Πού πήγαν οι «ορφανοί» ψηφοφόροι του Κασιδιάρη και της Χρυσής Αυγής.

<img height="137" src="https://www.ieidiseis.gr/media/k2/items/cache/92ff880a5b2e8e590a64fa66d6789290_XL.jpg" width="280" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Ποιο κόμμα ψήφισαν οι ψηφοφόροι της Χρυσής Αυγής σε αυτές τις εκλογές;</span></h3>Ένα από τα ερωτήματα που προκύπτουν από το αποτέλεσμα των εκλογών είναι πού πήγαν οι ψηφοφόροι της Χρυσής Αυγής. Ποιο κόμμα ψήφισαν; Αρχικά όλα έδειχναν ότι τις ψήφους αυτές θα τις καρπωθεί ο Ηλίας Κασιδιάρης, το κόμμα του οποίου, τελικά, «κόπηκε» από το αρμόδιο τμήμα του Άρειου Πάγου. Που κατευθύνθηκαν οι περίπου 165.620 αυτοί ψηφοφόροι μετά το μπλόκο στις εκλογές για τους Έλληνες του Ηλία Κασιδιάρη; Όπως όλα δείχνουν στο νεοσύστατο κόμμα Νίκη, το οποίο για λίγο (2,92%), υπενθυμίζουμε, δεν κατάφερε να μπει στη Βουλή και στο κόμμα του Κυριάκου Βελόπουλου. Η Ελληνική Λύση αύξησε τη δυναμική της σε σύγκριση με τις προηγούμενες βουλευτικές εκλογές, καθώς από 3,70% το 2019, κατάφερε σε αυτές τις εκλογές να συγκεντρώσει ποσοστό 4,48%.<br /><br />Τα ποσοστά των δύο κομμάτων, της Νίκης και της Ελληνικής Λύσης, που επέλεξαν οι «ορφανοί» ψηφοφόροι της Χρυσής Αυγής δείχνουν ότι υπάρχει ένα σημαντικό ποσοστό αντισυστημικής ψήφου και πολίτες που αναζητούν «στέγη» για τη δυσαρέσκεια τους.<br /><br />Το ΕΑΝ του πρώην αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, Αναστάσιου Κανελλόπουλου, είχε φανεί ότι θα μπορούσε να απορροφήσει κάποιους ψηφοφόρους από τη Χρυσή Αυγή, όμως τελικά δεν ξεπέρασε το 0,26%.<br /><br />Η Χρυσή Αυγή είχε λάβει ένα από τα μεγαλύτερα ποσοστά της το 2019 στους νομούς της Χαλκιδικής 5,26% (3.300 ψήφους) και του Κιλκίς 5,24% (2.878 ψήφους). Στη Χαλκιδική, η Ελληνική Λύση αύξησε σημαντικά τη δύναμή της σε σχέση με το 2019. Συγκεκριμένα, το 2019 είχε λάβει 4,33% ενώ σε αυτές τις εκλογές έφτασε στο 6,87%. Αντίστοιχα, μεγάλο ποσοστό και μάλιστα για πρωτοεμφανιζόμενο κόμμα, 5,34%, πέτυχε και η Νίκη.<br /><br />Και στο Κιλκίς η Ελληνική Λύση αύξησε τη δύναμή της από 5,6% το 2019 σε 6,87% σε αυτές τις εκλογές, ενώ η Νίκη συγκέντρωσε ένα από τα μεγαλύτερα ποσοστά της, 5,34%.<br /><br />Στη Β΄ Δυτικής Αττικής το 2019 η Χρυσή Αυγή είχε λάβει ποσοστό 4,62% (ψηφίστηκε από 3.525 άτομα). Σε αυτές τις εκλογές η Ελληνική Λύση αύξησε το ποσοστό της από 5,24% το 2019 σε 6,73%, περίπου 1,5 μονάδα. Ωστόσο το υπόλοιπο 3% της Χρυσής Αυγής στο μεγαλύτερο ποσοστό κατευθύνθηκε στο κόμμα Νίκη, που στη Δυτική Αττική έλαβε 2,56%.<br /><br />Στη Β΄ Θεσσαλονίκης, η Χρυσή Αυγή το 2019 έλαβε 4,20% και ψηφίστηκε από 7.849 πολίτες. Στις χθεσινές εκλογές, η Ελληνική Λύση αύξησε τη δύναμή της περισσότερο από δύο μονάδες από το 5,65% (2019) στο 7,97%. Σημαντικό ποσοστό έλαβε και η Νίκη, την οποία ψήφισαν 9.845 πολίτες δίνοντάς της ποσοστό 5,58% στη συγκεκριμένη εκλογική περιφέρεια.<br /><br />Στην Ημαθία, η Χρυσή Αυγή το 2019 είχε λάβει ποσοστό 4,04%. Σε αυτές τις εκλογές που δεν συμμετείχε, μεγάλο τμήμα των ψηφοφόρων της φαίνεται ότι μετακινήθηκε στην Ελληνική Λύση, που ανέβηκε από το 5,63% στο 7,89%, ενώ και η Νίκη έλαβε 4,60% και ψηφίστηκε από περίπου 3.600 ανθρώπους.<div><br /></div><div><a href="https://www.ieidiseis.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.<div></div></div>

Πού πήγαν οι «ορφανοί» ψηφοφόροι του Κασιδιάρη και της Χρυσής Αυγής.

Ποιο κόμμα ψήφισαν οι ψηφοφόροι της Χρυσής Αυγής σε αυτές τις εκλογές; Ένα από τα ερωτήματα που προκύπτουν από το αποτέλεσμα των εκλογών είν...

Διαβάστε την συνέχεια

Το ελληνο-τουρκικό πρόβλημα στον οδοστρωτήρα του «χάρτη Μπάιντεν».

<img height="155" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj47r-pOuGSHTTiH5o73WJKn3n0c8rz_to2km_x_TbiXq1FACLHZ8R2Vrn9QTAlnEDHLIkvCfLzadVe4lR15T0FRzZuXfM7fJ8snjCebVjuobdmIYT7rmQ8ABvak0V0cf1Xc0JiKL4qr9T_gyX6PvZbqjOC0irmbMECDO0Yq1MDcdcgEszYe95Ll0de/w751-h418/%CE%A7%CE%AC%CF%81%CF%84%CE%B7%CF%82%20%CE%9C%CF%80%CE%AC%CE%B9%CE%BD%CF%84%CE%B5%CE%BD1%20(1).jpg" width="280" /><br /><b><br />Κρεσέντσιο Σαντζίλιο,</b> Ελληνιστής<br />Όπως ξέρουμε, παντού και πάντα όλη η «ιστορία» είναι για το λεγόμενο «πάπλωμα» και στην ορισμένη, «δική» μας περίπτωση, ποιο είναι το «πάπλωμα»; Μα φυσικά όλη η ΑΟΖ της Ελλάδας... από το βόρειο Αιγαίο έως τις ακτές της Κρήτης και, πιο ανατολικά, μέχρι τα ανοιχτά της Κύπρου.<br />Πάμπολλα έχουν λεχθεί γι’ αυτή την ελληνική ΑΟΖ και ειδικά τις δύο «συνιστώσες» της, η μεγάλη ΑΟΖ με Κύπρο προπαντός και η εξίσου μεγάλη ΑΟΖ με την Τουρκία στο Αιγαίο, οι οποίες «κατά τύχη» είναι τόσο αλληλένδετες που φαίνονται, και είναι, σαν ένα μοναδικό σύνολο – που οι γνωστοί μας «επιτήδειοι» θέλουν να θεωρούν, γιατί έτσι τους βολεύει, ως ένα «κουβάρι μπερδεμένο» το οποίο επιδιώκουν να «λύσουν» προς όφελός τους, ενώ στην πραγματικότητα, με καλή πίστη και με βάση τα γεωγραφικά, γεωλογικά και διεθνώς συμβατικά δεδομένα, είναι τελείως απλό με απόλυτα διαυγές «περίγυρο».<div><br />Πόσες φορές έχει ζητηθεί από τις ελληνικές κυβερνήσεις να οριοθετήσουν βασικά την ΑΟΖ με τη Κύπρο – απαράβατος όρος για να «μπλοκαριστεί» εντελώς η Τουρκία στο Αιγαίο και αν. Μεσόγειο<br />Η καλύτερη – και χαμένη! – ευκαιρία για να «γίνει» αυτή η ΑΟΖ υπήρξε το 2004-2005. Χάθηκε, και από τότε τα «πράγματα» περιπλέχτηκαν και κακοφόρμισαν. Και χάθηκε με τον χειρότερο τρόπο στο αποκορύφωμα των εγκληματικών πεπραγμένων του ντουέτου Σημίτη-ΓΑΠ οι οποίοι όχι μόνο αρνήθηκαν οποιαδήποτε ύπαρξη ΑΟΖ με Κύπρο, αλλά και αλαζονικά και πιεστικά έγραψαν το επαίσχυντο «προτρέπουμε την κυπριακή πλευρά όπως διορθωθούν οι συντεταγμένες και τα σύνορα δυτικά να σταματήσουν μέχρι 14 ν.μ. πιο μέσα από εκεί που έχουν συμφωνηθεί ούτως ώστε να αποφευχθούν οι οποιεσδήποτε επιπλοκές με γείτονες χώρες»(Θ. Καρυώτης, Το φάντασμα της ΑΟΖ πλανάται απειλητικά στη θάλασσά μας. Το τραγικό λάθος της Ελλάδας…, <a href="http://www.hellasjournal.gr/">www.HellasJournal.gr</a> 3.9.2021), έτσι ώστε δολίως να μη φανεί η πλήρης επήρεια του συμπλέγματος του Καστελόριζου και «δημιουργηθεί πρόβλημα με τη Τουρκία»!!!</div><div><br />Διότι αν αυτή η περιοχή συμπεριλαμβάνεται στην ελληνική ΑΟΖ και δίνει πλήρη επήρεια στο σύμπλεγμα Καστελόριζου, τότε η Ελλάδα θα έχει σύνορα με τη Κύπρο ενώ η Τουρκία δεν θα έχει σύνορα με την Αίγυπτο!!<br />Αυτό ήταν άλλωστε και το τελευταίο ξεπούλημα ελληνικής κυριαρχίας ως πρωθυπουργού του Κώστα Σημίτη στη Τουρκία, μετά από εκείνα του 1996, 1997 και 1999.<br />Τύφλα να ‘χει ο Εφιάλτης των Θερμοπυλών. Υπάρχει άρα μια Αμφικτυονία και για τους σύγχρονους Εφιάλτες; Πού είναι;!</div><div><br />Βάση της UNCLOS, φυσικά, μια ΑΟΖ Ελλάδας-Κύπρου «συμπλέκει» αυτομάτως μια ΑΟΖ Ελλάδας-Τουρκίας. Ουσιαστικά δεν μπορεί να οριοθετηθεί η ΑΟΖ Ελλάδας-Κύπρου χωρίς να τεθούν τα όρια και στην ΑΟΖ Ελλάδας-Τουρκίας, οι δύο ΑΟΖ όντας «ένα πράγμα» που αφορά άμεσα τις τρεις χώρες, με ξεκάθαρες και ευνόητες όμως συνοριακές γραμμές όπως τις χαράσσει το Διεθνές Δίκαιο για τη Θάλασσα, ενώ για τους γερμανο-αμερικανούς είναι ένα «μπέρδεμα» που πρέπει να απαλειφθεί γιατί δεν συμφέρει στους Τούρκους προστατευόμενους τους!</div><div><br />Το είπαμε: είναι ένα «πάπλωμα» ασύμφορο για τη Τουρκία εξ ου και όλες οι προσπάθειες της έχουν για μοναδικό σκοπό την ανατροπή του.<br />Τώρα, με τους Έλληνες κυβερνώντες που διαχρονικά «δεν» χειρίζονται την «υπόθεση», η ΑΟΖ Ελλάδας-Κύπρου μετά το 2004-5 έγινε και είναι περισσότερο από ταμπού μη μπορώντας αυτοί να αποτινάξουν από πάνω τους την γονιδιακή θα λέγαμε πολιτική υποτέλεια τους - για την οποία ούτε καν ντρέπονται - προς τους γνωστούς εντολείς τους, απόλυτοι σκλάβοι αυτής της υποτέλειας, αναμφίβολα, και όχι βέβαια υπό την δήθεν επιρροή κάποιου φαντασιακού δήθεν «φοβικού συνδρόμου», όπως τελείως αφελώς θεωρούν κάποιοι καλόπιστοι, μια όμως εντελώς απαράδεκτα απλοϊκή θεώρηση ως και δικαιολογία που κατά κάποιο τρόπο, ουσιαστικά, αθωώνει τους φταίχτες σαν αυτοί να ενεργούν ωθούμενοι από κάτι το «μεταφυσικό» ή «υπερφυσικό» που δε μπορούν να «ελέγξουν»! Ό’ τι πιο εσφαλμένο. Δεν είναι μυστικό. Όλοι έχον μάτια και το βλέπουν</div><div><br />Δυστυχώς, όπως λέει ο λαός, «πέταξε το πουλί και δεν γυρίζει πια». Έτσι, η εξαρτημένη «πολιτική προσωπική ποιότητα» των κυβερνώντων, δυστυχώς, όσο και να το ζητάμε δεν τους επιτρέπει να «είναι τόσο δυνατοί» ώστε να εναντιωθούν τους «φίλους και συμμάχους» με μια οριοθέτηση ΑΟΖ με Κύπρο που ο Μπάιντεν δεν θέλει να δεχθεί να είναι εις βάρος της Τουρκίας.</div><div><br />Πόσο μάλλον που σήμερα και ο νέος Κύπριος Πρόεδρος παραδίδει σιγά-σιγά κι αυτός τη Κύπρο στα αμερικανικά συμφέροντα που όλο και περισσότερο «απλώνονται» στη χώρα (έρχονται για επίσκεψη και πολεμικά πλοία USA) – συμφέροντα που από τα έτη ’70 κιόλας επιβάλλονται ανελλιπώς στις ελληνικές κυβερνήσεις που ευχαρίστως τα δέχονται εις βάρος των δικών των εθνικών συμφερόντων.<br />Βέβαια, μπορεί να υπάρξει και μια προσφυγή στο Δικαστήριο της Χάγης, όπως κάθε τόσο «βγαίνουν» γνωστοί Έλληνες πολιτικοί και κυβερνητικοί «σύμβουλοι» και ανεγκέφαλα προτείνουν, αβασάνιστα, με μια ατζέντα την οποία κάλλιστα γνωρίζουν πως οι Τούρκοι δεν πρόκειται ποτέ να δεχθούν υπογράφοντας κάποιο συνυποσχετικό.</div><div><br />Όλα «κόλπα» παραπλανητικά για να «ανακατέψουν» τη τράπουλα και να προκαλέσουν σύγχυση στον ελληνικό λαό.<br />Η «Χάγη» με την ελληνική «ατζέντα» ποσώς φυσικά ενδιαφέρει τη Τουρκία. Απ’ την άλλη μεριά, η Ελλάδα «κανονικά» είναι αδύνατον να δεχθεί μια «Χάγη» με τουρκική ατζέντα, αν και δεν λείπουν οι «παραδοσιακές ενδοτικές» όχι και τόσο ενδόμυχες τάσεις σε πολλούς Έλληνες ενδοκυβερνητικούς πολιτικούς κύκλους, και όχι μόνο, αποδοχής μιας αρκετά εκτεταμένης δέσμης τουρκικών απαιτήσεων ως ένδειξη αιώνιου κατευνασμού των αχόρταγων «καρντάσιδων»!</div><div><br />Έτσι λοιπόν ποια Χάγη και πράσσειν άλογα; Γιατί η Τουρκία να πάει σε μια οποιαδήποτε αβέβαιη «Χάγη» όταν με τις πλάτες «ισχυρών φίλων και συμμάχων» όπως είναι οι Αμερικανοί και οι Γερμανοί, αυτή η ελληνική των φιλότουρκων εφιαλτών «αποδοχή» μπορεί να γίνει αφάνταστα πιο εύκολη και προπαντός πραγματοποιήσημη χωρίς κανέναν απολύτως κίνδυνο κάποιου έστω και ελάχιστου ολλανδικού «δικαστικού στραβοπατήματος», όχι μόνο σε όλο τον ανατολικο-μεσογειακό χώρο μέχρι τη Κύπρο συμπεριλαμβανόμενη, αλλά και – κάτι που δεν «καίει» λιγότερο τους Τούρκους – στο ίδιο το «ελληνικό» Αιγαίο;!</div><div><br />Οπότε φτάνουμε αισίως σήμερα στο κομβικό σημείο – απ’ ό, τι φαίνεται – να γίνει η πρώτη σοβαρή επιχείρηση-απόπειρα προς ετούτη τη κατεύθυνση, εκόντες-άκοντες οι Έλληνες κυβερνήτες την γνώμη των οποίων κανείς ούτε καν ζητά όντας αυτοί διαχρονικά υπάκουα παιδιά» στις «παραινέσεις» των δύο «μεγάλων» φίλων τους, δηλαδή «εύκολη λεία».<br />Δύο είναι οι εκφράσεις που συνοψίζουν την ουσία αυτής της απόπειρας: «χάρτης Μπάιντεν» επιτέλους στο φως και «συνεκμετάλλευση» νέα φωνή απ’ το παρελθόν.</div><div><br />Είναι περίπου 8-10 χρόνια που αυτός ο λεγόμενος χάρτης Μπάιντεν - τον οποίο ο σημερινός ειδικός σύμβουλος του Αμερικανού προέδρου Άμος Χοκστάιν «φιλοτέχνησε» υπό την «καθοδηγητική έμπνευση» του ιδίου του Μπάιντεν, τότε αντιπρόεδρος του Ομπάμα, για λογαριασμό και χρήση του State Department - έγινε το «Κοράνι» των επιθετικών, κατακτητικών Τούρκων κυβερνώντων, αλλά προπαντός έγινε η «Βίβλος» των Ελλήνων ενδοτικών, παραδομένων κυβερνώντων οι οποίοι και το κράτησαν μυστικό απ’ τους Έλληνες πολίτες και ποτέ δημόσια δεν το στηλίτευσαν ούτε και το απέρριψαν ως απαράδεκτο.</div><div><br />Όσο για τον όρο «συνεκμετάλλευση» που επανεμφανίζεται με μεγάλη έξαρση, είναι ακριβώς εκείνος που πρωτοεμφανίστηκε το 1975 και πέρασε απαρατήρητος στους περισσότερους Έλληνες, ενώ υπήρξε σίγουρα το έναυσμα που έδωσε ώθηση στις τότε, μετά τα ευρήματα στη Θάσο το 1974, και μετέπειτα τουρκικές αξιώσεις στο Αιγαίο με λογική «προέκταση» σε όλη την δυνητική ΑΟΖ της Ελλάδας έως τη Κύπρο.</div><div><br />Οπότε καιρός είναι να γνωρίσουμε στους Έλληνες πολίτες – που σφόδρα υποπτευόμαστε πως στη πλειοψηφία τους καμία γνώση επ’ αυτού δεν έχουν και πλήρως αγνοούν την σημασία του!! – τον ειδικά περιβόητο αυτόν «χάρτη» της ανατολικής Μεσογείου με άμεση επήρεια στο Αιγαίο εξαιτίας του οποίου η Ελλάδα κινδυνεύει να χάσει ό, τι πολυτιμότερο... τις θάλασσές της!<br />Είναι αναμφισβήτητο πως ετούτο το «σχέδιο» μας «μιλάει» πολύ καθαρά για να μας πει ότι οι εμπνευστές όλων των τουρκικών χαρτών ΑΟΖ/υφαλοκρηπίδας είναι πάντα οι Αμερικανοί – και μόνο οι Αμερικανοί! -, όχι μόνο, αλλά και οι κρυφοί άμεσοι εντολείς.</div><div><br />Στον χάρτη Μπάιντεν/Χοκστάιν η Τουρκία βρήκε την απόλυτη δικαίωση των αξιώσεων της, ένα αιχμηρό, άκρως υποστηρικτικό επιθετικό όπλο εναντίον της Ελλάδας, ένας χάρτης τον οποίο ο λεγόμενος «Μπαϊντενόπουλος» των αθεράπευτα αφελών Ελλήνων αποφάσισε τώρα πως ήρθε η ώρα να εφαρμόσει στη πράξη, ενώ στο ίδιο αυτό «ντοκουμέντο» βρίσκεται και η τελική αδιάψευστη απόδειξη της παραδοσιακής εχθρότητας και ανθελληνικότητας των Αμερικανών, ένα από τα πάμπολλα πισώπλατα μαχαιρώματά τους εντέχνως καμουφλαρισμένα με λεκτικές ανόητες κενότητες δήθεν υποστήριξης και «σύμπραξης» τις οποίες οι Έλληνες κυβερνώντες δυστυχώς αρέσκονται μαζοχιστικά να ακούν ή κάνουν πως τις πιστεύουν κάλλιστα γνωρίζοντας – και αυτό ηθικά τους καταδικάζει – ότι βαθύτατα υπονομεύουν τη χώρα τους.</div><div><br />Το 2020 μας είχε φανεί πολύ «περίεργη» η κολοβή, και παράνομη, ΑΟΖ που η Ελλάδα «οριοθέτησε» δήθεν με την Αίγυπτο, την κατακρίναμε ως εγκληματική, και όντως είναι εγκληματική απ’ τη μεριά των Ελλήνων, όπως είναι και όλη η πολιτική των ΗΠΑ σε σχέση με την Ελλάδα μέσω των πιστών και δεδομένων πολιτικών ανδρών όλων των μεγαλύτερων παρατάξεών της.</div><div><br />Ακριβώς αυτή η κολοβή και παράνομη ΑΟΖ ακολουθεί επιτυχώς κατά γράμμα τα όρια που λίγα χρόνια πριν, σε ανύποπτο χρόνο, οι Αμερικανοί είχαν μεριμνήσει να χαράξουν στον χάρτη του τότε αντιπροέδρου τους και σήμερα πρόεδρο, στυγνό υποψήφιο εκτελεστή του, με την επιδίωξη - το χειρότερο! – της «επέκτασής», κατ’ αναλογία, της ισχύς του και στη πολύ πιο σημαντική «περίπτωση» της Ελλάδας-Τουρκίας.</div><div><br />Αυτό το «τρανό» προηγούμενο λοιπόν, που ο Αμερικανοί ύπουλα και κακόβουλα κοινοποίησαν και «εμπέδωσαν» στους Τούρκους (αλλά και στους Έλληνες που το έκρυψαν) και αυτοί αμέσως το συνυπόγραψαν και εκτενώς το αναπαρήγαγαν στους χάρτες της «γαλάζιας Πατρίδας» τους εξαφανίζοντας την ελληνική ΑΟΖ και εμφανίζοντας την ως «δική τους» αποκλειστική θάλασσα – που αποκλείει παντελώς την Κύπρο από την Ελλάδα τελείως απομονώνοντας την – και ως «νόμιμη» ΑΟΖ τους με την Λιβύη. Αυτό ακριβώς το «προηγούμενο» είναι επίσημα και το πιο πλήρες και αναμφισβήτητο ανθελληνικό και φιλοτουρκικό έγγραφο που εμφάνισαν ποτέ ως τώρα οι κατά τα άλλα «φίλοι και σύμμαχοι Αμερικανοί!!</div><div><br />Με ντοκουμέντα στα χέρια λοιπόν είναι η επιβεβαίωση της «βεβαίωσης» ότι ανέκαθεν, ας πούμε λ.χ. από το 1950 και μετά, κάθε «επέμβαση» των Αμερικανών σε θέματα που αφορούν άμεσα ή έμμεσα την Ελλάδα προορίζεται να είναι πάντα εις βάρος των Ελληνικών εθνικών συμφερόντων και υπέρ εκείνων των Τούρκων.<br />Και όσα γλαφυρά, γελοία και ανόητα λένε για μια Ελλάδα «ισχυρός παράγοντας» στο Αιγαίο και Μέση Ανατολή, και άλλα τοιαύτα ηχηρά, είναι πολύ απλά για να χαϊδέψουν τ’ αυτιά των Ελλήνων κυβερνητών (αλήθεια, τα πιστεύουν οι ίδιοι;) που κάτι «πρέπει να πάρουν» κι αυτοί, έστω και κούφια λόγια, για όσα πολλά τους παίρνουν και οι ίδιοι χαρίζουν απλόχερα χωρίς να λαμβάνουν απολύτως τίποτα σε αντάλλαγμα.</div><div><br />Η εξωτερική πολιτική της Ελλάδας είναι τόσο ρηχή, τόσο απελπιστικά δεδομένη ακριβώς γιατί είναι πάντα υπαγορευμένη από τους Αμερικανούς και ακριβώς στα μέτρα τους! Και σε ετούτη την υπαγόμενη πολιτική θα μπορούσε ποτέ να έρθει στο μυαλό σε κάποιον να προσπαθήσει να πετύχει μια «στρατηγική νίκη» επί της Τουρκίας, έτσι βρε αδερφέ, για την τιμή των όπλων; Και ακόμη λιγότερο από ουδέποτε σκέφτηκε κανείς να προσπαθήσει να αναδείξει την Ελλάδα σε μια ισχυρή παρουσία στην Νοτιοανατολική Μεσόγειο και ταυτόχρονα να έχει τις πιο ισχυρές συνδέσεις ώστε, με την αυτόνομη εκμετάλλευση των τεραστίων υδρογονανθρακικών πόρων που διαθέτει, να την αναδείξει και ως έναν σημαντικό κοινοτικό οικονομικό παράγοντα, ιδίως τώρα με τον πόλεμο Δύσης-Ρωσίας;</div><div><br />Βεβαίως, μετά απ’ όλα αυτά τα ωραία, και αυτή την εκτεταμένη «επιχείρηση», όπως πάντα, οι αμερικανο-γερμανοί λογαριάζουν να την φέρουν εις πέρας «χωρίς τον ξενοδόχο», δηλαδή χωρίς την σύμφωνη γνώμη του πρώτου ενδιαφερόμενου ελληνικού λαού και μοναδικού νόμιμου ιδιοκτήτη των «χωραφιών» που προορίζουν να δωρίσουν σε ξένους, κάτι που ασφαλώς οι ίδιοι εντολείς γερμανο-αμερικανοί σίγουρα δεν θα έκαναν ποτέ με τα δικά τους «χωράφια»!</div><div><br />Με κίνδυνο να φανούμε «ενοχλητικοί», λοιπόν, θα τολμήσουμε πάλι να ζητήσουμε την εφαρμογή του άρθρου 44.2 του Συντάγματος που λέει: «Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας προκηρύσσει με διάταγμα δημοψήφισμα για κρίσιμα εθνικά θέματα, ύστερα από απόφαση της απόλυτης πλειοψηφίας του όλου αριθμού των βουλευτών, που λαμβάνεται με πρόταση του Υπουργικού Συμβουλίου», μια αναγκαία προσφυγή στη κάλπη του δημοψηφίσματος δοθείσης ακριβώς της μοναδικής και εξαιρετικής, τεράστιας κρισιμότητας της κατάστασης.</div><div><br />Και τί ποιο κρίσιμο από τον σχεδιαζόμενο υπερ-ακρωτηριασμό της Ελλάδας!<br />Μια ετυμηγορία ολόκληρου ενός λαού θα είναι και ο νόμος που θα πρέπει να διέπει όλες τις ανάλογες ενέργειες της εκτελεστικής εξουσίας ενώπιον πάντων των ξένων αντιθέσεων.<br />Να γίνει επομένως πρόσκληση, ή μάλλον να είναι απαίτηση προς όλους τους «ενδιαφερόμενους» (μέλλον υπουργικό συμβούλιο, μέλλουσα βουλευτική συμπολίτευση και αντιπολίτευση και Πρόεδρο της Δημοκρατία) να θέσουν αμέσως σε λειτουργία την σχετική διαδικασία του άρθρου 44.2 του Συντάγματος και συνάμα προς νόλους τους ενδιαφερόμενους πολίτες, ατομικά και συλλογικά, ΜΜΕ, διαδίκτυο για τα απαιτούμενα βήματα προώθησης.</div><div><br />Ωστόσο πάλι ολόκληρος ο ελληνικός πολιτικός, πολιτισμικός, νομικός, ποικιλοτρόπως εργατικός κόσμος θα πρέπει να τεθεί σε επείγουσα εγρήγορση για την περίπτωση που οι «πάτρωνες» φίλοι και σύμμαχοι πραξικοπηματικά θελήσουν να «λύσουν» το ελληνοτουρκικό πρόβλημα – που στην πραγματικότητα δεν είναι καθόλου ελληνικό, αλλά μόνο και πάλι στα φαντασιακά μυαλά των Τούρκων – πριν από τον σχηματισμό μιας ελληνικής κυβέρνησης, επωφελούμενοι από το ενδιάμεσο κενό εξουσίας.<br />Ή κάνουν την «εξυπνάδα» (ξέρουμε, τώρα όλα είναι smart!) να δημιουργήσουν με και μετά απ’ τις εκλογές μια 6-12 μηνών διάρκειας ψευδο-κυβέρνηση Quisling δήθεν δι- ή τρι-κομματικής δήθεν «συνεργασίας» ή «ειδικού σκοπού» μόνο και μόνο για να «διεκπεραιώσει» το σχέδιο τους, και μετά… όποιον πάρει ο Χάρος!!</div><div><br />Πολλή προσοχή λοιπόν.<br />Πριν από δυο μέρες ο Κυριάκος Μητσοτάκης είπε στο Reuters ότι «πρωταρχικός στόχος του είναι η υπεράσπιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας» ενώ μια μέρα μετά διαβεβαίωσε πως «με την πατρίδα μας δεν παίζουμε».<br />Οι δύο δηλώσεις πάνε κόντρα σε όσα είπαμε παραπάνω. Είμαστε όμως σίγουροι για την «αλήθεια» τους ή «οι ξένοι είναι τόσο ισχυροί» που αυτή η «αλήθεια» δεν θα μπορέσει να αντέξει και «θα ηττηθούμε» πάλι;<br />Γιατί είπε επίσης πως «τείνει χείρα φιλίας» στη Τουρκία κα αυτή η «χείρα» είναι πολύ αμφίσημη, ενώ πολύ πιο συγκεκριμένα ο ένας Τούρκος (Ακάρ) μίλησε για ένα «Αιγαίο… θάλασσα φιλίας, όπου οι δυο λαοί ζουν με ασφάλεια, ευημερία και ευτυχία μοιραζόμενοι όλο τον πλούτο της» (πάλι λόγια που πολύ «παράξενα» απηχούν Μπενάκη-Ψαρούδα, Μπάιντεν και Ομάδα 3+1!), ενώ ο άλλος (Καλίν) αναφέρθηκε στον «μεγάλο φυσικό πλούτο της ανατ. Μεσογείου», μεγάλο μέρος του οποίου είναι, όπως ξέρουμε, η εγκαταλελλειμένη ελληνική ΑΟΖ και Κύπρος!).<br />Προσοχή λοιπόν.</div><div><br /><br /><a href="http://i-epikaira.blogspot.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Το ελληνο-τουρκικό πρόβλημα στον οδοστρωτήρα του «χάρτη Μπάιντεν».

