Τουρκικά αλιευτικά στα ΚΥΘΗΡΑ γιατί όπως μας είπαν «η συνεκμετάλλευση δεν είναι ταμπού»!

<img height="143" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2023/05/kythrera1-930x550.jpg" width="280" /><br /><br />Για τη συνεκμετάλλευση ακούσαμε πολλά σε αυτή την προεκλογική περίοδο…Μεταξύ αυτών η Ντόρα Μπακογιάννη αλλά και …ο τουρκοφάγος Γιώργος Καρατζαφέρης μας είπαν ότι δεν θα πρέπει να αποτελεί ταμπού…<br /><br />Η κυβέρνηση Μητσοτάκη που σήμερα κρίνεται «πούλησε» την τελευταία τετραετία πολύ «πατριωτισμό» ο οποίος όπως φαίνεται την εξυπηρέτησε πάρα πολύ στα 15 δις απευθείας αναθέσεις εξοπλισμών που έκανε. Εξαιρώντας Rafale και Belharra , πολλά από όσα ανέθεσε χρειάζονται μελέτη…<br /><br />Το αποτέλεσμα της εξωτερικής και αμυντικής πολιτικής της κυβέρνησης Μητσοτάκη στις φωτογραφίες που μας ήρθαν από …τα Κύθηρα!!!<br /><br /><a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2023/05/kythera2-scaled.jpg"><img height="185" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2023/05/kythera2-scaled.jpg" width="280" /></a><div><br /></div><div> <a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2023/05/kythera3-scaled.jpg"><img height="148" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2023/05/kythera3-scaled.jpg" width="280" /></a><br /><br />Τουρκικά αλιευτικά ψαρεύουν ΑΝΕΝΟΧΛΗΤΑ έξω από το Καψάλι! Δεν τους ενοχλεί κανείς όπως και κανένας δεν εξηγεί στους εξοργισμένους πολίτες των Κυθήρων που μας στέλνουν τις φωτογραφίες τι συμβαίνει!<br /><br />Έχουμε συμφωνήσει κάτι με την Τουρκία που έχουν ξεχάσει να μας το πουν;<br /><br />Δεν προσπερνάμε ότι τα κόμματα της αντιπολίτευσης δεν έχουν κάνει το θέμα σημαία τους, τηρώντας χαμηλούς τόνους στην κριτική για όσα παράδοξα και σε κάποιες περιπτώσεις ασύλληπτα έχουμε διαπιστώσει να συμβαίνουν επί διακυβέρνησης Κυριάκου Μητσοτάκη στα εθνικά θέματα.<br /><br />Τα τελευταία χρόνια τα τουρκικά αλιευτικά ψαρεύουν ΟΠΟΥ ΘΕΛΟΥΝ στην ελληνική επικράτεια και δεν τους ενοχλεί κανένας! Επιπλέον η κυβέρνηση Μητσοτάκη επέτρεψε την πώληση της μεγαλύτερης <a href="https://www.militaire.gr/to-xepoylima-ellinikis-etaireias-se-toyrkoys-quot-gia-6-2-ek-eyro-quot-grafei-o-pr-emfietzogloy/">ελληνικής αλιευτικής εταιρείας</a> σε Τούρκους για χρέη 6,2 εκατομμυρίων ευρώ!!! Αν θυμηθούμε πόσα χρήματα έχουν πεταχθεί από το παράθυρο τα τελευταία χρόνια μοιάζει τουλάχιστον ύποπτη η αδιαφορία της κυβέρνησης Μητσοτάκη για την εξαγορά της εταιρείας Καλιμάνη από Τούρκους.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Τουρκικά αλιευτικά στα ΚΥΘΗΡΑ γιατί όπως μας είπαν «η συνεκμετάλλευση δεν είναι ταμπού»!

Για τη συνεκμετάλλευση ακούσαμε πολλά σε αυτή την προεκλογική περίοδο…Μεταξύ αυτών η Ντόρα Μπακογιάννη αλλά και …ο τουρκοφάγος Γιώργος Καρατ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ελλάδα-Τουρκία την επόμενη ημέρα απ’ την επανεκλογή Ερντογάν.

<img height="163" src="https://static.liberal.gr/styles/liberal_article_image/s280/2023-05/1684603110626_shutterstock1386712997.jpg?VersionId=g20cFn.YBCIdpFGeqSHIfPvorBOmZ45d&itok=NShOvafp" width="280" /><br /><br /><b>Νίκος Μελέτης</b><br />Οι Έλληνες σήμερα προσέρχονται στις κάλπες που πιθανότατα θα διατηρήσουν την πολιτική αβεβαιότητα τουλάχιστον μέχρι τις αρχές Ιουλίου, ενώ η Τουρκία μετρά πλέον αντίστροφα μέχρις ότου σε μια εβδομάδα δώσει όπως όλα δείχνουν μια θριαμβευτική νίκη στον Ταγίπ Ερντογάν, στην αφετηρία της τρίτης δεκαετίας διακυβέρνησης της χώρας.<br /><br />Ο τρόπος με τον οποίο ο Τούρκος ηγέτης διεκδικεί, με τις πιθανότητες να είναι με το μέρος του, μια ακόμη θητεία τον αναδεικνύει σε έναν πραγματικό μετρ της πολιτικής τακτικής και των εκλογικών μαχών.<br /><br />Μια ακόμη νίκη στην συμπλήρωση των 100 ετών από την ίδρυση του τουρκικού κράτους απαλλάσσει τον Ταγίπ Ερντογαν από τα δεσμά του παρελθόντος και οδηγεί την χώρα του στον «Αιώνα Ερντογάν».<br /><br />Ο πειρασμός όχι μόνο εμπέδωσης της πολιτικής κυριαρχίας του και ασφυκτικής συμπίεσης των πολιτικών αντιπάλων του είναι μεγάλος, όμως ακόμη μεγαλύτερη θα είναι η πρόκληση ώστε εκτός από επιτεύγματα στην πολεμική βιομηχανία, στις υποδομές, στην ανακάλυψη κοιτασμάτων φυσικού αερίου, στην ενίσχυση της παραγωγικής βάσης της χώρας να έχει να επιδείξει κάτι ακόμη σημαντικότερο: την ενίσχυση της επιρροής της Τουρκίας στο διεθνές περιβάλλον και στην εδαφική επέκταση για πρώτη φορά μετά την προσάρτηση της Αλεξανδρέττας το 1939.<br /><br />Η Συρία και το Ιράκ παρά το γεγονός ότι η Τουρκία έχει δημιουργήσει προγεφυρώματα με πρόσχημα τον αγώνα εναντίον της τρομοκρατίας δεν προσφέρονται για υλοποίηση αυτού του μεγαλοϊδεατικού οράματος του «Εθνικού Όρκου»( Misak-ı Millî ), καθώς οι αντιδράσεις και των μεγάλων δυνάμεων και περιφερειακών δυνάμεων δεν θα επέτρεπαν την αλλαγή του στάτους κβο στη Μ.Ανατολή που θα άνοιγε τον ασκό του Αιόλου.<br /><br />Η Γαλάζια Πατρίδα ήρθε να ικανοποιήσει ακριβώς αυτή την ιστορική φιλοδοξία του Τ.Ερντογάν καθώς η επέκταση σε θαλάσσιο χώρο ζωτικής σημασίας για την Τουρκία αποτελεί εκ των πραγμάτων μια ιστορική εδαφική επέκταση, διορθώνοντας μάλιστα όπως πιστεύουν ευρέως στη ΄Αγκυρα τα λάθη του Κεμάλ και του Ινονού, που «εγκατέλειψαν» κρίσιμης σημασίας νησιά και θαλάσσιες περιοχές στην Ελλάδα.<br /><br />Ο ναύαρχος ε.α. Σ.Γιαιτζί εκ των εμπνευστών και θεωρητικών της «Γαλάζιας Πατρίδας» δεν φιλοξενήθηκε τυχαία την περασμένη εβδομάδα στο κρατικό πρακτορείο Anadolu προκειμένου να ισχυρισθεί πως η Ελλάδα προκαλεί τα προβλήματα με διεκδικήσεις εις βάρος της Τουρκίας, επιδιώκοντας να αναβιώσει μια …«Βυζαντινή Αυτοκρατορία». Και είναι μάλιστα ιδιαίτερα αποκαλυπτικός όταν δηλώνει ότι πλέον η «Γαλάζια Πατρίδας» αποτελεί την επέκταση του «Εθνικού Όρκου» στη Θάλασσα…<br /><br />Το γεγονός ότι λίγες ημέρες πριν την επανεκλογή του Ερντογάν και πριν από τις ελληνικές εκλογές το κρατικό Αναντολού επιλέγει να προβάλει τις θέσεις αυτές του ναυάρχου Γιαϊτσί (ο οποίος υποχρεώθηκε σε αποστράτευση επι Ερντογάν και συχνά ασκεί κριτική στην κυβέρνηση για «ηπιότητα» θέσεων έναντι της Ελλάδας), είναι σαφές μήνυμα και προς την Ελληνική πλευρά και όσους πάντως έχουν έστω και τις ελάχιστες ψευδαισθήσεις για ποιον Ερντογάν θα βρούμε μπροστά μας.<br /><br />Έχοντας πλέον σαφές υπόβαθρο σε μια μεγάλη μάζα ψηφοφόρων που εμφορούνται από εθνικιστικές αντιλήψεις αλλά και συντηρητικούς σουνίτες ψηφοφόρους, ο Τ. Ερντογάν δεν έχει κανέναν λόγο να αλλάξει ρότα. Αντιθέτως, η ίδια η ανάγκη για εμπέδωση της πολιτικής κυριαρχίας του στο μέλλον και πέραν ακόμη αυτής της θητείας επιβάλει τη διατήρηση και ενίσχυση της συντηρητικής και εθνικιστικής πορείας.<br /><br />Έχει αναλυθεί εξαντλητικά το δύσκολο έργο που θα έχει η Ελλάδα προκειμένου να διαχειριστεί έναν αλαζόνα και με αίσθηση προσωπικού μεγαλείου Τούρκο πρόεδρο, ο οποίος επίσης γνωρίζει ότι η πολυπόθητη επέκταση της χώρας μπορεί να γίνει κυρίως προς Δυτικά και Νότια…<br /><br />Ορθώς επισημαίνεται ότι πολλά θα κριθούν από τον αναπροσανατολισμό της Τουρκίας σε σχέση με τη Δύση. Όμως είναι επίσης σαφές ότι μια νέα νίκη του Ερντογάν θα τον οδηγήσει σε μια διαπραγμάτευση με τη Δύση που θα αισθάνεται ότι είναι σε θέση ισχύος.<br /><br />Αχίλλειος πτέρνα φυσικά είναι η οικονομία, όπου μπορεί να ασκηθεί πίεση κυρίως από την Ουάσιγκτον. Όμως είναι επίσης σαφές ότι Βρυξέλλες, Βερολίνο και Ουάσιγκτον θα πρέπει να επανεξετάσουν την τακτική τους καθώς η άσκηση υπερβολικής πίεσης μπορεί να οδηγήσει στο απευκταίο για αυτούς ενδεχόμενο της πλήρους αποδέσμευσης από τη Δύση και διατήρησης μόνο των οικονομικών εμπορικών δεσμών και την τύποις πλήρη συμμετοχή στο ΝΑΤΟ.<br /><br />Το ότι πλέον η ειδική σχέση με την Ρωσία του κ. Πούτιν αποτελεί στρατηγική επιλογή για τη Άγκυρα είναι ένα ακόμη στοιχείο που δυσκολεύει τις επιλογές της Δύσης. Η στρατηγικού χαρακτήρα επένδυση στην αμυντική Βιομηχανία εξυπηρετεί αυτή την πολιτική του απογαλακτισμού από τη Δύση και διαμόρφωσης έτσι και εντελώς αυτόνομης εξωτερικής πολιτικής.<br /><br />Εξάλλου για τον Ερντογάν η δηκτική απάντηση στον Αμερικανό πρόεδρο Τ. Μπάιντεν ότι «οι δικτάτορες δεν εκλέγονται με δεύτερο γύρο εκλογών» είναι αποκαλυπτική του πως αντιλαμβάνεται τη Δημοκρατία και πως υπερασπίζεται το αντιδημοκρατικό αυταρχικό καθεστώς που έκτισε, το οποίο απλώς μέσα σε ένα ζοφερό και καταπιεστικό για τους αντιπάλους του κλίμα επιτρέπει μια «καθαρή» εκλογική διαδικασία εφόσον η νίκη του Ηγέτη είναι εξασφαλισμένη…<br /><br />Όπως όλα δείχνουν, η νέα θητεία Ερντογάν δημιουργεί ένα νέο σοβαρό Ανατολικό Ζήτημα, που δε θα αφορά βεβαίως τη διάλυση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας αλλά το πως θα τιθασευτεί μια χώρα 80 εκατομμυρίων ανθρώπων στο σταυροδρόμι της Ανατολής και της Δύσης με εθνική ιδεολογία τον αναθεωρητισμό… Και αυτό το ερώτημα δεν αφορά μόνο τις Μεγάλες Δυνάμεις αλλά πρωτίστως και την Ελλάδα.<div><br /></div><div><a href="https://www.liberal.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ελλάδα-Τουρκία την επόμενη ημέρα απ’ την επανεκλογή Ερντογάν.

Νίκος Μελέτης Οι Έλληνες σήμερα προσέρχονται στις κάλπες που πιθανότατα θα διατηρήσουν την πολιτική αβεβαιότητα τουλάχιστον μέχρι τις αρχές ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκία αμυντική βιομηχανία & εξωτερική πολιτική… συνδυασμός.

<img height="137" src="https://echedoros.files.wordpress.com/2023/05/1-195.jpg?w=1024" width="280" /><br /><br />Τα τελευταία χρόνια, η Άγκυρα έχει μετατοπίσει τη στρατηγική της εστίαση προς την ενίσχυση της αμυντικής βιομηχανίας της ως κύριο συστατικό της εξωτερικής της πολιτικής.<br /><br />Η απόφαση της τουρκικής κυβέρνησης να επενδύσει σε μεγάλο βαθμό σε αμυντικά έργα όχι μόνο ενίσχυσε την εθνική της ασφάλεια, αλλά την κατέστησε σημαντικό παράγοντα στην παγκόσμια αγορά όπλων.<br /><br />Αυτή η σκόπιμη αλλαγή προτεραιοτήτων αντανακλά τη φιλοδοξία της Άγκυρας να επιβληθεί στη διεθνή σκηνή, μειώνοντας ταυτόχρονα την εξάρτησή της από ξένους αμυντικούς προμηθευτές.<br /><br />Υπάρχει επίσης ένα άλλο γεγονός που μπορεί να είναι τουλάχιστον εξίσου πολύτιμο με τη στρατιωτική διάσταση της επιχείρησης, και ίσως και να την υπερβαίνει σε ορισμένους τομείς.<br /><br />Τα στρατιωτικά συστήματα και οι πλατφόρμες που παράγονται με τοπικούς και εθνικούς πόρους έχουν σημαντικό αντίκτυπο στη δύναμη επιρροής της Άγκυρας. Πιο συγκεκριμένα, η εμφάνιση προϊόντων αμυντικής βιομηχανίας στο προσκήνιο την καθιστά εργαλείο χάραξης εξωτερικής πολιτικής.<br /><br />Επιπλέον, η εστίαση της Άγκυρας σε έργα αμυντικής βιομηχανίας δεν υποκινείται μόνο από λόγους εθνικής ασφάλειας και εξωτερικής πολιτικής, αλλά στοχεύει στην τόνωση της οικονομίας της και την αύξηση των εξαγωγών.<br /><br /> Η Τουρκία έχει βάλει στόχο να γίνει ένας από τους μεγαλύτερους εξαγωγείς άμυνας στον κόσμο<br /><br />Αναπτύσσοντας αμυντικά συστήματα υψηλής τεχνολογίας, η Τουρκία μπορεί να ανταποκριθεί στην αυξανόμενη ζήτηση από διάφορες χώρες που αναζητούν αξιόπιστο και προηγμένο στρατιωτικό εξοπλισμό.<br /><br />Η τουρκική αμυντική βιομηχανία έχει πλούσια ιστορία που χρονολογείται από τη δεκαετία του 1980, όταν η χώρα άρχισε να αναπτύσσει εγχώριες αμυντικές ικανότητες. Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια η Άγκυρα έχει επιταχύνει πολύ τις προσπάθειές της ξεκινώντας φιλόδοξα έργα που στοχεύουν στην ενίσχυση της στρατιωτικής της αυτάρκειας.<br /><br />Τους τελευταίους μήνες, γίναμε μάρτυρες της Τουρκίας να λανσάρει πολλά προϊόντα αμυντικής βιομηχανίας, ξεκινώντας από τις δοκιμές διαδρόμου του εθνικού μαχητικού πέμπτης γενιάς «Kaan», περνώντας από τις δοκιμές των μη επανδρωμένων «Kizil Elma» και «Phoenix-3». μαχητικά, και άλλων δοκιμών πυραυλικών συστημάτων και άλλων χερσαίων και θαλάσσιων συστημάτων.<br /><br />Σε προηγούμενες αναφορές – γράφει το τούρκικο δημοσίευμα- εξετάσαμε πολλά από τα τεχνικά χαρακτηριστικά και τις στρατιωτικές τεχνολογίες των προαναφερθέντων πλατφορμών.<br /><br />Ωστόσο, όπως αναφέραμε στην αρχή της έκθεσης, αυτή τη φορά θα δούμε ένα διαφορετικό σημείο της διαδικασίας και θα αναζητήσουμε απάντηση στο ερώτημα πώς αυτές οι εξελίξεις μπορούν να συμβάλουν στην εξωτερική πολιτική της Άγκυρας.<br /><br /> Για να βρει απάντηση σε αυτό το ερώτημα, το «TRT Haber» μίλησε με τον ειδικό σε θέματα αμυντικής πολιτικής Άρντα Μεβλούτογλου.<br /><br />Ποια είναι η σχέση μεταξύ αμυντικών προϊόντων και εξωτερικής πολιτικής;<br /><br />Ο Μεβλούτογλου ξεκινά ορίζοντας ότι τα οπλικά συστήματα έχουν πολιτικές και στρατηγικές αξίες που αυξάνονται ανάλογα με τις αποστολές, την πολυπλοκότητα και το κόστος τους. Οι πλατφόρμες που περιέχουν προηγμένη και πολύπλοκη τεχνολογία και απαιτούν εκτεταμένη εκπαίδευση και επενδύσεις για εγκατάσταση, συντήρηση και χρήση μπορούν να επιτελούν πολύ διαφορετικές λειτουργίες στις διεθνείς σχέσεις.<br /><br />Αν και ακούμε συχνά για εναέριες πλατφόρμες τον τελευταίο καιρό, ο Μεβλούτογλου πιστεύει ότι το αεροπλανοφόρο TCG Anadolu είναι ένα καλό παράδειγμα.<br /><br />«Το TCG Anadolu είναι ένα είδος πλωτής στρατιωτικής βάσης και εκτός από τον πόλεμο και τις στρατιωτικές επιχειρήσεις, θα μπορεί επίσης να εκτελεί καθήκοντα όπως η παροχή βοήθειας σε καταστάσεις όπως φυσικές καταστροφές, η εκκένωση τραυματιών ή επιζώντων και η υπηρεσία πλωτού νοσοκομείου», λέει.<br /><br />Και προσθέτει, «Η χρήση του ως σκάφους διοίκησης/ελέγχου με τη συμμετοχή σε πολυεθνικές επιχειρήσεις που διεξάγονται υπό την ομπρέλα των Ηνωμένων Εθνών ή του ΝΑΤΟ σε στρατιωτική κλίμακα θα είναι χρήσιμη για την αύξηση της αποτελεσματικότητας και της προβολής της Τουρκίας στη διεθνή σκηνή στην αντιμετώπιση καταστροφών και σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης θα είναι χρήσιμο ως εργαλείο για τη δημόσια διπλωματία.<br /><br />Με το παράδειγμα της TCG Anadolu, ο Άρντα Μεβλούτογλου αντιμετωπίζει το ζήτημα της χρήσης της αμυντικής βιομηχανίας ως στοιχείο της εξωτερικής πολιτικής.<br /><br /> Σημειώνει ότι η «επιχειρησιακή ανεξαρτησία» των τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων έχει αυξηθεί με τη χρήση προηγμένων συστημάτων που αναπτύχθηκε από την εθνική αμυντική βιομηχανία και την επιτυχία της στον τομέα των επιχειρήσεων.<br /><br />Πρόσθεσε, «Η αύξηση της επιχειρησιακής ανεξαρτησίας είναι το πιο σημαντικό στοιχείο της στρατηγικής αυτονομίας της Τουρκίας ως περιφερειακής δύναμης. Έχουμε δει τη σημασία αυτού του ζητήματος πολλές φορές μέσω σιωπηρών και ρητών απαγορεύσεων και όρων χρήσης ή διάδοσης στις πωλήσεις όπλων. Η επιχειρησιακή ανεξαρτησία είναι απαραίτητη για την επιβίωση και την εφαρμογή μιας πολυεπίπεδης εξωτερικής πολιτικής».<br /><br />«Σε μια γεωγραφική περιοχή που περιβάλλεται από κρίσεις. Από αυτή την άποψη, η εθνική αμυντική βιομηχανία είναι ζωτικής σημασίας ως εργαλείο εξωτερικής πολιτικής».<br /><br />Μπορούν οι παραγωγικές πλατφόρμες να κερδίσουν νέους συμμάχους;<br /><br />Η επιθυμία της Τουρκίας να παράγει πολεμικά αεροσκάφη με εγχώριους και εθνικούς πόρους είναι πολύ πολύτιμη, σύμφωνα με τον Μεβλούτογλου, ο οποίος είπε:<br /><br />«Το μαχητικό Kaan βρίσκεται στην αρχή του δρόμου και υπάρχει πολύς δρόμος. Έχουμε δει παρόμοια διαδικασία στη διαδικασία Μη Επανδρωμένα Εναέρια Οχήματα, που έδωσαν ένα πολύ καλό τεστ σε τιμή και απόδοση, όχι μόνο ενίσχυσε τη θέση της Άγκυρας στο διπλωματικό τραπέζι, αλλά άνοιξε και νέες πόρτες σε διάφορες γεωγραφικές περιοχές.<br /><br />Ο Μεβλούτογλου συνεχίζει: «Το κόστος και οι κίνδυνοι για την ανάπτυξη της νέας γενιάς πολεμικών εναέριων πλατφορμών είναι πολύ υψηλοί. Για το λόγο αυτό, σχεδόν όλες οι χώρες που υλοποιούν έργα στον τομέα αυτό στρέφονται τώρα σε μοντέλα διεθνούς συνεργασίας σε διάφορα επίπεδα».<br /><br />Πρόσθεσε: «Μια ισχυρή, προβλέψιμη και σταθερή σχέση μεταξύ των χωρών είναι απαραίτητη για τη συνέχιση της συνεργασίας για μεγάλο χρονικό διάστημα. Επομένως, ο επιμερισμός του μεριδίου κόστους και εργασίας σε ένα έργο δεν είναι απλώς ένα βιομηχανικό ζήτημα, τα μακροπρόθεσμα σύνθετα έργα μπορούν μόνο να υλοποιείται μέσω στενής επικοινωνίας και συνεργασίας μεταξύ των χωρών. Το επίπεδο της στρατιωτικής και πολιτικής γραφειοκρατίας, της βιομηχανίας, του ακαδημαϊκού και ακόμη και των κοινωνικών κύκλων… Από εδώ φτάνουμε σε μια άλλη στρατηγική αξία στην εξωτερική πολιτική των μεγάλων έργων που εκτελεί, επίσης, η τουρκική αμυντική βιομηχανία».<br /><br />Ο Μεβλούτογλου κατέληξε: «Με την εγκαθίδρυση της στρατιωτικής-βιομηχανικής συνεργασίας, η σφαίρα επιρροής της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής μπορεί να επεκταθεί και να εμβαθύνει. επίσης συνολικά με διπλωματικές, οικονομικές, βιομηχανικές και πολιτιστικές διαστάσεις».<div><br /></div><div><a href="https://echedoros.blog/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Τουρκία αμυντική βιομηχανία & εξωτερική πολιτική… συνδυασμός.

