Και ξαφνικά στο επίκεντρο της κόντρας ΗΠΑ – Κίνας οι…Νήσοι Σολομώντα – Γιατί ανησυχούν τόσο έντονα οι Αμερικανοί.

<img height="170" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/a3675ee8ef62e875bc9929ddbbcb2aa8_XL.jpg" width="280" /><br /><br /><div>Οι Αμερικανοί εκτιμούν, πως η Κίνα θα δημιουργήσει στρατιωτική βάση στις Νήσους Σολομώντα προκειμένου να αποκτήσει ένα ακόμη επιχειρησιακό έρεισμα στην περιοχή του Ειρηνικού<br /><br />Έντονο προβληματισμό προκαλεί στις ΗΠΑ το Σύμφωνο Ασφαλείας, που υπέγραψε η Κίνα με τις Νήσους Σολομώντα, ένα κράτος στον νότιο Ειρηνικό Ωκεανό στο ομώνυμο αρχιπέλαγος που «βλέπει» τη δυτική ακτή των Ηνωμένων Πολιτειών.<br />Οι Αμερικανοί εκτιμούν, πως η Κίνα θα δημιουργήσει στρατιωτική βάση στις Νήσους Σολομώντα προκειμένου να αποκτήσει ένα ακόμη επιχειρησιακό έρεισμα στην περιοχή του Ειρηνικού.<br />Μάλιστα η Ουάσινγκτον σχεδόν απείλησε, πως «θα απαντήσει ανάλογα«, εάν επιτραπεί η δημιουργία στρατιωτικής βάσης, όπως αναφέρει ο ιστότοπος Epoch Times.<br /><br /></div><div>Αξίζει να σημειωθεί πως υψηλόβαθμη αμερικανική αντιπροσωπεία συναντήθηκε με την ηγεσία των Νήσων Σολομώντα στην πρωτεύουσα Χονιάρα και εξέφρασε τις ανησυχίες της σχετικά με το σκοπό και τη διαφάνεια της συμφωνίας.<br />Οι αξιωματούχοι των Νήσων Σολομώντα έχουν ξεκαθαρίσει ότι η συμφωνία για την ασφάλεια αφορά αποκλειστικά το εσωτερικό της χώρας και δεν έχει «δυνητικές επιπτώσεις στην περιφερειακή ασφάλεια» για την Ουάσιγκτον και τους συμμάχους της.<br /><br />ΗΠΑ: Θα απαντήσουμε ανάλογα<br /><br /></div><div>«Εάν ληφθούν μέτρα για τη δημιουργία μιας de facto μόνιμης στρατιωτικής παρουσίας, δυνατοτήτων προβολής ισχύος ή στρατιωτικής εγκατάστασης οι Ηνωμένες Πολιτείες θα έχουν τότε σημαντικές ανησυχίες και θα απαντούσαν ανάλογα», ανέφερε η αμερικανική αντιπροσωπεία.<br />Ο Λευκός Οίκος δεν διευκρίνισε πώς θα απαντούσαν οι ΗΠΑ.</div><div><br />Επικεφαλής της αντιπροσωπείας των ΗΠΑ ήταν ο Kurt Campbell, ο συντονιστής του Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας Ινδο-Ειρηνικού, και ο Daniel Kritenbrink, βοηθός υπουργός Εξωτερικών για υποθέσεις Ανατολικής Ασίας και Ειρηνικού.<br />Σύμφωνα με τον Λευκό Οίκο, ο πρωθυπουργός των Νήσων Σολομώντα Manasseh Sogavare έχει διαβεβαιώσει ότι καμία στρατιωτική βάση, μακροπρόθεσμη παρουσία ή δυνατότητα προβολής ισχύος δεν θα επιτρεπόταν βάσει της συμφωνίας με την Κίνα.<br />Κατά τη συνάντηση με την αμερικανική αντιπροσωπεία, το κράτος του Ειρηνικού συμφώνησε με την πρόταση της Ουάσιγκτον να ξεκινήσει «έναν στρατηγικό διάλογο υψηλού επιπέδου» για την αντιμετώπιση των αμοιβαίων ανησυχιών και την επίτευξη προόδου, ανέφερε ο Λευκός Οίκος.<br /><br />Αμερικανικά ανταλλάγματα<br /><br />Η Ουάσιγκτον θα επισπεύσει επίσης την ίδρυση μιας πρεσβείας των ΗΠΑ στις Νήσους Σολομώντα, θα αποστείλει το πλωτό νοσοκομείο Mercy προβλήματα δημόσιας υγείας, θα παραδώσει επιπλέον εμβόλια και θα προωθήσει πρωτοβουλίες για «δεσμούς μεταξύ ανθρώπων».<br />«Και οι δύο πλευρές συμφώνησαν να συζητήσουν με μεγαλύτερη λεπτομέρεια ζητήματα ασφάλειας αμοιβαίου ενδιαφέροντος, οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη, δημόσια υγεία, χρηματοδότηση και χρέος», πρόσθεσε ο Λευκός Οίκος.<br /><br />Κρίσιμη η γεωγραφική θέση<br /><br />Η συμφωνία ασφαλείας Νήσων Σολομώντα - Κίνας, προκάλεσε συναγερμό στις Ηνωμένες Πολιτείες και τους συμμάχους τους πως το Πεκίνο μπορεί να χρησιμοποιήσει τη συμφωνία για να εδραιώσει τη στρατιωτική του παρουσία στην περιοχή και να αποσταθεροποιήσει τον Ινδο-Ειρηνικό.<br />Σύμφωνα με ένα προσχέδιο της συμφωνίας που διέρρευσε, το Πεκίνο θα μπορεί να στείλει αστυνομία, στρατεύματα, όπλα, ακόμη και ναυτικά πλοία -με τη συγκατάθεση των Νήσων Σολομώντα- για να «προστατεύσει την ασφάλεια του κινεζικού προσωπικού και των μεγάλων έργων στο κράτος αυτό του Ειρηνικού».</div><div><br />Η γεωγραφική θέση των Νήσων Σολομώντα είναι κρίσιμη και αποτέλεσε θέατρο εκτεταμένων μαχών κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου λόγω της επιρροής της στις θαλάσσιες οδούς.<br />Η συμφωνία για την ασφάλεια θα επεκτείνει την εμβέλεια του Πεκίνου πέρα από τη Θάλασσα της Νότιας Κίνας σε απόσταση 1.700 χιλιομέτρων (1.060 μίλια) από τη βόρεια πόλη Cairns της Αυστραλίας.</div><div><br />Στις 18 Απριλίου, οι Ηνωμένες Πολιτείες συγκάλεσαν μια συνάντηση με αξιωματούχους της Ιαπωνίας, της Αυστραλίας και της Νέας Ζηλανδίας, κατά την οποία εξέφρασαν ανησυχίες για τη συμφωνία Σολομώντα - Κίνας.<br />Ο Λευκός Οίκος ανέφερε η Ουάσιγκτον ανησυχεί για την έλλειψη διαφάνειας και τον «απροσδιόριστο χαρακτήρα» της συμφωνίας.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Και ξαφνικά στο επίκεντρο της κόντρας ΗΠΑ – Κίνας οι…Νήσοι Σολομώντα – Γιατί ανησυχούν τόσο έντονα οι Αμερικανοί.

Οι Αμερικανοί εκτιμούν, πως η Κίνα θα δημιουργήσει στρατιωτική βάση στις Νήσους Σολομώντα προκειμένου να αποκτήσει ένα ακόμη επιχειρησιακό έ...

Διαβάστε την συνέχεια

Γιατί ακριβαίνει το ρεύμα. Το προβλέπει ο Οδικός Χάρτης της ΕΕ (2011).

<img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2022/04/megavatora.jpg" /><br /><br /><b>Μπασιάς Γιάννης</b><br />O “Οδικός Χάρτης για την Ενέργεια” με ορίζοντα το 2050, που δόθηκε στη δημοσιότητα από την ΕΕ το 2011, αφορούσε τις επιλογές για τη μείωση των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα. Απώτερος στόχος ήταν η άμεση αποδέσμευση των ευρωπαϊκών αγορών από το ρωσικό φυσικό αέριο, την κύρια πηγή ενεργειακής τροφοδοσίας της βιομηχανίας στην Ευρώπη. Αυτό θα επιτυγχανόταν μέσα από τις επενδύσεις σε ΑΠΕ (Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας). Οι επενδύσεις σε ΑΠΕ αυτές αστρονομικά (ανέρχονται σε ένα τρισ. ευρώ στο διάστημα 2000-2020).<br /><br />Ο στόχος της αποδέσμευσης κατέληξε σε μεγαλύτερη δέσμευση από το φυσικό αέριο και ιδιαίτερα το ρωσικό. Ένα σημαντικό πρόβλημα αναδύθηκε τον Απρίλιο 2022, όταν η Πορτογαλία και η Ισπανία αποχώρησαν από την πρόσφατη Σύνοδο Κορυφής, επιμένοντας στην εφαρμογή ορίων στις τιμές του ηλεκτρικού ρεύματος για την προστασία των οικονομιών τους. Και το κέρδισαν.<br /><br />Η αποδέσμευση της τιμής του φυσικού αερίου (που μετριέται κανονικά σε μάζα ή όγκο ή θερμική απόδοση) από αυτήν του ηλεκτρικού ρεύματος (που μετριέται σε μεγαβατώρα) θα έπρεπε να έχει θεσμοθετηθεί εξαρχής για τις εμπορικές συναλλαγές στο πλαίσιο της ΕΕ. Κι όμως για χρόνια, κάθε χώρα της ΕΕ έφτιαχνε το δικό της Σχέδιο για την Ενέργεια και το Κλίμα, πρεσβεύοντας την απόδοση και κατά συνέπεια το κόστος του φυσικού αέριου σε μεγαβατώρες, λες και ήταν ηλεκτρική ενέργεια από φωτοβολταϊκά ή ανεμογεννήτριες.<br /><br />Ο Οδικός Χάρτης για την Ενέργεια προέβλεπε, χωρίς ενδοιασμούς, διπλασιασμό της τιμής του ηλεκτρικού ρεύματος για τα επόμενα 20 χρόνια με αποτέλεσμα να κληθούν οι Ευρωπαίοι καταναλωτές να αντιμετωπίσουν αυτή την αύξηση. Οι επενδύσεις στις υποδομές για την ανάπτυξη των ΑΠΕ, φέρεται να ήταν εν μέρει ο λόγος που δικαιολογούσε αυτές τις σημαντικές αυξήσεις. Θα επέτρεπε την μεγαλύτερη ανάπτυξη του κλάδου των ΑΠΕ και ιδιαίτερα του τομέα της αιολικής ενέργειας.<br /><br />Οι αιολικές φάρμες θα αποτελούσαν έως το 2050 τη βασικότερη πηγή παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος (49%) στην ΕΕ, εκτοπίζοντας τον άνθρακα και την πυρηνική ενέργεια. Εκείνη την εποχή, η πυρηνική ενέργεια κατείχε την δεύτερη θέση, συμβάλλοντας με 28% στην ηλεκτροπαραγωγή, ενώ η συμβολή των αιολικών και υδροηλεκτρικών δεν ξεπερνούσε το 18%. Σύμφωνα με τα σενάρια εκείνης της εποχής, η μέση τιμή του ηλεκτρικού ρεύματος για τα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις σε όλες τις χώρες της Ευρώπης, θα παρουσίαζε σημαντική αύξηση έως το 2020.<br /><br />Οδικός Χάρτης και τιμές ρεύματος<br /><br />Υψηλότερες τιμές θα καταγράφονταν μετά το 2030 και θα υπερδιπλασιάζονταν έως το 2050, εφ’ όσον οι ΑΠΕ, κυρίως η αιολική ενέργεια και τα φωτοβολταϊκά, θα καταλάμβαναν το μεγαλύτερο μερίδιο της αγοράς. Υπό την προϋπόθεση ότι η πυρηνική ενέργεια και ο άνθρακας θα εξακολουθούσαν να αποτελούν βασική πηγή ενέργειας, η αύξηση δεν θα υπερέβαινε το 43%. Μια γρήγορη ματιά στα Μίντια, και όχι μόνο σ’ αυτά που ειδικεύονται στα ενεργειακά ζητήματα, δεν αφήνει αμφιβολίες για το αποτέλεσμα κι αυτό πριν τον πόλεμο στην Ουκρανία.<br /><br />Ο Οδικός Χάρτης προέβλεπε επίσης ότι οι υψηλότερες τιμές ηλεκτρικού ρεύματος θα ήταν αποτέλεσμα της αύξησης της παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος από τα παράκτια αιολικά πάρκα της Βόρειας Θάλασσας και από την ηλεκτροπαραγωγή με φωτοβολταϊκά στις χώρες του ευρωπαϊκού Νότου. Φτηνότερες τιμές θα μπορούσαν να επιτευχθούν μόνο στην περίπτωση της επιλογής του σεναρίου “διαφοροποιημένης” ηλεκτροπαραγωγής, αυτό που σήμερα αποκαλείται “μείγμα”, χάριν της συμβολής όλων των πηγών ενέργειας. Από το 2021 η Ευρώπη του Βορρά έχει μετριάσει τις επενδύσεις σε ΑΠΕ, αναγνωρίζοντας στην πράξη ότι από το 2000 έως το 2020 το ένα τρισ. ευρώ επενδύσεις, ιδιαίτερα σε φωτοβολταϊκά και ανεμογεννήτριες απέδωσαν μόνο 2,5% του πρωτογενούς εισοδήματος.<br /><br />Συμπερασματικά, το φυσικό αέριο παραμένει το βασικό συστατικό του ενεργειακού μείγματος στον ορίζοντα του 2030 και 2040. Η δε απουσία τεχνολογιών αποθήκευσης ηλεκτρικής ενέργειας, η διαλείπουσα ηλεκτρική απόδοση των ΑΠΕ, η πανδημία των τελευταίων δύο χρόνων και ο πρόσφατος πόλεμος στα σύνορα της ΕΕ δεν βοηθούν τους αρχικούς στόχους του Οδικού Χάρτη.<br /><br />Η αποδέσμευση της τιμής κατανάλωσης της ηλεκτρικής μονάδας (μεγαβατώρα) από την αλυσίδα κόστους/πώλησης του φυσικού αέριου (μάζα, όγκος ή θερμική απόδοση), είναι απαραίτητο να επιτευχθεί γρήγορα σε κεντρικό ευρωπαϊκό επίπεδο. Κι αυτό για να αποφευχθούν στην Ευρώπη οι βαριές επιπτώσεις της προαναγγελλόμενης ύφεσης και οικονομικής συρρίκνωσης.<div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Γιατί ακριβαίνει το ρεύμα. Το προβλέπει ο Οδικός Χάρτης της ΕΕ (2011).

Μπασιάς Γιάννης O “Οδικός Χάρτης για την Ενέργεια” με ορίζοντα το 2050, που δόθηκε στη δημοσιότητα από την ΕΕ το 2011, αφορούσε τις επιλογές...

Διαβάστε την συνέχεια

Γιατί η Δύση επιδιώκει την κλιμάκωση στην Ουκρανία.

<img height="124" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2022/04/polemow-sthn-oukrania.jpg" width="280" /><br /><br /><b>Χρήστου Δημήτρης</b><br />Μια ιδιαίτερα ανησυχητική εξέλιξη για τον πόλεμο στην Ευρώπη αποκάλυψε το γερμανικό περιοδικό Der Spiegel. Σύμφωνα με το σχετικό ρεπορτάζ, το αντιπολιτευόμενο γερμανικό μπλοκ CDU/CSU σχεδιάζει να καταθέσει την επόμενη εβδομάδα σχέδιο ψηφίσματος στην Μπούντεσταγκ για την παροχή βαρέων όπλων στο Κίεβο, εάν ο καγκελάριος Σόλτς δεν λάβει μια τέτοια απόφαση.<br /><br />Σύμφωνα με<a href="https://www.spiegel.de/international/germany/the-scholz-problem-discontent-grows-in-berlin-over-chancellor-s-ukraine-response-a-47dae068-fd09-4890-9ef8-d13c144b10a6"> το Spiegel</a>, οι δυσαρεστημένοι από τον καγκελάριο είναι πλέον πολλοί, όχι μόνο από την αντιπολίτευση, αλλά και από τα μέλη του συνασπισμού, τους Πράσινους και τους Ελεύθερους Δημοκράτες. Ως εκ τούτου, το ουκρανικό ζήτημα μπορεί να οδηγήσει στην αποπομπή του Σολτς, ανέφερε το περιοδικό. Στην συνείδηση των Γερμανών φαίνεται πως τα αμαρτήματα του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, έχουν παραγραφεί!<br /><br />Αν αυτό συμβεί και η συμμετοχή Ευρωπαίων και Αμερικανών στον πόλεμο της Ουκρανίας κλιμακωθεί, δύσκολες μέρες περιμένουν τον κόσμο και ιδιαίτερα την πρόθυμη να αναλάβει το κόστος και τους κινδύνους Ευρώπη.<br /><br />«Η Ευρώπη έχει εισέλθει σε μια …πολεμική οικονομία», λέει η Αν-Σοφί Αλσίφ, καθηγήτρια Οικονομικών στο Πανεπιστήμιο Paris 1 Panthéon-Sorbonne. «Ο αντίκτυπος του oυκρανικού πολέμου στην οικονομική ανάπτυξη της Ευρώπης, είναι τεράστιος. Βλέπουμε την επιστροφή ενός καλπάζοντος πληθωρισμού, την αδιάκοπη διεύρυνση του χρέους και των ελλειμμάτων. Τα στοιχεία δεν είναι καθόλου καθησυχαστικά», τονίζει η Γαλλίδα οικονομολόγος. Αν κάποιοι κυβερνώντες πίστευαν ότι η χαλάρωση των μέτρων κατά του Covid, θα έδιναν μια αναπτυξιακή ώθηση στην οικονομία την εφετινή άνοιξη, «ούτε αυτό συμβαίνει», λέει ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας Γερμανικών Βιομηχανιών (BDI), Ζίγκφριντ Ρούσβουρμ.<br /><br />Συμπερασματικά, φαίνεται πως οι συνεχείς και σε αρκετές περιπτώσεις παράνομες κυρώσεις κατά τις Ρωσίας, δεν αρκούν. Πρέπει να προστεθεί και το κόστος των στρατιωτικών απωλειών, με επίσημες αποστολές όπλων και ανεπίσημες αποστολές ειδικών στρατιωτικών από τη Δύση.<br /><br />Ουκρανία: Ποιοι ήθελαν τον πόλεμο<br /><br />Από τη συμπεριφορά του ανυποχώρητου (!) παρά τις καταστροφές της χώρας του και το δράμα των απλών συμπολιτών του Ουκρανού προέδρου, είναι πλέον φανερό πως η ειρήνη ποτέ δεν ήταν πραγματικά το ζητούμενο. Ποτέ ο Ζελένσκι δεν ζήτησε φάρμακα, γιατρούς, τρόφιμα. “Όπλα, όπλα, όπλα”, φωνάζει συνεχώς! Κατά τον Jacques Baud, πρώην αξιωματικό πληροφοριών της Ελβετίας και σύμβουλο του ΝΑΤΟ, το σχέδιο της Δύσης εξαρχής ήταν ο μακροχρόνιος πόλεμος, για να αφαιμάξουν την Ρωσία.<br /><br />Όπως μάλιστα αναφέρει, στις 16 Φεβρουαρίου του 2022 καταγράφηκε τεράστια μετακίνηση ουκρανικών στρατευμάτων και παραβιάσεων νοτιοανατολικά, στις αμφισβητούμενες περιοχές. Αυτό ήταν το σημάδι για τον Πούτιν πως έπρεπε να επέμβει πρώτος. Και αυτός ήταν ο λόγος που ο Αμερικανός πρόεδρος Τζο Μπάιντεν, γνώριζε από νωρίς ότι οι Ρώσοι τελικά θα υποχρεωθούν να εισβάλουν!<br /><br />Σε προηγούμενο άρθρο είχαμε σημειώσει πως ο κόσμος δεν αρχίζει στις ΗΠΑ και δεν τελειώνει στην Ευρώπη. Το 59,5% των ανθρώπων ζει, εργάζεται, παράγει και καταναλώνει στην Ασία, το 17,2% στην Αφρική και το 8,4% στη Λατινική Αμερική. Δεν είναι τόσο εύκολο να αποκόψεις το παγκόσμιο εμπόριο με τελικό στόχο να υποτάξεις τη Κίνα, επειδή με ειρηνικά μέσα δεν μπορεί να εμποδιστεί η οικονομική της ανάπτυξη και ηγεμονία, ικανή να αμφισβητήσει τη παγκόσμια κυριαρχία των ΗΠΑ.<br /><br />Γιατί η ειρήνη δεν συμφέρει<br /><br />Οι ΗΠΑ κάνουν χρήση της κρίσης στην Ουκρανία για να επιταχύνουν τον συντονισμό του ΝΑΤΟ και της “ασιατικής έκδοσης του ΝΑΤΟ”, για να εξυπηρετήσουν το σκοπό του: Να περιορίσει την Κίνα και να διατηρήσει την παγκόσμια ηγεμονία της, η οποία θα βλάψει περισσότερο τόσο την περιφερειακή, όσο και την παγκόσμια ειρήνη και θα διακινδυνεύσει μια περιφερειακή κούρσα εξοπλισμών.<br /><br />Εξ άλλου οι Κινέζοι όπως και οι Ρώσοι είχαν προϋπολογίσει τις επιθετικές κινήσεις των ΗΠΑ και δεν θα βρεθούν προ εκπλήξεως. Και αν ρίξουμε μια ματιά που παράγονται τα προϊόντα που έχουμε στο σπίτι μας, θα καταλάβουμε τι σημαίνει παγκοσμιοποίηση. Μετά, ίσως καταλάβουμε ότι αυτός πόλεμος, αν συνεχιστεί και κλιμακωθεί, μπορεί να γίνει μπούμερανγκ για τη “δημοκρατική” Δύση που είναι εξαρτημένη από την παγκόσμια παραγωγή.<br /><br />Και έβαλα εισαγωγικά στη δημοκρατική, επειδή οι ηγεμόνες Αμερικανοί βαρύνονται, χωρίς συνέπειες, για πραξικοπήματα, ενισχύσεις δικτατορικών καθεστώτων (μεταξύ των οποίων και της ελληνική χούντας) και πολλαπλές αιματηρές πολεμικές επιχειρήσεις, κατά παράβαση του διεθνούς δικαίου. Με τρομάζουν οι εξελίξεις. Θυμάμαι τους Έλληνες τις δεκαετίες του ‘60 και του ’70, όταν το Πάσχα αντάλλασσαν ευχές, που κατέληγαν «ειρήνη στον κόσμο»…<div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Γιατί η Δύση επιδιώκει την κλιμάκωση στην Ουκρανία.