Κρεσέντσιο Σαντζίλιο, Ελληνιστής Όπως ξέρουμε, παντού και πάντα όλη η «ιστορία» είναι για το λεγόμενο «πάπλωμα» και στην ορισμένη, «δική» μ...

Διαβάστε την συνέχεια

Έτοιμος ο Κυριάκος για νέο σχέδιο Ανάν, Χάγη και «συνεκμετάλλευση»!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.tovima.gr/wp-content/uploads/2023/05/21/Clipboard-3.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="522" data-original-width="800" height="162" src="https://www.tovima.gr/wp-content/uploads/2023/05/21/Clipboard-3.jpg" width="280" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η συντριπτική πλειοψηφία του λύνει τα χέρια.</span></h3>Η χθεσινή νίκη του Κυριάκου Μητσοτάκη ήταν η μεγαλύτερη δικαίωση της Ουάσινγκτον, η οποία τον στήριξε, τον προστάτεψε και επένδυσε στο πρόσωπο του.<br /><br />Αυτό φυσικά είχε ξεκινήσει πριν ο Κυριάκος αναλάβει την πρωθυπουργία, όπως αποκάλυψε ο τέως πρέσβης των Ηνωμένων Πολιτειών Τζέφρι Πάιατ, αποκαλύπτοντας το «σχέδιο Κοτζιά» που έριξε την ευθύνη για τις Πρέσπες στον Αλέξη Τσίπρα, με την επίτευξη διπλού στόχου: Να χρεωθεί ο Τσίπρας την ολέθρια συμφωνία που όμως εξυπηρετούσε τα αμερικανικά συμφέροντα, να χάσει τις εκλογές και να μείνει αλώβητος ο Μητσοτάκης, που φυσικά και ο ίδιος θα την υπέγραφε.<br /><br />Η αυτοδυναμία του Κυριάκου, ανοίγει πλέον τον δρόμο για να κάνει τις αλλαγές που θέλει στα εθνικά θέματα, καταρρίπτοντας την εθνική πολιτική δεκαετιών, χωρίς μάλιστα να χρειάζεται να δώσει λογαριασμό σε κανέναν. Δεν θα έχει πλέον την ανάγκη των δηλώσεων Γεραπετρίτη για τα 6 ναυτικά μίλια. Δεν θα λογοδοτεί για κανένα Turkaegen το οποίο ισοδυναμεί με «Πρέσπες Αιγαίου».<br /><br />Ο Κυριάκος έχει τώρα την δύναμη να επιβάλει ένα νέο σχέδιο Ανάν στον κυπριακό ελληνισμό, χωρίς να έχει εσωκομματικό αντίπαλο. Θα είναι εξαιρετικά δύσκολο για το Νίκο Χριστοδουλίδη να αντισταθεί στον εκβιασμό, καθώς η παντοδυναμία Μητσοτάκη θα του στερήσει τα ερείσματα στην μητέρα πατρίδα.<br /><br />Τέλος, ο Κυριάκος θα κάνει το όνειρό του πατέρα του πραγματικότητα, «ξεκαθαρίζοντας» την κατάσταση στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο με προσφυγή – express στην Χάγη, χωρίς να έχει προβεί προγενέστερα σε επέκταση της αιγιαλίτιδας ζώνης στα 12 ναυτικά μίλια. Με αυτόν τον τρόπο, θα νομιμοποιήσει έμμεσα το μνημόνιο Τουρκίας – Λιβύης με μικρές τροποποιήσεις, ενώ θα αναγνωρίσει τουρκική κυριαρχία στην καρδιά του Αιγαίου.<br /><br />Αυτό, διότι προσφυγή στην Χάγη χωρίς προγενέστερη επέκταση της αιγιαλίτιδας ζώνης παντού, συνιστά απεμπόληση αυτού το κυριαρχικού δικαιώματος. Η Χάγη δεν αποφασίζει επί κυριαρχικών δικαιωμάτων, αλλά επί ανακηρυγμένης εθνικής κυριαρχίας.<br /><br />Η αποστρατιωτικοποίηση των νησιών έχει ήδη γίνει από την παρούσα θητεία με πρόσχημα την βοήθεια στην Ουκρανία, οπότε με τα νέα εκλογικά δεδομένα, ο Κυριάκος θα φροντίσει να κλείσει όλα τα θέματα, με τέτοιον τρόπο μάλιστα που στο μέλλον καμία κυβέρνηση δεν θα μπορεί να αμφισβητήσει.<div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Έτοιμος ο Κυριάκος για νέο σχέδιο Ανάν, Χάγη και «συνεκμετάλλευση»!

Η συντριπτική πλειοψηφία του λύνει τα χέρια. Η χθεσινή νίκη του Κυριάκου Μητσοτάκη ήταν η μεγαλύτερη δικαίωση της Ουάσινγκτον, η οποία τον σ...

Διαβάστε την συνέχεια

"Καμπανάκι" στα ελληνικά επιτελεία: Άμεση επιπλέον προμήθεια πυραύλων Patriot για το Αιγαίο-Τι δείχνουν οι υπερκαταναλώσεις στην Ουκρανία.

<img height="151" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2023-05/patriot-saoudiki-aravia-6663.jpg?itok=TJxtBGKk" width="280" /><br /><br /><b>Παναγιώτης Νάστος</b><br />Η Τουρκία διαθέτει πληθώρα drone και πυραυλικών συστημάτων, τα οποία μπορεί να οδηγήσουν σε κορεσμό του δικτύου αεράμυνάς μας και σε εξάντληση σε σύντομο χρονικό διάστημα του υπάρχοντος αποθέματος των πυραύλων<br /><br />Oπόλεμος στην Ουκρανία συνεχίζεται με αμείωτη ένταση, με την Ρωσία να εξαπολύει κατά κύματα πυραυλικές επιθέσεις και επιθέσεις drone της κατά Ουκρανικών στόχων, σε αστικά κέντρα πλήττοντας τις υποδομές της χώρας, όσο και στο μέτωπο των επιχειρήσεων.<br /><br />Από την πλευρά του το Κίεβο έχει ενεργοποιήσει τα υπερσύγχρονα Αμερικανικά-Δυτικά αντιαεροπορικά συστήματα που του έχουν αποσταλεί, προκειμένου να αναχαιτίσει το κύμα των Ρωσικών επιθέσεων.<br /><br />Που οδηγεί η χρήση πανάκριβων Δυτικών αντιαεροπορικών πυραύλων κατά των φθηνών Ρωσικών drone<br /><br />Ωστόσο αυτή η αντιπαράθεση αποδεικνύεται οικονομικά ασύμφορη και κοστοβόρα για Ουκρανία-ΗΠΑ-χώρες του ΝΑΤΟ, αφού χρησιμοποιείται ένας δυτικός αντιαεροπορικός πύραυλος κόστους χιλιάδων δολαρίων, προκειμένου να αναχαιτίσει ένα Ρωσικό drone αξίας μόλις λίγων εκατοντάδων δολαρίων.<br /><br />Παράλληλα αυτή η οικονομική ανισορροπία οδηγεί τους Ρώσους να κάνουν μαζική χρήση των drone τους, προκειμένου οι Ουκρανοί να προβούν σε υπερκαταναλώσεις των πανάκριβων Δυτικής προέλευσης αντιαεροπορικών πυραύλων, με αποτέλεσμα εκτός των άλλων την εξασθένιση της αεράμυνάς τους, λόγω ελλείψεων των παραπάνω πυραύλων που θα αντιμετωπίσουν τελικά.<br /><br />Οι ομοιότητες σε πιθανή αντιπαράθεση Τουρκίας-Ελλάδας<br /><br />Ειδικότερα τα παραπάνω, καθώς επίσης το κόστος χρήσης και οι υπερκαταναλώσεις των Αμερικανικών πυραύλων Patriot στην Ουκρανία, μας ενδιαφέρουν ως Ελλάδα άμεσα, αφού είναι γνωστό ότι η ραχοκοκαλιά της αεράμυνάς μας βασίζεται στους εν λόγω πυραύλους, ενώ είναι γνωστό ότι η Τουρκία διαθέτει πληθώρα drones τα οποία θα χρησιμοποιήσει ως αιχμή του δόρατος σε περίπτωση στρατιωτικής αντιπαράθεσης με την χώρα μας στο Αιγαίο.<br />Παράλληλα μας ενδιαφέρει κατά πόσο οι ΗΠΑ θα μπορούν να μας προμηθεύσουν με πυραύλους Patriot σε τέτοια περίπτωση, αφού η Ουκρανία χρησιμοποιεί τεράστιες ποσότητες τους, όπως θα δούμε στη συνέχεια.<div><br />Οι υπερκαταναλώσεις πυραύλων Patriot στην Ουκρανία<br /><br />"Η Ουκρανία εκτόξευσε το 6% της ετήσιας παραγωγής PAC-3 σε 120 δευτερόλεπτα", είναι ο τίτλος <a href="https://bulgarianmilitary.com/2023/05/19/ukraine-fired-6-of-pac-3-annual-production-in-120-seconds/">άρθρου έγκριτου Βουλγαρικού ΜΜΕ</a>, του οποίου τα κυριότερα σημεία είναι κατά την εκτίμησή μας τα ακόλουθα: <br /><br />"Η ρωσική αεροπορική επίθεση τα ξημερώματα της 16ης Μαΐου εναντίον του Κιέβου ανοίγει ένα άλλο θέμα προς συζήτηση. Σύμφωνα με ισχυρισμούς στο διαδίκτυο, το ουκρανικό MIM-104 Patriot εκτόξευσε 30 πυραύλους αναχαίτισης.<br /><br />Κοινώς ξοδεύτηκαν τουλάχιστον 120 εκατομμύρια δολάρια σε αυτή τη δίλεπτη "αναμέτρηση" αλλά και μεγάλος αριθμός αντιαεροπορικών πυραύλων Patriot.<br />Η ετήσια παραγωγή Patriot από τις ΗΠΑ<br /><br />Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία της Lockheed Martin που δημοσιεύθηκαν το 2022, η εταιρεία παράγει ετησίως περίπου 500 πυραύλους PAC-3.<br /><br />Η Lockheed Martin έφτασε σε πλήρη παραγωγή του πυραύλου PAC-3 MSE μόλις το 2018, αν και η παραγωγή του πυραύλου χρονολογείται τουλάχιστον από το 2014. Ένα χρόνο αργότερα, δηλαδή το 2019, το Πεντάγωνο αποφάσισε να αναθέσει στη Lockheed Martin την αύξηση της παραγωγής.<br />Ήταν το 2019 που ελήφθη η απόφαση να παράγονται 500 PC-3 MSE κάθε χρόνο.</div><div><br />Η αρχή λειτουργίας των Patriot<br /><br />Οι ειδικοί γνωρίζουν ότι η αρχή της αναχαίτισης του Patriot είναι ελαφρώς διαφορετική από, ας πούμε, του Iron Dome του Ισραήλ. Για να αναχαιτίσει και να καταστρέψει έναν πύραυλο, το Patriot εκτοξεύει δύο πυραύλους.<br /><br />Επίσης, σε αντίθεση με το Iron Dome, οι πύραυλοι Patriot λειτουργούν με βάση την αρχή της άμεσης επαφής σώμα με σώμα. Αυτή είναι μια πολύ πιο δύσκολη αναχαίτιση από το Iron Dome, όπου ο ισραηλινός πύραυλος αυτοεκρήγνυται όταν ευθυγραμμίζεται με τον εχθρικό πύραυλο.<br /><br />Ίσως η άμεση επαφή σώμα με σώμα είναι ένας από τους λόγους για τους οποίους το Patriot δεν είναι τόσο επιτυχημένο. Οι 30 πύραυλοι που εκτοξεύτηκαν στις 16 Μαΐου πάνω από το Κίεβο δείχνουν ότι το σύστημα ενεπλάκη με τουλάχιστον 15 εναέριους στόχους. <br /><br />H Ρωσική επίθεση στις 16 Μαΐου και η αντιμετώπισή της από τους Patriot, μας οδηγεί σε πολλά ερωτήματα, όπως είναι μια συστοιχία Patriot που σταθμεύει κοντά στο Κίεβο, υπάρχουν ή όχι και άλλα συστήματα αεράμυνας στην περιοχή NASAMS, IRIS-T; <br /><br />Πρόβλημα εφοδιασμού Patriot από τις ΗΠΑ σε άλλες χώρες;<br /><br />Εάν λόγου χάρη το Κίεβο βασίζεται μόνο στους Patriot και τα άλλα συστήματα αεράμυνας δεν εμπλέκονται στην αντιμετώπιση της επίθεσης με ρωσικούς πυραύλους, αυτό θα είναι σοβαρό πρόβλημα όχι μόνο για την Ουκρανία αλλά και για τις παραγωγικές δυνατότητες των Ηνωμένων Πολιτειών, αλλά και τα άλλα κράτη τα οποία χρησιμοποιούν Patriot.<br /><br />Για παράδειγμα, εκτός από τις ΗΠΑ και την Ουκρανία, Patriot έχουν στο οπλοστάσιό τους η Γερμανία, η Ιαπωνία, το Κουβέιτ, η Ολλανδία, η Ελλάδα, η Δημοκρατία της Κορέας, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, το Μπαχρέιν, η Πολωνία, το Κατάρ, η Ρουμανία και η Σουηδία.<br /><br />24 ώρες μετά την εκτόξευση 30 πυραύλων από το Patriot, το Πεντάγωνο ανακοίνωσε επίσημα ότι παρά τον μεγάλο αριθμό πυραύλων που εκτοξεύθηκαν από το Κίεβο, υπάρχει επαρκής προμήθεια από αυτούς σε όλο τον κόσμο.<br /><br />Αλλά αυτές οι πληροφορίες αποκτούν διαφορετική όψη όταν γνωρίζουμε την ετήσια παραγωγή των ΜΜΕ και των φορέων εκμετάλλευσης PAC-3 στον κόσμο. Σύμφωνα με όλες τις εκτιμήσεις, οι ΗΠΑ με τους 1.106 εκτοξευτές τους έχουν ένα μεγάλο απόθεμα αυτών των πυραύλων.</div><div><br />Οι κινήσεις της Ελλάδας<br /><br />Η Ελλάδα σε περίπτωση στρατιωτικής αντιπαράθεσης με την Τουρκία στηρίζει σε μεγάλο βαθμό την αντιαεροπορική της άμυνα στα πυραυλικά συστήματα Patriot που διαθέτει.<br /><br />Η Τουρκία από την άλλη διαθέτει πληθώρα drone και πυραυλικών συστημάτων, τα οποία μπορεί να οδηγήσουν σε κορεσμό στόχων του δικτύου αντιαεροπορικής μας άμυνας αφενός και αφετέρου στην εξάντληση σε σύντομο χρονικό διάστημα του υπάρχοντος αποθέματος των πυραύλων μας Patriot.<br /><br />Κατόπιν των ανωτέρω και σε συνδυασμό με τις υπερκαταναλώσεις Patriot από τους Ουκρανούς, προτείνεται όπως η χώρα μας προβεί από τώρα στην εξασφάλιση επιπρόσθετων πυραύλων Patriot ως απόθεμα είτε από τις ΗΠΑ, είτε βάσει συμφωνίας από χώρες της ΕΕ, καθώς και λοιπές χώρες που διαθέτουν επίσης το υπόψιν αντιαεροπορικό σύστημα.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