Τα τελευταία χρόνια, η Άγκυρα έχει μετατοπίσει τη στρατηγική της εστίαση προς την ενίσχυση της αμυντικής βιομηχανίας της ως κύριο συστατικό ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο κρίσιμος οδικός χάρτης μετά τις εκλογές (21/5) - Οι τρεις διερευνητικές εντολές, οι νέες κάλπες και…προσοχή «ναρκοπέδιο».

<img height="174" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/62ac0ea7deda54b6d877b519097e6ea3_XL.jpg" width="280" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Την επόμενη μέρα κιόλας θα αρχίσουν πυρετώδεις διεργασίες για τις νέες εκλογές έστω και εάν καθαρά για θεσμικούς λόγους τα τρία πρώτα κόμματα θα λάβουν τη διερευνητική εντολή σχηματισμού κυβέρνησης.</span></h3>Είναι δεδομένο, πως οι κάλπες των βουλευτικών εκλογών της Κυριακής (21/5/2023) δεν θα δώσουν αυτοδύναμη κυβέρνηση στη χώρα.<br />Την επόμενη μέρα κιόλας θα αρχίσουν πυρετώδεις διεργασίες για τις νέες εκλογές έστω και εάν καθαρά για θεσμικούς λόγους τα τρία πρώτα κόμματα θα λάβουν τη διερευνητική εντολή σχηματισμού κυβέρνησης που θα τους δώσει η Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κατερίνα Σακελλαροπούλου.<br />Θεωρείται απίθανο να εξαντλήσουν και οι τρεις πολιτικοί αρχηγοί το τριήμερο περιθώριο που τους παρέχει το άρθρο 37 του Συντάγματος.<br />Έτσι στον ορίζοντα φαίνεται η προκήρυξη εκλογών στις 25 Ιουνίου και όχι στις 2 Ιουλίου, προκειμένου να συντομευθεί ο χρόνος της ακυβερνησίας και να μην παραταθεί περαιτέρω η ήδη μακρά προεκλογική περίοδος.<br />Εξάλλου δεν έχει διαπιστωθεί πρόθεση συνεργασίας μεταξύ των κομμάτων, αν και οι δεύτερες εκλογές εκτιμάται πως θα είναι επιζήμιες για την κοινοβουλευτική εκπροσώπηση του ΠΑΣΟΚ – ΚΙΝΑΛ.<br />Η Βουλή παραμένει κλειστή, νομοθετικές πρωτοβουλίες δεν αναλαμβάνονται ενώ η επίλυση των όποιων προβλημάτων παραπέμπεται σε χρόνο μετά τη διενέργεια των νέων εκλογών.<br /><br />Οι διερευνητικές εντολές<br /><br />Η Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κατερίνα Σακελλαροπούλου, θα λάβει πιθανότατα τη Δευτέρα (22/5) ή την Τρίτη (23/5) τα επίσημα αποτελέσματα των εκλογών και θα κινήσει τη διαδικασία των διερευνητικών εντολών οι οποίες είναι τρεις κι έχουν διάρκεια τριών ημερών η κάθε μία.<br />Αν πρώτο κόμμα είναι η ΝΔ με δεδομένο ότι η βασική της στρατηγική είναι η επίτευξη αυτοδυναμίας, εκτιμάται ότι δεν θα εξαντλήσει την τριήμερη προθεσμία ο κ. Μητσοτάκης.<br />Καθαρά θεσμικά είναι εξαιρετικά πιθανό να έχει τηλεφωνική επικοινωνία με πολιτικούς αρχηγούς, προκειμένου να συζητήσουν τις εξελίξεις και να επιβεβαιωθεί η αδυναμία σχηματισμού κυβέρνησης συνεργασίας.<br />Αν νικητής των βουλευτικών εκλογών της Κυριακής (21/5) είναι ο ΣΥΡΙΖΑ, θα εξαντλήσει πιθανότατα όλα τα περιθώρια συνεννόησης, κυρίως με το ΠΑΣΟΚ και το ΜέΡΑ25, εάν και εδώ φαίνεται αδυναμία σχηματισμού κυβέρνησης συνεργασίας.<br />Εξάλλου και ο Αλέξης Τσίπρας έχει παραδεχθεί, πώς θα αξιοποιήσει τη δυνατότητα που του δίνει το Σύνταγμα για να συζητήσει με όλους τους πολιτικούς αρχηγούς με τους οποίους θεωρεί πώς βρίσκεται πιο κοντά.<br />Ωστόσο και ο ίδιος εκτιμά ότι η χώρα θα οδηγηθεί σε δεύτερες εκλογές.<br />Όσον αφορά στον Νίκο Ανδρουλάκη, έχει δηλώσει πως θα συζητήσει με βάση συγκεκριμένες προτάσεις του ΠΑΣΟΚ που αν υιοθετηθούν στο πλαίσιο μιας προγραμματικής συμφωνίας ενδεχομένως να μπορούσε να υπάρξει μια συνεννόηση.<br />Πάντως ο όρος που έχει θέσει για αποκλεισμό Μητσοτάκη και Τσίπρα από την πρωθυπουργία θεωρείται απαγορευτικός για συνεννόηση.<br /><br />Το αδιέξοδο<br /><br />Εντός του συγκεκριμένου χρονικού πλαισίου, οι διερευνητικές εντολές, η ορκωμοσία των νέων βουλευτών, η σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών υπό την Πρόεδρο της Δημοκρατίας προκειμένου να καταβληθεί μια τελική προσπάθεια για σχηματισμό κυβέρνησης και η διάλυση της νέας Βουλής με σχηματισμό υπηρεσιακής κυβέρνησης η οποία θα οδηγήσει σε νέες κάλπες, μπορούν να γίνουν ταυτόχρονα.<br />Πρόκειται για μία διαδικασία, η οποία με την απαραίτητη επιτάχυνση από την Πρόεδρο της Δημοκρατίας, μπορεί να διαρκέσει 10 μέρες, πριν υπάρξει η επίκληση του άρθρου 37 του Συντάγματος για τις νέες εκλογές.<br />Έστω και έτσι είναι δυνατό να προκηρυχθούν νέες εκλογές στις 25 Ιουνίου και όχι στις 2 Ιουλίου.<br /><br />Τι προβλέπει το άρθρο 37 του Συντάγματος:<br /><br />1. O Πρόεδρος της Δημοκρατίας διορίζει τον Πρωθυπουργό και, με πρότασή του, διορίζει και παύει τα λοιπά μέλη της Kυβέρνησης και τους Yφυπουργούς.<br />2. Πρωθυπουργός διορίζεται ο αρχηγός του κόμματος το οποίο διαθέτει στη Bουλή την απόλυτη πλειοψηφία των εδρών.<br />Aν κανένα κόμμα δεν διαθέτει την απόλυτη πλειοψηφία, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας παρέχει στον αρχηγό του κόμματος που διαθέτει τη σχετική πλειοψηφία διερευνητική εντολή για να διακριβωθεί η δυνατότητα σχηματισμού Kυβέρνησης που να απολαμβάνει την εμπιστοσύνη της Bουλής.<br />3. Aν δεν διαπιστωθεί αυτή η δυνατότητα, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας παρέχει διερευνητική εντολή στον αρχηγό του δεύτερου σε κοινοβουλευτική δύναμη κόμματος και εάν δεν τελεσφορήσει και αυτή, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας δίνει διερευνητική εντολή στον αρχηγό του τρίτου σε κοινοβουλευτική δύναμη κόμματος. Kάθε διερευνητική εντολή ισχύει για τρεις ημέρες.<br />Aν οι διερευνητικές εντολές δεν τελεσφορήσουν, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας καλεί τους αρχηγούς των κομμάτων και, αν επιβεβαιωθεί η αδυναμία σχηματισμού Kυβέρνησης που να έχει την εμπιστοσύνη της Bουλής, επιδιώκει το σχηματισμό Kυβέρνησης από όλα τα κόμματα της Bουλής για τη διενέργεια εκλογών και σε περίπτωση αποτυχίας αναθέτει στον Πρόεδρο του Συμβουλίου της Eπικρατείας ή του Aρείου Πάγου ή του Eλεγκτικού Συνεδρίου το σχηματισμό Kυβέρνησης, όσο το δυνατόν ευρύτερης αποδοχής, για να διενεργήσει εκλογές, και διαλύει τη Bουλή.<br />4. Στις περιπτώσεις κατά τις οποίες ανατίθεται, σύμφωνα με τις προηγούμενες παραγράφους, εντολή σχηματισμού Kυβέρνησης ή διερευνητική εντολή σε αρχηγό κόμματος, αν το κόμμα δεν έχει αρχηγό ή εκπρόσωπο, ή αν ο αρχηγός ή ο εκπρόσωπός του δεν έχει εκλεγεί βουλευτής, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας δίνει την εντολή σ’ αυτόν που προτείνει η κοινοβουλευτική ομάδα του κόμματος.<br />H πρόταση για την ανάθεση εντολής γίνεται μέσα σε τρεις ημέρες από την ημέρα που ο Πρόεδρος της Bουλής ή ο αναπληρωτής του ανακοινώνει στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας τη δύναμη των κομμάτων στη Bουλή η ανακοίνωση αυτή γίνεται πριν από κάθε ανάθεση εντολής.<br /><br />Τα οικονομικά αγκάθια<br /><br />Εξάλλου τέσσερα χρονικά ορόσημα έως τα μέσα Ιουνίου και τον χρόνο των νέων εκλογών που θα κρίνουν τις εξελίξεις σε όλο το φάσμα της οικονομίας, από την ανάπτυξη και την επέκταση του «Market pass» στα ευάλωτα νοικοκυριά έως και την δημοσιονομική πολιτική σε μεσοπρόθεσμο ορίζοντα, έχει μπροστά της η νέα κυβέρνηση.<br />Πρόκειται για τον πήχη της ανάπτυξης, την πορεία εκτέλεσης του προϋπολογισμού και τις αναθεωρήσεις των μεγεθών μετά τα νέα δεδομένα για την πορεία του ΑΕΠ και του πληθωρισμού καθώς και το στίγμα προθέσεων σε ευρωπαϊκό επίπεδο για τα πρωτογενή πλεονάσματα και τους κανόνες του Συμφώνου Σταθερότητας που θα ενεργοποιηθούν από το 2024.<br /><br />Ειδικότερα το ημερολόγιο περιλαμβάνει τους ακόλουθους σταθμούς:<br /><br />24 Μαΐου: Ανακοινώνονται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή οι ειδικές ανά χώρα συστάσεις σχετικά με τη δημοσιονομική πολιτική για το 2024.Η βασική ντιρεκτίβα προβλέπει την διασφάλιση της καθοδικής πορείας του χρέους τα επόμενα χρόνια ή την παραμονή του σε συνετό επίπεδο ενώ το δημοσιονομικό έλλειμμα θα είναι χαμηλότερο από την τιμή αναφοράς του 3% του ΑΕΠ μεσοπρόθεσμα.<br />Η Ελλάδα λόγω του υψηλού χρέους δεν εντάσσεται στον γενικό χάρτη και υποχρεούται από φέτος στην παραγωγή πρωτογενών πλεονασμάτων.<br />Ένα πρώτο στίγμα έχει ήδη δοθεί από την Κομισιόν με τις εκθέσεις για βιωσιμότητα του χρέους με την τοποθέτηση του πήχη στο 2,3% του ΑΕΠ, αλλά το πού ακριβώς θα «καθίσει η μπίλια» για τον δημοσιονομικό λογαριασμό θα αποφασιστεί το φθινόπωρο όταν θα εξειδικευθούν οι στόχοι και το χρονοδιάγραμμα, ενώ θα υπάρξουν δεσμεύσεις και στο μέτωπο των μεταρρυθμίσεων που θα υλοποιηθούν την επόμενη τετραετία και συνδέονται ευθέως με το Ταμείο Ανάκαμψης.<br />Πάντως με βάση το Πρόγραμμα Σταθερότητας η Αθήνα εμφανίζεται να έχει προεξοφλήσει το μέγεθος της προσαρμογής θέτοντας τον πήχη για το πρωτογενές πλεόνασμα στο 1,1% του ΑΕΠ το 2023, ανεβάζοντάς τον ακόμα υψηλότερα στο 2,1% του ΑΕΠ το 2024, στο 2,3% του ΑΕΠ το 2025 και στο 2,5% του ΑΕΠ το 2026, με τη λιτότητα στο τελευταίο έτος να ξεπερνά σε ύψος τα 6 δισ. ευρώ.<br />Τα νέα πλεονάσματα αλλά και οι οροφές στις πρωτογενείς δαπάνες που μπαίνουν στο νέο Σύμφωνο Σταθερότητας καθιστούν δύσκολο στην πράξη το πρόγραμμα παροχών της επόμενης κυβέρνησης, καθώς μόνο αν γίνουν αλλαγές στο μείγμα των φόρων με ανατροπές μέτρων και αυξήσεις εσόδων θα υπάρξει η δυνατότητα για αντίστοιχες παροχές.<br /><br />7 Ιουνίου: Δίνεται ένα πρώτο στίγμα για το που θα κυμανθεί η ανάπτυξη το 2023 καθώς η ΕΛΣΤΑΤ θα ανακοινώσει τα στοιχεία για την πορεία της οικονομίας στο πρώτο τρίμηνο.<br />Όλα δείχνουν ότι η ταχύτητα θα είναι αισθητά υψηλότερη σε σχέση με την πρόβλεψη του προϋπολογισμού για 1,8% και την επικαιροποιημένη του Προγράμματος Σταθερότητας για 2,3% καθώς θα ξεπεράσει το 3%, διευκολύνοντας τους δημοσιονομικούς χειρισμούς για την αποκλιμάκωση του ελλείμματος και του χρέους.<br />Σύμφωνα με το Πρόγραμμα Σταθερότητας το χρέος της γενικής κυβέρνησης από 356,2 δισ. ευρώ ή 171,3% του ΑΕΠ το 2022 θα αυξηθεί στα 360 δισ. ευρώ στο τέλος του 2023 αλλά ως ποσοστό του ΑΕΠ θα υποχωρήσει στο 162,6%.<br />Μεσοπρόθεσμα, προβλέπεται περαιτέρω μείωση στο 150,8% του ΑΕΠ το 2024, στο 142,6% το 2025 και στο 135,2% το 2026.<br />Καθοδικά θα κινηθεί και ο πληθωρισμός, ο οποίος από το 4,5% φέτος θα επιβραδυνθεί στο 2,4% το 2024 και στο 2% το 2025 και το 2026.<br /><br />9 Ιουνίου: Θα υπάρξουν νεότερα στοιχεία από το μέτωπο του πληθωρισμού. Παρά τις υψηλές ταχύτητες των τιμών στα τρόφιμα εκτιμάται ότι θα υπάρξει αποκλιμάκωση του δείκτη στη περιοχή του 4% για το σύνολο του έτους από 5% που έχει εγγραφεί στο προϋπολογισμό για να υποχωρήσει στο 2,4% το 2024.<br />Επισημαίνεται ότι τον Απρίλιο ο πληθωρισμός υποχώρησε στο 3% από 4,6% τον Μάρτιο, 6,1% τον Φεβρουάριο και 7% τον Ιανουάριο και όλα δείχνουν ότι περνάει σε τροχιά σταθερής αποκλιμάκωσης μετά την εκρηκτική αύξηση το 2022. Βέβαια οι ανατιμήσεις στην ομάδα των τροφίμων εξακολουθούν να τρέχουν με υψηλούς ρυθμούς πάνω από 11,4% επιτείνοντας την «αιμορραγία» στους οικογενειακούς προϋπολογισμούς.<br /><br />10 Ιουνίου: Θα υπάρχει πλήρης εικόνα για τη πορεία του προϋπολογισμού και την δυναμική των εσόδων στο πρώτο εξάμηνο του 2023.<br />Ο Απρίλιος έκλεισε με υπέρεισπράξεις 1,63 δις. ευρώ για τα ταμεία ενώ τα μηνύματα που λαμβάνουν στο Γενικό Λογιστήριο είναι ότι θα υπάρξει νέα υπέρβαση τον Μάιο καθώς η κούρσα στα φοροέσοδα με πλοηγό την ακρίβεια συνεχίζεται και όλα δείχνουν ότι ο Μάιος θα κινηθεί πάνω από τον στόχο του προϋπολογισμού για άντληση 4,7 δισ. ευρώ.<br />Με βάση τον προγραμματισμό του υπουργείου Οικονομικών το πρώτο εξάμηνο του έτους οι εισπράξεις υπολογίζονται σε 25,06 δισ. ευρώ και σε 32,36 δισ. ευρώ στο δεύτερο εξάμηνο.<br />Η καλύτερη εκτέλεση του προϋπολογισμού σε συνδυασμό με την μεγαλύτερη ανάπτυξη επιτρέπει στη νέα κυβέρνηση να προχωρήσει στην επέκταση του «Market pass» έως τον Οκτώβριο ή ως τα τέλη του έτους σε περίπτωση που η κούρσα στις τιμές των τροφίμων συνεχιστεί<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Ο κρίσιμος οδικός χάρτης μετά τις εκλογές (21/5) - Οι τρεις διερευνητικές εντολές, οι νέες κάλπες και…προσοχή «ναρκοπέδιο».

Την επόμενη μέρα κιόλας θα αρχίσουν πυρετώδεις διεργασίες για τις νέες εκλογές έστω και εάν καθαρά για θεσμικούς λόγους τα τρία πρώτα κόμματ...

