία των μειονοτικών πληθυσμών μέχρι την υπογραφή της τελικής συνθήκης ειρήνης, οι συνθήκες διαβίωσης των Ποντίων επιδεινώθηκαν.<br /><br />Μία μεγάλη γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού έλαβε χώρα με την πυρπόληση χωριών, τις λεηλασίες εκκλησιών και κατοικιών, τις επιχειρήσεις μαζικών δολοφονιών, τις απελάσεις, τα βασανιστήρια και τις πορείες στην έρημο, που οδήγησαν στον θάνατο 353.000 Έλληνες του Πόντου, ενώ 100.000 μετανάστευσαν στη Ρωσία, για να συναντήσουν άλλους ομογενείς τους εκεί.<br /><br />Μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση (1917) η κατάσταση των Ελλήνων Ποντίων της Νότιας Ρωσίας (Βατούμ) χειροτέρευε διαρκώς, με συνέπεια να ζητήσουν βοήθεια από το ελληνικό κράτος. Η ελληνική αποστολή συγκέντρωσε στατιστικές πληροφορίες για τον ελληνικό πληθυσμό της Ρωσίας και αφού περιέθαλψε τους απόρους μετέφερε – από τον Μάιο του 1920 έως τον Φεβρουάριο του 1921 – περίπου 53.000 Έλληνες στη Θεσσαλονίκη.<br /><br /><br />Στις 19 Μαΐου, ημέρα απόβασης του Κεμάλ Ατατούρκ στη Σαμψούντα του Πόντου (19 Μαΐου 1919), τελείται κάθε χρόνο στο Μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη επιμνημόσυνη δέηση, με συμμετοχή ποντιακών ενώσεων.<br /><br /><a href="https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/0/02/Kharput_Christian_refugees_-_C.D.Morris_-_National_Geographic%2C_Nov._1925.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="334" data-original-width="500" height="117" src="https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/0/02/Kharput_Christian_refugees_-_C.D.Morris_-_National_Geographic%2C_Nov._1925.jpg" width="280" /></a><br /><br /><a href="https://www.notia.gr/wp-content/uploads/2025/05/genoktonia-800x445.jpg?x16164" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="445" data-original-width="800" height="155" src="https://www.notia.gr/wp-content/uploads/2025/05/genoktonia-800x445.jpg?x16164" width="280" /></a><br /><br /><a href="https://pontosandaristera.wordpress.com/wp-content/uploads/2007/02/dsc04543.JPG?w=584" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="242" data-original-width="300" height="216" src="https://pontosandaristera.wordpress.com/wp-content/uploads/2007/02/dsc04543.JPG?w=584" width="280" /></a><br /><br /><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.<br /><br /><br /><br /><br /><br />

Γενοκτονία Ποντιακού Ελληνισμού

Οι συστηματικές τουρκικές διώξεις του ποντιακού ελληνισμού από την Οθωμανική Αυτοκρατορία, άρχισαν το 1915 με σθεναρή και πολύμηνη αντίσταση...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι ΗΠΑ επείγονται για εκεχειρία επειδή η Ουκρανία καταρρέει. Η Ρωσία πανίσχυρη με συντριπτική προέλαση.

<img height="165" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/319c685d0a0dfd216a497dcfe1987293_XL.jpg" width="280" /><br /><br /><div>Η ρωσική προέλαση είναι ο βασικός λόγος που η Δύση ζητά εκεχειρία - Εάν η Ουκρανία καταρρεύσει δεν θα έχει κανένα διαπραγματευτικό χαρτί σε πιθανές συνομιλίες<br /><br />Ο Αμερικανός πρόεδρος Donald Trump βιάζεται να έχει μία προσωπική συνάντηση με τον Ρώσο ομόλογό του Vladimir Putin ενώ θα έχει επείγουσα τηλεφωνική επικοινωνία μαζί του τη Δευτέρα 19 Μαΐου 2025.<br />Αυτό εξηγείται από τον πανικό που επικρατεί στις τάξεις του ουκρανικού στρατού, καταγράφεται απώλεια διαπραγματευτικών θέσεων για το Κίεβο.<br />Οι Ρωσικές Ένοπλες Δυνάμεις διαλύουν τον ουκρανικό στρατό σε δύο κατευθύνσεις.<br /><br />Οι Ουκρανοί παραδέχονται τη ρωσική προέλαση - Η αλήθεια δεν κρύβεται<br /><br />Τα ουκρανικά στρατιωτικά μέσα ενημέρωσης στην πλατφόρμα του Telegram έχουν πάψει να καμουφλάρουν τον πανικό που επικρατεί στις Ουκρανικές Ένοπλες Δυνάμεις.<br />Ένας από τους συντάκτες ο Bogdan Miroshnikov γράφει ότι οι Ένοπλες Δυνάμεις της Ρωσίας «έχουν μια άνευ όρων πρωτοβουλία» ταυτόχρονα σε δύο κατευθύνσεις - προς το Pokrovsk από τα ανατολικά και προς την Konstantinovka από τα νότια.<br />Σύμφωνα με τον ίδιο, έχοντας ξεκινήσει την επίθεση κατά μήκος των νότιων διαδρομών στην Konstantinovka, οι Ένοπλες Δυνάμεις της Ρωσίας μετακινούν τη μία πτέρυγα από το Alexander και τη Romanovka προς τη Yablonivka και το Alexandro-Kalinovo (νότια προάστια της Konstantinovka, ) «σε συνθήκες απόλυτης υπεροχής».<br />Η δεύτερη πτέρυγα στράφηκε προς τα δυτικά και προχώρησε από τη Malinovska και τη Novaya Poltavka προς το Novogosognostic προς την κατεύθυνση του Mirnograd, προάστιο του Pokrovsk.<br />Και στις δύο κύριες κατευθύνσεις της διείσδυσης για τους Ουκρανούς έχουν σχηματιστεί επιχειρησιακά περιβάλλοντα (cauldles).<br />Επίσης, σύμφωνα με τον ίδιο, ρωσικές δυνάμεις διέσχισαν σιδηροδρομικώς τη διαδρομή από το Toretsk – Konstantinovka και αυτό είναι μια «επανάληψη του Ocheretino ».