Μια νέα «Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία» εμφανίζεται στον κόσμο. Είναι η Δύση έτοιμη για μια δεύτερη Ρωσική Επανάσταση;

<img height="141" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/e324a8dcc76bb2dbf17771971857b828_XL.jpg" width="280" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Οι παραδοσιακές ιδεολογίες της Αριστεράς και της Δεξιάς περιττεύουν καθώς ο νέος τεχνολογικός υλισμός εγκαινιάζει ένα «τσουνάμι» κρίσεων.</span></h3>Μια νέα «Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία» αρχίζει να κάνει την εμφάνισή της στον κόσμο, ένας νέος Νόμος (φράση που δανείστηκε ο Carl Schmitt από τους Έλληνες για να σκιαγραφήσει το εύρος μιας νέας Ευρώπης) που σχετίζεται με την απόκτηση εδαφών και πόρων… σύμφωνα με τον αρθρογράφο του National Interest, Brian Patrick Bolger.<br />Σε αυτήν τη νέα «Ευρώπη», λέει ο Bolger, τα σύνορα καταρρέουν και οι πολιτισμικές οικονομικές και πολιτικές διαφορές αγγίζουν μια πραγματικά σκοτεινή εποχή, μια νέα νεωτερικότητα.<br /><br /><div>Η τρέχουσα παγκόσμια υπαρξιακή κρίση δεν είναι δημιούργημα μόνο του «Τσάρου», αλλά ένας ανταγωνισμός για το «grossraum» (οικοδόμηση αυτοκρατορίας) μέσω της διεκδίκησης πόρων και σφαιρών επιρροής.<br />Ο «Νομός» δεν γράφεται πάνω από χάρτες ή σύνορα.<br />Είναι μια σφαιρική, ουχί γραμμική, πραγματικότητα, που περιστρέφεται γύρω από διάφορες διαστάσεις, με τον ανταγωνισμό να επεκτείνεται στο διάστημα όσο και στην τεχνολογία.<br />Οι παραδοσιακές ιδεολογίες της Αριστεράς και της Δεξιάς περιττεύουν καθώς ο νέος τεχνολογικός υλισμός εγκαινιάζει ένα «τσουνάμι» κρίσεων, ενδεδυμένων από μια ελίτ η οποία έχει ως πρωταρχικό σκοπό την πολιτική χειραγώγηση.</div><div><br />Επί του παρόντος, όμως, τα δυτικά μέσα ενημέρωσης επικεντρώνονται στην υποτιθέμενη ρωσική επιθετικότητα.<br />Ωστόσο, οι τεκτονικές πλάκες μετατοπίζονται δημιουργώντας μια νέα συμμαχία.<br />Αυτή η συμμαχία είναι μια Νέα Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία που δεν βρίσκεται στην καρδιά της Ευρώπης, αλλά σε περιφερειακά τμήματα.<br />Στους αντίποδες βρίσκεται η συμμαχία ΗΠΑ - Βρετανίας, ο Ατλαντισμός ντυμένος με τα παλαιά ιμάτια του φιλελευθερισμού.<br />Η προέλευση της συμμαχίας δεν είναι μόνο υλική και προσανατολισμένη στους πόρους, αλλά και πολιτιστική.<br />Οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι τοποθετημένες, για άλλη μια φορά, στο επίκεντρο της «φιλελεύθερης» τάξης.<br />Οι αξίες του φιλελευθερισμού είναι ουσιαστικά «εναντίον» του «άλλου» και προϋποθέτουν μια ηθική υπεροχή, η οποία εξάγεται μέσω ιεραποστολικών εγχειρημάτων.<br /><br />Ο στόχος του Soros…<br /><br />Δεν είναι περίεργο που ο George Soros είναι μεγάλος θαυμαστής του Ατλαντισμού και πρόθυμος να διαλύσει την κύρια απειλή για τις Ηνωμένες Πολιτείες: τον γάμο Molotov-Ribbentrop μεταξύ Ρωσίας και Γερμανίας.<br />Για τον Soros, μια ισχυρή ευρωπαϊκή δύναμη όπως η Γερμανία μπορεί να αλλάξει τις ισορροπίες στην Ευρώπη.<br />Οι Ηνωμένες Πολιτείες στρατηγικά υποστηρίζουν τη Μεγάλη Βρετανία.<br />Αμερικανοί και Βρετανοί καθοδηγούνται από το δόγμα του Πάλμερστον περί συμφερόντων, με μια εκδικητική διάθεση για τους εχθρούς - εχθροί της Μεγάλης Βρετανίας είναι η Ρωσία και η Γερμανία.<br />Φυσικά, όλα αυτά είναι ενδεδυμένα με το όμορφο λεξιλόγιο των φιλελεύθερων αξιών.</div><div><br />Επομένως, ουσιαστικός στόχος της real politik είναι η αποδυνάμωση της Γερμανίας όσο και να προκληθεί πυρκαγιά στα ανατολικά σύνορα της Ευρώπης, προκειμένου να καταστραφεί η δυνάμει ρωσο-γερμανική συνεργασία, που θα δημιουργούσε ένα υπερ-ισχυρό grossraum στην Ευρώπη.<br />Βέβαια, η Γερμανία, κυρίαρχη δύναμη στην Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ), δεν είναι παρά ένα μεταπολεμικό φιλελεύθερο «ελαφάκι», ουσιαστικά ένα κράτος «πολιτισμού» όπως η Ιταλία.<br />Η ρωσική απάντηση, από την άλλη, αντανακλά τη δομή των δύο ηγεμονικών μπλοκ: της Ατλαντικής Συμμαχίας των Ηνωμένων Πολιτειών και της Μεγάλης Βρετανίας και του σινορωσικού grossraum.<br />Σε αυτό το γεωπολιτικό πλαίσιο, η Ουκρανία παίζει τον ρόλο των τεκτονικών πλακών.<br />Εξού και σχεδόν παγκοσμίως στα ΜΜΕ των ΗΠΑ και της Βρετανίας ο ρωσοουκρανικός αγώνας περιγράφεται ως μάχη μεταξύ αυταρχισμού και δημοκρατίας.</div><div><br />Ωστόσο, το 2015 ο Guardian περιέγραψε την Ουκρανία ως «το πιο διεφθαρμένο έθνος στη γη».<br />Ως είναι ευνόητο, ο πόλεμος, μακριά από το πεδίο της μάχης, ισοδυναμεί με μια μάχη αφηγήσεων, και εδώ η τροφή των κανονιών είναι ο σύγχρονος άνθρωπος που περιορίζεται στην οικονομική σφαίρα.<br />Εν προκειμένω πρέπει να επισημανθεί, λέει ο Bolger, πως η φιλελεύθερη δημοκρατία πάσχει από μια εσωτερική αδυναμία, μια θεμελιώδη αντίφαση: την έλλειψη ομοιογένειας.<br />Παρότι η διαφοροποίηση και ο ατομικισμός ωφελούν τους μετέχοντες στις αγορές, ο κόσμος της real politik απαιτεί ομοιογένεια, ανεξάρτητα από οποιαδήποτε ηθική αντίληψη.<br /><br />Τι απειλεί ιδεολογικά τη Ρωσία…<br /><br />Ο «καθοδηγούμενος από την αξία» κόσμος της δυτικής «τάξης» βρίσκεται σε αντίθεση με την «παραγωγική τάξη» που εντοπίζεται σε ευρωπαϊκές χώρες όπως η Ιταλία, η Σουηδία και η Ουγγαρία.<br />Επίσης, το νεοφιλελεύθερο όνειρο της υποβάθμισης του έθνους-κράτους, που θεωρείται μέρος του λόγου ύπαρξης μιας παγκοσμιοποιημένης αγοράς, γνωρίζει μια σημαντική απειλή από τη Ρωσία.<br />Φυσικά, η ρωσική πολιτική στην Ουκρανία καλλιεργείται εδώ και καιρό από Ρώσους αναλυτές.<br />Δεν είναι λοιπόν μια αντίδραση ορισμένων σκληροπυρηνικών στο Κρεμλίνο ή μια ιδέα που ονειρεύτηκε κάποιος τρελός Τσάρος.</div><div><br />Θεωρείται ιερή η άποψη ότι η παγκοσμιοποίηση στη μέχρι τώρα κλίμακα είναι μια στρατηγική καταστροφή για τα ρωσικά συμφέροντα λόγω των επιπτώσεων του οικονομικού και τεχνολογικού μονοπωλίου των ΗΠΑ στον κόσμο.</div><div><br />Κατά συνέπεια, για τη Ρωσία, ο πόλεμος στην Ουκρανία εξυπηρετεί δύο σκοπούς: Ο ένας είναι η εκδίωξη του ΝΑΤΟ από την Ανατολική Ευρώπη και ο δεύτερος είναι η υποκίνηση μιας κρίσης εμπιστοσύνης έναντι της παγκοσμιοποίησης και της οικοδόμησης νέων μπλοκ συνεργασίας στα ανατολικά.<br />Η Ρωσία, η Κίνα και μια αναγεννημένη Γερμανία θα αντιπροσώπευαν μια υπαρξιακή απειλή για τα συμφέροντα των ΗΠΑ, που ήδη υποφέρουν εσωτερική ασυμφωνία και κοινωνική κατάρρευση.<br /><br />Οι ΗΠΑ καταρρέουν - Ρωσική επανάσταση<br /><br />Οι θεσμοί των ΗΠΑ δεν μπορούν να υπηρετήσουν την ετερογένεια που υπήρχε μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.<br />Σημειώνεται πως, λόγω αυτής της εσωτερικής παραφωνίας, πάντα χρειάζονταν έναν εχθρό, πρώτα τον κομμουνισμό και μετά το Ισλάμ.<br />Ταυτόχρονα, αυτό επέτρεψε την πραγματοποίηση τεράστιων δαπανών και την ύπαρξη μιας οικονομίας που εν καιρώ πολέμου γινόταν εξαγώγιμο εμπόρευμα.<br />Η στρατιωτική βοήθεια προς την Ουκρανία είναι ο παγκόσμιος «φόρος» στο δυτικό σύστημα.<br />Όπως σημείωνε ο Vladimir Lenin (αν και το απόσπασμα δεν του αποδόθηκε ποτέ), στην καρδιά της δυτικής αποστολής βρίσκεται μια αντίφαση:<br />«Όταν έρθει η ώρα να κρεμάσουμε τους καπιταλιστές, θα μας πουλήσουν το σχοινί».</div><div><br />Αυτή η αντίφαση έγινε εντονότερη όταν η φιλελεύθερη δημοκρατία προσπάθησε να νομιμοποιήσει το κεφάλαιο μέσω ενός παγκόσμιου φιλελεύθερου συστήματος βασισμένου στην υπεραξία.<br />Ο λόγος για τον οποίο η σύγκρουση στην Ουκρανία είναι τόσο σημαντική για τα ρωσικά συμφέροντα είναι ότι έχει τις ρίζες της στην κληρονομιά της ρωσικής επανάστασης:<br />Στην ουσία, οι σοβιετικές δημοκρατίες δεν ήταν ποτέ μέρος της Σοβιετικής Ένωσης.<br />Ήταν ένας αναγκαστικός γάμος «έξω» από την ευρωπαϊκή Ρωσία.<br />Η νομενκλατούρα της Σοβιετικής Ένωσης είχε λίγα κοινά με τους Καζάκους ή τους Τατάρους.<br />Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ο πόλεμος με την Ουκρανία έχει υπαρξιακή χροιά για τον Vladimir Putin και τη Ρωσία.</div><div><br />Θα μπορούσε να οδηγήσει στην κατάρρευση του σοβιετικού συστήματος.<br />Παντού ο κόσμος ρέπει προς τη λαϊκή Δεξιά και τον φεντεραλισμό.<br />Αν και η λαϊκή Δεξιά είναι άκρως δημοκρατική, όπως φαίνεται από την πρόσφατη νίκη του κόμματος των Αδελφών της Ιταλίας, είναι ξένος προς τη φιλελεύθερη τάξη, καθώς αποτελεί απειλή για την εξαγωγή κρατικής χρηματοδότησης μέσω μπλοκ όπως η ΕΕ.<br />Ομοίως, σε άλλες περιοχές του κόσμου, από τον μετασοβιετικό χώρο μέχρι το Ιράν και τη Μεγάλη Βρετανία, διαπιστώνεται μια εκκολαπτόμενη δημοκρατική παρόρμηση απομάκρυνσης από τον συγκεντρωτισμό.</div><div><br />Οι ελίτ του κόσμου μάχονται μεταξύ τους για πόρους και οικονομική εξύψωση, αλλά αυτός ο αγώνας και η απομάκρυνση από τον συγκεντρωτισμό θα ευνοούσαν τη μετάβαση σε μια βεστφαλική ομοσπονδία, η οποία θα απαρτιζόταν από αυτόνομα, ομοιογενή πολιτισμικά κράτη.<br />Η Συνθήκη της Βεστφαλίας του 1648 είχε να κάνει με τον σεβασμό των συνόρων, τη θρησκευτική ανοχή, τον τερματισμό του Τριακονταετούς Πολέμου και την Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία.<br />Ένα νέο σύστημα βασισμένο σε αυτές τις αρχές θα μπορούσε να αναζωογονήσει την Ευρώπη, καταργώντας τη φιλελεύθερη οικουμενικότητα της ΕΕ.</div><div><br />Στη Βεστφαλία, η παράδοση συγχωνεύτηκε με τον νόμο και τη λογική.<br />Βιώνουμε τώρα μια παρόμοια συγκυρία.<br />Από την άλλη, ο φιλελευθερισμός του Διαφωτισμού περιέπεσε, δυστυχώς, στον δογματισμό της σύγχρονης φιλελεύθερης δημοκρατίας.<br />Και όπως ο Ντοστογιέφσκι σωστά είχε διαγνώσει και προειδοποιήσει, «εάν τα έθνη αποτύχουν να ζήσουν με ανώτερες, ιδέες, και απλώς εξυπηρετούν συμφέροντα, θα χαθούν, θα μουδιάσουν, θα φθαρούν, θα πεθάνουν».<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Μια νέα «Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία» εμφανίζεται στον κόσμο. Είναι η Δύση έτοιμη για μια δεύτερη Ρωσική Επανάσταση;

Οι παραδοσιακές ιδεολογίες της Αριστεράς και της Δεξιάς περιττεύουν καθώς ο νέος τεχνολογικός υλισμός εγκαινιάζει ένα «τσουνάμι» κρίσεων. Μι...

Διαβάστε την συνέχεια

Συναγερμός στη Δύση για πυρηνική επίθεση στην Ουκρανία.Το ταξίδι αστραπή του Βρετανού υπ. Άμυνας στις ΗΠΑ.

<img height="145" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/30f633d53ce3e54d805425dd0c4bc08d_XL.jpg" width="280" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Εκτάκτως στις ΗΠΑ ο Βρετανός υπ. Άμυνας υπό τον φόβο πυρηνικής επίθεσης στην Ουκρανία.</span></h3>Σε συναγερμό για το ενδεχόμενο πυρηνικής επίθεσης της Ρωσίας στην Ουκρανία βρίσκεται η Δύση, σύμφωνα με τον βρετανικό Τύπο.<br />Ο υπουργός Άμυνας της Βρετανίας πραγματοποίησε έκτακτο ταξίδι στις ΗΠΑ στις 18 Οκτωβρίου 2022, για να συζητήσει την κατάσταση ασφαλείας στην Ουκρανία, συμπεριλαμβανομένης της απειλής πυρηνικής επίθεσης, σύμφωνα με την Evening Standard και ειδικότερα το ενδεχόμενο να πυροδοτηθεί ένα τακτικό πυρηνικό όπλo από τη Μαύρη Θάλασσα.<br /><br /><div>Ωστόσο, ο υπουργός Εξωτερικών James Cleverly εμφανίστηκε καθησυχαστικός, τονίζοντας χαρακτηριστικά ότι πρόκειται για μία «ομαλή και τακτική» επίσκεψη στο πλαίσιο μίας «πολύ ανώμαλης και διεστραμμένης κατάστασης», όπως μεταδίδει το Sky News.<br />Ο Ben Wallace ακύρωσε την εμφάνισή του ενώπιον της Επιτροπής Άμυνας του κοινοβουλίου την Τρίτη και πέταξε στις ΗΠΑ για συναντήσεις κορυφής στο Πεντάγωνο και τον Λευκό Οίκο.<br />Ο υπουργός Ενόπλων Δυνάμεων James Heappey δήλωσε ότι ο κ. Wallace θα συναντηθεί με τον Αμερικανό ομόλογό του για το είδος των συνομιλιών που [είναι] πέρα από κάθε φαντασία πραγματικά, το γεγονός ότι βρισκόμαστε σε μια εποχή που αυτού του είδους οι συνομιλίες είναι απαραίτητες.<br />Πηγή από το υπουργείο Άμυνας ανέφερε ότι: «Ο υπουργός Άμυνας βρίσκεται στην Ουάσινγκτον για να συζητήσει κοινές ανησυχίες για την ασφάλεια, συμπεριλαμβανομένης της Ουκρανίας.<br />Θα επισκεφθεί τον ομόλογό του στο Πεντάγωνο και ανώτερα στελέχη στον Λευκό Οίκο».<br /><br />Βρετανία: Δείγμα απελπισίας οι επιθέσεις Putin<br /><br />Ο Vladimir Putin έχει εντείνει τις επιθέσεις του τις τελευταίες ημέρες, αφού τα στρατεύματά του αναζητούν προμήθειες μετά το χτύπημα της Ουκρανίας στη γέφυρα του Κερτς.<br />Το Zhytomyr, μια πόλη με στρατιωτικές βάσεις 85 μίλια δυτικά της πρωτεύουσας Κίεβο, έμεινε χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα και νερό μετά από ρωσική πυραυλική επίθεση σε ενεργειακή εγκατάσταση.<br />Πύραυλοι έπληξαν επίσης μια ενεργειακή εγκατάσταση στο Κίεβο και προκάλεσαν σοβαρές ζημιές σε μια άλλη στο Ντνίπρο.</div><div><br />Οι ρωσικές επιθέσεις με πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη εναντίον ουκρανικών πόλεων είναι "δειλές" πράξεις του Vladimir Putin, δήλωσε το Ηνωμένο Βασίλειο.<br />Ο υπουργός Εξωτερικών James Cleverly δήλωσε ότι οι επιθέσεις είναι οι "απελπισμένες πράξεις" ενός ανθρώπου που χάνει τον πόλεμο.<br />«Ο Putin απέτυχε να καταλάβει ουκρανικές πόλεις με τανκς, τώρα δοκιμάζει δειλές επιθέσεις με μη επανδρωμένα αεροσκάφη», ανέφερε.<br />Πρόκειται για απελπισμένες πράξεις ενός άνδρα που χάνει τον πόλεμο στο πεδίο της μάχης. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο στείλαμε πυραύλους αεράμυνας.<br />«Δεν θα κάμψει τους Ουκρανούς ή την αποφασιστικότητά μας να σταθούμε στο πλευρό τους», σημείωσε.<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Συναγερμός στη Δύση για πυρηνική επίθεση στην Ουκρανία.Το ταξίδι αστραπή του Βρετανού υπ. Άμυνας στις ΗΠΑ.

Εκτάκτως στις ΗΠΑ ο Βρετανός υπ. Άμυνας υπό τον φόβο πυρηνικής επίθεσης στην Ουκρανία. Σε συναγερμό για το ενδεχόμενο πυρηνικής επίθεσης της...

Διαβάστε την συνέχεια

Επιμονή σε έναν «νεκρό» μηχανισμό.