Χρήστου Δημήτρης Μια ιδιαίτερα ανησυχητική εξέλιξη για τον πόλεμο στην Ευρώπη αποκάλυψε το γερμανικό περιοδικό Der Spiegel. Σύμφωνα με το σχ...

Διαβάστε την συνέχεια

Επικίνδυνη εμμονή να ηττηθεί ο Πούτιν»- Ένας δυτικός αναλυτής προειδοποιεί για το βαρύ τίμημα.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2022/04/putin_tilediaskepsi.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="494" data-original-width="800" height="140" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2022/04/putin_tilediaskepsi.jpg" width="280" /></a></div><div><br /></div>Στη Δύση σήμερα είναι μάλλον επικίνδυνο να γράφει κάποιος οποιαδήποτε σκέψη ή άποψη για τον πόλεμο στην Ουκρανία, θέτοντας ζητήματα που βάζουν στην λύση της αιματηρής εξίσωσης και τη Ρωσία. Οι Αμερικανοί δίνουν τον τόνο και οι Ευρωπαίοι χορεύουν τον χορό της καταστροφής τους με την λογική να έχει παραμεριστεί ,όπως συμβαίνει βεβαίως σε κάθε πόλεμο.<br /><br />Με αυτά τα δεδομένα είναι σημαντική η ανάλυση που εντόπισε ο διεθνολόγος Βασίλης Κοψαχείλης και φέρει την υπογραφή του Ίαν Μπρέμερ. Όπως θα διαπιστώσετε κάθε άλλο παρά υποστηρίζει τις ρωσικές θέσεις και δε συμπαθεί καθόλου τον Πούτιν. Παρόλα αυτά δε συμμετέχει στο θανατηφόρο χορό που έχουν στήσει οι Αμερικανοί , αλλά προτιμά να αναλύει τα γεγονότα από τη γωνία στην οποία έχουν εξοβελίσει τη λογική.<br /><br />Το τίμημα της ρωσικής ήττας<br />Όσο δυσάρεστο κι αν είναι, η επιθυμία να νικηθεί ο Πούτιν επιμελώς πρέπει να σταθμίσουμε τους κινδύνους που θα τον ωθήσουν να κλιμακώσει περισσότερο…<br /><br /><b>Ίαν Μπρέμερ</b><br /><br />Σε διάστημα οκτώ εβδομάδων, οι προσδοκίες για τον πόλεμο Ρωσίας-Ουκρανίας αυξήθηκαν δραστικά.<br /><br />Πριν από την εισβολή του Ρώσου Προέδρου Πούτιν και τις επόμενες ημέρες, οι περισσότεροι άνθρωποι (συμπεριλαμβανομένου και του εαυτού μου) πίστευαν ότι τα ρωσικά στρατεύματα θα καταλάμβαναν το Κίεβο, θα απομάκρυναν τον Ουκρανό Πρόεδρο Ζελένσκι και θα εγκαθιστούσαν ένα καθεστώς μαριονέτας σχετικά γρήγορα. Όλοι αναγνωρίσαμε ότι ενώ η εισβολή ήταν μια ξεκάθαρη στρατηγική γκάφα για τον Πούτιν, η Ρωσία θα εξακολουθούσε να κερδίζει τελικά στο πεδίο της μάχης λόγω της συντριπτικής στρατιωτικής υπεροχής της έναντι της Ουκρανίας.<br /><br />Αυτό αποδείχθηκε λάθος. Όχι μόνο τα ρωσικά στρατεύματα απέτυχαν να επιτύχουν τους αρχικούς τους στόχους, αλλά οι υπεράριθμοι και υπεροπλισμένοι Ουκρανοί, που υποστηρίζονταν σθεναρά από τη Δύση, τους ταπείνωναν μέρα με τη μέρα.<br /><br />Το τελευταίο παράδειγμα αυτού ήταν η βύθιση του καταδρομικού Moskva, της ναυαρχίδας του ρωσικού στόλου της Μαύρης Θάλασσας, στα χέρια μιας χώρας που δεν έχει καν ναυτικό. Η χειρότερη ναυτική απώλεια μάχης που βίωσε η Ρωσία από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο προκλήθηκε από ένα ζευγάρι πυραύλων Neptune ουκρανικής κατασκευής που είχαν σχεδιαστεί για να βλάψουν και όχι να βυθίσουν εχθρικά πολεμικά πλοία. Η επίθεση ήταν τόσο αδιανόητη και οι Ουκρανοί τόσο πολύ υποτιμημένοι, που οι Ρώσοι είναι πεπεισμένοι ότι το ΝΑΤΟ πρέπει να ήταν πίσω από αυτήν. (Πράγματι, οι Ρώσοι γίνονται όλο και πιο πεπεισμένοι ότι ο πόλεμος που διεξάγουν δεν είναι πλέον μόνο εναντίον της Ουκρανίας αλλά εναντίον της Δύσης στο σύνολό της.)<br /><br />Αναμφισβήτητα, οι προσδοκίες έχουν πλέον υπερβεί υπερβολικά προς την κατεύθυνση της πεποίθησης ότι οι Ουκρανοί μπορούν να χαρίσουν στη Ρωσία μια αποφασιστική στρατιωτική ήττα, ίσως ακόμη και αναγκάζοντάς την να φύγει από το έδαφος του Ντονμπάς που είχε καταλάβει παράνομα το 2014. Οι δυτικές κυβερνήσεις αισθάνονται ρωσική αδυναμία και από την πλευρά τους έχουν τολμήσει να εντείνουν την υποστήριξή τους προς την Ουκρανία, παρέχοντάς της περαιτέρω στρατιωτική βοήθεια και επιβάλλοντας αυστηρότερες κυρώσεις στη Ρωσία. Η ιδέα: εάν η Ρωσία μπορεί να χάσει τον πόλεμο, όλοι οι άλλοι—η Ουκρανία και η Δύση—θα βγουν νικητές από αυτόν.<br /><br />Μπορεί όμως πράγματι να ηττηθεί στρατιωτικά η Ρωσία; Λάβετε υπόψη ότι έχουν περάσει μόνο 55 ημέρες από την έναρξη των μαχών. Όταν οι Σοβιετικοί εισέβαλαν στη Φινλανδία το 1939, τους πήρε περισσότερους από 3 μήνες και μια συνολική τακτική αναθεώρηση για να ξεπεράσουν τελικά τις φινλανδικές άμυνες, αφού αρχικά είχαν μεγάλες απώλειες. Η Ρωσία έχει ακόμα αρκετή δύναμη, εξοπλισμό και σώματα για να αλλάξει τη στρατιωτική της στρατηγική, να στείλει περισσότερα στρατεύματα στη Νοτιοανατολική Ουκρανία και να επιτύχει τουλάχιστον μερικούς από τους στρατιωτικούς στόχους της «δεύτερης φάσης», οι οποίοι περιλαμβάνουν:<br /><br />Καταλαμβάνοντας ολόκληρο το Ντονμπάς, που αποτελείται από τις επαρχίες Ντόνετσκ και Λουχάνσκ, τις οποίες αναγνώρισαν ως ανεξάρτητες και μόνο το ένα τρίτο της οποίας κατείχαν παράνομα από την πρώτη εισβολή το 2014.<br /><br />Δημιουργία και έλεγχο μιας χερσαίας γέφυρας μεταξύ του Ντονμπάς και της Κριμαίας για τη σύνδεση των διαφόρων ρωσικά κατεχόμενων εδαφών μεταξύ τους και με την ηπειρωτική Ρωσία.<br /><br />Κατάληψη της πόλης Χερσώνας για να αποτρέψει τους Ουκρανούς να αποκόψουν το νερό που ρέει στην Κριμαία από την υπόλοιπη Ουκρανία, κάτι που είχαν κάνει μετά την παράνομη προσάρτηση της χερσονήσου από τη Ρωσία.<br /><br />Αιχμαλωτίζοντας κάποια ουδέτερη περιοχή για να κρατήσει άνετα όλα τα κέρδη.<br /><br />Είμαι δύσπιστος ότι οι Ρώσοι θα μπορέσουν να επιτύχουν όλους αυτούς τους στόχους, ειδικά μέχρι την Ημέρα της Νίκης (9 Μαΐου), όπως οι περισσότεροι αναλυτές και αξιωματούχοι πιστεύουν ότι θέλει ο Πούτιν, είναι πιθανό να πάρουν το μεγαλύτερο μέρος του Λουχάνσκ και να καθαρίσουν τη Μαριούπολη για να δημιουργήσουν τη γέφυρα, μέχρι τότε. Το αν ο Πούτιν το θεωρεί αρκετό για να κηρύξει τη νίκη εκείνη τη στιγμή, μένει να φανεί.<br /><br />Οι Ουκρανοί έχουν τον άνεμο στα πανιά τους αφού κέρδισαν τους Ρώσους στο Κίεβο και βύθισαν το Moskva. Το ηθικό ανεβαίνει και παίρνουν όλο και βαρύτερο οπλισμό από τη Δύση. Οι ρωσικές απώλειες και οι απώλειες εξοπλισμού συσσωρεύονται, οι στρατιωτικές τους ανεπάρκειες φαίνονται πλήρως για να τις δει ο κόσμος. Και στο διεθνές μέτωπο, η Ρωσία χάνει άσχημα: η οικονομία της είναι αποκομμένη από τις προηγμένες βιομηχανικές δημοκρατίες, η Φινλανδία και η Σουηδία πρόκειται να ενταχθούν στο ΝΑΤΟ και η Δύση σίγουρα θα ενισχύσει την παρουσία της στη Βαλτική.<br /><br />Αλλά ακόμα κι αν φτάσουμε στο σημείο να φαίνεται ότι ο Πούτιν θα μπορούσε να αποτραπεί από το να επιτύχει ένα αποτέλεσμα που θα μπορούσε να πουλήσει ως «νίκη» στο εσωτερικό του, θα ήταν διατεθειμένος ο Πούτιν να δεχτεί την ήττα; Φοβάμαι ότι η απάντηση είναι όχι, δεν πρόκειται να συνθηκολογήσει. Αντίθετα, όταν τον πάνε σε μια γωνία, θα κλιμακώσει, χρησιμοποιώντας οποιοδήποτε μέσο κρίνει απαραίτητο.<br /><br />Σε τελική ανάλυση, η Δύση δεν μπορεί να του κάνει τόσα πολλά για να απαντήσει. Η Ρωσία είναι ήδη παρίας για τις προηγμένες βιομηχανικές δημοκρατίες, η οικονομία βρίσκεται σε καλό δρόμο για να αποκοπεί, η Δύση ρίχνει ήδη όλο της το βάρος πίσω από την Ουκρανία και ο Πούτιν ξέρει ότι το ΝΑΤΟ δεν πρόκειται να διακινδυνεύσει πυρηνικό πόλεμο επεμβαίνοντας άμεσα στην σύγκρουση.<br /><br />Τι θα τον εμποδίσει, λοιπόν, να ανταποκριθεί στις απώλειες στο πεδίο της μάχης και στη διεθνή απομόνωση χρησιμοποιώντας τακτικές καμένης γης εναντίον ουκρανικών πόλεων, σκοτώνοντας πολλούς περισσότερους αμάχους ή κάνοντας χρήση χημικών όπλων ή ακόμη και τακτικών πυρηνικών όπλων, όπως προειδοποίησε ο Πρόεδρος Zelensky το περασμένο Σαββατοκύριακο; Τι τον εμποδίζει να εντείνει τον ασύμμετρο πόλεμο του εναντίον της Δύσης, μεταξύ άλλων μέσω συχνότερων επιθέσεων στον κυβερνοχώρο και επιχειρήσεων παραπληροφόρησης και ανατροπής; Αυτός είναι ο κίνδυνος να ενεργήσουμε σαν να μπορεί να ηττηθεί πλήρως η Ρωσία χωρίς συνέπειες. Και γι’ αυτό παραμένω απαισιόδοξος για το πού οδεύει ο πόλεμος.<br /><br />Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να επιτραπεί στη Ρωσία να συνεχίσει ατιμώρητη, ή ότι οι Ουκρανοί πρέπει να παραχωρήσουν οικειοθελώς ένα μέρος της χώρας τους σε έναν επιτιθέμενο ή ότι η Δύση δεν πρέπει να συνεχίσει να κάνει ό,τι μπορεί για να βοηθήσει την Ουκρανία να υπερασπιστεί την κυριαρχία της. Σίγουρα δεν ζητώ τον κατευνασμό του Πούτιν, ο οποίος δεν αξίζει τίποτα λιγότερο από την ολοκληρωτική ήττα. Όλοι πρέπει να θέλουμε να χάσει η Ρωσία. Το ερώτημα είναι πόσο άσχημα και με ποιο κόστος;<br /><br />Τόσο ηθικά όσο και στρατηγικά, έχουμε την υποχρέωση να εξετάσουμε τους κινδύνους του αναγκασμού του Πούτιν σε μια θέση όπου οι μόνες επιλογές του είναι να συνθηκολογήσει ή να κλιμακώσει, γνωρίζοντας πολύ καλά ότι δεν έχει επιλογή συνθηκολόγησης και ότι μπορεί να σκορπίσει πολύ περισσότερο θάνατο και καταστροφή στην Ουκρανία από ό,τι έχει κάνει μέχρι τώρα.<br /><br />Είναι δυσάρεστο ακόμη και να σκεφτόμαστε να δώσουμε στον Πούτιν μια «χρυσή γέφυρα» για να υποχωρήσει. Είναι λάθος να παραχωρούμε μια ίντσα της ουκρανικής κυριαρχίας. Περιττό να πούμε ότι οι ίδιοι οι Ουκρανοί θα έπρεπε να συμφωνήσουν σε μια κατάπαυση του πυρός και ο Πούτιν θα πρέπει να είναι πρόθυμος να την δώσει. Οι Ηνωμένες Πολιτείες θα πρέπει να σταματήσουν να πιέζουν για κλιμάκωση και να συμβιβαστούν με κάποιους από τους συμμάχους τους που τελικά θα ανακτήσουν τις σχέσεις με τη Ρωσία. Αυτό είναι μια δύσκολη υπόθεση για όλα τα μέρη.<br /><br />Αλλά ας μην κοροϊδεύουμε τους εαυτούς μας και πιστεύουμε ότι η μαξιμαλιστική στρατηγική που ακολουθούν αυτή τη στιγμή η Ουκρανία και η Δύση δεν είναι επικίνδυνη ή ότι το τίμημα της νίκης δεν θα είναι τσουχτερό και δεν θα πληρωθεί με ουκρανικό αίμα.<div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Επικίνδυνη εμμονή να ηττηθεί ο Πούτιν»- Ένας δυτικός αναλυτής προειδοποιεί για το βαρύ τίμημα.

Στη Δύση σήμερα είναι μάλλον επικίνδυνο να γράφει κάποιος οποιαδήποτε σκέψη ή άποψη για τον πόλεμο στην Ουκρανία, θέτοντας ζητήματα που βάζο...

Διαβάστε την συνέχεια

Να γιατί αυτή η κυβέρνηση δεν βρέθηκε ποτέ στην σωστή πλευρά της Ιστορίας.

