Έρευνες Chevron:Παιχνίδια με τη φωτιά … και το διάβολο.

<img height="141" src="https://www.omegapress.gr/images/CHEVRON.jpeg" width="280" /><div><br /></div><div>Του <b>Σωτήρη Σιδέρη</b><br />Ως στιγμές εθνικού μεγαλείου, εκμεταλλευόμενη προφανώς το κλίμα της εθνικής επετείου, επιχείρησε να παρουσιάσει η κυβέρνηση τις έρευνες για κοιτάσματα υδρογονανθράκων νότια της Κρήτης από την αμερικανική εταιρεία Chevron. Έμπλεοι υπερηφάνειας ο υπουργός ενέργειας, ο μονίμως περιπλανώμενος εντός και γύρω από το Μαξίμου Σταύρος Παπασταύρου και ο υφυπουργός του Νίκος Τσάφος, αυτός που αναγνώρισε τουρκοκυπριακό κράτος στην Κύπρο, ανακοίνωσαν τη συμφωνία, γνωρίζοντας εκ των προτέρων φυσικά, αλλά το απέκρυψαν, ότι η κίνηση αυτή περικλείει σοβαρούς κινδύνους, ενώ καταγράφονται σχεδόν ταυτόχρονα, περίεργες συμπτώσεις.<br /><br />Η συμφωνία είναι πιθανόν να επαναφέρει όχι μόνο την ένταση, αλλά να ανατρέψει τις σχέσεις με την Τουρκία , αλλά ταυτόχρονα υπάρχουν υποψίες και πιθανά μυστικά σχέδια συνεκμετάλλευσης, χωρίς προηγούμενη αποδοχή οριοθετημένων περιοχών. Να σημειωθεί ότι οι ακριβείς συντεταγμένες των ερευνών θα ανακοινωθούν στην πορεία, καθόλου τυχαία. Οι πομπώδεις υπαινιγμοί μάλιστα ότι οι έρευνες της αμερικανικής εταιρείας θα καλύψουν και περιοχές του τουρκολιβυκού συμφώνου, μπορεί να γίνουν μπούμερανγκ. Πως θα αντιδράσει η κυβέρνηση , αν η Τουρκία σε μια κίνηση αντιπερισπασμού, ανακοινώσει επίσημα έρευνες στο Αιγαίο; και πως θα αντιδράσει επίσης, αν η Chevron ή οι ΗΠΑ καλέσουν και την Τουρκία και την Λιβύη να συμμετάσχουν χωρίς προηγούμενη οριοθέτηση με τη χώρα μας; ή μήπως όλα αυτά δεν γίνονται τυχαία;</div><div><br />Τα στεγανά και το ρίσκο<br /><br />Τα ερωτήματα αυτά είναι αυτονόητα και φυσικά η κυβέρνηση δεν θέλει να γίνεται καμία δημόσια συζήτηση, γιατί προφανώς γνωρίζει ότι έχουν βάση και τα αποκρύπτει για δύο λόγους: είτε γιατί θέλει να δημιουργήσει μια εικόνα ραγδαίας αναβάθμισης του ενεργειακού ρόλου της Ελλάδας και των σχέσεων με τον Τραμπ, άρα συνεχίζει να εκτελεί χρέη προκεχωρημένου φυλακίου των ΗΠΑ, είτε γιατί , αν στην πορεία οι εξελίξεις ανατραπούν.<br /><br />Είναι πιθανό, ο πρωθυπουργός να θελήσει στην πορεία, να φέρει τα κόμματα και τον ελληνικό λαό προ τετελεσμένων και να επιβάλλει λύσεις που δεν θα συνάδουν ούτε με τα καλώς νοούμενα εθνικά συμφέροντα, ούτε με την ασφάλεια της χώρας. Υπό αυτό το πρίσμα η αντιπολίτευση, οφείλει να θέσει τα ερωτήματα προς την κυβέρνηση, να απαιτήσει ενημέρωση για τις συμφωνίες που έχει κάνει με την αμερικανική εταιρεία ή και άλλους πολιτικού παράγοντες των ΗΠΑ. Να απαντήσει επίσης , αν έχει κοινή γραμμή με τις ΗΠΑ, δηλαδή με την διοίκηση Τραμπ και όχι με διάφορα συμφέροντα , την Αίγυπτο και ποια είναι η πολιτική θέση της ΕΕ και όχι ποια είναι τα ενεργειακά συμφέροντα διαφόρων λόμπι και παραγόντων της ΕΕ.<br /> <br />Η αντίδραση της Τουρκίας<br /><br />Όπως έγινε γνωστό με λεκτικά πυροτεχνήματα και τις θριαμβολογίες αρκετών ΜΜΕ που πρόσκεινται στην κυβέρνηση, η κυβέρνηση αποδέχθηκε το ενδιαφέρον της Chevron για έρευνες στις θαλάσσιες περιοχές Νότια Κρήτη Ι και Νότια Κρήτη ΙΙ . Η εξέλιξη αυτή ερμηνεύθηκε από τους ίδιους κύκλους ως αναγνώριση της ελληνικής ΑΟΖ από την αμερικανική εταιρεία. Πρόκειται για εξαπάτηση. Γιατί το μείζον για την Ελλάδα και για όλες τις χώρες, δεν είναι αν οι ιδιωτικές εταιρείες αναγνωρίζουν την ελληνική ΑΟΖ, αλλά τα κράτη. Με αυτή την λογική, η αποχώρηση του ιταλικού πλοίου έκανε τις έρευνες για το ηλεκτρικό καλώδιο και αποχώρησε μετά τις τουρκικές απειλές στην Κάσο, σημαίνει ότι η Ιταλία δεν αναγνωρίζει την ελληνική ΑΟΖ; Να σημειωθεί ότι κανένα κράτος του κόσμου δεν έχει ζητήσει από την Τουρκία να ακυρώσει το τουρκολιβυκό σύμφωνο. Σε εποχή που όλοι παρανομούν και έχουν πετάξει το διεθνές δίκαιο στα σκπουπίδια, είναι το τελευταίο που τους απασχολεί.<br /><br />Η θριαμβολογία άρχισε να παίρνει επικίνδυνες διαστάσεις όταν συνοδεύθηκε με την ανακοίνωση, ότι οι περιοχές έρευνας, καλύπτουν και τμήματα του τουρκολιβυκού μνημονίου. Πιστεύει η κυβέρνηση ότι η Τουρκία δεν θα αντιδράσει και ότι η Chevron δεν θα λάβει υπόψη της την αντίδραση της Άγκυρας; η Τουρκία, έχει αποδείξει δύο πράγματα: πρώτο ότι αντιδρά πάντα με σχέδιο ακόμη και έναντι των ΗΠΑ. Δεύτερο, ότι συζητά με την διοίκηση Τραμπ τις εξελίξεις στην ευρύτερη Μέση Ανατολή , φυσικά και στην ανατολική Μεσόγειο, σίγουρα και το θέμα αυτό. Η Τουρκία είναι πολύ χρήσιμη γεωπολιτικά για τις ΗΠΑ και ήδη το Στέητ Ντηπάρτμεντ αναζητά τρόπους να ξεμπλοκαριστούν οι σχέσεις και να δρομολογηθούν πολύ σημαντικές συμφωνίες μεταξύ Ουάσιγκτον -Άγκυρας. Πως θα παρακαμφθεί η Άγκυρα;<br /><br />Αλήθεια , πιστεύει ο ανεκδιήγητος υπουργός Παπασταύρου και ο προπαγανδιστικός μηχανισμός της κυβέρνησης, ότι η Τουρκία δεν θα αντιδράσει ή ότι η Chevron, θα κάνει πόλεμο κατά της Τουρκίας και της Λιβύης; πέραν όλων αυτών των πολύ σημαντικών, υπάρχουν δύο ακόμη παράμετροι:<br />Περίεργες συμπτώσεις και υποψίες<br /><br />Πρώτη, η Τουρκία, ξέρει καλά πλέον τον ρόλο της και το παιχνίδι. Μπορεί ανά πάσα στιγμή να ανακοινώσει έρευνες στο Αιγαίο ή σε μια περιοχή κοντά στο Καστελλόριζο ή οπουδήποτε αλλού, ή σε σημείο που να προκαλέσει κρίση. Αυτό θα επιδιώξει . Τι θα κάνει ο Μητσοτάκης; τι θα κάνει η Chevron και ο Τραμπ; είναι απλό : θα καλέσουν την Τουρκία , την Λιβύη και την Αίγυπτο να συμμετάσχουν, θα μοιράσουν ποσοστά , άκρως αμφισβητούμενα και θα λήξει το ζήτημα; αν ήταν τόσο απλό θα το είχαν κάνει. Αλλά στη περιοχή, μετά τον πόλεμο του Ισραήλ έχει αλλάξει εντελώς το στάτους , επικρατεί σύγχυση, καχυποψία και βία και υπό αυτό το πρίσμα οι εξελίξεις απλά ανάβουν την σπίθα για άμεσες ή μελλοντικές κρίσεις . Θα ήταν λογικό, να προηγηθεί μια διεθνής Διάσκεψη , να συμφωνήσουν όλες οι εμπλεκόμενες χώρες , να υπογραφούν πρωτόκολλα και να εξελιχθούν τα πράγματα ειρηνικά και φυσιολογικά. Φυσικά υπάρχουν και οι περιβαλλοντικές ανησυχίες με τις οποίες πλέον ουδείς , κακώς φυσικά, ασχολείται.<br /><br />Επίσης, σχεδόν ταυτόχρονα , ήρθαν και οι διαβεβαιώσεις της κυβέρνησης ότι οι εργασίες για το ηλεκτρικό καλώδιο θα συνεχιστούν τον Απρίλιο. Αν η ελληνική κυβέρνηση ήταν τόσο αποφασιστική, οι έρευνες θα είχαν ήδη ολοκληρωθεί. Αλλά επειδή η ανακοίνωση αυτή ήρθε σχεδόν ταυτόχρονα με την ανακοίνωση για τις έρευνες της Chevron, δημιουργούνται εύλογα ερωτηματικά, μήπως όλα αυτά είναι ένα πακέτο, ένα συνολικό ευρύτερο σχέδιο που κανείς δεν γνωρίζει πέραν του πρωθυπουργού. Και επειδή έχουν μια λογική σειρά και ημερολογιακή και επικοιωνιακή να θυμίσουμε ότι η ανακοίνωση της επίσκεψης του πρωθυπουργού στην Άγκυρα για συνάντηση με τον Ερντογάν, ήρθε λίγες ημέρες πριν τις τελευταίες ανακοινώσεις. Οπότε μήπως ο Μητσοτάκης , απλά ήθελε να ενημερώσει ή να συμφωνήσει τις λεπτομέρειες με τον Τούρκο πρόεδρο; φαίνεται όμως ότι η φυλάκιση Ιμάμογλου ανέστειλε το ταξίδι, δεν το ακύρωσε όμως.<br /><br />Θαυμάστε δήλωση υπουργού, του Σταύρου Παπασταύρου<br />Σύμφωνα με τον Παπασταύρου, η συμφωνία με την Chevron “aποδεικνύει ότι η χώρα μας συνεχίζει να αποτελεί έναν ελκυστικό επενδυτικό προορισμό, με αξιόπιστη κυβέρνηση που εγγυάται τη σταθερότητα. Ταυτόχρονα, αποτελεί ισχυρή ένδειξη για την ύπαρξη σημαντικών φυσικών ενεργειακών πόρων, κρίσιμων για τη χώρα μας, την Ανατολική Μεσόγειο και την Ευρώπη. Πόροι που θα αξιοποιηθούν προς όφελος όλων των Ελλήνων..”.<br />Μνημείο πολιτικής φούσκας….</div><div><br /></div><div><a href="https://www.omegapress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Έρευνες Chevron:Παιχνίδια με τη φωτιά … και το διάβολο.

Του Σωτήρη Σιδέρη Ως στιγμές εθνικού μεγαλείου, εκμεταλλευόμενη προφανώς το κλίμα της εθνικής επετείου, επιχείρησε να παρουσιάσει η κυβέρνη...

Διαβάστε την συνέχεια

«Η Μεγάλη Ιδέα της Ελλάδας και η Γεωπολιτική Βλακεία των ΗΠΑ», τουρκικό δημοσίευμα

<img height="139" src="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2024/11/%CE%BE%CE%B5%CE%BF%CF%80%CE%B2%CE%BB%CE%B1%CE%BA%CF%83%CE%B5%CE%B7%CF%80%CE%B1%CE%B5%CE%BB%CF%83%CE%BB%CE%B1998%CF%821.jpg?resize=616%2C347&ssl=1" width="280" /><br /><br />Ο Τούρκος ειδικός σε θέματα ασφάλειας Αμπντουλάχ Αγάρ σχολίασε τη συμφωνία για «Iron Dome» που σχεδιάζει να συνάψει η Ελλάδα με το Ισραήλ καθώς και τη στρατιωτική βάση που δημιουργούν οι ΗΠΑ στην Κυπριακή Δημοκρατία, επισημαίνοντας ότι η Ελλάδα εξακολουθεί να βλέπει την Τουρκία ως απειλή και ότι αυτές οι συμφωνίες προετοιμάστηκαν κατά της Τουρκίας.<br /><br />Ο Αμπντουλάχ Αγάρ αξιολόγησε την αμερικανική βάση που έχει εγκατασταθεί στην Κύπρο και τη συμφωνία «Iron Dome» των 2 δισεκατομμυρίων ευρώ που σκοπεύει να συνάψει η Ελλάδα με το Ισραήλ.<br /><br />«Δεν εγκατέλειψε τη Μεγάλη Ιδέα»<br /><br />Ο εμπειρογνώμονας ανέφερε ότι «η αντίληψη της Ελλάδας για απειλή υπονοεί την Τουρκία», υπογράμμισε ότι «το 2020, Ελλάδα και Τουρκία ήταν στα πρόθυρα του πολέμου». Διευκρίνισε, βέβαια, ότι οι εντάσεις έχουν μειωθεί, αλλά η Ελλάδα εξακολουθεί να βλέπει την Τουρκία ως απειλή, συνεχίζει τις μαξιμαλιστικές της τάσεις, δεν έχει εγκαταλείψει τη φιλοδοξία της για τη Μεγάλη Ιδέα, προσπαθεί να μετατρέψει τους πολέμους και τις κρίσεις στην περιοχή σε ευκαιρία και εκμεταλλεύεται την κρίση εμπιστοσύνης που βιώνει η Τουρκία με τη Δύση, ιδιαίτερα τις ΗΠΑ. <br /><br />Εκτίμησε, λαμβάνοντας υπόψη τις ανεξάρτητες στρατιωτικές εκτιμήσεις που δημιουργούνται από την ατμόσφαιρα ανασφάλειας που δημιουργήθηκε από τους πολέμους στην Ουκρανία και τη Γάζα και τα αμυντικά κίνητρα που προκάλεσαν οι παγκόσμιες κρίσεις, «η προσπάθεια της ελληνικής κυβέρνησης να αναπτύξει ικανότητες κατά της Τουρκίας είναι φυσική» και ότι αυτή η προσπάθεια υποστηρίζεται από τις ΗΠΑ και τις χώρες της Ε.Ε.<br /><br />Προσπάθεια μετατροπής της κρίσης σε ευκαιρία<br /><br />Είπε ότι αυτή την περίοδο που η Τουρκία «βίωνε κρίση εμπιστοσύνης» με τις δυτικές χώρες, η Ελλάδα προσπαθούσε να μετατρέψει την πολιτική κρίση με τις ΗΠΑ και την ΕΕ σε ευκαιρία.<br /><br />Ο Αγάρ είπε, «Από το 2019 έχει αναπτυχθεί μια παράνομη συμμαχία μεταξύ του Ισραήλ, της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Ελλάδας υπό την καθοδήγηση των Ηνωμένων Πολιτειών».<br /><br />Οι αρχιτέκτονες αυτής της πολιτικής των ΗΠΑ ήταν ο γερουσιαστής Μπομπ Μενέντεζ και ο Μάρκο Ρούμπιο, ο πιθανός νέος υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ.<br /><br /> Επεσήμανε τα γαλλικά Rafale και τα πιθανά 40 αεροσκάφη F-35 που παρέχονται στην Ελλάδα, τις διαδικασίες εκσυγχρονισμού των αεροσκαφών F-16 στο ελληνικό απόθεμα και την υποστήριξη ανταλλακτικών από διάφορες πηγές. Ανέφερε ότι αυτή η υποστήριξη δείχνει τη θέση των ΗΠΑ και ιδιαίτερα της Γαλλίας εντός της Ε.Ε.<br /><br />Ο Σιδερένιος Θόλος είναι αδύναμος<br /><br />Ωστόσο, ο Αγάρ είπε επίσης ότι η νέα συμφωνία «Iron Dome» είναι πολύ πιο ακριβή από την πραγματική του αξία για την Ελλάδα.<br /><br />«Τα 2 δισεκατομμύρια ευρώ για το Iron Dome, που αποτρέπει πυραύλους με βεληνεκές 40-45 χιλιομέτρων, είναι πολύ μεγάλο νούμερο», είπε. Υπάρχουν και λειτουργικά έξοδα.<br /><br />Εξήγησε ότι ένα τέτοιο σύστημα είναι σημαντικό, αλλά δεν επαρκεί για τους στόχους ασφαλείας της Ελλάδας.<br /><br />Υπενθύμισε ότι η Τουρκία πλήρωσε επίσης ένα μεγάλο χρηματικό ποσό κατά την αγορά των αμφιλεγόμενων S-400, ο Αγάρ είπε ότι τα τελευταίας τεχνολογίας συστήματα είναι πάντα ακριβά.<br /><br />Για τη συμφωνία που στοχεύει η Ελλάδα, σχολίασε, «Δεν γνωρίζουμε ακόμη αν αυτό το μεγάλο χρηματικό ποσό είναι για μεταβίβαση ή για προμήθεια/παραγωγή/τεχνογνωσία. Αυτή η πληροφορία θα είναι καθοριστική».<br /><br />Υπαρξιακή ανάγκη τα συστήματα άμυνας<br /><br />Ο Αγάρ υπογράμμισε ιδιαίτερα την ανάγκη της Τουρκίας για συστήματα αεράμυνας.<br /><br />Όπως είπε η Τουρκία αρχικά προσπάθησε να καταλήξει σε συμφωνία με τους συμμάχους της στο ΝΑΤΟ σχετικά με τα συστήματα αεράμυνας, αλλά μετά την αποτυχία των προσπαθειών της συμφωνίας, αγόρασε τους S-400, γεγονός που δημιούργησε μεγάλη διαμάχη.<br /><br /> «Τα συστήματα αεράμυνας είναι υπαρξιακής σημασίας Πρέπει να είμαστε σε θέση να προστατεύσουμε την πατρίδα μας, τη Γαλάζια Πατρίδα μας, τους φίλους και τους συμμάχους μας».<br /><br />Γεωπολιτική Βλακεία των ΗΠΑ<img src="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2024/11/%CE%BE%CE%B5%CE%BF%CF%80%CE%B2%CE%BB%CE%B1%CE%BA%CF%83%CE%B5%CE%B7%CF%80%CE%B1%CE%B5%CE%BB%CF%83%CE%BB%CE%B1998%CF%822.jpg?resize=616%2C481&ssl=1" /><br /><br />Ο Αγάρ, ο οποίος δήλωσε ξεκάθαρα ότι οι ΗΠΑ και οι δυτικοί σύμμαχοί τους δεν μπορούν να αντικαταστήσουν την Τουρκία με την Ελλάδα ή την Κυπριακή Δημοκρατία, είπε:<br /><br />«Είναι αλήθεια ότι υπάρχει δυσπιστία μεταξύ ΗΠΑ και Τουρκίας, αλλά η Τουρκία δεν οικοδόμησε αυτή τη δυσπιστία. Οι ΗΠΑ-ΝΑΤΟ είναι που πλήρωσαν το τίμημα της περιπλάνησης της Τουρκίας λόγω αυτής της δυσπιστίας».<br /><br />Μπορούν να καταλάβουν το κόστος; Η χειραγωγική πολιτική που αναπτύσσεται με τη λογική της «σύγκρουσης πολιτισμών» και των παράλογων αποκαλυπτικών δογμάτων και της στρατηγικής αλαζονείας και της παρορμητικής εχθρότητας και ευνοιοκρατίας αντίθετα με τη γεωπολιτική;<br /><br /> Νομίζω ότι οι στρατηγικές απέχουν πολύ από το γεωπολιτικό μυαλό που έφερε την Τουρκία στο ΝΑΤΟ μπορεί να έχει δυσκολίες αυτήν την περίοδο, αλλά οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ θα υποστούν πολύ περισσότερες δυσκολίες από την Τουρκία λόγω αυτών των συμπεριφορών και το τίμημα θα είναι βαρύ για τις ΗΠΑ.<br /><br /> «Δημιουργείται αβεβαιότητα στην παγκόσμια αυτοκρατορία τους. Αυτό είναι γεωπολιτική βλακεία», τόνισε.<div><br /></div><div><a href="https://echedoros.blog/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

«Η Μεγάλη Ιδέα της Ελλάδας και η Γεωπολιτική Βλακεία των ΗΠΑ», τουρκικό δημοσίευμα

Ο Τούρκος ειδικός σε θέματα ασφάλειας Αμπντουλάχ Αγάρ σχολίασε τη συμφωνία για «Iron Dome» που σχεδιάζει να συνάψει η Ελλάδα με το Ισραήλ κα...