<br /><img height="187" src="https://www.bankingnews.gr/image/map_donetsk.jpeg" width="280" /><br />Κατάληψη Pokrovsk και Konstantinovka<br /><br />Σύμφωνα με την πρόβλεψη του Miroshnikov, το Pokrovsk και την Konstantinovka οι Ρώσοι θα τα καταλάβουν κατά τη διάρκεια της θερινής εκστρατείας.<br />Ακόμα και ο στρατιωτικός αναλυτής Konstantin Mashovets, ο οποίος πάντα υποβαθμίζει την επιτυχία της Μόσχας μιλάει επίσης για επικίνδυνες διεισδύσεις των Ρωσικών Ενόπλων Δυνάμεων σε αυτές τις περιοχές.<br />Ο λογαριασμός στο Telegram «Officer +» επισημαίνει ένα άλλο θέμα.<br />Μετά την κατάληψη του Torsky ανοίγει ο δρόμος για το Yampol και «απειλείται ολόκληρη η ομάδα των ουκρανικών στρατευμάτων στο δασαρχείο του Serebryansk που ελέγχει το Seversk.<br /><br />Μαζικές λιποταξίες<br /><br />Την ίδια στιγμή στον ουκρανικό στρατό αυξάνονται οι λιποταξίες και δημιουργούνται συνθήκες ανταρσίας.<br />Στρατιώτες εγκαταλείπουν μαζικά τις θέσεις τους.<br />Εδώ, υπάρχει σαφώς μια τάση να κατηγορείται η ανώτατη στρατιωτική ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων της Ουκρανίας για προδοσία ενώ το στράτευμα βρίσκεται σε αποσύνθεση.<br />Η επιτυχία των Ρωσικών Ενόπλων Δυνάμεων, όπως υποδεικνύεται από Ρώσους και Ουκρανούς ειδικούς, παρέχει ένα πλεονέκτημα που επιτεύχθηκε σε ανθρώπινο δυναμικό και ισχύ πυρός, συμπεριλαμβανομένων των UAV.<br />Οι Ουκρανοί γράφουν ότι είναι απαραίτητο να σκεφτούμε τα προστατευτικά δίχτυα από τα drones γύρω από το Kramatorsk προς όλες τις κατευθύνσεις, διαφορετικά η εφοδιαστική τους θα καταρρεύσει.<br /><br />Τα συστατικά της ρωσικής επιτυχίας<br /><br />Ο Ρώσος στρατιωτικός αναλυτής Yuri Podolyaka αναφέρει και άλλα στοιχεία για την επιτυχία των ρωσικών ενόπλων δυνάμεων:<br /><br />1. Απόλυτα καταρτισμένοι στρατιωτικοί ηγέτες.<br />2. Λαμβάνονται υπόψη οι προειδοποιήσεις αναγνώρισης και δεν υπάρχει υποτίμηση του εχθρού.<br />3. Υπάρχει μια ικανή πολεμική ενίσχυση των στρατευμάτων και τεχνική υποστήριξη.<br /><br />Ο Podolyaka χαρακτηρίζει στρατηγική νίκη - αυτή είναι η απελευθέρωση του Bogatyr - η οποία ανοίγει τον δρόμο για μια ευρεία επίθεση στα σύνορα του Donetsk με την περιοχή του Dnepropetrvosk.<br /><br />Έτσι, η Ρωσία έχει ισχυρή θέση στις διαπραγματεύσεις με τις HΠΑ, επειδή βρίσκεται πολύ κοντά στην πλήρη απελευθέρωση της Λαϊκής Δημοκρατίας του Donetsk με πρόσβαση στην περιοχή του Dnepropetrovsk.<br />Οι ΗΠΑ δεν έχουν τίποτα να απαντήσουν στρατιωτικά αν δεν θέλουν να κλιμακώσουν, σε οικονομικό επίπεδο και έτσι εξαντλούνται στις διαπραγματεύσεις.<br />Ως εκ τούτου, ο πρόεδρος των ΗΠΑ Donald Trump βιάζεται για την κήρυξη της εκεχειρίας, ελπίζοντας να δώσει στους Ουκρανούς την ευκαιρία να μην καταρρεύσουν και χάσουν τα πάντα σε πιθανές συνομιλίες.<br />Αλλά ακόμα κι αν ο Ρώσος πρόεδρος Vladimir Putin προχωρήσει σε αυτήν για πολιτικούς λόγους, δεν σημαίνει πως το Κίεβο και οι πάτρονές του θα επιτύχουν τους στόχους τους και η Ρωσία δεν θα ενισχυθεί αυτή τη στιγμή.<br /><br />«Οι ανόητοι Ουκρανοί στρατηγοί και οι αποστολές αυτοκτονίας»<br /><br />Εν τω μεταξύ το Γενικό Επιτελείο των Ενόπλων Δυνάμεων της Ουκρανίας (AFU) ανακοίνωσε τη δημιουργία ομάδας για τη λεπτομερή μελέτη της δήλωσης του διοικητή του τάγματος της 47ης ξεχωριστής μηχανοκίνητης ταξιαρχίας «Magura» Alexander Shirshin όπως αποκαλύπτει το RBC.<br />Νωρίτερα, ο Shirshin κατηγόρησε την ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων για «αποστολές αυτοκτονίας», οι οποίες οδήγησαν σε αδικαιολόγητες απώλειες προσωπικού στην περιοχή Kursk.<br />Σε αυτό το πλαίσιο, ο στρατιωτικός υπέβαλε έκθεση για την αποπομπή της στρατιωτικής ηγεσίας.<br />Εκπρόσωποι του Γενικού Επιτελείου των Ενόπλων Δυνάμεων της Ουκρανίας υποσχέθηκαν να μελετήσουν διεξοδικά όλες τις διαταγές και τις εντολές των επικεφαλής των μονάδων που συμμετείχαν στην εισβολή στην ρωσική περιοχή.<br />«Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της έρευνας, θα ληφθούν οι κατάλληλες αποφάσεις» αναφέρει η δήλωση.<br />Ο Shirshin υποστήριξε ότι η αξιολόγηση από τον ουκρανικό στρατό της πραγματικής κατάστασης στην Kurshchina «δεν αντιστοιχούσε ούτε στην πραγματικότητα ούτε στις δυνατότητες» των μονάδων των Ενόπλων Δυνάμεων της Ουκρανίας.<br />«Το να χαθείς, να τρέμεις για τον ανόητο στρατηγό, εκτός από την αποτυχία, δεν οδηγεί πουθενά», τόνισε ο Sirshin.<br />Υποστηρίζει πως το ηθικό του ουκρανικού στρατού είναι σε ιδιαίτερα χαμηλό επίπεδο.<br />Σύμφωνα με τον ίδιο, αρκετοί Ουκρανοί στρατιώτες δεν καταλαβαίνουν γιατί πρέπει να συνεχίσουν να πολεμούν.<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Οι ΗΠΑ επείγονται για εκεχειρία επειδή η Ουκρανία καταρρέει. Η Ρωσία πανίσχυρη με συντριπτική προέλαση.