<a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2022/01/kyvernisi.jpg"><img src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2022/01/kyvernisi-696x392.jpg" /></a><br /><br />Του <b>Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ</b><br />Η δυναμική της περιφερειακής αποσταθεροποίησης που ενεργοποιείται ως απότοκος της Ρωσοουκρανικής σύγκρουσης… Ο επαναπροσδιορισμός ρόλων στο πλαίσιο της ανακατανομής ισχύος που συντελείται σε ολόκληρη την Ευρασιατική σκακιέρα… Η διάχυση του κόστους των συνεπειών που ανατροφοδοτείται από την περαιτέρω κλιμάκωση των εκβιαστικών κυρώσεων… Και φυσικά η διόγκωση των κινδύνων που ανακύπτουν εξ αιτίας της βάναυσης όσο και ακραίας γεωπολιτικής εργαλειοποίησης της πατρίδας μας στο περιβάλλον μιας γενικευμένης συστημικής ρήξης…<br /><br />Είναι μερικές μόνο από τις κρίσιμες διαπιστώσεις, που επιβεβαιώνουν ότι η χώρα μας τελικά ΔΕΝ τοποθετήθηκε στην σωστή πλευρά της Ιστορίας και ότι ο σχετικός κυβερνητικός περί του αντιθέτου ισχυρισμός, ΔΕΝ είναι μόνο ένα επιπόλαιο, αλλά είναι πρωτίστως ένα επικίνδυνο αφήγημα, που αναμένεται να επιβαρύνει τον λογαριασμό όταν αργά ή γρήγορα θα φτάσει η δύσκολη ώρα του ταμείου.<br /><br />Και επειδή οφείλουμε να είμαστε πολύ σαφείς σε ότι αφορά στην ουσία της τοποθέτησής μας, θα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε ότι η επιλογή της σωστής ή της λάθος πλευράς στο άρμα της Ιστορίας, δεν συνιστά και δεν θα πρέπει να αντιμετωπίζεται ως μια απλή τοποθέτηση προϊόντος. Από αυτήν την άποψη, είναι φανερό ότι δεν αρκεί να επιλέξεις στασίδι, για να μπορείς από κει και μετά να «αράξεις» και να αυτοθαυμάζεσαι για την ορθότητα της συγκεκριμένης επιλογής.<br /><br />Οι χώρες ως γεωπολιτικοί δρώντες, επιβεβαιώνουν την ορθότητα ή το εσφαλμένο των ιστορικών τους επιλογών – ιδιαίτερα όταν αυτές πραγματοποιούνται σε περιόδους κατά τις οποίες η «κανονικότητα» αντικαθίσταται βίαια από συγκρουσιακά περιβάλλοντα – πρωτίστως από τον συνδυασμό τριών κρίσιμων και θεμελιωδών παραμέτρων…<br /><br />Πρώτον: Από την ετοιμότητά τους να διεκδικήσουν ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΡΟΛΟ στις νέες συνθήκες όπου οι όροι της Ισχύος επαναδιατυπώνονται…<br />Δεύτερον: Από την αποφασιστικότητά τους να τον διεκδικήσουν αυτόν τον ρόλο ΜΕ ΟΡΟΥΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΟΥ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΗ. Και…<br />Τρίτον: Από την ικανότητά τους να αξιοποιήσουν την ιστορική συγκυρία, έτσι ώστε ΝΑ ΙΣΧΥΡΟΠΟΙΗΣΟΥΝ ΤΗΝ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΟΥΣ ΘΕΣΗ εις το διηνεκές, αποδεικνύοντας ότι διαθέτουν στρατηγική επάρκεια, διπλωματικοπολιτική τακτική ευελιξία και επιχειρησιακή αποφασιστικότητα που θα τους επιτρέψει να το επιτύχουν.<br /><br />Πέρα και ανεξάρτητα λοιπόν από την επιπολαιότητα των «αντιρωσικών» ή των άγονων «φιλορωσικών» στοιχίσεων, στις οποίες έντεχνα κατευθύνουν τα ΜΜΕ – η αποστολή των οποίων είναι να διευκολύνουν το κοινωνικό διχασμό – και τις οποίες αναπαράγουν απερίσκεπτα οι αφελείς του διαδικτύου, κριτήρια όπως τα παραπάνω θα πρέπει να είναι το δικό μας μέτρο για να σταθμίσουμε σοβαρά το αποτέλεσμα της πολιτικής διαχείρισης στην οποία ενέδωσε η κυβέρνηση του τόπου.<br /><br />Είναι προφανές ότι αυτοί που επεδίωξαν να σύρουν την κυβέρνηση στην πολιτική της αυτογελοιοποίηση μέσα από τα παραληρήματα του μικρομεγαλισμού και τις νεοναζιστικές φιέστες των ΑΖΟΦ στο κοινοβούλιο, το έκαναν διότι είχαν συγκεκριμένη ατζέντα να εξυπηρετήσουν. Το εάν όμως όλα τα παραπάνω, υπηρέτησαν ή αποδόμησαν πλήρως την εθνική μας ατζέντα, είναι κάτι που θα το δούμε στην συνέχεια και που οφείλουμε ως κοινωνία να το αποτιμήσουμε σωστά, αντί να παραδιδόμαστε στην λαγνεία φτηνών εξυπνακισμών που δεν οδηγούν πουθενά και το μόνο που κάνουν είναι να διευρύνουν τον διχασμό, σε μια εποχή εξαιρετικά κρίσιμη για τον τόπο.<br /><br />Κατά τα λοιπά είναι βέβαιο πως, οι χαλβάδες με τα αμύγδαλα που επανέφεραν… <br />Α. Στο Αιγαίο ισχυρούς τουρκικούς σχηματισμούς σε απειλητική διάταξη…<br />Β. Στις διμερείς σχέσεις τον ανεκδιήγητο Ακάρ να απειλεί Θεούς και Δαίμονες απαιτώντας απόλυτη υποταγή. Και… <br />Γ. Στο διπλωματικό παρασκήνιο τους υποτιθέμενους συμμάχους μας να απαιτούν υποχωρήσεις και να εκβιάζουν συμβιβασμούς που φτάνουν – εάν δεν ξεπερνούν ήδη – τα όρια του εκούσιου εδαφικού ακρωτηριασμού της πατρίδας μας…<br /><br />Είναι εξελίξεις που ΔΕΝ παραπέμπουν σε μια χώρα που επέλεξε να τοποθετηθεί στην σωστή πλευρά της Ιστορίας. Παραπέμπουν σε μια χώρα – παραλειπόμενο της Ιστορίας, που επιμένει να χαριεντίζεται με τις αυταπάτες της, ενώ στο παρασκήνιο προετοιμάζεται μεθοδικά ο γεωπολιτικός της στραγγαλισμός.<br /><br />Οι Ελληνοαμερικανικές αμυντικές συμφωνίες που υπέγραψαν οι κυβερνήσεις του ΣΥΡΙΖΑ και της ΝΔ και κυρίως ο καταχρηστικός τρόπος με τον οποίο εφαρμόζονται αυτές οι συμφωνίες κατά την διάρκεια της Ρωσοουκρανικής σύγκρουσης, επιβεβαιώνουν ότι η πατρίδα μας είναι αντιμέτωπη με μια καινούρια κατάσταση η οποία κατά βάσην συνιστά μια διπλή στρατηγική ομηρία.<br />Ομηρία στο πλαίσιο μιας κατάφορα υποτελούς σχέσης με τις ΗΠΑ, που μετατρέπει την χώρα μας σε χρηστικό υπομόχλιο των επιχειρησιακών τους αναγκών και αναλώσιμο στις ευρύτερες στρατηγικές επιδιώξεις τους. Αλλά και…<br />Ομηρία σε ένα περιβάλλον διαρκών προκλήσεων και απειλών μέσα από το οποίο κλιμακώνεται η προώθηση της Τουρκικής στρατηγικής, ενώ την ίδια στιγμή είναι καταφανής η αμηχανία που καταγράφεται αναφορικά με την αποτελεσματική διαχείριση αυτών των προκλήσεων, εκ μέρους της Ελληνικής πολιτικής ηγεσίας.<br /><br />Τα διαδραματιζόμενα στο πεδίο κατά την διάρκεια της Ρωσοουκρανικής σύγκρουσης, ανέδειξαν τον καταλυτικό ρόλο της πληροφορίας, του ηλεκτρονικού πολέμου αλλά και των νέων τεχνολογιών στην έκβαση των επιχειρήσεων. Οι Αμερικανοί και η ΝΑΤΟική συμμαχία, αν και τυπικά δηλώνουν αμέτοχοι, ουσιαστικά πρωταγωνιστούν και καθορίζουν την ροή των εξελίξεων, όχι μόνο με την εμφανή εξοπλιστική υποστήριξη που εξασφαλίζουν στους Ουκρανούς, αλλά κυρίως μέσα από την ανομολόγητη αλλά διαρκή και στοχευμένη παρέμβασή τους στο παρασκήνιο.<br /><br />Για τους Αμερικανούς, οι οποίοι κατά βάθος επεδίωξαν αυτόν τον πόλεμο, η ρωσοουκρανική σύγκρουση αποδεικνύεται μια πρώτης τάξεως ευκαιρία, όχι μονάχα για να βάλουν στο χέρι τους συμμάχους τους πουλώντας τους πανάκριβη ενέργεια και εξ ίσου πανάκριβα οπλικά συστήματα… Ούτε επιδιώκοντας μόνο να υπερχρεώσουν τους αφελείς Ουκρανούς οι οποίοι ΚΑΙ σκοτώνονται ΚΑΙ φεσώνονται για να ξεχρεώνουν στο διηνεκές – όσοι τελικά επιζήσουν – την πολύτιμη συμμαχική βοήθεια που συνεχίζει να απαιτεί ο τυχοδιώκτης του Κιέβου…<br /><br />Ο πόλεμος αυτός είναι μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για τους Αμερικανούς διότι χωρίς κόστος για τους ίδιους (ούτε σε υλικό ούτε και σε ανθρώπινες ζωές) αλλά με τεράστιο κόστος για τους Ρώσους…<br />Οδήγησαν σε απομυθοποίηση την ρωσική συμβατική πολεμική μηχανή…<br />Αντιμετώπισαν επιθετικά τα αποδομητικά φαινόμενα που είχαν αρχίσει να κάνουν απειλητική την εμφάνισή τους στο εσωτερικό της Δυτικής Συμμαχίας…<br />Επιχειρούν να ανασυντάξουν ταχύτατα τους εμπορικούς τους μηχανισμούς και την γεωπολιτική τους ισχύ, προκειμένου να διατηρήσουν την πρωτοβουλία των κινήσεων μπροστά στην κορυφαία στρατηγική σύγκρουση (αν φυσικά προλάβουν και δεν τους χαλάσει τα σχέδια ο διαφαινόμενος οικονομικός Αρμαγεδών…<br /><br />Μέσα σε ένα τέτοιο κλίμα, κρίσιμη παράμετρος στο μεταπολεμικό σκηνικό, αναδεικνύεται η δυνατότητα των ΗΠΑ να επενδύσουν στην αναποφασιστικότητα των συμμάχων τους, να διαμορφώσουν κατ’ αποκλειστικότητα το πλαίσιο του νέου και επικαιροποιημένου επιθετικού σχεδιασμού και εν τέλει να χειραγωγήσουν και να καθυποτάξουν τους πάντες, στο περιβάλλον των τακτικών και επιχειρησιακών απαιτήσεων αυτού του σχεδιασμού.<br /><br />Σε ότι αφορά στην χώρα μας, επιβεβαιώνεται στην πράξη ότι η παρουσία εγκαταστάσεων που περιλαμβάνουν κρίσιμη Αμερικανική στρατηγική υποδομή, καθιστά την πατρίδα μας τον πλέον ευάλωτο χώρο της Δυτικής συμμαχίας και σε πείσμα των απερίσκεπτων πανηγυρισμών όλων εκείνων που πρωτοστάτησαν στην διαπραγμάτευση και προσυπογραφή των συγκεκριμένων συμφωνιών, αυτό που διαμορφώνεται τελικά, ΔΕΝ συνιστά ένα καθεστώς προσαυξημένης ασφάλειας, αλλά μια ιδιότυπη ομηρία, το γεωπολιτικό κόστος της οποίας διαφαίνεται πως θα είναι βαρύτατο.<br /><br />Ετσι… Στην νέα κατάσταση και με δεδομένο ότι οι εξελίξεις στο Ουκρανικό απαιτούν την επαναδιατύπωση κρίσιμων παραμέτρων που αφορούν στην νέα Αρχιτεκτονική Ασφαλείας αλλά και στην νέα εξίσωση ισχύος τόσο περιφερειακά όσο και διεθνώς, τα δεδομένα που έχουμε στην διάθεσή μας και τα οποία μας αφορούν άμεσα διαμορφώνονται ως εξής:<br /><br />Η χώρα μας έχει χάσει και τυπικά κάθε σχέση με το κίβδηλο αφήγημα περί νησίδας σταθερότητας. Έτσι… Στο σύνθετο περιβάλλον της κορυφαίας στρατηγικής σύγκρουσης όπου οι πάντες παρατηρούν, καταγράφουν τα τεκταινόμενα και επαναπροσδιορίζουν την τακτική τους, η πατρίδα μας υποβαθμίζεται σταθερά σε χώρα – στόχος η οποία αυτήν την στιγμή στερείται ταυτοτικής αξιοπιστίας και ως εκ τούτου αδυνατεί να διαχειριστεί με αυτοπεποίθηση τον διπλωματικοπολιτικό της βηματισμό στο σύνθετο διεθνές και περιφερειακό περιβάλλον.<br /><br />Η αρνητική αυτή εξέλιξη, επιβαρύνει ιδιαίτερα την έκβαση των περιφερειακών συνευρέσεων στις οποίες ενεπλάκη στην περιοχή της ΝΑ Μεσογείου, πολύ δε περισσότερο που η Τουρκία παρεμβαίνει δυναμικά στο περιβάλλον αυτών των διεργασιών, με ολοκληρωμένη στρατηγική ατζέντα και με δεδομένη την υποστήριξη των ΗΠΑ από το παρασκήνιο των εξελίξεων.<br /><br />Η πλειοδοσία με την οποία έσπευσε να διαχειριστεί η κυβέρνηση, όλα όσα της υπαγόρευσαν οι Αμερικανοί στο επίπεδο των κυρώσεων, υποβάθμισε έτι περαιτέρω την θέση της χώρας μας έναντι φίλων και αντιπάλων, γεγονός που την καθιστά, για μεν τους Αμερικανούς δεδομένη και πρόθυμη να υλοποιήσει οτιδήποτε της υπαγορεύεται, αφού προηγουμένως φρόντισαν να την εκθέσουν με τρόπο προκλητικό, οριστικό και αμετάκλητο, για δε τους αντιπάλους, η πατρίδα μας μεταπίπτει σε ένα πλήρως αποστεωμένο από ουσιαστική διπλωματικοπολιτική υποστήριξη λάφυρο, γι’ αυτό και ήδη κλιμακώνουν εμπράκτως την αμφισβήτηση ακόμη και αυτής της εδαφικής ακεραιότητάς της.<br /><br />Η διαχείριση με την οποία επέλεξε να εμπλακεί στις προκλήσεις της Ρωσοουκρανικής σύγκρουσης…<br />Δεν δικαίωσαν τις προσδοκίες των κυβερνώντων για αναβάθμιση της γεωπολιτικής της θέσης…<br />Δεν οδήγησαν στην πολυσυζητημένη περαιτέρω απομόνωση της «απείθαρχης» Τουρκίας. Και το χειρότερο όλων…<br />Δεν εξοβέλισαν όπως αφελώς αναμενόταν την αναθεωρητική ρητορική, ΟΥΤΕ από τις περιφερειακές διεργασίες ΟΥΤΕ βεβαίως από την ΝΑ πτέρυγα του ΝΑΤΟ.<br /><br />Η Τουρκία ήδη κατασκεύασε, επικαλέστηκε και ενεργοποίησε το δικό της πρόσχημα για να επιτεθεί εν μέσω της Ρωσοουκρανικής σύγκρουσης στο Ιράκ και φυσικά επικαιροποιεί το προσχηματικό μέρος του αναθεωρητικού της λόγου, προκειμένου να θέσει και πάλι ζήτημα αμφισβήτησης της Ελληνικής κυριαρχίας στα Ελληνικά νησιά. Και ενώ συμβαίνουν όλα τούτα, η Διεθνής κοινότητα, με προεξάρχοντες τους «συμμάχους» μας και δη τους Αμερικανούς, απλώς αγρόν αγοράζει…<br /><br />Με δυο λόγια, η διαχείριση του Ουκρανικού, κατέδειξε την Ελληνική γεωπολιτική γύμνια. Στρατηγική σκέψη, ανύπαρκτη… Διπλωματική παρέμβαση, αυτοκτονική… Σχεδιασμός επί χάρτου που να παίρνει υπ’ όψιν του την μεγάλη εικόνα, επίσης ανύπαρκτος… Σχέδιο για την διαχείριση ευκαιριών, πολυτέλεια… Στοχευμένη αξιοποίηση συγκριτικών πλεονεκτημάτων, άλλα λόγια ν αγαπιόμαστε… Εποικοδομητικός αιφνιδιασμός των «συμμάχων» στο επίπεδο των διπλωματικών ή άλλων πρωτοβουλιών, ούτε λόγος να γίνεται… Διεκδίκηση εναλλακτικού ρόλου… Ευθεία σύνδεση διακυβευμάτων του Ουκρανικού με τον σκληρό πυρήνα της εθνικής μας ατζέντας… Ανάληψη πρωτοβουλιών για παράλληλη διαχείριση περιφερειακών ζητημάτων έτσι ώστε να προληφθούν εξελίξεις… Τίποτε… Απόλυτη γύμνια…<br /><br />Εξήντα ημέρες ουραγοί στις απαιτήσεις των Αμερικανών και ούτε μια μέρα ξεχωριστοί και πρωταγωνιστές, αποφασισμένοι να καταδείξουμε αν μη τι άλλο την ύπαρξη και την αποφασιστικότητά μας…<br /><br />Αυτή είναι η Ελλάδα κύριοι τις μέρες του πολέμου. Και όσοι επιμένουν να αντιμετωπίζουν με ευπιστία τις δηλώσεις του Έλληνα πρωθυπουργού, καλό θα είναι να έχουν υπ’ όψιν τους ότι η πραγματική κατάσταση θα χειροτερέψει στην χώρα που η ακεραιότητά της απειλείται ευθέως και οι πολίτες της αντιμετωπίζουν τις προκλήσεις της ζωής τους με επιδόματα και ψηφιακή κάρτα καυσίμων, ενώ την ίδια στιγμή το δημόσιο χρέος της πατρίδας μας σε λίγο καιρό θα φλερτάρει με τα 450 δις.<br /><br />Η σωστή πλευρά της Ιστορίας λοιπόν, ΔΕΝ ορίζεται από το πέτσινο δίλημμα που έθεσε ο πρωθυπουργός της χώρας, καλώντας τους πολίτες να καταδικάσουν τον Ρώσο εισβολέα και να στοιχηθούν πίσω από τον τυχοδιώκτη του Κρεμλίνου.<br /><br />Η σωστή πλευρά της Ιστορίας, ΔΕΝ επιλέγεται από μια κυβέρνηση παραδομένη στο έλεος των εκβιασμών και της υποκριτικής δημαγωγίας. Η σωστή πλευρά της Ιστορίας, χτίζεται από ένα πολιτικό προσωπικό που σε συνθήκες εκκολαπτόμενης συστημικής ρήξης, συναποφασίζει να συσπειρωθεί γύρω από μια διπλωματικοπολιτική και άλλη διαχείριση (ενεργοποιώντας εδώ ΚΑΙ το πολύτιμο εργαλείο της Μυστικής Διπλωματίας) όχι για να αναπαράξει τις Αμερικανικές εντολές, αλλά για να προωθήσει τα ιστορικά Δίκαια της χώρας του και να «κλειδώσει» αμετάκλητα εθνικές επιτυχίες.<br /><br />Χτίζεται, εκεί που οι επιτελείς παρατηρούν σε βάθος τον «αόρατο πόλεμο» των Αμερικανών, και φροντίζουν να αναζητήσουν τρόπους ώστε να μην παγιδευτεί η χώρα τους σε αντίστοιχα παιχνίδια αν αυτό απαιτήσουν ΚΑΙ πάλι οι προσεταιρισμοί των Αμερικανών.<br /><br />Χτίζεται εκεί που οι επιτελείς και το πολιτικό της προσωπικό θα αναζητήσουν τρόπους ανάληψης της πρωτοβουλίας των κινήσεων, έτσι ώστε η δυνητική ομηρία στην οποία πρακτικά έχει περιέλθει η χώρα εξαιτίας της συμμετοχής της σε συνασπισμούς που ιστορικά ΔΕΝ την ευνόησαν, να μετατραπεί σε διαχειριστικό πλεονέκτημα τον κατάλληλο χρόνο, με τον κατάλληλο τρόπο που θα είναι προϊόν της ενδεδειγμένης διαχείρισης.<br /><br />Σε αυτήν την πραγματικά «Σωστή Πλευρά Της Ιστορίας» η Ελληνική κυβέρνηση ΔΕΝ ΒΡΕΘΗΚΕ ούτε λεπτό και το τίμημα της απροθυμίας της, θα είναι δυσβάστακτο για τον τόπο.<div><br /><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div></div>

Να γιατί αυτή η κυβέρνηση δεν βρέθηκε ποτέ στην σωστή πλευρά της Ιστορίας.

