Ρωσία: Ετοιμάζεται να επαναλάβει την Κρίση των Πυραύλων της Κούβας;

<img height="118" src="https://www.onalert.gr/wp-content/uploads/2022/01/KAZAKHSTAN-PROTESTS-RUSSIA-TROOPS-750x375.jpg" width="280" /><br /><br />Η Ρωσία συνεχίζει τις προκλητικές δηλώσεις προς την Δύση, επισημαίνοντας πως δεν θα διστάσει να στείλει στρατεύματα στην Κούβα και την Βενεζουέλα, εάν οι σχέσεις με τις ΗΠΑ δεν ξεπεράσουν την διπλωματική κρίση. Κατά την διάρκεια των συνομιλιών με τις δυτικές χώρες, η Μόσχα επιμένει στις απαιτήσεις της χωρίς να κάνει «βήματα πίσω», αλλά αντιθέτως απειλώντας με περαιτέρω συγκέντρωση στρατευμάτων.<br /><br />Ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών, Σεργκέι Ριάμπκοφ, ο οποίος ηγήθηκε της ρωσικής αντιπροσωπείας στις συνομιλίες της Δευτέρας με τις ΗΠΑ στη Γενεύη, δήλωσε σε τηλεοπτικές δηλώσεις ότι «ούτε θα επιβεβαιώσει ούτε θα αποκλείσει» την πιθανότητα η Ρωσία να στείλει στρατιωτικά μέσα στην Κούβα και τη Βενεζουέλα εάν οι συνομιλίες αποτύχουν και η πίεση των ΗΠΑ στη Ρωσία αυξάνεται.<br /><br />Οι διαπραγματεύσεις στη Γενεύη και η συνάντηση NATO – Ρωσίας της Τετάρτης στη Βιέννη δεν κατάφεραν να μειώσουν το χάσμα στις απαιτήσεις ασφαλείας της Μόσχας, εν μέσω συσσώρευσης ρωσικών στρατευμάτων κοντά στην Ουκρανία. Ενώ η Μόσχα απαίτησε να σταματήσει η επέκταση του NATO, η Ουάσιγκτον και οι σύμμαχοί της το απέρριψαν κατηγορηματικά.<br /><br />Μιλώντας σε συνέντευξή του στο ρωσικό RTVI TV, ο Ριάμπκοφ σημείωσε ότι «όλα εξαρτώνται από τη δράση των ΗΠΑ», υπενθυμίζοντας την προειδοποίηση του Ρώσου προέδρου Βλαντιμίρ Πούτιν ότι η Μόσχα θα μπορούσε να λάβει στρατιωτικοτεχνικά μέτρα εάν οι ΗΠΑ προκαλέσουν το Κρεμλίνο.<br /><br />Επίσης, εξέφρασε ανησυχία ότι το NATO θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει το ουκρανικό έδαφος για την ανάπτυξη πυραύλων ικανών να φτάσουν στη Μόσχα σε μόλις πέντε λεπτά, ενώ ο Βλαντιμίρ Πούτιν σημείωσε ότι ρωσικά πολεμικά πλοία, οπλισμένα με τον τελευταίο υπερηχητικό πύραυλο cruise Zircon, θα έδιναν στη Ρωσία παρόμοια ικανότητα εάν αναπτυχθούν σε ουδέτερα ύδατα.<br />Οι σχέσεις Ρωσίας – Λατινικής Αμερικής «αναθερμαίνονται»<br /><br />Ο πύραυλος Zircon, ο οποίος ο Πούτιν ανέφερε ότι πετά με εννέα φορές την ταχύτητα του ήχου σε εμβέλεια άνω των 1.000 χιλιομέτρων (620 μίλια), είναι δύσκολο να αναχαιτιστεί και θα μπορούσε να τοποθετηθεί με συμβατικές ή πυρηνικές κεφαλές. Πρόκειται να τεθεί σε λειτουργία από το ρωσικό ναυτικό μέσα στο 2022 και να εγκατασταθεί στις φρεγάτες και τα υποβρύχια του. Η δήλωση του Ριάμπκοφ ακολούθησε τα σχόλια που είχε κάνει τον περασμένο μήνα, στα οποία συνέκρινε τις τρέχουσες εντάσεις για την Ουκρανία με την Κρίση των Πυραύλων της Κούβας το 1962.<br /><br />Τα σχόλια του Ριάμπκοφ σηματοδοτούν την πρώτη φορά κατά τη διάρκεια της τρέχουσας έντασης για την Ουκρανία, όπου ένας ανώτερος αξιωματούχος ανέφερε την πιθανότητα ανάπτυξης ρωσικών στρατιωτικών στο δυτικό ημισφαίριο.<br /><br />Τον Δεκέμβριο του 2018, η Ρωσία έστειλε για μικρό χρονικό διάστημα ένα ζευγάρι των βομβαρδιστικών Tu-160 στη Βενεζουέλα σε ένδειξη υποστήριξης προς τον πρόεδρο της, Νικολάς Μαδούρο, εν μέσω δυτικών πιέσεων. Αμέσως μετά την πρώτη του εκλογή το 2000, ο Πούτιν διέταξε το κλείσιμο μιας ρωσικής εγκατάστασης ηλεκτρονικής παρακολούθησης στην Κούβα, κατά τη διάρκεια μιας περιόδου προσέγγισης με τη Δύση, αλλά η Μόσχα έχει εντείνει τις επαφές με την Κούβα τα τελευταία χρόνια καθώς οι εντάσεις με τις ΗΠΑ και τους συμμάχους τους αυξάνονται.<div><br /></div><div><a href="https://www.onalert.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ρωσία: Ετοιμάζεται να επαναλάβει την Κρίση των Πυραύλων της Κούβας;

Η Ρωσία συνεχίζει τις προκλητικές δηλώσεις προς την Δύση, επισημαίνοντας πως δεν θα διστάσει να στείλει στρατεύματα στην Κούβα και την Βενεζ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η ανάγκη χρήσης «ήπιας ισχύος» από την Ελλάδα στη Λιβύη.

<img height="157" src="https://media.liberal.gr/showthumb.aspx?maxsize=900&img=shutterstock_1152017492.jpg" width="280" /><br /><br /><div><b>Νίκος Μελέτης</b><br />Μετά την επ' αόριστον αναβολή των εκλογών της Λιβύης η γειτονική χώρα της Β. Αφρικής έχει μπει σε ένα σκοτεινό μονοπάτι, καθώς οι αντιπαλότητες εντείνονται όπως και η ανάμειξη των ξένων δυνάμεων, η κυβέρνηση Ντμπεϊμπά είναι στον αέρα ενώ οι ένοπλες πολιτοφυλακές απειλούν με ξέσπασμα νέου κύματος βίας.</div><div><br />Η επικίνδυνη ρευστότητα στη Λιβύη αφορά άμεσα την Ελλάδα επειδή είναι γειτονική χώρα με την οποία υπάρχουν σοβαρές εκκρεμότητες, με κορυφαία βεβαίως αυτή της οριοθέτησης των θαλασσίων συνόρων μεταξύ των δυο χωρών και την επίλυση του μείζονος προβλήματος που δημιουργεί το Τουρκολυβικό Μνημόνιο.</div><div><br />Η Αθήνα αντέδρασε δυναμικά όλο το προηγούμενο διάστημα παρεμβαίνοντας στην εσωτερική κρίση στη Λιβύη, αναζητώντας εν δυνάμει συμμάχους και αμέσως μετά την έναρξη της ειρηνευτικής διαδικασίας και την αλλαγή κυβέρνησης (με την αποχώρηση του Αλ Σαρατζ που υπέγραψε και το τουρκολυβικό Μνημόνιο) επιχείρησε να αποκαταστήσει τις σχέσεις της με όλες τις πλευρές. Στο πλαίσιο αυτό ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης πραγματοποίησε επίσκεψη στην Τρίπολη και ο Νίκος Δένδιας έκανε σειρά επισκέψεων στη Λιβύη όπου ήδη λειτουργεί η ελληνική πρεσβεία στην Τρίπολη και το ελληνικό γενικό προξενείο στη Βεγγάζη.</div><div><br />Για την Ελλάδα αποτελεί κρίσιμο διακύβευμα να υπάρξει σύντομα σταθερή και νομιμοποιημένη κυβέρνηση στη Λιβύη ώστε να δρομολογηθεί η προσπάθεια επίλυσης της διαφοράς για το θέμα των θαλασσίων ζωνών, είτε με απευθείας συνομιλίες είτε με παραπομπή της διαφοράς στη Χάγη. Και σε αυτή την προσπάθεια ελπίζει να έχει συμπαράσταση από ένα μέρος τουλάχιστον του πολιτικού προσωπικού της Λιβύης, που επιθυμεί τις αρμονικές σχέσεις με την ΕΕ και τους γείτονες της χώρας, ως αντίβαρο στην τουρκικής επιρροή.</div><div><br />Η αποστολή αυτή δεν είναι καθόλου εύκολη καθώς παρά τις εσωτερικές πολιτικές αντιθέσεις και το γεγονός ότι οι δυνάμεις της Ανατολικής Λιβύης για λόγους αντίθεσης προς την κυβέρνηση της Τρίπολης είχαν απορρίψει το Τουρκολιβυκό Μνημόνιο (επειδή δεν είχε εγκριθεί από τη Βουλή και είχε συνδεθεί με την τουρκολιβυκή στρατιωτική συνεργασία που χρησιμοποιήθηκε από τον Αλ Σάρατζ για την απόκρουση της επίθεσης των δυνάμεων Χαφταρ εναντίον της Τρίπολης), δεν σημαίνει ότι αυτή η στάση θα διατηρηθεί και στην επόμενη περίοδο.</div><div><br />Πολύ περισσότερο όταν το δέλεαρ που προβάλει η Άγκυρα για να εδραιώσει το Τουκρολιβυκο Μνημόνιο είναι πολύ δύσκολο να αγνοηθεί από τους Λίβυους πολιτικούς καθώς θεωρητικά «προσφέρει» μια μεγάλη έκταση σχεδόν 39.000 τ.χλμ υφαλοκρηπίδας την οποία αυθαίρετα αφαιρεί από την Ελλάδα.</div><div><br />Τις προηγούμενες εβδομάδες είδαμε για πρώτη φορά να προσκαλούνται και να επισκέπτονται την Άγκυρα μέλη της Λιβυκής Βουλής (που εδρεύει στην ανατολική Λιβύη) η οποία είχε τοποθετηθεί αρνητικά στο Τουρκολιβυκό Μνημόνιο. Εκεί δεν ήταν τυχαία φυσικά η συνάντηση τους όχι μόνο με την τουρκική ηγεσία αλλά και με τον εκ των εμπνευστών της «Γαλάζιας Πατρίδας» ναύαρχο ε.α. Τ.Γιαϊτσί, ο οποίος προσπάθησε να τους πείσει για το «όφελος» που έχει η Λιβύη αποδεχόμενη την τουρκική θεώρηση περί οριοθετήσεων θαλασσίων ζωνών.</div><div><br />Ο Τούρκος πρεσβευτής στη Λιβύη Κενάν Γιλμάζ συναντήθηκε με την Υπουργό εξωτερικών της χώρας Ν.Αλ Μανγκούς με την οποία συμφώνησαν την ενδυνάμωση των σχέσεων των δυο χωρών και συζήτησαν την έκδοση μακράς διάρκειας θεωρήσεων εισόδου για επιχειρηματίες και από τις δύο χώρες, καθώς και ανταλλαγή εκπαιδευτικών προγραμμάτων μεταξύ των διπλωματικών ακαδημιών των δυο χωρών.</div><div><br />Ο Τούρκος πρεσβευτής, όμως, επισκέφθηκε στην Ανατολική Λιβύη και τον πρόεδρο της Βουλής Ακίλα Σαλέχ (σφοδρό πολέμιο της τουρκικής παρέμβασης) με τον οποίο συζήτησαν τη βελτίωση των σχέσεων με την Τουρκία, την επιστροφή Τούρκων επιχειρηματιών και στην Ανατολική Λιβύη αλλά και το άνοιγμα τουρκικού προξενείου στη Βεγγάζη…<br />Τα Υπουργεία Νεολαίας Λιβύης και Τουρκίας υπέγραψαν συμφωνία συνεργασίας, η οποία εντάσσεται στο πλαίσιο ενίσχυσης της συνεργασίας σε προγράμματα για τους νέους. Η συμφωνία που υπεγράφη στην Κωνσταντινούπολη περιλαμβάνει μια σειρά προγραμμάτων για ανταλλαγή νέων, κοινές κατασκηνώσεις, συνέδρια και σεμινάρια.</div><div><br />Καθώς πυκνώνουν οι πολύπλευρες επαφές μεταξύ Τουρκίας και όλων των πλευρών στη Λιβύη, η Άγκυρα διατηρεί πλήρως σε ισχύ την Τουρκολιβυκή Αμυντική Συμφωνία, ενώ με δηλώσεις του ίδιου του Τ. Ερντογάν εκκρεμεί η αξιοποίηση του Τουρκολιβυκού Μνημονίου.<br />Απέναντι σε αυτές τις εξελίξεις είναι προφανές ότι η Ελλάδα δεν έχει κανένα άλλο όπλο, καθώς η εξωτερική πολιτική της χώρας μας δεν ασκείται μέσω «σκληρής ισχύος», παρά την ανάπτυξη της «ήπιας ισχύος», όπου υπάρχουν μεγάλες δυνατότητες.</div><div><br />Η Αθήνα οφείλει να επεξεργασθεί ένα πακέτο πολιτικών που θα διευκολύνουν την προβολή μιας θετικής εικόνας της Ελλάδας στη Λιβύη, όχι μόνο στο πολιτικό σύστημα αλλά και στην κοινωνία και θα διαμορφώσουν έτσι και ένα γενικό περιβάλλον που θα ευνοεί τη συνεννόηση και τη συνεργασία, και όχι την αντιπαράθεση μεταξύ των δυο χωρών.<br />Η διευκόλυνση των θεωρήσεων για Λίβυους επιχειρηματίες, πολιτικούς, επιστήμονες, φοιτητές, στρατιωτικούς θα πρέπει να υιοθετηθεί άμεσα με συγκεκριμένα κριτήρια ώστε να υπάρξει μια αναγκαία ώσμωση με την ελίτ της Λιβύης.</div><div><br />Σημαντικό κεφάλαιο είναι η παροχή υποτροφιών σε σχολές όπως η Ιατρική αλλά και στις παραγωγικές Σχολές των Ενόπλων Δυνάμεων, κάτι στο οποίο υπήρχε παράδοση επί καθεστώτος Καντάφι και είχε δημιουργήσει μια σημαντική ομάδα στελεχών του Λιβυκού κράτους που είχαν σπουδάσει στην Ελλάδα και είχαν αποκτήσει φιλικούς δεσμούς με τη χώρα μας. Το ίδιο φυσικά θα πρέπει να επιδιωχθεί και για την εκπαίδευση ειδικών δυνάμεων, όπως το Λιμενικό, με αντικείμενο την προστασία των θαλάσσιων περιοχών μεταξύ των δυο χωρών.</div><div><br />Η επιδίωξη δημιουργίας κοινής Αρχαιολογικής ομάδας με παροχή τεχνογνωσίας από την Ελλάδα για την ανάδειξη των ελληνικών μνημείων στη Λιβύη, η διοργάνωση εκθέσεων και πολιτιστικών εκδηλώσεων που θα αναδείξουν τους πανάρχαιους ιστορικούς δεσμούς των δυο χωρών πρέπει να αποτελεί επίσης προτεραιότητα.</div><div><br />Ακόμη και στη διαδικασία που τώρα διχάζει τη Λιβύη, για τη σύνταξη νέου Συντάγματος, η Ελλάδα μπορεί να συνδράμει αποφασιστικά με Εξειδικευμένους Οργανισμούς και Ιδρύματα που έχουν αναλάβει παρόμοια συμβουλευτική αποστολή σε άλλες χώρες της Μ. Ανατολής και των Βαλκανίων.<br />Στην τελευταία επίσκεψη του στην Τρίπολη ο Ν.Δένδιας εγκαινίασε ένα ποδοσφαιρικό γήπεδο το οποίο ανακατασκευάσθηκε με ελληνική βοήθεια, στην πιο φτωχή γειτονιά της Τρίπολης και στην οποία αθλούνται τώρα εκατοντάδες νέοι και καθημερνά βλέπουν δίπλα στη λιβυκή και την ελληνική σημαία …<br />Ο κατάλογος μπορεί να είναι μεγάλος και προφανώς οι οικονομικές δυνατότητες της Ελλάδας για την άσκηση αυτής της «ήπιας ισχύος» στη Λιβύη, δεν είναι απεριόριστες.<br />Τουλάχιστον ας γίνει η αρχή, πριν βρεθούμε ενώπιον νέων δυσάρεστων εκπλήξεων.<br /><br /></div><div><a href="https://www.liberal.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η ανάγκη χρήσης «ήπιας ισχύος» από την Ελλάδα στη Λιβύη.

Νίκος Μελέτης Μετά την επ' αόριστον αναβολή των εκλογών της Λιβύης η γειτονική χώρα της Β. Αφρικής έχει μπει σε ένα σκοτεινό μονοπάτι, κ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκία: Η τραγουδίστρια που εξόργισε τον Ερντογάν - «Θα σου κόψω τη γλώσσα» είπε ο Τούρκος πρόεδρος.

