Το «ανοικτό» παιχνίδι με Άραβες του Κόλπου και Αν. Μεσόγειο

<img src="https://media.liberal.gr/showthumb.aspx?maxsize=900&img=emirates_2.jpg" /><br /><br /><b>Νίκος Μελέτης</b><br />Καθησυχαστικά μηνύματα στέλνουν ΗΑΕ και Σ. Αραβία προς την Ελλάδα την επομένη της επαναπροσέγγισης τους με την Τουρκία ενώ οι ΗΠΑ λίγες ημέρες πριν από την επίσκεψη του πρωθυπουργού Κ. Μητσοτάκη στην Ουάσιγκτον ενεργοποίησαν και πάλι σε υπουργικό επίπεδο το σχήμα συνεργασίας 3+1.<br /><br />Παρά την ανησυχία που έχει προκαλέσει η διαδικασία επαναπροσέγγισης της Τουρκίας με τα ΗΑΕ και την Σ. Αραβία για τις ενδεχόμενες συνέπειες στις σχέσεις των δυο αραβικών χωρών με την Ελλάδα, τόσο το Αμπού Ντάμπι όσο και το Ριάντ δείχνουν με κάθε τρόπο ότι δεν θέλουν να διαταραχθούν οι διμερείς σχέσεις.<br /><br />Η πρόσκληση προς τον Κ. Μητσοτάκη από τον πρίγκηπα διάδοχο των ΗΑΕ Μοχάμεντ Μπιν Ζαγιεντ Αλ Ναχιάν για την ολιγόωρη αλλά εξαιρετικά αποδοτική επίσκεψη στο Άμπου Ντάμπι και η προγραμματιζόμενη επίσκεψη στην Αθήνα του πρίγκηπα διαδόχου της Σ. Αραβίας Μοχάμεντ μπιν Σαλμαν, είναι δυο από τις πολλές κινήσεις που επιβεβαιώνουν ότι υπάρχει βάθος στην προσέγγιση της Ελλάδας με τις δυο χώρες η οποία σημειώθηκε τα τελευταία χρόνια. (ο MBS επρόκειτο να επισκεφθεί την Αθήνα στις 20 Μαΐου αλλά λόγω της ασθένειας του πατέρα του Βασιλιά της Σ. Αραβίας, ο χρόνος της επίσκεψης θα συμφωνηθεί δια της διπλωματικής οδού).<br /><br />Στο Αμπού Ντάμπι οι δυο ηγέτες παρέστησαν στην τελετή υπογραφής μιας σειράς διμερών συμφωνιών που καλύπτουν όλους τους τομείς και συγχρόνως σύμφωνα και με το ανακοινωθέν «εξέφρασαν εμπιστοσύνη στην ικανότητά τους να αντιμετωπίσουν μελλοντικές προκλήσεις με βάση την ισχύ της υπάρχουσας ευρείας και στέρεης εταιρικής σχέσης, η οποία συνεισφέρει στην αύξηση της αμοιβαίας ασφάλειας, σταθερότητας, οικονομικής ανάπτυξης και εμβληματικής συνεργασίας».<br /><br />Και δεν είναι τυχαίο ότι σήμερα πραγματοποιεί επίσκεψη στα ΗΑΕ ο ΑΓΕΕΘΑ στρατηγός Κ. Φλώρος. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έδειξε η εμιρατιανή πλευρά για τη συμμετοχή σε προγράμματα στο πλαίσιο του “Repower EU”, όπου μέσω της Ελλάδας θα επενδύσουν στα ευρωπαϊκά προγράμματα, ενώ επίσης έδειξαν ενδιαφέρον για επενδύσεις στον ενεργειακό τομέα, στα Αιολικά αλλά ακόμη και στις έρευνες νοτίως της Κρήτης.<br /><br />Για την Ελλάδα παραμένει σημαντικό «κέρδος» το γεγονός ότι δεν άφησε τα τελευταία χρόνια ανεκμετάλλευτη την βαθιά κρίση στις σχέσεις της Τουρκίας με τις χώρες του Κόλπου και άνοιξε διαύλους με ΗΑΕ και Σ.Αραβία που στο παρελθόν δεν υπήρχαν και μάλιστα ειδικά με τα ΗΑΕ έχει υπάρξει και ισχυρό θεσμικό πλαίσιο με την Συμφωνία στρατηγικής σχέσης που είχε υπογράψει ο Κ. Μητσοτάκης σε προηγούμενη επίσκεψη του το 2020.<br /><br />Βεβαίως πέραν των σχέσεων στα ζητήματα της Ασφάλειας είναι εξαιρετικά σημαντικό να μετατρέψει η Αθήνα σε πράξη τα συνήθως μεγαλεπήβολα σχέδια για την οικονομική συνεργασίας και τις επενδύσεις ,και φαίνεται ότι σε πρώτη φάση με τα ΗΑΕ έγιναν χθες κάποια σημαντικά πρώτα βήματα.<br /><br />Η επαναπροσέγγιση της Τουρκίας με τις δυο χώρες του Κόλπου έχει ως αφετηρία κυρίως την αδυναμία του κ. Ερντογαν να κρατήσει ανοικτά όλα τα μέτωπα σε μια χρονιά που είναι προεκλογική για την Τουρκία και με την οικονομία να βρίσκεται σε δεινή θέση, όπου οι χώρες του Κόλπου προβάλουν ως πολύτιμοι επενδυτές ώστε να εισρεύσει στην Τουρκία ζεστό ξένο συνάλλαγμα.<br /><br />Αυτό είναι το βασικό κίνητρο για την Τουρκία και τον κ. Ερντογάν και αυτό οι Άραβες το γνωρίζουν καλά αναπτύσσοντας μια σχέση η οποία είναι επικερδής οικονομικά ,αλλά πολιτικά τουλάχιστον παραμένει η δυσπιστία γνωρίζοντας ότι ο κ. Ερντογάν εάν ορθοποδήσει και ξεπεράσει τον σκόπελο των εκλογών θα επιστρέψει με ακόμη μεγαλύτερη ορμή στην επεκτατική ηγεμονική πολιτική του η οποία εκ των πραγμάτων στρέφεται και εναντίον των Αράβων του Κόλπου που είναι οι μεγάλοι «αντίπαλοι» στον σουνιτικό κόσμο.<br /><br />Χθες όμως και η τηλεδιάσκεψη του σχήματος 3+1 σε υπουργικό επίπεδο με την συμμέτοχή των ΥΠΕΞ των ΗΠΑ Α. Μπλινκεν, της Ελλάδας Ν. Δένδια,της Κύπρου Ι. Κασουλιδη και Γ. Λαπιντ του Ισραήλ , έστειλε ένα ισχυρό μήνυμα ότι αυτή η συνεργασία δεν ανακόπτεται λόγω των αντιρρήσεων της Τουρκίας αλλά αντιθέτως της δίνεται ώθηση καθώς πλέον αποτελεί ένα σημαντικό εργαλείο στην προσπάθεια για δημιουργία κλίματος ασφάλειας και σταθερότητας στην Ανατολική Μεσόγειο και εξασφάλισης πρόσθετων πηγών ενέργειας για την Ευρώπη.<br /><br />Στην τηλεδιάσκεψη διαπιστώθηκε για μια ακόμη φορά η διστακτικότητα των Αμερικανών να στηρίξουν συγκεκριμένα ενεργειακά έργα στην Ανατολική Μεσόγειο (εξάλλου είναι πρόσφατη η απόσυρση υποστήριξης του EAST MED από το Στέιτ Ντιπάρτμεντ), όμως από την Ελλάδα και την Κύπρο προβλήθηκαν τόσο το θέμα του αγωγού όσο και της ηλεκτρικής διασύνδεσης με το Ισραήλ μέσω του EuroAsia Interconnector.<br /><br />Καθώς από την αμερικανική πλευρά υπάρχει διαρκώς έστω και χλιαρή πίεση για να δηλωθεί ότι το East Med Gas Forum στο οποίο συμμετέχουν σχεδόν όλες οι χώρες της περιοχής είναι ανοικτό και για την Τουρκία , ο Ν. Δένδιας τόνισε σύμφωνα με διπλωματικές πηγές υπό τον θεμελιώδη όρο, ότι τα συμμετέχοντα κράτη θα σεβαστούν το Διεθνές Δίκαιο, όπως το Δίκαιο της Θάλασσας, και βεβαίως τον Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, που απαγορεύει ρητά την απειλή ή τη χρήση βίας. Και ο Έλληνας υπουργός πρόσθεσε ότι στο πλαίσιο αυτό, η «απειλή χρήση βίας, ο αναθεωρητισμός, οι συνεχείς παραβιάσεις της κυριαρχίας άλλων κρατών, δεν μπορούν να αποτελέσουν βάση για την περιφερειακή συνεργασία».<br /><br />Παντως σε ότι αφορά τις ενεργειακές εξελίξεις στην Ανατολική Μεσόγειο είναι σημαντική η χθεσινή ανακοίνωση της ENERGEAN και του διευθύνοντα συμβούλου της Μάθιου Ρήγα για την ανακάλυψη εμπορικά εκμεταλλεύσιμου κοιτάσματος φυσικού αερίου, μεγέθους 8 δισ. κυβικών μέτρων σε βάθος νερού 1769 μέτρων στην ισραηλινή ΑΟΖ στην ερευνητική γεώτρηση «Αθηνά» σε μια νέα περιοχή που η εταιρεία έχει ονομάσει «Περιοχή Ολύμπου».<br /><br />Η Εταιρία μάλιστα στην ανακοίνωση της προδιαγράφει και τις οδούς αξιοποίησης του αερίου αυτού αναφέροντας τις «πωλήσεις φυσικού αερίου στην αγορά του Ισραήλ, ή εξαγωγές στην Αίγυπτο και άλλες περιφερειακές και ευρωπαϊκές αγορές μέσω αγωγών και LNG μέσω της Κύπρου ή/και της Αιγύπτου» ,επιλογές οι οποίες δεν συμπεριλαμβάνουν την επιλογή αγωγού προς Τουρκία όπως απαιτεί ο κ .Ερντογάν.<div><br /></div><div><a href="https://www.liberal.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Το «ανοικτό» παιχνίδι με Άραβες του Κόλπου και Αν. Μεσόγειο

Νίκος Μελέτης Καθησυχαστικά μηνύματα στέλνουν ΗΑΕ και Σ. Αραβία προς την Ελλάδα την επομένη της επαναπροσέγγισης τους με την Τουρκία ενώ οι ...

Διαβάστε την συνέχεια

Bloomberg: Το μεγάλο εμπόδιο του Ερντογάν στις "επιθέσεις φιλίας" του.

<img height="134" src="https://www.capital.gr/Content/ImagesDatabase/p/1000x563/crop/both/30/308d94d681684a7389a692264261f9fe.jpg?quality=85&404=default&v=8" width="280" /><br /><br />Του Bobby Ghosh<br />Είναι δελεαστικό να παρακολουθεί κανείς τους πρόσφατους διπλωματικούς ελιγμούς του προέδρου της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, μια επιστροφή στο περίφημο δόγμα της εξωτερικής πολιτικής των "Μηδενικών Προβλημάτων με τους Γείτονες" της Τουρκίας στα τέλη της δεκαετίας του 2000, όταν η Άγκυρα φιλοδοξούσε σε εγκάρδιες σχέσεις με την ευρύτερη Μέση Ανατολή.<br /><br /><br />Έχοντας περάσει το μεγαλύτερο μέρος της τελευταίας δεκαετίας καίγοντας γέφυρες σε ολόκληρη την περιοχή, ο Ερντογάν φαίνεται τώρα πρόθυμος να επιδιορθώσει τη ζημιά.<div><br />Το πρόβλημα<br /><br />Όμως ένα πρόβλημα παραμένει: ο ίδιος ο Ερντογάν. Η προτίμηση του αρχηγού του τουρκικού κράτους για τις εμπρηστικές ρητορικές επιθέσεις παραμένει αμείωτη και, όταν ο ίδιος αντιμετωπίζει πολιτικές δυσκολίες στο εσωτερικό, τείνει να εκτοξεύει την εμπρηστική ρητορική του ενάντια τους φίλους της Τουρκίας, κοντινούς και μακρινούς.<br /><br />Για παράδειγμα, έχει παρομοιάσει το Ισραήλ με τη ναζιστική Γερμανία (ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ πιθανόν να κρατούσε σημειώσεις), έχει κατηγορήσει τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα ότι αποσταθεροποιούν τη Μέση Ανατολή και έχει αναφέρει ότι δεν θα μιλούσε ποτέ με τον Αιγύπτιο ηγέτη, στρατηγό Αμπντέλ Φατάχ Ελ Σίσι.<br /><br />Εάν ο Ερντογάν είναι πλέον συμβιβαστικός, δεν είναι επειδή έχει δει το λάθος των τρόπων του, αλλά επειδή τα οικονομικά προβλήματα της χώρας - πολλά από εκείνα δημιουργήματα της δικής του πολιτικής - απαιτούν από εκείνον να αναζητήσει βοήθεια όπου μπορεί να τη βρει.<br /><br />Αυτό σημαίνει επίσης ότι μπορεί εύκολα να εκτελέσει άλλη μια στροφή ύφους και πολιτικής, εάν κάτι τέτοιο καταστεί πολιτικά σκόπιμο. Ακόμη και με εξωτερική βοήθεια, η οικονομική τύχη της Τουρκίας είναι απίθανο να βελτιωθεί θεαματικά πριν από τις προεδρικές εκλογές στις αρχές του καλοκαιριού του 2023 και ο Ερντογάν μπορεί να βρεθεί να έχει ανάγκη να ανάψει ρητορικές "πυρκαγιές" προκειμένου να αποσπάσει την προσοχή ενός δυσαρεστημένου εκλογικού σώματος.</div><div><br />Συμφιλίωση<br /><br />Η επίσκεψη του Ερντογάν στη Σαουδική Αραβία στα τέλη του περασμένου μήνα έρχεται ως αποκορύφωση μιας σειράς από συμφιλιωτικές χειρονομίες, οι οποίες περιελάμβαναν ένα ταξίδι στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και την προσέγγιση με την Αίγυπτο, το Ισραήλ και την Αρμενία. Το συγκεκριμένο "πρόγραμμα εξιλέωσης" δεν περιορίζεται στην περιφέρεια της Τουρκίας: ο Τούρκος ηγέτης κάνει ανάλογα βήματα ακόμη και προς τον Εμανουέλ Μακρόν, ενώ πριν από λίγο καιρό αμφισβητούσε την πνευματική και ψυχική υγεία του Γάλλου προέδρου.<br /><br />Μερικές από αυτές τις χειρονομίες συνοδεύτηκαν από τουρκικές παραχωρήσεις σε επίμαχα ζητήματα. Η Άγκυρα φέρεται να έχει διαβεβαιώσει την Αίγυπτο, τη Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα ότι θα περιορίσει την υποστήριξή της προς τη Μουσουλμανική Αδελφότητα, την ισλαμιστική οργάνωση η οποία θεωρείται απειλή από τις άρχουσες ελίτ σε Κάιρο, Ριάντ και Άμπου Ντάμπι.<br /><br />Τα τηλεοπτικά κανάλια της Αδελφότητας στην Τουρκία κλήθηκαν πέρυσι να σταματήσουν την κριτική τους κατά της αιγυπτιακής κυβέρνησης και, μετά την επίσκεψη Ερντογάν στο Άμπου Ντάμπι, έχουν ενταθεί οι εικασίες ότι ο πρόεδρος της Τουρκίας θα ενθαρρύνει τους ισλαμιστές να περιορίσουν τις δραστηριότητές τους στη χώρα του.</div><div><br />Χαμηλοί τόνοι<br /><br />Ο Ερντογάν είχε μια επιπλέον προσφορά για τον Σαουδάραβα πρίγκιπα-διάδοχο Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν: την παραμονή της επίσκεψής του στο Ριάντ, η Τουρκία έδωσε τέλος στη δίκη για τη δολοφονία του αρθρογράφου της Washington Post, Τζαμάλ Κασόγκι, το 2018 και μετέφερε την υπόθεση στη Σαουδική Αραβία.<br /><br />Η δολοφονία έλαβε χώρα στο προξενείο του αραβικού βασιλείου στην Κωνσταντινούπολη και ο Τούρκος πρόεδρος βοήθησε να πυροδοτηθεί η διεθνής κατακραυγή εναντίον του ντε φάκτο ηγεμόνα της Σαουδικής Αραβίας, ενώ εκμεταλλεύτηκε την ευκαιρία για να αυξήσει το δικό του ανάστημα στη Μέση Ανατολή. Μεταγενέστερη έρευνα των μυστικών υπηρεσιών των ΗΠΑ κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο πρίγκιπας πράγματι διέταξε την επιχείρηση δολοφονίας του Κασόγκι, κάτι που ο ίδιος αρνείται σθεναρά.<br /><br />Ο Τούρκος πρόεδρος δεν έχει κάποιο αντίστοιχο δώρο για το Ισραήλ, ωστόσο η κυβέρνηση του πρωθυπουργού Ναφτάλι Μπένετ είναι ακόμη κι έτσι ευγνώμων για τη σχετική επιφυλακτικότητα με την οποία αντιμετώπισε ο Ερντογάν τις πρόσφατες συγκρούσεις μεταξύ ισραηλινής αστυνομίας και Παλαιστινίων στο τέμενος Αλ Ακσά της Ιερουσαλήμ. Σε σύγκριση με τις βροντερές καταγγελίες του για τις ενέργειες του Ισραήλ τα προηγούμενα χρόνια, η κριτική του τον περασμένο μήνα ήταν ήπια. Ο Ερντογάν είπε στον πρόεδρο του Ισραήλ Ισαάκ Χέρτζογκ ότι νιώθει "πολύ αναστατωμένος" όταν Παλαιστίνιοι σκοτώνονται ή τραυματίζονται.<br /><br />Ο Χέρτζογκ έχει δημιουργήσει μια αξιοσημείωτη σχέση με τον Τούρκο ηγέτη και πραγματοποίησε μια επίσκεψη-ορόσημο στην Άγκυρα τον Μάρτιο, την οποία ο Ερντογάν κήρυξε ως "σημείο καμπής στις σχέσεις" μεταξύ των δύο χωρών. Νωρίτερα αυτή την εβδομάδα, ο Ερντογάν έγραψε στον ομόλογό του με αφορμή την ημέρα της ανεξαρτησίας του Ισραήλ και ο Χέρτζογκ ανταπέδωσε τηλεφωνικά με ευχές για την εορτή του Eid.</div><div><br />"Σταυρωμένα δάχτυλα"<br /><br />Το πιο σημαντικό, οι βελτιωμένοι δεσμοί έχουν ήδη αποφέρει οικονομικό μέρισμα: οι τουρκικές εξαγωγές στο Ισραήλ αυξάνονται και οι Ισραηλινοί τουρίστες επιθυμούν να αξιοποιήσουν στο έπακρο την "απόψυξη" στις διμερείς σχέσεις. Αυτά θα ήταν καλά νέα για την τουρκική οικονομία, όπως και οι επενδύσεις των Εμιράτων και της Σαουδικής Αραβίας, για τις οποίες υπήρξαν δεσμεύσεις στον απόηχο των επισκέψεων του Ερντογάν. Ο επικείμενος διορισμός Τούρκου πρεσβευτή στο Κάιρο, μετά από εννέα χρόνια παύσης διπλωματικών σχέσεων, θα ήταν επίσης καλός για το εμπόριο της Τουρκίας με το πολυπληθέστερο αραβικό έθνος.<br /><br />Μπορεί όμως η Τουρκία να διατηρήσει αυτές τις βελτιωμένες σχέσεις; Ο αρχιτέκτονας της παλιάς πολιτικής των "Μηδενικών Προβλημάτων", τότε υπουργός Εξωτερικών (και αργότερα πρωθυπουργός) Αχμέτ Νταβούτογλου, έχει προ πολλού προχωρήσει σε ρήξη με τον Ερντογάν και τώρα βρίσκεται στην αντιπολίτευση. Ο σημερινός υπουργός Εξωτερικών, Μεβλούτ Τσαβούσογλου, δεν έχει ούτε το διεθνές ανάστημα του προκατόχου του, ούτε τη δύναμή του εντός της κυβερνώσας ελίτ της Άγκυρας. Θα κρατά απλώς σταυρωμένα τα δάχτυλά του το αφεντικό του να μην ξαναβγάλει τον "φλογοβόλο" από τη θήκη του.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.capital.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Bloomberg: Το μεγάλο εμπόδιο του Ερντογάν στις "επιθέσεις φιλίας" του.

Του Bobby Ghosh Είναι δελεαστικό να παρακολουθεί κανείς τους πρόσφατους διπλωματικούς ελιγμούς του προέδρου της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογ...

Διαβάστε την συνέχεια

Το 4ο πλωτό γεωτρύπανο των Τούρκων μπήκε στη Μεσόγειο. Προσομοιώσεις βολής Exocet από ελληνικά Rafale.

