Τουρκική ανησυχία: ”Πολεμική συμμαχία Ελλάδας-Ισραήλ”.

<img height="144" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2025/03/turkiyeden-korkan-komsu-s-226_2-41-1068x601.webp" width="280" /><br /><br />”Ο Έλληνας Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, είχε συναντήσεις στην Ιερουσαλήμ με τον Ισραηλινό Πρόεδρο Ισαάκ Χέρτζογκ, ο οποίος έχει σφαγιάσει χιλιάδες Παλαιστίνιους, και τον «χασάπη της Γάζας» Νετανιάχου.<br /><br />Ο Μητσοτάκης και ο «χασάπης της Γάζας» Νετανιάχου συζήτησαν για την ανάπτυξη της διμερούς συνεργασίας, ιδιαίτερα στον τομέα της άμυνας. Ο Νετανιάχου είπε ότι υπάρχουν «πολλές ευκαιρίες» για επενδύσεις στην Ελλάδα και ανακοίνωσε ότι θα συζητήσουν «θέματα ασφάλειας, οικονομικές ευκαιρίες και διαρκή ειρήνη στην περιοχή».<br /><br />Ο Μητσοτάκης, ο οποίος υποστήριξε ότι τα ενεργειακά έργα των δύο χωρών είναι σημαντικά για τη σταθερότητα στην περιοχή, είπε ότι θέλει να επικεντρωθεί στην αμυντική συνεργασία καθώς και στην οικονομική συνεργασία μεταξύ Ισραήλ και Ελλάδας. Όλα αυτά τα γεγονότα είχαν απήχηση στον ελληνικό Τύπο.<br /><br />Ανησυχώντας για τη μεγάλη ανάπτυξη της Τουρκίας στην αμυντική βιομηχανία, ο ελληνικός Τύπος, ο οποίος έχει επικεντρωθεί στενά στις συνομιλίες της Ελλάδας με το γενοκτονικό Ισραήλ, δημοσίευσε ένα άρθρο ειδήσεων με τίτλο «Τι συζήτησαν Μητσοτάκης και Νετανιάχου στο Ισραήλ: Συνεργασία αμυντικής βιομηχανίας και αντίβαρο στην Τουρκία».<br /><br />Η έκθεση ανέφερε ότι η Ελλάδα, η οποία είναι επιφυλακτική για την Τουρκία, και το γενοκτονικό Ισραήλ θέλουν να αυξήσουν την αμυντική συνεργασία, συμπεριλαμβανομένης της κοινής παραγωγής σύγχρονων οπλικών συστημάτων. Ο ελληνικός Τύπος, που ανέφερε ότι «η στρατηγική σχέση Ελλάδας-Ισραήλ φθάνει σε νέο επίπεδο», ανέφερε ότι και οι δύο χώρες είναι πρόθυμες να εμβαθύνουν την αμυντική τους συνεργασία. Αναφέρθηκε επίσης ότι η υποτιθέμενη συνεργασία θα μπορούσε να γίνει μέσω της κοινής παραγωγής προηγμένων οπλικών συστημάτων.<br /><br />Ο ελληνικός Τύπος επέστησε την προσοχή στη συνάντηση Μητσοτάκη με στελέχη του Ισραηλινού Υπουργείου Άμυνας (SIBAT) και ανώτερα στελέχη της ισραηλινής αμυντικής βιομηχανίας, εκτός από τη συνάντησή του με Χέρτζογκ και Νετανιάχου. Αναφέρθηκε ότι το αντικείμενο αυτής της συνάντησης ήταν η συνεργασία και οι ευκαιρίες κοινής παραγωγής στους τομείς της άμυνας και της τεχνολογίας.<br /><br />Ο ελληνικός Τύπος, αγγίζοντας τη στάση της Τουρκίας κατά του Ισραήλ, που έχει σφαγιάσει χιλιάδες αμάχους, συμπεριλαμβανομένων παιδιών και γυναικών, έθιξε και την πολιτική της Τουρκίας για τη Συρία.<br /><br />Ο Τύπος της χώρας ανέφερε ότι η Ελλάδα ελπίζει σε βοήθεια από το Ισραήλ και πιστεύει ότι η Ελλάδα θα αντιταχθεί στις προσπάθειες άρσης των κυρώσεων CAATSA στην Τουρκία. Υπονοήθηκε ότι η Ελλάδα, η οποία ανησυχεί για την πώληση των F-35 στην Τουρκία, θα μπορούσε να ενώσει τις δυνάμεις της με το Ισραήλ και να επηρεάσει την απόφαση των ΗΠΑ. Εφιστώντας την προσοχή στο σενάριο σε περίπτωση άρσης των κυρώσεων CAATSA, η είδηση ​​ανέφερε: «Αυτό θα επηρεάσει άμεσα την Ελλάδα, καθώς η άρση των κυρώσεων θα μπορούσε να αποδυναμώσει το στρατηγικό πλεονέκτημα που αναμένει να κερδίσει η Αθήνα από το συνδυασμό F-35 με τα τζετ Rafale που έχει ήδη αποκτήσει».<br /><br />Η είδηση ​​υπενθύμισε ότι η ικανότητα της Ελλάδας να επηρεάσει τις αποφάσεις των ΗΠΑ για αυτό το θέμα ήταν περιορισμένη και ότι η Αθήνα ήθελε να αποφύγει να συμμετάσχει ανοιχτά σε αυτή τη συζήτηση. Ο ελληνικός Τύπος, που έγραφε ότι η Ελλάδα φοβόταν να πάρει θέση ενάντια στην ανάπτυξη της Τουρκίας στην αμυντική βιομηχανία, μας θύμισε τα σκάνδαλα που είχε προκαλέσει ο Μητσοτάκης στο αμερικανικό Κογκρέσο στο παρελθόν.<br /><br />Δηλώνοντας ότι η συμμαχία της Ελλάδας με το Ισραήλ παρέχει στη χώρα ένα σημείο στήριξης, ο ελληνικός Τύπος υποστήριξε ότι αυτή η συνεργασία θα άνοιγε και δίαυλο επικοινωνίας με τη νέα κυβέρνηση των ΗΠΑ.”<br /><br />*Οι ορολογίες χασάπης είναι των Τούρκων<div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τουρκική ανησυχία: ”Πολεμική συμμαχία Ελλάδας-Ισραήλ”.

”Ο Έλληνας Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, είχε συναντήσεις στην Ιερουσαλήμ με τον Ισραηλινό Πρόεδρο Ισαάκ Χέρτζογκ, ο οποίος έχει σφαγιάσ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ταραχώδεις συμμαχίες. Eλιγμοί της Ρωσίας στην τιτανομαχία ΗΠΑ - Κίνας και το παράδειγμα Kissinger

<img height="155" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/253b86726121011a4e71a25656ba92d8_XL.jpg" width="280" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Ο σημαντικότερος παράγοντας του γεωπολιτικού μετασχηματισμού είναι η επιστροφή του Donald Trump στην προεδρία των ΗΠΑ.</span></h3>Καθώς η δυναμική της παγκόσμιας ισχύος μετατοπίζεται, η Ρωσία βρίσκεται στο σταυροδρόμι σημαντικών γεωπολιτικών μετασχηματισμών.<br />Με τους δασμολογικούς πολέμους σε όλο τον κόσμο και την αβέβαιη πορεία πολυπολικών συμμαχιών όπως το ΝΑΤΟ και οι BRICS, οι στρατηγικές επιλογές της Ρωσίας θα διαμορφώσουν το μέλλον της παγκόσμιας πολιτικής, σύμφωνα με ανάλυση της Daily Sabbah.<br />Σαφώς, ο σημαντικότερος παράγοντας αυτού του μετασχηματισμού είναι η επιστροφή του Donald Trump στην προεδρία των ΗΠΑ.<br />Οι απομονωτικές του τάσεις μειώνουν τη δυτική συνοχή, αναγκάζοντας τα ευρωπαϊκά έθνη να αναπτύξουν ανεξάρτητες στρατηγικές ασφαλείας, ενώ παρέχουν στη Ρωσία στρατηγικό μοχλό πίεσης.<br />Ο Donald Trump έχει εκφράσει συχνά διαλλακτική στάση απέναντι στη Ρωσία, σε αντίθεση με τις προηγούμενες αμερικανικές κυβερνήσεις.<br />Με την προσέγγιση του Trump 2.0 με τη Ρωσία, θα μπορούσαν επίσης να αναδυθούν και πάλι κρυφές και ιστορικές ρωγμές στη συμμαχία Κίνας-Ρωσίας.<br />Καθώς το Πεκίνο αναπτύσσεται οικονομικά και στρατιωτικά, επιδιώκει φυσικά να επεκτείνει την περιφερειακή του επιρροή.<br />Εν τω μεταξύ, η Ρωσία παραμένει επιφυλακτική απέναντι σε οποιαδήποτε εισβολή στην παραδοσιακή σφαίρα ελέγχου της.<br />Για τις ΗΠΑ, δεν έχει νόημα να πολεμήσουν εναντίον της Ρωσίας, καθώς η Μόσχα δεν έχει τη δυνατότητα να αμφισβητήσει την ηγεμονία των ΗΠΑ, ενώ η Κίνα έχει.<br />Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η αντιμετώπιση του Πεκίνου ως η πρωταρχική μακροπρόθεσμη γεωπολιτική πρόκληση έχει περισσότερο νόημα για την Ουάσινγκτον.<br />Οι ΗΠΑ έκαναν μια παρόμοια κίνηση ως "ανατροπή Kissinger" στη δεκαετία του 1970, αλλά μόνο με την ανταλλαγή των παραγόντων.<br /><br />Το παράδειγμα Kissinger<br /><br />Κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, οι ΗΠΑ και η Σοβιετική Ένωση ήταν οι δύο κύριες παγκόσμιες υπερδυνάμεις.<br />Υπό τον Μάο Τσετούνγκ, η Κίνα ήταν επίσης κομμουνιστικό κράτος, αλλά είχε αυξανόμενες εντάσεις με την ΕΣΣΔ καθ' όλη τη διάρκεια της σινοσοβιετικής διάσπασης.<br />Μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1960, οι σχέσεις μεταξύ Κίνας και Σοβιετικής Ένωσης είχαν επιδεινωθεί σε σημείο συνοριακών συγκρούσεων, οι οποίες είχαν ως αποτέλεσμα εκατοντάδες θύματα και από τις δύο πλευρές.<br />Η κυβέρνηση Nixon συνειδητοποίησε ότι μπορούσε να παίξει την Κίνα εναντίον της Σοβιετικής Ένωσης σχηματίζοντας διπλωματικές σχέσεις με το Πεκίνο.<br />Η ιδέα ήταν να αποδυναμωθεί η σοβιετική ισχύς με την προσέγγιση του αντιπάλου της, της Κίνας.<br />Ο τότε υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Henry Kissinger ταξίδεψε κρυφά στο Πεκίνο το 1971, προετοιμάζοντας το έδαφος για την ιστορική επίσκεψη του Νίξον στην Κίνα το 1972. Αυτό οδήγησε στο Ανακοινωθέν της Σαγκάης, όπου οι ΗΠΑ και η Κίνα συμφώνησαν σε μια σχέση συνεργασίας, απομονώνοντας την ΕΣΣΔ.<br /><br />Γάμος συμφέροντος<br /><br />Η σχέση μεταξύ της ΕΣΣΔ και της Κίνας παρέμεινε πικρή μέχρι τη δεκαετία του 1990.<br />Το 2001, οι δύο παγκόσμιες δυνάμεις υπέγραψαν τη σινορωσική συνθήκη φιλίας και έλυσαν οριστικά τις εδαφικές διαφορές τους το 2003.<br />Στη συνέχεια, έγινε μια από τις πιο κρίσιμες γεωπολιτικές συμμαχίες του 21ου αιώνα. Κάποτε αντίπαλοι του Ψυχρού Πολέμου, το Πεκίνο και η Μόσχα έχουν έρθει πιο κοντά τα τελευταία χρόνια, ιδίως μετά την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία το 2022. Ενώ ορισμένοι το βλέπουν αυτό ως μια ισχυρή εταιρική σχέση, άλλοι υποστηρίζουν ότι η συνεργασία τους είναι απλώς ένας "γάμος συμμφέροντος", μια βραχυπρόθεσμη στρατηγική ευθυγράμμιση με γνώμονα τα αμοιβαία οφέλη και όχι τους δομικούς δεσμούς.<br />Παρά τις ιστορικές αντιπαλότητες και διαφορές, διάφοροι παράγοντες έχουν ωθήσει την Κίνα και τη Ρωσία σε μια στενότερη εταιρική σχέση. Και τα δύο έθνη θεωρούν την αμερικανική επιρροή ως απειλή για τα συμφέροντά τους.<br />Βασίζεται στην κοινή αντίθεση προς τη Δύση και στην οικονομική αναγκαιότητα παρά στη βαθιά ιδεολογική ενότητα. Η Κίνα είναι ο μεγαλύτερος αγοραστής ρωσικού πετρελαίου και φυσικού αερίου, επωφελούμενη από τις μειωμένες τιμές.<br />Το 2023, το εμπόριο Κίνας-Ρωσίας θα φθάσει περίπου τα 240 δισεκατομμύρια δολάρια, ποσό ρεκόρ.<br />Χάρη στον αγωγό φυσικού αερίου "Power of Siberia", η Ρωσία θα μπορούσε να εκτρέψει φυσικό αέριο από την Ευρώπη στην Κίνα, αλλά σε χαμηλότερες τιμές από τις ευρωπαϊκές αγορές.<br /><br />Η εξάρτηση της Ρωσίας από την Κίνα<br /><br />Αν και η συμμαχία φαίνεται ισχυρή προς το παρόν, υπάρχει μια σαφής ασυμμετρία ισχύος υπέρ της Κίνας.<br />Πριν από τον πόλεμο στην Ουκρανία, η Ρωσία είχε ποικίλους εμπορικούς εταίρους, συμπεριλαμβανομένων ευρωπαϊκών χωρών.<br />Πλέον, η Κίνα είναι ο κύριος οικονομικός της εταίρος, καθιστώντας τη Ρωσία περισσότερο από ποτέ εξαρτημένη από το Πεκίνο.<br />Ενώ η Κίνα είναι ο μεγαλύτερος οικονομικός εταίρος της Ρωσίας, η Ρωσία είναι μόλις ο έκτος οικονομικός εταίρος της Κίνας.<br />Προς το παρόν, η Ρωσία χρειάζεται την Κίνα περισσότερο από ό,τι η Κίνα τη Ρωσία, καθιστώντας τη θέση του Ρώσου προέδρου Vladimir Putin πιο αδύναμη.<br />Επίσης, η Κίνα ανταγωνίζεται πλέον οικονομικά τη Ρωσία στην περιοχή μέσω της Πρωτοβουλίας της για τη Ζώνη και τον Δρόμο.<div><br />Η Μόσχα και το Πεκίνο έχουν ιστορικές εντάσεις και τα συμφέροντά τους κατά καιρούς αποκλίνουν, ιδίως όσον αφορά την Κεντρική Ασία και την Αρκτική. Επίσης, η Κίνα διεκδικεί ιστορικά το Βλαδιβοστόκ, το οποίο παραδόθηκε στη Ρωσική Αυτοκρατορία το 1860 στο πλαίσιο της Σύμβασης του Πεκίνου που υπογράφηκε κατά τη διάρκεια του "αιώνα της ταπείνωσης".<br />Σύμφωνα με τη συνθήκη, τα σύνορα μεταξύ Κίνας και Ρωσίας ορίστηκαν κατά μήκος των ποταμών Αμούρ και Οσούρι, γεγονός που έδωσε στη Ρωσία πρόσβαση στο Βλαδιβοστόκ, μια σημαντική πόλη-λιμάνι στην Άπω Ανατολή της Ρωσίας.</div><div><br />Το 2013, το κινεζικό Υπουργείο Φυσικών Πόρων εξέδωσε διάταγμα σχετικά με τη χρήση των ονομάτων στους διεθνείς χάρτες. Σύμφωνα με το διάταγμα, ορισμένες πόλεις στη Ρωσία πρέπει πλέον να φέρουν κινεζικά ονόματα, αντικαθιστώντας τα ρωσικά τους.<br />Η πιο γνωστή, το Βλαδιβοστόκ, η διοικητική πρωτεύουσα της περιοχής, θα ονομάζεται πλέον επίσημα "Haishenwai" (που σημαίνει Κόλπος του Θαλασσινού Αγγουριού).<br />Η κίνηση αυτή μπορεί να εκληφθεί ως μια πιθανή μελλοντική επαναβεβαίωση των κινεζικών διεκδικήσεων επί της ρωσικής ανατολής. Ενστικτωδώς, όσο η Κίνα ισχυροποιείται οικονομικά και στρατιωτικά, τόσο περισσότερο θα επιδιώκει να επεκτείνει την επιρροή της στην περιοχή.<br />Η Ρωσία παραμένει επιφυλακτική απέναντι σε οποιαδήποτε επέμβαση στην παραδοσιακή σφαίρα ελέγχου της. Αν και τα δύο έθνη έχουν σε μεγάλο βαθμό θάψει το τσεκούρι εδώ και καιρό, περιστατικά όπως η σινο-σοβιετική συνοριακή σύγκρουση του 1969 υπενθυμίζουν τη δυνατότητα αντιπαλότητας μεταξύ της Ρωσίας και της Κίνας.<br /><br />Το μέλλον των BRICS<br /><br />Η Ρωσία υπήρξε βασικός υποστηρικτής μιας πολυπολικής παγκόσμιας τάξης για την αντιμετώπιση της ηγεμονίας των ΗΠΑ και υποστηρίζει ενεργά τις BRICS, οι οποίες διαθέτουν σχεδόν το 30% του παγκόσμιου ΑΕΠ και το ήμισυ του παγκόσμιου πληθυσμού.<br />Ωστόσο, η εξελισσόμενη νέα παγκόσμια τάξη πραγμάτων θα φέρει επίσης αλλαγές και προκλήσεις για τη συμμαχία- θα πρέπει να διαμορφωθεί αναλόγως. Διαφορετικά, μπορεί να πάψει να υπάρχει ή να υπάρχει μόνο στα χαρτιά.<br />Οι νέοι ρόλοι της Ρωσίας και της Κίνας στη νέα παγκόσμια τάξη θα είναι ιδιαίτερα καθοριστικοί για το μέλλον της συμμαχίας.<br />Οι BRICS θεωρούνται συχνά ως μια πιθανή εναλλακτική λύση στους θεσμούς υπό την ηγεσία των G-7. Η συμμαχία έχει 10 μέλη, με τη Ρωσία και την Κίνα να είναι μεταξύ των ιδρυτικών μελών.<br />Η Κίνα φέρει το οικονομικό βάρος της συμμαχίας με το ΑΕΠ της που αγγίζει τα 18 τρισεκατομμύρια δολάρια, ενώ η Ρωσία πρωταγωνιστεί στις πολιτικές και στρατιωτικές πτυχές, αξιοποιώντας τη γεωπολιτική της επιρροή και τις αμυντικές της δυνατότητες.<br />Δεδομένης αυτής της δυναμικής, και οι δύο χώρες διαδραματίζουν ζωτικό ρόλο στην ομάδα. Ωστόσο, οι εσωτερικές συγκρούσεις θα μπορούσαν να εμποδίσουν τη συνολική αποτελεσματικότητα του μπλοκ.<br />Εάν ο Trump 2.0 προσπαθήσει να παρασύρει τη Ρωσία μακριά από την Κίνα, η Μόσχα μπορεί να προσπαθήσει να παίξει και με τις δύο πλευρές για το μέγιστο γεωπολιτικό πλεονέκτημα.<br />Ειδικά αν προκύψουν ρωγμές μεταξύ Μόσχας και Πεκίνου, η συμμαχία δεν θα σήμαινε πολλά χωρίς τη συνεργασία των δύο.<br />Συνοψίζοντας, το μέλλον της Ρωσίας στην μεταβαλλόμενη παγκόσμια τάξη εξαρτάται από τους στρατηγικούς ελιγμούς της σε ένα όλο και πιο πολύπλοκο γεωπολιτικό τοπίο.<br />Είτε επιδιώξει μια επαναπροσέγγιση με τις ΗΠΑ, είτε εμβαθύνει τους δεσμούς της με την Κίνα, είτε διατηρήσει μια προσεκτική εξισορρόπηση, οι επιλογές της θα έχουν βαθιές συνέπειες για τη νέα παγκόσμια τάξη.<br /> <br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ταραχώδεις συμμαχίες. Eλιγμοί της Ρωσίας στην τιτανομαχία ΗΠΑ - Κίνας και το παράδειγμα Kissinger

Ο σημαντικότερος παράγοντας του γεωπολιτικού μετασχηματισμού είναι η επιστροφή του Donald Trump στην προεδρία των ΗΠΑ. Καθώς η δυναμική της ...