<img height="111" src="https://www.kontranews.gr/sites/default/files/field/image/8e03b39f38e92e081b84977ffeac2f74_XL.jpeg" width="280" /><br />Οποιος δεν πίνει νερό στο όνομα του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν θεωρείται εχθρός του κράτους. Μετά τη σύλληψη της δημοσιογράφου που τόλμησε να αναφέρει μια παροιμία συμπεριλαμβάνοντας τον πρόεδρο, ο Τούρκος ηγέτης έβαλε στο μάτι μια Τουρκάλα τραγουδίστρια, η οποία αυτομάτως μπήκε στο μάτι και των ακραίων Ισλαμιστών και των Γκρίζων Λύκων.<br /><br />Ενα τραγούδι που κυκλοφόρησε το 2017, φαίνεται να προκάλεσε την οργή του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, όπως ανέφερε ο Μανώλης Κωστίδης στον ΣΚΑΪ. Πριν από περίπου έναν μήνα η γνωστή τραγουδίστρια Σεζέν Ακσού συμμετείχε σε ένα άλμπουμ, που εξόργισε τους Ισλαμιστές, καθώς θεωρούν ότι στην Εύα και τον Αδάμ πως ο άντρας και η γυναίκα πρέπει να ζουν τη ζωή τους και να την ευχαριστιούνται.<br /><br />Οι στίχοι του τραγουδιού που έκαναν έξαλλους τους Τούρκους αναφέρουν μεταξύ άλλων ότι «είμαστε μέσα σε οιωνούς. Πάμε προς την Αποκάλυψη, δώστε τους χαιρετισμούς μου στους ανίδεους Εύα και τον Αδάμ. Πάλι μπροστά μας έχουμε γκρεμό και πίσω μας βουνό. Πάλι θα καούμε και θα καούν. Με την πίκρα και με τη χαρά. Πόσο υπέροχο πράγμα είναι να ζεις κάποια πράγματα». Μάλιστα, ακραίοι ισλαμιστές την απείλησαν ότι θα πάνε έξω από το σπίτι της.<div><br /><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="365" src="https://www.youtube.com/embed/4wP6ye-xqpI" width="705" youtube-src-id="4wP6ye-xqpI"></iframe><br /><br /></div><div>Παράλληλα, παρενέβη και η Διεύθυνση Θρησκευτικών Υποθέσεων και σημείωσε ότι δεν πρέπει να προσβάλει τα θεία. Εν εξάλλω, ο Τούρκος πρόεδρος σημείωσε ότι «κανένας δεν μπορεί να μιλήσει και να προσβάλει τον Αδάμ που είναι ιερός για εμάς. Είναι καθήκον μας όταν χρειαστεί να κόψουμε εκείνες τις γλώσσες. Κανένας δεν μπορεί να μιλήσει για τη μητέρα μας, την Εύα. Είναι καθήκον μας να του θέσουμε τα όρια του».<br /><br />Από την πλευρά της, η τραγουδίστρια έδωσε μια σκληρή απάντηση στον Ερντογάν τονίζοντας ότι «δεν μπορείς να με πληγώσεις. Ήδη λυπάμαι πολύ. Όπου κι αν κοιτάξω υπάρχει πόνος. Εγώ είμαι το θήραμα κι εσύ ο κυνηγός. Άντε ρίξε! Δεν μπορείς να με αισθανθείς. Δεν μπορείς να καταπιέσεις τη γλώσσα μου. Πόνος όπου κι αν κοιτάξω. Ποιος είναι ο ταξιδιώτης, ποιος είναι ο ξενοδόχος; Για στάσου! Δεν μπορείς να με σκοτώσεις. Έχω τη φωνή μου, το σάζι μου, τη γλώσσα μου. Λέω εγώ. Εγώ είμαστε όλοι».<div><br /></div><div><a href="https://www.kontranews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br /></div>

Τουρκία: Η τραγουδίστρια που εξόργισε τον Ερντογάν - «Θα σου κόψω τη γλώσσα» είπε ο Τούρκος πρόεδρος.

Οποιος δεν πίνει νερό στο όνομα του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν θεωρείται εχθρός του κράτους. Μετά τη σύλληψη της δημοσιογράφου που τόλμησε να ανα...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Άγκυρα εισπράττει από τώρα για τη μετά τον Ερντογάν εποχή!

<h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;"><img height="161" src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2022/01/220124035537_BLINKEN-AEROPLANO-STATE01-1024x683.jpg" width="280" /><br /> Κομμάτι στο πάζλ θεωρείται η παρέμβαση των ΗΠΑ για τον αγωγό EastMed</span></h3>Του <b>Κώστα Βενιζέλου</b><br />Τα γεωπολιτικά παιχνίδια συνδέονται με την εν εξελίξει ανακατανομή ισχύος και προκαλούν εντάσεις μεγατόνων. Από την Ουκρανία, που πολλά διακυβεύονται σε σχέση με τις διεθνείς ισορροπίες μέχρι και την ανατολική Μεσόγειο, οι εξελίξεις αναμένονται ραγδαίες.<br /><br />Σε αυτό το υπό διαμόρφωση σκηνικό, είναι προφανές πως οι Αμερικανοί αναφορικά με τη δική μας περιοχή επενδύουν στη μετά τον Ερντογάν περίοδο, ωστόσο, έχουν ξεκινήσει από τώρα τις προσπάθειες ομαλοποίησης των σχέσεων με την Τουρκία.<br /><br />Το ίδιο πράττει και το Ισραήλ, που κάνει κινήσεις θεωρώντας πως ο Ερντογάν βρίσκεται ένα βήμα πριν από την «πτώση», που θα επέλθει- όπως εκτιμούν- στις εκλογές του 2023. Αυτά, βέβαια, είναι σενάρια επί χάρτου καθώς πολλές φορές στο παρελθόν είχε εκτιμηθεί πως φθάνει το τέλος του Ταγίπ, αλλά αυτός παραμένει στα ηνία.<br /><br />Η κατοχική Τουρκία, φαίνεται να επωφελείται και από αυτούς τους σχεδιασμούς, που διαμορφώνονται στη βάση του κακού σεναρίου για το μέλλον του σημερινού καθεστώτος της Άγκυρας. Οι Αμερικανοί το γνωρίζουν περισσότερο, πως με την Άγκυρα διαχρονικά η ομαλοποίηση περνά μέσα από την ικανοποίηση αξιώσεων της.<br /><br />Στην Ουάσινγκτον παρουσιάζονται μεν ενοχλημένοι με τα τουρκικά τερτίπια, τις κινήσεις Ερντογάν, που λειτουργούν ενάντια στα συμφέροντα και τους σχεδιασμούς τους, ωστόσο, στο «βαθύ κράτος» του Στέιτ Ντιπάρτμεντ υπάρχει έντονη η άποψη πως δεν θα πρέπει να εγκαταλειφθεί η Τουρκία. Ότι θα πρέπει να διαμορφωθούν συνθήκες προσέγγισης, ώστε να βελτιωθούν οι σχέσεις.<br /><br />Αυτή η προσπάθεια προϋποθέτει, προφανώς, τη γνωστή παλιά τακτική, την πολιτική του κατευνασμού. Αυτό το γνωρίζουν στην Άγκυρα και κινούνται έχοντας υπόψη αυτή τη διαχρονική προσέγγιση των Αμερικανών, των Ευρωπαίων, αλλά δυστυχώς και της ελληνικής πλευράς.<br /><br />Στα πλαίσια αυτά εντάσσονται και οι πρόσφατες εξελίξεις, με τη δημιουργία μηχανισμού ΗΠΑ- Τουρκίας για τις διμερείς σχέσεις. Πρόκειται για ένα μηχανισμό, ο οποίος θα αντιμετωπίζει τα προβλήματα, τις διαφορές. Συμφωνήθηκε στη συνάντηση Μπάιντεν-Ερντογάν στη Ρώμη, στις 31 Οκτωβρίου 2021, στο περιθώριο της συνόδου G-20.<br /><br />Το προχώρησε από τουρκικής πλευράς ο ο εκπρόσωπος της τουρκικής προεδρίας Ιμπραχίμ Καλίν, ο οποίος πρόσφατα απέστειλε επιστολή προς την αμερικανική κυβέρνηση για να προχωρήσει η υλοποίηση των συμφωνηθέντων.<br /><br />Η κατοχική Τουρκία θέτει στο τραπέζι όλα τα θέματα, περιλαμβανομένου ασφαλώς και αυτού της αγοράς των ρωσικών πυραύλων και της απομάκρυνσης της Άγκυρας από το πρόγραμμα των F-35, το συριακό, τις κυρώσεις.<br /><br />Κομμάτι στο πάζλ θεωρείται και η παρέμβαση της Ουάσινγκτον για τον αγωγό EastMed. Όπως έγινε γνωστό, το Στέιτ Ντιπάρτμεντ απέστειλε non paper στις εμπλεκόμενες χώρες, με το οποίο εν πολλοίς ξεκαθαρίζει πως δεν στηρίζει το έργο. Βασικοί αποδέκτες του εγγράφου ήταν η Κύπρος, η Ελλάδα και το Ισραήλ ενώ πληροφορίες φέρουν τους Αμερικανούς να έχουν ενημερώσει και την κατοχική Τουρκία, η οποία ως γνωστό αντιδρά στην κατασκευή του αγωγού. Γιατί οι ΗΠΑ παρεμβαίνουν για ένα ζήτημα που δεν εμπλέκονται;<br /><br />Οι λόγοι που προτάσσονται από το Στέιτ Ντιπάρτμεντ επιβεβαιώνουν πως η κίνηση έγινε για να ικανοποιηθεί η Άγκυρα. Θεωρούν πως δεν πρέπει να γίνει ο αγωγός για περιβαλλοντικούς λόγους, βιωσιμότητας ( που υφίστανται) και επειδή προκαλείται ένταση. Δηλαδή, επικαλούνται εν πολλοίς την αντίδραση της Άγκυρας για την ακύρωση του.<br /><br />Τούτο επιβεβαιώνει, λοιπόν, τη διάσταση, που συνδέεται με την προσπάθεια του βαθέως Στέιτ Ντιπάρτμεντ να… μην χαθεί η Τουρκία.<br /><br />Τι θα κερδίσει η Άγκυρα<br /><br />Συνήθως η κατοχική Τουρκία θέτει ψηλά τον πήχη των διεκδικήσεων της, αλλά και των αξιώσεων της. Θέλει, πάντα, πολλά δώρα για να συνεργαστεί. Είναι προφανές πως στα «λάφυρα» , τα τουρκικά «αιτήματα», είναι όλα αυτά που αφορούν τις απαιτήσεις της σε βάρος της Ελλάδος και της Κύπρου. Αυτό έγινε πολλές φορές στο παρελθόν, όπως για παράδειγμα το 2004, όταν στο αλήστου μνήμης σχέδιο Ανάν.<br /><br />Όλο αυτό το σκηνικό των «παροχών» προς την Άγκυρα αναμένεται να ενταθεί εάν στην εξουσία ανέλθει η αντιπολίτευση. Κι αυτό θα πρέπει να το γνωρίζουν σε Αθήνα και Λευκωσία. Ελλάδα και Κύπρος φαίνεται να παρακολουθούν τα όσα συντελούνται, αλλά δεν είναι βέβαιο ότι έχουν σχέδιο διαχείρισης. Μπορούν να βρεθούν στη μεγάλη εικόνα;<br /><br />Είναι προφανές πως άν μείνουν εκτός, θα είναι οι παράπλευρες απώλειες και θα κληθούν να πληρώσουν τον λογαριασμό. Και ο τουρκικός λογαριασμός γνωρίζουμε όλοι τι περιέχει. Η Τουρκία προβάλλει τη… χρησιμότητα της και τη στρατιωτική της ισχύ. Η Ελλάδα και η Κύπρος;<div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η Άγκυρα εισπράττει από τώρα για τη μετά τον Ερντογάν εποχή!

 Κομμάτι στο πάζλ θεωρείται η παρέμβαση των ΗΠΑ για τον αγωγό EastMed Του Κώστα Βενιζέλου Τα γεωπολιτικά παιχνίδια συνδέονται με την εν εξελ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η δυνατότητα του πρώτου μακρού πλήγματος από την ΠΑ τρομοκρατεί την Άγκυρα: Aναζητά σανίδα σωτηρίας στις ΗΠΑ…

<img height="113" src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2022/01/220123230700_RAFALE-1024x476.jpeg" width="280" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Τα νέα μαχητικά Rafale F3R για πρώτη φορά στην αεροπορική ιστορία, με το βλήμα Meteor έχουν τη δυνατότητα του πρώτου μακρού πλήγματος πριν καν τα αντίπαλα αεροσκάφη εισέλθουν παράνομα στο FIR Αθηνών. </span></h3>Δεν μπορεί να χωνέψει κανείς στη γείτονα πως η Ελληνική Πολεμική Αεροπορία, πρώτον ακόμη και με τα έξι πρώτα Rafale F3R αλλάζει το ισοζύγιο των αεροπορικών δυνάμεων καθώς εισέρχεται στην δικτυοκεντρική εποχή.<br /><br />Δεύτερον που αποτελεί σημαντικό «πονοκέφαλο» για τους Τούρκους, είναι πως για πρώτη φορά στην ιστορία του ακήρυχτου πολέμου στον ουρανό του Αρχιπελάγους, υπό πραγματικές συνθήκες τα «μπλε φτερά» έχουν πλέον τη δυνατότητα του πρώτου μακρού πλήγματος, πριν καν τα τουρκικά αεροσκάφη εισέλθουν εντός του FIR Αθηνών.<br /><br />Μπορεί αυτή τη στιγμή τα τουρκικά F-16 Advanced να έχουν ένα πολύ καλό και ευέλικτο ραντάρ, σαν αυτό που έχουν τα Ελληνικά F-16 του Αράξου, πλην όμως οι πύραυλοι ΑΙΜ που διαθέτει η τουρκική πολεμική αεροπορία δεν έχουν την εμβέλεια των Meteor που έχει εξασφαλίσει η Ελληνική πλευρά για τα Rafale F3R.<br /><br />Οι συνθήκες «αντιπρόσβασης και άρνησης περιοχής» που δημιουργεί το πλέγμα αποτροπής που διαθέτει το Rafale F3R μέσα από τα συστήματά του, δεν είναι κάτι απλό για την Άγκυρα που θέλει καθημερινά να δείχνει τις αξιώσεις της. Και στο τουρκικό Επιτελείο γνωρίζουν καλύτερα απ’ τον καθένα πως σε πραγματικές συνθήκες το μακρύ δόρυ της Πολεμικής Αεροπορίας, ο πύραυλος METEOR δεν μπορεί ν’ απαντηθεί από κανένα όπλο που έχει η Τουρκία.<br /><br />Αν επεκτείνουμε λίγο περισσότερο την ανάλυση πηγών μας από το Επιτελείο για τις μελλοντικές ποιοτικές συνθήκες που δημιουργούν οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις, θα καταλάβουμε περισσότερο τους λόγους που η γείτονα αναζητά τρόπους να πιέσει τις ΗΠΑ για την προμήθεια F-16 Viper.<br /><br />Από την μια το Rafale F3R, το αεροσκάφος δίχως αντίπαλο αυτή τη στιγμή στην περιοχή κι από την άλλη η ένταξη στο Ελληνικό οπλοστάσιο των νέων φρεγατών Belh@rra, τα Ελληνικά F-16 Viper με τα έξυπνα όπλα μετατρέπουν την θάλασσα, τα νησιά και τον ουρανό του Αρχιπελάγους και της Μεσογείου σ’ ένα φονικό πλέγμα που οι τουρκικές δυνάμεις δεν μπορούν να ξεμυτίσουν από τα Μικρασιατικά παράλια διότι θα είναι ήδη στοχοποιημένες.<br /><br />Και μάλιστα το μήνυμα της Πολεμικής Αεροπορίας για τον υψηλό στόχο που βάζουν οι αεροπόροι και μηχανικοί στην Τανάγρα αναμένεται να φανεί τα προσεχή 24ωρα με τις πρώτες πτήσεις των Rafale στον ουρανό του Αρχιπελάγους.<br /><br />Την ίδια στιγμή στο Επιτελείο παρατηρούν ομολογουμένως μ’ ενδιαφέρον τη νέα παραφιλολογία, προερχόμενη απ’ ότι φαίνεται από «τουρκικές πηγές», η οποία ούτε λίγο ούτε πολύ σχεδόν δίνει το πράσινο φως για την πώληση στην Τουρκία 40 μαχητικών F-16 Viper και την αναβάθμιση άλλων 80 στο ίδιο επίπεδο.<br /><br />Όπως εξηγούν αναλυτές του Επιτελείου αυτά όλα ξεκίνησαν πριν λίγα 24ωρα, όταν δηλαδή τα έξι πρώτα Rafale F3R, στάθμευσαν στην αεροπορική βάση της Τανάγρας.<br />Η δημόσια πρόταση μομφής στην Άγκυρα και το παρακαλετό για τα F-16<br /><br />Η κυβέρνηση του Ταγίπ Ερντογάν έχει μπει για τα καλά στο στόχαστρο της αντιπολίτευσης η οποία το τελευταίο διάστημα προχωρά διαρκώς σε μια δημόσια πρόταση μομφής των κυβερνητικών χειρισμών, ιδίως σ’ ότι έχει να κάνει με την αεροπορική ένδεια.<br /><br />Και από την άλλη πλευρά η τουρκική κυβέρνηση επιχειρεί να εκμεταλλευτεί το Ρωσοουκρανικό ζήτημα που έχει θέσει σε συναγερμό τις δυνάμεις του ΝΑΤΟ, εμπλέκοντας τον πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών σε δήθεν σκέψεις για το Letter Of Request που είχε αποστείλει η Άγκυρα για την πώληση 40 F-16 Viper και την αναβάθμιση άλλων 80 στο ίδιο επίπεδο.<br /><br />Και μπορεί η Άγκυρα να έστειλε την διπλωματική της αιχμή στην Ουάσιγκτον ώστε να πιέσει και να διαπραγματευτεί για να νέα F-16, επίσης να δηλώνουν οι εξ απορρήτων του κου. Ερντογάν πως με ένα «ναι» των ΗΠΑ θα σπάσει ο πάγος, κ.ο.κ., όμως το Κογκρέσο έχει δείξει αποφασισμένο πως όσο υπάρχουν οι S-400 στο τουρκικό έδαφος και ο Ταγίπ Ερντογάν κλείνει το μάτι στον Βλαντιμίρ Πούτιν, F-16 Viper και πολύ περισσότερο F-35 θα παραμείνουν ένα άπιαστο όνειρο για τη γείτονα.<br /><br />Παράλληλα υπάρχουν πολλές φωνές στις ΗΠΑ που υπενθυμίζουν το καθημερινό πρόσωπο της Τουρκίας το οποίο απειλεί με casus belli την Ελλάδα, διαθέτει κατοχικά στρατεύματα στην Κύπρο, επιτίθεται στους Κούδρους πολιτοφύλακες στη Συρία που στηρίζονται από τις ΗΠΑ, ενώ δείχνει να μην υπολογίζει κανέναν εμπλεκόμενη στον εμφύλιο της Λιβύης…<div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η δυνατότητα του πρώτου μακρού πλήγματος από την ΠΑ τρομοκρατεί την Άγκυρα: Aναζητά σανίδα σωτηρίας στις ΗΠΑ…

Τα νέα μαχητικά Rafale F3R για πρώτη φορά στην αεροπορική ιστορία, με το βλήμα Meteor έχουν τη δυνατότητα του πρώτου μακρού πλήγματος πριν κ...