<img height="145" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2022-04/COBALT_EXPLORER.jpg?itok=wOeOSuod" width="280" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Θα φτάσει στις 19 Μαΐου στη Μερσίνα πλέοντας νοτίως της Σαντορίνης.</span></h3><b>Γιάννης Αναγνωστόπουλος</b><br />Το σκηνικό για μια νέα ελληνοτουρκική κρίση στήνεται σιγά σιγά με όλα τα πιόνια να μπαίνουν στη θέση τους.<br /><br />Το 4ο πλωτό γεωτρύπανο των Τούρκων, το Cobalt Explorer, που μόλις φτάσει στο λιμένα προορισμού του θα μετονομαστεί σε Αλπαρσλάν, θα λάβει δηλαδή το όνομα του νικητή επί των Βυζαντινών στο Ματζικέρτ, διάβηκε το Γιβραλτάρ.<br /><br />Κατευθύνεται στο λιμάνι της Μερσίνας και αναμένεται να φτάσει εκεί στις 19 Μαΐου, ημέρα της γενοκτονίας του ποντιακού ελληνισμού, στέλνωντας με το καλημέρα σας ένα ξεκάθαρο μήνυμα στους απανταχού Έλληνες.<br /><br />Η πορεία μάλιστα που έχει δηλώσει, το φέρνει νοτίως της Σαντορίνης!<br /><br />Υπάρχουν συνολικά πέντε πλοία αυτής της κατηγορίας στον κόσμο, ένα από τα οποία αποκτά η Τουρκία. Το πλοίο, το οποίο έχει τη δυνατότητα να κατέβει σε βάθος 12.200 μέτρων για γεώτρηση και να λειτουργήσει σε βάθος 3.600 μέτρων<br /><br />Ο υπουργός Ενέργειας και Φυσικών Πόρων της Τουρκίας Ντονμέζ, επιβεβαίωσε την έλευση του πλοίου: «Εργαστήκαμε σκληρά για να αποκτήσει έναν πλήρως ανεπτυγμένο στόλο γεωτρυπάνων η χώρα μας, η οποία περιβάλλεται από θάλασσα παντού. Τώρα ανυπομονούμε να παραλάβουμε και το τέταρτο γεωτρύπανό μας, το οποίο είναι καθ' οδόν προς την Τουρκία. Καλοτάξιδο και καλορίζικο!».<br /><br />Το πλοίο είναι εξοπλισμένο με προηγμένη τεχνολογία 7ης γενιάς και στην πλήρη επάνδρωσή του θα έχει πλήρωμα 200 ατόμων. Διαθέτει 2 κατάρτια και 2 ασφαλή συστήματα BOP 7 ram και σύστημα απόσβεσης κυμάτων (CMC) και στα δύο κατάρτια. <br /><br />Ο εμπνευστής της Γαλαζιας Πατρίδας Τσιχάτ Γιαϊτσί δήλωσε πρόσφατα: «Σχεδιάσαμε την Τουρκική Ασπίδα με τη Λιβύη για να διαταράξουμε το ελληνικό παιχνίδι. Στην Ανατολή, μπορούμε να σχεδιάσουμε την Τουρκική Ασπίδα με μια συμφωνία που θα περιλαμβάνει την Παλαιστίνη.<br /><br />Με άλλα λόγια, με τη συμφωνία αποκλειστικής οικονομικής συνεργασίας που θα συναφθεί με τη Λιβύη στα ανατολικά της Κρήτης και με την Παλαιστίνη και το Ισραήλ στα δυτικά της νήσου Κύπρου, θα εξαλειφθεί η σχέση της ελληνο-κυπριακής πλευράς.<br /><br />Έτσι η Τουρκία θα αποκτήσει δικαιοδοσία στη θάλασσα ίση με το μέγεθος ενός νησιού σαν την Κύπρο, ενώ η Παλαιστίνη αποκτά θαλάσσια δικαιοδοσία 8 φορές το μέγεθος της.<br /><br />Ο χαμένος θα είναι η Ελληνοκυπριακή πλευρά και το φόρουμ της Α.Μεσογείου».<br /><br />Πάντως άσχετα από το τί λέει ο Γιαϊτσί, το ελληνικό επιτελείο προετοιμάζεται για μια πιο μεγάλη ελληνοτουρκική κρίση το ερχόμενο καλοκαίρι και για αυτό τα μαχητικά Rafale που έχει ήδη παραλάβει η ελληνική πολεμική αεροπορία, έχουν ξεκινήσει να κάνουν και προσομοιώσεις βολών αντιπλοϊκών πυραύλων EXOCET, ώστε αν ο κόμπος φτάσει στο χτένι, οι ελληνικές ένοπλες δυνάμεις να έχουν μια πλατφόρμα οπλικών συστημάτων διαθέσιμο.<div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Το 4ο πλωτό γεωτρύπανο των Τούρκων μπήκε στη Μεσόγειο. Προσομοιώσεις βολής Exocet από ελληνικά Rafale.

Θα φτάσει στις 19 Μαΐου στη Μερσίνα πλέοντας νοτίως της Σαντορίνης. Γιάννης Αναγνωστόπουλος Το σκηνικό για μια νέα ελληνοτουρκική κρίση στήν...

Διαβάστε την συνέχεια

Επικίνδυνη Ευρώπη! Με «σχέδιο» περιορισμού μετακινήσεων των πολιτών της σχεδιάζει να καλύψει τις αυτοκαταστροφικές επιλογές της στον πόλεμο.

<a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2022/03/usa-europe-eu-flag-banner-conflict-world-crisis-war.jpg"><img src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2022/03/usa-europe-eu-flag-banner-conflict-world-crisis-war-696x431.jpg" /></a><br /><br />Το ερώτημα γιατί η ΕΕ ακολουθεί αδιαμαρτύρητα τις αμερικανικές επιλογές στον πόλεμο Ρωσίας-Ουκρανίας και δεν αναζητά τρόπους που θα δώσουν διπλωματική διέξοδο για το τέλος του ,παραμένει αναπάντητο. Αυτό όμως δεν είναι το χειρότερο.<br /><br />Σύμφωνα με ρεπορτάζ της ισπαμνικής El Pais οι «φωστήρες» της ΕΕ σχεδιάζουν να μεταφέρουν τα βάρη που προκαλούν οι αποφάσεις τους στους πολίτες!<br /><br />Σύμφωνα με την El Pais, η Κομισιόν θα παρουσιάσει στις 18 Μαΐου ένα σχέδιο έκτακτης ανάγκης για τις δράσεις που πρέπει να αναληφθούν στο επόμενο διάστημα.Στόχος να αντιμετωπιστούν οι συνέπειες από το ολοκληρωτικό εμπάργκο στη ρωσική ενέργεια.<br /><br />Τι προβλέπει το «σχέδιο»<br /><br />Σύμφωνα με το ρεπορτάζ της εφημερίδας θα προταθούν τα εξής μέτρα:<br /><br />1. Τηλεργασία (έως τρεις ημέρες εβδομαδιαίως) – Μία ημέρα τηλεργασίας ισοδυναμεί με 170.000 λιγότερα βαρέλια πετρελαίου.<br /><br />2. Κοινή χρήση αυτοκινήτου με άλλους ανθρώπους και ήπια (οικονομική) οδήγηση – 470 λιγότερα βαρέλια.<br /><br />3. Μείωση των ορίων ταχύτητας στους αυτοκινητόδρομους (τουλάχιστον κατά 10 χλμ ανά ώρα) – 430 λιγότερα βαρέλια<br /><br />4. Κυριακές χωρίς αυτοκίνητα στις πόλεις – 380 λιγότερα βαρέλια<br /><br />5. Ήπια – οικονομική οδήγηση φορτηγών – 320 λιγότερα βαρέλια<br /><br />6. Περιορισμός του αριθμού των αεροπορικών ταξιδιών για επαγγελματικούς λόγους – 260 λιγότερα βαρέλια<br /><br />7. Χρήση δημόσιων μέσων μεταφοράς, ποδηλάτων και περπάτημα – 330 λιγότερα βαρέλια<br /><br />8. Εναλλάξ πρόσβαση των ΙΧ (μονά, ζυγά) στις πόλεις – 210 λιγότερα βαρέλια<br /><br />9. Χρήση τρένου αντί αεροπλάνου – 40 λιγότερα βαρέλια<br /><br />Αυτό που φαίνεται ότι αρνούνται να καταλάβουν οι γραφειοκράτες-λογιστές των Βρυξελλών, είναι ότι το σχοινί έχει παρατραβηχθεί και υπάρχει κίνδυνος να σπάσει…Το αποτέλεσμα των γαλλικών εκλογών δε φαίνεται ότι τους έβαλε μυαλό και εξακολουθούν να πιστεύουν ότι η άνοδος της ακροδεξιάς οφείλεται απλώς στον «λαϊκισμό» και όχι στις δικές τους ανοησίες…<div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Επικίνδυνη Ευρώπη! Με «σχέδιο» περιορισμού μετακινήσεων των πολιτών της σχεδιάζει να καλύψει τις αυτοκαταστροφικές επιλογές της στον πόλεμο.

Το ερώτημα γιατί η ΕΕ ακολουθεί αδιαμαρτύρητα τις αμερικανικές επιλογές στον πόλεμο Ρωσίας-Ουκρανίας και δεν αναζητά τρόπους που θα δώσουν δ...

Διαβάστε την συνέχεια

Για να κόψουμε τον αέρα του τουρκικού αναθεωρητισμού με πεδίο εφαρμογής τη «Γαλάζια Πατρίδα»

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/10/stolos_006.png" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="455" data-original-width="800" height="138" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/10/stolos_006.png" width="280" /></a></div><div><br /></div>Γράφει η <b>Κρινιώ Καλογερίδου</b><br /> Ακούω και διαβάζω πολλά τον τελευταίο καιρό για τα περί ενεργειακής αιχμαλωσίας της Ευρώπης από τον Πούτιν και απειλής πυρηνικού ολέθρου με πολιτικό πυροκροτητή τον ίδιο. Κάτι που δεν αποκλείεται, βέβαια, αν και — κοιτώντας στο βάθος του αδιόρατου αλλά όχι αδιάγνωστου μέλλοντος — σκέφτομαι πως δεν είναι απίθανο να γίνει μπούμερανγκ για τον Ρώσο Πρόεδρο το όλο εγχείρημα της εισβολής στην Ουκρανία.<br /><br /> Να φτάσει δηλαδή στο αντίθετο αποτέλεσμα απ’ το επιδιωκόμενο, αν μετατραπεί αυτή σε ρωσικό ”Βιετνάμ”. Ενδεχόμενο που δεν μπορεί να αποκλείσει κανείς όχι μόνο γιατί βρίσκονται απέναντι στα στρατεύματα εισβολής οι ”τρωτοί” Ουκρανοί με φαρέτρα γεμάτη απ’ τα σύγχρονα όπλα της Δύσης, αλλά και γιατί έχουν παραταχθεί στο πλευρό τους οργανωμένοι στρατιωτικοί θύλακες και εθελοντές μισθοφόροι από δυτικές χώρες.<br /><br /> Επιπλέον, το ξύπνημα του αναθεωρητικού πνεύματος της Ρωσίας (που συμβαδίζει παράλληλα με αυτό της Τουρκίας, αν και η δεύτερη πρωτοπορεί λόγω της ιστορικής της παράδοσης), αφύπνισε τα ίδια διεκδικητικά ένστικτα και στη γειτονική Εσθονία, με αποτέλεσμα να ζητά την επιστροφή τμήματος της Ρωσικής Ομοσπονδίας (Ιβάνγκοροντ και Πετσόρι) στην επικράτειά της.<br /><br /> Εντωμεταξύ, ενώ διαδραματίζονται αυτά στη σκιά του αιματηρού ρωσο-ουκρανικού πολέμου (με τον σύμβουλο του ουκρανικού ΥΠΕΣ να χαιρετίζει με μήνυμά του την απόφαση της Εσθονίας να διεκδικήσει την εδαφική της ακεραιότητα), η Τουρκία — αν και… ”ειρηνοποιός” — επανήλθε εδώ κι ένα μήνα στον γνωστό, ιστορικό ρόλο της αναθεωρητικής δύναμης.<br /><br /> Στον ρόλου του λύκου που φοράει ξεδιάντροπα προβιά προβάτου παριστάνοντας τον διαμεσολαβητή στο Ουκρανικό με προοπτική να αναλάβει καθήκοντα εγγυήτριας δύναμης (μετά το πέρας του πολέμου) της Ουκρανίας.<br /><br /> ”Ο λύκος στην αναμπουμπούλα χαίρεται” και γι’ αυτό η Τουρκία, με πρόσχημα την ρωσική εισβολή, συνεχίζει να μας απειλεί απαιτώντας τη ”συνεκμετάλλευση” του Αιγαίου και την ακύρωση των ιστορικών Συνθηκών (Λωζάνης-Παρισίων) για τη διαμόρφωση νέων ελληνοτουρκικών συνόρων, καθώς βλέπει τους συμμάχους (ΗΠΑ–ΕΕ) και τους Διεθνείς Οργανισμούς να κλείνουν τα μάτια στις παράνομες διεκδικήσεις της και να έχουν επιστήσει την προσοχή τους μόνο στο Ουκρανικό και την ανεύρεση εναλλακτικών πηγών ενέργειας.<br /><br /> Ασφαλώς, τα περί ”δίκαιου διαμοιρασμού και συνεργασίας” στην Ανατολική Μεσόγειο (περί διχοτόμησης του Αιγαίου, ουσιαστικά, και μοιρασιάς του φυσικού πλούτου της ΑΟΖ της Κύπρου) που ακούμε απ’ τους Τούρκους Αξιωματούχους σε τακτική βάση, δεν πρέπει να μας παραξενεύουν.<br /><br /> Και δεν πρέπει να μας παραξενεύουν όχι γιατί τις ξανακούσαμε απ’ τη δική μας πλευρά προ διετίας ως πρόταση για ”συνεκμετάλλευση” του Αιγαίου από τον Σύμβουλο Εθνικής Ασφαλείας του πρωθυπουργού Θάνο Ντόκο, αλλά γιατί οι θέσεις αυτές και οι απαιτήσεις της της Τουρκίας στο Αρχιπέλαγος ανάγονται στο 1976. Δεν είναι καινούργιες…<br /><br /> Τότε, για πρώτη φορά — σε συνάντηση εμπειρογνωμόνων Ελλάδας-Τουρκίας — όταν η πρώτη ζήτησε την ανάγκη σύνταξης υποσχετικού για ”ήρεμα νερά” στο Αιγαίο, η δεύτερη αντιπρότεινε τη ”συνεκμετάλλευση” της υφαλοκρηπίδας του.<br /><br /> Το κακό είναι ότι σ’ αυτό συναινούν πλέον Αμερικανοί και Γερμανοί (βλ. δηλώσεις Μάικ Πομπέο και Γερμανών Αξιωματούχων, Σεπτέμβριος 2020). Πολύ περισσότερο τώρα, με αφορμή τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, τη σύσφιξη των σχέσεων Τουρκίας–ΗΠΑ και τον διακαή πόθο του ΝΑΤΟ να κρατήσει την πρώτη στους κόλπους του, για να μην καταλήξει οριστικά στην αγκαλιά της Ρωσίας.<br /><br /> Με δεδομένα αυτά η πρόταση της Τουρκίας για ”συνεκμετάλλευση” του Αιγαίου γνωρίζει πιένες τόσο σε κυβερνητικό επίπεδο όσο και σε αντιπολιτευτικό που έχει να κάνει με τα κόμματα εξουσίας του παρελθόντος. Καλοθελητές, υπηρέτες πολλαπλών αφεντάδων υπήρχαν πάντα στην πολιτική ζωή του τόπου μας, άλλωστε.<br /><br /> Ως εκ τούτου, μόνο πικρό μειδίαμα προκαλούν τα επαναλαμβανόμενα σε τακτά διαστήματα περί κόκκινων γραμμών και σταθερών στόχων και απόλυτων στόχων της Εξωτερικής πολιτικής μας απ’ τον επικεφαλής της ελληνικής διπλωματίας Νίκο Δένδια.<br /><br /> Και προκαλούν πικρό μειδίαμα, γιατί — μπορεί αυτή να είναι ”πολιτική αρχών οι οποίες απορρέουν απ’ τον σεβασμό στο Διεθνές Δίκαιο” (όπως συνηθίζει να λέει ο ίδιος), όμως δεν είδαμε τόσο τον ίδιο όσο και τον πρωθυπουργό να βγουν και να διαβεβαιώσουν τον ελληνικό λαό ότι είναι απορριπτέα η ”συνεκμετάλλευση” απ’ όπου κι αν προέρχεται ως πρόταση, γιατί είναι ευθεία αμφισβήτηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων μας στο Αιγαίο.<br /><br /> Δεν είδαμε και δεν ακούσαμε καθαρές και ξάστερες κουβέντες στο θέμα αυτό, κι ας ήταν απανωτές οι προκλήσεις τις οποίες δεχθήκαμε: Από εκείνες του Μάικ Πομπέο (2020) μέχρι αυτές της Βικτώριας Νούλαντ (2022) από πλευράς των Αμερικανών, στους οποίους δώσαμε αφειδώς τη ΓΗ και το ΥΔΩΡ μας, για να έχουν σε θέση βολής τη Ρωσία…<br /><br /> Και δεν απορρίψαμε τις θέσεις αυτές (στην κυριολεξία δε βγάλαμε άχνα, γιατί η ”συνεκμετάλλευση” του Αιγαίου δεν είναι απορριπτέα απ’ τους Αμερικανούς (για να μην πω ότι είναι προειλημμένη απόφαση λόγω αδημονίας των πετρελαϊκών εταιρειών τους να εκμεταλλευτούν τα θηριώδη κοιτάσματα υδρογονανθράκων στην ελληνική υφαλοκρηπίδα χωρίς προσκόμματα από την Τουρκία αδιαφορώντας για την απώλεια εθνικών κεκτημένων μας).<br /><br />Αδιαφορώντας (όπως και η Τουρκία) και για τη Σύμβαση του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας (Montego Bay του 1982), με βάση την οποία καθορίστηκε η Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη μας (απούσας της Τουρκίας η οποία αρνήθηκε να ψηφίσει τη Διεθνή Σύμβαση, όπως έκαναν η Ελλάδα, η Κύπρος και οι υπόλοιπες χώρες).<br /><br />Και αρνήθηκε να την ψηφίσει γιατί ήθελε να μετατρέψει το ζήτημα της ΑΟΖ σε διμερή διαφορά, ώστε να επιβάλει ευκολότερα τους όρους της στην Ελλάδα. Με δεδομένα αυτά, το εθνικό μας συμφέρον επιτάσσει (κι αυτό ας το ακούσουν καλά οι κυβερνώντες (και, προπάντων, ο πρωθυπουργός ο οποίος θα έχει την ευκαιρία να απευθυνθεί στους Δημοκρατικούς και Ρεπουμπλικανούς βουλευτές του Κογκρέσου στις 17 του τρέχοντος μήνα) να απορρίψουμε αιτιολογημένα και κατηγορηματικά ένα τέτοιο ενδεχόμενο στη Βουλή των ΗΠΑ.<br /><br />Και κοντά σ’ αυτό, για να πιάσει τόπο υπέρ των εθνικών συμφερόντων μας η πρόσκληση του πρωθυπουργού από την Πρόεδρο της Βουλής Νάνσι Πελόζι, είναι ευκαιρία να καταγγείλει ευθέως την Τουρκία για:<br /><br />1. Το διαιωνιζόμενο casus belli σε βάρος της χώρας μας και τη διακίνηση εκ μέρους της αυθαίρετων χαρτών που αμφισβητούν και παραχαράσσουν εδαφικά κεκτημένα της Ελλάδας και της Κύπρου.<br /><br />2. Για απόρριψη από τη μεριά μας της αποστρατιωτικοποίησης των νησιών του Αιγαίου (ασπίδα των οποίων είναι τα ρωσικά οπλικά συστήματα που είναι εγκατεστημένα εκεί) για λόγους διασφάλισης της ακεραιότητάς τους από τον άρπαγα εξ Ανατολών ο οποίος καιροφυλακτεί και μας πιέζει με τις από αέρος και θαλάσσης ασκήσεις του, για να μας αναγκάσει να τα αφοπλίσουμε ώστε να γίνουν ευάλωτα στις ορέξεις του .<br /><br />3. Για την πειρατική, συστηματική παραβίαση του εθνικού εναέριου χώρου μας (FIR Αθηνών, 168 σε μια μέρα με 41 υπερπτήσεις το βράδυ της 27ης Απριλίου) και τις παραβιάσεις των χωρικών υδάτων Ελλάδας και Κύπρου.<br /><br />4. Για την εργαλειοποίηση από την Τουρκία του μεταναστευτικού στρατού σε βάρος ακριτικών περιοχών μας (οι οποίες έχουν υπερχειλίσει από Δομές Φιλοξενίας προσφύγων και μεταναστών σε βάρος της ομοιογένειας του γηγενούς πληθυσμού) και την αναίσχυντη αυτοπροβολή της ως υπερασπίστριας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων χώρας που αντιμάχεται την απάνθρωπη δική μας η οποία… θαλασσοπνίγει τους μετανάστες.<br /><br />5. Για την παράνομη διατήρηση στρατού κατοχής (με ρατσιστικές πρακτικές) στο κατακτημένο κομμάτι της Κυπριακής Δημοκρατίας εδώ και 48 χρόνια (1974, Αττίλας 1&2) περιφρονώντας διαχρονικά τις αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών, την ίδια στιγμή που δηλώνει προκλητικά ότι σέβεται τις αποφάσεις του ΟΗΕ και ακολουθεί το Διεθνές Δίκαιο.<br /><br />6. Για τον εποικισμό των περιοχών των Βαρωσίων/Αμμοχώστου στην κατεχόμενη βόρεια Κύπρο και την μετατροπή της σε παράδεισο παράνομου τζόγου, ναρκωτικών και άλλων παράνομων πράξεων από τις οποίες δεν εξαιρούνται τα θρησκευτικά και εθνικά μνημεία και σύμβολα της Κύπρου.<br /><br />7. Για τη διαχρονική, μεθοδευμένη, ψυχρή και υπολογιστική εξόντωση του Ελληνισμού της Κωνσταντινούπολης, της Ίμβρου και της Τενέδου, την ίδια στιγμή που η Άγκυρα μας κατηγορεί ότι παραβιάζουμε τα δικαιώματα των μουσουλμάνων της μειονότητας Θράκης, οι οποίοι αυξάνονται και πληθύνονται στο πλαίσιο σεβασμού των θρησκευτικών και ανθρωπίνων δικαιωμάτων τους όπως είναι κατοχυρωμένα από την Ελληνική Δημοκρατία.Για τον εθισμό της να ζητά μεγαλύτερα ανταλλάγματα από τις προσφερόμενες (ιδιοτελώς) γεωπολιτικές ”υπηρεσίες” της, με προτίμηση κεκτημένα Ελλάδας (Αιγαίο) και Κύπρου (φυσικό αέριο).<br />Για την υπονομευτική για την ακεραιότητα της Ελλάδας αμερικανική απόφαση για αναβάθμιση 80 F–16 της Τουρκίας σε επίπεδο Viper και την πώληση 40 μαχητικών F–16 Block 70 (Viper) σε αυτήν, τη στιγμή που είναι μόνιμη απειλή για τα κυριαρχικά συμφέροντα Ελλάδας και Κύπρου.<br /><br /> Αυτά — κοντά στην άρνησή του για περαιτέρω στρατιωτική εμπλοκή της Ελλάδας με αποστολή στην Ουκρανία των S-300 — θα πρέπει να καταγγείλει με θάρρος, παρρησία και ”αξιοπιστία απειλής” κατά την ομιλία του στο Κογκρέσο ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ώστε να πείσει τους Αμερικανούς για την αποφασιστικότητα της Ελλάδας να μην υποκύψει στις πιέσεις και τους εκφοβισμούς της Τουρκίας για εδαφικές παραχωρήσεις.<br /><br /> Και επιπλέον να κόψει τον αέρα αναθεωρητισμού της με πεδίο εφαρμογής τη ”Γαλάζια Πατρίδα” και να μεταφέρει το μήνυμα της παλλαϊκής αντίστασης των Ελλήνων στις δόλιες πράξεις και προθέσεις της, τις οποίες φαίνεται να παίρνει αψήφιστα η Αμερική στην προσπάθειά της να κρατήσει στο ΝΑΤΟ ως πολύφερνη γεωπολιτική νύφη την Τουρκία…<div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Για να κόψουμε τον αέρα του τουρκικού αναθεωρητισμού με πεδίο εφαρμογής τη «Γαλάζια Πατρίδα»