Διαβάστε την συνέχεια

Μια απειλή που αναδύεται στα βόρεια σύνορα του Ισραήλ.

<img height="159" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2025/03/NETANYAHOU-ERDOGAN-630x400.jpg" width="280" /><br /><br />Η Συρία και η Τουρκία διαπραγματεύονται μια επικίνδυνη συμφωνία: τη μεταφορά του ελέγχου βασικής περιοχής κοντά στην Παλμύρα -που κάποτε ήταν προπύργιο για πολιτοφυλακές υποστηριζόμενες από το Ιράν- με αντάλλαγμα στρατιωτική και οικονομική υποστήριξη από την Τουρκία.<br /><br />Η Τουρκία σχεδιάζει να δημιουργήσει μια αεροπορική βάση στην κεντρική Συρία για να φιλοξενήσει μαχητικά αεροσκάφη F-16.<br /><br />Εάν οι ΗΠΑ δώσουν το πράσινο φως για την επανένταξη της Τουρκίας στο πρόγραμμα των F-35, η απειλή εντείνεται δραματικά.<br /><br />Αυτό θα τοποθετούσε βαριά οπλισμένες τουρκικές δυνάμεις, εξοπλισμένες με προηγμένη αμερικανική τεχνολογία, βαθιά μέσα στη Συρία —σε απόσταση βολής από το Ισραήλ.<br /><br />Κάποιοι το αποκαλούν μεγαλύτερη απειλή για το Ισραήλ ακόμα και από το Ιράν. Αυτό, σύμφωνα με ισραηλινές πηγές, δεν πρέπει να επιτραπεί να συμβεί.<br /><br /> Εάν δεν αντιμετωπιστεί τώρα, είναι πιθανή μια άμεση στρατιωτική σύγκρουση μεταξύ του Ισραήλ και της Τουρκίας, η οποία είναι σύμμαχος των ΗΠΑ στο ΝΑΤΟ.<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Μια απειλή που αναδύεται στα βόρεια σύνορα του Ισραήλ.

Η Συρία και η Τουρκία διαπραγματεύονται μια επικίνδυνη συμφωνία: τη μεταφορά του ελέγχου βασικής περιοχής κοντά στην Παλμύρα -που κάποτε ήτα...

Διαβάστε την συνέχεια

Συμμαχία Μπερίσα – Βορειοηπειρωτών κατά Ράμα;

<img src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2018/11/SIMAIA_VOREIOS_HPEIROS.jpg" /><br /><br />Συμμαχία Μπερίσα – Βορειοηπειρωτών κατά Ράμα; O δημοσιογράφος και γνώστης της Αλβανικής πολιτικής μεταφέρει πληροφορίες και πολιτικό παρασκήνιο από την προεκλογική δραστηριότητα στην Αλβανία ενόψει των εκλογών.<br /><br />Περιγράφει τον σχεδιασμό της Ελληνικής Εθνικής Μειονότητας η οποία θα συμπράξει με τον Σαλί Μπερίσα απέναντι στον Έντι Ράμα, σε μία εκλογική αναμέτρηση η οποία θα λάβει χώρα σε ένα διαφορετικό διεθνές περιβάλλον και με διαφορετικούς συσχετισμούς για το καθεστώς Ράμα δεδομένης της αλλαγής στην Προεδρία των ΗΠΑ.<br /><br />Είναι ενδεικτικό ότι έμπειρο στέλεχος της προεκλογικής εκστρατείας του Ντόναλντ Τραμπ, έχει “σταλεί” για να συνδράμει το κόμμα του Σαλί Μπερίσα στον εκλογικό σχεδιασμό.<div><br /></div><div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="210" src="https://www.youtube.com/embed/vgldNMGwkcU" width="280" youtube-src-id="vgldNMGwkcU"></iframe></div><br /><div><a href="https://www.youtube.com/watch?v=vgldNMGwkcU">πηγή</a></div><div><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div></div>

Συμμαχία Μπερίσα – Βορειοηπειρωτών κατά Ράμα;

Συμμαχία Μπερίσα – Βορειοηπειρωτών κατά Ράμα; O δημοσιογράφος και γνώστης της Αλβανικής πολιτικής μεταφέρει πληροφορίες και πολιτικό παρασκή...

Διαβάστε την συνέχεια

Ελλάδα-Άμυνα & Ρήτρα Διαφυγής… Ανάσα!

<img src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2025/02/enoples-dinamis-790x400.jpg" /><br /><br />Έως το τέλος του Απριλίου θα πρέπει κάθε κράτος- μέλος που επιθυμεί να ενεργοποιήσει τη νέα ρήτρα διαφυγής για τις αμυντικές δαπάνες να υποβάλει το σχετικό αίτημα στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή.<br /><br />Στη συνέχεια, η Κομισιόν θα εξετάσει τα αιτήματα και θα διατυπώσει συστάσεις τον Ιούνιο, με το Συμβούλιο της ΕΕ να λαμβάνει την τελική απόφαση τον Ιούλιο, αφού προηγηθούν έντονες διαβουλεύσεις.<br /><br />Η ρήτρα, που θα ισχύσει για τέσσερα χρόνια (2025- 2028)- μετά το 2028, η ΕΕ θα αξιολογήσει εάν απαιτείται παράταση- θα επιτρέπει στα κράτη- μέλη τη μεγαλύτερη δημοσιονομική ευελιξία για την αύξηση των αμυντικών δαπανών, χωρίς να παραβιάζονται οι νέοι ιδιαίτερα αυστηροί κανόνες του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης.<br /><br />Όπως αναφέρουν κυβερνητικοί παράγοντες, η εφαρμογή τής εν λόγω ρήτρας θα αποτελέσει θετικό γεγονός για την Ελλάδα, καθώς, λόγω και της γεωπολιτικής θέσης της, η χώρα διαθέτει διαχρονικά μεγαλύτερο ποσοστό του ΑΕΠ στην άμυνα σε σύγκριση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες.<br /><br />Το 2022 οι αμυντικές δαπάνες ανήλθαν στο 2,6% του ΑΕΠ, υπερκαλύπτοντας σταθερά τον στόχο του ΝΑΤΟ για δαπάνες ύψους τουλάχιστον 2% του ΑΕΠ και με τον μέσο ευρωπαϊκό όρο να είναι 1,3% του ΑΕΠ.<br /><br />Παράλληλα, καθώς η ευελιξία θα αφορά τόσο στις επενδύσεις, όσο και τις τρέχουσες δαπάνες που σχετίζονται με την άμυνα, δίδεται η δυνατότητα για πρόσληψη και εκπαίδευση στρατιωτικού προσωπικού (στρατιώτες, αξιωματικοί, κυβερνοάμυνα).<br /><br />Ενώ, σύμφωνα με παράγοντες της Κομισιόν, υπάρχει ένα «παράθυρο», ώστε στις αμυντικές δαπάνες που μπορεί να αυξηθούν να συμπεριλαμβάνονται οι δαπάνες για νέες αυξήσεις στους μισθούς στους ένστολους.<br /><br />Αναλυτικότερα, η νέα ρήτρα διαφυγής («Λευκή Βίβλος») είναι ένας μηχανισμός που επιτρέπει στα κράτη- μέλη να αυξήσουν τις δημόσιες δαπάνες σε κρίσιμες περιόδους, χωρίς να παραβιάζουν τους δημοσιονομικούς κανόνες της ΕΕ.<br /><br />Στη συγκεκριμένη περίπτωση, η ρήτρα ενεργοποιείται αποκλειστικά για αμυντικές δαπάνες. Ήτοι, οι κυβερνήσεις θα μπορούν να διαθέσουν περισσότερα χρήματα για την ενίσχυση των στρατιωτικών δυνατοτήτων τους, χωρίς να υπολογίζονται αυτές οι δαπάνες στον καθορισμένο δημοσιονομικό στόχο τους.<br /><br />Η όλη πρωτοβουλία εντάσσεται στην ευρύτερη προσπάθεια της ΕΕ να αυξήσει την αυτονομία της στον τομέα της άμυνας και να μειώσει την εξάρτησή της από τρίτες χώρες. Το ανώτατο όριο της δημοσιονομικής ευελιξίας για κάθε κράτος- μέλος είναι 1,5% του ΑΕΠ ετησίως.<br /><br />Οι επιπλέον δαπάνες θα υπολογίζονται σε σύγκριση με το 2021- το έτος πριν από την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία. Οι χώρες που έχουν ήδη αυξήσει τις αμυντικές δαπάνες τους μετά το 2021, θα μπορούν να υπολογίζουν αυτήν την αύξηση ως μέρος της ρήτρας. Η ευελιξία αφορά τόσο στις επενδύσεις όσο και στις τρέχουσες δαπάνες που σχετίζονται με την άμυνα. Συγκεκριμένα, καλύπτονται:<br /><br />-Αγορές στρατιωτικού εξοπλισμού (πλοία, αεροσκάφη, άρματα μάχης, όπλα, συστήματα αντιαεροπορικής άμυνας).<br /><br />-Κατασκευή και αναβάθμιση στρατιωτικών υποδομών (στρατιωτικές βάσεις, αποθήκες όπλων, δίκτυα επικοινωνιών).<br /><br />-Πρόσληψη και εκπαίδευση στρατιωτικού προσωπικού (στρατιώτες, αξιωματικοί, κυβερνοάμυνα).<br /><br />-Έρευνα και ανάπτυξη στον τομέα της άμυνας (νέα τεχνολογία, τεχνητή νοημοσύνη, drones).<br /><br />Ως προϋπόθεση, τα κράτη- μέλη καλούνται να προμηθεύονται εξοπλισμό από ευρωπαϊκές εταιρείες, προκειμένου να ενισχυθεί η ανταγωνιστικότητα της ευρωπαϊκής αμυντικής βιομηχανίας.<br /><br />Μετά τη λήξη της ρήτρας διαφυγής, τα κράτη θα πρέπει να συνεχίσουν τη χρηματοδότηση των αμυντικών τους δαπανών μέσα από τον ετήσιο προϋπολογισμό τους.<br /><br />Εάν υπάρχουν παραγγελίες στρατιωτικού εξοπλισμού που έχουν υπογραφεί πριν από το 2028, αλλά παραδίδονται μετά, θα μπορούν να καλυφθούν από τη ρήτρα, εφόσον παραμένουν εντός του ορίου του 1,5% του ΑΕΠ. Το 2028, η ΕΕ θα επανεξετάσει την κατάσταση και ενδέχεται να παρατείνει την ευελιξία εάν οι γεωπολιτικές συνθήκες το απαιτούν.<br /><br />Οι παράγοντες της Κομισιόν αναφέρουν ένα παράδειγμα για τη χώρα μας, η οποία, με την αύξηση των εντάσεων στην Ανατολική Μεσόγειο, θα αποφασίσει να ενισχύσει π.χ. την αεράμυνά της. Στο συγκεκριμένο πλαίσιο, το 2025, η κυβέρνηση αποφασίζει να προμηθευτεί ένα νέο αντιαεροπορικό σύστημα κόστους 2 δισ. ευρώ.<br /><br />Το ΑΕΠ της χώρας είναι 240 δισ. ευρώ, άρα το ανώτατο όριο της ρήτρας είναι 3,6 δισ. ευρώ (1,5% του ΑΕΠ). Η αγορά του συστήματος γίνεται εντός του ορίου, οπότε δεν θεωρείται υπέρβαση του προϋπολογισμού και δεν οδηγεί σε δημοσιονομικές κυρώσεις από την ΕΕ.<br /><br />Παράλληλα, αξιωματούχοι των Βρυξελλών επισημαίνουν ότι έτερη κερδισμένη χώρα θα είναι η Γερμανία. η μεγαλύτερη οικονομικά και πληθυσμιακά χώρα της ΕΕ. Το ΑΕΠ τής Γερμανίας πέρυσι υπολογίζονταν σε περίπου 50% μεγαλύτερο από αυτό της δεύτερης ισχυρότερης χώρας, της Γαλλίας, και διπλάσιο από αυτό της Ιταλίας.<br /><br />Εξάλλου, αποτελεί τη μοναδική μεγάλη οικονομία της Ευρώπης που δεν είναι υπερδανεισμένη, καθώς το χρέος της ανέρχεται σε περίπου 62,5% του ΑΕΠ. Οπότε, καταργώντας το συνταγματικό «φρένο» χρέους για τις δαπάνες υποδομών και άμυνας, θα υλοποιήσει ένα τεράστιο πρόγραμμα ύψους 500 δισ. ευρώ για τις υποδομές και έως άλλα τόσα για την άμυνά της. Ποσά που πιθανόν να λειτουργήσουν ως έμμεσες ενισχύσεις για τις εταιρείες της.<br /><br />Στον αντίποδα, υπάρχουν οι χώρες που έχουν εμπλακεί στη «δίνη» των ελλειμμάτων, όπως είναι η Γαλλία, η Ιταλία, η Ισπανία ή το Βέλγιο. Τα συγκεκριμένα κράτη- μέλη είναι ενδεχόμενο να εφαρμόσουν τη ρήτρα με ιδιαίτερη φειδώ. Με ενδεικτικό, ότι μόλις πρόσφατα ο διεθνής οίκος αξιολόγησης DBRS έσπευσε να υποβαθμίσει τις προοπτικές αξιόχρεου της Γαλλίας, επικαλούμενος την επερχόμενη αύξηση στρατιωτικών δαπανών.<br /><br /><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.

Ελλάδα-Άμυνα & Ρήτρα Διαφυγής… Ανάσα!