<a href="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2022/10/PANAGIOTOP-AKAR.jpg"><img height="157" src="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2022/10/PANAGIOTOP-AKAR.jpg" width="280" /></a><br /><br /><b>Aλέξανδρος Τάρκας</b><br />Οι Ηνωμένες Πολιτείες -ανεξάρτητα από τις θετικές ή αρνητικές αξιολογήσεις για παλαιότερες μεσολαβήσεις τους- καταβάλλουν, την τρέχουσα περίοδο, ειλικρινείς προσπάθειες για την αποφυγή ελληνοτουρκικής σύγκρουσης στο Αιγαίο και τη Μεσόγειο. Σε εποχή κορύφωσης του πολέμου στην Ουκρανία, ουδείς στην Ουάσιγκτον επιθυμεί ακραίες εξελίξεις στη νότια πτέρυγα του ΝΑΤΟ και στο σταυροδρόμι πολλών ενεργειακών δρόμων.<br /><br />Ωστόσο το κύριο συμπέρασμα, μέχρι στιγμής, είναι ότι η ηγεσία της Τουρκίας δεν είναι δεκτική στις αμερικανικές παροτρύνσεις για την υιοθέτηση ηπιότερης γραμμής έναντι της Ελλάδας. Οι απλουστευτικές διατυπώσεις στα ημεδαπά «τηλεοπτικά παράθυρα» ότι η Ουάσιγκτον «θα δώσει εντολή» στον πρόεδρο Ρ.Τ. Ερντογάν να μην προβεί σε επίθεση ή «θα του το απαγορεύσει, όπως στη Συρία» ανήκουν στη σφαίρα της φαντασίας. Η Άγκυρα δεν ικανοποιείται από τα όποια ανταλλάγματα, θεωρώντας πως αξιοποιεί μία ιδανική συγκυρία προώθησης των νεο-Οθωμανικών σχεδιασμών της.<br /><br />Εξίσου εκτός πραγματικότητας αποδεικνύονται οι προβλέψεις του πρωθυπουργού Κυρ. Μητσοτάκη κατά τη συνάντησή του με τον πρόεδρο Τζ. Μπάιντεν το Μάιο. Ο κ. Μητσοτάκης χαρακτήρισε «θετική» την προσωπική του συζήτηση, άνευ πρακτικών, με τον κ. Ερντογάν στις 13 Μαρτίου, αν και είχε ήδη μεσολαβήσει ολόκληρο δίμηνο παραβιάσεων και υπερπτήσεων.<br /><br />Φέρεται, επίσης, να έδωσε (όπως και δημοσίως αργότερα) υπερβολική διάσταση στα προβλήματα της τουρκικής οικονομίας ως μη επιτρέποντα ακρότητες στον κ. Ερντογάν. Προφανώς, αν οι πρωθυπουργικές εκτιμήσεις ήταν εύστοχες, ούτε η Τουρκία θα αποτολμούσε την υπογραφή τρίτου μνημονίου με τη Λιβύη στις 3 Οκτωβρίου ούτε οι ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις θα βρίσκονταν σε διαρκή ετοιμότητα. <br /><br />Στην παρούσα φάση ελληνοτουρκικής έντασης, που τείνει να εξελιχθεί στην πιο μακρά και επικίνδυνη κρίση από το 1974, τρεις είναι οι σημαντικότερες πτυχές της αμερικανικής διπλωματικής δραστηριότητας:<br /><br />Πρώτον, σύμφωνα με ελληνικές και ξένες πηγές, ο Σύμβουλος Εθνικής Ασφαλείας των ΗΠΑ, Τζ. Σάλλιβαν, πραγματικά προσπάθησε -ανεπιτυχώς όμως- να τονίσει την ανάγκη αποκλιμάκωσης κατά την πρόσφατη συνάντηση της Κωνσταντινούπολης με τον σύμβουλο της Τουρκικής Προεδρίας Ιμπ. Καλίν. Ο εξ απορρήτων του κ. Ερντογάν όχι μόνον δεν ενέδωσε, αλλά ανέπτυξε τη συνήθη ρητορική ότι η Τουρκία υπερασπίζεται τα δικαιώματά της έναντι δήθεν επιθετικών ελληνικών ενεργειών. Ο κ. Σάλλιβαν συνεχίζει τις προσπάθειές του.<br /><br />Η δεύτερη προτεραιότητα αφορά τη διεξαγωγή επαφών μεταξύ των υπουργών Άμυνας Ν. Παναγιωτόπουλου και Χ. Ακάρ. Η προ εβδομάδος συνάντηση, κατά την υπουργική σύνοδο του ΝΑΤΟ, ήταν αποτέλεσμα σύστασης της Ουάσιγκτον κατόπιν -αβάσιμων- ισχυρισμών του κ. Ακάρ περί πολύμηνων αρνήσεων του Έλληνα ομολόγου του. Οι Αμερικανοί αξιωματούχοι αισιοδοξούν ότι τα ανοικτά κανάλια επικοινωνίας θα αποτρέψουν χειρότερες εξελίξεις μετά από -πιθανότατο- αεροπορικό ή ναυτικό «ατύχημα».<br /><br />Τρίτο σημείο των αμερικανικών πρωτοβουλιών αποτελεί η πρόταση αναβίωσης του λεγόμενου “Military De-Confliction Mechanism” που συμφωνήθηκε καταρχήν στο ΝΑΤΟ την 1η Οκτωβρίου 2020 μετά τη θερινή ένταση εκείνης της χρονιάς. Η Συμμαχία και οι ΗΠΑ επιμένουν σε προληπτικά μέτρα περιορισμού των κινήσεων των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων απορρέοντα από την ακριβή μετάφραση «Μηχανισμός Στρατιωτικής Αποκλιμάκωσης».<br /><br />Αντίθετα, η Αθήνα (βάσει διορθωτικών παρεμβάσεων του υπουργείου Εξωτερικών και του ΓΕΕΘΑ στο Μαξίμου) είχε διευκρινίσει πως αποδέχεται το μηχανισμό μόνον υπό την έννοια κατευναστικών συνεννοήσεων για την αποφυγή κλιμάκωσης αεροναυτικών ή μεθοριακών επεισοδίων. <br /><br />Προφανώς, καμία ελληνική κυβέρνηση δεν μπορεί να αποδεχθεί ότι θα πρέπει να υποβάλει, εκ των προτέρων, στο ΝΑΤΟ και να συζητά με την Τουρκία πρόγραμμα κινήσεων των τριών Όπλων σε περιόδους έντασης ή και απλών ασκήσεων. Γι’ αυτό άλλωστε ο διάλογος στο ΝΑΤΟ διακόπηκε, την άνοιξη του 2021, μετά τις τεχνικές συζητήσεις λειτουργίας 24ωρης απευθείας τηλεφωνικής γραμμής μεταξύ των κέντρων επιχειρήσεων των ΓΕΕΘΑ Ελλάδας και Τουρκίας. <div><br /></div><div><a href="https://www.amynanet.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Επιμονή σε έναν «νεκρό» μηχανισμό.

Aλέξανδρος Τάρκας Οι Ηνωμένες Πολιτείες -ανεξάρτητα από τις θετικές ή αρνητικές αξιολογήσεις για παλαιότερες μεσολαβήσεις τους- καταβάλλουν,...

Διαβάστε την συνέχεια

HPG: Οι τουρκικές απώλειες στο βόρειο Ιράκ είναι κατά χιλιάδες υψηλότερες από τις επίσημες δηλώσεις της Άγκυρας.

<img height="136" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2022/10/HPG-%CE%9F%CE%B9-%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%BA%CE%B9%CE%BA%CE%B5%CC%81%CF%82-%CE%B1%CF%80%CF%89%CC%81%CE%BB%CE%B5%CE%B9%CE%B5%CF%82-%CF%83%CF%84%CE%BF-%CE%B2%CE%BF%CC%81%CF%81%CE%B5%CE%B9%CE%BF-%CE%99%CF%81%CE%B1%CC%81%CE%BA-%CE%B5%CE%B9%CC%81%CE%BD%CE%B1%CE%B9-%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%B1%CC%81-%CF%87%CE%B9%CE%BB%CE%B9%CE%B1%CC%81%CE%B4%CE%B5%CF%82-%CF%80%CE%BF%CE%BB%CF%85%CC%81-%CF%85%CF%88%CE%B7%CE%BB%CE%BF%CC%81%CF%84%CE%B5%CF%81%CE%B5%CF%82-%CE%B1%CF%80%CE%BF%CC%81-%CF%84%CE%B9%CF%82-%CE%B5%CF%80%CE%B9%CC%81%CF%83%CE%B7%CE%BC%CE%B5%CF%82-%CE%B4%CE%B7%CE%BB%CF%89%CC%81%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%91%CC%81%CE%B3%CE%BA%CF%85%CF%81%CE%B1%CF%82-1200x675-1.jpeg" width="280" /><br /><br />Το HPG δήλωσε ότι οι Τούρκοι στρατιώτες που έχουν σκοτωθεί είναι κατά χιλιάδες περισσότεροι από τον αριθμό που αναφέρεται επίσημα από το τουρκικό καθεστώς.<br /><br />Καθώς η Τουρκία συνεχίζει τις επιθέσεις της στις ιρακινές κουρδικές περιοχές Ζαπ, Αβασίν και Μετίνα, οι Δυνάμεις Άμυνας του Λαού (HPG), τις οποίες πολεμούν οι τουρκικές δυνάμεις, έδωσαν στη δημοσιότητα στοιχεία για τις τουρκικές απώλειες τους τελευταίους έξι μήνες.<br /><br />Στην ανακοίνωση, το HPG ανέφερε ότι η Τουρκία έχασε δέκα ελικόπτερα και 2.346 στρατιώτες και χωροφύλακες, 17 από τους οποίους ήταν υψηλόβαθμοι αξιωματικοί. Η οργάνωση πρόσθεσε ότι οι τουρκικές δυνάμεις έχουν βομβαρδίσει την περιοχή 3.491 φορές, συμπεριλαμβανομένων 2.476 χρήσεων χημικών και απαγορευμένων όπλων.<br /><br />Τα αρχεία του HPG υπερβαίνουν κατά πολύ τις απώλειες που ανέφερε το τουρκικό Υπουργείο Εθνικής Άμυνας, το οποίο δήλωσε πως 63 Τούρκοι στρατιώτες σκοτώθηκαν κατά τη διάρκεια των επιχειρήσεων στην περιοχή του Κουρδιστάν του Ιράκ, κατά τους τελευταίους έξι μήνες.<br /><br />Ο Μουράτ Καραγιλάν, ο επικεφαλής του Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν (PKK) με το οποίο συνδέεται το HPG, είπε τον Ιούλιο ότι οι Κούρδοι μαχητές είχαν αλλάξει τακτική για να αντισταθούν στις τουρκικές επιχειρήσεις και να αντιμετωπίσουν τις εισβολές με έναν ολικό πόλεμο – έναν «πόλεμο πλήρους κλίμακας».<br /><br />Σύμφωνα με τον Καραγιλάν, η αποφασιστική άμυνα των Κούρδων μαχητών έχει μετατρέψει την εκστρατεία της Τουρκίας σε μια μάχη πολύ πιο σκληρή από ό,τι αναφέρεται στα τουρκικά μέσα ενημέρωσης, και για τον λόγο αυτό πολλές από τις τουρκικές απώλειες δεν αναφέρονται και δεν δημοσιοποιούνται στην Τουρκία.<br /><br />Την περασμένη εβδομάδα, ένα βίντεο με μεγάλους αριθμούς πρόσφατα σκαμμένων τάφων σε στρατιωτικό νεκροταφείο της νοτιοανατολικής επαρχίας Γκαζιαντέπ της Τουρκίας, προκάλεσε οργή και αντιδράσεις όταν δημοσιοποιήθηκε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.<br /><br />Αντίστοιχη παραπληροφόρηση πραγματοποιεί το τουρκικό υπουργείο Άμυνας και σχετικά με τους αντάρτες μαχητές, τους οποίους η Τουρκία αναφέρει πως «εξουδετερώνουν» οι τουρκικές δυνάμεις.<br /><br />Μετά το tweet του τουρκικού υπουργείου Άμυνας ότι δύο αντάρτες του PKK σκοτώθηκαν σε επιχείρηση στην περιοχή Μετίνα της επαρχίας Ντουχόκ στις 3 Οκτωβρίου, το HPG αντέκρουσε τον ισχυρισμό αποκαλύπτοντας τα στοιχεία έξι μαχητών που είχαν σκοτωθεί σε διαφορετικούς χρόνους και τόπους στην Τουρκία, και όχι στον πρόσφατο πόλεμο που ξεκίνησε η Άγκυρα στο νότιο Κουρδιστάν (βόρειο Ιράκ), τον Απρίλιο του τρέχοντος έτους.<br /><br />Λίγο πριν από τη δήλωση του HPG, με την οποία κατηγορούσε την Τουρκία για χρήση χημικών και άλλων απαγορευμένων όπλων 2.476 φορές στον πόλεμο στο νότιο Κουρδιστάν, μια αντιπροσωπεία γιατρών από τους Διεθνείς Ιατρούς για την Αποτροπή του Πυρηνικού Πολέμου (IPPNW) δημοσίευσε μια έκθεση που συνοψίζει στοιχεία και πειστήρια για τις τουρκικές επιθέσεις με χημικά όπλα.<br /><br />Τα κουρδικά κόμματα ζήτησαν από τον Οργανισμό για την Απαγόρευση των Χημικών Όπλων (OPCW) που εδρεύει στη Χάγη να διεξαγάγει έρευνα σχετικά με τη χρήση χημικών όπλων.<div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

HPG: Οι τουρκικές απώλειες στο βόρειο Ιράκ είναι κατά χιλιάδες υψηλότερες από τις επίσημες δηλώσεις της Άγκυρας.

Το HPG δήλωσε ότι οι Τούρκοι στρατιώτες που έχουν σκοτωθεί είναι κατά χιλιάδες περισσότεροι από τον αριθμό που αναφέρεται επίσημα από το του...

Διαβάστε την συνέχεια

Εμπιστευτική Τουρκική στρατιωτική έκθεση- Σε περίπτωση πολέμου στερούμαστε στρατεύματα και του απαραίτητου στρατιωτικού υλικού

<img height="142" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2022-10/Turkish_army_tank_drill-750x536.jpg?itok=LIRIiF1S" width="280" /><br /><br /><div><b>Ιωάννης Χάρχαρης</b><br />Οι Τουρκικές χερσαίες δυνάμεις αγωνίζονται να ενισχύσουν τις μαχητικές ικανότητες, δεν διαθέτουν επαρκές ανθρώπινο δυναμικό, αποκαλύπτει μυστικό έγγραφο<br /><br />Νέες προκλητικές δηλώσεις είχαμε κατά της Ελλάδας, από τον Προεδρικό Εκπρόσωπο Ιμπραήμ Καλίν (İbrahim Kalın), απαντώντας σε ερωτήσεις του A Haber, λέγοντας πως, «η Ελλάδα παλεύει με τη δύναμη που λαμβάνει από άλλη χώρα. Αυτό είναι στρατηγικό λάθος. Η αποστολή στρατιωτικού εξοπλισμού στα νησιά είναι αντίθετη με τις συνθήκες. Προειδοποιούμε την Ελλάδα, εάν το κάνετε αυτό, θα υπάρξουν συνέπειες».<br /><br />Όμως εμπιστευτική τουρκική στρατιωτική έκθεση που έλαβε το Nordic Monitor αποκάλυψε, ότι οι στρατιωτικοί διοικητές ανησυχούν για την επιδείνωση των δυνατοτήτων των χερσαίων δυνάμεων, προτείνοντας διορθωτικά μέτρα για την αντιμετώπιση των προβλημάτων που εμποδίζουν τις επιχειρησιακές και υλικοτεχνικές δυνατότητες των δυνάμεων.<br /><br />Ο κύριος μαχητικός βραχίονας του τουρκικού στρατού, οι Χερσαίες Δυνάμεις (Kara Kuvvetleri), θα δυσκολευτούν να βρουν στρατεύματα έτοιμα για να αναπτυχθούν σε περίπτωση πολέμου και στερείται επίσης, του απαραίτητου στρατιωτικού υλικού για να ολοκληρώσει την αποστολή του.</div><div><br /></div><div>«Δυσκολευόμαστε να βρούμε μια έτοιμη για μάχη τεθωρακισμένη/μηχανοποιημένη ταξιαρχία, που μπορούμε να στείλουμε στη μάχη. Επομένως, η κορυφαία προτεραιότητά μας ως Χερσαίες Δυνάμεις θα πρέπει να είναι να βρούμε μια λύση στην ανάγκη μας για μάχιμα στρατεύματα», προειδοποίησε η έκθεση.<br /><br />Χρήση χερσαίων δυνάμεων<br /><br />Η έκθεση προέβλεψε ότι, οι χερσαίες δυνάμεις ενδέχεται να κληθούν να αναπτυχθούν, αν και σε περιορισμένη εμπλοκή, και να προβάλουν ισχύ κατά μήκος των συνόρων με την Ελλάδα, καθώς και κατά τη διάρκεια μιας σύγκρουσης μεταξύ του Αζερμπαϊτζάν και της Αρμενίας. Προέβλεψε ότι η αστάθεια στη Συρία και το Ιράκ, θα συνεχιστεί και ότι ορισμένα στρατεύματα, ενδέχεται να δεσμευτούν στη δημιουργία ζώνης ασφαλείας εκεί.<br /><br />Σημείωσε επίσης ότι το ΝΑΤΟ, μπορεί να εμπλακεί περαιτέρω με τη Ρωσία και να απαιτήσει από την Τουρκία να δεσμεύσει δυνάμεις, σε διάφορα επίπεδα ενάντια στη ρωσική απειλή, ενώ ο στρατός μπορεί να κληθεί να παράσχει εκπαιδευτικά προγράμματα για περισσότερες ξένες χώρες.<br /><br /></div><div>Λαμβάνοντας υπόψη ότι, η ζήτηση για χρήση χερσαίων στρατευμάτων θα αυξηθεί πιθανότατα στο μέλλον στην προβλεπόμενη προοπτική ασφάλειας, οι χερσαίες δυνάμεις πρέπει να είναι σε θέση να εκσυγχρονιστούν γρήγορα για να αντιμετωπίσουν τις ελλείψεις και να λύσουν προβλήματα, για να μπορέσουν να επιτύχουν τέτοια καθήκοντα, υπογραμμίζεται στην έκθεση.<br /><br />Έκρουσε επίσης τον κώδωνα κινδύνου για την έλλειψη εξελιγμένων στρατιωτικών συστημάτων, όπως μονάδες αντιπυραυλικής άμυνας, συστήματα ακριβείας καθοδήγησης και απόκτησης στόχων και πυραύλους κρουζ μεγάλης εμβέλειας. Σύμφωνα με την έκθεση, οι Χερσαίες Δυνάμεις δέχονται περαιτέρω πλήγμα λόγω έλλειψης επαρκούς ανθρώπινου δυναμικού.<br /><br />«Υπάρχει ένα γεγονός που δεν μπορούμε να αλλάξουμε. Οι στρατευμένοι στρατιώτες, δεν καλύπτουν τις στρατιωτικές ανάγκες των Χερσαίων Δυνάμεων. Δεν φαίνεται δυνατό να αλλάξει αυτή η κατάσταση βραχυπρόθεσμα, μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα», αναφέρει η έκθεση, προσθέτοντας:<br /><br />«Αντίθετα, οι κοινωνικές τάσεις τα τελευταία είκοσι χρόνια, η συντόμευση της (υποχρεωτικής) στρατιωτικής θητείας, που έγινε με πολιτικά κίνητρα εκτός της εμπλοκής των TAF (Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων) και η (εισαγωγή) πρακτικών, όπως η αμειβόμενη στρατιωτική θητεία έχουν επιδεινώσει περαιτέρω αυτή την προοπτική».<br /><br />Σημαντικό μέρος των χερσαίων δυνάμεων είναι ήδη δεσμευμένο σε πολεμικές εμπλοκές, που προέρχονται από τη φύλαξη των συνόρων και τον αγώνα κατά «τρομοκρατικών» ομάδων, σημείωσε. Αυτό, εμποδίζει τα σχέδια του στρατού για αναδιάρθρωση και συνδέει σημαντικό αριθμό στρατευμάτων, σε συνοριακές περιπολίες και αντιτρομοκρατικές επιχειρήσεις.<br /><br />Αποτυχία αναδιάρθρωσης<br /><br />Η έκθεση, παραδέχτηκε την αποτυχία ολοκλήρωσης της αναδιάρθρωσης των στρατευμάτων στις χερσαίες δυνάμεις, που ξεκίνησε πριν από μια δεκαετία, με αποτέλεσμα την αβεβαιότητα μεταξύ των μονάδων και την αποτροπή των απαιτούμενων επενδύσεων σε προσωπικό και εξοπλισμό. Τα μικρά προβλήματα έγιναν τεράστια ζητήματα, όταν οι μονάδες που αποτέλεσαν αντικείμενο συζήτησης για διάλυση ή αναδιάρθρωση, δίστασαν να επενδύσουν περαιτέρω για να αποφύγουν τη σπατάλη.<br /><br />Η έκθεση πρότεινε την αναμόρφωση των 35 ταξιαρχιών που έχουν οι Χερσαίες Δυνάμεις, εκτός από μία που σταθμεύει στο βόρειο τμήμα της Κύπρου. Σύμφωνα με την πρόταση, 15 από αυτές τις ταξιαρχίες – πέντε ταξιαρχίες καταδρομέων, τέσσερις ελαφριές τεθωρακισμένες ταξιαρχίες και έξι τεθωρακισμένες μηχανοκίνητες ταξιαρχίες – θα σχεδιαστούν για να είναι έτοιμες για μάχη στο υψηλότερο επίπεδο. Θα αποτελούνταν εξ ολοκλήρου από επαγγελματίες στρατιώτες.<br /><br />Οι ταξιαρχίες καταδρομών που σταθμεύουν στο Bolu, το Kayseri, το Tunceli, το Siirt και το Hakkari επιλέχθηκαν ως στόχοι στην έκθεση.<br /><br />Μια άλλη ομάδα 15 ταξιαρχιών –τέσσερις μηχανοκίνητες και 11 τεθωρακισμένες μηχανοποιημένες μονάδες– θα είχε την ικανότητα να είναι έτοιμη για πόλεμο, εντός ενός έως τριών μηνών. Θα επανδρώνονταν από στρατεύσιμους με επικεφαλής επαγγελματίες στρατιώτες.<br /><br />Οι υπόλοιπες ταξιαρχίες - πέντε μονάδες - θα αναδιαρθρωθούν ώστε να είναι ταξιαρχίες κινητοποίησης, που θα είναι έτοιμες για μάχη εντός τριών έως έξι μηνών. Θα επανδρώνονταν και από στρατεύσιμους.<br /><br />Οι ταξιαρχίες κινητοποίησης θα χρησιμεύσουν επίσης, ως κόμβοι εκπαίδευσης για το ξένο στρατιωτικό προσωπικό και θα βοηθήσουν στη δημιουργία ή αναδιάρθρωση στρατών για χώρες όπως η Σομαλία και η Λιβύη που έχουν «ζητήσει» βοήθεια από την Τουρκία. Η έκθεση εκτίμησε ότι, περισσότερες χώρες θα ζητούσαν παρόμοια βοήθεια από την Τουρκία στο μέλλον, ασκώντας μεγαλύτερη πίεση στις Χερσαίες Δυνάμεις.<br /><br /> Σύμφωνα με την έκθεση, η ιδέα της συρρίκνωσης του στρατού με ενισχυμένη αποτελεσματικότητα και επαγγελματικές ικανότητες δεν λειτούργησε πραγματικά με τον τρόπο που περίμεναν οι σχεδιαστές. Αντίθετα, το ανθρώπινο δυναμικό μειώθηκε χωρίς να ενισχύεται η αποτελεσματικότητα των μονάδων Χερσαίων Δυνάμεων.</div><div><br />Δεν υπάρχει ημερομηνία για την έκθεση, αλλά πιστεύεται ότι είναι από το 2015 περίπου, καθώς αναφέρει ότι ορισμένες από τις προτεινόμενες αλλαγές θα υποβληθούν στη συνεδρίαση του Ανώτατου Στρατιωτικού Συμβουλίου το καλοκαίρι του 2015. Συντάχθηκε σε επίπεδο Διοίκησης Χερσαίων Δυνάμεων .<br /><br />Δεν είναι σαφές πόσες αλλαγές έχουν γίνει στις Χερσαίες Δυνάμεις από τότε, αλλά η έκθεση παρείχε μια προσεκτική ματιά στον τρόπο σκέψης στις Χερσαίες Δυνάμεις, οι οποίες ξεκίνησαν μεταρρυθμίσεις με την ιδέα να μετατραπεί σε επαγγελματικό στρατό τη δεκαετία του 1990.<br /><br />Ορισμένες από τις προβλέψεις για την προοπτική ασφάλειας στην έκθεση πραγματοποιήθηκαν. Ο τουρκικός στρατός αναπτύχθηκε στη Συρία για να δημιουργήσει μια ζώνη ασφαλείας και επέκτεινε την παρουσία του στο Ιράκ, ενώ έλαβε χώρα περιορισμένη στρατιωτική εμπλοκή στη Λιβύη κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου και στον Καύκασο κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης Αζερμπαϊτζάν-Αρμενίας.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Εμπιστευτική Τουρκική στρατιωτική έκθεση- Σε περίπτωση πολέμου στερούμαστε στρατεύματα και του απαραίτητου στρατιωτικού υλικού