Γράφει η  Κρινιώ Καλογερίδου Ακούω και διαβάζω πολλά τον τελευταίο καιρό για τα περί ενεργειακής αιχμαλωσίας της Ευρώπης από τον Πούτιν και...

Διαβάστε την συνέχεια

Ένοπλες Δυνάμεις και το καμπανάκι του κινδύνου από την ΟΥΚΡΑΝΙΑ

<img src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2021/06/LEOPARD-2HEL-GES-HELLENIC-ARMY-790x400.jpg" /><br /><br />Του <b>Περικλή Ζορζοβίλη</b><br />Μετά σχεδόν 11 εβδομάδες επιχειρήσεων στην Ουκρανία μπορεί να εξαχθεί με αρκετή βεβαιότητα μία αρχική σειρά διδαγμάτων για στρατιωτικά ζητήματα. Η ελληνική αμυντική σχεδίαση θα έπρεπε ίσως να αρχίσει άμεσα να τα λαμβάνει υπόψη, να τα μελετήσει σε βάθος και να τα ενσωματώσει στις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις ώστε να μεγιστοποιήσει τις επιχειρησιακές δυνατότητες και αποτελεσματικότητα τους.<br /><br />Ταυτόχρονα, η ίδια διαδικασία θα καταδείξει ποιοι τεχνολογικοί τομείς θα πρέπει να αποκτήσουν προτεραιότητα στη διάθεση των οικονομικών πόρων. Στο παρόν άρθρο θα επικεντρώσουμε σε μερικά από αυτά τα διδάγματα.<br /><br />Συν Αθηνά (διεθνής παράγοντας) και χείρα κίνει<br />Με την έναρξη της ρωσικής εισβολής στις 24 Φεβρουαρίου, η γενικά εκτίμηση ήταν ότι η κατάρρευση της Ουκρανίας ήταν ζήτημα ημερών, λόγω της συντριπτικής ρωσικής υπεροχής στον συνολικό συσχετισμό στρατιωτικής ισχύος. Όμως σχεδόν τρεις μήνες μετά αυτό δεν συνέβη και η μάλιστα η Ρωσία εξαναγκάστηκε σε εκ βάθρων τροποποίηση του αρχικού επιχειρησιακού σχεδιασμού της.<br /><br />H εξέλιξη των πραγμάτων αποκάλυψε μη αναμενόμενες αδυναμίες και ανεπάρκειες του ρωσικού στρατιωτικού οικοδομήματος, αλλά οι καθοριστικοί παράγοντες ήταν δύο. Η ισχυρή θέληση των Ουκρανών για αντίσταση στον εισβολέα και σε επιχειρησιακό επίπεδο, η μετατροπή κάθε οικισμού, χωριού, μικρής και μεγάλης πόλης σε περίκλειστο που απέδειξε την αξία μίας καλά οργανωμένης άμυνας, που κατ’ ελάχιστο μπορεί να κερδίσει χρόνο, και να εκμεταλλευτεί στο έπακρο τα λάθη του αντιπάλου.<br /><img src="" /><br /><br /><img src="" /><br />Επίσης η μη ταχεία κατάρρευση της ουκρανικής άμυνας επέτρεψε την ενεργοποίηση της Δύσης και την τάχιστη έναρξη της αποστολής στρατιωτικής βοήθειας, που αποδείχθηκε καθοριστική για την εξέλιξη των επιχειρήσεων μέχρι σήμερα και πιθανά ακόμη περισσότερο στο μέλλον.<br /><br />Αν όμως ο ρωσικός σχεδιασμός επετύγχανε τους στόχους τα πρώτα 24ωρα, το τετελεσμένο θα είχε δημιουργηθεί και με την πάροδο του χρόνου η κατοχή ή ο ασφυκτικός έλεγχος της Ουκρανίας από τη Ρωσία θα είχε παγιωθεί (παράδειγμα η τουρκική κατοχή της βόρειας Κύπρου).<br /><br />Ταυτόχρονα η αρχική αποτυχία ρυμούλκησε τη Ρωσία σε μία παρατεταμένη σύγκρουση και την καταβολή πολύπλευρου και δυσανάλογου κόστους. Ας σημειωθεί εδώ ότι τη δεκαετή ρωσική εμπλοκή στο Αφγανιστάν ακολούθησε η πτώση του σοβιετικού καθεστώτος.<br /><br />Στην περίπτωση της χώρας μας, μετά το φιάσκο των Ιμίων το 1996 και το θεώρημα περί «σημειακής κρίσης» (που ευτυχώς τον Ιούνιο του 2020 δημόσια απορρίφθηκε από τα πιο επίσημα χείλη, του Αρχηγού του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Άμυνας), θα πρέπει να έχει γίνει προφανές ότι η παρέμβαση του διεθνούς παράγοντα καθορίζεται όχι μόνο από τα συμφέροντα του αλλά και από την κατάσταση όπως διαμορφώνεται στο πεδίο.<br /><br />Η φοβία αποφυγής της κλιμάκωσης στη διαχείριση μίας κρίσης σε συνδυασμό με τη «μοιρολατρική» αναμονή της παρέμβασης του διεθνούς παράγοντα για την εκτόνωση της, δεν αποτελεί την ασφαλέστερη μέθοδο για την υπεράσπιση της εδαφικής ακεραιότητας της χώρας και των ζωτικών συμφερόντων της.<br /><br />Αντίθετα η επίδειξη ισχυρής και αταλάντευτης θέλησης για άμυνα και φυσικά η δυνατότητα υλοποίησης της στην πράξη εκπέμπει ισχυρό μήνυμα αποτροπής στον αντίπαλο, ελαχιστοποιεί την πιθανότητα τετελεσμένου και μπορεί να επηρεάσει και την παρέμβαση του διεθνή παράγοντα.<br /><br />Τα “όπλα του λαού,” φορητά κατευθυνόμενα αντιαρματικά και αντιαεροπορικά βλήματα<br />Σε ό,τι αφορά τα άρματα μάχης, o πόλεμος στην Ουκρανία εξελίσσεται σε μείζονα κρίση εμπιστοσύνης στη επιβιωσιμότητα τους στο σύγχρονο χώρο μάχης, ανάλογη με τον αραβο-ισραηλινό πόλεμο του Γιομ Κιπούρ το 1973. Όπως και τότε πολλοί πιθανόν να προβλέψουν τον θάνατο του άρματος μάχης ως κύριας οπλικής πλατφόρμας των χερσαίων δυνάμεων αλλά και στις δύο περιπτώσεις κοινός παρονομαστής είναι η λανθασμένη τακτική χρήση.<br /><br />Αν το 1973 οι Ισραηλινοί αιφνιδιάστηκαν με τη για πρώτη φορά μαζική χρήση του ρωσικής προέλευσης, ενσύρματης καθοδήγησης αντιαρματικού βλήματος Sagger, το 2022 οι Ρώσοι ομόλογοι τους δεν έχουν καμία δικαιολογία για τις τουλάχιστον ελλειμματικές τακτικές χρήσης των αρμάτων τους που αναδεικνύουν σημαντικά κενά στην εκπαίδευση τους.<br /><br />Αυτό όμως δεν απομειώνει την επιχειρησιακή αξία των σύγχρονης τεχνολογίας, φορητών αντιαρματικών όπλων «fire and forget» (δεν απαιτείται η συνεχής καθοδήγηση προς τον στόχο) που όπως αποδείχθηκε στην Ουκρανία, η μαζική χρήση ακόμη και από μη εκπαιδευμένο προσωπικό μπορεί να προκαλέσει σοβαρές, δυσανάλογου οικονομικού κόστους σε σχέση με το κόστος του άρματος, απώλειες στον αντίπαλο και απαιτεί από αυτόν υψηλό συντονισμό και δεξιότητες για να εφαρμόσει τις κατάλληλες τακτικές αντιμετώπισης τους.<br /><br />Το ίδιο ισχύει και για τα εκτοξευόμενα από τον ώμο, κατευθυνόμενα αντιαεροπορικά βλήματα (MANPADS) που περιορίζουν σημαντικά τις δυνατότητες αεροκίνησης του αντιπάλου και εφόσον αυτός δεν διαθέτει επάρκεια κατευθυνόμενων όπλων μεγάλου βεληνεκούς, αποτελούν σημαντικό κίνδυνο και για τα μαχητικά του αεροσκάφη.<br /><br />Ας σημειωθεί εδώ ότι σύμφωνα με δηλώσεις Ουκρανών αξιωματούχων οι απαιτήσεις ανέρχονται σε 500 αντιαρματικά βλήματα Javelin και 500 αντιαεροπορικά βλήματα Stinger ανά ημέρα αγώνα!<br /><br />Συνεπεία αυτού το υπουργείο Άμυνας των ΗΠΑ σε συνεργασία με τις κατασκευάστριες εταιρίες επιχειρεί να αυξήσει δραματικά την παραγωγή τους καθώς άρχισαν να εξαντλούνται τα αμερικανικά αποθέματα. Σύμφωνα με ανοικτές πηγές, ο αμυντικός προϋπολογισμός των ΗΠΑ χρηματοδοτεί την ετήσια παραγωγή 6.000 βλημάτων Javelin.<br /><br />Ο Θεός του Πολέμου, το Πυροβολικό<div><br />Η ρήση αποδίδεται στον Ιωσήφ Στάλιν και απεικονίζει τη διαχρονικά μεγάλη σημασία που αποδίδουν οι Ρώσοι στο συμβατικό και το πυραυλικό Πυροβολικό, που στις τρέχουσες επιχειρήσεις στην Ουκρανία κατέχει κομβικό ρόλο. Η επερχόμενη ωρίμανση νέων τεχνολογιών θα επιφέρει δραματικές αλλαγές σε ακρίβεια, φονικότητα και βεληνεκή, καθώς θα επιτρέπει στα μέσα εκπομπής πυρών να προσβάλουν στόχους στο βάθος της ενδοχώρας του αντιπάλου προσδίδοντας τους στρατηγικά χαρακτηριστικά.<br /><br />Στην ελληνική περίπτωση η ενίσχυση των επιχειρησιακών δυνατοτήτων του Πυροβολικού θα έπρεπε να ήταν από τις υψηλότερες προτεραιότητες.<br />Η ενίσχυση δεν εξαρτάται αποκλειστικά από την προμήθεια νέων μέσων εκπομπής πυρών αλλά μπορεί να επιτευχθεί σε επαρκή βαθμό με σαφώς χαμηλότερου οικονομικού κόστους δράσεις, όπως η προμήθεια πυρομαχικών αυξημένων επιδόσεων, η προσθήκη δυνατότητας αυτόματης τάξης σε όλα τα μέσα εκπομπής πυρών, η βελτιστοποίηση των δυνατοτήτων εντοπισμού και στοχοποίησης καθώς και του τεχνικού και τακτικού ελέγχου των πυρών.<br /><br />Για να γίνουν εύκολα αντιληπτές οι δυνατότητες του σύγχρονου πυροβολικού θα αναφέρουμε ότι σε δοκιμές που έγιναν περί το 2000, 15 βλήματα προσβολής οροφής, διαμετρήματος 155 χλστ., τύπου που διαθέτει σε υπηρεσία ο Ελληνικός Στρατός βλήθηκαν κατά 24 αρμάτων μάχης σε απόσταση 17 χλμ. Επιτυγχάνοντας ποσοστό αξιοπιστίας 100%, τα 30 ανεξάρτητης καθοδήγησης υποπυρομαχικά που αφέθηκαν (δύο από κάθε βλήμα), έπληξαν τα 20 από τα 24 άρματα (ποσοστό επιτυχίας 83%).<br /><br />Γίνονται εύκολα αντιληπτές οι επιχειρησιακές επιπτώσεις της γενίκευσης της χρήσης βλημάτων της κατηγορίας στο σύνολο των περίπου 450, σύμφωνα με ανοικτές πηγές, αυτοκινούμενων οβιδοβόλων διαμετρήματος των 155 χλστ. που βρίσκονται σε υπηρεσία.</div><div><br /><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ένοπλες Δυνάμεις και το καμπανάκι του κινδύνου από την ΟΥΚΡΑΝΙΑ

Του Περικλή Ζορζοβίλη Μετά σχεδόν 11 εβδομάδες επιχειρήσεων στην Ουκρανία μπορεί να εξαχθεί με αρκετή βεβαιότητα μία αρχική σειρά διδαγμάτων...

Διαβάστε την συνέχεια

Κακοήθη γερμανικά δημοσιεύματα, στόχος η ελληνική ναυτιλία – με όχημα τον ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ της ΕΘΝΙΚΙΣΜΟ