Έως το τέλος του Απριλίου θα πρέπει κάθε κράτος- μέλος που επιθυμεί να ενεργοποιήσει τη νέα ρήτρα διαφυγής για τις αμυντικές δαπάνες να υποβ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ελλάδα – Ισραήλ: Ημέρα κρίσεως γεωπολιτικής & όπλων.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2022/09/GREECE-ISRAEL-790x400.jpeg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="790" height="127" src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2022/09/GREECE-ISRAEL-790x400.jpeg" width="280" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">«Κλειδί» για την Αθήνα η εμβάθυνση της στρατηγικής σχέσης με το Ισραήλ</span></h3><b>Ευαγγελία Μπίφη</b><br />Ενώπιος ενωπίω Κυριάκος Μητσοτάκης και Μπενιαμίν Νετανιάχου σήμερα στην Ιερουσαλήμ σε κρίσιμη γεωπολιτική συγκυρία που έρχεται να προσδώσει πρόσθετη βαρύτητα στη στρατηγική σχέση Ελλάδας-Ισραήλ, ενόσω η Αθήνα κινείται μεθοδικά προς ισχυροποίηση της θέσης και του διπλωματικού της αποτυπώματος στη διεθνή «σκακιέρα» που αναμορφώνεται επί προεδρίας Τραμπ προτάσσοντας το ρόλο της ως πυλώνας σταθερότητας στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Το πλήρες φάσμα των διμερών σχέσεων θα τεθεί επί τάπητος κατά τις συνομιλίες του Κυριάκου Μητσοτάκη με τον Ισραηλινό ομόλογό του Μπενιαμίν Νετανιάχου. Σε πρώτο πλάνο, η διμερής αμυντική συνεργασία με αιχμή του δόρατος την εμπλοκή του Ισραήλ στον ελληνικό αντιαεροπορικό θόλο «Ασπίδα του Αχιλλέα», η ενεργειακή σκακιέρα και το project της ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας-Κύπρου και τελικώς Ισραήλ, καθώς και συνολικά οι περιφερειακές εξελίξεις με επίκεντρο την Ανατολική Μεσόγειο και τη Συρία.<br /><br />Η συναντίληψη ως προς τις εξελίξεις και το νέο τοπίο που διαμορφώνεται στη περιοχή καθιστά τη στρατηγική συνεργασία με το Ισραήλ καίριας σημασίας ως προς την εδραίωση των ελληνικών θέσεων στην ευαίσθητη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, στο πλαίσιο συντονισμένων κινήσεων της ελληνικής διπλωματίας σε όλα τα επίπεδα και προς πολλές κατευθύνσεις προς διασφάλιση των συμφερόντων της χώρας και απόκρουσης κάθε απόπειρας αμφισβήτησης των κυριαρχικών της δικαιωμάτων.<br /><br />Υπό αυτό το πρίσμα, και ενόσω οι περιφερειακές εξελίξεις «τρέχουν» και ταυτόχρονα επιχειρείται από τουρκικής πλευράς επαναπροσέγγιση με την Ουάσινγκτον, η ελληνική διπλωματία επενδύει στην εδραίωση τριγώνου Ελλάδας-Ισραήλ-ΗΠΑ, με αναλυτές και διπλωμάτες να «βλέπουν» στην ειδική σχέση που διατηρεί ο Μπενιαμίν Νετανιάχου με τον Ντόναλντ Τραμπ έναν δυνάμει «δίαυλο» για μεγαλύτερη πρόσβαση της ελληνικής πλευράς στον Λευκό Οίκο.<br /><br />Όπως άλλωστε επιδιώκεται και η αναθέρμανση του Σχήματος «3+1», Ελλάδα-Κύπρος-Ισραήλ-Ηνωμένες Πολιτείες, που είχε εγκαινιαστεί επί πρώτης θητείας Τραμπ με αιχμή την ενέργεια. Επί του θέματος, ο υπουργός Εξωτερικών, Γιώργος Γεραπετρίτης, είχε δηλώσει κατόπιν της τριμερούς Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ την 15η Μαρτίου πως οι τρεις χώρες κατέστησαν ξεκάθαρο πως προσβλέπουν στην επανενεργοποίηση του σχήματος, επισημαίνοντας πως είναι κάτι που και ο ίδιος έθεσε κατά τη συνάντησή του με τον Αμερικανό υπουργό Εξωτερικών, Μάρκο Ρούμπιο, και είχε «καταρχήν θετική ανταπόκριση».<br /><br />Το ζήτημα όμως που προβάλλει πιο άμεσα, και στο οποίο το Ισραήλ μπορεί να έχει καίριο ρόλο και λόγο, είναι αυτό των F-35, όπου το τοπίο ήταν και παραμένει ρευστό μετά και την πρόσφατη «επίσημη πρώτη» του Χακάν Φιντάν στην Ουάσινγκτον και τη συνάντησή του με τον Μάρκο Ρούμπιο, στο πλαίσιο αγωνιωδών κινήσεων του Ερντογάν για «reset» στις σχέσεις με τις ΗΠΑ και εξασφάλισης μίας συνάντησής του με τον πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών.<br /><br />Καθώς η Τουρκία επιθυμεί διακαώς την άρση των κυρώσεων στην αμυντική βιομηχανία της μέσω του νόμου CAATSA και την επάνοδο στο πρόγραμμα των F-35, ο πιο καθοριστικός παράγοντας που θα κληθεί να σταθμίσει ο Ντόναλντ Τραμπ στις όποιες αποφάσεις του θεωρείται το Ισραήλ, το οποίο και βλέπει σε ενδεχόμενη προοπτική πώλησης των μαχητικών πέμπτης γενιάς στην Άγκυρα να εγείρονται για το ίδιο ζητήματα εθνικής ασφάλειας, αφότου απέκτησε «κοινά σύνορα» με μία αναθεωρητική Τουρκία, μετά το «πόδι» που εκείνη πάτησε στη μετά Άσαντ Συρία.<br /><br />Σε κάθε περίπτωση, ενδεχόμενη επανένταξη της Τουρκίας στο πρόγραμμα των F-35 -υπό την προϋπόθεση ότι θα έχουν φθάσει οι δύο πλευρές σε συμφωνία που θα θέτει εκτός επιχειρησιακής λειτουργίας το ρωσικό αντιαεροπορικό σύστημα S-400- απαιτεί το «πράσινο φως» των αρμόδιων επιτροπών Εξωτερικών Υποθέσεων του Κογκρέσου, εξ ου και οι «στοχευμένες» επαφές που πραγματοποίησε ο Γιώργος Γεραπετρίτης κατά την επίσκεψή του στα τέλη Φεβρουαρίου στην Ουάσινγκτον με τους επικεφαλής της ρεπουμπλικανικής πλειοψηφίας και δημοκρατικής μειοψηφίας των αρμόδιων επιτροπών στη Βουλή των Αντιπροσώπων και τη Γερουσία.<br /><br />Η Αθήνα προτάσσει σταθερά το ρόλο της ως δυναμικό πυλώνα για την προώθηση της ασφάλειας και της σταθερότητας στην περιοχή, καθώς και αξιόπιστο σύμμαχο της Δύσης και των Ηνωμένων Πολιτειών και στο σκέλος που αφορά τα αμερικανικά συμφέροντα στην Ανατολική Μεσόγειο, όπως ήλθε να αποτυπωθεί και στο ενδιαφέρον που εκδήλωσε ο αμερικανικός κολοσσός Chevron για έρευνες υδρογονανθράκων νότια της Κρήτης, γεγονός που λαμβάνει τη μορφή έμπρακτης αναγνώρισης της ελληνικής ΑΟΖ στην περιοχή και αποδυνάμωσης του παράνομου τουρκολιβυκού μνημονίου.<br /><br />Στην Ελλάδα και την Κύπρο ως παράγοντες σταθερότητας στην Ανατολική Μεσόγειο αναφέρθηκε ο Κυριάκος Μητσοτάκης την Παρασκευή από το Παρίσι, όπου πραγματοποιήθηκε στο Μέγαρο των Ηλυσίων η πρώτη τετραμερής Ελλάδας-Γαλλίας-Κύπρου-Λιβάνου και μάλιστα σε επίπεδο κορυφής, με επίκεντρο τις τρέχουσες εξελίξεις στην Ανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή, καθώς και ζητήματα ασφάλειας, μετανάστευσης και ενέργειας. Για απόλυτη ευθυγράμμιση συμφερόντων στην ευρύτερη περιοχή έκανε λόγο ο πρωθυπουργός μετά τις συνομιλίες με τους Εμανουέλ Μακρόν, Νίκο Χριστοδουλίδη και Ζοζέφ Αούν. Μίλησε για ένα σχήμα που θα έχει συνέχεια και βάθος χρονικό και υπογράμμισε πόση βαρύτητα έχει το γεγονός ότι η Γαλλία είναι ενεργά παρούσα στις εξελίξεις στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Μέσω τηλεδιάσκεψης μετείχε στη συνάντηση και ο ντε φάκτο ηγέτης της Συρίας Αχμέντ αλ-Σάραα (Μοχάμεντ αλ-Τζολάνι ως ήταν γνωστός), με τον πρωθυπουργό να του μεταφέρει την πάγια ελληνική θέση για μία συμπεριληπτική πολιτική διαδικασία που θα προστατεύει όλες τις θρησκευτικές και εθνοτικές κοινότητες.<br /><br />«Είχα για πρώτη φορά την ευκαιρία να συνομιλήσω με τον νέο πρόεδρο της Συρίας και του μετέφερα χωρίς περιστροφές, όχι απλά το έντονο ενδιαφέρον της Ελλάδος για τους ορθόδοξους χριστιανικούς πληθυσμούς στη χώρα του, αλλά και τον αποτροπιασμό μου για τα εγκλήματα, για τις σφαγές που διεξήχθησαν πριν από λίγες εβδομάδες. […] Επανέλαβα, επίσης, ότι η Ελλάδα μπορεί να συμφωνήσει στην περαιτέρω άρση κυρώσεων μόνο υπό την προϋπόθεση ότι θα υπάρχει απόλυτη εξασφάλιση της συμπεριληπτικότητας της πολιτικής διαδικασίας και της προστασίας όλων των μειονοτήτων» δήλωσε ο Κυριάκος Μητσοτάκης.<br /><br />Η Συρία, όπου Ισραήλ και Τουρκία βρίσκονται σε έναν ανταγωνισμό επιδιώξεων και συμφερόντων, βρίσκεται στην ατζέντα της σημερινής συνάντησης των Κυριάκου Μητσοτάκη και Μπενιαμίν Νετανιάχου. Ο πρωθυπουργός πρόκειται να έχει επίσης συνομιλίες με τον Ισραηλινό πρόεδρο Ισαάκ Χέρτζογκ.<div><br /></div><div><a href="https://www.liberal.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ελλάδα – Ισραήλ: Ημέρα κρίσεως γεωπολιτικής & όπλων.

«Κλειδί» για την Αθήνα η εμβάθυνση της στρατηγικής σχέσης με το Ισραήλ Ευαγγελία Μπίφη Ενώπιος ενωπίω Κυριάκος Μητσοτάκης και Μπενιαμίν Νετα...

Διαβάστε την συνέχεια

Κοσμογονικές αλλαγές, μα στην Ελλάδα διχασμός.

<img src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2025/02/trump-putin-700x499-1-700x400.jpg" /><br /><div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Με ένα απέραντο οικόπεδο μοιάζει το Ουκρανικό έδαφος, που το χρησιμοποιούν τρελοί πολιτικοί, επιδιώκοντας να κατακτήσουν εδάφη και να εκμεταλλευτούν κάθε τι που υπάρχει σε αυτή την πολύπαθη γη.</span></h3>Του <b>ΤΑΣΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ</b><br />Ο Πούτιν έχει ήδη καταλάβει στα τρία χρόνια που διαρκεί ο πόλεμος, το 20% της Ουκρανίας, ενώ ο Τραμπ διεκδικεί να κατοχυρώσει την εκμετάλλευση όχι μόνο των σπάνιων γαιών, αλλά και τους κάθε μορφής ενεργειακούς πόρους. Από τους υδρογονάνθρακες και το φυσικό αέριο μέχρι τις κάθε λογής υποδομές.<br /><br />Κι όπως υποστήριξε ο Ζελένσκι, καθημερινά προσθέτει στο καλάθι και νέες απαιτήσεις. Σε αυτό το τρελοκομείο, οι ευρωπαίοι από την πλευρά τους σχεδιάζουν, διαφωνώντας μεταξύ τους, χωρίς τον ξενοδόχο, την ειρηνευτική δύναμη που θα στείλουν..<br /><br />Κι ο ξενοδόχος είναι ο τέως στρατηγικός σύμμαχος, που την έκανε προς τις στέπες της Μόσχας. Έχοντας πλήρη άγνοια του περιεχομένου των διαπραγματεύσεων Τραμπ-Πούτιν, συνεδριάζουν ακατάπαυστα σε Λονδίνο και Παρίσι.<br /><br />Σε αυτές οι διασκέψεις υψηλού επιπέδου, των λεγόμενων προθύμων, αγνοούν τις εξής βασικές παραμέτρους. Από τη μια τι συζητάει ο Τραμπ με τον Πούτιν κι από την άλλη πως θα στείλουν ειρηνευτική δύναμη οι Γάλλοι και οι Άγγλοι, όταν η Μόσχα διαρρηγνύει τα ιμάτιά της, λέγοντας ότι δεν θα δεχθεί ευρωπαίους στα πόδια της.<br /><br />Όμως η ρωσική αρκούδα δείχνει τώρα έναν άλλο δρόμο για την αποδοχή μιας ειρηνευτικής διαδικασίας. Θυμήθηκε τον ΟΗΕ, και ζητάει μια δύναμη με Αμερικανούς και κάποιους Ευρωπαίους, να φτιάξουν μιαν μεταβατική κυβέρνηση στην Ουκρανία, που θα διενεργήσει τις εκλογές.<br /><br />Αν συμβούν όλα αυτά, δηλώνει ο Πούτιν, θα δεχθεί να προχωρήσει σε διαπραγματεύσεις για ειρήνευση. Ζήσε Μάη να φας τριφύλλι, που λένε. Ο κατά τα άλλα κοπτώμενος για την νομιμοποίηση μέσω εκλογών της Ουκρανικής κυβέρνησης, ξέχασε ότι έστειλε σιδηροδέσμιο τον βασικό του αντίπαλο στη Σιβηρία, απ’ όπου επέτρεψε, πάνω στο φέρετρό του.<br /><br />Κατά τα άλλα ο Πούτιν βλέπει με καλό μάτι τις απειλές Τραμπ να καταβροχθίσει την Ισλανδία, και προσφέρεται για join business με τον Σερίφη, στην περιοχή της Αρκτικής.<br /><br />Η Ε.Ε. παρούσα σε αυτές τις συνάξεις των προθύμων, εμφανίζεται σε ρόλο κομπάρσου, μιας και σε αυτές πρωταγωνιστούν οι Βρετανοί, που έχουν αποχαιρετήσει εδώ και χρόνια την Ευρώπη. Οι Γάλλοι έχουν το πάνω χέρι στην Ε.Ε. μιας και οι Γερμανοί είναι απασχολημένοι με το μοίρασμα της εξουσίας, ανάμεσα στους νικητές Χριστιανοδημοκράτες και τους ηττημένους Σοσιαλιστές.<br /><br />Σε αυτό τον πύργο της Βαβέλ που ζούμε, υπάρχει κίνδυνος να αναπολήσουν οι παλαιότεροι, το παλιό διαχωρισμό, ανατολή-δύση, όπου όλοι ήξεραν την σφαίρα επιρροής του καθενός, και δεν κουνιότανε ούτε φύλλο.<br /><br />Στον πανικό τους οι Ευρωπαίοι, που νομίζουν ότι λύνουν όλα τα προβλήματα με τα λεφτά τους, βλέπε Τουρκία στην οποία ενεχυρίασε η Ούρσουλα 2 δις με το καλημέρα και Συρία που ο Τζολάνι χωρίς να δώσει δείγμα γραφής σεβασμού των στοιχειωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων, εισέπραξε ένα δις, προστρέχουν σε Βρετανία, Νορβηγία και Τουρκία προκειμένου να συμπληρώσουν τον εξοπλισμό τους και να προσθέσουν στρατιωτικές δυνάμεις, στην κατά την φαντασία τους, ειρηνευτική δύναμη της Ουκρανίας.</div><div><br />Η ΜΙΣΗ ΣΤΟΝ ΤΡΑΜΠ ΚΑΙ Η ΑΛΛΗ ΜΙΣΗ ΣΤΟΝ ΠΟΥΤΙΝ;<br /><br />Σε αυτή την σκληρή πραγματικότητα, που ζουν στην Ουκρανία, όπως όλα δείχνουν, ούτε ο πόλεμος θα τελειώσει σύντομα, μιας και οι Ρώσοι θέλουν όλα και τα εδάφη της γειτονικής τους χώρας που έχουν κατακτήσει και ο Τραμπ, να πάρει τον απόλυτο έλεγχο, σε ότι θα έχει απομείνει σε αυτή την χώρα. Δηλαδή η Ουκρανία αναμένεται να ζήσει μια διπλή κατοχή.<br /><br />Οι Ευρωπαίοι θα πληρώσουν τα σπασμένα, που είναι τα εκατό και πλέον δις που έδωσαν σε εξοπλισμούς στη διάρκεια του πολέμου, όσα δηλ. και οι Αμερικανοί, και επιπλέον το κόστος της ανοικοδόμησης.<br /><br />Πέρα όμως από την Ουκρανία, το θέμα της λεγόμενης ευρωπαϊκής αμυντικής θωράκισης, που υπολογίζεται από τους γραφειοκράτες των Βρυξελλών στα 800 δις, παραμένει ζητούμενο, μιας και αν το επωμιστούν τα κράτη-μέλη οι οικονομίες τους θα γονατίσουν.<br /><br />Κι αυτό γιατί ήδη ο εν εξελίξει πόλεμος ΗΠΑ-ΕΕ, με αφορμή τους δασμούς, μπορεί να γονατίσει την οικονομία κυρίως των Γερμανών που μέχρι πρόσφατα αποτελούσαν με την Γαλλία την ατμομηχανή της Ευρώπης.<br /><br />Σε αυτό το ζοφερό περιβάλλον έχουμε στην Αθήνα μια κυβέρνηση, που βάλλεται πανταχόθεν, ακόμη και εκ των ένδον, και μια αντιπολίτευση για τα πανηγύρια. Όλοι τσακώνονται με όλους και τα παιδαριώδη ψέματα, που εκστομίσουν από τα παράθυρα των καναλιών, στοχεύουν προς τους κάθε λογής αφελείς, που τα καταπίνουν αμάσητα.<br /><br />Το σήμερα και όχι το αύριο εμφανίζεται ιδιαίτερα ανησυχητικό. Βρισκόμαστε μπροστά σε μια ομαδική παράκρουση. Ο κίνδυνος να βρεθεί η χώρα μπροστά σε παρατεταμένη ακυβερνησία, είναι πέρα για πέρα ορατός. Για να δούμε αν ο διχασμός, η εχθροπάθεια και το μίσος που θεριεύει, θα μας καταπιεί…</div><div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Κοσμογονικές αλλαγές, μα στην Ελλάδα διχασμός.

Με ένα απέραντο οικόπεδο μοιάζει το Ουκρανικό έδαφος, που το χρησιμοποιούν τρελοί πολιτικοί, επιδιώκοντας να κατακτήσουν εδάφη και να εκμετα...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι τρεις όροι για ελληνικό στρατό στην Ουκρανία.

<a href="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2025/03/3821708.jpg"><img height="140" src="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2025/03/3821708.jpg" width="280" /></a><br /><br />Του <b>ΒΑΣΙΛΗ ΝΕΔΟΥ</b><br />Η σημερινή παρουσία του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη στη συνάντηση στο Παρίσι των ηγετών που εκπροσωπούν τις χώρες της «συμμαχίας των προθύμων» να παρέχουν εγγυήσεις ασφαλείας στην Ουκρανία αποτελεί μία ακόμη ευκαιρία για την Ελλάδα να επαναλάβει τους όρους για τη συμμετοχή, αλλά και να παρακολουθεί από κοντά τις εξελίξεις στο συγκεκριμένο κρίσιμο θέμα.<br /><br />Ο κ. Μητσοτάκης αναμένεται να επαναλάβει τον σαφή όρο που έχει θέσει εξαρχής η Αθήνα, δηλαδή τη συμμετοχή σε κάποια διεθνή δύναμη μόνο έπειτα από την υπογραφή συμφωνίας κατάπαυσης του πυρός στην Ουκρανία.<br /><br />Η όποια ελληνική δύναμη δεν πρόκειται να συμμετάσχει σε οποιαδήποτε επιχείρηση εντός ρωσικής επικράτειας, ενώ σε περίπτωση παραβίασης της συμφωνίας κατάπαυσης του πυρός από τη Μόσχα, οι ελληνικές δυνάμεις θα επιστρέψουν άμεσα στην Ελλάδα.<br /><br />Είναι κατανοητό ότι όλες αυτές οι θέσεις είναι διαμορφωμένες από την Αθήνα επί ενός σεναρίου το οποίο παραμένει έως αυτή τη στιγμή θεωρητικό.<br /><br />Το ενδεχόμενο η αποστολή να γίνει υπό σημαία της Ε.Ε. έχει ουσιαστικά απομακρυνθεί έπειτα από τη σχετική άρνηση της Ρωσίας, αλλά και τη στάση κρατών-μελών όπως η Ουγγαρία.<br /><br />Κατά την ελληνική αντίληψη η ανάπτυξη μιας δύναμης υπό την αιγίδα του ΟΗΕ ίσως ήταν η καλύτερη λύση, δεδομένου ότι στον οργανισμό συμμετέχουν όλα τα κράτη του κόσμου και, ως εκ τούτου, θα μπορούσαν να συμβάλουν με δυνάμεις που βρίσκονται και εκτός της αποκαλούμενης «συμμαχίας των προθύμων», χώρες από την Αφρική, τη Λατινική Αμερική ή την Ασία.<br /><br />Σε περίπτωση που η συμφωνία προχωρήσει, δεν είναι ακόμη σαφές τι δυνάμεις θα στείλει η Ελλάδα. Εάν, δηλαδή, επιλεγεί η λύση της ανάπτυξης κάποιων στρατιωτών σε ουκρανικό έδαφος ή της συμμετοχής στο θαλάσσιο σκέλος της αποστολής στη Μαύρη Θάλασσα.<br /><br />Η Αθήνα θα προτιμούσε τη συμμετοχή στο ναυτικό σκέλος λόγω και της φύσης της αποστολής. Ωστόσο, δεν είναι σαφές πόσο δυνατόν είναι αυτό, ειδικά εάν γίνει δεκτή η πρόταση της Τουρκίας να αναλάβει τη διοίκηση της δύναμης που θα περιπολεί στη θάλασσα.<br /><br />Σύμφωνα με καλά πληροφορημένες πηγές της «Κ», η Τουρκία έχει επικαλεστεί τις προβλέψεις της Σύμβασης του Μοντρέ για το καθεστώς των Στενών, που επιτρέπουν πλήρη πρόσβαση στη Μαύρη Θάλασσα μόνο για τα παράκτια κράτη (τα υπόλοιπα με χρονικούς περιορισμούς), και έχει προτείνει να αναλάβει τη διοίκηση της θαλάσσιας δύναμης σε συνεργασία με τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία.<br /><br />Προσεκτική διαχείριση<br /><br />Η πολύ προσεκτική διαχείριση που κάνει η Αθήνα στο συγκεκριμένο ζήτημα συνδέεται αφενός με την ανάγκη η Ελλάδα να είναι παρούσα στο πεδίο των εξελίξεων, αφετέρου να το κάνει με τρόπο που θα διασφαλίζει τα εθνικά συμφέροντα και τις ζωές των Ελλήνων στρατιωτικών, που μπορεί να κληθούν να φορέσουν το εθνόσημο στην Ουκρανία.<br /><br />Μια ενδιαφέρουσα, συχνά υποτιμημένη λεπτομέρεια, είναι η ίδια η φύση της αποστολής. Δεδομένου ότι η Ουκρανία βρίσκεται εκτός ΝΑΤΟ, πιθανό ατύχημα ή αναζωπύρωση των συγκρούσεων που θα κατέληγε σε τραυματισμό ή απώλεια ζωής στρατιωτικού τρίτου κράτους σε περιοχή που θα είναι ανεπτυγμένες οι ειρηνευτικές δυνάμεις, δεν καλύπτεται από κάποια συλλογική πρόβλεψη, αλλά θα βρεθεί στο τραπέζι ως αντικείμενο συζήτησης με τις ρωσικές ή τις ουκρανικές αρχές.<br /><br />Ως εκ τούτου, είναι απολύτως σαφές ότι σε μια μελλοντική επιχείρηση έχει πολύ μεγάλη σημασία η γεωγραφική περιοχή στην οποία θα αναπτυχθεί μια ελληνική δύναμη. Θα είναι, για παράδειγμα, εντελώς διαφορετική η κατάσταση στη γραμμή επαφής ρωσικών και ουκρανικών δυνάμεων στα ανατολικά της Ουκρανίας σε σύγκριση με εκείνη στα περίχωρα του Κιέβου, του Λβιβ ή του λιμένα της Οδησσού.<br /><br />Στο πλαίσιο της συμμετοχής στις εξελίξεις, έστω και σε διαφορετική ταχύτητα, περιλαμβάνεται και η απόφαση για ελληνική συμμετοχή στον σχεδιασμό της αποστολής, ήδη από την περασμένη εβδομάδα (σε επίπεδο ταξιάρχου).<div><br /></div><div><a href="https://www.kathimerini.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Οι τρεις όροι για ελληνικό στρατό στην Ουκρανία.