"Καμπανάκι" στα ελληνικά επιτελεία: Άμεση επιπλέον προμήθεια πυραύλων Patriot για το Αιγαίο-Τι δείχνουν οι υπερκαταναλώσεις στην Ουκρανία.

Παναγιώτης Νάστος Η Τουρκία διαθέτει πληθώρα drone και πυραυλικών συστημάτων, τα οποία μπορεί να οδηγήσουν σε κορεσμό του δικτύου αεράμυνάς ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκία, ελληνικές εκλογές και άμεσες νέες προκλήσεις… Τα νησιά.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.amna.gr/photos/202203/w13-180404w13172127miii.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="405" data-original-width="720" height="138" src="https://www.amna.gr/photos/202203/w13-180404w13172127miii.jpg" width="280" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Νέες προκλήσεις από τον Τσαβούσογλου: Έθεσε θέμα κυριαρχίας των νησιών</span></h3>Οι τούρκοι αν και… τρέχουν για τις δικές τους δεύτερες εκλογές που θα γίνουν στις 28 Μαΐου, ασχολήθηκαν εκτενώς με τις εκλογές στην Ελλάδα.<br /><br />Όπως μεταδίδει από την Κωνσταντινούπολη ο ανταποκριτής του ΣΚΑΪ, Μανώλης Κωστίδης, το ενδιαφέρον από τους τούρκους δημοσιογράφους ήταν ιδιαίτερα έντονο και η μεγάλη νίκη της Νέας Δημοκρατίας προκάλεσε μεγάλη εντύπωση για το εύρος της.<br /><br />Η CUMHURIYET αναφέρει: Ο νικητής των εκλογών στην Ελλάδα είναι ο Μητσοτάκης, ενώ η NTV γράφει: «Εκλογές στην Ελλάδα. Πρώτο το κόμμα του Μητσοτάκη. 20 μονάδες διαφορά από τον αντίπαλό του Αλέξη Τσίπρα». Τέλος η SABAH έχει τίτλο: Νικητής των εκλογών στην Ελλάδα είναι το κόμμα του Μητσοτάκη.<br /><br />Νέες προκλήσεις από τον Τσαβούσογλου<br /><br />Εν τω μεταξύ, ο Μεβλούτ Τσαβούσογλου την ημέρα των ελληνικών εκλογών έθεσε θέμα αμφισβήτησης της κυριαρχίας των νησιών. Σε συνέντευξή του στο Haber Turk ανέφερε: <br /><br />«Υπάρχει το θέμα των θαλάσσιων περιοχών ευθύνης. Θεωρείται πως είναι εύκολη η επίλυση του θέματος των νησιών και βραχονησίδων που δεν έχει καθοριστεί η κυριαρχίας τους. Εμείς λέμε πως μας ανήκουν, οι Έλληνες λένε πως τους ανήκουν. Διεκδικούν 10 μίλια (εναέριου χώρους) πάνω από τα 6 μίλια. Υπάρχει το καθεστώς των αποστρατιωτικοποιημένων νησιών. Η διεκδίκηση του εναέριου χώρου 10 μιλίων πάνω από τα χωρικά ύδατα των 6 μιλίων είναι και αστείο αλλά και παράνομο σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο. Ας πούμε πως αυτό είναι το πιο απλό. Το ζήτημα είναι αν η άλλη πλευρά θα κάνει κάποιο βήμα στα θέματα αυτά. Ο Μητσοτάκης δήλωσε πως ’δεν συζητάμε άλλο θέμα εκτός από τις θαλάσσιες περιοχές ευθύνης’. Κι εμείς λέμε αν συνομιλήσουμε μόνο για ένα θέμα όσο όμως υπάρχουν τα υπόλοιπα θέματα εμείς θα συνεχίζουμε να έχουμε εντάσεις».<div><br /></div><div><a href="https://www.skai.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Τουρκία, ελληνικές εκλογές και άμεσες νέες προκλήσεις… Τα νησιά.

Νέες προκλήσεις από τον Τσαβούσογλου: Έθεσε θέμα κυριαρχίας των νησιών Οι τούρκοι αν και… τρέχουν για τις δικές τους δεύτερες εκλογές που θα...

Διαβάστε την συνέχεια

Εκλογικό αποτέλεσμα λευκή επιταγή στον Μητσοτάκη που θα διαχειριστεί όλα τα μεγάλα θέματα χωρίς αντιπολίτευση.

<img height="142" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2023/05/mitsotakis-3-930x550.jpg" width="280" /><br /><br />Πιο ξεκάθαρο αποτέλεσμα δεν μπορούσε να υπάρξει στις εκλογές: 20 μονάδες διαφορά της ΝΔ από τον δεύτερο ΣΥΡΙΖΑ, αποτέλεσμα που κανένας δεν ανέμενε. Η πρωτιά της ΝΔ ήταν το πιθανότερο σενάριο αλλά κανείς δεν μπορούσε να προβλέψει τέτοιο εύρος στη διαφορά…<br /><br />Το αποτέλεσμα σαφέστατο:<br /><br />•Οι πολίτες επιβράβευσαν την πολιτική του κ. Μητσοτάκη την τελευταία τετραετία. Θεώρησαν ότι τους εγγυάται σταθερότητα; Θεώρησαν ότι δεν έπρεπε να ρισκάρουν; Ότι κι αν κυριάρχησε στην σκέψη του το αποτέλεσμα είναι ότι του έδωσε «λευκή επιταγή» να το συνεχίσει…<br /><br />•Η πλειοψηφία του 41% που έδωσε την ψήφο της στη ΝΔ δεν επηρεάστηκε ούτε από την τραγωδία των Τεμπών, ούτε από το σκάνδαλο των υποκλοπών, ούτε από μια σειρά υποθέσεων που είχαν οσμή σκανδάλου.<br /><br />Είναι αναμενόμενο ότι για όλες αυτές τις υποθέσεις δεν θα έχουμε σίγουρα εξελίξεις γρήγορα σε δικαστικό επίπεδο, μετά από το χθεσινό αποτέλεσμα, ας μη κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλο μας. Συνεπώς δικαιώνονται οι υπουργοί του κ.Μητσοτάκη που μας έλεγαν ότι ο κόσμος -η πλειοψηφία για να ΄μαστε ακριβείς- δεν ενδιαφέρονται γι ΄ αυτά τα θέματα! Δυσάρεστη διαπίστωση αλλά οι αριθμοί αυτό δείχνουν.<br /><br />Ο κ.Μητσοτάκης και η ΝΔ έχουν πλέον παντοδυναμία να διαχειριστούν όλα τα ζητήματα της χώρας χωρίς να έχουν κανένα ουσιαστικό εμπόδιο. Κι αυτό γιατί υπάρχει και η άλλη πλευρά του εκλογικού αποτελέσματος: η απουσία ουσιαστικής αντιπολίτευσης.<br /><br />Αξιωματική Αντιπολίτευση από χθες ουσιαστικά δεν υπάρχει. Η απώλεια 11 ολόκληρων ποσοστιαίων μονάδων για τον ΣΥΡΙΖΑ δείχνει ότι ο κόσμος δεν τον εμπιστεύθηκε. Είναι παράδοξο το 2019 ,όταν ο ΣΥΡΙΖΑ είχε το βάρος των κυβερνητικών του πεπραγμένων να παίρνει 31% και το 2023 ,τέσσερα χρόνια μετά στην αντιπολίτευση απέναντι σε μία κακή κυβέρνηση να χάνει 11 μονάδες. Προφανώς δεν θα μπει απλά σε φάση εσωστρέφειας αλλά ίσως και σε χειρότερες καταστάσεις. Κι αυτό σημαίνει ότι μόνο αντιπολίτευση δεν θα κάνει και έλεγχο δεν θα ασκεί.<br /><br />Έκανε αντιπολίτευση αυτά τα 4 χρόνια; Αρκετές φορές τουλάχιστον για τον χώρο της Άμυνας είχαμε επισημάνει την…σοφτ αντιπολίτευση που ασκούσε. Το ίδιο νομίζουμε συνέβη και σε όλους τους άλλους τομείς. Ο ΣΥΡΙΖΑ κυνηγούσε μάλλον ανεμόμυλους κάποιας «μεσαίας τάξης» και μάλλον ξέχασε να κάνει ή δεν έκανε όπως έπρεπε αντιπολίτευση για τον κόσμο που πραγματικά υπέφερε. Μεταξύ αυτών ήταν και οι στρατιωτικοί. Κάποιες από τις «συνιστώσες» του εξακολουθούσαν να πιστεύουν ότι δεν υπήρχε λόγος να ασχοληθούν με ένα «μη προνομιακό τους χώρο».<br /><br />Ο ΣΥΡΙΖΑ επέμεινε σε μια αντιπολίτευση που δεν ήθελε ή φοβόταν να προτείνει κάτι πρωτοποριακό μήπως και «τρομάξει αυτή τη μεσαία τάξη» και από την άλλη ήθελε να εμφανίζεται ως αντιπολίτευση που παραμένει συνδεδεμένη με κάποια «ρήξη». Και τα δύο μαζί δεν γίνονται…<br /><br />Μπορεί το ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ που χθες πήρε διψήφιο εκλογικό ποσοστό να αντικαταστήσει τον ΣΥΡΙΖΑ στην πρώτη γραμμή αντιπολίτευσης; Στο ερώτημα μόνο η ηγεσία του μπορεί να απαντήσει κι όχι με λόγια αλλά με πράξεις. Ακόμη κι αν μπορεί όμως θα χρειαστεί χρόνο και αυτό μας επαναφέρει στην παντοκρατορία Μητσοτάκη ο οποίος θα κληθεί ανενόχλητος να διαχειριστεί:<br /><br />•Την οικονομία στην οποία επιστρέφουν οι «δημοσιονομικοί κανόνες πειθαρχίας». Οι ευκολίες που παρείχε ο κορονοϊός τελείωσαν. Οικονομία σημαίνει και εργασιακά θέματα και κοινωνική ασφάλεια, τις ιδιωτικοποιήσεις, την υγεία, την εκπαίδευση και πολλά άλλα που αφορούν τον κόσμο.<br /><br />•Τα εθνικά θέματα και πρώτα απ ΄ όλα τα ελληνοτουρκικά, για τα οποία δεν υπήρξε κανένας απολύτως πιεστικός έλεγχος από τον ΣΥΡΙΖΑ. Τα ελληνοτουρκικά δεν είναι άσχετα με τη στάση που πήρε η κυβέρνηση Μητσοτάκη στον πόλεμο Ρωσίας-Ουκρανίας. Και αυτό το θέμα προφανώς και θα θεωρηθεί από τη ΝΔ ότι εγκρίθηκε μετά από το θριαμβευτικό εκλογικό αποτέλεσμα.<br /><br />Αυτά και άλλα βεβαίως θέματα ο κ.Μητσοτάκης έχει την δυνατότητα να τα διαχειριστεί χωρίς απολύτως καμία πίεση και κανέναν ουσιαστικό έλεγχο. Γι ΄ αυτό και από όλες τις δηλώσεις των πολιτικών αρχηγών <a href="https://www.militaire.gr/ekloges-varoufakis/"><b>θεωρούμε ως πιο εύστοχη αυτή του Γιάνη Βαρουφάκη</b></a> ο οποίος μίλησε για «ερντογανοποίηση» της ελληνικής πολιτικής σκηνής.<div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Εκλογικό αποτέλεσμα λευκή επιταγή στον Μητσοτάκη που θα διαχειριστεί όλα τα μεγάλα θέματα χωρίς αντιπολίτευση.

Πιο ξεκάθαρο αποτέλεσμα δεν μπορούσε να υπάρξει στις εκλογές: 20 μονάδες διαφορά της ΝΔ από τον δεύτερο ΣΥΡΙΖΑ, αποτέλεσμα που κανένας δεν α...

Διαβάστε την συνέχεια

Εκλογές 2023: «Και τώρα τι κάνουμε στα εθνικά θέματα»;

<img height="139" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2023/01/polemiko_nautiko-930x550.jpg" width="280" /><br /><br /><b>ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΚΟΠΟΥΛΟΣ</b><br />Πολλά μπορεί κανείς να γράψει για το εκλογικό αποτέλεσμα της 21ης Μαΐου, αποτέλεσμα της σύγκλισης βαθιών «αντικειμενικών» τάσεων (οικονομικών, κοινωνικών, δημογραφικών, γεωπολιτικών) και της πολιτικής της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ και των υπολοίπων πολιτικών δυνάμεων («υποκειμενικός παράγοντας»).<br /><br />Το εκλογικό αποτέλεσμα της 21ης Μαΐου άφησε την Ελλάδα χωρίς αντιπολίτευση, αυτοκίνητο χωρίς φρένο.<br /><br />Το αποτέλεσμα συνιστά εκ των πραγμάτων, αν όχι επιδοκιμασία, πάντως άφεση αμαρτιών για τα μεγάλα σκάνδαλα της κυβέρνησης, γεγονός που οδηγεί σε ηθική κατάπτωση της χώρας. Χωρίς αξιοπρέπεια είναι αδύνατο σε έναν κοινωνικό ή εθνικό σχηματισμό να υπερασπιστεί τον εαυτό του. Αποσυντίθεται.<br /><br />Το αποτέλεσμα αφήνει τα φτωχότερα λαϊκά στρώματα, τους ανθρώπους που απειλείται η πρώτη τους κατοικία, αυτούς που δεν μπορούν να απευθυνθούν στην ιδιωτική περίθαλψη ανυπεράσπιστους στο έλεος των αρπακτικών.<br /><br />Κι αυτό τη στιγμή που έρχεται πιθανότατα ένα καινούριο οικονομικό τσουνάμι απέξω και μας ζητάνε κρίσιμες παραχωρήσεις κυριαρχίας στο Αιγαίο.<br />Τι πρέπει να γίνει;<br /><br />Πρέπει – και πρέπει για λόγους εθνικούς προπάντων, όχι πολιτικούς ή παραταξιακούς, για λόγους βιωσιμότητας του κοινωνικού σχηματισμού, για να αποκτήσει ξανά λίγη από τη χαμένη ισορροπία της η χώρα – η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ να απευθύνει μια έκκληση για τη δημιουργία ενός ενιαίου μετώπου και στις επόμενες εκλογές και στους αγώνες που θα ακολουθήσουν αναπόφευκτα για την υπεράσπιση του ελληνικού λαού και της χώρας του.<br /><br />Οι ευθύνες της ηγεσίας αυτής είναι τεράστιες και βαρύτατες και πρέπει να αναζητηθούν, μετά όμως τις επόμενες εκλογές. Μια μεγάλη δημοκρατική συζήτηση, χωρίς απολύτως κανένα αποκλεισμό πρέπει να αρχίσει στους κόλπους της ευρύτερης αριστεράς και όλων των «αντιμνημονιακών» δυνάμεων, για το τι έφταιξε, γιατί φτάσαμε ως εδώ κλπ. Αλλά μετά.<br /><br />Τώρα προέχει να δοθεί η εκλογική μάχη για να αποτραπεί όσο το δυνατόν η κοινοβουλευτική παντοδυναμία της Δεξιάς του κ. Μητσοτάκη, για να υπάρξει ένα αντιστάθμισμα στην επικίνδυνη παντοδυναμία της. Άλλωστε δεν είναι τόσο η Δεξιά που θριάμβευσε, κέρδισε μόλις 100.000 ψήφους εν σχέσει με τις προηγούμενες εκλογές. Είναι η Αριστερά που συνετρίβη, με τον ΣΥΡΙΖΑ να χάνει 700.000 ψηφοφόρους και ένα τεράστιο ποσοστό του εκλογικού σώματος να έχει μονίμως όπως φαίνεται αποσυρθεί από την εκλογική σύγκρουση.<br /><br />Και να οργανωθεί ταυτόχρονα ένα μέτωπο αγώνα στη βάση, κατά των πλειστηριασμών, στα νοσοκομεία, με την προετοιμασία για τη δημιουργία ενός ευρύτατου δικτύου καταναλωτικών συνεταιρισμών κλπ.<br /><br />Η μάχη πρέπει να δοθεί γύρω από έναν μικρό αριθμό σαφών αξόνων, που θα μπορούσαν για παράδειγμα να είναι η απαγόρευση πλειστηριασμών πρώτης κατοικίας, η τιμαριθμική αναπροσαρμογή του κατώτερου μισθού, η επανεθνικοποίηση της ΔΕΗ και των σιδηροδρόμων, η διακοπή περαιτέρω ιδιωτικοποιήσεων, για άμεσα μέτρα στήριξης του ΕΣΥ. Ο κατάλογος είναι ενδεικτικός για να δώσω μια ιδέα του τι εννοώ. Σημασία έχει κυρίως τα μέτρα που προτείνονται να είναι σαφή και συνεκτικά.<br /><br />Έχει κρίσιμη σημασία για την εμβέλεια μιας τέτοιας χειρονομίας το πρόγραμμα να περιλάβει την πλήρη και κατηγορηματική άρνηση οποιασδήποτε συζήτησης θεμάτων κυριαρχίας στα νησιά του Αιγαίου και του δικαιώματος στην άμυνά τους. Τα ζητήματα αυτά πρέπει να τεθούν δημοσίως ως όροι προς την Άγκυρα, η άρση δηλαδή των εδαφικών διεκδικήσεων στο Αιγαίο και κάθε ένστασης ως προς τη στρατιωτικοποίηση των νησιών, πριν από οποιαδήποτε συζήτηση για παραπομπή των διαφορών στη Χάγη. Να ζητηθεί και από την κυβέρνηση να το δηλώσει αυτό με σαφήνεια και δημοσίως, στο εσωτερικό και διεθνώς.<br /><br />Στην πλατφόρμα μιας τέτοιας συνεργασίας πρέπει επίσης να συμπεριληφθεί η αποφασιστική αντίθεση σε κάθε περαιτέρω συνέχιση και κλιμάκωση της οιασδήποτε εμπλοκής της Ελλάδας στον πόλεμο της Ουκρανίας και οποιασδήποτε περαιτέρω αποστολής οπλισμού στο Κίεβο. Η θέση αυτή επικροτείται από τη συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού.<br /><br />Οι θέσεις που έχει κατά καιρούς υπερασπίσει τμήμα της ηγεσίας της αριστεράς στα εθνικά θέματα και το ζήτημα των προσφύγων και των «ανοιχτών συνόρων» έχουν προκαλέσει τεράστια σύγχυση στον πληθυσμό και έχουν διχάσει τον ίδιο τον κόσμο της αριστεράς. Παρόλο που η πολιτική της Δεξιάς δεν είναι διαφορετική, κατάφερε να «ενοχοποιεί» για αυτά την αριστερά. Ας αφεθούν εκτός κύριας πολιτικής ατζέντας. Όπως καλό θα είναι να αφεθούν εκτός πολιτικού ανταγωνισμού άλλες δύσκολες μεταρρυθμίσεις, που η κοινωνία δεν έχει ακόμα συζητήσει και προκαλούν μεγάλες συγκρούσεις. Για όλα τα πράγματα υπάρχει ο χρόνος να συζητηθούν ώριμα και σοβαρά και να γίνουν δεκτά ή να απορριφθούν.<br /><br />Αυτό που τώρα προέχει είναι η αποτροπή μιας κοινωνικής και εθνικής καταστροφής, η αποτροπή της παγίωσης ενός αντιδημοκρατικού καθεστώτος, η σωτηρία της χώρας.<br /><br />Κανονικά, όλες οι πολιτικές δυνάμεις της υπόλοιπης πλην ΣΥΡΙΖΑ αριστεράς και του ΠΑΣΟΚ πρέπει να συμφωνήσουν με μια τέτοια πλατφόρμα. Βέβαια αν κρίνουμε από τα λόγια και την έκφραση των ηγετών του ΠΑΣΟΚ και του ΚΚΕ μοιάζει το μόνο που τους ενδιαφέρει να είναι πώς θα «κατατροπώσουν» τον ΣΥΡΙΖΑ, όχι το τι θα γίνει στη χώρα. Αγαλλίαση μοιάζει να τους κατέλαβε χθες με την κατάρρευση του ΣΥΡΙΖΑ, έστω κι αν αυτή η κατάρρευση δεν οδηγεί στην άνοδο μιας «συνεπούς» (κατά τη γνώμη τους) «αριστεράς» ή «σοσιαλδημοκρατίας», αλλά στην άνοδο μιας παντοδύναμης νεοφιλελεύθερης δεξιάς, που αναθεωρεί επί τα χείρω τις παραδοχές της μεταπολιτευτικής Δεξιάς των Καραμανλήδων.<br /><br />Ένα τέτοιο μέτωπο μπορεί να περιλάβει και την πέραν του ΣΥΡΙΖΑ αριστερά (Βαρουφάκης, Κωνσταντοπούλου και μικρότερες κινήσεις). Ακόμα κι αν αυτό όμως δεν θελήσουν να το κάνουν, που πρέπει αν ενδιαφέρονται για τον ελληνικό λαό και όχι μόνο για τον εαυτό τους, οι τελευταίες αυτές κινήσεις τουλάχιστο ας ενωθούν να μπούνε στη Βουλή. Θα είναι και μια χρήσιμη εκπαίδευση στην αναγκαία τιθάσευση του εγωισμού.<br /><br />Αν η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ δεν πάρει μια τέτοια πρωτοβουλία και αν οι άλλες οργανώσεις της αριστεράς δεν συμφωνήσουν θα χρεωθούν μια καινούρια, βαρύτερη προδοσία κατά του ελληνικού λαού.<div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Εκλογές 2023: «Και τώρα τι κάνουμε στα εθνικά θέματα»;