<img src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2022/05/GERMANY-SHIPPING-790x400.jpg" /><br /><br />Του <b>Ζαχαρία Μίχα</b><div>Άλλη μια ευκαιρία να εξαπολύσουν πυρά κατά της Ελλάδας βρήκαν οι Γερμανοί με αφορμή τα κέρδη Ελλήνων εφοπλιστών από συναλλαγές με τους Ρώσους. Το κόμπλεξ της γερμανικής ναυτιλίας απέναντι στην ελληνική είναι επαρκώς τεκμηριωμένο. Μπορεί αυτό να εξηγεί τα δημοσιεύματα. Όμως, είναι ακατανόητη η απραξία της επίσημης Ελλάδας, το γεγονός ότι τουλάχιστον δεν σαρκάζει συκοφαντικά δημοσιεύματα, που αποπνέουν ζήλεια και κακοήθεια.<br /><br />Καταρχάς, η ΕΕ δεν έχει επιβάλει εμπάργκο στο ρωσικό πετρέλαιο, ώστε να παραβιάζεται από πλοία με ελληνική σημαία. Κι αν το επιχείρημα γενικώς και αορίστως είναι η ανάγκη τιμωρίας της Ρωσίας, οι Γερμανοί είναι οι τελευταίοι που μπορούν να μιλάνε. Η Γερμανία πρωτοστάτησε στο να μην επιβληθεί εμπάργκο στο ρωσικό φυσικό αέριο και να εξαιρεθεί από τις κυρώσεις η Gazprom, με το βάσιμο επιχείρημα ότι θα παρέλυε όλη η χώρα; Κι αυτό ισχύει και για άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Κατά συνέπεια, είναι τουλάχιστον υποκρισία τα γερμανικά Μίντια να στρέφονται εναντίον της Ελλάδας.<br /><br />Ας σημειωθεί ότι η ναυτιλία σε όλο τον κόσμο, αν έχει ένα χαρακτηριστικό, είναι ότι δεν ελέγχεται από τα κράτη. Κάθε ποντοπόρο πλοίο είναι και μία ξεχωριστή εταιρεία, η οποία μπορεί εύκολα να αλλάξει έδρα και να πάει σε κάποιον “φορολογικό παράδεισο”, όπως ήδη συμβαίνει με πολλά ελληνόκτητα πλοία κι όχι μόνο. Κατά συνέπεια, ακόμα κι αν η ελληνική κυβέρνηση ήθελε να επιβάλει σε πλοία με ελληνική σημαία να μην μεταφέρουν ρωσικό πετρέλαιο, το μόνο που θα κατάφερνε θα ήταν να τα υποχρεώσει να αλλάξουν σημαία, μεταφέροντας την έδρα.<br /><br />Είναι προφανές ότι εάν τα ελληνικά πλοία δεν μετέφεραν το ρωσικό πετρέλαιο στην Ασία, θα το μετέφεραν άλλα πλοία. Με άλλα λόγια, ακόμα κι αν η ΕΕ υιοθετήσει εμπάργκο του ρωσικού πετρελαίου, για το οποίο υπάρχουν ισχυρές αντιδράσεις από κράτη-μέλη, δεν θα κέρδιζε τίποτα. Δεν θα εμπόδιζε τις εξαγωγές ρωσικού πετρελαίου. Πρώτον, η Ρωσία δεν είναι Ιράν και δεύτερον, ο χώρος της ναυτιλίας είναι εξαιρετικά ευέλικτος. Ακόμα κι αν αποφάσιζαν οι Δυτικοί να απαγορεύσουν σε ένα πλοίο που μεταφέρει ρωσικό πετρέλαιο να κάνει σχετικές μεταφορές από και προς δυτικά λιμάνια, κάποια πλοία θα έκαναν τη μία δουλειά και άλλα την άλλη.<br /><img src="" /><br /><br /><img src="" /><br />Αναφέρουμε τα παραπάνω για να δείξουμε ότι τα γερμανικά δημοσιεύματα είναι άτοπα, κακοήθη και δεν έχουν καμία σχέση με την πιστή εφαρμογή των δυτικών κυρώσεων. Και επειδή είναι τέτοια, η Ελλάδα οφείλει να απαντήσει με τη δέουσα αυστηρότητα, αποκαλύπτοντας τη γερμανική υποκρισία. Το γεγονός ότι δεν αντιδρά για να μην ενοχληθεί το Βερολίνο επιβεβαιώνει για μία ακόμα φορά μία υποτελή συμπεριφορά, η οποία είναι ακριβώς αυτή που επιτρέπει να εμφανίζονται τέτοια δημοσιεύματα.<br /><br />Είναι ενδεικτικό ότι το γερμανικό “ρεπορτάζ” δεν ανέφερε το γεγονός ότι τα δυο ελληνικά διυλιστήρια διέκοψαν τα υπάρχοντα συμβόλαια τροφοδοσίας τους με ρωσικό πετρέλαιο και τροφοδοτούνται με σαουδαραβικό. Ούτε το γεγονός ότι η Ελλάδα, εν αντιθέσει με άλλες ευρωπαϊκές χώρες, δεν ζήτησε την εξαίρεσή της από τη ρωσική τροφοδοσία αερίου, παρά το γεγονός ότι η εξάρτησή της κυμαινόταν στο 40%. Αντιθέτως πρωτοστάτησε στην επιβολή κυρώσεων και εμπάργκο κόντρα στα συμφέροντά της. Το εάν έπραξε σωστά ή λάθος είναι άλλο ζήτημα, αλλά οι μόνοι που δεν δικαιούνται να μιλάνε είναι οι Γερμανοί, των οποίων ο οικονομικός εθνικισμός είναι εξόφθαλμος.<br /><br />Δημοσιεύματα όπως αυτό της Die Welt το επιβεβαιώνουν. Η εφημερίδα διαστρεβλώνει την εικόνα, με σκοπό να σπιλώσει την εικόνα της Ελλάδας στο γερμανικό κοινό. Πώς να κανείς να μην το θεωρήσει σκόπιμο; Και παρά αυτές τις συμπεριφορές, που δεν είναι μεμονωμένες, αλλά απηχούν το κλίμα που επικρατεί στο γερμανικό πολιτικό σύστημα, το Βερολίνο απαιτεί προνομιακή μεταχείριση των γερμανικών εταιρειών σε όλους τους τομείς της ελληνικής αγοράς.<br /><br />Και κάτι τελευταίο, αλλά όχι λιγότερο σημαντικό. Όταν τουρκικά πλοία μετέφεραν παρανόμως –με συνοδεία μονάδων του τουρκικού Ναυτικού– όπλα στη Λιβύη, τί έκανε η γερμανική φρεγάτα που ήταν επικεφαλής της μοίρας που ήταν επιφορτισμένη να τηρεί το εμπάργκο; Μήπως διέταξε νηοψία; Όταν τα τουρκικά πολεμικά “κλείδωσαν” τη γερμανική φρεγάτα, αυτή “το έβαλε στο πόδια”, με αποτέλεσμα τα όπλα να φτάσουν στη Λιβύη.<br /><br />Αποτελεί, λοιπόν, προσβολή να χρησιμοποιούνται τέτοια επιχειρήματα από ΜΜΕ μιας χώρας που πολιτεύεται εντός της ΕΕ με οδηγό τον οικονομικό εθνικισμό της. Μιας χώρας, η οποία πρωτοστάτησε στην τιμωρητική πολιτική έναντι της Ελλάδας, βυθίζοντας στη φτώχεια μεγάλο μέρος του ελληνικού πληθυσμού. Μιας χώρας που συνεχίζει την ίδια πρακτική και σήμερα. Βρίσκει, όμως, και τα κάνει. Μόλις οι Γερμανοί πάγωσαν ως οικονομικά μη συμφέρουσα την παραγωγή ρεύματος από αιολική ενέργεια, πίεσαν την Ελλάδα να εγκαταστήσει ανεμογεννήτριες, αρκεί βέβαια να είναι γερμανικής προέλευσης!<br /><br />Και για να τελειώνουμε, ας μην ξεχνάμε ότι η Γερμανία προκάλεσε δύο παγκοσμίους πολέμους με εκατοντάδες εκατομμύρια θύματα. Ακόμα και τις βαριές αποζημιώσεις που της είχαν επιβάλει με τη Συνθήκη των Βερσαλιών οι νικητές του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, δεν τις πλήρωσε. Για την ακρίβεια πλήρωσε ένα ελάχιστο κλάσμα. Το γεγονός, μάλιστα, ότι είναι μεγάλος μπαταχτσής αποδεικνύεται και από την αυθαίρετη άρνησή της να πληρώσει στην Ελλάδα τις οφειλόμενες πολεμικές επανορθώσεις, αποζημιώσεις και βεβαίως το κατοχικό δάνειο που η ίδια είχε συνάψει στην Κατοχή.<br /><br />Δεν τολμάει, βέβαια, να συμπεριφερθεί το ίδιο και στο Ισραήλ. Δεν είναι μόνο ότι έχει πληρώσει μέχρι κεραίας τις κάθε είδους αποζημιώσεις, αλλά και επιδοτεί γενναιόδωρα τα εξοπλιστικά του προγράμματα. Απέναντι στην εταίρο Ελλάδα, επιδεικνύει αλαζονεία και επιθετική συμπεριφορά, επειδή νοιώθει ότι την παίρνει να συμπεριφέρεται έτσι. Κι ακριβώς εδώ είναι η διαχρονική ευθύνη του ελληνικού πολιτικού συστήματος. Η ίδια ευθύνη που αφήνει αναπάντητες προκλήσεις, όπως το δημοσίευμα της Die Welt.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Κακοήθη γερμανικά δημοσιεύματα, στόχος η ελληνική ναυτιλία – με όχημα τον ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ της ΕΘΝΙΚΙΣΜΟ

Του Ζαχαρία Μίχα Άλλη μια ευκαιρία να εξαπολύσουν πυρά κατά της Ελλάδας βρήκαν οι Γερμανοί με αφορμή τα κέρδη Ελλήνων εφοπλιστών από συναλλα...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι εφοπλιστές νίκησαν: Εκτός κυρώσεων η μεταφορά ρωσικού πετρελαίου.

<a href="https://i0.wp.com/www.crisismonitor.gr/wp-content/uploads/2022/01/oil_tanker.jpg?fit=800%2C450&ssl=1"><img src="https://cdn-clpde.nitrocdn.com/rwExhKlADmlVbHdZSulEuEaLgKTIVQQT/assets/static/optimized/rev-247e417/www.crisismonitor.gr/wp-content/uploads/2022/01/86c7d845de9165d4ae440db3333f275e.oil_tanker.jpg" /><br /></a><br />Ηπιότερες κυρώσεις θα περιλαμβάνει τελικά το έκτο πακέτο της ΕΕ κατά της Ρωσίας, καθώς η Ελλάδα ήταν αμετακίνητη στο veto λόγω της συνθήκης για τη μεταφορά αργού στην οποία αντιτέθηκε σφόδρα και υποδόρια το εφοπλιστικό λόμπι αναγκάζοντας την κυβέρνηση να ευθυγραμμιστεί.<br /><br />Η Ευρωπαϊκή Ένωση πρόκειται να αμβλύνει το πακέτο κυρώσεων στις εξαγωγές ρωσικού πετρελαίου μετά από ένα Σαββατοκύριακο διαμάχης, αν και στοχεύει να διατηρήσει μια βασική διάταξη για τη ναυτιλία που θα εμποδίσει την ικανότητα της Μόσχας να εξάγει αργό πετρέλαιο.<br /><br />Η Κομισιόν θα αποσύρει την προτεινόμενη απαγόρευση των πλοίων ιδιοκτησίας της ΕΕ να μεταφέρουν ρωσικό πετρέλαιο σε τρίτες χώρες, σύμφωνα με έγγραφα που επικαλείται το Bloomberg. Ωστόσο, μέχρι στιγμής, παραμένει στο πακέτο η απαγόρευση ασφσαλίσεων και αντασφαλίσεων, που αποτελεί μείζονα σκόπελο για την εύρυθμη λειτουργία της ναυτιλίας<br /><br />Σε δημοσίευμα του Βloomberg αναφέρεται ότι η ελληνική οικονομία έχει μεγάλη εξάρτηση από τη Ναυτιλία, ωστόσο κάτι τέτοιο δεν ισχύει, καθώς η συνολική συνεισφορά της στο ΑΕΠ, τα φορολογικά έσοδα και την απασχόληση είναι περιορισμένη. Οι ναυτιλιακές εταιρίες απολαμβάνουν φοροαπαλλαγές, ευελιξία στα εργασιακά και στην πλειονότητά τους κρύβονται πίσω από μεγαλύτερα σχήματα και παράγουν… ζημιές.<br /><br />Η έλλειψη ενιαίας θέσης μεταξύ των G7 ήταν κεντρικό στοιχείο για την απόρριψη της πρότασης.<br /><br />Το μέτρο θα μείωνε περαιτέρω τις εξαγωγές της Μόσχας — μια ζωτικής σημασίας πηγή σκληρού νομίσματος — ειδικά δεδομένου ότι οι Έλληνες κατέχουν περισσότερο από το ένα τέταρτο των πετρελαιοφόρων παγκοσμίως ως προς τη χωρητικότητα.<div><br />Η διάρθρωση ιδιοκτησίας των τάνκερ – με βάση το σύνολο του όγκου<br /><br /><img src="https://cdn-clpde.nitrocdn.com/rwExhKlADmlVbHdZSulEuEaLgKTIVQQT/assets/static/optimized/rev-247e417/www.crisismonitor.gr/wp-content/uploads/2022/05/f68e7fae580afbb246f733d774b64100.greek_shipping_interests.jpg" /><br />Απαγόρευση ασφαλίσεων<br /><br />Πλέον, ο βασικός περιορισμός που εισάγεται προς αυτό το σκέλος -εφόσον περάσει- θα είναι η απαγόρευση ασφαλίσεων.<br /><br />Ενδεχόμενη απαγόρευση παροχής ασφάλισης θα κάλυπτε τη συντριπτική πλειοψηφία του παγκόσμιου στόλου πετρελαιοφόρων που επιδιώκει να μεταφέρει ρωσικά βαρέλια.<br /><br />Οι ναυτλιακές εταιρίες ασφαλίζουν τα πλοία τους συλλογικά έναντι κινδύνων, συμπεριλαμβανομένων των πετρελαιοκηλίδων. Μέσα από έναν οργανισμό που ονομάζεται International Group of P&I Clubs στο Λονδίνο, οι ιδιοκτήτες πλοίων αγοράζουν συλλογικά κάλυψη από 80 αντασφαλιστές, συμπεριλαμβανομένων περισσότερων από 20 από τους 25 μεγαλύτερους παρόχους στον κόσμο.<br /><br />Ως εκ τούτου, ενδεχόμενη απαγόρευση ασφάλισης θα καθιστούσε σχεδόν αδύνατη την απόκτηση τέτοιας κάλυψης, δεδομένου του αριθμού των αντασφαλιστών στην Ευρώπη.<br /><br />Τα μέλη του International Group καλύπτουν το 95% του στόλου των δεξαμενόπλοιων για διαρροές και άλλες θαλάσσιες υποχρεώσεις. Αν δεν μπορούσαν πλέον να το κάνουν, τότε θα ανάγκαζε τη Μόσχα ή τους αγοραστές της να καταλήξουν σε εναλλακτικές ρυθμίσεις τη στιγμή που η Ρωσία υφίσταται ήδη κυρώσεις στο χρηματοπιστωτικό της σύστημα.<br /><br />Οι χώρες της ΕΕ συζητούν ακόμη το έκτο πακέτο, με διπλωμάτες να προσπαθούν να ξεπεράσουν τις αντιρρήσεις της Ουγγαρίας για το εμπάργκο εισαγωγής ρωσικού πετρελαίου. Η συμφωνία πάντως δεν κατέστη εφικτή το Σαββατοκύρια. Οι διαπραγματεύσεις αναμένεται να συνεχιστούν την Τρίτη ή την Τετάρτη.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.crisismonitor.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Οι εφοπλιστές νίκησαν: Εκτός κυρώσεων η μεταφορά ρωσικού πετρελαίου.

Ηπιότερες κυρώσεις θα περιλαμβάνει τελικά το έκτο πακέτο της ΕΕ κατά της Ρωσίας, καθώς η Ελλάδα ήταν αμετακίνητη στο veto λόγω της συνθήκης ...

Διαβάστε την συνέχεια

Αποκάλυψη: Στη Ρωσία περνά η Kherson, στο Donetsk η Μαριούπολη - Ετοιμάζονται ρωσικά διαβατήρια…

<img height="144" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/380dfc612449d0da63a6189abbd361a1_XL.jpg" width="280" /><br /><div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Το σχέδιο για τη Novorussia και η τύχη της Υπερδνειστερίας.</span></h3><div><b>Ανδρέας Πετσίνης</b></div>Στη Ρωσία πιθανότατα θα ενσωματωθεί η περιοχή της Kherson αποτελώντας ένα ενιαίο τμήμα της Ρωσικής Ομοσπονδίας μαζί με την Κριμαία, ενώ η Μαριούπολη θα ενσωματωθεί στο Donetsk.<br />Εκεί οδηγούν οι κινήσεις των Ρώσων και οι δηλώσεις κυβερνητικών στελεχών τις τελευταίες μέρες.<br /><br />Συγκεκριμένα:<br />1. Όπως αποκάλυψε ο Kirill Stremousov, αναπληρωτής επικεφαλής της στρατιωτικής-πολιτικής διοίκησης της περιοχής Kherson οι κάτοικοι της περιοχής - η οποία πλέον ελέγχεται από τη Ρωσία - θα έχουν το δικαίωμα να πάρουν ρωσική υπηκοότητα και φυσικά ρωσικά διαβατήρια!..<br />Ειδικότερα, όπως δήλωσε χαρακτηριστικά ο Stremousov στις 6 Μαΐου και μετέδωσαν όλα τα ρωσικά μέσα ενημέρωσης, «θα ενσωματωθούμε όσο το δυνατόν περισσότερο στη Ρωσική Ομοσπονδία.<br />Όλοι οι πολίτες στην περιοχή της Kherson θα έχουν το δικαίωμα να αποκτήσουν ρωσική υπηκοότητα, ρωσικά διαβατήρια».<br />Επισημαίνεται ότι ένα εκατ. περίπου κάτοικοι του Donetsk και του Luhansk έχουν πάρει ρωσικό διαβατήριο…<br />Ως γνωστόν, ο ρωσικός στρατός απέκτησε τον πλήρη έλεγχο της περιοχής της Kherson στα μέσα Μαρτίου.<br />Στις 12 Απριλίου πραγματοποιήθηκε στην Kherson η τελετή αφής της Αιώνιας Φλόγας και στα κτίρια της πόλης υψώθηκαν ρωσικές σημαίες.</div><div><br />2. Όπως έγινε γνωστό, στους βετεράνους του B’ Παγκοσμίου Πολέμου, του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου όπως τον αποκαλούν στη Ρωσία, που ζουν στη Kherson, θα καταβληθεί εφάπαξ χρηματικό επίδομα από τη Ρωσία.</div><div><br />3. Μάλιστα δε στις 9 Μαΐου, και ενώ στη Μόσχα γίνονταν η παρέλαση, οι αρχές της Kherson άρχισαν να πληρώνουν τις συντάξεις σε ρούβλια.<br />Οι κάτοικοι του Genichesk, που βρίσκεται κοντά στην Κριμαία, ήταν οι πρώτοι που το πήραν, δήλωσε σε συνέντευξή του στο TASS ο Vladimir Shaldo, επικεφαλής της στρατιωτικής-πολιτικής διοίκησης της Kherson…</div><div><br />4. Επιπλέον, στην περιοχή θα ξεκινήσουν να δραστηριοποιούνται ρωσικές τηλεφωνικές εταιρείες.<br />5. Αποκαλύπτοντας τα επόμενα βήματα ενσωμάτωσης της περιοχής στη Ρωσία, ο Vladimir Shaldo επισήμανε ότι η δημόσια διοίκηση της Kherson θα προσαρμοστεί σύμφωνα με το ρωσικό μοντέλο.</div><div><br /><img src="https://www.bankingnews.gr/images/211111.png" /><br /><br /></div><div>Νωρίς για χρονοδιάγραμμα<br /><br />«Είναι πολύ νωρίς να μιλήσουμε για το χρονοδιάγραμμα, αλλά το σχέδιο είναι αυτό.<br />Εάν η Ρωσική Ομοσπονδία είναι εδώ, τότε ολόκληρο το σύνολο των νόμων, η δομή και ο ορισμός της εξουσίας θα είναι ρωσικά», υπογράμμισε ο Saldo, και πρόσθεσε ότι είναι απαραίτητο να δημιουργηθεί ένα νέο φορολογικό σύστημα.<br />«Φυσικά, δεν θα είναι το ίδιο όπως σε όλη τη Ρωσία, θα είναι προσωρινό.<br />Πιθανότατα θα επικεντρωθούμε στην εμπειρία της Κριμαίας, της DPR και της LPR, που έχουν ήδη περάσει αυτό το στάδιο» είπε ο Saldo.<br /><br />Στρατηγικής σημασίας<br /><br />Η Kherson έχει στρατηγική σημασία για την ασφάλεια της Κριμαίας από στρατιωτική και γεωστρατηγική άποψη.<br />Επίσης με τον έλεγχο της Kherson διασφαλίζεται ότι τα νερά του Δνείπερου θα ρέουν έως την Κριμαία.<br />Όπως έχει γράψει το BN επισήμως η Ρωσία δηλώνει ότι ο στόχος της λεγόμενης δεύτερης φάσης του πολέμου είναι η κατάληψη των εδαφών όλης της νότιας Ουκρανίας, του Mikolayiv, και της Οδησσού συμπεριλαμβανομένης, έως τα σύνορα της Υπερδνειστερίας...<br /><br />Η Novorussia<br /><br />Αυτό αποκαλύπτεται σε ανάλυση του «Ρωσικού Συμβουλίου Διεθνών Σχέσεων» το οποίο ιδρύθηκε, όπως αναφέρεται στην ιστοσελίδα του, «με εντολή του Προέδρου της Ρωσικής Ομοσπονδίας στις 2 Φεβρουαρίου 2010»!<br />Επισημαίνεται ότι στα ιδρυτικά μέλη του Think Tank του Κρεμλίνου περιλαμβάνεται το υπουργείο Εξωτερικών της Ρωσίας και η ρωσική Ακαδημία Επιστημών.<br />Όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται «στις 22 Απριλίου, το ρωσικό Υπουργείο Άμυνας ανακοίνωσε το δεύτερο στάδιο της ειδικής επιχείρησης, η οποία περιλαμβάνει όχι μόνο την απελευθέρωση των DPR και LPR στα (σ.σ. διοικητικά) σύνορά τους στις περιοχές Donetsk και Lugansk, αλλά και το άνοιγμα ενός διαδρόμου μέσω του νότου… στην Κριμαία και την Υπερδνειστερία».<br />Δηλαδή η Ρωσία στοχεύει στην κατάληψη των περιοχών τις οποίες η ίδια ονομάζει ως «Novorussia» (Νέα Ρωσία) αποκόπτοντας έτσι την Ουκρανία από τις θαλάσσιες προσβάσεις της.<br />Σε αλλεπάλληλες αναλύσεις του το BN από την έναρξη του πολέμου έχει επισημάνει ότι ο στόχος της Ρωσίας φέρεται να είναι η κατάληψη όλων των παράκτιων εδαφών της Ουκρανίας.<br />Εδαφών που η ίδια θεωρεί ότι ιστορικά ανήκουν στην Ρωσία και παραχωρήθηκαν στην Ουκρανία σε διάφορες περιόδους – από την τσαρική εποχή έως την σοβιετική- όταν τα εσωτερικά σύνορα δεν είχαν ιδιαίτερη σημασία…<br /><br />Τα σενάρια<br /><br />Το ερώτημα που πλανάται πάνω από τη Δύση είναι εάν η Ρωσία θα ενσωματώσει όλες αυτές τις περιοχές ή εάν θα τις αναγνωρίσει ως δυο ανεξάρτητα κράτη. Βέβαια ήδη έχει αναγνωρίσει την ανεξαρτησία του Donetsk και του Luhansk.<br />Αυτό δεν σημαίνει και πολλά.<br />Αυτές οι δυο αυτές περιοχές (Donetsk και Luhansk), θα μπορούσαν να ενωθούν σε μια κρατική οντότητα ενσωματώνοντας και τις περιοχές έως την Οδησσό και να δημιουργηθεί έτσι ένα νέο κράτος- δορυφόρος η Novorussia, απολύτως ελεγχόμενο από τη Ρωσία.<br />Όσον αφορά την Κριμαία, το πιθανότερο πάντως είναι να παραμείνει ως έδαφος της Ρωσίας.<br />Προφανώς δεν είναι διόλου τυχαίο το γεγονός ότι στην τελευταία αναθεώρηση του ρωσικού συντάγματος ο Putin «πέρασε» τροπολογία σύμφωνα με την οποία απαγορεύεται οποιαδήποτε παραχώρηση ρωσικού εδάφους (αυτό αφορά και τις νότιες Κουρίλες που διεκδικεί η Ιαπωνία).<br /><br />Η τύχη της Υπερδνειστερίας<br /><br />Με την κατάληψη όλων των παράκτιων περιοχών η Ρωσία φθάνει έως την Υπερδνειστερία η οποία de facto έχει αυτονομηθεί, μετά από πόλεμο, από την Μολδαβία και ουσιαστικά ελέγχεται πλήρως από τη Μόσχα.<br />Έτσι η Ρωσία αποκτά εμμέσως … σύνορα με την Ουκρανία και από… δυσμάς!..<br />Σημειώνεται ότι στον στόχο της Ρωσίας είχε αναφερθεί και ο Ρώσος στρατηγός Minnekayev σε ομιλία του σε στελέχη επιχειρήσεων της ρωσικής αμυντικής βιομηχανίας.<br />Είχε μεταξύ άλλων τονίσει ότι «ο έλεγχος στη Νότια Ουκρανία είναι μια άλλη διέξοδος προς την Υπερδνειστερία»…<br /><br /><a href="https://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Αποκάλυψη: Στη Ρωσία περνά η Kherson, στο Donetsk η Μαριούπολη - Ετοιμάζονται ρωσικά διαβατήρια…

Το σχέδιο για τη Novorussia και η τύχη της Υπερδνειστερίας. Ανδρέας Πετσίνης Στη Ρωσία πιθανότατα θα ενσωματωθεί η περιοχή της Kherson αποτε...