Διαβάστε την συνέχεια

Tο επίπονο οδοιπορικό της εκλογικής ψήφου: Ένα ταξίδι στην αρένα της κάλπης από την σύσταση του Ελληνικού κράτους…

<img height="142" src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2023/05/230520100551_%CE%8C%CF%84%CE%B1%CE%BD%CF%88%CE%AE%CF%86%CE%B9%CE%B6%CE%B1%CE%BD%CE%BC%CF%8C%CE%BD%CE%BF%CE%BD%CE%AC%CE%BD%CE%B4%CF%81%CE%B5%CF%82.jpg" width="280" /><br /><i>Όταν ψήφιζαν μόνον άνδρες. </i><br /><br /><div>«…Στη Μεσσηνία, που μέτραγε τότε όλες κι όλες 20.821 ψυχές, φάνηκε πως ψήφισαν 13.000…». Αν σκεφτεί κανείς πως τότε, εκτός από τους ανηλίκους, δεν ψήφιζαν και οι γυναίκες, εκείνη την εποχή, 25 Μαΐου του 1847, ο πληθυσμός της περιφέρειας θα έπρεπε να κατέγραφε ρεκόρ ισχυρού φύλου.<br /><br />«Στον δήμο Εύας, του ίδιου νομού, οι εγγεγραμμένοι ήσαν 2.068 και οι Κωλεττικοί έλαβαν 2.068». Η απόλυτη σύμπνοια των ψηφοφόρων! Ακόμα και ο υποψήφιος Κουμουνδούρος, που καταγόταν από εκεί και ψήφισε εκεί, προτίμησε -φαίνεται- τον Κωλέττη! «Στη Δωρίδα, πάλι, ψήφισαν 3.214. Αλλά οι ψήφοι των Κωλεττικών βγήκαν 3.380»! Κλασική περίπτωση εγκυμονούσας κάλπης, που λευτερώθηκε την ημέρα των εκλογών, αναφέρει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η Τόνια Μανιατέα. <br /><br />Επίσης τονίζει ότι στο έργο του «Ιστορικαί Αναμνήσεις», ο γραμματέας στην Εθνοσυνέλευση Ερμιόνης και Τροιζήνας και αργότερα γενικός γραμματέας του Βασιλικού Οίκου, Νικόλαος Δραγούμης, καταγράφει τις παραβιάσεις της εκλογικής διαδικασίας και τις περιπτώσεις νοθείας του εκλογικού αποτελέσματος ανά την Ελλάδα, στις πρώτες αναμετρήσεις, όταν ψήφιζαν μόνον άνδρες άνω των 25 ετών. Κάνει λόγο για κάλπες με «σφραγίδες συντετριμμένες», «ιδανικούς εκλογικούς καταλόγους», «αυθαίρετες επιτροπές», «αρπαγή καλπών» και άλλα πολλά, που μόνο αδιάβλητη διαδικασία δεν προδίδουν. Αναφέρει μάλιστα ως χαρακτηριστική νοθείας την περίπτωση της Τήνου. Υποψήφιος βουλευτής του νησιού ήταν ο μη κωλεττικός Νικόλαος Βιτάλης. Αμέσως μετά το κλείσιμο της κάλπης, εμφανίστηκε ένας άλλος Νικόλαος Βιτάλης, διεκδικώντας τη νίκη. Ασφαλώς, οι επιτροπές που γνώριζαν και τον πραγματικό υποψήφιο και τη διαδικασία της ψηφοφορίας δικαίωσαν τον σωστό Βιτάλη, αλλά όταν το θέμα έφτασε στη Βουλή, όπου έπρεπε να επικυρωθεί το αποτέλεσμα, ακυρώθηκε η πράξη που έδινε τη νίκη στον σωστό Βιτάλη και προκρίθηκε ο «μουσαντένιος»!</div><div><br /></div><div>  <img height="238" src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2023/05/230520100836_%CE%9A%CE%AC%CE%BB%CF%80%CE%B7%CE%BC%CE%B5%CF%83%CF%86%CE%B1%CE%B9%CF%81%CE%AF%CE%B4%CE%B9%CE%BF.jpg" width="280" /><i>Κάλπη με σφαιρίδιο.</i> Φωτογραφία μέσω ΑΠΕ-ΜΠΕ <br /><br /></div><div>Στα Απομνημονεύματά του ο στρατηγός Μακρυγιάννης κάνει λόγο για εκατοντάδες νεκρούς στο όνομα της χειραγωγούμενης -από τη γέννησή της- δημοκρατίας. Εκείνες τις πρώτες εκλογές, η κάλπη στήθηκε στον τότε μητροπολιτικό ναό της Αγίας Ειρήνης. Οι κωλεττικοί με μαγκούρες και κουμπούρια είχαν συγκεντρωθεί πέριξ της εκκλησίας και «τραμπούκιζαν» τους ψηφοφόρους που δεν θεωρούσαν δικούς τους. Όταν εμφανίστηκε ο Όθων με τους υπασπιστές του για να κατευνάσει τα πνεύματα, θαρρείς και ρίχτηκε λάδι στη φωτιά. Η συμπλοκή αγρίεψε και το αποτέλεσμα ήταν 800 και πλέον νεκροί!<br /><br />Παρά ταύτα, ο βασιλιάς ήταν πεπεισμένος ότι η εκλογή έπρεπε να στηριχθεί με κάθε κόστος και ευλόγησε το υπέρ του Κωλέττη αποτέλεσμα, την περίφημη «Βουλή των ασεβών». Αυτές, οι βασιλικές, ήταν οι «γερές πλάτες» που επαίρετο ότι είχε ο νικητής. Αυτός ήταν και ο «θρίαμβός» του Ηπειρώτη πολιτικού, που μέτρησε 100 βουλευτές από τους 120 του τότε κοινοβουλίου! Μόνος του τους επέλεξε. Τότε δεν εκλέγονταν. Τους διόριζε ο νικητής, ο πλειοψηφών υπουργός, σε ευθεία συμφωνία με το στέμμα, εννοείται… «Το έθνος εδικαίωσε την κυβέρνησίν μου!» θα αναφωνήσει «θριαμβευτής και τροπαιούχος» από το βήμα της νέας Βουλής και θα χειροκροτηθεί από την «εκατόμβη» των ανδρείκελων, που όπως δημοσίευσε η εφημερίδα «Αιών», στο φύλλο της 30ης Ιουλίου 1847, αντί ενός μηνιαίου αντιτίμου 250 δραχμών, προορίζονταν για θύματα της βουλευτικής ιδιότητος: «είπεν στους υπαλλήλους του: Απέλθετε εις τα οδούς και όσους αν εύρετε κατά τον υπουργικόν κατάλογον, χωλούς την καρδίαν, τυφλούς την κρίσιν και αναπήρους τα ήθη και το αίσθημα, εισάγετε εις Αθήνας, ίνα γεμισθή το Βουλευτήριον…». Η εφημερίδα «Αθηνά», πάντως, φρόντισε απερίφραστα να δημοσιεύσει νωρίτερα περί «σπουδής του ιδίου (Κωλέττη) για την συλλογή ανικάνων και απαιδεύτων ανθρώπων εις την Βουλήν, ως ευκόλως να πείθωνται εις ό,τι θέλει αυτός και η συντροφιά του».<br /><br />Η «κοινοβουλευτική δικτατορία» του Κωλέττη, όπως καταγράφηκε σκωπτικά στην ιστορία, υπήρξε η μακροβιότερη έως τότε πρωθυπουργική θητεία στη λειτουργία του πολιτικού συστήματος, παρέχοντας μεν σε αυτό σχετική σταθερότητα, πλην όμως και καταχρήσεις και διαφθορά στην άσκηση της εξουσίας.</div><div><br /></div><div><img height="324" src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2023/05/230520100948_%CE%97%CF%80%CF%81%CF%8E%CF%84%CE%B7%CF%83%CE%B5%CE%BB%CE%AF%CE%B4%CE%B1%CF%84%CE%BF%CF%85%CE%A3%CF%85%CE%BD%CF%84%CE%AC%CE%B3%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%BF%CF%82%CF%84%CE%BF%CF%851844-%CE%9C%CE%BF%CF%85%CF%83%CE%B5%CE%AF%CE%BF%CE%9C%CF%80%CE%B5%CE%BD%CE%AC%CE%BA%CE%B7-scaled.jpg" width="280" /></div><div><i>Η πρώτη σελίδα του Συντάγματος του 1844. </i><br /><br /></div><div>Ο Ν. Δραγούμης περιγράφει: «Εν τη παρά τον ναόν του Ολυμπίου Διός οικία αυτού, έβλεπες από βαθέως όρθρου σειράν εξηπλωμένων φουστανελλοφόρων, από των προθύρων, των βαθμίδων της κλίμακος και των προδρόμων μέχρι της θύρας του υπουργικού κοιτώνος». Περίμεναν, λοιπόν, τη σειρά για να πουλήσουν την ψήφο τους. Και εκείνος, ακούγοντας με υπομονή τα αιτήματα για θέση, σύνταξη, παράσημο ή κάτι τέτοιο, έδινε την ίδια απάντηση: «Έχεις δίκαιον, αγαπητέ. Εγώ γνωρίζω κάλλιστα και τας πατρικάς και τα προσωπικάς σου υπηρεσίας και τα δικαιώματα της οικογενείας σου. Έσο ήσυχος. Θα λάβω υπ΄ όψιν την αίτησίν σου και θα σ΄ ευχαριστήσω»…<br /><br />Στο έργο του «Καποδίστριας και Όθων» ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών, ιστορικός Δημ. Βερναρδάκης, θα σημειώσει χαρακτηριστικά για τον Κωλέττη «εάν αι πράξεις του πρωθυπουργού τούτου, όσαι εξιστορούνται, είναι αληθιναί, όπως δεν αμφιβάλλω, ο ανήρ εκείνος ήτο άξιος αγχόνης» και είναι αλήθεια ότι σε αυτόν τον άνθρωπο, που συνέδεσε το όνομά του με τη σύλληψη της Μεγάλης Ιδέας και τη μεταφορά της πρωτεύουσας του ελληνικού κράτους στην Αθήνα, οι ιστορικές μαρτυρίες θα τοποθετήσουν την έναρξη φαινομένων, που για καιρό μετά, θα αποτελέσουν ισχυρά «εθνοβόρα δηλητήρια»: ψευδοπατριωτισμός, διαφθορά, ρουσφέτι, κομματικό κράτος, εκλογές βίας και νοθείας.</div><div><br /></div><div><img height="441" src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2023/05/230520101123_%CE%99%CF%89.%CE%9A%CF%89%CE%BB%CE%AD%CF%84%CF%84%CE%B7%CF%82-scaled.jpg" width="280" /></div><div><i>Ο Ιωάννης Κωλέτης.</i><br /><br />«Αν το εκλογικό σύστημα της αναλογικής εκπροσώπησης μπορεί να εφαρμοστεί σε μία χώρα, αυτή είναι η Ελλάδα. Αλλά τους λείπουν οι δύο βασικότερες αρετές του πολίτη: η εντιμότητα και η μετριοπάθεια» κατέθετε ο Γάλλος ακαδημαϊκός Εντμόντ Αμπού, μετά το μακρύ οδοιπορικό του στην Ελλάδα της απελευθέρωσης και εξηγούσε: «Όλοι οι εκλογείς ανεξαιρέτως είναι αργυρώνητοι και αν ο βασιλιάς ήθελε να εκλέξουν μία βουλή κωφαλάλων, θα το επιτύγχανε αν έδινε τα ανάλογα χρήματα. Σημειώστε, λοιπόν, ότι τα πολιτικά πάθη δεν κάνουν πίσω μπροστά στη δολοφονία και καταλαβαίνετε τον λόγο που μία μέρα εκλογών μοιάζει άλλοτε με μέρα παζαριού και άλλοτε με μέρα μάχης…».<br /><br />Όχι ότι το ρουσφέτι είναι όρος άγνωστος στους Έλληνες. Στους αιώνες της τουρκοκρατίας, η εκδούλευση, η εξυπηρέτηση αντί εξυπηρετήσεως ήταν τακτική συνήθης και απολύτως αποδοτική στις συναλλαγές με τους Οθωμανούς. Άλλωστε, το «αντίδωρο» είναι όρος αθώος. Θεμιτός και χρηστός. Σε κάθε περίπτωση, από ηθικής απόψεως, μία εξυπηρέτηση γεννά υποχρέωση… Η δέσμευση, όμως, που γεννά το δώρο στην πολιτική είναι μακρά και επικίνδυνη όχι για έναν, αλλά για πολλούς και με διαχρονική ισχύ… «Τάξις, δικαιοσύνη και τακτική διοίκησις, όροι άγνωστοι εν Ελλάδι» αναφέρει ο Δραγούμης, επιχειρώντας να αποτυπώσει τις συνθήκες στην προερχόμενη από αιώνια υποδούλωση χώρα, όπου άφησε δυνατό αποτύπωμα η πρώτη «δημοκρατική» εκλογική διαδικασία. «Οι θεσμοί και οι διαδικασίες μπορεί να ήταν νέοι και σύγχρονοι, όμως οι πρακτικές και, κυρίως, η νοοτροπία πολιτών και πολιτικών εξακολουθούσαν σε μεγάλο βαθμό να μένουν δέσμιες των συνθηκών και των συνηθειών του παρελθόντος (τουρκοκρατίας)» παρατηρεί ο πανεπιστημιακός, νομικός και πολιτικός επιστήμων, Αντ. Μακρυδημήτρης στο έργο του «Οι πρωθυπουργοί της Ελλάδας». Σημειώνει δε πως το Σύνταγμα, η «ασπίς των ελευθεριών» που είχε κατακτηθεί με την επανάσταση της 3ης Σεπτεμβρίου του 1943 και κατέστη στην πράξη «το παίγνιον των υπουργών» με τις εκλογικές ασκήσεις «της λόγχης και της πιέσεως», οδήγησε σε μία λαϊκή βούληση, που δεν ήταν λαϊκή βούληση. Ως πρώτος, λοιπόν, υπουργός της κοινοβουλευτικής συνταγματικής μοναρχίας ο Κωλέττης, ό,τι έκανε, φαίνεται πως μοιραία δημιούργησε «σχολή». Στην Πολιτική του Ιστορία της Νεωτέρας Ελλάδος (1821-1921), ο ιστοριοδίφης Γ. Ασπρέας σημειώνει για εκείνη την πρώτη δοκιμασία του κοινοβουλευτισμού πως τα γεγονότα «υπήρξαν τα κατ’ εξοχήν κληροδοτήσαντα εις την χώραν την πολιτικήν κακοδαιμονίαν, υπό την ειδεχθή πτέραν της οποίας ηδικοπάθησεν ο Ελληνισμός»!</div><div><br /></div><div><img height="265" src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2023/05/230520101323_%CE%A3%CF%84%CE%B7%CE%BD%CE%91%CE%B3%CE%AF%CE%B1%CE%95%CE%B9%CF%81%CE%AE%CE%BD%CE%B7%CE%B7%CF%80%CF%81%CF%8E%CF%84%CE%B7%CE%BA%CE%AC%CE%BB%CF%80%CE%B7-%CE%A3%CF%87.%CE%9A%CE%B1%CF%85%CF%84%CE%B1%CF%84%CE%B6%CF%8C%CE%B3%CE%BB%CE%BF%CF%85-scaled.jpg" width="280" /><i>Στην Αγία Ειρήνη στήθηκε η πρώτη κάλπη. Σχέδιο Λ. Καυτατζόγλου. </i></div><div><i><br /></i>Προσαρμοσμένα στα ζητούμενα των εποχών, που έρχονται, τα εκλογικά πράγματα της χώρας υπηρετούν κάτι, αλλά όχι απαραιτήτως τη λαϊκή βούληση. Η διαδικασία «καθαρίζει» από τη νοθεία, αλλά το αντίδωρο είναι πάντα εδώ για να καθοδηγεί το αποτέλεσμα. Όσο ο Όθων και οι Δυνάμεις κινούν τα νήματα, τόσο η «δημοκρατία» στην Ελλάδα θα απηχεί συγκεκριμένη βούληση. Ως γνωστόν, κατά τη συνταγματική μοναρχία, σύμφωνα με το άρθρο 24 του Συντάγματος του 1844, ο βασιλιάς είναι αυτός που διορίζει και παύει υπουργούς (όπως μάλιστα χαρακτηριστικά σημειώνει ο Δ. Πετράκος στην «Κοινοβουλευτική Ιστορία της Ελλάδος», το συγκεκριμένο άρθρο στο κείμενο του Συντάγματος, το οποίο έφερε πάντα μαζί του ο Όθων, από τις πολλές φορές, που είχε καρφώσει επάνω του το δάχτυλό του, είχε φθαρεί!), ενώ οι όροι «κυβέρνηση» και «πρωθυπουργός» δεν έχουν ακόμη καθιερωθεί. Το σύνολο των υπουργών αναφέρεται συνεκδοχικά ως «Υπουργείον».<br /><br />Στη μελέτη του με τίτλο «The Greek Struggle for Independence, 1821-1833» (Ο αγώνας των Ελλήνων για την ανεξαρτησία, 1821-1833), ο πανεπιστημιακός Duglas Dakin (Ντάγκλας Ντέικιν) αναφέρει ότι ο Έλληνας βασιλιάς προτιμούσε να διαλέγει τους υπουργούς του ανάμεσα στους παλιούς στρατιωτικούς, που ήταν πειθαρχημένοι στο να υπηρετούν μία ιδέα, εν προκειμένω τον βασιλιά, και δεν ανησυχούσαν και πολύ για τις διοικητικές και συνταγματικές λεπτομέρειες…<br /><br />Στις 14ης -17ης Μαΐου 1865, θα εγγραφεί για πρώτη φορά στην ιστορία της εκλογικής διαδικασίας στην Ελλάδα, ψηφοφορία δια μολύβδινων σφαιριδίων, όπως προβλέπει το άρθρο 66 του νέου Συντάγματος, για τον περιορισμό των περιπτώσεων νόθευσης του εκλογικού αποτελέσματος.<br /><br />Οι εκλογείς πρέπει, ρίχνοντας ένα σφαιρίδιο στον έναν από τους δύο μυστικούς διαύλους του ΝΑΙ και του ΟΧΙ της ειδικής κάλπης (οι δίαυλοι είναι ντυμένοι με τσόχα, ώστε ο ήχος να μην προδίδει τις προτιμήσεις των ψηφοφόρων), να εγκρίνουν ή να «μαυρίσουν» αντίστοιχα τον υποψήφιο βουλευτή. Τέτοιες κάλπες θα στήνονται μία για κάθε υποψήφιο. Έως το 1924, που θα καταργηθεί το σφαιρίδιο, τα εκλογικά τμήματα θα πλημμυρίζουν με κάλπες… Αν, δε, συγκεντρώσει κανείς τις ψήφους-σφαιρίδια ανοίγει πόλεμο με την αβάντα της υπεροπλίας! Τριάντα εκατομμύρια σφαιρίδια ήταν η τελευταία παραγγελία στα τρία εργοστάσια της χώρας που τα παρήγαγε, αλλά η εκτίναξη της τιμής του μολύβδου στα ύψη, έκανε τους εργοστασιάρχες να το ξανασκεφτούν να ανταποκριθούν την παραγγελία. Το υπουργείο, ωστόσο, πίεσε. Η παραγγελία εκτελέσθηκε, τα σφαιρίδια παραδόθηκαν, αλλά δεν πληρώθηκαν ποτέ. Οι τελευταίες εκλογές με αυτή τη μέθοδο θα γίνουν τον Νοέμβριο του 1920.</div><div><br /></div><div><img height="377" src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2023/05/230520101601_%CE%A4%CE%BF%CE%A3%CF%8D%CE%BD%CF%84%CE%B1%CE%B3%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%BF%CF%851844-%CE%92%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%AE%CF%84%CF%89%CE%BD%CE%95%CE%BB%CE%BB%CE%AE%CE%BD%CF%89%CE%BD.jpg" width="280" /></div><div><i>Το Σύνταγμα του 1844. Bουλή των Ελλήνων</i></div><div><i><br /></i>Η Αρχή της Δεδηλωμένης, που εγκαινιάζεται στις εκλογές του Αυγούστου του 1875 νοηματοδοτεί τον δημοκρατικό χαρακτήρα της εκλογικής διαδικασίας. Στο εξής η Βουλή θα απηχεί τη βούληση της λαϊκής πλειοψηφίας. Ως εκ τούτου, η Πολιτεία οφείλει να διαφυλάττει το ανόθευτον της εκλογικής διαδικασίας. Σε λίγο (1877), ο Κουμουνδούρος, ως επικεφαλής του υπουργείου Εσωτερικών, με τον νόμο XMZ’ που προωθεί προς ψήφιση επιδιώκει τη διασφάλιση της λαϊκής ετυμηγορίας. Η διαδικασία των εκλογών θα διαρκεί μία ημέρα (Κυριακή) και όχι τέσσερις, όπως πριν, και θα διενεργείται πλέον παρουσία δικαστικών αντιπροσώπων.<br /><br />Η Δεδηλωμένη και ο νόμος του Κουμουνδούρου θα δώσουν στη λαϊκή βούληση τον σεβασμό, τη δύναμη και το κύρος που της αξίζουν. Η διαρκώς βελτιούμενη εκλογική διαδικασία, η εξοικείωση των ψηφοφόρων με την ελευθερία τους, η αργή αλλά σταδιακή σταθεροποίηση του πολιτικού σκηνικού θα εξαλείψουν τα φαινόμενα νοθείας στην κάλπη και θα εμπεδώσουν τον εκλογικό πολιτισμό. Ο πολιτικός βίος της χώρας θα εξελίσσεται στο εξής αντιπροσωπευτικά της λαϊκής επιλογής. Τα όποια παρατράγουδα καταγράψει η σύγχρονη ιστορία στη διάρκεια διαδικασιών ψηφοφορίας, δεν θα αποτελούν παρά παραφωνίες στο ρονταρισμένο πια σύστημα και πάντως δεν θα επηρεάζουν το εκλογικό αποτέλεσμα.</div><div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Tο επίπονο οδοιπορικό της εκλογικής ψήφου: Ένα ταξίδι στην αρένα της κάλπης από την σύσταση του Ελληνικού κράτους…

Όταν ψήφιζαν μόνον άνδρες.  «…Στη Μεσσηνία, που μέτραγε τότε όλες κι όλες 20.821 ψυχές, φάνηκε πως ψήφισαν 13.000…». Αν σκεφτεί κανείς πως τ...