Του ΒΑΣΙΛΗ ΝΕΔΟΥ Η σημερινή παρουσία του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη στη συνάντηση στο Παρίσι των ηγετών που εκπροσωπούν τις χώρες της «...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι Ρώσοι ετοιμάζουν κάτι τρομερό. Η δήλωση σοκ από Putin «τελειώνουμε τον Ουκρανικό στρατό», δείχνει το χειρότερο σενάριο.

<img height="141" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/09e0467ddb8ea0ef6a577e20a2294d77_XL.jpg" width="280" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η άποψη πολλών από την Ρωσική πλευρά είναι ότι εάν δεν πέσουν το Kramatorsk στο βορειοδυτικό Donetsk και η πόλη της Zaporizhia στα νότια οι Ρώσοι δεν έχουν κανένα λόγο να τελειώσουν τον πόλεμο.</span></h3>Ο Ρωσικός στρατός ετοιμάζει κάτι τρομερό…<br />Η δήλωση σοκ «είμαστε κοντά να τελειώσουμε τον Ουκρανικό στρατό» από τον Ρώσο Πρόεδρο Putin, τι σημαίνει;<br />Τι κρύβει αυτή η δήλωση;<br /><br />Το χειρότερο σενάριο θα επιβεβαιωθεί προσεχώς - διάστημα 3 με 5 μηνών<br /><br />Η κατάσταση στην πρώτη γραμμή για την Ουκρανία είχε αρχίσει να εξελίσσεται σύμφωνα με το χειρότερο σενάριο.<br />Με βάση ενδείξεις υπάρχουν 5 σενάρια και τα 5 είναι η σύνοψη του χειρότερου σεναρίου για τον Ουκρανικό στρατό που βρίσκεται στα πρόθυρα κατάρρευσης.<br /><br />Σενάριο πρώτο – Υποχώρηση με ήττα των Ουκρανών από το Kursk<br /><br />Το πρώτο σενάριο είναι η βίαιη υποχώρηση των ουκρανικών στρατευμάτων από την περιοχή του Kursk, ο έλεγχος στο προγεφύρωμα στο οποίο έχει μεγάλη πολιτική σημασία για τις ουκρανικές αρχές και αν δεν υπάρχουν αρκετές δυνάμεις για να το κρατήσουν, αυτό θα είναι απόδειξη ότι οι ουκρανικές Ένοπλες Δυνάμεις έχουν πολύ σοβαρή έλλειψη εφεδρειών ακόμη και για περιοχές προτεραιότητας.<br />Αυτό ήδη συνέβη, ο Ουκρανικός στρατός ηττήθηκε και κατατροπώθηκε στο Kursk.<br /><br />Δεύτερο σενάριο – Σημαντική προέλαση Ρώσων σε Sumy και Kharkiv<br /><br />Το δεύτερο σενάριο είναι μια σημαντική προέλαση των ρωσικών στρατευμάτων στο Kharkiv και Sumy στην βόρεια Ουκρανία, για να σταματήσει η ρωσική προέλαση στην οποία στάλθηκαν σοβαρές δυνάμεις ουκρανικών στρατευμάτων την άνοιξη και το καλοκαίρι του 2024 και συνεχίζεται η άμυνα και το 2025, και εάν δεν μπορούν να κρατήσουν την άμυνα, αυτό θα είναι επίσης απόδειξη της εξάντλησης των αποθεμάτων στις εφεδρείες.<br /><br />Τρίτο σενάριο – Μεγάλη προέλαση σε Δνείπερο και Zaporizhia ή και Dnipropetrovsk<br /><br />Το τρίτο σενάριο είναι ο Δνείπερος και η πόλη Zaporizhia.<br />Μάλιστα στην Δυτική πλευρά της Zaporizhia οι Ρώσοι έχουν μεταφέρει 72.000 στρατιώτες έως 320 τανκς και έως 725 τεθωρακισμένα οχήματα<br />Μια σημαντική νικηφόρα προέλαση από τα ρωσικά στρατεύματα σε αυτές τις κατευθύνσεις θα σήμαινε καταστροφή για την επιμελητεία των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων σε ολόκληρο το Νότιο Μέτωπο και ένα σημαντικό μέρος του Ανατολικού Μετώπου.<br />Ήδη ο Ρωσικός στρατός έφθασε στα σύνορα με την περιφέρεια Dnipropetrovsk και γενικώς το νοτιοδυτικό Donetsk έχει πλήρως καταρρεύσει, η Ρωσική μηχανή προελαύνει συνεχώς.<br />Και αν οι ουκρανικές Ένοπλες Δυνάμεις δεν έχουν αρκετά αποθέματα εφεδρειών για να προστατεύσουν αυτήν την κατεύθυνση, αυτό θα σημαίνει ότι τα γεγονότα εξελίσσονται σύμφωνα με το χειρότερο σενάριο για τις ουκρανικές Ένοπλες Δυνάμεις.<br /><br />Τέταρτο σενάριο – Προγεφύρωμα<br /><br />Το τέταρτο σενάριο είναι η δημιουργία από τους Ρώσους ενός προγεφυρώματος στη δυτική όχθη του Δνείπερου – στην περιοχή Kherson ή/και στην περιοχή του Δνείπερου και της Zaporizhia.<br />Αυτό θα δημιουργήσει μια πιθανή απειλή επίθεσης του ρωσικού στρατού προς την Υπερδνειστερία, αποκόπτοντας την Ουκρανία από τη θάλασσα.<br />Εάν οι ουκρανικές Ένοπλες Δυνάμεις αποτύχουν να το αποτρέψουν, αυτό θα είναι απόδειξη μιας κρίσιμης πτώσης της μαχητικής ικανότητας των ουκρανικών στρατευμάτων που θα οδηγήσει σε ολική κατάρρευση.<br /><br />Πέμπτο σενάριο – Προέλαση Ρώσων προς Κίεβο και ολική παράδοση Ουκρανίας<br /><br />Το πέμπτο σενάριο είναι μια σημαντική προέλαση των ρωσικών στρατευμάτων στο Κίεβο, η οποία θα φέρει την Ουκρανία στο χείλος της πλήρους ήττας.<br /><br />Από αυτά τα πέντε σημάδια, σχεδόν δύο έχουν επιβεβαιωθεί: η πλήρης απώλεια της βάσης των ουκρανικών Ενόπλων Δυνάμεων στην περιοχή του Kursk και το κραχ στο νοτιοδυτικό Donetsk.<br /><br />H περίπτωση Kursk βαριά ήττα για Ουκρανία<br /><br />Σύμφωνα με εκτιμήσεις τόσο από τη ρωσική, την ουκρανική και τη δυτική πλευρά, δεν επρόκειτο για «προγραμματισμένο ελιγμό».<br />Ήταν μια βαριά ήττα για τις ουκρανικές Ένοπλες Δυνάμεις, που οδήγησε σε μια αποδιοργανωμένη κακήν κακώς υποχώρηση της Ουκρανίας που δεν ήθελε πραγματικά να χάσει (αντίθετα, ο Zelensky ήθελε να κρατήσει το προγεφύρωμα ως διαπραγματευτικό χαρτί).<br />Ωστόσο, η κατάσταση στην περιοχή του Kursk στις αρχές Μαρτίου 2025 ήταν πολύ διαφορετική από άλλα τμήματα του μετώπου, καθώς ο ρωσικός στρατός μπόρεσε να πάρει ουσιαστικά πλήρως τον έλεγχο της επιμελητείας των ουκρανικών Ενόπλων Δυνάμεων στο προγεφύρωμα οδηγώντας σε βίαιη ήττα τους Ουκρανούς.<br />Και η απροσδόκητη διάβαση ρωσικών ειδικών δυνάμεων μέσω του αγωγού φυσικού αερίου στις 8 Μαρτίου επιτάχυνε απότομα τη διαδικασία, προκαλώντας αποδιοργάνωση στην ουκρανική άμυνα, οι Ουκρανοί αιφνιδιάστηκαν και τράπηκαν σε φυγή.<br /><br />Τρομερή έλλειψη εφεδρειών για τους Ουκρανούς<br /><br />Ταυτόχρονα, η ήττα των Ουκρανικών Ενόπλων Δυνάμεων στην περιοχή του Kursk σίγουρα αποκαλύπτει τις περιορισμένες εφεδρείες του ουκρανικού στρατού, οι οποίες ήταν ανεπαρκείς για να εμποδίσουν την προέλαση του ρωσικού στρατού στα πλευρά και την κατάληψη του Sverdlikino (από όπου ξεκίνησε η επίθεση για την κατάληψη του προγεφυρώματος Kursk).<br />Αυτό απέδειξε επίσης την έλλειψη δυνάμεων των Ουκρανικών Ενόπλων Δυνάμεων σε αυτό το στάδιο για να πραγματοποιήσουν αποτελεσματικές αντεπιτιθέμενες ενέργειες – οι προσπάθειες ανακατάληψης του Sverdlikino οδήγησαν μόνο σε μεγάλες απώλειες (κάτι που επιβεβαιώνεται και από ουκρανικές πηγές). Παρεμπιπτόντως, αυτό είναι χαρακτηριστικό και για άλλες περιοχές. ΄<br />Για παράδειγμα, οι προσπάθειες των Ουκρανικών Ενόπλων Δυνάμεων να κρατήσουν το Pokrovsk στο νοτιοδυτικό Donetsk έχουν αποτύχει.<br />Η πρωτοβουλία βρίσκεται ξεκάθαρα στον ρωσικό στρατό, ο οποίος έφθασε στις παρυφές του Dnepropetrovsk.<br />Τα ρωσικά στρατεύματα συνέχισαν επίσης την προέλασή τους στο Toretsk (οι ουκρανικές δυνάμεις επιχείρησαν επίσης μια αντεπίθεση εκεί τον Φεβρουάριο-Μάρτιο ανεπιτυχώς).<br />Η προέλαση του ουκρανικού στρατού στην περιοχή του Belgorod είναι επί του παρόντος ασήμαντη.<br /><br />Σε ορισμένους τομείς κρατάει η άμυνα<br /><br />Την ίδια στιγμή, οι ουκρανικές Ένοπλες Δυνάμεις συνεχίζουν να επιδεικνύουν σχετική ανθεκτικότητα σε αμυντικές μάχες και θέσεις σε ορισμένους τομείς.<br />Φυσικά, οι ουκρανικές Ένοπλες Δυνάμεις έχουν περιορισμένες εφεδρείες, η κινητοποίηση είναι ακόμα δύσκολη και πολλοί φεύγουν για τις Ειδικές Δυνάμεις.<br />Όλα αυτά τα προβλήματα έχουν σωρευτικό αποτέλεσμα και σε ένα ορισμένο σημείο μπορεί να καταρρεύσει το μπροστινό μέρος.<br /><br />Τα drones κυριαρχούν<br /><br />Το πεδίο της μάχης δεν κυριαρχείται πλέον από ανθρώπους, αλλά από drones.<br />Καθορίζουν τη φύση της μάχης και επιτρέπουν ακόμη και σε μικρές δυνάμεις να κρατούν θέσεις, καταστρέφοντας εχθρικό προσωπικό και εξοπλισμό.<br />Το πλεονέκτημα στο πεδίο της μάχης εξαρτάται πλέον σε μεγάλο βαθμό από το ποια πλευρά υπερτερεί της άλλης στην ανάπτυξη μη επανδρωμένων και άλλων ρομποτικών στρατιωτικών συστημάτων. Μέχρι στιγμής, υπάρχει μόνο ένας τομέας στον οποίο η Ρωσική Ομοσπονδία έχει πλεονέκτημα – στα drones οπτικών ινών (και ακόμη και τότε, οι ουκρανικές Ένοπλες Δυνάμεις τα έχουν ήδη αποκτήσει). Σε άλλους τομείς, υπάρχει σχετική ισοτιμία στα drones που ευθύνονται για το 75% με 80% των απωλειών.<br /><br />Η υπεροχή των drones πρέπει να είναι συντριπτική<br /><br />Για να προκύψει μια κατάσταση όπου ο ρωσικός στρατός «τελειώνει» τον ουκρανικό, όπως δήλωσε ο Putin, η Ρωσική Ομοσπονδία πρέπει να έχει πολλαπλή υπεροχή στη σφαίρα των drone.<br />Δηλαδή, εάν η Ουκρανία παράγει 4 εκατομμύρια drones ετησίως, τότε η Ρωσία θα πρέπει να παράγει 12 εκατομμύρια drones ετησίως, να διαθέτει επαγγελματικά πληρώματα UAV και η πυκνότητα και η ποιότητα του ρωσικού ηλεκτρονικού πολέμου θα πρέπει να είναι αρκετές φορές υψηλότερη από την ουκρανική.<br /><br />Τι σημαίνει τελικά η δήλωση Putin;<br /><br />Συνοψίζοντας, τα λόγια του Putin ότι πλησιάζει το τέλος των ουκρανικών Ενόπλων Δυνάμεων μπορεί να ερμηνευθεί με διαφορετικούς τρόπους.<br />Ίσως αυτή η δήλωση βασίζεται σε απολύτως αξιόπιστες πληροφορίες για την κατάσταση των εφεδρειών των Ρωσικών Ενόπλων Δυνάμεων και του ουκρανικού στρατού, σε αξιόπιστες πληροφορίες για τις απώλειες και την αναπλήρωσή τους, σε αξιόπιστες πληροφορίες σχετικά με τον ρυθμό αύξησης της παραγωγής drone στην Ουκρανία και τη Ρωσία.<br />Και σε αυτή την περίπτωση, το μέτωπο των Ουκρανικών Ενόπλων Δυνάμεων θα αρχίσει πράγματι να καταρρέει στο άμεσο μέλλον.<br />Ίσως πρόκειται απλώς για «προβολή νέου διακυβεύματος» και στοιχείο πίεσης στο πλαίσιο της διαπραγματευτικής διαδικασίας.<br /><br />Συμπέρασμα<br /><br />Οι επόμενοι 3-5 μήνες θα είναι πολύ κρίσιμοι για την εξέλιξη του πολέμου στην Ουκρανία.<br />Η άποψη πολλών από την Ρωσική πλευρά είναι ότι εάν δεν πέσουν το Kramatorsk και η πόλη της Zaporizhia οι Ρώσοι δεν έχουν κανένα λόγο να τελειώσουν τον πόλεμο.<br /><br /><a href="https://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.

Οι Ρώσοι ετοιμάζουν κάτι τρομερό. Η δήλωση σοκ από Putin «τελειώνουμε τον Ουκρανικό στρατό», δείχνει το χειρότερο σενάριο.

Η άποψη πολλών από την Ρωσική πλευρά είναι ότι εάν δεν πέσουν το Kramatorsk στο βορειοδυτικό Donetsk και η πόλη της Zaporizhia στα νότια οι ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ξεκάθαρο μήνυμα της ισραηλινής στρατιωτικής ηγεσίας προς Άγκυρα: Οι τρεις κορυφαίες στρατιωτικές προτεραιότητες για το 2025. Τουρκία,Ιράν,Χαμάς

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://directus.gr/wp-content/uploads/2025/03/IV8tmJ7R.jpeg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="667" data-original-width="1000" height="152" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2025/03/IV8tmJ7R.jpeg" width="280" /></a></div><div><br /></div>Η ηγεσία του Ισραήλ παλεύει με μια κρίσιμη στρατηγική απόφαση, καθώς πολλαπλά στρατιωτικά μέτωπα απαιτούν προσοχή. Αντιμέτωποι με ένα ευρύ φάσμα συγκρούσεων και απειλών σε ολόκληρη την περιοχή, κορυφαίοι αξιωματούχοι διεξάγουν συζητήσεις για να αποφασίσουν σχετικά με τις στρατιωτικές προτεραιότητες για το 2025, αναφέρει το Ynet.<br /><br />Η ατζέντα ασφαλείας υψηλού ρίσκου του Ισραήλ, συμπεριλαμβανομένου του συνεχιζόμενου πολέμου στη Γάζα, της αναδυόμενης τουρκικής απειλής στη Συρία, των προσπαθειών ανοικοδόμησης της Χεζμπολάχ στο Λίβανο, των πυραυλικών επιθέσεων από την Υεμένη και μιας κυρίαρχης ιρανικής απειλής. Το αποτέλεσμα των συζητήσεων υψηλού επιπέδου θα διαμορφώσει την αμυντική στάση του Ισραήλ και την περιφερειακή δυναμική για τους επόμενους μήνες.<br /><br />Ο πόλεμος στη Γάζα, τώρα στο δεύτερο έτος του, παραμένει στο επίκεντρο των στρατιωτικών προσπαθειών του Ισραήλ. Η κυβέρνηση πρέπει να αποφασίσει αν θα κλιμακώσει τις μάχες σε πόλεμο πλήρους κλίμακας, επισκιάζοντας έτσι τις περισσότερες άλλες ανησυχίες. Μια άλλη επιλογή είναι να επιδιωχθεί μια έξοδος από τη σύγκρουση, ώστε οι πόροι να μπορούν να μετατοπιστούν σε άλλα, ενδεχομένως πιο πιεστικά μέτωπα.<br /><br />Προς το παρόν, η κατάσταση δεν δείχνει άμεσα σημάδια επίλυσης. Ο ισραηλινός στρατός συνεχίζει να στοχεύει τη Χαμάς με αεροπορικές επιδρομές και να καταλαμβάνει μικρές περιοχές στη Γάζα, αλλά δεν εξαπολύει πιο αποφασιστικές, μεγάλης κλίμακας ασκήσεις.<br /><br />Εν τω μεταξύ, μια νέα ανησυχία έχει προκύψει στη Συρία, όπου η αυξανόμενη στρατιωτική παρουσία και επιρροή της Τουρκίας εγείρει συναγερμό. Αν και η απειλή δεν είναι άμεση, θα μπορούσε να δημιουργήσει σοβαρές στρατηγικές προκλήσεις για το Ισραήλ. <b>[<a href="https://israelradar.com/analysis-will-israel-turkey-conflict-erupt-in-syria/">εδώ είναι μια λεπτομερής έκθεση σχετικά με μια πιθανή ισραηλινο-τουρκική σύγκρουση στη Συρία</a>]</b><br /><br />Σύμφωνα με πρόσφατη έκθεση, η Τουρκία βρίσκεται σε προχωρημένες συνομιλίες για να αναλάβει τον έλεγχο ορισμένων συριακών εδαφών, τα οποία θα μπορούσαν να χρησιμεύσουν ως εφαλτήριο για περαιτέρω στρατιωτική επέκταση προς τα ισραηλινά σύνορα. Αυτό θα μπορούσε γρήγορα να αποτελέσει ζήτημα πρώτης προτεραιότητας για την Ιερουσαλήμ, δεδομένων των διακυβευμάτων.<div><br />Τα μάτια στραμμένα στον άξονα του Ιράν<br /><br />Στο Λίβανο, η Χεζμπολάχ ανασυντάσσεται ήσυχα μετά τις πρόσφατες αποτυχίες. Παρά το γεγονός ότι υπέστη σκληρά πλήγματα και έχασε τους περισσότερους από τους ηγέτες της, ορισμένα αποθέματα στρατηγικών όπλων παραμένουν άθικτα. Η οργάνωση θα μπορούσε τελικά να επανεμφανιστεί ως μια τρομερή απειλή ακριβώς στο κατώφλι του Ισραήλ.<br /><br />Την ίδια στιγμή, η υποστηριζόμενη από το Ιράν πολιτοφυλακή των Χούτι στην Υεμένη επανέλαβε τις πυραυλικές επιθέσεις με στόχο τη διακοπή της εναέριας κυκλοφορίας προς το Ισραήλ. Αυτές οι επιθέσεις, αν και συχνά αναχαιτίζονται, θα μπορούσαν να βλάψουν σημαντικά ισραηλινά οικονομικά συμφέροντα. Μένει να δούμε αν η εντατική στρατιωτική δράση των ΗΠΑ στην Υεμένη θα εξουδετερώσει τελικά αυτή την απειλή.<br /><br />Το ίδιο το Ιράν παραμένει η πρωταρχική ανησυχία για τους ισραηλινούς στρατηγούς. Οι πυρηνικές φιλοδοξίες της Τεχεράνης και η υποστήριξη ομάδων πληρεξουσίων σε όλη τη Μέση Ανατολή εξακολουθούν να αποτελούν σοβαρή, δυνητικά υπαρξιακή, απειλή. Εάν το Ισραήλ αποφασίσει να επιτεθεί στο πυρηνικό πρόγραμμα της Τεχεράνης το 2025, αυτό θα ξεπεράσει κατά πολύ οποιεσδήποτε άλλες στρατηγικές ανησυχίες.<br /><br />Εν ολίγοις, η πολυπλοκότητα αυτών των αλληλεπικαλυπτόμενων μετώπων έχει αναγκάσει την ηγεσία του Ισραήλ σε μια πράξη εξισορρόπησης υψηλού ρίσκου, σταθμίζοντας τις άμεσες ανάγκες ασφάλειας έναντι των μακροπρόθεσμων στρατηγικών στόχων. Με πεπερασμένους πόρους και αντιμετωπίζοντας ένα απρόβλεπτο μέλλον, πρέπει να ληφθούν δύσκολες αποφάσεις.<br /><br />Προς το παρόν, το ερώτημα παραμένει: Ποιο μέτωπο αποτελεί τον μεγαλύτερο κίνδυνο και πώς θα απαντήσει το Ισραήλ;</div><div><br /></div><div><a href="https://israelradar.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ξεκάθαρο μήνυμα της ισραηλινής στρατιωτικής ηγεσίας προς Άγκυρα: Οι τρεις κορυφαίες στρατιωτικές προτεραιότητες για το 2025. Τουρκία,Ιράν,Χαμάς

Η ηγεσία του Ισραήλ παλεύει με μια κρίσιμη στρατηγική απόφαση, καθώς πολλαπλά στρατιωτικά μέτωπα απαιτούν προσοχή. Αντιμέτωποι με ένα ευρύ φ...