Διαβάστε την συνέχεια

Προσδεθείτε: Τα 1.350 χιλιόμετρα που «στρώνει» ο Φινλανδός πρόεδρος, κάνει αυτό που δεν έκανε ο Μητσοτάκης με Ρωσία.

<img height="141" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/25e0b894475791f310d1e99d8bb089b5_XL.jpg" width="280" /><br /><br /><div>O Φινλανδός Alexander Stubb θυμήθηκε μάλλον ότι βρίσκεται στην λάθος πλευρά της Ιστορίας... όπως βρίσκεται ο δικός μας πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, ο οποίος υπακούει εμμονικά στην υστερία και τις απαιτήσεις της ΕΕ...<br /><br /><div> Έκπληξη από τον εμπρηστικό -κατά τα άλλα- Φινλανδό πρόεδρο Alexander Stubb... ο οποίος κάλεσε τους Φινλανδούς να «προετοιμαστούν ψυχικά για την αποκατάσταση των σχέσεων με τη Ρωσία» δίνοντας παράλληλα ένα σαφές μήνυμα προς την Ουκρανία.<br />Ο ίδιος σημείωσε σε μια «επίθεση... φιλίας» αυτή τη φορά... ότι οι δύο χώρες ήταν πάντα και θα είναι γείτονες.<br />«Κάποια στιγμή η συζήτηση για την αποκατάσταση των σχέσεων θα ανοίξει σε πολιτικό επίπεδο.<br />Σε αυτό το στάδιο δεν μπορούμε να πούμε ακριβώς πότε.<br />Τίποτα δεν αλλάζει το γεγονός ότι η Ρωσία ήταν και θα είναι πάντα γείτονας της Φινλανδίας, 1350 χιλιόμετρα γειτονικών σχέσεων...» υπενθύμισε ο Alexander Stubb σε μια γεωγραφική... του επισκόπηση.<br /><br />Η Μόσχα και το Ελσίνκι τερμάτισαν τις σχέσεις λόγω μιας απόφασης της Φινλανδίας<br /><br />Το χρονικό μιας κόντρας....<br />Αφού η Ρωσία ξεκίνησε την ειδική επιχείρηση στην Ουκρανία το 2022, η Φινλανδία αποφάσισε ότι θα ήθελε να ενταχθεί στο ΝΑΤΟ, γι' αυτό και η διμερής συνεργασία μεταξύ των χωρών άρχισε να επιδεινώνεται ραγδαία.<br />Οι ρωσικές αρχές θεώρησαν ότι η είσοδος της γειτονικής χώρας στη Συμμαχία αποτελούσε απειλή για την εθνική ασφάλεια και ανέπτυξαν στρατεύματα κοντά στα σύνορα.<br />Σε απάντηση, η Φινλανδία έκλεισε τα σύνορά της, κατηγορώντας τη Ρωσία ότι ενορχηστρώνει τη μεταναστευτική κρίση και στέλνει σκόπιμα πρόσφυγες.<br />Στη Ρωσία, τόνισαν τότε ότι η Μόσχα δεν είχε απειλήσει ποτέ τη Φινλανδία στη σύγχρονη ιστορία της, και ως εκ τούτου ο δρόμος της αντιπαράθεσης που επέλεξε το Ελσίνκι ήταν μεγάλο λάθος.<br />Η Φινλανδία υπέβαλε αίτημα για ένταξη στο ΝΑΤΟ τον Μάιο του 2022, μαζί με τη Σουηδία. Αρχικά, η Βουδαπέστη και η Άγκυρα τάχθηκαν κατά της ιδέας, αλλά αργότερα επικύρωσαν την ένταξη της χώρας στο μπλοκ.<br />Η χώρα έγινε επίσημα το 31ο μέλος της συμμαχίας τον Απρίλιο του 2023.<br /><br />Ο Stubb ζητά να «αναγκαστεί» η Ρωσία σε ειρήνη<br /><br />Μια ημέρα πριν, δηλαδή στις 31/3, ο Φινλανδός πρόεδρος δήλωσε ότι η Δύση «πρέπει να επιβάλει την ειρήνη» στη Ρωσία, καθώς φέρεται να καθυστερεί μια ειρηνική επίλυση της ουκρανικής σύγκρουσης.<br />Σύμφωνα με τον Stubb, η ρωσική πλευρά δεν επιθυμεί επί του παρόντος ειρήνη και χαρακτήρισε μπλόφα τις εκκλήσεις της Μόσχας για τερματισμό των εχθροπραξιών.<br />Ωστόσο σήμερα 1/4, θυμήθηκε ότι βρίσκεται στην λάθος πλευρά της Ιστορίας... όπως βρίσκεται ο δικός μας πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης, ο οποίος υπακούει εμμονικά στην υστερία και τις απαιτήσεις της ΕΕ...<br /><img height="157" src="https://www.bankingnews.gr/image/mitsotakis-zelensky-1.jpg" width="280" /><br /><br /></div><div>Καθοριστική η 20η Απριλίου εκτιμά ο Stubb<br /><br />Ο Stubb επεσήμανε επίσης χθες 31/3 ότι η Ρωσική Ομοσπονδία επέλεξε την τακτική να θέτει νέους όρους, εξαιτίας των οποίων η διαπραγματευτική διαδικασία καθυστερεί.<br />Ο Φινλανδός πρόεδρος έδωσε τη δική του εκτίμηση αναφορικά με την ημερομηνία για την κατάπαυση του πυρός στην Ουκρανία.<br />Πιστεύει ότι θα πρέπει να είναι η 20η Απριλίου. "Γιατί στις 20 Απριλίου; "Επειδή χρειαζόμαστε μια προθεσμία, επειδή είναι Πάσχα και επειδή ο πρόεδρος των ΗΠΑ Donald Trump θα είναι τότε στην εξουσία για περίπου τρεις μήνες", υπογράμμισε ο Stubb.<br /><br />Τι απάντησε η Ρωσία<br /><br />Η Ρωσία απαντώντας άμεσα στις δηλώσεις του Φινλανδού προέδρου, σχολίασε πως ενδιαφέρεται να βελτιώσει τις σχέσεις με τη Φινλανδία, καθώς η εναλλακτική είναι μια κούρσα εξοπλισμών στην περιοχή, όπως δήλωσε σχετικά ο βουλευτής της Κρατικής Δούμας Alexey Vasilyevich Chepa σε συνομιλία του με το ρωσικό πρακτορείο Lenta.ru .<br />Έτσι απάντησε στο κάλεσμα του Φινλανδού προέδρου για να προετοιμαστεί ο λαός του για την επανέναρξη των σχέσεων με τη Ρωσία.<br />«Παρά το γεγονός ότι ακούμε πολλές ρωσοφοβικές δηλώσεις από τον Stubb τον τελευταίο καιρό, ακόμη και ο ίδιος καταλαβαίνει ότι μια ειρηνευτική συμφωνία μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας θα συμβεί ούτως ή άλλως και τα σχέδια της Ευρώπης ως προς αυτό δεν υλοποιούνται», είπε ο Ρώσος πολιτικός.<br /><br />«Για αυτόν τον λόγο, αρχίζει να μιλά εκ των προτέρων για το γεγονός ότι η Φινλανδία θα πρέπει να οικοδομήσει και να ανανεώσει τις σχέσεις με τη χώρα μας».<br />Ο Alexey Vasilyevich Chepa τόνισε ότι η Ρωσία δεν ενδιαφέρεται για την κλιμάκωση των εντάσεων και την υποκίνηση μίσους μεταξύ των χωρών.<br />Σημείωσε επίσης ότι η διατήρηση των σημερινών τάσεων στις σχέσεις θα οδηγήσει μόνο σε μια νέα κούρσα εξοπλισμών.<br />"Δεν μας ενδιαφέρει μια κούρσα εξοπλισμών στην περιοχή. Γιατί αν οι Φινλανδοί, έχοντας ενταχθεί στο ΝΑΤΟ , αρχίσουν να οπλίζονται ενεργά, θα αναγκαστούμε να αντισταθούμε σε αυτό, και δεν το χρειαζόμαστε. "Κάθε ειρήνη είναι καλύτερη από πόλεμο", κατέληξε ο βουλευτής.<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div></div>

Προσδεθείτε: Τα 1.350 χιλιόμετρα που «στρώνει» ο Φινλανδός πρόεδρος, κάνει αυτό που δεν έκανε ο Μητσοτάκης με Ρωσία.

O Φινλανδός Alexander Stubb θυμήθηκε μάλλον ότι βρίσκεται στην λάθος πλευρά της Ιστορίας... όπως βρίσκεται ο δικός μας πρωθυπουργός Κυριάκος...

Διαβάστε την συνέχεια

Στο κόκκινο η κόντρα Ερντογάν-Νετανιάχου. Η προϊστορία των σχέσεων Τουρκίας-Ισραήλ.

<img height="169" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2025/03/erdogan-simaies-tourkia-israel-xamas-SLpress--825x600.jpg" width="280" /><br /><div><br /><b>ΤΣΙΛΙΟΠΟΥΛΟΣ ΕΥΘΥΜΙΟΣ</b><br />Νέα, σφοδρή ρητορική αντιπαράθεση έχει ξεσπάσει μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ, εν μέσω των δημοσιευμάτων αλλά και εκθέσεων από το ίδιο το Τελ Αβίβ (όπως της Επιτροπής Nagel για τον αμυντικό προϋπολογισμό και την στρατηγική ασφαλείας) ότι το Ισραήλ πρέπει να ετοιμάζεται ακόμα και για πόλεμο με την Άγκυρα.<br /><br />Θρυαλλίδα της νέας αντιπαράθεσης υπήρξε η εμπρηστική δήλωση του Ερντογάν που κάλεσε τον Αλλάχ «να καταστρέψει το σιωνιστικό Ισραήλ». Ακολούθησε η απάντηση του Ισραηλινού υπουργού Εξωτερικών που τον αποκάλεσε «δικτάτορα που αποκάλυψε το αληθινό αντισημιτικό του πρόσωπο» και «επικίνδυνο για τον λαό του». Σε μία χαρακτηριστική δε αποστροφή του, ανέφερε «ας ελπίσουμε ότι τα μέλη του ΝΑΤΟ θα το καταλάβουν αυτό όσο γίνεται νωρίτερα». Nα σημειωθεί πως πρόσφατα το Τελ Αβίβ είχε ζητήσει την αποβολή της Τουρκίας από το ΝΑΤΟ.<br /><br />Δεν άργησε και η απάντηση του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών: «Απορρίπτουμε την αλαζονική δήλωση του υπουργού Εξωτερικών της κυβέρνησης Νετανιάχου», όπου αναφέρεται σε «ανιστόρητους και αβάσιμους ισχυρισμούς» που αποτελούν «μέρος των προσπαθειών του Νετανιάχου και των συνεργατών του να συγκαλύψουν τα εγκλήματα που έχουν διαπράξει». Ακολούθησε νέα ανάρτηση του ισραηλινού υπουργείου Εξωτερικών όπου εμμένει στον χαρακτηρισμό “δικτάτορας” για τον Ερντογάν, κάνοντας αναφορά στην Κύπρο, στην Συρία και τον… Πίκατσου (σ.σ.: τον διαδηλωτή που είχε ντυθεί με στολή του γνωστού Πόκεμον σε συγκέντρωση στήριξης του Ιμάμογλου!):<br /><br />Ο Ερντογάν για μία ακόμα φορά εμφανίζεται ως η εμπροσθοφυλακή της μουσουλμανικής αντίδρασης έναντι του Ισραήλ. Αν κάτι διαφέρει η τωρινή αντιπαράθεση τους σε σχέση με τις παλαιότερες, είναι ότι στο τραπέζι είναι η πρόταση Τραμπ για εθνοκάθαρση των Παλαιστινίων από την Γάζα, που έχει προκαλέσει τις (ρητορικές) αντιδράσεις του συνόλου του αραβικού κόσμου.<br /><br />Πρέπει να δούμε την τωρινή αντιπαράθεση και σε συνδυασμό με την πρόσφατη αλλαγή καθεστώτος στην Συρία, αλλαγή που είναι κοινό μυστικό πως ενορχήστρωσε η Τουρκία. Γρήγορα Ισραήλ και Τουρκία ήρθαν αντιμέτωπες και στην Συρία, με το πρώτο να προκρίνει την στήριξη των Δρούζων, των Κούρδων, των Χριστιανών (ακόμα και των Αλαουιτών) έναντι της τζιχαντιστικής και τρομοκρατικής (όπως την αποκαλεί) ηγεσίας της Δαμασκού που στηρίζει η Τουρκία.<br /><br />Όλα αυτά εν μέσω της πάγιας θέσης Τραμπ για απόσυρση των ΗΠΑ από την Μέση Ανατολή. Βέβαια, από την εποχή που πρωτοσκέφτηκαν την ιδέα της μετατόπισης του στρατηγικού τους βάρους στον Ειρηνικό, μέχρι που αυτή άρχισε να παίρνει σάρκα και οστά, το σκεπτικό ήταν η Αμερική να απαγκιστρωθεί από τη Μέση Ανατολή, εφόσον οι περιφερειακοί παράγοντες συμπεριφέρονται υπεύθυνα και επιλύουν τις διαφορές τους.</div><div><br />Ο αραβικός κόσμος στην μεταπολεμική εποχή<br /><br />Στην μεταπολεμική εποχή οι χώρες της περιοχής χωρίζονταν σ’ αυτές που ασπάζονταν την δυτική τάξη πραγμάτων και στις άλλες που είχαν διαφορετικές πολιτικές. Από τα μέσα της δεκαετίας του 1950 μια ομάδα χωρών τάχθηκε σε στενή σχέση με τις ΗΠΑ. Οι χώρες αυτές προσβλέπουν στη Δύση ως εγγυητή της ασφάλειας και προσέβλεπαν στη ειρηνική διευθέτηση των αραβο-ισραηλινών συγκρούσεων και στη συνύπαρξη με το Ισραήλ.<br /><br />Οι άλλες χώρες έβλεπαν τη Δύση ως ιμπεριαλιστική δύναμη. Ασπαζόμενες τον αραβικό εθνικισμό κι αργότερα τον ισλαμισμό, ήταν πιο επιρρεπείς στην ένοπλη σύγκρουση με το Ισραήλ και ταυτόχρονα επεδίωκαν να εξάγουν επαναστατικές πολιτικές στις φιλοδυτικές συντηρητικές χώρες. Θα ήταν λάθος, πάντως, να συνδέουμε αποκλειστικά την προσκόλληση στη Δύση με την μετριοπάθεια και την αντιδυτική κατεύθυνση με την επιθετικότητα. Αρκετές φορές συνέβη το αντίθετο.<br /><br />Ενώ η σύνθεση κάθε στρατοπέδου έχει αλλάξει με την πάροδο του χρόνου, η βασική διαίρεση έχει επιζήσει. Για παράδειγμα, τη δεκαετία του 1970, η Αίγυπτος, υπό τον Σαντάτ, μεταπήδησε στο φιλοδυτικό στρατόπεδο, ενώ η Ισλαμική Επανάσταση μετακίνησε το Ιράν στην άλλη πλευρά. Πιο πρόσφατα, η Τουρκία του Ερντογάν, παρότι μέλος του ΝΑΤΟ, έγινε αναθεωρητική και μπροστάρης της αντιπαράθεσης με το Ισραήλ. Το Κατάρ έχει επίσης παρεκκλίνει από το Συμβούλιο Συνεργασίας του Κόλπου (Σαουδική Αραβία, Εμιράτα, Κουβέιτ, Ομάν και Μπαχρέιν) σε πιο ισλαμιστικό προσανατολισμό. Την περίοδο του Ψυχρού Πολέμου η Τουρκία εντάσσονταν στις χώρες που ασπάζονταν την δυτική τάξη πραγμάτων, έχοντας καλές σχέσεις με το Ισραήλ.<br /><br />Πριν την Αραβική Άνοιξη, η στάση κάθε χώρας στη Μέση Ανατολή καθοριζόταν κυρίως από το Παλαιστινιακό. Το ένα στρατόπεδο υποστήριζε την ειρήνη με το Ισραήλ ως τη πιο στρατηγικά συμφέρουσα επιλογή για τα αραβικά κράτη, ενώ το άλλο αντιτάχθηκε, θεωρώντας ότι το Ισραήλ είναι ένα παράνομο κράτος που συμπεριφέρεται επιθετικά.</div><div><br />Η Αραβική Άνοιξη<br /><br />Η Αραβική Άνοιξη όξυνε τον περιφερειακό διχασμό με δύο τρόπους: Πρώτον, σαν επαναστατικό κύμα, ενδυνάμωσε τους αντιδυτικούς. Το Ιράν και η Τουρκία είχαν πανηγυρίσει την Αραβική Άνοιξη ως ισλαμική αφύπνιση που θα δημιουργούσε περισσότερες ισλαμιστικές κυβερνήσεις. Και οι δύο χώρες προσπάθησαν να αποκτήσουν πλεονέκτημα από το κενό ισχύος που δημιουργήθηκε από την αποχώρηση των ΗΠΑ και την αποδυνάμωση των φιλοδυτικών αραβικών καθεστώτων. Το έπραξαν άμεσα, ή μέσω πληρεξούσιων, σε Συρία, Ιράκ, Υεμένη και Λιβύη.<br /><br />Δεύτερον, η Αραβική Άνοιξη προκάλεσε μια ριζική ανακατανομή ισχύος. Οι ΗΠΑ δεν παρείχαν πλέον επαρκή υποστήριξη, ενώ από το 1979, το Ιράν μετατράπηκε στον κύριο πόλο των αντιδυτικών κρατών. Τα κράτη του Κόλπου, αντίθετα – μέσω του άφθονου χρήματος και των παγκόσμιας εμβέλειας ΜΜΕ – είχαν άλλες ευκαιρίες να προβάλουν την ισχύ τους στο εξωτερικό, κυρίως σε χώρες που ήθελαν να παραμείνουν στο φιλοδυτικό στρατόπεδο, αλλά δοκιμαζόντουσαν οικονομικά, όπως η Αίγυπτος και η Ιορδανία.<br /><br />Τα περισσότερα από τα ευθυγραμμισμένα με τη Δύση αραβικά κράτη του Κόλπου ένιωσαν ότι απειλούνται από τις λαϊκές διαμαρτυρίες που πυροδότησε η Αραβική Άνοιξη και το ενδεχόμενο το Ιράν να εκμεταλλευτεί την αναταραχή, όπως έγινε στο Μπαχρέιν. Το γεγονός αυτό, σε συνδυασμό με την απροθυμία των ΗΠΑ να παρέμβουν υπέρ τους, ώθησε την Σαουδική Αραβία και τα Εμιράτα να εμπλακούν πολιτικά και στρατιωτικά στις συγκρούσεις σε Συρία, Λιβύη και Υεμένη. Γρήγορα η πλειονότητα των αραβικών κρατών ήρθε σε ανοιχτή αντιπαράθεση και με το έτερο κράτος που αποπειράθηκε να εκμεταλλευτεί την Αραβική Άνοιξη, μέσω της στήριξης στην αιγυπτιακή Μουσουλμανική Αδελφότητα και τα παρακλάδια της στην Μέση Ανατολή, την Τουρκία.<br /><br />Όπως προαναφέρθηκε, από όταν ανέλαβε την εξουσία ο Ερντογάν, σταδιακά αλλά σταθερά, αναδιέταξε τις συμμαχίες της Τουρκίας, απομακρυνόμενος από το Ισραήλ και τη Δύση για να διεκδικήσει ηγετικό ρόλο στη μουσουλμανική Μέση Ανατολή. Εκτός των Αδελφών Μουσουλμάνων, υποστήριξε (και χρηματοδότησε) την Χαμάς στην Γάζα. Ο Τούρκος πρόεδρος είδε στην Αραβική Άνοιξη την χρυσή ευκαιρία για μία “ισλαμική μεταπολίτευση” στον αραβικό κόσμο, αλλά υποτίμησε τις αντοχές των παραδοσιακών καθεστώτων και την αντίδραση μεγάλου μέρους της αραβικής κοινωνίας στο Πολιτικό Ισλάμ.</div><div><br />Οι Συμφωνίες του Αβραάμ <br /><br />Μετά τις Συμφωνίες του Αβραάμ του 2020, όπου μια σειρά αραβικών κρατών (Εμιράτα, Μπαχρέιν, Σουδάν, Μαρόκο) εξομάλυναν τις σχέσεις τους με το Ισραήλ (με την παρασκηνιακή εμπλοκή της Σαουδικής Αραβίας) η Άγκυρα επιδόθηκε σε μία εργώδη προσπάθεια να εξομαλύνει τις σχέσεις της με κράτη της περιοχής, τις οποίες ο ίδιος ο Ερντογάν είχε καταστρέψει με την ρητορική αμετροέπεια του και κυρίως με τη στήριξη τζιχαντιστικών ομάδων. Μάλιστα το έκανε παραβλέποντας πως η διπλωματική αναβάθμιση του Ισραήλ με τις Συμφωνίες του Αβραάμ, δεν συνοδεύονταν από καμία πρόοδο στο Παλαιστινιακό. Κύριος λόγος για την στροφή του Ερντογάν ήταν η δραματική κατάσταση της τουρκικής οικονομίας, που τον έκανε να προσεγγίσει αραβικά κράτη όπως τα Εμιράτα, με τα οποία προηγουμένως ήταν σε ανοιχτή σύγκρουση.<br /><br />Σε αυτήν την περίοδο η Τουρκία αποπειράθηκε να προσεγγίσει ξανά το Ισραήλ, όμως ο κύριος λόγος δεν ήταν τα οικονομικά οφέλη. Η Άγκυρα δεν το θέλει απέναντί της και κυρίως σύμμαχο της Ελλάδας. Επίσης, πίστευε ότι εάν τα βρει με το Ισραήλ θα εκτονωθεί η πίεση που ασκεί στην Τουρκία η Ουάσιγκτον, προσδοκώντας στην υποστήριξη και των εβραϊκών οργανώσεων στις ΗΠΑ (αν και στην πραγματικότητα δεν μπορούν να κάνουν πολλά για ζητήματα, όπως τις αμερικανικές κυρώσεις για την αγορά των S-400).</div><div><br />Η επίθεση της Χαμάς<br /><br />Η αιματηρή επίθεση της Χαμάς στο Ισραήλ το 2023 είχε ως άμεσες συνέπειες το “πάγωμα” της διαδικασίας εξομάλυνσης των σχέσεων Ισραήλ και Σαουδικής Αραβίας, αλλά και τον τορπιλισμό της απόπειρας προσέγγισης της Άγκυρας με το Τελ Αβίβ, καθώς γρήγορα ο Ερντογάν επέλεξε την στήριξη της Χαμάς, αποκαλώντας την «δύναμη αντίστασης». <br /><br />Νεοοθωμανοί και Χαμάς έχουν ιδεολογικούς δεσμούς με τους Αδελφούς Μουσουλμάνους. Οι δεσμοί αυτοί καθοδηγήθηκαν από τον Χακάν Φιντάν πρώην επικεφαλής της ΜΙΤ και σημερινό υπουργό Εξωτερικών. Ο Ερντογάν είχε συναντηθεί αρκετές φορές με τον πρώην ηγέτη της, Ισμαήλ Χανίγιε, ο οποίος σκοτώθηκε από ισραηλινό πλήγμα στην Τεχεράνη. Οι σχέσεις Ισραήλ-Τουρκίας είχαν διακοπεί και πάλι το 2018, μετά το γνωστό επεισόδιο στο πλοιάριο Μαβί-Μαρμαρά που είχε αποπειραθεί να σπάσει τον αποκλεισμό της Γάζας.<br /><br />Να σημειωθεί ότι το Ισραήλ υπήρξε άκρως επιφυλακτικό έναντι της Τουρκίας, όταν αποπειράθηκε να το προσεγγίσει μετά τις Συμφωνίες του Αβραάμ.<br />Οι Ισραηλινοί δεν ήταν διατεθειμένοι να εγκαταλείψουν τους ισχυρούς οικονομικούς και αμυντικούς δεσμούς με Ελλάδα και Κύπρο για χάρη της βελτίωσης των σχέσεων τους με την Άγκυρα. Δικαιώθηκαν από την στάση της Τουρκίας έναντι της επίθεσης της Χαμάς.<br /><br />Σε ό,τι αφορά την στάση της Δύσης αυτή παγίως εγκλωβίζεται σε μία αδρανή αντίδραση έναντι της Τουρκίας, κυρίως υπό τον φόβο μήπως αυτή εγκαταλείψει την Δύση. Όταν δε το Ισραήλ, σχολιάζοντας ότι η πρόσφατη δήλωση του Ερντογάν αποκάλυψε το πραγματικό του πρόσωπο και αναφέροντας «ας ελπίσουμε ότι τα μέλη του ΝΑΤΟ θα το καταλάβουν αυτό όσο γίνεται νωρίτερα», μοιάζει να λέει στην Δύση «ξυπνήστε»…</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Στο κόκκινο η κόντρα Ερντογάν-Νετανιάχου. Η προϊστορία των σχέσεων Τουρκίας-Ισραήλ.