Ιωάννης Χάρχαρης Οι Τουρκικές χερσαίες δυνάμεις αγωνίζονται να ενισχύσουν τις μαχητικές ικανότητες, δεν διαθέτουν επαρκές ανθρώπινο δυναμικό...

Διαβάστε την συνέχεια

Στρατιωτικό νόμο στις προσαρτημένες περιοχές της Ουκρανίας κήρυξε ο Πούτιν

<img height="134" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2022/10/putin_arthro-1068x600.webp" width="280" /><br /><br />Ο πρόεδρος της Ρωσίας, Βλαντιμίρ Πούτιν, ανακοίνωσε ότι υπέγραψε διάταγμα για την επιβολή στρατιωτικού νόμου στις τέσσερις ουκρανικές περιοχές που προσαρτήθηκαν από τη όπως μετέδωσε το ρωσικό κρατικό πρακτορείο ειδήσεων Tass.<br /><br />Ο Πούτιν απευθύνθηκε σε συνεδρίαση του συμβουλίου εθνικής ασφάλειας, όπως γράφει ο Andrew Roth του Guardian.<br /><br />Ανακοίνωσε την απόφαση λίγο αφότου ο Σεργκέι Σουροβίκιν, νέος διοικητής της Ρωσίας στην Ουκρανία, είπε ότι η κατάσταση στη Χερσώνα είναι «τεταμένη» και ότι οι άνθρωποι που ζουν εκεί θα «μεταεγκατασταθούν» προκειμένου «να προστατευθούν οι ζωές των αμάχων και των στρατιωτικών μας». «Δεν αποκλείουμε τις πιο δύσκολες αποφάσεις», πρόσθεσε.<br /><br />Ο Kevin Rothrock, συντάκτης στο ανεξάρτητο ρωσικό ειδησεογραφικό πρακτορείο Meduza, εξηγεί τι συνεπάγεται ο στρατιωτικός νόμος. Όπως λέει ο ίδιος: απαγόρευση κυκλοφορίας, περιορισμούς ταξιδιών και διαμονής, στρατιωτική λογοκρισία, περισσότερα κρυμμένα δεδομένα ως διαβαθμισμένα, όρια και κατασχέσεις όπλων και ναρκωτικών, απαγορεύσεις απεργιών εργασίας, καταναγκαστική αμυντική εργασία και πολλά άλλα.<br /><br />Σχεδόν 60.000 άνθρωποι θα μεταφερθούν από τη Χερσώνα στη Ρωσία «όσο το δυνατόν ταχύτερα»<br /><br />Ο διορισμένος από τη Ρωσία επικεφαλής της κατεχόμενης νότιας ουκρανικής περιφέρειας της Χερσώνας δήλωσε σήμερα ότι περίπου 50.000-60.000 άνθρωποι θα μεταφερθούν από εκεί στη Ρωσία και στην αριστερή όχθη του Δνείπερου, μετέδωσε το κρατικό ρωσικό πρακτορείο ειδήσεων TASS.<br /><br />Η εκκένωση αναμένεται να διαρκέσει περίπου έξι ημέρες, δήλωσε, σύμφωνα με το TASS, ο διορισμένος από τη Ρωσία κυβερνήτης Βλαντίμιρ Σάλντο. Νωρίτερα ο επίσης διορισμένος από τη Ρωσία αναπληρωτής κυβερνήτης της Χερσώνας Κίριλ Στρεμούσοφ είχε τονίσει πως οι άμαχοι θα πρέπει να απομακρυνθούν από την πόλη όσο το δυνατόν ταχύτερα επειδή οι ουκρανικές δυνάμεις μπορεί να αρχίσουν επίθεση ανά πάσα στιγμή.<div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.<div><div class="td_block_wrap tdb_title tdi_77 tdb-single-title td-pb-border-top td_block_template_1" data-td-block-uid="tdi_77" style="background-color: white; box-sizing: border-box; clear: both; font-family: Roboto; font-size: 14px; margin-bottom: 19px; position: relative;"><div class="tdb-block-inner td-fix-index" style="box-sizing: border-box; transform: translateZ(0px);"></div></div></div></div>

Στρατιωτικό νόμο στις προσαρτημένες περιοχές της Ουκρανίας κήρυξε ο Πούτιν

Ο πρόεδρος της Ρωσίας, Βλαντιμίρ Πούτιν, ανακοίνωσε ότι υπέγραψε διάταγμα για την επιβολή στρατιωτικού νόμου στις τέσσερις ουκρανικές περιοχ...

Διαβάστε την συνέχεια

Εάν καταληφθεί νησίδα από Τούρκους – Ισοδύναμο τετελεσμένο ή βομβαρδισμός;

<img height="134" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2022/10/aigaio-stena.jpg" width="280" /><br /><br /><b>Τσιλιόπουλος Ευθύμιος</b><br />Ήταν Ιανουάριος 1996. Η κυβέρνηση Σημίτη δεν είχε καλά καλά αναλάβει καθήκοντα και οδήγησε την Ελλάδα σε μια ήττα στα Ίμια που πλανάται ντροπιαστικά πάνω από το ελληνικό έθνος, εντείνοντας και το φοβικό σύνδρομο των επόμενων κυβερνήσεων. Από τις αρχές του 2020 ο Ερντογάν εναλλάσσει την υφή, αλλά και το θέατρο των απειλών του. Το “γκριζάρισμα” νησίδων, όμως, δεν έφυγε ποτέ από το τραπέζι. Κι αυτό έχει σημασία σε μία περίοδο που η τουρκική ηγεσία χρησιμοποιεί πλέον πολεμικούς τόνους, απειλώντας ευθέως με εισβολή (“θα έρθουμε νύχτα”). Αυτός είναι ο λόγος που επανήλθε στο προσκήνιο το δίλημμα βομβαρδισμός ή ισοδύναμο τετελεσμένο.<br /><br />Τον Σεπτέμβριο 2020, ο υπουργός Άμυνας Χουλουσί Ακάρ επανέφερε τη λίστα EGAYDAAK, αρκτικόλεξο που σημαίνει “νησιά, νησίδες και βραχονησίδες των οποίων η κυριότητα δεν παραχωρήθηκε στην Ελλάδα με διεθνείς συμφωνίες και συνθήκες”. Η τουρκική λίστα αφορά 152 νησίδες και βραχονησίδες. Ουσιαστικά, η Τουρκία δεν έκλεισε ποτέ την πόρτα στο να επαναλάβει μια επιθετική ενέργεια τύπου Ιμίων. Συνεπώς, μόνο απίθανο δεν είναι αυτό το ενδεχόμενο. Ως εκ τούτου, το ελληνικό κράτος οφείλει να έχει έτοιμα επιτελικά σχέδια στρατιωτικού, διπλωματικού και επικοινωνιακού χαρακτήρα για το πως θα αντιμετωπίσει κάθε παρόμοια πρόκληση που αναπόφευκτα θα προκαλέσει κρίση.<br /><br />Το καλοκαίρι 2020 ο αρχηγός ΓΕΕΘΑ Φλώρος είχε δηλώσει πως «όποιος πατήσει τα πόδια του στο έδαφός μας, πρώτα θα τον κάψουμε και μετά θα ρωτήσουμε ποιος είναι». Το πρώτο κρίσιμο ερώτημα που δημιουργήθηκε είναι εάν αυτή η δήλωση ήταν νέο δόγμα, το οποίο εξαγγέλθηκε, αφού προηγουμένως υπήρξε συμφωνία με την κυβέρνηση. Η συνέχεια έδειξε ότι δεν ισχύει αυτό, αφού δεν υπήρξε καμία συνέχεια από την κυβέρνηση, ώστε το μήνυμα προς την Άγκυρα να είναι αξιόπιστο. Με αυτή την έννοια, εκείνη η δήλωση μπορεί να γυρίσει μπούμεραγκ.<div><br />Το δόγμα “πρώτα βομβαρδίζω”<br /><br />Το “δόγμα Φλώρου”, πάντως, δεν είναι εφαρμόσιμο σε κάθε σενάριο. Αν π.χ. βρεθούν άτομα σε μία ελληνική βραχονησίδα που δεν είναι εμφανώς Τούρκοι κομάντος, θα τους βομβαρδίσεις; Υπενθυμίζουμε ότι στα Ίμια πρώτα είχαν ανεβεί Τούρκοι δημοσιογράφοι-προβοκάτορες. Τί θα πράξει η Ελλάδα σε μία τέτοια περίπτωση; Λογικό είναι να στείλει το Λιμενικό να τους συλλάβει. Εάν, όμως, γύρω από τη συγκεκριμένη βραχονησίδα πλεύσουν τουρκικές ναυτικές μονάδες που εμποδίσουν το σκάφος του Λιμενικού; Θα σταλούν και ελληνικές ναυτικές μονάδες για να κάνουν τί ακριβώς; Να λοιπόν πως μπορεί όλο αυτό να πυροδοτήσει μία γενική κρίση.<br /><br />Το πιθανότερο είναι ότι οι Τούρκοι δεν θα καταλάβουν κατοικημένη νησίδα. Αλλά εάν συμβεί αυτό, ακόμα και εάν η Αθήνα ήταν αποφασισμένη, πώς θα βομβαρδίσει τη νησίδα, όταν εκεί θα βρίσκονται και Έλληνες; Σε μία τέτοια περίπτωση καθίσταται πρόβλημα ακόμη και η ανακατάληψη με καταδρομή, καθώς σίγουρα θα υπάρξουν και θύματα μεταξύ των αμάχων Ελλήνων, εκτός κι αν πιστεύουμε σε θαύματα.<br /><br />Αυτά τα παραδείγματα μας υποχρεώνουν να επανέλθουμε στο “δόγμα για ισοδύναμο τετελεσμένο”, το οποίο είχε πρωτοδιατυπωθεί από τον Σταύρο Λυγερό την επαύριο της κρίσης στα Ίμια, ως απάντηση στην τουρκική επεκτατική τακτική. Στη συνέχεια έγινε αντικείμενο επεξεργασίας από το Γενικό Επιτελείο, ώστε να καταστεί από στρατιωτικής απόψεως λειτουργικό.<br /><a href="https://slpress.gr/diethni/ti-koino-echoyn-i-italiki-eisvoli-stin-ellada-kai-i-rosiki-stin-oykrania/"> </a><br />Σύμφωνα με το εν λόγω δόγμα, εάν τουρκικές δυνάμεις καταλάβουν ελληνική βραχονησίδα, οι ελληνικές δυνάμεις πρέπει να είναι έτοιμες να απαντήσουν με κατάληψη τουρκικής βραχονησίδας, έτσι, ώστε να προκύψει ισοδύναμο αποτέλεσμα στρατιωτικά-πολιτικά. Αυτό θα επέτρεπε και οι διαπραγματεύσεις που αναπόφευκτα θα ακολουθήσουν να εκκινήσουν από την ίδια βάση, χωρίς τετελεσμένο εις βάρος της Ελλάδας, όπως επιδιώκουν οι Τούρκοι.<br /><br />Καστελλόριζο και κατοικημένες νησίδες<br /><br />Το δόγμα για ισοδύναμο τετελεσμένο έχει εφαρμογή για το πιθανότερο σενάριο, δηλαδή οι Τούρκοι να αποφύγουν μία στρατιωτική επίθεση, που θα τους απομόνωνε διεθνώς, περιοριζόμενοι στην κατάληψη μίας αφύλαχτης βραχονησίδας, από τις πολλές που άλλοτε ονόμαζαν “γκρίζες ζώνες” και τώρα τις αποκαλούν “τουρκικές νησίδες υπό ελληνική κατοχή”!<br /><br />Τα πράγματα θα είναι ποιοτικά διαφορετικά εάν οι Τούρκοι αποτολμήσουν να καταλάβουν με αποβατική επιχείρηση κατοικημένο νησί. Σ’ αυτή την περίπτωση ο πιθανότερος στόχος είναι το Καστελλόριζο για δύο λόγους: Πρώτον, λόγω του ότι είναι μικρό και απομονωμένο (σχετικά μακριά από τη Ρόδο) και ως εκ τούτου πιο ευάλωτο από άλλα νησιά. Δεύτερον, λόγω της μεγάλης σημασίας που έχει στην κατανομή της ΑΟΖ στην Ανατολική Μεσόγειο και άρα στην εκμετάλλευση των πιθανολογούμενων κοιτασμάτων φυσικού αερίου που υπάρχουν εκεί.<br /><br />Είναι προφανές πως σε μία τέτοια περίπτωση δεν μπορεί να ισχύσει το δόγμα για ισοδύναμο τετελεσμένο, γιατί –όπως είχε γράψει ο Σταύρος Λυγερός– το πρόβλημα είναι ποιοτικά διαφορετικό. Το Καστελλόριζο, όπως και όλα τα μικρά κατοικημένα νησιά δεν τα προστατεύουν μόνο οι εκ των πραγμάτων λίγες στρατιωτικές δυνάμεις που υπάρχουν εκεί. Τα προστατεύει η συνολική αμυντική ομπρέλα της Ελλάδα. Με απλά λόγια, τουρκική εισβολή σε κατοικημένο νησί σημαίνει αυτομάτως γενικευμένη ελληνοτουρκική σύρραξη με ό,τι καταστροφικό αυτή συνεπάγεται και για τις δύο χώρες.<br /><br />Το ισοδύναμο τετελεσμένο στον Έβρο<br /><br />Το δόγμα για ισοδύναμο τετελεσμένο είναι κατάλληλο να εφαρμοστεί και στον Έβρο. Πρώτον, με κατάληψη αντίστοιχου τουρκικού εδάφους στην περιοχή του Έβρου, με σκοπό να εξισορροπηθεί κατάληψη από Τούρκους ελληνικής βραχονησίδας. Δεύτερον, με σκοπό να εξισορροπηθεί κατάληψη ελληνικού εδάφους στην ίδια περιοχή, στον Έβρο. Η προεξέχουσα του Κάραγατς, μάλιστα, προσφερόταν για τέτοιου είδους κινήσεις, αν και τα τελευταία χρόνια έχουν εκεί γίνει οχυρωματικά έργα, υπόγειες εγκαταστάσεις ακόμη και τάφρος πλάτους 50 μέτρων.<br /><br />Οι αλλαγές που επέφερε η υβριδική επίθεση (μέσω μεταναστών) στον Έβρο τον Μάρτιο 2020, έκαναν ακόμη πιο δύσκολη ενδεχόμενη τουρκική επιθετικό τετελεσμένο στον Έβρο. Αντίθετα το ελληνικό Δ’ Σώμα Στρατού διατηρεί το πλεονέκτημα εκεί, με την έννοια ότι είναι πιο εύκολο να δημιουργήσει ισοδύναμο τετελεσμένο σε περίπτωση που οι Τούρκοι καταλάβουν ελληνική βραχονησίδα.<br /><br />Αν το τουρκικό τετελεσμένο αφορά και κατάληψη μικρού κατοικημένου νησιού και για διάφορους λόγους δεν επιλεγεί το δόγμα της κλιμάκωσης, η ισοδύναμη ελληνική απάντηση μπορεί να αφορά την κατάληψη χωριών πέριξ της Αδριανουπόλεως. Με αυτό τον τρόπο δεν θα είναι η ελληνική πλευρά που θα πυροδοτήσει μία ολοκληρωτική σύρραξη, αλλά η τουρκική, εκτός κι αν προτιμήσει τη λογική λύση να διαπραγματευθεί αμοιβαία απαγκίστρωση.<br /><a href="https://slpress.gr/ethnika/chorika-ydata-12-milion-stin-kriti-giati-mpike-tora-sto-trapezi/"> </a><br /></div><div>Οι Λαγούσες νήσοι<br /><br />Παρόλο που το ισοδύναμο τετελεσμένο θα ήταν προτιμότερο να αφορά ομοειδή εδάφη και παρόμοιες καταστάσεις, οι ελληνικές δυνάμεις δεν μπορούν πάντα να δημιουργήσουν ισοδύναμο τετελεσμένο σε τουρκική νησίδα, επειδή η Τουρκία έχει ελάχιστα νησιά και όλα εντός 3 μιλίων από τις ακτές τους. Υπάρχουν όμως τρεις εξαιρέσεις που, δημόσια τουλάχιστον, κανείς δεν εξετάζει. Αυτές είναι: Η Ίμβρος, η Τένεδος και το σύμπλεγμα των Λαγουσών νησίδων.<br /><br />Οι <a href="https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9B%CE%B1%CE%B3%CE%BF%CF%8D%CF%83%CE%B5%CF%82_(%CE%94%CE%B1%CF%81%CE%B4%CE%B1%CE%BD%CE%AD%CE%BB%CE%BB%CE%B9%CE%B1)">Λαγούσες ή Μαυρυές </a>(τουρκικά: Tavşan adaları ή Karayer adaları) είναι συστάδα μικρών ακατοίκητων νησιών στο βόρειο Αιγαίο. Βρίσκονται περίπου 7 χλμ από το Τσανάκκαλε, 10 χλμ βόρεια της Τενέδου και 13 χλμ νοτιοδυτικά του Ελλησπόντου. Η μεγαλύτερη νησίδα (Μαύρο ή Λαγούσα) έχει μήκος περίπου 2 χλμ. και πλάτος 600 μέτρων. Νότιά της υπάρχουν τρεις μικρές βραχονησίδες (Πράσο, Δράπανο και Φιδονήσι).<br /><br />Οι Λαγούσες απέκτησαν πολιτική και στρατηγική σημασία στις αρχές του 20ού αιώνα, επειδή τα χωρικά τους ύδατα είναι σημαντικά για τον έλεγχο του Ελλησπόντου. Παραχωρήθηκαν στην Τουρκία με τη Συνθήκη της Λωζάννης, όπου αναφέρονται (άρθρο 12) μαζί με την Τένεδο και την Ίμβρο ως τα μόνα νησιά που παραμένουν στην Τουρκία και τα οποία είναι πάνω από 3 μίλια (4,8 χλμ) από τις μικρασιατικές ακτές.<br /><br />Το γεγονός ότι είναι ακατοίκητα τα καθιστά καλό στόχο σε περίπτωση που οι Τούρκοι επιχειρήσουν κατάληψη ελληνικής βραχονησίδας. Τα βασικά προβλήματα είναι η εγγύτητα των μικρασιατικών παραλίων. Η έλλειψη καταλλήλων ακτών για αποβατικές ενέργειες δεν είναι μεγάλο πρόβλημα, επειδή δεν φυλάσσονται. Η έλλειψη εδαφικών εξάρσεων και χλωρίδας, πάντως, δεν επιτρέπουν κάλυψη και απόκρυψη σε περίπτωση μάχης. Μία τέτοια επιχείρηση μπορεί να γίνει αιφνιδιαστικά με μεταφορά κομάντος με ελικόπτερα, υπό την προϋπόθεση ότι θα έχει αεροπορική και ναυτική κάλυψη, ώστε να εξισορροπήσει το μειονέκτημα ότι είναι κοντά στις τουρκικές ακτές.</div><div><br />Τένεδος και Ίμβρος<br /><br />Σε περίπτωση που η Τουρκία επιτεθεί σε κατοικημένο ελληνικό νησί, η ελληνική απάντηση μπορεί να είναι μία αντίστοιχη ελληνική επίθεση στην Τένεδο ή ακόμα και στην μεγαλύτερη Ίμβρο. Η Τένεδος, όμως, δεν προσφέρεται για άμεση αποβατική ενέργεια λόγω αποστάσεων και εγγύτητας στα μικρασιατικά παράλια. Η Ίμβρος είναι λίγο διαφορετική περίπτωση. Βρίσκεται 18 χλμ από την είσοδο των Στενών, περίπου ανάμεσα στη Λήμνο και στη Σαμοθράκη.<br /><br />Παρότι οι μικρές αποστάσεις από Λήμνο και Σαμοθράκη επιτρέπουν την παροχή υποστηρικτών πυρών και αντιαεροπορικής κάλυψης σε όποιες ελληνικές δυνάμεις επιχειρήσουν στην περιοχή, η κατάληψη ενός τέτοιου νησιού απαιτεί μεγάλη πολυκλαδική επιχείρηση. Δεν καταλαμβάνεται με καταδρομική ενέργεια. Αντίθετα, με καταδρομική ενέργεια μπορεί να καταστραφεί το μόνο κοντινό πορθμείο στο Καμπάτεπε στην δυτική ακτή της χερσονήσου της Καλλίπολης.<br /><br />Όπως προκύπτει από τα παραπάνω, η Τένεδος και η Ίμβρος δεν πολυπροσφέρονται για την εφαρμογή του δόγματος του ισοδύναμου τετελεσμένου, παρότι περιορίζουν την σύγκρουση στον χώρο. Ένα άλλο πλεονέκτημά τους είναι ότι η εγγύτητά τους με τα Στενά εκ των πραγμάτων θα δημιουργήσει προβλήματα στη διεθνή ναυσιπλοΐα, γεγονός που θα ωθήσει τα τρίτα κράτη και διεθνείς οργανισμούς να πιέσουν ασφυκτικά για αμοιβαία αποκλιμάκωση, ώστε να δοθεί λύση.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Εάν καταληφθεί νησίδα από Τούρκους – Ισοδύναμο τετελεσμένο ή βομβαρδισμός;