Διαβάστε την συνέχεια

Με το δάχτυλο στην σκανδάλη! Μαχητικά, φρεγάτες και ΝΑΤΟϊκή ετοιμότητα στη Βαλτική-200 χλμ. από το Κίεβο οι ρωσικές δυνάμεις

<img height="145" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2022-01/%CE%9F%CF%85%CE%BA%CF%81%CE%B1%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CF%82%20%CF%83%CF%84%CF%81%CE%B1%CF%84%CF%8C%CF%82.jpg?itok=GgDzPWjU" width="280" /><br /><br /><br />ΝΑΤΟϊκές δυνάμεις αναπτύσσονται στην Α. Ευρώπη από πέντε χώρες-Ρωσικά MLRS Uragan στραμμένα στο Κίεβο από τη Λευκορωσία-Η μισή δύναμη της Ουκρανίας στο Ντονμπάς<br /><br />Ευάγγελος Δ. Κόκκινος<br />Το ΝΑΤΟ θα ενισχύσει την παρουσία του στην Ανατολική Ευρώπη σε σχέση με την κατάσταση γύρω από την Ουκρανία, σύμφωνα με ανακοίνωση στον ιστότοπο της Συμμαχίας.<br /><br />«Οι σύμμαχοι του ΝΑΤΟ θέτουν σε ετοιμότητα δυνάμεις και στέλνουν επιπλέον πλοία και πολεμικά αεροσκάφη σε τοποθεσίες στην Ανατολική Ευρώπη, ενισχύοντας έτσι την αποτροπή και την άμυνα στο πλαίσιο της συνεχιζόμενης συσσώρευσης δυνάμεων της Ρωσίας μέσα και γύρω από την Ουκρανία», αναφέρει.<br /><br />Συγκεκριμένα:<br />Η Δανία στέλνει μια φρεγάτα στη Βαλτική και 4 μαχητικά αεροσκάφη F-16 στη Λιθουανία.<br />Η Ισπανία στέλνει πλοία και εξετάζει το ενδεχόμενο αποστολής μαχητικών αεροσκαφών στη Βουλγαρία.<br />Η Γαλλία ανακοίνωσε την ετοιμότητά της να μεταφέρει δυνάμεις στη Ρουμανία.<br />Η Ολλανδία στέλνει δύο μαχητικά F-35 στη Βουλγαρία και θέτει ναυτικές και χερσαίες δυνάμεις σε επιφυλακή.<br />Οι Ηνωμένες Πολιτείες διερευνούν τη δυνατότητα επέκτασης της στρατιωτικής τους παρουσίας στην ανατολική πλευρά της συμμαχίας.<br /><br />Ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ Γενς Στόλτενμπεργκ δήλωσε:<br /><br />«Καλωσορίζω τους Συμμάχους που συνεισφέρουν πρόσθετες δυνάμεις στο ΝΑΤΟ. Το ΝΑΤΟ θα συνεχίσει να λαμβάνει όλα τα απαραίτητα μέτρα για την προστασία και την υπεράσπιση όλων των Συμμάχων, μεταξύ άλλων με την ενίσχυση του ανατολικού τμήματος της Συμμαχίας. Θα ανταποκρινόμαστε πάντα σε οποιαδήποτε επιδείνωση του περιβάλλοντος ασφαλείας μας, μεταξύ άλλων μέσω της ενίσχυσης της συλλογικής μας άμυνας».<br /><br />Επιπλέον, όπως φαίνεται σε σχετικό βίντε, η Πολωνία φέρεται να μεταφέρει τεθωρακισμένα οχήματα στα σύνορα με τη Λευκορωσία και την Ουκρανία.<br /><div class="embed-media embed-media--rich-twitter" style="background-color: #f9faff; box-sizing: border-box; clear: both; color: #091c55; font-family: Roboto, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 30px; padding: 0px;"><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="box-sizing: border-box; display: flex; margin: 10px 0px; max-width: 550px; padding: 0px; width: 550px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="1484939016055185412" frameborder="0" id="twitter-widget-0" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?dnt=false&embedId=twitter-widget-0&features=eyJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2hvcml6b25fdHdlZXRfZW1iZWRfOTU1NSI6eyJidWNrZXQiOiJodGUiLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3NwYWNlX2NhcmQiOnsiYnVja2V0Ijoib2ZmIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH19&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=1484939016055185412&lang=en&origin=https%3A%2F%2Fwww.pentapostagma.gr%2Fkosmos%2Fenoples-syrraxeis%2F7065132_me-dahtylo-stin-skandali-mahitika-fregates-kai-natoiki-etoimotita&sessionId=c8afba98717ae3ba139444cc3dd75653562e955a&siteScreenName=pentapostagma&theme=light&widgetsVersion=75b3351%3A1642573356397&width=550px" style="border-style: initial; border-width: 0px; box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; height: 778px; margin: 0px; padding: 0px; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="Twitter Tweet"></iframe></div></div>Παράλληλα, η Μόνιμη Ναυτική Ομάδα 1 του ΝΑΤΟ (SNMG1) βρίσκεται επί του παρόντος σε προγραμματισμένη ανάπτυξη στη Βαλτική Θάλασσα από τις 14 Ιανουαρίου.<br /><br />Το SNMG1, που αποτελείται από τη ναυαρχίδα της Ολλανδίας HNLMS Rotterdam (L800) και τη δανέζικη φρεγάτα HDMS Peter Wilemoes, επιχειρεί στη Βαλτική Θάλασσα για να βελτιώσει την επίγνωση της θαλάσσιας κατάστασης και να βελτιώσει περαιτέρω τη διαλειτουργικότητα με τους συμμάχους ως μέρος μιας προγραμματισμένης ανάπτυξης στην περιοχή.<br /><br />Οι ασκήσεις περιλαμβάνουν εκπαίδευση με το Standing NATO Mine-Countermeasures Group One (SNMCMG1) που αυτή τη στιγμή αποτελείται από το γερμανικό ναρκαλιευτή FGS Bad Bevensen, το λετονικό πλοίο διοίκησης και υποστήριξης LVN Virsatis και τον εσθονικό κυνηγό ναρκών ENS Sakala.<br /><br />Η Μόνιμη Ναυτική Ομάδα 1 του ΝΑΤΟ (SNMG1) ξεκίνησε μια προγραμματισμένη επίσκεψη στη Γκντίνια της Πολωνίας, στις 21 Ιανουαρίου. Ως σύμμαχος του ΝΑΤΟ, η Πολωνία, φιλοξενεί τακτικά πλοία του ΝΑΤΟ για επισκέψεις σε λιμάνια ως μέρος της μόνιμης παρουσίας τους στη Βαλτική Θάλασσα.<br /><br />Οι SNMG1 και SNMCMG1 είναι δύο από τις τέσσερις πολυεθνικές θαλάσσιες δυνάμεις υψηλής ετοιμότητας που αποτελούνται από σκάφη από διάφορες συμμαχικές χώρες. Αυτά τα σκάφη είναι μόνιμα διαθέσιμα στο ΝΑΤΟ για την εκτέλεση διαφορετικών καθηκόντων που κυμαίνονται από τη συμμετοχή σε ασκήσεις έως τις επιχειρησιακές αποστολές. Αυτές οι ομάδες παρέχουν στο ΝΑΤΟ μια συνεχή ναυτική ικανότητα και βοηθούν στην καθιέρωση παρουσίας της Συμμαχίας, στην επίδειξη αλληλεγγύης, στη διεξαγωγή τακτικών διπλωματικών επισκέψεων και στην ενίσχυση της διαλειτουργικότητας μεταξύ των Συμμαχικών ναυτικών δυνάμεων. Αξιοποιούνται επίσης ως σταθερή θαλάσσια δύναμη της Κοινής Ομάδας Εργασίας Πολύ Υψηλής Ετοιμότητας του NATO (VJTF).<div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/2022-01/SNMG1.jpg"><img height="164" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/default/public/2022-01/SNMG1.jpg?itok=P-QbSdu3" width="280" /></a><br /><br />Τους τελευταίους μήνες, τα δυτικά μέσα ενημέρωσης κάνουν λόγο όλο και περισσότερο για προετοιμασίες της Μόσχας για μια «εισβολή» στην Ουκρανία. Η ρωσική πλευρά τις έχει επανειλημμένα διαψεύσει και τονίζει ότι τέτοιες δηλώσεις χρησιμοποιούνται ως κίνητρο για τη συγκέντρωση στρατευμάτων του Βορειοτλαντικού μπλοκ κοντά στα της Ρωσίας.<br />"Οι ουκρανικές δυνάμεις ασφαλείας προετοιμάζονται για επίθεση"<br /><br />Το Τμήμα της Λαϊκής Πολιτοφυλακής της αυτοαποκαλούμενης Λαϊκής Δημοκρατίας του Ντόνετσκ έλαβε πληροφορίες για την προετοιμασία των Ενόπλων Δυνάμεων της Ουκρανίας για επίθεση στο Ντονμπάς.<br /><br />«Έχουμε καταγράψει ότι οι ουκρανικοί ένοπλοι σχηματισμοί που βρίσκονται στη ζώνη της λεγόμενης επιχείρησης των κοινών δυνάμεων λαμβάνουν μέτρα για να προετοιμαστούν για την επίθεση», δήλωσε σε δημοσιογράφους εκπρόσωπος του τμήματος.<br /><br /><div class="embed-media embed-media--rich-twitter" style="background-color: #f9faff; box-sizing: border-box; clear: both; color: #091c55; font-family: Roboto, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 30px; padding: 0px;"><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="box-sizing: border-box; display: flex; margin: 10px 0px; max-width: 550px; padding: 0px; width: 550px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="1485357780856942594" frameborder="0" id="twitter-widget-1" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?dnt=false&embedId=twitter-widget-1&features=eyJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2hvcml6b25fdHdlZXRfZW1iZWRfOTU1NSI6eyJidWNrZXQiOiJodGUiLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3NwYWNlX2NhcmQiOnsiYnVja2V0Ijoib2ZmIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH19&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=1485357780856942594&lang=en&origin=https%3A%2F%2Fwww.pentapostagma.gr%2Fkosmos%2Fenoples-syrraxeis%2F7065132_me-dahtylo-stin-skandali-mahitika-fregates-kai-natoiki-etoimotita&sessionId=c8afba98717ae3ba139444cc3dd75653562e955a&siteScreenName=pentapostagma&theme=light&widgetsVersion=75b3351%3A1642573356397&width=550px" style="border-style: initial; border-width: 0px; box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; height: 577px; margin: 0px; padding: 0px; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="Twitter Tweet"></iframe></div></div>Σύμφωνα με τον ίδιο, στις μονάδες της πρώτης ξεχωριστής ταξιαρχίας αρμάτων μάχης, στα τάγματα αρμάτων της 53ης και 54ης μηχανοκίνητης ταξιαρχίας, της 58ης μηχανοκίνητης ταξιαρχίας πεζικού των ουκρανικών δυνάμεων ασφαλείας, οι διακοπές για όλο το προσωπικό ανεστάλησαν και οι διοικητές διατάχθηκαν να μεταβούν σε σημεία προσωρινής ανάπτυξης. Οδηγοί και πυροβολητές παίρνουν εξιτήριο από τα νοσοκομεία πριν από το προβλεπόμενο χρονοδιάγραμμα.<br /><br />Επιτροπές από το αρχηγείο της ταξιαρχίας έφτασαν στα τάγματα αρμάτων για να ελέγξουν την προετοιμασία όπλων και στρατιωτικού εξοπλισμού, να ελέγξουν την εγκατάσταση στοιχείων δυναμικής προστασίας στα άρματα μάχης, την αναπλήρωση πυρομαχικών και καυσίμων.<br /><br />«Έχουμε λάβει αξιόπιστες πληροφορίες για την άφιξη σαράντα στρατιωτών του τρίτου συντάγματος ειδικών δυνάμεων, οι οποίοι είχαν προηγουμένως εκπαιδευτεί υπό την αιγίδα εκπαιδευτών από τη Μεγάλη Βρετανία στο 142ο εκπαιδευτικό κέντρο του MTR», ανέφερε το DPR.<br /><br />Ο εκπρόσωπος του τμήματος άμυνας πρόσθεσε ότι UR-77 αυτοπροωθούμενες μονάδες εκκαθάρισης ναρκών φθάνουν στη γραμμή επαφής στο Ντονμπάς, προηγμένες μονάδες και ομάδες επίθεσης ενισχύονται με φορητές μονάδες εκκαθάρισης ναρκών UR-83P, οι οποίες είναι σε θέση να κάνουν περάσματα σε ναρκοπέδια πλάτους 6 έως 14 μέτρων. Ξεκίνησε επίσης η αναδιάταξη μονάδων της 28ης ταξιαρχίας των Ενόπλων Δυνάμεων της Ουκρανίας από την τοποθεσία στην περιοχή της Οδησσού . Η διοίκηση πραγματοποιεί τη μεταφορά της 28ης ταξιαρχίας στην περιοχή της στρατιωτικής επιχείρησης στο Ντονμπάς υπό την κάλυψη προγραμματισμένων ειδικών τακτικών ασκήσεων.<br /><br />«Οι πράξεις της ουκρανικής επιθετικότητας κατά των Λαϊκών Δημοκρατιών του Ντόνετσκ και του Λουγκάνσκ δεν θα μείνουν χωρίς αντίστοιχη αντίδραση. Ο ουκρανικός στρατός θα υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά, μετά την οποία δεν θα είναι πλέον σε θέση να ανακάμψει», κατέληξε ο εκπρόσωπος του τμήματος.<br /><br /><div class="embed-media embed-media--rich-twitter" style="background-color: #f9faff; box-sizing: border-box; clear: both; color: #091c55; font-family: Roboto, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 30px; padding: 0px;"><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="box-sizing: border-box; display: flex; margin: 10px 0px; max-width: 550px; padding: 0px; width: 550px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="1485498014295019520" frameborder="0" id="twitter-widget-2" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?dnt=false&embedId=twitter-widget-2&features=eyJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2hvcml6b25fdHdlZXRfZW1iZWRfOTU1NSI6eyJidWNrZXQiOiJodGUiLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3NwYWNlX2NhcmQiOnsiYnVja2V0Ijoib2ZmIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH19&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=1485498014295019520&lang=en&origin=https%3A%2F%2Fwww.pentapostagma.gr%2Fkosmos%2Fenoples-syrraxeis%2F7065132_me-dahtylo-stin-skandali-mahitika-fregates-kai-natoiki-etoimotita&sessionId=c8afba98717ae3ba139444cc3dd75653562e955a&siteScreenName=pentapostagma&theme=light&widgetsVersion=75b3351%3A1642573356397&width=550px" style="border-style: initial; border-width: 0px; box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; height: 802px; margin: 0px; padding: 0px; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="Twitter Tweet"></iframe></div></div>Την προηγούμενη μέρα, ο επικεφαλής της ΛΔΝ, Ντένις Πουσίλιν, δήλωσε ότι οι Ένοπλες Δυνάμεις της Ουκρανίας είχαν συγκεντρώσει περίπου 120.000 στρατιώτες κοντά στη γραμμή επαφής.<br /><br />Η σύγκρουση στην ανατολική Ουκρανία συνεχίζεται για περισσότερα από επτάμισι χρόνια, κατά τη διάρκεια των οποίων, σύμφωνα με τον ΟΗΕ, περισσότεροι από 13 χιλιάδες άνθρωποι έχουν γίνει θύματά της. Η αποκλιμάκωση συζητείται σε συνεδρίαση της ομάδας επαφής, με βάση τις συμφωνίες του Μινσκ, που συνεπάγονται κατάπαυση του πυρός και απόσυρση βαρέων όπλων από τη γραμμή επαφής.<br /><br />Την ίδια στιγμή, η Ουκρανία φέρεται να έχει συγκεντρώσει τώρα το μισό προσωπικό του στρατού στο Ντονμπάς και να βομβαρδίζει τις πολιτοφυλακές, μεταξύ άλλων με τη χρήση απαγορευμένου εξοπλισμού.<br />Ρωσική εκτρατεία 200 χλμ από το Κίεβο με πυραυλικά συστήματα πολλαπλής εκτόξευσης<br /><br />Ο ρωσικός στρατός έχει δημιουργήσει ένα στρατόπεδο και έχει αναπτύξει συστήματα πολλαπλής εκτόξευσης πυραύλων στη Λευκορωσία, 200 χιλιόμετρα από το Κίεβο, ανέφερε η ερευνητική ομάδα Conflict Intelligence Team (CIT).<br /><br />Σύμφωνα με το CIT, η εκφόρτωση πυραυλικών συστημάτων Uragan από τον ρωσικό στρατό παρατηρήθηκε στον σταθμό Rechytsa στην περιοχή Gomel της Λευκορωσίας, βόρεια του Κιέβου. Αργότερα δημοσιεύτηκε φωτογραφία του στρατοπέδου με στρατιωτικό εξοπλισμό.<br /><br />«Έχουμε επαληθεύσει και επιβεβαιώσει αυτήν τη γεωγραφική θέση. Από εκεί, απέχουν λίγο περισσότερα από 40 χιλιόμετρα τα σύνορα με την περιοχή Chernihiv της Ουκρανίας και περίπου 90 χιλιόμετρα από την περιοχή του Κιέβου. Αξίζει να σημειωθεί ότι σε αυτήν την περιοχή δεν υπάρχουν εκπαιδευτικοί λόγοι που δηλώθηκαν για τις ρωσο-λευκορωσικές ασκήσεις "Allied Resolve", οι οποίες θα διεξαχθούν τον Φεβρουάριο», επισημαίνουν αναλυτές της CIT.<br /><br /><br />Σύμφωνα με τους ίδιους, τα ρωσικά όπλα σε άμεση γειτνίαση με τα σύνορα με την περιοχή του Κιέβου εγείρουν ανησυχίες σε σχέση με πρόσφατες αναφορές του CNN ότι ρωσικά στρατεύματα ενδέχεται να προσπαθήσουν να καταλάβουν το Κίεβο και να πραγματοποιήσουν αλλαγή εξουσίας στην Ουκρανία.<br /><br />«Το γεγονός είναι ότι όλα τα κύρια κυβερνητικά κτίρια στο Κίεβο βρίσκονται στη δυτική όχθη του Δνείπερου και μια πιθανή επίθεση από τον βορρά καθιστά δυνατή την αποφυγή ενός τόσο σημαντικού υδάτινου φράγματος (σε αντίθεση με την επίθεση από τα ρωσοουκρανικά). Ταυτόχρονα, δεν γνωρίζουμε ακόμη τον αριθμό των δυνάμεων στα βόρεια του Κιέβου.<br /><br />Προς το παρόν, μας φαίνεται πιθανό ότι ο σκοπός αυτού του στρατοπέδου είναι να αναγκάσει την ουκρανική διοίκηση να κρατήσει μέρος των δυνάμεων στη δυτική όχθη του Δνείπερου για την προστασία του Κιέβου, κάτι που θα περιορίσει την ικανότητα αντιμετώπισης μιας πιθανής ρωσικής επιχείρησης στην ανατολική Ουκρανία», καταλήγουν οι ερευνητές της CIT.</div><div><br /><div class="embed-media embed-media--rich-twitter" style="background-color: #f9faff; box-sizing: border-box; clear: both; color: #091c55; font-family: Roboto, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 30px; padding: 0px;"><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="box-sizing: border-box; display: flex; margin: 10px 0px; max-width: 550px; padding: 0px; width: 550px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="1485326357143986180" frameborder="0" id="twitter-widget-3" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?dnt=false&embedId=twitter-widget-3&features=eyJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2hvcml6b25fdHdlZXRfZW1iZWRfOTU1NSI6eyJidWNrZXQiOiJodGUiLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3NwYWNlX2NhcmQiOnsiYnVja2V0Ijoib2ZmIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH19&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=1485326357143986180&lang=en&origin=https%3A%2F%2Fwww.pentapostagma.gr%2Fkosmos%2Fenoples-syrraxeis%2F7065132_me-dahtylo-stin-skandali-mahitika-fregates-kai-natoiki-etoimotita&sessionId=c8afba98717ae3ba139444cc3dd75653562e955a&siteScreenName=pentapostagma&theme=light&widgetsVersion=75b3351%3A1642573356397&width=550px" style="border-style: initial; border-width: 0px; box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; height: 791px; margin: 0px; padding: 0px; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="Twitter Tweet"></iframe></div></div><div class="adv adv--full" style="background-color: #f9faff; box-sizing: border-box; clear: both; color: #091c55; float: none; font-family: Roboto, sans-serif; font-size: 16px; line-height: 0; margin: 0px 0px 40px; padding: 0px; text-align: center;"><div class="adv__inner" data-google-query-id="CNDUwIi5yvUCFVMJiwodKhMIvA" data-lazyloaded-by-ocm="" data-oau-code="/75351959,21211357/pentapostagma.gr/in_article_2" id="in_article_2" style="box-sizing: border-box; display: inline-block; margin: 0px; padding: 0px; position: relative; vertical-align: top; z-index: 1;"><div id="google_ads_iframe_/75351959,21211357/pentapostagma.gr/in_article_2_0__container__" style="border: 0pt none; box-sizing: border-box; margin: auto; padding: 0px;"><br /></div></div></div><div class="embed-media embed-media--rich-twitter" style="background-color: #f9faff; box-sizing: border-box; clear: both; color: #091c55; font-family: Roboto, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 30px; padding: 0px;"><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="box-sizing: border-box; display: flex; margin: 10px 0px; max-width: 550px; padding: 0px; width: 550px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="1485293710510338050" frameborder="0" id="twitter-widget-4" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?dnt=false&embedId=twitter-widget-4&features=eyJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2hvcml6b25fdHdlZXRfZW1iZWRfOTU1NSI6eyJidWNrZXQiOiJodGUiLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3NwYWNlX2NhcmQiOnsiYnVja2V0Ijoib2ZmIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH19&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=1485293710510338050&lang=en&origin=https%3A%2F%2Fwww.pentapostagma.gr%2Fkosmos%2Fenoples-syrraxeis%2F7065132_me-dahtylo-stin-skandali-mahitika-fregates-kai-natoiki-etoimotita&sessionId=c8afba98717ae3ba139444cc3dd75653562e955a&siteScreenName=pentapostagma&theme=light&widgetsVersion=75b3351%3A1642573356397&width=550px" style="border-style: initial; border-width: 0px; box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; height: 698px; margin: 0px; padding: 0px; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="Twitter Tweet"></iframe></div></div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Με το δάχτυλο στην σκανδάλη! Μαχητικά, φρεγάτες και ΝΑΤΟϊκή ετοιμότητα στη Βαλτική-200 χλμ. από το Κίεβο οι ρωσικές δυνάμεις