ΤΣΙΛΙΟΠΟΥΛΟΣ ΕΥΘΥΜΙΟΣ Νέα, σφοδρή ρητορική αντιπαράθεση έχει ξεσπάσει μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ, εν μέσω των δημοσιευμάτων αλλά και εκθέσεω...

Διαβάστε την συνέχεια

Το κράτος ήμουν εγώ…Ο ΣΤΑΘΗΣ για το 41% που εξανεμίστηκε και τον «Ομηρικό καυγά» εξουσίας που ξεκινά.

<img height="151" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2025/04/STATHIS1_4_25-930x550.png" width="280" /><br /><br />Το κράτος ήμουν εγώ…<br /><br />Παραφράζοντας την «Βασιλείου Τάξη» των Βυζαντινών, θα λέγαμε ότι το consensus για να παραμείνει ένας Κυβερνήτης στην εξουσία προϋποθέτει τρεις σταθερές:<br /><br />1.Την υποστήριξη των Δυνατών<br /><br />2.Την συναίνεση ή την ανοχή του λαού<br /><br />3.Την συνοχή του κυβερνητικού μηχανισμού<br /><br />Ο Κυριάκος Μητοτάκης φαίνεται να τα έχει απωλέσει και τα τρία.<br /><br />Γύρω του μαίνεται ένας πόλεμος των Δυνατών ,μεταξύ τους κι εναντίον του. Όλο και πιο φανερός , όλο και πιο σύνθετος.<br /><br />Είτε διότι οι «μοιρασιές» δεν γίνονται σωστά, είτε διότι οι διεκδικητές μεριδίου από τον κορβανά γίνονται όλο και πιο λαίμαργοι , είτε για άλλους, πάντως παρεμφερείς λόγους, ο Κ.Μητσοτάκης βρίσκεται εν μέσω (πρώην) φίλιων πυρών και τρώει αδέσποτες τη μία μετά την άλλη, πλην όμως πλέον ,και στοχευμένα πυρά.<br /><br />Για τον δεύτερο παράγοντα, την συναίνεση ή την ανοχή του λαού, ούτε λόγος να γίνεται. Οι ανεπαρκείς μισθοί γράφουν πάνω τους Μητσοτάκης, η ακρίβεια γράφει πάνω της Μητσοτάκης, ο ληστρικός πλουτισμός γράφει πάνω του Μητσοτάκης, ενώ η τουρκική απειλή γράφει κι αυτή πάνω τη Μητσοτάκης.<br /><br />Όσο για την κυβερνητική (και κομματική) συνοχή ,αλλού πάνε οι Βάραγγοι, αλλού πάνε οι Ικουνάτοι κι αλλού τα τάγματα.<br /><br />Άλλον χαβά οι πρωτοσπαθάριοι, άλλον οι ευνούχοι κι άλλον οι δελφίνοι.<br /><br />Όσον κι αν φαίνεται παράδοξο, στο προτεκτοράτο η Ελλάς, ο κυρίαρχος λόγος για να παραμείνει κανείς στην εξουσία, δεν είναι τόσον η εμπιστοσύνη του λαού, ούτε η συνοχή της κυβερνητικής παράταξης, όσον το χρίσμα των Δυνατών, αλλά και η έγκριση των Επικυρίαρχων.<br /><br />Για την ώρα , οι εγχώριοι Δυνατοί και οι ξένοι Επικυρίαρχοι δεν έχουν βρει αντικαταστάτη. Είναι θέμα χρόνου ο νέος εντολοδόχος γύρω από τα όπλα του πεσμένου αρχηγού ο καυγάς θα είναι Ομηρικός.<br /><br /><a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2025/03/stathis_ypografi.png"><img src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2025/03/stathis_ypografi.png" /></a><br /><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.

Το κράτος ήμουν εγώ…Ο ΣΤΑΘΗΣ για το 41% που εξανεμίστηκε και τον «Ομηρικό καυγά» εξουσίας που ξεκινά.

Το κράτος ήμουν εγώ… Παραφράζοντας την «Βασιλείου Τάξη» των Βυζαντινών, θα λέγαμε ότι το consensus για να παραμείνει ένας Κυβερνήτης στην εξ...

Διαβάστε την συνέχεια

Μια ερμηνεία της τουρκικής επιθετικότητας έναντι του Ελληνισμού.

<img height="163" src="https://o.quizlet.com/SAMJ2iHMS8KyXl1aJnqYhQ_b.jpg" width="280" /><br /><br /><b>Αλέξανδρος Ιτιμούδης </b><br /><div>Θα τονίζω συνέχεια πως η Τουρκία δεν ερμηνεύεται με εγχειρίδια δυτικής σκέψης, μιας και ο τρόπος που λειτουργεί ειδικά απέναντι στην Ελλάδα θέλει ειδική αποκωδικοποίηση την οποία δίνω παρακάτω σύντομα:Η Τουρκία μας αρέσει δεν μας αρέσει, κληρονόμησε από τους Βυζαντινούς ένα τρόπο σκέψης, ο οποίος προέρχεται από την μακρόχρονη διαμάχη Βυζαντίου-Σασανιδών. Εξηγούμαι:Βυζαντινοί και Σασανίδες μοιράζονταν πολλά κοινά στοιχεία με βασικά γνωρίσματα τα παρακάτω:-Ασαφή σύνορα-Εργαλειοποίηση proxies, κρατών-πελατών για διεξαγωγή πολέμου χαμηλής έντασης.</div><div><br />Η συγκεκριμένη διαμάχη διεξαγόταν στην buffer zone της Μεσοποταμίας και περιελάμβανε ξαφνικές επιθέσεις, επιδρομές, πολιορκίες και συνεχή διπλωματική διαπραγμάτευση.Οι Βυζαντινοί αξιοποιούσαν κυρίως υψηλή κινητικότητα μέσω ιππικού, οι Σασανίδες προτιμούσαν την διεξαγωγή ρωμαϊκού τύπου πολιορκίας.Η οντολογία αυτού του τύπου της σύγκρουσης εδραζόταν στην κατασκευή μιας ιεραρχικής δομής αποτελούμενης από πόλεις και σημεία ελέγχου τα οποία αντανακλούσαν την διεθνή τάξη μέσα από την καθοδήγηση του ενός ή του άλλου.Με λίγα λόγια, η έννοια του πολέμου για τους δύο αντιπάλους δεν ήταν το δίπολο πόλεμος/ειρήνη αυτό το μανιχαϊστικό σκεπτικό της σύγχρονης Δύσης.Για αυτούς ο πόλεμος ήταν κάτι το ασαφές που διεξάγεται συνεχόμενα με μικρότερη ή υψηλότερη ένταση, σε κάθε περίπτωση όμως εμπλέκει αντιπροσώπους, μυστικές υπηρεσίες, κατασκοπία, υπονόμευση, ασύμμετρα χτυπήματα και πολιορκία.</div><div><br />Αυτόν τον τρόπο πολέμου εφαρμόζει η σύγχρονη Τουρκία εναντίον της Ελλάδας.Για αυτό έχει δώσει βάση στις μυστικές υπηρεσίες, στην δημιουργία proxies, στην εργαλειοποίηση της μετανάστευσης και δεν την ενδιαφέρει το πόσα αεροπλάνα έχει η Ελλάδα.Στο μυαλό του Τούρκου ο πόλεμος διεξάγεται στο κατώφλι της χαμηλής έντασης με στόχο την αρπαγή μικρών νικών.Η Τουρκία ακόμη και σήμερα διεξάγει τέτοιο πόλεμο με το Ιράν στην Μέση Ανατολή καθώς το κληρονόμησε από τους Βυζαντινούς.Το ερώτημα είναι πότε η Ελλάδα θα πάψει να σκέφτεται α λα franca και θα ξεκινήσει να σκέφτεται α λα turca, δηλαδή α λα byzantina. Όσο σκεφτόμασταν έτσι δεν φοβόμασταν τους Τούρκους.<br /><br /><a href="http://i-epikaira.blogspot.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Μια ερμηνεία της τουρκικής επιθετικότητας έναντι του Ελληνισμού.

Αλέξανδρος Ιτιμούδης  Θα τονίζω συνέχεια πως η Τουρκία δεν ερμηνεύεται με εγχειρίδια δυτικής σκέψης, μιας και ο τρόπος που λειτουργεί ειδικά...

Διαβάστε την συνέχεια

Μήπως η νέα προσπάθεια πόντισης καλωδίου στην περιοχή της Κάσου αποτελεί το έναυσμα για μια προσχεδιασμένη ελληνοτουρκική κρίση;

<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjlJuYTIE97S8_2dqq9oahCC_mT_wsn6ZHHUBmLrHWrIDjJx47s37nNHHF2HZux413ooWU7XGoAboBPB1T7dn_fLlEyqPf5lAeKxaOlxIQo0hzZtU68dgEoJUSyW-dN1-wUsXO408bAa36VVEDCEEaGTr9by-DfirtWi2kjFv_WVLgDDLXkLxdSlnWjAFtz/s750/turkish_navy-750x375.jpg"><img border="0" height="126" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjlJuYTIE97S8_2dqq9oahCC_mT_wsn6ZHHUBmLrHWrIDjJx47s37nNHHF2HZux413ooWU7XGoAboBPB1T7dn_fLlEyqPf5lAeKxaOlxIQo0hzZtU68dgEoJUSyW-dN1-wUsXO408bAa36VVEDCEEaGTr9by-DfirtWi2kjFv_WVLgDDLXkLxdSlnWjAFtz/w709-h320/turkish_navy-750x375.jpg" width="280" /></a>Τ<div>ον Απρίλιο του 2023 εξηγήσαμε γιατί υπάρχουν βάσιμες ενδείξεις σύμφωνα με τις οποίες ο EastMed «ουδέποτε υπήρξε <a href="https://government.gov.gr/ipografi-mnimoniou-sinantilipsis-metaxi-elladas-kiprou-israil-ke-italias-gia-east-med/">«στρατηγική επιλογή» του Ισραήλ</a>, ακόμη και του ίδιου του Νετανιάχου, που είναι ο μόνος που πίεσε για τον αγωγό, ως έργο φυσικής διασύνδεσης του Ισραήλ με τη Δύση» αλλά αντιθέτως εργαλειοποιήθηκε για να γίνει η μοιρασιά των θαλασσίων ζωνών της Αν. Μεσογείου με απώτερο σκοπό την εκμετάλλευση του ορυκτού πλούτου. <br /><br />Στο ίδιο σχόλιό μας επισημάνθηκε ότι «οι ΗΠΑ ήδη από το 2014 ήταν πρόδηλο ότι δεν είχαν στα σχέδιά τους για την ευρύτερη περιοχή τον αγωγό ... Από τις δημόσιες τοποθετήσεις των Αμερικανών αξιωματούχων -μηδενός εξαιρουμένου, πλην ίσως του π. ΥΠΕΞ Μ. Πομπέο η οποία έγινε για το ισραηλινό ακροατήριο-, πουθενά δεν προκύπτει ότι ο EastMed υπήρξε μέρος των ενεργειακών σχεδιασμών τους. Το non-paper ήταν απλώς το κερασάκι στην τούρτα...».<br /><br />Εν συνεχεία υπογραμμίστηκε η δήλωση του Αμερικανού πρώην Ανώτερου Σύμβουλου Ενεργειακής Ασφάλειας του Στέιτ Ντιπάρτμεντ και αρχιτέκτονα του χάρτη Μπάιντεν -επί προεδρίας Μπαίντεν-, Άμος Χόκσταϊν ο οποίος στις 19/01/2022 ξεκαθάρισε την αντίθεσή του στον αγωγό δηλώνοντας ότι «ο EastMed ήταν μια ιδέα το 2016. Ο σκεπτικισμός που εξέφρασα δεν ήταν σκεπτικισμός για τη σύνδεση της Ανατολικής Μεσογείου με την Ευρώπη και την περιφερειακή συνεργασία. Τα ερωτήματα αφορούν κυρίως το υψηλό κόστος και τα logistics και κατά πόσο ήταν εφικτά.» Όλα αυτά συνετέλεσαν στο να μπει στο ψυγείο ο αγωγός. Λίγο αργότερα όμως μας προέκυψε το έργο της ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ με την πόντιση καλωδίου η οποία διακόπηκε από την Τουρκία με τα γεγονότα της Κάσου και την ακραία ελληνική υποχωρητικότητα .<br /><br />Το ερώτημα που ανακύπτει είναι βέβαια: μήπως το καλώδιο ηλεκτρικής διασύνδεσης αντικατέστησε τον EastMed ως εργαλείο διευθέτησης των θαλασσίων ζωνών στην περιοχή; Και εξηγούμε...<br /><br />Τον Μάρτιο του 2025, αφού προηγήθηκε η υπαναχώρηση της Λιβύης στη μέση γραμμή και η εκδήλωση ενδιαφέροντος της Chevron νοτίως της Κρήτης, εν συνεχεία η κυβέρνηση Μητσοτάκη αποφάσισε ξαφνικά να «ορθώσει ανάστημα» και να επανεπιχειρήσει την πόντιση του καλωδίου στην περιοχή της Κάσου. Αυτήν την φορά με την διακριτική παρουσία του γαλλικού πολεμικού ναυτικού και την διαβεβαίωση του Ισραήλ ότι θα πιέσει διπλωματικά τις ΗΠΑ σε περίπτωση που η κατάσταση οξυνθεί. <br /><br />Το iEpikaira σχολιάζοντας αυτήν την εξέλιξη έγραψε: «Εάν η κυβέρνηση θέλει όντως να εξασφαλίσει τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα, μπορεί πολύ απλά αύριο να οριοθετήσει ΑΟΖ με την Κύπρο και να επεκτείνει στα 12νμ... Θα το κάνει; Ασφαλώς και όχι. Επομένως, κάτι άλλο «ψήνεται» στην περιοχή... Εφόσον το καλώδιο GSI θα καταλήξει στο Ισραήλ, γιατί η μόνη εμπλοκή του θα αφορά στην πίεση των ΗΠΑ, εάν τα πράγματα εκτραχυνθούν;» και κατέληξε διερωτώμενο, «μήπως η ηλεκτρική διασύνδεση είναι άλλο ένα πυροτέχνημα σαν τον EastMed ο οποίος εξυπηρετούσε ενδεχομένως άλλους σκοπούς;»<br /><br />Η απάντηση μάλλον δόθηκε παραπάνω. Εν κατακλείδι, θέτουμε και το εξής εύλογο ερώτημα ως επιστέγασμα των προβληματισμών μας: Μήπως εν τέλει η νέα προσπάθεια πόντισης καλωδίου αποτελεί το έναυσμα για μια προσχεδιασμένη ελληνοτουρκική κρίση μικρής κλίμακας -υπό γαλλική επιτήρηση και με πιθανή την πυροσβεστική παρέμβαση των Αμερικανών-, με απώτερο σκοπό τον διαμοιρασμό των θαλασσίων ζωνών; Μια τέτοια κρίση σίγουρα θα έβγαζε και τον Ερντογάν από το αδιέξοδο των εσωτερικών του προβλημάτων... <br /><br /></div><div><a href="http://i-epikaira.blogspot.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Μήπως η νέα προσπάθεια πόντισης καλωδίου στην περιοχή της Κάσου αποτελεί το έναυσμα για μια προσχεδιασμένη ελληνοτουρκική κρίση;

Τ ον Απρίλιο του 2023 εξηγήσαμε γιατί υπάρχουν βάσιμες ενδείξεις σύμφωνα με τις οποίες ο EastMed «ουδέποτε υπήρξε «στρατηγική επιλογή» του Ι...