Διαβάστε την συνέχεια

”Βόμβα” Ισραηλινών: ”Η στρατιωτική συμμαχία με Ελλάδα-Κύπρο θα τελειώσει τις προκλήσεις της Τουρκίας. Μας απειλούν οι Τούρκοι”.

<img height="145" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2025/03/210248-1068x712.jpg" width="280" /><br /><br />”Οι πρόσφατες αναφορές που δείχνουν ότι η Τουρκία πλησιάζει σε συμφωνία με το νέο συριακό καθεστώς, πρέπει να προκαλέσει μεγάλη ανησυχία στο Ισραήλ. Η συμμαχία μεταξύ Άγκυρας και Δαμασκού θα επιτρέψει στην Τουρκία να διατηρήσει στρατιωτικές βάσεις στη Συρία. Ένα τέτοιο σενάριο θα αποτελούσε μεγαλύτερη απειλή για το Ισραήλ, ξεπερνώντας την απειλή που αντιμετώπιζε από το Ιράν.<br /><br />Σε αντίθεση με το Ιράν, η Τουρκία δεν θεωρείται κράτος παρία. Έχει στενούς δεσμούς με τη Δύση και είναι μέλος του ΝΑΤΟ. Είναι μια περιφερειακή υπερδύναμη με επιρροή τόσο στην Ευρώπη όσο και στην Ανατολή.<br /><br />Αφού σχεδίασε και υποστήριξε ενεργά την ανατροπή του καθεστώτος Άσαντ από τις δυνάμεις υπό την ηγεσία του Αχμέντ αλ-Σαράα και τη διεθνή αναγνώριση που έχει αρχίσει να επιστρέφει, η Τουρκία, έχοντας δει την ιρανική και ρωσική επιρροή στη Συρία να κατεδαφίζεται, μπορεί να λάβει τη δέουσα και να προωθήσει τους δικούς της στρατηγικούς στόχους στην περιοχή.<br /><br />Μια πιο προσεκτική ματιά στην τουρκική εσωτερική πολιτική αποκαλύπτει τον σημαντικό ρόλο που έπαιξε ο πρώην υπουργός Εξωτερικών Χακάν Φιντάν, ο οποίος υπήρξε ο αρχιτέκτονας των γεωπολιτικών φιλοδοξιών της Άγκυρας, συμπεριλαμβανομένης της αυξανόμενης τουρκικής εμπλοκής στη Λιβύη, του σχεδιαζόμενου δικτύου βάσεων στη Συρία, μιας ναυτικής παρουσίας στη Μεσόγειο Θάλασσα και μιας εξισορροπητικής δράσης στις σχέσεις με τη Ρωσία αφενός και το ΝΑΤΟ.<br /><br />Ο τουρκικός στρατός είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος στη συμμαχία του ΝΑΤΟ και είναι στρατηγικά τοποθετημένος μεταξύ της Ρωσίας και της Μέσης Ανατολής. Οι εξαγωγές της στρατιωτικής βιομηχανίας της Τουρκίας υπερβαίνουν επί του παρόντος τα επτά δισεκατομμύρια δολάρια και έχουν τετραπλασιαστεί την τελευταία δεκαετία. Το 70% των εξαγωγών παράγεται τοπικά, συμπεριλαμβανομένου του τέταρτου μεγαλύτερου κατασκευαστή drone στον κόσμο.<br /><br />Η Τουρκία έχει επίσης μη στρατιωτική μόχλευση, συμπεριλαμβανομένων αγωγών φυσικού αερίου μέσω της επικράτειάς της, καθιστώντας την κλειδί για την ενεργειακή ανεξαρτησία της Ευρώπης και με πάνω από 3,5 εκατομμύρια Σύρους να κατοικούν εντός των συνόρων της, η κυριαρχία της στην ήπειρο είναι ξεκάθαρη.<br /><br />Είναι κρίσιμο για το Ισραήλ να ξεκινήσει μια σημαντική κίνηση πολιτικής για να αποτρέψει μια μελλοντική στρατιωτική σύγκρουση με την Τουρκία, σφυρηλατώντας συμμαχίες στην περιοχή. Κάποιος μπορεί να είναι με μετριοπαθή σουνιτικά αραβικά έθνη, συμπεριλαμβανομένης της Αιγύπτου, των ΗΑΕ και της Σαουδικής Αραβίας, υπό την αιγίδα των Ηνωμένων Πολιτειών.<br /><br />Μια άλλη συμμαχία που έχει ήδη μπει στο παιχνίδι περιλαμβάνει την Ελλάδα και την Κύπρο. Το Ισραήλ έχει ήδη συνεργαστεί στρατιωτικά με τις δύο χώρες καθώς και σε πολιτικούς τομείς όπως η ενέργεια και η διπλωματία. Μια τέτοια συμμαχία καθορίζει τα σύνορα που πρέπει να αναγνωρίσει η Τουρκία, συμπεριλαμβανομένων των πλεονεκτημάτων που μπορεί να προσφέρει το Ισραήλ στους εταίρους του, στρατιωτικά.<br /><br />Ο πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου κάλεσε αξιωματούχους ασφαλείας για να συζητήσουν την απειλή στα βορειοανατολικά σύνορά της και τον ρόλο που θα μπορούσε να παίξει η Άγκυρα σε αυτήν. Αυτό είναι ένα τεστ για την ικανότητα του Ισραήλ να αντιδρά εύστοχα, όχι μόνο με στρατιωτικά μέσα, για να εντοπίσει τα αμοιβαία ισραηλοτουρκικά συμφέροντα και να αξιοποιήσει περιφερειακές συμμαχίες για να αποτρέψει τη σύγκρουση των δύο εθνών.”<div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

”Βόμβα” Ισραηλινών: ”Η στρατιωτική συμμαχία με Ελλάδα-Κύπρο θα τελειώσει τις προκλήσεις της Τουρκίας. Μας απειλούν οι Τούρκοι”.

”Οι πρόσφατες αναφορές που δείχνουν ότι η Τουρκία πλησιάζει σε συμφωνία με το νέο συριακό καθεστώς, πρέπει να προκαλέσει μεγάλη ανησυχία στο...

Διαβάστε την συνέχεια

Γιατί η στρατηγική αυτονομία της Ευρώπης αποτελεί ψευδαίσθηση και γιατί η «γηραιά ήπειρος» χρειάζεται τις ΗΠΑ.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2025/03/rafale.jpg"><img src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2025/03/rafale-696x358.jpg" /></a><br /><br />Αναστατωμένη από τους χειρισμούς του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ στην Ουκρανία, η Ευρώπη σπεύδει να βελτιώσει τις ένοπλες δυνάμεις της. «Ξοδέψτε, ξοδέψτε, ξοδέψτε για την άμυνα και την αποτροπή», δήλωσε η πρωθυπουργός της Δανίας Μέτε Φρέντερικσεν στους δημοσιογράφους νωρίτερα αυτό το μήνα.<br /><br />Την ίδια ημέρα που η Φρέντερικσεν έκανε τα σχόλιά της, η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, παρουσίασε ένα σχέδιο που θα μπορούσε -θεωρητικά τουλάχιστον- να ξεκλειδώσει εκατοντάδες δισεκατομμύρια ευρώ σε αμυντικές δαπάνες. Το πιο σημαντικό είναι ότι η επόμενη κυβέρνηση της Γερμανίας στοχεύει σε μια μεγάλη στρατιωτική ενίσχυση που θα εξαιρεί κάθε αμυντική δαπάνη άνω του 1% του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος από το συνταγματικά επιβαλλόμενο φρένο χρέους της χώρας. Σχεδόν δεν περνάει μέρα χωρίς πρωτοσέλιδα για ένα νέο σχέδιο για τις ευρωπαϊκές αμυντικές δαπάνες.<div><br />Αγοράζω… ευρωπαϊκά<br /><br />Οι αγορές το έχουν προσέξει. Η βρετανική BAE Systems, η γαλλική Thales, η γερμανική Rheinmetall, η σουηδική Saab – οι μεγάλες αμυντικές εταιρείες της Ευρώπης έχουν χτυπήσει κόκκινο στις πρόσφατες συναλλαγές στα ευρωπαϊκά χρηματιστήρια, ξεπερνώντας σημαντικά τις αντίστοιχες αμερικανικές. Νωρίτερα αυτό το μήνα, ο Πορτογάλος υπουργός Άμυνας Νούνιο Μέλο αποτύπωσε το κλίμα που επικρατεί όταν εξέφρασε αμφιβολίες για τα σχέδια της Λισαβόνας να αντικαταστήσει τα F-16 με F-35. «Υπάρχουν διάφορες επιλογές που πρέπει να εξεταστούν, ιδίως στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής παραγωγής», είπε στα τοπικά ΜΜΕ.<br /><br />Μπορούσες σχεδόν να ακούσεις τις σαμπάνιες να ανοίγουν στο Παρίσι. «Σε όσους αγοράσουν Patriot θα πρέπει να τους προσφερθεί το γαλλοϊταλικό SAMP/T νέας γενιάς. Όσοι αγοράζουν το F-35, θα πρέπει να τους προσφερθεί το Rafale», δήλωσε ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν στους δημοσιογράφους την περασμένη εβδομάδα. Είναι ενθαρρυντικό να βλέπουμε τους Ευρωπαίους ηγέτες να υιοθετούν έναν νέο τόνο για την άμυνα. Ωστόσο, αντί να ακούσει το τραγούδι των σειρήνων της στρατηγικής αυτονομίας, η Ευρώπη θα πρέπει να δώσει προτεραιότητα στην ενίσχυση της άμυνάς της τώρα.</div><div><br />To SAMP/T<br /><br />Αυτό θα απαιτήσει τη σύσφιξη, και όχι την αποδυνάμωση, των αμυντικών βιομηχανικών δεσμών της Ευρώπης με τις ΗΠΑ. Οι λόγοι για τους οποίους αυτό είναι απαραίτητο είναι αμέτρητοι. Αρχικά, η αμυντική βιομηχανική βάση της Ευρώπης δεν είναι επαρκώς εξοπλισμένη για να παρέχει στην ήπειρο τις δυνατότητες που θα απαιτούσε η στρατηγική αυτονομία. Μια ματιά στα συστήματα που προώθησε ο πρόεδρος Μακρόν καταδεικνύει το γιατί. Για παράδειγμα το SAMP/T, μέχρι πρόσφατα, χρειαζόταν έως και σαράντα μήνες για να παραχθεί ένας μόνο πύραυλος για τον κύριο αναχαιτιστή του συστήματος, τον Aster.<br /><br />Αν και το Παρίσι στοχεύει να μειώσει αυτόν τον χρόνο σε δεκαοκτώ μήνες έως το 2026, είναι απίθανο να επιτύχει αυτόν τον στόχο χωρίς νέες παραγγελίες. Μέχρι σήμερα, η Σιγκαπούρη ήταν η τελευταία χώρα που έκανε σημαντική παραγγελία SAMP/T, και αυτό έγινε το 2013. Ακόμη και με περισσότερες επενδύσεις, το SAMP/T δύσκολα μπορεί να συγκριθεί με το αμερικανικό Patriot, το οποίο αποδεικνύει την ικανότητά του καταρρίπτοντας βαλλιστικούς πυραύλους στον ουρανό της Ουκρανίας. Δεν είναι περίεργο που οι στρατιωτικοί ηγέτες της Ουκρανίας, συμπεριλαμβανομένου του Προέδρου Βολοντίμιρ Ζελένσκι, επαινούν τακτικά το σύστημα Patriot ως ασυναγώνιστο.<br /><br />Το Rafale<br /><br />Τα ίδια πάνω-κάτω ισχύουν και για το Rafale. Είναι μια εξαιρετική και πολύ προηγμένη πλατφόρμα, αλλά η τεχνολογία της υπολείπεται σημαντικά του F-35, το οποίο είναι ένα πραγματικό μαχητικό πέμπτης γενιάς. Το Rafale – μαχητικό γενιάς 4++ – δεν διαθέτει τα χαρακτηριστικά stealth που επιτρέπουν στο F-35 να επιχειρεί σε μη επιτρεπόμενο εναέριο χώρο. Επιπλέον, δεν διαθέτει τις δυνατότητες σύντηξης δεδομένων του F-35, που είναι ζωτικής σημασίας για τη διεξαγωγή μεγάλου συνασπισμού πολέμου και την επίτευξη υπεροχής πληροφοριών στα πρώτα στάδια μιας σύγκρουσης.<br /><br />Το F-35 έχει επίσης το πλεονέκτημα της πρώτης κίνησης. Μέχρι το 2035, μπορεί να υπάρχουν πάνω από 600 F-35 που θα πετούν στον ευρωπαϊκό ουρανό, με την πιθανότητα να είναι ακόμη περισσότερα αν η Τουρκία επανενταχθεί στο πρόγραμμα τα επόμενα χρόνια. Από την πλευρά της, η κατασκευάστρια εταιρεία του Rafale, η Dassault, έχει δεσμευτεί να παραδώσει 188 αεροσκάφη μεταξύ 2026 και 2033. Αν και πρόκειται για έναν σημαντικό αριθμό, χάρη στην αύξηση των παραγγελιών, εξακολουθεί να είναι αδύνατο για την Dassault να αυξήσει την παραγωγή για επιπλέον Rafale, τηρώντας παράλληλα τα υφιστάμενα χρονοδιαγράμματα παράδοσης.</div><div><br />Στρατηγικοί καταλύτες<br /><br />Σίγουρα, η Ευρώπη έχει άλλες επιλογές για μαχητικά αεροσκάφη -το Eurofighter Typhoon και το σουηδικό Gripen, κυρίως- αλλά αυτές οι πλατφόρμες περιέχουν αμερικανικά εξαρτήματα που υπόκεινται στους διεθνείς κανονισμούς για την εμπορία όπλων (ITAR). Ειδικότερα, οι κινητήρες του Gripen κατασκευάζονται από την General Electric. Επίσης, την ώρα που ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ ενέκρινε την ανάπτυξη του μαχητικού 6ης γενιάς, του περίφημου, πλέον, F-47, στην Ευρώπη αναπτύσσονται αργά δύο διαφορετικές πλατφόρμες, το FCAS και το GCAP, που έχουν πολύ μέλλον μπροστά τους μέχρι να είναι έτοιμες για μάχη.<br /><br />Ο δεύτερος λόγος για τον οποίο η Ευρώπη είναι ανεπαρκώς εξοπλισμένη για την επιδίωξη της στρατηγικής αυτονομίας είναι ότι δεν διαθέτει στρατηγικούς καταλύτες, ιδίως στον εναέριο τομέα. Αυτά τα εφόδια είναι ζωτικής σημασίας για την εκτέλεση διαρκών πολεμικών επιχειρήσεων μεγάλης κλίμακας. Οι ευρωπαϊκές χώρες διαθέτουν ελάχιστα αεροσκάφη ικανά να συλλέγουν πληροφορίες σημάτων (SIGINT) και ηλεκτρονικές πληροφορίες (ELINT) – τα περισσότερα από τα αεροσκάφη τους που έχουν αυτές τις δυνατότητες είναι αμερικανικής κατασκευής. Επιπλέον, οι χώρες που εκμεταλλεύονται το μεγαλύτερο ποσοστό αυτών των πλατφορμών -η Τουρκία και το Ηνωμένο Βασίλειο- είναι μέλη του Οργανισμού Βορειοατλαντικού Συμφώνου (ΝΑΤΟ) αλλά όχι της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ).</div><div><br />Ελλείψεις<br /><br />Η Ευρώπη στερείται επίσης κινητικών drones μάχης και drones πληροφοριών, επιτήρησης και αναγνώρισης (ISR) υψηλού επιπέδου. Επί του παρόντος, στην ευρωπαϊκή αγορά UAVs κυριαρχεί η General Atomics, μια αμερικανική εταιρεία, ενώ η Τουρκία είναι ο νεότερος σημαντικός προμηθευτής UAVs της ηπείρου. Το ΝΑΤΟ εξαρτάται επίσης σε μεγάλο βαθμό από τις ΗΠΑ όσον αφορά τα διαστημικά μέσα. Ταυτόχρονα, η Ουάσινγκτον παρέχει στη συμμαχία την πλειονότητα των μεγάλων στόλων δεξαμενόπλοιων και μεταγωγικών αεροσκαφών για τον εναέριο ανεφοδιασμό και τη στρατηγική εναέρια κινητικότητα. Αυτές οι ελλείψεις σε στρατηγικούς καταλύτες αφήνουν την Ευρώπη με έλλειψη δυνατοτήτων κυρίαρχης στρατιωτικής δράσης. Δεν υπάρχει ευρωπαϊκή εναλλακτική λύση που να προσφέρεται σύντομα, ακόμη και με ευρωπαϊκές επενδύσεις μεγάλης κλίμακας.<br /><br />Η Ευρώπη στερείται επίσης δυνατοτήτων κρούσης ακριβείας μεγάλου βεληνεκούς. Ο πύραυλος κρουζ Taurus που εκτοξεύεται από αέρος, ο οποίος παράγεται από κοινού από τη Γερμανία και τη Σουηδία, απεικονίζει αυτή την αδυναμία. Η MBDA της Γερμανίας και η SAAB της Σουηδίας μπορούν να παράγουν σαράντα έως εξήντα πυραύλους Taurus ετησίως, ένα οπλοστάσιο που θα μπορούσε να εξαντληθεί γρήγορα σε μια πιθανή αναμέτρηση με οποιονδήποτε σοβαρό αντίπαλο. Αντίθετα, η Lockheed Martin παράγει περισσότερους από 700 πυραύλους cruise JASSM εναέριας εκτόξευσης και σχεδιάζει να αυξήσει την παραγωγή σε 1.100 μονάδες ετησίως.</div><div><br />Εισαγωγές από ΗΠΑ<br /><br />Επιπλέον, τα τελευταία τέσσερα χρόνια, τα ευρωπαϊκά κράτη μέλη του ΝΑΤΟ εισήγαγαν περίπου το 65% των οπλικών τους συστημάτων από αμερικανούς κατασκευαστές, από 52% από το 2015 έως το 2019. Μόνο δύο ευρωπαϊκές χώρες, η Γαλλία και η Γερμανία, προμηθεύουν τα ευρωπαϊκά κράτη μέλη του ΝΑΤΟ με οποιοδήποτε σημαντικό μερίδιο -6,5 και 4,7%, αντίστοιχα- του συλλογικού τους οπλοστασίου. Δύο μη ευρωπαϊκοί προμηθευτές όπλων, το Ισραήλ και η Νότια Κορέα, προμηθεύουν το 3,9 και το 6,5% του οπλισμού της συμμαχίας. Και ενώ η Ευρώπη δεν εξαρτάται από τις Ηνωμένες Πολιτείες στον σχεδιασμό και την παραγωγή αρμάτων μάχης και επιθετικών υποβρυχίων, σε άλλα κρίσιμα τμήματα καταγράφει σχεδόν μηδενικό ποσοστό. Για παράδειγμα, τα οπλοστάσια των ευρωπαϊκών στρατιωτικών συστημάτων πυραύλων πολλαπλής εκτόξευσης (MLRS) γεμίζουν κυρίως με αμερικανικές λύσεις HIMARS και M-270.<br /><br />Η ευρωπαϊκή παραγωγή βλημάτων πυροβολικού υστερεί επίσης. Ενώ η Ευρωπαϊκή Ένωση στοχεύει να αυξήσει την ετήσια παραγωγή πυροβολικού σε δύο εκατομμύρια βλήματα το 2025, η Ρωσία και η Βόρεια Κορέα υπερτερούν σήμερα της Ευρώπης σε αυτή την κατηγορία. Η Ευρώπη εξαρτάται επίσης από τις Ηνωμένες Πολιτείες για το μεγαλύτερο μέρος των στρατηγικών αμυντικών οπλικών συστημάτων της, λόγω των δυσχερειών στην παραγωγική ικανότητα. Μεταξύ των είκοσι επτά κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δώδεκα δεν διαθέτουν άρματα μάχης και δεκατέσσερα δεν διαθέτουν μαχητικά αεροσκάφη. Αυτό εμποδίζει την ικανότητα της Ευρώπης να συμμετάσχει σε μηχανοκίνητο πόλεμο υψηλής έντασης.</div><div><br />Χρειάζονται δεκαετίες<br /><br />Αυτές οι ελλείψεις περιορίζουν τις δυνατότητες της ευρωπαϊκής στρατηγικής αυτονομίας, καθιστώντας την προς το παρόν μια ενδιαφέρουσα ιδέα για περαιτέρω ανάπτυξη, αλλά χωρίς πρακτική εφαρμογή βραχυπρόθεσμα και μεσοπρόθεσμα. Φυσικά, η Ευρώπη αναγνωρίζει τις ελλείψεις της. Η πιο πρόσφατη αμυντική αξιολόγηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η Κοινή Λευκή Βίβλος για την Ευρωπαϊκή Αμυντική Ετοιμότητα 2030, απαριθμεί επτά κενά δυνατοτήτων που πρέπει να καλύψει: διαστημικά μέσα, αεράμυνα και πυραυλική άμυνα, κυβερνοχώρος και ηλεκτρονικός πόλεμος, μη επανδρωμένα αεροσκάφη και συστήματα κατά των μη επανδρωμένων αεροσκαφών, στρατιωτική κινητικότητα, συστήματα πυροβολικού και στρατηγικοί καταλύτες. Ωστόσο, ακόμη και σύμφωνα με τα πιο αισιόδοξα σενάρια, η Ευρώπη θα χρειαστεί δεκαετίες για να βελτιώσει τις ελλείψεις της σε αυτούς τους τομείς.<br /><br />Και ο χρόνος δεν είναι με το μέρος των Βρυξελλών. Οι αμυντικές υπηρεσίες πληροφοριών της Δανίας εκτιμούν ότι η Ρωσία μπορεί να επιλέξει τον πόλεμο στην Ευρώπη εντός πέντε ετών. Οι υπηρεσίες εξωτερικών πληροφοριών της Εσθονίας έχουν καταλήξει σε παρόμοια συμπεράσματα, παρατηρώντας ότι οι ρωσικές δυνάμεις που έχουν συγκεντρωθεί κοντά στην Ανατολική Ευρώπη είναι πολύ μεγάλες μόνο για τον πόλεμο στην Ουκρανία. Η Ευρώπη πρέπει να ενισχύσει τις δυνατότητες σκληρής ισχύος της τώρα, όχι αργότερα. Ο μόνος εφικτός τρόπος για να γίνει αυτό είναι να συνεργαστεί με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Η στρατηγική αυτονομία οικοδομείται επί δεκαετίες, δεν κηρύσσεται σε μια μέρα.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Γιατί η στρατηγική αυτονομία της Ευρώπης αποτελεί ψευδαίσθηση και γιατί η «γηραιά ήπειρος» χρειάζεται τις ΗΠΑ.