ΝΑΤΟϊκές δυνάμεις αναπτύσσονται στην Α. Ευρώπη από πέντε χώρες-Ρωσικά MLRS Uragan στραμμένα στο Κίεβο από τη Λευκορωσία-Η μισή δύναμη της Ου...

Διαβάστε την συνέχεια

Πώς οι Αμερικανοί αυτοεγκλωβίστηκαν στο Ουκρανικό

<a href="https://slpress.gr/author/s.lygeros"><img height="126" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2022/01/amerikanoi_oukrania_slpress.jpg" width="280" /></a><br /><br /><div><b>Λυγερός Σταύρος</b></div><div>Είναι να απορεί κανείς με την πολιτική που ακολουθούν οι Αμερικανοί και κατ’ επέκταση το ΝΑΤΟ στο Ουκρανικό. Έκαναν ό,τι χρειαζόταν για να ανεβάσουν τη θερμοκρασία, ποντάροντας στην εκτίμηση ότι ο Πούτιν, αφενός υπό την απειλή εξοντωτικών οικονομικών κυρώσεων, αφετέρου λόγω της επίδειξης αποφασιστικότητας από το ΝΑΤΟ, θα υποχωρούσε και θα αποδεχόταν στην πράξη την ένταξη της Ουκρανίας στην Ατλαντική Συμμαχία, διατηρώντας το κεκτημένο της Κριμαίας.<br /><br />Τα γεγονότα αποδεικνύουν ότι έπεσαν έξω. Το Κρεμλίνο φέρεται αποφασισμένο να μην επιτρέψει στο ΝΑΤΟ να φθάσει στα σύνορα της Ρωσίας, εγείροντας άμεση απειλή για την εθνική της ασφάλεια. Το μήνυμα που έχει στείλει στην Ουάσινγκτον και στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες είναι ξεκάθαρο: Εάν η Ουκρανία ενταχθεί στην Ατλαντική Συμμαχία, ο ρωσικός στρατός θα θέσει υπό τον έλεγχό του τουλάχιστον ολόκληρη την ανατολική περιοχή της, πολύ μεγαλύτερο μέρος από αυτό που σήμερα ελέγχουν οι φιλορώσοι αυτονομιστές.<br /><br />Στη Δύση, βεβαίως, καλλιεργείται η εντύπωση ότι οι Ρώσοι είναι έτοιμοι να εισβάλουν και πως είναι η σθεναρή στάση του ΝΑΤΟ που τους κάνει να το ξανασκεφθούν. Πρόκειται για κλασική προπαγάνδα που παραποιεί την πραγματική αιτία της σημερινής κρίσης. Στην προσπάθειά τους, όμως, να περικυκλώσουν και να στριμώξουν γεωπολιτικά τη Ρωσία, οι Αμερικανοί βρίσκονται σήμερα εγκλωβισμένοι στο σκηνικό που οι ίδιοι δημιούργησαν.<br /><br />Ας μην ξεχνάμε ότι η Ατλαντική Συμμαχία επεκτάθηκε στην Ανατολική Ευρώπη, μέχρι και τις Βαλτικές Χώρες, παρά τις αντίθετες υποσχέσεις που οι Αμερικανοί και Ευρωπαίοι ηγέτες είχαν δώσει στον Γκορμπατσώφ, όταν αυτός συναίνεσε στην επανενοποίηση της Γερμανίας κι όχι μόνο. Οι Αμερικανοί, μάλιστα, προσπάθησαν να περικυκλώσουν τη Ρωσία και από το Νότο, αλλά στην Κεντρική Ασία απέτυχαν. Ο Πούτιν κατάφερε σε σημαντικό βαθμό να ανακτήσει τη γεωπολιτική επιρροή στο μαλακό υπογάστριο της Ρωσίας.</div><div><br />Ο κόμπος στο χτένι<br /><br />Τώρα, λοιπόν, που με τις κινήσεις τους οι ΗΠΑ έφεραν στην Ουκρανία τον κόμπο στο χτένι, διαπιστώνουν ότι το Κρεμλίνο είναι αποφασισμένο να φθάσει στα άκρα για να εμποδίσει την επέκταση του ΝΑΤΟ μέχρι τα ρωσικά σύνορα. Το δίλημμα, λοιπόν, το έχει πλέον η Ουάσινγκτον κι όχι η Μόσχα. Η πολιτική της κυβέρνησης Μπάιντεν και ευρύτερα των Δημοκρατικών αποδεικνύεται εμμονικά αντιρωσική και εν τέλει τυχοδιωκτική.<br /><br />Με την υπόθεση της Κριμαίας, αλλά και προ ετών στη Γεωργία, αργότερα στη Συρία και εμμέσως στη Λιβύη, ο Πούτιν έχει αποδείξει ότι δεν μπλοφάρει. Όταν απειλούνται ζωτικά ρωσικά εθνικά συμφέροντα αντιδρά και μάλιστα αποφασιστικά. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι εάν το ΝΑΤΟ εντάξει την Ουκρανία θα είναι υποχρεωμένο να υπερασπίσει στρατιωτικά την εδαφική της ακεραιότητα, συγκρουόμενο με τον ρωσικό στρατό.<br /><br />Αν μιλάμε για μία συμβατική ένοπλη σύγκρουση, λόγω γειτνίασης οι Ρώσοι έχουν ξεκάθαρο πλεονέκτημα. Οι δυνάμεις τους και οι βάσεις ανεφοδιασμού είναι δίπλα. Όση στρατιωτική βοήθεια κι αν λάβουν από το ΝΑΤΟ οι Ουκρανοί είναι καταδικασμένοι να υποκύψουν. Μία τέτοια εξέλιξη θα ισοδυναμούσε με ταπεινωτική ήττα για τη Δύση. Το δίλημμα που θα έφθαναν να αντιμετωπίσουν οι Αμερικανοί θα ήταν ακόμα πιο επώδυνο: ή να αποδεχθούν την ταπείνωση ή να χρησιμοποιήσουν πυρηνικά όπλα, που σημαίνει μετάλλαξη της σύγκρουσης και ολική αμοιβαία καταστροφή.<br /><br /></div><div>Όχι Αμερικανοί στρατιώτες στην Ουκρανία<br /><br />Επειδή, λοιπόν, κανείς δεν θέλει να φθάσει εκεί, ο πρόεδρος Μπάιντεν φρόντισε να αποκλείσει το ενδεχόμενο να στείλει αμερικανικό στρατό στην Ουκρανία. Εάν, όμως, η χώρα αυτή γίνει μέλος της Ατλαντικής Συμμαχίας και δεχθεί ρωσική εισβολή, δεν θα μπορεί να αρνηθεί, δεδομένου ότι θα υπάρχει συμβατική υποχρέωση του ΝΑΤΟ. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι στην Ουάσινγκτον εξαιρετικά δύσκολα θα ανάψουν το πράσινο φως για ένταξη της Ουκρανίας. Εκτός κι αν επικρατήσει η εκτίμηση ότι ο Πούτιν μπλοφάρει, οπότε το ρίσκο του πολέμου θα εγγραφεί στην ημερήσια διάταξη.<br /><br />Τί θα έβλαπτε την Ουκρανία εάν λειτουργούσε σαν “κράτος-μαξιλάρι” με σκοπό να κατευνασθούν οι ρωσικές ανησυχίες; Δεν θα την έβλαπτε σε τίποτα. Αντιθέτως, θα δημιουργούσε τις προϋποθέσεις και για μία πολιτική λύση του προβλήματος στο νοτιοανατολικό τμήμα της. Εάν, όμως, όπως επιδιώκει το Κίεβο, η Ουκρανία ενταχθεί στην Ατλαντική Συμμαχία, η χώρα κατά πάσα πιθανότητα θα διχοτομηθεί σε μεγαλύτερη έκταση. Αυτό στην πραγματικότητα είναι το διακύβευμα κι όχι η Κριμαία.<br /><br />Η ειρωνεία της υπόθεσης είναι ότι οι χώρες που γειτνιάζουν με τη Ρωσία (Ουκρανία, Βαλτικές, Πολωνία) και νοιώθουν εξ αυτού απειλή, είναι αυτές που υιοθετούν την πιο ακραία αντιρωσική στάση. Θεωρούν ότι εάν παρασύρουν το ΝΑΤΟ σε μία σύγκρουση με τη Ρωσία, η “Αρκούδα” θα ηττηθεί στρατηγικά και θα αποδυναμωθεί, ενώ τη δική τους εθνικής ασφάλεια θα την προστατεύσει πιο αποτελεσματικά η δυτική αμυντική ομπρέλα. Δεν χρειάζεται να είναι κανείς πολύ ειδικός για να δει ότι αυτού του τύπου η πολιτική είναι ακραία τυχοδιωκτική.</div><div><br />“Κράτος μαξιλάρι”<br /><br />Τί θα έβλαπτε τη Δύση εάν η Ουκρανία λειτουργούσε σαν “κράτος-μαξιλάρι” με σκοπό να κατευνασθούν οι ρωσικές ανησυχίες; Δεν θα την έβλαπτε σε τίποτα. Θα έβλαπτε μόνο τον στόχο της να στριμώξει τη Ρωσία, για την επίτευξη του οποίου καλλιεργεί συγκρουσιακό κλίμα. Όπως βλέπουμε, όμως, έχει η ίδια παγιδευτεί στο κλίμα που έχει καλλιεργήσει. Στην πραγματικότητα, το μόνο πραγματικό όπλο που διαθέτουν οι Αμερικανοί και Ευρωπαίοι είναι οι οικονομικές κυρώσεις.<br /><br />Οπότε το κρίσιμο ερώτημα είναι εάν μπορεί η Δύση, έστω με τις πιο αυστηρές οικονομικές κυρώσεις να κάμψει τη Μόσχα. Η ιστορική πείρα σε σχέση με τη Ρωσία δείχνει το αντίθετο. Το ίδιο δείχνει και η περίπτωση του Ιράν. Αλλά ακόμα κι αν υποθέσουμε ότι οι κυρώσεις θα δημιουργούσαν συνθήκες ασφυξίας στη ρωσική οικονομία, το μόνο που θα κατάφερναν οι Δυτικοί είναι να ρίξουν τον Πούτιν στην αγκαλιά του Πεκίνου, όπως ακριβώς συνέβη και με το Ιράν.<br /><br />Η Κίνα έχει την οικονομική δυνατότητα να στηρίξει απολύτως τη ρωσική οικονομία. Οι δύο οικονομίες, άλλωστε, είναι σε μεγάλο βαθμό συμπληρωματικές. Η κινέζικη έχει ζωτική ανάγκη το ρωσικό πετρέλαιο και φυσικό αέριο, ενώ η ρωσική τα κινεζικά βιομηχανικά προϊόντα. Μία συμμαχία Μόσχας-Πεκίνου θα συγκροτούσε μία υπέρ-υπερδύναμη στο στρατιωτικό επίπεδο με αντίστοιχο πολιτικό βάρος, η οποία και αναπόφευκτα θα κυριαρχούσε στην Ευρασία. Και όπως έχουν διδάξει οι κλασικοί της γεωπολιτικής, όποιος κυριαρχεί στην Ευρασία κυριαρχεί στον κόσμο.<br /><br />Αξίζει να υπενθυμίσω ότι ο Τραμπ είχε προσπαθήσει να υιοθετήσει ένα διαφορετικό δόγμα. Σωστά εκτιμούσε ότι η Ρωσία μπορεί να παραμένει στρατιωτική υπερδύναμη, αλλά δεν έχει ούτε τις οικονομικές δυνατότητες ούτε τον δημογραφικό όγκο για να ανταγωνισθεί τις ΗΠΑ. Αυτό που διεκδικεί είναι να γίνεται σεβαστός ο ρόλος της και να σταματήσει η στρατηγική γεωπολιτικής περικύκλωσής της.</div><div><br />Ο Γερμανός ναύαρχος<br /><br />Ο αρχηγός του γερμανικού Πολεμικού Ναυτικού είπε δημόσια αυτά που συζητούν στο Βερολίνο, ότι δηλαδή η Ρωσία τα δικαιούται και τα δύο. Στο ψυχροπολεμικό κλίμα που έχει διαμορφωθεί, όμως, τον παραίτησαν, παρότι οι Γερμανοί βλέπουν με φόβο το ενδεχόμενο μία κλίμάκωσης στο Ουκρανικό. Κι αυτό επειδή θα έχουν βαρύτατες επιπτώσεις και στο γεωπολιτικό και στο οικονομικό επίπεδο. Όπως συνηθίζουν, όμως, ακολουθούν το ρεύμα.<br /><br />Αλλά και ο Τραμπ φαινόταν διατεθειμένος να εγκαταλείψει την στρατηγική της περικύκλωσης και να προσφέρει στη Ρωσία και τον σεβασμό που δικαιούται ως μεγάλη δύναμη. Σκοπός του ήταν να την ρυμουλκήσει σε μία από κοινού στρατηγική ανάσχεσης της Κίνας. Κι αυτό, επειδή ο “Δράκος” έχει δυνάμει όλες τις προϋποθέσεις όχι απλώς να ανταγωνισθεί τις ΗΠΑ, αλλά και να τις εκτοπίσει από την πρωτοκαθεδρία στο διεθνές σύστημα. Γι’ αυτό, άλλωστε, και ακολουθεί εξωτερική πολιτική σχετικά χαμηλών τόνων, θεωρώντας ότι ο χρόνος εργάζεται υπέρ των κινεζικών συμφερόντων.<br /><br />Δεν είναι, όμως, μόνο οι Αμερικανοί που φοβούνται την Κίνα. Είναι και η Ρωσία, η οποία νοιώθει την κινέζικη πίεση στα αραιοκατοικημένα νοτιοανατολικά σύνορά της. Ο φόβος της “Αρκούδας” για τον “Δράκο” δυνητικά θα μπορούσε να την οδηγήσει σε μία συνεργασία με την Δύση για την ανάσχεση της Κίνας. Αυτό, όμως, προϋποθέτει την εγκαθίδρυση σχέσεων εμπιστοσύνης. Αντ’ αυτού έχουμε όξυνση του νεοψυχροπολεμικού κλίματος, γεγονός που εξωθεί τον Πούτιν προς το Πεκίνο.<br /><br />Όπως προανέφερα, ο Τραμπ είχε εκφράσει την πρόθεση να κινηθεί προς αυτή την κατεύθυνση, αλλά το αμερικανικό “βαθύ κράτος” όχι απλώς ήγειρε εμπόδια, αλλά και κατάφερε να ακυρώσει στην πράξη αυτή την αναθεώρηση στρατηγικής. Το κατεστημένο που διαμορφώνει την αμερικανική πολιτική εθνικής ασφαλείας (ιδίως οι Δημοκρατικοί) παραμένει εγκλωβισμένο σ’ έναν στείρο αντιρωσισμό, με αποτέλεσμα να φθάσουμε στη σημερινή ένταση.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Πώς οι Αμερικανοί αυτοεγκλωβίστηκαν στο Ουκρανικό