Τσιλιόπουλος Ευθύμιος Ήταν Ιανουάριος 1996. Η κυβέρνηση Σημίτη δεν είχε καλά καλά αναλάβει καθήκοντα και οδήγησε την Ελλάδα σε μια ήττα στα ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η «εθνική μας αφασία» και στους εξοπλισμούς πιο επικίνδυνη από τις τουρκικές δ.

<a href="https://www.pronews.gr/wp-content/uploads/2022/10/18/BORA2_3SIMEIA.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="343" data-original-width="800" height="98" src="https://www.pronews.gr/wp-content/uploads/2022/10/18/BORA2_3SIMEIA.jpg" width="280" /></a><br /><br />Πέφτουμε από τα σύννεφα για τη δοκιμή του βαλιλιστικού πυραύλου TAYFUN από την Τουρκία; Μάλλον όχι. Η Τουρκία «κουτσά, στραβά» , με σωστά βήματα αλλά και λάθη προσπαθεί και παράγει δικά της οπλικά συστήματα. Το 2017 γράφαμε για τις δοκιμές του YILDIRIM που αρχικά μπορούσε να πλήξει στόχους σε απόσταση από 150-600 χλμ και γινόταν προσπάθεια να αυξήσουν το βεληνεκές στα 900 km με τελικό στόχο τα 2.500 km.<div><br />Τώρα έχουμε τον TAYFUN κι έπεται συνέχεια.<br /><br />Το τι προσπαθεί να κάνει η Τουρκία με την αμυντική της βιομηχανία είναι γνωστό. Με τη δική μας αμυντική βιομηχανία έχει καταλάβει κάποιος τι προσπαθούμε να κάνουμε εκτός από το να την διαλύσουμε; Ας δούμε τι γίνεται στα ΕΑΣ που έφθασαν στο σημείο να μη μπορούν να εξυπηρετήσουν τις παραγγελίες των Γενικών Επιτελείων. Ας δούμε τι γίνεται στην ΕΑΒ που έχει δώσει τη συντήρηση των C-130 σε ιδιωτική εταιρεία!!! Το ίδιο έχει συμβεί με τα ελικόπτερα του Πολεμικού Ναυτικού!<br />Στα Ναυπηγεία που εκ των πραγμάτων εντάσσονται στην αμυντική μας βιομηχανία…όλο σώζονται, αλλά μπροστά ακόμη δεν έχουν πάρει…<br /><br />Και δεν είναι μόνο η αμυντική βιομηχανία.<br /><br />Έχει διαπιστώσει κάποιος όλα αυτά τα χρόνια ότι υπάρχει σχεδιασμός και αποφάσεις για να αντιμετωπιστεί η πραγματική απειλή από την Τουρκία; Ακούσατε κάποιον να μιλά για το πως θα αντιμετωπιστούν οι YILDIRIM και οι TAYFUN; Για τα UAV των Τούρκων έπρεπε να φθάσει το …κοντέρ στις χιλιάδες παραβιάσεις για να κινηθεί -με ρυθμό χελώνας- το σύστημα!<br /><br />Αντί για όλα αυτά ένα σύστημα «εξοπλιστο-λάγνων» που νομίζουν ότι παίζουν… πόλεμο πανηγυρίζει για ότι σκουπιδαριό μας «προσφέρουν» οι «σύμμαχοι» , χειροκροτεί κάθε ανοησία που από το πουθενά προκύπτει δήθεν για να «εξοπλίσει» τη χώρα έναντι κάποιων δις και μετά τρομοκρατεί τον κόσμο για τη δοκιμή των τουρκικών βαλλιστικών πυραύλων!<br />Από που να αρχίσει και που να τελειώσει ο απολογισμός των παράλογων «σχεδίων» και αποφάσεων. Η Ελλάδα έχει πολύ συγκεκριμένα θέματα να λύσει σε ότι έχει να κάνει με το οπλοστάσιο της και όσα διαβάζουμε και ακούμε ότι σκέφτονται εκείνοι που έχουν την ευθύνη των αποφάσεων προκαλούν απόγνωση!<br />Όχι δεν φοβόμαστε τις δοκιμές των τουρκικών πυραύλων. Η «εθνική μας αφασία» είναι που μας τρομάζει.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br />

Η «εθνική μας αφασία» και στους εξοπλισμούς πιο επικίνδυνη από τις τουρκικές δ.

Πέφτουμε από τα σύννεφα για τη δοκιμή του βαλιλιστικού πυραύλου TAYFUN από την Τουρκία; Μάλλον όχι. Η Τουρκία «κουτσά, στραβά» , με σωστά βή...

Διαβάστε την συνέχεια

Η ενεργειακή κρίση δημιουργεί νέο γερμανικό κίνδυνο για την Ευρώπη;

<img height="121" src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2021/08/PUTIN-MERKEL-2-790x400.jpg" width="280" /><br /><br /><div>του <b>Βασίλη Νέδου</b><br />Η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, η διεξαγωγή ενός πολέμου σε ευρωπαϊκό έδαφος, μάλιστα με τρόπο ο οποίος στην πράξη εμπλέκει τις βασικές δυτικές μεταπολεμικές δομές (ΝΑΤΟ και Ε.Ε.), αποτελεί μια πραγματική ώθηση επιτάχυνσης και των όποιων διαφορών υπήρχαν στο εσωτερικό μιας Ευρώπης με παραδοσιακές διαιρέσεις. Η Γερμανία δεν θα κατορθώσει ποτέ να αντιληφθεί το μέγεθος του γεωπολιτικού παιγνίου στη Μεσόγειο και, αναλόγως, ουδείς εξ ημών δύναται να κατανοήσει τι είδους προκλήσεις αντιμετωπίζει μια χώρα που βρίσκεται κυριολεκτικά στριμωγμένη, χωρίς δικούς της φυσικούς πόρους, ανάμεσα στη Δύση και τη Ρωσία.<br /><br />Οι αποφάσεις του Βερολίνου για κρατική ενεργειακή πολιτική, ανεξαρτήτως αν (και όταν) θα αποφασιστεί κάτι παράλληλα και σε ευρωπαϊκό επίπεδο, πρέπει να αντιμετωπίζονται περίπου όπως εκείνες που λαμβάνει η Αθήνα όταν προχωράει σε θωράκιση του οπλοστασίου της. Όπως οι ελληνικές θάλασσες δεν μπορεί να παραμείνουν όπως τις γνωρίζουμε δίχως την αμυντική θωράκιση του κράτους, έτσι και η Γερμανία δεν μπορεί να υφίσταται με τον τρόπο –με διαλείμματα– που είναι γνωστή από την ενοποίηση του 1871. Γερμανία χωρίς βαριά βιομηχανία είναι οριακά μια χώρα υποτελής.<br /><br />Για τον λόγο αυτό –οποιεσδήποτε αντιδράσεις κι αν υπάρξουν σε ευρωπαϊκό επίπεδο– το Βερολίνο θα προχωρήσει στη δική του διακριτή ενεργειακή πολιτική και έχοντας πάντα σε μακροπρόθεσμο χρονικό ορίζοντα τον σχεδιασμό επανεκκίνησης των σχέσεών του με τη Μόσχα. Αυτές οι απλές γεωπολιτικές συνισταμένες δεν μπορεί και δεν πρέπει να αποπροσανατολίζουν από τον στόχο για μια καλύτερη αλληλοκατανόηση ανάμεσα στα κράτη-μέλη της Ε.Ε. Άλλωστε αυτός ήταν εξαρχής ο στόχος οικοδόμησης της ενιαίας Ευρώπης. Να γεφυρώνονται αποστάσεις, με σημείο συνάντησης συνήθως κάπου στη μέση.<br /><br />Ίσως η πιο σημαντική άσκηση την οποία καλούνται να επιτύχουν οι κυβερνήσεις της Ε.Ε., είναι να την κρατήσουν σε δημοκρατική τροχιά. Ο πόλεμος, οι οικονομικές επιπτώσεις του, η ραγδαία επιδείνωση των κοινωνικών ανισοτήτων, η επιστροφή των πανδημιών (οι περισσότεροι αξιοσέβαστοι επιδημιολόγοι ανά την υφήλιο εκτιμούν ότι η COVID-19 ήταν μόνο η αρχή), η κλιματική κρίση χτυπούν την Ευρώπη στο πιο ευαίσθητο σημείο της: τη μεταπολεμική κοινωνική συνοχή και την παραδοχή ότι η δημοκρατία και ο κοινοβουλευτισμός αποτελούν τις μοναδικές πραγματικές απαντήσεις σε όποια πολιτική πρόκληση κι αν υπάρξει. Για πρώτη φορά τα τελευταία χρόνια σε τέτοιο βαθμό, τόσο έντονα, η δημοκρατική ραχοκοκαλιά της Ευρώπης λυγίζει δεχόμενη αφόρητη πίεση. Η αντοχή της αφορά άπαντες, είτε τους ηπειρωτικούς βόρειους, όπως οι Γερμανοί, είτε τη δική μας συνοριακή θαλάσσια γειτονιά.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.kathimerini.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η ενεργειακή κρίση δημιουργεί νέο γερμανικό κίνδυνο για την Ευρώπη;

του Βασίλη Νέδου Η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, η διεξαγωγή ενός πολέμου σε ευρωπαϊκό έδαφος, μάλιστα με τρόπο ο οποίος στην πράξη εμπλέκει...

Διαβάστε την συνέχεια

Τρελάθηκαν; “Να φύγουν στρατεύματα, όπλα, αστυνομία απ’ τα νησιά”!

<img height="156" src="https://www.skai.gr/sites/default/files/styles/article_680x440/public/2022-10/kostidis_0_5.jpg.webp?itok=5VxwfpPh" width="280" /><br /><br />Τούρκοι αναλυτές σχολίαζαν ότι «με τον Typhoon τώρα μπορούμε να πλήξουμε και την Αθήνα και όλη την Ελλάδα».<br /><br />Νέες προκλήσεις και απειλές σε βάρος της Ελλάδας εκτοξεύονται από την Τουρκία, αυτή την φορά με αφορμή την δοκιμαστική εκτόξευση του βαλλιστικού πυραύλου Tayfun.<br /><br />Τούρκοι αναλυτές, παίρνοντας τη σκυτάλη των προκλήσεων από την πολιτική ηγεσία της χώρας, σχολίαζαν ότι «με τον Tayfun τώρα μπορούμε να πλήξουμε και την Αθήνα και όλη την Ελλάδα».<br /><br />Οι ίδιοι σχολίαζαν, όπως μεταδίδει από την Κωνσταντινούπολη ο ανταποκριτής του ΣΚΑΪ, Μανώλης Κωστίδης, ότι «μέχρι τώρα μπορούσαμε να πλήξουμε στόχους στα ελληνικά νησιά».<br /><br /><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="348" src="https://www.youtube.com/embed/8FeL-2SHa44" width="741" youtube-src-id="8FeL-2SHa44"></iframe><br /><br />Ο στρατιωτικός αναλυτής Μετέ Γιαράρ ανέφερε στο CNN Turk: «Μέχρι σήμερα η μεγαλύτερη εμβέλεια σε πυραυλικό σύστημα, το οποίο διαθέτουμε ήταν το Bora. Aυτό το σύστημα έχει εμβέλεια τουλάχιστον 280 χιλιομέτρων. Κι όταν συζητούσαμε τα νησιά, τότε έθεταν το ζήτημα Bora, διότι η χώρα μας σε επίπεδο τεκτικής αυτό είχε. Η Τουρκία δεν είχε στην διάθεση της κάποιο βαλλιστικό πύραυλο. Σήμερα μιλάμε για την εμβέλεια ενός βαλλιστικού πυραύλου. Εμείς δεν μιλάμε πια για εμβέλεια 561 χιλιομέτρων, λέμε πως πλήξαμε στόχο στα 561 χιλιόμετρα. Ίσως έχει και μεγαλύτερη εμβέλεια.<br /><br />Ο δημοσιογράφος Χουλκί Τζεβιτζόγλου ανέφερε: «Εγώ το υπολόγισα. Η απόσταση Σμύρνης - Aθήνας είναι 411 χιλιόμετρα».<br /><br />Και ο Γιαράρ πρόσθεσε: «Όλο μας έλεγαν πως θα πλήξουν τις γέφυρες μας στην Κωνσταντινούπολη, θα πλήξουν όλη την Κωνσταντινούπολη. Θα παρακαλέσω να μετρήσετε και την απόσταση Κωνσταντινούπολης - Aθήνας».<div><br />«Ο Tayfun πήρε άριστα»<br /><br />Το τηλεοπτικό δίκτυο Haber Global μετέδωσε ότι ο τουρκικός βαλλιστικός πύραυλος Tayfun έπληξε στόχο στα 561 χιλιόμετρα και βρήκε το στόχο του σε 458 δευτερόλεπτα: «Πραγματοποιήθηκε η δοκιμαστική βολή του εθνικού πυραύλου Tayfun. Ας δουμε τις εξελίξεις. Με επιτυχία έπληξε στόχο σε απόσταση 561 χιλιομέτρων.<br /><br />Ο εθνικός πύραυλος στη δοκιμαστική του βολή πήρε άριστα. Η Roketsan πραγματοποίησε την δοκιμαστική βολή στα πλαίσια του προγράμματος ανάπτυξης του βαλλιστικού πυραύλου Tayfun υπο την επίβλεψη της διεύθυνσης Αμυντικής Βιομηχανίας. Η εκτόξευση πραγματοποιήθηκε στο αεροδρόμιο της Ριζούντας στην περιοχή που ανήκει στο Υπουργείο Άμυνας. Ο πύραυλος Tayfun έπληξε στόχο στη Σινώπη και εντός 458 δευτερολέπτων βρήκε τον στόχο του σε απόσταση 561 χιλιομέτρων».<br /><br />Η εφημερίδα Turkiye έγραψε «Όλη η Ελλάδα είναι εντός της εμβέλειας του πυραύλου μας», ενώ η Aksam έγραψε «εκτοξεύτηκε από την Ριζούντα, έπληξε στόχο στη Σινώπη».<br /><br /><img height="267" src="https://www.skai.gr/sites/default/files/styles/inline_image/public/turkiye_0.jpg?itok=CB_r7VbY" width="280" /><br /><br /><img height="266" src="https://www.skai.gr/sites/default/files/styles/inline_image/public/aksam_2.jpg?itok=7_aIC36f" width="280" /><br /><br /> Χτες ο  Ιμπραήμ Καλίν έθεσε ως όρο για τη μείωση της έντασης την αποστρατιωτικοποίηση των νησιών, εκτοξεύοντας νέες απειλές.<br /><br />Ο Καλίν είπε: «Χθες το είπα και στην συνομιλία μου με τον Σάλιβαν, τον σύμβούλο εθνικής ασφάλειας του Μπάιντεν. Του είπα 'τα οπλικά συστήματα που τους παραχωρείτε τα μεταφέρουν στα νησιά με αποστρατιωτικοποιημένο καθεστώς. Το έχετε αντιληφθεί αυτό;. To είχα πει και στην τετ α τετ συνάντηση μας στην Κωνσταντινούπολη. Προειδοποιήστε τους Έλληνες μην σας χρησιμοποιήσουν'. <br /><br />» Εκείνος μου είπε πως θα κάνουν κάποια βήματα, δεν παίρνουν το μέρος κανενός, δεν είναι υπέρ της έντασης. Τότε του είπα 'μην επιτρέπετε τους Έλληνες να σας χρησιμοποιούν με αυτόν τον τρόπο'.<br /><br />» H πηγή της έντασης είναι η Ελλάδα. Και πάλι η Ελλάδα είναι αυτή που πρέπει να κάνει βήματα για να μειωθεί η ένταση. Για παράδειγμα ας ξεκινήσουν αποσύροντας τα όπλα, οπλικά συστήματα, στρατιωτικές δυνάμεις, αστυνομικές δυνάμεις, από τα νησιά τα οποία έχουν αποστρατιωτικοποιημένο καθεστώς. Δεν έχει σημασία αν είναι αμερικάνικα ή ευρωπαϊκά συστήματα».</div><div><br /></div><div><a href="https://www.skai.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br /></div>

Τρελάθηκαν; “Να φύγουν στρατεύματα, όπλα, αστυνομία απ’ τα νησιά”!

