Προς αναγνώριση των Κατεχόμενων από το Πακιστάν

<img height="125" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2022/07/%CE%A3%CF%84%CE%B9%CE%B3%CE%BC%CE%B9%CE%BF%CC%81%CF%84%CF%85%CF%80%CE%BF-2022-07-21-6.25.28-%CE%BC%CE%BC-1068x596.png" width="280" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Ισλαμαμπάντ: ”Το Πακιστάν θα συνεχίσει να υποστηρίζει την «Τουρκική Δημοκρατία της Β. Κύπρου» ”!</span></h3><div>Του <b>Ανδρέα Μουντζουρούλια</b><br />Mετά τις δύο τουρκικές εισβολές το 1974 (20 Ιουλίου και 14 Αυγούστου 1974 αντίστοιχα), εκτός από την ίδια την Τουρκία, οι δύο χώρες που αναγνώρισαν το κατοχικό καθεστώς ήσαν το Πακιστάν και το Μπανγκλαντές.<br />Όμως απέσυραν την αναγνώρισή τους το 1983, μετά το ψήφισμα 541 του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών. Το δε 2005 ο Πρόεδρος της Γκάμπια εξέφρασε την ετοιμότητα της χώρας του να αναγνωρίσει την «ανεξαρτησία» των κατεχομένων (όπως παράλληλα και το Αζερμπαϊτζάν), αλλά μετά από διαμαρτυρίες της κυπριακής Κυβέρνησης εγκαταλείφθηκε η πρόθεση εκείνη.<br />Το Πακιστάν, όμως, είχε άμεση και εκτενή συνεργασία με την Τουρκία στη διάπραξη των τουρκικών εισβολών.</div><div><br />Και όλα αυτά, την στιγμή που η ελληνική κυβέρνηση, στέλνει αξιωματούχους της σε εκπομπές πακιστανών στην Ελλάδα!</div><div><br />Η δήλωση-σοκ:<br />Ο Πρόεδρος της Πακιστανικής Εθνοσυνέλευσης Ράτζα Περβέζ Ασράφ δήλωσε ότι η χώρα του αποδίδει μεγάλη σημασία στις σχέσεις της με την Τουρκία και το Αζερμπαϊτζάν και είπε, «Το Πακιστάν θα συνεχίσει να υποστηρίζει την προοπτική της Τουρκίας για το ζήτημα της ”Βόρειας Κύπρου”!</div><div><br />Ο Εσρέφ και η Πρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης του Αζερμπαϊτζάν Σαχίμπα Γκαφάροβα παραχώρησαν συνέντευξη Τύπου μετά τη Δεύτερη Τριμερή Συνάντηση Προέδρων του Κοινοβουλίου Τουρκίας-Πακιστάν-Αζερμπαϊτζάν, που φιλοξενήθηκε από τον Πρόεδρο της Μεγάλης Εθνοσυνέλευσης της Τουρκίας Mustafa Şentop.</div><div><br />Ο Raja Pervez Eşref δήλωσε ότι στη συνάντηση συζητήθηκε η αύξηση της συνεργασίας σε τομείς αμοιβαίου ενδιαφέροντος και ότι προβλέπουν ότι οι τρεις χώρες θα αναπτύξουν συνεργασία στους τομείς της ειρήνης, της ασφάλειας, του εμπορίου, των επενδύσεων, της επιστήμης, της τεχνολογίας, της εκπαίδευσης και του πολιτισμού.</div><div><br />“Το Πακιστάν αποδίδει μεγάλη σημασία στις σχέσεις του με την Τουρκία και το Αζερμπαϊτζάν. Η σημερινή εκδήλωση αποτελεί ένδειξη των κοινών μας στόχων ειρήνης και ευημερίας. Με την ευκαιρία, θα ήθελα να υπογραμμίσω τα εξής. Εμείς, ως Πακιστάν, συνεχίζουμε να υποστηρίζουμε το Αζερμπαϊτζάν στην νόμιμη υπόθεση, στην υπόθεση της εδαφικής ακεραιότητας και στον αγώνα της ενάντια στην άδικη κατοχή. Θα συνεχίσουμε να υποστηρίζουμε την προοπτική της Τουρκίας για τη ”Βόρεια Κύπρο”. Θα ήθελα επίσης να ευχαριστήσω το Αζερμπαϊτζάν και την Τουρκία για την υποστήριξή τους στην υπόθεση του Κασμίρ στο πλαίσιο των ψηφισμάτων του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών».</div><div><br />Ο Εσρέφ δήλωσε ότι αυτή η συνάντηση θα αποτελέσει σημαντικό λίθο για τις σχέσεις των τριών χωρών και θα διασφαλίσει τη συνέχιση των ειλικρινών σχέσεων μεταξύ των τριών χωρών.<br />Σημειώνοντας ότι η Τρίτη Σύνοδος των Προέδρων του Κοινοβουλίου Τουρκίας-Πακιστάν-Αζερμπαϊτζάν θα πραγματοποιηθεί στην πρωτεύουσα του Πακιστάν Ισλαμαμπάντ τον επόμενο χρόνο, ο Εσρέφ είπε: «Θα ήθελα να δω τους ομολόγους μου από το Αζερμπαϊτζάν και την Τουρκία στο Πακιστάν το 2023»!<br /><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Προς αναγνώριση των Κατεχόμενων από το Πακιστάν

Ισλαμαμπάντ: ”Το Πακιστάν θα συνεχίσει να υποστηρίζει την «Τουρκική Δημοκρατία της Β. Κύπρου» ”! Του Ανδρέα Μουντζουρούλια Mετά τις δύο τουρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ένοχος ή βλαξ;... Η Ελλάδα με το Antonov.

<h3 style="text-align: left;"><a href="https://i2.prth.gr/files/2022-07-18/antonov-poreia-arthro.jpg"><img border="0" height="131" src="https://i2.prth.gr/files/2022-07-18/antonov-poreia-arthro.jpg" width="280" /></a></h3><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">"Ένοχος ή βλαξ;"</span></h3><b>Μανώλης Κοττάκης</b><br />ΡΩΤΗΣΑ προχθές το απόγευμα ανώτερη διπλωματική πηγή του Υπουργείου Εξωτερικών γιατί η Ελλάδα προχώρησε, με αφορμή την πτώση του αεροσκάφους Αντόνωφ, σε διάβημα προς την ουκρανική κυβέρνηση. Μέχρι τότε γνωρίζαμε ότι, σύμφωνα με την επίσημη εκδοχή, την ευθύνη ανελάμβανε η σερβική κυβέρνηση και ότι το αεροσκάφος απλώς ανήκε σε ιδιωτική ουκρανική εταιρεία, που μετέφερε τα πυρομαχικά. Καμμία εμπλοκή της επίσημης ουκρανικής κυβέρνησης.<br /><br />Η απάντηση που έλαβα, ήταν εντυπωσιακή και δείχνει τον βαθμό εμπιστοσύνης που έχει η ελληνική κυβέρνηση στην ουκρανική κυβέρνηση, πέρα από όλα όσα λέγονται δημοσίως! Μου ελέχθη ότι το διάβημα στον Ουκρανό πρέσβυ έγινε «για να καλυφθούν όλες οι πιθανότητες». Και όταν επέμεινα, ρωτώντας αν πιθανότητες εννοούμε να πραγματοποιεί η ουκρανική κυβέρνηση λαθρεμπόριο όπλων – από αυτά που της στέλνει η Δύση για να πολεμά τον Πούτιν, η απάντηση ήταν… καταφατική. Με την διευκρίνιση, βεβαίως, ότι ως εκείνη τη στιγμή η ελληνική κυβέρνηση δεν είχε καμμία πληροφορία περί τούτου. Το διάβημα ήταν, αν υπάρχει αυτή η ορολογία στην διπλωματική γλώσσα, προληπτικού χαρακτήρα. Μην τυχόν και. Επειδή η εξήγηση αυτή δεν δόθηκε σε μένα μόνο, αλλά, όπως διαπίστωσα, και σε άλλους συναδέλφους, μου έκανε εξαιρετική εντύπωση ότι χθες κάποιοι επεχείρησαν να απαξιώσουν αυτό το γεγονός, το οποίο, είτε έγινε για προληπτικούς λόγους είτε όχι, αποτελεί την πρώτη δημόσια ισχυρή ρωγμή στις σχέσεις μεταξύ Ελλάδος και Ουκρανίας σε καιρό πολέμου.<br /><br />Πιο συγκεκριμένα, μου έκανε εντύπωση πως κάποιοι υπαινίχθηκαν γραπτώς ότι στην πραγματικότητα το ουκρανικό αεροσκάφος φόρτωσε όπλα για την πρώτη γραμμή του πολέμου από την Σερβία (δεν βγάζει νόημα βεβαίως αυτό, καθώς η χώρα αυτή έχει άριστη σχέση με την Ρωσσία) και έπειτα, αφού έκανε ζικ ζακ στο Αιγαίο, πέταξε προς την Καβάλα για να φορτώσει από εκεί μυστικά από ελληνικό έδαφος αμερικανικά όπλα με τον ίδιο προορισμό. Την πρώτη γραμμή του πολέμου. Άρα, ως εκ τούτου, το διάβημα έγινε για το θεαθήναι και είναι για τα σκουπίδια.<br /><br />Ειλικρινά, δεν ξέρω τι απ’ τα δύο να διαλέξω ως εκδοχή. Η πολιτική και υπηρεσιακή ηγεσία του υπουργείου των Εξωτερικών δεν φημίζεται για την ελαφρότητά της. Εάν κάνει μία κίνηση προληπτικού χαρακτήρα για να φυλάξει τα νώτα της, τα νώτα της χώρας, τα πράγματα είναι εξαιρετικά σοβαρά. Διότι, αν αύριο αποδειχθεί ότι πράγματι οι Ουκρανοί κάνουν λαθρεμπόριο όπλων, τότε η Ελληνική Δημοκρατία διά του υπουργείου των Εξωτερικών θα έχει διαφυλάξει την σοβαρότητά της μέσω αυτού του δια-βήματος, αλλά ταυτοχρόνως θα αποδειχθεί ότι υποστηρίζουμε κάποιους οι οποίοι δεν αξίζουν την υποστήριξή μας.<br /><br />Αν παρ’ ελπίδα αποδειχθεί ότι το ουκρανικό Αντόνωφ θα προσγειωνόταν στην Καβάλα, προκειμένου να φορτώσει όπλα, τα οποία είχαν φτάσει στην Ελλάδα μέσω του λιμένος της Αλεξανδρουπόλεως – όπως υπαινίσσονται κάποιες ανωτέρω υποψίας φιλοκυβερνητικές εφημερίδες, τότε τα πράγματα είναι ακόμα πιο σοβαρά. Και τούτο διότι θα πληροφορηθούμε ότι, την ώρα που έχουμε φυσικό αέριο για 45 ημέρες ακόμα και θα πληρώσουμε πολύ ακριβά αυτόν τον πόλεμο, εμείς επιμένουμε να επιθυμούμε την συνέχισή του και αποστέλλουμε μέσω του εδάφους μας μυστικά οπλισμό στον Πρόεδρο Ζελένσκυ για την συνέχισή του.<br /><br />Κάποτε, το 1989, στο ειδικό δικαστήριο, με άλλη αφορμή, μία εφημερίδα του συγκροτήματος είχε διατυπώσει για πρώην υπουργό του ΠΑΣΟΚ το περίφημο ειρωνικό ερώτημα «ένοχος ή βλαξ;». Στην προκειμένη περίπτωση, εάν το ίδιο ερώτημα αφορά την Ελληνική Δημοκρατία, τότε μετά λόγου γνώσεως υποστηρίζω ότι θα επέλεγα την δεύτερη εκδοχή. Να μη γνωρίζει δηλαδή τι ακριβώς κάνουν οι Ουκρανοί με το λαθρεμπόριο όπλων, να το μαθαίνει εξαιτίας της πτώσης ενός ουκρανικού Αντόνωφ μέσα στην εκλογική περιφέρεια του υπουργού Αμύνης, την ώρα που αυτός βρίσκεται στις Ηνωμένες Πολιτείες, και να παίρνει με το περίφημο αυτό διάβημα τις αποστάσεις της.<br /><br />Είναι χίλιες φορές προτιμότερο αυτό από το να συνεχίζουμε να παρέχουμε άδεια για αποστολή οπλισμού στην Ουκρανία μέσω του εδάφους μας, τη στιγμή που η μέση ελληνική επιχείρηση και το μέσο ελληνικό νοικοκυριό στενάζουν από την ακρίβεια και τον πληθωρισμό. Εύχομαι ειλικρινώς να ισχύει η εκδοχή που υιοθετώ. Για το καλό της πατρίδας μας. Είναι προτιμότερο να θεωρούμαστε βλάκες παρά ένοχοι. Έστω κι αν αυτό σημαίνει ότι κάποιοι θα πέσουν από τα σύννεφα και ότι θα ανακαλύψουν ότι υποστήριζαν μία ηγεσία και ένα καθεστώς, που με τρόπο ανήθικο κερδοσκοπεί αξιοποιώντας τα όπλα που του έστειλε η Δύση, προκειμένου να αμυνθεί υπέρ βωμών και εστιών.<br /><br /><div><a href="https://www.estianews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ένοχος ή βλαξ;... Η Ελλάδα με το Antonov.

"Ένοχος ή βλαξ;" Μανώλης Κοττάκης ΡΩΤΗΣΑ προχθές το απόγευμα ανώτερη διπλωματική πηγή του Υπουργείου Εξωτερικών γιατί η Ελλάδα προ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ριζώνει ξανά η βία στη Λιβύη: Νεκροί από συγκρούσεις στην Τρίπολη- Αναφορές για απόπειρα σύλληψης του Μπασάγκα.

<img height="138" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2022-07/FYQmm1YXgAIq-zm.jpg?itok=L9dTW5rJ" width="280" /><br /><br /><b>Ευάγγελος Δ. Κόκκινος</b><br />Βαθαίνει η πολιτική αντιπαράθεση στη Λιβύη, πυροδοτώντας φόβους για μια νέα σύγκρουση στη βορειοαφρικανική χώρα<br /><br />Έντονες συγκρούσεις ξέσπασαν μεταξύ αντίπαλων φατριών στη Λιβύη τα ξημερώματα της Παρασκευής με αναφορές για πολλούς νεκρούς, εν μέσω αυξανόμενης ανησυχίας ότι η πολιτική αντιπαράθεση θα μπορούσε να προκαλέσει νέα σύγκρουση.<br /><br />Σύμφωνα με το Λιβυκό Al Marsad, οι βίαιες συγκρούσεις στην περιοχή Αλ Φαρνάτζ στην πρωτεύουσα Τρίπολη, έγιναν μεταξύ στοιχείων του Αποτρεπτικού Μηχανισμού του Προεδρικού Συμβουλίου και στοιχείων που ανήκουν στον Αγιούμπ Αμπού Ρας (Ayoub Abu Rass), επικεφαλής της υπηρεσίας προεδρικής φρουράς.<br /><br />Ταυτόχρονα, δημοσιεύθηκαν φωτογραφίες δυνάμεων υπέρ του Μπασάγκα που συγκεντρώνονταν στη Μισράτα τη νύχτα, για να τον προστατεύσουν από φερόμενα σχέδια δυνάμεων υπέρ του Ντμπεϊμπά για σύλληψη και απαγωγή του πρώτου.<br /><br />Οι συγκρούσεις ακολουθούν φήμες για ενοποίηση του στρατού Ντμπέϊμπα-Χαφτάρ στη Λιβύη με ενεργό ρόλο ΟΗΕ, Τουρκίας και Ρωσίας.<br /><br />Υπενθυμίζεται επίσης πως πλοίο με στρατιωτικά οχήματα αναχαιτίστηκε στη Μεσόγειο στα ανοικτά της Λιβύης από ελληνικές και ιταλικές φρεγάτες.<br /><br />Στα νέα γεγονότα, πολίτες εγκλωβισμένοι στα σπίτια τους κατέγραφαν τις μαινόμενες συγκρούσεις μεταξύ των ενόπλων δυνάμεων που συνδέονται με το Προεδρικό Συμβούλιο στις ανατολικές περιοχές της Τρίπολης, ενώ χαρακτηριστικό πλάνο δείχνει ένα σπίτι στο Αΐν Ζάρα που χτυπήθηκε από οβίδα.<br /><br /><div class="embedcode" style="background-color: #f9faff; box-sizing: border-box; color: #091c55; font-family: Roboto, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px; padding: 0px;"><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="box-sizing: border-box; display: flex; margin: 10px 0px; max-width: 550px; padding: 0px; width: 550px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="1550423458315751424" frameborder="0" id="twitter-widget-0" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?dnt=false&embedId=twitter-widget-0&features=eyJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9iYWNrZW5kIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9mZiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfcmVmc3JjX3Nlc3Npb24iOnsiYnVja2V0Ijoib2ZmIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd190d2VldF9yZXN1bHRfbWlncmF0aW9uXzEzOTc5Ijp7ImJ1Y2tldCI6InR3ZWV0X3Jlc3VsdCIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0Zndfc2Vuc2l0aXZlX21lZGlhX2ludGVyc3RpdGlhbF8xMzk2MyI6eyJidWNrZXQiOiJpbnRlcnN0aXRpYWwiLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2V4cGVyaW1lbnRzX2Nvb2tpZV9leHBpcmF0aW9uIjp7ImJ1Y2tldCI6MTIwOTYwMCwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19kdXBsaWNhdGVfc2NyaWJlc190b19zZXR0aW5ncyI6eyJidWNrZXQiOiJvZmYiLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3VzZXJfZm9sbG93X2ludGVudF8xNDQwNiI6eyJidWNrZXQiOiJmb2xsb3ciLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3R3ZWV0X2VkaXRfZnJvbnRlbmQiOnsiYnVja2V0Ijoib2ZmIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH19&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=1550423458315751424&lang=el&origin=https%3A%2F%2Fwww.pentapostagma.gr%2Fkosmos%2Fenoples-syrraxeis%2F7104645_rizonei-xana-i-bia-sti-libyi-nekroi-apo-sygkroyseis-stin-tripoli&sessionId=7646f6d82083c940e6d28377636025a1f0397208&siteScreenName=pentapostagma&theme=light&widgetsVersion=6da0b7085cc99%3A1658260301864&width=550px" style="border-style: initial; border-width: 0px; box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; height: 849px; margin: 0px; padding: 0px; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="Twitter Tweet"></iframe></div></div>Ένας δημοσιογράφος του Reuters είδε συγκρούσεις στην κεντρική συνοικία κοντά στο ξενοδοχείο Radisson Blu, μια περιοχή όπου εδρεύουν πολλές κυβερνητικές και διεθνείς υπηρεσίες και διπλωματικές αποστολές, καθώς και στρατιωτικά οχήματα που κινητοποιήθηκαν γύρω από το Ζαγουιγιάτ Νταχμανί.<br /><br />Μάρτυρες είπαν επίσης ότι σημειώθηκαν μάχες στην περιοχή Ασμπαά και στην Αΐν Ζάρα. Κάτοικοι της Τρίπολης δήλωσαν ότι ένας άνδρας και ένα παιδί σκοτώθηκαν. Οι τοπικές ειδήσεις, επικαλούμενες ιατρικές πηγές, ανέφεραν αργότερα ότι πέντε άνθρωποι σκοτώθηκαν.<br /><br />Η Λιβύη βρισκόταν στα όρια του χάους εδώ και μήνες αφού το ανατολικό κοινοβούλιο απέρριψε την κυβέρνηση ενότητας στην Τρίπολη, η οποία εγκαταστάθηκε μέσω μιας διαδικασίας που υποστηρίχθηκε από τον ΟΗΕ πέρυσι, και διόρισε μια αντίπαλη κυβέρνηση.<br /><br />Και οι δύο πρωθυπουργοί έχουν υποστήριξη από τις ένοπλες φατρίες που ελέγχουν εδάφη στην πρωτεύουσα και άλλες πόλεις της δυτικής Λιβύης.<br /><br />Ο διορισμένος από το κοινοβούλιο πρωθυπουργός, Φατί Μπασάγκα (Fathi Bashagha), δεν μπόρεσε να μετακομίσει στην Τρίπολη επειδή ομάδες στην πρωτεύουσα που υποστηρίζουν την Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας (GNU) εκεί και τον πρωθυπουργό της, Αμπντέλ Χαμίντ αλ Ντμπεϊμπά (Abdulhamid al-Dbeibah), εμπόδισαν την είσοδό του.<br /><br />Τις τελευταίες εβδομάδες, οι πολιτικές αλλαγές έδειξαν μια πιθανή επανευθυγράμμιση μεταξύ των παραγόντων εξουσίας και των ένοπλων φατριών που θα μπορούσαν να προκαλέσουν νέες μάχες.<br /><br />Οι μεγαλύτερες διαδηλώσεις εδώ και χρόνια σημειώθηκαν νωρίτερα αυτόν τον μήνα σε πόλεις σε όλη τη Λιβύη που ελέγχονται από αντίπαλες φατρίες, υπογραμμίζοντας τη λαϊκή οργή για την έλλειψη εκλογών και τις κακές κρατικές υπηρεσίες.<br /><br />Στη συνέχεια, φατρίες σε πολλές πόλεις συνέλαβαν άτομα ύποπτα για ανάμειξη, με αποτέλεσμα η αποστολή του ΟΗΕ στη Λιβύη να εκφράσει ανησυχία την Πέμπτη.<br /><br />Ο αποκλεισμός της παραγωγής πετρελαίου από ομάδες ευθυγραμμισμένες με τις ανατολικές δυνάμεις είχε εν τω μεταξύ διακόψει τη χρηματοδότηση της κυβέρνησης του Ντμπεϊμπά. Όμως την περασμένη εβδομάδα ο Ντμπεϊμπά διόρισε έναν νέο επικεφαλής της κρατικής εταιρείας πετρελαίου, οδηγώντας σε γρήγορο τέλος του αποκλεισμού.<br /><div class="embedcode" style="background-color: #f9faff; box-sizing: border-box; color: #091c55; font-family: Roboto, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px; padding: 0px;"><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="box-sizing: border-box; display: flex; margin: 10px 0px; max-width: 550px; padding: 0px; width: 550px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="1550282460528795651" frameborder="0" id="twitter-widget-3" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?dnt=false&embedId=twitter-widget-3&features=eyJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9iYWNrZW5kIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9mZiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfcmVmc3JjX3Nlc3Npb24iOnsiYnVja2V0Ijoib2ZmIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd190d2VldF9yZXN1bHRfbWlncmF0aW9uXzEzOTc5Ijp7ImJ1Y2tldCI6InR3ZWV0X3Jlc3VsdCIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0Zndfc2Vuc2l0aXZlX21lZGlhX2ludGVyc3RpdGlhbF8xMzk2MyI6eyJidWNrZXQiOiJpbnRlcnN0aXRpYWwiLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2V4cGVyaW1lbnRzX2Nvb2tpZV9leHBpcmF0aW9uIjp7ImJ1Y2tldCI6MTIwOTYwMCwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19kdXBsaWNhdGVfc2NyaWJlc190b19zZXR0aW5ncyI6eyJidWNrZXQiOiJvZmYiLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3VzZXJfZm9sbG93X2ludGVudF8xNDQwNiI6eyJidWNrZXQiOiJmb2xsb3ciLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3R3ZWV0X2VkaXRfZnJvbnRlbmQiOnsiYnVja2V0Ijoib2ZmIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH19&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=1550282460528795651&lang=el&origin=https%3A%2F%2Fwww.pentapostagma.gr%2Fkosmos%2Fenoples-syrraxeis%2F7104645_rizonei-xana-i-bia-sti-libyi-nekroi-apo-sygkroyseis-stin-tripoli&sessionId=7646f6d82083c940e6d28377636025a1f0397208&siteScreenName=pentapostagma&theme=light&widgetsVersion=6da0b7085cc99%3A1658260301864&width=550px" style="border-style: initial; border-width: 0px; box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; height: 849px; margin: 0px; padding: 0px; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="Twitter Tweet"></iframe></div></div><div class="embedcode" style="background-color: #f9faff; box-sizing: border-box; color: #091c55; font-family: Roboto, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px; padding: 0px;"><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="box-sizing: border-box; display: flex; margin: 10px 0px; max-width: 550px; padding: 0px; width: 550px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="1550263718809931776" frameborder="0" id="twitter-widget-4" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?dnt=false&embedId=twitter-widget-4&features=eyJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9iYWNrZW5kIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9mZiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfcmVmc3JjX3Nlc3Npb24iOnsiYnVja2V0Ijoib2ZmIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd190d2VldF9yZXN1bHRfbWlncmF0aW9uXzEzOTc5Ijp7ImJ1Y2tldCI6InR3ZWV0X3Jlc3VsdCIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0Zndfc2Vuc2l0aXZlX21lZGlhX2ludGVyc3RpdGlhbF8xMzk2MyI6eyJidWNrZXQiOiJpbnRlcnN0aXRpYWwiLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2V4cGVyaW1lbnRzX2Nvb2tpZV9leHBpcmF0aW9uIjp7ImJ1Y2tldCI6MTIwOTYwMCwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19kdXBsaWNhdGVfc2NyaWJlc190b19zZXR0aW5ncyI6eyJidWNrZXQiOiJvZmYiLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3VzZXJfZm9sbG93X2ludGVudF8xNDQwNiI6eyJidWNrZXQiOiJmb2xsb3ciLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3R3ZWV0X2VkaXRfZnJvbnRlbmQiOnsiYnVja2V0Ijoib2ZmIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH19&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=1550263718809931776&lang=el&origin=https%3A%2F%2Fwww.pentapostagma.gr%2Fkosmos%2Fenoples-syrraxeis%2F7104645_rizonei-xana-i-bia-sti-libyi-nekroi-apo-sygkroyseis-stin-tripoli&sessionId=7646f6d82083c940e6d28377636025a1f0397208&siteScreenName=pentapostagma&theme=light&widgetsVersion=6da0b7085cc99%3A1658260301864&width=550px" style="border-style: initial; border-width: 0px; box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; height: 849px; margin: 0px; padding: 0px; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="Twitter Tweet"></iframe></div></div><div class="embedcode" style="background-color: #f9faff; box-sizing: border-box; color: #091c55; font-family: Roboto, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px; padding: 0px;"></div><br />Αυτή την εβδομάδα έγινε μια πρώτη επίσκεψη στην Τρίπολη από έναν ανώτερο αξιωματικό του Λιβυκού Εθνικού Στρατού (LNA) του Χαλίφα Χάφταρ που εδρεύει στα ανατολικά, ως μέρος των προγραμματισμένων συνομιλιών για τη διατήρηση της εκεχειρίας το 2020.<br /><br />Οι ένοπλες φατρίες της Δυτικής Λιβύης πολέμησαν τον Χάφταρ κατά την επίθεσή του στην πρωτεύουσα από το 2019-20 και αρνούνται να δεχτούν να έχει επιρροή στην Τρίπολη - κάτι που προηγουμένως μετρούσε εναντίον του Μπασάγκα, αλλά μπορεί τώρα να είναι επίσης πρόβλημα για τον Ντμπεϊμπά.<br /><br />Αυτή την εβδομάδα ο Μπασάγκα επισκέφτηκε τη βασική δυτική πόλη Μισράτα -την πατρίδα τόσο του ίδιου όσο και του Ντμπεϊμπά- για πρώτη φορά μετά τον διορισμό του από το κοινοβούλιο. Η κίνηση οδήγησε σε κινητοποιήσεις στην πόλη, τόσο από ομάδες που τον υποστήριζαν, όσο και ομάδων που εναντιώθηκαν.<div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ριζώνει ξανά η βία στη Λιβύη: Νεκροί από συγκρούσεις στην Τρίπολη- Αναφορές για απόπειρα σύλληψης του Μπασάγκα.