Διαβάστε την συνέχεια

Που είναι οι πατριώτες Έλληνες επιχειρηματίες; Ο Ν.Παναγιωτόπουλος αναζητά ένα δις ευρώ για την τέταρτη Φρεγάτα Belh@rra.

<img height="144" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2023-05/%CF%86%CF%81%CE%B5%CE%B3%CE%B1%CF%84%CE%B5%CF%82.jpg?itok=1W5cxo9u" width="280" /><br /><br /><div><b>Γιώργος Μοτσάκος</b><br />Να δημιουργηθεί άμεσα ταμείο εθνικής άμυνας για την συγκέντρωση χρημάτων αγοράς και από τους απόδημους Έλληνες για την αγορά μιας ακόμη Γαλλικής Φρεγάτας που θα αλλάξει τα πάντα στο Αιγαίο<br />Χθες σε συνέντευξη του Υπουργού Άμυνας στον Ρ/Σ «ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ 90,1» και τον δημοσιογράφο Λάμπρο Καλαρρύτη, αποκαλύφθηκε ότι αναζητούμε ένα δις ευρώ για την απόκτηση μίας ακόμη γαλλικής Φρεγάτας. <br /><br />ΛΑΜΠΡΟΣ ΚΑΛΑΡΡΥΤΗΣ: Με την προαίρεση για την τέταρτη Belharra έχει τελειώσει ή το παρατείνουμε; Τι γίνεται εκεί;<br /><br />ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ: Δύσκολο να βρεθεί άλλο ένα δισεκατομμύριο για μια τέταρτη Belh@rra όταν ας πούμε επίκειται η απόφαση για τρεις κορβέτες, οι οποίες θα στοιχίσουν περίπου 1,6-1,7 δισεκατομμύριο περίπου.<br /><br />Σε κάθε περίπτωση η οψιόν αυτή είναι στο τραπέζι ακόμα. Εμείς έχουμε το δεδομένο των τριών. Και μάλιστα οι δύο από τις τρεις, σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα αναμένεται να παραδοθούν αρχές προς τα μέσα και τέλος του 2025.<br /><br />Άρα σύντομα! Η ναυπήγηση αυτών των πλοίων είναι σε πολύ καλό επίπεδο σύμφωνα με τα χρονοδιαγράμματα, λίγο μπροστά από τα χρονοδιαγράμματα στη Γαλλία και έπεται συνέχεια.<br /><br />Πάντως επειδή η τέταρτη Belh@rra είναι άλλο ένα δισ. στον αμυντικό προϋπολογισμό, όπως καταλαβαίνετε, αυτό πρέπει να εξευρεθεί όταν έχουμε πάρει την απόφαση να επενδύσουμε και στις κορβέτες που είναι τρία καράβια κι επομένως καλύπτεται αυτό που πάντα έλεγε και χρειάζεται το Ναυτικό, δηλαδή τα περισσότερα πλοία, ή περισσότερες πλώρες με καινούργια καράβια.<br /><br />Και θυμίζω ότι στο ίδιο διάστημα δρομολογείται και ο εκσυγχρονισμός μέσης ζωής των τεσσάρων φρεγατών MEKO.<br /><br />Ήδη έχει ξεκινήσει ο τεχνικός διάλογος με την αρχική κατασκευάστρια εταιρεία, δηλαδή τους Γερμανούς που τις κατασκεύασαν κι αυτό θα πάρει χρόνο μέχρι να οριστικοποιηθεί. Δηλαδή τι ακριβώς θα αφορά ή θα αναβαθμίσουν ως προς τα συστήματά τους τα καράβια αυτά. Εκσυγχρονισμός μέσης ζωής για ένα καράβι που πλησιάζει τα 35 χρόνια ηλικία ακούγεται λίγο παράδοξο και οξύμωρο”, ανέφερε ο ίδιος μεταξύ άλλων.<br />Σύσταση ταμείου εθνικής άμυνας με συμμετοχή όλων των απανταχού Ελλήνων<br /><br />Δεν είναι ντροπή, αλλά ορθότατη πράξη, η σύσταση ειδικού ταμείου εθνικής άμυνας και μέσω και της ελληνικής εκκλησίας να συγκεντρωθούν χρήματα από τους απόδημους Έλληνες σε Ευρώπη, Αμερική και Αυστραλία, για να αποκτήσουμε ένα ακόμη ναυτικό οπλικό σύστημα, που θα αλλάξει δραματικά την κατάσταση στο Αιγαίο, δεδομένου της παρουσίας πλέον της ομάδας μάχης του τουρκικού ελικοπτεροφόρου Anadolou στο Αιγαίο.<br />Τι θα σήμαινε όμως για το ελληνικό πολεμικό ναυτικό η απόκτηση μιας 4ης Φρεγάτας FDI<br /><br />Καταρχήν θα είχαμε Τέσσερις υπερσύγχρονες Φρεγάτες οι οποίες “ακροβολισμένες” από την Θάσο έως το Καστελόριζο, θα μπορούσαν να μετατρέψουν το Αιγαίο σε περιοχή A2AD, δηλαδή περιοχή άρνησης εισόδου σε κάθε τουρκικό πολεμικό πλοίο και υποβρύχιο, όποιο και να είναι αυτό.<br /><br />Μια τέτοια όμως κίνηση από τα πιο σύγχρονα πολεμικά πλοία του πολεμικά μας Ναυτικού, θα απαιτούσε να “κλειδώσει” και ο εναέριος χώρος του Αιγαίου από ελληνικά Rafale και F-16V, προκαλώντας πραγματικά τρόμο στην Τουρκία.<br /><br />Σε λιγότερο από πέντε χρόνια, η Ελλάδα θα ανατρέψει τη ναυτική ισορροπία δυνάμεων με την Τουρκία, προικισμένη με έναν υπερσύγχρονο στόλο ( που είχε να δει από την εποχή των Βαλκανικών πολέμων και αυτό σίγουρα δεν είναι τυχαίο). <br /><br />Η χώρα μας θα είχε έτσι ταχύτατα έναν εκσυγχρονισμένο στόλο τουλάχιστον Οχτώ σύγχρονων μονάδων επιφανείας σε αντιδιαστολή με την σημερινή κατάσταση, δίνοντας μια τεράστια πνοή στο Πολεμικό Ναυτικό μας σε Αιγαίο και Α.Μεσόγειο.<br /><br />ΟΙ νέες Belhara θα προσφέρουν εξαιρετικές επιδόσεις, στην αποτροπή και την υποβρύχια παρέμβαση, σε ένα σύνθετο πεδίο επιχειρήσεων όπως το Αιγαίο Πέλαγος, ιδιαίτερα σε συνδυασμό με την ικανότητα προβολής που παρέχεται από το ελικόπτερο S70B ή MH60 / R που μεταφέρει.<br /><br />Η Belhara, έχει επίσης μια νέα ικανότητα εναντίον ασύμμετρων απειλών, χάρη σε μια καινοτόμο ιδέα, οργανωμένη γύρω από μια νέα επιχειρησιακή λογική επικεντρωμένη σε αυτές τις απειλές.<br /><br />Η φρεγάτα διαθέτει ειδικό χώρο, προσφέροντας μόνιμη οπτοηλεκτρονική όψη 360 μοιρών, ημέρα και νύχτα, επιτρέποντάς της να αντιμετωπίσει κοντινές απειλές, χάρη στην ταχεία και ασφαλή χρήση θανατηφόρων και μη θανατηφόρων συσκευών.<br /><br />Οι φυσικές και ψηφιακές υποδομές της Belhara, εγγυώνται ένα εξελικτικό δυναμικό που θα διασφαλίσει ότι το Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό, θα είναι σε θέση να αντιμετωπίσει αναδυόμενες και μελλοντικές απειλές κατά τη διάρκεια ζωής του πλοίου, (UAVs, Cyber, αντιπλοϊκοί βαλλιστικοί πύραυλοι, υπερηχητικοί πύραυλοι, απειλές επιφανείας αλλά και κάτω από τη θάλασσα κ.λπ.).<br /><br />Ήδη με τα Rafale και τα Mirage που δεν αφήνουν περιθώρια στους αιθέρες, οι Τούρκοι βρίσκονται σε δύσκολη θέση, ενώ τρέμουν τις νέες φρεγάτες που θα πλεύσουν στο Αιγαίο.<br /><br />Περιττό να επαναλάβουμε ότι με συνολική δύναμη 10-12 ετοιμοπόλεμων Πολεμικών μας πλοίων, το τουρκικό ναυτικό δεν θα μπορεί να κινείται απερίσπαστο σε Αιγαίο και Α.Μεσόγειο, αφού οι τουρκικές μονάδες επιφανείας θα είναι “κλειδωμένες” από τα τρομερά ραντάρ των γαλλικών φρεγατών FDI-HN, με πυραύλους EXOSET MM40 BLOCK-3 με εμβέλεια άνω των 200 χλμ.<br /><br /><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Που είναι οι πατριώτες Έλληνες επιχειρηματίες; Ο Ν.Παναγιωτόπουλος αναζητά ένα δις ευρώ για την τέταρτη Φρεγάτα Belh@rra.

Γιώργος Μοτσάκος Να δημιουργηθεί άμεσα ταμείο εθνικής άμυνας για την συγκέντρωση χρημάτων αγοράς και από τους απόδημους Έλληνες για την αγορ...

Διαβάστε την συνέχεια

Όταν “ψήφιζαν και τα δέντρα”. Οι εκλογές άλλοτε και τώρα.

<img height="136" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2023/05/Ekloges-1961.jpg" width="280" /><br /><br /><b>Μιχαλόπουλος Δημήτρης</b><br />Θυμάστε πώς γίνονταν παλιά οι εκλογές; Άλλα εκλογικά κέντρα για τους άντρες και άλλα για τις γυναίκες… Ραδιοφωνική ανακοίνωση των αποτελεσμάτων από τα κέντρα της επικράτειας ξεχωριστά, ένα προς ένα… Και γύρω από το τρανζίστορ ομάδες μεσήλικων και ηλικιωμένων (τα παιδιά είχαν ήδη πάει με το ζόρι στο κρεββάτι) να γράφουν μανιωδώς πάνω σε κομμάτια χαρτί τα νούμερα που “έλεγε το ραδιόφωνο”. Μετά αριθμητικές πράξεις κατά συρροήν… και τελικώς κραυγές θριαμβευτικές ή πένθιμες, ανάλογα με τα φρονήματα του καθενός, σχετικώς με τον “νικητή”.<br /><br />Από αυτές τις λίγο-πολύ γραφικές εκλογικές αναμετρήσεις, αλήστου μνήμης παραμένει εκείνη του Οκτωβρίου του 1961. Όλοι μας τις θυμόμαστε: Άλλοι από εμάς τις ζήσανε και άλλοι τις ακούσανε ή τις διαβάσανε. Πρόκειται για τις αξέχαστες εκλογές της “<a href="https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%95%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AD%CF%82_%CE%B2%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%B5%CF%85%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AD%CF%82_%CE%B5%CE%BA%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%AD%CF%82_1961">βίας και νοθείας</a>”, με τις παρεμβάσεις του Στρατού και της Χωροφυλακής (η Αστυνομία Πόλεων συνήθως ήταν πιο μαζεμένη), τους “κάλπικους” εκλογικούς καταλόγους, τα “νοθευμένα” αποτελέσματα… τις εκλογές στις οποίες ψήφισαν “ακόμα και τα δέντρα” – με αποτέλεσμα την παράταση της παραμονής στην εξουσία του κόμματος επικεφαλής του οποίου ήταν ο Κωνσταντίνος Καραμανλής.<br /><br />Καθόλου περιέργως (εφόσον ληφθεί υπόψη η ιδιοσυγκρασία των Νεοελλήνων) οι εν λόγω εκλογές συνεχίζουν να “αναταράσσουν” την εθνική μας μνήμη – έστω και σε επίπεδο επιστημονικό πια. Εξυπακούεται βέβαια ότι οι σχετικές συζητήσεις εκτυλίσσονται κατά τον παραδοσιακό στο Έθνος μας τρόπο: Αυθωρεί και παραχρήμα οι συζητητές χωρίζονται σε δύο παρατάξεις, εκείνες της Αριστεράς και της Δεξιάς. Και στη συνέχεια, η μία κατηγορηματικώς απορρίπτει τις απόψεις της άλλης, μέχρις ότου η κατάσταση εκτραχύνεται, επίκειται η αμοιβαία διατύπωση ύβρεων, αχνοφαίνεται η προοπτική προσφυγής στη Δικαιοσύνη… και ο διάλογος, κάπου εκεί, τερματίζεται.<br /><br />Ούτως εχόντων των πραγμάτων λοιπόν και δεδομένου ότι εκείνες οι εκλογές υπήρξαν κομβικές ως προς τις μεταπολεμικές εξελίξεις στη χώρα μας, ας επιχειρηθεί μια άλλη προσέγγιση του όλου ζητήματος. Και η προσέγγιση αυτή είναι αυτή που απορρέει από τη Φιλοσοφία των Αρχαίων μας – και ιδίως εκείνη του Πλάτωνος: Το όποιο συμβάν αυτό καθ’ εαυτό δεν έχει μεγάλη σημασία. Σημασία έχει το ποιος ευθύνεται για αυτό και ο σκοπός τον οποίο το συγκεκριμένο γεγονός εξυπηρετεί. Συνακολούθως: Ναι, στις βουλευτικές εκλογές του 1961 εκδηλώθηκε “βία και νοθεία”.<br /><br />Σε ποιο βαθμό; Ασαφές… Σαφές, βεβαίως είναι ότι μέσω “του βιασμού και της νόθευσης της λαϊκής ετυμηγορίας” ο Κωνσταντίνος Καραμανλής ξαναέγινε πρωθυπουργός. Ευθύνεται λοιπόν αυτός για τα “παρατράγουδα” των τότε εκλογών; Στον βαθμό που σήμερα μπορεί να ξέρει κανείς, η εν προκειμένω απάντηση δεν μπορεί παρά να είναι αρνητική: Όχι! Οι εκλογές είχανε γίνει από κυβέρνηση “επανδρωμένη” από ανθρώπους των Ανακτόρων. Και φυσικά, κινητήριος νους ήταν το βασιλικό ζεύγος και ιδίως η Φρειδερίκη. Γιατί όμως;<div><br />Η Φρειδερίκη και ο Φράνκο<br /><br />Στο σημείο αυτό, το ζήτημα περιβάλλεται χροιά σαφώς φιλοσοφική. Η τότε Βασίλισσα, υπέρμετρα ευφυής, είχε αναπτύξει σχέσεις οικειότητας με τον Αρχηγό του Ισπανικού Κράτους, Φρανθίσκο Φράνκο. Και, όπως φαίνεται, αυτός την είχε κάνει κοινωνό του πολιτικού προβληματισμού του. Ο Φράνκο θαύμαζε και σταθερώς ήταν σε επαφή και συνεννόηση με τον Πορτογάλο ομόλογό του, Αντόνιο ντε Ολιβέιρα Σαλαζάρ. Αυτός ο τελευταίος, πανεπιστημιακός καθηγητής όχι τυχαίος, είχε μια θεωρία την οποία και εφάρμοσε: Η άνοδος του βιοτικού επιπέδου της “λαϊκής μάζας” επιφέρει στροφή της κοινωνίας προς την Αριστερά και -το κυριότερο!- διαφθορά.<br /><br />Έτσι, σκοπίμως κρατούσε τη χώρα του σε κατάσταση “υπανάπτυξης” και συνακολούθως ευνοούσε τη “συντήρηση και αναζωογόνηση της Παράδοσης”. Ο Φράνκο, πάλι, ακολουθούσε μόνο μερικώς τις προτροπές του Πορτογάλου δικτάτορα. Δημιούργησε, συγκεκριμένα, τις προϋποθέσεις της βιομηχανικής ανάπτυξης της Ισπανίας, σταθερώς ευνοώντας όμως τα μεσαία κοινωνικά στρώματα, την οικονομική και ηθική ισχύ των οποίων θεωρούσε ως εγγύηση της εθνικής συνοχής.<br /><br />Έχουν αυτά σχέση με την Ελλάδα; Βεβαίως! Από το πρώτο μισό της δεκαετίας του 1940 το εγχώριό μας Κομμουνιστικό Κόμμα είχε αναδειχθεί ως το αναλογικώς μεγαλύτερο στην Ευρώπη. Και φυσικά αυτό δημιουργούσε βαρύ πρόβλημα στον όλο Δυτικό Συνασπισμό. Πώς, λοιπόν, ήταν δυνατόν να καμφθεί η ισχύς γενικώς της Αριστεράς στη χώρα μας;<br /><br />Ο Καραμανλής, με την καραμανλίδικη λογική του, πίστευε πως η απαλλαγή των Ελλήνων από τη φτώχεια, που παραδοσιακώς τους μάστιζε, σε συνδυασμό με τη “φιλελευθεροποίηση” του δημόσιου βίου μας θα επέφεραν τη δραστική μείωση του αριθμού των “κομμουνιστών και των συνοδοιπόρων τους”. Εξ ου και το σύνθημα που επιδέξια διακωμώδησε ο Βασίλης Βασιλικός στο “Ζ”: “Η ΕΡΕ κάνει έργα!” Το Στέμμα όμως είχε άλλη άποψη: Άνοδος του βιοτικού επιπέδου και “άνεμος ελευθερίας” δεν θα μείωναν μα αντιθέτως θα προκαλούσαν αύξηση των οπαδών της Αριστεράς. Και -δυστυχώς!- η “βάσανος της πείρας” απέδειξε την ορθότητα της άποψης των Ανακτόρων, την οποία, ως φαίνεται, εμμόνως συμμερίζονταν οι Παναγής Παπαληγούρας και Γεώργιος Ράλλης.</div><div><br />Αφορισμοί με νόημα<br /><br />Τα σχετικά γεγονότα βέβαια έχουνε, τώρα πια, σημασία κυρίως ιστορική. Ο γενικότερος προβληματισμός πάντως διατηρεί αμείωτη τη σπουδαιότητά του. Πρώτος ο Αριστοτέλης είχε ασχοληθεί με το ζήτημα των επιπτώσεων που συνεπάγεται η πολύ ευμενής μεταχείριση των “μη προνομιούχων”. Στη συνέχεια, τη σκυτάλη παρέλαβαν άλλοι, μεταξύ των οποίων διέλαμψε ο ημέτερος Εμμανουήλ Ροΐδης. Η επίλυση του σχετικού προβλήματος κείται, βέβαια, πολύ πέρα από τα όρια του εν όψει άρθρου. Αυτό που όμως παρουσιάζει ενδιαφέρον ιδιαίτερο είναι το ότι το ζήτημα αυτό αναταράσσει κυρίως τη δική μας Πατρίδα.<br /><br />Ο αφορισμός: «οι Έλληνες είναι τρελλοί» συνιστά κοινό τόπο της σκέψης πολλών προσωπικοτήτων του τόπου μας, με πρώτο τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη και τελευταίο (;) τον Κ. Καραμανλή. Έχοντας κατά νουν αυτό λοιπόν, ακουσίως αναθυμάται κανείς τη ρήση που και σήμερα ακούγεται σε χώρες της Εγγύς Ανατολής: «Ο Θεός έρριξε στους ανθρώπους δέκα μέτρα τρέλλας, αλλά τα εννιά από αυτά [πρόλαβαν και] τα πήραν οι Έλληνες».<br /><br />Και εν κατακλείδι: Το να βγει η χώρα μας από τη δραματική κατάσταση όπου σήμερα βρίσκεται είναι “μέγα ζητούμενο”. Ακόμη μεγαλύτερο όμως, το “ύψιστο” θα μπορούσε κανείς να πει, είναι το πώς θα αντιμετωπίσουμε εμείς, οι Έλληνες, το τυχόν νέο “χαμόγελο του Πεπρωμένου μας”. Κατά κανόνα, εκεί ακριβώς είναι που τα “κάνουμε θάλασσα”. Και προκειμένου να γίνει αντιληπτό το πόσο βαθύ είναι το πέλαγος στο οποίο βυθιζόμαστε, όποτε στέρξει η Τύχη να μας χαμογελάσει, καλό είναι να αναλογιστούμε τα όσα γίνονται στη γειτονική μας Τουρκία.<br /><br />Η Τουρκία για τον Κεμάλ<br /><br />Οι Τούρκοι, κάνοντας σύγκριση της χώρας τους με τη δική μας, αφεύκτως καταλήγουν στο εξής συμπέρασμα: «Οι Έλληνες είναι λαός πανέξυπνος που όμως διοικείται από λίγους ανόητους. Ενώ εμείς [οι Τούρκοι] είμαστε μετρίως ή και καθόλου ευφυείς, αλλά μας διοικεί μια μικρή ομάδα ατόμων ταλαντούχων». Δυστυχώς, αυτό ευχερώς επαληθεύεται. Και για να πειστούν οι εν προκειμένω δύσπιστοι, ας αναφερθεί εδώ η περίπτωση του Κεμάλ Ατατούρκ.<br /><br />Ο Κεμάλ δεν καταγόταν από την Τουρκία αυτή καθ’εαυτή. Επιπλέον, αντιπαθούσε γενικώς τον “ανατολίτικο” τρόπο ζωής και το Ισλάμ ιδιαιτέρως. Παραμένει γνωστή η φάση κατά την οποία εκσφενδόνισε από το βήμα της Εθνοσυνέλευσης στα τελευταία έδρανα το Κοράνι, κραυγάζοντας ότι δεν θέλει καμιά σχέση με αυτό το…… (!) ενός “Άραβα σεΐχη”. Ακόμη και κατά τις παραμονές του θανάτου του, το έσκαγε από τους σωματοφύλακές του και πήγαινε να “γλεντήσει” σε ελληνικές ταβέρνες της Κωνσταντινούπολης.<br /><br />Επίσης, απαγόρευσε “δια ροπάλου” την ιερή για τους Μουσουλμάνους αραβική γραφή και έστηνε φρουρούς έξω από τα τζαμιά των μεγάλων πόλεων, οι οποίοι κατέγραφαν την ταυτότητα αυτών που σύχναζαν εκεί για προσευχή. Αλλοίμονο στον δημόσιο υπάλληλο και τον αξιωματικό του Στρατού που θα γινόταν ύποπτος προσήλωσης στο Ισλάμ! Δεν απολυόταν άμεσα, αλλά αμέσως τού κοινοποιούνταν η απαγόρευση της προαγωγής του. Και αυτά σε ένα λαό, στον οποίο η θρησκευτική συνείδηση παραδοσιακώς ταυτιζόταν με την εθνική.<br /><br />Και όμως… Ακόμα και σήμερα η προσωπικότητα του Ατατούρκ περιβάλλεται τιμή ουσιαστικώς απεριόριστη στη χώρα του. Μόνο σε “κλειστές” συζητήσεις με πρόσωπα “εμπιστοσύνης”, λίγοι, γέροι πια, Τούρκοι στέργουν να ομολογήσουν το “τι τράβηξαν” οι οικογένειές τους επί Κεμάλ. Κανένας όμως δεν σπιλώνει “φωναχτά” τη μνήμη του. Εκεί, σε αυτόν τον σεβασμό που σταθερώς και διαχρονικώς εκδηλώνουν οι Τούρκοι προς τους ήρωές τους και τα επιτεύγματά τους οφείλεται η ευστάθεια του τουρκικού Κράτους.<br /><br />Τα άλλα που κυκλοφορούν στη δική μας Πατρίδα, τα σχετικά με τη “διπλωματική επιτηδειότητα των γειτόνων μας” και τα συναφή, είναι λίγο-πολύ αβάσιμα. Ας ρίξει κανείς μια ματιά στη Σύγχρονη Ιστορία του τόπου μας, κυρίως στην επικαιρότητα, και θα πειστεί για του λόγου το αληθές. Οι ηθικές αξίες της νεολαίας, το επίπεδο των πανεπιστημίων και του εκπαιδευτικού τους προσωπικού, η λειτουργία των νοσοκομείων, η κοινωνική σημασία της οικογένειας και ο συνακόλουθος σεβασμός των παιδιών προς τους γονείς, ο τρόπος με τον οποίο οι Θεσμοί διαδραματίζουν τον ρόλο τους – όλα αυτά αποτελούν πεδία σύγκρισης το αποτέλεσμα της οποίας μόνο απόγνωση μπορεί να προξενήσει στους τωρινούς συμπατριώτες μας…</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Όταν “ψήφιζαν και τα δέντρα”. Οι εκλογές άλλοτε και τώρα.