Τούρκοι αναλυτές σχολίαζαν ότι «με τον Typhoon τώρα μπορούμε να πλήξουμε και την Αθήνα και όλη την Ελλάδα». Νέες προκλήσεις και απειλές σε β...

Διαβάστε την συνέχεια

Πόσο πίσω έχει μείνει η Τουρκία στον αέρα του Αιγαίου. Τα F-16 και το ισοζύγιο.

<a href="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2022/10/3598572.webp"><img height="146" src="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2022/10/3598572.webp" width="280" /></a><br /><br />Του <b>Βασίλη Νέδου</b><br />Η συζήτηση περί αεροπορικής υπεροχής στο Αιγαίο –και την Ανατολική Μεσόγειο– είναι όσο παλιά και η ένταση στις ελληνοτουρκικές σχέσεις από την τουρκική εισβολή στην Κύπρο και έπειτα. Δεν είναι διόλου παράδοξο ότι αυτή η συζήτηση κυριαρχεί και σήμερα, αυτή τη φορά εμμέσως, καθώς εντός του αμερικανικού πολιτικού συστήματος και της γραφειοκρατίας εξελίσσεται ένα –ακόμη ακαθόριστης κατάληξης– μπρα ντε φερ σχετικά με το αν πρέπει να εγκριθεί η πώληση 40 καινούργιων F-16 και εκσυγχρονισμός 80 από τα ήδη υφιστάμενα μαχητικά του ίδιου τύπου της τουρκικής αεροπορίας.<br /><br />Αυτή η συζήτηση αφορά την Ελλάδα, αφενός, επί της αρχής, καθώς μια πιθανή αρνητική απάντηση από την αμερικανική πλευρά σίγουρα θα έχει παράπλευρες επιπτώσεις σε όλο το φάσμα των τουρκικών σχέσεων με το ΝΑΤΟ, αφετέρου, λόγω των συνεπειών στην αεροπορική ισορροπία. Πώς όμως διαμορφώνεται αυτή η ισορροπία; Αυτή τη στιγμή η Τουρκία διαθέτει συνολικά 260 F-16 και 19 Phantom.<br /><br />Τα F-16 είναι διαμόρφωσης Block 30, Block 40 και Block 50 και εντάχθηκαν στην τουρκική αεροπορία σε 10 φάσεις, ανάμεσα στο 1987 και το 2012. Ενδιαμέσως η Αγκυρα είχε ενταχθεί το 2002 στο πρόγραμμα Joint Strike Fighter, το οποίο εξελίχθηκε σε αυτό που σήμερα είναι γνωστό ως μαχητικό πέμπτης γενιάς F-35. Μετά αρκετά σκαμπανεβάσματα, η Τουρκία είχε καταλήξει να παραγγείλει συνολικά 100 F-35A και να συμμετάσχει στο πρόγραμμα με την αμυντική βιομηχανία της.<br /><br />Το 2017, όταν ο τότε πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας ανακοίνωνε μαζί με τον τότε πρόεδρο των ΗΠΑ στην Ουάσιγκτον την απόφαση για αναβάθμιση συνολικά 84 F-16 της Πολεμικής Αεροπορίας στη διαμόρφωση Viper, η προοπτική αεροπορικής ισορροπίας στο Αιγαίο έμοιαζε ζοφερή.<br /><br />Και τούτο διότι λίγους μήνες αργότερα (Μάιο 2018) πετούσε δοκιμαστικά το πρώτο τουρκικό F-35 στις εγκαταστάσεις της Lockheed Martin στο Φορτ Γουόρθ του Τέξας, ενώ υπολογιζόταν ότι έως το 2020, τα πρώτα έξι μαχητικά πέμπτης γενιάς θα βρίσκονται ήδη στη Τουρκία.<br /><br />Τίποτε απ’ όλα αυτά δεν συνέβη, διότι τον Ιούλιο του 2019, οι Τούρκοι πιλότοι και το προσωπικό που ήδη εκπαιδευόταν στο F-35 έλαβαν προειδοποίηση να εγκαταλείψουν το έδαφος των ΗΠΑ, διότι η χώρα τους απεβλήθη από το πρόγραμμα. Τα ρωσικά αντιαεροπορικά συστήματα S-400 βρίσκονταν πλέον σε τουρκικό έδαφος.<br /><br />Αυτές οι διευκρινίσεις είναι χρήσιμες προκειμένου να φανεί ότι η σημερινή υπεροπλία της Ελλάδας έναντι της Τουρκίας οφείλεται σχεδόν αποκλειστικά σε πολιτικές αποφάσεις της Aγκυρας και όχι σε κάποια καθοριστική επιρροή της Αθήνας στην Ουάσιγκτον, όπως ισχυρίζονται τουρκικοί κύκλοι. Ενώ η Aγκυρα αναμένει την έγκριση για τον εκσυγχρονισμό των F-16 που διαθέτει, την αγορά νέων και την εκ νέου πρόσβαση σε ανταλλακτικά, η Αθήνα έχει προχωρήσει σε άλματα.<br /><br />Αυτή τη στιγμή διαθέτει συνολικά 153 F-16, εκ των οποίων τα 83 διαμορφώνονται σε Viper (τα δύο πρώτα είναι ήδη έτοιμα, πριν από το τέλος του χρόνου ο αριθμός αυτός μπορεί να φθάσει ακόμη και στα 6), 6 γαλλικά Rafale (με ακόμη 18 να παραλαμβάνονται έως το 2024), 24 Mirage 2000-5 και 34 F-4E Phantom. Από τα 153 F-16, τα 38 που ανήκουν στη διαμόρφωση Block 50 θα αναβαθμιστούν, ενώ από τα πιο παλιά (Block 30), κάποια θα συνεχίσουν το αποτρεπτικό έργο τους και άλλα θα μετατραπούν σε αεροπλάνα εκπαίδευσης των νέων χειριστών στο Αιγαίο. Από αυτά τα μόνα που αναμένεται να αποσυρθούν τα επόμενα χρόνια είναι τα Phantom.<br /><br />Επίσης, εντός του 2023 αναμένεται η εκκίνηση των διαπραγματεύσεων με τις ΗΠΑ για τα F-35, με στόχο την προσγείωση του πρώτου (από τα 20+20 που έχουν ζητηθεί) μαχητικού πέμπτης γενιάς στην Ελλάδα το 2027-28. Αν προστεθούν στην εξίσωση τα νέα ιταλικά εκπαιδευτικά M-346 που θα ενταχθούν στο κέντρο εκπαίδευσης στη Καλαμάτα (το οποίο επισκέπτονται αυτή την εβδομάδα οι υπουργοί Aμυνας Ελλάδας και Ισραήλ Ν. Παναγιωτόπουλος και Μπένι Γκαντζ), τότε καθίσταται σαφές ότι η Π.Α. μετατρέπεται σε ισχυρή δύναμη με δυνατότητα παρέμβασης σε όλη την Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Τα χρονοδιαγράμματα είναι αμείλικτα για τη Τουρκία. Αν, με κάποιον τρόπο, ξεπεραστούν τα νομικά εμπόδια, τότε τα πρώτα αναβαθμισμένα F-16 ή τα νέα αεροσκάφη αυτού του τύπου δεν θα προσγειωθούν στην Τουρκία πριν από το 2026-27. Ωστόσο, άρση των νομικών εμποδίων θα σήμαινε άμεση αποδέσμευση της δυνατότητας υποστήριξης των υφισταμένων F-16 της τουρκικής αεροπορίας, η διαθεσιμότητα των οποίων εκτιμάται ως ιδιαίτερα χαμηλή.<br /><br />Το ραντεβού με τον Ακάρ και ο πάγος μέχρι τις εκλογές<br /><br />Πέρα από το διπλωματικό προσκήνιο στα ελληνοτουρκικά, το οποίο την περασμένη εβδομάδα χαρακτηρίστηκε από τις προσπάθειες των δύο υπουργών Αμυνας Νίκου Παναγιωτόπουλου και Χουλουσί Ακάρ να δημιουργηθεί κάποιο κλίμα που να επιτρέπει το άνοιγμα κάποιων διαύλων επικοινωνίας και την επιμονή του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στη διατήρηση επίμονα υψηλών τόνων, παρασκηνιακά φαίνεται ότι το αδιέξοδο είναι πολύ βαθύτερο.<br /><br />Εχει περιέλθει σε γνώση της «Κ» ότι στις τελευταίες προσπάθειες που έγιναν από τρίτους προκειμένου να βολιδοσκοπηθεί η πρόθεση της Αγκυρας να προχωρήσει με κάποιο τρόπο σε συζητήσεις με την Αθήνα, με στόχο την κατάληξη σε διεθνή διαιτησία ή στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, οι απαντήσεις από την τουρκική πλευρά ήταν αρνητικές. Αρμόδιες πηγές εκτιμούν ότι η αντίληψη αυτή αφορά κατά κύριο λόγο την κατανόηση, κυρίως από τους Τούρκους διπλωμάτες, της ακραία προεκλογικής πραγματικότητας, η οποία ήδη επικρατεί στο εσωτερικό της χώρας.<br /><br />Στην Αθήνα τα σήματα αυτά έχουν φθάσει από διάφορες κατευθύνσεις. Παρά τη γενικώς βαριά ατμόσφαιρα και την εμμονή του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν να συντηρεί την επιθετική ρητορική, στην Αθήνα εργάζονται για τη διατήρηση του υφιστάμενου διαύλου επικοινωνίας (Παναγιωτόπουλος – Ακάρ) και τη δημιουργία νέων. Πρόκειται για ιδιαίτερα δύσκολη εξίσωση, η επίλυση της οποίας –με τον ένα ή τον άλλο τρόπο– συνδέεται με τις αμερικανοτουρκικές σχέσεις αλλά και το παζάρι του Ερντογάν εντός του ΝΑΤΟ.<br /><br />Φαίνεται, πάντως, ότι το ραντεβού της Κωνσταντινούπολης ανάμεσα στον σύμβουλο Εθνικής Ασφαλείας Τζέικ Σάλιβαν με τον προεδρικό εκπρόσωπο Ιμπραχίμ Καλίν και το σήμα ότι η υπόθεση των F-16 παραμένει ανοιχτή για την Τουρκία, λείαναν τον δρόμο προς τη συνάντηση Παναγιωτόπουλου – Ακάρ την περασμένη Πέμπτη.<div><br /></div><div><a href="https://www.amynanet.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Πόσο πίσω έχει μείνει η Τουρκία στον αέρα του Αιγαίου. Τα F-16 και το ισοζύγιο.

Του Βασίλη Νέδου Η συζήτηση περί αεροπορικής υπεροχής στο Αιγαίο –και την Ανατολική Μεσόγειο– είναι όσο παλιά και η ένταση στις ελληνοτουρκι...

Διαβάστε την συνέχεια

Παγκόσμιο ρεκόρ κατάρριψης μαχητικού: Ρωσικό Su-57 έριξε ουκρανικό Su-27 με τον BVR πύραυλο R-37M. Γιατί ανησυχεί το ΝΑΤΟ, τα δύο σενάρια.

<a href="https://warnews247.gr/wp-content/uploads/2021/07/su-57.jpg"><img height="133" src="https://warnews247.gr/wp-content/uploads/2021/07/su-57.jpg" width="280" /></a><br /><br />Toυ <b>Βασίλη Καπούλα</b><br />Στις 13 Οκτωβρίου συνέβη ένα γεγονός που τράβηξε την προσοχή του ΝΑΤΟ: Ουκρανικό μαχητικό Su-27 συνετρίβη στην περιοχή Poltava, στην κεντρική-Ανατολική Ουκρανία, μετά από κτύπημα από αντιαεροπορικό πύραυλο. Το ΝΑΤΟ καλείται να λύσει ένα μυστήριο το οποίο περιπλέκεται…<br /><br />Δυτικά στρατιωτικά ΜΜΕ και ΝΑΤΟϊκές πηγές άρχισαν να ερευνούν το περιστατικό το οποίο αποδόθηκε αρχικά σε βολή ρωσικού αντιαεροπορικού συστήματος S-300V4 από την περιοχή Belgorod.<br /><br />Τι το παράξενο είχε αυτή η κατάρριψη του ουκρανικού Su-27;<br /><br />Αν οφείλεται σε κτύπημα αντιαεροπορικού συστήματος, είχαμε παγκόσμιο ρεκόρ για τη μεγαλύτερη εμβέλεια κρούσης επιφανείας-αέρος με χρήση είτε του πυραύλου 40N6 εμβέλειας 400 χιλιομέτρων είτε του πυραύλου 9M82MV.<br /><br />Το Su-27 καταρρίφθηκε σε απόσταση 217 χλμ ξεπερνώντας τα 150 χιλιόμετρα εμβέλειας που είχε καταγραφεί προηγουμένως όταν ρωσικό σύστημα S-400 κατέρριψε ουκρανικό Su-27 πάνω από το Κίεβο τον Μάρτιο!<br /><br />Υπενθυμίζουμε ότι το ρωσικό ΥΠΑΜ έχει επιβεβαιώσει την χρήση του Su-57 στην Ουκρανία με επίσημη ανακοίνωση.<br /><br />Τι συνέβη εκείνη την ημέρα – η αρχική εκδοχή<br /><br />Σύμφωνα με πληροφορίες, “ένα ουκρανικό αεροσκάφος Su-27 και ένα Su-24, βρίσκονταν σε αποστολή βομβαρδισμού ρωσικών στόχων.<br /><br />Και τα δύο κινήθηκαν σε πολύ χαμηλά υψόμετρα, στη συνέχεια πήραν ύψος για να εκτοξεύσουν πυραύλους και κατέβηκαν ξανά ως μέρος ενός σχεδίου πτήσης, προτού χτυπηθούν από αντιαεροπορικό πύραυλο στο ακραίο βεληνεκές των 217 χλμ.<br /><br />Το κτύπημα αποδόθηκε αρχικά σε συστοιχία S-300V4.<br /><br />Το γεγονός ότι τα Su-27 και Su-24 πετούσαν σε χαμηλά υψόμετρα υποδηλώνει ότι μπορεί να είχε γίνει χρήση του 40N6 καθώς ο πύραυλος έχει μια εντελώς μοναδική τροχιά και σειρά αισθητήρων που είναι ιδιαίτερα βελτιστοποιημένοι για την εμπλοκή στόχων πολύ χαμηλού υψόμετρου.<br /><br />Το 40N6 μπορεί να εμπλέξει στόχους σε απόσταση έως και 5 μέτρων από το έδαφος” ανέφεραν αμερικανικά ΜΜΕ.<br />Ήταν κατάρριψη από Su-57;<br /><br />Ρωσικές πηγές διορθώνουν τις δυτικές εκτιμήσεις αποκαλύπτοντας πως η κατάρριψη οφείλεται στο μαχητικό Su-57 που έριξε το ουκρανικό μαχητικό με βολή πυραύλου R-37Μ.<br /><br />Αναφέρουν συγκεκριμένα:<br /><br />“Στο πλαίσιο των σκληρών μαχών για το Svatovo, το Artemovsk και στο βόρειο μέτωπο της περιοχής Χερσώνας, η είδηση ​​της κατάρριψης ενός Su-27 της Ουκρανίας κοντά στο χωριό Porskalivka, στην περιοχή Πολτάβα, δεν έλαβε την κατάλληλη κάλυψη. Το περιστατικό συνέβη στις 13 Οκτωβρίου.<br /><br />Οι δυτικοί στρατιωτικοί αναλυτές είναι σοκαρισμένοι επειδή δεν μπορούν να καταλάβουν τι συνέβη καθώς η Porskalivka βρίσκεται αρκετά μακριά από τα ρωσικά σύνορα.<br /><br />Και αυτό, με τη σειρά του, φέρνει σύγχυση στην τακτική της χρήσης επιθετικών αεροσκαφών του ΝΑΤΟ.<br /><br />Αποδεικνύεται ότι σε μια υποθετική σύγκρουση, είναι επίσης επικίνδυνο για τα αμερικανικά μαχητικά F-15 και F-16 να πετούν χαμηλά σε επαρκή απόσταση από τα ρωσικά συστήματα αεράμυνας.<br /><br />Το ουκρανικό Su-27 χτυπήθηκε από ρωσικό υπερηχητικό πύραυλο αέρος-αέρος μεγάλου βεληνεκούς R-37M (σύμφωνα με την κωδικοποίηση του ΝΑΤΟ AA-13).<br /><br />Επιπλέον, είναι πιθανό η εκτόξευση του AA-13 να πραγματοποιήθηκε από το Su-57 (σύμφωνα με την κωδικοποίηση του ΝΑΤΟ Felon – “Killer”), επομένως, δεν έγινε αντιληπτό από το AWACS που περιπολούν στην Πολωνία και τη Ρουμανία σε καθεστώς 24/7.<br /><br />Λένε ότι οι ειδικοί του Πενταγώνου ανέλυσαν ειδικά αυτή την υπόθεση και κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι απ’ όλα όσα υπάρχουν στο αμερικανικό οπλοστάσιο, μόνο ο πύραυλος AIM-120 AMRAAM, ο οποίος είναι σε υπηρεσία με τα F-22 και F-35 θα μπορούσε να πετύχει κάτι ανάλογο. Ναι, οι Ρώσοι έχουν ένα ανάλογο – αυτό είναι ο R-37M.<br /><br />Οι Αμερικανοί ισχυρίζονται ότι θα είχαν παρατηρήσει την εκτόξευση ενός μεγάλου πυραύλου από τους S-300 ή S-400.<br /><br />Ωστόσο, το ρωσικό Υπουργείο Άμυνας δήλωσε ξεκάθαρα ότι το εχθρικό Su-27 καταστράφηκε από την αεράμυνα, κάτι που όχι μόνο μπερδεύει τους Αμερικανούς ειδικούς, αλλά τους βάζει σε λήθαργο.<br /><br />Και πάλι, για τους Αμερικανούς, προφανώς, η έκδοση με τον πύραυλο αέρος-αέρος θα ήταν πιο κατανοητή. Διαφορετικά, δημιουργούνται αμέσως δυσάρεστα ερωτήματα για το ΝΑΤΟ.<br /><br />Το πιο βολικό σενάριο για το ΝΑΤΟ είναι η κατάρριψη να έγινε από πύραυλο 9M82MV που υιοθετήθηκε πρόσφατα, ο οποίος έχει βεληνεκές έως 350 χιλιόμετρα και μπορεί να επιταχύνει έως και 9 Mach.<br /><br />Η απάντηση είναι γνωστή μόνο στο ρωσικό Υπουργείο Άμυνας, το οποίο ωστόσο δεν πρόκειται να πει τι ακριβώς συνέβη στον ουρανό της περιοχής της Πολτάβα.<br /><br />Όμως φωτογραφία από το σημείο καθώς και πληροφορίες που κυκλοφόρησαν τους προηγούμενους μήνες σε ρωσικά ΜΜΕ δείχνουν πως έγινε χρήση του πυραύλου R-37M από Su-57 γι αυτό και δεν εντοπίστηκε έγκαιρα από τα ΝΑΤΟϊκά AWACS.<br /><br />Ο πύραυλος Vympel R-37 έχει μέγιστη ταχύτητα Mach 5 – Mach 6. Είναι υπερηχητικός BVR, ειδικά σχεδιασμένος να καταρρίπτει ιπτάμενα τάνκερ, AWACS, και άλλους στόχους από απόσταση ασφαλείας για τα ρωσικά μαχητικά.<br /><br />Τον πύραυλο R-37M μπορούν να φέρουν εκσυγχρονισμένα MiG-31BM, Su-35S και Su-57 γνωστό και ως Izdeliye 810.<br /><div><br /></div><div><a href="https://warnews247.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Παγκόσμιο ρεκόρ κατάρριψης μαχητικού: Ρωσικό Su-57 έριξε ουκρανικό Su-27 με τον BVR πύραυλο R-37M. Γιατί ανησυχεί το ΝΑΤΟ, τα δύο σενάρια.