Αναστατωμένη από τους χειρισμούς του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ στην Ουκρανία, η Ευρώπη σπεύδει να βελτιώσει τις ένοπλες δυνάμεις της. «Ξοδέψτε...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Μαφία του “Σκοτεινού Διαφωτισμού” επιδιώκει τον έλεγχο των ΗΠΑ. Τα πρόσωπα και το παρασκήνιο.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2025/03/Elon-Musk-MAGA-scaled.webp"><img height="166" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2025/03/Elon-Musk-MAGA-696x464.webp" width="280" /></a><br /><br />Όσα, από αυτά που συμβαίνουν στις ΗΠΑ του Ντόναλντ Τραμπ, εμείς στην Ευρώπη θεωρούμε “τρελά” ή ακατανόητα, εξηγούνται αν αξιολογήσουμε το βαθύ παρασκήνιο που δρα πίσω από τις πλάτες ή την ανοχή του προέδρου των ΗΠΑ.<br /><br />Κεντρικό πρόσωπο του κυβερνητικού μηχανισμού των ΗΠΑ ο Elon Musk σήμερα, αποτελεί και τον βασικό παράγοντα ενός επικίνδυνου συστήματος παρακυβέρνησης που επιδιώκει να ελέγξει την εσωτερική και εξωτερική πολιτική της Αμερικανικής υπερδύναμης. Εξέχοντα μέλη της παρακυβέρνησης είναι δισεκατομμυριούχοι της Silicon Valley, πολλούς από τους οποίους είδαμε στην ορκωμοσία του Αμερικανού προέδρου.<br /><br />Αν είστε λίγο μπερδεμένοι σχετικά με το τι προσπαθεί να επιτύχει ο Musk και η παρακυβέρνησή του, όσα ακολουθούν μπορεί να σας βοηθήσουν:<br /><br />Η “μαφία της PayPal”<br /><br />Ο Peter Thiel ίδρυσε την PayPal, στην οποία επένδυσε ο Elon Musk και της έδωσε φτερά. Πρωτοκλασσάτα στελέχη της PayPal συνέχισαν την καριέρα τους ιδρύοντας ή διευθύνοντας άλλες σημαντικές εταιρείες τεχνολογίας, όπως το YouTube, το LinkedIn, το Reddit, η Affirm και πολλές εταιρείες που συνδέονται με ισχυρά venture capital funds.<br /><br />Αυτή η ομάδα επιχειρηματιών και στελεχών έγινε γνωστή ως η “μαφία της PayPal” επειδή ουσιαστικά ελέγχει τη Silicon Valley. Ο Peter Thiel ήταν μέντορας του νεαρού JD Vance και τον βοήθησε να ιδρύσει την πρώτη του εταιρεία venture capital. Ο Peter Thiel και η μαφία της PayPal χρηματοδότησαν την επιτυχημένη υποψηφιότητα του JD Vance για τη Γερουσία. Ήταν μια απρόσμενη επιτυχία η εκλογή του, επειδή είχε απολύτως μηδενική πολιτική εμπειρία.<div><br />Η απειλή του Σκοτεινού Διαφωτισμού<br /><br />Ο Thiel και ο Musk σχεδόν ανάγκασαν τον Trump να επιλέξει τον JD Vance ως αντιπρόεδρο με αντάλλαγμα τον πακτωλό χρηματοδότησης της προεδρικής του εκστρατείας. Οι τρεις τους, καθώς και πολλοί άλλοι δισεκατομμυριούχοι της τεχνολογίας, ενστερνίζονται μια ιδεολογία που ονομάζεται Σκοτεινός Διαφωτισμός, και επηρεάζονται – όπως έχουν δηλώσει – από τον “απόστολό” της, ένα πολύ παράξενο, ακροδεξιό, δηλωμένο αντιδημοκράτη και ρατσιστή, ανατριχιαστικό τύπο: τον Curtis Yarvin ή αλλιώς, γνωστό με το ψευδώνυμο Mencius Moldbug. Ο Yarvin υποστηρίζει (και η παρακυβέρνηση υιοθετεί τις απόψεις του) ότι:Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και ο ακαδημαϊκός κόσμος αντιπροσωπεύουν τον «Καθεδρικό Ναό» που ελέγχει κρυφά την εξουσία και πρέπει να διαλυθεί.<br />Πρέπει οι ΗΠΑ να γίνουν μια εταιρική μοναρχία, με επικεφαλής έναν Διευθύνοντα Σύμβουλο-Δικτάτορα.<br />Η Δημοκρατία είναι ένα «ξεπερασμένο λογισμικό» που οι πολίτες οφείλουν να αντιταχθούν ανοιχτά σε αυτήν.<br />Οι κυβερνητικές υπηρεσίες πρέπει να διαλυθούν και οι βασικοί αρμοί της εξουσίας στις ΗΠΑ πρέπει να ελέγχονται από ολιγάρχες της τεχνολογίας.<br />Η ελίτ των τεχνολογικών δισεκατομμυριούχων πρέπει να κυβερνά επειδή έχουν την ευφυΐα να «διορθώσουν» την κοινωνία.<br />Οι «μάζες είναι γάιδαροι» πολύ χαζοί για να αυτοκυβερνηθούν.<br />Η στρατηγική πρέπει να είναι να ξεκοιλιάσουμε την κυβέρνηση μέσω του R.A.G.E – Retire All Govt Employees (Αποσύρετε όλους τους κυβερνητικούς υπαλλήλους) για να καταστήσουμε την κυβέρνηση ανίκανη να λειτουργήσει.<br />Στη συνέχεια, να αντικατασταθούν στην ουσία τα υπουργεία από ιδιωτικές εταιρείες.<br />Να καταργηθούν οι εκλογές επειδή είναι «παρωχημένες»<br />Να χρησιμοποιηθεί ο αντιπερισπασμός, η προβοκάτσια και το χάος για να αποτραπεί η ενδεχόμενη δημόσια αντίσταση.</div><div><br />“Χρήσιμος ηλίθιος” ο Τραμπ<br /><br />Παρατηρητές στην Ουάσινγκτον εκτιμούν ότι στην ομάδα αυτή του Σκοτεινού Διαφωτισμού και στις επιδιώξεις της, ο Ντόναλντ Τραμπ είναι ο χρήσιμος ηλίθιος, που θα επιδιώξουν να ξεφορτωθούν μόλις μπορέσουν να του αποσπάσουν τον έλεγχο, η θα περιμένουν τη διαδοχή του από τον JD Vance . Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ο Elon Musk φοράει ένα μαύρο καπέλο MAGA. Δεν είναι υποστηρικτής της MAGA (Make America Great Again) του Τραμπ, είναι η δική του «μαύρη MAGA»!<br /><br />Δημοκρατικοί κύκλοι στην Ουάσινγκτον επιμένουν ότι αυτά δεν είναι υποθέσεις ή θεωρία. Το σχέδιο βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη, λένε: Ο Musk, ο Thiel και το δίκτυό τους, η “μαφία της PayPal”, υπό την επιρροή του Σκοτεινού Διαφωτισμού, διαλύουν ήδη ενεργά τους δημοκρατικούς θεσμούς. – Ο JD Vance, ο «κληρονόμος του MAGA», τοποθετήθηκε αντιπρόεδρος στον Λευκό Οίκο για να βοηθήσει στην υλοποίηση αυτής της μετάβασης.<br /><br />Το κοινό των ΗΠΑ είναι πολύ αφηρημένο για να συνειδητοποιήσει τι συμβαίνει. Εάν επιτύχει το σχέδιο, η δημοκρατία στην Αμερική θα αντικατασταθεί μόνιμα από ένα αυταρχικό κράτος που θα κυβερνιέται από μια ολογαρχία των δισεκατομμυριούχων.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /> Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Μαφία του “Σκοτεινού Διαφωτισμού” επιδιώκει τον έλεγχο των ΗΠΑ. Τα πρόσωπα και το παρασκήνιο.

Όσα, από αυτά που συμβαίνουν στις ΗΠΑ του Ντόναλντ Τραμπ, εμείς στην Ευρώπη θεωρούμε “τρελά” ή ακατανόητα, εξηγούνται αν αξιολογήσουμε το βα...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Chevron και το Καστελόριζο!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://flight.com.gr/wp-content/uploads/2022/10/Kastelorizo.svg_.png" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="1281" data-original-width="1920" height="172" src="https://flight.com.gr/wp-content/uploads/2022/10/Kastelorizo.svg_.png" width="280" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Είναι η αδειοδότηση της μεγάλης αμερικανικής εταιρίας εξορύξεων η απαρχή της μεγάλης διευθέτησης της Μεσογείου - της μεγάλης μοιρασιάς;</span></h3><b>Μανώλης Κοττάκης</b><br />Εισαγωγική παρατήρηση για όσους ελάχιστους είχαν προσφάτως αμφιβολία για την εγκυρότητα των πληροφοριών μας και «κλονίζονταν» από τις διαψεύσεις του Μεγάρου Μαξίμου για τις σχέσεις του με το Πεντάγωνο:<br /><br />χθες, ο πρωθυπουργός απουσίασε από την τελετή των εγκαινίων της Κιβωτού Εθνικής Μνήμης στο Πεντάγωνο, την οποία φιλοτέχνησε ο αγαπημένος φίλος και διακεκριμένος γλύπτης Κώστας Βαρώτσος με εντολή του Νίκου Δένδια. Απουσίασε από την τελετή στη μνήμη 121.792 νεκρών, που έχασαν τη ζωή τους για την Ελλάδα στους εθνικούς αγώνες καθ’ όλη τη διάρκεια του ελεύθερου βίου μας. Και όχι μόνο αυτό! Συγκάλεσε το υπουργικό συμβούλιο αργά το απόγευμα, αντί του συνήθους, τη μεσημβρία, για να απαγορεύσει στην ουσία στους υπουργούς του να παραστούν και αυτοί, εφόσον το επιθυμούσαν. Με την απουσία του, λοιπόν, ο κύριος πρωθυπουργός επιβεβαίωσε πανηγυρικά τις πληροφορίες μας για το πώς αντιλαμβάνεται τη σχέση του με τον υπουργό του επί της Αμυνας… Και, βεβαίως, έδωσε μόνος εσωκομματική διάσταση μέλλοντος σε μια εθνική τελετή. Θερμή παράκληση, λοιπόν: μην επιχειρήσετε ξανά να διαψεύσετε την εφημερίδα μας – μάταιον! Οι πληροφορίες μας είναι πάντοτε ακριβείς και διασταυρωμένες.<br /><br />Πάμε τώρα στην ουσία του σημερινού μας σημειώματος: στην επένδυση της Chevron για εξορύξεις υδρογονανθράκων σε θαλάσσια περιοχή εντός οριοθετημένης ΑΟΖ νοτίως της Κρήτης. Πρόκειται καταρχάς για θετική εξέλιξη, έστω και αν έρχεται με καθυστέρηση. Υπό την αίρεση ότι θα έχει και συνέχεια, γιατί και άλλοι δοκίμασαν την τύχη τους στην περιοχή, όπως η Exxon Mobil και η Total, και άλλες φορές πανηγυρίσαμε, και στο τέλος τα «μάζεψαν» και έφυγαν άπραγες λόγω του γεωπολιτικού ρίσκου. Τα ερωτήματα, εν προκειμένω, είναι τρία. Το πρώτο: δικαιούται να πανηγυρίζει η ελληνική κυβέρνηση για την έλευση της Chevron; Aυτή την έφερε; Το δεύτερο: ακυρώνεται το τουρκολιβυκό μνημόνιο; Το τρίτο: τι σημαίνει για το μέλλον της περιοχής και για τη μελλοντική οριοθέτηση στο Καστελόριζο; Είναι η Chevron η αρχή της μεγάλης διευθέτησης της Μεσογείου – κατ’ άλλους, της μεγάλης μοιρασιάς; Πάμε να τα δούμε ένα ένα.<br /><br />Τον Ιανουάριο του 2023, ο πρωθυπουργός απέρριπτε κατηγορηματικώς την έναρξη νέου γύρου παραχωρήσεων δικαιωμάτων, έρευνας και εκμεταλλεύσεων υδρογονανθράκων, ενώ σε ομιλία του στον ΟΗΕ τον Σεπτέμβριο του 2021 είχε χαρακτηρίσει τους υδρογονάνθρακες «ένα αγαθό που χάνει την αξία του», τη στιγμή που όλοι οι εμπειρογνώμονες συμφωνούσαν ότι είναι αναγκαία η χρήση του φυσικού αερίου ως καυσίμου μεταβάσεως για τα επόμενα 30 χρόνια τουλάχιστον, συναφώς και του πετρελαίου.<br /><br />Συγκεκριμένα, ο κύριος Μητσοτάκης είχε πει επί λέξει στη Γενική Συνέλευση: «Εχω ένα όραμα για τη Μεσόγειο. Αντί να συνεχίσουμε τις διαμάχες του προηγούμενου αιώνα για τους υδρογονάνθρακες, ένα αγαθό που χάνει την αξία του, θα πρέπει να ενώσουμε δυνάμεις για να συνεργαστούμε ενάντια στους κοινούς εχθρούς, όπως η κλιματική κρίση». Ηταν η ένδοξη εποχή της πλήρους υποδούλωσης των Αθηνών στην «ατζέντα Μπάιντεν»: ΑΠΕ, ανεμογεννήτριες, ηλεκτρικά αυτοκίνητα, χάρτινα καλαμάκια! Ηταν η εποχή που η Chevron μάς «χτυπούσε την πόρτα» για τη δυτική Ελλάδα και την Κρήτη, αλλά εμείς κάναμε ότι δεν την ακούγαμε και τη διώχναμε. Επονται αποκαλύψεις…<br /><br />Η Ελλάς έχασε πέντε ολόκληρα χρόνια για την εξόρυξη και αξιοποίηση του ορυκτού της πλούτου, αν και υπήρχε δεδομένο διεθνές επενδυτικό ενδιαφέρον. Κατά τη διάρκεια αυτής της πενταετίας απεμπόλησε, μαζί με τους υδρογονάνθρακες, και πολύτιμα κυριαρχικά της δικαιώματα. Δεν ανακήρυξε ΑΟΖ, δεν επέκτεινε χωρικά ύδατα στο Αιγαίο, δεν προχώρησε σε θαλάσσιο χωροταξικό σχεδιασμό, δεν αξιοποίησε τον Χάρτη της Σεβίλης. Ελπίζουμε ο κύριος πρωθυπουργός να έχει το φιλότιμο να εξηγήσει στον εμβρόντητο ελληνικό λαό πότε είχε δίκιο: όταν ενταφίαζε τον ορυκτό μας πλούτο το 2021 ή μήπως τώρα, που, λόγω Τραμπ, τον θυμήθηκε; Οι κυβιστήσεις έχουν ένα όριο…<br /><br />Πάμε στο δεύτερο ερώτημα. Εξουδετερώνει η Chevron το τουρκολιβυκό μνημόνιο; Να θυμηθούμε τα γεγονότα: η Ελλάς επέτρεψε στην Τουρκία να συνάψει το παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο. Οπως έχει αποκαλύψει πλειστάκις ο Αλέξανδρος Τάρκας -και ουδείς τόλμησε να τον διαψεύσει-, ο πρέσβης Πάιατ ενημέρωσε εγκαίρως, από τον Νοέμβριο του 2019, τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη για τις παρασκηνιακές συνεννοήσεις Τουρκίας και Λιβύης με στόχο τη σύναψη του παρανόμου μνημονίου που «κόβει» το οξυγόνο της Ελλάδας ως θαλάσσιας δύναμης στη Μεσόγειο. Και εκ του αποτελέσματος προκύπτει ότι εκείνος δεν κινήθηκε για να το αποτρέψει. Εις ό,τι αφορά την αδειοδότηση της Chevron, αυτή όντως αμφισβητεί εν μέρει, εκεί όπου έχουμε οριοθετήσει με την Αίγυπτο, τμήμα του τουρκολιβυκού μνημονίου. Αλλά η αμφισβήτηση αυτή θα έχει γεωπολιτική αξία αν έχει την ασπίδα του Στέιτ Ντιπάρτμεντ. Οι πολυεθνικές εταιρίες υπόκεινται στο Διεθνές Δίκαιο α) αν ενεργούν για λογαριασμό κρατών βάσει συμβολαίων και β) αν έχουν τη δημόσια υποστήριξη άλλων κρατών. Δεν είναι η Chevron η Αμερική – το Στέιτ Ντιπάρτμεντ είναι η Αμερική. Σε κάθε περίπτωση, το τουρκολιβυκό μνημόνιο, για το οποίο ο κύριος Γεραπετρίτης έχει πει αδικαιολογήτως ότι «παράγει αξιώσεις», ακυρώνεται εν μέρει και όχι εν όλω. Θα ακυρωνόταν εν όλω, αν η αμερικανική εταιρία έκανε με την «ομπρέλα» των ΗΠΑ έρευνες και στο άλλο τμήμα του παράνομου τουρκολιβυκού μνημονίου, στο Καστελόριζο και στην Κάσο!<br /><br />Και ερχόμαστε τώρα στο κορυφαίο ερώτημα: είναι η αδειοδότηση της Chevron η απαρχή της μεγάλης διευθέτησης της Μεσογείου; Της μεγάλης μοιρασιάς; Τα δεδομένα είναι τέσσερα:<br /><br />1. Από τις παράκτιες χώρες που ενδιαφέρονται να οριοθετήσουν θαλάσσιες ζώνες, τέσσερις μαζί με τις ΗΠΑ, το Ισραήλ, η Συρία και η Τουρκία, δεν έχουν υπογράψει τη Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας του Μοντέγκο Μπέι και δεν δεσμεύονται από αυτήν.<br /><br />2. Εχουν γίνει χωροθετήσεις οικοπέδων στη Λιβύη (με την αρχή της μέσης γραμμής), στην Ελλάδα (Ιόνιο, Κρήτη), στην Κύπρο, στο Ισραήλ και έπονται και άλλες.<br /><br />3. Η Ελλάδα και η Αίγυπτος έχουν οριοθετήσει μερικώς τις θαλάσσιες ζώνες τους, εξαιρώντας από αυτές την περιοχή της Ρόδου, του Καστελορίζου και της βόρειας Κρήτης.<br /><br />4. Οι επήρειες που έχει αναγνωρίσει η Ελλάς στις συμφωνίες με την Αλβανία και την Αίγυπτο για το Ιόνιο και τη Μεσόγειο είναι μειωμένες, γιατί, μετά το τουρκολιβυκό μνημόνιο, το υπουργείο Εξωτερικών διαπραγματεύτηκε με την πλάτη στον τοίχο.<br /><br />Τούτων δοθέντων, το ερώτημα είναι σαφές και συγκεκριμένο: είναι η αδειοδότηση της μεγάλης αυτής αμερικανικής εταιρίας για εξορύξεις στα θαλάσσια οικόπεδα της Κρήτης το πρώτο βήμα για να αφήσουμε εντελώς εκτός οριοθέτησης ΑΟΖ με την Κύπρο το Καστελόριζο; Ο υπογράφων γνωρίζει, αλλά, επειδή το «off the record» τον δεσμεύει, περιορίζεται στο να ρωτά. Είναι, επίσης, το πρώτο βήμα για να συμμετάσχει η Ελλάς σε διεθνή διάσκεψη για τον διαμοιρασμό της Μεσογείου με Αίγυπτο, Συρία, Ισραήλ, Λιβύη, Κύπρο, ψευδοκράτος και ΗΠΑ, στην οποία θα ληφθεί ελάχιστα υπόψη -αν όχι καθόλου- το Διεθνές Δίκαιο; Απαντήσεις.<div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Chevron και το Καστελόριζο!