Μιχαλόπουλος Δημήτρης Θυμάστε πώς γίνονταν παλιά οι εκλογές; Άλλα εκλογικά κέντρα για τους άντρες και άλλα για τις γυναίκες… Ραδιοφωνική ανα...

Διαβάστε την συνέχεια

Ελληνοτουρκικά: Προσοχή η Χάγη κρύβει και παγίδες.

<img height="129" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2023/05/xagi-mantzouranis-SLpress.jpg" width="280" /><br /><br /><b>Μαντζουράνης Γιάννης</b><br />Με αφορμή τους πρόσφατους καταστροφικούς σεισμούς στη Τουρκία και Συρία και την συνακόλουθη έναρξη της disaster diplomacy, άρχισαν να ξεμυτίζουν διάφοροι εκπρόσωποι της κατευναστικής πολιτικής της Ελλάδας έναντι της Τουρκίας, με αποκορύφωμα τις πρόσφατες δηλώσεις της Ντόρας Μπακογιάννη-Μητσοτάκη για συνεκμετάλλευση του ενεργειακού πλούτου στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο από Ελλάδα και Τουρκία, ακόμη και πριν την οριοθέτηση της ΑΟΖ, με Απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης ύστερα από σχετική προσφυγή σε αυτό.<br /><br />Μετά από λίγες ημέρες ο πρωθυπουργός, σε συνέντευξη του στα “Παραπολιτικά”, αναφέρεται σε προσφυγή στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης για επίλυση του ζητήματος των θαλάσσιων ζωνών και όχι μόνον των θαλάσσιων οικονομικών ζωνών, όπως όφειλε. Και αυτό σημαίνει ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι πρόθυμος να δεχθεί προσφυγή στο Διεθνές Δικαστήριο και για την αιγιαλίτιδα ζώνη άλλως χωρικά ύδατα, όπου υπάρχει πλήρης κυριαρχία της Ελλάδας.<br /><br />Ασφαλώς δεν πρόκειται για lapsus lingue, αφού φραστική αστοχία σε αυτά τα ζητήματα είναι αδιανόητη και ανεπίτρεπτη. Άλλωστε, εάν ήταν εκφραστικό σφάλμα, θα ακολουθούσε διορθωτική δήλωση ή διευκρινιστική ανακοίνωση από την πλευρά του πρωθυπουργού. Τουναντίον, η ίδια φράση επαναλαμβάνεται και σε αντίστοιχη συνέντευξη στην εφημερίδα “Η Καθημερινή”. Συνεπώς πρόκειται για πρωθυπουργική θέση, που πόρρω απέχει και ανατρέπει πλήρως τις πάγιες θέσεις όλων των ελληνικών κυβερνήσεων από την μεταπολίτευση και μετέπειτα.<br /><br />Και αυτό, γιατί σταθερό δόγμα της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής είναι ότι η οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ είναι η μοναδική νομική διαφορά μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, που πρέπει και μπορεί να παραπεμφθεί προς επίλυση στο Διεθνές Δικαστήριο στη Χάγη, στο πλαίσιο των ρυθμίσεων της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (Montego Bay, 1982). Άλλα ζητήματα, που αφορούν την εθνική κυριαρχία δεν μπορεί να παραπεμφθούν προς επίλυση στο Διεθνές Δικαστήριο.<br /><br />Ελλάδα και Διεθνές Δικαστήριο<br /><br />Και αυτό, γιατί το 1994 η Ελλάδα κατέθεσε Δήλωση για την αποδοχή της υποχρεωτικής δικαιοδοσίας του Διεθνούς Δικαστηρίου για όλες τις νομικές διαφορές, που αναφέρονται στο άρθρο 36 της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (Montego Bay 1982), με εξαίρεση τις διαφορές, οι οποίες σχετίζονται με τη λήψη μέτρων αμυντικού χαρακτήρα για λόγους εθνικής άμυνας.<br /><br />Το 2015 η Ελλάδα τροποποίησε την προγενέστερη επιφύλαξη σχετικά με τη δικαιοδοσία του Διεθνούς Δικαστηρίου ως εξής: «Εκτός αν υπάρχει συνυποσχετικό, η Ελλάδα εξαιρεί από την δικαιοδοσία του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης:Διαφορές, που ανάγονται σε στρατιωτικές δραστηριότητες και μέτρα προστασίας της εθνικής άμυνας και ασφάλειας.<br />Διαφορές, που αφορούν σε σύνορα ή την κυριαρχία του κράτους, περιλαμβανομένου του πλάτους της αιγιαλίτιδας ζώνης και του εναερίου χώρου και<br />διαφορές για τις οποίες άλλο μέρος της διαφοράς αποδέχθηκε την υποχρεωτική δικαιοδοσία μόνο σχετικά με την επίδικη διαφορά ή εάν η αποδοχή από το εν λόγω μέρος έγινε πριν παρέλθει το 12μηνο».<br /><br />Από τα προεκτεθέντα συνάγεται η προαιρετικότητα της προσφυγής στο Διεθνές Δικαστήριο για οποιαδήποτε διαφορά για την αιγιαλίτιδα ζώνη. Μάλιστα με δεδομένο ότι η Τουρκία δεν έχει επικυρώσει την προειρημένη Σύμβαση στη προκειμένη περίπτωση Ελλάδας και Τουρκίας, ακόμη και για διάφορες σε σχέση με τις οικονομικές θαλάσσιες ζώνες, απαιτείται η προηγούμενη συμφωνία και υπογραφή συνυποσχετικού μεταξύ των δυο κρατών για προσφυγή στην Χάγη.<br /><br />Τί ισχύει με την Χάγη<br /><br />Το γεγονός ότι η μεγάλη πλειοψηφία του πολιτικού προσωπικού στην Ελλάδα έχει αναγάγει την προσφυγή στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης σε λυδία λίθο για εξεύρεση μιας λύσης στις τρικυμιώδεις ελληνοτουρκικές σχέσεις, είναι ένα σημάδι στρατηγικής αμηχανίας της πλειονότητας της πολιτικής ελίτ στη πατρίδα μας.<br /><br />Η παραπομπή στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης του ζητήματος της οριοθέτησης ΑΟΖ – υφαλοκρηπίδας είναι η μόνη εθνικά ανεκτή διαδικασία επίλυσης αυτού του προβλήματος υπό αυστηρώς προδιαγεγραμμένες προϋποθέσεις, που δύσκολα μπορεί να γίνουν αποδεκτές από την Τουρκία. Έτσι η προσφυγή στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης προβάλει ως μια εξαιρετικά δυσχερής πορεία με πολλές παγίδες.<br /><br />Όποιος παρακολουθεί την εγχώρια συζήτηση θα νομίζει ότι η Τουρκία έχει προτείνει την παραπομπή στο Διεθνές Δικαστήριο και η Ελλάδα συζητεί, εάν θα την αποδεχθεί ή όχι! Πρόκειται για απολύτως παραπλανητική εικόνα.<br /><br />Πάγια θέση της Τουρκίας είναι ότι προηγείται η διμερής εφ’ όλης της ύλης διαπραγμάτευση, δηλαδή διαπραγμάτευση επί όλων των μονομερών τουρκικών επεκτατικών διεκδικήσεων. Εάν αυτή δεν αποδώσει καρπούς, ενδεχομένως και υπό προϋποθέσεις όλες οι “διαφορές” πρέπει να παραπεμφθούν στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης κι όχι μόνο η οριοθέτηση της ΑΟΖ.<br /><br />Όπως έχουν αποδείξει οι κατά καιρούς ελληνοτουρκικές συνομιλίες, το εμπόδιο ήταν και παραμένουν οι όροι, που έθετε και θέτει η Άγκυρα για να υπογράψει το αναγκαίο συνυποσχετικό. Απαιτεί να παραπεμφθούν στη Χάγη, όχι μόνο η νομική διαφορά για την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ, αλλά το σύνολο των τουρκικών μονομερών επεκτατικών διεκδικήσεων. Μάλιστα χρησιμοποιείται και ο “αθώος” όρος “παρεμπίπτοντα ζητήματα”.<br /><br />Οι όροι της Τουρκίας<br /><br />Σε αυτό το σημείο υπενθυμίζεται ότι για να οριοθετήσει το Διεθνές Δικαστήριο θαλάσσιες ζώνες πρέπει τα δύο κράτη, που προσφεύγουν να συμφωνούν στο ποιο νησί ανήκει σε ποια επικράτεια, αφού η οριοθέτηση στη θάλασσα γίνεται με βάση την ξηρά. Από το 1996, όμως, η Τουρκία αμφισβητεί επίσημα την ελληνική κυριαρχία σε 152 κατοικημένες και ακατοίκητες νησίδες του Ανατολικού Αιγαίου. Προσφάτως αμφισβητεί και την ελληνική κυριαρχία των μεγάλων νησιών με πρόσχημα τη στρατικοποίησή τους.<br /><br />Αφ’ εαυτής αυτή η αμφισβήτηση αποκαλύπτει την έκταση, την ένταση και το μέγεθος της Τουρκικής απειλής όχι μόνο για τα κυριαρχικά δικαιώματα αλλά και για την εδαφική ακεραιότητα της Ελλάδας. Συνεπώς, όταν η Τουρκία απαιτεί –στην περίπτωση που τελικά αποδεχθεί τον δρόμο της Χάγης– να παραπεμφθούν και τα “παρεμπίπτοντα ζητήματα”, στην ουσία θέτει δύο όρους:<br /><br />Πρώτον, να τεθεί στην κρίση ξένων δικαστών το εάν νησιά, όπως λ.χ. Οινούσσες, Φούρνοι, Αγαθονήσι και πολλά άλλα, θα παραμείνουν στην ελληνική επικράτεια, ή θα παραδοθούν στην Τουρκία, η οποία ισχυρίζεται ότι είναι δικά της. Και επειδή στην κρίση των δικαστών θα τεθεί η κυριαρχία μόνον ελληνικών νησιών, αποκλειστικά και μόνον η Ελλάδα έχει τον κίνδυνο να χάσει, μολονότι η νομική θέση της είναι πολύ ισχυρή. Όποιος είναι διατεθειμένος να υποβάλει και αυτά τα ζητήματα στην κρίση ξένων δικαστών, οι οποίοι συχνότερα δέχονται και πολιτικές επιρροές με σκοπό να προκύψει κάποιου είδους συμβιβασμός, ας το δηλώσει ξεκάθαρα.<br /><br />Δεύτερον, μεταξύ των “παρεμπιπτόντων ζητημάτων” συγκαταλέγεται και η αποστρατικοποίηση των νησιών, η οποία πρόσφατα είναι στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος και της προπαγάνδας της Τουρκίας. Σημειωτέον ότι η νομική θέση της Ελλάδας σ’ αυτό το ζήτημα δεν είναι πανίσχυρη. Όταν οι Τούρκοι σχεδόν καθημερινά απειλούν ρητά πως μια νύχτα θα εισβάλουν, όποιος είναι διατεθειμένος να διακινδυνεύσει μία απόφαση, η οποία θα επιτάσσει την αποστρατικοποίηση των νησιών του Ανατολικού Αιγαίου και των Δωδεκανήσων ας το δηλώσει καθαρά. Ωστόσο πρέπει να ληφθεί υπόψιν ότι η Ελλάδα έχει εξαιρέσει από την δικαιοδοσία, που έχει αναγνωρίσει στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, και τα δύο εν λόγω ζητήματα, όπως προαναφέρεται.<div><br />Τι επιδιώκει η Άγκυρα<br /><br />Ένα άλμα στη φαντασία κι η υπόθεση ότι η Τουρκία ως δια μαγείας ξεχνά τις παραπάνω απαιτήσεις της και εμφανίζεται διατεθειμένη να παραπεμφθεί μόνον η οριοθέτηση της ΑΟΖ-υφαλοκρηπίδας, είναι αδιανόητα. Επειδή το ζήτημα είχε αποτελέσει αντικείμενο ενδελεχούς διαπραγμάτευσης κατά τη διάρκεια των διερευνητικών επαφών στις αρχές της δεκαετίας του 2000, είναι γνωστό ότι η Τουρκία ούτε καν συζητάει τα δύο κράτη να ζητήσουν από το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης να οριοθετήσει την ΑΟΖ με βάση τους κανόνες του Διεθνούς Δικαίου και πρωτίστως της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (Montego Bay 1982).<br /><br />Αντίθετα, η Τουρκία με πεισματική εμμονή επιδιώκει τα δύο κράτη να διαπραγματευτούν μεταξύ τους τι θα λάβει το ένα και τι το άλλο, με πλήρη παράκαμψη του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας, ενώ ταυτόχρονα διεκδικεί διαπραγμάτευση και επίλυση με βάση μόνο την αρχή της “ευθυδικίας” και υπό την προϋπόθεση ότι θα ζητηθεί από το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης να βάλει τη σφραγίδα του στα προσυμφωνημένα, εφόσον προηγουμένως έχει επιτευχθεί σχετική συμφωνία Ελλάδας και Τουρκίας ύστερα από διμερείς διαπραγματεύσεις.<br /><br />Με απλά λόγια, η Άγκυρα απαιτεί από την Αθήνα –εκτός των άλλων– να συνυπογράψει ένα συνυποσχετικό για να παρακαμφθούν τα δικαιώματα, τα οποία αναγνωρίζει και παρέχει το ισχύον διεθνές δίκαιο της θάλασσας στην Ελλάδα! Είναι περιττό να υπογραμμισθεί ότι η Ελλάδα παγίως αναγνωρίζει ως μοναδική ελληνοτουρκική διαφορά την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας-ΑΟΖ, γιατί μόνο αυτή δεν καλύπτεται πλήρως από τις διατάξεις του διεθνούς δικαίου ή από τις υφιστάμενες διεθνείς συνθήκες και συμφωνίες.<br /><br />Όλα τα άλλα ήταν και παραμένουν προβλήματα πολιτικής φύσης ή για την ακρίβεια μονομερείς τουρκικές επεκτατικές διεκδικήσεις. Γι’ αυτό και η επίσημη και σταθερή ελληνική θέση είναι ότι στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης πρέπει να παραπεμφθεί μόνο το ζήτημα της υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ. Οποιαδήποτε άλλη επιλογή δεν αποτελεί απλά και μόνον επικίνδυνη απόκλιση από τις πάγιες ελληνικές θέσεις, αλλά ανοίγει και Κερκόπορτα για την “υπονόμευση” των εθνικών συμφερόντων σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο και όχι μόνον.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ελληνοτουρκικά: Προσοχή η Χάγη κρύβει και παγίδες.

Μαντζουράνης Γιάννης Με αφορμή τους πρόσφατους καταστροφικούς σεισμούς στη Τουρκία και Συρία και την συνακόλουθη έναρξη της disaster diploma...

Διαβάστε την συνέχεια

Εκλογές 2023: «Να μην ψηφίσουμε ως πελάτες αλλά ως σκεπτόμενοι πολίτες».