Ευάγγελος Δ. Κόκκινος Βαθαίνει η πολιτική αντιπαράθεση στη Λιβύη, πυροδοτώντας φόβους για μια νέα σύγκρουση στη βορειοαφρικανική χώρα Έντονε...

Διαβάστε την συνέχεια

Στην λάθος πλευρά της ρωσικής λίστας η Ελλάδα-Νοείται ως εχθρική χώρα.

<img height="144" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2022-07/ellada%20rwsia%202_0.jpg?itok=T0prq7vi" width="280" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η Ρωσία συμπεριέλαβε την Ελλάδα, τη Δανία, τη Σλοβενία, την Κροατία, τη Σλοβακία στη λίστα των μη φιλικών χωρών.</span></h3>ΗΕλλάδα, η Δανία, η Σλοβακία, η Σλοβενία ​​και η Κροατία περιλαμβάνονται στη λίστα των μη φιλικών προς τη Ρωσία κρατών, ανέφερε προ ολίγου η υπηρεσία Τύπου του Υπουργικού Συμβουλίου της Ρωσικής Ομοσπονδίας .<br /><br />Η έκθεση αναφέρει ότι το Υπουργικό Συμβούλιο ενημέρωσε τον κατάλογο των χωρών που «διαπράττουν εχθρικές ενέργειες εναντίον των ρωσικών διπλωματικών και προξενικών αποστολών στο εξωτερικό». Αυτή η λίστα περιλαμβάνει τη Δανία, την Ελλάδα, τη Σλοβακία, τη Σλοβενία ​​και την Κροατία.<br /><br />Η εντολή εγκρίθηκε για την εφαρμογή του διατάγματος του Προέδρου Βλαντιμίρ Πούτιν με ημερομηνία 23 Απριλίου 2021 Αρ. 243 «Σχετικά με την εφαρμογή μέτρων επιρροής (αντίδρασης) σε εχθρικές ενέργειες ξένων κρατών». Το έγγραφο συνεπάγεται περιορισμό της δυνατότητας για τέτοιες χώρες (μέχρι πλήρη απαγόρευση) να προσλαμβάνουν υπαλλήλους μεταξύ ατόμων που βρίσκονται στη ρωσική επικράτεια σε προξενεία, πρεσβείες και γραφεία αντιπροσωπείας κυβερνητικών υπηρεσιών.<br /><br />Το επίμαχο διάταγμα υπέγραψε ο Ρώσος πρωθυπουργός Μιχαήλ Μισούστιν. <br /><br />Στο πλαίσιο αυτό, από εδώ και στο εξής η Ελλάδα έχει όριο 34 άτομα, η Δανία 20, η Σλοβακία 16, ενώ η Σλοβενία και η Κροατία δεν θα μπορούν να προσλάβουν καθόλου υπαλλήλους στις πρεσβείες και τα προξενεία τους. <br /><br />Η υπηρεσία Τύπου της ρωσικής κυβέρνησης σημειώνει ότι η λίστα «δεν είναι οριστική και, λαμβάνοντας υπόψη τις συνεχιζόμενες εχθρικές ενέργειες ξένων κρατών (...) ενδέχεται να διευρυνθεί». <br /><br />Νωρίτερα, το Μάιο του 2021, επιβλήθηκαν περιορισμοί στις διπλωματικές αποστολές των ΗΠΑ και της Τσεχίας. <br /><br />Στις αρχές Μαρτίου, η ρωσική κυβέρνηση κατήρτισε μια λίστα με ξένα κράτη και εδάφη «που διαπράττουν εχθρικές ενέργειες εναντίον της χώρας, των ρωσικών εταιρειών και πολιτών» στις οποίες Ρώσοι ιδιώτες και εταιρείες μπορούν να αποπληρώσουν τα χρέη τους σε ρούβλια. Αυτή η λίστα περιλαμβάνει τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την Αυστραλία, τη Βρετανία, τον Καναδά, τη Νέα Ζηλανδία, τη Νορβηγία, τη Δημοκρατία της Κορέας, τη Σιγκαπούρη, τις ΗΠΑ, την Ταϊβάν, την Ουκρανία, την Ιαπωνία και άλλα.<br /><br />Η υποστήριξη της Αθήνας στην Ουκρανία και η απέλαση Ρώσων διπλωματών έχει προκαλέσει την οργή της Ρωσίας. <div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Στην λάθος πλευρά της ρωσικής λίστας η Ελλάδα-Νοείται ως εχθρική χώρα.

Η Ρωσία συμπεριέλαβε την Ελλάδα, τη Δανία, τη Σλοβενία, την Κροατία, τη Σλοβακία στη λίστα των μη φιλικών χωρών. ΗΕλλάδα, η Δανία, η Σλοβακί...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Αθήνα ανέχεται τον ανθελληνισμό των Τιράνων και τον αφανισμό της μειονότητας

<img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2022/07/omogeneis-albania-1.jpg" /><br /><br /><b>Παπαδόπουλος Αλέκος</b><br />Στο πεδίο των ελληνοαλβανικών σχέσεων, εκτός των άλλων, αναδεικνύονται πολλές αδυναμίες στην άσκηση αποτελεσματικής εξωτερικής πολιτικής από την Αθήνα, παρά τους αντιθέτους ισχυρισμούς. Στην Αλβανία ζει η ουσιαστικής, ιστορικής και αριθμητικής σημασίας ελληνική μειονότητα στο εγγύς βαλκανικό περιβάλλον. Είναι σημαντικό κι όχι απλά για λόγους εθνικής αξιοπρέπειας και ανθρωπισμού, η Ελλάδα να φροντίζει για την διαιώνιση της παρουσίας της εκεί.<br /><br />Η σταθεροποίηση των διμερών διακρατικών σχέσεων είναι προφανές ότι διαδραματίζει ουσιαστικό ρόλο στην ομαλή εξέλιξη της ελληνικής πολιτικής στα Βαλκάνια, ιδιαίτερα την περίοδο αυτή που οι οχλήσεις από την Άγκυρα οξύνονται και λαμβάνουν μορφή απειλής. Εύκολα μπορεί κανείς να αντιληφθεί ότι η Τουρκία με την βαθιά διείσδυση και την πολιτική αξιοποίηση του βαλκανικού Ισλάμ προσπαθεί να δημιουργήσει ένα μη φιλικό εγγύς περιβάλλον για την Ελλάδα.<br /><br />Η Αθήνα δεν έχει μέχρι σήμερα κατορθώσει στο πεδίο των σχέσεων της με τα Τίρανα να μειώσει την σκοπίμως καλλιεργούμενη καχυποψία των Αλβανών. Ούτε να τους υποχρεώσει στην τήρηση των όσων συμφωνούνται μεταξύ των δύο χωρών, κυρίως δε να επιδεικνύουν σεβασμό στα δικαιώματα και στην βελτίωση της ζωής της ελληνικής εθνικής μειονότητας.<br /><br />Απεναντίας με λύπη διαπιστώνει κανείς εύκολα ότι η Αθήνα, χωρίς υπερβολή, σχεδόν σύρεται στους ρυθμούς που ο Πρωθυπουργός της Αλβανίας κ. Έντι Ράμα επιβάλλει στις διμερείς σχέσεις. Η στάση του αυτή αφενός μεν ικανοποιεί την Άγκυρα, αφετέρου αποτελεί παραλλαγή του μοντέλου που εφάρμοζαν τα Τίρανα από την εποχή του κομμουνιστικού καθεστώτος. Ο ίδιος εξ άλλου ο κ. Ράμα, παρά τον μανδύα του εκκεντρικού σύγχρονου ανήσυχου καλλιτέχνη –εάν κριθεί από τις πράξεις του στο πεδίο των ελληνοαλβανικών σχέσεων– ξανασερβίρει με φρέσκο περιτύλιγμα τον κατεψυγμένο ανθελληνισμό της νομενκλατούρας του παλαιού καθεστώτος. Για να είμαστε ακριβείς, η πολιτική Ράμα έναντι της Ελλάδας είναι χειρότερη από του καθεστώτος Χότζα, αφού σήμερα τα Τίρανα εμμέσως πλην σαφώς συμμαχούν με την Άγκυρα σε ανθελληνική βάση.<br />Σε αδιέξοδο οι ελληνοαλβανικές σχέσεις<br /><br />Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι ο κ. Ράμα όχι μόνο έχει βυθίσει σε αδιέξοδα τις ελληνοαλβανικές σχέσεις, αδιαφορώντας μέχρι τώρα για τον κίνδυνο η συμπεριφορά του και ειδικά η τοξική ρητορική του να επηρεάσει αρνητικά την διαδικασία προσέγγισης της Αλβανίας στην ΕΕ. Εγκλωβισμένη η Αθήνα στην ιδεοληπτική της εμμονή για πάση θυσία επίτευξη συμφωνίας με την Τίρανα για την οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών στο Ιόνιο με κοινή προσφυγή (μάλλον) στο Διεθνές Δικαστήριο, αγνοεί συστηματικά τις άλλες παραμέτρους των διμερών σχέσεων. Η μονομερής ελληνική πολιτική, όμως, προσφέρει στον κ. Ράμα αφενός περιθώρια για κωλυσιεργία, αφετέρου περιθώρια για κινήσεις με σκοπό τη διάλυση της εναπομείνασας ελληνικής μειονότητας.<br /><br />Είναι δύσκολο να βρει κανείς μια ορθολογική ερμηνεία γι’ αυτή την επιλογή της Αθήνας, για το τί ακριβώς εξυπηρετεί τα εθνικά συμφέροντα η Ελλάδα να εμφανίζεται επισπεύδουσα και μάλιστα, κάνοντας εκπτώσεις σε όλες τις άλλες πτυχές των διμερών σχέσεων. Και παρ’ όλα αυτά να μην επιτυγχάνει και την οριοθέτηση, η οποία υπενθυμίζουμε ότι είχε συμφωνηθεί και με υπογραφές στη δεκαετία του 2000. Και ήταν η διόλου αθώα απόφαση του αλβανικού Συνταγματικού Δικαστηρίου που την κατέστησε ανενεργή.<br /><br />Είναι κατανοητό η Ελλάδα να επιδιώκει την οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών με τους γείτονές της στη βάση του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας. Δεν είναι κατανοητό, όμως, η Ελλάδα να επιδιώκει με κάθε τρόπο και θυσία μία νέα συμφωνία (δυσμενέστερη της αρχικής), την οποία μάλιστα προβάλλει εκ των προτέρων στο πανελλήνιο, στην ΕΕ και κυρίως στις ΗΠΑ σαν δήθεν συμβολή στην περιφερειακή συνεργασία και ασφάλεια.<br /><br />Κανονικά, είναι η Αλβανία που θα έπρεπε να τρέχει για να βρει μια όποια λύση στο ζήτημα της οριοθέτησης των θαλασσίων ζωνών κι όχι ή Ελλάδα. Δεν είναι του παρόντος τα γιατί, αλλά μπορεί κάθε ελαχίστως έστω ενημερωμένος να βρει τις απαντήσεις. Είναι αρνητικό και μακροπολιτικά επικίνδυνο να αναδεικνύεται γι’ αυτό το θέμα αυτή η περίεργη και ηττοπαθής σημερινή διπλωματική προσέγγιση της Αθήνας.<br /><br />Έμμεση στήριξη από την Αθήνα<br /><br />Στα Τίρανα, πρόσφατα, ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών βρέθηκε προ αιφνιδιασμού στην κοινή συνέντευξη με την Αλβανίδα ομόλογο του κα Όλτα Τζάτσκα. Σ’ αυτή την συνέντευξη η εν λόγω κυρία δήλωσε ό,τι πιο ανεδαφικό και επικίνδυνο: «Η μέθοδος σύγκλισης που ακολουθείται για την από κοινού προσφυγή στην διεθνή επιδιαιτησία για την ΑΟΖ στο Ιόνιο να αποτελέσει παράδειγμα και για τη ρύθμιση του Τσάμικου»!<br /><br />Ας σημειωθεί ότι με το Νόμο “Περί Στρατηγικών Επενδυτών” ο σύζυγος της υπουργού Εξωτερικών και ομοίως ο αδερφός της (δια της συζύγου του) έχουν λάβει “δώρο” από τον κ. Ράμα μερικές χιλιάδες στρέμματα στους Δρυμάδες της Χιμάρας. Γη που είχε αρπάξει κυρίως από Έλληνες μειονοτικούς το κομμουνιστικό καθεστώς και την οποία οι μετά-Χότζα αλβανικές κυβερνήσεις ποτέ δεν επέστρεψαν παρά τη νομική υποχρέωσή τους.<br /><br />Στην ίδια ανθελληνική λογική διατέθηκε εσχάτως και η αίθουσα συνεδριάσεων της Ολομέλειας της Βουλής της Αλβανίας για εκδήλωση των πλέον ανθελληνικών κύκλων που συσπειρώνονται γύρω από τον πολιτικό σχηματισμό των Αλβανοτσάμιδων με την αμέριστη στήριξη μηχανισμών της Άγκυρας. Πρόκειται για εκείνη τη μερίδα μουσουλμάνων-τουρκογενών πλην αλβανοφώνων, που μετά την συνεργασία τους με τους Ναζί στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, απομακρύνθηκαν από τη Θεσπρωτία.<br /><br />Στην αλβανική αλλά και την ελληνική κοινή γνώμη –όσο αυτή ενδιαφέρεται– η στάση της Αθήνας εκλαμβάνεται ως στήριξη στις πολιτικές Ράμα. Όχι απλώς ανοχή, αλλά στήριξη. Θα ήταν θεμιτό κάτι τέτοιο εάν είχε ως βάση μία θετική προσέγγιση στην ανάπτυξη ειλικρινών σχέσεων ανάμεσα στις δύο χώρες, καθώς και μια άλλη στάση των Τιράνων έναντι της ελληνικής μειονότητας. Δεν θα ήταν αθέμιτο, επίσης, να προσθέσω ότι αυτό θα προϋπέθετε για τα αλβανικά μέτρα μία ηθική ακεραιότητα της ομάδας που περιβάλει τον Αλβανό πρωθυπουργό και διαχειρίζεται την δεκαετή περίπου διακυβέρνηση του.<br /><br />Ζοφερή η κατάσταση για την μειονότητα<br /><br />Δυστυχώς, η ελληνική διπλωματία επιδίδεται σε εκδηλώσεις φιλοφρονήσεων, δείχνει οικιοθελώς να πιστεύει τα όσα επιδέξια σερβίρουν τα Τίρανα και να αγνοεί τα πραγματικά γεγονότα που τους εμφανείς ανθελληνικούς σχεδιασμούς του κ. Ράμα. Σήμερα, τα πράγματα είναι πολύ πιο ρευστά και επικίνδυνα σε σχέση με τις προηγούμενες δεκαετίες. Ο αλβανικός παράγοντας στην περιοχή, παρά την οικονομική του ένδεια, τους χαμηλούς δείκτες μόρφωσης και κατάρτισης, την αδυναμία συγκρότησης σταθερών κρατικών δομών κ.α. επιδεικνύει ιδιαίτερη κινητικότητα και δυναμισμό. Έχουν διαφοροποιηθεί από το σλαβικό-σερβικό στοιχείο, είναι οι πλέον υπάκουοι στο Δυτικό παράγοντα και ως εκ τούτου προκαλούν δυσανάλογα μεγαλύτερη προσοχή και επικίνδυνη ανοχή.<br /><br />Η κατάσταση είναι ζοφερή, γεμάτη απρόοπτα και το έδαφος των ελληνοαλβανικών σχέσεων απαιτεί σταθεροποίηση άμεσα. Οι δυνατότητες υπάρχουν, αρκεί τα Τίρανα να υποχρεωθούν σε δεσμεύσεις συνέπειας λόγου και έργων. Ο Ελληνισμός, στις πατρώες του εστίες, βάλλεται ανοιχτά και απροκάλυπτα. Οι παραβιάσεις των ιδιοκτησιών των μοναστηριών και των ελληνικών μειονοτικών κοινοτήτων της παράκτιας περιοχής, υφαρπάζονται και διατίθενται σε οικονομικά σχήματα του στενού πρωθυπουργικού κύκλου.<br /><br />Τα περισσότερα ελληνικά χωριά παραμένουν, χωρίς υποτυπώδεις οδικές και άλλες υποδομές. Τα δημογραφικά μεγέθη έχουν σαφή τάση μείωσης. Μπροστά σ’ αυτή την πραγματικότητα, χωρίς φερέγγυες διαδικασίες η ελληνική μειονότητα καλείται να αντιμετωπίσει μια αμφιλεγόμενη Απογραφή του πληθυσμού της τον Οκτώβριο με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Είναι προφανές ότι διαχρονικά τα Τίρανα δουλεύουν με υπόγειες πολιτικές ήπιου διωγμού των Ελλήνων Βορειοηπειρωτών, προκειμένου να εκκενώσουν τις πατρογονικές τους εστίες. Μόνο που τώρα δεν διαπιστώνουμε γενναίες, εθνικά στηριζόμενες και με διακομματική συναίνεση πρωτοβουλίες από την Αθήνα για την αντιστάθμιση της κατάστασης.<br /><br />Τόσο τα ζητήματα που αφορούν στην επιβίωση της ελληνικής μειονότητας όσο και της απομόνωσης των επιρροών των ανθελληνικών κύκλων στην πολιτική της γείτονος Αλβανίας απαιτούν ουσιαστική αντιμετώπιση. Ξορκισμοί με αγώνες λαϊκού αθλητισμού, επισκέψεις με άδεια χέρια κυβερνητικών αποστολών, ωραιοποιημένες εκθέσεις των διπλωματικών υπαλλήλων κ.α. δεν συνιστούν πολιτικές στήριξης από την Ελλάδα της προς εξαφάνιση ελληνικής μειονότητας.<div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η Αθήνα ανέχεται τον ανθελληνισμό των Τιράνων και τον αφανισμό της μειονότητας