Διαβάστε την συνέχεια

<img height="169" src="https://www.viadiplomacy.gr/wp-content/uploads/2024/09/china-navy--1024x683.webp" width="280" /><br /><br />Οι κινεζικές ένοπλες δυνάμεις ανακοίνωσαν σήμερα πως κινητοποίησαν χερσαίες, ναυτικές και αεροπορικές μονάδες και τις ανέπτυξαν γύρω από την Ταϊβάν, στο πλαίσιο γυμνασίων ευρείας κλίμακας για τον αποκλεισμό της νήσου, όπου οι πρωτοβουλίες για την ανεξαρτησία θα οδηγούσαν σε «πόλεμο», όπως προειδοποίησε εκ νέου το Πεκίνο.<br /><br />Στοιχεία των κινεζικών ενόπλων δυνάμεων «πλησιάζουν τη νήσο της Ταϊβάν από πολλαπλές κατευθύνσεις», ανέφερε ο Σι Γι, εκπρόσωπος της διοίκησης ανατολικού θεάτρου του Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού, χαρακτηρίζοντας τα γυμνάσια σε εξέλιξη «νόμιμα και απαραίτητα για την προάσπιση της εθνικής κυριαρχίας και της εθνικής ενότητας της Κίνας».<br /><br />Τα γυμνάσια έχουν άξονες τις περιπολίες «προετοιμασίας αεροναυτικής μάχης», την «απόκτηση από κοινού συνολικής υπεροχής» στο πεδίο της μάχης, ασκήσεις για «επίθεση σε θαλάσσιους και χερσαίους στόχους και αποκλεισμό ζωνών κλειδιών και θαλάσσιων ζωνών», απαρίθμησε ο εκπρόσωπος.<br /><br />Σε αντίδραση, η Ταϊπέι ανακοίνωσε πως ανέπτυξε δικά της αεροσκάφη και πολεμικά πλοία, καθώς και πυραυλικά συστήματα.<br /><br />Το Κομμουνιστικό Κόμμα Κίνας ουδέποτε κυβέρνησε την Ταϊβάν, όμως χαρακτηρίζει το αρχιπέλαγος αναπόσπαστο μέρος της κινεζικής επικράτειας και δεν έχει αποκλείσει τη χρήση βίας για να ανακτήσει τον έλεγχό του και να εξασφαλίσει τη μελλοντική επανένωσή του με την ηπειρωτική χώρα.<br /><br />Οι κινεζικές αρχές εντείνουν τα τελευταία χρόνια τα γυμνάσια του είδους, αναπτύσσοντας μαχητικά και βομβαρδιστικά και πολεμικά πλοία γύρω από την Ταϊβάν, υποστηρίζοντας έμπρακτα τη διεκδίκηση αυτή, που η σημερινή κυβέρνηση στην Ταϊπέι απορρίπτει.<br /><br />Σύμφωνα με το υπουργείο Άμυνας της Ταϊβάν, η Κίνα ανέπτυξε 19 πολεμικά πλοία γύρω από τη νήσο τις 24 ώρες ως τις 06:00 σήμερα (τοπική ώρα· 01:00 ώρα Ελλάδας), συμπεριλαμβανομένου του αεροπλανοφόρου σοβιετικού σχεδιασμού Shandong.<br /><br />Τα νέα γυμνάσια σκοπό έχουν να διαβιβαστεί μήνυμα «αυστηρής προειδοποίησης και ενεργητικής αποτροπής» στους αυτονομιστές στη νήσο, ανέφεραν σήμερα οι κινεζικές ένοπλες δυνάμεις.<br /><br />Εξάλλου, το κινεζικό λιμενικό σώμα ανακοίνωσε ότι διεξήγαγε «περιπολίες» για την «επιβολή του νόμου» και γυμνάσια «επιθεωρήσεων» και «συλλήψεων» πλοίων, επιχειρήσεων «αναχαίτισης» και «εντοπισμού» πλοίων που κινούνται «χωρίς άδεια», σύμφωνα με ανακοίνωση που υπογράφεται από εκπρόσωπό του, τον Τζου Ανκίνγκ.<br /><br />Η προεδρία της Ταϊβάν «καταδίκασε σθεναρά» τις κινεζικές στρατιωτικές ασκήσεις. Ενώ για τον πρωθυπουργό Τσο Τζουνγκ-τάι, «η καταφυγή σε επιδείξεις στρατιωτικής ισχύος δεν είναι κάτι στο οποίο θα έπρεπε να επιδίδονται σύγχρονες και προοδευτικές κοινωνίες».<br /><br />Ο πρόεδρος της Ταϊβάν Λάι Τσινγκ-τε χαρακτήρισε τον περασμένο μήνα την Κίνα «εξωτερική εχθρική δύναμη», εισηγούμενος νέα μέτρα καταπολέμησης της κινεζικής παρείσφρησης και κατασκοπείας.<br /><br />Σήμερα, ενώ βρίσκονταν σε εξέλιξη τα γυμνάσια, το Πεκίνο προειδοποίησε την Ταϊπέι ότι «η ανεξαρτησία της Ταϊβάν» θα σήμαινε «πόλεμο». Και η προώθηση της ανεξαρτησίας της νήσου «σπρώχνει τους κατοίκους της Ταϊβάν προς επικίνδυνη κατάσταση», προς «ένοπλη σύρραξη», προειδοποίησε ο Τζου Φενγκλιάν, εκπρόσωπος του γραφείου υποθέσεων της Ταϊβάν, αρμόδιου για τις πολιτικές του κόμματος/κράτους έναντι της νήσου.<br /><br />Η διοίκηση ανατολικού θεάτρου των κινεζικών ενόπλων δυνάμεων, η οποία επιβλέπει τις επιχειρήσεις στο στενό της Ταϊβάν, έδωσε σήμερα στη δημοσιότητα ενημερωτικό γράφημα υπό τον τίτλο «Σφίγγοντας τον κλοιό». Αναφέρεται στα πλοία και στα αεροσκάφη που περικυκλώνουν τη νήσο και συνοδεύεται από προειδοποίηση στους «αυτονομιστές της Ταϊβάν».<br /><br />Βίντεο που μοιράστηκε ο κινεζικός στρατός παρουσιάζει τον πρόεδρο της Ταϊβάν σαν έντομο.<br /><br />Τα σημερινά γυμνάσια είναι τα μεγαλύτερα από τον Φεβρουάριο, όταν η Ταϊπέι ανέφερε ότι οι δυνάμεις του Πεκίνου έκαναν ασκήσεις με «πραγματικά πυρά» σε περιοχή περίπου 40 ναυτικών μιλίων (74 χιλιομέτρων) νότια του νησιού.<br /><br />Οι ένοπλες δυνάμεις της Ταϊβάν ανέφεραν πως ανέπτυξαν δικές τους δυνάμεις για να «παρακολουθήσουν, να προειδοποιήσουν και να αντιδράσουν με προσήκοντα τρόπο».<br /><br />Το κινεζικό κόμμα/κράτος είδε «υπερβολή» από πλευράς της Ταϊπέι μπροστά σε αυτά που περιέγραψε ως «γυμνάσια ρουτίνας».<br /><br />Η υπόθεση της Ταϊβάν συγκαταλέγεται στα μήλα της έριδας ανάμεσα στην Κίνα και τις ΗΠΑ, τον κυριότερο υποστηρικτή της νήσου σε πολιτικό και εξοπλιστικό επίπεδο.<br /><br />Παρότι επισήμως η Ουάσιγκτον επίσημα δεν αναγνωρίζει την Ταϊβάν αλλά την Κίνα εδώ και δεκαετίες, είναι υποχρεωμένη διά νόμου να προμηθεύει με αμυντικό υλικό τη νήσο, παρά τις έντονες διαμαρτυρίες του Πεκίνου. Ωστόσο οι ΗΠΑ διατηρούν αυτή που αποκαλούν «στρατηγική αμφισημία για το εάν θα υπερασπίζονταν τη νήσο σε περίπτωση κινεζικής επίθεσης.<br /><br />Την περασμένη εβδομάδα, υφυπουργός Άμυνας της Ταϊβάν παραβρέθηκε σε τελετή στις ΗΠΑ για την κατασκευή του πρώτου μαχητικού πολλαπλών ρόλων F-16V (σ.σ. Block 70-72) το οποίο πουλήθηκε στη νήσο. Η παραγωγή όλων των σύγχρονων μαχητικών (Lockheed) που έχουν παραγγελθεί από την Ταϊπέι αναμένεται να έχει ολοκληρωθεί την επόμενη χρονιά και η παράδοση του συνόλου τους προβλέπεται να έχει αποπερατωθεί περί τα τέλη του 2026.<br /><br />Η ένταση στο στενό στην πραγματικότητα δεν σταμάτησε ποτέ από το 1949, όταν το κινεζικό εθνικιστικό κόμμα, το Κουομιντάνγκ -η πλευρά που έχασε στον κινεζικό εμφύλιο πόλεμο-, βρήκε καταφύγιο στην Ταϊβάν μετά την ήττα που υπέστη από τα στρατεύματα του Μάο.<div><br /></div><div><a href="https://www.viadiplomacy.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Οι κινεζικές ένοπλες δυνάμεις ανακοίνωσαν σήμερα πως κινητοποίησαν χερσαίες, ναυτικές και αεροπορικές μονάδες και τις ανέπτυξαν γύρω από την...

Διαβάστε την συνέχεια

Ουκρανία: Πόσο μεγάλος είναι ο κίνδυνος στο Τσέρνομπιλ;

<img height="161" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2025/03/71606354_906-630x400.jpg" width="280" /><br /><br />Το προστατευτικό περίβλημα του πυρηνικού σταθμού του Τσέρνομπιλ έχει υποστεί σοβαρές βλάβες από την πρόσφατη ρωσική επίθεση. Πόσο επικίνδυνη είναι η κατάσταση στην περιοχή;<br /><br />Εδώ και εβδομάδες οι ουκρανικές Αρχές προσπαθούν να περιορίσουν τις ζημιές στο προστατευτικό περίβλημα του ανενεργού πυρηνικού σταθμού του Τσέρνομπιλ.<br /><br />Οι βλάβες προκλήθηκαν στα μέσα Φεβρουαρίου έπειτα από ρωσική επίθεση με drone στο νέο προστατευτικό περίβλημα, το NSC (New Safe Confinement).<br /><br />Οι Αρχές χρειάστηκαν τρεις εβδομάδες για να κατασβήσουν την πυρκαγιά που ξέσπασε στον σταθμό.<br /><br />Όπως ανέφερε ο Χριχόρι Ιστσένκο, επικεφαλής της ουκρανικής υπηρεσίας που είναι αρμόδια για την περιοχή του πυρηνικού σταθμού, γίνεται προσπάθεια για το κλείσιμο μίας τρύπας 15 τ.μ., αλλά και περίπου 200 ακόμα μικρότερων κενών στο προστατευτικό περίβλημα.<br />Σύμφωνα με τον ίδιο, στον σταθμό ειδικοί από διάφορα ερευνητικά ινστιτούτα αξιολογούν την κατάσταση του περιβλήματος.<div><br />Άγνωστη ακόμη η πλήρης έκταση της ζημιάς<br /><br />Για την κατασκευή του NSC, το οποίο κατασκευάστηκε πάνω από το προηγούμενο περίβλημα, με στόχο τον περαιτέρω περιορισμό της εξάπλωσης της ραδιενεργούς ακτινοβολίας μετά την έκρηξη στον πυρηνικό σταθμό το 1986, δαπανήθηκαν εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ και χρειάστηκε η συνδρομή 10.000 ανθρώπων από 40 διαφορετικές χώρες.<br /><br />Το έργο ολοκληρώθηκε το 2019, δώδεκα χρόνια μετά την υπογραφή της σχετικής σύμβασης.<br /><br />Προς το παρόν, όπως λέει ο Ιστσένκο, δεν είναι ακόμη γνωστή η πλήρης έκταση της ζημιάς που προκλήθηκε από τη ρωσική επίθεση – αυτό αναμένεται να συμβεί μετά την πλήρη αξιολόγηση της κατάστασης.<br /><br />«Τα επίπεδα ακτινοβολίας είναι φυσιολογικά.<br /><br />»Το προσωπικό συνεχίζει να εργάζεται κανονικά.<br /><br />»Μόνο το σύστημα ρύθμισης της πίεσης δεν λειτουργεί πλέον και υπάρχει μία μικρή αύξηση της υγρασίας στην ατμόσφαιρα, το οποίο είναι αποτέλεσμα του πλήγματος και της πτώσης της πίεσης στο εσωτερικό του περιβλήματος», εξηγεί ο Ιστσένκο.<br />Ποια η πιθανότητα ραδιενεργών διαρροών;<br /><br />Σύμφωνα με τους ειδικούς η πτώση της πίεσης εντός του NSC δεν αποτελεί άμεση απειλή – χωρίς όμως αυτό να σημαίνει πως δεν υπάρχουν άλλοι κίνδυνοι.<br /><br />Επί του παρόντος είναι αδύνατη η ανακατασκευή του προηγούμενου περιβλήματος, που κατασκευάστηκε το 1986 μετά την έκρηξη πάνω από τα κατεστραμμένα τμήματα του σταθμού, όπως αναφέρει ο Ντμίτρο Χούμενιουκ από το Κρατικό Επιστημονικό Τεχνικό Κέντρο για την Πυρηνική Ασφάλεια της Ουκρανίας.<br /><br />Εξάλλου, το NSC κατασκευάστηκε ακριβώς επειδή το προηγούμενο περίβλημα είχε πλέον αχρηστευτεί – και υπάρχει η ανησυχία πως μέρος του εσωτερικού περιβλήματος θα μπορούσε ανά πάσα στιγμή να καταρρεύσει.<br /><br />Σε περίπτωση που συμβεί κάτι τέτοιο τώρα, που το NSC έχει υποστεί σοβαρές ζημιές, θα «σηκωθούν» μεγάλες ποσότητες ραδιενεργούς σκόνης, με αποτέλεσμα να υπάρξει διαρροή ραδιενέργειας.<br /><br />«Αυτήν τη στιγμή το προστατευτικό περίβλημα δεν μπορεί να επιτελέσει τη λειτουργία του, δηλαδή να περιορίσει εντελώς τη ραδιενέργεια που υπάρχει στον σταθμό», προσθέτει ο Χούμενιουκ.<br /><br />Οι ειδικοί τονίζουν βέβαια πως δεν υπάρχει λόγος φόβου για τους κατοίκους.<br />Πώς μπορεί να κλείσει η τρύπα;<br /><br />«Θα είναι αδύνατη η επισκευή του προστατευτικού περιβλήματος επί τόπου, διότι η ραδιενέργεια είναι έντονη και θα επηρέαζε και τους εργάτες.<br /><br />»Το προστατευτικό περίβλημα είχε κατασκευαστεί αλλού και είχε μεταφερθεί με ράγες έως τον σταθμό, ώστε να τοποθετηθεί πάνω από το παλαιότερο περίβλημα.<br /><br />»Πλέον όμως οι ράγες αυτές δεν υπάρχουν, οπότε θα πρέπει να βρούμε μία άλλη λύση», επισημαίνει ακόμα ο Χούμενιουκ.<br /><br />Κατά πόσον όμως υπάρχει όντως εναλλακτική, όπως και το πόσο θα κοστίσουν οι επισκευαστικές εργασίες, είναι άγνωστο.<br /><br />Όπως αναφέρεται στην ιστοσελίδα του πυρηνικού σταθμού, στις 18 Μαρτίου επισκέφτηκαν το Τσέρνομπιλ εκπρόσωποι της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης.<br /><br />Εξέτασαν τις τεχνικές προδιαγραφές του NSC, όπως και τον χώρο κάτω από το προστατευτικό περίβλημα, και μίλησαν με τη διοίκηση του πυρηνικού σταθμού.<br /><br />Εν τέλει κατέληξαν πως σε πρώτη φάση θα πρέπει να διατεθούν 400.000 ευρώ για μία αξιολόγηση των βλαβών από μία ομάδα ειδικών, τα οποία θα διατεθούν από το Διεθνές Ταμείο Συνεργασίας για το Τσέρνομπιλ (ICCA).</div><div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ουκρανία: Πόσο μεγάλος είναι ο κίνδυνος στο Τσέρνομπιλ;

Το προστατευτικό περίβλημα του πυρηνικού σταθμού του Τσέρνομπιλ έχει υποστεί σοβαρές βλάβες από την πρόσφατη ρωσική επίθεση. Πόσο επικίνδυνη...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Δούρειος Ίππος της Τουρκίας στη Γερμανία ενεργοποιεί τον αντισημιτισμό και τον αντισιωνισμό.