Λυγερός Σταύρος Είναι να απορεί κανείς με την πολιτική που ακολουθούν οι Αμερικανοί και κατ’ επέκταση το ΝΑΤΟ στο Ουκρανικό. Έκαναν ό,τι χρε...

Διαβάστε την συνέχεια

Γιατί το Αιγαίο είναι όρος γεωπολιτικής ύπαρξης για την Ελλάδα

<img height="123" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2018/02/%CE%91%CE%9F%CE%96-%CE%91%CE%B9%CE%B3%CE%B1%CE%B9%CE%BF-%CE%9D%CE%91-%CE%9C%CE%B5%CF%83%CE%BF%CE%B3%CE%B5%CE%B9%CE%BF%CF%82-1024x573.png" width="280" /><br /><br /><b>Γρίβας Κώστας</b><br />Έχουμε αναφερθεί στο πώς μεταλλάσσεται η γεωπολιτική ταυτότητα του διεθνούς συστήματος και στο πώς οι αλλαγές αυτές ενδέχεται να επηρεάσουν στο μέλλον το Δίκαιο της Θάλασσας και τη δομή του ελληνοτουρκικού συστήματος. Ταυτοχρόνως, υποστηρίχθηκε ότι η γειτονική Τουρκία, που είναι πολύ πιο εναρμονισμένη από την Ελλάδα με τις τελευταίες εξελίξεις στη γεωπολιτική ταυτότητα του πλανήτη, κατανοεί ότι “οφείλει” να κυριαρχήσει στις κοντινές της θάλασσες (και στο Αιγαίο) αν θέλει να εκπληρώσει τις γεωπολιτικές της στοχοθετήσεις.<br /><br />Το γεγονός αυτό την “αναγκάζει” να επιχειρήσει να ακρωτηριάσει την Ελλάδα, “ιμιοποιώντας” ουσιαστικά ολόκληρο το Αιγαίο και μετατρέποντάς το σε μια “υπεργκρίζα” ζώνη. Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι η Τουρκία θα επιτύχει σίγουρα τους στόχους της. Για την ακρίβεια δεν είναι σίγουρο ούτε καν ότι θα επιχειρήσει να τους υλοποιήσει. Το “υποχρεούται” και το “οφείλει” δεν είναι αναπόφευκτες εξελίξεις. Δεν υπάρχουν νομοτελειακές καταστάσεις στη διεθνή πολιτική. Στην πραγματικότητα, η πορεία και οι επιλογές της Τουρκίας θα εξαρτηθούν σε σημαντικό βαθμό από τις επιλογές της Ελλάδας.<br /><br />Όπως έχουμε υποστηρίξει, οι εξελίξεις στην στρατιωτική τεχνολογία επιτρέπουν στην Ελλάδα να μετατρέψει την αρχιπελαγική δομή του Αιγαίου σε ένα αδιαπέραστο δίχτυ θανάτου για κάθε αντίπαλο. Με άλλα λόγια, η χώρα μας μπορεί να ενισχύσει αποφασιστικά μέσα στο κοντινό μέλλον τις αποτρεπτικές της ικανότητες, καθιστώντας εξαιρετικά επικίνδυνη για την Τουρκία την πολιτική του εξαναγκασμού που ακολουθεί.<br /><br />Ωστόσο, κάθε στρατιωτική αποτρεπτική πρόταση θα πρέπει να αποτελεί μέρος μιας συνολικότερης υψηλής στρατηγικής που θα ωθήσει την Τουρκία προς άλλες επιλογές. Και μια παρόμοια στρατηγική θα ήταν η γνωστοποίηση προς όλες τις κατευθύνσεις πως η κυριαρχία στο Αιγαίο αποτελεί “υπαρξιακό θέμα” (existential issue) για την Ελλάδα. Δηλαδή, θέμα που αφορά την επιβιωσιμότητα (survivability) της χώρας. Και αυτό δεν είναι υπερβολή.<div><br />Η κινδυνολογική αντίρρηση<br /><br />Αν η Τουρκία προχωρήσει στις στοχοθετήσεις της, τότε μεγάλο μέρος του Αιγαίου κινδυνεύει να μετατραπεί σε τουρκικό “γαλάζιο έδαφος”. Αυτή φυσικά είναι μια ανεπίτρεπτη κατάσταση για την Ελλάδα. Δεν μπορεί να δεχθεί το “γαλάζιο έδαφος” της Τουρκίας, γιατί τότε τα ελληνικά νησιά που θα εγκλωβιστούν μέσα σε αυτό θα μεταβληθούν σε χώρο αμφισβητούμενης κυριαρχίας. Άρα, η μόνη αποδεκτή εξέλιξη για την Ελλάδα είναι να εξελιχθεί το Αιγαίο σε μια αδιαίρετη ενιαία θαλασσοχερσαία ενότητα υπό ελληνικό έλεγχο, όπως προβλέπει και το διεθνές δίκαιο.<br /><br />Εδώ βέβαια μπορεί να προκύψει η κινδυνολογική αντίρρηση ότι σε αυτήν την περίπτωση θα οδηγηθούμε σε πολεμική αναμέτρηση με την Τουρκία. Μια απάντηση σε αυτό θα ήταν ότι αν επιλέξει η Τουρκία κάτι τέτοιο τότε εμείς δεν θα έχουμε άλλη επιλογή παρά να προστατεύσουμε την ακεραιότητα της χώρας και να προσπαθήσουμε να νικήσουμε στην σύγκρουση που θα μας έχει επιβληθεί. Με άλλα λόγια, δεν μπορείς να αποφύγεις τον πόλεμο, αν ο αντίπαλος έχει επιλέξει να σου επιτεθεί. Εκτός φυσικά αν παραδοθείς.<br /><br />Όμως, αυτή η πολιτική δεν οδηγεί υποχρεωτικά σε πόλεμο. Η ελληνική αποτρεπτική ισχύς μπορεί να φρενάρει αποτελεσματικά την Τουρκία. Ωστόσο, ακόμη πιο αποτελεσματική μπορεί να αποδειχθεί η ξεκάθαρη δήλωση της Ελλάδας ότι ο έλεγχος του Αιγαίου αποτελεί θέμα επιβίωσης γι’ αυτήν. Αντιθέτως, η Τουρκία δεν διατρέχει τέτοιο κίνδυνο. Καταρχάς γιατί ποτέ στη μεταοθωμανική ιστορία της δεν κατείχε το Αιγαίο. Με τη Συνθήκη της Λωζάννης ουσιαστικά η Τουρκία είχε δεχθεί τη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία του Αιγαίου από την Ελλάδα. Η Τουρκία “ξαναθυμήθηκε” το Αιγαίο μετά το 1974.<br />Αντί για το Αιγαίο θα στραφεί ανατολικά<br /><br />Το σημαντικότερο, όμως, είναι ότι οι σημερινές αξιώσεις της είναι απλά μια επιλογή γι’ αυτήν, ενώ για την Ελλάδα είναι θέμα επιβίωσης. Αν η Ελλάδα χάσει το Αιγαίο θα μετατραπεί σε μια θνησιγενή χώρα. Αντιθέτως, αν η Τουρκία στρέψει εκ νέου τις πλάτες της στη θάλασσα απλά θα στραφεί προς τους ανοιχτούς γεωπολιτικούς ορίζοντες της Ανατολής. Η Τουρκία μπορεί να κινηθεί προς το νέο γεωπολιτικό κέντρο του πλανήτη που διαμορφώνεται στην Ευρασία και να “ερωτοτροπήσει” ή και να ενσωματωθεί σε αυτό.<br /><br />Με άλλα λόγια, αν η Ελλάδα κυριαρχήσει στο Αιγαίο τότε η Τουρκία απλά θα αλλάξει στρατηγική πορεία, μάλλον προς όφελός της. Αντιθέτως, αν η Τουρκία ακρωτηριάσει την Ελλάδα στο Αιγαίο τότε θα την οδηγήσει σε ένα ζοφερό μέλλον. Εν κατακλείδι, αν η Ελλάδα συνδυάσει μια ανανεωμένη στρατιωτική ισχύ με μια δηλωμένη γεωπολιτική ταυτότητα που θα δίνει πολύ μεγάλη έμφαση στο Αιγαίο, αλλά και στην Ανατολική Μεσόγειο, τότε θα έχει αναπτύξει μια συμπαγή αποτρεπτική πρόταση έναντι της Τουρκίας.<br /><br />Όμως, για να ξεκινήσει να διαμορφώνει η χώρα μας αυτήν την υψηλή στρατηγική θα πρέπει, πριν και πάνω απ’ όλα, να απαντήσει σε ένα κρίσιμο ερώτημα: Θέλει να υπάρχει ή δεν θέλει; Θέλει να έχει μέλλον ή δεν θέλει; Δεν πρόκειται για ρητορικό ερώτημα. Πρόκειται για ερώτημα που πρέπει πρωτίστως να απαντήσουν οι πολιτικές ελίτ. Θέλουν να επιβιώσει η χώρα της οποίας ηγούνται; Ναι ή όχι; Γιατί το “ναι” συνεπάγεται συγκεκριμένες κινήσεις…<div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div></div>

Γιατί το Αιγαίο είναι όρος γεωπολιτικής ύπαρξης για την Ελλάδα

Γρίβας Κώστας Έχουμε αναφερθεί στο πώς μεταλλάσσεται η γεωπολιτική ταυτότητα του διεθνούς συστήματος και στο πώς οι αλλαγές αυτές ενδέχεται ...

Διαβάστε την συνέχεια

Το 1974 υπερείχαμε των Τούρκων μα χάσαμε… Ποτέ ξανά κάτι τέτοιο

<a href="https://el.erch2014.com/images/biznes/samolet-fantom-mcdonnell-douglas-f-4-phantom-ii-opisanie-tehnicheskie-harakteristiki-foto_4.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="312" data-original-width="585" height="128" src="https://el.erch2014.com/images/biznes/samolet-fantom-mcdonnell-douglas-f-4-phantom-ii-opisanie-tehnicheskie-harakteristiki-foto_4.jpg" width="280" /></a><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Υπάρχουν δύο χώρες στην περιοχή που αποτολμούν στρατιωτική εμπλοκή για την προώθηση των εθνικιστικών τους συμφερόντων, και δεν είναι άλλες από τη Ρωσία και την Τουρκία.</span></h3><b>Κώστας Ιορδανίδης</b><br />Η Ελλάς, ως χώρα κατεξοχήν του status quo, επιχειρεί να αντιμετωπίσει μια πρόκληση που ξεπερνάει αδιαμφισβητήτως τις δυνάμεις της. Ως μόνη επιλογή προέκρινε την πλήρη ενσωμάτωσή της στο σύστημα της Δύσεως, όπως αυτό διαμορφώνεται σταδιακώς εδώ και δύο αιώνες από την Επανάσταση του 1821. Η απογοήτευση των Αθηνών από την «ανεκτική πολιτική» της Δύσεως έναντι της Τουρκίας δεν έλειψε ποτέ. Αλλά αυτό είναι θέμα παρεμπίπτον.<br /><br />Στην αντίπερα ακτή του Αιγαίου, η μεν Τουρκία, και ο σημερινός της πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ακολουθεί παγία πολιτική που στο παρελθόν είχε προσδιοριστεί ως του «επιτήδειου ουδέτερου», κινούμενη σε ένα διαρκώς μεταλλασσόμενο περιβάλλον – ενίοτε ιδιαίτερα επικίνδυνο.<br /><br />Ας εστιάσουμε στα ζητή-ματα που επηρεάζουν άμεσα τα συμφέροντά μας και όχι σε εκτιμήσεις περί των εξελίξεων που διαμορφώνονται στον χώρο των ισχυ- ρών δυνάμεων.<br /><br />Ορθώς από μιαν άποψη η Τουρκία χαρακτηρίζεται δύναμη αναθεωρητική. Πλην όμως αναθεωρητισμός και επαναπροσδιορισμός διατρέχει την πολιτική των ΗΠΑ, της Ρωσίας και της Ε.Ε., αν υπάρχει κάτι που θα μπορούσε να ονομασθεί κοινή ευρωπαϊκή εξωτερική πολιτική. Στο πλαίσιο αυτό, το ουσιώδες για τη χώρα μας είναι ότι το πρόβλημά μας έναντι της Τουρκίας διαδραματίζεται σε δύο μέτωπα. Κατά τη διάρκεια πολλών μηνών, η Ελλάς εστίασε την προσοχή της στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο. Πρόκειται για μια ιστορική, φιλόδοξη επέκταση και προβολή εθνικών διεκδικήσεων που επί δεκαετίες δεν προσήλκυσε το έμπρακτο ενδιαφέρον των Δυτικών συμμάχων μας, όπως τουλάχιστον εμείς το εννοούμε.<br /><br />Το Κυπριακό ενεπλάκη στην αντιπαράθεση των ΗΠΑ με την ΕΣΣΔ, η πλήρης ενσωμάτωση της Δύσεως με την Τουρκία παρέμενε σε εκκρεμότητα, ενώ ταυτόχρονα η Ρωσία εν μέρει παρακάμπτοντας το αυτοκρατορικό της παρελθόν –υπό την κομμουνιστική περιβολή του– άρχισε να επανέρχεται στο προσκήνιο μάλλον δυναμικά.<br /><br />Μόνον που η Ανατολική Μεσόγειος είναι η μια όψη του ελληνοτουρκικού προβλήματος, διότι μείζων είναι ο κίνδυνος που εμφωλεύει στον Βορρά, αφού η πυριτιδαποθήκη της Ευρώπης βρίσκεται στα Βαλκάνια, και η Αγκυρα συνέχεια εδραιώνει την παρουσία και την επιρροή της στις χώρες της περιοχής – Σερβία, Αλβανία και Κύριος οίδε πού αλλού.<br /><br />Αξιέπαινη και εντονότατη η διπλωματική κινητοποίηση της χώρας μας. Αριστη η επιλογή γενναίας ενισχύσεως των Ενόπλων Δυνάμεών μας. Ευπρόσδεκτες η στήριξη και η συνεργασία των ΗΠΑ στην αμερικανική βάση του Εβρου. Αλλά ίσως δεν αρκούν αυτά. Διότι ας μην ξεχνούμε, όπως δεν λησμονούν και οι Τούρκοι ασφαλέστατα, ότι υπεροπλία αέρος και θαλάσσης είχε η Ελλάς κατά την εισβολή των τουρκικών δυνάμεων στην Κύπρο, αλλά την υπόθεση τη χάσαμε το 1974. Ποτέ ξανά μανά τα ίδια, ως εκ τούτου. Ας εστιάσουμε στα ζητήματα που επηρεάζουν άμεσα τα συμφέροντά μας και όχι σε εκτιμήσεις περί των εξελίξεων που διαμορφώνονται στον χώρο των ισχυρών δυνάμεων, στις οποίες εξ ορισμού δεν ανήκει η Ελλάς.<div><br /></div><div><a href="https://www.kathimerini.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br />

Το 1974 υπερείχαμε των Τούρκων μα χάσαμε… Ποτέ ξανά κάτι τέτοιο

Υπάρχουν δύο χώρες στην περιοχή που αποτολμούν στρατιωτική εμπλοκή για την προώθηση των εθνικιστικών τους συμφερόντων, και δεν είναι άλλες α...

Διαβάστε την συνέχεια

Türkiye: Ο Ερντογάν «ξαναβαφτίζει» την Tουρκία.