Διαβάστε την συνέχεια

Πως η «χρήσιμη ουδέτερη» Τουρκία εκμεταλλεύεται τον πόλεμο στην Ουκρανία.

<img src="https://www.onalert.gr/wp-content/uploads/2022/05/2022-04-28T192404Z_1122332419_RC2JWT9IUJO6_RTRMADP_3_SAUDI-TURKEY-750x375.jpg" /><br /><br />Η Τουρκία, η οποία αυτοπροβάλλεται ως ο δυνητικός «ειρηνοποιός» μεταξύ της Ρωσίας και της Ουκρανίας, ελπίζει ότι ο πόλεμος μπορεί να ενισχύσει την γεωπολιτική της θέση και να την καταστήσει περιφερειακή δύναμη, αναφέρει ανάλυση που δημοσίευσε πρόσφατα το δημοσιογραφικό μέσο RFE/RL, δίνοντας βαρύτητα στα επιχειρηματικά και οικονομικά συμφέροντα της χώρας.<br /><br />Λαμβάνοντας υπόψη τα εσωτερικά προβλήματα του Τούρκου Προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ενόψει των επικείμενων προεδρικών εκλογών στις 18 Ιουνίου του 2023, όπως έχει ανακοινωθεί επίσημα από τον ίδιο, λόγω της «πτωτικής πορείας» του κυβερνώντος Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP) στις δημοσκοπήσεις, ο πόλεμος στην Ουκρανία θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για να «επιφέρει κάποια καλά νέα».<br /><br />Η Τουρκία, αν και είναι κράτος – μέλος του ΝΑΤΟ, συνεχίζει να διατηρεί στενές σχέσεις με τη Ρωσία και έχει επιδιώξει να παραμείνει ουδέτερη στη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, ενώ ακόμα έχει επιλέξει να διαδραματίζει διαμεσολαβητικό ρόλο για τον δυνητικό τερματισμό του πολέμου.<br />Παίζοντας σε «διπλό ταμπλό»<br /><br />Παρά το γεγονός ότι δηλώνει δημοσία της υποστήριξη που παρέχει στο Κίεβο, καλώντας μάλιστα τη Μόσχα να σεβαστεί την εδαφική της ακεραιότητα της Ουκρανίας, εντούτοις η Άγκυρα αρνήθηκε να επιβάλει κυρώσεις κατά της Ρωσίας ή κατά των επιχειρηματιών που είναι κοντά στον Πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν, λέγοντας ότι τόσο η Ρωσία όσο και η Ουκρανία την εμπιστεύονται να ενεργεί ως δίκαιος μεσολαβητής για λύση και στο πλαίσιο αυτό, η Τουρκία έχει «φιλοξενήσει» δύο γύρους ειρηνευτικών διαπραγματεύσεων.<br /><br />«Η Άγκυρα εποδιώκει να αποκτήσει μια θέση μέγιστου οφέλους, προσπαθώντας να εκμεταλλευτεί τη σύγκρουση όσο το δυνατόν περισσότερο για το όφελός της», δήλωσε ο πολιτικός επιστήμονας Ιβάν Πρεομπραζένσκι στο RFE/RL και πρόσθεσε πως «η Άγκυρα μπορεί να εκμεταλλευτεί τον πόλεμο για να αυξήσει το περιφερειακό της προφίλ, παρόλο που προτρέπει για την αποκλιμάκωση των συγκρούσεων».<br /><br />Εξάλλου, η Τουρκία βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στους Ρώσους τουρίστες και από την άλλη η Ρωσία παρέχει μια τεράστια αγορά για τουρκικά αγροτικά προϊόντα και άλλες υπηρεσίες, υπό το πρίσμα μιας σειράς εμπορικών και οικονομικών συμφωνιών που έχουν υπογραφεί τα τελευταία χρόνια μεταξύ των δύο πλευρών, την ίδια στιγμή που η Άγκυρα αποτελεί έναν από τους μεγαλύτερους ξένους επενδυτές της Ουκρανίας.<div><br /></div><div><a href="https://www.onalert.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Πως η «χρήσιμη ουδέτερη» Τουρκία εκμεταλλεύεται τον πόλεμο στην Ουκρανία.

Η Τουρκία, η οποία αυτοπροβάλλεται ως ο δυνητικός «ειρηνοποιός» μεταξύ της Ρωσίας και της Ουκρανίας, ελπίζει ότι ο πόλεμος μπορεί να ενισχύσ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ελληνικό «ναι» στην Ουκρανία για τεθωρακισμένα – Προϋπόθεση η άμεση αντικατάστασή τους.

<a href="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2022/05/gggggg-4-960x600-1.jpg"><img height="153" src="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2022/05/gggggg-4-960x600-1.jpg" width="280" /></a><br /><br />Του <b>Βασίλη Νέδου</b><br />Η δυνατότητα άμεσης αντικατάστασης των οπλικών συστημάτων που εξυπηρετούν πάγιες ανάγκες της άμυνας της χώρας είναι η βασικότερη παράμετρος η οποία μπορεί να επηρεάσει την απόφαση της Αθήνας να παραχωρήσει κάποια στην Ουκρανία. Η Ελλάδα θα ήταν διατεθειμένη να παραχωρήσει τα τεθωρακισμένα BMP-1, εφόσον αυτά μπορούσαν να αντικατασταθούν άμεσα από αντίστοιχων δυνατοτήτων οχήματα μεταφοράς προσωπικού και μάχης. Πρέπει να υπενθυμιστεί ότι πέρα από τα ΒΜΡ-1, αιτήματα είτε απευθείας από την Ουκρανία είτε από ενδιάμεσους δρώντες όπως οι ΗΠΑ και η Γερμανία, υπάρχουν και για άλλα συστήματα, όπως τα αντιαρματικά Stinger αλλά και οι αντιπλοϊκοί πύραυλοι τύπου Harpoon του Πολεμικού Ναυτικού (Π.Ν.).<br /><br />Η πίεση για την παραχώρηση των BMP-1 στην Ουκρανία έρχεται κατά κύριο λόγο από το Βερολίνο. Αν μη τι άλλο, σχολίαζαν αρμόδιες πηγές, ο γερμανικός στρατός διαθέτει λύσεις που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν ως ενδιάμεσες έως ότου καταστεί δυνατή η μονιμότερη ενίσχυση του Στρατού Ξηράς με αξιόπιστες μονάδες μεταφοράς προσωπικού. Η συζήτηση για την πιθανότητα παραχώρησης BMP-1, υπό τις προϋποθέσεις που παρουσιάστηκαν μόλις, μπορεί να παραμένει ανοιχτή, ωστόσο για τα υπόλοιπα συστήματα και, κυρίως, για τους αντιπλοϊκούς πυραύλους τύπου Harpoon η Αθήνα δεν το συζητάει.<br /><br />Αντιθέτως, στους κόλπους του υπουργείου Εθνικής Αμυνας υφίσταται μια αρκετά εκτεταμένη συζήτηση για το πώς το Π.Ν. και οι Ενοπλες Δυνάμεις γενικότερα θα μπορούσαν να διευρύνουν το σχετικό οπλοστάσιό τους με περισσότερα πυραυλικά συστήματα, τα οποία λόγω και του ανάγλυφου του Αιγαίου Πελάγους προσδίδουν πολύ μεγαλύτερη αξία στην αποτροπή, απ’ ό,τι –για παράδειγμα– πολυδάπανες επενδύσεις όπως αυτή που έχει κάνει η Αγκυρα ναυπηγώντας το ελικοπτεροφόρο «Αναντολού» (είτε το εξοπλίσει με ελικόπτερα είτε το μετατρέψει σε πλατφόρμα μεταφοράς μη επανδρωμένων αεροσκαφών).<br /><br />Η Ουκρανία, πάντως, ήδη διαθέτει πολύ πιο οικονομικούς και αρκετά αξιόπιστους αντιπλοϊκούς πυραύλους εγχώριας παραγωγής, τους Neptune, γνωστούς πλέον σε παγκόσμιο επίπεδο από τη βύθιση του καταδρομικού «Μόσκβα», της ναυαρχίδας του ρωσικού στόλου στη Μαύρη Θάλασσα.<br /><br />Ωστόσο η αλλαγή των συνθηκών της σύγκρουσης στην Ουκρανία και η αύξηση της ναυτικής πίεσης προς την ευρύτερη περιοχή από το Μικολάιβ έως τα περίχωρα της Οδησσού και τις εκβολές του Δούναβη, που αποτελεί και την τελευταία πρόσβαση του Κιέβου στη Μαύρη Θάλασσα, αυξάνουν τις ανάγκες για άμυνα κατά πολεμικών πλοίων. Μέχρι στιγμής, πάντως, έχει αποδειχθεί ότι η χρήση αντιπλοϊκών πυραύλων γίνεται σε συνδυασμό με την αξιοποίηση UAV τα οποία επιφορτίζονται με τον εντοπισμό των στόχων και την κατάδειξή τους.<div><br /></div><div><a href="https://www.kathimerini.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ελληνικό «ναι» στην Ουκρανία για τεθωρακισμένα – Προϋπόθεση η άμεση αντικατάστασή τους.

Του Βασίλη Νέδου Η δυνατότητα άμεσης αντικατάστασης των οπλικών συστημάτων που εξυπηρετούν πάγιες ανάγκες της άμυνας της χώρας είναι η βασικ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Ρωσία αλλάζει τις ΑΟΖ στη Μαύρη Θάλασσα και συγκατοικεί με την Τουρκία.