Η ρωσική προέλαση είναι ο βασικός λόγος που η Δύση ζητά εκεχειρία - Εάν η Ουκρανία καταρρεύσει δεν θα έχει κανένα διαπραγματευτικό χαρτί σε ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η επίθεση της Hamas το 2023 είχε στόχο να εμποδίσει την ειρήνη ανάμεσα σε Ισραήλ – Σαουδική Αραβία.

<img height="139" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/b38dcc659417badc5f5d932b91fb29c4_XL.jpg" width="280" /><br /><div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η φρικτή επίθεση της Hamas στις 7 Οκτωβρίου δεν ήταν μόνο τρομοκρατική ενέργεια, αλλά μια συνειδητή απόπειρα παρεμπόδισης της ειρήνης μεταξύ Ισραήλ και Σαουδικής Αραβίας.</span></h3>Νέα εσωτερικά έγγραφα της Hamas που ήρθαν στο φως της δημοσιότητας από τις ισραηλινές δυνάμεις και παρουσιάστηκαν από τη Wall Street Journal, επιβεβαιώνουν μια θεωρία που πολλοί ανέφεραν ήδη από τον Οκτώβριο του 2023: η φρικτή επίθεση της Hamas στις 7 Οκτωβρίου δεν ήταν μόνο τρομοκρατική ενέργεια, αλλά μια συνειδητή απόπειρα παρεμπόδισης της ειρήνης μεταξύ Ισραήλ και Σαουδικής Αραβίας.<br />Τα πρακτικά μυστικής σύσκεψης, που εντοπίστηκαν σε σήραγγες της Hamas στη Γάζα, περιέχουν δηλώσεις του Yahya Sinwar — ηγετικού στελέχους της οργάνωσης, που σκοτώθηκε από τους Ισραηλινούς.<br />Ο Sinwar εκφράζει τον έντονο φόβο του ότι η εξομάλυνση σχέσεων Ισραήλ–Σαουδικής Αραβίας θα άνοιγε τον δρόμο για την πλήρη περιθωριοποίηση του παλαιστινιακού ζητήματος.<br /><br />«Ώρα για μια εξαιρετική πράξη»<br /><br />Σύμφωνα με τα πρακτικά της συνάντησης που χρονολογούνται στις 2 Οκτωβρίου 2023, μόλις πέντε ημέρες πριν την επίθεση, ο Sinwar ανέφερε:<br />«Η συμφωνία εξομάλυνσης μεταξύ Σαουδικής Αραβίας και Σιωνιστών προχωρά σημαντικά. Πρέπει να σταματήσει.»<br />Ο στόχος του; Μια ενέργεια που θα «ανατρέψει τους στρατηγικούς συσχετισμούς στη Μέση Ανατολή» και θα εμποδίσει την οριστική «κανονικοποίηση» των σχέσεων μεταξύ Ισραήλ και αραβικού κόσμου. Μια τέτοια εξέλιξη, πίστευε, θα ισοδυναμούσε με τον θάνατο του παλαιστινιακού αγώνα για κρατική υπόσταση.<br /><br />Η Σαουδαραβική «στροφή» και ο φόβος της απομόνωσης<br /><br />Το παρασκήνιο είναι γνωστό: Η κυβέρνηση Biden επιχειρούσε μέχρι και το 2023 να «κλείσει» το πολυπόθητο deal μεταξύ Ισραήλ και Σαουδικής Αραβίας, με κίνητρα όπως:<br /><br />• αμερικανική υποστήριξη σε πυρηνικό πρόγραμμα για ειρηνική χρήση,<br /><br />• μείωση περιορισμών στην αγορά όπλων.<br /><br />Η υπογραφή αυτής της συμφωνίας —στα πρότυπα των Συμφωνιών του Αβραάμ (Abraham Accords) που ξεκίνησαν επί πρώτης θητείας Trump— θα ήταν ένα ισχυρό διπλωματικό πλήγμα για την παλαιστινιακή υπόθεση. Όχι μόνο λόγω του συμβολισμού της, αλλά και επειδή θα περιόριζε τη ροή χρηματοδότησης και εξοπλισμού προς οργανώσεις όπως η Hamas και η Ισλαμική Jihad.<br /><br />Η «εξαιρετική πράξη» και οι συνέπειές της<br /><br />Η Hamas, κατά τα φαινόμενα, δεν περίμενε παθητικά την απομόνωση.<br />Προετοίμαζε για πάνω από δύο χρόνια ένα χτύπημα που θα προκαλούσε σοκ και χάος. Το αποτέλεσμα ήταν μια από τις πιο αιματηρές και μακρόχρονες συγκρούσεις Ισραήλ–Γάζας, με:<br /><br />• Χιλιάδες Ισραηλινούς νεκρούς<br /><br />• Δεκάδες χιλιάδες Παλαιστίνιους θύματα και τραυματίες<br /><br />• Ανυπολόγιστη καταστροφή στη Λωρίδα της Γάζας<br /><br />Η ειρήνη δεν ήρθε. Αντιθέτως, ο πόλεμος διεύρυνε το χάσμα.<br /><br />Ειρήνη χωρίς παλαιστινιακό κράτος; Μάλλον αδύνατο<br /><br />Η ελπίδα για ένα ανεξάρτητο παλαιστινιακό κράτος μοιάζει σήμερα πιο μακρινή από ποτέ.<br />Το Ισραήλ αρνείται κάθε συζήτηση όσο η Hamas υπάρχει, ενώ ο Netanyahu έχει επανειλημμένα απορρίψει ακόμα και τον ρόλο της Παλαιστινιακής Αρχής στη Γάζα.<br />Και η διεθνής κοινότητα; Παρά τις καταδίκες και τις εκκλήσεις για εκεχειρία, η ουσία είναι μία: Καμία σοβαρή ειρηνευτική διαδικασία δεν βρίσκεται σε εξέλιξη.<br />Η επίθεση της 7ης Οκτωβρίου δεν ήταν αυθόρμητη.<br />Ήταν το αποτέλεσμα ενός στρατηγικού υπολογισμού της Hamas για να εμποδίσει μια νέα γεωπολιτική πραγματικότητα που θα την άφηνε εκτός παιχνιδιού. Και πράγματι —προς το παρόν— πέτυχε.<br />Η εξομάλυνση Ισραήλ–Σαουδικής Αραβίας έχει «παγώσει».<br />Όμως το τίμημα ήταν τραγικό, και το μέλλον της ειρήνης ακόμα πιο δυσοίωνο.<br /><br /><a href="www.bankingnews.gr /">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η επίθεση της Hamas το 2023 είχε στόχο να εμποδίσει την ειρήνη ανάμεσα σε Ισραήλ – Σαουδική Αραβία.