<img height="141" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2023/05/kalpes_5889701-930x550.jpg" width="280" /><br /><br />Του <b>Χρήστου Καπούτση</b><br />Λόγω της κρισιμότητας των εκλογών, οι ψηφοφόροι αύριο, θα πρέπει να απεκδυθούν την ιδιότητα του πελάτη – ψηφοφόρου και να ενδυθούν τον μανδύα σκεπτόμενου , ανιδιοτελή και υπεύθυνου Έλληνα πολίτη και να ασκήσουν το εκλογικό του δικαίωμα, με την βεβαιότητα ότι με την ψήφο τους θα αλλάξει η πατρίδα μας. Η ψήφος κάθε Έλληνα πατριώτη, θα πρέπει να είναι ψήφος θετική, με γνώμονα την Ασφάλεια, την πρόοδο, τη Δημοκρατία, τη Δικαιοσύνη και την ευημερία της χώρας, αλλά και συνάμα, ψήφος τιμωρητική, που θα απαξιώνει την αλαζονεία , τον ελιτισμό, την κομματοκρατία έναντι της αξιοκρατίας, τη διαφθορά, το ρουφιανιλίκι των ανίκανων παρατρεχάμενων, το βόλεμα των δικών μας παιδιών, το πρακτοριλίκι των σκοτεινών θαλάμων των Μυστικών Υπηρεσιών, τη φαυλότητα και την οικογενειοκρατία. Την Κυριακή επιβάλλεται να θυμηθεί ο Έλλην πολίτης ψηφοφόρος, ποιοι έκαναν «μπίζνες με την χρεωκοπία της χώρας» και τους οπαδούς του «βάστα Σόιμπλε» και «Γερούν γερά».<br /><br />«Όποιον δεν μετέχει των πολιτικών (στα “κοινά”), δεν τον θεωρούμε φιλήσυχο (απράγμονα), αλλά άχρηστο (αχρείον) πολίτη» αναφέρει ο Θουκυδίδης στον Επιτάφιο του Περικλέους. Η συμμετοχή μας στα «κοινά» στο Δημοκρατικό μας πολίτευμα εκφράζεται με τη συμμετοχή μας στην εκλογική διαδικασία. Η αποχή δεν ταιριάζει σε συνειδητοποιημένους πολίτες.<br /><br />Οι εκλογές της Κυριακής 21 Μαΐου, είναι ίσως οι σημαντικότερες εκλογές από την μεταπολίτευση. Στην κάλπη, δεν θα μετρηθούν μόνο τα ποσοστά των κομμάτων και οι σταυροί των υποψήφιων βουλευτών, αλλά και η πολιτική ωριμότητα , η ευθυκρισία και η ευθύνη των ενεργών πολιτών, προς την Πατρίδα, την πρόοδο και στις επερχόμενες γενιές.<br /><br />Το εκλογικό αποτέλεσμα, θα αποτελέσει , εκ των πραγμάτων, την επιδοκιμασία ή αποδοκιμασία ενός πολιτικού συστήματος με πολλές παθογένειες. Χωρίς να απαξιώνουμε ή να μηδενίζουμε το όποιο θετικό έργο έχει παραχθεί από το κόμματα που άσκησαν την Κυβερνητική εξουσία, δεν θα πρέπει όμως να εθελοτυφλούμε. Το κράτος μπάχαλο (τραγωδία των Τεμπών) είναι εδώ. Επίσης εδώ είναι και το πελατειακό κράτος, η ευνοιοκρατία των «δικών μας παιδιών» και η οικογενειοκρατία, οι βουλευτικές έδρες «κληρονομικώ δικαιώματι».<br /><br />Αδιάψευστη εικόνα της κοινωνικο-πολιτικής πραγματικότητας, είναι η φτώχεια των πολλών , όπως και τα πλούτη των λίγων, η μίζερη καθημερινότητα της «πάλαι ποτέ» μεσαίας τάξης, αλλά και ο εμπαιγμός των συνταξιούχων, καθώς και οι ελλείψεις στο Εθνικό σύστημα υγείας, που η επίσκεψη στα επείγοντα των Νοσοκομείων ισοδυναμεί με Γολγοθά.<br /><br />Την Κυριακή θα επιλέξουμε το κόμμα, που θα αναλάβει την διακυβέρνηση της χώρας.<br /><br />Η νέα Κυβέρνηση, με οποιοδήποτε σχήμα (αυτοδυναμία, συνεργασία κομμάτων), θα κληθεί, εκ των πραγμάτων, να χειριστεί μείζονα, κοινωνικά, οικονομικά, πολιτικά, διπλωματικά και αμυντικά, προβλήματα. Προβλήματα υπαρξιακά για τον Ελληνισμό και τους Έλληνες. Οφείλουμε ως πολίτες, να αξιολογήσουμε αυστηρά, κόμματα και πρόσωπα, ως προ την αξιοπιστία τους, την εντιμότητα και την ικανότητα τους να προσφέρουν στον πολίτη και το Έθνος. Αδιαπραγμάτευτη η εμμονή μας στη διαφάνεια και τη λογοδοσία των κομμάτων, που αποτελούν άλλωστε και την πεμπτουσία του Δημοκρατικού μας πολιτεύματος<br /><br />Τι διακυβεύεται σε αυτές τις βουλευτικές εκλογές; <br /><br />Τα κόμματα που διεκδικούν την κυβερνητική εξουσία, ή συμμετοχή σε αυτή, έχουν έναν σταθερό προσανατολισμό με κοινωνικό, διεθνοπολιτικό και οικονομικό περιεχόμενο. Είναι κόμματα της «παγκοσμιοποίησης». Πιο απλά αυτό σημαίνει, πολιτικές λιτότητας στο διηνεκές, κραυγαλέες ανισότητες ως παράγωγα του συστήματος, καθεστώς ημιαποικιακό, ανελαστικές υποχρεώσεις στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ, συμμαχικές δεσμεύσεις (ελληνοαμερικανική αμυντική συμφωνία) και εκχώρηση στρατιωτικών βάσεων και εθνικού εδάφους προς χρήση των αμερικανικών Ενόπλων Δυνάμεων. Τα υπερεθνικά σχήματα (Ε.Ε.-ΝΑΤΟ) «χωνεύουν» τις εθνικές ευαισθησίες των κρατών – μελών και «λεπταίνουν» την κόκκινη γραμμή που χωρίζει την υπεράσπιση, από την εκχώρηση των εθνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων. Η χώρα μας είναι χρεωκοπημένη, η περιουσία της υποθηκευμένη, το μέλλον της υπονομευμένο και η επιβίωση της εξαρτάται από τη Δύση και από την Ε.Ε., μια ευρωπαϊκή Ένωση πολιτικά ανυπόληπτη και οικονομικά ισχυρή μεν, αλλά και συνάμα, εξαρτώμενη, από το διεθνές τοκογλυφικό χρηματοπιστωτικό σύστημα και από τα δάνεια των ιδιωτικών τραπεζικών επιχειρήσεων. Ένα διεθνές δυτικόστροφο πολυπαραμετρικό σύστημα (Δύση), εκτατικό και ευάλωτο λόγω της αυξανόμενης εντροπίας του, που εκτός από τις εσωτερικές αντινομίες και ανταγωνισμούς, π.χ. ΗΠΑ με Γερμανία, δολάριο – ευρώ, υπονομεύεται και αμφισβητείται η πρωτοκαθεδρία του από την Κίνα, τη Ρωσία, την Ινδία, τη Βραζιλία, το Ιράν κ.ά.<br /><br />Ο ρωσο-ουκρανικός πόλεμος εξελίσσεται επικίνδυνα. Ο κατά πάσα βεβαιότητα νέος Πρόεδρος της Τουρκίας Τ. Ερντογάν, αφού διέψευσε τους δημοσκόπους και τους εκλογομάγειρους της Δύσης, είναι πλέον θέμα χρόνου, να επαναφέρει στο πολιτικό προσκήνιο, την αναθεωρητική και επιθετική πολιτική του, μέσω των νέο-οθωμανικών οραμάτων της «Γαλάζιας Πατρίδας». Καύκασος, Βαλκάνια, Συρία, Κούρδοι, Παλαιστινιακό, Λιβύη, Σουδάν, ορίζουν διακεκαυμένες ζώνες που σπαράσσονται από εμφύλιες διαμάχες και στρατιωτικές επεμβάσεις περιφερειακών δυνάμεων με τις Κοσμοκράτειρες Δυνάμεις, έτοιμες να επέμβουν , εφόσον απειληθούν τα πολλαπλά συμφέροντά τους. Η Ελλάδα, λόγω συμμαχικών δεσμεύσεων, συνδράμει και στρατιωτικά, στις στρατιωτικές επιχειρήσεις της Δυτικής Συμμαχίας, αυτό σημαίνει ότι η εξωτερική και αμυντική της πολιτική είναι πλήρως εξαρτώμενη από τις επιλογές των ΗΠΑ και της Γερμανίας. Ο βαθμός εξάρτησης θα φανεί το αμέσως προσεχές διάστημα, όταν η νέα ελληνική κυβέρνηση, θα υποχρεωθεί από τους συμμάχους μας στο ΝΑΤΟ και της Ε.Ε. να προσέλθει στο διάλογο με την Τουρκία, όπου στο τραπέζι των διαλόγου θα τεθούν και ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα.<br /><br />Κοντολογίς, ο Κόσμος είναι βαθύτατα διαιρεμένος. Έχει διαμορφωθεί ένα ασταθές γεωπολιτικό, γεωοικονομικό και ενεργειακό περιβάλλον έντονα ανταγωνιστικό και σαφώς συγκρουσιακό, όπου ο Γ΄ Παγκόσμιος Πόλεμος, είναι κάτι περισσότερο, από ένα πιθανό εφιαλτικό σενάριο.<br /><br />Η λεγόμενη «Μεγάλη επανεκκίνηση» και η «τεχνητή νοημοσύνη», είναι η μετεξέλιξη της Παγκοσμιοποίησης, όπου μεταξύ άλλων, θετικών και αρνητικών, είναι ότι στα σχέδια «περισσεύει» αρκετό ανθρώπινο δυναμικό!<br /><br />Η Ελλάδα, είναι κάτω από τα «φτερά» της Δύσης, αλλά δεν είναι και πλήρως προστατευμένη. Οι πολεμικές συγκρούσεις, οι περιφερειακές αναταράξεις, η ενεργειακή και επισιτιστική κρίση, οι αυξητικές τάσεις των τραπεζικών επιτοκίων, αλλά και του «εισαγόμενου» πληθωρισμού, αναμφίβολα θα έχουν σοβαρές επιπτώσεις και στην ελληνική οικονομία, στην πορεία των Εθνικών μας θεμάτων και στην κοινωνική πολιτική.<br /><br />Επομένως, πριν σταθούμε μπροστά στην κάλπη, θα πρέπει να έχουμε αποφασίσει ποιο κόμμα έχει λόγο αξιόπιστο και έχει ως προτεραιότητα υλοποιήσιμες προτάσεις για την: Υγεία, Παιδεία, Ασφάλεια, Δικαιοσύνη, Δημοκρατία, φτώχεια, αναθεωρητική πολιτική Τουρκίας, συμμαχικές υποχρεώσεις, αδιαπραγμάτευτα κυριαρχικά δικαιώματα.<br /><br />Ψηφίζουμε και για την Ιστορία μας, για τον Πολιτισμό μας και την Οικουμενική διάσταση του Ελληνισμού. Χωρίς αυτά θα σβήσουμε …<div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Εκλογές 2023: «Να μην ψηφίσουμε ως πελάτες αλλά ως σκεπτόμενοι πολίτες».

Του Χρήστου Καπούτση Λόγω της κρισιμότητας των εκλογών, οι ψηφοφόροι αύριο, θα πρέπει να απεκδυθούν την ιδιότητα του πελάτη – ψηφοφόρου και...

Διαβάστε την συνέχεια

Καταπέλτης για Μητσοτάκη και υποκλοπές η WSJ . Εκλογές στη σκιά του ελληνικού Watergate.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/6c5fa45bb15b36b1fa7e3f77dd6cc592_XL.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="450" data-original-width="800" height="136" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/6c5fa45bb15b36b1fa7e3f77dd6cc592_XL.jpg" width="280" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Το σκάνδαλο των υποκλοπών εντείνει τις ανησυχίες για το κράτος δικαίου στην Ελλάδα</span></h3>Καταπέλτης είναι η αμερικανική εφημερίδα Wall Street Journal για τον Κυριάκο Μητσοτάκη και το σκάνδαλο των υποκλοπών, στην τελική ευθεία για την εκλογική αναμέτρηση της Κυριακής (21/05).<br />«Ο Έλληνας πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης αναμένεται να διατηρήσει την εξουσία μετά τις εθνικές εκλογές της Κυριακής, αλλά βρίσκεται στην σκιά του σκανδάλου σχετικά με την παρακολούθηση πολιτικών φίλων και εχθρών, γεγονός που έχει εντείνει τις ανησυχίες σχετικά με το κράτος δικαίου σε μια χώρα που προσπαθεί να ανακάμψει από την τραυματική κρίση χρέους της», αναφέρει χαρακτηριστικά η αμερικανική εφημερίδα.<br /><br />Το ελληνικό Watergate<br /><br />Όπως σημειώνει, τον τελευταίο χρόνο, η κεντροδεξιά κυβέρνηση Μητσοτάκη αγωνίστηκε να χαλιναγωγήσει τις αποκαλύψεις ότι η υπηρεσία πληροφοριών, η οποία υπάγεται στο γραφείο του πρωθυπουργού, κατασκοπεύει τις τάξεις της κυβέρνησης, βουλευτές της αντιπολίτευσης, δημοσιογράφους, επιχειρηματίες και αρχηγούς του στρατού.<br />Η υπόθεση έχει χαρακτηριστεί ως το "ελληνικό Watergate".<br />Όπως αναφέρει το δημοσίευμα, το κόμμα του, η Νέα Δημοκρατία, αναμένεται να τερματίσει πρώτο στις εκλογές της Κυριακής με περίπου 35%, σύμφωνα με δημοσκοπήσεις, αλλά θα υπολείπεται της πλειοψηφίας στο κοινοβούλιο, γεγονός που πιθανότατα θα οδηγήσει σε δεύτερες κάλπες.<br /><br />Σε μια χώρα όπου το βιοτικό επίπεδο δεν έχει ανακάμψει από τη βαθιά ύφεση τη δεκαετία του 2010, η οικονομική ανάπτυξη επιστρέφει επιτέλους.<br />Ο Μητσοτάκης θεωρείται ευρέως ως ικανός, φιλικός προς τις επιχειρήσεις τεχνοκράτης που έχει καθοδηγήσει την οικονομία σε ταραχώδεις περιόδους, συμπεριλαμβανομένης της πανδημίας Covid-19 και των επιπτώσεων από τον πόλεμο στην Ουκρανία.<br /><br />Η διαχείριση της εξουσίας<br /><br />Αλλά η διαχείριση της εξουσίας από τον ίδιο έχει προβληματίσει πολλούς από τους φιλελεύθερους Έλληνες που εναπόθεσαν τις ελπίδες τους σε αυτόν πριν από τέσσερα χρόνια.<br />Η κυβέρνηση έχει κατηγορηθεί ότι άλλαξε τον νόμο προς όφελος τραπεζιτών και στελεχών επιχειρήσεων που αντιμετωπίζουν δίκες για οικονομικά εγκλήματα και ότι χρησιμοποιεί τη δημόσια επιρροή της για την ενίσχυση δικτύων πατρωνίας.<br />Η κυβέρνηση δηλώνει ότι τα μέτρα ήταν διαφανή, απαραίτητα και σύμφωνα με την ευρωπαϊκή πρακτική.<br />Η Ευρωπαϊκή Ένωση, τα Ηνωμένα Έθνη και τα διεθνή μέσα ενημέρωσης έχουν επισημάνει καταγγελίες για παράνομες απελάσεις προσφύγων και άλλων μεταναστών από ελληνικά ύδατα ή εδάφη. Η Αθήνα απέρριψε όλες τις σχετικές αναφορές.<br />Η Ελλάδα κατέχει την τελευταία θέση στην ΕΕ σε ότι αφορά την ελευθερία των μέσων ενημέρωσης για δύο συνεχόμενα χρόνια, σύμφωνα με τους Δημοσιογράφους Χωρίς Σύνορα, μια μη κερδοσκοπική οργάνωση με έδρα το Παρίσι. Μεταξύ των επικρίσεων της ομάδας: Λίγοι επιχειρηματίες, οι περισσότεροι με κυβερνητικούς δεσμούς, κυριαρχούν στην ιδιοκτησία των μέσων ενημέρωσης, ενώ οι δημοσιογράφοι αντιμετωπίζουν εκφοβισμό από την παρακολούθηση της κυβέρνησης, τις μηνύσεις, την σκληρή αστυνόμευση και τη βία από πολιτικούς εξτρεμιστές.<br />Η κυβέρνηση λέει ότι η κατάταξη είναι αναξιόπιστη.<br />Ερωτηθείς για την υπόθεση των παρακολουθήσεων εκπρόσωπος του πρωθυπουργού είπε: «Αυτό το ιστορικό θέμα έχει συζητηθεί επανειλημμένα δημόσια και στη Βουλή από την κυβέρνηση και δεν έχουμε τίποτα άλλο να προσθέσουμε». <br />Σκιά για την κυβέρνηση Μητσοτάκη οι παρακολουθήσεις<br /><br />Η κυβέρνηση δεν έχει αρνηθεί ότι οι ελληνικές μυστικές υπηρεσίες παρακολούθησαν πολιτικούς, δημοσιογράφους και άλλους.<br /><br />Πολλά από τα ίδια άτομα στοχοποιήθηκαν επίσης με ισχυρό λογισμικό παρακολούθησης που ονομάζεται Predator, συμπεριλαμβανομένου του Νίκου Ανδρουλάκη, αρχηγού του ΠΑΣΟΚ.<br />Η κυβέρνηση υποστήριξε ότι ιδιωτικοί παράγοντες λειτουργούσαν το Predator.<br />Οι στόχοι παρακολούθησης λένε ότι πιστεύουν ότι οι πληροφορίες που συγκεντρώθηκαν κοινοποιήθηκαν σε κυβερνητικούς αξιωματούχους.<br />Οι εισαγγελείς ερευνούν.<br />Ο πρωθυπουργός είπε ότι δεν γνώριζε για τις υποκλοπές ή τη χρήση spyware εναντίον πολιτικών και δημοσιογράφων.<br />Ο Μητσοτάκης είπε την περασμένη εβδομάδα ότι ο Ανδρουλάκης δεν έπρεπε να ήταν υπό παρακολούθηση.<br />«Αυτή η υπόθεση είναι σκιά για την κυβέρνησή μας», δήλωσε κατά τη διάρκεια debate.<br />Μια σύγκρουση τρένου τον Φεβρουάριο που σκότωσε 57 άτομα, αποκαλύπτοντας τα συνεχιζόμενα προβλήματα πατρωνίας και κακοδιαχείρισης στον δημόσιο τομέα της Ελλάδας, έχει επίσης πλήξει το αφήγημα της κυβέρνησης για ανανέωση.<br />«Τα θέματα που ήρθαν στο φως έχουν αφαιρέσει τη λάμψη από τον Μητσοτάκη», δήλωσε ο Νικ Μαλκουτζής, συνιδρυτής της ιστοσελίδας ανάλυσης για την Ελλάδα MacroPolis.gr.<br />«Αλλά αυτό είναι ένα εκλογικό σώμα που πέρασε την κρίση χρέους, που μπορεί να δει μια οικονομική ανάκαμψη να αναδύεται αργά, και που φαίνεται να πιστεύει ότι είναι καλύτερο να αφήσει την οικονομία στα χέρια του Μητσοτάκη» παρά σε εκείνα του ΣΥΡΙΖΑ που παραλίγο να βγάλει την Ελλάδα από το ευρώ το 2015.<br /><br />Ανησυχία για το κράτος δικαίου<br /><br />Η Ελλάδα είναι μία από τις πολλές χώρες της ΕΕ όπου οι ανησυχίες για το κράτος δικαίου έχουν πολλαπλασιαστεί την τελευταία δεκαετία.<br />Αν και οι περισσότερες χώρες της ΕΕ παραμένουν δημοκρατίες με ανταγωνιστικές εκλογές, σε πολλά μέρη οι κυβερνήσεις προσπάθησαν να εδραιώσουν την εξουσία τους ελέγχοντας τα μέσα ενημέρωσης, το δικαστικό σώμα, τις ανεξάρτητες αρχές και άλλους θεσμούς.<br />Σε όλη την πρόσφατη ιστορία της Ελλάδας, η ιδέα ενός φιλελεύθερου κράτους βασισμένου σε αμερόληπτους κανόνες συναγωνίστηκε με τις συνήθειες πίστης στην οικογένεια, τις φατρίες και τα δίκτυα πατρωνίας. Η σύγχρονη ελληνική δημοκρατία αποκαταστάθηκε μόλις το 1974 μετά από χρόνια στρατιωτικής δικτατορίας.<br />Η σκληρή οικονομική κρίση της δεκαετίας του 2010, η οποία έφερε πικρή πόλωση, αποδυνάμωσε περαιτέρω τους μηχανισμούς ελέγχου, καθώς λαϊκιστικά πρωτοεμφανιζόμενα κόμματα όπως ο ΣΥΡΙΖΑ και κατεστημένα κόμματα όπως η Νέα Δημοκρατία προσπάθησαν να ελέγξουν τους μοχλούς της εξουσίας.<br />«Η Ελλάδα είναι ευρωπαϊκή αλλά και βαλκανική. Όλοι οι Έλληνες ηγέτες αισθάνονται την ανάγκη να χρησιμοποιήσουν σκοτεινά μέσα, να δράσουν έξω από το σύστημα για να το ελέγξουν», είπε ένας βετεράνος παρατηρητής της πολιτικής.<br />Πολλοί ήλπιζαν ότι ο Μητσοτάκης θα ήταν διαφορετικός.<br />Γόνος μιας πολιτικής δυναστείας -μία από τις τρεις οικογένειες που κυριάρχησαν στην ελληνική πολιτική για το μεγαλύτερο μέρος της εποχής μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο- σπούδασε εν μέρει στα πανεπιστήμια του Χάρβαρντ και του Στάνφορντ.<br />Στους προηγούμενους εργοδότες του περιλαμβάνονται η Chase Bank και η McKinsey στο Λονδίνο.<br />Οι ΗΠΑ ήταν μια σημαντική εμπειρία για τον Μητσοτάκη, δήλωσε ο Kevin Featherstone, μελετητής της σύγχρονης Ελλάδας στο London School of Economics και συγγραφέας ενός βιβλίου για τους Έλληνες πρωθυπουργούς. Μέχρι σήμερα, ο Μητσοτάκης μπορεί να εμφανίζεται πιο άνετα μιλώντας σε ένα διεθνές κοινό στα αγγλικά παρά στην πατρίδα του στα ελληνικά.<div><br /></div><div><img height="181" src="https://www.bankingnews.gr/image/WSJ.JPG" width="280" /><br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Καταπέλτης για Μητσοτάκη και υποκλοπές η WSJ . Εκλογές στη σκιά του ελληνικού Watergate.

Το σκάνδαλο των υποκλοπών εντείνει τις ανησυχίες για το κράτος δικαίου στην Ελλάδα Καταπέλτης είναι η αμερικανική εφημερίδα Wall Street Jour...

Διαβάστε την συνέχεια

«Γκάφα» Μητσοτάκη με funds, πλειστηριασμούς και κακοπληρωτές προκαλεί πανικό και διαλύει το …«κλίμα ευφορίας» στη ΝΔ.