Του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ Η δυναμική της περιφερειακής αποσταθεροποίησης που ενεργοποιείται ως απότοκος της Ρωσοουκρανικής σύγκρουσης… Ο επαναπρο...

Διαβάστε την συνέχεια

Δυο ζητήματα Κυρ. Μητσοτάκη για τον Τζο Μπάιντεν στον Λευκό Οίκο: Ιδού πεδίον δόξης…

<img src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2022/04/MITSOTAKIS-BIDEN-GREEK-USA-FLAGS-790x400.jpg" /><br /><br />Του <b>Ζαχαρία Μίχα<br /></b>Στην Ουάσιγκτον θα μεταβεί στις 16 Μαΐου ο Έλληνας πρωθυπουργός για να συναντηθεί με τον πρόεδρο των ΗΠΑ. Ο Λευκός Οίκος, διά της εκπροσώπου Τζεν Ψάκι, αντιμετωπίζει τη συνάντηση ως «ευκαιρία να επιβεβαιωθεί η ισχυρή διμερής σχέση των δύο χωρών». Και φροντίζει να καθορίσει την ατζέντα: Υποστήριξη στην Ουκρανία, επιβολή οικονομικού κόστους στη Ρωσία και οι παγκόσμιες προκλήσεις, στις οποίες συμπεριλαμβάνει την ενεργειακή ασφάλεια και την κλιματική αλλαγή.<br /><br />Η πρόσκληση Έλληνα πρωθυπουργού στον Λευκό Οίκο έχει παραδοσιακά ισχυρό πολιτικό συμβολισμό, που ίσως λόγω Ουκρανίας να είναι ισχυρότερος. Όμως, η επίσκεψη, εν μέσω μιας τόσο ταραγμένης συγκυρίας, μένει να αποδειχθεί ποιους σκοπούς υπηρετεί. Διότι η πολιτική σημασία που αποδίδεται από ελληνικής πλευράς, συχνά αφορά το εσωτερικό μέτωπο, έστω ανομολόγητα.<br /><br />Για κάποιον ακατανόητο λόγο, διακομματικά, οι ελλαδικές πολιτικές ηγεσίες παραδοσιακά θεωρούσαν ότι οι φωτογραφίες στον Λευκό Οίκο, δίπλα στον Αμερικανό πρόεδρο, “δίνουν πόντους”, κάνοντας τον εκάστοτε Έλληνα πρωθυπουργό να μοιάζει… διεθνούς βεληνεκούς. Έως ότου βέβαια επιστρέψει στη χώρα και αρχίσει το γνωστό και μη εξαιρετέο πολιτικό “ξεκατίνιασμα”, δίνοντας στον καθένα, σε συνεργασία με την πολιτική πράξη, το πραγματικό μέγεθος που του αναλογεί.<br /><br />Είναι μάλλον δύσκολο να τεκμηριωθεί το χειροπιαστό όφελος από μια επίσκεψη στην Ουάσιγκτον στο εσωτερικό πολιτικό μέτωπο. Επί της ουσίας, το πως θα αποτυπωθεί με θετικό τρόπο στο εκλογικό επίπεδο. Τούτων λεχθέντων, ας περιμένουμε να δούμε τις επιπτώσεις στο εσωτερικό μέτωπο προσεχώς.<br /><br /><div>Στον πραγματικό κόσμο, όμως, η ουσία τέτοιων επισκέψεων αφορά στην εξωτερική πολιτική. Σημασία έχει τι θα ειπωθεί όχι μόνο μπροστά, αλλά και πίσω από τις κάμερες. Στο τέλος της ημέρας, σημασία για την Ελλάδα έχει η επίπτωση της επίσκεψης στα ελληνικά εθνικά συμφέροντα, διότι σε αυτό το επίπεδο διακυβεύονται πολλά. Η επίπτωση στο προσωπικό πολιτικό συμφέρον του οποιουδήποτε μπορεί να έχει μεγάλη σημασία για τον ίδιον, αλλά όχι για την πατρίδα.<br /><br />Ο υπογράφων έχει ασκήσει σκληρή κριτική στην αδυναμία του ελληνικού κράτους να διαπραγματευθεί σοβαρά και έμπρακτα ανταλλάγματα για την απόλυτη ευθυγράμμιση της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής με τις ΗΠΑ, οι οποίες απολαμβάνουν όλων των διευκολύνσεων που έχουν αιτηθεί.<br /><br />Επί δεκαετίες αυτό ίσχυε και στις αμερικανοτουρκικές σχέσεις, με την ειδοποιό διαφορά ότι η Άγκυρα είχε καταφέρει να αποσπά σοβαρά ανταλλάγματα σε κάθε δυνατή μορφή, καταφεύγοντας συστηματικά στη χρήση εκβιαστικών τακτικών.<br /><br />Τα ελληνικά αιτήματα για την εξασφάλιση ανταλλαγμάτων έχουν περισσότερες πιθανότητες να ικανοποιηθούν όταν είναι συμβατά και με τα συμφέροντα εν προοκειμένω των ΗΠΑ. Πρόσφατα εκθέσαμε ορισμένες σκέψεις για ανταλλάγματα που θα μπορούσε να ζητήσει η Ελλάδα για να άρει τις επιφυλάξεις της στο θέμα της προμήθειας 40 μονάδων της πιο προηγμένης έκδοσης των μαχητικών F-16 (Block 70/72) και 80 συλλογών αναβάθμισης ισάριθμων που ήδη επιχειρούν στις τάξεις της τουρκικής Αεροπορίας.<br /><br />Το επιχείρημα θα αφορούσε τη συνολική στρατιωτική ισχύ της Ατλαντικής Συμμαχίας, παρότι η Τουρκία τύποις μόνο είναι συμμαχική χώρα. Στα επιχειρήματα αυτά, εν όψει της επίσημης επίσκεψης Μητσοτάκη στην Ουάσιγκτον, θα μπορούσαν να προστεθούν ακόμα δύο μη στρατιωτικού χαρακτήρα, στο πλαίσιο μιας ορθολογικής και ουχί εκβιαστικής διαπραγμάτευσης μεταξύ συμμάχων. Ανταλλάγματα με σαφές γεωπολιτικό περιεχόμενο και αυταπόδεικτη επήρεια στην εξίσωση ασφαλείας της Ανατολικής Μεσογείου.<br /><br />Το πρώτο επιχείρημα αφορά τις ενεργειακές εξελίξεις και τη φιλολογία που έχει αναπτυχθεί περί πρόθεσης αποχώρησης των πετρελαϊκών κολοσσών που συμμετείχαν στο αρχικό στάδιο των ερευνών στην ελληνική ΑΟΖ. Τότε που η πολιτική βούληση των ελληνικών κυβερνήσεων ήταν μάλλον αρνητική, παρασυρμένη από ένα μείγμα ημιμάθειας και “πράσινων” ιδεοληψιών που πάντως κάποιους εξυπηρετούσαν.<br /><br />Το να καταγράφονται από τη μια πλευρά σεισμικά δεδομένα που παραπέμπουν σε πιθανά κοιτάσματα μεγάλης αξίας, αλλά από την άλλη να μειώνεται το ενδιαφέρον συμμετοχής ενεργειακών κολοσσών, συνιστά αντίφαση. Και επειδή η πολιτική βούληση για αξιοποίησή τους είναι εκ των ων ουκ άνευ προϋπόθεση, ευελπιστεί κανείς πως δεν εφευρέθηκε μια έξυπνη μεθόδευση εγκατάλειψης, με τη δικαιολογία της απουσίας ενδιαφέροντος “από την αγορά”.<br /><br />Το ζήτημα που τίθεται λοιπόν στο πλαίσιο των ελληνοαμερικανικών σχέσεων είναι σαφές και αφορά στην πολιτική υποστήριξη από την πλευρά των ΗΠΑ, ώστε η Ελλάδα να αναδειχθεί σε σημαντική παράμετρο της ευρωπαϊκής ενεργειακής ασφάλειας. Με τη συμμετοχή εταιριών του μεγέθους της ExxonMobil ή/και της Chevron.<br /><br />Μπορεί η ελληνική κυβέρνηση να διεκδικήσει και να λάβει σαφείς δεσμεύσεις σε αυτό το θέμα από τον Λευκό Οίκο; Προϋπόθεση είναι η ελληνική κυβέρνηση αντιλαμβάνεται το γεωπολιτικό διακύβευμα, διότι μέχρι πρόσφατα υστερούσε σε κατανόηση, όπως σύσσωμο σχεδόν το πολιτικό σύστημα.<br /><br />Το δεύτερο αντάλλαγμα που μπορεί να ζητηθεί αφορά ένα ζήτημα που χρησιμοποιείται σταθερά από την Άγκυρα. Μόλις πρόσφατα, Τούρκοι αξιωματούχοι επιχείρησαν να αξιοποιήσουν τη διαφορά ανάμεσα στο εύρος του εναέριου χώρου και των χωρικών υδάτων της Ελλάδας για να νομιμοποιήσουν την παραβατική συμπεριφορά της τουρκικής Αεροπορίας στον χώρο του Αιγαίου.<br /><br />Ιδού πεδίον δόξης λαμπρόν για τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Διότι δεν μπορούν οι ΗΠΑ επισήμως να ομνύουν υπέρ της τήρησης της διεθνούς νομιμότητας και να συστήνουν στην Ελλάδα να μην ασκήσει το δικαίωμά της να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 12 ναυτικά μίλια.<br /><br />Ας θέσει ο Έλληνας πρωθυπουργός το ζήτημα κι ας αναλάβει η Ουάσιγκτον το κόστος να εμφανιστεί ότι εφαρμόζει πολιτική δυο μέτρων και δυο σταθμών, όπως άλλωστε το κάνει εάν συγκριθεί η πολιτική της απέναντι στη Ρωσία και την Τουρκία. Κανονικά, η ελληνική πλευρά θα έπρεπε να έχει προετοιμαστεί κατάλληλα και να ανακοινώσει μονομερώς, όπως της επιτρέπει το διεθνές δίκαιο, την επέκταση των χωρικών υδάτων σ’ όλες τις περιοχές στα 12 μίλια, με την εξαίρεση των νησιών του ανατολικού Αιγαίου, όπου τα χωρικά ύδατα μπορούν να επεκταθούν στα 9 ή 10 μίλια, ως κίνηση καλής θέλησης.<br /><br />Μήπως λοιπόν ήρθε η ώρα, όχι να θέτουμε τα θέματα γενικώς και αορίστως στην εκάστοτε αμερικανική κυβέρνηση, αλλά με τρόπο που θα αποδεικνύει ότι η χώρα δεν ζητά την άδεια της Ουάσιγκτον για να κατοχυρώσει δικαιώματα που ισχύουν για όλους τους άλλους; Κι αν το αντεπιχείρημα είναι η συνοχή της Νοτιοανατολικής Πτέρυγας του ΝΑΤΟ, ας τους δώσουμε τις διευθύνσεις στην Άγκυρα, όπου έχουν ξεχάσει να θέσουν τα ζητήματα με τον ίδιο τρόπο που τα έχουν θέσει απέναντι στη Μόσχα.<br /><br />Για όλα τα παραπάνω προϋπόθεση είναι να έχει η ελληνική κυβέρνηση κατανοήσει ότι το εθνικό συμφέρον προηγείται του συμμαχικού. Η εξυπηρέτηση του δεύτερου θα έπρεπε να συνεπάγεται μεγιστοποίηση του πρώτου. Το τι, όμως, συμβαίνει στην πραγματικότητα, είναι γνωστό…</div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Δυο ζητήματα Κυρ. Μητσοτάκη για τον Τζο Μπάιντεν στον Λευκό Οίκο: Ιδού πεδίον δόξης…

Του Ζαχαρία Μίχα Στην Ουάσιγκτον θα μεταβεί στις 16 Μαΐου ο Έλληνας πρωθυπουργός για να συναντηθεί με τον πρόεδρο των ΗΠΑ. Ο Λευκός Οίκος, δ...

Διαβάστε την συνέχεια

Λιβυκό Κοινοβούλιο κατά Τουρκίας.

<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgKORkJ2s4BygxJmYQONOZLgy30oRjcEe0QjgSuCJOD7A4HtaWYydXqsQzKzgVTFWvBdqd396mXgOp8GMEYa2kRwByS6O1RTIXwNFvG-4jaUlpX7u0vVgdNsG_6x8iw5r92D4TtPSM2B0_T4U13OREzb7KE5A4Q7FdQyUeX40ygivn_UGe66Vh7b-L2/s799/Libya.jpg" style="color: #1b89ec; font-size: 13.2px; margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center; text-decoration-line: none;"><img border="0" data-original-height="481" data-original-width="799" height="144" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgKORkJ2s4BygxJmYQONOZLgy30oRjcEe0QjgSuCJOD7A4HtaWYydXqsQzKzgVTFWvBdqd396mXgOp8GMEYa2kRwByS6O1RTIXwNFvG-4jaUlpX7u0vVgdNsG_6x8iw5r92D4TtPSM2B0_T4U13OREzb7KE5A4Q7FdQyUeX40ygivn_UGe66Vh7b-L2/w771-h398/Libya.jpg" style="background: rgb(255, 255, 255); border: 1px solid rgb(243, 243, 243); box-shadow: rgba(0, 0, 0, 0.1) 1px 1px 5px; padding: 5px; position: relative;" width="280" /></a><br /><br />Η παρέμβαση της Τουρκίας στη Λιβύη δεν έχει σταματήσει, παρά τις αποφάσεις του ΟΗΕ και παρά τις εκκλήσεις της Λιβυκής Βουλής.<br /><br />Η Επιτροπή Άμυνας και Εθνικής Ασφάλειας του Λιβυκού κοινοβουλίου <a href="https://libyareview.com/23083/libyan-parliament-warns-turkey-against-interference/"><b>κάλεσε</b></a> την Τουρκία «να αποστασιοποιηθεί και να μην παρασυρθεί στις εκκλήσεις για πόλεμο του Πρωθυπουργού της Κυβέρνησης Εθνικής Ενότητας (GNU), Αμπντέλ Χαμίντ Ντμπεϊμπά». <br /><br />Με δήλωση της η επιτροπή προειδοποίησε «τον Ντμπεϊμπά και τους πολιτοφύλακές του» να μην προσπαθήσουν να φέρουν την Άγκυρα στη σύγκρουση, προσθέτοντας ότι η απάντηση θα είναι «σκληρή και γρήγορη» εναντίον τους και εναντίον των Τούρκων που συναντήθηκαν με τον Ντμπεϊμπά. <br /><br />Η επιτροπή χαιρέτισε επίσης το κλείσιμο των Λιβυκών πετρελαιοπηγών, χαρακτηρίζοντάς το ως «ένα βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση». <br /><br />«Συγχαίρουμε το κλείσιμο των πετρελαιοπηγών, καθώς ο Ντμπεϊμπά έχει ξοδέψει τα έσοδά από αυτές για τη χρηματοδότηση πολιτοφυλάκων. Ο Ντμπεϊμπά επίσης σταμάτησε τη μισθοδοσία του προσωπικού του Λιβυκού Εθνικού Στρατού (LNA) που φρουρεί τις πετρελαιοπηγές και τα λιμάνια. Συμφωνήσαμε ότι οι ενέργειες και οι πρόσφατες δηλώσεις του Ντμπεϊμπά υποκινούν τον πόλεμο και τη βία» καταλήγει η δήλωση της επιτροπής.<br /><br />Την Μεγάλη Τετάρτη, το Flightradar24 <a href="https://libyareview.com/23052/turkish-military-plane-arrives-in-west-libya/"><b>εντόπισε</b></a> Τουρκικό στρατιωτικό μεταγωγικό αεροσκάφος C-130 να προσγειώνεται στην αεροπορική βάση Al-Watiya της Λιβύης, προερχόμενο από την Άγκυρα.<br /><br />Η Τουρκία συνεχίζει να στέλνει στρατιωτικά αεροσκάφη στη Λιβύη. Τις τελευταίες ημέρες τουλάχιστον 10 αεροπλάνα προσγειώθηκαν στην αεροπορική βάση Uqba bin Nafi στην περιοχή Watiya της Δυτική Λιβύης.<br /><br />Τα αεροπλάνα πιστεύεται ότι μεταφέρουν στρατιωτικές προμήθειες, παρά το γεγονός ότι η συμφωνία κατάπαυσης του πυρός με τη μεσολάβηση του ΟΗΕ ορίζει ότι θα πρέπει να σταματήσει κάθε στρατιωτική συνεργασία με ξένα κράτη.<br /><br />Τον Μάιο, ο Τούρκος Υπουργός Άμυνας Χουλουσί Ακάρ δήλωσε ότι οι Τούρκοι στρατιώτες και οι Σύριοι μισθοφόροι στη Λιβύη θα παραμείνουν για να διαφυλάξουν τα συμφέροντα της Άγκυρας.<br /><br />Ο ΟΗΕ εκτιμά ότι υπάρχουν πάνω από 20.000 ξένοι μαχητές και μισθοφόροι στη Λιβύη, στο πλευρό και των δύο πλευρών.<br /><br /><a href="https://cosmostatus.blogspot.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Λιβυκό Κοινοβούλιο κατά Τουρκίας.

Η παρέμβαση της Τουρκίας στη Λιβύη δεν έχει σταματήσει, παρά τις αποφάσεις του ΟΗΕ και παρά τις εκκλήσεις της Λιβυκής Βουλής. Η Επιτροπή Άμυ...