<img height="160" src="https://i1.wp.com/infognomonpolitics.gr/wp-content/uploads/2022/01/showthumb-1-8.jpg?fit=900%2C600&ssl=1" width="280" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Ο Ερντογάν αλλάζει το όνομα της Τουρκίας, γιατί το Turkey παραπέμπει στη …γαλοπούλα.</span></h3>Επίσημο αίτημα αλλαγής της ονομασίας της αναμένεται να καταθέσει στη διεύθυνση Πρωτοκόλλου του ΟΗΕ η Άγκυρα ζητώντας την αλλαγή της επίσημης διεθνούς ονομασίας της χώρας από «Turkey» σε «Turkiye».<div><br /></div><div><img height="88" src="https://i2.wp.com/www.liberal.gr/ckfinderIMG/userfiles/images/turkey_erdogan.jpg?ssl=1" width="280" /><br /><br />Η εκστρατεία του Τ. Ερντογάν δεν ξεκινάει τυχαία τώρα, καθώς μπαίνουμε στην τελική ευθεία για τις εκλογές του 2023 και τη συμπλήρωση των 100 χρόνων από την ίδρυση του τουρκικού κράτους, που θα επιχειρήσει ένα γενικό rebranding της Τουρκίας, που θα αφορά και τη διεθνή εικόνα της και την ονομασία της.<br /><br />Το κίνητρο αλλαγής της ονομασίας της Τουρκίας δεν είναι άλλο από το να αποφευχθεί πλέον η ταύτιση της «Μεγάλης Τουρκίας» όπως τη φαντάζεται ο Τ. Ερντογάν με την ταπεινή …γαλοπούλα (turkey) η οποία συνήθως περιμένει τη σφαγή της πριν καταλήξει στο χριστουγεννιάτικο τραπέζι.<br /><br />Η ίδια η κρατική τηλεόραση της Τουρκίας TRT σε ειδικό αφιέρωμα της παραδέχεται ότι ένας από τους βασικούς λόγους που οδήγησαν τον Τ. Ερντογάν να δώσει την εντολή για την αλλαγή ονομασίας ήταν οι προσβλητικοί συνειρμοί που δημιουργούσε η ονομασία Turkey παραπέμποντας στη …γαλοπούλα.<br /><br />Βεβαίως, ο Τ. Ερντογάν θέλει να δώσει και μια εθνική διάσταση στην όλη υπόθεση με το αφήγημα ότι το Türkiye είναι η τουρκική ονομασία της χώρας και έτσι αποβάλλονται οι ξενόφερτες ονομασίες, θέλοντας έτσι να τονώσει και το εθνικιστικό αίσθημα και την εθνική αυτοπεποίθηση.<br /><br />Δεν είναι άσχετη η κίνηση αυτή, με τη συνολική προσπάθεια του καθεστώτος να επαναπροσδιορίσει συνολικά την τουρκική κοινωνία, επιβάλλοντας τις οθωμανικές παραδόσεις και την ισλαμική κουλτούρα, με τρόπο πειθαναγκαστικό για ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας που μένει προσηλωμένο στον κοσμικό και «δυτικότροπο» χαρακτήρα του κράτους.<br /><br />«Το Türkiye είναι η καλύτερη προβολή και έκφραση του πολιτισμού, της κουλτούρας και των αξιών του Τουρκικού λαού» δήλωσε ο Ταγίπ Ερντογάν.<br /><br />Όμως αυτό που ενοχλούσε το τουρκικό καθεστώς, όπως το ίδιο το TRT ανέφερε είναι η μετάφραση που έδινε το αγγλικό λεξικό του Cambridge στη λέξη “Turkey”: «είναι αυτό που ορίζεται ως “κάτι που αποτυγχάνει άσχημα» η «ένα ηλίθιο η ανόητο άτομο»…<br /><br />Επίσης, στην Άγκυρα θεωρούν ότι η χρήση της λέξης «Turkey» ήταν η αφορμή για «ξενοφοβικές και ισλαμοφοβικές επιθέσεις παρομοιάζοντας την Τουρκία με τη γαλοπούλα».<br /><br />Ο Τ. Ερντογάν δεν ανέχονταν να επιτρέψει να ταυτίζεται η ονομασία της χώρας του με αυτές τις ερμηνείες…<br /><br />Για το πως συσχετίσθηκε η ονομασία της χώρας με το Turkey υπάρχουν διαφορετικές θεωρίες. Η πρώτη αναφέρει ότι οι έμποροι κυρίως από την Κωνσταντινούπολη, έφεραν τη γαλοπούλα στη Βρετανία από την Αμερική και το ονόμαζαν “Turkey coq” καθώς οτιδήποτε διακινούσαν οι τούρκοι έμποροι ονομάζονταν τουρκικό. Τα περσικά χαλιά ονομάζονταν τουρκικά, το ινδικό αλεύρι ονομάζονταν αλεύρι Τουρκίας…<br /><br />Η δεύτερη θεωρία υποστηρίζει ότι οι Ευρωπαίοι, πολύ πριν από την ανακάλυψη της Αμερικής, είχαν ένα άγριο πτηνό που αποτελούσε εκλεκτό έδεσμα και έφθανε από τη Γουινέα μέσω Τούρκων εμπόρων και ονομάζονταν «Turkey coq» επειδή διακινούνταν μέσω της Κωνσταντινούπολης. Και έτσι όταν οι Βρετανοί άποικοι έφθασαν στη Μασαχουσέτη και ανακάλυψαν τα αμερικανικά πτηνά που ήταν μεγαλύτερα από τις φραγκόκοτες της Γουινέας τα ονόμασαν “Turkey”.<br /><br />Στον ΟΗΕ υπάρχει και ένα γραφειοκρατικό πρόβλημα πάντως καθώς το τουρκικό γράμμα “Ü” δεν υπάρχει στο λατινικό αλφάβητο και έτσι μάλλον θα υποχρεωθεί η Τουρκία να αποδεχθεί η καταχώρηση της νέας ονομασίας στον ΟΗΕ να γίνει με αντικατάσταση του “Ü” με το “U”.<br /><br />Βεβαίως οι ψύχραιμοι παρατηρητές των εξελίξεων στην Τουρκία επισημαίνουν ότι το πρόβλημα της Τουρκίας δεν είναι η αλλαγή της ονομασίας της αλλά η πραγματική εικόνα που δίνει στο εξωτερικό και η κατάσταση που εμπεδώνεται στο εσωτερικό της χώρας.<br /><br />Και ότι για να αλλάξει η διεθνής εικόνα της χώρας χρειάζεται πολύ περισσότερα από την αλλαγή της ονομασίας της σε “Türkiye” …</div><div><br /></div><div><a href="https://infognomonpolitics.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Türkiye: Ο Ερντογάν «ξαναβαφτίζει» την Tουρκία.

Ο Ερντογάν αλλάζει το όνομα της Τουρκίας, γιατί το Turkey παραπέμπει στη …γαλοπούλα. Επίσημο αίτημα αλλαγής της ονομασίας της αναμένεται να ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τι ενεργειακό παιχνίδι πάει να παίξει η Τουρκία με το Ισραήλ-Η αντιπρόταση Ελλάδας-Κύπρου.

<img height="149" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2022-01/1483052-parousiash090321_930.jpg?itok=09jSmVdx" width="280" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η πρόταση της Τουρκίας στο Ισραήλ- Δεν σου δίνω τίποτε και ζητάω να τα πάρω όλα!</span></h3><b>Παναγιώτης Νάστος</b><br />Την περασμένη εβδομάδα η Τουρκία ισχυρίστηκε ότι ο πρόεδρος του Ισραήλ θα επισκεφθεί σύντομα την Άγκυρα.<br /><br />Η τουρκική προπαγάνδα και το μήνυμα που θέλει να "περάσει"<br /><br />Ως μέρος της τουρκικής προπαγάνδας , αντί να την ανακοινώσει την επίσκεψη μέσα από τα τα κανονικά διπλωματικά κανάλια με το Ισραήλ, η Τουρκία το ανακοίνωσε μονομερώς μέσω του ακροδεξιού φιλοκυβερνητικού μέσου ενημέρωσης Daily Sabah.<br /><br />Αυτό το άρθρο ανακυκλώθηκε στη συνέχεια από αναφορές σε ισραηλινά μέσα ενημέρωσης σχετικά με τον ηγέτη της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν που ισχυρίστηκε ότι η επίσκεψη θα πραγματοποιηθεί.<br /><br />Την επόμενη μέρα ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας Μεβλούτ Τσαβούσογλου μίλησε με τον υπουργό Εξωτερικών του Ισραήλ. Ήταν η πρώτη κλήση σε υπουργικό επίπεδο εδώ και 13 χρόνια, ανέφεραν δημοσιεύματα.<br /><br />Εν τω μεταξύ, η Τουρκία ωθούσε άλλου είδους προπαγάνδα στους λομπίστες της στο εξωτερικό, σύμφωνα με την οποία θέλει να γνωστοποιήσει ότι το Ισραήλ πανηγυρίζει την απόφαση των ΗΠΑ να μην υποστηρίζουν πλέον έναν αγωγό φυσικού αερίου Ισραήλ-Ελλάδας.<br /><br />Το μήνυμα που προσπαθούν να περάσουν οι Τούρκοι ,είναι ότι το φυσικό αέριο του Ισραήλ δεν έχει πού να πάει και θα πρέπει να διέλθει μέσω της Τουρκίας.<br /><br />Η στήριξη της Τουρκίας στη Χαμάς και ο αφανισμός των μειονοτήτων στη Συρία<br /><br />Η Τουρκία είναι πασίγνωστο σε όλους ότι φιλοξενεί και υποστηρίζει τρομοκράτες της Χαμάς εδώ και χρόνια.<br /><br />Εν ολίγοις, η Τουρκία επιχειρεί να πείσει το Ισραήλ να διοχετεύει το αέριο του μέσω ττων εδαφών της, ώστε αυτή να μπορεί να χρησιμοποιήσει τα κέρδη για να χρηματοδοτήσει τη Χαμάς και άλλες εξτρεμιστικές ομάδες στην περιοχή, πολλές από τις οποίες είναι αντισημιτικές και τάσσονται υπέρ της γενοκτονίας των Ισραηλινών<br /><br />Το κυβερνών κόμμα της Άγκυρας, για παράδειγμα, διατάζει συχνά τον βομβαρδισμό μειονοτήτων στη Συρία και το Ιράκ, συμπεριλαμβανομένων των Κούρδων, των Γιαζίντι και των χριστιανικών κοινοτήτων.<br />Όπου οι δυνάμεις της Άγκυρας δραστηριοποιούνται στην περιοχή, οι μειονότητες γενικά εκκαθαρίζονται εθνοτικά, όπως στο Αφρίν της Συρίας στο οποίο εισέβαλε η Τουρκία το 2018.<br />Αυτή η δίωξη των μειονοτήτων δεν συνάδει με τη γενική συναίνεση του Ισραήλ και των φίλων του στον Κόλπο που πιέζουν την ανεκτικότητα και ειρήνη και σταθερότητα.<div><br />Η ψευδής συμφιλίωση που επιχειρεί η Τουρκία με το Ισραήλ<br /><br />Η στάση της Τουρκίας σχετικά με τις σχέσεις με το Ισραήλ έχει τις ρίζες της στη δεκαετία του 1950, σύμφωνα με την οποία η Άγκυρα πιστεύει ότι το Ισραήλ είναι πλήρως απομονωμένο στην περιοχή και πως την χρειάζεται. <br />Η Τουρκία μπορεί έτσι να επωφεληθεί από την απομόνωση του Ισραήλ ενώ αποκομίζει κέρδη. Ουσιαστικά σε όλες τις συζητήσεις με την Τουρκία ή τις διεκδικήσεις για συμφιλίωση, η μόνη αφήγηση που βγαίνει είναι ότι η Τουρκία κερδίζει και το Ισραήλ δεν παίρνει τίποτα.<br /><br />Για παράδειγμα, η Τουρκία φιλοξενεί τη Χαμάς και η Χαμάς δολοφονεί Ισραηλινούς και η Τουρκία έχει υποστηρίξει τον εξτρεμισμό της Χαμάς. Οι θρησκευτικές αρχές της Τουρκίας υποκινούν όλο και περισσότερο τον τουρρκικό λαό κατά του Ισραήλ, δεσμευόμενοι να «απελευθερώσουν» την Ιερουσαλήμ.<br />Όταν η Τουρκία μετέτερεψε την εκκλησία της Αγίας Σοφίας σε τζαμί, η ηγεσία της συνέκρινε αυτό με την βοήθεια της Τουρκίας στους Παλαιστίνιους να καταλάβουν την Ιερουσαλήμ.<br /><br />Τα μέσα ενημέρωσης της Τουρκίας υποκινούν και κατά του Ισραήλ.<br /><br />Η Τουρκία ανταγωνίζεται με το Ιράν όχι μόνο για το ποιά είναι η πιο φιλοπαλαιστινιακή χώρα , αλλά και ποιά υποθάλπτει και στηρίζει περισσότερο τη Χαμάς και άλλες τρομοκρατικές ομάδες.<br />Η Τουρκία στερείται αντίληψης της πραγματικότητας στην περιοχή.<br />Το Ισραήλ δεν είναι πλέον απομονωμένο και η Χαμάς είναι μια ακροδεξιά τρομοκρατική ομάδα.<br /><br />Η Τουρκία θέλει να τα έχει όλα, φιλοξενώντας τρομοκράτες της Χαμάς, επικρίνοντας το Ισραήλ στα μέσα ενημέρωσης προσποιούμενη ότι θα φιλοξενήσει Ισραηλινούς αξιωματούχους, όταν μάλιστα πριν από λίγο καιρό συνέλαβε Ισραηλινούς τουρίστες με αστείες έως γελοίες κατηγορίες.<br /><br />Τα ισραηλινά μέσα μαζικής ενημέρωσης έχουν γενικά καταχραστεί τη συνεχή ιστορία «Η Τουρκία θέλει συμφιλίωση».<br /><br />Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι η Τουρκία έχει επικαλεστεί αυτήν την ιδέα πολλές φορές τα τελευταία χρόνια, σχεδόν πάντα προσανατολισμένη στην προσπάθεια να χαλάσει τους δεσμούς Ισραήλ-Ελλάδας-Κύπρου.<br /><br />Το 2019 και στις αρχές του 2020, η Τουρκία διατύπωσε ιδέες για τη συμφιλίωση, ακόμη και όταν προσπάθησε να σαμποτάρει τους αυξανόμενους δεσμούς Ισραήλ-Ελλάδας, αφού δεν ήθελε ο αγωγός φυσικού αερίου East Med να πραγματοποιηθεί.<br /><br />Προσπάθησε επίσης να επικοινωνήσει με το Ισραήλ όταν ήταν σαφές ότι η Αίγυπτος, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, η Γαλλία, η Κύπρος και η Ελλάδα επρόκειτο να υπογράψουν μια δήλωση που εξέφραζε ανησυχίες και απειλές στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Τον Μάιο του 2020 η Τουρκία προσπάθησε ξανά να προσποιηθεί ότι θα συμφιλιωθεί με το Ισραήλ.<br /><br />Η Τουρκία τροφοδότησε ακόμη και στα ΜΜΕ εντελώς αβάσιμες ιστορίες σχετικά με το πώς η Άγκυρα συγκρούστηκε με τη Χεζμπολάχ στη Συρία και ότι το Ισραήλ μπορεί να μοιράζεται κοινές απόψεις στη Συρία σχετικά με τον ρόλο του Ιράν.<br />Στην πραγματικότητα, η Τουρκία συνεργάζεται στενά με το Ιράν , τη Χεζμπολάχ και το συριακό καθεστώς στο παρελθόν.<br />Για τον σκοπό αυτό, ο ηγέτης της Τουρκίας είχε ένα ευχάριστο τηλεφώνημα με τον ηγέτη του Ιράν πριν λίγες ημέρες</div><div><br />Η διπρόσωπη και καιροσκοπική Τουρκία <br /><br />Οι δεσμοί Τουρκίας-Ιράν έρχονται σε αντίθεση με την πραγματικότητα των δεσμών Τουρκίας-Ισραήλ.<br /><br />Μια προσέγγιση σχετικά με τους δεσμούς Τουρκίας-Ισραήλ που επιχειρεί ο Ερντογάν, είναι ότι μπορούν να «διαχωρίσουν» τα θέματα, σε εκέινα που δεν συμφωνούν και να σνεργαστούν σε εκείνα στα οποία συμφωνούν.<br />Όταν διαβάζει κανείς τα προπαγανδιστικά μέσα της Τουρκίας ή τι τροφοδοτεί τους λομπίστες της στη Δύση που είναι υπέρ του Ισραήλ, είναι ότι το ισραηλινό αέριο πρέπει να ρέει μέσω της Τουρκίας και ότι το Ισραήλ πρέπει να αναγνωρίσει τις τουρκικές αξιώσεις σε περιοχές της Μεσογείου που αποτελούν μέρος των κυπριακών οικονομικών ζωνών, δηλαδή της Κυπριακής ΑΟΖ.<br /><br />Εν ολίγοις, η Τουρκία θέλει να λάβει κέρδη από το φυσικό αέριο και την υποστήριξη του Ισραήλ ενάντια στην Κύπρο και την Ελλάδα. Τι παίρνει το Ισραήλ; Τίποτα.<br />Η Τουρκία μπορεί να ελέγχει τις αποστολές φυσικού αερίου του Ισραήλ προς την Ευρώπη, δίνοντάς της μόχλευση έναντι του Ισραήλ για να διακόπτει τη ροή φυσικού αερίου κάθε φορά που υπάρχουν εντάσεις με τη Χαμάς.<br /><br />Τότε η Τουρκία μπορεί να διοχετεύσει τα κέρδη του φυσικού αερίου στη Γάζα και την Ιερουσαλήμ για να ωθήσει την τουρκική επιρροή στο Al-Aqsa.<br /><br />Το Ισραήλ δεν θέλει να πηγαίνουν μετρητά στην Τουρκία για να επιχειρεί αυτή στη συνέχεια περισσότερες επιχειρήσεις «στολίσκου» όπως η υπόθεση Mavi Marmara το 2010.<br /><br />Η Τουρκία συνεργάζεται με τη Χαμάς, τη Χεζμπολάχ, το Ιράν και άλλους ισραηλινούς εχθρούς, συμπεριλαμβανομένων των αντισημιτικών ομάδων, σε όλη τη Μέση Ανατολή και τον κόσμο<br />Αυτό σημαίνει ότι η Τουρκία παίρνει τα πάντα και συνεχίζει να χρηματοδοτεί εξτρεμιστές και να εργάζεται ενάντια στα συμφέροντα του Ισραήλ σε διεθνή φόρουμ.<br /><br />Η Τουρκία, η Μαλαισία, το Πακιστάν, το Ιράν και μερικές χώρες είναι αυτές που εργάζονται επί του παρόντος εναντίον του Ισραήλ σε διεθνή φόρουμ και φιλοξενούν τον αντισημιτισμό.<br />Σε αυτά το Ισραήλ απουσιάζει και η Τουρκία συνεχίζει να κάνει το έργο της όπως πριν.<br /><br />Η άλλη αφήγηση είναι ότι το Ισραήλ χρειάζεται την Τουρκία, επομένως το Ισραήλ «πρέπει» να συνεργαστεί με την Άγκυρα. Αυτή είναι η ανάλυση του Ψυχρού Πολέμου που υποθέτει ότι η Τουρκία είναι σύμμαχος των ΗΠΑ και της Δύσης και ως εκ τούτου το Ισραήλ πρέπει να συνεργαστεί με την Άγκυρα. Ωστόσο, τα πράγματα έχουν αλλάξει από το 1990.<br /><br />Η Τουρκία είναι σήμερα στενός εταίρος της Ρωσίας και του Ιράν και είναι μέρος των ανερχόμενων αυταρχικών καθεστώτων.<br />Δεν είναι πλέον εταίρος της Δύσης ή του ΝΑΤΟ, ακόμα κι αν είναι επίσημα είναι μέρος του ΝΑΤΟ.<br />Το Ισραήλ έχει επίσης χαράξει τη δική του ανεξάρτητη εξωτερική πολιτική από τη δεκαετία του 1990.<br />Όπως η Τουρκία, έτσι και το Ισραήλ έχει ανοιχτούς διαύλους επικοινωνίας με τη Ρωσία.<br />Ωστόσο, σε αντίθεση με την Τουρκία, το Ισραήλ δεν συνεργάζεται με αντιδυτικά καθεστώτα ή εξτρεμιστές.<br />Το Ισραήλ προτιμά τη σταθερότητα και την ανοχή που προσφέρουν οι συνεργασίες στον Κόλπο και με χώρες όπως η Ινδία, η Νότια Κορέα και άλλες. Δεδομένης αυτής της κατάστασης, το Ισραήλ δεν χρειάζεται την Τουρκία.<br /><br />Η Άγκυρα μπορεί να χρειάζεται το Ισραήλ πολύ περισσότερο καθώς η οικονομία της είναι σε κακό χάλι.<br /><br />Η Τουρκία παρομοίως προσέγγισε τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και τον Κόλπο για να πάρει χρήματα. Γνωρίζει ότι το Ιράν δεν έχει χρήματα να της δώσει<br /><br />Για αυτόν τον λόγο, παρά το γεγονός ότι ο Ερντογάν έχει θετικές συνομιλίες με τον Ιρανό ομόλογό του το Σαββατοκύριακο, γνωρίζει ότι οι υποσχέσεις για ιρανικό ενεργειακό εφοδιασμό και συνεργασία δεν θα οδηγήσουν σε μεγάλα κέρδη σύντομα. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η Τουρκία διατύπωσε την ιδέα των επενδύσεων των ΗΑΕ στην αμυντική της βιομηχανία τον Δεκέμβριο του 2021.<br /><br />Είναι το Ισραήλ αφελές στον τρόπο που αλληλεπιδρά με την Τουρκία;<br /><br />Η συνολική ιστορία των δεσμών Ισραήλ-Τουρκίας είναι επομένως μια ιστορία με την οποία η Τουρκία δραστηριοποιείται κυρίως για να σαμποτάρει τους δεσμούς Ισραήλ-Ελλάδας και Ισραήλ-Κύπρου.<br /><br />Η Τουρκία θέλει να συνεχίσει να χρηματοδοτεί εξτρεμιστικές και αντισημιτικές ομάδες που συνδέονται με τη Χαμάς, ενώ παράλληλα να συνεργάζεται στενά με το Ιράν , αλλά και να αντλεί κέρδη από πιθανές εξαγωγές φυσικού αερίου του Ισραήλ.<br /><br />Συνεπώς σύμφωνα με τα παραπάνω η Άγκυρα δεν κάνει τίποτα υπέρ του Ισραήλ <br /><br />Η Άγκυρα ίσως θεωρεί ότι το Ισραήλ είναι μια αφελής χώρα που δεν θυμάται πώς συνέκρινε ο Ερντογάν το Ισραήλ με τη Ναζιστική Γερμανία στον ΟΗΕ το 2019 και πώς η Άγκυρα φιλοξενεί τη Χαμάς στο έδαφός της <br /><br /> Η Άγκυρα πιστεύει ότι το Ισραήλ δεν διαβάζει τα φιλοκυβερνητικά μέσα ενημέρωσης της Τουρκίας, τα οποία κάνουν λόγο για «συμφιλίωση» με το Ισραήλ την ώρα που προωθούν τον αντισημιτισμό στον τουρκικό λαό<br /><br />Για παράδειγμα, όταν η κυβέρνηση Μπάιντεν ανέλαβε την εξουσία, υπήρχαν συνωμοσίες στα τουρκικά φιλοκυβερνητικά μέσα που υποστήριζαν ότι υπήρχαν πάρα πολλοί Εβραίοι στην κυβέρνηση Μπάιντεν.<br /><br />Διαπιστώσεις-Συμπεράσματα<br /><br />Από τα παραπάνω καταλήγουμε σε ένα απλό συμπέρασμα<br /><br />Το Ισραήλ δεν έχει κανένα λόγο να συνεργαστεί με την Τουρκία στην Ανατολική Μεσόγειο διόχετεύοντας το φυσικό της αέριο στην εν λόγω χώρα μέσω αγωγού και διασπώντας τη συμμαχία του με την Ελλάδα και την Κύπρο, πράγμα που επιδιώκει διακαώς η Άγκυρα.<br /><br />Απώτερος σκοπός της Τουρκίας είναι το Ισραήλ να συναινέσει στην κλοπή της Κυπριακής ΑΟΖ και στο διαμερισμό των κοιτασμάτων υδρογονανθράκων της, στη βάση του Win-Win.<br /><br />Η Τουρκία είναι σύμμαχος του Ιράν, της Χαμάς και άλλων εξτρεμιστικών φιλοπαλαιστινιακών οργανώσεων και είναι καθαρά αντισημιτική χώρα , εχθρός της Δύσης στην οποία τυπικά και μόνο ανήκει ως μέλος του ΝΑΤΟ.<br /><br />Το Ισραήλ δεν έχει ανάγκη της Τουρκία αναφορικά με τη διοχέτευση του φυσικού αερίου του, σε περίπτωση μη κατασκευής του Εast-Med, αφου αυτό μπορεί να γίνει είτε μέσω Αιγύπτου με τον υπάρχοντα αγωγό Ισραήλ-Αιγύπτου και εκείθεν προς Κρήτη με αγωγό που θα κατασκευαστεί παράλληλα με την όδευση του καλωδίου παροχής ηλεκτρικού ρεύματος από την Αίγυπτο στην Κρήτη και εκείθεν στην ΕΕ.<br /><br />Ελλάδα και Κύπρος ως σύμμαχες χώρες του Ισραήλ, δίνουν σε αυτό το απαραίτητο και αναγκαίο γεωστρατηγικό βάθος που αναγκαιοί στη χώρα λόγω της μικρής και ιδιόμορφης γεωγραφικής της έκτασης.<br /><br />Η Ελλάδα και η Κύπρος θα πρέπει κατά την άποψή μας να κινηθούν άμεσα για την υπογραφή στρατωτικής συμφωνίας με το Ισραήλ, για παροχή σε αυτό δυνατότητας παροχής διευκολύνσεων και φιλοξενίας πολεμικών πλοίων, μαχητικών αεροσκαφών και ""πυρομαχικών" εφόσον απαιτηθεί, ακόμη και Ισραηλινών πολιτών, εάν ξεσπάσουν πολεμικές επιχειρήσεις με το Ιράν, την Χαμάς , ή τη Χεζμπολάχ, ή συνδυασμό των παραπάνω.<br /><br />Η πρόσφατη πολεμική αναμέτρηση με τη Χαμάς, απέδειξε ότι ακόμη και το πανίσχυρο εννοποιημένο Ισραηλινό αντιαεροπορικό σύστημα δεν μπόρεσε να αναχαιτίσει πλήρως τα πολλά βλήματα ρουκετών, όλμων και πυραύλων που εκτόξευσαν οι τρομοκράτες της Χαμάς.<br /><br />Τι θα γίνει όμως αν στο μέλλον το Ισραήλ έρθει σε αντιπαράθεση με τη Χεζμπολάχ και ακόμη περισσότερο με το Ιράν;<br /><br />Πολεμικά αεροδρόμια και ναύσταθμοι του Ισραήλ , ακόμη και η περιοχή της Dimona που φέρεται ότι βρίσκονται πυρηνικά όπλα , αναμένεται να βληθούν.<br /><br />Πως θα απογειωθούν από κατεστραμμένους αεροδιαδρόμους από Ιρανικούς πυραύλους τα πανίσχυρα μαχητικά και πως θα ανεφοδιαστούν από κατεστραμμένες λιμενικές εγκαταστάσεις τα πολεμικά πλοία της φίλης και συμμάχου χώρας του Ισραήλ;<br /><br />Αυτό μπορεί να το εξασφαλίσει μόνο η Ελλάδα και η Κύπρος με την παροχή διευκολύνσεων που προανέφερα, στη φίλη και σύμμαχο χώρα του Ισραήλ.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Τι ενεργειακό παιχνίδι πάει να παίξει η Τουρκία με το Ισραήλ-Η αντιπρόταση Ελλάδας-Κύπρου.