Η φρικτή επίθεση της Hamas στις 7 Οκτωβρίου δεν ήταν μόνο τρομοκρατική ενέργεια, αλλά μια συνειδητή απόπειρα παρεμπόδισης της ειρήνης μεταξύ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ουκρανοί και Ρώσοι «αμετακίνητοι» στην Τουρκία: Το αδιέξοδο της Κωνσταντινούπολης και τα όρια της υπομονής Τραμπ.

<a href="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2025/05/IMG_3471.jpg"><img height="140" src="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2025/05/IMG_3471.jpg.pagespeed.ce.hH9QFQIl9h.jpg" width="280" /></a><br /><br /><b>Γιώργος Σκαφιδάς</b><br />Τρία (και βάλε) χρόνια έπειτα από την έναρξη του πολέμου στην Ουκρανία, οι αντιμαχόμενες πλευρές παρουσιάζονται πια να ερίζουν όχι για το οριστικό τέλος του πολέμου αλλά για μια προσωρινή ανάπαυλα – όχι για την προοπτική οριστικής επίλυσης της διένεξης αλλά για τους όρους που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε μια όσο το δυνατόν μεγαλύτερης διάρκειας κατάπαυση του πυρός.<br /><br />Υπό αυτήν την έννοια, οι διαπραγματεύσεις είναι τώρα «πιο πίσω» από ό,τι ήταν την τελευταία φορά που Ρώσοι και Ουκρανοί διαπραγματεύθηκαν απευθείας μεταξύ τους, το 2022.<br /><br />Εν έτει 2025 πια, οι Ουκρανοί κυνηγούν μια συνολική κατάπαυση του πυρός, με πρωταρχικό στόχο να ανακόψουν κάθε περαιτέρω ρωσική επέκταση που θα οδηγεί σε μεγαλύτερες εδαφικές απώλειες για το Κίεβο.<br /><br />Οι Ρώσοι, στον αντίποδα, τρέχουν να πάρουν όσο περισσότερα μπορέσουν, εκμεταλλευόμενοι την ανοχή που δείχνει -προς το παρόν- απέναντι στη ρωσική ηγεσία ο Ντόναλντ Τραμπ.<br /><br />Η διοίκηση Τραμπ δεν ενδιαφέρεται να λύσει επί της ουσίας το Ουκρανικό. Εάν μπορούσε να το κάνει χωρίς ιδιαίτερο κόπο, προφανώς θα το έκανε.<br /><br />Ωστόσο, με βάση τα σημερινά δεδομένα, δεν είναι διατεθειμένη να πάρει επ΄ ώμου την καυτή πατάτα μιας διαπραγμάτευσης που αγγίζει πολύ ευρύτερα ζητήματα, όπως είναι εκείνα της ευρύτερης αρχιτεκτονικής ασφαλείας (που ευλόγως θέτει η Μόσχα) και των μεταπολεμικών εγγυήσεων ασφαλείας (που ορθώς ζητάει το Κίεβο).<br /><br />Η διοίκηση Τραμπ θα ήταν ευχαριστημένη απλώς με ένα «τέλος των εχθροπραξιών», το οποίο θα μπορούσε εν συνεχεία να πουλήσει επικοινωνιακά ως «τέλος του πολέμου». Ακόμη κι αυτό ωστόσο, όπως αποδεικνύεται στην πράξη, είναι πολύ δύσκολο, αφού η ρωσική πλευρά δεν επιθυμεί το τέλος των εχθροπραξιών και η Ουάσιγκτον -προς το παρόν- δεν την πιέζει επαρκώς ώστε να το επιθυμήσει.<br /><br />Όσα έλαβαν χώρα τα τελευταία 24ωρα στην Τουρκία (σε Αττάλεια, Άγκυρα και εν συνεχεία, την Παρασκευή, στην Κωνσταντινούπολη) είναι ενδεικτικά των χασμάτων που παραμένουν μεταξύ των αντιμαχομένων αλλά και των διαμεσολαβητών.<br /><br />Οι Ευρωπαίοι (ο Φρίντριχ Μερτς, ο Ντόναλντ Τουσκ, ο Μιρ Στάρμερ και ο Εμανουέλ Μακρόν στις 10 Μαΐου από το Κίεβο) ένωσαν τις φωνές τους, καλώντας τον Πούτιν να προχωρήσει σε μια συνολική κατάπαυση του πυρός διάρκειας τουλάχιστον 30 ημερών.<br /><br />Σε διαφορετική περίπτωση, όπως διεμήνυσαν, θα ακολουθήσουν νέες κυρώσεις σε βάρος της Μόσχας. Κάτι ανάλογο λέει, όμως, το τελευταίο διάστημα και η αμερικανική πλευρά, όταν καλεί σε εκεχειρία και αφήνει -κι εκείνη- ανοιχτό το ενδεχόμενο επιβολής νέων κυρώσεων στη Ρωσία.<br /><br />Όσα ανέφεραν οι Μερτς, Μακρόν, Τουσκ και Στάρμερ το περασμένο Σάββατο (10 Μαΐου) από το Κίεβο είχαν, άλλωστε, την στήριξη και του Ντόναλντ Τραμπ, τον οποίο οι Ευρωπαίοι ηγέτες είχαν ενημερώσει νωρίτερα.<br /><br />Απέναντι σε αυτά τα αιτήματα της Δύσης, ο Πούτιν απάντησε προτείνοντας τη διεξαγωγή ρωσο-ουκρανικών συνομιλιών, τις οποίες όμως φρόντισε να ναρκοθετήσει (στέλνοντας αντικρουόμενα μηνύματα αναφορικά με τη σύνθεση της ρωσικής αντιπροσωπείας, την ατζέντα και τις ρωσικές διαθέσεις).<br /><br />Οι εν λόγω συνομιλίες, οι πρώτες που πραγματοποιούνται απευθείας μεταξύ Ρώσων και Ουκρανών μετά το 2022, τελικώς πραγματοποιήθηκαν στην Κωνσταντινούπολη, όχι στις 15 Μαΐου όπως ήταν αρχικά προγραμματισμένο, αλλά μια ημέρα μετά, στις 16.<br /><br />Ο Πούτιν δεν ήταν εκεί, ούτε και ο Λαβρόφ, πλην όμως ο Αμερικανός ΥΠΕΞ Μάρκο Ρούμπιο ήταν. Ο Ζελένσκι, ο οποίος βρέθηκε την προηγούμενη ημέρα στην Άγκυρα για επαφές με τον Ερντογάν, είχε εν τω μεταξύ φύγει από την Τουρκία, ενώ και ο Τραμπ, ο οποίος είχε αφήσει ανοιχτό το ενδεχόμενο να μεταβεί στην Τουρκία, τελικώς ήταν απών.<br /><br />Όσο για τις διαπραγματεύσεις, εκείνες, αντί να ανοίξουν τον δρόμο για πιθανές συγκλίσεις, επιβεβαίωσαν το χάσμα, το οποίο όπως φαίνεται διευρύνεται.