Διαβάστε την συνέχεια

Αναζητώντας τον σύγχρονο ''Περικλή'' που θέλει να γράψει Ιστορία.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2020/04/10/flag-of-greece-4344045_1280.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="558" data-original-width="800" height="140" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2020/04/10/flag-of-greece-4344045_1280.jpg" width="280" /></a></div><div><br /></div><div><b>Κρινιώ Καλογερίδου</b></div><div>''Όπου και να ταξιδέψω, η Ελλάδα με πληγώνει...'', έγραφε στα χρόνια της δικτατορίας ο Γιώργος Σεφέρης στο ποίημά του ''Με τον τρόπο του Γ.Σ''. Μόνο που δεν είναι η Ελλάδα αυτή που πληγώνει τους πολίτες της τα πολλά τελευταία χρόνια, για να μιλήσω στο όνομα της εποχή μας. Είναι οι πολιτικοί της που την τραυματίζουν με τις επιλογές και τις αποφάσεις τους...<br /><br />Οι Έλληνες πολιτικοί που ως πρωθυπουργοί δεν ύψωσαν ανάστημα ανάλογο με τη μεγαλοσύνη και την Ιστορία της, παρά ''φρόντισαν'' - με τις ραγιαδίστικες πολιτικές τους - να την έχουν οι σύμμαχοί της περιθωριοποιημένη και υποτιμημένη σαν σύγχρονη ''Ψωροκώσταινα'', σύμβολο εξαθλίωσης και προσφοράς χωρίς ανταπόδοση..<br /><br />Έτσι κατάφεραν να την εντάξουν, στις σχέσεις της με τα άλλα κράτη, στην κατηγορία των ανίσχυρων χωρών που ''δίνουν'' μονίμως εθνική κυριαρχία στους ισχυρούς οι οποίοι, για τον λόγο αυτό, την εκλαμβάνουν ως δεδομένη.<br /><br />Στο πλαίσιο της ασύμμετρης αμοιβαιότητας όλα επιτρέπονται, προφανώς, χωρίς να αναπτύσσουν οι ''Μεγάλοι'' για τους ''μικρούς'' συναισθήματα ειλικρινούς φιλίας και συμμαχίας που να τους δεσμεύουν.<br /><br />Με το σκεπτικό αυτό οι τωρινοί μας ηγέτες έμαθαν να επιλέγουν τον εύκολο δρόμο της αμοιβαιότητας που κρύβει παγίδες και εθνικά δράματα λόγω... ασυμμετρίας. Έφτασαν να προβάλλουν ως σώφρονα πολιτική στο λαό -- αντί την ανασύνταξη δυνάμεων, την αυτάρκεια, τη σύνεση και την Αμυντική ετοιμότητα -- την καταφυγή μας για δικαίωση σε Διεθνείς Οργανισμούς (ΟΗΕ, Ε.Ε, Δικαστήριο Χάγης) αμφίβολης φερεγγυότητας και αποτελεσματικότητας λόγω της παρεμβατικότητας των ''Μεγάλων''.<br /><br />Των ''Μεγάλων'' οι οποίοι -- ανεξαρτήτως ποιον έχουν επικεφαλής -- ενεργούν άδικα, ανιστόρητα και υπολογιστικά σε βάρος των ανίσχυρων ''φίλων'' και ''συμμάχων'' τους, οι οποίοι φοβούνται να ορθώσουν το ανάστημά τους με το πρόσχημα της διαφύλαξης της Ειρήνης...<br /><br />Με την τακτική αυτή, δυστυχώς, βγαίνουμε εμείς οι Έλληνες πάντα χαμένοι. Χαμένοι και απειλούμενοι από αναθεωρητικούς γείτονες (βλ. Τουρκία) οι οποίοι, στον τρέχοντα χρόνο -- μετά τον αποκλεισμό τους απ' το πρόγραμμα συμπαραγωγής των F-35 και τις κυρώσεις CAATSA (Νόμος για την Αντιμετώπιση των Αντιπάλων της Αμερικής Μέσω Κυρώσεων) λόγω αγοράς των S-400 -- ψάχνουν να απαντήσουν.στην εξοπλιστική ενίσχυση της Ελλάδας (μαχητικά Rafale 4ης γενιάς και εκσυγχρονισμός των F-16 σε επίπεδο Viper) με μαχητικά και υποβρύχια από τη Ρωσία.<br /><br />Ο ελληνικός εκσυγχρονισμός έχει πράγματι θορυβήσει τους Τούρκους. Ωστόσο δεν έχει ακόμα ολοκληρωθεί γιατί δεν καλύπτει και τα Τρία Όπλα (Πεζικό-Ναυτικό-Αεροπορία) στα αδύνατα σημεία τους. Επιπλέον η εξοπλιστική μας ενδυνάμωση είναι δώρον άδωρον όσο τροχοδρομεί στις ράγες του κατευνασμού και της υποχωρητικότητας έναντι των καταχρηστικών διεκδικήσεων της Τουρκίας.<br /><br />Διεκδικήσεων που προβάλλει με βάση της στρατηγική της ''Γαλάζιας Πατρίδας της'', η οποία συνίσταται στην προβολή σκληρής ισχύος για επιδίωξη τετελεσμένων στο πλαίσιο αναθεωρητισμού των συνόρων μας, για να κάνει το μισό Αιγαίο δικό της.<br /><br />Προς των βουλιμικών διαθέσων της γείτονος, εμείς καταφεύγουμε σε ζημιογόνες εθνικά επιλογές οι οποίες μας κάνουν να νιώθουμε αποστρατευμένοι απ' το ύψιστο καθήκον μας: την υπεράσπιση της πατρίδας μέχρις εσχάτων.<br /><br />Αποστρατευμένοι γιατί βλέπουμε πως ο δρόμος που ακολουθούμε με... Ιθάκη τη Χάγη (και στον οποίο συναινούν ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ) θα κρίνει τελικά στα χαρτιά την αναδιαμόρφωση των συνόρων μας, αν αναθεωρηθούν οι Συνθήκες με αφορμή το Ουκρανικό ζήτημα, πράγμα που επιδιώκει και εύχεται η Τουρκία.<br /><br />Όλα αυτά, φυσικά, μας κάνουν να αναρωτιόμαστε μελαγχολικά αν έχει σταματημό η κατρακύλα της ποδηγέτησης της Ελλάδας έξωθεν. Και αν θα βρεθεί επιτέλους στη πορεία προς τον Γολγοθά της ένας σύγχρονος ''Περικλής'', για να την αναστηλώσει από τα ερείπια και να την οδηγήσει στο δρόμο της ευημερίας και της πραγματικής ανεξαρτησίας.<br /><br />Ένας ''Περικλής'' που θα διαθέτει τη δημοκρατικότητα του αρχαίου Αθηναίου πολιτικού, τη στρατιωτική ευφυΐα και διορατικότητα του Ιωάννη Μεταξά και τη διπλωματική ικανότητα του Ελευθέριου Βενιζέλου.<br /><br />Ένας ''Περικλής'' που θα ανατείλει στον συννεφιασμένο ορίζοντα της σύγχρονης πολιτικής μας ζωής και θα τον φωτίσει. Ένας ηγέτης με στόφα παλιά. Ένα παλικάρι με ''γαλανόλευκο λόγο'' που θα εμπνεύσει τον κόσμο με το γνήσια πατριωτικό, φιλελεύθερο και δημοκρατικό πνεύμα του και θα τον ξεσηκώσει σαν άλλος Κολοκοτρώνης με την κατάθεση της ψυχής του.<br /><br />Γιατί, με τα υπάρχοντα δεδομένα, έφτασε η πατρίδα να κυβερνιέται από πολιτικούς κατώτερους των περιστάσεων, οι οποίοι υπογράφουν εθνικά ασύμφορες συμφωνίες για χατίρι των ξένων και ετοιμάζουν ερήμην του λαού τον ακρωτηριασμό των κεκτημένων της προς ικανοποίηση των αλυτρωτικών διαθέσεων της Τουρκίας (βλ. έρευνα ιδρύματος Friedrich Ebert (FES), όπου το 56% των Τούρκων έχουν αλυτρωτικές διαθέσεις σε βάρος της χώρας μας).<br /><br />Έφτασε η πατρίδα να κυβερνιέται από θιασώτες της Σχολής του ''μινιμαλισμού'', της εθνικής μειοδοσίας, της ορθοδοξοφοβίας και της λαθρομεταναστολαγνείας, που σκάβουν τον λάκκο της πατρίδας μας υπογράφοντας συμφωνίες ντροπής για τις οποίες ύστερα πανηγυρίζουν μαζί με τους εχθρούς της (βλ. υποδοχή ήρωα στον Ζόραν Ζάεφ στο 3ο Συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ).<br /><br />Και σαν να μη φτάνουν αυτά, μετατρέψαμε ιστορικούς φίλους σε εχθρούς (βλ. εχθρική στάση ΚΜ κατά Ρωσίας, απέλαση λόγω Ουκρανικού 12 Ρώσων διπλωματών και επιστολή-καταγγελία του Ν. Δένδια στη Χάγη για διερεύνηση διάπραξης εγκλημάτων πολέμου από τους Ρώσους στην Μαριούπολη και στα χωριά Σαρτανά και Βολνοβάκα, όπου ζουν Ομογενείς μας), πράγμα που θα έχει συνέπειες σε βάρος μας και σε βάρος της Κύπρου.<br /><br />Κι αυτό γιατί -- πέρα απ' την πιθανότητα αλλαγής στάσης της Ρωσίας στο Κυπριακό -- προσανατολίζουμε το εχθρικό μένος μας απέναντί της αφήνοντας στο απυρόβλητο και εξαγνίζοντας με τη σιωπή μας τον πραγματικό ένοχο των δεινών του Ελληνισμού, τον Τούρκο κατακτητή που όχι μόνο παραμένει αλώβητος στην μισή Κύπρο επί 48 ολόκληρα χρόνια, αλλά την εποικίζει ξεδιάντροπα.<br /><br />Τον Τούρκο ο οποίος, μένοντας ατιμώρητος απ' τους ''Μεγάλους'' του ΝΑΤΟ, έχει εθιστεί στις εισβολές (βλ. εισβολή στη Συρία 2019 και Ιράκ 2020) και ακολουθεί -- αδιάσπαστος από ξένες παρεμβάσεις -- την επιθετική και αναθεωρητική στρατηγική της ''Γαλάζιας Πατρίδας'' του σε βάρος της δικής μας.<br /><br />Σαν αποτέλεσμα αυτού, γινόμαστε μάρτυρες μιας άδικης και εξοργιστικής πραγματικότητας, όπου αυτοί που γκρίζαραν τα Ίμια (1996) και γέμισαν με κατασκόπους τη Θράκη αλωνίζουν το Αιγαίο με τα ''αλιευτικά'' και τα ερευνητικά τους παραβιάζοντας ανεμπόδιστα τα ελληνικά χωρικά ύδατα.<br /><br />''Σαρώνουν'' τα ΕΧΥ παράλληλα με τους ελληνικούς αιθέρες πετώντας εκφοβιστικά πάνω από τα νησιά μας με τουρκικά μαχητικά και μη επανδρωμένα τουρκικά drones.<br /><br />Κι εμείς απαντάμε με σιωπή που τη ''βαφτίζει'' ο ΥΠΕΞ ''ψυχραιμία''. Έχουμε εναποθέσει τις ελπίδες μας στους ξένους (Αμερική-ΕΕ) ευελπιστώντας ότι σε ώρα πολέμου στο Αιγαίο δε θα 'μαστε μόνοι μας, γιατί θα σπεύσουν να μας συνδράμουν ως σύμμαχοί μας.<br /><br />Θα σπεύσουν να μας υπερασπιστούν με τις φρεγάτες, τα υποβρύχια και τ' αεροπλάνα τους. Έτσι νομίζουμε και, με την ελπίδα αυτή, εκπέμπουν -- πρωθυπουργός και υπουργός Εξωτερικών -- κορώνες ενθάρρυνσης και στρατιωτικής ετοιμότητας, οι οποίες κρύβουν στην πραγματικότητα την δειλ-ανδρεία της εκτελεστικής εξουσίας.<br /><br />Γιατί αυτή ξέρει κατά βάθος πως θα είμαστε μόνοι αν μας επιτεθούν οι ''Αγαρηνοί'' εξ Ανατολών, παρά τα όσα υπόσχονται οι Ευρωπαίοι και οι υπερατλαντιστές ''φίλοι'' μας, που είδαμε πόσο προστάτεψαν τα ελληνικά κεκτημένα στην Μακεδονία.<br /><br />Την ίδια στάση του... αφανούς ποδηγέτη είχαν κρατήσει οι σύμμαχοί και στην Κύπρο το '74, στη Συρία το 2019 και στο Ιράκ το 2020, έστω κι αν αναγνώριζαν ως ''βαρβάρους'' τους Τούρκους. Μια αναγνώριση ανώφελη, αφού τους επέτρεπε να παίζουν τον ρόλο του θεατή πολλαπλών ωμοτήτων σε βάρος Κυπρίων και Κούρδων.<br /><br />Το ίδιο θα κάνουν και στο Αιγαίο, αν οι Τούρκοι (με τη σύμπραξη Αζέρων και Πακιστανών) χτυπήσουν το Καστελόριζο ή όποιο άλλο από τα νησιά μας ορμώμενοι απ' την απληστία τους και από την πίστη και διορατικότητα του Ταγίπ Ερντογάν, που ξέρει να ζυγιάζει τους αντιπάλους του.<br /><br />Αντιπάλους οι οποίοι -- στην περίπτωση των Ελλήνων ηγετών -- εζυγίσθηκαν, εμετρήθηκαν και ευρέθηκαν ελλιπείς στα μάτια του, γιατί είναι του χεριού του. Και είναι του χεριού του γιατί έμαθαν να ζουν εφησυχασμένοι στη σκιά της Δύσης και βιάστηκαν να ταυτίσουν την φιλοπατρία με την υπακοή στην ΝΑΤΟϊκή συμμαχία...<br /><br />Οι ύαινες εφορμούν όταν οσμίζονται ψόφιο αίμα κι ο Ερντογάν - σαν ύαινα της Α. Μεσογείου - μυρίζει ''ψοφίμια'' απέναντι, πολιτικές μετριότητες που τις περνάει για ξενόδουλες και διχασμένες. Αυτό γιγαντώνει την πίστη του πως θα μας αλώσει σαν νέος Μωάμεθ ξεπερνώντας σε φήμη τον αντίζηλο ''Πατέρα των Τούρκων'' (Κεμάλ Ατατούρκ), που είχε τους Έλληνες για ήρωες, αλλά και ικανούς για κάθε αθλιότητα και προδοσία...<br /><br />Αφιονισμένος απ' τις σκέψεις αυτές ο μεγαλοϊδεάτης ''σουλτάνος'' τρίβει τα χέρια του έτοιμος να συνυπογράψει στη Χάγη τις νέες συμφωνίες των συμμάχων, που τους περνούν οι Έλληνες για Φιλέλληνες.<br /><br />''Ας τους να πιστεύουν ακόμα στον ''θείο Σαμ'', σκέφτεται, και καγχάζει φέρνοντας στο μυαλό του την εικόνα του Ντόναλντ Τραμπ (του φίλου του πρώην Προέδρου των ΗΠΑ) και του Έλληνα πρωθυπουργού Κ. Μητσοτάκη, που ζητούσε απ' τον σύμμαχο Πλανητάρχη να μεσολαβήσει για να τον καθησυχάσει.<br /><br />Να κάνει τον Ερντογάν να πάψει να βρυχάται αγριεμένος διεκδικώντας να μοιραστεί το Αιγαίο με τους Έλληνες. Κάτι που ζήτησε προ ημερών και η ΥΦΕΞ των ΗΠΑ Βικτώρια Νούλαντ για λογαριασμό του νυν Προέδρου Τζο Μπάιντεν, δίνοντας συνέχεια στην πρώτη κρούση του '20 (περί ανάγκης ''μείωσης του στρατιωτικού αποτυπώματος στα νησιά μας''), όπως διατυπώθηκε αυτή από τον τότε Αμερικανό ΥΠΕΞ Μάικ Πομπέο κατά την επίσκεψή του στην Ελλάδα...<br /><br /><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Αναζητώντας τον σύγχρονο ''Περικλή'' που θέλει να γράψει Ιστορία.

Κρινιώ Καλογερίδου ''Όπου και να ταξιδέψω, η Ελλάδα με πληγώνει...'', έγραφε στα χρόνια της δικτατορίας ο Γιώργος Σεφέρης στ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η “χρήσιμη” Τουρκία και οι μόνιμοι κομπάρσοι: “Βρέχει” εξελίξεις στην περιοχή και στην Αθήνα και τη Λευκωσία κρατούν… ομπρέλες.