<img height="191" src="https://simerini-live-2ef083b48b0048fea3f61faa6-eaa9570.divio-media.com/images/rwsotourkiki_sygkatoikisi.width-1024.jpg" width="280" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Γιατί η ΕΕ είναι ανέτοιμη στον οικονομικό πόλεμο και πώς η Κύπρος μπορεί να αντιδράσει στο κόστος που πληρώνει από τον αντίκτυπο των κυρώσεων σε βάρος της Μόσχας.</span></h3><div><b>Γιάννος Χαραλαμπίδης</b></div>– Οι σχεδιασμοί της Ρωσίας από την Υπερδνειστερία στη Μαύρη Θάλασσα<br />– Ο ζωτικός χώρος της Μόσχας σε Κίνα και Ινδία<br />– Ο πονοκέφαλος του πληθωρισμού και του πετρελαίου<br /><br />Η παγκόσμια οικονομία παίρνει φωτιά, με τις τιμές των καυσίμων να βρίσκονται στα ύψη και τον πληθωρισμό να καλπάζει, χωρίς να υπάρχει ισχυρό δίκτυ ασφαλείας. Από τις κυρώσεις πλήττεται μεν η Ρωσία, αλλά βαρύ κόστος πληρώνουν και οι ΗΠΑ, κυρίως, όμως, η ΕΕ. Ο πόλεμος στην Ουκρανία δεν λαμβάνει χώραν μόνον επί του εδάφους, όπου συντελούνται βιβλικές καταστροφές με απώλεια του 45% μέχρι στιγμής του ΑΕΠ της, αλλά και στη θάλασσα. Εκεί η Ρωσία αλλάζει, μέσα από τις δομικές αλλαγές, την ΑΟΖ και τα δικαιώματά της, επιδιώκοντας να γίνει κυρίαρχη, συγκατοικώντας στην περιοχή με την Τουρκία.<br /><br />Μαύρη Θάλασσα και Γαλάζια Πατρίδα<br /><br />Η ρωσική αναθεωρητική πολιτική ξεκινά από την Ευρώπη και μέσω Καυκάσου φτάνει έως τη Μέση Ανατολή. Απαντάται, δε, από τις ΗΠΑ, την ΕΕ και το ΝΑΤΟ στη βάση ενός οικονομικού πολέμου και της οικοδόμησης μιας νέας αποτροπής, που τροφοδοτεί τη λογική της ρωσικής κατατριβής στην Ουκρανία, ενώ ταυτοχρόνως απειλείται η δημιουργία νέων μετώπων σε Σουηδία και Φινλανδία, εάν προχωρήσει η ένταξή τους στη Βορειοατλαντική Συμμαχία.<br /><br />Μεταξύ των δομικών μεταβολών που προσδοκά να επιφέρει η Ρωσία περιλαμβάνονται:<br /><br />Πρώτον, η αλλαγή της ρωσικής ΑΟΖ στη Μαύρη Θάλασσα, επί της οποίας προσδοκά να κυριαρχήσει και να την μοιραστεί στο μεγαλύτερό της μέρος μαζί με την Τουρκία, της οποίας η πολιτική στηρίζεται στη Γαλάζια Πατρίδα. Έχουμε δύο αναθεωρητικές στρατηγικές χωρών, που θα ήταν δυνατό να συμπλεύσουν, αντί να συγκρουστούν. Εξ ου και η πολιτική του εκκρεμούς που υιοθετεί ο Ερντογάν. Οι αλλαγές επιβάλλονται με τη βία των όπλων και παραβιάζουν το διεθνές δίκαιο. Με την κατοχή της Κριμαίας έχουν ήδη αλλάξει οι ΑΟΖ στην περιοχή, ενώ θα υπάρξουν περαιτέρω μεταβολές μετά την κατάκτηση της Μαριούπολης. Θα προκύψουν και άλλες, εάν πέσει η Οδησσός και φτάσει η Ρωσία ώς την Υπερδνειστερία. Σε αυτήν την περίπτωση η Μόσχα θα δημιουργήσει ένα στρατηγικό πέταλο από την Υπεδνειστερία έως τη Λευκορωσία, μέσω της Μαριούπολης και των ρωσόφωνων περιοχών της Ουκρανίας, εγκλωβίζοντας τη χώρα και αφήνοντας μόνο μια έξοδο προς τα δυτικά της. Ένα δεύτερο εξωτερικό τόξο δημιουργείται από την Αγία Πετρούπολη προς το Καλίνινγκραντ, στη Βόρεια Θάλασσα, που έχει δύο όψεις. Η μία είναι αμυντική και η άλλη επιθετική. Είναι, δε, συναφές με την επέκταση του ΝΑΤΟ στη Φινλανδία και τη Σουηδία. Δημιουργείται ένα εσωτερικό γεωστρατηγικό τόξο από την Αγία Πετρούπολη έως τη Λευκορωσία. Τα δύο τόξα, το ένα προς το Καλίνινγκραντ και το άλλο προς τη Λευκορωσία, συνιστούν ένα γεωστρατηγικό πέταλο, που εγκλωβίζει τις Βαλτικές Χώρες.<br /><br />Ενεργειακός πονοκέφαλος και συμφέροντα<br /><br />Δεύτερον, η Μέση Ανατολή μέσω Καυκάσου. Ο έλεγχος της Μαύρης Θάλασσας δεν βάζει τέλος μόνο στην επέκταση του ΝΑΤΟ προς τη Γεωργία, αλλά δημιουργεί, ταυτοχρόνως, ερείσματα για την εδραίωση των γεωπολιτικών συμφερόντων στον Καύκασο και από εκεί στη Μέση Ανατολή και στην Ασία, που είναι πλέον ενεργειακός και ζωτικός χώρος της Ρωσίας. Γιατί; Διότι εκεί είναι που στρέφεται η Μόσχα για την πώληση του φυσικού αερίου, λόγω της ενεργειακής απεξάρτησης που έθεσε ως πολιτική της η Ε.Ε. Είναι μια πολιτική μετ’ εμποδίων, καθότι, αφενός, είναι μεγάλες οι εξαρτήσεις, και, αφετέρου, δεν υπάρχει χρόνος για ταχύτατη αντίδραση. Τα συμφέροντα των κρατών μελών διαφέρουν. Συνεπώς, θα πρέπει να βρεθεί κοινή συνισταμένη. Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο την περασμένη εβδομάδα δεν λήφθηκε απόφαση για το έκτο πακέτο κυρώσεων και γινόταν λόγος για μεταβατική περίοδο σε θέματα ενεργειακής απεξάρτησης. Ήδη, η Ινδία και η Κίνα γεμίζουν τις αποθήκες τους με πετρέλαιο από τη Ρωσία, πληρώνοντας σε χαμηλές τιμές. Τα κέρδη της Μόσχας είναι ήδη αυξημένα, παρά τις κυρώσεις της Δύσης, λόγω της εκτόξευσης των τιμών, χωρίς να υπάρχουν στον ορίζοντα ενδείξεις για τη χαλιναγώγησή τους. Τα ρωσικά έσοδα έχουν αυξηθεί κατά 45% σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος. Τίθεται μεν η Ρωσία σε οικονομική απομόνωση από τη Δύση, αλλά το ρούβλι έχει ανακάμψει, την ίδια στιγμή κατά την οποία στις χώρες της ΕΕ και στις ΗΠΑ οι δείκτες του πληθωρισμού ανεβαίνουν επικίνδυνα, λόγω της αύξησης στην τιμή των καυσίμων, του προβλήματος στην τροφική αλυσίδα, του ηλεκτρικού ρεύματος και ακόμη τριών άλλων παραγόντων: Α) Δεν μπορεί να λειτουργήσει ομαλά η ελεύθερη αγορά επί τη βάσει των κανόνων της προσφοράς και της ζήτησης. Β) Υπάρχει αισχροκέρδεια. Γ) Οι αποτρεπτικές πυρηνικές απειλές της Ρωσίας επιδεινώνουν την κατάσταση, αφού πρόκειται για ψυχολογικό πόλεμο και ένδειξη αποφασιστικότητας.<br /><br />Πυρηνική απειλή<br /><br />Η χρήση των πυρηνικών: 1) Δεν συστήνεται στην παρούσα φάση ως σοβαρή επιλογή, αφού η Μόσχα ελέγχει την κατάσταση ακόμη και αν έχει απώλειες. 2) Σημαίνει αμοιβαίο κόστος και ολοκαύτωμα, που μπορεί να αποφασιστεί από τον Πούτιν, εάν χάνει τον πόλεμο και αισθάνεται την ατίμωση. Και επί τούτου είναι που η Δύση θα πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτική. Να γνωρίζει, δηλαδή, στο πλαίσιο ενός ορθολογιστικού παιχνιδιού, μέχρι ποιου σημείου τραβά το σχοινί χωρίς αυτό να αποδυναμώνει την όποια αποτρεπτική της ικανότητα. Επί τούτου είναι που θα πρέπει να μελετηθεί σε βάθος το θέμα της επέκτασης του ΝΑΤΟ προς τη Σουηδία και τη Φινλανδία. Εάν ποτέ, αλλά και πώς θα γίνει. Και ποιες επιπτώσεις θα προκύψουν. Το όφελος θα είναι μεγαλύτερο του κόστους; Τι είδους κόστος ή όφελος θα προκύψει;<br /><br />Πληθωρισμός και η κυπριακή ναυτιλία<br /><br />Η ΕΕ έχει αποδειχθεί ανέτοιμη να διαχειριστεί αποτελεσματικά την οικονομική κρίση που προκύπτει από τον πόλεμο στην Ουκρανία και τις κυρώσεις, τις οποίες η ίδια επιβάλλει επί της Ρωσίας. Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα σχεδιάζει να λάβει μέτρα για την καταπολέμηση του πληθωρισμού, που φτάνει σε μέσον όρο το 9% (Κύπρος 8,8%). Τέτοια μέτρα είναι, για παράδειγμα, η αύξηση του επιτοκίου. Όμως, ένα τέτοιο μέτρο θα περιορίσει την ανάπτυξη με τον σαφή κίνδυνο της δημιουργίας στασιμοπληθωρισμού. Η Κύπρος αντιμετωπίζει ακόμη δύο σοβαρά προβλήματα. Το ένα είναι αυτό του τουρισμού, που πλήττεται από τις κυρώσεις σε βάρος της Ρωσίας και φτάνει το 16% επί του ΑΕΠ. Το άλλο είναι εκείνο της ναυτιλίας, που αναλογεί στο 6,7% επί του ΑΕΠ στην περίπτωση που θα απαγορευτεί η μεταφορά ρωσικών προϊόντων και, δη ενεργειακού χαρακτήρα, από πλοία που φέρουν τη σημαία κρατών μελών της ΕΕ. Υπάρχει μεν η συλλογικότητα στη λήψη των αποφάσεων, αλλά θα πρέπει μέσα από το κοινό συμφέρον να εξυπηρετούνται και τα εθνικά. Κλασικό επί τούτου παράδειγμα, προκειμένου να γίνει αντιληπτό τι θέλουμε να πούμε, είναι η στάση της Σλοβακίας και της Ουγγαρίας στο θέμα του εμπάργκο επί της τροφοδοσίας πετρελαίου από τη Ρωσία. Η Βουδαπέστη απείλησε ακόμη και με βέτο, διότι είναι ζήτημα επιβίωσης και ζωτικής σημασίας για την ίδια. Οι πολιτικές της διεκδικήσεις είχαν αποτέλεσμα, διότι και άλλα κράτη μέλη ανησυχούν για τις επιπτώσεις των κυρώσεων σε βάρος της Μόσχας, υπό την έννοια ότι η ΕΕ δεν μπορεί να απαγκιστρωθεί από την ρωσική ενεργειακή εξάρτηση αμέσως και ότι άρχισαν ήδη τα κράτη μέλη να πληρώνουν κόστος από τις επιπτώσεις του οικονομικού πολέμου. Είναι, δε, αβέβαιο πού θα καταλήξουμε.<br /><br />Πολιτικές επιλογές<br /><br />Λαμβανομένων υπ’ όψιν των όσων συμβαίνουν εξ αφορμής του πολέμου στην Ουκρανία και στην ΕΕ, η Κύπρος οφείλει να συγκροτήσει πολιτική επιλογών για την προάσπιση των συμφερόντων της. Επισημαίνουμε λοιπόν τα εξής:<br /><br />Κυπριακό και Ασφάλεια<div><br /></div><div>Λογικό είναι να ζητήσει η Κυβέρνηση στο Κυπριακό ό,τι προτάσσουν ΕΕ, ΝΑΤΟ και ΗΠΑ για την περίπτωση της Ουκρανίας. Δηλαδή: Α) Όχι στους εισβολείς, όχι στην παράνομη κτήση εδαφών, όχι στην αναβίωση παλαιών αυτοκρατοριών, αποχώρηση ξένων στρατών και σεβασμό της εδαφικής ακεραιότητας και κυριαρχίας των κρατών. Οι αρχές αυτές υποβάλλουν την αναπροσαρμογή των θέσεών μας στο Κυπριακό, υπό την έννοια ότι η διαδικασία λύσης για μια ομοσπονδία δύο συνιστώντων κρατών τροφοδότησε τη χωριστή κρατική συνείδηση των Τουρκοκυπρίων, την ισότιμη κυριαρχία και τη θέση περί δύο κρατών στο πλαίσιο μιας συνομοσπονδίας. Β) Αποστολή όπλων στην Ουκρανία για ν’ αντιμετωπιστούν και να ηττηθούν οι εισβολείς. Εμείς δεν λέμε ότι θα κάνουμε πόλεμο με την Τουρκία. Όμως, η παραχώρηση οπλικών συστημάτων προς την Κυπριακή Δημοκρατία, για την αντιμετώπιση του εισβολέα, αυξάνει την αποτρεπτική μας ικανότητα και μειώνει τις πιθανότητες κρίσης και πολέμου. Διότι, εάν η Ρωσία γνώριζε εξ αρχής ότι ο πόλεμος θα της προκαλούσε μεγαλύτερο κόστος απ’ ό,τι όφελος, θα κατέφευγε σε άλλους τρόπους διευθέτησης του προβλήματος και δη διπλωματικούς. Άλλωστε η διπλωματία και το δίκαιο βαδίζουν χέρι - χέρι με την ισχύ και την αποτροπή. Ταυτοχρόνως, γιατί να μη ζητηθεί η επιβολή εμπάργκο στρατιωτικού υλικού στην Άγκυρα, ενόσω δεν επιστρέφει στις συνομιλίες με βάση τις αρχές και αξίες της ΕΕ για δημοκρατική λύση και για την εφαρμογή ενός πολιτειακού συστήματος και κράτους που θα είναι συνέχεια της Κυπριακής Δημοκρατίας, όταν ανάλογες στρατιωτικές κυρώσεις επιβάλλονται επί της Μόσχας; Η πρόταξη ενός τέτοιου αιτήματος σε συνδυασμό με άλλα δημιουργεί κλίμα και πιέσεις επί της Άγκυρας.<br />Συμμετοχή στο νέο σύστημα ασφάλειας της ΕΕ, όπως αναλύεται στη στρατηγική πυξίδα και ειδικότερα σε ό,τι αφορά την περιοχή της νοτιοανατολικής Μεσογείου. Α) Η διαδικασία αυτή ανήκει στη νέα αρχιτεκτονική ασφάλειας και τόσο η Κύπρος όσο και η Ελλάδα είναι τα μόνα κράτη μέλη της ΕΕ στην περιοχή και ως εκ τούτου μπορούν να συμμετάσχουν κατά τρόπο θεμελιακό στην υλοποίησή της. Συν του ότι η Ελλάδα ανήκει στο ΝΑΤΟ. </div><div><br /></div><div>Η δε στρατηγική πυξίδα θα λειτουργήσει συμπληρωματικά με τις επιλογές της Συμμαχίας, ενώ, ταυτοχρόνως, η Τουρκία θα είναι δυνατό να συμμετάσχει ως τρίτο της ΕΕ κράτος, εφόσον αποσύρει τον στρατό της από την Κύπρο, για να δημιουργηθούν συνθήκες ασφάλειας, εμπιστοσύνης και λύσης του Κυπριακού. Β) Η απόφαση για αυτόματη ενεργοποίηση του άρθρου 42,7 για την έμπρακτη υποστήριξη ακόμη και με στρατιωτικά μέσα προς την Κύπρο, εφόσον δεχθεί επίθεση από τρίτη χώρα, όπως είναι η Τουρκία. Η ρήτρα αυτή είναι τμήμα της στρατηγικής πυξίδας και δεν σημαίνει πόλεμο, αλλά αποτροπή. Γιατί; Διότι η Άγκυρα θα γνωρίζει από τώρα ότι, εάν επιτεθεί είτε σε βάρος της Ελλάδας είτε σε βάρος της Κύπρου, θα βρει απέναντί της ολόκληρη την ΕΕ.<br />Εφαρμογή των αρχών του διεθνούς δικαίου και χρήση των διεθνών δικαστηρίων. Α) Εάν η Τουρκία θέλει συμμετοχή στα ενεργειακά οφέλη, μπορεί να προχωρήσει σε συνυποσχετικό με την Κυπριακή Δημοκρατία, δηλαδή να την αναγνωρίσει και να τεθούν ενώπιον του Διεθνούς Δικαστηρίου για τον καθορισμό ΑΟΖ. Β) Τη συμβολή του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου στο θέμα της Αμμοχώστου. Εφόσον το έγκλημα της επίθεσης και του πολέμου συντελείται επί του εδάφους της Κυπριακής Δημοκρατίας που επικύρωσε τη λειτουργία του ΔΠΔ, το εν λόγω Δικαστήριο έχει δικαιοδοσία, ασχέτως εάν η Άγκυρα επικύρωσε ή όχι τη λειτουργία του. Και μόνο η διατύπωση των θέσεων αυτών από την Κυπριακή Δημοκρατία, τις οποίες η ΕΕ, το ΝΑΤΟ, η Βρετανία και οι ΗΠΑ υποστηρίζουν στην περίπτωση της Ουκρανίας, θα συνιστά πρόσθετη πίεση επί της Άγκυρας, αφαιρώντας της ταυτοχρόνως τον ρόλο του ειρηνοποιού, τον οποίο επιδιώκει να διαδραματίσει καλύπτοντας: Α) Τα διπλωματικά κενά της ΕΕ. Β) Την παράλυση του συλλογικού συστήματος ασφάλειας του ΟΗΕ, λόγω του ρωσικού βέτο στο Σ. Ασφαλείας.<br /><br />Οικονομία και συναφείς τομείς<br /><br />Υπάρχουν σειρά άλλων επιλογών εντός της ΕΕ και γενικότερα που μπορούν να προταχθούν και αφορούν, εκτός των άλλων, και την οικονομία, τη ναυτιλία και τον τουρισμό. Τι ανταλλάγματα έχουμε ζητήσει από την ΕΕ για τις ζημιές που έχουμε υποστεί από την ορθή δική μας σύμφωνη γνώμη επί των κυρώσεων σε βάρος της Ρωσίας στον τομέα της απαγόρευσης πτήσεων, που είχε αρνητικό αντίκτυπο στον τουρισμό; Το ίδιο θα ισχύσει για ένα ανάλογο μέτρο κυρώσεων στα θέματα της ναυτιλίας. Σε αυτήν την περίπτωση, τα πλοία που ανήκουν στο κυπριακό νηολόγιο θα αλλάξουν σημαία και το κόστος δεν θα το πληρώσει μόνο η Ρωσία -εάν τελικά πληρώσει- αλλά η Κύπρος και προφανώς η Ελλάδα, που έχουν μεγάλους στόλους. Ήδη, η Κυπριακή Δημοκρατία επωμίζεται κόστος από το εμπάργκο που επιβάλλει η Άγκυρα σε βάρος των πλοίων και των αεροσκαφών μας, καθώς και από την άρνησή της να σεβαστεί την τελωνειακή ένωση. Η Κυπριακή Δημοκρατία είναι θύμα αθέμιτου ανταγωνισμού, που προκαλείται από την Τουρκία, η οποία παραβιάζει τους κανόνες τής ΕΕ και δη της ενιαίας αγοράς. Γιατί; Διότι τα τουρκικά προϊόντα εισάγονται στην Κύπρο μέσω της ενιαίας αγοράς της ΕΕ, αλλά τα κυπριακά δεν μπορούν να εισαχθούν στην Τουρκία. Στην παρούσα φάση, η Άγκυρα αρνείται να υιοθετήσει τις κυρώσεις σε βάρος της Ρωσίας, με αποτέλεσμα να θησαυρίζουν οι τουρκικές αερογραμμές, το εμπόριο και ο τουρισμός σε βάρος της Κύπρου, αλλά και σε βάρος άλλων χωρών της ΕΕ και μη. Επί τούτου θα πρέπει να ληφθούν υπόψη τα εξής: α) Η εξέταση των τιμωρητικών μέτρων που θα ήταν δυνατό να επιβληθούν σε βάρος της Άγκυρας. β) Η στήριξη της ΕΕ προς την Κύπρο μέσα από τον προϋπολογισμό και από άλλα μέτρα στήριξης, λόγω του πρόσθετου κόστους που επωμίζεται ως αποτέλεσμα της συμμαχικής της στάσης στον πόλεμο της Ουκρανίας. Για παράδειγμα, η μεν Ουγγαρία θέτει το βέτο πάνω στο τραπέζι υποστηρίζοντας ότι διακυβεύονται ζωτικά της συμφέροντα, η δε Πολωνία αξιώνει οικονομική στήριξη, λόγω του κόστους που της επιφέρει το Προσφυγικό. Ερώτημα: Δεν δύναται η Κυπριακή Δημοκρατία να θέσει τα δικά της λογικά αιτήματα σε ένα ενιαίο πακέτο με άλλα κράτη - μέλη; Δεν αναφερόμαστε σε εκβιασμούς, αλλά σε παράθεση στοιχείων και ανάληψη πρωτοβουλιών με άλλες χώρες της ΕΕ.<br /><br />Το άλλοθι των ελλειμμάτων…<br /><br />Το περιφερειακό και παγκόσμιο σύστημα ασφάλειας και οι οικονομικές συνθήκες αλλάζουν με ιλιγγιώδεις πλέον ρυθμούς. Δεν υπάρχουν από μηχανής θεοί, αλλά πολιτικές και δράσεις επί τη βάσει συμφερόντων, που τα κράτη καλούνται να εξυπηρετούν είτε κατά μόνας είτε μέσω συμμαχιών, όπως η ΕΕ, που δεν μπορούν όμως να εμφανίζονται ως εύκολο άλλοθι των δικών μας ελλειμμάτων, χωρίς να σημαίνει ότι δεν εφαρμόζονται δύο μέτρα και δύο σταθμά. Καλώς ή κακώς, αυτός είναι ο κόσμος στον οποίο ζούμε…<br /><br /><img height="294" src="https://simerini-live-2ef083b48b0048fea3f61faa6-eaa9570.divio-media.com/images/8.5_khartes_giannou.width-1024.jpg" width="280" /><br /><br />Οι δύο χάρτες αποτυπώνουν πώς άλλαξαν οι ΑΟΖ στη Μαύρη Θάλασσα μετά την κτήση της Κριμαίας από τη Ρωσία και πώς θα μεταβληθούν, εάν υλοποιηθούν οι στρατηγικοί σχεδιασμοί της Μόσχας στον πόλεμο της Ουκρανίας. Η Ρωσία θα κυριαρχήσει στη Μαύρη Θάλασσα και θα συγκατοικήσει στην ουσία με την Τουρκία και τη Γαλάζια Πατρίδα. Και η Ουκρανία μετατρέπεται σε περίκλειστο κράτος…</div><div><br /></div><div><a href="https://simerini.sigmalive.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η Ρωσία αλλάζει τις ΑΟΖ στη Μαύρη Θάλασσα και συγκατοικεί με την Τουρκία.

Γιατί η ΕΕ είναι ανέτοιμη στον οικονομικό πόλεμο και πώς η Κύπρος μπορεί να αντιδράσει στο κόστος που πληρώνει από τον αντίκτυπο των κυρώσεω...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι εκλογές στην Τουρκία, ο Ερντογάν και τα τουρκικά δόγματα

<a href="https://www.msn.com/el-gr/news/other/%CE%BF%CE%B9-%CE%B5%CE%BA%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%AD%CF%82-%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%BA%CE%AF%CE%B1-%CE%BF-%CE%B5%CF%81%CE%BD%CF%84%CE%BF%CE%B3%CE%AC%CE%BD-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CF%84%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%BA%CE%B9%CE%BA%CE%AC-%CE%B4%CF%8C%CE%B3%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B1/ar-AAWYsye?msclkid=a82ba05ecf9111ec979f8358fa629411&fullscreen=true#image=1"><img height="156" src="https://img-s-msn-com.akamaized.net/tenant/amp/entityid/AAWYHot.img?w=630&h=420&m=6&x=464&y=43&s=83&d=83" width="280" /></a><br /><br />Η Τουρκία έχει εισέλθει σε προεκλογική περίοδο, καθώς σε ένα χρόνο περίπου έχουμε γενικές εκλογές. Πιο συγκεκριμένα, οι τουρκικές γενικές εκλογές του 2023 θα διεξαχθούν την Κυριακή 18 Ιουνίου. Την ημέρα εκείνη διεξάγονται προεδρικές εκλογές για την εκλογή του Προέδρου της Τουρκίας με σύστημα δύο γύρων. Ταυτόχρονα, διεξάγονται βουλευτικές εκλογές για την εκλογή 600 βουλευτών στη Μεγάλη Εθνοσυνέλευση της Τουρκίας.<br /><br />Οι προηγούμενες γενικές εκλογές στην Τουρκία διεξήχθησαν στις 24 Ιουνίου 2018 και σηματοδότησαν τη μετάβαση της Τουρκίας από ένα κοινοβουλευτικό σύστημα σε ένα προεδρικό, όπως επικυρώθηκε από τους ψηφοφόρους στο αμφιλεγόμενο συνταγματικό δημοψήφισμα του 2017.<br /><br />Το αποτέλεσμα εκείνης της εκλογικής αναμέτρησης οδήγησε, όπως άλλωστε είναι γνωστό, σε νίκη του νυν προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος κατείχε τη συγκεκριμένη θέση από το 2014.<br /><br />Εν τω μεταξύ, το κυβερνών Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΚ) έχασε την απόλυτη πλειοψηφία του στη Μεγάλη Εθνοσυνέλευση της Τουρκίας για πρώτη φορά από τον Ιούνιο 2015, γεγονός που το ανάγκασε να βρει κυβερνητικό δεκανίκι το Κόμμα Εθνικιστικού Κινήματος (MHP) του Ντεβλέτ Μπαχτσελί (εδώ εντάσσονται και οι Γκρίζοι Λύκοι)<br /><br />Το αξίωμα του Πρωθυπουργού της Τουρκίας καταργήθηκε στις 12 Ιουλίου 2018 και ο τελευταίος κάτοχός του, ο Μπιναλί Γιλντιρίμ, ανέλαβε τα καθήκοντά του ως Πρόεδρος της Μεγάλης Εθνοσυνέλευσης.<br /><br />Αν και υπήρχαν εικασίες για πρόωρες εκλογές πριν από τις κανονικές το 2023, διαψεύστηκαν από τον κυβερνητικό συνεταίρο, Ντεβλέτ Μπαχτσελί ο οποίος διαβεβαίωσε ότι οι εκλογές δεν θα διεξαχθούν πριν από το 2023. Τόνισε επίσης ότι ο σημερινός συνασπισμός μεταξύ του ΑΚΚ και του MHP θα παραμείνει άθικτος και ο Ερντογάν θα είναι ο κοινός τους υποψήφιος για Πρόεδρος (δηλαδή ο Ερντογάν κατεβαίνει στον προεκλογικό του αγώνα με την στήριξη των Γκρίζων Λύκων του Μπαχτσελί). <br /><br />Η προεκλογική περίοδος που ξεκίνησε, σε συνδυασμό με τα οικονομικά προβλήματα που αντιμετωπίζει στο εσωτερικό της η Τουρκία, η οποία βλέπει ότι η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία χρονικά τραβάει σε μάκρος, γεγονός που επιδεινώνει την οικονομία της λόγω της εξάρτησής της από τη Ρωσία (συμφωνίες για αγροτικά προϊόντα και τουρισμό), δημιουργούν ένα κλίμα έντασης με την Ελλάδα το οποίο και ο Ερντογάν επιθυμεί να καλλιεργήσει ώστε να το εναρμονίσει με το φαντασιακό των Τούρκων και την ιδεολογία του παν-ισλαμισμού (που είναι αποτέλεσμα του παν-τουρκισμού). <br /><br />Παράλληλα, όμως είναι και οι δημοσκοπήσεις που τον ανησυχούν. Διότι σε μετρήσεις στο εσωτερικό του με πιθανούς αντιπάλους, ο Ερντογάν φαίνεται να χάνει. <br /><br />Σύμφωνα με δημοσκόπηση, τον Απρίλιο που μας πέρασε, από την ερευνητική εταιρεία MetroPOLL, προκύπτει το ενδεχόμενο ότι πολλά πολιτικά κόμματα ενδέχεται να μην καταφέρουν να περάσουν το εκλογικό όριο του 7% όταν θα κατανεμηθούν τα ποσοστά όσων δηλώνουν «αναποφάσιστοι» ή «ψήφισαν διαμαρτυρίες».<br /><br />Ειδικότερα, βάσει των αποτελεσμάτων της έρευνας, αν γίνονταν βουλευτικές εκλογές στην Τουρκία αυτήν την Κυριακή, το 25,2% των ερωτηθέντων θα ψήφιζαν για το κυβερνών Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP) και το 17,6% θα ψήφιζαν το Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα (CHP) της αξιωματικής αντιπολίτευσης του Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου , στο οποίο ανήκουν και οι Δήμαρχοι Άγκυρας και Κωνσταντινούπολης.<br /><br />Επίσης το 14,6% θα ψήφιζε για το Κόμμα İYİ (κόμμα Ακσενέρ), το 9,7% θα ψήφιζε για το Δημοκρατικό Κόμμα των Λαών (HDP), δηλαδή το κόμμα των Κούρδων και το 5,7% των ερωτηθέντων θα ψήφιζε για το Κόμμα Εθνικιστικού Κινήματος (MHP), του Μπαχτσελί.<br /><br />Μάλιστα σύμφωνα με την δημοσκόπηση, ο Ερντογάν φαίνεται να χάνει και από τους τέσσερις πιθανούς υποψήφιους.<br /><br />1) Μασούρ Γιαβάς (δήμαρχος Άγκυρας) 53,9% -<br /><br />Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν 36,5%<br /><br />2) Ιμάμογλου (δήμαρχος Κωνσταντινούπολης) 49,7% -<br /><br />Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν 40,9%<br /><br />3) Κιλιντσντάρογλου 43,3% -<br /><br />Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν 42,5%<br /><br />4)Ακσενέρ 43,8% -<br /><br />Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν 41,9% <br /><br />Ο Ερντογάν χάνει ακόμη και με αντίπαλο την Μεράλ Ακσενέρ, το κόμμα της οποίας έχει μικρά σχετικά ποσοστά.<br /><br />Εδώ θα πρέπει να τονισθεί ότι αναφέρονται ως πιθανοί υποψήφιοι/αντίπαλοι του Ερντογάν, καθώς ουδείς γνωρίζει αυτή τη στιγμή με βεβαιότητα ποιοι θα είναι τελικά οι υποψήφιοι αντίπαλοι του Ερντογάν.<br /><br />Από τη δημοσκόπηση επίσης απουσιάζουν ως αντίπαλοι του Ερντογάν, ο Αχμέτ Νταβούτογλου, πρώην συνεργάτης του, ο οποίος ίδρυσε το 2019 δικό του κόμμα (Gelecek Partis) και ο Αλί Μπαμπατζάν, επίσης πρώην υπουργός του Ερντογάν, ο οποίο το 2020 ίδρυσε το κόμμα DEVA. Οι δυο τελευταιοι θεωρούνται και αγαπημένα παιδιά της Δύσης.<br /><br />Η πίεση που δημιουργεί στον Ερντογάν η συγκεκριμένη δημοσκόπηση σαφέστατα και θα τον οδηγήσει στη προσπάθεια δημιουργίας εντυπώσεων προκειμένου να κερδίσει το τουρκικό λαό. Γνωρίζοντας πως σε αρκετές περιοχές της κεντρικής και νότιας Τουρκίας είχε ξεκινήσει πογκρόμ εναντίον των μεταναστών από τη Συρία, ο Ερντογάν ήδη ανακοίνωσε πως ετοιμάζεται κυβερνητικό πρόγραμμα προκειμένου να μπορέσουν ένα εκατομμύριο πρόσφυγες από τη Συρία να επιστρέψουν στη χώρα τους. Οι Τούρκοι ήδη κατηγορούν τους πρόσφυγες ότι τους έχουν πάρει τις εργασίες και δημιουργούν πρόβλημα στην οικονομία τους.<br /><br />Προσωπικά όμως πιστεύω πως ο Τούρκος πρόεδρος επιθυμεί κάτι πιο εντυπωσιακό από αυτό. Η ιστορία έχει αποδείξει πως η Άγκυρα για να αντιμετωπίσει τα εσωτερικά της προβλήματα, συνήθως κάνει εξαγωγή τους και με τον τρόπο αυτό ενισχύει το φαντασιακό των Τούρκων που επιθυμούν τη Μεγάλη Τουρκία αποσπώντας τους από τα εσωτερικά ζητήματα. Επίσης, ο Ερντογάν ποντάρει ιδιαίτερα στη στήριξη των Τούρκων που ζουν στο εξωτερικό (κυρίως σε χώρες της Ευρώπης) και ασπάζονται τις ιδέες και τα δόγματα του για αναβίωση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.<br /><br />Καθώς λοιπόν βρισκόμαστε χρονικά σε μια ρευστή γεωπολιτική περίοδο, όπου έχει αποδειχθεί περίτρανα ότι το διεθνές δίκαιο είναι η παρηγοριά του αδύναμου και ενώ το φαντασιακό για χαμένες Αυτοκρατορίες αναζωπυρώνεται στην περιοχή, το επόμενο διάστημα, ο Τούρκος πρόεδρος θα προσπαθήσει να εκμεταλλευτεί τις καταστάσεις. Μεγάλο εμπόδιο για την πραγματοποίηση του τουρκικού φαντασιακού αποτελούν τρεις λαοί, οι Έλληνες, οι Αρμένιοι και οι Κούρδοι και αυτούς θα προσπαθήσει να χτυπήσει με κάθε τρόπο.<br /><br />Έχοντας λοιπόν εισέλθει σε τροχιά σύγκρουσης με την Τουρκία, η χώρα μας οφείλει να είναι έτοιμη απέναντι στο νεο-οθωμανό γείτονα και να του καταφέρει συντριπτικό πλήγμα.<div><br /></div><div><a href="https://www.msn.com/">πηγή</a></div><div><br /></div><div><br />οι απόψεις του ισιτολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Οι εκλογές στην Τουρκία, ο Ερντογάν και τα τουρκικά δόγματα