Toυ Βασίλη Καπούλα Στις 13 Οκτωβρίου συνέβη ένα γεγονός που τράβηξε την προσοχή του ΝΑΤΟ: Ουκρανικό μαχητικό Su-27 συνετρίβη στην περιοχή Po...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Χαφτάρ ξεκινάει την αντεπίθεση-Κάλεσε τον λαό να ξεσηκωθεί κατά Τρίπολης-Τουρκίας!

<img height="139" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2022/10/D77A8AC4-C1F9-4C67-852E-D94E88885614_w1080_h608-1068x601.webp" width="280" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Απόρρητη έκθεση: Ο Ερντογάν αρπάζει αγωγό που περνάει & από το Τσαντ.</span></h3>Του <b>Ανδρέα Μουντζουρούλια</b><br />Μόνο ένας Χαφτάρ μπορεί να ”σώσει” την Ελλάδα και να διώξει την Τουρκία από την Λιβύη, καθώς χθες από την στρατιωτική παρέλαση που έλαβε χώρα στη Βεγγάζη, έστειλε τελεσίγραφο σε Τρίπολη και Άγκυρα!<br /><br />Αναλυτικά τι ανέφερε:<br /><br />Ο Γενικός Διοικητής των Αραβικών Ενόπλων Δυνάμεων της Λιβύης, Στρατάρχης Χαλίφα Χάφταρ, κάλεσε τον λαό να ξεσηκωθεί και να ηγηθεί.<br /><br />Στην ομιλία του προς τους συμμετέχοντες στη μεγαλειώδη στρατιωτική παρέλαση ανέφερε τα εξής:” Είμαστε έτοιμοι να προστατεύσουμε τον λαό στην εξέγερσή του.Ο στρατός θα συνεχίσει τον αγώνα του.<br /><br />Η Λιβύη δεν θα πέσει όσο ο εθνικός της στρατός έχει καρδιά που χτυπά και ο λαός της έχει αδάμαστη θέληση και αποφασιστικότητα να αντιμετωπίσει την πρόκληση. Ο στρατός δεν θα διστάσει να προστατεύσει τη Λιβύη και να υπερασπιστεί την εθνική της ασφάλεια. Όλες οι πόλεις της Λιβύης υποφέρουν από την κυβερνητική αποτυχία.<br /><br />Ισπανική-έκθεση-”βόμβα” για την Λιβύη<br /><br />Ισπανική έκθεση ανέδειξε τη στρατηγική του Τούρκου προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν να ενισχύσει τη θέση του στη Λιβύη, παίζοντας το ρόλο του μεσολαβητή μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας.<br /><br />Σύμφωνα με το δημοσίευμα του ισπανικού περιοδικού «Atlayar», τη Δευτέρα, ”συνέδεσε την προσπάθεια της Τουρκίας να εδραιώσει τη θέση της για να αποκτήσει επιρροή στο λιβυκό έδαφος με το νέο έργο του αγωγού φυσικού αερίου στη Σαχάρα. Παρακολουθεί επίσης το στυλ του Ερντογάν να εκμεταλλεύεται τις κρίσεις στην περιοχή προς όφελός του, όταν επιδεικνύει την αποστολή του ως μεσολαβητής μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας, ενώ πιέζει τη Λιβύη ως επιλογή να φιλοξενήσει τον νέο αγωγό φυσικού αερίου από τη Σαχάρα.<br /><br />Ένας άλλος στόχος που παρακολουθεί η Άγκυρα είναι η κατάσταση γύρω από την κατασκευή ενός νέου αγωγού φυσικού αερίου από τη Σαχάρα, δεδομένων των οικονομικών του κερδών, καθώς και της πιθανότητας να αποκτήσει μεγάλη επιρροή σε μια πολύ ώριμη στρατηγική περιοχή, οπότε η Τουρκία έχει βάλει στο στόχαστρο για τη Λιβύη ως χώρα υποδοχής για τον αγωγό φυσικού αερίου από τη Νιγηρία. Έτσι, θέλετε να αποκτήσετε ένα έργο αξίας 13 δισ. ευρώ.<br /><br />Αν και το ίδιο το αλγερινό έργο έχει ένα πλεονέκτημα, η Λιβύη βρίσκεται σε καλύτερη γεωγραφική θέση για την ανάπτυξη ενός αγωγού φυσικού αερίου, ο οποίος πρέπει να διέρχεται μόνο από το Τσαντ.<br /><br />Το περιοδικό έκρινε ότι το κόστος και οι ημερομηνίες παράδοσης του έργου καθιστούν τη Λιβύη μία από τις υποψήφιες για φιλοξενία του αγωγού φυσικού αερίου, αλλά οι προτάσεις της Αλγερίας και του Μαρόκου δεν πρέπει να απορριφθούν γρήγορα. Αυτό που είναι ξεκάθαρο είναι ότι η Λιβύη δεν είναι μόνη σε αυτή την προσφορά, καθώς η Τουρκία, η οποία πρόσφατα υπέγραψε μια αμφιλεγόμενη ενεργειακή συμφωνία, πιέζει να αναλάβει το έργο ο εταίρος της.<br /><br />Η ισπανική έκθεση ολοκληρώνεται με μια αναφορά στον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν που παίζει τα χαρτιά του στη διεθνή σκακιέρα. Κάτι που του επιτρέπει, όντας σε κατάσταση αναταραχής, να εκμεταλλευτεί την αστάθεια για να αποκτήσει μεγάλα πλεονεκτήματα για τη χώρα του.”<div><figure class="wp-block-embed is-type-rich is-provider-twitter wp-block-embed-twitter" style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #222222; font-family: Roboto; font-size: 16px; margin: 0px auto 1em; overflow-wrap: break-word;"><div class="wp-block-embed__wrapper" style="box-sizing: border-box; position: relative;"><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="box-sizing: border-box; display: flex; margin-bottom: 10px; margin-top: 10px; max-width: 550px; width: 550px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="1582181720778240000" frameborder="0" id="twitter-widget-0" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?dnt=true&embedId=twitter-widget-0&features=eyJ0ZndfdGltZWxpbmVfbGlzdCI6eyJidWNrZXQiOlsibGlua3RyLmVlIiwidHIuZWUiLCJ0ZXJyYS5jb20uYnIiLCJ3d3cubGlua3RyLmVlIiwid3d3LnRyLmVlIiwid3d3LnRlcnJhLmNvbS5iciJdLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2hvcml6b25fdGltZWxpbmVfMTIwMzQiOnsiYnVja2V0IjoidHJlYXRtZW50IiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd190d2VldF9lZGl0X2JhY2tlbmQiOnsiYnVja2V0Ijoib24iLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3JlZnNyY19zZXNzaW9uIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19jaGluX3BpbGxzXzE0NzQxIjp7ImJ1Y2tldCI6ImNvbG9yX2ljb25zIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd190d2VldF9yZXN1bHRfbWlncmF0aW9uXzEzOTc5Ijp7ImJ1Y2tldCI6InR3ZWV0X3Jlc3VsdCIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0Zndfc2Vuc2l0aXZlX21lZGlhX2ludGVyc3RpdGlhbF8xMzk2MyI6eyJidWNrZXQiOiJpbnRlcnN0aXRpYWwiLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2V4cGVyaW1lbnRzX2Nvb2tpZV9leHBpcmF0aW9uIjp7ImJ1Y2tldCI6MTIwOTYwMCwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19kdXBsaWNhdGVfc2NyaWJlc190b19zZXR0aW5ncyI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdmlkZW9faGxzX2R5bmFtaWNfbWFuaWZlc3RzXzE1MDgyIjp7ImJ1Y2tldCI6InRydWVfYml0cmF0ZSIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9mcm9udGVuZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9fQ%3D%3D&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=1582181720778240000&lang=el&origin=https%3A%2F%2Fdirectus.gr%2Fapokleistiko-o-chaftar-xekinaei-tin-antepithesi-kalese-ton-lao-na-xesikothei-kata-tripolis-tourkias-aporriti-ekthesi-o-erntogan-thelei-na-arpaxei-tous-agogous-se-sachara-tsant%2F&sessionId=b852d3872a280004bb286bc68308d691746fe6fe&theme=light&widgetsVersion=1c23387b1f70c%3A1664388199485&width=550px" style="box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; height: 777px; max-width: 100%; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="Twitter Tweet"></iframe></div></div></figure></div><div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ο Χαφτάρ ξεκινάει την αντεπίθεση-Κάλεσε τον λαό να ξεσηκωθεί κατά Τρίπολης-Τουρκίας!

Απόρρητη έκθεση: Ο Ερντογάν αρπάζει αγωγό που περνάει & από το Τσαντ. Του Ανδρέα Μουντζουρούλια Μόνο ένας Χαφτάρ μπορεί να ”σώσει” την Ε...

Διαβάστε την συνέχεια

Βουλγαρικός δάκτυλος πίσω από την επίθεση στην Κριμαία; Γιατί η Μόσχα επιδιώκει εμπλοκή της Σόφιας

<img height="147" src="https://www.kathimerini.gr/wp-content/uploads/2022/10/2022-10-17T123332Z_1622219151_RC2X2X9R3X72_RTRMADP_3_UKRAINE-CRISIS-CRIMEA-BRIDGE-768x480.jpg" width="280" /><br /><br />Τι σχέση έχει η Βουλγαρία με τα εκρηκτικά που εξερράγησαν σε φορτηγό στις 8 Οκτωβρίου 2022 στη γέφυρα μεταξύ της Ρωσίας και της χερσονήσου της Κριμαίας; Προήλθε το φορτηγό από τη Βουλγαρία, όπως ισχυρίστηκε η Μόσχα στις 11/10; Ή μήπως πέρασαν μέσω Βουλγαρίας «μόνο» τα εκρηκτικά, όπως υποστήριξε στις 12/10 η ρωσική μυστική υπηρεσία FSB;<br /><br />Λίγες μέρες νωρίτερα, πάλι η Μόσχα ισχυριζόταν κάτι διαφορετικό: Ότι δηλαδή τα εκρηκτικά ήταν κρυμμένα μέσα σε κατασκευαστικά υλικά πολυαιθυλενίου βάρος 22.770 κιλών και μεταφέρθηκαν βάσει συμβολαίου με αριθμό 02/08/2022 μεταξύ των εταιριών Translogistic UA (Kιέβου) und Baltex Capital S.A. (Ρούσε) από το λιμάνι της Οδησσού στην βουλγαρική πόλη Ρούσε. Από εκεί μεταφέρθηκαν στο λιμάνι Πότι της Γεωργίας.<br /><br />Είναι προφανές ότι η Μόσχα προσπαθεί να εμπλέξει τη Βουλγαρία στην επίθεση κατά της γέφυρας στον πορθμό του Κερτς. Το απόγευμα της 9ης Οκτωβρίου, ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν είχε δηλώσει ότι το φορτηγό με τα εκρηκτικά αναχώρησε από τη Βουλγαρία.<br /><br />Έρευνα των βουλγαρικών αρχών, μεταξύ των οποίων και η υπηρεσία πληροφοριών DANS, κατέληξε όμως σε διαφορετικό συμπέρασμα. Ο μεταβατικός πρωθυπουργός Γκαλάπ Ντόνεφ ανακοίνωσε το απόγευμα της 11ης Οκτωβρίου ότι το εν λόγω φορτηγό ουδέποτε πέρασε από τη Βουλγαρία.<br /><br />Για μια τέτοια έκρηξη απαιτούνται στρατιωτικά εκρηκτικά<br /><br />Οδησσός (Ουκρανία), Ρούσε στον Δούναβη (Βουλγαρία), Πότι (Γεωργία), Αρμενία: Σύμφωνα με την FSB αυτή ήταν η διαδρομή που ακολούθησε ο εκρηκτικός μηχανισμός.<br /><br />Ο Τιμοχίρ Μπετσλόφ, ειδικός σε ζητήματα ασφάλειας στη δεξαμενή σκέψης Center for the Study of Democracy στη Σόφια έχει σοβαρές αμφιβολίες για τους ρωσικούς ισχυρισμούς. Στην DW δηλώνει ότι «είναι εντελώς ασαφές πώς τα εκρηκτικά έφτασαν από την Οδησσό στη Ρούσε και από εκεί μέσω του λιμανού της Βάρνας στη Γεωργία».<br /><br />Το γεγονός ότι τον Αύγουστο του 2022 η στάθμη στο Δούναβη μεταξύ Βουλγαρίας και Ρουμανίας ήταν εξαιρετικά χαμηλή καταρρίπτοντας ιστορικό ρεκόρ ανατρέπει όσα ισχυρίζονται οι Ρώσοι. Τη περίοδο αυτή, ακόμη και πλοία με ουκρανικά σιτηρά προς εξαγωγή δεν περνούσαν από την παραμεθόρια πόλη Ρούσε, στα σύνορα Βουλγαρίας-Ρουμανίας. «Επιπλέον η FSB δεν δίνει καμία πληροφορία για το πώς μεταφέρθηκε το φορτίο από τη Ρούσε στη Βάρνα, από όπου τα φέρι μποτ πηγαίνουν στη Γεωργία», υπογραμμίζει ο Τιμοχίρ Μπετσλόφ.<br /><br />Σύμφωνα με την FSB, το φορτίο στο φορτηγό ζύγιζε περισσότερους από 22 τόνους. Πόσο από αυτό αποτελούνταν από εκρηκτικά;<br /><br />Ο Γκούσταβ Γκρέσεvλ, ειδικός σε στρατιωτικά ζητήματα στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Εξωτερικών Σχέσεων, εκτιμά: «Εάν οι φωτογραφίες που δημοσίευσε η Μόσχα για την έκρηξη είναι σωστές, τότε πρέπει τα εκρηκτικά να είχαν τεράστια ισχύ. Απαιτούνται επομένως μεγάλες ποσότητες στρατιωτικών εκρηκτικών υλών και όχι κάποιος αυτοσχέδιος μηχανισμός. Ο όγκος των εκρηκτικών βρίσκεται κοντά στο δύο τόνους».<div><br />Φορτηγό ή εκρηκτικά πέρασαν από πολλά σύνορα<br /><br />Η ρωσική μυστική υπηρεσία FSB υποστηρίζει ότι περίπου δύο τόνοι εκρηκτικών μεταφέρθηκαν από την Ουκρανία πρώτα στην Ε.Ε. και από εκεί στη Γεωργία, την Αρμενία, τη βόρεια Οσετία και τη Ρωσία, χωρίς ωστόσο να γίνουν αντιληπτές από ακτίνες Χ, τελωνεία ή σκυλιά ανιχνευτές.<br /><br />Σύμφωνα με τον Γκούσταβ Γκρέσελ, είναι σχεδόν απίθανο ένα τέτοιο ενδεχόμενο: «Δεν εξηγείται πως μια τόσο σημαντική ποσότητα εκρηκτικών σχεδιάζεται να περάσει από τόσο πολλά σύνορα την ώρα που ο κίνδυνος εντοπισμού είναι πολύ μεγάλος. Είναι παράλογο!»<br /><br />Είναι απορίας άξιο γιατί η Μόσχα συνεχίζει να επιδιώκει την εμπλοκή της Βουλγαρίας στην επίθεση κατά της γέφυρας στο στενά του Κερτς: «Η Ρωσία χρειάζεται απεγνωσμένα έναν “προδότη” στις γραμμές του ΝΑΤΟ και η Βουλγαρία είναι ένα από τα πιο αδύναμα μέλη της συμμαχίας», εξηγεί ο Τιμοχίρ Μπετσλόφ, για να προσθέσει ότι στην Βουλγαρία υπάρχουν ισχυρές φιλορωσικές δυνάμεις, στις οποίες ανήκει και ο πρόεδρος της χώρας Ρουμέν Ράντεφ.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.kathimerini.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Βουλγαρικός δάκτυλος πίσω από την επίθεση στην Κριμαία; Γιατί η Μόσχα επιδιώκει εμπλοκή της Σόφιας

Τι σχέση έχει η Βουλγαρία με τα εκρηκτικά που εξερράγησαν σε φορτηγό στις 8 Οκτωβρίου 2022 στη γέφυρα μεταξύ της Ρωσίας και της χερσονήσου τ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τρία σενάρια για τις τουρκικές εκλογές 2023 – Γιατί μας αφορούν