Η πρόταση της Τουρκίας στο Ισραήλ- Δεν σου δίνω τίποτε και ζητάω να τα πάρω όλα! Παναγιώτης Νάστος Την περασμένη εβδομάδα η Τουρκία ισχυρίστ...

Διαβάστε την συνέχεια

Γιατί η Τουρκία αδυνατεί να επιτεθεί στρατιωτικά στην Ελλάδα -Ποια είναι τα βασικά τρωτά της σημεία;".

<img height="141" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2022-01/rafale%201_0.jpg?itok=xy336Eot" width="280" /><br /><br /><b>Παναγιώτης Νάστος</b><br />Όλοι αντιληφθήκαμε τον θόρυβο που δημιουργήθηκε στην Τουρκία και στα ΜΜΕ της αναφορικά με την έλευση των πρώτων 6 από τα συνολικά 24 μαχητικά Rafale 4+ που αγόρασε η Ελλάδα από τη Γαλλία.<br /><br />Η πληθώρα των τουρκικών ΜΜΕ αναφέρθηκε στην απομάκρυνση της Τουρκίας από το project των μαχητικών αεροσκαφών F-35 πέμπτης από τις ΗΠΑ και πως η Αθήνα προτίθεται να αγοράσει F-35 από τις ΗΠΑ.<br /><br />Ανέφεραν τέλος ότι η Ελλάδα έχει κάνει αυτές τις κινήσεις για να διασφαλίσει αεροπορική υπεροχή έναντι της Τουρκίας στην περιοχή του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου.<br /><br />Σε μια προσπάθεια να διασκεδάσουν τις ανησυχίες τους οι Τούρκοι μέσω άρθρου τους αναφέρονται στις διαπιστώσεις για την μαχητική ικανότητα της Τουρκικής Αεροπορίας μέσω ανάλυσης του απόστρατου Αντιπτέραρχου Ερντογάν Καρακούς, ο οποίος ανέφερε εν συντομία τα εξής:<br /><br />"H Τουρκία δεν θα δώσει την ευκαιρία στην Ελλάδα και οι προσπάθειές της είναι μάταιες <br /><br />Η Ελλάδα κάνει σχέδια αν μπορεί να βεί μια ευκαιρία και να εξαπολύσει αεροπορική επιδρομή στην Τουρκία. Θα δούμε αν θα έχει τη δύναμη να φτάσει σε αυτό το σημείο ή όχι. Κάνουμε ότι καλύτερο μπορούμε χωρίς να μείνουμε αδρανείς. Οι προσπάθειές μας για την ενίσχυση της αεροπορίας μας συνεχίζονται. Η Τουρκία σκοπεύει να αγοράσει 40 F-16s από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Επιπλέον, 80 F-16s αναμένεται να αναβαθμιστούν σε Block 70. Η Τουρκία το κάνει αυτό εδώ και λίγο καιρό και θα διατηρήσει την αποτρεπτική της ισχύ».<br /><br />"Έχουμε πλήρη αεροπορική υπεροχή εδώ και 20 χρόνια"<br /><br />Το Εθνικό Αεροσκάφος Μάχης (MMU) θα αρχίσει να παραδίδεται στην πολεμική αεροπορία το 2029. Ο κινητήρας του αεροσκάφους θα κατασκευαστεί επίσης στην Τουρκία. Τότε θα χρειαστούμε περίπου 300 αεροσκάφη MMU και η παράδοσή τους θα έχει ολοκληρωθεί έως το 2040. «Με αυτόν τον τρόπο θα έχουμε ένα πλήρες αποτρεπτικό πλεονέκτημα στην περιοχή. Ακόμη και η αγορά ενός F-16 από την Τουρκία για να περάσει τα επόμενα 20 χρόνια θα αποτρέψει τους Έλληνες».<br />Οι ΗΠΑ δεν θέλουν ανατροπή της αεροπορικής ισοροπίας Ελλάδας-Τουρκίας<br /><br />Oι ΗΠΑ εσκεμμένα θέτουν σε αναμονή την απαίτηση της Αθήνας για τα F-35. Γνωρίζουν ότι θα γίνει πόλεμος όταν δεν υπάρχει στρατιωτική ισορροπία μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας. Δεν είναι επιθυμητό από τις ΗΠΑ να ξεσπάσει ελληνοτουρκικός πόλεμος, ειδικά σε μια περίοδο που οι εντάσεις μεταξύ ΝΑΤΟ και Ρωσίας αυξάνονται.<br /><br />Τώρα σε σχέση με τα Rafale που πήρε η Ελλάδα έχω να πώ ότι δεν έχει περάσει πολύς καιρός από τότε που κυκλοφόρησαν τα Rafale. Η διάρκεια ζωής τους είναι περίπου 15 χιλιάδες ώρες. Τα αεροπλάνα που αγόρασε η Ελλάδα έχουν πετάξει το πολύ 3.000 με 5.000 ώρες. Ανάμεσα στο δεύτερο χέρι και το πρώτο χέρι δεν υπάρχει μεγάλη διαφορά. Η Ελλάδα συναίνεσε στο δεύτερο χέρι για να τα πάρει σε σύντομο χρονικό διάστημα. Συμφώνησε επίσης στο δεύτερο χέρι προκειμένου να συμπληρωθεί ο αριθμός των Rafales σε 24 το συντομότερο δυνατό"<br />Διαπιστώσεις-Συμπεράσματα<br /><br />Από τα παραπάνω λεγόμενα του Τούρκου απόστρατου Αντιπτέραρχου διαπιστώνουμε τα εξής:<br /><br />Εκφράζει βεβαιότητα για επικείμενη αγορά 40 F-16 από τις ΗΠΑ και τον εκσυγχρονισμό άλλων 80, όπως και ο τουρκικός τύπος.<br /><br />Αυτό μένει να το δούμε αν ισχύει και πότε θα υλοποιηθεί, αφού θα πρέπει για να γίνει κάτι τέτοιο, να υπάρξει η έγκριση του Αμερικανικού Κογκρέσου, του οποίου οι δύο "πτέρυγες", Δημοκρατικών και Ρεπουμλικάνων δεν διάκειται ευμενώς προς την Τουρκία <br /><br />Συνεπώς στην παρούσα φάση η Ελλάδα διαθέτει αεροπορική υπεροχή και όχι η Τουρκία όπως διατείνεται ο Καρακούς ότι τάχα η Τουρκία έχει πλήρη αεροπορική υπεροχή και πως ακόμη και η αγορά ενός F-16 για τα επόμενα 20 χρόνια αρκεί για να αποτρέψει την Ελλάδα<br /><br />Παρακάτω βέβαια αυτοαναιρείται ο κ. Καρακούς όταν κάνει λόγο για αεροπορική ισσοροπία Ελλάδας-Τουρκίας την οποία δεν θέλουν να ανατραπεί οι ΗΠΑ, όταν προηγουμένως ανέφερε για υποτιθέμενη πλήρη αεροπορική κυριαρχία της Τουρκίας τις τελευταίες δεκαετίες.<br /><br />Τέλος βάζει στο "τραπέζι" υπό εξέταση για πρώτη φορά τις δυνατότητες αεροπορικής επίθεσης που έχει η Ελλάδα κατά της Τουρκίας.<br /><br />Τα βασικά τρωτά σημεία της Τουρκίας έναντι της Ελλάδας από στρατιωτικής άποψης <br /><br />α. Η διάτρητη τουρκική Αεράμυνα<br /><br />Η αεράμυνα της Τουρκίας είναι γεγονός ότι είναι εξαιρετικά ασθενής και προβληματική στην παρούσα φάση , αλλα και ακόμη στην περίπτωση υλοποίησης των τουρκικών ονείρων για δημιουργία δικής τους αεράμυνας, αυτή θα πάρει χρόνο και θα υπολείπεται της Ελληνικής<br /><br />Οι αναφορές από πολλούς Τούρκους αναλυτές για τους S-400, ότι κλειδώνουν το Αιγαίο και τη ΝΑ Μεσόγειο αναλόγως της θέσης τάξης τους , σκοντάφτει σε ένα απλό επιχείρημα.<br /><br />Με ποιά αντιαεροπορικά θα προστατευθεί η καρδιά της τουρκικής πολεμικής βιομηχανίας που εδρεύει στην Άγκυρα, Εσκη Σεχήρ και Κωνσταντινούπολη κατά βάση, σε περίπτωση υποθετικά λέμε, μιας ελληνοτουρκικής σύρραξης, όταν οι S-400 θα ταχθούν μακριά από την μεταξύ των τριών αυτών πόλεων περιοχή; <br />Γιατί εννοείται φυσικά ότι πρώτο μέλημα της Τουρκίας θα είναι η διαφύλαξη της πολεμικής της βιομηχανίας και μετά το Αιγαίο και η ΝΑ Μεσόγειος<br />Επίσης πως θα προστατευθούν αντιεροπορικά τα τουρκικά λιμάνια στο Αιγαίο;<br />Πώς θα διασφαλιστεί η ισχυρή αντιαεροπορική προστασία της EMOGK και της Ταξιαρχίας Πεζοναυτών, προκειμένου να ενεργήσει στο Αιγαίο;<br />Σοβαρά ερωτήματα για τα οποία στην παρούσα φάση η Τουρκία δεν διαθέτει αξιόπιστες απαντήσεις στην παρούσα φάση.<br /><br />β. Αδυναμία αποφυγής στρατηγικών πληγμάτων στο εσωτερικό της Τουρκίας<br /><br />Η Ελλάδα στην υποθετική περίπτωση που ο Ερντογάν θελήσει να αποτολμήσει στρατιωτική ενέργεια σε βάρος της, έχει τη δυνατότητα να πλήξει αξιόπιστα στρατηγικούς στόχους στο εσωτερικό της, με μια γκάμα εναέριων οπλικών συστημάτων, μέχρι στιγμής.<br />Με τον τρόπο αυτό η Τουρκία παύει να είναι στο απυρόβλητο σε όλη σχεδόν την επικράτειά της από τα ελληνικά στρατηγικά όπλα τα οποία φέρονται από τα Rafale και τα οποία έχουν μεγάλη ακτίνα δράσης, γεγονός που θα την αναγκάσει να αναλώσει προσωπικά και μέσα της για την διαφύλαξη στρατηγικών της στόχως σε όλη της την επικράτεια.<br />Αυτό γίνεται ακόμη δυσκολότερο όταν έχεις προβληματική-κακή αεράμυνα όπως η Τουρκία.<br /><br />γ. Ελληνική αεροπορική κυριαρχία<br /><br />Η Ελληνική αεροπορία έχει το πάνω χέρι στο Αιγαίο και τη ΝΑ Μεσόγειο πλέον και η ψαλίδα με την Τουρκία θα μεγαλώνει μέρα με τη μέρα, αφού εκτός των 24 RAFALE και της πιθανότατης αγοράς μιας μοίρας F-35 , η χώρα μας προβαίνει σε αναβάθμιση 83 F-16 της σε Viper, γεγονός που τα επόμενα 3-4 χρόνια θα έχει ως αποτέλεσμα η Πολεμική μας Αεροπορία να είναι από τις δυνατότερες σε Παγκόσμιο επίπεδο<br /><br />Επίλογος<br /><br />Από τα παραπάνω συμπεραίνουμε ότι η Τουρκία αδυνατεί να επιτεθεί στρατιωτικά στην Ελλάδα και οι πολλές δηλώσεις Τούρκων αξιωματούχων, υπουργών,συνταξιούχων διπλωματών, απόστρατων αξιωματικών και αναλυτών που φιλοξενούνται στα τουρκικά Ερντογανικά ΜΜΕ, αποσκοπούν στο να κρύψουν τις πολλές και βασικές αδυναμίες της Τουρκίας<br /><br />Οποιαδήποτε τέλος πρόβλεψη για την πορεία των τουρκικών εξοπλιστικών προγραμμάτων που βρίσκονται σε εξέλιξη και την τήρηση των εξαγγελθέντων χρονοδιαγραμμάτων από τους Τούρκους, θα ήταν τουλάχιστον επισφαλής για να μην πω σίγουρα λάθος.<br /><br />Οι βασικοί λόγοι που συνηγορούν προς τούτο είναι δύο.<br /><br />Ο πρώτος είναι η κάκιστη τουρκική οικονομία που οδηγεί την χώρα προς την καταστροφή, με συνέπεια να μην υπάρχουν οι οικονομικοί πόροι χρηματοδότησης των εξοπλιστικών προγραμμάτων της Τουρκίας.<br /><br />Ο δεύτερος είναι η ρευστή και πολωμένη πολιτική κατάσταση που επικρατεί στη χώρα και η οποία μπορεί να οδηγήσει σε πρόωρες εκλογές ή ακόμη και σε ανατροπή του καθεστώτος Ερντογάν.<br /><br /><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Γιατί η Τουρκία αδυνατεί να επιτεθεί στρατιωτικά στην Ελλάδα -Ποια είναι τα βασικά τρωτά της σημεία;".