Παπαδόπουλος Αλέκος Στο πεδίο των ελληνοαλβανικών σχέσεων, εκτός των άλλων, αναδεικνύονται πολλές αδυναμίες στην άσκηση αποτελεσματικής εξωτ...

Διαβάστε την συνέχεια

Το δώρο της Ιστορίας και η γεωπολιτική τυφλότητα του μικροελλαδισμού

<img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2020/02/anat_mesogeios.jpg" /><br /><br /><b>Λυγερός Σταύρος</b><br />Τα δύο βασικά ρεύματα του τουρκικού πολιτικού συστήματος, το κεμαλικό και το νεοοθωμανικό έχουν συγκλίνουσες θεωρήσεις αναφορικά με το Κυπριακό. Όπως προκύπτει από δικά τους κείμενα, έχουν συνείδηση των γεωπολιτικών παραμέτρων του ζητήματος και κατ’ επέκταση έχουν γεωστρατηγική, σε αντίθεση με τη γεωπολιτική τυφλότητα του μικροελλαδισμού που κυριαρχεί στην Αθήνα.<br /><br />Στο προηγούμενο άρθρο μου εξέθεσα με λόγια Τούρκων αξιωματούχων την κεμαλική θεώρηση. Σήμερα, αφού παραθέσω τη νεοοθωμανική με βάση το βιβλίο του Αχμέτ Νταβούτογλου “Το στρατηγικό βάθος“, αντιπαραθέτοντάς την με τη γεωπολιτική τυφλότητα του μικροελλαδισμού. Ο πρώην πρωθυπουργός και υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας είναι σαφέστατος: «Η Κύπρος, που κατέχει μια κεντρική θέση παγκοσμίως από την άπο­ψη της ίσης σχεδόν απόστασης που απέχει από την Ευρώπη, την Ασία και την Αφρική, βρίσκεται μαζί με την Κρήτη πάνω σε έναν άξονα όπου τέμνονται και οι υδάτινες αρτηρίες. Η Κύπρος… επέ­χει επίσης τόπο μιας σταθερής βάσης και αεροπλανοφόρου που είναι σε θέση να ελέγχει τις περιοχές του Περσικού κόλπου και της Κα­σπίας και τις υδάτινες αρτηρίες του Άντεν και του Ορμούζ, οι οποίες αποτελούν τις σημαντικότερες υδάτινες περιοχές που συνδέουν Ευ­ρασία και Αφρική. Δεν μπορεί κανείς να παραβλέψει τη στρατηγική θέση της…<br /><br />»Μια χώρα που παραμελεί την Κύπρο δεν είναι δυνατόν να έχει έναν αποφασιστικό λόγο στις παγκόσμιες και περιφερειακές πολιτι­κές. Δεν μπορεί να είναι αποτελεσματική στις παγκόσμιες πολιτικές, διότι αυτό το μικρό νησί κατέχει μια θέση που μπορεί να επηρεάσει άμεσα τους στρατηγικούς συνδέσμους μεταξύ Ασίας και Αφρικής, Ευρώπης και Αφρικής και Ευρώπης και Ασίας… Καθίσταται πασιφανές ότι η κεντρική θέση που κατέχει αυτή η περιοχή από την άποψη των ενεργειακών αξόνων της θα αποτελέσει στο μέλλον τη βασικότερη παράμετρο του παγκόσμιου ανταγωνισμού…<br /><br />»Στο πλαίσιο αυτό το Κυπριακό δεν είναι ούτε ένα συνηθισμένο τουρκοελληνικό εθνοτικό ζήτημα ούτε απλώς μια χρονίζουσα τουρκοελληνική διένεξη. Η Τουρκία, που κατέχει μια θέση που επηρεάζεται άμεσα από όλες αυτές τις ισορροπίες, είναι υποχρεωμένη να αξιολογήσει την επί του Κυπριακού πολιτική της έξω από το περιορισμένο πλαίσιο των τουρκοελληνικών σχέσεων. Το Κυπριακό μετατρέπεται με μια συνεχώς και αυξανόμενη ταχύτητα σε ένα ζήτημα Ευρασίας και Μέσης Ανατολής-Βαλκανίων (Δυτικής Ασίας-Ανατολικής Ευρώπης). Η πολιτική επί του Κυπριακού πρέπει να τεθεί σε ένα νέο στρατηγικό πλαίσιο, σύμφωνο προς το ήδη διαμορφωμένο νέο (διεθνές) στρατηγικό πλαίσιο.<br /><br />»Η σημασία του Κυπριακού από την οπτική της Τουρκίας μπορεί να μελετηθεί κατά βάση σε δύο κύριους άξονες: Ο πρώτος προκύπτει από την ιστορική ευθύνη της Τουρκίας για την εμπέδωση της ασφάλειας της μουσουλμανικής τουρκικής κοινότητας της νήσου και είναι ένας άξονας που έχει κοινωνικό χαρακτήρα… Ο δεύτερος σημαντικός άξονας του Κυπριακού ζητήματος είναι η σημασία της γεωγραφικής θέσης του νησιού από γεωστρατηγική άποψη. Ο άξονας αυτός καθαυτόν είναι ζωτικής σημασίας ανεξάρτητα από το ανθρώπινο στοιχείο που βρίσκεται εκεί. Ακόμη κι αν δεν υπήρχε ούτε ένας μουσουλμάνος Τούρκος εκεί, η Τουρκία όφειλε να διατηρεί ένα κυπριακό ζήτημα. Καμία χώρα δεν μπορεί να μείνει αδιάφορη σε ένα τέτοιο νησί που βρίσκεται στην καρδιά του ζωτικού της χώρου».<br /><br />Η γεωπολιτική τυφλότητα του μικροελλαδισμού<br /><br />Το νόημα των παραπάνω –μάλλον βαρύγδουπων ακαδημαϊκών διατυπώσεων– είναι απλό: η γεωπολιτική σημασία της Κύπρου είναι τόσο μεγάλη (όταν ο Νταβούτογλου έγραφε το βιβλίο του δεν είχαν ανακαλυφθεί τα ενεργειακά κοιτάσματα στην κυπριακή ΑΟΖ) που όποιος την ελέγχει, ή έχει βάλει πόδι, αποκτά πολύτιμο πλεονέκτημα. Όπως πολύ χαρακτηριστικά γράφει ο αρχιτέκτονας της νεοοθωμανικής εξωτερικής πολιτικής, ακόμα και εάν δεν υπήρχε ούτε ένας Τούρκος στη Μεγαλόνησο, η Τουρκία έπρεπε να έχει δημιουργήσει κυπριακό πρόβλημα!<br /><br />Έχει σημασία να συγκρίνουμε την τουρκική θεώρηση (κεμαλική και νεοοθωμανική) με την γεωπολιτική τυφλότητα του μικροελλαδισμού, για την ακρίβεια των ελλαδικών αρχουσών ελίτ. Η μακραίωνη παρουσία του Ελληνισμού στην Κύπρο είναι ένα πολύτιμο δώρο της Ιστορίας, το οποίο αναβαθμίζει ποιοτικά τη γεωπολιτική σημασία συνολικά του ελληνικού παράγοντα. Αντί να την δουν έτσι, στην Αθήνα την είδαν παραδοσιακά σαν πρόβλημα, σαν βάρος! Κυριάρχησαν αντιλήψεις του τύπου «η Κύπρος είναι μακριά», «η Ελλάδα πρέπει να απαλλαγεί από το βάρος του Κυπριακού» και «τώρα που εντάξαμε την Κυπριακή Δημοκρατία στην ΕΕ εξοφλήσαμε το χρέος μας από το πραξικόπημα του 1974 και πια η Λευκωσία μπορεί να τραβήξει μόνη τον δρόμο της»!<br /><br />Ο λόγος που οι ελλαδικές άρχουσες ελίτ υιοθέτησαν τέτοια στάση δεν οφείλεται μόνο σε γεωπολιτική μικρόνοια. Οφείλεται και στο παραδοσιακό σύνδρομο εξάρτησής τους, το οποίο τις έκανε συχνά να προτάσσουν την ευθυγράμμιση με την πολιτική των ξένων προστατών από την εξυπηρέτηση ζωτικών εθνικών συμφερόντων. Έτσι, η αναγκαία ανάμειξη του “εθνικού κέντρου” στην Κύπρο εκφυλίστηκε σε παρεμβάσεις που, αντί να υπερασπίσουν τον κυπριακό Ελληνισμό και να τον ενσωματώσουν στον εθνικό κορμό, τον ακρωτηρίασαν και ταυτοχρόνως τραυμάτισαν καίρια το κύρος και τη διεθνή θέση της Ελλάδας.<br /><br />Ο Ενιαίος Αμυντικός Χώρος<br /><br />Μόνη εξαίρεση ήταν η πολιτική των κυβερνήσεων του Ανδρέα Παπανδρέου. Στη δεκαετία 1980 επιχείρησε να αντικαταστήσει το δόγμα αποστασιοποίησης “Η Κύπρος αποφασίζει και η Ελλάδα συμπαρίσταται” με το δόγμα της “συναπόφασης-συμπαράταξης”. Αργότερα, στη δεκαετία του 1990 υιοθέτησε το δόγμα του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου, σε μία προσπάθεια να ενσωματώσει την ελεύθερη Κύπρο στην ελληνική αμυντική ομπρέλα. Όπως είναι γνωστό, ο Σημίτης άφησε αυτό το δόγμα να εκφυλισθεί.<br /><br />Το τι αντιπροσωπεύει από γεωπολιτικής απόψεως η Κύπρος μας το λένε με λόγια και πράξεις οι Τούρκοι. Μας το δείχνει, όμως, και το Ισραήλ, που τραυματικά συνειδητοποίησε πόσο κρίσιμος παράγοντας ασφαλείας είναι ο έλεγχος του ομφάλιου λώρου που το συνδέει με τη Δύση. Η οδός που το συνδέει με την Ευρώπη πρέπει να είναι σταθερά ανοικτή. Πριν από μερικά χρόνια δεν υπήρχε κανένα πρόβλημα. Στις νότιες ακτές της Ανατολικής Μεσογείου δέσποζε η απολύτως συνεργάσιμη Αίγυπτος. Στις βόρειες ακτές δέσποζε η Τουρκία, με την οποία το Ισραήλ είχε συνάψει μία στρατηγική σχέση.<br /><br />Τα πράγματα άρχισαν να αλλάζουν όταν για να προωθήσει το νεοοθωμανικό όραμά του, ο Ερντογάν άνοιξε μέτωπο με το εβραϊκό κράτος. Η ρήξη με την Τουρκία υπενθύμισε στους Ισραηλινούς ότι σε αυτή την περιοχή το γεωπολιτικό παιχνίδι επηρεάζεται καθοριστικά από το θρησκευτικο-πολιτισμικό κριτήριο. Αυτός είναι ο καθοριστικός γεωπολιτικός λόγος για τον οποίο στράφηκαν προς τον ελληνικό παράγοντα.<br /><br />Η ανατροπή του καθεστώτος Μουμπάρακ και η εκλογική νίκη των Αδελφών Μουσουλμάνων ενέτεινε την αβεβαιότητα και ενίσχυσε το συμπέρασμα των Ισραηλινών για την εγγενή αστάθεια των διευθετήσεών τους με μουσουλμανικές χώρες. Το γεγονός ότι στη συνέχεια ο στρατός ανέτρεψε τον πρόεδρο Μόρσι τους προκάλεσε ανακούφιση, αλλά δεν άλλαξε το συμπέρασμά τους.<br /><br />Το Ισραήλ, η Κύπρος και τα τρίγωνα<br /><br />Οι Ισραηλινοί ανακάλυψαν και πάλι την αξία που έχει για την εθνική ασφάλειά τους η ελεύθερη Κύπρος και η Ελλάδα ως ασφαλής οδός προς τη Δύση. Έτσι προέκυψε η τριγωνική συνεργασία, με την οποία η Ελλάδα ουσιαστικά επανήλθε στην Ανατολική Μεσόγειο. Αυτό συνέβη με πρωτοβουλία του Ισραήλ και η Ελλάδα ανταποκρίθηκε στο άνοιγμα, επειδή είχε και τις ευλογίες των Αμερικανών.<br /><br />Στη συνέχεια προστέθηκε σε παράλληλο τρίγωνο η Αίγυπτος και αργότερα τα Εμιράτα, η Ιορδανία, η Σαουδική Αραβία και τελευταία ο Λίβανος. Η πικρή αλήθεια είναι ότι για δεκαετίες η Ελλάδα είχε αυτοεγκλωβισθεί στο Αιγαίο. Για την ακρίβεια την ώθησαν οι Τούρκοι να αυτοεγκλωβισθεί ως αντίδραση-άμυνα στην πρωτοβουλία τους να ανοίξουν μέτωπο στο Αιγαίο.<br /><br />Η ανακάλυψη των κοιτασμάτων φυσικού αερίου προσέθεσε στη γεωπολιτική διάσταση και τη γεωοικονομική. Οι τριγωνικές συνεργασίες στην Ανατολική Μεσόγειο εμμέσως πλην σαφώς αναδιατάσσουν τις γεωπολιτικές και γεωοικονομικές ισορροπίες στην κρίσιμης σημασίας θαλάσσια περιοχή που συνδέει τρεις ηπείρους. Για την ακρίβεια, πρόκειται για στρατηγικού χαρακτήρα αλλαγή, η οποία συντελείται σταδιακά και εκ των πραγμάτων εμμέσως πλην σαφώς απομονώνει την Τουρκία. Αν προσθέσουμε και την ενεργειακή κρίση, η οποία παροξύνθηκε και σχεδόν μονιμοποιήθηκε με τον πόλεμο στην Ουκρανία, συνειδητοποιεί κάποιος πόσο περαιτέρω αυξάνεται η σημασία της Ανατολικής Μεσογείου.<br /><br />Όπως προανέφερα, η Κύπρος είναι το πρώτο στρατηγικά κρίσιμο σκαλοπάτι στην οδό του Ισραήλ προς τη Δύση. Η χειρότερη εξέλιξη για τους Ισραηλινούς, λοιπόν, θα ήταν ολόκληρη η Κύπρος να περιέλθει υπό τον έλεγχο της Άγκυρας και πολύ περισσότερο να τουρκοποιηθεί. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι το Ισραήλ, όπως και η Αίγυπτος είναι δυνάμει σύμμαχοι του Ελληνισμού στο να αποτρέψει μία τέτοια εξέλιξη. Υπό τον όρο ότι Λευκωσία και Αθήνα κινούνται προς αυτή την κατεύθυνση. Όρος που δυστυχώς αποδεικνύεται από τα γεγονότα καθόλου αυτονόητος…<div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Το δώρο της Ιστορίας και η γεωπολιτική τυφλότητα του μικροελλαδισμού

Λυγερός Σταύρος Τα δύο βασικά ρεύματα του τουρκικού πολιτικού συστήματος, το κεμαλικό και το νεοοθωμανικό έχουν συγκλίνουσες θεωρήσεις αναφο...

Διαβάστε την συνέχεια

Λάθος: Οι Ευρωπαίοι δεν είναι με το μέρος των Κυπρίων… εξοπλίζουν τις κατοχικές δυνάμεις!