<br /><br />Η ουκρανική πλευρά καταγγέλλει ότι οι Ρώσοι προσήλθαν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων στην Κωνσταντινούπολη με απολύτως μαξιμαλιστικές απαιτήσεις (για παράδειγμα περί απόσυρσης των ουκρανικών δυνάμεων όχι από το ρωσικό Κουρσκ αλλά από ουκρανικά εδάφη) προκειμένου έτσι να απομακρύνουν χρονικά την όποια προοπτική εκεχειρίας.<br /><br />Με βάση αυτήν την ανάγνωση, η Μόσχα ποντάρει στην αδυναμία των Ουκρανών από τη μία πλευρά και στην κόπωση των Ευρωπαίων από την άλλη, θεωρώντας ότι στην παρούσα φάση έχει το πάνω χέρι με τις ευλογίες και την ανοχή της νέας αμερικανικής διοίκησης.<br /><br />Ο Ντόναλντ Τραμπ θα μπορούσε, εάν το ήθελε, όντως να αλλάξει τα δεδομένα σε βάρος των Ρώσων, πλην όμως προς το παρόν (σ.σ. ως την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές το απόγευμα της Παρασκευής) δεν φαίνεται να θέλει να ασκήσει σημαντικά μεγαλύτερη πίεση στη Μόσχα.<br /><br />Θα μπορούσε, άραγε, αυτό να αλλάξει το προσεχές διάστημα; Σύμφωνα πάντως με αμερικανικά δημοσιεύματα (Politico/National Security Daily), υπάρχουν Ρεπουμπλικανοί πίσω στην Ουάσιγκτον που «πλέον χάνουν την υπομονή τους με τη Ρωσία».<div><br /></div><div><a href="https://www.amynanet.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ουκρανοί και Ρώσοι «αμετακίνητοι» στην Τουρκία: Το αδιέξοδο της Κωνσταντινούπολης και τα όρια της υπομονής Τραμπ.

Γιώργος Σκαφιδάς Τρία (και βάλε) χρόνια έπειτα από την έναρξη του πολέμου στην Ουκρανία, οι αντιμαχόμενες πλευρές παρουσιάζονται πια να ερίζ...

Διαβάστε την συνέχεια

<img height="175" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2025/05/bolodimir-zelensky-constantinoupoli-erdogan-tourkia-europi-SLpress--825x645.jpg" width="280" /><br /><div><br /><b>ΚΑΠΟΥΤΣΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ</b><br />Οι συνομιλίες στην Κωνσταντινούπολη και η περιοδεία Τραμπ στη Μέση Ανατολή σηματοδοτούν νέα γεωστρατηγικά δεδομένα. Η Άγκυρα κεφαλαιοποιεί το διεθνές κενό ισχύος, ενώ η Ελλάδα παρακολουθεί χωρίς στρατηγικό αντίβαρο.<br /><br />Τα όσα διαδραματίζονται στη Μέση Ανατολή και την Ουκρανία, με την επίσκεψη του Προέδρου των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τράμπ, στην Αραβική Χερσόνησο και τις παράλληλες συνομιλίες για το μεταπολεμικό μέλλον της Ουκρανίας στην Κωνσταντινούπολη, δεν είναι ούτε απόμακρες, ούτε ουδέτερες εξελίξεις για την Ελλάδα. Αντιθέτως, διαμορφώνουν ένα ρευστό γεωπολιτικό περιβάλλον, όπου αναδύονται νέοι “ρυθμιστές”, με την Άγκυρα να επιδιώκει και να επιτυγχάνει εν μέρει, την αναβάθμισή της σε περιφερειακή δύναμη διαμεσολάβησης.Η επιλογή της Κωνσταντινούπολης ως τόπου κρίσιμων διπλωματικών διεργασιών δεν είναι σύμπτωση.<br /><br />Αντανακλά τη συστηματική προσπάθεια της Άγκυρας να παγιώσει ρόλο γέφυρας μεταξύ Ανατολής και Δύσης, αξιοποιώντας τις ρωγμές του διεθνούς συστήματος. Ενισχύεται η τουρκική διπλωματική αυτοπεποίθηση και από την ανοχή ή και τη σιωπηρή ενθάρρυνση ισχυρών διεθνών δρώντων (ΗΠΑ, Ρωσίας, Γερμανίας, Ιταλίας), που δεν αποκλείεται να μεταφραστεί σε πιέσεις προς την Αθήνα, στο όνομα μιας δήθεν “αμοιβαίας κατανόησης” σε ζητήματα ελληνικού ενδιαφέροντος, δηλαδή σε διευθετήσεις που εξυπηρετούν τις τουρκικές αναθεωρητικές αξιώσεις, εις βάρος των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων.<br /><br />Η αναβάθμιση της Τουρκίας σε γεωπολιτικό “κόμβο” δεν συνιστά, απλώς, διπλωματική επιτυχία της Άγκυρας, είναι παράλληλα και ένδειξη ελληνικής στρατηγικής αμηχανίας. Στην καρδιά της Κωνσταντινούπολης, στο ανάκτορο Ντολμά Μπαχτσέ, εκεί όπου η Ιστορία συναντά τις γεωπολιτικές σκιές της, διεξήχθη την Παρασκευής 16 Μαΐου 2025, ο πρώτος γύρος διπλωματικών επαφών, μεταξύ Ρωσίας, Ουκρανίας, ΗΠΑ και Τουρκίας και με την ηχηρή απουσία της ΕΕ. Η συνάντηση στην Κωνσταντινούπολη επιβεβαίωσε την διάσταση απόψεων των εμπολέμων.<br /><br />Οι απαιτήσεις της Ρωσίας για ουκρανική υποχώρηση από κατεχόμενες περιοχές δεν συνιστούν διαπραγμάτευση, αλλά τελεσίγραφο. Η Ουκρανία, δεν μπορεί να αποδεχθεί εδαφικό ακρωτηριασμό ως τίμημα για το τέλος των εχθροπραξιών. Η Ρωσία, επειδή εκτιμά ότι είναι η νικήτρια του πολέμου, αξιώνει την de facto αναγνώριση των εδαφών που κατέχει στην Ανατολική Ουκρανία. Η Ουκρανία παλεύει για την επιβίωσή της ως κυρίαρχο κράτος και απορρίπτει τις ρωσικές αξιώσεις. Οι ΗΠΑ προωθούν τα Ευρασιατικά τους συμφέροντα, αφού εξασφάλισαν τις σπάνιες γαίες της Ουκρανίας, μέρος από τους ενεργειακούς της πόρους και την ανοικοδόμηση της κατεστραμμένης Ουκρανίας.