Είναι η αδειοδότηση της μεγάλης αμερικανικής εταιρίας εξορύξεων η απαρχή της μεγάλης διευθέτησης της Μεσογείου - της μεγάλης μοιρασιάς; Μανώ...

Διαβάστε την συνέχεια

Σκανδαλώδης και προκλητική η κάθοδος Ράμα στα Χανιά! Η αλυτρωτική αφίσα και οι καταγγελίες

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2025/03/rama_mitsotakis_afisa_hania-696x455.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="455" data-original-width="696" height="163" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2025/03/rama_mitsotakis_afisa_hania-696x455.jpg" width="280" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Ό,τι θέλει κάνει η αλβανική ηγεσία επί ελληνικού εδάφους - Τι καταγγέλλει η Νεολαία Βορειοηπειρωτών.</span></h3>Στην Κρήτη βρίσκεται ο Έντι Ράμα μαζί με στενούς του συνεργάτες και… αλωνίζουν στο νησί, κάνοντας προεκλογική εκστρατεία ενόψει των εκλογών στην Αλβανία στις 11 Μαΐου. Ως επικεφαλής και υποψήφιος του PS (Σοσιαλιστικό Κόμμα Αλβανίας), ο Ράμα επιθυμεί διακαώς να παραμείνει δερβέναγας στη γειτονική χώρα…<br /><br />Στις 18:00 το απόγευμα του Σαββάτου (29/3) ο Αλβανός Πρωθυπουργός θα βρεθεί στο Κλειστό Γυμναστήριο Κλαδισού και θα εκφωνήσει ομιλία στους συμπατριώτες του που ζουν στα Χανιά, αλλά και στην υπόλοιπη Κρήτη.<br /><br />Μάλιστα, την Κυριακή (30/3) ο Ράμα θα βρίσκεται στην Αθήνα για συναντήσεις με Αλβανούς, συνεχίζοντας «την περιοδεία του στη διασπορά», όπως αναφέρουν χαρακτηριστικά αλβανικά ΜΜΕ.<br />«Ιστορική επίσκεψη» στα Χανιά<br /><br />Ο πολιτικός αρχηγός του «Σοσιαλιστικού Κόμματος», Ταουλάντ Μπάλα (ο οποίος βρίσκεται στην Κρήτη μαζί με τον Ράμα), είπε ότι ο πρώτος σταθμός της περιοδείας θα είναι τα Χανιά, «μια πόλη με σημαντική αλβανική κοινότητα στα δυτικά της Κρήτης, το νησί όπου ζουν περίπου 35.000-40.000 Αλβανοί», όπως <a href="https://konica.al/2025/03/rama-rinis-me-29-mars-turin-e-diaspores-ndalesa-e-pare-ne-hania-te-kretes/?fbclid=IwY2xjawJUoftleHRuA2FlbQIxMQABHTUUe3YENqEJAUyIAvb032EmvBluxwcVm8aQUOYb1e77k2thZMr-2gKsvA_aem_DzvfQF418YwrHGBaU9gl7g">έγραψε το konica.al</a>.<br /><p style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: cf_asty_st; font-size: 19px; line-height: 1.6 !important; margin: 20px auto; overflow-wrap: break-word;"><iframe allowfullscreen="allowfullscreen" class="entered litespeed-loaded" data-lazyloaded="1" data-ll-status="loaded" data-src="https://www.facebook.com/plugins/video.php?height=314&href=https%3A%2F%2Fwww.facebook.com%2Fb.taulant%2Fvideos%2F595134706893383%2F&show_text=true&width=560&t=0" frameborder="0" height="429" scrolling="no" src="https://www.facebook.com/plugins/video.php?height=314&href=https%3A%2F%2Fwww.facebook.com%2Fb.taulant%2Fvideos%2F595134706893383%2F&show_text=true&width=560&t=0" style="border-style: none; border-width: initial; box-sizing: border-box; max-width: 100%; overflow: hidden;" width="560"></iframe></p>«Κάπου μεταξύ 10.000 και 14.000 Αλβανοί ζουν στα Χανιά και είναι πολύ ενσωματωμένοι. Αυτό που παρατήρησα από συνομιλίες με εκπροσώπους της τοπικής αυτοδιοίκησης των Χανίων και είμαι στην ευχάριστη θέση να σημειώσω, είναι ότι οι Αλβανοί εκπροσωπούνται πολύ καλά στους φορείς τοπικής αυτοδιοίκησης και συνεργάζονται μαζί τους. Θα συναντήσουμε εκπροσώπους συλλόγων εκεί (σ.σ. στα Χανιά) χωρίς διάκριση αριστερού ή δεξιού, γιατί είναι μια ιστορική επίσκεψη και για πρώτη φορά θα τους συναντήσει Αλβανός Πρωθυπουργός», είπε ακόμα ο Μπάλα.<br /><br />Για την παρουσία του Έντι Ράμα στην Αθήνα, ο Αλβανός πολιτικός είπε:<br /><br />«Το απόγευμα της Κυριακής θα έχουμε άλλη μια συνάντηση με συμπατριώτες στην Αθήνα και πρέπει να πούμε ότι η Ελλάδα είναι δεύτερη μετά την Ιταλία σε αριθμό συμπολιτών μας που έχουν εγγραφεί για να ψηφίσουν στις 11 Μαΐου. Μεγάλη θα είναι και η συνάντηση της Αθήνας με εκπροσώπους όχι μόνο από την Αθήνα, αλλά από όλη την Αττική».<br />Η προκλητική αφίσα<br /><br />Την προαναγγελία της ομιλίας του Έντι Ράμα στα Χανιά, συνοδεύει μια αφίσα η οποία έχει προκαλέσει αρκετές αντιδράσεις.<br /><br />Στα χρώματα της αλβανικής σημαίας, μαύρο-κόκκινο, εικονίζονται δύο χέρια να κάνουν το σήμα του αετού, σύμβολο που πολλές φορές έχει χρησιμοποιηθεί από τους Αλβανούς για να επιδείξουν τις αλυτρωτικές τους διαθέσεις.<img src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2025/03/afisa_rama_hania.jpg" /><div><i>Η αφίσα της εκδήλωσης</i><br /><br />Φυσικά ουδείς επίσημος ασχολήθηκε, καθώς δεν είναι η πρώτη φορά που η αλβανική ηγεσία προκαλεί και κάνει ό,τι θέλει επί ελληνικού εδάφους…<br /><br />Σκάνδαλο καταγγέλλει η Νεολαία Βορειοηπειρωτών<br /><br />Με ανακοίνωσή της η Νεολαία Βορειοηπειρωτών διαμαρτύρεται και καταγγέλλει την παραχώρηση του Κλειστού Γυμναστηρίου Κλαδισού από τον Δήμο Χανίων για την εκδήλωση του Έντι Ράμα, χαρακτηρίζοντάς την «σκανδαλώδη».<br /><br />Όπως επισημαίνεται στην ανακοίνωση, το Κλειστό Γυμναστήριο παραχωρήθηκε «στην Πρεσβεία της Αλβανίας, για εκδήλωση που αποδεικνύεται κομματικού χαρακτήρα υπέρ του αυταρχικού ηγέτη των Τιράνων, Έντι Ράμα. Η απόφαση ελήφθη στις 26 Μαρτίου 2025, με διαδικασία κατεπείγοντος, εντός μόλις μίας ώρας, και χωρίς διαφάνεια ή έλεγχο του σκοπού της εκδήλωσης».<br /><br />Σύμφωνα με τα όσα υποστηρίζει η Νεολαία Βορειοηπειρωτών «η χρήση της Αλβανικής Πρεσβείας ως δικαιούχου της παραχώρησης συνιστά απόπειρα συγκάλυψης της κομματικής φύσης της εκδήλωσης», ενώ σε άλλο σημείο της ανακοίνωσης αναφέρονται τα εξής:<br /><br />«… η εμπλοκή της Αλβανικής Πρεσβείας είναι αναμφισβήτητη. Η υπογραφή που παρουσιάζεται ως του Afrim Avdiaj φέρεται ως πλαστή, γεγονός που ενδέχεται να συνιστά ποινικό αδίκημα. Η Νεολαία Βορειοηπειρωτών καταγγέλλει την κατάχρηση της Αλβανικής Πρεσβείας ως εργαλείου κομματικής προπαγάνδας του καθεστώτος Ράμα. Η παραβίαση της Συνθήκης της Βιέννης είναι κατάφωρη και απαράδεκτη».<br /><br />Καλεί το Υπουργείο Εξωτερικών της Ελλάδας «να προβεί άμεσα σε ενέργειες, να ζητήσει εξηγήσεις από την Αλβανική Πρεσβεία και να διασφαλίσει την προστασία των ελληνικών θεσμών από τέτοιες προκλητικές ενέργειες» και καταλήγει: «Η Νεολαία Βορειοηπειρωτών δηλώνει με σαφήνεια: Η ελληνική επικράτεια δεν αποτελεί πεδίο για τις αυταρχικές πρακτικές του καθεστώτος Ράμα».<br /><br />«Ο Ράμα διαπράττει εκλογικό έγκλημα»<br /><br />Καταγγελία για τις πρακτικές Ράμα έκανε και ο επικεφαλής του «Δημοκρατικού Κόμματος» (του Σαλί Μπερίσα) στα Τίρανα Belind Këlliçi, κατηγορώντας τον Αλβανό Πρωθυπουργό για «διάπραξη εκλογικού εγκλήματος», τονίζοντας πως κάνει «κατάχρηση της εξουσίας του και ότι πρόκειται για περίπτωση ανεξέλεγκτη κυβερνητικής διαφθοράς».<br /><br />Σε ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ο Këlliçi επικαλείται τα ελληνικά ΜΜΕ για την αποκάλυψη της πληρωμής από την Αλβανική Πρεσβεία για τη διεξαγωγή της εκδήλωσης στα Χανιά.<br /><br />Ο Këlliçi λέει αλόμα ότι αυτό είναι «σκανδαλώδες», όχι μόνο επειδή συμβαίνει ανοιχτά, αλλά και επειδή «είναι εκλογικό έγκλημα και πρέπει να τιμωρηθεί ως τέτοιο».</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Σκανδαλώδης και προκλητική η κάθοδος Ράμα στα Χανιά! Η αλυτρωτική αφίσα και οι καταγγελίες

Ό,τι θέλει κάνει η αλβανική ηγεσία επί ελληνικού εδάφους - Τι καταγγέλλει η Νεολαία Βορειοηπειρωτών. Στην Κρήτη βρίσκεται ο Έντι Ράμα μαζί μ...

Διαβάστε την συνέχεια

Υδρίτες Μεθανίου: Στην ελληνική ΑΟΖ τα μεγαλύτερα αποθέματα στην Ευρώπη.