<img height="117" src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2022/07/220722132302_KARAMANLHS-KONTOGIORGHS-EISBOLH01-1024x522.jpg" width="280" /><br /><br />Του <b>ΒΑΓΓΕΛΗ ΓΕΩΡΓΙΟΥ</b><br />Το σημείωμα που έλαβε ο πρωθυπουργός εξέπεμπε σιγουριά: «Η Ελλάδα έχει κοινά συμφέροντα και κοινούς στόχους με τις χώρες της ΕΟΚ στην εξωτερική πολιτική» αναφερόταν μεταξύ άλλων. Αποδέκτης ήταν ο Κωνσταντίνος Καραμανλής και αποστολέας ο αρμόδιος υπουργός για τις σχέσεις με την ΕΟΚ Γιώργος Κοντογεώργης, φανατικός υπέρμαχος της ένταξης στην ΕΟΚ.<br /><br />Η περίπτωση της Κύπρου μετά την εισβολή το 1974 θα τον διέψευδε με τον πλέον δραματικό τρόπο.<br /><br />Ήταν κάπου τον Οκτώβριο του 1980 όταν εστάλη εκείνο το ραβασάκι, μια περίοδος που σημαντικότερος στόχος της Αθήνας ήταν η ένταξη στην ΕΟΚ, ενώ οι «καπνοί» της κυπριακής καταστροφής ακόμα φαίνονταν και ας ήταν, για κάποιους, «μακράν» η Μεγαλόνησος.<br /><br />Το ελληνικό πολιτικό προσωπικό πίστευε ακράδαντα ότι η ένταξη στην ΕΟΚ θα ενίσχυε την αμυντική θέση της Ελλάδας έναντι της επιθετικής Τουρκίας.<br /><br />Μέσα από έρευνα στα αρχεία του υπουργείου Εξωτερικών που δημοσιεύτηκε πρόσφατα «Ελλάς-ΕΟΚ: Εμπιστευτικό», φαίνεται ξεκάθαρα ότι η θέση του υπουργού Κοντογεώργη δεν μπορούσε να απέχει περισσότερο από την αλήθεια τόσο τη στιγμή που ειπώθηκε όσο και αργότερα. Οι ίδιες οι εκθέσεις της ελληνικής αντιπροσωπείας στον ΟΗΕ, μετά την τουρκική εισβολή, τον διέψευδαν.<br /><br />Οι Ευρωπαίοι, όχι μόνο υιοθετούσαν την ίδια στάση στην περίοδο της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο, αλλά με την πάροδο του χρόνου ‒σύμφωνα με έκθεση της Διεύθυνσης Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων του υπουργείου Εξωτερικών‒ «φαίνεται να είχαν κουραστεί με το Κυπριακό με αποτέλεσμα να περιορίζονται στην εξαγγελία γενικών αρχών»! Πράγματι, στο διάγραμμα που ακολουθεί είναι πασιφανής η απόκλιση Ευρωπαίων και Ελλήνων/Κυπρίων. Η Ελλάδα βρίσκεται πολύ μακριά από τις χώρες της ΕΟΚ, όσον αφορά τη στάση έναντι του Κυπριακού στον ΟΗΕ.<br /><br />Ακόμα και σε στρατιωτικό επίπεδο οι Ευρωπαίοι δώσανε το φιλί της ζωής στην Τουρκία την πλέον κρίσιμη στιγμή. Λίγους μόλις μήνες μετά την εισβολή στην Κύπρο, ο καγκελάριος Χέλμουτ Σμιτ, άρχισε να στέλνει οικονομική βοήθεια στην Τουρκία, όπως ένα πακέτο 100 εκατ. δολ. για καθαρά στρατιωτικούς σκοπούς, αλλά και στρατιωτικό υλικό.<br /><br />Καταδιωκτικά F-104 και άρματα μάχης Μ-48 από το πλεονασματικό γερμανικό οπλοστάσιο αποφασίστηκε να δοθούν στον Τουρκικό Στρατό σε μια περίοδο που είχε μεγάλη ανάγκη από εξοπλισμό για την συντήρηση του κατοχικού στρατού στην Κύπρο, ο οποίος λίγους μήνες πριν είχε προχωρήσει σε εθνοκάθαρση στα βόρεια εδάφη της Κυπριακής Δημοκρατίας. Επίσης, οι Ιταλοί ήδη από το 1974 συνέχιζαν να ενισχύουν την τουρκική αεροπορία με μαχητικά F-104 και ελικόπτερα AB–204.<br /><br />Ενδεικτικά, μετά το 1976, στη ψηφοφορία στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, αν εξαιρέσουμε τους Ιρλανδούς και τους Γάλλους, οι Ευρωπαίοι απείχαν εγκαταλείποντας την ελληνική πλευρά. Ακόμα και όταν τα έτη 1977 και 1978 ζητήθηκε διεξαγωγή ψηφοφορίας σε επιμέρους παραγράφους των υποβληθέντων σχεδίων αποφάσεων για το πρόβλημα εφαρμογής των αποφάσεων του ΟΗΕ, οι εννέα έλαμψαν δια της απουσίας τους.<br /><br /><img height="161" src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2022/07/220722132617_ELLADA-EOK-KYPRIAKO01.jpg" width="280" /><br /><br />Ακόμα και στο λεξιλόγιο τους πολλοί Ευρωπαίοι προτιμούσαν διαφορετικούς χαρακτηρισμούς για το Κυπριακό. Σε ευρωπαϊκά έγγραφα, έβρισκες τον χαρακτηρισμό «γεγονότα» και όχι τουρκική «εισβολή»!<br /><br />Τον Ιούνιο του 1977, σε συνάντηση Ελλήνων βουλευτών με Ευρωβουλευτές στη Μυτιλήνη, ενώ οι Έλληνες εκπρόσωποι έθιγαν το ζήτημα της καταπάτησης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Κύπρο από τις κατοχικές δυνάμεις, ένας Ευρωπαίος ευρωβουλευτή εξέφρασε την ενόχλησή του περισσότερο για το ζήτημα των αντιρρησιών συνείδησης στην Ελλάδα!<br /><br />Τότε, γνωστός Έλληνας βουλευτής, φανερά πειραγμένος από την υπεκφυγή του Ευρωπαίου, «τινάχτηκε» λέγοντας πως «θα ήθελε να δει εκ μέρους των δυτικοευρωπαίων κοινοβουλευτικών την ίδια ευαισθησία έναντι της κατάφωρου παραβιάσεως των ανθρωπίνων δικαιωμάτων χιλιάδων Ελληνοκυπρίων των οποίων η τύχη δεν φαίνεται να συγκινεί ιδιαίτερα την ευρωπαϊκή κοινή γνώμη».<br /><br />Όταν το 1979 Έλληνας πρέσβης πρότεινε σε Ευρωπαίο διπλωμάτη να περιορίσει η Τουρκία τις αμυντικές δαπάνες (π.χ. κατοχικός στρατός Κύπρου) που προκαλεί η αδιαλλαξία της, ώστε να ανακουφίσει κάπως την οικονομία της, η απάντηση που πήρε από τους Ευρωπαίους ήταν αποστομωτική: «κανείς από τους εννέα δεν αντιμετωπίζει το πρόβλημα υπό αυτό το πρίσμα».<br /><br />Ενώ συνέβαιναν αυτά, ο Κοντογεώργης προσπαθούσε να παρουσιάσει μια εικόνα πλήρους εναρμόνισης ελληνικών και κοινοτικών θέσεων ώστε να φανεί η Ελλάδα ως ένα μέλος εξευρωπαϊσμένο στην εξωτερική πολιτική του, ακόμα και αν η αλήθεια ήταν εντελώς διαφορετική. Στην έρευνά μου όμως στα αρχεία του υπουργείου Εξωτερικών εντόπισα reports -και όχι μόνο- που τον διαψεύδουν τραγικά.<br /><br />Μισό περίπου αιώνα μετά, η κατάσταση δεν έχει αλλάξει καθώς συνεχίζεται η απόκλιση των συμφερόντων των ευρωπαϊκών κρατών, αλλά στην Ελλάδα υπάρχει μια τάση προσέγγισης των κοινοτικών στόχων. «Εξευρωπαϊσμένες» ελλαδίτικες και κυπριακές ελίτ αναζητούν συχνά λύσεις που είναι κόντρα σε εθνικά συμφέροντα, αλλά και την κοινή γνώμη, όπως με τη Συμφωνία των Πρεσπών, το Σχέδιο Ανάν ακόμα και με τον πόλεμο στην Ουκρανία.<br /><br />Ο συνδυασμός κακής ανάγνωσης ή παραμέλησης της πραγματικότητας και της τυφλής στράτευσης με σχηματισμούς, βλάπτει σοβαρά την υγεία. Η ιστορία διδάσκει, αν την αναζητήσεις…<div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Λάθος: Οι Ευρωπαίοι δεν είναι με το μέρος των Κυπρίων… εξοπλίζουν τις κατοχικές δυνάμεις!

Του ΒΑΓΓΕΛΗ ΓΕΩΡΓΙΟΥ Το σημείωμα που έλαβε ο πρωθυπουργός εξέπεμπε σιγουριά: «Η Ελλάδα έχει κοινά συμφέροντα και κοινούς στόχους με τις χώρε...

Διαβάστε την συνέχεια

“Η Ρωσία διεξήγαγε υβριδικό πόλεμο χειραγώγησης της ελληνικής κοινής γνώμης”.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2019/10/Putin_Kyrill-700x400.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="700" height="160" src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2019/10/Putin_Kyrill-700x400.jpg" width="280" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Αλέξανδρος Μασσαβέτας: Ο συγγραφέας της «Τρίτης Ρώμης» μας μιλάει για τις εξελίξεις που έφερε η ρωσική εισβολή στη γεωπολιτική της Ορθοδοξίας και τη χειραγώγηση των Ρώσων στην Ελλάδα.</span></h3>Το βιβλίο «Η Τρίτη Ρώµη» θεωρήθηκε, αφού ξέσπασε ο πόλεµος στην Ουκρανία, προφητικό – αν ο Αλέξανδρος Μασσαβέτας δεν το είχε γράψει το 2019 θα έπρεπε να το γράψει εκ των υστέρων (ακολούθησε, εξάλλου, επικαιροποιηµένη του έκδοση τον Απρίλιο του 2022 για να συµπεριλάβει τις εξελίξεις της ρωσικής εισβολής). Κι αυτό γιατί πρόκειται για ένα βιβλίο-ντοκουµέντο που απαντάει σε όλα ανεξαιρέτως τα θέµατα που µας απασχόλησαν όλους αυτούς τους µήνες, κυρίως τα «αµφιλεγόµενα». Χρησιµοποιώντας την ιστορική έρευνα και την ερευνητική δηµοσιογραφία ο συγγραφέας του µελετάει τις γεωπολιτικές φιλοδοξίες της Ρωσίας να ηγηθεί του ορθόδοξου κόσµου, στοιχειοθετεί το γιατί Ρώσοι και Ουκρανοί δεν συναποτελούν ενιαίο έθνος, όπως ισχυρίζεται ο Πούτιν, και εξηγεί γιατί η ουκρανική κοινωνία ήταν διαιρεµένη µέχρι την 24η Φεβρουαρίου ως προς τις πολιτισµικές της αναφορές και τη συλλογική της ταυτότητα (η εισβολή συνένωσε τους Ουκρανούς, κάνοντας –για πρώτη φορά– τους µέχρι πρότινος ρωσόφιλους να αποκηρύξουν µαζικά τη Ρωσία, θεωρώντας την πια «εχθρό» παρά «αδελφή»).<br /><br />Ταυτόχρονα, ο Μασσαβέτας συνθέτει τα κοµµάτια του παζλ του υβριδικού πολέµου που οι Ρώσοι διεξήγαγαν για τη χειραγώγηση της ελληνικής κοινωνίας και µας βοηθάει έτσι να κατανοήσουµε γιατί πήραν τέτοια έκταση στη χώρα µας οι θεωρίες περί ναζί Ουκρανών και νεκρών-ηθοποιών. Αλλά και γιατί ο Πούτιν ήταν, επί σειρά ετών, ο πλέον δηµοφιλής ξένος ηγέτης µεταξύ των Ελλήνων. Η δηµοτικότητά του µειώθηκε αισθητά µετά τον πόλεµο – στις δηµοσκοπήσεις, ωστόσο, τα ποσοστά όσων πιστεύουν πως η ρωσική εισβολή ήταν «δικαιολογηµένη», ή ότι γι’ αυτήν ευθύνεται κυρίως η Δύση, παραµένουν υψηλά, κάτι που εξηγείται στο βιβλίο.<br /><img src="https://www.athensvoice.gr/images/w250/1/jpg/files/2022-07-20/%CE%B7-%CF%84%CF%81%CE%B9%CF%84%CE%B7-%CF%81%CF%89%CE%BC%CE%B7-cover.jpg" /><br /><br />Η «Τρίτη Ρώµη» καταγράφει το µέγεθος της ρωσικής διείσδυσης στην Ελλάδα από το 2000, αυτός άλλωστε ήταν ένας από τους λόγους που ενόχλησε τόσο, όταν πρωτοκυκλοφόρησε. Η ρωσική Πρεσβεία και το Υπουργείο Εξωτερικών εξαπέλυσαν πρωτοφανή επίθεση κατά του βιβλίου και του συγγραφέα του, η πρώτη φορά που η ρωσική διπλωµατία στο υψηλότατο επίπεδο στοχοποίησε ένα βιβλίο σε ξένη µάλιστα γλώσσα. «Το περίεργο είναι πως η έκδοσή του προκάλεσε τη µήνι της Ρωσίας, ενώ δεν προβαίνει σε αποκαλύψεις γεγονότων. Oτιδήποτε αναφέρεται είχε ήδη δηµοσιευθεί, στα ελληνικά, ρωσικά ή αγγλικά. Απλώς συγκέντρωσα και κατέγραψα γεγονότα ήδη δηµοσιευµένα, ώστε να βγαίνει ολοκληρωµένη η εικόνα. Σε κάθε περίπτωση, το βιβλίο τάραξε τα νερά και προκάλεσε συζήτηση για πράγµατα που οι ρωσικές αρχές θα προτιµούσαν να µείνουν στη σκιά». Και µάλιστα µε πληθώρα πηγών, 6-7 σελίδες ρωσικής βιβλιογραφίας, που εκθέτουν τη ρωσική παραπληροφόρηση – να σηµειώσουµε ότι ο Αλέξανδρος Μασσαβέτας έµαθε να διαβάζει ρωσικά ακριβώς για να έχει πρόσβαση στις πηγές αυτές. «Ενόχλησε φαντάζοµαι και το ότι µίλησα µε “αντιφρονούντες” Ρώσους κληρικούς και ακαδηµαϊκούς, που είχαν ασχοληθεί µε το θέµα».<br /><br />Δύο είναι τα γεγονότα που λειτούργησαν ως αφορμή για τη συγγραφή του βιβλίου σωστά;<br />Ναι, ήταν οι σαρωτικές εξελίξεις στις ελληνορωσικές σχέσεις τον Ιούλιο του 2018, όταν έγιναν οι απελάσεις Ρώσων διπλωματών και ουσιαστικά αποκαλύφθηκε το εύρος της ρωσικής χειραγώγησης τότε, λόγω του Μακεδονικού. Ταυτόχρονα, τον Οκτώβριο το Πατριαρχείο Μόσχας διέκοψε σχέσεις με το Οικουμενικό Πατριαρχείο, ως αντίποινα, καθώς το δεύτερο ξεκίνησε τις διαδικασίες για την αναγνώριση του αυτοκέφαλου της Ουκρανικής Εκκλησίας. <br /><br />Η Ελλάδα ήταν πολύ σημαντικό να έρθει υπό την επιρροή της Μόσχας. Γιατί;<br />Η Ελλάδα, αρχές του 2000, ήταν η μόνη ορθόδοξη χώρα που ήταν στην ΕΕ και στο ΝΑΤΟ. Χειραγωγώντας την ελληνική κοινή γνώμη, η Ρωσία χειραγωγούσε μια χώρα-μέλος των δυτικών θεσμών και οργανισμών. Παράλληλα, η ελληνόφωνη Ορθοδοξία έχει πολύ μεγάλο κύρος στον όλο Ορθόδοξο κόσμο, παρά το μικρό μέγεθος του ελληνόφωνου πληθυσμού: το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως είναι μεν οικουμενικό, αλλά είναι ελληνόφωνο. Το ίδιο και τα πρεσβυγενή (αρχαία) πατριαρχεία Αλεξανδρείας και Ιεροσολύμων. Η Ρωσία, λοιπόν, χειραγωγώντας την ελληνική κοινή γνώμη ήθελε να τη στρέψει εναντίον της Δύσης και, ειδικότερα, κατά του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Γιατί; Επειδή ακριβώς η Μόσχα διεκδικεί την ηγεσία του ορθόδοξου κόσμου.<br /><br />Είναι κρίσιμο να καταλάβουμε πόσο σημαντικό θεωρεί η Μόσχα το Πατριαρχείο να παραμείνει «πάσης Ρως», με δικαιοδοσία σε Ουκρανία και Λευκορωσία<br /><br />Ας ξεκινήσουμε από εκεί. Πριν από τη ρωσική εισβολή μαινόταν ένας πόλεμος ανάμεσα στην Εκκλησία της Μόσχας και το Οικουμενικό Πατριαρχείο, με μήλο της έριδος την αναγνώριση του αυτοκέφαλου της Ουκρανικής Εκκλησίας. Παρότι μοιάζει εκκλησιαστικό το ζήτημα αυτό, έχει να κάνει με τις ιμπεριαλιστικές φιλοδοξίες της Μόσχας.<div><br />Επί Πούτιν, αναβίωσε στη Ρωσία μία εθνικιστική νεοϊμπεριαλιστική ιδεολογία που προσβλέπει στην επανασύσταση μιας αυτοκρατορίας, αυτό που ονομάζουν «Ρωσικός Κόσμος» –η Ρωσία έχασε δύο αυτοκρατορίες τον 20στό αιώνα, την τσαρική και τη σοβιετική, δεν είναι λίγο. Σύμφωνα με την ιδεολογία του «Ρωσικού Κόσμου», λοιπόν, οι ανατολικοί σλάβοι, απόγονοι της Ρως (το μεσαιωνικό βασίλειο με πρωτεύουσα το Κίεβο) είναι το ίδιο έθνος (ή, έστω, αδελφά έθνη), ένα ενιαίο πολιτισμικό όλο που πνευματικά και πολιτικά έχει για κέντρο τη Μόσχα. Εκκλησιαστικώς, το Πατριαρχείο Μόσχας θεωρείται Πατριαρχείο «πάσης Ρως», με την έννοια ότι έχει δικαιοδοσία σε Ρώσους, Ουκρανούς και Λευκορώσους. Αυτό έχει πολύ μεγάλη πρακτική σημασία, καθώς ένα Πατριαρχείο «πάσης Ρως» είναι πολύ ισχυρό όργανο χειραγώγησης: μέσω του άμβωνα και του κηρύγματος μπορεί να περνά στους πιστούς ρωσόφιλες και αντιδυτικές θέσεις. Κυρίως να τους περνάει την ιδέα ότι, δήθεν, ορθοδοξία σημαίνει «αντίσταση στη Δύση», στην κουλτούρα με τις «έκφυλες»ελευθερίες. Είναι κρίσιμο να καταλάβουμε πόσο σημαντικό θεωρεί η Μόσχα το Πατριαρχείο να παραμείνει «πάσης Ρως», με δικαιοδοσία σε Ουκρανία και Λευκορωσία. Εξηγώ στο βιβλίο εκτενώς πώς ιστορικά η Ρωσική Εκκλησία ήταν ανέκαθεν ταυτισμένη με το κράτος, λειτουργώντας ως όργανο χειραγώγησης.<br /><br />Για αυτό άλλωστε οι Ουκρανοί αγωνίστηκαν από την αρχή για τη δημιουργία Αυτοκέφαλης Εκκλησίας, όπως επίσης εξηγείς.</div><div>  <br />Όταν η Ουκρανία έγινε ανεξάρτητη το 1991, το πρώτο που προσπάθησαν ήταν να φτιάξουν αυτοκέφαλη Εκκλησία. Το Πατριαρχείο «πάσης Ρως» δεν το δέχθηκε φυσικά. Το Οικουμενικό Πατριαρχείο κώφευσε στα επίμονα αιτήματα των Ουκρανών, επειδή το Πατριαρχείο Μόσχας είναι το σημαντικότερο από πλευράς πιστών και πλούτου. Σημαντικό μέρος του ουκρανικού ποιμνίου, ωστόσο, δεν ήθελε με τίποτα να υπάγεται πνευματικά στη Μόσχα. Δύο Εκκλησίες ανακηρύχθηκαν μονομερώς «αυτοκέφαλες», αλλά θεωρούντο σχισματικές από όλες τις ορθόδοξες εκκλησίες. Η καχυποψία των Ουκρανών εκείνων με πατριωτικά και φιλοδυτικά αισθήματα προς την «Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία» του Πατριαρχείου Μόσχας ήταν απολύτως δικαιολογημένη. Το απέδειξαν τα γεγονότα του 2014, όταν οι κατά τόπους μητροπολίτες της «Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας» καταδίκασαν με μύδρους το Μεϊντάν και εκφράστηκαν ανοιχτά υπέρ του Ρωσικού Κόσμου. Κατά την εισβολή στην Κριμαία και αργότερα στο Ντονμπάς κάποιοι ιερείς της ευλόγησαν τα ρωσικά όπλα και υποδέχθηκαν τους εισβολείς και τους ρωσοκινούμενους αυτονομιστές. Τελικά, μετά από πολλές εκκλήσεις των Ουκρανών, το Οικουμενικό Πατριαρχείο προχώρησε στη δημιουργία της αυτοκέφαλης Εκκλησίας της Ουκρανίας το 2018. Σήμερα στην Ουκρανία υπάρχουν δύο Εκκλησίες, εκείνη υπό την Μόσχα και εκείνη υπό το Οικουμενικό Πατριαρχείο. <br /><br />Τον Απρίλιο είδαμε τον Κύριλλο να ευλογεί τα ρωσικά όπλα. Στο βιβλίο περιγράφεις πόσο μοιραίο υπήρξε αυτό για την εικόνα του, στην Ουκρανία αλλά και στον ορθόδοξο κόσμο συνολικά.<br />Να διευκρινίσουμε πως στον ορθόδοξο κόσμο οι εκκλησίες έχουν πάντοτε έναν εθνικό χαρακτήρα και δεν είναι παράδοξο ένας αρχιεπίσκοπος ή πατριάρχης να ευλογεί τα όπλα του κράτους του σε έναν πόλεμο. Απλά εδώ υποτίθεται πως το Πατριαρχείο είναι «πάσης Ρως»! Ουσιαστικά, δηλαδή, ο Κύριλλος ευλόγησε τα όπλα ενός μέρους του ποιμνίου του κατά ετέρου μέρους του ποιμνίου του, σε έναν πόλεμο που γίνεται κανονική σφαγή. Επόμενο ήταν ότι η εικόνα του καταρρακώθηκε. Μιλούν για τον «Πατριάρχη του Ζ» και την «Εκκλησία του Πούτιν», δεν μαζεύεται πλέον όλο αυτό. Ο πόλεμος έφερε θεαματική μεταστροφή σε όσους Ουκρανούς ήταν μέχρι πρότινος ρωσόφιλοι: οι άνθρωποι βρέθηκαν ξαφνικά στη γραμμή του πυρός, να βομβαρδίζονται τυφλά, να καταστρέφεται το σπίτι τους και να σκοτώνονται οι δικοί τους, για την ιδέα του «Ρωσικού Κόσμου». Εντός της «Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας» ξέσπασε εξέγερση από ιερείς και πιστούς και ο προκαθήμενός της ανακοίνωσε πως διακόπτει κάθε σχέση με το Πατριαρχείο Μόσχας. Και βέβαια προκλήθηκε μία φρίκη κατά του Κυρίλλου συνολικά στον ορθόδοξο κόσμο, ακόμα και σε ρωσόφιλες Εκκλησίες, όπως της Γεωργίας ή της Βουλγαρίας. <br /><br />Οι Ρώσοι πολίτες θρησκεύονται; Πόσο βιώνουν την ορθόδοξη παράδοση στην καθημερινότητά τους;<br />Όχι, αυτό είναι και το αστείο: η Μόσχα θέλει να αναλάβει την ηγεσία του ορθόδοξου κόσμου, ενώ είναι μια κοινωνία πάρα πολύ εκκοσμικευμένη μετά από 70 χρόνια κομμουνισμού. Η ορθοδοξία είναι θέμα εθνικής και πολιτισμικής ταυτότητας. Οι περισσότεροι που δηλώνουν ορθόδοξοι δεν είναι πιστοί και δεν τηρούν ούτε βασικά έθιμα και παραδόσεις. Χαρακτηριστικά, τη Μ. Παρασκευή και το Μ. Σάββατο στην Ελλάδα (των 11 εκ.) ο αριθμός των πιστών που συρρέουν στην ακολουθία είναι πολύ μεγαλύτερος από αυτόν της ρωσικής ομοσπονδίας (των 140 εκ.). Η επίκληση της θρησκείας γίνεται για λόγους καθαρά γεωπολιτικούς.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.athensvoice.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

“Η Ρωσία διεξήγαγε υβριδικό πόλεμο χειραγώγησης της ελληνικής κοινής γνώμης”.