<img height="158" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2025/04/DITIB-630x400.jpg" width="280" /><br /><br />Του <b>Μπέντζαμιν Γουάινταλ</b> στο <a href="https://www.meforum.org/mef-observer/turkeys-trojan-horse-in-germany-jump-starts-antisemitism-and-anti-zionism">Middle East Forum</a><br /><br />Η εισροή ριζοσπαστών Σουνιτών Ισλαμιστών στη Γερμανία από τότε που η πρώην Καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ άνοιξε τα σύνορα της χώρας στη μαζική μουσουλμανική μετανάστευση έχει επιδεινώσει το πρόβλημα του εξτρεμιστικού Ισλαμισμού στη χώρα.<br /><br />Στη Στουτγάρδη, όπου ζώνες απαγορευμένες για Εβραίους είναι διαδεδομένες λόγω της ακτιβιστικής δράσης υπέρ-Χαμάς, η πόλη επιτρέπει ανοιχτά σε εξτρεμιστές να καταλαμβάνουν το Συμβούλιο Θρησκειών που υποτίθεται ότι «προωθεί και διατηρεί επαφή, κατανόηση και διάλογο μεταξύ των θρησκειών στη Στουτγάρδη και με την κοινωνία της πόλης, καθώς και να προωθεί κοινά συμφέροντα».<br /><br />Συγκεκριμένα, έχει προσκαλέσει την Τουρκική-Ισλαμική Ένωση για Θρησκευτικές Υποθέσεις (Diyanet İşleri Türk-İslam Birliği, DİTİB) να συμμετάσχει.<br /><br />Η DİTİB είναι ο «εκτεταμένος βραχίονας» του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, του Ισλαμιστή προέδρου της Τουρκίας.<br /><br />Με <a href="https://www.tribune.gr/world/news/article/331581/sok-stin-ee-apo-diktio-kataskopon-tou-erntogan-se-evropaikes-chores-mechri-ke-imamides-sto-kolpo.html">περίπου 900 τζαμιά DİTİB</a> στη Γερμανία, από συνολικά ίσως 2.500 τζαμιά, το τουρκικό ισλαμιστικό κίνημα έχει διεισδύσει βαθιά στην μουσουλμανική κοινότητα της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας.<br /><br />Μετά τη σφαγή της Χαμάς σε 1.200 Ισραηλινούς, Αμερικανούς και άλλους στις 7 Οκτωβρίου 2023, η DİTİB ευθυγραμμίστηκε ανοιχτά με τη Χαμάς.<br /><br />Πριν από λίγες εβδομάδες, ο Αλί Ερμπάς, ο επικεφαλής της DİTİB, προέτρεψε σε μποϊκοτάζ εμπορευμάτων που συνδέονται με το Ισραήλ, δηλώνοντας:<br /><br />«Αν ένας Μουσουλμάνος υποστηρίζει αυτούς που στηρίζουν τους καταπιεστές, αν δεν συμμορφώνεται με το μποϊκοτάζ, αν εξακολουθεί να φέρνει προϊόντα που υπόκεινται σε μποϊκοτάζ στα σπίτια του, θα πρέπει να αμφισβητήσει την πίστη του».<br /><br />Ο Νίκος Μιχαηλίδης, πολιτικός ανθρωπολόγος και ειδικός για την Τουρκία, επιβεβαίωσε ότι η DİTİB είναι επέκταση της εξουσίας του Ερντογάν και εξήγησε:<br /><br />«Παρά τις προσπάθειες της DİTİB να προβάλλει μια εικόνα ανεκτικότητας, διαπολιτισμικού διαλόγου και αλληλεγγύης, λειτουργεί ως αντισημιτική, υπέρ-τζιχαντιστική, αντιδυτική τουρκική ισλαμιστική οργάνωση που προωθεί τους επεκτατικούς στόχους της Τουρκίας.<br /><br />»Αυτό υπονομεύει τη μακροπρόθεσμη σταθερότητα και ασφάλεια της Ευρώπης».<br /><br />Το πρόβλημα επηρεάζει αρνητικά όχι μόνο την ήδη πολιορκημένη εβραϊκή κοινότητα της Γερμανίας, αλλά και την τουρκική μεταναστευτική κοινότητα.<br /><br />Ο Μιχαηλίδης εξήγησε: «Η ιδεολογία και οι δραστηριότητες της DİTİB εμποδίζουν την ενσωμάτωση των Τούρκων και, ευρύτερα, των μουσουλμάνων μεταναστών στην γερμανική κοινωνία».<br /><br />Ο Κλέμενς Μάιερ, ο πολιτικός της Στουτγάρδης υπεύθυνος για την ασφάλεια, και η Σουζάνε Γιακουμπόφσκι, η εκπρόσωπος της εβραϊκής κοινότητας της Στουτγάρδης στο Συμβούλιο Θρησκειών, δεν απάντησαν σε αιτήματα για σχόλια.<br /><br />Ο Γιόζεφ Σούστερ, πρόεδρος του Κεντρικού Συμβουλίου των Εβραίων στη Γερμανία, απορρίπτει τη συνεργασία με την DİTİB.<br /><br />Δεν είναι σαφές γιατί η Γιακουμπόφσκι και η Μπάρμπαρα Τράουμπ, η πρόεδρος της εβραϊκής κοινότητας στη Βυρτεμβέργη, όπου βρίσκεται η Στουτγάρδη, αγνοούν τον Σούστερ στο ζήτημα.<br /><br />Η Τράουμπ έχει επίσης αρνηθεί να πιέσει τον δήμαρχο της Στουτγάρδης Φρανκ Νόπερ να διαγράψει πληροφορίες για μια υπέρ-Χαμάς ομάδα από τον δημοτικό ιστότοπο.<br /><br />Μέρος του προβλήματος είναι ότι πολλοί γερμανικοί εβραϊκοί οργανισμοί βασίζονται σε επιδοτήσεις από το κρατίδιο της Βάδης-Βυρτεμβέργης και πιθανότατα δεν θέλουν να έρθουν σε σύγκρουση με τους πολιτικούς που ελέγχουν τους προϋπολογισμούς τους.<br /><br />Αυτό οδηγεί σε μια παράλογη κατάσταση.<br /><br />Το Κέντρο Σιμόν Βίζενταλ θεωρεί τον Μίχαελ Μπλουμ, τον επίτροπο του κρατιδίου για την καταπολέμηση του αντισημιτισμού, αντισημίτη τον ίδιο.<br /><br />Ο Μπλουμ έχει επανειλημμένα αποτύχει να αντιμετωπίσει τον ακτιβισμό της Χαμάς και της Χεζμπολάχ στο κρατίδιο.<br /><br />Ακόμα και η υπηρεσία εσωτερικής ασφάλειας του κρατιδίου επέκρινε τον Μπλουμ για εμφανή κανονικοποίηση ενός ριζοσπάστη Ισλαμιστή.<br /><br />Ό,τι συμβαίνει στη Γερμανία δεν μένει στη Γερμανία.<br /><br />Η ανοχή της γερμανικής κυβέρνησης προς την DİTİB κινδυνεύει να κανονικοποιήσει τον εξτρεμισμό στην καρδιά της Ευρωπαϊκής Ένωσης.<br /><br />Η αξιοποίηση επιδοτήσεων από τα γερμανικά κρατίδια για να σιωπήσουν την εβραϊκή διαφωνία απλώς επιτρέπει στο πρόβλημα να εξαπλωθεί περαιτέρω.<br /><br />Το 2018, το Ομοσπονδιακό Γραφείο για την Προστασία του Συντάγματος της Γερμανίας εξέτασε το ενδεχόμενο παρακολούθησης της DİTİB, αλλά απέσυρε την επιτήρηση.<br /><br />Αυτό είναι ειρωνικό δεδομένου ότι η Τουρκία χρησιμοποιεί την ίδια την DİTİB για να διεξάγει επιτήρηση αντιφρονούντων, συμπεριλαμβανομένων 19 ιμάμηδων που η κυβέρνηση της Τουρκίας πίστευε ότι υποστήριζαν τον αείμνηστο Τούρκο κληρικό Φετουλάχ Γκιουλέν.<br /><br />Οι ιεροκήρυκες της DİTİB επίσης υποκίνησαν εθνικισμό σε κηρύγματα που καλούσαν τους πιστούς να προσευχηθούν για έναν τουρκικό στρατιωτικό θρίαμβο επί των Κούρδων της Συρίας που υποστηρίζονται από τις ΗΠΑ στο Αφρίν.<br /><br />Το 2022, το Spiegel αποκάλυψε επίσης ότι ορισμένοι αξιωματούχοι της DİTİB «συμπαθούν ανοιχτά» τους «Γκρίζους Λύκους», ένα τουρκικό φασιστικό κίνημα που συχνά ολισθαίνει στον τρομοκρατία.<br /><br />Αφού η DİTİB προσκάλεσε έναν υπουργό των Ταλιμπάν στην ένωσή της στην Κολωνία-Χόρβαϊλερ στο κρατίδιο της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας το 2023, η κυβέρνηση του κρατιδίου απείλησε το κοινό εκπαιδευτικό της έργο με την DİTİB, αλλά ποτέ δεν προχώρησε σε διακοπή της συνεργασίας.<br /><br />Υπάρχει ανάγκη να τερματιστεί κάθε συνεργασία πρωτοβάθμιας, δευτεροβάθμιας και τριτοβάθμιας εκπαίδευσης με την DİTİB.<br /><br />Αντίθετα, οι γερμανικές Αρχές θα πρέπει να αναγνωρίσουν ότι η DİTİB λειτουργεί ως πτέρυγα ενός ξένου καθεστώτος που σκοπεύει να ενισχύσει τη Χαμάς και άλλους τρομοκράτες στη Γερμανία και να απειλήσει την ειρήνη μεταξύ των κοινοτήτων.<br /><br />Αντί να αναγνωρίζεται η DİTİB ως μέρος της λύσης, είναι καιρός να αναγνωριστεί ότι είναι το πρόβλημα.<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο Δούρειος Ίππος της Τουρκίας στη Γερμανία ενεργοποιεί τον αντισημιτισμό και τον αντισιωνισμό.

Του Μπέντζαμιν Γουάινταλ στο Middle East Forum Η εισροή ριζοσπαστών Σουνιτών Ισλαμιστών στη Γερμανία από τότε που η πρώην Καγκελάριος Άνγκε...

Διαβάστε την συνέχεια

“Αγορές από Τούρκους στα σύνορα, πολύ πιο σοβαρό απ’ ότι φαίνεται” (vid.)

<iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="210" src="https://www.youtube.com/embed/fO0W4DrtgBg" width="280" youtube-src-id="fO0W4DrtgBg"></iframe><br /><br />Ο βουλευτής Ροδόπης της ΝΔ και πρώην υπουργός Ευριπίδης Στυλιανίδης περιγράφει τις πολύ σοβαρές διαστάσεις της υπόθεσης με τις μαζικές αγορές ακινήτων από Τούρκους και Αλβανούς σε παραμεθόριες περιοχές, στην ηπειρωτική χώρα και στα νησιά.<br /><br /><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br />

“Αγορές από Τούρκους στα σύνορα, πολύ πιο σοβαρό απ’ ότι φαίνεται” (vid.)

Ο βουλευτής Ροδόπης της ΝΔ και πρώην υπουργός Ευριπίδης Στυλιανίδης περιγράφει τις πολύ σοβαρές διαστάσεις της υπόθεσης με τις μαζικές αγορέ...

Διαβάστε την συνέχεια

“Θησαυρός” υδρογονανθράκων & ΑΟΖ.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.iefimerida.gr/sites/default/files/styles/medium_article_image/public/2025-03/chevron-erevnes-kriti.jpg?itok=h-9p_ISh" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="496" data-original-width="992" height="140" src="https://www.iefimerida.gr/sites/default/files/styles/medium_article_image/public/2025-03/chevron-erevnes-kriti.jpg?itok=h-9p_ISh" width="280" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Τι παίζεται νοτίως της Κρήτης</span></h3><b>Κώστας Στούπας</b><br />Αν επαληθευτεί η εκτίμηση της Αμερικανικής Γεωλογικής Υπηρεσίας στα βάθη της Ανατολικής Μεσογείου υπάρχουν περί τα 122 με 227 τρισ. κυβικά πόδια φυσικό αέριο και 1,7 εκατ. βαρέλια πετρελαίου.<br /><br />Προκειμένου να λάβουμε μια εικόνα των μεγεθών τα 122 με 225 τρισ. κυβικά πόδια ισοδυναμούν με 3.456 έως 6.427 κυβικά χιλιόμετρα.<br /><br />Με βάση τα στοιχεία της ΕΙΑ, στις αρχές του 2021, τα μεγαλύτερα αποδεδειγμένα αποθέματα φυσικού αερίου ανήκαν σε τρεις χώρες: το Ιράν, τη Ρωσία και το Κατάρ.<br /><br />Με βάση τις εκτιμήσεις αυτές η Ρωσία κατέχει περί τα 47.600 κυβικά χιλιόμετρα και ακολουθούν το Ιράν με 33.100 έως 33.800, το Κατάρ με 23.900, οι ΗΠΑ 17.7010, το Τουρκμενιστάν με 10.000, η Σαουδική Αραβία με 9.400, η Κίνα με 6,650 τα ΗΑΕ με 6.090 κλπ.<br /><br />Από τα στοιχεία αυτά είναι φανερό πως μια ποσότητα 3.500 με 6.500 κυβικά χιλιόμετρα είναι ένα υπολογίσιμο μέγεθος με βάση τα διεθνή δεδομένα. Το πλέον ενδιαφέρον στοιχείο είναι πως οι ποσότητες αυτές στο βαθμό που είναι εκμεταλλεύσιμες μπορεί να καλύψουν τις ανάγκες της Ευρώπης για τα επόμενα 30-50 χρόνια.<br /><br />Οι χώρες που μοιράζονται την Ανατολική Μεσόγειο είναι η Ελλάδα, η Λιβύη, η Κύπρος, η Αίγυπτος, το Ισραήλ, ο Λίβανος, η Συρία και η Τουρκία.<br /><br />Κατά συνέπεια οι ποσότητες αυτές κατανέμονται στις παραπάνω χώρες τυχαία αλλά και κατ’ αναλογία της έκτασης των θαλάσσιων ζωνών τους.<br /><br />Όσο μεγαλύτερη ΑΟΖ έχει μια χώρα τόσο μεγαλύτερες και οι πιθανότητες να διαθέτει μεγαλύτερες ποσότητες. Η τυχαιότητα συναρτάται των γεωλογικών σχηματισμών που υπάρχουν κάτω από τη θάλασσα της Ανατολικής Μεσογείου και των πιθανών ποσοτήτων υδρογονανθράκων που έχουν παγιδευτεί εκεί.<br /><br />Αυτά τα στοιχεία παραμένουν άγνωστα. Εκτός ελαχίστων περιπτώσεων προς το παρόν μιλάμε μόνο για αυξημένες πιθανότητες.<br /><br />Με πιθανότερο το σενάριο πως η ενεργειακή μετάβαση θα προχωρήσει μεν αλλά με πιο αργούς ρυθμούς, η εξασφάλιση των ενεργειακών αναγκών της ΕΕ για 30-50 χρόνια από μια επιπλέον από τις υπάρχουσες, πηγές είναι στρατηγικής σημασίας γιατί την απεγκλωβίζει από την εξάρτηση από τα αποθέματα της Ρωσίας και των ΗΠΑ.<br /><br />Τόσο οι ΗΠΑ όσο και η Ρωσία εκτός του οικονομικού οφέλους από την προμήθεια υδρογονανθράκων στην ΕΕ έχουν και γεωπολιτικά οφέλη καθώς ο ενεργειακός έλεγχος τους εξασφαλίζει πολιτική επιρροή πάνω σε μια από τις πλουσιότερες περιοχές του πλανήτη.<br /><br />Η Τουρκία λόγω της ιδιορρυθμίας της γεωγραφίας, των διεθνών συνθηκών και του διεθνούς δικαίου, ενώ είναι μια χώρα με μεγάλη έκταση, πληθυσμό περί τα 80 εκατ. και ΑΕΠ περί το 1 τρισ. δολάρια ελέγχει τις μικρότερες θαλάσσιες ζώνες στην επίμαχη περιοχή.<br /><br />Αν εφαρμοστεί το διεθνές δίκαιο και το δίκαιο της θάλασσας και η ΑΟΖ της Ελλάδα φτάσει να οριοθετηθεί με αυτή της Κύπρου η Τουρκία θα μείνει εκτός του ενεργειακού «πάρτι» που ετοιμάζεται στην περιοχή.<br /><br />Πρέπει να θεωρείται όμως απίθανο η Τουρκία, σε μια φάση δυναμικής πληθυσμιακής και οικονομικής ανάπτυξης που ονειρεύεται την ανασύσταση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, να αφήσει τις άλλες χώρες της περιοχής να αποκτήσουν για τα επόμενα 50 χρόνια ένα τόσο σημαντικό πλεονέκτημα.<br /><br />Υπό αυτό το πρίσμα θα πρέπει να ερμηνεύσουμε τη σύγκρουση με τη Δύση που την έθεσε εκτός των F-35, το δόγμα της Γαλάζιας Πατρίδας, την παρουσία στην Λιβύη και τη συμπόρευση με τις περισσότερες ισλαμιστικές οργανώσεις της Μέσης Ανατολής και της Βόρειας Αφρικής.<br /><br />Η Τουρκία έλαβε αποστάσεις από τη Δύση προκειμένου να καταφέρει να αναδειχθεί σε περιφερειακή δύναμη στην περιοχή και όχι στον «χαμάλη» που θα εξασφαλίζει την ασφάλεια αυτής.<br /><br />Ο έλεγχος των ενεργειακών πηγών της Αν. Μεσογείων και ροών από τη Μέση Ανατολή προσφέρει στην Τουρκία ένα μοχλό ισχύος απέναντι στην Ευρώπη.<br /><br />Επίσης, η ανακάλυψη και εκμετάλλευση κάποιων αξιόλογων κοιτασμάτων στην Α. Μεσόγειο μειώνει τη μελλοντική εξάρτηση της Ευρώπης από τη Ρωσία. Αυτό σημαίνει πως ένα μέρος των τεράστιων αποθεμάτων υδρογονανθράκων της Ρωσίας θα μείνουν για πάντα στο έδαφος, όταν ο πλανήτης αρχίζει να χρησιμοποιεί άλλες μορφές ενέργειας.<br /><br />Είναι παιδαριώδες λοιπόν να θεωρούμε πως η Τουρκία θα δεχτεί την ακύρωση του τουρκολυβικού μνημονίου και του δόγματος της «Γαλάζιας Πατρίδας» επειδή δυο αμερικάνικες πετρελαϊκές εταιρείες αποδέχονται τις ελληνικές θέσεις για τα σύνορα στην περιοχή.<br /><br />Η Τουρκία πριν μερικά χρόνια για τους S-400 δεν δίστασε να τα βάλει με τις ΗΠΑ και ολόκληρη της Δύση. Δύσκολα θα κάνει πίσω σε κάτι που θα αλλάξει τις γεωπολιτικές ισορροπίες στην περιοχή για τα επόμενα 50 χρόνια.<br /><br />Αυτό σημαίνει πως είναι θέμα χρόνου να μάθουμε την αντίδρασή της και να αξιολογήσουμε την επαναδιατύπωση της στάσης όλων όσων μετέχουν στο εγχείρημα.<br /><br />Το γεγονός πως όλες οι χώρες της περιοχής, και όχι μόνο, υλοποιούν τεράστια εξοπλιστικά προγράμματα δεν είναι τυχαίο.<br /><br />Η Ευρώπη και οι ΗΠΑ προκειμένου να εξασφαλίσουν ενεργειακή επάρκεια και αυτονομία δεν θα διστάσουν να προωθήσουν μια λύση με τη συμμετοχή όλων των εμπλεκομένων στην περιοχή.<br /><br />Αυτό είναι για το οποίο πρέπει να ανησυχούμε και να προετοιμαζόμαστε.<br /><br />Αυτό που παίζεται νοτίως και ανατολικά της Κρήτης είναι η ισορροπία δυνάμεων τα επόμενα 50 χρόνια.<div><br /></div><div><a href="https://www.liberal.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

“Θησαυρός” υδρογονανθράκων & ΑΟΖ.

Τι παίζεται νοτίως της Κρήτης Κώστας Στούπας Αν επαληθευτεί η εκτίμηση της Αμερικανικής Γεωλογικής Υπηρεσίας στα βάθη της Ανατολικής Μεσογεί...

Διαβάστε την συνέχεια

Καταρρέει η σάπια Δημοκρατία στην Ευρώπη. Με πραξικοπήματα θέτουν εκτός εκλογών, Ρωσόφιλους... σε Γαλλία, Ρουμανία.