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΚΟΠΟΥΛΟΣ Πολλά μπορεί κανείς να γράψει για το εκλογικό αποτέλεσμα της 21ης Μαΐου, αποτέλεσμα της σύγκλισης βαθιών «αντικει...

Διαβάστε την συνέχεια

ΕΚΛΟΓΕΣ 2023: Το calculus της… β’ κάλπης, η “θεωρία του πυγμάχου” και οι αθέατοι κίνδυνοι.

<img height="125" src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2023/05/NEA-DIMOKRATIA-KENTRIKA-GRAFEIA-790x400.jpg" width="280" /><br /><br />Πρώτο 24ωρο μετά την συντριπτική νίκη που κατήγαγε η Νέα Δημοκρατία υπό τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Οι πανηγυρισμοί δεν έχουν κοπάσει και αυτό είναι κατανοητό. Ωστόσο, οι αβεβαιότητες της δεύτερης εκλογικής αναμέτρησης κρύβει παγίδες, τις οποίες εάν δεν προσέξει ο νικητής, θα μπορούσε να βρεθεί προς δυσάρεστων εκπλήξεων, που παρότι δεν θα αμφισβητήσουν το πρωτείο του, θα μπορούσαν να δημιουργήσουν καταστάσεις που θα δημιουργήσουν νέα δεδομένα. Μπορεί το εκλογικό σύστημα διεξαγωγής των δεύτερων εκλογών να είναι η ενισχυμένη αναλογική που δίνει σαφές μπόνους στο πρώτο κόμμα, το όριο της αυτοδυναμίας όμως, θα καθοριστεί από το πόσα κόμματα θα μπουν τελικά στην Βουλή. Το δε τελικό ποσοστό της Νέας Δημοκρατίας θα καθορίσει και τον αριθμό των βουλευτών που θα εξασφαλίσει.<br /><br />Πριν αναφερθούμε στα κόμματα που παρά τη μικρή εκλογική τους απήχηση θα παίξουν ρόλο στη δεύτερη αναμέτρηση, θα πρέπει να επισημανθεί ότι καθοριστικό ρόλο μπορεί να παίξει και το μεγάλο ποσοστό της αποχής. Πόσοι θα προσέλθουν στον δεύτερο να ψηφίσουν, κι αν το πράξουν ποια εκλογική συμπεριφορά θα επιδείξουν; Αν υποτεθεί ότι για να μην προσέλθουν στις κάλπες κινούνται κατά πλειοψηφία στον χώρο των πολιτικά αδιάφορων ή των αντισυστημικών, Τι θα επιλέξουν; Θα ψηφίσουν ένα μικρό κόμμα ενισχύοντας την προσπάθειά του να μπει στη Βουλή, ή κάποιοι θα επιχειρήσουν να επηρεάσουν με την ψήφο τους την έκβαση της σύγκρουσης ανάμεσα στα τρία πρώτα κόμματα; Αυτή η δυσεπίλυτη εξίσωση, προστίθεται στις παρατηρήσεις που ακολουθούν…<br /><br />Η Πλεύση Ελευθερίας της Ζωής Κωνσταντοπούλου με το κόμμα ΝΙΚΗ του του θεολόγου Δημήτρη Νατσιού, βρέθηκαν στο κατώφλι του 3% και την εξασφάλιση κοινοβουλευτικής παρουσίας. Πολύ κοντά και το ΜΕΡΑ 25 του Γιάν(ν)η Βαρουφάκη που “προσγειώθηκε” στο 2,5% περίπου, διαψεύδοντας τις δημοσκοπήσεις που ήθελαν μια μάλλον άνετη υπέρβαση του ορίου εισόδου στο Κοινοβούλιο. Στην εικόνα θα πρέπει να προστεθεί και τω κόμμα του επιχειρηματία, Πρόδρομου Εμφιστζόγλου και του πρώην βουλευτή της ΝΔ, δημοσιογράφου Κωνσταντίνου Μπογδάνου που δεν έλαβαν μέρος στην πρώτη εκλογική αναμέτρηση, εξαιτίας του αποκλεισμού τους από τον Άρειο Πάγο με δικαιολογία το όνομα του κόμματος. Το όνομα έχει πλέον αλλάξει και κατά πάσα πιθανότητα θα συμμετάσχουν κανονικά στις εκλογές.<br /><br />Θα πρέπει να θεωρείται δεδομένο, ότι το σύνολο σχεδόν των πολιτικών πληγμάτων που αναμένονται μέχρι τις δεύτερες εκλογές, θα έχουν ως… παραλήπτη τον Αλέξη Τσίπρα και τον κλυδωνιζόμενο ΣΥΡΙΖΑ. Είναι η “θεωρία του πυγμάχου” που έχει δεχθεί ένα συντριπτικό πλήγμα από τον αντίπαλό του και παραπαίει. Στόχος του είναι να αποφύγει το χτύπημα που θα τον ρίξει νοκ-ντάουν, χάνοντας οριστικά τον αγώνα. Από την άλλη πλευρά, στόχος του αντιπάλου είναι να κατορθώσει να ρίξει αυτή τη “γροθιά”.<br /><br />Στην προκειμένη περίπτωση μάλιστα, ο ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται σε πολύ πιο δύσκολη θέση, καθώς οι αντίπαλοι που επιθυμούν να “προσγειώσουν” στο κεφάλι του συντριπτικό πλήγμα, δεν είναι μόνο ένας. Για να μην υποστηριχθεί μάλιστα, ότι ενδεχομένως η Νέα Δημοκρατία θα είχε συμφέρον να ανακάμψει στοιχειωδώς ένας αντίπαλος που αποδείχθηκε ότι “τον έχει”, εάν αυτό θα στερούσε από τα μικρά κόμματα το ελάχιστο εκείνο ποσοστό που θα τους επέτρεπε να εισέλθουν στην Βουλή.<br /><br />Η εξασφάλισή της αυτοδυναμίας από τη Νέα Δημοκρατία δεν δείχνει να κινδυνεύει, όμως η είσοδος περισσοτέρων κομμάτων επηρεάζει τον αριθμό των βουλευτών που θα εκλεγούν με την κυβερνητική παράταξη. Άρα την κοινοβουλευτική ισχύ της κυβερνητικής πλειοψηφίας. Υπενθυμίζεται, ότι όσο περισσότερα κόμμα μείνουν εκτός κοινοβουλίου, τόσο πέφτει ο πήχης της αυτοδυναμίας. Παράλληλα, η πιθανότατη διατήρηση υψηλών ποσοστών από τη Νέα Δημοκρατία, θα της εξασφαλίσουν και μεγάλο αριθμό βουλευτών, καθιστώντας την κυβέρνηση Μητσοτάκη πραγματική κυβέρνηση με προοπτική τετραετίας.<br /><br />Στην αντίστροφη περίπτωση αρχίζουν οι… περικοπές στην κοινοβουλευτική δύναμη. Χονδρικά, κάθε είσοδος επιπλέον κόμματος στη Βουλή, επηρεάζει το κατώφλι της αυτοδυναμίας κατά περίπου 0,30-0,40%. Δηλαδή, τρία επιπλέον κόμματα στο Κοινοβούλιο, προσθέτουν μία ποσοστιαία μονάδα στο κατώφλι της αυτοδυναμίας. Για τον λόγο αυτό, το εκλογικό επιτελείο των νικητών του πρώτου γύρου, είναι αυτονόητο ότι θα εστιάσει στη στρατηγική που θα ακολουθήσουν τα μικρά κόμματα. Δεν θα αποτελούσε μάλιστα υπερβολή, το να υποστηριχθεί ότι αυτά είναι ο πραγματικός αντίπαλος, από τη στιγμή που ο αρχικός βασικός, ο ΣΥΡΙΖΑ, έχει εξουδετερωθεί και μάλιστα με τάσεις περαιτέρω συρρίκνωσης.<br /><br />Το τρίτο ΠΑΣΟΚ, ασφαλώς δεν κατατάσσεται στα μικρά κόμματα, αλλά ανήκει στους ενδιαφερόμενους να δαγκώσει όσο το δυνατόν πιο σκληρά και εκτεταμένα, τις σάρκες του κλυδωνιζόμενου ΣΥΡΙΖΑ, στην προσπάθεια να επαναπατρίσει τους ΠΑΣΟΚογενείς, καθώς αυτοί ήταν που τον έκαναν από ένα μάλλον ακροαριστερό κόμμα του περιθωρίου που έμπαινε οριακά στη Βουλή, σε μια παράταξη που κυβέρνησε τον τόπο. Βασικός στόχος λοιπόν για το ΠΑΣΟΚ, είναι η διεκδίκηση της δεύτερης θέσης. Τον στόχο αυτόν είναι δύσκολο να τον πετύχει στις δεύτερες εκλογές. Όχι όμως αδύνατο.<br /><br />Με βάση τα τελικά αποτελέσματα (ενσωμάτωση 99,70%), ο ΣΥΡΙΖΑ έλαβε 20,07% και το ΠΑΣΟΚ 11,46%. Δηλαδή αρκεί μετατόπιση λιγότερο από πέντε μονάδες εκατέρωθεν ώστε να αλλάξει το κόμμα που θα είναι η αξιωματική αντιπολίτευση στη Βουλή που θα προκύψει από τις εκλογές της 25ης Ιουνίου 2023. Σε κάθε περίπτωση, όσο περισσότερο πλησιάσουν τα ποσοστά ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ, τόσο περισσότερο η τάση και η δυναμική θα ευνοούν το δεύτερο.<br /><br />Άλλη μια ενδιαφέρουσα παρατήρηση είναι, ότι από τη στιγμή που στόχος είναι η απόσπαση ψηφοφόρων από τον ΣΥΡΙΖΑ, Πλεύση Ελευθερίας και ΜΕΡΑ 25 καταλήγουν στην πράξη θανάσιμοι εχθροί και θα συγκρουστούν σκληρά για να αποδείξουν στους απογοητευμένους του ΣΥΡΙΖΑ που προέρχονται από τα αριστερά του κόμματος, ότι αυτοί αποτελούν αυθεντικό εκπρόσωπο την ιδεολογική τάση που εκπροσωπούν. Εδώ θα μπορούσε να γίνει μια εικασία. Ότι το πλεονέκτημα το έχει η Ζωή Κωνσταντοπούλου και όχι ο Γιάν(ν)ης Βαρουφάκης… Αφενός διότι ξεκινά την κούρσα με την ανοδική δυναμική που οδήγησε το κόμμα της στο 2,8% και αφετέρου διότι μπορεί να προβάλλει, απευθυνόμενη στο ακροατήριο-στόχο, τη συνέπεια και σταθερότητα σε “πραγματικές αριστερές θέσεις”. Συν την προσωπική μετωπική σύγκρουση με τον ευρισκόμενο σε τραγική πολιτικά θέση Αλέξη Τσίπρα.<br /><br />Από την άλλη πλευρά, ο Βαρουφάκης έχει δώσει την εντύπωση μιας άτυπης δημόσιας “ανταλλαγής απόψεων” με τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, χωρίς να έχει αποκλείσει κάποιος πειστικά, χωρίς “αστερίσκους” την προοπτική συνεργασίας με στόχο την αποκαθήλωση Μητσοτάκη. Επίσης, παρότι και τα δυο κόμματα εμφανίζονται στη δημόσια εκπροσώπησή τους ως προσωποπαγή, στην προκειμένη περίπτωση το πλεονέκτημα έχει αυτός, αυτή εν προκειμένω, που έρχεται… με φόρα και ανοδική δυναμική, ενώ το ΜΕΡΑ 25 έχει ως αρχικό στόχο την ανάσχεση των αρνητικών εντυπώσεων που δημιούργησε η μη αναμενόμενη, βίαιη πτωτική του κίνηση.<br /><br />Ο Γιάν(ν)ης Βαρουφάκης έχει θεωρητικά στα χέρια του το πολιτικό όπλο που ακούει στο όνομα Σοφίας Σακοράφα, μια πολιτικό η οποία χαίρει διακομματικής εκτίμησης, καθώς της πιστώνουν μετριοπαθή και μετρημένο δημόσιο λόγο, αλλά και τη διάθεση συνεννόησης με όλες τις πολιτικές δυνάμεις που επέδειξε στην κοινοβουλευτική της θητεία, αποφεύγοντας εύπεπτα κομματικά ιδεολογικού περιεχομένου στερεότυπα. Θα επιτρέψει η ιδιαίτερη ψυχοσύνθεση του ανδρός και η εν γένει προσωπικότητα, να δει κάτι που στα μάτια τρίτων μοιάζει αυτονόητο και ήδη συζητείται;<br /><br />Στο, χώρο των δεξιάς καταβολής κομμάτων που θα διεκδικήσουν την είσοδό τους στη Βουλή, το ΝΙΚΗ του Δημήτρη Νατσιού και το κόμμα των Εμφιετζχόγλου / Μπογδάνου θα παίξουν κι αυτά τον ρόλο τους στις εκλογές, άρα και στους υπολογισμούς του επιτελείου της Νέας Δημοκρατίας, αναφορικά με την ισορροπία ανάμεσα στο ποσοστό που εξασφαλίζει αυτοδυναμία και τον αριθμό των κομμάτων που θα περάσουν το όριο του 3% και θα μπουν στη Βουλή.<br /><br />Αυτό που μένει να διαπιστωθεί στην πράξη, είναι η οπτική του Κυριάκου Μητσοτάκη, που ως απόλυτος κυρίαρχος στο πολιτικό παιχνίδι, θα επιλέξει τις επόμενες κινήσεις τακτικής, στον δρόμο για τη δεύτερη εκλογική αναμέτρηση. Το μόνο βέβαιο είναι ότι αφενός μεγάλο μέρος των ψηφοφόρων των δυο μικρών κομμάτων ανήκουν παραδοσιακά στον ευρύτερο δεξιό χώρο που κινείται ιστορικά η ΝΔ και αφετέρου η είσοδός τους στη Βουλή δεν συμπλέει με τα συμφέροντά της…<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

ΕΚΛΟΓΕΣ 2023: Το calculus της… β’ κάλπης, η “θεωρία του πυγμάχου” και οι αθέατοι κίνδυνοι.

Πρώτο 24ωρο μετά την συντριπτική νίκη που κατήγαγε η Νέα Δημοκρατία υπό τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Οι πανηγυρισμοί δεν έχουν κοπάσει και αυτό εί...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκικά αλιευτικά στα ΚΥΘΗΡΑ γιατί όπως μας είπαν «η συνεκμετάλλευση δεν είναι ταμπού»!

<img height="143" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2023/05/kythrera1-930x550.jpg" width="280" /><br /><br />Για τη συνεκμετάλλευση ακούσαμε πολλά σε αυτή την προεκλογική περίοδο…Μεταξύ αυτών η Ντόρα Μπακογιάννη αλλά και …ο τουρκοφάγος Γιώργος Καρατζαφέρης μας είπαν ότι δεν θα πρέπει να αποτελεί ταμπού…<br /><br />Η κυβέρνηση Μητσοτάκη που σήμερα κρίνεται «πούλησε» την τελευταία τετραετία πολύ «πατριωτισμό» ο οποίος όπως φαίνεται την εξυπηρέτησε πάρα πολύ στα 15 δις απευθείας αναθέσεις εξοπλισμών που έκανε. Εξαιρώντας Rafale και Belharra , πολλά από όσα ανέθεσε χρειάζονται μελέτη…<br /><br />Το αποτέλεσμα της εξωτερικής και αμυντικής πολιτικής της κυβέρνησης Μητσοτάκη στις φωτογραφίες που μας ήρθαν από …τα Κύθηρα!!!<br /><br /><a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2023/05/kythera2-scaled.jpg"><img height="185" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2023/05/kythera2-scaled.jpg" width="280" /></a><div><br /></div><div> <a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2023/05/kythera3-scaled.jpg"><img height="148" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2023/05/kythera3-scaled.jpg" width="280" /></a><br /><br />Τουρκικά αλιευτικά ψαρεύουν ΑΝΕΝΟΧΛΗΤΑ έξω από το Καψάλι! Δεν τους ενοχλεί κανείς όπως και κανένας δεν εξηγεί στους εξοργισμένους πολίτες των Κυθήρων που μας στέλνουν τις φωτογραφίες τι συμβαίνει!<br /><br />Έχουμε συμφωνήσει κάτι με την Τουρκία που έχουν ξεχάσει να μας το πουν;<br /><br />Δεν προσπερνάμε ότι τα κόμματα της αντιπολίτευσης δεν έχουν κάνει το θέμα σημαία τους, τηρώντας χαμηλούς τόνους στην κριτική για όσα παράδοξα και σε κάποιες περιπτώσεις ασύλληπτα έχουμε διαπιστώσει να συμβαίνουν επί διακυβέρνησης Κυριάκου Μητσοτάκη στα εθνικά θέματα.<br /><br />Τα τελευταία χρόνια τα τουρκικά αλιευτικά ψαρεύουν ΟΠΟΥ ΘΕΛΟΥΝ στην ελληνική επικράτεια και δεν τους ενοχλεί κανένας! Επιπλέον η κυβέρνηση Μητσοτάκη επέτρεψε την πώληση της μεγαλύτερης <a href="https://www.militaire.gr/to-xepoylima-ellinikis-etaireias-se-toyrkoys-quot-gia-6-2-ek-eyro-quot-grafei-o-pr-emfietzogloy/">ελληνικής αλιευτικής εταιρείας</a> σε Τούρκους για χρέη 6,2 εκατομμυρίων ευρώ!!! Αν θυμηθούμε πόσα χρήματα έχουν πεταχθεί από το παράθυρο τα τελευταία χρόνια μοιάζει τουλάχιστον ύποπτη η αδιαφορία της κυβέρνησης Μητσοτάκη για την εξαγορά της εταιρείας Καλιμάνη από Τούρκους.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Τουρκικά αλιευτικά στα ΚΥΘΗΡΑ γιατί όπως μας είπαν «η συνεκμετάλλευση δεν είναι ταμπού»!