<img height="127" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2022/10/erdogan-military.jpg" width="280" /><br /><br /><b>Λυγερός Σταύρος</b><br />Ενώ η αντιπολίτευση σχεδιάζει να κατεβάσει κοινό υποψήφιο πρόεδρο στις τουρκικές εκλογές 2023 με σκοπό να εκτοπίσει τον Ερντογάν από την εξουσία, η πρόβλεψη για το αποτέλεσμα παραμένει παρακινδυνευμένη. Κι αυτό όχι επειδή οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ντέρμπι. Η οικονομική κρίση ροκανίζει την εκλογική απήχηση του “σουλτάνου” κατά τρόπο που καθιστά πολύ πιθανή –εάν τα πράγματα εξελιχθούν ομαλά– την εκλογική ήττα του. Ωστόσο, επειδή μιλάμε για Τουρκία, ας υπογραμμίσουμε το “εάν τα πράγματα εξελιχθούν ομαλά”.<br /><br />Στην εξουσία σήμερα δεν υπάρχει ένα κόμμα που κέρδισε τις εκλογές. Υπάρχει ένα καθεστώς. Προφανώς, το ΑΚΡ (Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης) κέρδισε διαδοχικές εκλογικές αναμετρήσεις. Δεν ανήλθε ούτε παρέμεινε στην εξουσία με τα όπλα. Στη δεκαετία 2002-12, μάλιστα, χρειάσθηκε να υπερνικήσει τις συνωμοσίες του κεμαλικού βαθέως κράτους για να εδραιωθεί. Αυτή ήταν και η πρώτη μεταπολίτευση διαρκείας από το μετακεμαλικό στο νεοοθωμανικό καθεστώς.<br /><br />Από το 2013, όμως, όταν το μετακεμαλικό καθεστώς εξαρθρώνεται, εκδηλώθηκε ο εμφύλιος πόλεμος στους κόλπους του νεοοθωμανικού κινήματος –η σύγκρουση του Ερντογάν με το δίκτυο του Γκιουλέν– παρότι στην πραγματικότητα η εν λόγω σύγκρουση είναι πιο σύνθετη. Η δεύτερη μεταπολίτευση, λοιπόν, είναι η μετάβαση από το νεοοθωμανικό στο ερντογανικό καθεστώς, συνιστώσα του οποίου είναι και το Κίνημα Εθνικιστικής Δράσης.<br /><br />Ας σημειωθεί ότι όχι μόνο το δίκτυο Γκιουλέν, αλλά και πολλά ανώτατα στελέχη του κυβερνώντος ΑΚΡ έχουν εγκαταλείψει ή εκδιωχθεί από το κυβερνητικό σκάφος, ενώ ο “σουλτάνος” βρήκε νέους συμμάχους αφενός στο κόμμα του Μπαχτσελί, αφετέρου στην αντιδυτική πτέρυγα του βαθέως κράτους. Το ιδεολογικό υπόβαθρο του νέου καθεστώτος είναι η ερντογανική εκδοχή της περιβόητης τουρκοϊσλαμικής σύνθεσης, που ρέπει στον ευρασιανισμό.<br /><br />Η “βαθιά Τουρκία”<br /><br />Το νεοοθωμανικό ρεύμα κατάφερε τη δεκαετία του 2000 να ξεδοντιάσει το μετακεμαλικό βαθύ κράτος, στηριζόμενο στην πολιτική αφύπνιση της “βαθιάς Τουρκίας”, η οποία αυτονομήθηκε από το πελατειακό σύστημα των παραδοσιακών κομμάτων που κινούνταν στο μετακεμαλικό πλαίσιο. Η εντυπωσιακή οικονομική ανάπτυξη μετά την καταλυτική οικονομική κρίση του 2000-02 εδραίωσε την εκλογική επιρροή του ΑΚΡ, μετατρέποντάς το σε ηγεμονική πολιτική δύναμη. Σ’ αυτό είχε συμβάλει αποφασιστικά και η υποστήριξη της Δύσης στο οικονομικό (μαζικές επενδύσεις) και στο πολιτικό επίπεδο (το ιδεολόγημα για το δυτικόφιλο Ισλάμ).<br /><br />Μετά τη νίκη του επί του μετακεμαλικού βαθέως κράτους, ο Ερντογάν δρομολόγησε τη μετατροπή της Τουρκίας σε αυτονομημένη από τη Δύση περιφερειακή δύναμη. Αυτό οδήγησε σε τριβές με τις ΗΠΑ, σε εμφύλιο πόλεμο με το –εν πολλοίς ελεγχόμενο από την Ουάσινγκτον– δίκτυο Γκιουλέν και σε έναν αντιφατικό αλλά –όπως αποδεικνύεται– στέρεο “εναγκαλισμό” με τον Πούτιν.<br /><br />Αποκορύφωμα της σύγκρουσης Ερντογάν-Ουάσινγκτον ήταν η απόπειρα πραξικοπήματος τον Ιούλιο 2016, στημένη ή όχι. Αυτή, πάντως, έδωσε το πρόσχημα για ένα κύμα διώξεων και μαζικών εκκαθαρίσεων κάθε δυτικόφυλου σχεδόν στοιχείου στον τουρκικό κρατικό μηχανισμό. Ο Ερντογάν κατρακύλησε σε ακραίο αυταρχισμό, συμπεριφερόμενος σαν σουλτάνος, αφού δεν υπάρχει δύναμη να εξισορροπήσει τις υπερεξουσίες του.<br /><br />Αν και η τουρκική οικονομία έχει αποκτήσει σημαντική παραγωγική βάση, η αντιπαράθεση με τη Δύση υπονόμευσε την τουρκική λίρα, με αποτέλεσμα η μεγάλη υποτίμησή της να προκαλεί έντονο πληθωρισμό και σοβαρότατα προβλήματα στην πραγματική οικονομία. Η δε κλιμακούμενη φτωχοποίηση ειδικά των λαϊκών στρωμάτων της “βαθιάς Τουρκίας”, που στήριξαν την τελευταία 20ετία τον Ερντογάν, ροκανίζει την εκλογική επιρροή του.<br />Οι τουρκικές εκλογές 2023<br /><br />Όπως δείχνουν οι δημοσκοπήσεις, η ήττα Ερντογάν τον Ιούνιο 2023 από κοινό υποψήφιο της αντιπολίτευσης συγκεντρώνει τις περισσότερες πιθανότητες. Το κρίσιμο ερώτημα είναι εάν ο Ερντογάν θα αφήσει τα πράγματα να εξελιχθούν κατά τρόπο ομαλό, ή θα μεθοδεύσει κάποιου είδους εκτροπή με σκοπό να παραμείνει στην εξουσία; Κατηγορηματική απάντηση δεν μπορεί να δοθεί. Η δε προβληματική υγεία του περιπλέκει την εξίσωση.<br /><br />Η Δύση αναμένει με προσδοκίες τη στιγμή που ο Ερντογάν θα βρεθεί εκτός εξουσίας ως αποτέλεσμα της ήττας του στις τουρκικές εκλογές 2023. Επειδή, όμως, και οι Αμερικανοί δεν είναι καθόλου σίγουροι ότι τα πράγματα θα εξελιχθούν ομαλά, κινούνται στο παρασκήνιο για να το εξασφαλίσουν κατά το δυνατόν. Ο Ερντογάν, όμως, έχει πάψει προ πολλού να είναι ένας πολιτικός ηγέτης που βρίσκεται στην εξουσία, γνωρίζοντας ότι θα κριθεί στις επόμενες εκλογές και μπορεί τότε να υποχρεωθεί να την εγκαταλείψει. Έχοντας ουσιαστικά αυτοαναγορευθεί “σουλτάνος”, έχει πολιτικο-ψυχολογικά ταυτισθεί με την εξουσία. Του είναι αδιανόητο, ή τουλάχιστον πάρα πολύ δύσκολο, να φανταστεί τον εαυτό του παροπλισμένο, έναν κοινό θνητό.<br /><br />Δεν πρόκειται, όμως, μόνο για ψυχολογικούς λόγους. Φοβάται δικαιολογημένα, επίσης, ότι θα διωχθεί δικαστικά και για σκάνδαλα διαφθοράς, αλλά και για εγκληματικές προβοκάτσιες που έλαβαν χώρα την εποχή της παντοδυναμίας του. Υπενθυμίζω ότι έχει εμμέσως πλην σαφώς κατηγορηθεί ακόμα και από τον Νταβούτογλου ότι ευθύνεται για πολύνεκρες βομβιστικές επιθέσεις εναντίον συγκεντρώσεων αντιφρονούντων και Κούρδων.<div><br />Ασυλία ή νοθεία;<br /><br />Η πόλωση που υπάρχει στην Τουρκία υπερβαίνει ποιοτικά ακόμα και την ακραία πολιτική πόλωση σε δυτικές χώρες. Στην πραγματικότητα, πρόκειται για καθεστωτικού χαρακτήρα πόλωση, η οποία δεν περιορίζεται στο επίπεδο του πολιτικού συστήματος, αλλά και επεκτείνεται και στην κοινωνία. Το γεγονός αυτό δυσκολεύει πολύ την ομαλή αλλαγή κυβέρνησης. Βλέποντας ο Ερντογάν ότι οι πιθανότητες να χάσει τις τουρκικές εκλογές 2023 αυξάνονται, έρχεται αντιμέτωπος με ένα δύσκολο δίλημμα: Ή να επιχειρήσει κάποιου είδους εκτροπή με σκοπό να παραμείνει στην εξουσία, ή να διαπραγματευθεί ασυλία για τον ίδιο και το περιβάλλον του όταν θα βρεθεί εκτός εξουσίας.<br /><br />Μία τέτοια διαπραγμάτευση, όμως, είναι από τη φύση της δύσκολη και το βαθύ εσωτερικό ρήγμα στην Τουρκία την καθιστά πολύ δυσκολότερη. Ο Ερντογάν έχει λόγους να μην εμπιστεύεται την αντιπολίτευση, όπως κι αυτή δεν εμπιστεύεται αυτόν. Σύμφωνα με αποχρώσες ενδείξεις, η Ουάσινγκτον επιδιώκει να παίξει τον ρόλο του μεσεγγυητή, προσδοκώντας ότι η ομαλή διεξαγωγή των προεδρικών τουρκικών εκλογών 2023 και η πιθανολογούμενη ήττα του Ερντογάν θα οδηγήσουν σε ομαλή αλλαγή φρουράς.<br /><br />Οι Αμερικανοί εκτιμούν ότι όταν ο Ερντογάν βρεθεί εκτός εξουσίας, η Τουρκία θα επιστρέψει στο “δυτικό μαντρί”. Υποτιμούν το γεγονός ότι από το 2002 έχει κυλήσει πολύ νερό στο αυλάκι. Στα 20 χρόνια που μεσολάβησαν στην Τουρκία έχει συντελεστεί όχι μόνο πολιτική, αλλά και κοινωνική μετάλλαξη. Οι κεμαλικοί δεν μπορούν να “ξανακλείσουν στο μπουκάλι” τη “βαθιά” νεοοθωμανική Τουρκία με το εγγενές ισλαμικό, εθνικιστικό κι αντιδυτικό πρόσημο, την οποία ο Ερντογάν έφερε δυναμικά στο προσκήνιο.</div><div><br />Με όχημα μία “εθνική νίκη”<br /><br />Είναι, πάντως, παρακινδυνευμένο να προεξοφλήσουμε πως τελικώς θα προκύψει συμφωνία για ομαλή έξοδο του Ερντογάν από την εξουσία με αντάλλαγμα την ασυλία, ίσως ακόμα και με τη μορφή μίας κοινά αποδεκτής αυτοεξορίας. Δεν γνωρίζουμε εάν ο ίδιος θέλει μία τέτοια λύση, αλλά και εάν η αντιπολίτευση είναι διατεθειμένη να συμφωνήσει. Το κυβερνών σήμερα AKP, άλλωστε, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, θα επιβιώσει ως μεγάλη πολιτική δύναμη, επειδή εκφράζει σε μεγάλο βαθμό ιδεολογικά την παραδοσιακή “βαθιά Τουρκία”.<br /><br />Εάν ο “σουλτάνος” αποφασίσει να τα παίξει όλα για όλα για να παραμείνει στην εξουσία, έχει δύο τρόπους να το επιτύχει. Ο πρώτος είναι να οργανώσει όση νοθεία χρειάζεται για να κερδίσει τις τουρκικές εκλογές 2023. Το γεγονός ότι ελέγχει σχεδόν απολύτως τους κρίσιμους κρατικούς μηχανισμούς καθιστά μία τέτοια επιχείρηση ευκολότερη. Ο δεύτερος τρόπος είναι, στις παραμονές των εκλογών, ο Ερντογάν να μεθοδεύσει μία εξωτερική περιπέτεια για να παροξύνει το εθνικιστικό-επεκτατικό κλίμα, με σκοπό να συσπειρώσει γύρω του τη μεγάλη μάζα των ψηφοφόρων, πουλώντας τους μία “εθνική νίκη”.<br /><br />Η συνταγή είναι αποτελεσματική. Ο εθνικισμός-επεκτατισμός αναδύεται από το τουρκικό κράτος και διαπνέει συνολικά το τουρκικό πολιτικό σύστημα. Με την εξαίρεση του κουρδικού κόμματος, όλα τα άλλα αντιπολιτευόμενα όχι μόνο κινούνται στο κλίμα του εθνικισμού-επεκτατισμού, αλλά, τουλάχιστον στην περίπτωση της Ελλάδας και της Κύπρου πλειοδοτούν σε επιθετικότητα. Το μείζον είναι, ωστόσο, ότι αυτό το κλίμα κυριαρχεί και στην ίδια την τουρκική κοινωνία, επειδή είναι στο “γονίδιο” της, ως αποτέλεσμα του τρόπου που συγκροτήθηκε ιστορικά.<br /><br />Οι Οθωμανοί ήταν φυλές που είχαν ως “τρόπο παραγωγής” την κατάκτηση. Γι’ αυτό κι όταν η Οθωμανική Αυτοκρατορία έπαψε να επεκτείνεται και να κατακτά περιήλθε σε παρακμή. Όπως και στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, έτσι και στην Τουρκική Δημοκρατία, οι όποιοι εκσυγχρονισμοί επιβλήθηκαν αυταρχικά άνωθεν. Στην πραγματικότητα, η Τουρκία δεν βίωσε ποτέ μια δημοκρατική επανάσταση. Αυτός είναι και ο λόγος που ο εκδυτικισμός της ήταν επιφανειακός και επηρέασε μόνο μία κοινωνική μειονότητα, ανώτερα και μεσαία στρώματα στη δυτική Τουρκία.</div><div><br />Επιλεγμένο θερμό επεισόδιο<br /><br />Ο δεσποτισμός, λοιπόν, επιβίωσε μεταλλαγμένος και μετά την κατάλυση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Τον ρόλο του σουλτάνου τον έπαιξε ο Κεμάλ. Η κοινωνία των πολιτών ήταν και παραμένει υποτυπώδης. Η κοινωνία σε μεγάλο βαθμό παραμένει υποταγμένη σ’ ένα κράτος που δεν είναι δημιούργημά της, ούτε προέρχεται από αυτή. Γι’ αυτό και ο εθνικισμός-επεκτατισμός ήταν και παραμένει κρατική και κατ’ επέκταση εθνική ιδεολογία και ταυτοχρόνως ο κύριος συνεκτικός ιστός της τουρκικής κοινωνίας.<br /><br />Σ’ αυτό το ακραία εθνικιστικό υπόστρωμα, ένας στρατιωτικός τυχοδιωκτισμός εναντίον της Ελλάδας ή μία κίνηση που θα μεγαλώσει εδαφικά την Τουρκία είναι πιθανές εξελίξεις. Η ευκολότερη λύση, την οποία θα υποχρεωθούν να υποστηρίξουν και οι κεμαλικοί, είναι η προσάρτηση της κατεχόμενης Κύπρου. Προφανώς, ο Ερντογάν θα αντιμετωπίσει σοβαρές διπλωματικές αντιδράσεις, αλλά δεν είναι αυτές που τον εμποδίζουν. Το εμπόδιο είναι ότι τα Κατεχόμενα, λόγω του ιδιάζοντος νομικού καθεστώτος έχουν μετατραπεί σε ιδανικό χώρο για παράνομες οικονομικές δραστηριότητες, οι οποίες διευκολύνουν και τη νεοοθωμανική ηγετική ελίτ.<br /><br />Το άλλο ενδεχόμενο είναι να προκαλέσει ένα θερμό επεισόδιο με την Ελλάδα σε χώρο και χρόνο που θα θεωρήσει ότι θα του εξασφαλίσει μία “εύκολη νίκη”. Όπως έχω επανειλημμένως γράψει, ο μόνος τρόπο για να αποτρέψει η Αθήνα μία τέτοια εξέλιξη είναι να καταστήσει εγκαίρως σαφές πως ένας τουρκικός τυχοδιωκτισμός δεν θα αντιμετωπιστεί “σημειακά”, όπου η Τουρκία θα έχει το πλεονέκτημα, αλλά με αντίποινα που πιθανότατα να καταλήξουν σε γενικευμένη σύρραξη. Επειδή, όμως, η Άγκυρα δεν παίρνει ένα τέτοιο καθαρό μήνυμα, θεωρεί ότι η Αθήνα θα περιοριστεί κυρίως σε διπλωματικές αντιδράσεις. Γι’ αυτό και οι πιθανότητες να οδηγηθούμε προς αυτή την κατεύθυνση δεν είναι καθόλου λίγες.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Τρία σενάρια για τις τουρκικές εκλογές 2023 – Γιατί μας αφορούν

Λυγερός Σταύρος Ενώ η αντιπολίτευση σχεδιάζει να κατεβάσει κοινό υποψήφιο πρόεδρο στις τουρκικές εκλογές 2023 με σκοπό να εκτοπίσει τον Ερντ...