<br /><br />Η Ευρώπη είναι απούσα, θεάται απλώς την εξέλιξη ενός πολέμου που θα καθορίσει το μέλλον της. Οι συνομιλίες στην Κωνσταντινούπολη μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας, οι οποίες, πριν από έναν χρόνο, παρουσιάστηκαν ως “ιστορικό παράθυρο ευκαιρίας” για τον τερματισμό του πολέμου, κατέρρευσαν αθόρυβα και χωρίς ουσιαστικό αποτέλεσμα. Όχι επειδή έλειψαν οι δηλώσεις καλής θέλησης, αλλά επειδή περίσσεψαν οι αυταπάτες.<br /><br />ΗΠΑ, Ουκρανία, Μέση Ανατολή και Τουρκία<br /><br />Η περιοδεία του Αμερικανού Προέδρου, Ντοναλντ Τραμπ, σε Ριάντ, Ντόχα και Άμπου Ντάμπι, συνιστά μια ριζικά νέα γεωπολιτική τομή. Η αιφνιδιαστική συνάντηση του Προέδρου των ΗΠΑ με τον νέο Σύρο ηγέτη, Αχμέντ αλ-Σαράα, και η ανακοίνωση άρσης των αμερικανικών κυρώσεων εναντίον της Δαμασκού, επανατοποθετούν τις ΗΠΑ στο κέντρο των εξελίξεων. Το νέο συριακό καθεστώς, που αναδύθηκε μετά την ανατροπή του Άσαντ, φαίνεται να αποκηρύσσει το τρομοκρατικό παρελθόν του, να αποστασιοποιείται από το σκληροπυρηνικό και Θεοκρατικό καθεστώς της Τεχεράνης και επιχειρεί προσέγγιση με τη Δύση, με προοπτική την πιθανή ένταξή του στις Συμφωνίες του Αβραάμ, αλλά και σε συμμαχία με την Τουρκία.<br /><br />Η Τουρκία, παρά τις εντάσεις του παρελθόντος με τις ΗΠΑ, αναβαθμίζεται, ως κρίσιμος περιφερειακός παράγοντας σταθερότητας. Ο Ταγίπ Ερντογάν συμμετέχει στον διάλογο, υπό τον Αμερικανό πρόεδρο, για τη μετεξέλιξη της Συρίας και εξασφαλίζει την αμερικανική ανοχή, για τον στρατιωτικό της ρόλο της Τουρκίας, στις κουρδικές περιοχές του Της Βόρειας Συρίας. Μια εντυπωσιακή ακόμη εξέλιξη είναι ότι ο Πρόεδρος Τραμπ εκφράζει την πρόθεσή του να ξεκινήσει διάλογο με το Ιράν, υπό την προϋπόθεση αποχώρησης της Τεχεράνης από τη Συρία και του τερματισμού της υποστήριξης της σε τρομοκρατικά δίκτυα.<br /><br />Οι κινήσεις αυτές προκαλούν προφανή ανησυχία στο Ισραήλ. Ο Νετανιάχου δεν κρύβει τη δυσφορία του, για τη μονομερή προσέγγιση ΗΠΑ–Συρίας, την ενίσχυση του ρόλου της Τουρκίας, αλλά και τα ανοίγματα της αμερικανικής διπλωματίας στο Ιράν, που αποτελεί θανάσιμο εχθρό του Ισραήλ. Ίσως η ανοχή του Τραμπ, στα δολοφονικά σχέδια του Ισραηλινού Στρατού για ολοκληρωτικό Παλαιστινιακό Ολοκαύτωμα στη Λωρίδα της Γάζας, να μετριάσουν την εικαζόμενη δυσφορία του Ισραήλ, σχετικά με τις αμερικανικές πρωτοβουλίες, για Συρία-Τουρκία-Ιράν.<br /><br />Με τις τελευταίες εξελίξεις, σε Μέση Ανατολή και Ουκρανία, η Άγκυρα αναδεικνύεται σε βασικό παράγοντα της νέας γεωπολιτικής και γεωενεργειακής πραγματικότητας. Το αμερικανικό Πεντάγωνο ενέκρινε ήδη την πώληση πυραυλικών συστημάτων AIM-9X και AIM-120C-8 στην Τουρκία, ύψους 304 εκατ. δολαρίων, ενισχύοντας τη στρατιωτική της υπεροπλία. Η Τουρκία επιδιώκει την επανένταξή της στο πρόγραμμα συμπαραγωγής των αμερικανικών μαχητικών αεροσκαφών F-35, με την υποστήριξη του Προέδρου Τραμπ και παρά τις αντιδράσεις του Κογκρέσου.<br /><br />Ο πρόεδρος της Τουρκίας Ερντογάν διατηρεί στρατηγικές ισορροπίες: Συνομιλεί με τον Προέδρο της Ρωσίας, Πούτιν, στηρίζει το Κίεβο και τον Ζελένσκι, κρατά τους ρωσικούς πυραύλους S-400 σε επιχειρησιακή ετοιμότητα, συνεργάζεται με την ουκρανική αμυντική βιομηχανία και ταυτόχρονα επιδιώκει είσοδο στους BRICS. Είναι αποδεκτός, ως πολύτιμος συνομιλητής, τόσο της Ανατολής, όσο και της Δύσης. Ουσιαστικά, ο Ερντογάν εμφανίζεται πλέον ως “επιτήδειος ενδιάμεσος” μεταξύ Ρωσίας, ΗΠΑ, Ευρώπης και Ανατολής.</div><div><br />Η ανοχή της ΕΕ απέναντι στην Άγκυρα<br /><br />Η σιωπηρή ανοχή της ΕΕ και των ΗΠΑ, απέναντι στον αυταρχισμό και εκδηλωμένο αναθεωρητισμό της Άγκυρας, συνοδεύεται από πολιτικοοικονομικά ανταλλάγματα. Η Τουρκική Baykar εξαγόρασε την ιταλική εταιρεία Piaggio Aerospace, ενώ η Baykar υπέγραψε Μνημόνιο Συνεργασίας με την ιταλική εταιρεία Leonardo, για τη δημιουργία κοινοπραξίας, με στόχο την ανάπτυξη και παραγωγή μη επανδρωμένων αεροσκαφών. Η κοινοπραξία αυτή, με έδρα την Ιταλία, θα συνδυάσει την τεχνογνωσία της Baykar στα UAV με την εμπειρία της Leonardo σε συστήματα αποστολής και ηλεκτρονικά.<br /><br />Κράτη-μέλη της ΕΕ, με πρώτη τη Γερμανία, απευθύνουν ανοιχτή πρόσκληση στην Τουρκία για συμμετοχή στο υπό διαμόρφωση πλαίσιο της ευρωπαϊκής άμυνας. Μια Τουρκία, που κατέχει παρανόμως κυπριακό έδαφος, απειλεί με casus belli την Ελλάδα, εργαλειοποιεί το μεταναστευτικό, στρατιωτικοποιεί την αναθεωρητική πολιτική της και καταγγέλλει την ΕΕ σε κάθε βήμα. Αυτή η Τουρκία, καλείται σήμερα να συμμετάσχει στην “στρατιωτική ανασυγκρότηση της Ευρώπης”.