Αλέξανδρος Μασσαβέτας: Ο συγγραφέας της «Τρίτης Ρώμης» μας μιλάει για τις εξελίξεις που έφερε η ρωσική εισβολή στη γεωπολιτική της Ορθοδοξία...

Διαβάστε την συνέχεια

Κάλλιο αργά παρά ποτέ με τη Σαουδική Αραβία.

<a href="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2022/07/MITSOTAKIS-SALMAN-scaled.jpg"><img height="155" src="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2022/07/MITSOTAKIS-SALMAN-scaled.jpg" width="280" /></a><br /><br /><div><b>Aλέξανδρος Τάρκας</b><br />Πρόοδο στις πολιτικές και οικονομικές σχέσεις της Ελλάδας με τη Σαουδική Αραβία επιδιώκει η κυβέρνηση ενόψει της επίσκεψης του (πανίσχυρου) πρίγκηπα-διαδόχου Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν στην Αθήνα, πιθανότατα, στα μέσα της προσεχούς εβδομάδας. <br /><br />Οι συνομιλίες του Διαδόχου με τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη θα είναι, αναμφισβήτητα, μέγιστης σημασίας, αλλά πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι, παρά το άριστο διμερές κλίμα, ο Σαουδάραβας πρίγκηπας έχει ήδη διαψεύσει δύο φορές τις προσδοκίες του Μεγάρου Μαξίμου. Η πρώτη διάψευση αφορούσε την, κατά προτεραιότητα, επίσκεψή του στην Αθήνα τον περασμένο Μάιο, πριν μεταβεί στην Άγκυρα.<br /><br />Η δεύτερη διάψευση ήρθε στα τέλη Ιουνίου, όταν ο Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν δεν συνδύασε την επίσκεψη του στην Τουρκία και τις συνομιλίες του με τον πρόεδρο Ρ.Τ. Ερντογάν με εξισορροπητική μετάβασή του και στην Ελλάδα. Ο, εκ μέρους του Ριάντ, αρχικός σχεδιασμός συνδυασμένων επισκέψεων στις δύο χώρες ήταν δημόσια γνωστός επί εβδομάδες, αντιγράφοντας την παλαιά πρακτική των ταξιδιών κορυφαίων Αμερικανών αξιωματούχων στην Αθήνα και την Άγκυρα.<br /><br />Οι δύο δυσάρεστες διαψεύσεις απέδειξαν, για πολλοστή φορά, την αποτυχία της προσωπικής διπλωματίας του κ. Μητσοτάκη. Όπως, για παράδειγμα, όταν τον Αύγουστο του 2019 ανέμενε μονομερείς υποχωρήσεις των Εμ. Μακρόν και Αγκ. Μέρκελ για το ελληνικό πρωτογενές πλεόνασμα και το Μάρτιο του 2022 ήταν βέβαιος για συμφωνία με τον κ. Ερντογάν περί ηρεμίας στο Αιγαίο. Κατά παρόμοιο τρόπο, ο πρωθυπουργός παρερμήνευσε και μεγιστοποίησε το απλώς θετικό κλίμα της συνάντησής του με τον Διάδοχο, στο Ριάντ, τον Οκτώβριο του 2021. <br /><br />Πάντως, παρά τη δικαιολογημένη απογοήτευση των αρμόδιων Ελλήνων διπλωματών μετά τις λανθασμένες εκτιμήσεις του Μαξίμου, η εργασία τους προβλέπεται να καταλήξει σε δύο απτά αποτελέσματα κατά την επικείμενη επίσκεψη του Διάδοχου: Πρώτον, στην ανακοίνωση ή και την υπογραφή (δεν έχει ακόμα ληφθεί οριστική απόφαση) πλαισίου για την τακτική σύγκληση Ανώτατου Συμβουλίου Συνεργασίας (ΑΣΣ) των δύο χωρών τα επόμενα χρόνια. Η θεσμοθέτηση του ΑΣΣ θα προσδώσει στρατηγικό χαρακτήρα στις διμερείς σχέσεις ανεξάρτητα από τις επαφές του Ριάντ με άλλα κράτη της ευρύτερης περιοχής. Δυστυχώς, και στο σημείο αυτό, η κυβέρνηση ήταν βιαστική με διαρροές περί θεσμοθέτησης του ΑΣΣ πέρυσι τον Οκτώβριο, χωρίς τις απαιτούμενες υπογραφές, και με την αβάσιμη βεβαιότητα σύγκλησής του εντός του πρώτου εξαμήνου του 2022.</div><div>  <br />Δεύτερον, στην υπογραφή Συμφωνίας Προστασίας Επενδύσεων και, ενδεχομένως, μνημονίων συνεργασίας σε πολιτιστικά, εκπαιδευτικά, επιστημονικά και άλλα θέματα. Ωστόσο, η Συμφωνία Προστασίας Επενδύσεων μόνον θα περιγράφει το διμερές συμβατικό πλαίσιο και δεν πρόκειται να συνοδευτεί από την ανακοίνωση συγκεκριμένων σαουδαραβικών επενδύσεων στην Ελλάδα. Άλλωστε δεν έχει περάσει αρκετός χρόνος από την επίσκεψη κυβερνητικής αντιπροσωπείας στο Ριάντ, το Μάρτιο, και τη σύγκληση της Μικτής Διϋπουργικής Επιτροπής και τη συνάντηση επιχειρηματιών στην Αθήνα, το Μάιο. Το κλίμα των συναντήσεων ήταν θετικό, χωρίς να προκύψει κάτι συγκεκριμένο, λαμβάνοντας υπόψη και τα γενικότερα προβλήματα της σαουδαραβικής πλευράς στις οικονομικές σχέσεις της με όλα τα μέλη της Ε.Ε. (απαίτηση βίζας, διατάξεις ανταγωνισμού κ.λπ.). Ελπίζεται, τουλάχιστον, ότι το Δημόσιο Επενδυτικό Ταμείο (PIF) της Σαουδικής Αραβίας θα περιγράψει κάποια στοιχεία μελλοντικού ενδιαφέροντός του στην Ελλάδα, όπως η υποστήριξη κρατικού fund με σταδιακές καταθέσεις ως και 100 εκατ. δολαρίων.<br /><br />Παράλληλα, παραμένει ασαφής η στάση που θα τηρήσει ο πρίγκιπας Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν σε θέματα μείζονος πολιτικού ενδιαφέροντος για την ελληνική πλευρά. Ασφαλώς, παρά την οργή του Ριάντ για την πολυετή στήριξη της Άγκυρας προς τη Μουσουλμανική Αδελφότητα, ουδείς αναμένει ευθεία καταδίκη της τουρκικής επιθετικότητας στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, ενώ πιο ρεαλιστική προσδοκία αποτελεί η δημόσια επιβεβαίωση, γενικά, του σεβασμού προς το διεθνές δίκαιο. Την ίδια ώρα, η κατάληψη δύο ελληνικών τάνκερ από τους Φρουρούς της Επανάστασης του Ιράν επιβεβαιώνει, στο έπακρο, τις πάγιες απόψεις της Σαουδικής Αραβίας για τον αποσταθεροποιητικό ρόλο της Τεχεράνης. Όσο όμως εξελίσσεται η κρίση των τάνκερ, η Αθήνα δεν επιθυμεί υψηλούς τόνους. <br /><br />Αντίθετα, ο Διάδοχος της Σαουδικής Αραβίας θα εξακολουθήσει να τηρεί πολιτική ίσων αποστάσεων στο Ουκρανικό με αποτέλεσμα να είναι δύσκολη η εξεύρεση δημόσιου πεδίου συναίνεσης με την Ελλάδα στο συγκεκριμένο θέμα. Ενόψει του «ενεργειακού χειμώνα» στην Ε.Ε., η κυβέρνηση προσβλέπει στην αύξηση των εισαγωγών πετρελαίου από τη Σαουδική Αραβία, αλλά οι παραγόμενες ποσότητες, αν και κιόλας κάπως μεγαλύτερες, εξαρτώνται από τη γενικότερη πολιτική του OPEC και όχι μόνο του Ριάντ.</div><div><br /></div><div> <a href="https://www.amynanet.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Κάλλιο αργά παρά ποτέ με τη Σαουδική Αραβία.

Aλέξανδρος Τάρκας Πρόοδο στις πολιτικές και οικονομικές σχέσεις της Ελλάδας με τη Σαουδική Αραβία επιδιώκει η κυβέρνηση ενόψει της επίσκεψης...

Διαβάστε την συνέχεια

Μαραθώνιος… ταχύτητας στη διεθνή σκηνή

<a href="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2022/07/putin-ertogan.jpeg"><img height="152" src="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2022/07/putin-ertogan.jpeg" width="280" /></a><br /><br /><div><b>Γιώργος Σκαφιδάς</b><br />Ο Πούτιν βρέθηκε την Τεχεράνη στις 19 Ιουλίου, μαζί με τον Ερντογάν, ενώ μόλις λίγα 24ωρα πριν ο Μπάιντεν είχε επισκεφθεί τη Σαουδική Αραβία και το Ισραήλ. Για τον 69χρονο Ρώσο πρόεδρο, αυτό ήταν μάλιστα το πρώτο ταξίδι εκτός των γεωγραφικών ορίων της παλαιάς Σοβιετικής Ένωσης από τις 24 Φεβρουαρίου, οπότε ξεκίνησε η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία, και έπειτα.<br /><br />Την ίδια ημέρα (19 Ιουλίου), ο αρχηγός των ισραηλινών ενόπλων δυνάμεων Αβίβ Κοχάβι ήταν στο Μαρόκο για επαφές με την εκεί στρατιωτική ηγεσία, πραγματοποιώντας την πρώτη επίσκεψη κορυφαίου Ισραηλινού στρατιωτικού στη συγκεκριμένη χώρα, στον απόηχο των Συμφωνιών του Αβραάμ που έχουν ανοίξει τον δρόμο, από το 2020 και έπειτα, για την επίσημη ανάπτυξη και σύσφιξη των δεσμών μεταξύ Ισραήλ και Αράβων.<br /><br />Την ίδια ημέρα (19 Ιουλίου), ο ΥΠΕΞ Νίκος Δένδιας ήταν στη Σούδα «επ’ ευκαιρία ολοκλήρωσης της άσκησης Poseidon‘s Rage 22» στην οποία πήραν μέρος Έλληνες και Αμερικανοί. Και ο ΥΕΘΑ Νίκος Παναγιωτόπουλος ήταν στις ΗΠΑ όπου είχε συναντήσεις με τους κ.κ. Λόιντ Όστιν (στις 18 Ιουλίου) και Ρόμπερτ Μενέντεζ (στις 19 Ιουλίου), ενώ στις ΗΠΑ είχε βρεθεί προ ημερών (11 – 17 Ιουλίου) και ο Α/ΓΕΕΘΑ στρατηγός Κωνσταντίνος Φλώρος.<br /><br />Μέσα στις πρώτες δύο εβδομάδες του Ιουλίου, ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν θα είχε, όμως, και την πρώτη στα χρονικά τηλεφωνική συνομιλία του με τον πρωθυπουργό της Αρμενίας Νικόλ Πασινιάν, με τις δύο πλευρές να δίνουν αμφότερες στη δημοσιότητα ανακοινώσεις που υπογραμμίζουν εμφατικά τη σημασία της εξομάλυνσης των μεταξύ τους δεσμών, αν και δεν μπορεί παρά να παρατηρήσει κανείς πως η προωθούμενη (μέσω Ρωσίας;) εξομάλυνση έρχεται (παραδόξως;) στον απόηχο της στήριξης που είχε παράσχει πανηγυρικώ τω τρόπω η Τουρκία στο Αζερμπαϊτζάν στον πόλεμο του 2020 ενάντια στην Αρμενία.<br /><br />O – ειδικός στα του Καυκάσου – δημοσιογράφος Νιλ Χάουερ σημειώνει, πάντως, πως μέσα σε μια εβδομάδα, πίσω στα μέσα του Ιουλίου, επισκέφθηκαν την Αρμενία οι επικεφαλής των υπηρεσιών πληροφοριών των ΗΠΑ, της Ρωσίας και του Ιράν…<br /><br />Οι εξελίξεις καλπάζουν πια διεθνώς, εν μέσω κενών, ανατροπών και αντιφάσεων, μέσα σε ένα πολύ πυκνό τοπίο.<br /><br />Όσα έχουν γίνει τους τελευταίους μόλις πέντε μήνες με φόντο τον πόλεμο στην Ουκρανία (ένταξη Δανίας στην Κοινή Πολιτική Ασφάλειας και Άμυνας της ΕΕ, προωθούμενη ένταξη Φινλανδίας και Σουηδίας στο ΝΑΤΟ, βήματα απεξάρτησης από τη ρωσική ενέργεια), θα χρειάζονταν, υπό άλλες συνθήκες, ολόκληρες δεκαετίες προκειμένου να ολοκληρωθούν… εάν ποτέ ολοκληρώνονταν.<br /><br />Η υψηλή ένταση μπορεί να προσιδιάζει σε αγώνα ταχύτητας, επί της ουσίας ωστόσο θα πρέπει μάλλον να μιλάμε για έναν… μαραθώνιο ταχύτητας ή κλιμακούμενων εντάσεων, στο πλαίσιο του οποίου τίποτα δεν τελειώνει και όλα συνεχίζονται.<br /><br />Η πορεία των F-35 προς την Ελλάδα δεν είναι done deal, και το NoJetsForTurkey επίσης δεν είναι done deal, ενώ και ανάμεσα στις δυνάμεις που συγκλίνουν αναδύονται επί μέρους ανταγωνισμοί. Όταν οι κ.κ. Ερντογάν και Ακάρ λένε πως το θέμα των τουρκικών F-16 (εκσυγχρονισμός ήδη υπαρχόντων, αγορά νέων από ΗΠΑ) παραμένει στο τραπέζι, δεν το λένε μόνο για λόγους επικοινωνιακούς.<br /><br />Κατά τα λοιπά, αναφορικά με τους ανταγωνισμούς μεταξύ «φίλων», οι εξαγωγές ιρανικού αργού στην Κίνα μειώθηκαν, για παράδειγμα, τους τελευταίους μήνες, καθώς οι Κινέζοι στράφηκαν στο ρωσικό πετρέλαιο το οποίο μάλιστα προσφέρεται σε… έκπτωση λόγω του πολέμου στην Ουκρανία, πράγμα που προφανώς δεν αρέσει στην Τεχεράνη. Στην Τεχεράνη δεν αρέσουν, βέβαια, και πολλές από τις κινήσεις που έχει κάνει τα τελευταία χρόνια η Άγκυρα σε Συρία, Αζερμπαϊτζάν και ιρακινό Κουρδιστάν.<br /><br />Ειρήσθω εν παρόδω, το ιρακινό Κουρδιστάν (Zakho) επλήγη από επιθέσεις πυροβολικού στις 20 Ιουλίου, μόλις λίγες ώρες έπειτα από την επίσκεψη Ερντογάν στην Τεχεράνη, με τους Ιρακινούς να κατηγορούν μάλιστα ανοιχτά για αυτά τα πλήγματα (από τα οποία έχασαν τη ζωή τους άμαχοι και παιδιά) τις τουρκικές ένοπλες δυνάμεις.<br /><br />Από ανατροπές, ωστόσο, άλλο τίποτα στη διεθνή σκηνή. Η γενική εισαγγελέας της Ουκρανίας Ιρίνα Βενεντίκτοβα, που πρωταγωνιστούσε μέχρι πρότινος στα δημοσιεύματα του δυτικού τύπου ως «η νέμεσις του Πούτιν»… βρέθηκε ξαφνικά να έχει αποπεμφθεί από τον ίδιο τον Ζελένσκι.<br /><br />Ακολουθώντας αντίστροφη πορεία, ο Ίμραν Χαν, ο πρώην πρωθυπουργός του Πακιστάν που ανετράπη τον περασμένο Απρίλιο, δείχνει πλέον, μόλις λίγους μετά, να ετοιμάζεται για το μεγάλο comeback χρησιμοποιώντας μάλιστα ως εφαλτήριο τον αντιαμερικανισμό.<br /><br />Σημειωτέων πως το Πακιστάν οδεύει προς εκλογές τους επόμενους μήνες, όπως άλλωστε και η Ιταλία, η Τουρκία, η Ελλάδα, οι ΗΠΑ (ενδιάμεσες τον Νοέμβριο) κ.ά… Και από τα αποτελέσματα αυτών των εκλογών πρόκειται να κριθούν πολλά, όχι μόνο εντός των εθνικών συνόρων αλλά και διεθνώς.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.amynanet.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Μαραθώνιος… ταχύτητας στη διεθνή σκηνή

Γιώργος Σκαφιδάς Ο Πούτιν βρέθηκε την Τεχεράνη στις 19 Ιουλίου, μαζί με τον Ερντογάν, ενώ μόλις λίγα 24ωρα πριν ο Μπάιντεν είχε επισκεφθεί τ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ανησυχία στην Άγκυρα: ”Ελληνικό σχέδιο για εξουδετέρωση των Bayraktar με ισραηλινή βοήθεια .Ανοίγουν τάφρους στον Έβρο”.

<img height="136" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2022/04/nato-turk-s-ihasi-bayraktar-tb2nin-gucunu-tescilledi.jpeg" width="280" /><br /><br />Του <b>Ανδρέα Μουντζουρούλια</b><br />Συνεχίζουν τα τουρκικά ΜΜΕ να δείχνουν άγχος!<br /><br />Τι αναφέρουν σήμερα:<br /><br />”Τον τελευταίο μήνα, η Ελλάδα συνεχίζει να δημιουργεί μια σοβαρή στρατιωτική συσσώρευση και να επεκτείνει τις απειλές κατά της Τουρκίας. Ειδικά τα νέα στρατιωτικά οχήματα και εξοπλισμός που αποκτήθηκαν από τις ΗΠΑ προστίθενται στον κατάλογο που η Ελλάδα επεκτείνει κατά της Τουρκίας κάθε μέρα που περνάει!<br /><br />Το δημοσίευμα:<div><img height="280" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2022/07/1658347401_f8dd074922d557b2da0b-1024x1024.jpeg" width="280" /><br /><br />Τον τελευταίο μήνα, η Ελλάδα έχει σκάψει μια τάφρο 135 χιλιομέτρων κατά μήκος της γραμμής του ποταμού Έβρου, που συνορεύει με την Τουρκία. Μη ικανοποιημένη με αυτό, η Ελλάδα συνέχισε να εξοπλίζει πιο έντονα τα νησιά και σε αυτό το πλαίσιο άρχισε να αναπτύσσει σερβικής κατασκευής πολλαπλούς εκτοξευτές πυραύλων στα νησιά. Από την άλλη, 51 από τα οχήματα που δώρισαν οι ΗΠΑ στην Ελλάδα τοποθετήθηκαν κοντά στα τουρκικά σύνορα.<br /><br />Η Ελλάδα έχει εγκαταστήσει συστήματα αντι drone στα νησιά του Αιγαίου<br /><br />Άλλο τουρκικό δημοσίευμα αναφέρει, πως ”η επιχείρηση διεξάγεται εδώ και δύο μήνες με «υψηλό επίπεδο μυστικότητας».<br /><br />Τα αμερικανικά και ελληνικά μέσα έγραψαν ότι το σύστημα αντι drone που αγοράστηκε από το Ισραήλ θα εγκατασταθεί στα νησιά του Αιγαίου.<br /><br />Νωρίτερα αυτό το μήνα, η Βουλή των Ελλήνων ενέκρινε την απόφαση για την αγορά τριών οπλισμένων μη επανδρωμένων αεροσκαφών MQ-9B Sea Guardian από τις ΗΠΑ.<br /><br />Σύμφωνα με το διεθνές αμυντικό έντυπο The Defense Post, με έδρα τις ΗΠΑ, αναφέρεται ότι η Ελλάδα θα πληρώσει περίπου 400 εκατομμύρια δολάρια για το πακέτο.<br /><br />Η Ελλάδα εγκαθιστά τα αντι drone συστήματα στα νησιά του Αιγαίου, σε μυστικά και κρίσιμα σημεία. Αναφέρθηκε ότι το σύστημα είναι μια αναδιοργανωμένη έκδοση του Iron Dome, που προστατεύει τον εναέριο χώρο του Ισραήλ. Στόχος είναι η εξουδετέρωση των Bayraktar και ANKA SİHA”, αναφέρουν οι Τούρκοι.<br /><br />Το δημοσίευμα:<br /><br /><a href="https://directus.gr/wp-content/uploads/2022/07/%CE%A3%CF%84%CE%B9%CE%B3%CE%BC%CE%B9%CE%BF%CC%81%CF%84%CF%85%CF%80%CE%BF-2022-07-21-10.14.39-%CF%80%CE%BC-1068x668.png" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="500" data-original-width="800" height="175" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2022/07/%CE%A3%CF%84%CE%B9%CE%B3%CE%BC%CE%B9%CE%BF%CC%81%CF%84%CF%85%CF%80%CE%BF-2022-07-21-10.14.39-%CF%80%CE%BC-1068x668.png" width="280" /></a><br /><br /><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br />

Ανησυχία στην Άγκυρα: ”Ελληνικό σχέδιο για εξουδετέρωση των Bayraktar με ισραηλινή βοήθεια .Ανοίγουν τάφρους στον Έβρο”.