Για τη συνεκμετάλλευση ακούσαμε πολλά σε αυτή την προεκλογική περίοδο…Μεταξύ αυτών η Ντόρα Μπακογιάννη αλλά και …ο τουρκοφάγος Γιώργος Καρατ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ελλάδα-Τουρκία την επόμενη ημέρα απ’ την επανεκλογή Ερντογάν.

<img height="163" src="https://static.liberal.gr/styles/liberal_article_image/s280/2023-05/1684603110626_shutterstock1386712997.jpg?VersionId=g20cFn.YBCIdpFGeqSHIfPvorBOmZ45d&itok=NShOvafp" width="280" /><br /><br /><b>Νίκος Μελέτης</b><br />Οι Έλληνες σήμερα προσέρχονται στις κάλπες που πιθανότατα θα διατηρήσουν την πολιτική αβεβαιότητα τουλάχιστον μέχρι τις αρχές Ιουλίου, ενώ η Τουρκία μετρά πλέον αντίστροφα μέχρις ότου σε μια εβδομάδα δώσει όπως όλα δείχνουν μια θριαμβευτική νίκη στον Ταγίπ Ερντογάν, στην αφετηρία της τρίτης δεκαετίας διακυβέρνησης της χώρας.<br /><br />Ο τρόπος με τον οποίο ο Τούρκος ηγέτης διεκδικεί, με τις πιθανότητες να είναι με το μέρος του, μια ακόμη θητεία τον αναδεικνύει σε έναν πραγματικό μετρ της πολιτικής τακτικής και των εκλογικών μαχών.<br /><br />Μια ακόμη νίκη στην συμπλήρωση των 100 ετών από την ίδρυση του τουρκικού κράτους απαλλάσσει τον Ταγίπ Ερντογαν από τα δεσμά του παρελθόντος και οδηγεί την χώρα του στον «Αιώνα Ερντογάν».<br /><br />Ο πειρασμός όχι μόνο εμπέδωσης της πολιτικής κυριαρχίας του και ασφυκτικής συμπίεσης των πολιτικών αντιπάλων του είναι μεγάλος, όμως ακόμη μεγαλύτερη θα είναι η πρόκληση ώστε εκτός από επιτεύγματα στην πολεμική βιομηχανία, στις υποδομές, στην ανακάλυψη κοιτασμάτων φυσικού αερίου, στην ενίσχυση της παραγωγικής βάσης της χώρας να έχει να επιδείξει κάτι ακόμη σημαντικότερο: την ενίσχυση της επιρροής της Τουρκίας στο διεθνές περιβάλλον και στην εδαφική επέκταση για πρώτη φορά μετά την προσάρτηση της Αλεξανδρέττας το 1939.<br /><br />Η Συρία και το Ιράκ παρά το γεγονός ότι η Τουρκία έχει δημιουργήσει προγεφυρώματα με πρόσχημα τον αγώνα εναντίον της τρομοκρατίας δεν προσφέρονται για υλοποίηση αυτού του μεγαλοϊδεατικού οράματος του «Εθνικού Όρκου»( Misak-ı Millî ), καθώς οι αντιδράσεις και των μεγάλων δυνάμεων και περιφερειακών δυνάμεων δεν θα επέτρεπαν την αλλαγή του στάτους κβο στη Μ.Ανατολή που θα άνοιγε τον ασκό του Αιόλου.<br /><br />Η Γαλάζια Πατρίδα ήρθε να ικανοποιήσει ακριβώς αυτή την ιστορική φιλοδοξία του Τ.Ερντογάν καθώς η επέκταση σε θαλάσσιο χώρο ζωτικής σημασίας για την Τουρκία αποτελεί εκ των πραγμάτων μια ιστορική εδαφική επέκταση, διορθώνοντας μάλιστα όπως πιστεύουν ευρέως στη ΄Αγκυρα τα λάθη του Κεμάλ και του Ινονού, που «εγκατέλειψαν» κρίσιμης σημασίας νησιά και θαλάσσιες περιοχές στην Ελλάδα.<br /><br />Ο ναύαρχος ε.α. Σ.Γιαιτζί εκ των εμπνευστών και θεωρητικών της «Γαλάζιας Πατρίδας» δεν φιλοξενήθηκε τυχαία την περασμένη εβδομάδα στο κρατικό πρακτορείο Anadolu προκειμένου να ισχυρισθεί πως η Ελλάδα προκαλεί τα προβλήματα με διεκδικήσεις εις βάρος της Τουρκίας, επιδιώκοντας να αναβιώσει μια …«Βυζαντινή Αυτοκρατορία». Και είναι μάλιστα ιδιαίτερα αποκαλυπτικός όταν δηλώνει ότι πλέον η «Γαλάζια Πατρίδας» αποτελεί την επέκταση του «Εθνικού Όρκου» στη Θάλασσα…<br /><br />Το γεγονός ότι λίγες ημέρες πριν την επανεκλογή του Ερντογάν και πριν από τις ελληνικές εκλογές το κρατικό Αναντολού επιλέγει να προβάλει τις θέσεις αυτές του ναυάρχου Γιαϊτσί (ο οποίος υποχρεώθηκε σε αποστράτευση επι Ερντογάν και συχνά ασκεί κριτική στην κυβέρνηση για «ηπιότητα» θέσεων έναντι της Ελλάδας), είναι σαφές μήνυμα και προς την Ελληνική πλευρά και όσους πάντως έχουν έστω και τις ελάχιστες ψευδαισθήσεις για ποιον Ερντογάν θα βρούμε μπροστά μας.<br /><br />Έχοντας πλέον σαφές υπόβαθρο σε μια μεγάλη μάζα ψηφοφόρων που εμφορούνται από εθνικιστικές αντιλήψεις αλλά και συντηρητικούς σουνίτες ψηφοφόρους, ο Τ. Ερντογάν δεν έχει κανέναν λόγο να αλλάξει ρότα. Αντιθέτως, η ίδια η ανάγκη για εμπέδωση της πολιτικής κυριαρχίας του στο μέλλον και πέραν ακόμη αυτής της θητείας επιβάλει τη διατήρηση και ενίσχυση της συντηρητικής και εθνικιστικής πορείας.<br /><br />Έχει αναλυθεί εξαντλητικά το δύσκολο έργο που θα έχει η Ελλάδα προκειμένου να διαχειριστεί έναν αλαζόνα και με αίσθηση προσωπικού μεγαλείου Τούρκο πρόεδρο, ο οποίος επίσης γνωρίζει ότι η πολυπόθητη επέκταση της χώρας μπορεί να γίνει κυρίως προς Δυτικά και Νότια…<br /><br />Ορθώς επισημαίνεται ότι πολλά θα κριθούν από τον αναπροσανατολισμό της Τουρκίας σε σχέση με τη Δύση. Όμως είναι επίσης σαφές ότι μια νέα νίκη του Ερντογάν θα τον οδηγήσει σε μια διαπραγμάτευση με τη Δύση που θα αισθάνεται ότι είναι σε θέση ισχύος.<br /><br />Αχίλλειος πτέρνα φυσικά είναι η οικονομία, όπου μπορεί να ασκηθεί πίεση κυρίως από την Ουάσιγκτον. Όμως είναι επίσης σαφές ότι Βρυξέλλες, Βερολίνο και Ουάσιγκτον θα πρέπει να επανεξετάσουν την τακτική τους καθώς η άσκηση υπερβολικής πίεσης μπορεί να οδηγήσει στο απευκταίο για αυτούς ενδεχόμενο της πλήρους αποδέσμευσης από τη Δύση και διατήρησης μόνο των οικονομικών εμπορικών δεσμών και την τύποις πλήρη συμμετοχή στο ΝΑΤΟ.<br /><br />Το ότι πλέον η ειδική σχέση με την Ρωσία του κ. Πούτιν αποτελεί στρατηγική επιλογή για τη Άγκυρα είναι ένα ακόμη στοιχείο που δυσκολεύει τις επιλογές της Δύσης. Η στρατηγικού χαρακτήρα επένδυση στην αμυντική Βιομηχανία εξυπηρετεί αυτή την πολιτική του απογαλακτισμού από τη Δύση και διαμόρφωσης έτσι και εντελώς αυτόνομης εξωτερικής πολιτικής.<br /><br />Εξάλλου για τον Ερντογάν η δηκτική απάντηση στον Αμερικανό πρόεδρο Τ. Μπάιντεν ότι «οι δικτάτορες δεν εκλέγονται με δεύτερο γύρο εκλογών» είναι αποκαλυπτική του πως αντιλαμβάνεται τη Δημοκρατία και πως υπερασπίζεται το αντιδημοκρατικό αυταρχικό καθεστώς που έκτισε, το οποίο απλώς μέσα σε ένα ζοφερό και καταπιεστικό για τους αντιπάλους του κλίμα επιτρέπει μια «καθαρή» εκλογική διαδικασία εφόσον η νίκη του Ηγέτη είναι εξασφαλισμένη…<br /><br />Όπως όλα δείχνουν, η νέα θητεία Ερντογάν δημιουργεί ένα νέο σοβαρό Ανατολικό Ζήτημα, που δε θα αφορά βεβαίως τη διάλυση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας αλλά το πως θα τιθασευτεί μια χώρα 80 εκατομμυρίων ανθρώπων στο σταυροδρόμι της Ανατολής και της Δύσης με εθνική ιδεολογία τον αναθεωρητισμό… Και αυτό το ερώτημα δεν αφορά μόνο τις Μεγάλες Δυνάμεις αλλά πρωτίστως και την Ελλάδα.<div><br /></div><div><a href="https://www.liberal.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ελλάδα-Τουρκία την επόμενη ημέρα απ’ την επανεκλογή Ερντογάν.

Νίκος Μελέτης Οι Έλληνες σήμερα προσέρχονται στις κάλπες που πιθανότατα θα διατηρήσουν την πολιτική αβεβαιότητα τουλάχιστον μέχρι τις αρχές ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκία αμυντική βιομηχανία & εξωτερική πολιτική… συνδυασμός.

<img height="137" src="https://echedoros.files.wordpress.com/2023/05/1-195.jpg?w=1024" width="280" /><br /><br />Τα τελευταία χρόνια, η Άγκυρα έχει μετατοπίσει τη στρατηγική της εστίαση προς την ενίσχυση της αμυντικής βιομηχανίας της ως κύριο συστατικό της εξωτερικής της πολιτικής.<br /><br />Η απόφαση της τουρκικής κυβέρνησης να επενδύσει σε μεγάλο βαθμό σε αμυντικά έργα όχι μόνο ενίσχυσε την εθνική της ασφάλεια, αλλά την κατέστησε σημαντικό παράγοντα στην παγκόσμια αγορά όπλων.<br /><br />Αυτή η σκόπιμη αλλαγή προτεραιοτήτων αντανακλά τη φιλοδοξία της Άγκυρας να επιβληθεί στη διεθνή σκηνή, μειώνοντας ταυτόχρονα την εξάρτησή της από ξένους αμυντικούς προμηθευτές.<br /><br />Υπάρχει επίσης ένα άλλο γεγονός που μπορεί να είναι τουλάχιστον εξίσου πολύτιμο με τη στρατιωτική διάσταση της επιχείρησης, και ίσως και να την υπερβαίνει σε ορισμένους τομείς.<br /><br />Τα στρατιωτικά συστήματα και οι πλατφόρμες που παράγονται με τοπικούς και εθνικούς πόρους έχουν σημαντικό αντίκτυπο στη δύναμη επιρροής της Άγκυρας. Πιο συγκεκριμένα, η εμφάνιση προϊόντων αμυντικής βιομηχανίας στο προσκήνιο την καθιστά εργαλείο χάραξης εξωτερικής πολιτικής.<br /><br />Επιπλέον, η εστίαση της Άγκυρας σε έργα αμυντικής βιομηχανίας δεν υποκινείται μόνο από λόγους εθνικής ασφάλειας και εξωτερικής πολιτικής, αλλά στοχεύει στην τόνωση της οικονομίας της και την αύξηση των εξαγωγών.<br /><br /> Η Τουρκία έχει βάλει στόχο να γίνει ένας από τους μεγαλύτερους εξαγωγείς άμυνας στον κόσμο<br /><br />Αναπτύσσοντας αμυντικά συστήματα υψηλής τεχνολογίας, η Τουρκία μπορεί να ανταποκριθεί στην αυξανόμενη ζήτηση από διάφορες χώρες που αναζητούν αξιόπιστο και προηγμένο στρατιωτικό εξοπλισμό.<br /><br />Η τουρκική αμυντική βιομηχανία έχει πλούσια ιστορία που χρονολογείται από τη δεκαετία του 1980, όταν η χώρα άρχισε να αναπτύσσει εγχώριες αμυντικές ικανότητες. Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια η Άγκυρα έχει επιταχύνει πολύ τις προσπάθειές της ξεκινώντας φιλόδοξα έργα που στοχεύουν στην ενίσχυση της στρατιωτικής της αυτάρκειας.<br /><br />Τους τελευταίους μήνες, γίναμε μάρτυρες της Τουρκίας να λανσάρει πολλά προϊόντα αμυντικής βιομηχανίας, ξεκινώντας από τις δοκιμές διαδρόμου του εθνικού μαχητικού πέμπτης γενιάς «Kaan», περνώντας από τις δοκιμές των μη επανδρωμένων «Kizil Elma» και «Phoenix-3». μαχητικά, και άλλων δοκιμών πυραυλικών συστημάτων και άλλων χερσαίων και θαλάσσιων συστημάτων.<br /><br />Σε προηγούμενες αναφορές – γράφει το τούρκικο δημοσίευμα- εξετάσαμε πολλά από τα τεχνικά χαρακτηριστικά και τις στρατιωτικές τεχνολογίες των προαναφερθέντων πλατφορμών.<br /><br />Ωστόσο, όπως αναφέραμε στην αρχή της έκθεσης, αυτή τη φορά θα δούμε ένα διαφορετικό σημείο της διαδικασίας και θα αναζητήσουμε απάντηση στο ερώτημα πώς αυτές οι εξελίξεις μπορούν να συμβάλουν στην εξωτερική πολιτική της Άγκυρας.<br /><br /> Για να βρει απάντηση σε αυτό το ερώτημα, το «TRT Haber» μίλησε με τον ειδικό σε θέματα αμυντικής πολιτικής Άρντα Μεβλούτογλου.<br /><br />Ποια είναι η σχέση μεταξύ αμυντικών προϊόντων και εξωτερικής πολιτικής;<br /><br />Ο Μεβλούτογλου ξεκινά ορίζοντας ότι τα οπλικά συστήματα έχουν πολιτικές και στρατηγικές αξίες που αυξάνονται ανάλογα με τις αποστολές, την πολυπλοκότητα και το κόστος τους. Οι πλατφόρμες που περιέχουν προηγμένη και πολύπλοκη τεχνολογία και απαιτούν εκτεταμένη εκπαίδευση και επενδύσεις για εγκατάσταση, συντήρηση και χρήση μπορούν να επιτελούν πολύ διαφορετικές λειτουργίες στις διεθνείς σχέσεις.<br /><br />Αν και ακούμε συχνά για εναέριες πλατφόρμες τον τελευταίο καιρό, ο Μεβλούτογλου πιστεύει ότι το αεροπλανοφόρο TCG Anadolu είναι ένα καλό παράδειγμα.<br /><br />«Το TCG Anadolu είναι ένα είδος πλωτής στρατιωτικής βάσης και εκτός από τον πόλεμο και τις στρατιωτικές επιχειρήσεις, θα μπορεί επίσης να εκτελεί καθήκοντα όπως η παροχή βοήθειας σε καταστάσεις όπως φυσικές καταστροφές, η εκκένωση τραυματιών ή επιζώντων και η υπηρεσία πλωτού νοσοκομείου», λέει.<br /><br />Και προσθέτει, «Η χρήση του ως σκάφους διοίκησης/ελέγχου με τη συμμετοχή σε πολυεθνικές επιχειρήσεις που διεξάγονται υπό την ομπρέλα των Ηνωμένων Εθνών ή του ΝΑΤΟ σε στρατιωτική κλίμακα θα είναι χρήσιμη για την αύξηση της αποτελεσματικότητας και της προβολής της Τουρκίας στη διεθνή σκηνή στην αντιμετώπιση καταστροφών και σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης θα είναι χρήσιμο ως εργαλείο για τη δημόσια διπλωματία.<br /><br />Με το παράδειγμα της TCG Anadolu, ο Άρντα Μεβλούτογλου αντιμετωπίζει το ζήτημα της χρήσης της αμυντικής βιομηχανίας ως στοιχείο της εξωτερικής πολιτικής.<br /><br /> Σημειώνει ότι η «επιχειρησιακή ανεξαρτησία» των τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων έχει αυξηθεί με τη χρήση προηγμένων συστημάτων που αναπτύχθηκε από την εθνική αμυντική βιομηχανία και την επιτυχία της στον τομέα των επιχειρήσεων.<br /><br />Πρόσθεσε, «Η αύξηση της επιχειρησιακής ανεξαρτησίας είναι το πιο σημαντικό στοιχείο της στρατηγικής αυτονομίας της Τουρκίας ως περιφερειακής δύναμης. Έχουμε δει τη σημασία αυτού του ζητήματος πολλές φορές μέσω σιωπηρών και ρητών απαγορεύσεων και όρων χρήσης ή διάδοσης στις πωλήσεις όπλων. Η επιχειρησιακή ανεξαρτησία είναι απαραίτητη για την επιβίωση και την εφαρμογή μιας πολυεπίπεδης εξωτερικής πολιτικής».<br /><br />«Σε μια γεωγραφική περιοχή που περιβάλλεται από κρίσεις. Από αυτή την άποψη, η εθνική αμυντική βιομηχανία είναι ζωτικής σημασίας ως εργαλείο εξωτερικής πολιτικής».<br /><br />Μπορούν οι παραγωγικές πλατφόρμες να κερδίσουν νέους συμμάχους;<br /><br />Η επιθυμία της Τουρκίας να παράγει πολεμικά αεροσκάφη με εγχώριους και εθνικούς πόρους είναι πολύ πολύτιμη, σύμφωνα με τον Μεβλούτογλου, ο οποίος είπε:<br /><br />«Το μαχητικό Kaan βρίσκεται στην αρχή του δρόμου και υπάρχει πολύς δρόμος. Έχουμε δει παρόμοια διαδικασία στη διαδικασία Μη Επανδρωμένα Εναέρια Οχήματα, που έδωσαν ένα πολύ καλό τεστ σε τιμή και απόδοση, όχι μόνο ενίσχυσε τη θέση της Άγκυρας στο διπλωματικό τραπέζι, αλλά άνοιξε και νέες πόρτες σε διάφορες γεωγραφικές περιοχές.<br /><br />Ο Μεβλούτογλου συνεχίζει: «Το κόστος και οι κίνδυνοι για την ανάπτυξη της νέας γενιάς πολεμικών εναέριων πλατφορμών είναι πολύ υψηλοί. Για το λόγο αυτό, σχεδόν όλες οι χώρες που υλοποιούν έργα στον τομέα αυτό στρέφονται τώρα σε μοντέλα διεθνούς συνεργασίας σε διάφορα επίπεδα».<br /><br />Πρόσθεσε: «Μια ισχυρή, προβλέψιμη και σταθερή σχέση μεταξύ των χωρών είναι απαραίτητη για τη συνέχιση της συνεργασίας για μεγάλο χρονικό διάστημα. Επομένως, ο επιμερισμός του μεριδίου κόστους και εργασίας σε ένα έργο δεν είναι απλώς ένα βιομηχανικό ζήτημα, τα μακροπρόθεσμα σύνθετα έργα μπορούν μόνο να υλοποιείται μέσω στενής επικοινωνίας και συνεργασίας μεταξύ των χωρών. Το επίπεδο της στρατιωτικής και πολιτικής γραφειοκρατίας, της βιομηχανίας, του ακαδημαϊκού και ακόμη και των κοινωνικών κύκλων… Από εδώ φτάνουμε σε μια άλλη στρατηγική αξία στην εξωτερική πολιτική των μεγάλων έργων που εκτελεί, επίσης, η τουρκική αμυντική βιομηχανία».<br /><br />Ο Μεβλούτογλου κατέληξε: «Με την εγκαθίδρυση της στρατιωτικής-βιομηχανικής συνεργασίας, η σφαίρα επιρροής της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής μπορεί να επεκταθεί και να εμβαθύνει. επίσης συνολικά με διπλωματικές, οικονομικές, βιομηχανικές και πολιτιστικές διαστάσεις».<div><br /></div><div><a href="https://echedoros.blog/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Τουρκία αμυντική βιομηχανία & εξωτερική πολιτική… συνδυασμός.

Τα τελευταία χρόνια, η Άγκυρα έχει μετατοπίσει τη στρατηγική της εστίαση προς την ενίσχυση της αμυντικής βιομηχανίας της ως κύριο συστατικό ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο κρίσιμος οδικός χάρτης μετά τις εκλογές (21/5) - Οι τρεις διερευνητικές εντολές, οι νέες κάλπες και…προσοχή «ναρκοπέδιο».