<img height="145" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/8dd9ffcdfeb7af46dc93d97af446dccd_XL.jpg" width="280" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Και στην Ρουμανία και στην Γαλλία οι πατριωτικές δυνάμεις έχουν φιλορωσικό προσανατολισμό και αυτό προκαλεί υστερία στις Βρυξέλλες...</span></h3>Με τη Δικαιοσύνη να είναι το απόλυτο υποχείριο, η «δημοκρατική» Ευρώπη καταδικάζει όποιον την ενοχλεί.<br />Όποιος υψώνει μια διαφορετική φωνή απέναντι σε αυτά που θέλει το σάπιο κατεστημένο των Βρυξελλών και το πολιτικό σύστημα, καταπνίγεται δικαστικά.<br />Δεν είναι τυχαίο ότι ο Ρωσόφιλος Ρουμάνος υποψήφιος Πρόεδρος αποκλείστηκε κατά τρόπο απαράδεκτο από τις εκλογές ενώ προηγείτο στις δημοσκοπήσεις...<br />Έσκασε και δεύτερη βόμβα δικαστήριο στην Γαλλία προέβη σε πολιτική δίωξη της Le Pen η οποία επίσης προηγείται στην Γαλλία για την θέση του Προέδρου με μεγάλη διαφορά. <br />Και στην Ρουμανία και στην Γαλλία οι πατριωτικές δυνάμεις έχουν φιλορωσικό προσανατολισμό και αυτό προκαλεί υστερία στις Βρυξέλλες...<br />Τον Φεβρουάριο, βέβαια, ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ, J.D. Vance μίλησε στη Διάσκεψη για την Ασφάλεια του Μονάχου, επικρίνοντας ευρωπαϊκές χώρες ότι έχουν «χάσει» τον εαυτό τους.<br />Αντέδρασαν τότε.<br />Δεν μπορούσαν να κάνουν και διαφορετικά βέβαια, αφού αυτοί ενορχηστρώνουν το ποιος θα είναι υποψήφιος σε κάθε χώρα.<br /><br />Προς αποκλεισμό από τις προεδρικές του 2027 η Le Pen<br /><br />Σήμερα, 31 Μαρτίου, δικαστήριο του Παρισίου έκρινε ένοχη για την κατηγορία της υπεξαίρεσης κονδυλίων της ΕΕ τη Marine Le Pen και όπως όλα δείχνουν, της στερεί το δικαίωμα να είναι υποψήφια για το προεδρικό αξίωμα στις εκλογές του 2027.<br />Οι πρώτες πληροφορίες από διεθνή ΜΜΕ αναφέρουν πως το δικαστήριο αποφάσισε να αποκλείσει τη Le Pen από το να διεκδικήσει δημόσια αξιώματα.<br />Επισημαίνεται μάλιστα πως η δικαστική απόφαση έχει άμεση ισχύ.<br />Το μόνο ερώτημα που μένει να απαντηθεί για το εάν η Le Pen θα είναι υποψήφια για τις προεδρικές εκλογές του 2027, είναι να ανακοινωθεί ποια είναι η ακριβής διάρκεια της απαγόρευσης.<br /><br />Πρώτη στις δημοσκοπήσεις<br /><br />Η Marine Le Pen τοποθετείται μακράν στην πρώτη θέση στις δημοσκοπήσεις όσον αφορά τον πρώτο γύρο των προσεχών προεδρικών εκλογών, με ποσοστό 34% έως 37% στην πρόθεση ψήφου.<br />Αυτό βέβαια δεν συνεπάγεται και τελική εκλογική νίκη.<br />Σημειώνεται πως ο νυν πρόεδρος Emmanuel Macron δεν μπορεί να είναι ξανά υποψήφιος για το προεδρικό αξίωμα της Γαλλίας.<br /><br />Η περίπτωση της Ρουμανίας<br /><br />Τρανταχτό παράδειγμα φυσικά, επί ευρωπαϊκού εδάφους, είναι η περίπτωση της Ρουμανίας.<br />Τα τελευταία γεγονότα στη Ρουμανία, συμπεριλαμβανομένου ενός de facto πραξικοπήματος με τη μορφή της απαγόρευσης του πιο δημοφιλούς υποψηφίου προέδρου, Calin Georgescu, να είναι υποψήφιος στις εκλογές, αποτελούν άμεση απεικόνιση της έννοιας της «παρακμής της Ευρώπης».<br />Υπενθυμίζεται εδώ ότι τον Νοέμβριο του 2024, ο υποψήφιος της αντιπολίτευσης Calin Georgescu κέρδισε τον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών της Ρουμανίας με συντριπτική πλειοψηφία, αλλά το Συνταγματικό Δικαστήριο της χώρας ακύρωσε τα αποτελέσματα με κατηγορίες ότι ο Georgescu είχε υπονομεύσει τη συνταγματική τάξη και τη ρωσική παρέμβαση στις εκλογές.<br />Επιπλέον, τον Φεβρουάριο του 2025, ο πολιτικός συνελήφθη με την κατηγορία μιας σειράς πλαστών εγκλημάτων που ασκήθηκαν από τη Γενική Εισαγγελία της Ρουμανίας και επί του παρόντος βρίσκεται υπό απαγόρευση ταξιδιού. Παρόλα αυτά, ο Georgescu υπέβαλε έγγραφα για να συμμετάσχει σε νέες εκλογές και το Συνταγματικό Δικαστήριο έκανε δεκτό το αίτημά του.<br />Ωστόσο, η Κεντρική Εκλογική Επιτροπή της Ρουμανίας αρνήθηκε να τον εγγράψει, δηλώνοντας ότι η υποψηφιότητα του Georgescu "δεν πληροί τις προϋποθέσεις νομιμότητας" και ότι "δεν συμμορφώθηκε με τους κανόνες της εκλογικής διαδικασίας", μετά την οποία ξέσπασαν μαζικές διαμαρτυρίες υπέρ του στο Βουκουρέστι.<br /><br />Ζητούν την απαγόρευση του AfD οι «ηγέτες» του SPD και των Πρασίνων<br /><br />Οι ηγέτες των παρατάξεων του SPD και του Κόμματος των Πρασίνων θέλουν την απαγόρευση της Εναλλακτικής για τη Γερμανία (AfD), του δεύτερου μεγαλύτερου κόμματος στη χώρα και του κορυφαίου κόμματος της αντιπολίτευσης, πριν από τις επόμενες εκλογές.<br />Ειδικά οι Πράσινοι καλούν τώρα το κοινοβούλιο να υποβάλει πρόταση για την απαγόρευση του κόμματος το συντομότερο δυνατό.<br />Το κόμμα των Πρασίνων θέλει η Bundestag να υποβάλει νέα πρόταση στο Συνταγματικό Δικαστήριο, η οποία θα έχει τον τελευταίο λόγο για την απαγόρευση του κόμματος.<br />Η αρχική πρόταση απαγόρευσης ξεκίνησε από τον βουλευτή του CDU Marco Wanderwitz, ο οποίος αποσύρθηκε από την πολιτική και δεν είναι πλέον στη νέα Bundestag, αλλά εξακολουθεί να προτρέπει ενεργά την απαγόρευση του κόμματος.<br />Ο επικεφαλής των Πρασίνων, Till Steffen, ασκεί πίεση για να εγκριθεί η πρόταση απαγόρευσης «το συντομότερο δυνατό».<br />Η τελευταία πρόταση υπογράφηκε από 100 βουλευτές από όλα τα κόμματα, με εξαίρεση το AfD και τους Ελεύθερους Δημοκράτες (FDP).<br />Στο νέο κοινοβούλιο, το FDP δεν εκπροσωπείται πλέον.<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.

Καταρρέει η σάπια Δημοκρατία στην Ευρώπη. Με πραξικοπήματα θέτουν εκτός εκλογών, Ρωσόφιλους... σε Γαλλία, Ρουμανία.

Και στην Ρουμανία και στην Γαλλία οι πατριωτικές δυνάμεις έχουν φιλορωσικό προσανατολισμό και αυτό προκαλεί υστερία στις Βρυξέλλες... Με τη ...

Διαβάστε την συνέχεια

Καθολική αποχή δικηγόρων για τις παρεμβάσεις στη Δικαιοσύνη. Ολομέτωπη επίθεση κατά της ασυδοσίας Κλάπα (Άρειος Πάγος).

<img height="160" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/6bfcd831898d13578b263af9055c8e57_XL.jpg" width="280" /><br /><br /><div>Καθολική αποχή τη Δευτέρα 7 Απριλίου 2025, ημέρα, κατά την οποία θα κατατεθεί στον Υπουργό Δικαιοσύνης το αίτημα της Ολομέλειας Δικηγόρων για την διερεύνηση της πειθαρχικής ευθύνης της Προέδρου του Αρείου Πάγου για τις μέχρι σήμερα ασκηθείσες παρεμβάσεις της</div><div><br />Συνεχίζεται το πύρινο μέτωπο κατά των παρεμβάσεων στη Δικαιοσύνη με τους δικηγόρους να προχωρούν σε καθολική αποχή στις 7 και 8 Απριλίου δίνοντας νέο ηχηρό μήνυμα κατά της προέδρου του Αρείου Πάγου Ιωάννας Κλάπα.<br />Ειδικότερα, η Συντονιστική Επιτροπή της Ολομέλειας των Προέδρων των Δικηγορικών Συλλόγων Ελλάδος, η οποία συνεδρίασε εκτάκτως εξέδωσε την ακόλουθη ανακοίνωση:<br />Η Δικαιοσύνη αποτελεί θεμέλιο της δημοκρατικής λειτουργίας και η ανεξαρτησία της απαραίτητη προϋπόθεση για το Κράτος Δικαίου. Τυχόν παρεμβάσεις στη Δικαιοσύνη, από όπου και αν προέρχονται, είναι απερίφραστα καταδικαστέες και δεν πρέπει να αφήνουν κανέναν αδιάφορο, πολλώ δε μάλλον τους συλλειτουργούς της.<br />Η δικαιοδοτική κρίση των δικαστών ελέγχεται με τους προβλεπόμενους συγκεκριμένους νόμιμους τρόπους και όχι με επιλεκτικές παρεμβάσεις επικοινωνιακής στόχευσης και υπό την απειλή πειθαρχικών κυρώσεων.<br />Αλλως, καθίσταται κενό γράμμα η προσωπική και λειτουργική ανεξαρτησία των δικαστικών λειτουργών, που το Σύνταγμα εγγυάται.<br /><br />Η Συντονιστική Επιτροπή, στο πλαίσιο της από 27.3.2025 απόφασης της Ολομέλειας, αποφάσισε να προτείνει στους Δικηγορικούς Συλλόγους της χώρας:<br /><br />Α) Την καθολική αποχή των μελών τους τη Δευτέρα 7 Απριλίου 2025, ημέρα, κατά την οποία θα κατατεθεί στον Υπουργό Δικαιοσύνης το αίτημα της Ολομέλειας για την διερεύνηση της πειθαρχικής ευθύνης της Προέδρου του Αρείου Πάγου, σύμφωνα με τον ΚΟΔΚΔΛ (Ν. 4938/2022), για τις μέχρι σήμερα ασκηθείσες παρεμβάσεις της και<br />Β) Την αποχή των μελών τους από την αμέσως επόμενη συνεδρίαση της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου υπό την Προεδρία της σημερινής Προέδρου.<br /><br />Ο πειθαρχικός έλεγχος - Το βροντερό αίτημα κατά Κλάπα<br /><br />Υπενθυμίζεται ότι η Ολομέλεια των Προέδρων των Δικηγορικών Συλλόγων με ψήφους 33 υπέρ και 16 κατά ενέκρινε νωρίτερα την εισήγηση για αίτημα πειθαρχικού ελέγχου κατά της προέδρου του Αρείου Πάγου Ιωάννας Κλάπα.<br />Οι ενέργειες των μελών του Δικηγορικού Συλλόγου ήρθαν ως απάντηση στην απόφαση της ηγεσίας του Αρείου Πάγου να παραγγείλει πειθαρχικό έλεγχο των δικαστικών λειτουργών που χειρίστηκαν την υπόθεση του κυκλώματος της πολεοδομίας Ρόδου.<br /><br />Απόφαση σταθμός<br /><br />Πρόκειται για μια απόφαση σταθμό που θα έπρεπε να είχε ληφθεί εδώ και αρκετά χρόνια.<br />Οι παρεμβάσεις στο έργο των συναδέλφων της δικαστών, το κουκούλωμα δικογραφιών και το κλείσιμο αθώων ανθρώπων στη φυλακή προς εξυπηρέτηση των πολιτικών της εντολέων, ήταν συνήθεις τακτικές καθόλη την επαγγελματική πορεία της Κλάπα, χάρη στις οποίες κατάφερε να ανελιχθεί ως το ανώτατο δικαστικό αξίωμα.<br /><br />Την κατηγορούν ευθέως<br /><br />Βερβεσός κατά Κλάπα: «Κανείς δεν ελέγχθηκε όταν έκλεινε στη φυλακή ανθρώπους που εκ των υστέρων κρίθηκαν αθώοι»<br /><br />Ο πρόεδρος της Ολομέλειας των Δικηγορικών Συλλόγων, Δημήτρης Βερβεσός, ανέφερε στην εκπομπή «Ώρα Ελλάδος» (OPEN):<br />«Η εισήγηση της Συντονιστικής Επιτροπής είναι να ζητηθεί από τον υπουργό Δικαιοσύνης η πειθαρχική δίωξη της προέδρου του Αρείου Πάγου».<br />Σύμφωνα με τον κ. Βερβεσό, η κ. Κλάπα ως πρόεδρος του Αρείου Πάγου, δεν είναι αρμόδια να ζητήσει πειθαρχικό έλεγχο δικαστικών λειτουργών καθώς γι’ αυτό, όπως εξήγησε, έχει αρμοδιότητα η πρόεδρος του Πειθαρχικού Συμβουλίου.<br />«Κανείς δεν έχει ελεγχθεί μέχρι σήμερα που έχει κλείσει ανθρώπους φυλακή και έχουν αθωωθεί εκ των υστέρων», σχολίασε επίσης ο πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών και θύμισε ότι είναι η τρίτη φορά στη θητεία της κ. Κλάπα (η οποία λήγει τον Ιούνιο) που συμβαίνει αυτό.<br />«Ο δικαστής ελέγχεται μόνο για δόλο και βαριά αμέλεια, καθώς και όταν υπερβαίνει η απόφαση την κοινή λογική, όχι για την ουσιαστική του κρίση», τόνισε ο κ. Βερβεσός.<br /><br />Τι είχε αποκαλύψει το ΒΝ πριν από μια εβδομάδα στις 20 Μαρτίου 2025<br /><br />Μια ακριβώς εβδομάδα πριν την απόφαση της Ολομέλειας των Δικηγορικών Συλλόγων που ζητά την πειθαρχική δίωξη της Κλάπα, είχαμε φέρει στο φως πλήθος επιβαρυντικών στοιχείων από τη σκοτεινή της διαδρομή.<br />«Στα ανώτατα κλιμάκια της Δικαιοσύνης τοποθετούνται πρόσωπα τα οποία έχουν αποδείξει μέσα από την επαγγελματική τους διαδρομή ότι δε δρουν αμερόληπτα αλλά βάσει εντολών που λαμβάνουν από συγκεκριμένα πολιτικά κέντρα.<br />Δύο πρόσωπα που ταιριάζουν γάντι στο προφίλ που περιγράφουμε, και κατάφεραν να ανελιχθούν ως τα ανώτατα κλιμάκια της δικαστικής ιεραρχίας, είναι ο Ισίδωρος Ντογιάκος και η Ιωάννα Κλάπα.<br />Τα ονόματά τους έχουν εμπλακεί σε πολλές μεγάλες δικαστικές υποθέσεις, συμπεριλαμβανομένου του εγκλήματος των Τεμπών με τους 57 νεκρούς», ανέφερε το BN σε δημοσίευμα πρόσφατα.<br /><br />Είχε φυλακίσει τον Κασιδιάρη για νόμιμη οπλοκατοχή<br /><br />Ένας από τους ανθρώπους που κλείστηκε άδικα στη φυλακή και εκ των υστέρων αθωώθηκε, στους οποίους έκανε ειδική αναφορά ο πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου, Δημήτρης Βερβεσός, ήταν και ο Ηλίας Κασιδιάρης.<br />Ήταν τότε που η Ιωάννα Κλάπα, από τη θέση της ανακρίτριας, έκρινε ότι ο Κασιδιάρης θα πρέπει να προφυλακιστεί για κυνηγετικό όπλο που βρισκόταν στην κατοχή του με νόμιμη άδεια.<br />Η δική για την οπλοκατοχή έγινε μετά από εφτά χρόνια, οπότε και αθωώθηκε αμετάκλητα και πανηγυρικά, χωρίς όμως κανείς να τον αποζημιώσει για τη σκανδαλώδη δικαστική απόφαση, εξαιτίας της οποίας πέρασε ένα μεγάλο μέρος της ζωής του στη φυλακή.<br />Δέκα χρόνια μετά την προφυλάκιση Κασιδιάρη, η Ιωάννα Κλάπα, ως μέλος πλέον του Α1 τμήματος του Αρείου Πάγου, πρωτοστάτησε στο πραξικόπημα Μητσοτάκη - Βορίδη που οδήγησε στην αλλαγή της σύνθεσης του Α1 τμήματος και την καρατόμηση του Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου, Χρήστου Τζανερίκου, προκειμένου να απαγορευθεί η συμμετοχή στις εκλογές στον Κασιδιάρη και το Εθνικό Κόμμα Έλληνες.<br />Για τις υπηρεσίες που προσέφερε μέσα από την εμπλοκή της σε αυτές και άλλες δυσώδεις υποθέσεις, η κυβέρνηση Μητσοτάκη την αντάμειψε με το ανώτατο δικαστικό αξίωμα.<br />Τώρα που στρέφεται εναντίον των ίδιων των συναδέλφων της, κάθε φορά που οι αποφάσεις τους δε συνάδουν με το αφήγημα που επιθυμεί να πουλήσει η κυβέρνηση, οι δικαστικοί λειτουργοί φαίνεται πως ξύπνησαν, στο σημείο που έχουμε φτάσει όμως είναι μάλλον αργά για δάκρυα.<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Καθολική αποχή δικηγόρων για τις παρεμβάσεις στη Δικαιοσύνη. Ολομέτωπη επίθεση κατά της ασυδοσίας Κλάπα (Άρειος Πάγος).

Καθολική αποχή τη Δευτέρα 7 Απριλίου 2025, ημέρα, κατά την οποία θα κατατεθεί στον Υπουργό Δικαιοσύνης το αίτημα της Ολομέλειας Δικηγόρων γι...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκία: Η μεγάλη ζαριά Ερντογάν ενάντια σε Ιμάμογλου και αντιπολίτευση – Όλα ή τίποτα και στο βάθος «κανονική απολυταρχία».