<img height="134" src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2022/04/220413070926_GKOUMAS-AIMA-TANK01-1024x632.jpg" width="280" /><br /><br />Του <b>ΚΩΣΤΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ</b><br />Οι Αμερικανοί, ενεργοποιώντας το ΝΑΤΟ, το οποίο διακαώς αναζητούσε ρόλο ύπαρξης και με την κατοχική Τουρκία ως δύναμη για όλες τις αποστολές, κάνουν τη μεγάλη επιστροφή τους στην ευρύτερη περιοχή.<br /><br />Πρώτος στόχος η Ρωσία, απώτερος η Κίνα με ξεκάθαρο σχεδιασμό ελέγχου, γεωστρατηγικού, πολιτικού και οικονομικού. Ο νέος ψυχρός πόλεμος έχει μεν χαρακτηριστικά του παλιού είναι, όμως, σαφές πως επιστρατεύει και καινούργια εργαλεία.<br /><br />Ο πόλεμος επί του εδάφους προκαλεί θανάτους και καταστροφή ενώ η συνέχεια θα είναι… φυσιολογική. Οικονομική προέλαση με πρώτο φόντο τα ενεργειακά, που επείγουν ενώ η συνέχεια θα αφορά την ανοικοδόμηση της Ουκρανίας και των οικονομιών της Ευρώπης. Με σφραγίδα Αμερικανική.<br /><br />Σε αυτό το γεωπολιτικό γίγνεσθαι, που διαμορφώνεται εδώ και καιρό σε μια σιωπηρή και όχι μόνο ανακατανομή ισχύος, έχουν καθοριστεί οι πρωταγωνιστές και οι κομπάρσοι. Σε αυτό, λοιπόν, το παιχνίδι η Ελλάδα και η Κύπρος ξεχωρίζουν. Πώς; Από νωρίς και λόγω της αδράνειας τους, της πολιτικής ακινησίας και της φοβικής διαχείρισης των εξελίξεων, έχουν περιοριστεί σε ρόλο κομπάρσου.<br /><br />Ακολουθούν τους Αμερικανούς, οι οποίοι ειρήσθω εν παρόδω θεωρούν Αθήνα και Λευκωσία δεδομένες και χωρίς απαιτήσεις «στρατηγικούς εταίρους». Δεν ζητούν, αλλά δίνουν. Δεν διασφαλίζουν τα βασικά οι δυο χώρες, για να μην «σπάσει» η συνοχή της Ε.Ε. και κατηγορηθούν για φλερτ με τη Μόσχα!<br /><br />Για τις ΗΠΑ, σε αυτή τη φάση το πρώτιστο είναι η αναθέρμανση των σχέσεων με την Άγκυρα, με την Ουάσινγκτον να είναι διατεθειμένη να δώσει δώρα στον Ερντογάν, ώστε να υπάρξει μια ολική επαναφορά του Τούρκου Προέδρου στη «συμμαχία», στο δυτικό μαντρί. Παράλληλα, οι Αμερικανοί θέλουν διακαώς και προσπαθούν να τα βρουν εκ νέου Τουρκία και Ισραήλ. Πρόκειται για μια συνεργασία, που σχετίζεται με τα ενεργειακά, δεν είναι όμως άσχετη με το παιχνίδι των ισορροπιών στην περιοχή.<br /><br />Η Άγκυρα υποδέχεται θετικά το νέο αυτό ρόλο, που επιδίωξε έχοντας διευκόλυνση από όλους τους εμπλεκόμενους στο Ουκρανικό. Είναι σαφές πως ο Ερντογάν δεν θέλει να κρατάει μόνο το σχοινί των Αμερικανών.<br /><br />Οι δικοί του σχεδιασμοί, που συνδέονται και με τις εκλογές του 2023, αλλά και τα 100 χρόνια τουρκικού κράτους που θα γιορτασθούν την ίδια χρονιά, είναι- μεταξύ άλλων- να περιορίσει τις εξαρτήσεις της χώρας του από τρίτους, για να μπορεί να λειτουργήσει και ως αυτόνομος παίκτης. Αυτή η προσέγγιση δεν ενοχλεί κανένα, φτάνει να θεωρείται η Τουρκία «κοντά» στη Δύση.<br /><br />Η Τουρκία πέραν τούτων, έχει μια μόνιμη προσέγγιση: Όταν της ζητάτε ρόλος, αξιώνει εξαρχής ανταλλάγματα, τα οποία αφορούν διάφορα ζητήματα, περιλαμβανομένων του Κυπριακού, την ενέργεια, τους εξοπλισμούς.<br /><br />Οι Αμερικανοί, το βαθύ κράτος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, που ήθελαν πάντα να κρατήσουν κοντά την Τουρκία, έκαναν κινήσεις με στόχο να δελεάσουν την κατοχική δύναμη.<br />Οι κινήσεις των παικτών<br /><br />Είναι ξεκάθαρο πως αυτό που προέχει για τους Αμερικανούς είναι η απεξάρτηση από το ρωσικό αέριο. Θεωρούν δε ότι αυτό μπορεί να γίνει με τη συνεργασία πρωτίστως Άγκυρας και Τελ Αβίβ, τοποθετώντας στην εικόνα την Αθήνα, τη Λευκωσία και το Κάιρο. Τη συνεργασία Τουρκίας και Ισραήλ, οι Αμερικανοί την προσεγγίζουν και πέραν από τα ενεργειακά. Τώρα ειδικά με τη δυναμική επιστροφή τους στην περιοχή.<br /><br />Τα αμερικανικά βήματα προσέγγισης με την Άγκυρα είναι πλέον συγκεκριμένα:<br /><br />Πρώτο, ανακοινώθηκε πως οι Ουάσινγκτον και Άγκυρα εγκαινίασαν τον «Στρατηγικό Μηχανισμό» ΗΠΑ – Τουρκίας. Τούτο ανακοινώθηκε κατά την πρόσφατη επίσκεψη της Υφυπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ, Βικτώριας Νούλαντ στην Άγκυρα.<br /><br />Στο κοινό ανακοινωθέν που εξέδωσαν οι δυο κυβερνήσεις αναφέρει πως «βάσει της δέσμευσης που ανέλαβαν οι πρόεδροι Τζο Μπάιντεν και Ταγίπ Ερντογάν κατά την διάρκεια της συνάντησής τους στην Ρώμη τον Οκτώβριο 2021, οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Τουρκία εγκαινίασαν τον Στρατηγικό Μηχανισμό ΗΠΑ-Τουρκίας στις 4 Απριλίου στην Αγκυρα».<br /><br />Δεύτερο, το αίτημα Ερντογάν, που διατυπώθηκε τον περασμένο Οκτώβριο, μετά τη συνάντηση με τον Πρόεδρο Μπάιντεν, για αγορά 40 μαχητικών F-16 Block 70 και εκσυγχρονισμό άλλων 80 που διαθέτει, φαίνεται να δρομολογείται. Επιστολή από το Στέιτ Ντιπάρτμεντ, ημερομηνίας 17 Μαρτίου, τοποθετεί το θέμα και επίσημα.<br /><br />Στην επιστολή σημειώνεται, μεταξύ άλλων πως: «Η ( αμερικανική) κυβέρνηση πιστεύει ότι υπάρχουν ωστόσο επιτακτικά συμφέροντα ενότητας της συμμαχίας του ΝΑΤΟ, καθώς και τα συμφέροντα εθνικής ασφάλειας των ΗΠΑ, οικονομικά και εμπορικά που συνδέονται με τους εμπορικούς και αμυντικούς δεσμούς των ΗΠΑ με την Τουρκία». Αν και στην επιστολή δεν αναφέρεται σε χρονοδιάγραμμα πώλησης, καθώς η μπάλα βρίσκεται στα πόδια του Κογκρέσου, είναι ένα πρώτο βήμα. Θα ακολουθήσουν κι άλλα.<br /><br />Τρίτο, είναι προφανές πως οι νέοι σχεδιασμοί των ΗΠΑ και ΝΑΤΟ, που δρομολογήθηκαν πρωτίστως μετά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, τοποθετούν την κατοχική Τουρκία, σε πρωταγωνιστικό ρόλο. Η ανάδειξη της Άγκυρας σε πρώτο βιολί και προκεχωρημένο φυλάκιο της Συμμαχίας, προσφέρει «συγχωροχάρτι» στην Άγκυρα για να μην εφαρμόσει τις κυρώσεις κατά της Ρωσίας. Αυτή η ανοχή, επειδή υπάρχει τουρκική μεσολάβηση στο ρώσο-ουκρανικό μέτωπο, σαφώς και αποθρασύνει την κατοχική δύναμη.<br /><br />Είναι σαφές πως για τις ΗΠΑ και την Ε.Ε. (η πλειοψηφία των κρατών-μελών), η κατοχική δύναμη θεωρείται «χρήσιμη» και «απαραίτητη» για τους σχεδιασμούς τους. Είναι γι’ αυτό που δεν ασχολούνται με αυτό που προβάλλεται από τη Λευκωσία και την Αθήνα, ότι η Άγκυρα αρνείται να εφαρμόσει τις κυρώσεις κατά της Ρωσίας. Δικαιολογούν τη στάση της αυτή με το γεγονός ότι, όπως υποστηρίζουν, έχει καλές σχέσεις και με τις δυο εμπόλεμες χώρες και μπορεί και μεσολαβεί!<br />Την ίδια ώρα, είναι σαφές πως σε ό,τι αφορά το Κυπριακό, προφανώς και δεν είναι προτεραιότητα των Αμερικανών, καθώς όλες οι κινήσεις τους γίνονται με επίκεντρο την Τουρκία. Η Λευκωσία, εξάλλου, αναλώνεται στα ΜΟΕ και στα διαδικαστικά χάνοντας το… δάσος και την ουσία.<br /><br />Σημειώνεται συναφώς ότι κατά την επίσκεψη Νούλαντ στην Κύπρο, η Αμερικανίδα ισχυρή κυρία συζήτησε μεν το Κυπριακό, αλλά έθεσε ψηλά στην ατζέντα την ανάγκη απεξάρτησης από το ρωσικό αέριο. Η Αμερικανίδα αξιωματούχος ανέφερε ότι οι ΗΠΑ προκρίνουν όπως βρεθεί τρόπος η Ανατολική Μεσόγειος να τροφοδοτεί με αέριο την Ευρώπη και ανέδειξε την ανάγκη για συνεργασία των χωρών της περιοχής. Έκανε λόγο, πάντως, μόνο για ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και υγροποιημένο αέριο. Καμία αναφορά σε αγωγούς στέλνοντας στα αζήτητα τον EastMed.<br /><br />Οι εξελίξεις «τρέχουν», είναι ραγδαίες και αλλάζουν άρδην τα δεδομένα. Σε αυτό το νέο γίγνεσθαι είναι σαφές πως όποιος θέλει ρόλο τον διεκδικεί. Σε αυτό τον τομέα, Ελλάδα και Κύπρος παραμένουν σε μια…. ενεργητική αδράνεια. Κοντολογίς, ακολουθούν κατά πόδας τους άλλους, χωρίς δικές τους πρωτοβουλίες και στοχεύσεις.<div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η “χρήσιμη” Τουρκία και οι μόνιμοι κομπάρσοι: “Βρέχει” εξελίξεις στην περιοχή και στην Αθήνα και τη Λευκωσία κρατούν… ομπρέλες.

Του ΚΩΣΤΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ Οι Αμερικανοί, ενεργοποιώντας το ΝΑΤΟ, το οποίο διακαώς αναζητούσε ρόλο ύπαρξης και με την κατοχική Τουρκία ως δύναμη γι...

Διαβάστε την συνέχεια

Φύλλο και φτερό! Ειδική Στρατιωτική ανάλυση για την τουρκική άσκηση "Γαλάζια Πατρίδα".

<img height="139" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2022-04/FQ4alXzWUAArps8.jpg?itok=qA4w24w-" width="280" /><br /><br /><b>Παναγιώτης Νάστος</b><br />Ολοκληρώθηκε η Τουρκική ΤΑΜΣ "Γαλάζια Πατρίδα 2022"-Διαπιστώσεις-Συμπεράσματα<br /><br />Ολοκληρώθηκε χθές η Τουρκική Διακλαδική ΤΑΜΣ "Γαλάζια Πατρίδα" η οποία ξεκίνησε στις 11 Απριλίου και στην οποία μετείχαν 122 πλοία από τη Διοίκηση Ναυτικών Δυνάμεων, 41 εναέρια στοιχεία, Μονάδες Πεζικού Αμφιβίων Πεζοναυτών και Ομάδες Αμφιβίων Εφόδου, Ομάδες SAT και SAS και παράκτιες μονάδες.<br /><br /><br />Από τη Διοίκηση της Πολεμικής Αεροπορίας, μετείχαν αεροσκάφη έγκαιρης Προειδοποίησης-Διοίκησης και Ελέγχου, μαχητικά αεροσκάφη που μετέχουν στην Εθνική Άσκηση Αετού της Ανατολίας και 1 Ομάδα ΡΒΧΠ (Ραδιολογικού Βιολογικού Χημικού πολέμου) , καθώς επίσης ομάδα έρευνας και διάσωσης της Γενικής Διοίκησης Στρατοχωροφυλακής και η Διοίκηση ελικοπτέρων και Λιμενικού Σώματος μαζί με σκάφη της ακτοφυλακής.<br /><br /><div class="embedcode" style="background-color: #f9faff; box-sizing: border-box; color: #091c55; font-family: Roboto, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px; padding: 0px;"><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="box-sizing: border-box; display: flex; margin: 10px 0px; max-width: 550px; padding: 0px; width: 550px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="1517194258704388096" frameborder="0" id="twitter-widget-0" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?dnt=false&embedId=twitter-widget-0&features=eyJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3NwYWNlX2NhcmQiOnsiYnVja2V0Ijoib2ZmIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH19&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=1517194258704388096&lang=el&origin=https%3A%2F%2Fwww.pentapostagma.gr%2Fethnika-themata%2Fellinotoyrkika%2F7084803_fyllo-kai-ftero-eidiki-stratiotiki-analysi-gia-tin-toyrkiki&sessionId=5a51e7973e20218b9eb86315903e888829ba4f53&siteScreenName=pentapostagma&theme=light&widgetsVersion=c8fe9736dd6fb%3A1649830956492&width=550px" style="border-style: initial; border-width: 0px; box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; height: 648px; margin: 0px; padding: 0px; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="Twitter Tweet"></iframe></div></div><div class="teads-adCall" style="background-color: #f9faff; box-sizing: border-box; color: #091c55; font-family: Roboto, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px; padding: 0px;"></div>Μονάδες επιφανείας του τουρκικού Πολεμικού Ναυτικού πργαματοποίησαν πυρά εναντίον καθορισμένων στόχων, συνοδεία ελικοπτέρων και αεροσκαφών, ενώ τα μη επανδρωμένα εναέρια οχήματα χρησιμοποιήθηκαν σε επιχειρησιακό και τακτικό επίπεδο στην άσκηση.<br /><div class="embedcode" style="background-color: #f9faff; box-sizing: border-box; color: #091c55; font-family: Roboto, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px; padding: 0px;"><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="box-sizing: border-box; display: flex; margin: 10px 0px; max-width: 550px; padding: 0px; width: 550px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="1517200166843002880" frameborder="0" id="twitter-widget-1" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?dnt=false&embedId=twitter-widget-1&features=eyJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3NwYWNlX2NhcmQiOnsiYnVja2V0Ijoib2ZmIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH19&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=1517200166843002880&lang=el&origin=https%3A%2F%2Fwww.pentapostagma.gr%2Fethnika-themata%2Fellinotoyrkika%2F7084803_fyllo-kai-ftero-eidiki-stratiotiki-analysi-gia-tin-toyrkiki&sessionId=5a51e7973e20218b9eb86315903e888829ba4f53&siteScreenName=pentapostagma&theme=light&widgetsVersion=c8fe9736dd6fb%3A1649830956492&width=550px" style="border-style: initial; border-width: 0px; box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; height: 564px; margin: 0px; padding: 0px; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="Twitter Tweet"></iframe></div></div><br />Πραγματοποιήθηκαν βολές επιφανείας, κατά υποβρυχίων και αντιαεροπορικής άμυνας , όπου μη επανδρωμένα οχήματα υψηλής ταχύτητας χρησιμοποιήθηκαν ως στόχοι για την παροχή ενός πραγματικού επιχειρησιακού περιβάλλοντος.<br /><br />Η δοκιμή των DSH κατά υποβρυχίων<br /><br />Οι βολές κατά υποβρυχίων περιελάμβαναν δοκιμή των πυραύλων DSH που παρήγαγε η ROKETSAN, οι οποίοι είναι πολύ πιο οικονομικοί από τις ελαφριές τορπίλες, σύμφωνα με τους Τούρκους.<br /><br />Οι DSH είναι ένα οπλικό σύστημα με δυνατότητα αυτόματης καθοδήγησης, το οποίο έχει αναπτυχθεί για χρήση κατά υποβρύχιων στόχων από επιφανειακές πλατφόρμες, μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε εμβέλεια 500-2000 μέτρων και βάθος 15-300 μέτρων.<br /><br />Μπορεί να εκτοξεύσει μεμονωμένες βολές σε στόχους και χάρη στη δυνατότητα ρυθμιζόμενου βύσματος, οι πύραυλοι εκρήγνυνται στο επιθυμητό βάθος. Ο πύραυλος Roketsan DSH έχει κεφαλή υψηλής εκρηκτικότητας και έχει το μη ευαίσθητο χαρακτηριστικό πυρομαχικών που επιθυμείται στα σύγχρονα πυρομαχικά. Το σύστημα σκοπευτή διαθέτει δυνατότητες σταθεροποίησης, αυτόματης και χειροκίνητης καθοδήγησης.<br /><br />Το Σύστημα Ελέγχου πυρός υπολογίζει τα απαιτούμενα στοιχεία βολής χρησιμοποιώντας τις πληροφορίες πορείας του στόχου που παρέχονται από την πλατφόρμα επιφάνειας.<br /><br />Αυτοί οι πύραυλοι είναι οικονομικά αποδοτικοί, πολύ ελαφροί, απλά αλλά αποτελεσματικά ανθυποβρυχιακά όπλα που αναπτύχθηκαν αντί για σχετικά ακριβότερες και βαριές τορπίλες. <br /><br />Αν και οι πύραυλοι έχουν πολύ ελαφριές κεφαλές, μια μικροσκοπική σχισμή στο υποβρύχιο, το οποίο βρίσκεται υπό πολύ υψηλή πίεση κάτω από το νερό, μπορεί να κάνει το υποβρύχιο να είναι εκτός μάχης ή ακόμα και να βυθιστεί.<br /><br />Τεχνικές Προδιαγραφές<br /><br />Εμβέλεια: 500-2000 m<br />Βάθος έκρηξης: 15-300 m <br />Διάμετρος (Πύραυλος): 196 mm<br />Μήκος (Πύραυλος): 1,3 m<br />Βάρος (Πύραυλος): 35,5 κιλά<br />Βάρος (Scuba): 43 kg<br />Εκρηκτικό Βάρος: 12 kg<br />Τύπος καυσίμου: Σύνθετο καύσιμο χαμηλού καπνού<br />Σύστημα εκτοξευτή: Σταθεροποιημένο, αυτόματη καθοδήγηση και εκκίνηση κλειδώματος<br />Σύστημα με Sonar Data Πυρομαχικά Χωρητικότητα: 6 Rocket<br />Δρομολόγηση εκτοξευτή: Αυτόματη-Μη αυτόματη<br />Βάρος συστήματος ρίψης 1200 kg<br /><br />Η συμμετοχή του πρώτου πλοίου πληροφοριών της Τουρκίας TCG YUNUS<br /><br />Το TCG YUNUS, μετείχε στην άσκηση "Γαλάζια Πατρίδα 2022" επίσης<br /><br />Γενικές τεχνικές προδιαγραφές του A590 TCG YUNUS SIGINT:<br /><br />Μήκος: 72,8 μέτρα<br /><br />Πλάτος: 10,5 μέτρα<br /><br />Απόσυρση νερού : 5,6 μέτρα<br /><br />Ταχύτητα: 15 Κόμβοι<br /><br />Εκτόπισμα: 1497 τόνοι<br /><br />Κινητήρας: 1800 HP, 1 κινητήρας ντίζελ Deutz<br /><br />Πλήρωμα: 90 (~70 αξιωματικοί-υπαξιωματικοί και ~20 ιδιώτες αξιωματικοί)<br /><br />Το Τουρκικό Πολεμικό Ναυτικό δοκίμασε επίσης την αποτελεσματικότητα των μη επανδρωμένων εναέριων οχημάτων ANKA και TB-2 με βολή έναντι των θαλάσσιου στόχου στο πλαίσιο του επιφανειακού πολέμου.<br /><br /> Η τουρκική επιθετικότητα έσπασε κάθε προηγούμενο στο Αιγαίο κατά τη διάρκεια της άσκησης " Γαλάζια Πατρίδα" με συνεχείς παραβιάσεις του ΕΕΧ και υπερπτήσεις σε νησίδες-βραχονησίδες μας.<br /><br />Επίσης πραγματοποιήθηκε στα πλαίσια της άσκησης και αποβατική ενέργεια πεζοναυτών κατά "εχθρικού νησιού".<br /><br /><div class="embedcode" style="background-color: #f9faff; box-sizing: border-box; color: #091c55; font-family: Roboto, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px; padding: 0px;"><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="box-sizing: border-box; display: flex; margin: 10px 0px; max-width: 550px; padding: 0px; width: 550px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="1516458072620908554" frameborder="0" id="twitter-widget-2" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?dnt=false&embedId=twitter-widget-2&features=eyJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3NwYWNlX2NhcmQiOnsiYnVja2V0Ijoib2ZmIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH19&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=1516458072620908554&lang=el&origin=https%3A%2F%2Fwww.pentapostagma.gr%2Fethnika-themata%2Fellinotoyrkika%2F7084803_fyllo-kai-ftero-eidiki-stratiotiki-analysi-gia-tin-toyrkiki&sessionId=5a51e7973e20218b9eb86315903e888829ba4f53&siteScreenName=pentapostagma&theme=light&widgetsVersion=c8fe9736dd6fb%3A1649830956492&width=550px" style="border-style: initial; border-width: 0px; box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; height: 594px; margin: 0px; padding: 0px; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="Twitter Tweet"></iframe></div></div>Ενδεικτικά αναφέρουμε ότι σημειώθηκαν 90 τουρκικές παραβιάσεις του ελληνικού εθνικού εναέριου χώρου και 4 υπερπτήσεις ελληνικών νησιών σε μια μέρα από τον «σύμμαχό» μας στο ΝΑΤΟ.<br /><br />Οι δηλώσεις Ερντογάν<br /><br />O Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν δήλωσε πως το να διαθέτει η Τουρκία η οποία είναι μια χώρα που περιβάλλεται από θάλασσες από τρεις πλευρές μια ισχυρή ναυτική δύναμη δεν είναι επιλογή αλλά αναγκαιότητα.<br /><br />Ο Τούρκος Πρόεδρος συμμετείχε την Άσκηση Γαλάζια Πατρίδα 2022 μέσω τηλεδιάσκεψης.<br /><br />Ο Ερντογάν σημείωσε πως ως έθνος με την πιο βαθιά ριζωμένη κρατική και στρατιωτική παράδοση στον κόσμο, έχουν ένοπλες δυνάμεις που είναι πάντοτε έτοιμες να υπερασπιστούν την πατρίδα σε περίοδο ειρήνης και πολέμου και να προστατεύσουν τα δικαιώματα, και τα συμφέροντα της.<br /><br />Αφού τόνισε πως ο ηρωικός τουρκικός στρατός ενώ από τη μια εκπληρώνει με επιτυχία πολλές αποστολές στα σύνορα και πέρα από αυτά, από την άλλη συνεχίζει τις ασκήσεις των οποίων εξέτασε τις προετοιμασίες με τρόπο που τις έχει σχεδιάσει είπε,<br /><br />«Η Άσκηση Γαλάζια Πατρίδα 2022 διεξήχθη με σκοπό την ολοκλήρωση της εκπαίδευσης επιχειρησιακής ετοιμότητας και τη δοκιμή της αποτελεσματικότητας των εγχώριων και των εθνικών οπλικών συστημάτων. Η άσκηση μας την οποία διεξήγαγαν τα στοιχεία της Διοίκησης Ναυτικών Δυνάμεων μας στη Μαύρη Θάλασσα, το Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο σε συντονισμό με τις υπόλοιπες δυνάμεις και δημόσιους θεσμούς δόξα το θεό αποπερατώθηκε με επιτυχία».<br /><br />Ο Ερντογάν σημείωσε πως τα πλοία, τα αεροσκάφη, τα ελικόπτερα, τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη και το ιδιωτικό προσωπικό που συμμετείχαν στην άσκηση εκπληρώνοντας το καθήκον τους έδειξαν πως είναι πάντοτε έτοιμοι για επιχείρηση και πρόσθεσε,<br /><br />«Το να διαθέτει η Τουρκία η οποία είναι μια χώρα που περιβάλλεται από θάλασσες από τρεις πλευρές μια ισχυρή ναυτική δύναμη δεν είναι επιλογή αλλά αναγκαιότητα».<br /><br />Στη συνέχεια συνεχάρη τα μέλη των Διοικήσεων Ναυτικών, Χερσαίων, Αεροπορικών Δυνάμεων, Στρατοχωροφυλακής και Ακτοφυλακής και άλλων φορέων που πήραν μέρος στην Άσκηση Γαλάζια Πατρίδα 2022.<br /><br /><div class="embedcode" style="background-color: #f9faff; box-sizing: border-box; color: #091c55; font-family: Roboto, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px; padding: 0px;"><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="box-sizing: border-box; display: flex; margin: 10px 0px; max-width: 550px; padding: 0px; width: 550px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="1517194593913212930" frameborder="0" id="twitter-widget-3" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?dnt=false&embedId=twitter-widget-3&features=eyJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3NwYWNlX2NhcmQiOnsiYnVja2V0Ijoib2ZmIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH19&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=1517194593913212930&lang=el&origin=https%3A%2F%2Fwww.pentapostagma.gr%2Fethnika-themata%2Fellinotoyrkika%2F7084803_fyllo-kai-ftero-eidiki-stratiotiki-analysi-gia-tin-toyrkiki&sessionId=5a51e7973e20218b9eb86315903e888829ba4f53&siteScreenName=pentapostagma&theme=light&widgetsVersion=c8fe9736dd6fb%3A1649830956492&width=550px" style="border-style: initial; border-width: 0px; box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; height: 624px; margin: 0px; padding: 0px; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="Twitter Tweet"></iframe></div></div>Οι δηλώσεις Ακάρ<br /><br />Τέλος πριν περάσει μία ημέρα από το πέρας της άσκησης "Γαλάζια Πατρίδα 2022", ο συνήθης ύποπτος Τούρκος ΥΠΑΜ Ακάρ προέβη σε δηλώσεις κατά της χώρας μας μιλώντας για πολλοστή φορά για την υποτιθέμενη υποχρέωση αποστρατικοποίησης των νησιών μας , επικαλούμενος Διεθνείς Συνθήκες, διαστρεβλώνοντας τες πλήρως ως συνήθως.<br /><br />Διαπιστώσεις-Συμπεράσματα<br /><br />Είναι γνωστό ότι οι τουρκικές ασκήσεις στο Αιγαίο αποτελούν δοκιμή μέρους ή αυτοτελών επιχειρησιακών σχεδίων τους, για εξασφάλιση της αεροναυτικής κυριαρχίας τους στο Αιγαίο και την εκδήλωση αποβατικής και αεροκίνητης ενέργειας για κατάληψη των νησιών μας, τα οποία επιθυμούν να είναι αποστρατικοποιημένα, προκειμένου να αποτελέσουν εύκολο στόχο. <br /><br />Είναι βέβαιο επίσης ότι δοκιμάζουν την αποτελεσματικότητα οπλικών συστημάτων τους κατά περίπτωση, ενώ τεστάρουν και τα αντανακλαστικά των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων.<br /><br />Ωστόσο τα πολλαπλά μέσα επιτηρήσεως που διαθέτει η χώρα μας δεν επιτρέπουν τη δυνατότητα επίτευξης στρατηγικού αιφνιδιασμού από την Τουρκία , με αιφνίδια συγκέντρωση πολλών δυνάμεων, γεγονός που είναι προαπαιτούμενο για την εκδήλωση μιας μείζονος κλίμακα επιχείρησης στο Αιγαίο.<br /><br />Ωστόσο θα πρέπει να επισημανθεί η εν ειρήνη στρατιωτική μετατόπιση του κέντρου βάρους των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων στα παράλια της Μικράς Ασίας, από τη Σάμο και νοτιότερα, από το 1996 και εντεύθεν.<br /><br />Κοινώς η εν ειρήνη διάταξη των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων (ΤΕΔ) στα μικρασιατικά παράλια και εγγύς αυτών πριν από το 1996, δεν έχει καμία σχέση με το σήμερα και εξηγώ.<br /><br />Έναντι Σάμου ναι και νοτιότερα παρατηρούμε ότι οι Τούρκοι έχουν μεταφέρει πολλά επιθετικά και μεταφορικά ελικόπτερα, καταδρομείς του Στρατού και της Στρατοχωροφυλακής αλλά και με UAV , ναυτικές δυνάμεις και μονάδες SAT, δείχνοντας σαφώς τον προσανατολισμό τους στην περιοχή των Δωδεκανήσων.<br /><br />Κλείνουμε λέγοντας ότι, η στρατικοποίηση των νησιών μας και η περαιτέρω ενίσχυσή τους ,σε συγκερασμό με τον εξοπλισμό του πολεμικού ναυτικού και της αεροπορίας μας , του υψηλού επιπέδου παρεχομένης εκπαίδευσης και του υψηλού ηθικού των Ενόπλων Δυνάμεών μας, αποτελούν την καλύτερη εγγύηση διασφάλισης της εδαφικής ακεραιότητας της Πατρίδας μας ενάνται στην τουρκική επιθετικότητα.<div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Φύλλο και φτερό! Ειδική Στρατιωτική ανάλυση για την τουρκική άσκηση "Γαλάζια Πατρίδα".