<img height="174" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/62ac0ea7deda54b6d877b519097e6ea3_XL.jpg" width="280" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Την επόμενη μέρα κιόλας θα αρχίσουν πυρετώδεις διεργασίες για τις νέες εκλογές έστω και εάν καθαρά για θεσμικούς λόγους τα τρία πρώτα κόμματα θα λάβουν τη διερευνητική εντολή σχηματισμού κυβέρνησης.</span></h3>Είναι δεδομένο, πως οι κάλπες των βουλευτικών εκλογών της Κυριακής (21/5/2023) δεν θα δώσουν αυτοδύναμη κυβέρνηση στη χώρα.<br />Την επόμενη μέρα κιόλας θα αρχίσουν πυρετώδεις διεργασίες για τις νέες εκλογές έστω και εάν καθαρά για θεσμικούς λόγους τα τρία πρώτα κόμματα θα λάβουν τη διερευνητική εντολή σχηματισμού κυβέρνησης που θα τους δώσει η Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κατερίνα Σακελλαροπούλου.<br />Θεωρείται απίθανο να εξαντλήσουν και οι τρεις πολιτικοί αρχηγοί το τριήμερο περιθώριο που τους παρέχει το άρθρο 37 του Συντάγματος.<br />Έτσι στον ορίζοντα φαίνεται η προκήρυξη εκλογών στις 25 Ιουνίου και όχι στις 2 Ιουλίου, προκειμένου να συντομευθεί ο χρόνος της ακυβερνησίας και να μην παραταθεί περαιτέρω η ήδη μακρά προεκλογική περίοδος.<br />Εξάλλου δεν έχει διαπιστωθεί πρόθεση συνεργασίας μεταξύ των κομμάτων, αν και οι δεύτερες εκλογές εκτιμάται πως θα είναι επιζήμιες για την κοινοβουλευτική εκπροσώπηση του ΠΑΣΟΚ – ΚΙΝΑΛ.<br />Η Βουλή παραμένει κλειστή, νομοθετικές πρωτοβουλίες δεν αναλαμβάνονται ενώ η επίλυση των όποιων προβλημάτων παραπέμπεται σε χρόνο μετά τη διενέργεια των νέων εκλογών.<br /><br />Οι διερευνητικές εντολές<br /><br />Η Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κατερίνα Σακελλαροπούλου, θα λάβει πιθανότατα τη Δευτέρα (22/5) ή την Τρίτη (23/5) τα επίσημα αποτελέσματα των εκλογών και θα κινήσει τη διαδικασία των διερευνητικών εντολών οι οποίες είναι τρεις κι έχουν διάρκεια τριών ημερών η κάθε μία.<br />Αν πρώτο κόμμα είναι η ΝΔ με δεδομένο ότι η βασική της στρατηγική είναι η επίτευξη αυτοδυναμίας, εκτιμάται ότι δεν θα εξαντλήσει την τριήμερη προθεσμία ο κ. Μητσοτάκης.<br />Καθαρά θεσμικά είναι εξαιρετικά πιθανό να έχει τηλεφωνική επικοινωνία με πολιτικούς αρχηγούς, προκειμένου να συζητήσουν τις εξελίξεις και να επιβεβαιωθεί η αδυναμία σχηματισμού κυβέρνησης συνεργασίας.<br />Αν νικητής των βουλευτικών εκλογών της Κυριακής (21/5) είναι ο ΣΥΡΙΖΑ, θα εξαντλήσει πιθανότατα όλα τα περιθώρια συνεννόησης, κυρίως με το ΠΑΣΟΚ και το ΜέΡΑ25, εάν και εδώ φαίνεται αδυναμία σχηματισμού κυβέρνησης συνεργασίας.<br />Εξάλλου και ο Αλέξης Τσίπρας έχει παραδεχθεί, πώς θα αξιοποιήσει τη δυνατότητα που του δίνει το Σύνταγμα για να συζητήσει με όλους τους πολιτικούς αρχηγούς με τους οποίους θεωρεί πώς βρίσκεται πιο κοντά.<br />Ωστόσο και ο ίδιος εκτιμά ότι η χώρα θα οδηγηθεί σε δεύτερες εκλογές.<br />Όσον αφορά στον Νίκο Ανδρουλάκη, έχει δηλώσει πως θα συζητήσει με βάση συγκεκριμένες προτάσεις του ΠΑΣΟΚ που αν υιοθετηθούν στο πλαίσιο μιας προγραμματικής συμφωνίας ενδεχομένως να μπορούσε να υπάρξει μια συνεννόηση.<br />Πάντως ο όρος που έχει θέσει για αποκλεισμό Μητσοτάκη και Τσίπρα από την πρωθυπουργία θεωρείται απαγορευτικός για συνεννόηση.<br /><br />Το αδιέξοδο<br /><br />Εντός του συγκεκριμένου χρονικού πλαισίου, οι διερευνητικές εντολές, η ορκωμοσία των νέων βουλευτών, η σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών υπό την Πρόεδρο της Δημοκρατίας προκειμένου να καταβληθεί μια τελική προσπάθεια για σχηματισμό κυβέρνησης και η διάλυση της νέας Βουλής με σχηματισμό υπηρεσιακής κυβέρνησης η οποία θα οδηγήσει σε νέες κάλπες, μπορούν να γίνουν ταυτόχρονα.<br />Πρόκειται για μία διαδικασία, η οποία με την απαραίτητη επιτάχυνση από την Πρόεδρο της Δημοκρατίας, μπορεί να διαρκέσει 10 μέρες, πριν υπάρξει η επίκληση του άρθρου 37 του Συντάγματος για τις νέες εκλογές.<br />Έστω και έτσι είναι δυνατό να προκηρυχθούν νέες εκλογές στις 25 Ιουνίου και όχι στις 2 Ιουλίου.<br /><br />Τι προβλέπει το άρθρο 37 του Συντάγματος:<br /><br />1. O Πρόεδρος της Δημοκρατίας διορίζει τον Πρωθυπουργό και, με πρότασή του, διορίζει και παύει τα λοιπά μέλη της Kυβέρνησης και τους Yφυπουργούς.<br />2. Πρωθυπουργός διορίζεται ο αρχηγός του κόμματος το οποίο διαθέτει στη Bουλή την απόλυτη πλειοψηφία των εδρών.<br />Aν κανένα κόμμα δεν διαθέτει την απόλυτη πλειοψηφία, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας παρέχει στον αρχηγό του κόμματος που διαθέτει τη σχετική πλειοψηφία διερευνητική εντολή για να διακριβωθεί η δυνατότητα σχηματισμού Kυβέρνησης που να απολαμβάνει την εμπιστοσύνη της Bουλής.<br />3. Aν δεν διαπιστωθεί αυτή η δυνατότητα, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας παρέχει διερευνητική εντολή στον αρχηγό του δεύτερου σε κοινοβουλευτική δύναμη κόμματος και εάν δεν τελεσφορήσει και αυτή, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας δίνει διερευνητική εντολή στον αρχηγό του τρίτου σε κοινοβουλευτική δύναμη κόμματος. Kάθε διερευνητική εντολή ισχύει για τρεις ημέρες.<br />Aν οι διερευνητικές εντολές δεν τελεσφορήσουν, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας καλεί τους αρχηγούς των κομμάτων και, αν επιβεβαιωθεί η αδυναμία σχηματισμού Kυβέρνησης που να έχει την εμπιστοσύνη της Bουλής, επιδιώκει το σχηματισμό Kυβέρνησης από όλα τα κόμματα της Bουλής για τη διενέργεια εκλογών και σε περίπτωση αποτυχίας αναθέτει στον Πρόεδρο του Συμβουλίου της Eπικρατείας ή του Aρείου Πάγου ή του Eλεγκτικού Συνεδρίου το σχηματισμό Kυβέρνησης, όσο το δυνατόν ευρύτερης αποδοχής, για να διενεργήσει εκλογές, και διαλύει τη Bουλή.<br />4. Στις περιπτώσεις κατά τις οποίες ανατίθεται, σύμφωνα με τις προηγούμενες παραγράφους, εντολή σχηματισμού Kυβέρνησης ή διερευνητική εντολή σε αρχηγό κόμματος, αν το κόμμα δεν έχει αρχηγό ή εκπρόσωπο, ή αν ο αρχηγός ή ο εκπρόσωπός του δεν έχει εκλεγεί βουλευτής, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας δίνει την εντολή σ’ αυτόν που προτείνει η κοινοβουλευτική ομάδα του κόμματος.<br />H πρόταση για την ανάθεση εντολής γίνεται μέσα σε τρεις ημέρες από την ημέρα που ο Πρόεδρος της Bουλής ή ο αναπληρωτής του ανακοινώνει στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας τη δύναμη των κομμάτων στη Bουλή η ανακοίνωση αυτή γίνεται πριν από κάθε ανάθεση εντολής.<br /><br />Τα οικονομικά αγκάθια<br /><br />Εξάλλου τέσσερα χρονικά ορόσημα έως τα μέσα Ιουνίου και τον χρόνο των νέων εκλογών που θα κρίνουν τις εξελίξεις σε όλο το φάσμα της οικονομίας, από την ανάπτυξη και την επέκταση του «Market pass» στα ευάλωτα νοικοκυριά έως και την δημοσιονομική πολιτική σε μεσοπρόθεσμο ορίζοντα, έχει μπροστά της η νέα κυβέρνηση.<br />Πρόκειται για τον πήχη της ανάπτυξης, την πορεία εκτέλεσης του προϋπολογισμού και τις αναθεωρήσεις των μεγεθών μετά τα νέα δεδομένα για την πορεία του ΑΕΠ και του πληθωρισμού καθώς και το στίγμα προθέσεων σε ευρωπαϊκό επίπεδο για τα πρωτογενή πλεονάσματα και τους κανόνες του Συμφώνου Σταθερότητας που θα ενεργοποιηθούν από το 2024.<br /><br />Ειδικότερα το ημερολόγιο περιλαμβάνει τους ακόλουθους σταθμούς:<br /><br />24 Μαΐου: Ανακοινώνονται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή οι ειδικές ανά χώρα συστάσεις σχετικά με τη δημοσιονομική πολιτική για το 2024.Η βασική ντιρεκτίβα προβλέπει την διασφάλιση της καθοδικής πορείας του χρέους τα επόμενα χρόνια ή την παραμονή του σε συνετό επίπεδο ενώ το δημοσιονομικό έλλειμμα θα είναι χαμηλότερο από την τιμή αναφοράς του 3% του ΑΕΠ μεσοπρόθεσμα.<br />Η Ελλάδα λόγω του υψηλού χρέους δεν εντάσσεται στον γενικό χάρτη και υποχρεούται από φέτος στην παραγωγή πρωτογενών πλεονασμάτων.<br />Ένα πρώτο στίγμα έχει ήδη δοθεί από την Κομισιόν με τις εκθέσεις για βιωσιμότητα του χρέους με την τοποθέτηση του πήχη στο 2,3% του ΑΕΠ, αλλά το πού ακριβώς θα «καθίσει η μπίλια» για τον δημοσιονομικό λογαριασμό θα αποφασιστεί το φθινόπωρο όταν θα εξειδικευθούν οι στόχοι και το χρονοδιάγραμμα, ενώ θα υπάρξουν δεσμεύσεις και στο μέτωπο των μεταρρυθμίσεων που θα υλοποιηθούν την επόμενη τετραετία και συνδέονται ευθέως με το Ταμείο Ανάκαμψης.<br />Πάντως με βάση το Πρόγραμμα Σταθερότητας η Αθήνα εμφανίζεται να έχει προεξοφλήσει το μέγεθος της προσαρμογής θέτοντας τον πήχη για το πρωτογενές πλεόνασμα στο 1,1% του ΑΕΠ το 2023, ανεβάζοντάς τον ακόμα υψηλότερα στο 2,1% του ΑΕΠ το 2024, στο 2,3% του ΑΕΠ το 2025 και στο 2,5% του ΑΕΠ το 2026, με τη λιτότητα στο τελευταίο έτος να ξεπερνά σε ύψος τα 6 δισ. ευρώ.<br />Τα νέα πλεονάσματα αλλά και οι οροφές στις πρωτογενείς δαπάνες που μπαίνουν στο νέο Σύμφωνο Σταθερότητας καθιστούν δύσκολο στην πράξη το πρόγραμμα παροχών της επόμενης κυβέρνησης, καθώς μόνο αν γίνουν αλλαγές στο μείγμα των φόρων με ανατροπές μέτρων και αυξήσεις εσόδων θα υπάρξει η δυνατότητα για αντίστοιχες παροχές.<br /><br />7 Ιουνίου: Δίνεται ένα πρώτο στίγμα για το που θα κυμανθεί η ανάπτυξη το 2023 καθώς η ΕΛΣΤΑΤ θα ανακοινώσει τα στοιχεία για την πορεία της οικονομίας στο πρώτο τρίμηνο.<br />Όλα δείχνουν ότι η ταχύτητα θα είναι αισθητά υψηλότερη σε σχέση με την πρόβλεψη του προϋπολογισμού για 1,8% και την επικαιροποιημένη του Προγράμματος Σταθερότητας για 2,3% καθώς θα ξεπεράσει το 3%, διευκολύνοντας τους δημοσιονομικούς χειρισμούς για την αποκλιμάκωση του ελλείμματος και του χρέους.<br />Σύμφωνα με το Πρόγραμμα Σταθερότητας το χρέος της γενικής κυβέρνησης από 356,2 δισ. ευρώ ή 171,3% του ΑΕΠ το 2022 θα αυξηθεί στα 360 δισ. ευρώ στο τέλος του 2023 αλλά ως ποσοστό του ΑΕΠ θα υποχωρήσει στο 162,6%.<br />Μεσοπρόθεσμα, προβλέπεται περαιτέρω μείωση στο 150,8% του ΑΕΠ το 2024, στο 142,6% το 2025 και στο 135,2% το 2026.<br />Καθοδικά θα κινηθεί και ο πληθωρισμός, ο οποίος από το 4,5% φέτος θα επιβραδυνθεί στο 2,4% το 2024 και στο 2% το 2025 και το 2026.<br /><br />9 Ιουνίου: Θα υπάρξουν νεότερα στοιχεία από το μέτωπο του πληθωρισμού. Παρά τις υψηλές ταχύτητες των τιμών στα τρόφιμα εκτιμάται ότι θα υπάρξει αποκλιμάκωση του δείκτη στη περιοχή του 4% για το σύνολο του έτους από 5% που έχει εγγραφεί στο προϋπολογισμό για να υποχωρήσει στο 2,4% το 2024.<br />Επισημαίνεται ότι τον Απρίλιο ο πληθωρισμός υποχώρησε στο 3% από 4,6% τον Μάρτιο, 6,1% τον Φεβρουάριο και 7% τον Ιανουάριο και όλα δείχνουν ότι περνάει σε τροχιά σταθερής αποκλιμάκωσης μετά την εκρηκτική αύξηση το 2022. Βέβαια οι ανατιμήσεις στην ομάδα των τροφίμων εξακολουθούν να τρέχουν με υψηλούς ρυθμούς πάνω από 11,4% επιτείνοντας την «αιμορραγία» στους οικογενειακούς προϋπολογισμούς.<br /><br />10 Ιουνίου: Θα υπάρχει πλήρης εικόνα για τη πορεία του προϋπολογισμού και την δυναμική των εσόδων στο πρώτο εξάμηνο του 2023.<br />Ο Απρίλιος έκλεισε με υπέρεισπράξεις 1,63 δις. ευρώ για τα ταμεία ενώ τα μηνύματα που λαμβάνουν στο Γενικό Λογιστήριο είναι ότι θα υπάρξει νέα υπέρβαση τον Μάιο καθώς η κούρσα στα φοροέσοδα με πλοηγό την ακρίβεια συνεχίζεται και όλα δείχνουν ότι ο Μάιος θα κινηθεί πάνω από τον στόχο του προϋπολογισμού για άντληση 4,7 δισ. ευρώ.<br />Με βάση τον προγραμματισμό του υπουργείου Οικονομικών το πρώτο εξάμηνο του έτους οι εισπράξεις υπολογίζονται σε 25,06 δισ. ευρώ και σε 32,36 δισ. ευρώ στο δεύτερο εξάμηνο.<br />Η καλύτερη εκτέλεση του προϋπολογισμού σε συνδυασμό με την μεγαλύτερη ανάπτυξη επιτρέπει στη νέα κυβέρνηση να προχωρήσει στην επέκταση του «Market pass» έως τον Οκτώβριο ή ως τα τέλη του έτους σε περίπτωση που η κούρσα στις τιμές των τροφίμων συνεχιστεί<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Ο κρίσιμος οδικός χάρτης μετά τις εκλογές (21/5) - Οι τρεις διερευνητικές εντολές, οι νέες κάλπες και…προσοχή «ναρκοπέδιο».

Την επόμενη μέρα κιόλας θα αρχίσουν πυρετώδεις διεργασίες για τις νέες εκλογές έστω και εάν καθαρά για θεσμικούς λόγους τα τρία πρώτα κόμματ...

Διαβάστε την συνέχεια

Tο επίπονο οδοιπορικό της εκλογικής ψήφου: Ένα ταξίδι στην αρένα της κάλπης από την σύσταση του Ελληνικού κράτους…