Η Τουρκία έχει εισέλθει σε προεκλογική περίοδο, καθώς σε ένα χρόνο περίπου έχουμε γενικές εκλογές. Πιο συγκεκριμένα, οι τουρκικές γενικές εκ...

Διαβάστε την συνέχεια

Το παρασκήνιο Ελλάδας-ΗΠΑ για την αποστολή νέων όπλων στην Ουκρανία

<img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2022/05/piravli9.jpg" /><br /><br /><b>Βιτάλης Αλφόνσος</b><br />Σε μείζον θέμα ενδέχεται να εξελιχθεί η «προτροπή» – «πίεση» προς την Αθήνα, στο παρασκήνιο, να αποστείλει πρόσθετα οπλικά συστήματα στην Ουκρανία για να αντιμετωπίσει την ρωσική εισβολή. Πιθανότατα το θέμα αυτό να «βαρύνει» την ατζέντα της συνάντησης των κκ Μπαϊντεν και Μητσοτάκη κατά την διάρκεια της συνάντησης τους στο Λευκό Οίκο. Το Μαξίμου προσπαθεί όσο το δυνατόν να περιορίσει τυχόν «αγκάθια» που μπορεί να τεθούν στην ιδιαίτερα σημαντική αυτή συνάντηση και φροντίζει ώστε ο Πρωθυπουργός να πάει στο Λευκό Οίκο με επικυρωμένη από την Ελληνική Βουλή την συμφωνία αμοιβαίας αμυντικής συνεργασίας μεταξύ Ελλάδας και ΗΠΑ. Ωστόσο η Αμερικανική πλευρά όλο το τελευταίο διάστημα ζητεί από την Ελλάδα να αποστείλει στο Κίεβο το ρωσικό αντιπυραυλικό σύστημα των S-300.<br /><br />Πάντως για την ώρα η Αθήνα αρνείται να αποσύρει από την Κρήτη και να αποστείλει στην Ουκρανία τους S-300 καθώς τους θεωρεί απολύτως απαραίτητους για την άμυνα και την αποτροπή της τουρκικής απειλής. Διαμηνύει μάλιστα ότι έχει συνδράμει στρατιωτικά την Ουκρανία , σε αντίθεση με την Άγκυρα που δεν έχει στείλει οπλικά συστήματα αν και είναι χώρα μέλος του ΝΑΤΟ.<br /><br />Ωστόσο το όλο θέμα των S-300 πήρε νέες διαστάσεις και επανήλθε με ένταση καθώς πριν περίπου τρεις βδομάδες η Σλοβακία απέστειλε προς την Ουκρανία συστοιχίες S-300 που είχε στην κατοχή της από τα μέσα της δεκαετίας του 1990 όταν διαλύθηκε η ενιαία Τσεχοσλαβακία. Οι εκτιμήσεις και η εικόνα που διαμορφώνεται και από την Αθήνα πως «ο πόλεμος θα τραβήξει ακόμα», ανοίγει νέο κύκλο ισχυρών πιέσεων προς την Ελληνική πλευρά να παραχωρήσεις τους Ρωσικής κατασκευής S-300 στο Κίεβο καθώς θα είναι απολύτως χρήσιμοι και αποτελεσματικοί για την αντιαεροπορική και αντιπυραυλική θωράκιση της Ουκρανίας.<br /><br />Στην Αθήνα υπάρχουν εκτιμήσεις πως σε λίγο η Αμερικανική πλευρά δεν «θα ακούει» τα περί τουρκικής απειλής και αμυντικής προστασίας της χώρας με τους S-300. Επίσης υπάρχουν εκτιμήσεις ότι δίπλα στις πιέσεις θα ανοίξει και ένα «ιδιότυπο παζάρι», καθώς θεωρείται απολύτως αναγκαίο από τους Αμερικανούς να «πάει» στην Ουκρανία οποιοδήποτε Ρωσικής ή Σοβιετικής προέλευσης οπλικό σύστημα , βρίσκεται στην Ευρώπη και στις χώρες των «Δυτικών Συμμάχων».<div><br />Παρασκήνιο Ελλάδας – ΗΠΑ<br /><br />Στο παζάρι αυτό και καθώς η Αθήνα προτάσσει θέμα άμυνας και ασφάλειας έναντι της τουρκικής απειλής , είναι πιθανόν να πέσει και η «ανταλλαγή» των S-300 ώστε να φύγουν επειγόντως για Ουκρανίας με το γνωστό σύστημα έτοιμων «Patriot» , καθώς οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις διαθέτουν ήδη το οπλικό σύστημα, γνωρίζουν τον χειρισμό του και την επιχειρησιακή δραστηριότητα του. Δεν αποκλείεται μάλιστα και προς τούτο προετοιμάζεται και η Αθήνα το όλο θέμα της «ανταλλαγής» των S-300 με «Patriot» να είναι από τα θέματα που θα ανοίξει η Αμερικανική πλευρά και ο κ. Μπάϊντεν στο ραντεβού με τον κ. Μητσοτάκη στον Λευκό Οίκο. Πάντως όπως επισημαίνουν πολιτικοί παρατηρητές, διπλωμάτες αλλά και στρατιωτικοί , που δεν αμφισβητούν τις δυνατότητες των «Patriot», είναι πιθανόν με την «ανταλλαγή» αυτή να μπει ακόμα περισσότερο στο στόχαστρο του Κρεμλίνου η Ελληνική πλευρά. Κρισιμότατο όπως επισημαίνουν οι ίδιοι κύκλοι είναι αν τελικά “κλειδώσει” μια τέτοια συμφωνία και αφού δεν αμφισβητείται η αποτελεσματικότητα των «Patriot», να «είναι ξεκάθαρο πως δεν θα υπάρχει κανένας περιορισμός για την τοποθέτηση τους σε οποιοδήποτε σημείο της Ελληνικής Επικράτειας».<br /><br />Επίσης σημαντικό θέμα το οποίο δεν αποκλείεται να τεθεί στο ραντεβού στον Λευκό Οίκο είναι το ότι έχει ανοίξει ο δρόμος για την προμήθεια από την Τουρκία 40 υπερσύγχρονων F-16 και τον εκσυγχρονισμό άλλων 80. Εδώ το ερώτημα είναι αν υπάρχουν τα σημαντικά ποσά ώστε να προμηθευτεί η Ελλάδα τα πανάκριβα αμερικανικά μαχητικά πέμπτης γενιάς τα F-35, ώστε να επαναφέρει την ισορροπία δυνάμεων.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Το παρασκήνιο Ελλάδας-ΗΠΑ για την αποστολή νέων όπλων στην Ουκρανία

Βιτάλης Αλφόνσος Σε μείζον θέμα ενδέχεται να εξελιχθεί η «προτροπή» – «πίεση» προς την Αθήνα, στο παρασκήνιο, να αποστείλει πρόσθετα οπλικά ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η παραίτηση στον Frontex που προκαλεί «τρικυμία» στο Αιγαίο.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="210" src="https://www.youtube.com/embed/IcbcEB_cuWQ" width="280" youtube-src-id="IcbcEB_cuWQ"></iframe></div><div><br /></div>Η παραίτηση του επικεφαλής του Frontex Φαμπρίς Λεζερί απειλεί με «μπλέξιμο» την Ελλάδα; Ο Λεζερί κατηγορείται ότι έκανε «τα στραβά μάτια» σε παράνομες επαναπροωθήσεις στο Αιγαίο. Ρίχνουν «νερό στο μύλο» της Τουρκίας οι Ευρωπαίοι;<br /><br />Η Αντιστράτηγος ε.α της ΕΛ.ΑΣ Ζαχαρούλα Τσιριγώτη με τεράστια εμπειρία στο θέμα του προσφυγικού-μεταναστευτικού μιλά και εξηγεί τι έχει συμβεί και πόσο πρέπει να ανησυχούμε.<br /><br />Η κυρία Τσιριγώτη μιλά για τις ευθύνες που πρέπει να αναλάβει επιτέλους η Ευρώπη που στο θέμα της Ουκρανίας έδειξε ότι όταν θέλει έχει αντανακλαστικά.<br /><br />Όπως σωστά επισημαίνει η κυρία Τσιριγώτη το θέμα του προσφυγικού-μεταναστευτικού δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να αποτελεί πεδίο πολιτικής αντιπαράθεσης. Το ζήτημα είναι πολύ σοβαρό για «κοκορομαχίες».<div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η παραίτηση στον Frontex που προκαλεί «τρικυμία» στο Αιγαίο.

Η παραίτηση του επικεφαλής του Frontex Φαμπρίς Λεζερί απειλεί με «μπλέξιμο» την Ελλάδα; Ο Λεζερί κατηγορείται ότι έκανε «τα στραβά μάτια» σε...

Διαβάστε την συνέχεια

C-130 και C-27J: Εγκληματικό και αυτοκαταστροφικό λάθος χωρίς τέλος

<img src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2022/05/C-130-HAF-790x400.jpg" /><br /><br />Του <b>ΣΤΕΡΓΙΟΥ Δ. ΘΕΟΦΑΝΙΔΗ</b><br />Τεράστιο το κόστος της συντήρησης των καθηλωμένων C-130 και C-27J στο εξωτερικό. Και των αδυναμιών και ολιγωριών του ελληνικού συστήματος διοίκησης… Δεν είναι η πρώτη φορά που αναφερόμαστε στο πρόβλημα της επαναδιάθεσης του στόλου των μεταφορικών αεροπλάνων της Πολεμικής Αεροπορίας και οπωσδήποτε δεν θα είναι και η τελευταία. Είναι σύνηθες άλλωστε στην Ελλάδα να συζητάμε, τις περισσότερες φορές άσκοπα σπαταλώντας πολύτιμο χρόνο, ένα πρόβλημα, παρά να αναζητούμε και να δοκιμάζουμε τρόπους για την άμεση επίλυσή του… Στη συγκεκριμένη περίπτωση το πληρώνουμε πολύ ακριβά αυτό. Εγκληματικά ακριβά.<br /><br />Στην περίπτωση του στόλου των μεταφορικών αεροπλάνων C-130B/H και C-27J λοιπόν τα πράγματα είναι ξεκάθαρα. Όπως είναι και με τα ελικόπτερα που δεν είναι διαθέσιμα σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης, τα πυροσβεστικά αεροπλάνα και όλα τα μέσα…<br /><br />Η Πολεμική Αεροπορία απώλεσε τα τελευταία 20 χρόνια τη δυνατότητα που είχε να υποστηρίζει και να συντηρεί αυτόνομα μεγάλο μέρος του στόλου των αεροσκαφών της και μάλιστα με χαμηλό κόστος, αποδίδοντας (παραχωρώντας για να είμαστε ακριβείς…) το έργο αυτό εξ ολοκλήρου στην ΕΑΒ.<br /><br />Για πολλούς λόγους τα τελευταία δέκα τουλάχιστον χρόνια, πληρώνει το τίμημα. Η καταστροφική αυτή, όπως αποδείχθηκε από τις εξελίξεις, επιλογή, έγινε πριν από πολλά χρόνια από άλλες κυβερνήσεις. Χωρίς φυσικά να υπάρξει καμία αντίδραση από την τότε στρατιωτική ηγεσία. Η οποία γνώριζε, ως όφειλε, ποιοι είναι οι κίνδυνοι και τα ρίσκα.<br /><br />Μέχρι εδώ καλά… Το πρόβλημα υπάρχει, το έχουμε εντοπίσει και το έχουμε αναλύσει. Το ίδιο πιστεύουμε έχει κάνει και η σημερινή κυβέρνηση. Οπότε αυτό που της καταλογίζεται, είναι ότι ενώ για κάθε πρόβλημα υπάρχουν μία ή περισσότερες λύσεις, προφανώς δεν τις έχει αναζητήσει και δεν τις έχει υλοποιήσει.<br /><br />Αν το είχε πράξει δεν θα ασχολούμασταν, για πολλοστή φορά, με το ζήτημα αυτό τα τελευταία δύο χρόνια. Τα πρόσφατα δημοσιεύματα σχετικά με την καθήλωση των λιγοστών εν ενεργεία C-130, υποδεικνύουν (επαναφέρουν στη δημοσιότητα…) την άμεση ανάγκη μεταφοράς τριών τέτοιων αεροσκαφών στο Ισραήλ, για την εκτέλεση εργασιών βαριάς συντήρησης και την σε σύντομο χρόνο αποκατάστασή τους και επαναφορά τους στις πτήσεις, μαζί με ένα τέταρτο που θα αποσταλεί στην… Πορτογαλία για τον ίδιο λόγο!<br /><br />Η ιδέα της μεταφοράς (όχι αποστολής, προσέξτε…) τριών C-130 στο Ισραήλ είχε “πέσει” στο πρόσφατο παρελθόν. Δεν υλοποιήθηκε μέχρι τώρα λόγω του υψηλού κόστους της. Υπερδιπλάσιου όπως γράφτηκε. Μόνο η διαδικασία της αποσυναρμολόγησης και της μεταφοράς με πλοία των αεροσκαφών στο Ισραήλ, έχει τέτοιο κόστος που καθιστά απαγορευτική την εν λόγω επιλογή!<br /><br />Συνεπώς, το ερώτημα που τίθεται είναι απλό: Ακόμη και αν η Πολεμική Αεροπορία, δηλαδή ο Έλληνας φορολογούμενος, επωμιστεί ατό το μεγάλο αυτό κόστος, θα λυθεί δια παντός το πρόβλημα; Η απάντηση είναι δεδομένη: ΟΧΙ βέβαια, θα επανεμφανιστεί. ΑΡΑ αυτό που θα συμβεί, πέρα από το να πληρώσουμε “τον κούκο… αηδόνι”, είναι το ότι θα μεταθέσουμε το πρόβλημα στο… μέλλον, κατά την πάγια και προσφιλή τακτική μας, πολλαπλασιάζοντας γεωμετρικά το κόστος και για τις επόμενες κυβερνήσεις, δηλαδή τον Έλληνα φορολογούμενο.<br /><br />Το DP έχει επανειλημμένα επισημάνει στο παρελθόν την κρισιμότητα της επανενεργοποίησης του ΚΕΑ της Πολεμικής Αεροπορίας. Τονίζοντας ότι κάθε σύγχρονη αεροπορική δύναμη που επιθυμεί και εννοεί να είναι αποτελεσματική, εκτελεί το 51% τουλάχιστον του έργου συντήρησης, αναβαθμίσεων και υποστήριξης των αεροσκαφών της, η ίδια.<br /><br />Εντελώς αυτόνομα. Για ευνόητους λόγους. Οι Αμερικανοί που ποτέ δεν εγκατέλειψαν αυτή την πάγια τακτική και την έχουν κατοχυρωμένη δια νόμου, γνωρίζουν σίγουρα πολύ περισσότερα και ας έχουν μία τεράστια βιομηχανία και εκατοντάδες εταιρείες στη διάθεσή τους.<br /><br />Συντηρούν σε βάσεις της USAF και αναβαθμίζουν/εκσυγχρονίζουν C-130, F-16 και οποιονδήποτε άλλο τύπο αεροσκάφους αξιοποιούν επιχειρησιακά, σε ποσοστό 51% τουλάχιστον. Δίνουν δουλειά και στη βιομηχανία, αλλά αυτό το 51% δεν παραβιάζεται (προς τα κάτω…) ποτέ. Φροντίζουν να έχουν και το προσωπικό και τα μέσα και τις υποδομές που απαιτούνται, μόνιμα διαθέσιμα για το σκοπό αυτό. Εμείς εδώ για ποιους ακριβώς λόγους δεν κάνουμε το ίδιο;<br /><br />Επειδή λοιπόν το πρόβλημα δεν περιορίζεται μόνο στα C-130B/H, αλλά επεκτείνεται και στα δικινητήρια C-27J που εδώ και 15 χρόνια όταν ξεκίνησε η διαδικασία παραλαβής τους έχουν αποδώσει ελάχιστον πτητικό έργο και παραμένουν καθηλωμένα στην Ελευσίνα, παραμένει ζητούμενο η επανενεργοποίηση των ήδη διαθέσιμων υποδομών του ΚΕΑ στην 112 Πτέρυγα Μάχης και η άμεση χρηματοδότηση δημιουργίας νέων.<br /><br />Παραμένει επίσης ζητούμενο, η πρόσληψη (εφόσον απαιτείται…), μηχανικών αεροσκαφών και εξειδικευμένων τεχνικών από το υπουργείο Άμυνας για λογαριασμό της Πολεμικής Αεροπορίας. Είτε ως ΕΠΟΠ, είτε ως πολιτικό προσωπικό με συμβάσεις ορισμένου ή αορίστου χρόνου.<br /><br />Η διαδικασία αυτή μαζί με την εκπαίδευσή τους επί των διαφόρων τύπων έπρεπε να έχει ξεκινήσει εδώ και δύο τουλάχιστον χρόνια. Υπάρχουν χιλιάδες άνεργοι μηχανικοί αεροσκαφών στην Ελλάδα. Εξακολουθούμε να μη βλέπουμε λόγους να δίνουμε δουλειά στους Ισραηλινούς και στους Πορτογάλους και όχι στους Έλληνες μηχανικούς…<br /><br />ΝΑΙ, έχει κόστος όλο αυτό… Πολύ μεγαλύτερο κόστος όμως, ΔΕΚΑΠΛΑΣΙΟ, έχει η αποστολή αεροσκαφών στο εξωτερικό για σκοπούς συντήρησης. Γιατί δεν είναι μόνο η εργατοώρα που είναι σημαντικά φθηνότερη στην Ελλάδα και κάνει τη διαφορά. Είναι και πολλά άλλα πράγματα που καθιστούν καταστροφική την επιλογή αυτή. Το ελληνικό κράτος (δηλαδή ο Έλληνας φορολογούμενος…) χάνει πολλά εκατομμύρια ευρώ.<br /><br />– Από τη φορολόγηση φυσικών προσώπων και υπηρεσιών που θα απασχολούνταν στη συντήρηση αεροσκαφών συστημάτων και υλικού, από τη στιγμή που αυτή τελικά “φεύγει” στο εξωτερικό.<br /><br />– Από έσοδα που θα μπορούσε να έχει προσφέροντας υπηρεσίες συντήρησης και υποστήριξης/τροποποιήσεων σε αεροσκάφη ξένων αεροπορικών δυνάμεων.<br /><br />– Από το κόστος μεταφοράς αεροσκαφών, συστημάτων, υλικού και μεταφοράς – διαμονής προσωπικού στο εξωτερικό, αλλά και το κόστος του “νεκρού χρόνου”. Του πρόσθετου χρόνου δηλαδή που το υλικό αυτό δεν είναι διαθέσιμο στη γραμμή πτήσεων.<br /><br />Αλήθεια, έχει ποτέ υπολογίσει κανείς πόσο έχει κοστίσει στην ελληνική πολιτεία (δηλαδή στον Έλληνα φορολογούμενο…) η απαξίωση-εγκατάλειψη της δαπάνης εκατοντάδων εκατομμυρίων δολαρίων η ευρώ στον εκσυγχρονισμό των ελληνικών C-130B/H και στην προμήθεια των οκτώ C-27J… 23 αεροπλάνα που πρακτικά δεν χρησιμοποιήθηκαν ποτέ και αφέθηκαν εγκαταλελειμμένα στα στοιχεία της φύσης.<br /><br />Σε παλιότερο αφιέρωμα του DP η δαπάνη για τα δύο αυτά προγράμματα υπολογίστηκε ότι έχει ξεπεράσει τα 300 εκατομμύρια δολάρια! Τα χρήματα δε αυτά, πετάχθηκαν κυριολεκτικά, γιατί τα αεροπλάνα σήμερα, μετά από τόσα χρόνια ακινησίας απαιτούν άλλα τόσα για να επανέλθουν σε πλόιμη κατάσταση…<br /><br />Ανεξάρτητα από το τι θα γίνει τελικά με την ΕΑΒ και το εάν θα ελεγχθεί με κάποιον τρόπο από την αμερικανική Lockheed Martin (η οποία συμμετέχει με τις Sabca Maroc – θυγατρική της Sabca Belgium – και Sabena στο μετοχικό σχήμα της νέας εταιρείας συντήρησης C-130 στο Μαρόκο) η ελληνική πολιτεία είναι υποχρεωμένη να ενεργήσει ΑΜΕΣΑ προς την αυτονόμηση της Πολεμικής Αεροπορίας και κατ΄ επέκταση και των δύο άλλων Κλάδων των Ε.Δ. που χρησιμοποιούν πτητικά μέσα, στον τομέα της συντήρησης.<br /><br />Αν δεν το πράξει, όπως εγκληματικά τόσα χρόνια αποφεύγει με τη δικαιολογία των δημοσιονομικών περιορισμών, πέρα από το τεράστιο κόστος με το οποίο θα επιβαρύνει περαιτέρω τον ήδη σκληρά δοκιμαζόμενο Έλληνα φορολογούμενο, θα συνεχίσει να εκθέτει σε θανάσιμο κίνδυνο την επιχειρησιακή αυτονομία και τις δυνατότητές τους επί του πεδίου.<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