Παναγιώτης Νάστος Ολοκληρώθηκε η Τουρκική ΤΑΜΣ "Γαλάζια Πατρίδα 2022"-Διαπιστώσεις-Συμπεράσματα Ολοκληρώθηκε χθές η Τουρκική Διακ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ανοχύρωτα θέλει 16 νησιά ο Ακάρ – Γιατί δεν απαντάμε στον ΟΗΕ;

<img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2022/04/kara3.jpg" /><br /><br /><b>Βιτάλης Αλφόνσος</b><br />Επαναεπικαιροποιεί και μάλιστα με ηχηρό τρόπο, την απαράδεκτη αξίωση της η Άγκυρα για αποστρατιωτικοποίηση νησιών και μάλιστα μεγάλων του Αιγαίου, επισημαίνοντας ότι η ελληνική κυριαρχία επ΄αυτών είναι εξαρτώμενη από την στρατιωτικοποίση τους, ισχυρισμός που το τελευταίο διάστημα προβάλλει έντονα η τουρκική πλευρά ακόμα και με επιστολή στον ΟΗΕ. Μάλιστα ο Τούρκος υπουργός Άμυνας προσδιόρισε τον αριθμό σε 16 νησιά για τα οποία η Άγκυρα εγείρει θέμα αποστρατιωτικοποίησης.<br /><br />Ο Χουλουσί Ακάρ εκτόξευσε νέες, ευθείες απειλές προς την Αθήνα, επαναφέροντας το ζήτημα αποστρατιωτικοποίησης νησιών, στην Ελλάδα, κατά τη διάρκεια ομιλίας του για την άσκηση “Γαλάζια Πατρίδα”, αλλά και σε συνέντευξή του στο τουρκικό δίκτυο Haberturk. Εμμένοντας στο θέμα της αποστρατιωτικοποίησης και μέσα από ανυπόστατους ισχυρισμούς σημείωσε ότι:<br /><br />«H Συνθήκη της Λωζάννης λέει πως τα συγκεκριμένα νησιά πρέπει να είναι αποστρατιωτικοποιημένα. Υπάρχει συμφωνία, όλοι συμφώνησαν και είπαν “ναι”. Αυτά τα νησιά είναι συγκεκριμένα, η ονομασία τους οι συντεταγμένες τους, οι θέσεις τους. Εσείς έχετε στρατιωτικοποιήσει αυτά τα νησιά, 16 από αυτά. Μας λένε “ας μη μιλήσουμε γι’ αυτά”… Μα, γιατί όχι; Αν μιλάμε για διεθνές δίκαιο, από αυτό το θέμα θα ξεκινήσουμε».<br /><br />Όπως ανέφερε ο κ. Ακάρ «όταν στρατιωτικοποιούνται αυτά τα νησιά, τότε κανένας δεν έχει δικαίωμα να πει κουβέντα απέναντι στις προσπάθειες της Τουρκίας που έχουν αμυντικό στόχο». Ο Τούρκος υπουργός Άμυνας επανήλθε στην επιθετική ρητορική και στην συνέντευξή του στο Haberturk, εστιάζοντας στα εξοπλιστικά. «H Eλλάδα επιχειρεί να δημιουργήσει κάποιες συμμαχίες. Μα, εμείς ήδη είμαστε σύμμαχοι στο ΝΑΤΟ. Επίσης, με ένα υπερβολικό τρόπο, προβάλλουν τα εξοπλιστικά προγράμματα».<br /><br />»Εμείς λέμε πως αν αυτά τα εξοπλιστικά είναι για την άμυνα τους είναι πολλά, αν όμως έχουν στόχο την Τουρκία τότε είναι λίγα… Να το ξεκαθαρίσουμε αυτό. Είναι δεδομένη και η οικονομική τους κατάσταση», υπογράμμισε. Πρόσθεσε πως «μην ανοίξει η όρεξή τους με κάποιες ομιλίες, υποδείξεις, πιέσεις, με την Ε.Ε ή με την υποστήριξη κάποιων χωρών… Τους λέμε πως θα κάνουν μεγάλο λάθος. Ξεκαθαρίζουμε πως δεν θα επιτρέψουμε κανένα τετελεσμένο και είμαστε ικανοί γι αυτό».<br /><br />Ανοχύρωτα νησιά<br /><br />Πάντως όπως φαίνεται ακόμα και τις ώρες που μαίνεται ο πόλεμος στην Ουκρανία και ΗΠΑ και ΝΑΤΟ θέλουν συνοχή και συνεργασία στην νοτιοανατολική πτέρυγα του ΝΑΤΟ, η Τουρκία δείχνει να αποθρασύνεται περαιτέρω (και με τα φιλικά κτυπήματα στη πλάτη των Δυτικών για το ρόλο της στην ουκρανική κρίση, αλλά και για να την απομακρύνουν από την Ρωσία) και να ανοίγει ξανά μια “ποιοτικά αναβαθμισμένη” αξίωση της στο μείζον θέμα της αποστρατιωτικοποίσης, που στην ουσία θέτει υπό πλήρη αμφισβήτηση την κυριαρχία ακόμα και των μεγάλων νησιών του Ανατολικού Αιγαίου.<br /><br />Μάλιστα με πολύ ξεκάθαρο τρόπο και ο ίδιος ο Ταγίπ Ερντογάν αλλά και ο υπουργός Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου και άλλοι κορυφαίοι Τούρκοι αξιωματούχοι έχουν ισχυριστεί αναφορικά με τα νησιά και την ελληνική κυριαρχία ότι αυτή είναι εξαρτώμενη από την στρατιωτικοποίηση τους. Ο ανυπόστατος αυτός ισχυρισμός, κατατέθηκε και στον ΟΗΕ με επίσημη επιστολή, η οποία μέχρι τώρα έχει μείνει αναπάντητη από την ελληνική πλευρά.<br /><br />Η Ελλάδα και καθυστερεί και σιωπά διπλωματικά την ώρα που η Τουρκία διεκδικεί και τα μεγάλα ελληνικά νησιά του ανατολικού Αιγαίου. Για την ώρα τουλάχιστον, η Αθήνα δεν έχει πράξει τα στοιχειώδη, πέραν των διαβημάτων και των δηλώσεων που έχουν βέβαια την δική τους βαρύτητα. Η κύρια μάχη διπλωματικά, όμως, δίνεται αλλού κι αυτό ο Ερντογάν το είπε ξεκάθαρα. Η τουρκική διπλωματία έχει κάνει καθοριστικά βήματα στον ΟΗΕ, με σκοπό να δημιουργήσει τετελεσμένο.<br /><br />Σε ό,τι αφορά το μείζον, όπως εξελίσσεται, θέμα των νησιών, η πρώτη επιστολή του μόνιμου αντιπροσώπου της Τουρκίας στον ΟΗΕ, Φ. Σινιρλίογλου προς τον γ.γ. των Ηνωμένων Εθνών Αντόνιο Γκουντιέρες (13 Ιουλίου 2021) κατηγορούσε την Ελλάδα πως «παραβιάζει τις διεθνείς συνθήκες με τη στρατιωτικοποίηση των νησιών σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο». Η επιστολή εκείνη απαντήθηκε λίγες μέρες μετά (27 Ιουλίου 2021) από την Ελληνίδα μόνιμη αντιπρόσωπο στον ΟΗΕ, Μαρία Θεοφίλη. Με επιχειρηματολογία στηριγμένη στο Διεθνές Δίκαιο απέρριψε την προσπάθεια της Άγκυρας να αμφισβητήσει τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας.<br /><br />Ωστόσο, η τουρκική πλευρά επανήλθε στον ΟΗΕ με νέα επιστολή του Σινιρλίογλου (30 Σεπτεμβρίου 2021) όπου σημείωνε μεταξύ άλλων ότι «η ελληνική κυριαρχία στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου είναι εξαρτώμενη από την αποστρατιωτικοποίησή τους». Δηλαδή, τα νησιά αυτά δεν θα έπρεπε να ανήκουν πλέον στην Ελλάδα από την στιγμή που αυτή διατηρεί στρατό σε αυτά! Επαναλάμβανε ότι το καθεστώς αποστρατιωτικοποίησης αφορά τη Λέσβο, τη Χίο, τη Σάμο και την Ικαρία, ενώ προσέθετε ότι για τη Λήμνο και τη Σαμοθράκη οι προβλέψεις είναι ακόμη αυστηρότερες λόγω «εγγύτητας στην τουρκική ενδοχώρα».<br /><br />Η ελληνική πλευρά σ’ αυτό το μέτωπο, όπου κρίνεται και η μάχη των εντυπώσεων, έχει μείνει πίσω. Ούτε τον χάρτη με τις συντεταγμένες για την υφαλοκρηπίδα έχει καταθέσει ούτε ΑΟΖ έχει ανακηρύξει. Ας σημειωθεί ότι η Τουρκία έχει καταθέσει χάρτες με συντεταγμένες. Πολύ δε περισσότερο μένει αναπάντητη στον ΟΗΕ περίπου οκτώ μήνες τώρα η δεύτερη επιστολή Σινιρλίογλου που συνδέει απερίφραστα την ελληνική κυριαρχία στα νησιά του ανατολικού Αιγαίου με την αποστρατιωτικοποίησή τους.<div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ανοχύρωτα θέλει 16 νησιά ο Ακάρ – Γιατί δεν απαντάμε στον ΟΗΕ;

Βιτάλης Αλφόνσος Επαναεπικαιροποιεί και μάλιστα με ηχηρό τρόπο, την απαράδεκτη αξίωση της η Άγκυρα για αποστρατιωτικοποίηση νησιών και μάλισ...

Διαβάστε την συνέχεια

Γιατί έφυγε η Total από την Ελλάδα – Το παρασκήνιο.