<img height="151" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2022/12/greek-aoz-eez-630x381.jpg" width="280" /><br /><br />​Οι υδρίτες μεθανίου, γνωστοί και ως μεθανυδρίτες ή κλειθρίτες, είναι στερεές κρυσταλλικές δομές που σχηματίζονται από μόρια νερού και μεθανίου.<br /><br />Σε αυτές τις δομές, τα μόρια μεθανίου παγιδεύονται μέσα σε ένα «κλουβί» μορίων νερού, δημιουργώντας μια ένωση που μοιάζει με πάγο.<br /><br />Αυτοί οι υδρίτες σχηματίζονται σε συνθήκες χαμηλής θερμοκρασίας και υψηλής πίεσης, όπως στα βαθιά θαλάσσια περιβάλλοντα ή στις περιοχές μόνιμου παγετού.<br /><br />Όταν θερμαίνονται ή μειώνεται η πίεση, οι υδρίτες αποσυντίθενται, απελευθερώνοντας το μεθάνιο που περιέχουν.​<br /><br />Οι υδρίτες μεθανίου θεωρούνται μια δυνητικά σημαντική πηγή ενέργειας για το μέλλον, καθώς τα παγκόσμια αποθέματά τους εκτιμάται ότι υπερβαίνουν κατά πολύ τα γνωστά αποθέματα φυσικού αερίου.<br /><br />Ωστόσο, η εξόρυξη και αξιοποίησή τους παρουσιάζει τεχνικές και περιβαλλοντικές προκλήσεις, καθώς η απελευθέρωση μεθανίου, ενός ισχυρού αερίου του θερμοκηπίου, μπορεί να επηρεάσει το κλίμα.<br /><br />Στην Ελλάδα, υπάρχουν ενδείξεις για την παρουσία υδριτών μεθανίου, ιδιαίτερα στη θαλάσσια περιοχή νότια της Κρήτης και στο Καστελλόριζο.<br /><br />Έρευνες έχουν δείξει ότι η ελληνική υφαλοκρηπίδα-ΑΟΖ περιέχει σημαντικά αποθέματα υδριτών μεθανίου, τα οποία θα μπορούσαν να αποτελέσουν σημαντική πηγή ενέργειας στο μέλλον.<br /><br />Ωστόσο, απαιτούνται περαιτέρω μελέτες για την εκτίμηση της ποσότητας και της δυνατότητας αξιοποίησής τους.<br /><br />Η Ελλάδα διαθέτει σημαντικά αποθέματα υδριτών. Σύμφωνα με το ευρωπαϊκό πρόγραμμα Hydramed, η ελληνική υφαλοκρηπίδα περιέχει τα μεγαλύτερα αποθέματα υδριτών μεθανίου στην Ευρώπη.<br /><br />Οι υδρίτες αυτοί εντοπίζονται σε θαλάσσια βάθη που υπερβαίνουν τα 1.500 μέτρα και βρίσκονται μέσα σε γεωλογικούς σχηματισμούς κάτω από τον βυθό της θάλασσας, με πάχη που φτάνουν έως και το 1 χιλιόμετρο.<br /><br />Περιοχές με ιδιαίτερο ενδιαφέρον περιλαμβάνουν τη δυτική Ελλάδα, από τη Λευκάδα έως τη νότια Κρήτη, όπου υπάρχουν ενδείξεις για σημαντικές συγκεντρώσεις υδριτών μεθανίου.<br /><br />Ειδικότερα, δυτικά των νήσων Λευκάδας και Κεφαλλονιάς έχουν χαρτογραφηθεί περιοχές με πάχη υδριτών που ξεπερνούν το 1 χιλιόμετρο.<br /><br />Επιπλέον, στα ανοιχτά του Ακτίου και νότια της Κέρκυρας, υπάρχουν αποθέματα υδριτών που, εφόσον αναπτυχθεί η κατάλληλη τεχνολογία για την εκμετάλλευσή τους, θα μπορούσαν να καλύψουν τις ενεργειακές ανάγκες της Ελλάδας για πολλές δεκαετίες.<br /><br />Η ύπαρξη υδριτών μεθανίου στο Αιγαίο Πέλαγος αποτελεί αντικείμενο επιστημονικού ενδιαφέροντος και έρευνας.<br /><br />Σύμφωνα με τον Τούρκο καθηγητή Χακάν Τσιφτσί, υπάρχουν ενδείξεις για την παρουσία υδριτών αερίου σε ορισμένες περιοχές του Αιγαίου. ​<br /><br />Επιπλέον, στην Ανατολική Μεσόγειο, συμπεριλαμβανομένων περιοχών νότια του Καστελλόριζου και νοτιοανατολικά της Κρήτης, έχουν εντοπιστεί υδρίτες μεθανίου σε μεγάλα θαλάσσια βάθη άνω των 300 μέτρων.<br /><br />Οι υδρίτες μεθανίου είναι μία από τις αναδυόμενες καθαρές πηγές ενέργειας του 21ου αιώνα.<br /><br />Τα πιθανά αποθέματα υδριτών υπολογίζονται περίπου 100 φορές μεγαλύτερα από τα συνολικά αποθέματα φυσικού αερίου.<br /><br />Τα παγκόσμια αποθέματα υδριτών μεθανίου εκτιμώνται σε τετράκις εκατομμύρια (10¹⁵) κυβικά μέτρα, ποσότητα που υπερβαίνει κατά πολύ τα γνωστά αποθέματα φυσικού αερίου.<br /><br />Συγκεκριμένα, υπολογίζεται ότι τα αποθέματα υδριτών είναι τουλάχιστον 100 φορές μεγαλύτερα από τα μέχρι σήμερα γνωστά αποθέματα φυσικού αερίου παγκοσμίως.<br /><br />Ωστόσο, παρά το τεράστιο αυτό δυναμικό, η εμπορική αξιοποίηση των υδριτών μεθανίου παραμένει πρόκληση λόγω τεχνικών και περιβαλλοντικών δυσκολιών.<br /><br />Η εξόρυξή τους απαιτεί προηγμένες τεχνολογίες και προσεκτική διαχείριση για την αποφυγή περιβαλλοντικών επιπτώσεων, καθιστώντας την αξιοποίησή τους πιο περίπλοκη σε σύγκριση με το συμβατικό φυσικό αέριο.<br /><br />Η ακριβής διάρκεια κάλυψης των παγκόσμιων ενεργειακών αναγκών από αυτά τα αποθέματα είναι δύσκολο να προσδιοριστεί με ακρίβεια, καθώς εξαρτάται από διάφορους παράγοντες, όπως:​<br /><br />Τεχνική δυνατότητα εξόρυξης: Η τεχνολογία για την ασφαλή και οικονομικά βιώσιμη εξόρυξη υδριτών μεθανίου βρίσκεται ακόμη σε πειραματικό στάδιο.​<br /><br />Ρυθμός κατανάλωσης ενέργειας: Οι παγκόσμιες ενεργειακές ανάγκες μεταβάλλονται διαρκώς, επηρεάζοντας την εκτίμηση της διάρκειας κάλυψης.​<br /><br />Περιβαλλοντικές επιπτώσεις: Η εκμετάλλευση υδριτών μεθανίου ενδέχεται να έχει σημαντικές περιβαλλοντικές συνέπειες, οι οποίες πρέπει να ληφθούν υπόψη.​<br /><br />Συνεπώς, ενώ τα αποθέματα υδριτών μεθανίου είναι τεράστια, η πραγματική τους συμβολή στην κάλυψη των ενεργειακών αναγκών θα εξαρτηθεί από την πρόοδο της τεχνολογίας εξόρυξης, τις παγκόσμιες ενεργειακές πολιτικές και την εξέλιξη της ζήτησης ενέργειας.<br />Τι έλεγε ο Αντώνης Φώσκολος το 2017<br /><br />Τον Αύγουστο του 2017, ο καθηγητής Αντώνης Φώσκολος είχε δηλώσει στην κυριακάτικη εφημερίδα «Νέα Σελίδα» του Ηλία Λιβάνη ότι, το ελληνικό υπέδαφος είναι πλούσιο και σε υδρίτες.<br /><br />Οι υδρίτες, είχε πει, είναι στερεοποιημένο φυσικό αέριο «και η Ελλάδα διαθέτει τρεις φορές τα κοιτάσματα της Ρωσίας.<br /><br />»Μόνο οι Κινέζοι [σ.σ. 2017] έχουν την τεχνολογία να τους εξορύξουν, ενώ τώρα [2017] την αναπτύσσουν και οι Ιάπωνες.<br /><br />»Εκεί οφείλεται το μεγάλο ενδιαφέρον της Κίνας για τη χώρα μας».<br /><br />Ο καθηγητής Φώσκολος υπολόγιζε το 2017 ότι τα κοιτάσματα υδριτών αρκούν για 150 χρόνια.<br /><br />«Εάν προχωρήσουμε και στους υδρίτες, τότε η Ελλάδα θα τροφοδοτεί με ενέργεια μέχρι το 2200».<br /><br />Ο ομότιμος καθηγητής του Πολυτεχνείου Κρήτης και ομότιμος ερευνητής της Γεωλογικής Υπηρεσίας του Καναδά δήλωνε το 2017 ότι, εάν η Ελλάδα εκμεταλλευτεί τα υποθαλάσσια κοιτάσματα φυσικού αερίου και τους υδρίτες «Θα ζήσουμε ένα νέο χρυσό αιώνα του Περικλή αρκεί οι πολιτικοί μας να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων», κατέληγε.<br /><br />Ο καθηγητής εκτιμούσε το 2017 ότι τα ελληνικά κοιτάσματα ανέρχονται συνολικά σε 70 δισ. βαρέλια.<br /><br />«50 δισ. είναι το φυσικό αέριο και 20 δισ. το πετρέλαιο», εξηγούσε και συνέχιζε:<br /><br />«Η αξία αυτών των κοιτασμάτων με τιμές [του 2017, δηλαδή πριν οκτώ χρόνια] κυμαίνεται μεταξύ 3 και 3,5 τρισ. δολάρια».<br /><br />Από αυτά το ελληνικό Δημόσιο δικαιούται το 20%, δηλαδή 600 δισ., και ένα ακόμα 5% οι Περιφέρειες (Τοπική Αυτοδιοίκηση).<br /><br />«Δεν είναι όμως αυτά τα μοναδικά έσοδα για το ελληνικό κράτος. Υπολογίζω», έλεγε πριν 8 χρόνια, «ότι θα δημιουργηθούν περισσότερες από 400.000 νέες θέσεις εργασίας.<br /><br />»Ένας μέσος μισθός σε πετρελαϊκή εταιρεία είναι 4.000 ευρώ τον μήνα.<br /><br />»Το κράτος φορολογεί τους μισθούς, άρα έχει να εισπράττει και από εκεί».<br /><br />Ο καθηγητής Φώσκολος υπολόγιζε με τιμές του 2017 το συνολικό όφελος του ελληνικού Δημοσίου στο 1,1 τρισ. δολάρια. Τα κοιτάσματα αυτά αρκούν για 40 χρόνια.<br />Σε σημερινές [Μάρτιος 2025] τιμές:<br /><br />20 δισ. βαρέλια πετρέλαιο: 1,45 τρισεκατομμύρια δολάρια.<br /><br />50 δισ. βαρέλια φυσικό αέριο: 942,5 δισεκατομμύρια δολάρια.<br /><br />Άθροισμα: 2.393.300.000.000 δολάρια ή ή 2,4 τρισ. δολάρια.<br /><br />Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι αυτοί οι υπολογισμοί είναι προσεγγιστικοί και βασίζονται σε υποθέσεις για την ενεργειακή ισοδυναμία και τις μελλοντικές τιμές του φυσικού αερίου.<br /><br />Οι πραγματικές αξίες μπορεί να διαφέρουν ανάλογα με τις συνθήκες της αγοράς, τις διακυμάνσεις των τιμών και άλλους παράγοντες.​<br />Τι δήλωνε ο Αντώνης Φώσκολος το 2019<br /><br />Δύο χρόνια μετά, τον Ιούλιο του 2019, ο Αντώνης Φώσκολος δήλωνε, πάλι στην κυριακάτικη εφημερίδα «Νέα Σελίδα», ότι, δυτικές δυνάμεις γνώριζαν για την ύπαρξη υδρογονανθράκων νότια και νοτιοδυτικά της Κρήτης, όπως και νότια της Ρόδου, από το 1968.<br /><br />Όπως εξηγούσε τον Ιούλιο του 2019 ο «πατέρας των ελληνικών υδρογονανθράκων», από το 1968 Αμερικανοί και Ολλανδοί και από το 1978 οι Γάλλοι, πραγματοποίησαν επιστημονικές έρευνες στη Μεσόγειο σχετικές με την περίοδο αποξήρανσής της (πριν 5,9 – 5,4 εκ. χρόνια).<br /><br />Έκαναν και γεωτρήσεις και από τα δείγματα που πήραν κατάλαβαν ότι υπήρχαν κοιτάσματα φυσικού αερίου.<br /><br />Οι έρευνες αυτές είχαν διάρκεια από το 1968 έως το 2013 και συμμετείχαν επίσης Ισπανοί, Ιταλοί και Γερμανοί πανεπιστημιακοί.<br /><br />Εντοπίστηκαν από τους ίδιους ερευνητές και τα υποθαλάσσια ηφαίστεια που έβγαζαν φυσικό αέριο.<br /><br />Αναφορικά με την Τουρκία, ο Αντώνης Φώσκολος δήλωνε το 2019 ότι οι Τούρκοι δεν έχουν τη δυνατότητα και την παιδεία για να πραγματοποιήσουν υποθαλάσσιες γεωτρήσεις.<br /><br />Υπενθύμιζε δε ότι «την Οθωμανική Αυτοκρατορία τη διέλυσαν στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο οι μεγάλες πετρελαϊκές εταιρείες», η Total, η Shell, η BP.<br /><br />Ρόλο κλειδί στην περιοχή, έλεγε το 2019, έχει το Ισραήλ, το οποίο απειλείται ευθέως από τους ρωσικής κατασκευής S-400 της Τουρκίας, μην αποκλείοντας το 2019 ότι εάν κλιμακωθούν και άλλο τα γεγονότα «είμαστε στην αρχή του διαμελισμού της Τουρκίας».<br /><br />Ο Αντώνης Φώσκολος αποκάλυψε, μιλώντας στην εφημερίδα το 2019, ότι ακόμα μεγαλύτερα κοιτάσματα, ακόμα και από αυτά νότια της Κρήτης, βρίσκονται νότια της Ρόδου, στη θαλάσσια περιοχή που συναντιέται η ελληνική ΑΟΖ με την αιγυπτιακή και κυπριακή, για αυτό και η Τουρκία δεν αναγνωρίζει επήρεια, δηλαδή ΑΟΖ, στο Καστελλόριζο και διεκδικεί ως δική της τη θαλάσσια περιοχή μεταξύ Ρόδου – Κρήτης και Κύπρου.<br /><br />Τα κοιτάσματα αυτά τα έχουν εντοπίσει εδώ και πολλά χρόνια Νορβηγοί επιστήμονες, αλλά οι ελληνικές κυβερνήσεις στις οποίες είχαν απευθυνθεί δεν ανταποκρίθηκαν.<br />Φυσικό Αέριο:<br /><br />Το φυσικό αέριο είναι ένα φυσικό καύσιμο, άχρωμο και άοσμο, που αποτελείται κυρίως από μεθάνιο (CH₄) σε ποσοστό περίπου 70-90%.<br /><br />Εκτός από το μεθάνιο, περιέχει μικρότερες ποσότητες άλλων υδρογονανθράκων, όπως αιθάνιο (C₂H₆), προπάνιο (C₃H₈) και βουτάνιο (C₄H₁₀), καθώς και αέρια όπως διοξείδιο του άνθρακα (CO₂), άζωτο (N₂) και υδρόθειο (H₂S). ​<br /><br />Στην Ελλάδα, το φυσικό αέριο αποτελείται κατά περίπου 85% από μεθάνιο, με το υπόλοιπο 15% να περιλαμβάνει αιθάνιο, βουτάνιο, προπάνιο, άζωτο και άλλα αέρια.<br /><br />Το φυσικό αέριο εξάγεται από υπόγειες κοιλότητες και θεωρείται το πιο φιλικό προς το περιβάλλον ορυκτό καύσιμο λόγω των ιδιοτήτων του.<br /><br />Είναι ελαφρύτερο από τον αέρα, με ειδικό βάρος περίπου 0,59.<br /><br />Λόγω της υψηλής του θερμογόνου δύναμης και της καθαρής καύσης του, το φυσικό αέριο χρησιμοποιείται ευρέως για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, τη θέρμανση και ως καύσιμο σε βιομηχανικές διεργασίες και οικιακές εφαρμογές.<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Υδρίτες Μεθανίου: Στην ελληνική ΑΟΖ τα μεγαλύτερα αποθέματα στην Ευρώπη.

​Οι υδρίτες μεθανίου, γνωστοί και ως μεθανυδρίτες ή κλειθρίτες, είναι στερεές κρυσταλλικές δομές που σχηματίζονται από μόρια νερού και μεθαν...

Διαβάστε την συνέχεια

Για εμάς τι Ερντογάν, τι Ιμάμογλου.

<img height="126" src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2019/07/IMAMOGLU-ATATURK-VOA-790x400.jpg" width="280" /><br /><br />Του<b> ΚΩΣΤΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ</b><br />Η ανατροπή- εξπρές του καθεστώτος Άσαντ, που δεν είχε προβλεφθεί, αιφνιδίασε, δυσκολεύει τον οιονδήποτε να προβεί σε εκτιμήσεις για το τι θα γίνει στην Τουρκία, με τις καθημερινές διαδηλώσεις.<br /><br />Τις καθημερινές διαμαρτυρίες χιλιάδων πολιτών για τη σύλληψη του δημάρχου Κωνσταντινούπολης, Εκρέμ Ιμάμογλου από το καθεστώς Ερντογάν.<br /><br />Η Τουρκία είναι ένα αυταρχικό καθεστώς διώξεων και φυλακίσεων. Ένα καθεστώς ετσιθελισμού και επιβολής των πολιτικών του, εντός και εκτός Τουρκίας. Πρόκειται για μια χώρα, στην οποία διεξάγονται εκλογές, αλλά προφανώς και δεν μπορούν να θεωρούνται και οι πλέον αδιάβλητες. Δεν υπάρχει εν πολλοίς δημοκρατία.<br /><br />Ο Ερντογάν, τόσα χρόνια στην εξουσία, έχει διαμορφώσει ένα καθεστώς και ένα σύστημα, που για να αλλάξει πρέπει να ξηλωθεί άρδην. Προφανώς και η σύλληψη Ιμάμογλου ήταν η αφορμή για να ξεσπάσουν διαδηλώσεις, αναδεικνύοντας τη δυσαρέσκεια των πολιτών.<br /><br />Το ζητούμενο είναι οι διαδηλώσεις να μην περιοριστούν στην Κωνσταντινούπολη αλλά να οργανώνονται και σε άλλες πόλεις. Αυτό θα σημαίνει κλιμάκωση των αντιδράσεων, που θα προκαλέσουν ενδεχομένως αναταράξεις στην Τουρκία. Το ζητούμενο είναι οι διαδηλώσεις να στοχεύουν στην ανατροπή του συστήματος δημιουργώντας προϋποθέσεις για να μπει η χώρα σε τροχιά δημοκρατίας και ελευθερίας.<br /><br />Για να μην δημιουργούνται, ωστόσο, ψευδαισθήσεις, το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, το Ρεπουπλικανικό Λαϊκό Κόμμα, δεν εκφράζει οτιδήποτε το προοδευτικό και σίγουρα σε ό,τι αφορά την εξωτερική πολιτική, που μας ενδιαφέρει περισσότερο, ως Κύπρος και Ελλάδα, δεν αναμένεται ότι θα αλλάξει οτιδήποτε, σε περίπτωση που θα αναρριχηθεί στην εξουσία.<div><br />Η ψευδαίσθηση για την αντιπολίτευση<br /><br />Υπενθυμίζεται ότι το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης κατηγορεί την Κυβέρνηση Ερντογάν ότι είναι «υποχωρητική» στο Κυπριακό και στα ελληνοτουρκικά. Υπενθυμίζεται, μεταξύ άλλων, η δήλωση του προηγούμενου ηγέτη του κόμματος της αντιπολίτευσης, Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου, ο οποίος ανέφερε πως εάν κέρδιζε τις εκλογές θα έκανε πόλεμο με την Ελλάδα για να «ανακαταλάβει 18 νησιά του Αιγαίου».<br /><br />Ο Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου ζητούσε από τον Ερντογάν να προσαρτήσει την Κύπρο, να αρπάξει νησιά της Ελλάδος. Το 2023, όταν είχε εκλεγεί ο νυν αρχηγός του κόμματος, Οζγκιούρ Οζέλ, η πρώτη πολιτική του πράξη ήταν να επισκεφθεί τον τάφο του πρωθυπουργού της εισβολής, Μπουλέντ Ετζεβίτ, στο Κρατικό Κοιμητήριο.<br /><br />Μπροστά στον τάφο του Ετζεβίτ, είπε πως «βρισκόμαστε ενώπιον ενός μεγάλου πολιτικού άνδρα, ο οποίος έθεσε τέλος στις θηριωδίες στην Κύπρο κατά τη διάρκεια της θητείας του ως πρωθυπουργός». Ο Οζέλ δηλώνει θαυμαστής των Ετζεβίτ και Ντενκτάς.<br /><br />Αλλά και ο Ιμάμογλου δηλώνει περήφανος για δράσεις προγόνων του κατά μειονοτήτων στην Τουρκία.<br /><br />Προφανώς για ευνόητους λόγους μας ενδιαφέρει τι διαδραματίζεται στην Τουρκία. Παρακολουθούμε τα όσα συμβαίνουν καθώς με τον έναν ή τον άλλο τρόπο πολύ πιθανόν να επηρεάσουν την Κύπρο, την Ελλάδα.<br /><br />Χωρίς, ωστόσο, ψευδαισθήσεις για το τι θα συμβεί στην περίπτωση, που το Ρεπουπλικανικό Λαϊκό Κόμμα, εκτοπίσει από την εξουσία τον Ερντογάν, που ειρήσθω εν παρόδω, αποδεικνύεται… σκληρό καρύδι.<br /><br />Άλλωστε όλοι θυμούνται τις αφέλειες που διατυπώνονταν σε Ελλάδα και Κύπρο για τον «προοδευτικό» Ερντογάν, ο οποίος «μόλις θα έλεγχε το κατεστημένο», θα εδραιωνόταν στην εξουσία, θα προχωρούσε σε λύση τόσο στο Κυπριακό και τα ελληνοτουρκικά.<br /><br />Έλεγξε την εξουσία, έγινε ο ίδιος κατεστημένο και όχι μόνο άλλαξε αλλά έχει σκληρύνει την πολιτική του και διαμόρφωσε πιο ξεκάθαρες επεκτατικές πολιτικές. Έχει θέσει τάμα, να επεκτείνει τα σύνορα της Τουρκίας, να την καταστήσει μεγαλύτερη και το πράττει τούτο με τις πολιτικές του.<br /><br />Έχει διαμορφώσει μια πολιτική, που δεν αναμένεται να ανατραπεί από τον όποιον διάδοχό του καθώς αυτή είναι η στρατηγική της Τουρκίας διαχρονικά. Η διαφορά είναι πως ο Ερντογάν έχει διαμορφώσει βήματα υλοποίησης της πολιτικής αυτής και έχει καταστήσει πιο ορατή την εφαρμογή της.</div><div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Για εμάς τι Ερντογάν, τι Ιμάμογλου.

Του ΚΩΣΤΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ Η ανατροπή- εξπρές του καθεστώτος Άσαντ, που δεν είχε προβλεφθεί, αιφνιδίασε, δυσκολεύει τον οιονδήποτε να προβεί σε εκ...

Διαβάστε την συνέχεια