Του Ανδρέα Μουντζουρούλια Συνεχίζουν τα τουρκικά ΜΜΕ να δείχνουν άγχος! Τι αναφέρουν σήμερα: ”Τον τελευταίο μήνα, η Ελλάδα συνεχίζει να δημι...

Διαβάστε την συνέχεια

Συνυποσχετικό μέ τήν Ἀλβανία στήν Χάγη γιά χωρικά ὕδατα στά 12 μίλια.

<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgw67mHr-vdYJQ1TEVtPWAxoBLNr_ncRD9yKbx_lMURBOtvIP6hSSrKYFNNrxOpI4jsZAzDX6m3vIZxnAu9-321IiH7e3hyRLji1-Cg4cxQe6RVWyAdocXRGF4loDSPfCjbPKZmfo7U3jY/s863-p-k-no-nu/12.JPG" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="453" data-original-width="863" height="126" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgw67mHr-vdYJQ1TEVtPWAxoBLNr_ncRD9yKbx_lMURBOtvIP6hSSrKYFNNrxOpI4jsZAzDX6m3vIZxnAu9-321IiH7e3hyRLji1-Cg4cxQe6RVWyAdocXRGF4loDSPfCjbPKZmfo7U3jY/w745-h336/12.JPG" width="280" /></a><br /><br />Τί ἀποκαλύπτει ὁ ὑπουργός Ἐξωτερικῶν, Νῖκος Δένδιας, στήν ἔκδοση τῆς ὁμάδος Ὑψηλῆς Στρατηγικῆς τῶν Χατζηεμμανουήλ – Πλατιᾶ – Συμφωνία-πιλότος γιά τήν παραπομπή μιᾶς διαφορᾶς μέ τήν Τουρκία<br /><br />Η ΕΠΙΔΙΩΞΙΣ τῆς Ἑλλάδος γιά συμφωνία ὁριοθετήσεως θαλασσίων ζωνῶν μέ τήν Ἀλβανία θεωρεῖται κομβικό σημεῖο πολιτικῆς, ὅπως ἀναδεικνύεται ἀπό αὐτά πού ἀναφέρει ὁ ὑπουργός Ἐξωτερικῶν, Νῖκος Δένδιας, καί τά ὁποῖα περιλαμβάνονται στό βιβλίο Ἑλληνική Ὑψηλή Στρατηγική (ἐκδόσεις Εὐρασία), τήν ὁποία ἔχουν ἐπιμεληθεῖ οἱ καθηγητές Ἀθανάσιος Πλατιᾶς καί Χρῆστος Χατζηεμμανουήλ.<br /><br />Νά σημειωθεῖ ὅτι στήν ἔκδοση αὐτή, συνεισφέρουν ἀκόμη μέ σημαντικά κείμενα ὁ Κυριάκος Μητσοτάκης, ὁ Ἀλέξης Τσίπρας, ὁ Μαργαρίτης Σχοινᾶς, ὁ στρατηγός Κωνσταντῖνος Φλῶρος, ὁ Γιάννης Στουρνάρας καί ὁ Θεόδωρος Βενιάμης.<br /><br />Γιά τόν ὑπουργό Ἐξωτερικῶν, οἱ θαλάσσιες ζῶνες εἶναι θεμελιῶδες ζήτημα, ἡ δέ ἐπίτευξις συμφωνίας μέ τήν Ἀλβανία μπορεῖ νά εἶναι πιλοτικό πρόγραμμα-ὁδηγός γιά τήν ἀντιμετώπιση τοῦ ἰδίου ζητήματος μέ τήν Τουρκία στό Αἰγαῖο. Σταθερή ἐπιδίωξις τῆς Ἑλλάδος εἶναι ἡ ἐπέκτασις τῶν χωρικῶν μας ὑδάτων στά 12 μίλια σέ ὅλες τίς θάλασσες.<br /><br />Εἰδικά ὅσον ἀφορᾶ στήν Ἀλβανία, μία χώρα μέ τήν ὁποία ἡ Ἑλλάς ἔχει πολλές διαφορές, ἡ ἀπομόνωσις τοῦ ζητήματος τῶν θαλασσίων ὁριοθετήσεων καί ἡ ὑπογραφή ἑνός συνυποσχετικοῦ, ὥστε τό θέμα νά ὁδηγηθεῖ στό Διεθνές Δικαστήριο τῆς Χάγης, θεωρεῖται πρόκριμα γιά ἀντίστοιχη ἀντιμετώπιση καί τῆς ὁριοθετήσεως τῆς ὑφαλοκρηπῖδος καί τῆς ΑΟΖ στό Αἰγαῖο, τήν ὁποία ἡ Τουρκία συνδέει μέ μία πληθώρα ἄλλων ζητημάτων, πού ἔχουν νά κάνουν μέ διεκδικήσεις κυριαρχικῶν δικαιωμάτων εἰς βάρος τῆς Ἑλλάδος. Δεδομένου, ὅμως, ὅτι ἡ Τουρκία ἐμμένει νά ζητεῖ συνολική ἀντιμετώπιση τῶν θεμάτων πού ἡ ἴδια ἐγείρει, εἶναι πολύ ἀμφίβολο ἄν θά δεχθεῖ τό «ἀλβανικό μοντέλο» γιά τήν παραπομπή στήν Χάγη τοῦ ζητήματος τῆς ὁριοθετήσεως τῶν θαλασσίων ζωνῶν στό Αἰγαῖο.<br /><br />Ἡ Ἑλλάς, πάντως, θά κάνει τήν προσπάθεια, ὅπως συνάγεται ἀπό τό παρακάτω ἀπόσπασμα τοῦ κειμένου τοῦ Νίκου Δένδια ἀπό ὁμιλία τοῦ 2021, στήν «Ἑλληνική Ὑψηλή Στρατηγική»:<br /><br />«Τό πρῶτο πρᾶγμα τό ὁποῖο κάναμε, ἦταν νά προσπαθήσουμε νά ἐπιλύσουμε τά θέματα ὁριοθέτησης θαλασσίων ζωνῶν. Μέ τήν Ἰταλία ἦταν ἐξαιρετικά ἐπιτυχές, τό ξέρετε. Μέ τήν Αἴγυπτο ἐπίσης, ἀλλά καί μέ τήν Ἀλβανία, ὅπου δέν ἔχουμε καταλήξει μέν στήν παραπομπή στήν Χάγη, ἀλλά ἔχουμε καταλήξει στίς ἀρχές ἐπί τῶν ὁποίων θά γίνει αὐτή ἡ παραπομπή, δηλαδή UNCLOS, χορηγουμένη ἐπέκταση 12 μιλίων. Τό γεγονός ὅτι δέν ἔχει ἐπιτευχθεῖ ἡ ὑπογραφή ἑνός συμφώνου σχετικοῦ ὀφείλεται σέ μεγάλο βαθμό στήν ἐσωτερική πολιτική κατάσταση στήν Ἀλβανία, στήν μεγάλη διαφωνία μεταξύ τοῦ Προέδρου Μετά καί τοῦ Πρωθυπουργοῦ Ράμα. Ὁ Πρόεδρος<br />δέν ἐξουσιοδοτεῖ τόν Πρωθυπουργό νά διαπραγματευθεῖ ἕνα τέτοιο συμφωνητικό».<br /><br />Νά σημειωθεῖ ὅτι ἔκτοτε ὁ Πρόεδρος Ἰλίρ Μετά ἔχει ἀπομακρυνθεῖ ἀπό τήν θέση του καί ὁ Ἔντι Ράμα εἶναι ἀπόλυτος κυρίαρχος τῆς πολιτικῆς σκηνῆς στά Τίρανα. Ἐξ ἄλλου, ὁ ὑπουργός Ἐξωτερικῶν ὑπογραμμίζει καί τήν ρωσσική συνηγορία στήν προσπάθεια τῆς Ἑλλάδος γιά ἐπέκταση τῶν χωρικῶν ὑδάτων καί στό Αἰγαῖο στά 12 μίλια. Ἀναφέρει συγκεκριμένα:<br /><br />«Ἐπ’ αὐτοῦ ὑπῆρξε μία πολύ συγκροτημένη προσπάθεια ὡς πρός τήν Ρωσσία, στίς τρεῖς φορές πού ἔχω συναντήσει διμερῶς τόν Σεργκέϊ Λαβρώφ. Καί ὀφείλω νά πῶ ὅτι, παρά τό πολύ μέτριο σημεῖο ‒καί τό λέω ἐπιεικῶς‒ πού παραλάβαμε τίς ἑλληνορωσσικές σχέσεις, καί τήν δεύτερη φορά πού ἦλθε στήν Ἀθήνα ἀλλά καί τήν τρίτη φορά πού τόν συνάντησα στό Σότσι, ὁ Σεργκέϊ Λαβρώφ εὐθέως τοποθετήθηκε ὑπέρ τῆς δυνατότητος τῆς Ἑλλάδος νά ἐπεκτείνει τό Αἰγαῖο στά 12 μίλια. Παντοῦ, ἀλλά στό Αἰγαῖο ἀναφέρθηκε σαφῶς. Γιατί τό λέω αὐτό; Διότι πλέον δέν ὑπάρχει πέπλο συκῆς, παρά μόνον ἡ τουρκική ἐπιθετικότητα, πού δυνάμει καί θεωρητικά ἀντιμάχεται τό δικαίωμα τῆς Ἑλλάδος στήν ἐπέκταση τῶν χωρικῶν της ὑδάτων στά 12 μίλια στό Αἰγαῖο. Καί αὐτό τό θεωρῶ μία τεράστια κατάκτηση, διότι καί πάλι ἡ Τουρκία περιορίζεται στήν μειοψηφία τοῦ ἑνός».<br /><br />Ἐπειδή, δέ, πολλοί προβάλλουν ὡς ἀνασταλτικό παράγοντα γιά τήν ἐπέκταση τῶν χωρικῶν μας ὑδάτων τό γεγονός, ὅτι αὐτό θά καθιστοῦσε τό Αἰγαῖο «ἑλληνική λίμνη» χωρίς διαύλους διεθνῶν ὑδάτων γιά τήν ναυσιπλοΐα, θά σημειώσουμε τό ἑξῆς. Ὅταν θεσμοθετήθηκε καί ἐγκρίθηκε καί ἀπό τήν ἑλληνική Βουλή τό Διεθνές Δίκαιο τῆς Θαλάσσης UNCLOS, ἡ Ὑδρογραφική Ὑπηρεσία τοῦ Πολεμικοῦ Ναυτικοῦ ἐπεξεργάσθηκε σχέδιο ἐπεκτάσεως τῶν χωρικῶν ὑδάτων μέ ταυτόχρονη κήρυξη διαύλων ἐλευθέρας ναυσιπλοΐας καί ταυτόχρονες ἐγγυήσεις γιά τά ἀγκυροβόλια ξένων κρατῶν πού εἶχαν παραχωρηθεῖ. Τότε ἀκόμη ὑπῆρχαν σοβιετικά ἀγκυροβόλια στά ἀνοικτά τῶν Κυθήρων καί στό Μυρτῶο Πέλαγος. Τό σχέδιο αὐτό πρέπει νά ὑπάρχει στά ἀρχεῖα τοῦ ΓΕΝ καί ἴσως εἶναι πολύτιμο γιά τήν ἐπέκταση τῶν χωρικῶν ὑδάτων τῆς Ἑλλάδος.<div><br /></div><div><a href="https://www.estianews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br />

Συνυποσχετικό μέ τήν Ἀλβανία στήν Χάγη γιά χωρικά ὕδατα στά 12 μίλια.

Τί ἀποκαλύπτει ὁ ὑπουργός Ἐξωτερικῶν, Νῖκος Δένδιας, στήν ἔκδοση τῆς ὁμάδος Ὑψηλῆς Στρατηγικῆς τῶν Χατζηεμμανουήλ – Πλατιᾶ – Συμφωνία-πιλότο...

Διαβάστε την συνέχεια

Νational Interest: Ελλάδα και Τουρκία είναι εγκλωβισμένες σε έναν αιώνιο μεσογειακό πόλεμο. Ποια είναι η λύση.