<img height="142" src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2023/05/230520100551_%CE%8C%CF%84%CE%B1%CE%BD%CF%88%CE%AE%CF%86%CE%B9%CE%B6%CE%B1%CE%BD%CE%BC%CF%8C%CE%BD%CE%BF%CE%BD%CE%AC%CE%BD%CE%B4%CF%81%CE%B5%CF%82.jpg" width="280" /><br /><i>Όταν ψήφιζαν μόνον άνδρες. </i><br /><br /><div>«…Στη Μεσσηνία, που μέτραγε τότε όλες κι όλες 20.821 ψυχές, φάνηκε πως ψήφισαν 13.000…». Αν σκεφτεί κανείς πως τότε, εκτός από τους ανηλίκους, δεν ψήφιζαν και οι γυναίκες, εκείνη την εποχή, 25 Μαΐου του 1847, ο πληθυσμός της περιφέρειας θα έπρεπε να κατέγραφε ρεκόρ ισχυρού φύλου.<br /><br />«Στον δήμο Εύας, του ίδιου νομού, οι εγγεγραμμένοι ήσαν 2.068 και οι Κωλεττικοί έλαβαν 2.068». Η απόλυτη σύμπνοια των ψηφοφόρων! Ακόμα και ο υποψήφιος Κουμουνδούρος, που καταγόταν από εκεί και ψήφισε εκεί, προτίμησε -φαίνεται- τον Κωλέττη! «Στη Δωρίδα, πάλι, ψήφισαν 3.214. Αλλά οι ψήφοι των Κωλεττικών βγήκαν 3.380»! Κλασική περίπτωση εγκυμονούσας κάλπης, που λευτερώθηκε την ημέρα των εκλογών, αναφέρει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η Τόνια Μανιατέα. <br /><br />Επίσης τονίζει ότι στο έργο του «Ιστορικαί Αναμνήσεις», ο γραμματέας στην Εθνοσυνέλευση Ερμιόνης και Τροιζήνας και αργότερα γενικός γραμματέας του Βασιλικού Οίκου, Νικόλαος Δραγούμης, καταγράφει τις παραβιάσεις της εκλογικής διαδικασίας και τις περιπτώσεις νοθείας του εκλογικού αποτελέσματος ανά την Ελλάδα, στις πρώτες αναμετρήσεις, όταν ψήφιζαν μόνον άνδρες άνω των 25 ετών. Κάνει λόγο για κάλπες με «σφραγίδες συντετριμμένες», «ιδανικούς εκλογικούς καταλόγους», «αυθαίρετες επιτροπές», «αρπαγή καλπών» και άλλα πολλά, που μόνο αδιάβλητη διαδικασία δεν προδίδουν. Αναφέρει μάλιστα ως χαρακτηριστική νοθείας την περίπτωση της Τήνου. Υποψήφιος βουλευτής του νησιού ήταν ο μη κωλεττικός Νικόλαος Βιτάλης. Αμέσως μετά το κλείσιμο της κάλπης, εμφανίστηκε ένας άλλος Νικόλαος Βιτάλης, διεκδικώντας τη νίκη. Ασφαλώς, οι επιτροπές που γνώριζαν και τον πραγματικό υποψήφιο και τη διαδικασία της ψηφοφορίας δικαίωσαν τον σωστό Βιτάλη, αλλά όταν το θέμα έφτασε στη Βουλή, όπου έπρεπε να επικυρωθεί το αποτέλεσμα, ακυρώθηκε η πράξη που έδινε τη νίκη στον σωστό Βιτάλη και προκρίθηκε ο «μουσαντένιος»!</div><div><br /></div><div>  <img height="238" src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2023/05/230520100836_%CE%9A%CE%AC%CE%BB%CF%80%CE%B7%CE%BC%CE%B5%CF%83%CF%86%CE%B1%CE%B9%CF%81%CE%AF%CE%B4%CE%B9%CE%BF.jpg" width="280" /><i>Κάλπη με σφαιρίδιο.</i> Φωτογραφία μέσω ΑΠΕ-ΜΠΕ <br /><br /></div><div>Στα Απομνημονεύματά του ο στρατηγός Μακρυγιάννης κάνει λόγο για εκατοντάδες νεκρούς στο όνομα της χειραγωγούμενης -από τη γέννησή της- δημοκρατίας. Εκείνες τις πρώτες εκλογές, η κάλπη στήθηκε στον τότε μητροπολιτικό ναό της Αγίας Ειρήνης. Οι κωλεττικοί με μαγκούρες και κουμπούρια είχαν συγκεντρωθεί πέριξ της εκκλησίας και «τραμπούκιζαν» τους ψηφοφόρους που δεν θεωρούσαν δικούς τους. Όταν εμφανίστηκε ο Όθων με τους υπασπιστές του για να κατευνάσει τα πνεύματα, θαρρείς και ρίχτηκε λάδι στη φωτιά. Η συμπλοκή αγρίεψε και το αποτέλεσμα ήταν 800 και πλέον νεκροί!<br /><br />Παρά ταύτα, ο βασιλιάς ήταν πεπεισμένος ότι η εκλογή έπρεπε να στηριχθεί με κάθε κόστος και ευλόγησε το υπέρ του Κωλέττη αποτέλεσμα, την περίφημη «Βουλή των ασεβών». Αυτές, οι βασιλικές, ήταν οι «γερές πλάτες» που επαίρετο ότι είχε ο νικητής. Αυτός ήταν και ο «θρίαμβός» του Ηπειρώτη πολιτικού, που μέτρησε 100 βουλευτές από τους 120 του τότε κοινοβουλίου! Μόνος του τους επέλεξε. Τότε δεν εκλέγονταν. Τους διόριζε ο νικητής, ο πλειοψηφών υπουργός, σε ευθεία συμφωνία με το στέμμα, εννοείται… «Το έθνος εδικαίωσε την κυβέρνησίν μου!» θα αναφωνήσει «θριαμβευτής και τροπαιούχος» από το βήμα της νέας Βουλής και θα χειροκροτηθεί από την «εκατόμβη» των ανδρείκελων, που όπως δημοσίευσε η εφημερίδα «Αιών», στο φύλλο της 30ης Ιουλίου 1847, αντί ενός μηνιαίου αντιτίμου 250 δραχμών, προορίζονταν για θύματα της βουλευτικής ιδιότητος: «είπεν στους υπαλλήλους του: Απέλθετε εις τα οδούς και όσους αν εύρετε κατά τον υπουργικόν κατάλογον, χωλούς την καρδίαν, τυφλούς την κρίσιν και αναπήρους τα ήθη και το αίσθημα, εισάγετε εις Αθήνας, ίνα γεμισθή το Βουλευτήριον…». Η εφημερίδα «Αθηνά», πάντως, φρόντισε απερίφραστα να δημοσιεύσει νωρίτερα περί «σπουδής του ιδίου (Κωλέττη) για την συλλογή ανικάνων και απαιδεύτων ανθρώπων εις την Βουλήν, ως ευκόλως να πείθωνται εις ό,τι θέλει αυτός και η συντροφιά του».<br /><br />Η «κοινοβουλευτική δικτατορία» του Κωλέττη, όπως καταγράφηκε σκωπτικά στην ιστορία, υπήρξε η μακροβιότερη έως τότε πρωθυπουργική θητεία στη λειτουργία του πολιτικού συστήματος, παρέχοντας μεν σε αυτό σχετική σταθερότητα, πλην όμως και καταχρήσεις και διαφθορά στην άσκηση της εξουσίας.</div><div><br /></div><div><img height="324" src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2023/05/230520100948_%CE%97%CF%80%CF%81%CF%8E%CF%84%CE%B7%CF%83%CE%B5%CE%BB%CE%AF%CE%B4%CE%B1%CF%84%CE%BF%CF%85%CE%A3%CF%85%CE%BD%CF%84%CE%AC%CE%B3%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%BF%CF%82%CF%84%CE%BF%CF%851844-%CE%9C%CE%BF%CF%85%CF%83%CE%B5%CE%AF%CE%BF%CE%9C%CF%80%CE%B5%CE%BD%CE%AC%CE%BA%CE%B7-scaled.jpg" width="280" /></div><div><i>Η πρώτη σελίδα του Συντάγματος του 1844. </i><br /><br /></div><div>Ο Ν. Δραγούμης περιγράφει: «Εν τη παρά τον ναόν του Ολυμπίου Διός οικία αυτού, έβλεπες από βαθέως όρθρου σειράν εξηπλωμένων φουστανελλοφόρων, από των προθύρων, των βαθμίδων της κλίμακος και των προδρόμων μέχρι της θύρας του υπουργικού κοιτώνος». Περίμεναν, λοιπόν, τη σειρά για να πουλήσουν την ψήφο τους. Και εκείνος, ακούγοντας με υπομονή τα αιτήματα για θέση, σύνταξη, παράσημο ή κάτι τέτοιο, έδινε την ίδια απάντηση: «Έχεις δίκαιον, αγαπητέ. Εγώ γνωρίζω κάλλιστα και τας πατρικάς και τα προσωπικάς σου υπηρεσίας και τα δικαιώματα της οικογενείας σου. Έσο ήσυχος. Θα λάβω υπ΄ όψιν την αίτησίν σου και θα σ΄ ευχαριστήσω»…<br /><br />Στο έργο του «Καποδίστριας και Όθων» ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών, ιστορικός Δημ. Βερναρδάκης, θα σημειώσει χαρακτηριστικά για τον Κωλέττη «εάν αι πράξεις του πρωθυπουργού τούτου, όσαι εξιστορούνται, είναι αληθιναί, όπως δεν αμφιβάλλω, ο ανήρ εκείνος ήτο άξιος αγχόνης» και είναι αλήθεια ότι σε αυτόν τον άνθρωπο, που συνέδεσε το όνομά του με τη σύλληψη της Μεγάλης Ιδέας και τη μεταφορά της πρωτεύουσας του ελληνικού κράτους στην Αθήνα, οι ιστορικές μαρτυρίες θα τοποθετήσουν την έναρξη φαινομένων, που για καιρό μετά, θα αποτελέσουν ισχυρά «εθνοβόρα δηλητήρια»: ψευδοπατριωτισμός, διαφθορά, ρουσφέτι, κομματικό κράτος, εκλογές βίας και νοθείας.</div><div><br /></div><div><img height="441" src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2023/05/230520101123_%CE%99%CF%89.%CE%9A%CF%89%CE%BB%CE%AD%CF%84%CF%84%CE%B7%CF%82-scaled.jpg" width="280" /></div><div><i>Ο Ιωάννης Κωλέτης.</i><br /><br />«Αν το εκλογικό σύστημα της αναλογικής εκπροσώπησης μπορεί να εφαρμοστεί σε μία χώρα, αυτή είναι η Ελλάδα. Αλλά τους λείπουν οι δύο βασικότερες αρετές του πολίτη: η εντιμότητα και η μετριοπάθεια» κατέθετε ο Γάλλος ακαδημαϊκός Εντμόντ Αμπού, μετά το μακρύ οδοιπορικό του στην Ελλάδα της απελευθέρωσης και εξηγούσε: «Όλοι οι εκλογείς ανεξαιρέτως είναι αργυρώνητοι και αν ο βασιλιάς ήθελε να εκλέξουν μία βουλή κωφαλάλων, θα το επιτύγχανε αν έδινε τα ανάλογα χρήματα. Σημειώστε, λοιπόν, ότι τα πολιτικά πάθη δεν κάνουν πίσω μπροστά στη δολοφονία και καταλαβαίνετε τον λόγο που μία μέρα εκλογών μοιάζει άλλοτε με μέρα παζαριού και άλλοτε με μέρα μάχης…».<br /><br />Όχι ότι το ρουσφέτι είναι όρος άγνωστος στους Έλληνες. Στους αιώνες της τουρκοκρατίας, η εκδούλευση, η εξυπηρέτηση αντί εξυπηρετήσεως ήταν τακτική συνήθης και απολύτως αποδοτική στις συναλλαγές με τους Οθωμανούς. Άλλωστε, το «αντίδωρο» είναι όρος αθώος. Θεμιτός και χρηστός. Σε κάθε περίπτωση, από ηθικής απόψεως, μία εξυπηρέτηση γεννά υποχρέωση… Η δέσμευση, όμως, που γεννά το δώρο στην πολιτική είναι μακρά και επικίνδυνη όχι για έναν, αλλά για πολλούς και με διαχρονική ισχύ… «Τάξις, δικαιοσύνη και τακτική διοίκησις, όροι άγνωστοι εν Ελλάδι» αναφέρει ο Δραγούμης, επιχειρώντας να αποτυπώσει τις συνθήκες στην προερχόμενη από αιώνια υποδούλωση χώρα, όπου άφησε δυνατό αποτύπωμα η πρώτη «δημοκρατική» εκλογική διαδικασία. «Οι θεσμοί και οι διαδικασίες μπορεί να ήταν νέοι και σύγχρονοι, όμως οι πρακτικές και, κυρίως, η νοοτροπία πολιτών και πολιτικών εξακολουθούσαν σε μεγάλο βαθμό να μένουν δέσμιες των συνθηκών και των συνηθειών του παρελθόντος (τουρκοκρατίας)» παρατηρεί ο πανεπιστημιακός, νομικός και πολιτικός επιστήμων, Αντ. Μακρυδημήτρης στο έργο του «Οι πρωθυπουργοί της Ελλάδας». Σημειώνει δε πως το Σύνταγμα, η «ασπίς των ελευθεριών» που είχε κατακτηθεί με την επανάσταση της 3ης Σεπτεμβρίου του 1943 και κατέστη στην πράξη «το παίγνιον των υπουργών» με τις εκλογικές ασκήσεις «της λόγχης και της πιέσεως», οδήγησε σε μία λαϊκή βούληση, που δεν ήταν λαϊκή βούληση. Ως πρώτος, λοιπόν, υπουργός της κοινοβουλευτικής συνταγματικής μοναρχίας ο Κωλέττης, ό,τι έκανε, φαίνεται πως μοιραία δημιούργησε «σχολή». Στην Πολιτική του Ιστορία της Νεωτέρας Ελλάδος (1821-1921), ο ιστοριοδίφης Γ. Ασπρέας σημειώνει για εκείνη την πρώτη δοκιμασία του κοινοβουλευτισμού πως τα γεγονότα «υπήρξαν τα κατ’ εξοχήν κληροδοτήσαντα εις την χώραν την πολιτικήν κακοδαιμονίαν, υπό την ειδεχθή πτέραν της οποίας ηδικοπάθησεν ο Ελληνισμός»!</div><div><br /></div><div><img height="265" src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2023/05/230520101323_%CE%A3%CF%84%CE%B7%CE%BD%CE%91%CE%B3%CE%AF%CE%B1%CE%95%CE%B9%CF%81%CE%AE%CE%BD%CE%B7%CE%B7%CF%80%CF%81%CF%8E%CF%84%CE%B7%CE%BA%CE%AC%CE%BB%CF%80%CE%B7-%CE%A3%CF%87.%CE%9A%CE%B1%CF%85%CF%84%CE%B1%CF%84%CE%B6%CF%8C%CE%B3%CE%BB%CE%BF%CF%85-scaled.jpg" width="280" /><i>Στην Αγία Ειρήνη στήθηκε η πρώτη κάλπη. Σχέδιο Λ. Καυτατζόγλου. </i></div><div><i><br /></i>Προσαρμοσμένα στα ζητούμενα των εποχών, που έρχονται, τα εκλογικά πράγματα της χώρας υπηρετούν κάτι, αλλά όχι απαραιτήτως τη λαϊκή βούληση. Η διαδικασία «καθαρίζει» από τη νοθεία, αλλά το αντίδωρο είναι πάντα εδώ για να καθοδηγεί το αποτέλεσμα. Όσο ο Όθων και οι Δυνάμεις κινούν τα νήματα, τόσο η «δημοκρατία» στην Ελλάδα θα απηχεί συγκεκριμένη βούληση. Ως γνωστόν, κατά τη συνταγματική μοναρχία, σύμφωνα με το άρθρο 24 του Συντάγματος του 1844, ο βασιλιάς είναι αυτός που διορίζει και παύει υπουργούς (όπως μάλιστα χαρακτηριστικά σημειώνει ο Δ. Πετράκος στην «Κοινοβουλευτική Ιστορία της Ελλάδος», το συγκεκριμένο άρθρο στο κείμενο του Συντάγματος, το οποίο έφερε πάντα μαζί του ο Όθων, από τις πολλές φορές, που είχε καρφώσει επάνω του το δάχτυλό του, είχε φθαρεί!), ενώ οι όροι «κυβέρνηση» και «πρωθυπουργός» δεν έχουν ακόμη καθιερωθεί. Το σύνολο των υπουργών αναφέρεται συνεκδοχικά ως «Υπουργείον».<br /><br />Στη μελέτη του με τίτλο «The Greek Struggle for Independence, 1821-1833» (Ο αγώνας των Ελλήνων για την ανεξαρτησία, 1821-1833), ο πανεπιστημιακός Duglas Dakin (Ντάγκλας Ντέικιν) αναφέρει ότι ο Έλληνας βασιλιάς προτιμούσε να διαλέγει τους υπουργούς του ανάμεσα στους παλιούς στρατιωτικούς, που ήταν πειθαρχημένοι στο να υπηρετούν μία ιδέα, εν προκειμένω τον βασιλιά, και δεν ανησυχούσαν και πολύ για τις διοικητικές και συνταγματικές λεπτομέρειες…<br /><br />Στις 14ης -17ης Μαΐου 1865, θα εγγραφεί για πρώτη φορά στην ιστορία της εκλογικής διαδικασίας στην Ελλάδα, ψηφοφορία δια μολύβδινων σφαιριδίων, όπως προβλέπει το άρθρο 66 του νέου Συντάγματος, για τον περιορισμό των περιπτώσεων νόθευσης του εκλογικού αποτελέσματος.<br /><br />Οι εκλογείς πρέπει, ρίχνοντας ένα σφαιρίδιο στον έναν από τους δύο μυστικούς διαύλους του ΝΑΙ και του ΟΧΙ της ειδικής κάλπης (οι δίαυλοι είναι ντυμένοι με τσόχα, ώστε ο ήχος να μην προδίδει τις προτιμήσεις των ψηφοφόρων), να εγκρίνουν ή να «μαυρίσουν» αντίστοιχα τον υποψήφιο βουλευτή. Τέτοιες κάλπες θα στήνονται μία για κάθε υποψήφιο. Έως το 1924, που θα καταργηθεί το σφαιρίδιο, τα εκλογικά τμήματα θα πλημμυρίζουν με κάλπες… Αν, δε, συγκεντρώσει κανείς τις ψήφους-σφαιρίδια ανοίγει πόλεμο με την αβάντα της υπεροπλίας! Τριάντα εκατομμύρια σφαιρίδια ήταν η τελευταία παραγγελία στα τρία εργοστάσια της χώρας που τα παρήγαγε, αλλά η εκτίναξη της τιμής του μολύβδου στα ύψη, έκανε τους εργοστασιάρχες να το ξανασκεφτούν να ανταποκριθούν την παραγγελία. Το υπουργείο, ωστόσο, πίεσε. Η παραγγελία εκτελέσθηκε, τα σφαιρίδια παραδόθηκαν, αλλά δεν πληρώθηκαν ποτέ. Οι τελευταίες εκλογές με αυτή τη μέθοδο θα γίνουν τον Νοέμβριο του 1920.</div><div><br /></div><div><img height="377" src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2023/05/230520101601_%CE%A4%CE%BF%CE%A3%CF%8D%CE%BD%CF%84%CE%B1%CE%B3%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%BF%CF%851844-%CE%92%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%AE%CF%84%CF%89%CE%BD%CE%95%CE%BB%CE%BB%CE%AE%CE%BD%CF%89%CE%BD.jpg" width="280" /></div><div><i>Το Σύνταγμα του 1844. Bουλή των Ελλήνων</i></div><div><i><br /></i>Η Αρχή της Δεδηλωμένης, που εγκαινιάζεται στις εκλογές του Αυγούστου του 1875 νοηματοδοτεί τον δημοκρατικό χαρακτήρα της εκλογικής διαδικασίας. Στο εξής η Βουλή θα απηχεί τη βούληση της λαϊκής πλειοψηφίας. Ως εκ τούτου, η Πολιτεία οφείλει να διαφυλάττει το ανόθευτον της εκλογικής διαδικασίας. Σε λίγο (1877), ο Κουμουνδούρος, ως επικεφαλής του υπουργείου Εσωτερικών, με τον νόμο XMZ’ που προωθεί προς ψήφιση επιδιώκει τη διασφάλιση της λαϊκής ετυμηγορίας. Η διαδικασία των εκλογών θα διαρκεί μία ημέρα (Κυριακή) και όχι τέσσερις, όπως πριν, και θα διενεργείται πλέον παρουσία δικαστικών αντιπροσώπων.<br /><br />Η Δεδηλωμένη και ο νόμος του Κουμουνδούρου θα δώσουν στη λαϊκή βούληση τον σεβασμό, τη δύναμη και το κύρος που της αξίζουν. Η διαρκώς βελτιούμενη εκλογική διαδικασία, η εξοικείωση των ψηφοφόρων με την ελευθερία τους, η αργή αλλά σταδιακή σταθεροποίηση του πολιτικού σκηνικού θα εξαλείψουν τα φαινόμενα νοθείας στην κάλπη και θα εμπεδώσουν τον εκλογικό πολιτισμό. Ο πολιτικός βίος της χώρας θα εξελίσσεται στο εξής αντιπροσωπευτικά της λαϊκής επιλογής. Τα όποια παρατράγουδα καταγράψει η σύγχρονη ιστορία στη διάρκεια διαδικασιών ψηφοφορίας, δεν θα αποτελούν παρά παραφωνίες στο ρονταρισμένο πια σύστημα και πάντως δεν θα επηρεάζουν το εκλογικό αποτέλεσμα.</div><div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Tο επίπονο οδοιπορικό της εκλογικής ψήφου: Ένα ταξίδι στην αρένα της κάλπης από την σύσταση του Ελληνικού κράτους…

Όταν ψήφιζαν μόνον άνδρες.  «…Στη Μεσσηνία, που μέτραγε τότε όλες κι όλες 20.821 ψυχές, φάνηκε πως ψήφισαν 13.000…». Αν σκεφτεί κανείς πως τ...

Διαβάστε την συνέχεια

Που είναι οι πατριώτες Έλληνες επιχειρηματίες; Ο Ν.Παναγιωτόπουλος αναζητά ένα δις ευρώ για την τέταρτη Φρεγάτα Belh@rra.