Διαβάστε την συνέχεια

«Η απεχθής ομοιομορφία των συστημικών ΜΜΕ»

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2022/10/mic-1132528_1280.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="530" data-original-width="800" height="133" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2022/10/mic-1132528_1280.jpg" width="280" /></a></div><div><br /></div>Γράφει η <b>Κρινιώ Καλογερίδου</b><br />Μπορεί ο Νόαμ Τσόμσκι να είχε πει ότι ”Κάθε δικτάτορας θα θαύμαζε την ομοιομορφία και την υπακοή των ΜΜΕ των ΗΠΑ” (με αφορμή τον κομφορμισμό τους επί τη βάσει της πολιτικής “Οι λίγοι ευημερούν και οι πολλοί δυσανασχετούν”), αλλά — αν ζούσε στην Ελλάδα — είμαι σίγουρη ότι θα χρησιμοποιούσε για παράδειγμα όχι την Αμερική, αλλά τη χώρα-λίκνο της δημοκρατίας.<br /><br />Ασφαλώς, η τυποποίηση και η ομοιομορφία που επιβάλλουν στο κοινό τους τα ΜΜΕ δεν προέκυψαν στη χώρα μας ως ”ενδημικό” φαινόμενο με αφορμή την ανάπτυξη των ελληνικών Μέσων, αφού είχε προηγηθεί ήδη μετά το τέλος του Β’ ΠΠ η ανάπτυξη των Μέσων Επικοινωνίας στις αναπτυγμένες χώρες του κόσμου, με αποτέλεσμα να παίζουν αυτά αρχικά διαμεσολαβητικό ρόλο μεταξύ ανθρώπων και πραγματικότητας.<br /><br />Διαμεσολαβητικό με την έννοια της προσπάθειας που κατέβαλαν να ενημερώσουν τους πρώτους για το περιεχόμενο της δεύτερης (ειδήσεις για πολιτικά, κοινωνικά, οικονομικά, πολιτιστικά θέματα-γεγονότα, στα οποία προστέθηκαν σταδιακά οι αξίες και οι αντιλήψεις της μεταπολεμικής εποχής).<br /><br />Να ενημερώσουν και να απομακρύνουν σταδιακά τον κόσμο από την νοσηρότητα των προκαταλήψεων και των δεισιδαιμονιών (με αρχή τον 18ο αιώνα έως τον 21ο που διανύουμε), οι οποίες εμποδίζουν να καλλιεργηθεί έδαφος για ανάπτυξη αξιών και ιδανικών σε παγκόσμιο επίπεδο.<br /><br />Έτσι, με την απομάκρυνση των παράλογων αυτών ιδεών, τα ξένα Μέσα πέτυχαν να αναδείξουν τα δώρα της δημοκρατίας υπερασπιζόμενα την ελευθερία της έκφρασης της κοινής γνώμης, και την εκλαῒκευση και δημοκρατικοποίηση της γνώσης, με θετικό επακόλουθο την νοητική ανάπτυξη του κοινού που τους διάβαζε, τους άκουγε και, από κάποια στιγμή κι ύστερα, τους παρακολουθούσε.<br /><br />Όλα αυτά ωστόσο εμείς οι Έλληνες αργήσαμε να τα κάνουμε κτήμα μας μπλεγμένοι καθώς ήμασταν στον κυκεώνα των πολεμικών και πολιτικών εξελίξεων που οδήγησαν στη συγκρότηση της Ελλάδας των Νεοτέρων Χρόνων από το 1821 και εντεύθεν (βλ. ανεξαρτησία του ελληνικού κράτους με πρώτο κυβερνήτη τον Ιωάννη Καποδίστρια, 1828).<br /><br />Και το ”εντεύθεν”, επειδή ήταν κι αυτό πολυτάραχο γιατί περιελάμβανε από απελευθερωτικούς αγώνες και πολέμους, μέχρι εμφυλίους και δικτατορίες, καθυστέρησε τη συγκρότηση σύγχρονων Μέσων στην πατρίδα μας.<br /><br />Μέσων που να λειτουργούν αντικειμενικά, δημοκρατικά και να μπορούν να διαμορφώνουν κοινωνικές και πολιτικές αντιλήψεις με βάση την ομοψυχία, την ενότητα, υπερβαίνοντας αυτά που μας χωρίζουν, ώστε να προβάλλεται η εθνική συνείδηση (δια των συνεκτικών δεσμών των Ελλήνων) έναντι όλων.<br /><br />Ανασταλτικός παράγοντας για την επίτευξη του τελευταίου είναι, κατά κύριο λόγο, η επαλληλία της σχέσης και της συνέργειας μεταξύ των ιδιοκτητών και των δημοσιογράφων των Μέσων Ενημέρωσης και των πολιτικών εκπροσώπων των κομμάτων με τα οποία διαπλέκονται αυτοί.<br /><br />Γεγονός αναμφισβήτητο με παγκόσμιες διαστάσεις, που το επιβεβαίωσαν το 2004 και οι Hallin and Mancini της ”σχολιαστικής δημοσιογραφίας” μιλώντας για παθιασμένη σχέση ανάμεσα στα κόμματα και το περιεχόμενο των ΜΜΕ” και για ”μεροληψία των Μέσων η οποία διαμορφώνεται από τον βαθμό επαλληλίας”, από το είδος δηλαδή του ελέγχου που ασκεί το κόμμα εξουσίας στο Μέσο επικοινωνίας…<br /><br />Πέρα όμως απ’ τη διαπλοκή μερίδας Μέσων Ενημέρωσης με κέντρα εξουσίας και τη… συμβολή τους στη διάβρωση του κράτους δια της ενίσχυσης του κομματισμού και της προβολής του καταχρηστικού συνδικαλισμού (κάτι συνηθισμένο κατά το παρελθόν στη χώρα μας), δημιουργεί πρόβλημα παραπληροφόρησης το γεγονός ότι κάποιοι δημοσιογράφοι, όταν δεν μπορούν να βρουν κάτι αρνητικό για τον πολιτικό ”αντίπαλο” που κρίνουν, το εφευρίσκουν.<br /><br />Και όχι μόνο το εφευρίσκουν, αλλά δημιουργούν ”συνεταιρικά” μόνιμο μηχανισμό λάσπης, συκοφαντίας και παραπληροφόρησης εναντίον του, με στόχο την απαξίωσή του σε βαθμό εξαφάνισης απ’ την πολιτική σκηνή, εφόσον ο στοχοποιημένος αντίπαλος δεν εξυπηρετεί τα συμφέροντά τους.<br /><br />Αν εξετάσουμε τώρα τη στάση των ΜΜΕ σε πολιτιστικό επίπεδο, θα διαπιστώσουμε τα θλιβερά σημάδια επιρροής της υποκουλτούρας σ’ αυτά, πράγμα που την κάνει επικυρίαρχη πάνω σε ακροατήρια, σε τηλεθεατές ή στο κοινό των αναγνωστών εφημερίδων και ιστοσελίδων.<br /><br />Η επιρροή της μαζοποίησης, του κομφορμισμού, της ομοιομορφίας και της τυποποίησης είναι πλέον συνυφασμένη με τα ΜΜΕ στην Ελλάδα. Η δύναμή τους να δημιουργούν κατάλληλο ”κλίμα” επιρροής στις μάζες επιβάλλοντας τα δικιά τους αισθητικά, γλωσσικά, πολιτιστικά, πολιτικά και ιδεολογικά πρότυπα είναι καταλυτική.<br />Το κακό μάλιστα είναι ότι συχνά αυτοακυρώνουν την αξία τους δια της υπερβολής η οποία ξεπερνά τα όρια και της υποκουλτούρας ακόμα φτάνοντας στο έσχατο σημείο του μηδενισμού που έχει αρνητικές επιδράσεις στην Παιδεία, με αποτέλεσμα — αντί τα Μέσα να παίζουν ρόλο παιδευτικό και διαφωτιστικό — να παίζουν ρόλο εκφυλιστικό της πνευματικής και ηθικής υπόστασης των Ελλήνων.<br /><br />Γιατί έσχατος εκφυλισμός είναι η προβολή της οφθαλμολαγνείας, της χυδαιότητας, το εμπορεύσιμο δάκρυ και η εξαγορά συνειδήσεων που προωθούν τηλεοπτικά και ηλεκτρονικά Μέσα, αφού προηγουμένως θυσιάζουν για χάρη τους την αγάπη, τη φιλία, την ιδεολογία, την πίστη και την ειλικρίνεια των ”αναλώσιμων” μαζοποιημένων και ανυποψίαστων πολιτών.<br /><br />Στον βωμό του χρήματος και της αύξησης των ποσοστών αναγνωσιμότητας και τηλεθέασης παίζονται από πολιτικά παιχνίδια (στο πλαίσιο της ιδεολογικής προπαγάνδας της ”Τέταρτης εξουσίας”) έως παιχνίδια εκμετάλλευσης του ανθρώπινου πόνου και του ευτελισμού της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, σε μια αποθέωση αμοραλισμού με θύματα τους αδύναμους.<br /><br />Η δυστυχία τού άλλου έλκει, δυστυχώς, τον Έλληνα αναγνώστη, ακροατή, θεατή. Η ευτυχία τον αφήνει αδιάφορο. Γι’ αυτήν τη στάση ζωής, που δεν έχει σχέση με εκείνην των ιστορικών καταβολών μας, έχουν μερίδιο ευθύνης τα Μέσα Ενημέρωσης, γιατί έχουν μετατραπεί σε εστίες νοσηρότητας οι οποίες καλλιεργούν με τη στάση και τις επιλογές τους τα κατώτερα ένστικτα των Ελλήνων, ενώ θα μπορούσαν να γίνουν οι φωτεινοί οδηγοί της.<br /><br />Θα μπορούσαν να παίξουν τον ρόλο του σχολείου της ελληνικής κοινωνίας προβάλλοντας θετικά παραδείγματα αντί για αρνητικά, δεδομένου ότι ”το παράδειγμα είναι το σχολείο της ανθρωπότητας. Με τίποτε άλλο δεν μαθαίνουν οι άνθρωποι έξω απ’ αυτό”, όπως έλεγε ο Ιρλανδός πολιτικός ηγέτης, ρήτορας, συγγραφέας και φιλόσοφος του 18ου αιώνα Edmund Burke.<br /><br />Αντί γι’ αυτό όμως, προβάλλονται ξανά και ξανά από μερίδα των ελληνικών ΜΜΕ εμετικά δείγματα της ομιχλώδους παραβατικότητας των ανηλίκων και της εγκληματικής συμπεριφοράς των ενηλίκων σε βάρος τους, με αποτέλεσμα να πρoχωρά με γοργούς ρυθμούς η σταδιακή σήψη της ελληνικής κοινωνίας, η οποία γίνεται εύκολο θύμα των ιδιωτικο-οικονομικών εμπορικών κριτηρίων των Μέσων.<br /><br />Κριτηρίων που έχουν σαν βάση το λεγόμενο… ”audience design”, τον σχεδιασμό δηλαδή του ακροατηρίου. Σύμφωνα με αυτόν, οι ιδιοκτήτες Μέσων Ενημέρωσης — αντί να κοιτάξουν πώς θα ανεβάσουν το επίπεδο του κοινού τους σε ποιότητα, ύφος και λόγο — στοχεύουν αποκλειστικά στο οικονομικό κέρδος.<br /><br />Χάριν αυτού, υποδαυλίζουν τα πολιτικά πάθη, επενδύουν στην ”κίτρινη” δημοσιογραφία, συμβάλλουν με την χρήση κακής ποιότητας λόγου (εκ μέρους δημοσιογράφων και παρουσιαστών) στην φθορά της ελληνικής γλώσσας και επιτρέπουν αήθεις συμπεριφορές που πλήττουν τη δημοκρατία.<br /><br />Πλήττουν τη δημοκρατία και προωθούν την αδικία σε βάρος των πολιτών, στους οποίους οι επιχειρηματίες των Μέσων παραδίδουν… μαθήματα εφησυχασμού, ανοχής στην αδικία, συμβιβασμού μπροστά στα κακώς κείμενα της εσωτερικής και εξωτερικής μας πολιτικής και προσαρμοστικότητας στη χειραγώγησή τους από τους έχοντες και κατέχοντες εξουσία …<div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

«Η απεχθής ομοιομορφία των συστημικών ΜΜΕ»

Γράφει η  Κρινιώ Καλογερίδου Μπορεί ο Νόαμ Τσόμσκι να είχε πει ότι ”Κάθε δικτάτορας θα θαύμαζε την ομοιομορφία και την υπακοή των ΜΜΕ των ΗΠ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο πραγματικός πόλεμος για την Ρωσία ξεκινά μετά την ρωσοουκρανική σύγκρουση

<div><a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2022/05/russian_ukraine_photo_2022-03-05_09-52-56.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="533" data-original-width="800" height="161" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2022/05/russian_ukraine_photo_2022-03-05_09-52-56.jpg" width="280" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η Ρωσία δεν θα πάψει να είναι μεγάλη δύναμη, διότι δεν υπάρχει περίπτωση να διαμορφωθούν αντικειμενικά, όροι ικανοί να θέσουν σε αμφισβήτηση αυτό το ιστορικό και γεωπολιτικό της «κεκτημένο»…</span></h3>Tου <b>Κ.Κυριακόπουλου </b><br />Όμως, μετά από τις αλλεπάλληλες ταπεινώσεις και την απομυθοποίηση του δέους με το οποίο είχε καταφέρει να περιβάλλει τις πραγματικές της δυνατότητες, ο διεθνής της ρόλος συρρικνώνεται δραματικά, η εσωστρέφεια στην οποία αρχίζει να περιέρχεται θα την τοποθετήσει επί μακρόν και ενδεχομένως ανεπίστρεπτα, έξω από το κλαμπ των συμπρωταγωνιστών που θα διαμορφώσουν τους κανόνες στην νέα ισορροπία ισχύος, ενώ η ενίσχυση φυγόκεντρων τάσεων στο περιβάλλον της παραδοσιακής της επιρροής, θα έχει σημαντικότατες συνέπειες ακόμη και στο μετασοβιετικό ομοσπονδιακό της αποτύπωμα.<br /><br />Η πυρηνική ισχύς από μόνη της δεν αρκεί για να ανακόψει αυτήν την εκφυλιστική διεργασία, ενώ όλα δείχνουν πως οι αντικειμενικές δυνατότητες που θα έχει από εδώ και στο εξής, να διατηρηθεί σε μια αξιοπρεπή θέση στην κούρσα του στοχευμένα αναπτυξιακού και γεωπολιτικού ανταγωνισμού της ισχύος, είναι αντιστρόφως ανάλογες των σύγχρονων απαιτήσεων.<br /><br />Τρεις είναι οι κρίσιμες παράμετροι που συνηγορούν και ενισχύουν αυτήν την διαπίστωση…<br /><br />Η πρώτη αφορά στην σημαντική τεχνολογική υστέρηση, η ύπαρξη της οποίας καθιστά πραγματικά δυσεπίλυτη την σύνθετη εξίσωση με την οποία θα βρεθεί αντιμέτωπη η Ρωσία της επόμενης μέρας. Η Ρωσία δηλαδή, η οποία φιλοδοξώντας να διαχειριστεί επιτυχώς τις ηγεμονικές της επιδιώξεις, θα πρέπει από την μία μεριά να καλύψει τις σημαντικές ανεπάρκειες που έφερε στην επιφάνεια η διαχείριση της πολεμικής επιχείρησης, ενώ την ίδια στιγμή θα επιδιώκει να πλασαριστεί σε μια καλή θέση στην εξελισσόμενη κούρσα του τεχνολογικού ανταγωνισμού, σε μια ιστορική εποχή κατά την οποία επαναδιατυπώνεται η Αρχιτεκτονική της ισχύος σε ολόκληρο τον πλανήτη.<br /><br />Η δεύτερη σχετίζεται με το ύψος στο οποίο τοποθετείται αντικειμενικά ο πήχης που αφορά στον ανταγωνισμό της ισχύος. Κι εδώ τον ρυθμό τον δίνει πλέον η Κίνα. Η εναρκτήρια ομιλία του Σι Τζινπινγκ και κυρίως οι ιεραρχήσεις τις οποίες επέλεξε προκειμένου να οριοθετήσει το εύρος της περαιτέρω κλιμάκωσης της Κινεζικής «επίθεσης» στο πλαίσιο του συστημικού ανταγωνισμού, δεν αφήνουν το παραμικρό περιθώριο αμφιβολιών, για την φυσιογνωμία της σύγκρουσης και για την αποφασιστικότητα της Κινεζικής ηγεσίας να μην χαριστεί σε κανέναν.<br /><br />Να θυμίσουμε για όποιον έσπευσε να ξεχάσει, ότι στην 100ή επέτειο από την ίδρυση του Κομμουνιστικού Κόμματος Κίνας, τον Ιούλιο του 2021, ο Σι Τζινπίνγκ διακήρυξε καταχειροκροτούμενος: «Ο κινεζικός λαός δεν θα επιτρέψει ποτέ σε καμία ξένη δύναμη να μας τυραννά, να καταπιέζει ή να μας υποδουλώνει. Όποιος προσπαθήσει, θα συντριβεί μέχρι το αίμα του να ρέει από το κεφάλι από το Μεγάλο Τείχος, το οποίο πάνω από 1,4 δισεκατομμύρια Κινέζοι έχτισαν με τη σάρκα και το αίμα τους».<br /><br />Κίνα και ΗΠΑ, είναι φανερό ότι θα επιδιώξουν δια της εκφυλιστικής αποδυνάμωσης, να σύρουν και εν τέλει να καθηλώσουν την Ρωσία σε έναν υποβαθμισμένο περιφερειακό ρόλο που θα υπηρετεί πρωτίστως τις δικές τους στρατηγικές επιλογές, αποστερώντας της την δυνατότητα να διεκδικήσει και πάλι μια θέση στην κορυφή της πυραμίδας ισχύος.<br /><br />Η τρίτη παράμετρος έχει να κάνει με το περιβάλλον αναφοράς στο οποίο δρούσε παραδοσιακά η Σοβιετική Ένωση και συνακόλουθα η μετασοβιετική Ρωσία και το οποίο εισέρχεται σταδιακά σε μια φάση γεωπολιτικής χειραφέτησης την οποία ωστόσο σπεύδει να αξιοποιήσει με τρόπο πατερναλιστικό η επιθετικά αναθεωρητική Τουρκία, προκειμένου να εξυπηρετήσει τις δικές της ευρύτερες γεωστρατηγικές επιδιώξεις.<br /><br />Είναι λοιπόν φανερό, ότι η Ευρασιατική ζώνη που θα μπορούσε εν δυνάμει να εκλαμβάνεται ως προνομιακός χώρος για την αποτελεσματική διαχείριση των Ρωσικών ηγεμονικών φιλοδοξιών και επιδιώξεων, μετεξελίσσεται ταχύτατα σε πεδίο οξύτατων συγκρουσιακών ανταγωνισμών μεταξύ των ισχυρών του πλανήτη και αυτό σε συνδυασμό με την επιθετική διεκδίκηση αυξημένου ρόλου από ισχυρές περιφερειακές δυνάμεις με κατάφορα αναθεωρητική ατζέντα όπως είναι η Τουρκία, συρρικνώνει δραματικά τα περιθώρια ενός δυναμικού come back για την Ρωσική εξωτερική πολιτική.<br /><br />Όλα τα παραπάνω, συνιστούν μια εξαιρετικά αρνητική εξέλιξη, πρωτίστως για τους λαούς, που είχαν κάθε λόγο να προσβλέπουν σε ένα Διεθνές Σύστημα, ανταγωνιστικό μεν, αλλά περισσότερο ισορροπημένο και πιο ασφαλές απ’ ότι στο παρελθόν.<br /><br />Οι μικροί περιφερειακοί δρώντες – μεταξύ τω<br /><br />ν οποίων βεβαίως συμπεριλαμβάνεται ΚΑΙ η χώρα μας – οφείλουν να πάρουν πολύ σοβαρά υπ΄όψιν τους την νέα κατάσταση που διαμορφώνεται και να διεκδικήσουν ρόλο στο πλαίσιο μιας ολοκληρωμένης και πλήρως επικαιροποιημένης στρατηγικής. Και έχουν την υποχρέωση να το πράξουν σήμερα, πριν ολοκληρωθεί ο κύκλος των διαφαινόμενων ανατροπών και της ανακατανομής της ισχύος, διότι αυτό που κρίνεται τελικά, ΔΕΝ είναι διόλου δευτερεύον και διόλου επουσιώδες στο αποτύπωμα της νέας εποχής. Αυτό που κρίνεται, ΕΙΝΑΙ η ίδια η στρατηγική τους επιβίωση.<br /><br />Επίλογος…<br /><br />Ο πόλεμος στην Ουκρανία επέδρασε καταλυτικά στα θεμελιώδη που αφορούν στην δυναμική του σύγχρονου κόσμου και εν τέλει στην ίδια την φυσιογνωμία του. Ωστόσο… Παρατηρώντας σχολιασμούς, αναρτήσεις και δημοσιεύσεις αναφορικά με τα τεκταινόμενα, διαπιστώνει κανείς ότι ανάμεσά μας υπάρχουν άνθρωποι που προσεγγίζουν τον πόλεμο με την νοσηρή ψυχοσύνθεση του οπαδού κι αυτό είναι λάθος.<br /><br />Ο πόλεμος, ιδιαίτερα σε συνθήκες συστημικής σύγκρουσης, δεν μπορεί και δεν πρέπει να αποτιμάται με βάση τον αριθμό των θυμάτων, ούτε αποκλειστικά και μόνο από το εύρος των απωλειών ή των καταστροφών που επιφέρει. Είναι μια διεργασία σύνθετη, ενίοτε ΚΑΙ απρόβλεπτη, που δρομολογεί γεωπολιτικές ανατροπές και τροποποιεί τα δεδομένα στην ισορροπία ισχύος. Γι’ αυτό και θα πρέπει να αξιολογείται πρωτίστως με βάση την φυσιογνωμία και το πρόσημο ενός ευρύτερου γεωπολιτικού ισοζυγίου. Οτιδήποτε άλλο μπορεί να αποτυπώνει τους καημούς και τα “θέλω” μας, αλλά σε καμία περίπτωση δεν συνιστά νηφάλια προσέγγιση των γεγονότων. Ας σοβαρευτούμε λοιπόν…<div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br />

Ο πραγματικός πόλεμος για την Ρωσία ξεκινά μετά την ρωσοουκρανική σύγκρουση

Η Ρωσία δεν θα πάψει να είναι μεγάλη δύναμη, διότι δεν υπάρχει περίπτωση να διαμορφωθούν αντικειμενικά, όροι ικανοί να θέσουν σε αμφισβήτηση...

Διαβάστε την συνέχεια