<img height="130" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/e69ec1ba62b777c0575889bc777ab69f_XL.jpg" width="280" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Θα τσακίσουμε τους στρατηγικούς κακοπληρωτές και θα στραμπουλήξουμε τα funds, είπε ο Κυριάκος Μητσοτάκης.</span></h3>Πολλοί μίλησαν για την αποκάλυψη των στόχων, που έχει θέσει η ΝΔ για την επόμενη τετραετία, εάν κερδίσει τις εκλογές της Κυριακής (21/5).<br />Δηλαδή η αποκάλυψη ενός επικείμενου τσουνάμι πλειστηριασμών.<br />Άλλοι μίλησαν για στρατηγική γκάφα του πρωθυπουργού, που θα επηρεάσει μεγάλη μερίδα των αναποφάσιστων.<br />Η αλήθεια είναι πως το κλίμα ευφορίας που επικρατούσε στη ΝΔ μετά το ατόπημα Κατρούγκαλου με την αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών άρχισε να διαλύεται, εάν συνυπολογίσει κανείς τον μεγάλο αριθμό των αναποφάσιστων και τη βουβή οργή που κάποια στιγμή θα αποκαλυφθεί.<br />Ο Κυριάκος Μητσοτάκης μιλώντας στον ΣΚΑΪ ισχυρίστηκε ούτε λίγο ούτε πολύ πως δεν γίνονται πλειστηριασμοί και εάν τελικά διενεργούνται, αφορούν ιδιαίτερα μεγάλες περιουσίες.<br />Ο κ. Μητσοτάκης χρησιμοποίησε ιδιαίτερα επιθετικούς τόνους και ασυνήθιστη γλώσσα για πρωθυπουργό, λέγοντας πως θα τιμωρήσει και θα τσακίσει τους «στρατηγικούς κακοπληρωτές» ενώ αποδεδειγμένα έχουν διενεργηθεί πλειστηριασμοί σε σπίτια ανθρώπων με χαμηλά εισοδήματα.<br /><br /><i>«Θα τσακίσουμε τους στρατηγικούς κακοπληρωτές»<br /><br />«Αν υπήρχε τσουνάμι πλειστηριασμών δεν θα ήταν πρώτη είδηση;<br />Δεν είναι πρώτη είδηση γιατί πολύ απλά δεν γίνονται τέτοιοι πλειστηριασμοί.<br />Κάναμε πολλές παρεμβάσεις για να στραμπουλήξουμε τους αντισυμβαλλόμενους από την άλλη πλευρά.<br />Αναφέρομαι στους servicer και τις τράπεζες.<br />Έχουμε πάνω από 50 δισ. ρυθμίσεις μεταξύ πολιτών και servicer που έχουν γίνει.<br />Εμείς θέλουμε να τιμωρήσουμε και να τσακίσουμε τους στρατηγικούς κακοπληρωτές.<br />Και βλέπετε ότι οι πλειστηριασμοί που γίνονται κατά κανόνα αφορούν ακίνητα μεγάλης αξίας.<br />Τα βλέπετε εξάλλου, συνέχεια.<br />Θέλουμε να δώσουμε τη δυνατότητα στον πολίτη να ρυθμίζει ανάλογα με τις δυνατότητές του»</i>, δήλωσε χαρακτηριστικά ο κ. Μητσοτάκης στον ΣΚΑΪ.<br /><br /><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="210" src="https://www.youtube.com/embed/5_FfgYnhfrU" width="280" youtube-src-id="5_FfgYnhfrU"></iframe><br /><br />Πυρ ομαδόν από αντιπολίτευση<br /><br />Η δήλωση αυτή Μητσοτάκη προκάλεσε την έντονη αντίδραση σύσσωμης της αντιπολίτευσης, που μεταξύ άλλων καταλογίζει στον πρωθυπουργό, πως ένα υπερχρεωμένο κόμμα όπως η ΝΔ δεν δικαιούται να ομιλεί για στρατηγικούς κακοπληρωτές.<br /><br />ΣΥΡΙΖΑ: Ο Μητσοτάκης, που το κόμμα του χρωστά 400 εκατ. ευρώ, αποκάλυψε την ατζέντα της ΝΔ<br /><br />Η δήλωση Μητσοτάκη προκάλεσε την έντονη αντίδραση του ΣΥΡΙΖΑ με την εκπρόσωπο του κόμματος Πόπη Τσαπανίδου να χαρακτηρίζει τον πρωθυπουργό εκπρόσωπο των funds που έχει σχέδιο «να γονατίσει τη μεσαία τάξη για να κερδίσουν οι φίλοι του».<br />Τονίζει πως «με κυνικό τρόπο αποκάλυψε τη πραγματική ατζέντα της ΝΔ για τη μεσαία τάξη και το σχέδιό του για τη μεγαλύτερη αναδιανομή περιουσίας μέσω πλειστηριασμών πρώτης κατοικίας προκειμένου να εξοικονομήσουν υπερκέρδη τα funds».<br /><br />«Ποιος; Ο Πρωθυπουργός που το κόμμα του χρωστά 400 εκ ευρώ στις τράπεζες δανεικά και αγύριστα.<br /><br />Και χαρακτήρισε «Συνταγματικό παραλογισμό» την ΠΝΠ για την προστασία της πρώτης κατοικίας που έχει έτοιμη ο ΣΥΡΙΖΑ -Προοδευτική Συμμαχία» επισημαίνει η κ. Τσαπανίδου. <br /><br />Αναλυτικά η δήλωση της εκπροσώπου του ΣΥΡΙΖΑ:<br /><br />«Σήμερα ο κ. Μητσοτάκης με κυνικό τρόπο αποκάλυψε τη πραγματική ατζέντα της ΝΔ για τη μεσαία τάξη και το σχέδιό του για τη μεγαλύτερη αναδιανομή περιουσίας μέσω πλειστηριασμών πρώτης κατοικίας προκειμένου να εξοικονομήσουν υπερκέρδη τα funds.<br />Δήλωσε ότι θέλει να «τιμωρήσει» και να «τσακίσει» όσους «κρύφτηκαν» πίσω από το νόμο Κατσέλη και έσωσαν τη πρώτη κατοικία τους, χαρακτηρίζοντάς τους “στρατηγικούς κακοπληρωτές” .<br />Ποιος ;<br />Ο Πρωθυπουργός που το κόμμα του χρωστά 400 εκ ευρώ στις τράπεζες δανεικά και αγύριστα.<br />Και χαρακτήρισε «Συνταγματικό παραλογισμό» την ΠΝΠ για την προστασία της πρώτης κατοικίας που έχει έτοιμη ο ΣΥΡΙΖΑ -Προοδευτική Συμμαχία.<br />Ποιος;<br />Ο Πρωθυπουργός που έχει περάσει δεκάδες ΠΝΠ για απευθείας αναθέσεις και κλειστούς διαγωνισμούς την περίοδο της πανδημίας.<br />Σήμερα ο κ. Μητσοτάκης μας έδειξε το πραγματικό του πρόσωπο:<br />Dealer και εκπρόσωπος των funds που κινδυνολογεί για λογαριασμό τους.<br />Ακόμη και για την έκπτωση των εγγυήσεων του Δημοσίου που ο ίδιος αποφάσισε, μας απείλησε.<br />Και φυσικά έκανε πως δεν γνωρίζει για το τσουνάμι των πλειστηριασμών πρώτης κατοικίας που έχει ήδη ξεκινήσει μετά την απόφασή του να άρει κάθε προστασία.<br />Τόσο προκλητικός όσο η εικόνα, που πριν από μία εβδομάδα συγκλόνισε την Ελλάδα, με τον 80χρονο ανάπηρο στην Χαλκιδική, που κοιμάται ακόμη έξω από το σπίτι του.<br />Αυτό όμως είναι το σχέδιο Μητσοτάκη. Να γονατίσει τη μεσαία τάξη για να κερδίσουν οι φίλοι του.<br />Αλλά η Κυριακή είναι κοντά…».<br /><br /><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="210" src="https://www.youtube.com/embed/aJwJ_iUd0F8" width="280" youtube-src-id="aJwJ_iUd0F8"></iframe><br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br />

«Γκάφα» Μητσοτάκη με funds, πλειστηριασμούς και κακοπληρωτές προκαλεί πανικό και διαλύει το …«κλίμα ευφορίας» στη ΝΔ.

Θα τσακίσουμε τους στρατηγικούς κακοπληρωτές και θα στραμπουλήξουμε τα funds, είπε ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Πολλοί μίλησαν για την αποκάλυψη τ...

Διαβάστε την συνέχεια

Είναι τα UAV ανίκητα;

<a href="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2023/05/c743613aeb1c43982e5d2be19202fee6_Bayraktar_TB2_of_UAF_2020_09-960x600-1-960x600-1.jpg"><img height="153" src="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2023/05/c743613aeb1c43982e5d2be19202fee6_Bayraktar_TB2_of_UAF_2020_09-960x600-1-960x600-1.jpg" width="280" /></a><br /><br />Του <b>ΒΑΣΙΛΗ ΝΕΔΟΥ</b><br />Πριν λίγες ημέρες ένα drone έπεφτε πάνω στο Κρεμλίνο, σε ένα περιστατικό από το οποίο αποστασιοποιούνται και τα δύο εμπόλεμα μέρη, Ρωσία και Ουκρανία.<br /><br />Στη τρέχουσα προεκλογική περίοδο στη γειτονική Τουρκία τα Μη Επανδρωμένα Αεροσκάφη (ΜΕΑ-UAV) της εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας (που ανασυγκροτήθηκε υπό τον γαμπρό του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν) έχουν περίπου παρουσιαστεί ως πανάκεια για όλες τις ανάγκες των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων (ΤΕΔ).<br /><br />Σε διάφορες φάσεις της ελληνοτουρκικής κρίσης των τελευταίων ετών, (ιδιαίτερα από το 2020-21 και έπειτα) τα TB-2 (Bayraktar) και τα ANKA-S των ΤΕΔ αξιοποιήθηκαν προκειμένου να ασκήσουν πίεση προς τις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις, με τρόπο πιο οικονομικό και ακίνδυνο, καθώς ένα UAV έχει 12-36 ώρες αυτονομίας με χαμηλότερες καταναλώσεις καυσίμων μιας και δεν είναι αεριωθούμενο, δίχως την κόπωση και το κόστος που απαιτείται για την εκπαίδευση ενός χειριστή.<br /><br />Τα τουρκικά αλλά και τα ιρανικά UAV χρησιμοποιήθηκαν σε μια σειρά από πρόσφατες συγκρούσεις (Συρία, Λιβύη, Ναγκόρνο Καραμπάχ, Αιθιοπία) και έχουν χαρακτηριστεί ως ένα όπλο το οποίο μπορεί να αλλάξει τη ροή ενός πολέμου.<br /><br />Δεν συμφωνούν όλοι με αυτή τη διαπίστωση και στον ακαδημαϊκό κόσμο, τουλάχιστον αυτό το κομμάτι του που είναι συνδεδεμένο με τις τελευταίες εξελίξεις στη μελέτη των στρατιωτικών επιχειρήσεων.<br /><br />Πριν από περίπου ένα χρόνο με ένα μακροσκελές επιστημονικό άρθρο τους στο περιοδικό International Security (vol. 46, no 4, σελ. 130-171) του ΜΙΤ οι ερευνητές Antonio Calcara, Andrea Gilli, Mauro Gilli, Raffaele Marchetti και Ivan Zaccagnini επιχειρηματολόγησαν υπέρ της θέσης ότι τα UAV δεν έχουν αλλάξει τα δεδομένα στον πόλεμο (“Why drones have not revolutionized war”).<br /><br />Σε αντίθεση προς τις γενικά διαδεδομένες αντιλήψεις περί drones, που σε σημαντικό βαθμό είναι επηρεασμένες από τη δημοσιότητα που συγκεντρώνουν τα ΜΕΑ, οι ερευνητές κατέληξαν ότι τα UAV δεν μπορεί να γυρίσουν τις ισορροπίες ενός πολέμου υπέρ του επιτιθέμενου. Και εξέτασαν τρεις συγκρούσεις στις οποίες ΜΕΑ χρησιμοποιήθηκαν σε μεγάλη έκταση και δη στη Συρία, τη Λιβύη και το Ναγκόρνο Καραμπάχ.<br /><br />Σε γενικές γραμμές οι συγγραφείς συμπέραναν ότι πρώτον, τα drones δεν βοήθησαν τους επιτιθέμενους. Πράγματι, μια προσεκτικότερη εξέταση της σύγκρουσης, για παράδειγμα, στο Ναγκόρνο Καραμπάχ, δείχνει ότι οι Αρμένιοι δεν έχασαν από τους Αζέρους λόγω των UAV, αλλά διότι οι δεύτεροι τα προηγούμενα είκοσι χρόνια είχαν επενδύσει σημαντικούς πόρους σε σύγχρονα συμβατικά οπλικά συστήματα.<br /><br />Σε αντίθεση με τους Αρμένιους που πολέμησαν με βάση ύστερο Σοβιετικό οπλισμό. Επίσης τα UAV δεν φαίνεται ότι γεφυρώνουν τη διαφορά ανάμεσα σε ισχυρά και αδύναμα κράτη. Και, τρίτον, δεν οδήγησαν στην εξάλειψη της εκ του σύνεγγυς μάχης.<br /><br />Επιπλέον εκτιμάται ότι τα drones μπορεί να είναι αποτελεσματικά μόνο όταν είναι ενταγμένα σε ευρύτερα σχήματα με συμβατικά οπλικά συστήματα, για παράδειγμα σε συνδυασμό με μαχητικά αεροσκάφη και αεροπλάνα που παρέχουν επιχειρησιακή εικόνα, ραντάρ και συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου, πυροβολικό και πεζικό.<br /><br />Θεωρούν, επίσης, ότι η ανάπτυξη συστημάτων αεράμυνας και ηλεκτρονικού πολέμου από τοπικές ή μεγάλες δυνάμεις μπορούν πιθανώς να υποβαθμίσουν ή και να πάψουν ολοκληρωτικά μια επιθετική ενέργεια που στηρίζεται σε σημαντικό βαθμό στα στρατιωτικά drones της σημερινής τεχνολογίας. Κοινώς, δίχως υπεροπλία στον συμβατικό τομέα, τα drones δεν μπορεί παρά να δώσουν προσωρινό και εύκολα αναστρέψιμο πλεονέκτημα.<br /><br />Ερωτηματικά και συζητήσεις όπως αυτές περνούν κατά κανόνα «κάτω από τα ραντάρ» του δημόσιου διαλόγου ο οποίος πολύ συχνά διεξάγεται μέσα από τον «βομβαρδισμό» της κοινής γνώμης με ειδήσεις για την τουρκική αμυντική βιομηχανία και την ανάπτυξή της τα τελευταία χρόνια.<br /><br />Η συζήτηση αυτή δεν άφησε ανεπηρέαστο τον αμυντικό σχεδιασμό της Ελλάδας σε αυτά τα τελευταία χρόνια. Αθόρυβα, στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου τοποθετήθηκε το προηγούμενο καλοκαίρι σύστημα αντιμετώπισης των τουρκικών UAV, ενώ γίνονται προσπάθειες να αποκτήσει και η Ελλάδα δικά της συστήματα (Ισραηλινά HEROΝ στη Σκύρο και, μελλοντικά, Αμερικανικά MQ-9 στη Λάρισα).<br /><br />Κυρίως, όμως, οι προσπάθειες στοχεύουν στην ενίσχυση της παρωχημένης σε σημαντικό βαθμό αεράμυνας, η οποία αποτελείται από πεπαλαιωμένα ρωσικής ή ανατολικοευρωπαϊκής τεχνολογίας συστήματα (TOR-M1, OSA-AK, S-300). Την αεράμυνα συμπληρώνουν τα συστήματα HAWK, ASRAD και, βεβαίως, MANPADS τύπου Stinger.<br /><br />Και, βεβαίως, τα πιο αποτελεσματικά αντιαεροπορικά όπλα που διαθέτει η Πολεμική Αεροπορία (ΠΑ), τους αμερικανικής προέλευσης πυραύλους PATRIOT. Από τα συστήματα τα οποία απαιτούνται για την αντιμετώπιση απειλών, όπως αυτή που πηγάζει από τα UAV, η Ελλάδα έχει κάποιες δυνατότητες Ηλεκτρονικού Πολέμου (EW). Σε κάθε περίπτωση πρόκειται για δυνατότητες οι οποίες χρήζουν περαιτέρω ανάπτυξης και αυτό διότι σε αυτό τον τομέα, πράγματι η Τουρκία έχει ενισχυθεί σε πολύ σημαντικό βαθμό.<div><br /></div><div><a href="https://www.amynanet.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Είναι τα UAV ανίκητα;

Του ΒΑΣΙΛΗ ΝΕΔΟΥ Πριν λίγες ημέρες ένα drone έπεφτε πάνω στο Κρεμλίνο, σε ένα περιστατικό από το οποίο αποστασιοποιούνται και τα δύο εμπόλεμ...

Διαβάστε την συνέχεια

Άγνωστες πτυχές του εγκλήματος της γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου. [19 Μαΐου 1919].