C-130 και C-27J: Εγκληματικό και αυτοκαταστροφικό λάθος χωρίς τέλος

Του ΣΤΕΡΓΙΟΥ Δ. ΘΕΟΦΑΝΙΔΗ Τεράστιο το κόστος της συντήρησης των καθηλωμένων C-130 και C-27J στο εξωτερικό. Και των αδυναμιών και ολιγωριών τ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκικές υπερπτήσεις: Προβληματίζουν όχι μόνο επειδή έγιναν αλλά και για όσα έγιναν παράλληλα

<a href="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2022/04/wedfwedw.jpg"><img height="149" src="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2022/04/wedfwedw.jpg" width="280" /></a><br /><br /><b>Γιώργος Σκαφιδάς</b><br />Το μπαράζ των τουρκικών υπερπτήσεων της 27ης Απριλίου (θα έπρεπε να μας) προβληματίζει, όχι μόνο λόγω έντασης (41 υπερπτήσεις και 168 παραβιάσεις του ελληνικού εθνικού εναέριου χώρου σε μια μέρα), ούτε μόνο λόγω της προκλητικά συκοφαντικής ρητορικής μέσα από την οποία η Τουρκία επιχείρησε να το νομιμοποιήσει.<br /><br />Αυτό το μπαράζ των τουρκικών υπερπτήσεων θα έπρεπε να μας προβληματίσει ακόμη περισσότερο λόγω συγκυρίας.<br /><br />Ο εκπρόσωπος του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών, Τανζού Μπιλγκίτς, επιχείρησε στις 28 Απριλίου να αντιστρέψει την πραγματικότητα, υποστηρίζοντας πως είναι η ελληνική πολεμική αεροπορία εκείνη που «κλιμακώνει την ένταση» και πραγματοποιεί «προβοκατόρικες πτήσεις κοντά στις ακτές της Τουρκίας παραβιάζοντας κατ’ επανάληψη τον τουρκικό εναέριο χώρο», σε αντίθεση με την Τουρκία που «προωθεί τις σχέσεις καλής γειτονίας» και «συνδιαλέγεται με ειλικρίνεια» «σεβόμενη το διεθνές δίκαιο».<br /><br />Σύμφωνα με το ΥΠΕΞ της γείτονος, οι Τούρκοι το μόνο που έκαναν στις 27 Απριλίου ήταν να «απαντήσουν» στις «ελληνικές προκλήσεις» που είχαν προηγηθεί.<br /><br />Η τουρκική ρητορική έχει, δυστυχώς, πάψει προ πολλού να εντυπωσιάζει.<br /><br />Το στοιχείο που θα έπρεπε ωστόσο να μας προβληματίσει ακόμη περισσότερο, πια, είναι το γεωπολιτικό – διεθνοπολιτικό πλαίσιο μέσα στο οποίο τοποθετείται πλέον αυτή η κλιμακούμενη προκλητικότητα εκ μέρους της γείτονος.<br /><br />Διότι το μπαράζ των τουρκικών υπερπτήσεων της 27ης Απριλίου συνέπεσε χρονικά και με μια σειρά από άλλες, μάλλον «κολακευτικές» για την ίδια την Τουρκία, εξελίξεις:Με το δημόσιο τιτίβισμα του συμβούλου εθνικής ασφάλειας των ΗΠΑ, Τζέικ Σάλιβαν, που ευχαρίστησε μέσω twitter την Τουρκία δηλώνοντας μάλιστα «ευγνώμων» για τον ρόλο που εκείνη διαδραμάτισε στην απελευθέρωση του Αμερικανού πρώην πεζοναύτη Τρέβορ Ριντ και την επιστροφή του πίσω στις ΗΠΑ (ο Τρέβορ Ριντ κρατείτο στη Ρωσία από το 2019).<div><br />Με την τηλεφωνική συνομιλία Πούτιν – Ερντογάν, μια συνομιλία στο πλαίσιο της οποίας ο Ρώσος ηγέτης παρουσιάστηκε και εκείνος να ευχαριστεί την Τουρκία για τον ρόλο που εκείνη διαδραμάτισε στην απελευθέρωση και επιστροφή πίσω στη Ρωσία του Ρώσου πιλότου Κονσταντίν Γιαροσένκο που κρατείτο στις ΗΠΑ ήδη από το 2010 (Αμερικανοί και Ρώσοι συμφώνησαν να ανταλλάξουν τον Ριντ με τον Γιαροσένκο, ως φαίνεται με τουρκική διαμεσολάβηση).</div><div><br />Με τη διήμερη επίσκεψη Ερντογάν στη Σαουδική Αραβία, την πρώτη που πραγματοποιεί εκεί ο Τούρκος πρόεδρος έπειτα από σχεδόν πέντε άκρως επεισοδιακά χρόνια (βλ. δολοφονία Τζαμάλ Κασόγκι, κρίση στις σχέσεις των Σαούντ με το Κατάρ κ.ά.).<br />Αλλά και με την επίσκεψη του γενικού γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών, Αντόνιο Γκουτέρες, στην Άγκυρα και τη συνάντηση που εκείνος είχε στην τουρκική πρωτεύουσα με τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.<br /><br />Όλα τα παραπάνω έγιναν μέσα σε λίγα 24ωρα, τις περασμένες ημέρες.<br /><br />Η Τουρκία της «Γαλάζιας Πατρίδας», του τουρκολιβυκού μνημονίου, του Κυπριακού, των εκβιασμών, του αντιδυτικισμού και των υπερπτήσεων έχει, με άλλα λόγια, πλέον βγει για τα καλά από την «απομόνωση» στην οποία εκείνη είχε βρεθεί τα περασμένα χρόνια.<br /><br />Πλέον, η Άγκυρα ξαναπαίζει μπάλα στην κεντρική σκηνή της διεθνούς πολιτικής κομίζοντας αξιώσεις περιφερειακής δύναμης, εάν όχι με τις πλάτες των «έξω» τότε οπωσδήποτε με την ανοχή τους.<br /><br />Και καθώς εκείνη επιστρέφει σε αυτήν την κεντρική σκηνή, την ίδια ώρα κλιμακώνει έναντι Ελλάδας και Κύπρου… στέλνοντας έτσι το μήνυμα πως θα επιχειρήσει να εκμεταλλευτεί τον όποιο ενισχυμένο διεθνώς ρόλο της προκειμένου να επιβάλει τα «θέλω» της σε βάρος Αθήνας και Λευκωσίας… εάν όχι με τις πλάτες των «έξω» τότε οπωσδήποτε με την ανοχή τους…</div><div><br /></div><div><a href="https://www.amynanet.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Τουρκικές υπερπτήσεις: Προβληματίζουν όχι μόνο επειδή έγιναν αλλά και για όσα έγιναν παράλληλα

Γιώργος Σκαφιδάς Το μπαράζ των τουρκικών υπερπτήσεων της 27ης Απριλίου (θα έπρεπε να μας) προβληματίζει, όχι μόνο λόγω έντασης (41 υπερπτήσε...

Διαβάστε την συνέχεια

Ελλάδα – ΗΠΑ και το παιχνίδι του Ερντογάν.

<img height="112" src="https://www.topontiki.gr/wp-content/uploads/2022/02/white_house_21222_new-1024x412.jpg" width="280" /><br /><br /><div><b>Δημήτρης Μηλάκας</b><br />Αμέσως μετά την ανακοίνωση της ημερομηνίας της επίσκεψης του Έλληνα πρωθυπουργού στην Ουάσιγκτον, όπου στις 15 του μήνα θα γίνει δεκτός στον Λευκό Οίκο από τον Πρόεδρο Μπάιντεν και θα μιλήσει στο αμερικανικό Κογκρέσο, η Άγκυρα έσπευσε (την Τετάρτη 27 Απριλίου) να υπενθυμίσει, εμπράκτως στις ΗΠΑ και την Ελλάδα, τις πάγιες θέσεις και απαιτήσεις της στο Αιγαίο και την ευρύτερη περιοχή της ανατολικής Μεσογείου.</div><div><br />-Αυτήν τη φορά οι τουρκικές υπενθυμίσεις μέσα σε λιγότερες από 24 ώρες μπορούν να χαρακτηριστούν πρωτοφανείς:168 παραβιάσεις του εθνικού εναέριου χώρου.-41 υπερπτήσεις μαχητικών πάνω από ελληνικά νησιωτικά εδάφη.</div><div><br />Αυτή η δραστηριότητα της τουρκικής αεροπορίας χαρακτηρίζεται πρωτοφανής για τέσσερις ακόμη λόγους:-Οι υπερπτήσεις δεν περιορίστηκαν μόνο σε ακατοίκητα (και αμφισβητούμενης κυριαρχίας) νησιά και βραχονησίδες, όπως για παράδειγμα τα Ίμια, αλλά επεκτάθηκαν σε κατοικημένα νησιά, όπως το Καστελλόριζο, η Ρόδος, η Κω, η Σύμη, η Κάλυμνος, η Κάρπαθος, η Σάμος, η Λέρος, η Χάλκη, η Νίσυρος, οι Φούρνοι, το Φαρμακονήσι…-Οι μισές από αυτές τις υπερπτήσεις έγιναν μετά τις 5 το απόγευμα της 27ης Απριλίου και αφού το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών είχε ήδη προβεί σε έντονο διάβημα.-Το 2021 οι συνολικές παραβιάσεις του ελληνικού εναέριου χώρου από τουρκικά μαχητικά ήταν περίπου 2.700, ενώ στους τέσσερις πρώτους μήνες του 2022 οι παραβιάσεις πλησιάζουν τις 2.500.-Το τουρκικό υπουργείο Άμυνας με ανακοίνωσή του υποστήριξε ότι η δραστηριότητα των τουρκικών μαχητικών αναπτύχθηκε ως απάντηση των ελληνικών παραβιάσεων.</div><div><br />Μήνυμα και αποδέκτες</div><div><br />Όλα τα πιο πάνω συνοψίζουν το μήνυμα που αποστέλλει συστηματικά και με κλιμακούμενη ένταση η Άγκυρα την τελευταία διετία: Στο Αιγαίο δεν υπάρχουν μόνο νησιά και νησίδες αδιευκρίνιστης κυριαρχίας (γκρίζες ζώνες) αλλά και νησιά που «διαφεύγουν» την ελληνική κυριαρχία, καθώς έχουν στρατιωτικοποιηθεί, κατά παράβαση των Συνθηκών, από την Ελλάδα. Σε αυτό το επιχείρημα, σύμφωνα με εκτιμήσεις έμπειρων διπλωματών, στηρίζεται ενδεχομένως και η ανακοίνωση του τουρκικού υπουργείου Άμυνας περί ελληνικών παραβιάσεων…</div><div><br />Το τουρκικό μήνυμα, θα πρέπει να σημειώσουμε, απεστάλη λίγο μετά την ανακοίνωση της επίσκεψη Μητσοτάκη στις ΗΠΑ και μερικές μέρες πριν από τα εγκαίνια (στις 3 Απριλίου) των υποδομών υποδοχής και μεταφοράς του αμερικανικού υγροποιημένου φυσικού αερίου στην Αλεξανδρούπολη, στην οποία δεν θα πρέπει να μας διαφεύγει ότι έχει εγκατασταθεί και αμερικανική στρατιωτική βάση υψίστης σημασίας…</div><div><br />Οι αποδέκτες του τουρκικού μηνύματος είναι προφανώς κατά κύριο λόγο η Ελλάδα και οι ΗΠΑ, αλλά και η διεθνής κοινότητα, προς την οποία η Άγκυρα υπενθυμίζει ότι είναι αυθύπαρκτη (χωρίς δεσμεύσεις και χειραγώγηση).</div><div><br />Συμπεριφερόμενη ως περιφερειακή δύναμη η Τουρκία υπογράμμισε στην ελληνική κυβέρνηση ότι, παρά την ακόμη μεγαλύτερη εμβάθυνση των ελληνοαμερικανικών σχέσεων, η Άγκυρα δεν είναι διατεθειμένη να εγκαταλείψει τις διεκδικήσεις της στο Αιγαίο.</div><div><br />Το αμερικανικό δίλημμα</div><div><br />Η τουρκική ηγεσία γνωρίζει καλύτερα απ’ οποιονδήποτε άλλο ότι η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία μεγιστοποιεί τη σημασία της Τουρκίας για ΗΠΑ και ΝΑΤΟ. Η διαφαινόμενη παγίωση μιας νεο-ψυχροπολεμικής πραγματικότητας, μέσα στην οποία η Ρωσία υποδεικνύεται ως ο εχθρός της Δύσης, αυτόματα εκτοξεύει τη σημασία της Τουρκίας ως ακρογωνιαίου λίθου της ευρωατλαντικής συμμαχίας, όπως ακριβώς ήταν και κατά την περίοδο της ύπαρξης της Σοβιετικής Ένωσης και του Ψυχρού Πολέμου.<br />Αυτήν την πραγματικότητα γνωρίζει πολύ καλά η επιτήδεια τουρκική διπλωματία, η οποία βλέπει πεδίο… παζαριού λαμπρό, και ακόμη καλύτερα η Ουάσιγκτον, η οποία συνειδητοποιεί πως δεν μπορεί να αγνοήσει τα τουρκικά συμφέροντα/απαιτήσεις, αν θέλει να κρατήσει αυτή τη χώρα στην τροχιά της αμερικανικής επιρροής.</div><div><br />Η περίπλοκη συμμαχία</div><div><br />Το αμερικανικό δίλημμα δεν είναι νέο. Η περίπλοκη συμμαχία στο τρίγωνο ΗΠΑ – Ελλάδα – Τουρκία ήταν μια διαρκής άσκηση ισορροπίας για την αμερικανική εξωτερική πολιτική για τον μισό ψυχροπολεμικό 20ό αιώνα. Και σε αυτήν την άσκηση κατά κανόνα οι ΗΠΑ διατηρούσαν την τριγωνική σχέση ρίχνοντας το βάρος και πιέζοντας την ελληνική πλευρά, καθώς η αμερικανική διαμεσολάβηση στις περιοδικές (1974 Κύπρος, 1978-1987 «Χόρα» και «Σισμίκ», 1996 Ίμια, 2020 «Ορούτς Ρέις») μεγάλες ελληνοτουρκικές κρίσεις ικανοποιούσε τμήματα των τουρκικών διεκδικήσεων.<br />Η τουρκική ηγεσία αντιλαμβάνεται ότι η είσοδος σε μια παρατεταμένη αμερικανο-ρωσική νεο-ψυχροπολεμική φάση τής προσφέρει εξαιρετικά διαπραγματευτικά πλεονεκτήματα και περιθώρια να προχωρήσει τις διεκδικήσεις της σε βάρος της Ελλάδας με την αρωγή των ΗΠΑ.</div><div><br />Από την πλευρά του ο Κυριάκος Μητσοτάκης, προφανώς ικανοποιημένος από την αμερικανική πρόσκληση και την επικείμενη συνάντησή του με τον «πλανητάρχη», γνωρίζει ότι τα περιθώρια ελιγμών του απέναντι στην υπερδύναμη είναι εξαιρετικά περιορισμένα. Κι αυτό γιατί οι ελληνικές κυβερνήσεις, η δικιά του και η προηγούμενη του ΣΥΡΙΖΑ, έχουν ικανοποιήσει ήδη όλες τις μείζονες αμερικανικές ανάγκες με την ελληνοαμερικανική στρατιωτική συμφωνία, η οποία έχει μετατρέψει (επ’ αόριστον, σύμφωνα με την αναθεώρηση της Συμφωνίας την οποία φέρνει στη Βουλή η κυβέρνηση πριν από το ταξίδι του πρωθυπουργού στην Αμερική) τη χώρα σε μια απέραντη αμερικανική στρατιωτική βάση.</div><div><br />Είναι προφανές, λοιπόν, ότι στην Ουάσιγκτον ο Κυριάκος Μητσοτάκης, εκτός από τα κολακευτικά λόγια, θα ακούσει και από τον Πρόεδρο Μπάιντεν τις παραινέσεις που διαρκώς απευθύνουν στην Αθήνα οι Αμερικανοί αξιωματούχοι για κατευναστικές κινήσεις προς την Άγκυρα για χάρη της «εύρυθμης λειτουργίας του ΝΑΤΟ» σε μια κρίσιμη περίοδο.<br />Ωστόσο, αυτά που έμπρακτα δείχνει ότι απαιτεί η Τουρκία (δηλαδή το ξαλάφρωμα της αεράμυνας των ελληνικών νησιών) είναι κάτι που δύσκολα μπορεί να ικανοποιήσει ακόμη και μια κυβέρνηση Μητσοτάκη, από τη στιγμή μάλιστα που οι ΗΠΑ δεν έχουν τοποθετηθεί (και ούτε πρόκειται) υπέρ των ελληνικών θέσεων στο Αιγαίο και δεν έχουν αναλάβει την παραμικρή δέσμευση προστασίας της χώρας…<br /><br /></div><div><a href="https://www.topontiki.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ελλάδα – ΗΠΑ και το παιχνίδι του Ερντογάν.

Δημήτρης Μηλάκας Αμέσως μετά την ανακοίνωση της ημερομηνίας της επίσκεψης του Έλληνα πρωθυπουργού στην Ουάσιγκτον, όπου στις 15 του μήνα θα ...

Διαβάστε την συνέχεια