<img height="132" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/e206cdfdc45be2c39c249b4b06eff176_XL.jpg" width="280" /><br /><br /><div><b>Burcu Ozcelic</b><br /><div>Οι εντάσεις σιγοκαίουν μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας εδώ και δεκαετίες, αλλά επιδεινώθηκαν με την ανακάλυψη μεγάλων κοιτασμάτων φυσικού αερίου στην ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Εγκλωβισμένες σε έναν αιώνιο μεσογειακό πόλεμο είναι η Ελλάδα και η Τουρκία, σύμφωνα με ανάλυση του National Interest… που επισκέπτεται τη λύση.<br />Στις 10 Ιουλίου, ο ηγέτης του δεξιού Κόμματος Εθνικιστικής Δράσης (MHP) της Τουρκίας, Devlet Bahceli, φωτογραφήθηκε με έναν χάρτη του Αιγαίου ο οποίος απεικόνιζε ελληνικά νησιά μέχρι την Κρήτη σαν τουρκικά.<br />Ο Έλληνας πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης απάντησε στο Twitter: «Όνειρο θερινής νυκτός των εξτρεμιστών ή η επίσημη πολιτική της Τουρκίας;<br />Άλλη μία πρόκληση ή αληθινός στόχος;».<br /><br /></div><div>Ο χάρτης δόθηκε από τους Γκρίζους Λύκους, μια υπερεθνικιστική τουρκική ομάδα που συνδέεται με το MHP, εταίρο του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP) του προέδρου Recep Tayyip Erdogan.<br />Οι εντάσεις σιγοκαίουν μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας εδώ και δεκαετίες, αλλά επιδεινώθηκαν με την ανακάλυψη μεγάλων κοιτασμάτων φυσικού αερίου στην ανατολική Μεσόγειο.<br />Τους τελευταίους μήνες, ωστόσο, η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία και ο αγώνας της Ευρώπης για εξασφάλιση εναλλακτικών λύσεων στις εισαγωγές ενέργειας από τη Μόσχα προσέδωσαν ακόμα πιο επείγοντα χαρακτήρα σε ό,τι αφορά την αξιοποίηση των μεγάλων υπεράκτιων αποθεμάτων φυσικού αερίου της περιοχής.</div><div><br />Με μια ακτογραμμή μήκους 5.200 μιλίων που είναι μεγαλύτερη από τα σύνορα ΗΠΑ-Μεξικού, η Τουρκία εκφράζει σταθερά την αντίδρασή της για την περικύκλωση και τον αποκλεισμό της στην ανατολική Μεσόγειο ενώ δεν αποφεύγει να ασκήσει τη στρατιωτική της δύναμη για να υπερασπιστεί το αμφιλεγόμενο δόγμα της «Γαλάζια Πατρίδα».<br />Η μακροχρόνια έχθρα μεταξύ Αθήνας και Άγκυρας περιστρέφεται γύρω από πολλές και παρατεταμένες διαμάχες ενώ δεν φαίνεται λύση στον ορίζοντα…<br />Τα ζητήματα είναι πολλά: Κύπρος, οριοθέτηση Αποκλειστικών Οικονομικών Ζωνών (ΑΟΖ) στην ανατολική Μεσόγειο και ανησυχία της Άγκυρας για τη στρατιωτικοποίηση των ελληνικών νησιών στο Αιγαίο.</div><div><br />Τι θα χρειαζόταν για να ξεκινήσει μια στρατιωτική αντιπαράθεση μεταξύ των δύο πλευρών;<br />Όχι πολλά, παρά τον μηχανισμό του ΝΑΤΟ που έχει στόχο την εκτόνωση έντασης μεταξύ των δύο μελών της Συμμαχίας.<br />Σύμφωνα με τον Γιώργο Τζογόπουλο, μελετητή της περιφερειακής ενεργειακής γεωπολιτικής, οι ελληνοτουρκικές σχέσεις έχουν εισέλθει σε μια επικίνδυνη φάση τα τελευταία δύο χρόνια.<br />Αν και δεν είναι άμεσα πιθανό, ένα στρατιωτικό ατύχημα μπορεί να συμβεί ανά πάσα στιγμή στην ανατολική Μεσόγειο, με την κλιμάκωση να εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την ικανότητα των Ηνωμένων Πολιτειών να προστατεύσουν τη νοτιοανατολική πλευρά του ΝΑΤΟ.<br />Τους τελευταίους μήνες, Τουρκία και Ελλάδα είχαν συνομιλίες μετά την έξαρση των εντάσεων το 2019-2020.</div><div><br />(Εκείνη την εποχή, η Άγκυρα ανέπτυξε πλοία σεισμικής έρευνας σε ύδατα που αμφισβητήθηκαν από την Ελλάδα και την Κυπριακή Δημοκρατία και υπέγραψε μια αμφιλεγόμενη συμφωνία θαλάσσιας οριοθέτησης με τη Λιβύη που απορρίφθηκε πλήρως από την Ελλάδα και τους συμμάχους της.)<br />Υπενθυμίζεται πως, έπειτα από μια πρόσφατη αντιπαράθεση, ο Erdogan είπε ότι δεν θα συναντηθεί με τον Μητσοτάκη αφού προέτρεψε την Ουάσιγκτον να επανεξετάσει τις πωλήσεις μαχητικών αεροσκαφών F-16 στην Τουρκία.</div><div><br />Τον Απρίλιο, η Ελλάδα ακύρωσε τη συμμετοχή της Τουρκίας σε αεροπορική άσκηση του ΝΑΤΟ που φιλοξενήθηκε στην Ελλάδα, λέγοντας ότι η Τουρκία δεν είναι «ούτε σύμμαχος, ούτε φίλια χώρα».<br />Τον Ιούνιο, ο Erdogan είπε ότι η Τουρκία ακύρωσε μια διμερή πλατφόρμα συνεργασίας, υπό το όνομα Στρατηγικό Συμβούλιο Υψηλού Επιπέδου, με την Ελλάδα, προσθέτοντας: «Μην προσπαθήσετε να… χορέψετε με την Τουρκία.<br />Θα κουραστείτε και θα κολλήσετε στο δρόμο.<br />Δεν κάνουμε πλέον διμερείς συνομιλίες μαζί τους.<br />Δεν θα διαλεχθούμε με τη Ελλάδα».<br /><br />«Εθνικιστικές γελοιότητες»<br /><br />Εθνικιστικές γελοιότητες όπως του Bahceli αποτελούν αγκάθι στην τουρκική πολιτική και εμποδίζουν τους εταίρους της Τουρκίας να λάβουν στα σοβαρά τις αιτιάσεις της.<br />Ειδικότερα, Ελλάδα και Τουρκία είναι σε διαμάχη για τα νησιά της ανατολικής Μεσογείου.<br />Θέση της Τουρκίας είναι η μη συμπερίληψη των ελληνικών νησιών σε ό,τι αφορά την οριοθέτηση της ΑΟΖ, ενώ η Ελλάδα υποστηρίζει ότι τα νησιά της -ακόμη και εκείνα που αγκαλιάζουν την τουρκική ακτογραμμή- έχουν θαλάσσια δικαιώματα, συμπεριλαμβανομένου του Καστελόριζου.<br />Αν μη τι άλλο, η έλλειψη σαφούς καθοδήγησης σχετικά με το καθεστώς των νησιών στο νόμο περί οριοθέτησης το καθιστά αυτό ένα έντονο θέμα.<br />Το 2020, ο μελετητής Yunus Emre Acikgonul συνέταξε έναν χάρτη για να δείξει πώς θα έμοιαζε μια δίκαιη λύση στην ανατολική Μεσόγειο με βάση την προηγούμενη σχετική νομολογία και αποφάσεις του διεθνούς δικαστηρίου.<br />Ο χάρτης δείχνει ότι καμία πλευρά δεν θα πετύχει τις μαξιμαλιστικές θαλάσσιες προβολές της.<br /><br />Η Κύπρος στη μέση και οι δύο λύσεις<br /><br />Επί των διαφωνιών θαλάσσιας κυριαρχίας μεταξύ των δύο πλευρών συμπεριλαμβάνεται η σύγκρουση για το νησί της Κύπρου, το οποίο χωρίζεται μεταξύ του κράτους μέλους της ΕΕ, της Κυπριακής Δημοκρατίας και των Κατεχομένων, που ως «κράτος» αναγνωρίζεται μόνο από την Τουρκία.<br />Η μακροχρόνια συναίνεση μεταξύ των ενδιαφερομένων είναι ότι χωρίς πολιτική διευθέτηση για την Κύπρο δεν μπορεί να υπάρξει ενεργειακή συμφωνία που να περιλαμβάνει την Κύπρο (και κατ' επέκταση την Ελλάδα) και την Τουρκία.</div><div><br />Αλλά η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία άλλαξε ριζικά το τι σημαίνει η Ενέργεια για την Ευρώπη.<br />«Ίσως είναι καιρός να αντιστρέψουμε την προσέγγιση του μηδενικού αθροίσματος και να οικοδομηθεί ένας αγωγός που θα συνδέει την Τουρκία, την Κύπρο και το Ισραήλ» αναφέρει ο αναλυτής.<br />Κατόπιν, το φυσικό αέριο θα μπορούσε να μεταφερθεί στις ευρωπαϊκές αγορές μέσω του υφιστάμενου αγωγού Trans-Atolian Natural Gas Pipeline (TANAP).<br />Προφανώς, πρόκειται για μια αμφιλεγόμενη λύση…</div><div><br />Ένας αγωγός από το κοίτασμα Λεβιάθαν του Ισραήλ προς την Τουρκία θα έπρεπε να διατρέξει τα κυπριακά ύδατα, γεγονός το οποίο θα απαιτούσε τη συναίνεση της Κύπρου σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο.<br />Ωστόσο, ad hoc εμπορικές συμφωνίες ενέργειας μεταξύ των μερών και των ενεργειακών εταιρειών (με πιθανούς τρίτους εγγυητές) θα μπορούσαν να προσφέρουν μια πιο οικονομική και ταχύτερη λύση, η οποία θα επιτρέψει μεταφορά περίπου 10-16 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα (bcm) ετησίως, σύμφωνα με τον Elai Rettig, υπότροφο στο Πανεπιστήμιο Bar-Ilan.<br />Η συνεργασία σε ένα κοινό ενεργειακό έργο θα χρησίμευε ως μέτρο οικοδόμησης εμπιστοσύνης σε πραγματικό χρόνο, αμοιβαία επωφελές για όλες οι πλευρές, ενισχύοντας τις πιθανότητες οι πολιτικές διαπραγματεύσεις, αν και σκληρές, να χαλαρώσουν με τον καιρό.</div><div><br />Το 2019, τα Κατεχόμενα πρότειναν τη δημιουργία μιας κοινής επιτροπής για ίσο αριθμό Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων, υπό την αιγίδα των Ηνωμένων Εθνών, καθώς και της ΕΕ που θα συμμετέχει ως παρατηρητής.<br />Η πρόταση απορρίφθηκε από την ελληνοκυπριακή κυβέρνηση.<br />Νωρίτερα αυτό το μήνα, η «κυβέρνηση» των Κατεχομένων επανέλαβε την πρόταση, αυτή τη φορά προσθέτοντας ότι η επιτροπή θα περιλαμβάνει επίσης εκπροσώπους πετρελαϊκών εταιρειών, εξουσιοδοτημένων και από τις δύο πλευρές.<br />Η άλλη επιλογή είναι η διοχέτευση φυσικού αερίου σε δύο υπάρχοντες τερματικούς σταθμούς LNG σε εγκαταστάσεις της Αιγύπτου στο Idku και στη Damietta, οι οποίες απέστειλαν 8,9 bcm LNG το 2021.<br />Αυτή είναι η λιγότερο περίπλοκη διπλωματικά επιλογή, που προτιμούν επί του παρόντος οι Ηνωμένες Πολιτείες και η ΕΕ.</div><div><br />Ωστόσο, χωρίς πρόσθετες επενδύσεις σε υποδομές, η Αίγυπτος δεν αναμένεται να ενισχύσει σημαντικά τη χωρητικότητα βραχυπρόθεσμα (περισσότερα για αυτό αργότερα).<br />Νωρίτερα αυτό το 2022, οι Ηνωμένες Πολιτείες απέσυραν την υποστήριξή τους στον τεχνικά πολύπλοκο και αντιοικονομικό αγωγό φυσικού αερίου EastMed που υποτίθεται θα συνέδεε τα κοιτάσματα φυσικού αερίου Ισραήλ και Κύπρου στη Μεσόγειο με την Ελλάδα και την Ιταλία, από όπου το υγροποιημένο φυσικό αέριο θα αποστελλόταν σε ευρωπαϊκές χώρες.<br />Αυτά τα νέα εμφύσησαν αυτοπεποίθηση στην Άγκυρα.<br /><br />Το Ισραήλ ως γεφυροποιός<br /><br />Με την Ελλάδα και την Τουρκία σε αδιέξοδο, το Ισραήλ αναδεικνύεται ως μείζων παίκτης στην ανατολική Μεσόγειο.<br />Η οικοδόμηση μιας στρατηγικής συμμαχίας στην ανατολική Μεσόγειο επιταχύνθηκε σε δύο σημαντικούς άξονες την τελευταία δεκαετία: Ελλάδα-Κύπρος-Ισραήλ και Αίγυπτος-Ισραήλ.<br />Το Ισραήλ διαθέτει δύο κοιτάσματα φυσικού αερίου στα ανοικτά των ακτών της Μεσογείου.<br />Τόσο η Ελλάδα όσο και το Ισραήλ έχουν την επιθυμία να ενισχυθούν οι μεταξύ τους σχέσεις για την εξαγωγή φυσικού αερίου στις ευρωπαϊκές αγορές.</div><div><br />Η καχυποψία για την κυβέρνηση του τουρκικού ΑΚΡ είναι ένας άλλος παράγοντας που μεταφράστηκε σε εμπορικές συμφωνίες στον τομέα της ασφάλειας.<br />Σύμφωνα με την εφημερίδα Καθημερινή, η Ελλάδα απέκτησε πρόσφατα ένα σύστημα μη επανδρωμένου εναέριου οχήματος (UAV) για την υπεράσπιση των νησιών της και άλλων σημαντικών τοποθεσιών σε ολόκληρη τη χώρα.<br />Εξοπλισμένο με ισραηλινή τεχνολογία, το σύστημα θα περιορίσει την ικανότητα πτήσης οπλισμένων UAV, όπως το τουρκικό drone Bayraktar TB2, τα οποία έχουν χρησιμοποιηθεί με επιτυχία σε πολεμικές επιχειρήσεις στον αγώνα της Ουκρανίας κατά της Ρωσίας τους τελευταίους μήνες.<br />Η Ελλάδα είναι έτοιμη για το χειρότερο σενάριο και γνωρίζει ότι το Ισραήλ σε καμία περίπτωση δεν θα εμπλακεί σε μια ελληνοτουρκική αντιπαράθεση.</div><div><br />Εν τω μεταξύ, προχωρά η τριμερής ενεργειακή συνεργασία.<br />Η διασύνδεση Ευρω-Ασίας, με ένα καλώδιο μήκους 1.500 χιλιομέτρων που κοστίζει περίπου 825 εκατομμύρια δολάρια κάτω από τη Μεσόγειο, θα συνδέσει τα δίκτυα ηλεκτρικής ενέργειας της Ελλάδας, της Κύπρου και του Ισραήλ και πρόκειται να ολοκληρωθεί το 2024.<br />Τον Ιούνιο, το Ισραήλ, η Αίγυπτος και η Ευρωπαϊκή Ένωση υπέγραψε συμφωνία στο Κάιρο για την ενίσχυση των εξαγωγών φυσικού αερίου προς την Ευρώπη.<br />Αυτό βασίζεται σε μια συμφωνία 15 δισεκατομμυρίων δολαρίων που συμφωνήθηκε το 2018, η οποία επιτρέπει στο Ισραήλ να εξάγει αέριο από τα υπεράκτια κοιτάσματα φυσικού αερίου Tamar και Leviathan στην Αίγυπτο, όπου υγροποιείται και αποστέλλεται σε ευρωπαϊκές χώρες.<br />Σύμφωνα με αξιωματούχους της βιομηχανίας, το Ισραήλ αναμένεται να διπλασιάσει την παραγωγή φυσικού αερίου σε περίπου 40 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα ετησίως, καθώς επεκτείνει τα έργα και φέρνει νέα κοιτάσματα στο Διαδίκτυο.</div><div><br />Το Ισραήλ είναι ένας παράγοντας που αντισταθμίζει προσεκτικά τα στοιχήματά του και εξισορροπεί τους δεσμούς του χάριν των δικών του εθνικών συμφερόντων.<br />Λειτουργώντας ως υπομόχλιο, το Ισραήλ μπορεί έμμεσα να εξουδετερώσει την πρόκληση ενώ διευκολύνει τις συνομιλίες για ενεργειακή συνεργασία μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, καθώς και οι δύο πλευρές συνεχίζουν να προσπαθούν να φέρουν την Ιερουσαλήμ με το μέρος τους.<br />Το Ισραήλ μπορεί επίσης να επηρεάσει την Κύπρο ώστε να συμφωνήσει σε μια εμπορική ενεργειακή συμφωνία πριν από μια πολιτική συμφωνία για το καθεστώς του νησιού, υπό τον όρο ενός διαπραγματευτικού χρονοδιαγράμματος για μια συνολική διευθέτηση και έναν μηχανισμό εκδίκασης σε περίπτωση παραβίασης του πλαισίου.<br />Το Ισραήλ έχει κάνει γρήγορα βήματα ως προς το να καταστεί επιθυμητός εταίρος τόσο από την Άγκυρα όσο και από την Αθήνα.</div><div><br />Στον τομέα της ασφάλειας και της ανταλλαγής πληροφοριών, η Τουρκία είναι ένας χρήσιμος σύμμαχος του Ισραήλ.<br />Τα δύο κράτη έχουν μακρά ιστορία στρατηγικής στρατιωτικής συνεργασίας, με σειρά αμοιβαίων μηχανισμών να λειτουργούν μέχρι το περιστατικό Mavi Marmara το 2010.<br />Η συνεργασία, όμως, «σκοντάφτει» στη Hamas.<br />Οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής στην Άγκυρα συνειδητοποιούν ότι μπορούν να κερδίσουν περισσότερα με την ανάκτηση της εμπιστοσύνης του Ισραήλ παρά με το να φιλοξενήσουν την ηγεσία της Hamas.<br />Αλλά αυτό δεν έχει ακόμη μεταφραστεί σε πράξη.<br />Σε κάθε περίπτωση, καθώς και τα τέσσερα κράτη – η Ελλάδα, η Κύπρος, το Ισραήλ και η Τουρκία – βαδίζουν σε μια έντονη εκλογική χρονιά, η διατήρηση ενός εύθραυστου status quo μπορεί να φαίνεται «δυνατό» στοίχημα.<br />Αλλά η συγκράτηση της μελλοντικής σύγκρουσης δεν είναι μια ικανοποιητική μακροπρόθεσμη επιλογή.<br />Πρέπει να υπάρξει εστίαση σε τολμηρές και δημιουργικές λύσεις.<br /><br /><a href="https://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div></div>

Νational Interest: Ελλάδα και Τουρκία είναι εγκλωβισμένες σε έναν αιώνιο μεσογειακό πόλεμο. Ποια είναι η λύση.

Burcu Ozcelic Οι εντάσεις σιγοκαίουν μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας εδώ και δεκαετίες, αλλά επιδεινώθηκαν με την ανακάλυψη μεγάλων κοιτασμάτων ...

Διαβάστε την συνέχεια

Επίθεση στο Ιράκ: Η Βαγδάτη ανακαλεί τον πρέσβη της από την Άγκυρα. Αρνείται εμπλοκή η Τουρκία.

<img height="130" src="https://www.capital.gr/Content/ImagesDatabase/p/1000x563/crop/both/94/942afe50dd304618a87df11dfcb540aa.jpg?quality=85&404=default&v=8" width="280" /><br /><br /><b>Πέτρος Κράνιας</b><br />Διπλωματικό επεισόδιο, προς ώρας, έχει προκληθεί από την επίθεση που σημειώθηκε χτες στο Ιρακινό Κουρδιστάν, στα σύνορα με το Ιράκ, κατά την οποία σκοτώθηκαν οκτώ Ιρακινοί και τραυματίστηκα πάνω από 20. Το Ιράκ κατηγορεί την Τουρκία για τον θάνατο των 8 ατόμων, ενώ από την πλευρά της η Τουρκία επιρρίπτει την ευθύνη στους Κούρδους και το ΡΚΚ και καλεί τη Βαγδάτη σε ενδελεχή έρευνα του περιστατικού.<div><br />Ανάκληση πρέσβη <br /><br />Το Ιράκ θα ανακαλέσει τον επιτετραμμένο του στην Άγκυρα για διαβουλεύσεις και θα καλέσει για εξηγήσεις τον Τούρκο πρεσβευτή στη Βαγδάτη, μετά τον βομβαρδισμό από τον οποίο σκοτώθηκαν οκτώ πολίτες στο Ιρακινό Κουρδιστάν, όπως ανακοίνωσε χτες το βράδυ η ιρακινή κυβέρνηση. Η απόφαση αυτή ελήφθη κατά τη συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου εθνικής ασφάλειας, υπό την προεδρία του πρωθυπουργού Μουστάφα αλ Καζίμι.<br /><br />Στο υπουργείο Εξωτερικών ανατέθηκε "να καλέσει τον πρεσβευτή της Τουρκίας στο Ιράκ για να του επισημάνει" ότι η Βαγδάτη καταδικάζει τον πολύνεκρο βομβαρδισμό. Επίσης, ανακαλείται ο επιτετραμμένος του Ιράκ στην Άγκυρα και διακόπτεται η διαδικασία για τον ορισμό ενός νέου πρεσβευτή στην Τουρκία.<br /><br />Το συμβούλιο, στο οποίο μετέχουν οι υπουργοί Εσωτερικών, Άμυνας και Οικονομικών, απαιτεί επίσης μια επίσημη συγγνώμη από την Τουρκία και "την αποχώρηση των ενόπλων δυνάμεών της από όλο το ιρακινό έδαφος".<br /><br />Σύμφωνα με το κρατικό ειδησεογραφικό πρακτορείο INA, η Βαγδάτη σκοπεύει επίσης να διαμαρτυρηθεί στο Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών.<br />Συζήτηση για το Κουρδιστάν ζητούν Ιρακινοί βουλευτές<br /><br />Την Τετάρτη, 91 βουολευτές του Ιράκ υπέγραψαν αίτηση για να φιλοξενήσουν τον πρωθυπουργό Μουσταφά αλ-Καντίμι και να συζητήσουν τις πρόσφατες εξελίξεις σχετικά με την τουρκική επίθεση στην περιοχή Ντουχόκ.<br /><br />Οι εκπρόσωποι κάλεσαν τον Πρωθυπουργό και τον Υπουργό Άμυνας να παραστούν σε συνεδρίαση της Βουλής για να συζητηθούν τα μέτρα που ελήφθησαν για τον τερματισμό της "αιματοχυσίας" στην περιοχή του Κουρδιστάν. Πρόσθεσαν ότι τα μέτρα πρέπει να τερματίσουν τις συνεχείς παραβιάσεις της ιρακινής κυριαρχίας και την τουρκική επιθετικότητα που παραβιάζει τον Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών και τις διατάξεις του άρθρου 8 του ιρακινού Συντάγματος.<br /><br />Φταίνε οι Κούρδοι<br /><br />Η πολύνεκρη επίθεση κατά την οποία σκοτώθηκαν τουλάχιστον οκτώ άμαχοι στο βόρειο Ιράκ έγινε από τρομοκράτες του PKK, δήλωσαν την Τετάρτη πηγές ασφαλείας που επικαλείται η Sabah και το πρακτορείο Anadolu.<br /><br />Oι μη κατονομασθείσες "πηγές" των τουρκικών μέσων είπαν ότι τα μέσα ενημέρωσης που υποστηρίζουν το ΡΚΚ άρχισαν να διαδίδουν ψευδείς ειδήσεις υποστηρίζοντας ότι η επίθεση κοντά στο χωριό Παράκχ στην επαρχία Ντουχόκ έγινε από τον τουρκικό στρατό. Σημείωσαν ότι η τρομοκρατική ομάδα, η οποία βρίσκεται στα πρόθυρα της κατάρρευσης λόγω των επιτυχημένων αντιτρομοκρατικών επιχειρήσεων της Τουρκίας, καταφεύγει στη χρήση ψεμάτων, διασποράς παραπληροφόρησης και άλλων ανήθικων μεθόδων για διέξοδο.<br /><br />Το υπουργείο Εξωτερικών της Τουρκίας εξέδωσε ανακοίνωση την Τετάρτη λέγοντας ότι ο τουρκικός στρατός απέχει από τη στόχευση αμάχων, πολιτικών υποδομών, ιστορικών και πολιτιστικών κτιρίων και άλλα κατά τις αντιτρομοκρατικές του επιχειρήσεις. Προέτρεψε επίσης τις ιρακινές αρχές να μην προκληθούν από τρομοκράτες του PKK και να ξεκινήσουν έρευνα για να βρουν τους πραγματικούς δράστες.</div><div><br />Παρακολουθούμε, λένε οι ΗΠΑ<br /><br />Η Ουάσιγκτον παρακολουθεί την κατάσταση, δήλωσε ο εκπρόσωπος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ Νεντ Πράις, αρνούμενος να σχολιάσει λεπτομερώς την ώρα που προκύπτουν πληροφορίες για το χτύπημα.<br /><br />Σε τακτική ενημέρωση Τύπου, ο Πράις επανέλαβε τη θέση των ΗΠΑ ότι η στρατιωτική δράση στο Ιράκ θα πρέπει να σέβεται την ιρακινή κυριαρχία και την εδαφική ακεραιότητα και τόνισε "τη σημασία της διασφάλισης της προστασίας των αμάχων".<br /><br /><a href="https://www.capital.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Επίθεση στο Ιράκ: Η Βαγδάτη ανακαλεί τον πρέσβη της από την Άγκυρα. Αρνείται εμπλοκή η Τουρκία.

Πέτρος Κράνιας Διπλωματικό επεισόδιο, προς ώρας, έχει προκληθεί από την επίθεση που σημειώθηκε χτες στο Ιρακινό Κουρδιστάν, στα σύνορα με το...

Διαβάστε την συνέχεια

Πρόκληση άνευ ορίων από Ερντογάν: Κυρίαρχος και κοινός ιδιοκτήτης της Κύπρου οι Τουρκοκύπριοι.