<br /><br />Η συμμετοχή της Τουρκίας στην “αμυντική ταυτότητα” της ΕΕ, είναι, θεμελιώδης κόκκινη γραμμή για την Αθήνα ή τουλάχιστον έτσι διακηρύσσει η Ελληνική Κυβέρνηση. Ούτε το Παρίσι, ούτε το Βερολίνο, ούτε οι Βρυξέλλες, φαίνεται να “συγκινούνται” από τις ελληνικές “κόκκινες γραμμές”. Είναι σαφές ότι η Μέση Ανατολή εισέρχεται σε νέα φάση. Το μείζον γεωπολιτικό ερώτημα είναι, αν η νέα αρχιτεκτονική ασφάλειας των Αμερικανών, θα αποδειχτεί και επιτυχής, σταθεροποιώντας το γεωπολιτικό εκκρεμές ή θα καταρρεύσει υπό των βάρος των ίδιων των αντιφάσεών της.<br /><br />Η απουσία της Ευρώπης και η στρατηγική αμηχανία της Ελλάδας παγιώνονται και έτσι, εκεί όπου οι άλλοι “χαράσσουν” γεωπολιτική και μάλιστα στη γεωγραφική γειτονιάς μας, εμείς, ως Έλληνες και ευρωπαίοι, απλά καταγράφουμε τις εξελίξεις και μετράμε απώλειες …<br /><br />Η Ουάσιγκτον με τις στρατηγικού χαρακτήρα επιλογές της, δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνείας, αλλά διασαφηνίζει ότι, για την Ανατολική Μεσόγειο, τον Καύκασο και τη Μαύρη Θάλασσα, αξιόπιστος συνομιλητής είναι η Άγκυρα του Ερντογάν, όχι η Αθήνα του Μητσοτάκη. Στην Ελλάδα, παρότι η διεθνοπολιτική πραγματικότητα βοά, ωστόσο, κυβερνητικοί κύκλοι επιμένουν σε ένα αφήγημα “στρατηγικού συμμάχου”, που πείθει μόνο εμάς τους ίδιους και όχι όλους, αλλά κανέναν από τους διεθνείς παράγοντες.</div><div><br />Η στάση της Ελλάδας στις εξελίξεις<br /><br />Η Ελλάδα δίνει βάσεις, παρέχει στρατιωτικές ευκολίες, υπερθεματίζει στην ευρωατλαντική πειθαρχία και, ως ανταμοιβή, αποκλείεται από κάθε σοβαρό γεωπολιτικό διάλογο. Ούτε στις συνομιλίες για τις σπάνιες γαίες της Ουκρανίας, ούτε στα σενάρια μελλοντικής εκεχειρίας, ούτε στην αναδιάταξη του ενεργειακού χάρτη της περιοχής υπάρχει ελληνική παρουσία. Η χώρα μετατρέπεται σταδιακά από “στρατηγικός σύμμαχος” σε γεωπολιτικό κομπάρσο, παρών στις δεξιώσεις, απών από τις αποφάσεις. Η Ελλάδα έχει εκχωρήσει το σύνολο των στρατιωτικών βάσεων προς αξιοποίηση από τις αμερικανικές Ένοπλες Δυνάμεις.<br /><br />Η “γραμμή άμυνας” Αλεξανδρούπολης-Λάρισας-Σούδας, η παράδοση κρίσιμων αποθεμάτων στον πόλεμο της Ουκρανίας, που αφαιρέθηκαν από τα ελληνικά νησιά του ανατολικού Αιγαίου, η διαρκής στρατιωτική εξάρτηση από το Παρίσι και την Ουάσιγκτον, η αγορά πανάκριβων οπλικών συστημάτων από τις Πολεμικές Βιομηχανίες της Γαλλίας και των ΗΠΑ, δεν μετουσιώθηκαν σε γεωπολιτικό κεφάλαιο. Δεν υπήρξε πολιτικό-διπλωματικό αντιστάθμισμα. Δεν υπήρξε ανταποδοτικότητα. Μόνο δηλώσεις συμπάθειας και χαρούμενα πρωτοσέλιδα στον φιλοκυβερνητικό τύπο και στα τρολ του διαδικτύου.<br /><br />Η Άγκυρα επιστρέφει δυναμικά στο διεθνές προσκήνιο, όχι επειδή είναι ευχάριστη, αλλά επειδή είναι χρήσιμη. Αν η Ελλάδα επιλέξει να παραμείνει απλώς προβλέψιμη, τότε θα είναι και αναλώσιμη. Η γεωστρατηγική προθυμία προς τους συμμάχους, χωρίς εθνική διεκδίκηση και στόχευση, οδηγεί μόνο σε γεωπολιτική αφάνεια και μοιραία στην εκχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων. Και αυτή η διαπίστωση είναι η πιο σκληρή αλήθεια, που προκύπτει από την μελέτη των διεθνοπολιτικών εξελίξεων.<br /><br />Η ωμότητα και ο ρεαλισμός και όχι οι ρομαντικές φαντασιώσεις περί “διεθνούς δικαίου”, χωρίς δύναμη πυρός, χαρακτηρίζουν τις πρωτόφαντες και εν εξελίξει γεωστρατηγικές, ενεργειακές και στρατιωτικο-διπλωματικές εξελίξεις στη γεωγραφική περιφέρεια της Ελλάδας. Από τα Στενά και τη Μαύρη Θάλασσα, ως την Ανατολική Μεσόγειο και τα Βαλκάνια, διαμορφώνεται μια νέα αρχιτεκτονική ασφαλείας χωρίς εμάς. Μια αρχιτεκτονική, που δεν τιμά υποδείγματα νομιμοφροσύνης, αλλά κρίνει με όρους ισχύος, αξίας χρήσης και γεωπολιτικού εκβιασμού.<br /><br />Αν η Ελλάδα δεν διεκδικήσει ρόλο με πολιτική αυτοπεποίθηση και στρατηγική αποφασιστικότητα, κινδυνεύει να γίνει το “επιμελητειακό οικόπεδο” της Δύσης, αλλά χωρίς λόγο στη διανομή ισχύος.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

ΚΑΠΟΥΤΣΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ Οι συνομιλίες στην Κωνσταντινούπολη και η περιοδεία Τραμπ στη Μέση Ανατολή σηματοδοτούν νέα γεωστρατηγικά δεδομένα. Η Άγκυ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η πιθανή απόκτηση δύο μεταχειρισμένων ιταλικών φρεγατών κλάσης Bergamini για ελληνικό ΠΝ προκάλεσε μεγάλη ανησυχία στο Παρίσι.