<img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2020/07/TOTAL-aoz-slpress.gr_.jpg" /><br /><br /><b>Λυγερός Σταύρος</b><br />Η αποχώρηση της γαλλικής Total από την έρευνα για κοιτάσματα υδρογονανθράκων στα θαλάσσια οικόπεδα στην Κρήτη προκάλεσε σοκ σε όσους είχαν πιστέψει πως μετά τη δημόσια στροφή που έκανε ο Μητσοτάκης στο ζήτημα των ερευνών, ο δρόμος για την αξιοποίηση του όπου ενεργειακού πλούτου της Ελλάδας είχε ανοίξει διάπλατα. Η προσγείωση ήταν ανώμαλη μόνο για την κοινή γνώμη, αλλά όχι για τους παροικούντες την Ιερουσαλήμ.<br /><br />Σύμφωνα με διασταυρωμένες πληροφορίες, η Total είχε ενημερώσει τις αρμόδιες ελληνικές αρχές για την πρόθεσή της. Η κίνησή της αποτελεί συνέχεια της απόφασης των δύο πετρελαϊκών γιγάντων, Total και ExxonMobil, να παγώσουν το πρόγραμμα ερευνών τους στην ελληνική υφαλοκρηπίδα-ΑΟΖ, προφανώς για να επενδύσουν σε έρευνες και γεωτρήσεις αλλού. Είναι κοινό μυστικό ότι όλο το προηγούμενο διάστημα, το ελληνικό κράτος είχε εγείρει εμπόδια στη διαδικασία ερευνών, με αποτέλεσμα να έχει εξοργίσει τις δύο εταιρείες. Δεν είναι, βεβαίως, τυχαίο ότι δεν συμμετείχαν στελέχη τους στη σύσκεψη υπό τον πρωθυπουργό, ενώ συμμετείχαν οι ελληνικές της κοινοπραξίας.<br /><br />Ας σημειωθεί μόνο ένα γεγονός. Η προσφυγή οικολόγων στο Συμβούλιο Επικρατείας για ακύρωση των ερευνών είχε παγώσει τις έρευνες για πολύ πολύ καιρό. Σε οποιαδήποτε χώρα που σέβεται στοιχειωδώς τον εαυτό της, η κυβέρνηση θα είχε ζητήσει από το Συμβούλιο Επικρατείας να επιταχύνει την εξέταση της προσφυγής και την έκδοση της απόφασης, λόγω προφανώς δημοσίου συμφέροντος. Κι όμως, άφησε την υπόθεση να χρονίζει, επιβεβαιώνοντας στην πράξη ότι δεν ήθελε την πρόοδο της διαδικασίας. Ας σημειωθεί ότι η εξέταση της προσφυγής είναι προγραμματισμένη για τον ερχόμενο Οκτώβριο, τις ημέρες που τελειώνει η προθεσμία-παράταση που έχει δοθεί στις εταιρείες για την πρώτη φάση ερευνών!<br /><br />Και μην σκεφθεί κανείς να αντιτάξει ότι η κυβέρνηση δεν ήθελε να παρέμβει στη Δικαιοσύνη, γιατί θα πέσει το ταβάνι να μας πλακώσει, μην αντέχοντας τόση υποκρισία. Αυτό, άλλωστε, που όφειλε η κυβέρνηση ήταν να ζητήσει επίσπευση κι όχι να υπαγορεύσει απόφαση. Για την ακρίβεια, το ίδιο το Συμβούλιο Επικρατείας έπρεπε για προφανείς λόγους να είχε προτάξει αυτή την υπόθεση. Δεν θα με εξέπληττε εάν μάθαινα ότι η καθυστέρηση οφειλόταν σε πολιτικό κι όχι γραφειοκρατικό λόγο.<br /><br />Ο ίδιος ο πρωθυπουργός, άλλωστε άφησε σαφώς να εννοηθεί πως εάν δεν είχε μεσολαβήσει ο πόλεμος στην Ουκρανία, έρευνες δεν θα πραγματοποιούνταν. Πριν από αυτόν, είχε φροντίσει ο Δένδιας με την περιβόητη δήλωσή του στη Σαουδική Αραβία να μας ανακοινώσει ότι δεν πρόκειται να τρυπήσουν τον ελληνικό βυθό! Γνωρίζοντας το απολύτως αρνητικό κλίμα στους κόλπους της κυβέρνησης, οι Total και Exxon Mobil είχαν –όπως προανέφερα– ανοίξει πανιά για αλλού. Απλώς, η Total έκανε και το επόμενο βήμα, μετατρέποντας το πάγωμα σε αποχώρηση.<br /><br />Κυβέρνηση Μητσοτάκη και υδρογονάνθρακες<br /><br />Στο σημείο αυτό υπάρχουν δύο ζητήματα. Ας τα σχολιάσουμε ένα προς ένα. Σε μία στοιχειωδώς σοβαρή χώρα, ο Μητσοτάκης όφειλε να απολογηθεί για την μέχρι προ εβδομάδων αρνητική στάση της κυβέρνησής του σε ό,τι αφορά στην αξιοποίηση του όποιου ενεργειακού πλούτου διαθέτει η Ελλάδα. Υπενθυμίζω ένα γνωστό περιστατικό: Το καλοκαίρι του 2019 ο επικεφαλής της αρμόδιας ΕΔΕΥ ενημέρωσε τον τότε υπουργό Ενέργειας Χατζηδάκη ότι ήταν έτοιμες οι συμβάσεις για παραχώρηση και των θαλάσσιων οικοπέδων νοτίως της Κρήτης (ανατολικότερα από τα δύο που είχαν ήδη παραχωρηθεί). Η απάντηση που εισέπραξε ήταν κατηγορηματικά αρνητική για την πραγματοποίηση γεωτρήσεων! Ας σημειωθεί ότι σε λίγους μήνες από τότε υπεγράφη το τουρκολιβυκό μνημόνιο. Αν είχαν γίνει οι παραχωρήσεις ίσως να είχε αποτραπεί η υπογραφή του.<br /><br />Μου είναι δύσκολο να πιστέψω πως κεντροδεξιοί πρωθυπουργός και υπουργοί προσεγγίζουν ένα τόσο κρίσιμο για τη δημόσιο συμφέρον ζήτημα αποκλειστικά με ακραίες ιδεοληψίες οικολογικού χαρακτήρα. Ειδικά όταν δεν έχουν κανένα πρόβλημα με το εισαγόμενο φυσικό αέριο κι όταν ειδικότερα είναι υπερήφανοι που κατασκευάζουν στην Αλεξανδρούπολη τερματικό με το εισαγόμενο αμερικανικό LNG.<br /><br />Για να είμαι ειλικρινής μου ήταν δύσκολο να κατανοήσω και την απόφαση για άμεση απολιγνιτοποίηση, που κινδυνεύει να αφήσει τεράστιο κενό στην ενεργειακή κάλυψη της χώρας. Ας σημειωθεί ότι ενώ η Ελλάδα έτρεξε, παρότι μολύνει ελάχιστα, η Πολωνία εξασφάλισε προθεσμία μέχρι το 2049 και η Γερμανία μέχρι το 2039. Ναι η Γερμανία που μας σπρώχνει πιεστικά να αγοράζουμε τις δικές της ανεμογεννήτριες και τα δικά της φωτοβολταϊκά.<br /><br />Δια παραλείψεως εθνικό έγκλημα<br /><br />Δεν θα παραμείνω στο γιατί η κυβέρνηση Μητσοτάκη κινήθηκε με τον τρόπο που κινήθηκε, επειδή δεν μου αρέσει να κάνω ανίχνευση προθέσεων. Οφείλω, ωστόσο, να υπογραμμίσω ότι όποιος αφήνει ανεκμετάλλευτο έναν τέτοιο δυνητικό ενεργειακό πλούτο έχει εθνική, όχι απλώς πολιτική ευθύνη. Και οι εξελίξεις με την εκτόξευση των τιμών, οι οποίες εκτοξεύθηκαν περαιτέρω λόγω του πολέμου στην Ουκρανία υπογραμμίζει αυτή την ευθύνη. Γιατί πλέον, εκτός των άλλων υπάρχει σοβαρό πρόβλημα ενεργειακής επάρκειας.<br /><br />Είναι να απορεί κάθε λογικός Έλληνας, ανεξαρτήτως ιδεολογικοπολιτικών πεποιθήσεων, γι’ αυτές τις συμπεριφορές της κυβέρνησης. Τα μόνα που δεν φαίνεται να απορούν είναι τα συστημικά Μίντια. Προφανώς, η ευθύνη δεν είναι ολόκληρη στην κυβέρνηση Μητσοτάκη. Για το γεγονός ότι η Ελλάδα έχει εγκληματικά ολιγωρήσει στο να διερευνήσει τις δυνατότητες αξιοποίησης του πιθανολογούμενου ενεργειακού της πλούτου οφείλεται και στις προηγούμενες κυβερνήσεις, με εξαίρεση τα όσα σημαντικά έπραξε ως υπουργός Ενέργειας ο Γιάννης Μανιάτης. Εάν είχαν ακολουθηθεί οι διαδικασίες που είχαν τότε δρομολογηθεί, κατά πάσα πιθανότητα η Ελλάδα θα ήταν σήμερα παραγωγός και εξαγωγέας και φυσικού αερίου και πετρελαίου.<br />Το “δώρο εξ ουρανού”<br /><br />Ας επιστρέψουμε, όμως, στο γιατί έφυγε η Total. Εάν πριν λίγα χρόνια, η Total θεωρούσε πως είχε αποχρώσες ενδείξεις ότι στις ελληνικές θάλασσες υπάρχουν σοβαρά κοιτάσματα και πλήρωσε για τα δικαιώματα, σήμερα έχει πολύ πιο ισχυρούς λόγους να ερευνήσει. Πρώτον, επειδή οι τιμές είναι πολύ υψηλά και όλα δείχνουν ότι θα μείνουν για πολύ καιρό. Δεύτερον, επειδή ο νέος Ψυχρός Πόλεμος, που όλα δείχνουν ότι θα διαρκέσει πολλά χρόνια, καθιστά υποχρεωτική την απεξάρτηση της ΕΕ από το ρωσικό φυσικό αέριο. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι δημιουργείται ένα τεράστιο κενό στην ενεργειακή τροφοδοσία της ΕΕ, το οποίο πρέπει να καλυφθεί.<br /><br />Εάν επιβεβαιωθούν οι αποχρώσες ενδείξεις ότι στην Ελλάδα υπάρχουν μεγάλα κοιτάσματα, αυτό θα ήταν “δώρο εξ ουρανού” για την ΕΕ. Κι αυτό, επειδή είναι λόγω της γεωγραφίας πολύ ευκολότερο και φθηνότερο να μεταφερθούν στις διψασμένες για ενέργεια ευρωπαϊκές χώρες, από ότι το φυσικό αέριο που έχει ήδη ανακαλυφθεί στην κυπριακή, ισραηλινή και αιγυπτιακή ΑΟΖ. Ο αγωγός EastMed είναι και δύσκολο και ακριβό έργο και μπορεί να μεταφέρει σχετικά μικρή ποσότητα αερίου σε σύγκριση με τις ανάγκες.<br /><br />Οι εναλλακτικές λύσεις έχουν κάθε μία τα δικά της προβλήματα. Η πρώτη και πιο οικονομική διαδρομή θα ήταν το αέριο να πάει με υποθαλάσσιο αγωγό στην Κύπρο, από εκεί στην Τουρκία κι από εκεί με χερσαίο αγωγό στην Ευρώπη. Αυτή η διαδρομή, όμως, προϋποθέτει λύση του Κυπριακού, η οποία δεν υπάρχει στον ορίζοντα. Η δεύτερη διαδρομή είναι να πάει το αέριο με υποθαλάσσιο αγωγό στην Αίγυπτο, από εκεί με χερσαίο παραλιακό αγωγό προς δυσμάς μέχρι τα σύνορα Αιγύπτου-Λιβύης κι από εκεί με υποθαλάσσιο στην Κρήτη, στην Πελοπόννησο και στη συνέχεια σε Ιταλία. Η τρίτη λύση είναι το αέριο της Κύπρου, του Ισραήλ και της Αιγύπτου να υγροποιείται σε σταθμούς και από εκεί με ειδικά πλοία να μεταφέρεται στην ευρωπαϊκή αγορά ως LNG. Η τρίτη αυτή λύση είναι ρεαλιστική, αλλά επιβαρύνει σημαντικά την τιμή.<div><br />Γιατί έφυγε η Total<br /><br />Γιατί, λοιπόν, η Total έφυγε από την Ελλάδα. Η ενόχληση που της είχε προκαλέσει η συμπεριφορά του ελληνικού κράτους είναι δεδομένη και πριν 1-2 χρόνια θα εξηγούσε τη φυγή της για να επενδύσει ανατολικότερα, εκεί που είναι δεδομένο πως υπάρχουν κοιτάσματα. Ήδη παράγει, άλλωστε στην Αίγυπτο και στη Λιβύη και πιθανώς να θέλει να κάνει το ίδιο στο Ισραήλ και στην Κύπρο, ώστε να δημιουργήσει ένα τοπικό κόμβο εξόρυξης.<br /><br />Σήμερα, όμως, η εξήγηση αυτή δεν ακούγεται πειστική. Ειδικά, όταν δεν ακολουθεί στη φυγή την Total και η ExxonMobil. Μήπως στο παρασκήνιο βρίσκεται στα σκαριά κάποια συμφωνία με άλλη πετρελαϊκή εταιρεία (π.χ. Chevron) για πώληση των δικαιωμάτων στην Ελλάδα, ή για ανταλλαγή δικαιωμάτων; Πρόκειται για υπόθεση εργασίας, όχι για πληροφορία. Σύντομα, πάντως, θα έχουμε απάντηση. Θα δούμε, άλλωστε, και ποιες μεγάλες πετρελαϊκές θα ανταποκριθούν στην πρόσκληση της Αθήνας για ταχύρρυθμες έρευνες ειδικά στην Κρήτη.<br /><br />Το γεγονός, πάντως, ότι η Total εγκαταλείπει κοιτάσματα πετρελαίου στη δυτική Ελλάδα είναι απολύτως εξηγήσιμο. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη υποχώρησε και προωθεί τώρα τις έρευνες για φυσικό αέριο, αλλά τις αρνείται για εξόρυξη πετρελαίου. Ακούγεται παράλογο για μία υπερχρεωμένη και φτωχοποιημένη χώρα, που τα νοικοκυριά και οι επιχειρήσεις της δυσκολεύονται να πληρώσουν τους λογαριασμούς ρεύματος και θέρμανσης, αλλά είναι έτσι. Ας μην ξεχνάμε ότι το πετρέλαιο δεν χρησιμοποιείται μόνο για παραγωγή ενέργειας, αλλά και για παραγωγή ενός τεράστιου πλήθους πλαστικών προϊόντων. Κι αυτό θα συνεχίσει για το ορατό μέλλον. Άρα, το πετρέλαιο δεν μπορεί να υποκατασταθεί εντελώς.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Γιατί έφυγε η Total από την Ελλάδα – Το παρασκήνιο.

Λυγερός Σταύρος Η αποχώρηση της γαλλικής Total από την έρευνα για κοιτάσματα υδρογονανθράκων στα θαλάσσια οικόπεδα στην Κρήτη προκάλεσε σοκ ...

Διαβάστε την συνέχεια

Μεγάλη Παρασκευή για τους «κροκόδειλους» της Δύσης που κλείνουν τα μάτια στα τουρκικά εγκλήματα.

<div><div class="td-pb-row" style="box-sizing: border-box; margin-left: -24px; margin-right: -24px; position: relative;"><div class="td-pb-span8 td-main-content" role="main" style="box-sizing: border-box; float: left; min-height: 1px; padding-left: 24px; padding-right: 24px; position: relative; width: 744px;"><div class="td-ss-main-content" style="box-sizing: border-box;"><div class="td-post-content" style="box-sizing: border-box; line-height: 26px; margin-top: 0px; padding-bottom: 16px;"><div data-google-query-id="CIKRue_fp_cCFYLiuwgddDwCpQ" data-lazyloaded-by-ocm="" data-oau-code="/75351959,22645609195/militaire.gr/inline1" id="inline1" style="box-sizing: border-box; margin-bottom: 21px;"><div id="google_ads_iframe_/75351959,22645609195/militaire.gr/inline1_0__container__" style="border: 0pt none; box-sizing: border-box; margin: auto;"><a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2022/04/turkish_bombing_kurds.jpeg"><img src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2022/04/turkish_bombing_kurds-696x392.jpeg" /></a><br /><br />Μεγάλη Παρασκευή για τους «κροκόδειλους» της Δύσης που «δακρύζουν» μόνο όταν πλήττονται τα συμφέροντα τους… Οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις σφυροκοπούν τους Κούρδους στο βόρειο Ιράκ και βομβαρδίζουν ακόμη και κατοικημένες περιοχές. Πόσοι είναι οι νεκροί; Ποιος ασχολείται από τους «ευαίσθητους» δυτικούς; Ούτε μία δήλωση, ούτε μία λέξη ,ούτε μία…σύσταση στην Τουρκία, επίσημη αγαπημένη Ουάσινγκτον και Βρυξελλών… Μεγάλη Παρασκευή για τη Δύση…</div></div><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="background-color: white; box-sizing: border-box; display: flex; font-family: "Open Sans"; font-size: 16px; margin-bottom: 10px; margin-top: 10px; max-width: 550px; width: 550px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="1517097955932905473" frameborder="0" id="twitter-widget-0" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?creatorScreenName=karvounopoulosp&dnt=false&embedId=twitter-widget-0&features=eyJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3NwYWNlX2NhcmQiOnsiYnVja2V0Ijoib2ZmIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH19&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=1517097955932905473&lang=en&origin=https%3A%2F%2Fwww.militaire.gr%2Fmegali-paraskeyi-gia-toys-krokodeiloys-tis-dysis-poy-kleinoyn-ta-matia-sta-toyrkika-egklimata%2F&sessionId=3210794b4dfc5090fcc7a8f98cf65762046dfb7e&siteScreenName=karvounopoulosp&theme=light&widgetsVersion=c8fe9736dd6fb%3A1649830956492&width=550px" style="box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; height: 592px; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="Twitter Tweet"></iframe></div><p style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: "Open Sans"; font-size: 16px; line-height: 26px; margin-bottom: 21px; margin-top: 0px; overflow-wrap: break-word;"></p><div data-google-query-id="CPeRue_fp_cCFYLiuwgddDwCpQ" data-lazyloaded-by-ocm="" data-oau-code="/75351959,22645609195/militaire.gr/article_end1" id="article_end1" style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: "Open Sans"; font-size: 16px; margin-bottom: 21px;"></div></div></div></div></div></div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><div><br /></div><div><br /></div><div>Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Μεγάλη Παρασκευή για τους «κροκόδειλους» της Δύσης που κλείνουν τα μάτια στα τουρκικά εγκλήματα.

Μεγάλη Παρασκευή για τους «κροκόδειλους» της Δύσης που «δακρύζουν» μόνο όταν πλήττονται τα συμφέροντα τους… Οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις σφ...

Διαβάστε την συνέχεια

Interfax: Το ρωσικό σχέδιο για την Κριμαία και την πρόσβαση στην Υπερδνειστερία.

<a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2022/04/ukaraine_map.jpg"><img height="143" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2022/04/ukaraine_map-696x522.jpg" width="280" /></a><br /><br />Η Ρωσία πλέον δηλώνει ανοιχτά ότι ο έλεγχος του νότου της Ουκρανίας θα της δώσει χερσαία πρόσβαση στην Κριμαία και στην αποσχισθείσα περιοχή στη Μολδαβία.<br /><br />Δημοσίευμα του κρατικού Interfax αναφέρει ότι «κατά τη διάρκεια της δεύτερης φάσης της ειδικής επιχείρησης που ξεκίνησε αυτή την εβδομάδα, ο ρωσικός στρατός σχεδιάζει να θέσει πλήρη έλεγχο στο Ντονμπάς και τη νότια Ουκρανία, για να παράσχει έναν χερσαίο διάδρομο προς την Κριμαία, όπως δήλωσ ο Ρουστάμ Μινεκάεφ, εν ενεργεία διοικητής της Κεντρικής Στρατιωτικής Περιφέρειας».<br /><br />«Από την έναρξη της δεύτερης φάσης της ειδικής επιχείρησης, που έχει ήδη ξεκινήσει μόλις πριν από δύο ημέρες, ένα από τα καθήκοντα του ρωσικού στρατού είναι να θέσει υπό πλήρη έλεγχο στο Ντονμπάς και τη νότια Ουκρανία. Αυτό θα παράσχει έναν χερσαίο διάδρομο στην Κριμαία, καθώς επίσης θα επηρεάσει ζωτικής σημασίας στόχους της ουκρανικής οικονομίας», – δήλωσε ο Μινεκάεφ στην ετήσια συνάντηση της Ένωσης Αμυντικών Βιομηχανιών της Περιφέρειας Sverdlovsk την Παρασκευή.<br /><br />«Ο έλεγχος του ρωσικού στρατού στα νότια της Ουκρανίας θα δώσει επίσης την ευκαιρία να αποκτηθεί πρόσβαση στην Υπερδνειστερία, δήλωσε η διοίκηση της Κεντρικής Στρατιωτικής Περιφέρειας. «Ο έλεγχος στη νότια Ουκρανία είναι μια άλλη διέξοδος προς την Υπερδνειστερία, όπου υπάρχουν επίσης γεγονότα καταπίεσης του ρωσόφωνου πληθυσμού», είπε ο Μινεκάεφ», σύμφωνα με το Interfax.<br /><br />Αναφορές του ρωσικού πρακτορείου ειδήσεων Tass σημειώνουν ότι «ο ρωσικός στρατός είπε ότι η απόκτηση του ελέγχου της νότιας περιοχής της Ουκρανίας θα τους παράσχει μια άλλη πύλη προς την Υπερδνειστερία, στη Μολδαβία».<br /><br />Σύμφωνα με το SkyNews, αυτές οι αναφορές έρχονται μόλις εβδομάδες αφότου το γενικό επιτελείο των ενόπλων δυνάμεων της Ουκρανίας δήλωσε ότι πιστεύει πως τα ρωσικά στρατεύματα συγκεντρώνονται στην αυτοαποκαλούμενη δημοκρατία της Υπερδνειστερίας και προετοιμάζονται να πραγματοποιήσουν «προβοκάτσιες» κατά μήκος των συνόρων.<div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Interfax: Το ρωσικό σχέδιο για την Κριμαία και την πρόσβαση στην Υπερδνειστερία.

Η Ρωσία πλέον δηλώνει ανοιχτά ότι ο έλεγχος του νότου της Ουκρανίας θα της δώσει χερσαία πρόσβαση στην Κριμαία και στην αποσχισθείσα περιοχή...

Διαβάστε την συνέχεια