<img height="147" src="https://www.tideon.org/images/ISTORIKI_BIBLIOTHIKI/mikrasiatikh_katastrofh/moystafa_kemal_noyretin_pasas_01.png" width="280" /><br /><i>Ο Μουσταφά Κεμάλ και ο Νουρετίν πασάς. Δύο από τους κορυφαίους υπεύθυνους του εγκλήματος της γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου.</i><div><i><br /></i>Συμπληρώνονται φέτος εκατό χρόνια από τότε που ο Μουσταφά Κεμάλ, με βίζα που πήρε για τον εαυτό του και για τους συντρόφους του αξιωματικούς από τον Άγγλο στρατιωτικό επίτροπο που ήταν εγκατεστημένος στην Κωνσταντινούπολη, απέπλευσε με πλοιάριο από την Βασιλεύουσα για να αποβιβαστεί τις 19 Μαΐου στην μαρτυρική Αμισό και να αρχίσει από κει η τελευταία και πιο άγρια φάση της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου.<br />Και την ονομάζουμε «μαρτυρική», γιατί η Αμισός και η περιφέρειά της αποτέλεσε το επίκεντρο των σφαγών των Ελλήνων από τους Τούρκους ατάκτους και από τους παραστρατιωτικούς μηχανισμούς των Νεότουρκων ήδη από το 1914..</div><div><br />Όμως πριν προχωρήσουμε σε ένα εν πολλοίς άγνωστο θέμα, απλώς να σημειώσουμε και να υπογραμμίσουμε ότι οι Άγγλοι που έδωσαν βίζα στον Μουσταφά Κεμάλ να αποβιβαστεί με ένα στρατιωτικό απόσπασμα στην Αμισό, είναι οι ίδιοι Άγγλοι που λίγες μέρες πριν άναβαν το «πράσινο» φως στην Ελλάδα να αποβιβάσει στρατό στη Σμύρνη, την παρουσία του οποίου επικαλέστηκε ο Κεμάλ ως άλλοθι για να ξεκινήσει τον «απελευθερωτικό αγώνα» και να ζήσουμε όλα όσα ζήσαμε με την Μικρασιατική Καταστροφή και τον Ξεριζωμό.</div><div><br />Το παιχνίδι που παίχτηκε στη Μικρά Ασία από τους Άγγλους θυμίζει μια τουρκική παροιμία η οποία λέει «tavşana kaç, tazıya tut», που σημαίνει «λέει στο λαγό “φύγε” και στο λαγωνικό “πιάσ’ τον”»!<br />Και επειδή υπάρχει άλλη μια απάτη με τον Κεμάλ και τους κεμαλιστές, ήλθε η ώρα να την ξεσκεπάσουμε.<br />Διατείνονται ότι έκαναν αντιιμπεριαλιστικό αγώνα εναντίον των χωρών που είχαν καταλάβει την Ανατολία μετά την ήττα των Νεότουρκων στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Δηλαδή εναντίον της Αγγλίας, της Γαλλίας, της Ιταλίας και της Ελλάδας, που αποβιβάστηκε στη Σμύρνη κατόπιν της στήριξης της Αγγλίας.<br />Αυτό είναι ένα μεγάλο ψέμα.</div><div><br />Η αλήθεια είναι ότι ο Μουσταφά Κεμάλ συνεργάστηκε με τους Σοβιετικούς, τους Άγγλους, τους Γάλλους και τους Ιταλούς, δεν έριξε ούτε μία σφαίρα εναντίον τους, και εξασφάλισε τη στήριξη όλων των παραπάνω για να στραφεί εναντίον των «πραγματικών εχθρών». Με τον τρόπο αυτόν κατόρθωσε να προετοιμαστεί κατάλληλα, να εξοπλιστεί με την βοήθεια όλων των συμμάχων του, και στη συνέχεια να πολεμήσει μόνο εναντίον των Ελλήνων και όσων Αρμενίων είχαν απομείνει από τη Γενοκτονία του 1915, ολοκληρώνοντας τη «μεγάλη αποστολή» που παρέλαβε από τους Νεότουρκους, που ήταν η «εκκαθάριση» της Ανατολίας από Έλληνες, Αρμένιους και Ασσύριους.<div><br />Ένα μεγάλο ψέμα λοιπόν η αριστεροσύνη και ο αντιιμπεριαλισμός του Μουσταφά Κεμάλ και των ομοϊδεατών του, που τα επικαλούνται με κομπορρημοσύνη μέχρι σήμερα. Μια συμμορία ήταν, μια ομάδα εγκληματιών που έπαιρναν δύναμη από τα εγκλήματά τους και πίστευαν στην «ανωτερότητα της τουρκικής φυλής». Ήταν οι πρόδρομοι του Χίτλερ και των Ναζί.<br />Επίσης, αυτό που είναι άγνωστο στους περισσότερους μελετητές του Ποντιακού Ζητήματος και μας το έκανε γνωστό ο Τραπεζούντιος αγωνιστής της δημοκρατίας Ταμέρ Τσιλινγκίρ, είναι ότι ο Μουσταφά Κεμάλ, επειδή διαπίστωσε το μέγεθος της αντίστασης των Ελλήνων του Πόντου στην επιχείρηση εξολόθρευσής τους, που ξεκίνησε από τους Νεότουρκους το 1914, αποφάσισε τη σύσταση μιας νέας στρατιάς, της Κεντρικής Στρατιάς (Merkez Ordusu), με έδρα την Αμάσεια, για να πνίξει στο αίμα την αντίσταση των Ποντίων.</div><div><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="210" src="https://www.youtube.com/embed/PDFLJyiYQU4" width="280" youtube-src-id="PDFLJyiYQU4"></iframe></div><div><br /></div><div>Ιδρύθηκε με απόφαση της «Εθνοσυνέλευσης του Μεγάλου Τουρκικού Έθνους» το 1920 και διαλύθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 1922, μετά την ίδρυση της 1ης και της 2ης Στρατιάς και αφού είχε ήδη εξαλειφθεί η «απειλή» που συνιστούσαν οι αντάρτες του Πόντου.<br />Επικεφαλής της ορίστηκε ο Νουρετίν πασάς, ο οποίος κατηγορήθηκε από ορισμένους δημοκράτες βουλευτές της τουρκικής εθνοσυνέλευσης για τα εγκλήματα που διέπραξε εις βάρος των Ελλήνων του Πόντου. Αποφασίστηκε η παραπομπή του σε δίκη, κάτι που αποφεύχθηκε μετά από προσωπική παρέμβαση του Μουσταφά Κεμάλ, γεγονός που αποδεικνύει την ενοχή και του ιδίου στα εγκλήματα που διαπράχθηκαν από τον Νουρετίν πασά εναντίον των Ελλήνων στον Πόντο. Στη συνέχεια όχι μόνο απαλλάχθηκε, όχι μόνο δεν παραπέμφθηκε για τα εγκλήματά του, αλλά του ανατέθηκαν τα καθήκοντα του διοικητή της 1ης Στρατιάς και του νομάρχη Σμύρνης, όταν ο τουρκικός στρατός μπήκε στην πόλη, στις 9 Σεπτεμβρίου 1922. Ήταν εκείνος που αποφάσισε την πυρπόληση της πόλης και το λιντσάρισμα του μητροπολίτη Σμύρνης Χρυσόστομου.</div><div><br />Με άλλα λόγια, αφού τον αθώωσε ο Μουσταφά Κεμάλ για τα εγκλήματά του εναντίον των Ελλήνων του Πόντου, συνέχισε τα εγκλήματά του στη Σμύρνη και την Ιωνία, εναντίον των Αρμενίων και του ελληνισμού της περιοχής.<br />Μελετώντας τα τουρκικά αρχεία και το έργο ερευνητών όπως ο Ταμέρ Τσιλινγκίρ, διαπιστώνει κανείς ότι έχουμε πολύ δρόμο μπροστά μας, πολύ έργο, για να αποκαλύψουμε τα εγκλήματα που διέπραξαν οι Νεότουρκοι, ο Κεμάλ και οι κεμαλικοί εναντίον των χριστιανικών πληθυσμών της Ανατολής, των Ελλήνων, των Αρμενίων και των Ασσυρίων.<br />Με τη συμπλήρωση 100 χρόνων παρατηρείται μια κινητικότητα σε επίπεδο πνευματικών αλλά και απλών ανθρώπων γύρω από το θέμα.<br />Έχουμε ευθύνη να κινητοποιήσουμε την ελληνική κοινωνία αλλά και τη διεθνή κοινότητα γύρω από αυτό το τεράστιο θέμα.<br />Πρέπει να προχωρήσουμε μπροστά, να αποκαλύψουμε τα εγκλήματα, γιατί το «θηρίο» που γεννά γενοκτονίες είναι ζωντανό στο Αφρίν, στο τουρκοκρατούμενο Κουρδιστάν, στα Κατεχόμενα, στο Αιγαίο, στη Θράκη...<br />Και το φως της αποκάλυψης είναι το μόνο «όπλο» που μπορεί να το σκοτώσει.<br />Καμίαν ’κ’ έν αργός, έλεγαν οι πρόγονοί μας.<br /><br /></div><div><a href="https://infognomonpolitics.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div></div>

Άγνωστες πτυχές του εγκλήματος της γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου. [19 Μαΐου 1919].

Ο Μουσταφά Κεμάλ και ο Νουρετίν πασάς. Δύο από τους κορυφαίους υπεύθυνους του εγκλήματος της γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου. Συμπληρώνον...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκία 2023: Οργιάζει η εκλογική νοθεία.

<img height="136" src="https://eordaialive.com/wp-content/uploads/2023/05/katagrafi-60.jpg" width="280" /><br /><br /><div>του <b>Λεωνίδα Κουμάκη</b><br />Οι τουρκικές εκλογές δεν έχουν καμιά σχέση με τις εκλογικές διαδικασίες που γνωρίζουμε σε ολόκληρη την Δύση.<br /><br />Στην Τουρκία ένας υποψήφιος Πρόεδρος, δύο 24ωρα πριν τις εκλογές μαζεύει σαν στρατιωτάκια δεκάδες δημοσιογράφους, σε στυλ Βόρειας Κορέας, που του κάνουν αυστηρά προκαθορισμένες ερωτήσεις επειδή είναι ταυτόχρονα και νυν Πρόεδρος Δημοκρατίας, Πρόεδρος του κυβερνώντος κόμματος και Πρόεδρος ένα σωρό άλλων αρχών, οργανισμών και ιδρυμάτων. Φροντίζει μάλιστα, 29 ραδιοτηλεοπτικοί σταθμοί να διακόψουν το πρόγραμμα τους και να συνδεθούν με το σημείο της «συνέντευξης».<br /><br />Στην Τουρκία, ο αρχηγός της αντιπολίτευσης έχει πρόσβαση μόλις 32 λεπτών στην κρατική τηλεόραση, έναντι 32 ωρών του «υποψήφιου» και νυν Προέδρου!<br /><br />Στην Τουρκία κατά την προεκλογική περίοδο δεν τοποθετείται υπηρεσιακός υπουργός σε κρίσιμα υπουργεία. Στο Υπουργείο Εσωτερικών π.χ. το διάσημο, πολιτικό αφεντικό της τουρκικής (και όχι μόνο) μαφίας Σουλεϊμάν Σοιλού παρέμεινε στο υπουργείο του (όπως και όλοι οι υπουργοί της κυβέρνησης των ισλαμιστών), διεξήγαγε «προεκλογικό αγώνα» με δαπάνες του κράτους (όπως και όλοι οι άλλοι) και διέταξε παράτυπα αστυνομία και χωροφυλακή να μεταφέρουν, μετά την λήξη της καταμέτρησης, 192.000 κάλπες στο Υπουργείο του για … «φύλαξη»!<br /><br />Στην Τουρκία, το πρακτορείο Anadolu μεταδίδει εκλογικά αποτελέσματα απευθείας από το Κεντρικό Εκλογικό Κέντρο του κυβερνώντος κόμματος ΑΚΡ, σε αυθεντική «εφαρμογή» της λαϊκής παροιμίας Γιάννης κερνάει, Γιάννης πίνει!.<br /><br />Το ιδιότυπο αυτό «σύστημα» εγκαινιάστηκε, σύμφωνα με τον αυτοεξόριστο Τούρκο δημοσιογράφο Cevheri Güven ο οποίος διέφυγε με την οικογένεια του στην Γερμανία εξ αιτίας καταδίκης του σε 22,5 χρόνια φυλακή για δήθεν τρομοκρατία, μετά το έτος 2014 όταν ο Ρ. Τ. Ερντογάν κατέβηκε από το «τραίνο της Δημοκρατίας» και επιβιβάστηκε στο «τραίνο της χειραγώγησης» λόγω των συγκλονιστικών γεγονότων του 2013 (επεισόδια και μαζικές συλλήψεις στο πάρκο Γκεζί, σκάνδαλα κλοπής δημόσιου χρήματος, διαφθορά με δωροδοκίες αξιωματούχων, κασέτες με οδηγίες Ερντογάν στον γιό του Μπιλάλ για το (ανοικτό ακόμα) σκάνδαλο Halkbank και άλλα πολλά.<br /><br />Το 2014 το τουρκικό καθεστώς, φοβούμενο την έντονη λαϊκή δυσαρέσκεια, αποφάσισε να βάλει χέρι στο σύστημα καταμέτρησης των εκλογικών αποτελεσμάτων με πρώτη πρόβα τις δημοτικές εκλογές της Άγκυρας τον Μάρτιο του 2014, όπου ο τότε υποψήφιος της αντιπολίτευσης Μανσούρ Γιαβάς προηγείτο σταθερά του κυβερνητικού υποψηφίου Μελίχ Γκιοκτσέκ.<br /><br />Μέχρι τότε, υπήρχε μια εξειδικευμένη ιδιωτική εταιρεία (Cihan Haber Ajansı - CİHAN) η οποία είχε δημιουργήσει ένα αξιόπιστο σύστημα που ξεκινούσε από κάθε μία κάλπη ξεχωριστά, ελεγχόμενο όσον αφορά τα αποτελέσματα που συγκέντρωνε από το κρατικό Ανώτατο Εκλογικό Συμβούλιο (Yüksek Seçim Kurulu – YSK). Μετά την ταύτιση των δύο διαφορετικών καταμετρήσεων, γινόταν η σταδιακή μετάδοση των αποτελεσμάτων μέσω των ΜΜΕ και των διάφορων μέσων κοινωνικής δικτύωσης.<br /><br />Ο Ρ. Τ. Ερντογάν όσο κέρδιζε τις εκλογικές αναμετρήσεις με λαϊκή υποστήριξη, εμφανιζόταν σε ολόκληρο τον κόσμο σαν «δημοκράτης» και δεν είχε κανένα λόγο να επέμβει στην διαδικασία καταμέτρησης των εκλογικών αποτελεσμάτων.<br /><br />Όταν όμως στριμώχτηκε, η «επέμβαση» κατέστη αναπόφευκτη. Ο άνθρωπος που επιφορτίστηκε το έργο της χειραγωγημένης μετάδοσης εκλογικών αποτελεσμάτων ήταν (πάντα σύμφωνα με τον Cevheri Güven) ο τότε πρόεδρος του πρακτορείου Anadolu Kemal Ozturk σε συνεργασία με τους σκοτεινούς μηχανισμούς της ΜΙΤ: Την νύχτα των εκλογών, αντιπρόσωποι σημαντικών εκλογικών κέντρων της εταιρίας CİHAN εμποδίστηκαν από την φυσική τους παρουσία μπροστά στις κάλπες, ενώ την ίδια νύχτα το «σύστημα» των αποτελεσμάτων της ιδιωτικής εταιρείας CİHAN δέχτηκε καταστροφική επίθεση από «άγνωστους» χάκερς.<br /><br />Η Άγκυρα, πάντα την ίδια νύχτα των εκλογών, βυθίστηκε ξαφνικά στο σκοτάδι για δύο ώρες και σταμάτησε η λειτουργία όλων ανεξαιρέτως των καμερών. Όταν επανήλθαν τα φώτα και λειτούργησαν οι κάμερες, ο κυβερνητικός υποψήφιος είχε επικρατήσει του Μανσούρ Γιαβάς με διαφορά 1% των «ψήφων»! Μάταια ο «ηττηθείς» ζήτησε από το Ανώτατο Εκλογικό Συμβούλιο επανάληψη των εκλογών ή έστω, την επανακαταμέτρηση των ψήφων.<br /><br />Αμέσως μετά τις δημοτικές εκλογές του 2014 η ιδιωτική εταιρία CİHAN αποκλείστηκε από την καταμέτρηση ψήφων σε άλλες εκλογικές αναμετρήσεις. Στην συνέχεια, το πρακτορείο Anadolu, δηλαδή ο Kemal Ozturk, αποδεσμεύτηκε από το κρατικό Ανώτατο Εκλογικό Συμβούλιο και συνδέθηκε με το Συντονιστικό Εκλογικό Κέντρο του κυβερνώντος κόμματος ΑΚΡ, ώστε να μεταδίδει σαν επίσημα αποτελέσματα, αυτά που «έβγαζε» το επιτελείο του κυβερνητικού ΑΚΡ!<br /><br />Το νέο «σύστημα» λειτούργησε ρολόι σε όλες τις κρίσιμες και «νικηφόρες» για το καθεστώς αναμετρήσεις Αυγούστου 2014 (Προεδρικές εκλογές), Ιουνίου και Νοεμβρίου 2015 (Βουλευτικές), στο δημοψήφισμα του 2017 με το οριακό αποτέλεσμα για την επιβολή καθεστώτος ενός ανδρός, στις κοινές Προεδρικές και Βουλευτικές εκλογές του 2018, μέχρι το έτος 2019, όταν η αντιπολίτευση αφυπνίστηκε. Τόσο το επιτελείο του Εκρέμ Ιμάμογλου στην Κωνσταντινούπολη όσο και εκείνο του Μανσούρ Γιαβάς στην Άγκυρα αποφάσισαν να στείλουν πολλούς εθελοντές μέσα στα διάφορα εκλογικά τμήματα σαν παρατηρητές.<br /><br />Η ενέργεια αυτή της αντιπολίτευσης στην Κωνσταντινούπολη «μπλόκαρε» την αυθαίρετη μετάδοση αποτελεσμάτων του ΑΚΡ και δημιούργησε πανικό στο κομματικό επιτελείο που μετέδιδε τα αποτελέσματα κατά το δοκούν προς το Anadolu. Ξαφνικά το πρακτορείο Anadolu διέκοψε απότομα την μετάδοση των αποτελεσμάτων για «τεχνικούς λόγους», παρουσιάζοντας την στιγμή της διακοπής τον Εκρέμ Ιμάμογλου με 48,80% και τον αντίπαλο του και «κολλητό» του παλατιού Μπιναλί Γιλντιρίμ με 48,56%!<br /><br />Όπως είναι γνωστό, τα αποτελέσματα της Κωνσταντινούπολης ακυρώθηκαν με προσφυγές και διάφορες άλλες προφάσεις από στελέχη του καθεστώτος αλλά στις επαναληπτικές εκλογές που ακολούθησαν, με αυστηρότερο όμως έλεγχο των αποτελεσμάτων από την αντιπολίτευση, ο Εκρέμ Ιμάμογλου θριάμβευσε με διαφορά 800.000 ψήφων!<br /><br />Στην Άγκυρα, ο Μανσούρ Γιαβάς εξελέγη πανηγυρικά όχι όμως με το 13,5% που τον παρουσίαζαν όλες σχεδόν οι δημοσκοπήσεις πριν από τις εκλογές, αλλά μόλις με…3,5%!<br /><br />Ο τότε Πρόεδρος του YSK Sadi Güven (2013-2020) τον Απρίλιο του 2019 επιβεβαίωσε αυτό που ήδη γνώριζαν αρκετοί: «Το πρακτορείο Anadolu δεν είναι πελάτης μας. Δεν ξέρω από που παίρνει τα αποτελέσματα που ανακοινώνει!». Δεν μπορούσε βέβαια να πει ότι τα παίρνει από το Συντονιστικό Εκλογικό Κέντρο του κυβερνώντος κόμματος ΑΚΡ!<br /><br />Στις εκλογές της 14ης Μαΐου 2023 εφαρμόστηκε το ίδιο «σύστημα». Το πρακτορείο Anadolu κάνοντας βάσει σχεδίου, ψυχολογικές «επιχειρήσεις» ανακοίνωσε αμέσως μετά την έναρξη μετάδοσης αποτελεσμάτων, ότι ο «Πρόεδρος» προηγείται με ποσοστό 60%!<br /><br />Ο Δήμαρχος της Κωνσταντινούπολης Εκρέμ Ιμάμογλου κατήγγειλε σχεδόν ταυτόχρονα πως «Έχουμε στοιχεία ότι έχουν παραποιηθεί τα αποτελέσματα των εκλογών. Υπάρχει μηχανισμός παραποίησης των αποτελεσμάτων».<br /><br />Όπως ήταν φυσικό, επικράτησε ένα μεγάλο αλαλούμ με την ανακοίνωση διαφορετικών αποτελεσμάτων από το πρακτορείο Anadolu, το Ανώτατο Εκλογικό Συμβούλιο ΥSK και το πρακτορείο ΑΝΚΑ το οποίο μετέδιδε αποτελέσματα από την καταμέτρηση της αντιπολίτευσης.<br /><br />Οι φασίστες του Ντεβλέτ Μπαχτσελή σε όλες τις δημοσκοπήσεις εμφανιζόταν με 5, 6 ή το πολύ 7% (όριο εισόδου στο κοινοβούλιο). Ξαφνικά τα «αποτελέσματα» εμφανίζουν τους φασίστες του Ντεβλέτ Μπαχτσελή με 10, 11 ακόμα και 12% - ξεπερνώντας ακόμα και την Μεράλ Ασκσενέρ. Η «συμμετοχή» στις εκλογές πλησίασε το πρωτοφανές 94% και οι έμπειροι πολιτικοί αναλυτές ξεχώρισαν αμέσως, όχι βέβαια την ξαφνική εκλογική «ανάσταση» των φασιστών ή την προσέλευση-ρεκόρ, αλλά τις ξεχωριστές ικανότητες εκλογικής νοθείας του Σουλεϊμάν Σοιλού, τον οποίο υποστηρίζει με φανατισμό ο Ν. Μπαχτσελή. Άλλωστε ο νόμος για την εύκολη «αλλαγή επωνύμου» έγινε μάλλον για να μπορούν τα μέλη των γκρίζων λύκων να ψηφίσουν δύο φορές (με το παλιό και νέο επώνυμο) στους εκλογικούς καταλόγους του Σ. Σοιλού, διπλασιάζοντας την εκλογική δύναμη των γκρίζων λύκων από 5% σε… 10%! Με τον ίδιο τρόπο φαίνεται ότι αυξήθηκε και η εκλογική «επίδοση» του Ρ. Τ. Ερντογάν η οποία «διέψευσε» όλες ανεξαιρέτως τις προβλέψεις όλων των έγκυρων ντόπιων και ξένων εταιρειών δημοσκοπήσεων. Ακόμα και το σεισμόπληκτο και κατεστραμμένο Καχραμανμαράς εμφανίζεται να ψήφισε με ποσοστό 71% τον Ρ. Τ. Ερντογάν!<br /><br />Οι άδειοι δρόμοι της Κωνσταντινούπολης την νύχτα των εκλογών επιβεβαιώνουν τον φόβο του κόσμου για επεισόδια αλλά και την ανταπόκριση στην έκκληση της αντιπολίτευσης να παραμείνουν στα σπίτια τους.<br /><br />Σ Υ Μ Π Ε Ρ Α Σ Μ Α Τ Α: Στις επαναληπτικές εκλογές της 28ης Μαΐου 2023 ο Ρ. Τ. αναμένεται να αυτό-ανακηρυχθεί νικητής ανεξαρτήτως εκλογικού αποτελέσματος, εισπράττοντας αμέσως τα συγχαρητήρια των άσπονδων «φίλων» του (Ρωσία, Κατάρ, Αζερμπαϊτζάν, Πακιστάν κλπ).<br /><br />Η καταιγίδα που σίγουρα θα πλήξει την τουρκική κοινωνία, από την συνεχώς επιδεινούμενη κατάσταση της οικονομίας, η εμφύλια αναταραχή και αναστάτωση που αναμένεται από την αποκάλυψη μεθόδων και συστημάτων νοθείας που εφαρμόστηκαν στις εκλογές, η εντονότερη εσωτερική καταπίεση και καταστολή των λαϊκών αντιδράσεων, αναμένεται να επιβάλλουν σχετική ηρεμία στις εξωτερικές σχέσεις και τις περιπέτειες των Τούρκων ισλαμιστών.<br /><br />Μέχρις ότου ξαφνικά, επανέλθουν οι νέο-οθωμανικές φαντασιώσεις του Ρ. Τ. Ερντογάν με κιτς μεγαλεία, κακόγουστες νεο-οθωμανικές φιέστες και ό,τι άλλο μπορεί να φανταστεί κανείς …<br /><br /></div><div><a href=" i-epikaira.blogspot.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Τουρκία 2023: Οργιάζει η εκλογική νοθεία.

του Λεωνίδα Κουμάκη Οι τουρκικές εκλογές δεν έχουν καμιά σχέση με τις εκλογικές διαδικασίες που γνωρίζουμε σε ολόκληρη την Δύση. Στην Τουρκί...

Διαβάστε την συνέχεια