<a href="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2025/03/225331926.png"><img height="149" src="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2025/03/225331926.png" width="280" /></a><br /><br />Ο Ρ.Τ. Ερντογάν και οι πολιτικοί του αντίπαλοι έχουν ένα κοινό. Πολλοί εξ αυτών βρέθηκαν (ή ακόμη βρίσκονται) στη φυλακή: ο ίδιος ο Ερντογάν για περίπου τέσσερις μήνες το 1999, ο άλλοτε ηγέτης του HDP Σελαχατίν Ντεμιρτάς μετά το 2016, ο «ακτιβιστής» Οσμάν Καβάλα μετά το 2017, ο (εμπνευστής της καλούμενης «γαλάζιας πατρίδας», ο οποίος είχε όμως φυλακιστεί παλαιότερα ως επίδοξος πραξικοπηματίας στο πλαίσιο της υπόθεσης «Βαριοπούλα») Τζεμ Γκιουρντενίζ την περίοδο 2011-2015, ο εθνικιστής/ευρασιανιστής Ντογού Περιντσέκ την περίοδο 2008-2014 (στο πλαίσιο της υπόθεσης «Εργκένεκον»), πολλοί καλούμενοι «γκιουλενιστές» μετά το 2016, πολλοί Κούρδοι ή φιλοκούρδοι μετά το 2015, πολλοί κοσμικιστές στρατιωτικοί πριν από το 2015 (βλ. υποθέσεις «Βαριοπούλα» και «Εργκένεκον») κ.ά.<br /><br />Ο -αποπεμφθείς πια από τη δημαρχία της Κωνσταντινούπολης- Εκρέμ Ιμάμογλου ήρθε να προστεθεί σε αυτήν τη μακρά λίστα με τους φυλακισθέντες Τούρκους πολιτικούς, στην οποία όμως προσέδωσε, με τη σύλληψή του στις 19 Μαρτίου, διαστάσεις νέας εμφυλιοπολεμικής κορύφωσης.<br /><br />Ο 53χρονος Ιμάμογλου δεν είναι σαν τους άλλους… Νίκησε τον Ερντογάν τρεις φορές στην Κωνσταντινούπολη (τον Μάρτιο του 2019, τον Ιούνιο του 2019 και ξανά τον Μάρτιο του 2024), επικρατώντας έναντι των Μπιναλί Γιλντιρίμ και Μουράτ Κουρούμ, αχυρανθρώπων του Τούρκου προέδρου. Στέρησε από τον Ερντογάν την Πόλη -τον μεγαλύτερο μητροπολιτικό δήμο της Τουρκίας- έπειτα από δυόμισι δεκαετίες (1994-2019) ισλαμοσυντηρητικής κυριαρχίας. Κι όταν εκλήθη να επανεκλεγεί στη δημαρχία της Κωνσταντινούπολης το 2024, παγιώνοντας αυτήν την αλλαγή φρουράς, τα κατάφερε και μάλιστα θριαμβικά, με διαφορά σχεδόν 12 ποσοστιαίων μονάδων.<br /><br /><img height="186" src="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2025/03/dfgfd.jpeg" width="280" /><br /><br />Ο Ιμάμογλου έδειχνε «έτοιμος» να εκλεγεί πρόεδρος της Τουρκίας το 2028 (ή νωρίτερα, εάν οι προεδρικές εκλογές διεξάγονταν πρόωρα), ακόμη κι ενάντια στον ίδιο τον Ερντογάν (εάν ο νυν πρόεδρος κατάφερνε να τροποποιήσει το Σύνταγμα επιτρέποντας έτσι στον εαυτό του μια νέα προεδρική υποψηφιότητα την οποία, με τα σημερινά δεδομένα, δεν δικαιούται).<br /><br />Εάν όμως ο (όποιος) εκλεκτός του ισλαμοσυντηρητικού AKP ηττηθεί στις επόμενες προεδρικές, είτε εκείνες διεξαχθούν το 2028 όπως είναι προγραμματισμένο είτε νωρίτερα, θα μιλάμε για το τέλος μιας πολιτικής δυναστείας 26 ετών (2002-2028).<br /><br />Ο Ιμάμολγου ωστόσο, το πιο πιθανό είναι ότι δεν θα καταφέρει να είναι υποψήφιος.<br /><br />Μέσα σε ένα διήμερο (18-19 Μαρτίου), έχασε το δικαίωμα του εκλέγεσθαι όταν ακυρώθηκε ως πλαστό/παράτυπο το ακαδημαϊκό του πτυχίο, το οποίο του είναι όμως απαραίτητο εάν θέλει να θέσει υποψηφιότητα για την προεδρία της χώρας· και εν συνεχεία, μόλις λίγες ώρες αργότερα, οδηγήθηκε στη φυλακή όπου ενδέχεται να παραμείνει (προφυλακισμένος) για χρόνια, κατηγορούμενος για υποθέσεις διαφθοράς (πρωτίστως) και τρομοκρατίας (δευτερευόντως). Εν τω μεταξύ, καθαιρέθηκε βέβαια και από τη δημαρχία της Κωνσταντινούπολης, την οποία είχε όμως καταφέρει να υπερασπιστεί δημοκρατικά μέσα από διαδοχικές εκλογικές αναμετρήσεις.<br /><br />Αν και φαινομενικώς «ξαφνική», η επίθεση στον Ιμάμογλου επί της ουσίας δεν ήρθε ξαφνικά. Προετοιμαζόταν εδώ και καιρό, μέσα από ένα πλέγμα αναδυόμενων διώξεων κατά του ιδίου και άλλων υψηλόβαθμων στελεχών του αντιπολιτευόμενου Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος (CHP), κυρίως στην περιοχή της Κωνσταντινούπολης. Ενδεικτικά, τους μήνες προτού συλληφθεί ο Ιμάμογλου, είχαν προηγηθεί οι συλλήψεις/διώξεις των δημάρχων του Μπεσίκτας, Ριζά Ακπολάτ, και του Εσένγιουρτ, Αχμέτ Οζέρ. «CHP: Υπό πολιορκία η τουρκική αντιπολίτευση, δέκα μήνες μετά τις νίκες στις αυτοδιοικητικές – Σφίγγει ο κλοιός για Ιμάμογλου», ήταν ο τίτλος άρθρου που είχαμε δημοσιεύσει στο Α&Δ τον περασμένο Ιανουάριο. Τρεις μήνες μετά, εκείνος ο κλοιός έκλεισε πια και πολύ δύσκολα θα ανοίξει.<br /><br />Η πλευρά Ερντογάν ήταν σαφές ότι θα ήθελε κάποια στιγμή, πριν από τις επόμενες τουρκικές προεδρικές εκλογές, να βγάλει πολιτικά από τη μέση τον Ιμάμογλου. Το έκανε τώρα (στις 19 Μαρτίου), μόλις τέσσερις μέρες πριν από τις εσωκομματικές εκλογές του CHP για την εκλογή προεδρικού υποψηφίου (στις 23 Μαρτίου), με πολιορκητικό κριό τη φερόμενη ως «ανεξάρτητη» τουρκική Δικαιοσύνη, ποντάροντας στην προσδοκώμενη «ανοχή» αφενός της διοίκησης Τραμπ που δείχνει να μην ενδιαφέρεται ιδιαίτερα για ζητήματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων, και αφετέρου των Ευρωπαίων που παρουσιάζονται να έχουν τώρα άλλες προτεραιότητες (βλ. Ουκρανικό, νέα ευρωπαϊκή αρχιτεκτονική ασφαλείας) και αναμορφωμένες ανάγκες (μεγαλύτερης εξάρτησης από την Τουρκία, κατά μία άποψη).<br /><br />Κάπως έτσι, ο ισχυρότερος αντιπολιτευόμενος πολιτικός της Τουρκίας βρέθηκε στη φυλακή. «Είμαι ο κύριος αντίπαλος του Ερντογάν και έχω συλληφθεί», έγραψε ο Ιμάμογλου στους New York Times στις 28 Μαρτίου. «Αφού συνειδητοποίησε ότι δεν μπορεί να με νικήσει στην κάλπη, ο πρόεδρος της Τουρκίας, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, κατέφυγε σε άλλα μέσα», προσέθεσε, προτού αναφερθεί ωστόσο σε μια σειρά από νέα δεδομένα.<br /><br />«Παρά την απαγόρευση των διαδηλώσεων και τα μπλόκα στους δρόμους, εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες από την Κωνσταντινούπολη ως και τη Ριζούντα στα βορειοανατολικά, που είναι παραδοσιακό προπύργιο του Ερντογάν, διαδήλωσαν κατά της κράτησής μου […] Παρά την καταστολή, το CHP ολοκλήρωσε με επιτυχία τις προκριματικές του εκλογές, με 15 εκατομμύρια πολίτες -οι 1,7 εκατομμύρια εξ αυτών εγγεγραμμένα μέλη του κόμματος- να στηρίζουν την υποψηφιότητά μου για την προεδρία…», υπογράμμισε ο Ιμάμογλου, εστιάζοντας στη δυναμική που δείχνει να έχει αποκτήσει η τουρκική αντιπολίτευση στην παρούσα φάση.<br /><br />Πράγματι, οι πολίτες προς το παρόν παραμένουν στους δρόμους. Ο πλευρά Ερντογάν ωστόσο, ποντάρει στην κόπωση αυτού του κινήματος, σε μια εξασθένιση που προσδωκά ότι θα έρθει συν τω χρόνω (τώρα που μεσολαβεί το μπαϊράμι και ενώ η Κωνσταντινούπολη έχει πια έναν νέο υπηρεσιακό δήμαρχο προερχόμενο από το αντιπολιτευόμενο CHP, τον Νούρι Ασλαν), ενώ παράλληλα σφίγγει τον κλοιό της λογοκρισίας γύρω από legacy και social media, προχωρώντας στη σύλληψη όχι μόνο Τούρκων αλλά και ξένων δημοσιογράφων/ανταποκριτών.<br /><br />Μέσα σε ένα τέτοιο πλαίσιο, ο αντιπολιτευόμενος δήμαρχος Άγκυρας Μανσούρ Γιαβάς, ο οποίος έχει επίσης παρουσιαστεί ως πιθανός αντίπαλος του Ερντογάν για την προεδρία, λέγεται ότι θα μπορούσε για παράδειγμα στο μέλλον να βρεθεί -κι εκείνος- αντιμέτωπος με διώξεις…<br /><br />Πόσο βιώσιμο μπορεί να είναι, όμως, πολιτικά αλλά και οικονομικά, αυτό το μοντέλο των αλλεπάλληλων διώξεων για τον 71χρονο Ερντογάν, έναν ηγέτη που παρουσιάζεται να διεκδικεί πια την ισόβια παραμονή του στην εξουσία;<br /><br />Όπως σε άλλες περιπτώσεις στο παρελθόν, έτσι και τώρα η πλευρά Ερντογάν δείχνει να έχει το πάνω χέρι και συνάμα την πρωτοβουλία των κινήσεων. Ωστόσο πλέον, έπειτα από σχεδόν 23 χρόνια στην εξουσία, παρουσιάζεται να εγκαταλείπει ακόμη και τα τελευταία προσχήματα δημοκρατίας, προκειμένου να κρατηθεί στον θρόνο της.<br /><br />«Η Τουρκία είναι τώρα κανονική απολυταρχία», γράφει η Γκιονούλ Τολ (του Middle East Institute) στο περιοδικό Foreign Affairs. Πώς νιώθουν, όμως, για αυτό οι εκατομμύρια νεότερης ηλικίας Τούρκοι που δεν θυμούνται άλλον ηγέτη πέρα από τον ίδιο τον Ερντογάν; Θα ήταν, άραγε, διατεθειμένοι να συμβιβαστούν με την πλήρη απαξίωση των δημοκρατικών διαδικασιών, εν μέσω όμως εντεινόμενων οικονομικών και κοινωνικών προβλημάτων; Ακόμη κι αν δεν υπήρχαν ως επιλογές στα ψηφοδέλτια άλλα ονόματα υποψηφίων, θα ψήφιζαν άραγε Ερντογάν;<br /><br />Η Τουρκία δεν υπήρξε ποτέ της «κανονική δημοκρατία», με δυτικούς όρους. Από την άλλη πλευρά ωστόσο, και η άνωθεν προωθούμενη μετάβασή της σε ένα μοντέλο «κανονικής απολυταρχίας» δεν θα είναι καθόλου εύκολη υπόθεση για εκείνους (βλ. Ερντογάν) που κινούν τα νήματα.<div><br /></div><div><a href="https://www.amynanet.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τουρκία: Η μεγάλη ζαριά Ερντογάν ενάντια σε Ιμάμογλου και αντιπολίτευση – Όλα ή τίποτα και στο βάθος «κανονική απολυταρχία».

Ο Ρ.Τ. Ερντογάν και οι πολιτικοί του αντίπαλοι έχουν ένα κοινό. Πολλοί εξ αυτών βρέθηκαν (ή ακόμη βρίσκονται) στη φυλακή: ο ίδιος ο Ερντογάν...

Διαβάστε την συνέχεια

Σημαντική εξέλιξη: Αντίστροφη μέτρηση για την καθέλκυση της 3ης FDI Belharra.

<img height="143" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2024/12/BELHARRA_FRIGATE_FDI_AMIRAL_13-1140x570-1-1068x534.jpg" width="280" /><br /><br />Του <b>Χρήστου Μαζανίτη</b><br /><div>Αντίστροφη μέτρηση για την καθέλκυση της 3ης FDI Belharra, που φαίνεται ότι συμπίπτει χρονικά με έναρξη των Sea Trials (θαλάσσιων δοκιμών) της πρώτης. Αναχωρεί για Γαλλία ο πυρήνας του πληρώματος της ‘ΚΙΜΩΝ’, ενώ πλέον είναι δεδομένο ότι η καθυστέρηση στην παράδοση της πρώτης φρεγάτας δίνει το χρονικό περιθώριο για αναβάθμιση στην έκδοση ‘Standard 2’. Όλο το χρονοδιάγραμμα των φρεγατών FDI Belharra.<br /><br />Η καθυστέρηση στο πρόγραμμα των φρεγατών FDI Belharra μετατρέπεται σε παράθυρο ευκαιρίας για το Πολεμικό Ναυτικό, το οποίο παρέλαβε τα οπλικά συστήματα που είχε παραγγείλει και τα φορτώνει και στις πρώτες δύο φρεγάτες, νωρίτερα απ’ ότι αρχικά είχε προβλεφθεί.<br /><br />Έτσι, όπως ήδη έχουμε δημοσιεύσει στο enikos.gr, τόσο η ΚΙΜΩΝ όσο και η ΝΕΑΡΧΟΣ, που βρίσκονται ήδη στο νερό, πρόκειται να παραληφθούν στην έκδοση “Standard 2”, που περιλαμβάνει 32 κελιά εκτόξευσης πυραύλων ASTER 30 και των Naval Scalp (εμβέλειας άνω των 1.000 χλμ), αντιαεροπορικό πυραυλικό σύστημα RAM και αερόφυλλα chaffs, που παραπλανούν το ραντάρ εισερχόμενου εχθρικού πυραύλου.<br /><br />Όλα αυτά θα πλαισιώνονται από τον ολοκληρωμένο ιστό αισθητήρων – PSIM (Panoramic Sensor Intelligence Module). Είναι η ψηφιακή καρδιά του πλοίου, όπου βρίσκονται συγκεντρώνονται σχεδόν όλα τα συστήματα αισθητήρων, το προηγμένο σόναρ ανθυποβρυχιακού πολέμου ‘CAPTAS-4’ και το πλήρες ψηφιακό ραντάρ Sea Fire.<br /><br />Αυτά συνεπάγονται ό,τι από την πρώτη στιγμή παραλαβής, τα πλοία θα είναι πανέτοιμα για να αναλάβουν αποστολές, έχοντας την πλήρη – τελική διαμόρφωση, πλην όμως μίας σοβαρής έλλειψης που ακόμα δεν έχει ανακοινωθεί η λύση.<br /><br />Η Belharra δεν έχει σύστημα ηλεκτρονικού πολέμου, ECM (Electronic CounterMeasures) αλλά και ESM (Electronic Support Measures), δηλαδή Σύστημα Ηλεκτρονικής Υποστήριξης, που αποτελεί ότι πιο σύγχρονο στον κυβερνοπόλεμο και τις υποκλοπές αντιπάλων ραντάρ, επικοινωνιακών κόμβων ακόμη και σόναρ.<br /><br />Ναυτικές πηγές αναφέρουν στην Realnews της Κυριακής ότι ήδη υπάρχει προσφορά που αξιολογείται από το Πολεμικό Ναυτικό, η οποία όμως κρίνεται ως ιδιαιτέρως ακριβή αφού πρόκειται για σύστημα που σχεδιάζεται ειδικά για τις συγκεκριμένες φρεγάτες, δεν υπάρχει τίποτα συμβατό στην αγορά παγκοσμίως, και λέγεται ότι θα κοστίσει άνω των 250 εκατ. ευρώ. Πρόκειται για ένα κρίσιμο σύστημα, το οποίο λέγεται ότι θα είναι έτοιμο το 2026, κάτι που σημαίνει ότι θα μπορεί να είναι πλήρως επιχειρησιακό το 2027 με 2028. Αυτό πρακτικά συνεπάγεται ότι ως τότε οι FDI Belharra ενδεχομένως και να αποφεύγεται να πάρουν το ρίσκο αποστολής σε κάποια καυτή ζώνη.<br /><br />Τα χρονοδιαγράμματα</div><div><br />Βάσει του νέου αναθεωρημένου χρονοδιαγράμματος, η παραλαβή της πρώτης ΚΙΜΩΝ προβλέπεται για το τελευταίο τρίμηνο του 2025, της δεύτερης ΝΕΑΡΧΟΣ εντός του πρώτου εξαμήνου του 2026 και της τρίτης ΦΟΡΜΙΩΝ εντός του δεύτερου εξαμήνου του 2026, με το τελευταίο τρίμηνο να προκρίνεται ως το πιο πιθανό.<br /><br />Ειδικότερα σε ότι αφορά την ΦΟΡΜΙΩΝ, στις αρχές Ιουνίου αναμένεται να πραγματοποιηθεί η τελετή καθέλκυσης στο νερό, στα ναυπηγεία της Λοριάν, στη Βρετάνη της Γαλλίας.<br /><br />Παράλληλα μέχρι τα μέσα Απριλίου αναμένεται να αναχωρήσει για το Λοριάν ο πυρήνας του πληρώματος του πρώτου πλοίου, τα περίπου 40 άτομα, που με τα υπόλοιπα 80 αποτελούν τα συνολικά 120 άτομα πληρώματος του πρώτου μεγάλου πλοίου επιφανείας – κρούσης πού εντάσσει στον στόλο το Πολεμικό Ναυτικό μετά το 1998, και την φρεγάτα ΣΑΛΑΜΙΣ, τύπου ΜΕΚΟ.<br /><br />Εκτιμάται ότι στην τελετή καθέλκυσης της ΦΟΡΜΙΩΝ, ο ΚΙΜΩΝ θα είναι επανδρωμένος ίσως και στο σύνολό του, ώστε αμέσως μετά να ξεκινήσει τα sea trials, δηλαδή τις θαλάσσιες δοκιμές σε ανοιχτή θάλασσα. Από αυτές θα διορθωθούν και τυχόν αστοχίες που έχουν προκύψει, ώστε να περαστούν και στις επόμενες δύο φρεγάτες.<br /><br />Άλλωστε, ήδη στην ΚΙΜΩΝ έχουν περάσει πολλές από τις παρατηρήσεις, ως αποτέλεσμα των θαλάσσιων δοκιμών στην πρώτη φρεγάτα που κατασκευάστηκε για το γαλλικό Πολεμικό Ναυτικό, την ΄Amiral Ronarc’h’.<br /><br />Θα πρέπει να σημειωθεί ότι αρχικά οι πρώτες δύο φρεγάτες ήταν να έρθουν στην γαλλική διαμόρφωση – όπως η ‘Amiral Ronarc’h’ και με την παραλαβή της τρίτης – ΦΟΡΜΙΩΝ θα επέστρεφαν σταδιακά στη Γαλλία για την τοποθέτηση των επιπλέον συστημάτων, με τον προγραμματισμό ολοκλήρωσης των εργασιών να τοποθετείτο περίπου στις αρχές του 2028. Τώρα, που έρχονται όλες πάνοπλες στην έκδοση “Standard 2” μένει να δούμε πότε θα επιστρέψουν για την τοποθέτηση του ECM – ESM, χωρίς να αποκλείεται αυτό να γίνει στον ναύσταθμο της Σαλαμίνας.<br /><br />Άλλωστε, το γεγονός ότι έρχονται στην έκδοση Standrard 2 δε σημαίνει ότι παραλείπεται η συμβατική υποχρέωση του πλοίου να μπει στον ναύσταθμο της Σαλαμίνας στα 2 χρόνια, ήτοι στα τέλη του 2027, για τα προγραμματισμένα επισκευαστικά έργα.<br /><br />Υπενθυμίζεται ότι ήδη από τον περασμένο Σεπτέμβριο, στην τελετή καθέλκυσης της ΝΕΑΡΧΟΣ, ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Νίκος Δένδιας είχε ανακοινώσει την πρόθεση της Ελλάδας να κινηθεί για την απόκτηση και 4ης φρεγάτας από την Γαλλία ενώ στα χέρια του Πολεμικού Ναυτικού και του υπουργείου Εθνικής Άμυνας υπάρχει πρόταση των ναυπηγείων Ελευσίνας για την πλήρη ναυπήγηση του πλοίου στην Ελλάδα με κόστος 10% φθηνότερα.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.enikos.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Σημαντική εξέλιξη: Αντίστροφη μέτρηση για την καθέλκυση της 3ης FDI Belharra.

Του Χρήστου Μαζανίτη Αντίστροφη μέτρηση για την καθέλκυση της 3ης FDI Belharra, που φαίνεται ότι συμπίπτει χρονικά με έναρξη των Sea Trials ...

Διαβάστε την συνέχεια

Θέμα ημερών είναι η επανεκκίνηση των ερευνών για την πόντιση του καλωδίου ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ.

<img height="127" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2025/03/ilektriki_diadindesi_admie-great-sea-interconnector.jpg" width="280" /><br /><br /><div>ΤΟΥ <b>ΒΑΣΙΛΗ ΝΕΔΟΥ</b><br /></div><div>Θέμα ημερών είναι η επανεκκίνηση των ερευνών για την πόντιση του καλωδίου ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ (Great Sea Interconnector) και στην Αθήνα επικρατεί πυρετός προετοιμασιών προκειμένου το έργο να προχωρήσει ακόμη και στα ανατολικά της Κάσου και της Καρπάθου, όπου έως αυτή τη στιγμή έχει στην πραγματικότητα «παγώσει».<br /><br />Η απόφαση είναι ειλημμένη σε ανώτατο επίπεδο. Αν και εντός της κυβέρνησης υπάρχουν αποκλίνουσες απόψεις σχετικά με μια σειρά από λεπτομέρειες, άπαντες συμφωνούν στην κεντρική κατεύθυνση: η Ελλάδα δεν μπορεί να παραιτηθεί από ένα έργο το οποίο είναι κρίσιμο για την ενεργειακή ασφάλεια της Κυπριακής Δημοκρατίας και έχει την πλήρη στήριξη του Ισραήλ, που επιθυμεί τη σύνδεση με το δίκτυο ηλεκτρισμού της Ε.Ε. η οποία και το χρηματοδοτεί.<br /><br />Επιπλέον, η Ελλάδα δεν μπορεί να εμφανιστεί ότι αποδέχεται την αντίληψη της Τουρκίας περί περιορισμού των δικαιωμάτων της στα 6 ναυτικά μίλια, ειδικά μάλιστα όταν πρόκειται για ένα έργο που δεν αφορά κυριαρχία ή κυριαρχικά δικαιώματα, καθώς αφορά δραστηριότητα στην ανοιχτή θάλασσα.<br /><br />Η περιοχή νοτίως της Κάσου και της Καρπάθου έχει οριοθετηθεί ανάμεσα στην Ελλάδα και την Αίγυπτο τον Αύγουστο του 2020 με μια συμφωνία αδιαμφισβήτητης διεθνούς νομιμότητας και όχι με ένα αμφίβολης αξιοπιστίας μνημόνιο όπως το τουρκολιβυκό.<br /><br />Η συζήτηση έχει πλέον προχωρήσει σε επίπεδο επιχειρησιακής σχεδίασης της επιστροφής των ερευνητικών σκαφών στην Κάσο, σε ανοιχτή θάλασσα. Εν ολίγοις, σχεδιάζεται σε επίπεδο υπουργείου Εθνικής Άμυνας ο τρόπος με τον οποίο οι Ένοπλες Δυνάμεις θα αναπτυχθούν ώστε να συνοδεύσουν τα ερευνητικά πλοία και, βεβαίως, να στείλουν το μήνυμα για την αποφασιστικότητα της Ελλάδας να προχωρήσει στον σχεδιασμό της, ακόμη και πέρα από τα νότια Κάσου και Καρπάθου, όπου το έργο ουσιαστικά διακόπηκε πέρυσι τον Ιούλιο έπειτα από μια κρίση 40 ωρών</div><div><br /></div><div><a href="https://www.kathimerini.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Θέμα ημερών είναι η επανεκκίνηση των ερευνών για την πόντιση του καλωδίου ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ.

ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΗ ΝΕΔΟΥ Θέμα ημερών είναι η επανεκκίνηση των ερευνών για την πόντιση του καλωδίου ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τραμπ σε Τουρκία: “Θάψτε τους S-400, μετά ελάτε”.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2024/02/f-35-turk-825x645.png" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="645" data-original-width="825" height="177" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2024/02/f-35-turk-825x645.png" width="280" /></a></div><div><br /></div><b>ΣΤΕΛΛΟΥ ΒΑΝΑ</b><br />Σύμφωνα με την αμερικανική εφημερίδα The Wall Street Journal (WSJ), ο μοναδικός λόγος που οι ΗΠΑ ακύρωσαν την παράδοση των F-35 στην Τουρκία το 2019 ήταν η απόφαση της Άγκυρας να αγοράσει το ρωσικό σύστημα αεράμυνας S-400.<br /><br />Η ΑΠΟΘΗΚΕΥΣΗ ΔΕΝ ΑΡΚΕΙ<br /><br />Όπως δημοσιεύει η τουρκική Sözcü, οι συντάκτες της WSJ τονίζουν πως «το ζήτημα δεν είναι καθόλου περίπλοκο» και έθεσαν στην Άγκυρα μία ξεκάθαρη επιλογή: «Αν η Τουρκία θέλει τα <a href="https://slpress.gr/news/tourkia-oi-ipa-apaitoun-tin-epistrofi-exartimaton-gia-ta-f-35/">F-35</a> πρώτης κατηγορίας, τότε είτε θα παραδώσει τις πυραυλικές μπαταρίες των S-400 είτε θα τις καταστρέψει. Οποιοδήποτε ενδιάμεσο μέτρο δεν είναι αποδεκτό για τις ΗΠΑ. Το να απενεργοποιηθεί ένα μέρος του συστήματος ή να αποθηκευτεί απλώς δεν αρκεί». Σύμφωνα με το άρθρο, ο Πρόεδρος Ερντογάν θέλει να κρατήσει τους πυραύλους ώστε να μπορεί να τους χρησιμοποιήσει στο μέλλον.<br /><br />«Ο ΤΡΑΜΠ ΔΕΝ ΕΜΠΙΣΤΕΥΕΤΑΙ»<br /><br />Η WSJ αναφέρει πως, εάν η Τουρκία επιδιώκει να αποκτήσει τα F-35 χωρίς να απαλλαγεί από τους S-400, αυτό θα θεωρηθεί «πρόσκληση για εκβιασμό» και θα αποτελέσει έναν περιττό κίνδυνο ασφαλείας για τη Δύση. Παράλληλα, τονίζει ότι ο Τραμπ οραματίζεται ήδη το μελλοντικό μαχητικό αεροσκάφος F-47, επισημαίνοντας τη δήλωσή του: «Θα δώσουμε στους συμμάχους μας την ελαφρώς πιο αδύναμη εκδοχή των αεροσκαφών μας, γιατί μια μέρα μπορεί να μην είναι πια σύμμαχοί μας».<br /><br />ΑΚΑΤΑΛΛΗΛΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ<br /><br />Το άρθρο αναφέρεται επίσης στη γεωπολιτική σημασία της Τουρκίας και την περιφερειακή της επιρροή, αλλά δεν παραλείπει τη σκληρή κριτική: «Η ανοιχτή στήριξη της Άγκυρας στη Χαμάς, το μπλοκάρισμα της ένταξης Σουηδίας και Φινλανδίας στο ΝΑΤΟ, καθώς και η παράκαμψη των κυρώσεων κατά της Ρωσίας, δοκιμάζουν την υπομονή της Ουάσιγκτον». Επιπλέον, επισημαίνεται ότι, σε μια περίοδο όπου ο Ερντογάν καταστέλλει τις διαμαρτυρίες και στοχοποιεί τον Εκρέμ Ιμάμογλου στο εσωτερικό, η παραχώρηση των ΗΠΑ θα ήταν «ακατάλληλη». Σύμφωνα με τη WSJ, η λύση είναι απλή: «Απαλλαγείτε από τους S-400 και ας αρχίσουν οι διαπραγματεύσεις».<br /><br />2,5 ΔΙΣΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΔΟΛΑΡΙΑ ΣΤΗΝ ΑΠΟΘΗΚΗ<br /><br />Η Τουρκία, υποστηρίζοντας την αντιπολίτευση κατά του καθεστώτος Άσαντ στον εμφύλιο της Συρίας, ζήτησε από το ΝΑΤΟ ενίσχυση της αεράμυνάς της, όταν οι πρώτες επιθέσεις προκάλεσαν θύματα στο τουρκικό έδαφος το 2012. Το 2013, πέντε χώρες έστειλαν προσωρινά πυραυλικά συστήματα Patriot και SAMP-T, καλύπτοντας τις ανάγκες της Άγκυρας.<br /><br />ΜΟΝΙΜΗ ΛΥΣΗ<br /><br />Ωστόσο, μετά τις τουρκικές επιχειρήσεις κατά των Κούρδων της Συρίας (YPG), όλες οι χώρες εκτός της Ισπανίας απέσυραν τα συστήματά τους. Έτσι, τον Δεκέμβριο του 2017, η Τουρκία σύναψε συμφωνία με τη Ρωσία για την αγορά δύο συστημάτων S-400, έναντι 2,5 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Οι πρώτοι S-400 παραδόθηκαν στην Τουρκία στις 12 Ιουλίου 2019, αλλά από τότε παραμένουν αποθηκευμένοι, χωρίς να έχουν τεθεί σε λειτουργία.<div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τραμπ σε Τουρκία: “Θάψτε τους S-400, μετά ελάτε”.

ΣΤΕΛΛΟΥ ΒΑΝΑ Σύμφωνα με την αμερικανική εφημερίδα The Wall Street Journal (WSJ), ο μοναδικός λόγος που οι ΗΠΑ ακύρωσαν την παράδοση των F-35...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Ερντογανισμός σε νέα φάση: Ο Πρόεδρος είναι ένας και ισόβιος.

<img height="171" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2024/10/erdogan_flags.jpg" width="280" /><br /><br /><b>Έλενα Μπουλετή</b><br />Όπως δείχνουν οι τελευταίες πολιτικές εξελίξεις στην Τουρκία, το «Σύστημα Ερντογάν», που έχει εναγκαλιστεί την εξουσία χρόνια τώρα, επιδιώκει με κάθε τρόπο -και χωρίς να ορρωδεί προ ουδενός- να παραμείνει ο επικεφαλής του ισόβια πρόεδρος, με ότι αυτό συνεπάγεται για την πολιτική κατάσταση στη χώρα, την ποιότητα των θεσμών της και το επίπεδο της «δημοκρατίας» της.<br /><br />Πλέον η παρουσία Ερντογάν στα πολιτικά πράγματα της Τουρκίας είναι τόσων ετών ώστε να μπορεί να αναλυθεί σε υποπεριόδους, καθεμία με δικά της επιμέρους χαρακτηριστικά, ο «Ερντογανισμός» να σπάσει σε φάσεις, πιο ήπιου και πιο απόλυτου αυταρχισμού, με μεγαλύτερα ή μικρότερα ανοίγματα στη Δύση, με διαφορετική στάση στο κουρδικό, τα ελληνοτουρκικά, κτλ. Ολόκληρες γενιές νέων πολιτών στην Τουρκία δεν έχουν γνωρίσει άλλη πολιτική εξουσία από αυτή του Ερντογάν, (η οποία ξεκίνησε όταν εξελέγη δήμαρχος Κωνσταντινούπολης, στη συνέχεια πρωθυπουργός για τρεις συνεχόμενες θητείες (2003-2014) και 12ος πρόεδρος της Δημοκρατίας της Τουρκίας (2014 έως σήμερα) και αυτό λέει πολλά για το πώς οι τελευταίοι μπορούν να αντιληφθούν την εξουσία, την πολιτική, την όποια δυνατότητα για πολιτική μεταβολή -και πώς αυτή μπορεί να έρθει- στη χώρα. Η πολιτική επιρροή Ερντογάν μπορεί να συγκριθεί στη διάρκειά της μόνο με εκείνη του Ατατούρκ, και δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι η μία βρίσκεται στον πολιτικό αντίποδα της άλλης, ο κοσμικός, «δυτικότροπος» κεμαλισμός έναντι του πιο προσανατολισμένου στη θρησκεία, ανατολικότροπου Ερντογανισμού, ένα δίπολο που σε μεγάλο βαθμό αντανακλά μια βασική διαίρεση της τουρκικής κοινωνίας -και έχει μέχρι και γεωγραφική απεικόνιση στα «ευρωπαϊκά» παράλια και την «Τουρκία της Ανατολίας», και που ωστόσο εκκινεί από το ίδιο σημείο: την απολυταρχική νομή της εξουσίας, εις βάρος του πολίτη, χάριν του «κράτους».<br /><br />Η εξουσία<br /><br />Φαίνεται λοιπόν, ότι και ο ίδιος ο Τούρκος πρόεδρος αλλά και το σύστημα που τον πλαισιώνει και που μετά από τόσα χρόνια ταυτίζεται σχεδόν απόλυτα με το κράτος επιδιώκει να διατηρηθεί στην εξουσία ισοβίως, παρά το γεγονός ότι το Σύνταγμα της χώρας απαγορεύει μια επανεκλογή για τον ήδη εκλεγμένο δυο φορές Ερντογάν. Τούρκοι δημοσιογράφοι αναφέρουν την επιδίωξη για μια ισόβια προεδρία όπως του Αλίεφ στο Αζερμπαιτζάν, του Λουκασένκο στη Λευκορωσία ή του Πούτιν ως σχεδόν μονόδρομο για τον Τούρκο πρόεδρο, καθώς είναι αναμενόμενο να βλέπει μεγάλους κινδύνους για τον εαυτό του και τους συν αυτώ αν ποτέ εγκαταλείψει την εξουσία που του προσφέρει όχι μόνο δύναμη αλλά και ασυλία. Εξάλλου, οι αλλαγές που έχουν κατά καιρούς γίνει στο σύνταγμα της χώρας με πρωτοβουλία του συστήματος και με σκοπό να γίνει η εξουσία «προεδροκεντρική», έχουν μεταβάλει και εν πολλοίς ακυρώσει τις όποιες ισορροπίες αρμοδιοτήτων υπήρχαν στην τουρκική πολιτεία. Ως εκ τούτου μια μεταβολή στους επικεφαλής θα μπορούσε να εκκινήσει εξελίξεις που κανείς δε θα μπορούσε να προβλέψει, και ίσως επιθυμία για αντεκδίκηση στους πολλούς που βρίσκονται εκτός των ωφελημένων όλων αυτών των χρόνων. Τώρα, υπάρχει το ενδεχόμενο είτε για μια ακόμη συνταγματική αναθεώρηση είτε για πρόωρες εκλογές, προκειμένου να μπορέσει ο Τούρκος πρόεδρος να ξεπεράσει τον σκόπελο των δυο θητειών και να παραμείνει στην εξουσία και μετά το 2028. To άλλο εμπόδιο στην «ισόβια θητεία» του είναι φυσικά ο Ιμάμογλου.<br /><br />Το αντίπαλο δέος<br /><br />Ο νυν δήμαρχος Κωνσταντινούπολης έχει καταγραφεί ως υπολογίσιμος αντίπαλος του Ερντογάν καθώς έχει ήδη επικρατήσει σε τρεις εκλογικές αναμετρήσεις έναντι του «συστήματος», με πολιτική αφετηρία που μοιάζει πολύ με εκείνη του Τούρκου προέδρου. Έχει ενδιαφέρον, και είναι ένα στοιχείο δηλωτικό της πολιτικής κατάστασης στην Τουρκία διαχρονικά, το γεγονός ότι και η καριέρα του Ερντογάν είχε αφετηρία τη δημαρχία της Κωνσταντινούπολης, όταν το Ισλαμιστικό Κόμμα της Ευημερίας του Νετζμετίν Ερμπακάν -από το οποίο προερχόταν – είχε κριθεί παράνομο από το Τουρκικό Συνταγματικό Δικαστήριο, σε μια συγκυρία που λίγο διαφέρει από αυτή που δημιουργεί τώρα ο ίδιος για τον νυν πολιτικό του αντίπαλο. Τούρκοι εισαγγελείς βρήκαν λόγους ώστε ο Ιμάμογλου να συλληφθεί μαζί με πάνω από εκατό ακόμη άτομα, λίγες ημέρες πριν να λάβει και επίσημα το χρίσμα για την υποψηφιότητά του για την προεδρία από το Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα, ενώ και το πτυχίο του από τουρκικό πανεπιστήμιο -που είναι προαπαιτούμενο για να μπορεί κανείς να θέσει υποψηφιότητα κηρύχθηκε άκυρο λόγω παράτυπης μετεγγραφής. Βέβαια, οι μεθοδεύσεις για να μπορέσει να μπλοκαριστεί το πολιτικό μέλλον του Ιμάμογλου είχαν αρχίσει εδώ και τρία χρόνια περίπου και αφορούσαν καταδίκες για άλλες αφορμές (συγκεκριμένα, για την προσβολή μελών του Ανώτατου Εκλογικού Συμβουλίου με τη δικαιοσύνη πάλι να εξαντλεί την αυστηρότητά της εις βάρος του), και είχε γίνει σαφές ότι με κάποια αιτίαση αυτό θα συνέβαινε, έμενε να φανεί απλά ποια θα ήταν αυτή. Ο ίδιος είχε δηλώσει στις 15/03 ότι «Θα με βγάλουν από το παιχνίδι. Θα κάνουν ό,τι μπορούν. Κάνουν βρώμικη δουλειά, δήθεν θα με κάνουν να υποκύψω με το χέρι της αστυνομίας. Στην πραγματικότητα, θέλουν να το κάνουν πριν από τις 23 Μαρτίου αν είναι δυνατόν» (ημερομηνία που θα λάμβανε το χρίσμα του υποψηφίου και επίσημα)… «Το πρόβλημά τους είναι η καρέκλα».<br /><br />Η ισχύς<br /><br />Η αντίδραση των Τούρκων πολιτών στη σύλληψη του Ιμάμογλου και των συνεργατών του ούτε μικρή είναι ούτε ασήμαντη, και παρά την συστηματική καταστολή επιμένει, ο δε Ιμάμογλου δηλώνει -ήδη προφυλακισμένος- στον Τούρκο πρόεδρο ότι «θα ηττηθείς». Ωστόσο, το σύστημα Ερντογάν έχει αντιπαρέλθει και στο παρελθόν σημαντικές σε έκταση και σημασία λαϊκές αντιδράσεις, εντείνοντας τον απολυταρχισμό του και συνήθως επενδύοντας σε πολιτικές πυγμής και εντυπωσιασμού. Η δε διεθνής συγκυρία φαίνεται πως ίσως ευνοεί μια τέτοια πολιτική εκκαθάρισης πολιτικών αντιπάλων στο εσωτερικό της χώρας για τον Ερντογάν. Καθώς και από αλλού προκρίνεται «η ειρήνη της ισχύος», και μάλιστα από χώρες με -θεωρητικά τουλάχιστο- μεγαλύτερη δημοκρατική παράδοση από την Τουρκία, ο Τούρκος πρόεδρος φαίνεται πως μπορεί να προβαίνει σε «νοικοκύρεμα των του οίκου του» με τη γνωστή του αυταρχική μέθοδο, χωρίς έστω τις αναμενόμενες αντιδράσεις από το εξωτερικό της χώρας, από όπου προκρίνεται και αποτιμάται μάλλον η ισχυρή παρουσία, η χρησιμότητα και οι ισορροπίες και μπαίνουν σε δεύτερη μοίρα η δικαιοσύνη και το κράτος δικαίου.<br /><br />Κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου, στις Βρυξέλλες, η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, ερωτηθείσα για τη σύλληψη του δημάρχου της Κωνσταντινούπολης αρκέστηκε να απαντήσει ότι τη θεωρεί «βαθιά ανησυχητική». Ωστόσο στην πρόσφατη Σύνοδο Κορυφής, αν και υπενθυμίστηκε ότι η Τουρκία (όπως και οι ΗΠΑ και το Ηνωμένο Βασίλειο) δεν αποτελούν χώρες που μπορούν να έχουν πρόσβαση στα δάνεια της Ε.Ε., για την περίπτωση της Τουρκίας έγινε ειδική μνεία και τονίστηκε ότι η χώρα είναι υποψήφια για ένταξη και «μακροχρόνιος εταίρος» της Κοινής Πολιτικής Ασφάλειας και Άμυνας. Αν η «βαθιά ανησυχία» της Ευρώπης όλα τα προηγούμενα χρόνια που η Τουρκία βρισκόταν στον προθάλαμο της ΕΕ δεν βοήθησε στην στροφή της τουρκικής πολιτικής προς το δημοκρατικότερο, αυτό δε θα συμβεί ούτε και τώρα, που η ευρωπαϊκή άμυνα ενδέχεται να χρειαστεί την τουρκική πολεμική βιομηχανία, το μεταναστευτικό είναι ακόμη στο τραπέζι με τους ίδιους -ή και χειρότερους- όρους με αυτούς που είχε έως τώρα που η Τουρκία θεωρούνταν ασφαλής τρίτη χώρα για τους αιτούντες διεθνή προστασία, (με καταγωγή από Συρία, Αφγανιστάν, Πακιστάν, Μπαγκλαντές και Σομαλία), κτλ.<br /><br />Μια νέα περίοδος Ερντογανισμού;<br /><br />Προφανώς και το ζήτημα του δημοκρατικού ελλείματος στην Τουρκία δεν απαριθμεί μόνο αυτές τις παραμέτρους και δεν γίνεται η ανάλυσή του να εξαντληθεί σε λίγες παραγράφους. Ωστόσο, είναι γεγονός ότι έχουμε μπει σε μια νέα φάση της διακυβέρνησης Ερντογάν, σε μια νέα περίοδο Ερντογανισμού, αν μπορούμε να την ονομάσουμε έτσι, όπου οι εξελίξεις επιταχύνονται καθώς οι κοινωνικές πιέσεις εντείνονται και οι πολίτες στερούνται ακόμη μιας επιλογής, αυτής του Εκρέμ Ιμάμογλου, που, από ότι φαίνεται ήταν έτοιμοι και διατεθειμένοι σε μεγάλο ποσοστό να κάνουν στις επόμενες εθνικές εκλογές. Οι κυβερνητικές μεθοδεύσεις θα στερήσουν όπως φαίνεται -με κάθε κόστος- το δικαίωμα στο λαό να εκφράσει τη βούλησή του, έστω και περιορισμένα, έστω και μέσα από το δίπολο Κεμαλισμού – Ερντογανισμού. Μένει να φανεί εάν αυτή η αυξανόμενη πίεση θα εξακολουθήσει να εκτονώνεται μέσα από διάφορες «βαλβίδες», ή θα φέρει κάποια στιγμή μια γενικευμένη κοινωνική έκρηξη.<div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο Ερντογανισμός σε νέα φάση: Ο Πρόεδρος είναι ένας και ισόβιος.

Έλενα Μπουλετή Όπως δείχνουν οι τελευταίες πολιτικές εξελίξεις στην Τουρκία, το «Σύστημα Ερντογάν», που έχει εναγκαλιστεί την εξουσία χρόνια...

Διαβάστε την συνέχεια