<img height="148" src="https://newpost.gr/photo/master/202207/jjcrj1658383814760.png" width="280" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Αποκαλεί το νησί «Τουρκική Πατρίδα» το υπουργείο Άμυνας.</span></h3>Ο Ερντογάν επανέλαβε την υποστήριξή του στο σχέδιο διχοτόμησης της Μεγαλονήσου, λέγοντας ότι «η επίτευξη μόνιμης λύσης θα είναι δυνατή με ένα πλαίσιο βασισμένο στην πραγματικότητα επί του εδάφους».<br /><br />Προκλητικός για μία ακόμα φορά εμφανίστηκε ο Ταγίπ Ερντογάν, στο μήνυμα του για την 48η επέτειο της Τουρκικής Εισβολής στην Κύπρο εκφράζοντας την πλήρη στήριξη του στο όραμα λύσης που ο Ερσίν Τατάρ παρουσίασε στη Γενεύη πέρυσι «για την επικύρωση της κυριαρχικής ισότητας και του διεθνούς καθεστώτος των Τουρκοκυπρίων «και την επακόλουθη διαπραγμάτευση μοντέλων συνεργασίας μεταξύ των δύο κρατών στο νησί».<br /> <br />Ο τούρκος πρόεδρος επεσήμανε, μεταξύ άλλων, «Εκ μέρους του Εθνους μου και εμένα προσωπικά, με την ευκαιρία της 48ης επετείου της ειρηνευτικής μας επιχείρησης στην Κύπρο, στην οποία οι Τουρκοκύπριοι πέτυχαν ένα περιβάλλον ειρήνης και ελευθερίας, που έθαψε για πάντα την προσπάθεια καταστροφής των δικαιωμάτων, του νόμου, της ύπαρξης και της κυριαρχίας του τουρκοκυπριακού λαού, τον κυρίαρχο, ισότιμο και κοινό ιδιοκτήτη του νησιού, συγχαίρω όλο τον τουρκοκυπριακό λαό με τα πιο εγκάρδια αισθήματά μου. Ο τουρκοκυπριακός λαός, που έχει αποδείξει πάντα τη δέσμευσή του στην ειρήνη και την επίλυση σε όλη την ιστορική διαδικασία, έχει αποδείξει με κάθε ευκαιρία ότι έχει τη δύναμη και τη θέληση να ξεπεράσει κάθε είδους προκλήσεις, με συνείδηση ενότητας και αλληλεγγύης, ως και την αποφασιστικότητά του για την προστασία του νόμου, παρά τους νομικούς και απάνθρωπους περιορισμούς στους οποίους έχουν υποβληθεί».<div><br />Στηρίζει το σχέδιο διχοτόμησης της Μεγαλονήσου <br /><br />Ο Ερντογάν επανέλαβε την υποστήριξή του στο σχέδιο διχοτόμησης της Μεγαλονήσου, λέγοντας ότι «η επίτευξη μόνιμης λύσης θα είναι δυνατή με ένα πλαίσιο βασισμένο στην πραγματικότητα επί του εδάφους», προφανώς δικαιολογώντας την εισβολή του 1974 επί πρωθυπουργίας Μπουλέντ Ετσεβίτ και τις έκτοτε απαράδεκτες και ύπουλες ενέργειές του.<br /><br />«Υπό το πρίσμα της κοινής ιστορικής μας εμπειρίας, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η επίτευξη μιας δίκαιης, μόνιμης και βιώσιμης λύσης στην Κύπρο θα είναι δυνατή μόνο με ένα πλαίσιο βασισμένο στην πραγματικότητα. Με αυτήν την κατανόηση, εκφράζουμε για άλλη μια φορά την πλήρη υποστήριξή μας στο όραμα λύσης που παρουσιάστηκε στη Γενεύη πέρυσι από τα κράτη, το οποίο στοχεύει πρωτίστως στην καταγραφή της κυριαρχικής ισότητας και του ισότιμου διεθνούς καθεστώτος του τουρκοκυπριακού λαού και στη συνέχεια στη διαπραγμάτευση μοντέλων συνεργασίας μεταξύ των δύο πολιτειών στο νησί.<br /><br />Η Τουρκία, με την ίδια κατανόηση, υποστηρίζει τις προτάσεις για συνεργασία μεταξύ των δύο πλευρών στο νησί με τρόπο που θα ωφελήσει και τους δύο λαούς . Επιπλέον, η επίτευξη λύσης στη βάση της κυριαρχικής ισότητας και του ισότιμου διεθνούς καθεστώτος του τουρκοκυπριακού λαού θα συμβάλει όχι μόνο στην Κύπρο αλλά και στην ειρήνη, στην ευημερία και τη σταθερότητα της περιοχής της Ανατολικής Μεσογείου. Θα συνεχίσουμε τον δίκαιο αγώνα μας.»</div><div><br />«Τουρκική πατρίδα στην Κύπρο» χαρακτηρίζει τα κατεχόμενα το υπουργείο Αμυνας<br /><br />«Τουρκική πατρίδα στην Κύπρο» χαρακτηρίζει τα κατεχόμενα το υπουργείο Αμυνας της Τουρκίας, σε ανάρτησή του για τη μαύρη επέτειο της στρατιωτικής εισβολής της στο νησί στις 20 Ιουλίου 1974 (εικόνα, επάνω, από την ανάρτηση του τουρκικού υπουργείου Αμυνας στο Twitter).<br /><br />«Τιμούμε τους μάρτυρες»<br /><br />«Κατά την 48η επέτειο της Ειρηνευτικής Επιχείρησης στην Κύπρο, η οποία σταμάτησε τις απάνθρωπες σφαγές που έκαναν ελληνοκύπριοι τρομοκράτες σε βάρος των Τουρκοκυπρίων, τιμούμε τους μάρτυρες και τους βετεράνους μας που πέρασαν στην αιωνιότητα, ενώ ευχόμαστε στους ήρωες υγεία, ευτυχία και μακροζωία» σημειώνεται στην ανάρτηση, σύμφωνα με τα tourkikanea.<br />Και προσθεσε:<br /><br />«Στην τουρκική πατρίδα στην Κύπρο, όπως στο παρελθόν δεν αφήσαμε κανέναν ομογενή μόνο του, έτσι και σήμερα δεν αφήνουμε και δεν πρόκειται να αφήσουμε κανέναν μόνο του».</div><div><br /></div><div><a href="https://newpost.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Πρόκληση άνευ ορίων από Ερντογάν: Κυρίαρχος και κοινός ιδιοκτήτης της Κύπρου οι Τουρκοκύπριοι.

Αποκαλεί το νησί «Τουρκική Πατρίδα» το υπουργείο Άμυνας. Ο Ερντογάν επανέλαβε την υποστήριξή του στο σχέδιο διχοτόμησης της Μεγαλονήσου, λέγ...

Διαβάστε την συνέχεια

Καταλύτης για τη νέα γεωπολιτική της Μέσης Ανατολής το Κουρδικό

<img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/04/kourdoi.jpg" /><br /><br /><b>Τσιλιόπουλος Ευθύμιος</b><br />Οι Κούρδοι είναι μια ξεχωριστή εθνότητα κατατετμημένη σε τέσσερα κράτη της Μέσης Ανατολής, που αριθμεί περίπου 30-35 εκατομμύρια ανθρώπους. Η περιοχή που κατοικούν, αναφέρεται στους χάρτες εδώ και αιώνες ως Κουρδιστάν, εκτείνεται σήμερα στη νοτιοανατολική Τουρκία, στο βόρειο Ιράκ, στη βόρεια Συρία και στο βορειοδυτικό Ιράν. Τα δύο τρίτα σχεδόν των Κούρδων κατοικούν στην Τουρκία, όπου αποτελούν πάνω από το 20% του τουρκικού πληθυσμού. Είναι, ίσως, η τελευταία μεγάλη εθνότητα που δεν την αφήνουν να έχει τη δική της πατρίδα, εξου και το Κουρδικό Ζήτημα.<br /><br />Το πριν από 70 χρόνια Σύνταγμα του Κεμάλ αρνήθηκε την ύπαρξη διακριτών εθνοτικών ομάδων στην Τουρκία. Ως αποτέλεσμα, κάθε έκφραση εθνοτικής ταυτότητας από τους Κούρδους (καθώς και άλλες μειονότητες στην Τουρκία) καταπιέστηκε σκληρά. Μέχρι το 1991, η χρήση της κουρδικής γλώσσας (αν και διαδεδομένη) ήταν παράνομη. Μέχρι σήμερα, κάθε συζήτηση που υπαινίσσεται το κουρδικό εθνικό αίτημα θεωρείται ότι υποθάλπει αυτονόμηση και δικαιολογεί φυλάκιση.<br /><br />Η Άγκυρα στρέφεται με σκληρότητα εναντίον των κουρδικών πολιτικών κομμάτων, τα οποία συχνά κηρύσσονται εκτός νόμου και τα στελέχη τους φυλακίζονται για “εγκλήματα γνώμης”. Το 1994, η Leyla Zana (πρώτη γυναίκα κουρδικής καταγωγής που εκλέχθηκε στο τουρκικό Κοινοβούλιο) καταδικάστηκε σε 15 χρόνια για “αυτονομιστικό λόγο”. Το κόμμα της απαγορεύτηκε. Τον περασμένο Ιούνιο οι ηγέτες του τρίτου σε μέγεθος κόμματος στην Τουρκία (του κουρδικού HDP) καταδικάστηκαν σε ποινή φυλάκισης πολλών ετών για υποτιθέμενη σχέση με το ΡΚΚ. Τα αποδεικτικά στοιχεία των εισαγγελέων αποτελούνταν από δελτία Τύπου που βρέθηκαν στα γραφεία του HDP και τα οποία είχαν σταλεί από πρακτορείο ειδήσεων προσκείμενο στο PKK!<br /><br />Ο αγώνας των Κούρδων είναι κλασικά εθνικοαπελευθερωτικός. Η Άγκυρα συστηματικά παρακρατεί πόρους από τις κουρδικές περιοχές, τις οποίες έχει καταδικάσει σε χρόνια υπανάπτυξη. Οι νοτιοανατολικές επαρχίες είναι πίσω και από τις άλλες επαρχίες της Ανατολίας και βέβαια δεν συγκρίνονται με τη συγκριτικά πολύ πιο αναπτυγμένη οικονομικά δυτική Τουρκία.<div><br />ΡΚΚ και PYD<br /><br />Εδώ και πολλά χρόνια, το ΡΚΚ έχει χαρακτηριστεί από ΗΠΑ και ΕΕ “τρομοκρατική οργάνωση”. Αυτό είχε συμβεί κατ’ απαίτηση της τότε γεωπολιτικά πολύτιμης Τουρκίας. Πέρυσι, βελγικό δικαστήριο, αποφάσισε ότι το ΡΚΚ δεν είναι τρομοκρατική οργάνωση. Η βελγική κυβέρνηση, όμως, δεν ανέστειλε τον χαρακτηρισμό. Το ΡΚΚ, πάντως, διεξάγει από το 1985 αντάρτικο εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα, αλλά δεν ασκεί τρομοκρατία. Βομβιστικές επιθέσεις κατά πολιτικών στόχων έχουν γίνει μόνο από την οργάνωση “Γεράκια του Κουρδιστάν”, η οποία δεν ανήκει στο ΡΚΚ.<br /><br />Το πόσο σύνθετο είναι το πρόβλημα φαίνεται στη βόρεια Συρία. Το τοπικό κουρδικό PYD ήταν παραδοσιακά το παρακλάδι του ΡΚΚ στην περιοχή. Οι ΗΠΑ και η Ρωσία συμμάχησαν μαζί του στον πόλεμο εναντίον του ISIS, επειδή οι Κούρδοι ήταν οι μόνοι που έχυσαν ποταμούς αίματος και επέτυχαν να συντρίψουν τους τζιχαντιστές. Για τη Δύση το PYD είναι πολύτιμος σύμμαχος, ενώ το ΡΚΚ “τρομοκρατική οργάνωση”! Πρόκειται για αφόρητη υποκρισία, δεδομένου ότι μαχητές του ΡΚΚ πολεμούν και από τις γραμμές του PYD.<br /><br />Σύμφωνα με τον με τον καρδιολόγο και διπλωματικό εκπρόσωπο του PYD στην Ευρώπη Ιμπραχήμ Μουσλέμ, «το ΡΚΚ παραμένει το κύριο κουρδικό κόμμα. Έχει πολλούς ανοιχτούς, αλλά και μύχιους υποστηρικτές, ανάμεσα σε όλους τους Κούρδους. Πολλές άλλες οργανώσεις και κόμματα ιδρύθηκαν με το πρότυπο του ΡΚΚ. Το ΡΚΚ αποτελεί μια πολύ σημαντική εθνικοαπελευθερωτική δύναμη».<br /><br />Το PYD είναι ένα κουρδικό δημοκρατικό κόμμα, ιδρυτικό μέλος του Εθνικού Φορέα Συντονισμού για τη Δημοκρατική Αλλαγή και περιγράφεται από το Κέντρο Μέσης Ανατολής του ιδρύματος Carnegie ως «ένα από τα πιο σημαντικά κουρδικά κόμματα της αντιπολίτευσης στη Συρία». Όπως προαναφέρθηκε, το πολιτικό κόμμα των Κούρδων της Συρίας ιδρύθηκε ως συριακό παράρτημα του PKK το 2003 και οι δύο οργανώσεις εξακολουθούν να είναι στενά συνδεδεμένες μέσω της Ένωσης Κοινοτήτων του Κουρδιστάν.<br /><br />Κουρδικό Ζήτημα και ΡΚΚ<br /><br />Ο ένοπλος αγώνας δεκαετιών εναντίον του τουρκικού κράτους έχουν μετατρέψει το ΡΚΚ σε “φάρο” για τους Κούρδους παγκοσμίως. Αν και τόσο το μετακεμαλικό όσο και το ερντογανικό καθεστώς έχουν βυθίσει τις κουρδικές επαρχίες στο αίμα και στο κοινωνικό χάος δεν έχουν καταφέρει να κάμψουν τη θέληση των Κούρδων για εθνική ελευθερία. Στη διάρκεια αυτού του ανταρτοπολέμου δεκάδες χιλιάδες πολίτες έχουν χάσει τις ζωές τους και εκατοντάδες κουρδικά χωριά και κωμοπόλεις έχουν καταστραφεί και ερημωθεί. Το αντάρτικο, όμως, επιβιώνει και προκαλεί αιμορραγία στον τουρκικό στρατό, παρά τη συντριπτική υπεροχή του τελευταίου σε όπλα και αριθμό στρατιωτών.<br /><br />Όπως προαναφέραμε, Κούρδοι δεν βρίσκονται μόνο στην Τουρκία. Το βόρειο Ιράκ κατοικείται σχεδόν αποκλειστικά από Κούρδους, οι οποίοι είχαν αποκτήσει αυτονομία το 1970, αλλά το καθεστώς του Σαντάμ Χουσεΐν την είχε καταλύσει με λουτρό αίματος. Η απόφαση 688 του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ το 1991 δημιούργησε ασφαλές καταφύγιο. Οι ΗΠΑ δημιούργησαν μια ζώνη απαγόρευσης πτήσεων πάνω από το βόρειο Ιράκ, αφήνοντας, όμως, εκτός όχι μόνο τη Μοσούλη, αλλά και κουρδικές περιοχές, όπως το Κιρκούκ και η Σουλεϊμανίγια.<br /><br />Το κουρδικό βόρειο Ιράκ ελεγχόταν από δύο παραδοσιακές φατρίες, που μετεξελίχθηκαν σε κόμματα, το Κουρδικό Δημοκρατικό Κόμμα (KDP) του Μπαρζανί και η Πατριωτική Ένωση του Κουρδιστάν (PUK) του Ταλαμπανί. Στα δυσπρόσιτα βουνά του ιρακινού Κουρδιστάν, όμως, βρίσκουν καταφύγιο η ηγεσία και αντάρτες του ΡΚΚ. Αυτό ωθεί την Τουρκία να διεξάγει επιχειρήσεις παραβιάζοντας την εδαφική ακεραιότητα του Ιράκ. Αν και η Βαγδάτη διαμαρτύρεται η παρούσα κατάσταση της χώρας δεν της επιτρέπει να κάνει κάτι πιο δραστικό. Στο Ερμπίλ, η τοπική κουρδική κυβέρνηση του Μπαρζανί “μασάει τα λόγια της” σχετικά με τη τουρκική παρουσία.</div><div><br />ΡΚΚ, Μπαρζανί και Ιράν<br /><br />Οι σχέσεις της κυβέρνησης Μπαρζανί με το ΡΚΚ δεν είναι καλές, αλλά δεν είναι και μηδενικές. Αυτό για δύο λόγους: Πρώτον, το “φεουδαρχικό” καθεστώς του Ερμπίλ βλέπει το ΡΚΚ σαν δυνητικό αντίπαλο. Το ΡΚΚ είναι ένα αριστερόστροφο προοδευτικό λαϊκό κίνημα που θέλει άμεση δημοκρατία και ελευθερίες για τους πολίτες. Δεύτερον, το Ερμπίλ έχει στενές οικονομικές σχέσεις με την Άγκυρα και ταυτόχρονα την φοβάται. Είναι ένα σύστημα κατακερματισμένο ανάμεσα σε φυλές και μεσαιωνικούς θεσμούς.<br /><br />Σε πρόσφατη συνέντευξη του ο πραγματικός ηγέτης του ΡΚΚ μετά τη σύλληψη του Οτσαλάν, ο Μουράτ Καραγιλάν, αναφέρθηκε στις τριβές και τις αψιμαχίες με το Ερμπίλ: «Βλέπουμε την κατάσταση στην προοπτική της… Εάν δεν επιτύχουμε μια σφαιρική σκέψη στον ιστορικό χρόνο, όλοι θα χάσουμε. Οι υπολογισμοί μας πρέπει να γίνονται με βάση το συμφέρον του Κουρδιστάν». Ο ίδιος τόνισε ότι ακόμα κι αν δεν έχει εδραιωθεί η ενότητα, δεν πρέπει να διευκολύνεται η Τουρκία.<br /><br />Βαγδάτη και Ερμπίλ, παρόλο που έχουν αρκετά σημεία τριβής μεταξύ τους, προσπαθούν να τα βρουν, καθώς απέναντί τους είναι η Τουρκία. Η ιρακινή κυβέρνηση βρίσκεται στο έλεος φιλοϊρανικών πολιτοφυλακών και μιας απίθανα πολύπλοκης πολιτικής κατάστασης όπου όλες οι φυλετικές, κοινοτικές, παραστρατιωτικές και άλλες οντότητες ασκούν επικαλυπτόμενες εξουσίες αυθαίρετα. Αυτή η κατάσταση συρρικνώνει τα περιθώρια αντίδρασης της Βαγδάτης.<br /><br />Εκτός από τους Κούρδους του Ιράκ, Κούρδοι ζουν και στο Ιράν. H CIA θεωρεί ότι περίπου 10% του ιρανικού πληθυσμού είναι κουρδικής καταγωγής, αποτελώντας την τρίτη πολυπληθέστερη εθνοτική ομάδα της χώρας, αριθμώντας περίπου οκτώ εκατομμύρια. Στην πλειονότητά τους οι Κούρδοι του Ιράν είναι σουνίτες και μάλιστα με πολύ πιο φιλελεύθερες αντιλήψεις σε σχέση με το καθεστώς.<br /><br />Επίσης, για δεκαετίες υφίστανται καταπίεση. Το ισλαμικό καθεστώς συνεχίζει την καταπίεση που ασκούσε το καθεστώς του Σάχη. Φροντίζει να συλλαμβάνει και να θανατώνει κάποιους ανά τακτά χρονικά διαστήματα. Στο βόρειοδυτικό τμήμα του Ιράν δρα εδώ και δεκαετίες αντάρτικο που οργάνωση, που συνδέεται με το ΡΚΚ. Εναντίον του η Τεχεράνη πραγματοποιεί τακτικά επιδρομές, αλλά η ένταση του αντάρτικού εξαρτάται και από τις συνολικές σκοπιμότητες του κουρδικού εθνικοαπελευθερωτικού κινήματος και στην Τουρκία και στη Συρία.</div><div><br />Κούρδοι και Τουρκία<br /><br />«Οι Κούρδοι δεν μπορούν να ανοίξουν όλα τα θέματα ταυτόχρονα, όπως π.χ. του Ιράν. Ο μεγαλύτερος εχθρός των Κούρδων είναι η Τουρκία, αν λυθεί αυτό θα λυθούν μετά όλα», δήλωσε στο SLpress.gr ο εκπρόσωπος των Κούρδων της Συρίας Ιμπραχήμ Μουσλέμ. Όντως, το γεγονός ότι η Τουρκία συνεχίζει να κατέχει περιοχές της Συρίας, οι οποίες κατοικούνται από Κούρδους, δημιουργεί ζώνες στις οποίες επιχειρείται μια αλλοίωση του πληθυσμιακού δυναμικού με την βίαιη μετακίνηση Κούρδων και την εγκατάσταση Αράβων και κυρίως τζιχαντιστών που έχουν συμμαχήσει με την Άγκυρα.<br /><br />Κατέχοντας περιοχές στη βόρεια Συρία, οι Τούρκοι δημιουργούν μια de facto ζώνη, η οποία δεν επιτρέπει την άμεση πρόσβαση μεταξύ των Κούρδων σε Συρία και Ιράκ με τους κουρδικούς πληθυσμούς στην Τουρκία. Ταυτόχρονα οι μισθοφόροι τζιχαντιστές, με την ανοχή του τουρκικού στρατού, κλέβουν, βιάζουν, βιαιοπραγούν και σκοτώνουν Κούρδους, αλλά και γηγενείς Άραβες.<br /><br />Η εκδίωξη των κατοχικών δυνάμεων της Τουρκίας από τη βόρεια Συρία θα δημιουργήσει άλλες συνθήκες για την ανάδειξη των κουρδικών αιτημάτων για περισσότερη αυτονομία και ίσως την δημιουργία κράτους, που αποτελεί το νούμερο ένα εφιάλτη της Άγκυρας η οποία έχτισε και συνεχίζει να χτίζει το εθνικό της όραμα στην μη-ύπαρξη του “άλλου”, εν προκειμένω του κουρδικού έθνους.<br /><br />«Το να καταλάβουμε το Αφρίν δεν είναι εύκολο. Δύσκολο θα είναι. Αλλά αν κλείσει ο εναέριος χώρος για τους Τούρκους, θα υπερισχύσουμε. Έχουν πολλά όπλα, αλλά είμαστε καλύτεροι μαχητές. Μην ξεχνάτε πήρε 58 ημέρες στον πάνοπλο τουρκικό στρατό να καταλάβει την περιοχή σε αγώνα εκ του συστάδην, όχι σε αντάρτικο» καταλήγει ο Μουσλέμ. Όπως πολλοί αναλυτές συμπεραίνουν –και οι Κούρδοι επαναλαμβάνουν– οι πρόσφατες αποτυχίες των Τούρκων στο Γκαρέ δείχνουν ότι οι Τούρκοι μόνο ανίκητοι δεν είναι. Ως εκ τούτου, ένας επιδέξιος και αποφασισμένος αντίπαλος, όπως οι Κούρδοι αντάρτες, μπορεί να τους κλονίσει.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Καταλύτης για τη νέα γεωπολιτική της Μέσης Ανατολής το Κουρδικό

Τσιλιόπουλος Ευθύμιος Οι Κούρδοι είναι μια ξεχωριστή εθνότητα κατατετμημένη σε τέσσερα κράτη της Μέσης Ανατολής, που αριθμεί περίπου 30-35 ε...

Διαβάστε την συνέχεια