<img height="149" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2025-05/%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%B1%CE%B4%CE%B1%208_0.jpg?itok=P8VhVoPR" width="280" /><br /><br />Η επίσκεψη του Κ,Μητσοτάκη στην Ιταλία αύξησε την ανησυχία στους Γάλλους ότι θα χάσουν παραγγελίες από το ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό<br /><br />Σε θετική πορεία φαίνεται να βρίσκονται οι διαπραγματεύσεις για την απόκτηση δύο μεταχειρισμένων ιταλικών φρεγατών κλάσης Bergamini για την ενίσχυση του Πολεμικού Ναυτικού, μετά τις επαφές μεταξύ των κυβερνήσεων των δύο χωρών κατά το τελευταίο διάστημα, ειδικά μετά την επίσκεψη Μητσοτάκη στην Ρώμη, και τις συνομιλίες που έγιναν εκεί με την Τζώρζτια Μελόνι.<br /><br />Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας, Νίκος Δένδιας συνάντησε τον αρμόδιο Ιταλό υπουργό στη Ρώμη, συζητώντας την περαιτέρω ενίσχυση της διμερούς αμυντικής συνεργασίας μεταξύ των δύο χωρών, με έμφαση στην αμυντική καινοτομία και βιομηχανία, μέσω της συνεργασίας μεταξύ των αμυντικών οικοσυστημάτων Ελλάδας και Ιταλίας- ενώ υπεγράφη συμφωνία για θέματα εναέριας αστυνόμευσης (Air Policing) σχετικά με την αντιμετώπιση εναέριων μη στρατιωτικών απειλών.<br /><br />Όλα αυτά έπεσαν στην αντίληψη Γάλλων Αξιωματούχων στο Παρίσι, προκαλώντας μεγάλη ανησυχία για σύναψη συμφωνίας Ιταλών και Ελλήνων, εις βάρος των γαλλικών συμφερόντων. <br /><br />Γαλλικό αμυντικό <a href="https://meta-defense.fr/en/2025/05/14/Italian-Greek-fremm-complement-faith/">ΜΜΕ,</a> γράφει ότι “καθώς η Ελλάδα συνεχίζει την προσπάθεια εκσυγχρονισμού του ναυτικού της συστήματος ενόψει της ραγδαίας επέκτασης του τουρκικού στρατιωτικοβιομηχανικού συμπλέγματος, πρόσφατες αναφορές για διαπραγματεύσεις μεταξύ Αθήνας και Ρώμης για την απόκτηση δύο μεταχειρισμένων ιταλικών φρεγατών FREMM για το Ελληνικό Ναυτικό έχουν προκαλέσει ορισμένες ανησυχίες στους γαλλικούς αμυντικούς κύκλους.<br /><br /> Με την πρώτη ματιά, αυτή η εξαγορά θα μπορούσε να φαίνεται ότι θέτει σε κίνδυνο τη στρατηγική σχέση που χτίστηκε υπομονετικά μεταξύ Παρισιού και Αθήνας, ιδίως όσον αφορά την παραγγελία μιας τέταρτης φρεγάτας FDI και την προοπτική πρόσθετων ναυπηγείων.<br /><br />Ωστόσο, μια προσεκτική ανάλυση δείχνει ότι αυτό δεν αποτελεί οπισθοδρόμηση, αλλά μια ευκαιρία για την ενίσχυση των ενδοευρωπαϊκών αμυντικών συνεργιών, την εμβάθυνση της τριμερούς συνεργασίας και, τελικά, την εδραίωση της στρατηγικής θέσης της Γαλλίας στην Ανατολική Μεσόγειο”.<br /><br />Ζορίζονται οι Γάλλοι και μάλιστα πολύ, από οποιαδήποτε συμφωνία Αθήνας και Ρώμης, αφού έτσι ανοίγει μία ακόμη αγορά για το ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό, που εκσυγχρονίζεται πλήρως , με ορίζοντα το 2030.<br /><br />Αυτά τα 25 δις ευρώ που θα δώσουμε για εξοπλισμούς, εποφθαλμιά η γαλλική πλευρά, που τώρα μπαίνει στην διαδικασία να κοντραριστεί με την ιταλική πλευρά, ρίχνοντας τις τιμές της.<br /><br />Η Ελλάδα ενδιαφέρεται για μονάδες επιφανείας ( Κορβέτες, Φρεγάτες), υποβρύχια, πυραύλους Κρουζ, συν την μεταφορά τεχνολογίας και η πίτα είναι μεγάλη για να αγνοηθεί από Παρίσι και Ρώμη. <br /><br />Η χώρα μας οφείλει και ορθώς πράττει και βάζει να κονταροχτυπιούνται δύο αμυντικές βιομηχανίες μεταξύ τους, σε μια άκρως πολύ δύσκολη οικονομικά περίοδο, διότι έτσι θα αποκομίσουμε το μεγαλύτερο κέρδος ως χώρα, τόσο στην τιμή όσο και στην τεχνογνωσία.<br /><br />Η Τουρκία δημιουργεί ένα Πολεμικό Ναυτικό με στόχο την πλήρη και απόλυτη κυριαρχία σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο, με δύο αεροπλανοφόρα, Αντιτορπιλικά, υποβρύχια, πυραύλους Κρουζ.<br /><br />Ο μόνος αντίπαλος των Τούρκων σε συμβατικό επίπεδο είναι το ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό, το οποίο θα πρέπει να εξοπλιστεί με ότι σύγχρονο σύστημα υπάρχει , για κυριαρχήσει με την ναυτοσύνη των μελών του στις ίδιες θάλασσες.<div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η πιθανή απόκτηση δύο μεταχειρισμένων ιταλικών φρεγατών κλάσης Bergamini για ελληνικό ΠΝ προκάλεσε μεγάλη ανησυχία στο Παρίσι.

Η επίσκεψη του Κ,Μητσοτάκη στην Ιταλία αύξησε την ανησυχία στους Γάλλους ότι θα χάσουν παραγγελίες από το ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό Σε θετικ...

Διαβάστε την συνέχεια