<img height="144" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2023-05/%CF%86%CF%81%CE%B5%CE%B3%CE%B1%CF%84%CE%B5%CF%82.jpg?itok=1W5cxo9u" width="280" /><br /><br /><div><b>Γιώργος Μοτσάκος</b><br />Να δημιουργηθεί άμεσα ταμείο εθνικής άμυνας για την συγκέντρωση χρημάτων αγοράς και από τους απόδημους Έλληνες για την αγορά μιας ακόμη Γαλλικής Φρεγάτας που θα αλλάξει τα πάντα στο Αιγαίο<br />Χθες σε συνέντευξη του Υπουργού Άμυνας στον Ρ/Σ «ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ 90,1» και τον δημοσιογράφο Λάμπρο Καλαρρύτη, αποκαλύφθηκε ότι αναζητούμε ένα δις ευρώ για την απόκτηση μίας ακόμη γαλλικής Φρεγάτας. <br /><br />ΛΑΜΠΡΟΣ ΚΑΛΑΡΡΥΤΗΣ: Με την προαίρεση για την τέταρτη Belharra έχει τελειώσει ή το παρατείνουμε; Τι γίνεται εκεί;<br /><br />ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ: Δύσκολο να βρεθεί άλλο ένα δισεκατομμύριο για μια τέταρτη Belh@rra όταν ας πούμε επίκειται η απόφαση για τρεις κορβέτες, οι οποίες θα στοιχίσουν περίπου 1,6-1,7 δισεκατομμύριο περίπου.<br /><br />Σε κάθε περίπτωση η οψιόν αυτή είναι στο τραπέζι ακόμα. Εμείς έχουμε το δεδομένο των τριών. Και μάλιστα οι δύο από τις τρεις, σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα αναμένεται να παραδοθούν αρχές προς τα μέσα και τέλος του 2025.<br /><br />Άρα σύντομα! Η ναυπήγηση αυτών των πλοίων είναι σε πολύ καλό επίπεδο σύμφωνα με τα χρονοδιαγράμματα, λίγο μπροστά από τα χρονοδιαγράμματα στη Γαλλία και έπεται συνέχεια.<br /><br />Πάντως επειδή η τέταρτη Belh@rra είναι άλλο ένα δισ. στον αμυντικό προϋπολογισμό, όπως καταλαβαίνετε, αυτό πρέπει να εξευρεθεί όταν έχουμε πάρει την απόφαση να επενδύσουμε και στις κορβέτες που είναι τρία καράβια κι επομένως καλύπτεται αυτό που πάντα έλεγε και χρειάζεται το Ναυτικό, δηλαδή τα περισσότερα πλοία, ή περισσότερες πλώρες με καινούργια καράβια.<br /><br />Και θυμίζω ότι στο ίδιο διάστημα δρομολογείται και ο εκσυγχρονισμός μέσης ζωής των τεσσάρων φρεγατών MEKO.<br /><br />Ήδη έχει ξεκινήσει ο τεχνικός διάλογος με την αρχική κατασκευάστρια εταιρεία, δηλαδή τους Γερμανούς που τις κατασκεύασαν κι αυτό θα πάρει χρόνο μέχρι να οριστικοποιηθεί. Δηλαδή τι ακριβώς θα αφορά ή θα αναβαθμίσουν ως προς τα συστήματά τους τα καράβια αυτά. Εκσυγχρονισμός μέσης ζωής για ένα καράβι που πλησιάζει τα 35 χρόνια ηλικία ακούγεται λίγο παράδοξο και οξύμωρο”, ανέφερε ο ίδιος μεταξύ άλλων.<br />Σύσταση ταμείου εθνικής άμυνας με συμμετοχή όλων των απανταχού Ελλήνων<br /><br />Δεν είναι ντροπή, αλλά ορθότατη πράξη, η σύσταση ειδικού ταμείου εθνικής άμυνας και μέσω και της ελληνικής εκκλησίας να συγκεντρωθούν χρήματα από τους απόδημους Έλληνες σε Ευρώπη, Αμερική και Αυστραλία, για να αποκτήσουμε ένα ακόμη ναυτικό οπλικό σύστημα, που θα αλλάξει δραματικά την κατάσταση στο Αιγαίο, δεδομένου της παρουσίας πλέον της ομάδας μάχης του τουρκικού ελικοπτεροφόρου Anadolou στο Αιγαίο.<br />Τι θα σήμαινε όμως για το ελληνικό πολεμικό ναυτικό η απόκτηση μιας 4ης Φρεγάτας FDI<br /><br />Καταρχήν θα είχαμε Τέσσερις υπερσύγχρονες Φρεγάτες οι οποίες “ακροβολισμένες” από την Θάσο έως το Καστελόριζο, θα μπορούσαν να μετατρέψουν το Αιγαίο σε περιοχή A2AD, δηλαδή περιοχή άρνησης εισόδου σε κάθε τουρκικό πολεμικό πλοίο και υποβρύχιο, όποιο και να είναι αυτό.<br /><br />Μια τέτοια όμως κίνηση από τα πιο σύγχρονα πολεμικά πλοία του πολεμικά μας Ναυτικού, θα απαιτούσε να “κλειδώσει” και ο εναέριος χώρος του Αιγαίου από ελληνικά Rafale και F-16V, προκαλώντας πραγματικά τρόμο στην Τουρκία.<br /><br />Σε λιγότερο από πέντε χρόνια, η Ελλάδα θα ανατρέψει τη ναυτική ισορροπία δυνάμεων με την Τουρκία, προικισμένη με έναν υπερσύγχρονο στόλο ( που είχε να δει από την εποχή των Βαλκανικών πολέμων και αυτό σίγουρα δεν είναι τυχαίο). <br /><br />Η χώρα μας θα είχε έτσι ταχύτατα έναν εκσυγχρονισμένο στόλο τουλάχιστον Οχτώ σύγχρονων μονάδων επιφανείας σε αντιδιαστολή με την σημερινή κατάσταση, δίνοντας μια τεράστια πνοή στο Πολεμικό Ναυτικό μας σε Αιγαίο και Α.Μεσόγειο.<br /><br />ΟΙ νέες Belhara θα προσφέρουν εξαιρετικές επιδόσεις, στην αποτροπή και την υποβρύχια παρέμβαση, σε ένα σύνθετο πεδίο επιχειρήσεων όπως το Αιγαίο Πέλαγος, ιδιαίτερα σε συνδυασμό με την ικανότητα προβολής που παρέχεται από το ελικόπτερο S70B ή MH60 / R που μεταφέρει.<br /><br />Η Belhara, έχει επίσης μια νέα ικανότητα εναντίον ασύμμετρων απειλών, χάρη σε μια καινοτόμο ιδέα, οργανωμένη γύρω από μια νέα επιχειρησιακή λογική επικεντρωμένη σε αυτές τις απειλές.<br /><br />Η φρεγάτα διαθέτει ειδικό χώρο, προσφέροντας μόνιμη οπτοηλεκτρονική όψη 360 μοιρών, ημέρα και νύχτα, επιτρέποντάς της να αντιμετωπίσει κοντινές απειλές, χάρη στην ταχεία και ασφαλή χρήση θανατηφόρων και μη θανατηφόρων συσκευών.<br /><br />Οι φυσικές και ψηφιακές υποδομές της Belhara, εγγυώνται ένα εξελικτικό δυναμικό που θα διασφαλίσει ότι το Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό, θα είναι σε θέση να αντιμετωπίσει αναδυόμενες και μελλοντικές απειλές κατά τη διάρκεια ζωής του πλοίου, (UAVs, Cyber, αντιπλοϊκοί βαλλιστικοί πύραυλοι, υπερηχητικοί πύραυλοι, απειλές επιφανείας αλλά και κάτω από τη θάλασσα κ.λπ.).<br /><br />Ήδη με τα Rafale και τα Mirage που δεν αφήνουν περιθώρια στους αιθέρες, οι Τούρκοι βρίσκονται σε δύσκολη θέση, ενώ τρέμουν τις νέες φρεγάτες που θα πλεύσουν στο Αιγαίο.<br /><br />Περιττό να επαναλάβουμε ότι με συνολική δύναμη 10-12 ετοιμοπόλεμων Πολεμικών μας πλοίων, το τουρκικό ναυτικό δεν θα μπορεί να κινείται απερίσπαστο σε Αιγαίο και Α.Μεσόγειο, αφού οι τουρκικές μονάδες επιφανείας θα είναι “κλειδωμένες” από τα τρομερά ραντάρ των γαλλικών φρεγατών FDI-HN, με πυραύλους EXOSET MM40 BLOCK-3 με εμβέλεια άνω των 200 χλμ.<br /><br /><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Που είναι οι πατριώτες Έλληνες επιχειρηματίες; Ο Ν.Παναγιωτόπουλος αναζητά ένα δις ευρώ για την τέταρτη Φρεγάτα Belh@rra.

Γιώργος Μοτσάκος Να δημιουργηθεί άμεσα ταμείο εθνικής άμυνας για την συγκέντρωση χρημάτων αγοράς και από τους απόδημους Έλληνες για την αγορ...

Διαβάστε την συνέχεια

Όταν “ψήφιζαν και τα δέντρα”. Οι εκλογές άλλοτε και τώρα.

<img height="136" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2023/05/Ekloges-1961.jpg" width="280" /><br /><br /><b>Μιχαλόπουλος Δημήτρης</b><br />Θυμάστε πώς γίνονταν παλιά οι εκλογές; Άλλα εκλογικά κέντρα για τους άντρες και άλλα για τις γυναίκες… Ραδιοφωνική ανακοίνωση των αποτελεσμάτων από τα κέντρα της επικράτειας ξεχωριστά, ένα προς ένα… Και γύρω από το τρανζίστορ ομάδες μεσήλικων και ηλικιωμένων (τα παιδιά είχαν ήδη πάει με το ζόρι στο κρεββάτι) να γράφουν μανιωδώς πάνω σε κομμάτια χαρτί τα νούμερα που “έλεγε το ραδιόφωνο”. Μετά αριθμητικές πράξεις κατά συρροήν… και τελικώς κραυγές θριαμβευτικές ή πένθιμες, ανάλογα με τα φρονήματα του καθενός, σχετικώς με τον “νικητή”.<br /><br />Από αυτές τις λίγο-πολύ γραφικές εκλογικές αναμετρήσεις, αλήστου μνήμης παραμένει εκείνη του Οκτωβρίου του 1961. Όλοι μας τις θυμόμαστε: Άλλοι από εμάς τις ζήσανε και άλλοι τις ακούσανε ή τις διαβάσανε. Πρόκειται για τις αξέχαστες εκλογές της “<a href="https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%95%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AD%CF%82_%CE%B2%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%B5%CF%85%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AD%CF%82_%CE%B5%CE%BA%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%AD%CF%82_1961">βίας και νοθείας</a>”, με τις παρεμβάσεις του Στρατού και της Χωροφυλακής (η Αστυνομία Πόλεων συνήθως ήταν πιο μαζεμένη), τους “κάλπικους” εκλογικούς καταλόγους, τα “νοθευμένα” αποτελέσματα… τις εκλογές στις οποίες ψήφισαν “ακόμα και τα δέντρα” – με αποτέλεσμα την παράταση της παραμονής στην εξουσία του κόμματος επικεφαλής του οποίου ήταν ο Κωνσταντίνος Καραμανλής.<br /><br />Καθόλου περιέργως (εφόσον ληφθεί υπόψη η ιδιοσυγκρασία των Νεοελλήνων) οι εν λόγω εκλογές συνεχίζουν να “αναταράσσουν” την εθνική μας μνήμη – έστω και σε επίπεδο επιστημονικό πια. Εξυπακούεται βέβαια ότι οι σχετικές συζητήσεις εκτυλίσσονται κατά τον παραδοσιακό στο Έθνος μας τρόπο: Αυθωρεί και παραχρήμα οι συζητητές χωρίζονται σε δύο παρατάξεις, εκείνες της Αριστεράς και της Δεξιάς. Και στη συνέχεια, η μία κατηγορηματικώς απορρίπτει τις απόψεις της άλλης, μέχρις ότου η κατάσταση εκτραχύνεται, επίκειται η αμοιβαία διατύπωση ύβρεων, αχνοφαίνεται η προοπτική προσφυγής στη Δικαιοσύνη… και ο διάλογος, κάπου εκεί, τερματίζεται.<br /><br />Ούτως εχόντων των πραγμάτων λοιπόν και δεδομένου ότι εκείνες οι εκλογές υπήρξαν κομβικές ως προς τις μεταπολεμικές εξελίξεις στη χώρα μας, ας επιχειρηθεί μια άλλη προσέγγιση του όλου ζητήματος. Και η προσέγγιση αυτή είναι αυτή που απορρέει από τη Φιλοσοφία των Αρχαίων μας – και ιδίως εκείνη του Πλάτωνος: Το όποιο συμβάν αυτό καθ’ εαυτό δεν έχει μεγάλη σημασία. Σημασία έχει το ποιος ευθύνεται για αυτό και ο σκοπός τον οποίο το συγκεκριμένο γεγονός εξυπηρετεί. Συνακολούθως: Ναι, στις βουλευτικές εκλογές του 1961 εκδηλώθηκε “βία και νοθεία”.<br /><br />Σε ποιο βαθμό; Ασαφές… Σαφές, βεβαίως είναι ότι μέσω “του βιασμού και της νόθευσης της λαϊκής ετυμηγορίας” ο Κωνσταντίνος Καραμανλής ξαναέγινε πρωθυπουργός. Ευθύνεται λοιπόν αυτός για τα “παρατράγουδα” των τότε εκλογών; Στον βαθμό που σήμερα μπορεί να ξέρει κανείς, η εν προκειμένω απάντηση δεν μπορεί παρά να είναι αρνητική: Όχι! Οι εκλογές είχανε γίνει από κυβέρνηση “επανδρωμένη” από ανθρώπους των Ανακτόρων. Και φυσικά, κινητήριος νους ήταν το βασιλικό ζεύγος και ιδίως η Φρειδερίκη. Γιατί όμως;<div><br />Η Φρειδερίκη και ο Φράνκο<br /><br />Στο σημείο αυτό, το ζήτημα περιβάλλεται χροιά σαφώς φιλοσοφική. Η τότε Βασίλισσα, υπέρμετρα ευφυής, είχε αναπτύξει σχέσεις οικειότητας με τον Αρχηγό του Ισπανικού Κράτους, Φρανθίσκο Φράνκο. Και, όπως φαίνεται, αυτός την είχε κάνει κοινωνό του πολιτικού προβληματισμού του. Ο Φράνκο θαύμαζε και σταθερώς ήταν σε επαφή και συνεννόηση με τον Πορτογάλο ομόλογό του, Αντόνιο ντε Ολιβέιρα Σαλαζάρ. Αυτός ο τελευταίος, πανεπιστημιακός καθηγητής όχι τυχαίος, είχε μια θεωρία την οποία και εφάρμοσε: Η άνοδος του βιοτικού επιπέδου της “λαϊκής μάζας” επιφέρει στροφή της κοινωνίας προς την Αριστερά και -το κυριότερο!- διαφθορά.<br /><br />Έτσι, σκοπίμως κρατούσε τη χώρα του σε κατάσταση “υπανάπτυξης” και συνακολούθως ευνοούσε τη “συντήρηση και αναζωογόνηση της Παράδοσης”. Ο Φράνκο, πάλι, ακολουθούσε μόνο μερικώς τις προτροπές του Πορτογάλου δικτάτορα. Δημιούργησε, συγκεκριμένα, τις προϋποθέσεις της βιομηχανικής ανάπτυξης της Ισπανίας, σταθερώς ευνοώντας όμως τα μεσαία κοινωνικά στρώματα, την οικονομική και ηθική ισχύ των οποίων θεωρούσε ως εγγύηση της εθνικής συνοχής.<br /><br />Έχουν αυτά σχέση με την Ελλάδα; Βεβαίως! Από το πρώτο μισό της δεκαετίας του 1940 το εγχώριό μας Κομμουνιστικό Κόμμα είχε αναδειχθεί ως το αναλογικώς μεγαλύτερο στην Ευρώπη. Και φυσικά αυτό δημιουργούσε βαρύ πρόβλημα στον όλο Δυτικό Συνασπισμό. Πώς, λοιπόν, ήταν δυνατόν να καμφθεί η ισχύς γενικώς της Αριστεράς στη χώρα μας;<br /><br />Ο Καραμανλής, με την καραμανλίδικη λογική του, πίστευε πως η απαλλαγή των Ελλήνων από τη φτώχεια, που παραδοσιακώς τους μάστιζε, σε συνδυασμό με τη “φιλελευθεροποίηση” του δημόσιου βίου μας θα επέφεραν τη δραστική μείωση του αριθμού των “κομμουνιστών και των συνοδοιπόρων τους”. Εξ ου και το σύνθημα που επιδέξια διακωμώδησε ο Βασίλης Βασιλικός στο “Ζ”: “Η ΕΡΕ κάνει έργα!” Το Στέμμα όμως είχε άλλη άποψη: Άνοδος του βιοτικού επιπέδου και “άνεμος ελευθερίας” δεν θα μείωναν μα αντιθέτως θα προκαλούσαν αύξηση των οπαδών της Αριστεράς. Και -δυστυχώς!- η “βάσανος της πείρας” απέδειξε την ορθότητα της άποψης των Ανακτόρων, την οποία, ως φαίνεται, εμμόνως συμμερίζονταν οι Παναγής Παπαληγούρας και Γεώργιος Ράλλης.</div><div><br />Αφορισμοί με νόημα<br /><br />Τα σχετικά γεγονότα βέβαια έχουνε, τώρα πια, σημασία κυρίως ιστορική. Ο γενικότερος προβληματισμός πάντως διατηρεί αμείωτη τη σπουδαιότητά του. Πρώτος ο Αριστοτέλης είχε ασχοληθεί με το ζήτημα των επιπτώσεων που συνεπάγεται η πολύ ευμενής μεταχείριση των “μη προνομιούχων”. Στη συνέχεια, τη σκυτάλη παρέλαβαν άλλοι, μεταξύ των οποίων διέλαμψε ο ημέτερος Εμμανουήλ Ροΐδης. Η επίλυση του σχετικού προβλήματος κείται, βέβαια, πολύ πέρα από τα όρια του εν όψει άρθρου. Αυτό που όμως παρουσιάζει ενδιαφέρον ιδιαίτερο είναι το ότι το ζήτημα αυτό αναταράσσει κυρίως τη δική μας Πατρίδα.<br /><br />Ο αφορισμός: «οι Έλληνες είναι τρελλοί» συνιστά κοινό τόπο της σκέψης πολλών προσωπικοτήτων του τόπου μας, με πρώτο τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη και τελευταίο (;) τον Κ. Καραμανλή. Έχοντας κατά νουν αυτό λοιπόν, ακουσίως αναθυμάται κανείς τη ρήση που και σήμερα ακούγεται σε χώρες της Εγγύς Ανατολής: «Ο Θεός έρριξε στους ανθρώπους δέκα μέτρα τρέλλας, αλλά τα εννιά από αυτά [πρόλαβαν και] τα πήραν οι Έλληνες».<br /><br />Και εν κατακλείδι: Το να βγει η χώρα μας από τη δραματική κατάσταση όπου σήμερα βρίσκεται είναι “μέγα ζητούμενο”. Ακόμη μεγαλύτερο όμως, το “ύψιστο” θα μπορούσε κανείς να πει, είναι το πώς θα αντιμετωπίσουμε εμείς, οι Έλληνες, το τυχόν νέο “χαμόγελο του Πεπρωμένου μας”. Κατά κανόνα, εκεί ακριβώς είναι που τα “κάνουμε θάλασσα”. Και προκειμένου να γίνει αντιληπτό το πόσο βαθύ είναι το πέλαγος στο οποίο βυθιζόμαστε, όποτε στέρξει η Τύχη να μας χαμογελάσει, καλό είναι να αναλογιστούμε τα όσα γίνονται στη γειτονική μας Τουρκία.<br /><br />Η Τουρκία για τον Κεμάλ<br /><br />Οι Τούρκοι, κάνοντας σύγκριση της χώρας τους με τη δική μας, αφεύκτως καταλήγουν στο εξής συμπέρασμα: «Οι Έλληνες είναι λαός πανέξυπνος που όμως διοικείται από λίγους ανόητους. Ενώ εμείς [οι Τούρκοι] είμαστε μετρίως ή και καθόλου ευφυείς, αλλά μας διοικεί μια μικρή ομάδα ατόμων ταλαντούχων». Δυστυχώς, αυτό ευχερώς επαληθεύεται. Και για να πειστούν οι εν προκειμένω δύσπιστοι, ας αναφερθεί εδώ η περίπτωση του Κεμάλ Ατατούρκ.<br /><br />Ο Κεμάλ δεν καταγόταν από την Τουρκία αυτή καθ’εαυτή. Επιπλέον, αντιπαθούσε γενικώς τον “ανατολίτικο” τρόπο ζωής και το Ισλάμ ιδιαιτέρως. Παραμένει γνωστή η φάση κατά την οποία εκσφενδόνισε από το βήμα της Εθνοσυνέλευσης στα τελευταία έδρανα το Κοράνι, κραυγάζοντας ότι δεν θέλει καμιά σχέση με αυτό το…… (!) ενός “Άραβα σεΐχη”. Ακόμη και κατά τις παραμονές του θανάτου του, το έσκαγε από τους σωματοφύλακές του και πήγαινε να “γλεντήσει” σε ελληνικές ταβέρνες της Κωνσταντινούπολης.<br /><br />Επίσης, απαγόρευσε “δια ροπάλου” την ιερή για τους Μουσουλμάνους αραβική γραφή και έστηνε φρουρούς έξω από τα τζαμιά των μεγάλων πόλεων, οι οποίοι κατέγραφαν την ταυτότητα αυτών που σύχναζαν εκεί για προσευχή. Αλλοίμονο στον δημόσιο υπάλληλο και τον αξιωματικό του Στρατού που θα γινόταν ύποπτος προσήλωσης στο Ισλάμ! Δεν απολυόταν άμεσα, αλλά αμέσως τού κοινοποιούνταν η απαγόρευση της προαγωγής του. Και αυτά σε ένα λαό, στον οποίο η θρησκευτική συνείδηση παραδοσιακώς ταυτιζόταν με την εθνική.<br /><br />Και όμως… Ακόμα και σήμερα η προσωπικότητα του Ατατούρκ περιβάλλεται τιμή ουσιαστικώς απεριόριστη στη χώρα του. Μόνο σε “κλειστές” συζητήσεις με πρόσωπα “εμπιστοσύνης”, λίγοι, γέροι πια, Τούρκοι στέργουν να ομολογήσουν το “τι τράβηξαν” οι οικογένειές τους επί Κεμάλ. Κανένας όμως δεν σπιλώνει “φωναχτά” τη μνήμη του. Εκεί, σε αυτόν τον σεβασμό που σταθερώς και διαχρονικώς εκδηλώνουν οι Τούρκοι προς τους ήρωές τους και τα επιτεύγματά τους οφείλεται η ευστάθεια του τουρκικού Κράτους.<br /><br />Τα άλλα που κυκλοφορούν στη δική μας Πατρίδα, τα σχετικά με τη “διπλωματική επιτηδειότητα των γειτόνων μας” και τα συναφή, είναι λίγο-πολύ αβάσιμα. Ας ρίξει κανείς μια ματιά στη Σύγχρονη Ιστορία του τόπου μας, κυρίως στην επικαιρότητα, και θα πειστεί για του λόγου το αληθές. Οι ηθικές αξίες της νεολαίας, το επίπεδο των πανεπιστημίων και του εκπαιδευτικού τους προσωπικού, η λειτουργία των νοσοκομείων, η κοινωνική σημασία της οικογένειας και ο συνακόλουθος σεβασμός των παιδιών προς τους γονείς, ο τρόπος με τον οποίο οι Θεσμοί διαδραματίζουν τον ρόλο τους – όλα αυτά αποτελούν πεδία σύγκρισης το αποτέλεσμα της οποίας μόνο απόγνωση μπορεί να προξενήσει στους τωρινούς συμπατριώτες μας…</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Όταν “ψήφιζαν και τα δέντρα”. Οι εκλογές άλλοτε και τώρα.

Μιχαλόπουλος Δημήτρης Θυμάστε πώς γίνονταν παλιά οι εκλογές; Άλλα εκλογικά κέντρα για τους άντρες και άλλα για τις γυναίκες… Ραδιοφωνική ανα...

Διαβάστε την συνέχεια