Παναγιώτης Νάστος Όλοι αντιληφθήκαμε τον θόρυβο που δημιουργήθηκε στην Τουρκία και στα ΜΜΕ της αναφορικά με την έλευση των πρώτων 6 από τα σ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο πατριωτισμός μετριέται με την εθνική ανεξαρτησία

<img height="118" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2022/01/ellada_patriotismos_slpress.jpg" width="280" /><br /><br /><b>Χρήστου Δημήτρης</b><br />Αισθήματα υπερηφάνειας, πατριωτισμού και ασφάλειας, επιχείρησε να πουλήσει η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη αγοράζοντας και υποδεχόμενη τα γαλλικά αεροσκάφη Ραφάλ. Για να συγκινήσει ακόμα περισσότερο ο πατριωτισμός της, πριν τα βάλει να πετάξουν πάνω από την Αθήνα και άλλες πόλεις, κάλεσε ιερείς να τα ευλογήσουν! Άλλωστε η πολιτική μας ηγεσία, μπορεί να μην ακολουθεί σχεδόν καμιά από τις διδαχές του Χριστού, αλλά ανάβει συχνά κεριά στους ιερούς ναούς, πάντα συνοδεία κάμερας!<br /><br />Όσοι διατυπώσουν ενστάσεις για όλα αυτά τα τριτοκοσμικά, απλά δεν θεωρούνται πατριώτες. Πατριώτες θεωρούνται, όσοι διαδήλωσαν την αγανάκτησή τους για την προδοτική συμφωνία των Πρεσπών που “χάρισε” στους βόρειους γείτονές μας το όνομα Μακεδονία. Με το οποίο όνομα, τους αναγνώριζαν ήδη όλες σχεδόν οι χώρες του κόσμου. Και τελικά ο Κυριάκος Μητσοτάκης που ηγήθηκε φανερά και κρυφά του ασυμβίβαστου αγώνα, σήμερα δηλώνει, ότι ποτέ (!) δεν διαφώνησε με το όνομα Βόρεια Μακεδονία!<br /><br />Την δουλειά του την έκανε και μεγιστοποίησε τα εκλογικά οφέλη με αυτό και με πολλά άλλα ψέματα. Πλην όμως, οι πατριώτες που βγήκαν στους δρόμους με λάβαρα και εικονίσματα, δεν αισθάνονται προδομένοι. Ούτε αναλογίστηκαν ποτέ πως και γιατί η χώρα μας δεν έχει κανένα σύμμαχο στα Βαλκάνια όπου κυριαρχεί η Τουρκία με σειρά οικονομικών και στρατιωτικών συμφωνιών με όλες σχεδόν τις χώρες.<br /><br />Κανείς πατριώτης δεν αναλογίζεται, ούτε και νοιάζεται για τα χρέη της χώρας που την υποδουλώνουν στους ξένους “προστάτες”. Χρέη που σε επίπεδο δημοσίου τομέα 210% του ΑΕΠ είναι μακράν τα μεγαλύτερα όταν το αντίστοιχο μέσο ευρωπαϊκό επίπεδο είναι 91%.<br />Κανείς δεν αναλογίστηκε για το κόστος της αγοράς αεροσκαφών και φρεγατών με 10 δισεκατομμύρια ευρώ. Μας λένε ότι είναι απαραίτητο για την εθνική μας ασφάλεια και για την αντιμετώπιση της προκλητικότητας των Τούρκων. Μπορεί.<br /><br />Γιατί όμως οι εταίροι μας στην ΕΕ και οι σύμμαχοί μας στο ΝΑΤΟ που γνωρίζουν πολύ καλά την οικονομική μας κατάσταση και μας επέβαλαν τρία σκληρά μνημόνια, δεν αισθάνονται την ανάγκη να εγγυηθούν, τουλάχιστον την ασφάλεια μιας χώρας μέλους, με την ιστορική σημασία που έχει για την Ευρώπη η Ελλάδα;Πόσοι γνωρίζουν ότι αγοράσαμε τα αεροπλάνα και τις φρεγάτες από τη Γαλλία κατ’ εντολή της Ουάσιγκτον; Και αυτό συνέβη όταν εξοργίστηκαν οι Γάλλοι από την αμερικανική πρόκληση να πιέσουν την Αυστραλία να αθετήσει το συμβόλαιο για την προμήθεια γαλλικών πυρηνικών υποβρυχίων για να τα πουλήσουν εκείνοι;<br /><br />Πατριωτισμός και προκλήσεις στο Αιγαίο<br /><br />Και τώρα, θα αλλάξει η συμπεριφορά της Άγκυρας και θα φοβάται την άριστα εξοπλισμένη Ελλάδα; Φαντάρος ήμουν από το 1978 έως το 1980 στη Σάμο, όταν επί κυβέρνησης Κωνσταντίνου Καραμανλή με υπουργό Άμυνας τον Ευάγγελο Αβέρωφ πρωτοβγήκε τουρκικό ερευνητικό σκάφος το Σισμίκ, στο ανατολικό Αιγαίο, με νωπό μάλιστα το έγκλημα της Κύπρου. Σήμανε συναγερμός και όλοι για τρεις ημέρες λάβαμε θέσεις μάχης σε προκαθορισμένα σημεία.<br /><br />Πέρασαν 40 χρόνια και ακόμα βγαίνουν με μεγαλύτερη άνεση, όχι ένα αλλά τέσσερα τουρκικά ερευνητικά σκάφη στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο. Τη φέραμε όμως στους Τούρκους, ανακαλύπτοντας πετρέλαιο και φυσικό αέριο εμείς, η Κύπρος και το Ισραήλ. Με την συνεργασία ενεργειακών γιγάντων με τη δημιουργία υποθαλάσσιου αγωγού θα μεταφερόταν ο πλούτος των υδρογονανθράκων μέσω Κρήτης, Πελοποννήσου και Ηπείρου στην Ιταλία για όλη την Ευρώπη.<br /><br />Η Ελλάς θα γινόταν πολύτιμος ενεργειακός κόμβος και θα προστατευόταν από Άγγλους Γάλλους και Αμερικανούς, οι εταιρείες των οποίων δήλωσαν πρόθυμες να αναλάβουν το έργο με προεξάρχουσα την Exxon Mobil. Τελικά τα συμφέροντα των μεγάλων παικτών και κυρίως της αμερικανικής πλευράς, έκριναν πως το έργο αυτό που έχει και άλλες λύσεις, δηλαδή μεταφορά μέσω Τουρκίας, μπορεί να περιμένει.<br /><br />Άλλωστε για την ώρα, η Τουρκία έχει ήδη παρόμοια σημασίας συμφωνία με τη Ρωσία για τον νότιο αγωγό που θα παρακάμπτει την Ουκρανία και θα προσέφερε σε πολύ καλύτερες τιμές λόγω κόστους μεταφοράς ενέργεια στους Ευρωπαίους. Έτσι χάθηκε η μεγάλη ιδέα της Ελλάδας ως στρατηγικό ενεργειακό κόμβο υπό την προστασία των μεγάλων δυνάμεων. Το πιόνι για μια ακόμη φορά θυσιάστηκε. Και η Τουρκία δεν είναι πλέον απλό πιόνι στη σκακιέρα.<div><br />Η μικρή Ελλάς και ο ίσκιος της<br /><br />Πατριώτες και πατριώτισσες, εντός του έτους θα μάθουμε με την απογραφή που πρόσφατα ολοκληρώθηκε, πόσος είναι τελικά ο πληθυσμός αυτής της χώρας και αν επιβεβαιώνονται οι τάσεις που κυριαρχούν. Αν συνεχίζεται η δραματική συρρίκνωση και γήρανση του πληθυσμού της Ελλάδας, γύρω από τα 10 εκατομμύρια και η θεαματική αύξηση και ανανέωση του πληθυσμού της Τουρκίας που το 2050 προβλέπεται να ξεπεράσει τα 100 εκατομμύρια, ως η μεγαλύτερη χώρα στην ευρωπαϊκή γειτονιά.<br /><br />Γιατί λοιπόν εμείς, πού αγαπάμε την πατρίδα μας, δεν της προσθέσαμε κύρος, αναπτύσσοντας τα γράμματα και τις τέχνες. Γιατί δεν κάναμε τα πανεπιστήμια μας ελκυστικά για τους νέους της Ευρώπης και την οικονομία μας σύγχρονη ώστε να μην μεταναστεύουν οι νέοι μας αναζητώντας ένα καλύτερο και αξιοπρεπέστερο μέλλον; Γιατί δεν προστατεύσαμε το φυσικό κάλος της χώρας, “φυτεύοντας” σχεδόν 1.000.000 αυθαίρετα κτίσματα σε κάμπους, βουνά και παραλίες; Γιατί δεν κάναμε την πατρίδα μας υπόδειγμα Δημοκρατίας όταν εδώ στην Αθήνα γεννήθηκε πριν από 2.500 χρόνια η ιδέα του δημοκρατικού πολιτεύματος και ιδρύθηκαν οι Δήμοι;<br /><br />Η ανεξαρτησία της χώρας μας μετά την επανάσταση του 1821 υπονομεύθηκε ουσιαστικά και καθοριστικά μετά τη δολοφονία του Καποδίστρια. Έκτοτε οι μεγάλες δυνάμεις της Ευρώπης με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, την κουμαντάριζαν και την χρησιμοποιούσαν σαν πιόνι από εκείνα που θυσιάζουν οι μεγάλοι παίκτες για να νικήσουν τον αντίπαλό τους. Παρενθέσεις υπήρξαν, αλλά έκλιναν γρήγορα, ανάλογα με τα συμφέροντα των προστατών και των πρόθυμων εδώ συνεργατών τους που αυτοχαρακτηρίζονται υπερπατριώτες και απέσπασαν το δικαίωμα να χαρακτηρίζουν όσους διαφωνούν μαζί τους. Πόσο πατριώτες είμαστε λοιπόν;</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ο πατριωτισμός μετριέται με την εθνική ανεξαρτησία

Χρήστου Δημήτρης Αισθήματα υπερηφάνειας, πατριωτισμού και ασφάλειας, επιχείρησε να πουλήσει η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη αγοράζοντας κ...

Διαβάστε την συνέχεια

«Ρωσικό πρόβλημα» και διχασμός στη γερμανική κυβέρνηση

<a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2020/03/20/flag-3504961_1280.jpg"><img height="151" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2020/03/20/flag-3504961_1280-696x441.jpg" width="280" /></a><br /><br />«Η Γερμανία έχει ρωσικό πρόβλημα», γράφει το περιοδικό Der Spiegel, καταλογίζοντας στον Καγκελάριο Όλαφ Σολτς ότι στην κρίση με την Ουκρανία δεν έχει καταφέρει να διαμορφώσει κοινή στάση στο εσωτερικό της κυβέρνησής του. Την ίδια ώρα, ο Φρίντριχ Μερτς, αμέσως μετά την εκλογή του στην ηγεσία του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος (CDU) κατηγόρησε τον αντίπαλό του για «έλλειμμα ηγεσίας», καθώς, όπως είπε, δεν έχει ακόμη επισκεφθεί την Ουάσιγκτον και τη Μόσχα, αλλά «ανησυχεί από τη Γερμανία για ενδεχόμενο πόλεμο στην Ουκρανία».<br /><br />Μετά το θέμα του υποχρεωτικού εμβολιασμού, η κρίση στα ουκρανικά σύνορα έχει αποκαλύψει ότι τα τρία κυβερνητικά κόμματα δυσκολεύονται πράγματι να βρουν συναινέσεις και να παρουσιάσουν ενιαίο μέτωπο.<br /><br />Το Spiegel αποκαλύπτει σήμερα ότι ο αμερικανός Πρόεδρος Τζο Μπάιντεν προσκάλεσε τον Όλαφ Σολτς στην Ουάσιγκτον, ο τελευταίος ωστόσο επικαλέστηκε ανειλημμένες υποχρεώσεις και τώρα οι δύο πλευρές αναζητούν κατάλληλη ημερομηνία, η οποία δεν φαίνεται εντός των επόμενων εβδομάδων.<br /><br />Πριν από λίγες ημέρες έγινε ακόμη γνωστό ότι την πόρτα της Καγκελαρίας είχε περάσει ο Γουίλιαμ Μπερνς, επικεφαλής της CIA, για συνομιλίες με τον κ. Σολτς, τον επιτελάρχη του, Βόλφγκανγκ Σμιτ και τον επικεφαλής των γερμανικών μυστικών υπηρεσιών Μπρούνο Κραλ. Σύμφωνα και πάλι με το Spiegel, ο αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε στους συνομιλητές του ευθέως ότι αν η Ρωσία επιτεθεί στην Ουκρανία, θα αυξηθεί και η πίεση προς το Βερολίνο προκειμένου να λάβει σαφή στάση απέναντι στη Μόσχα.<br /><br />Την ώρα που οι δυτικές στρατιωτικές και μυστικές υπηρεσίες εκτιμούν ως ρεαλιστικό τον κίνδυνο ρωσικής επίθεσης στην Ουκρανία, το Βερολίνο επιλέγει πιο «στρογγυλές» διατυπώσεις, μιλώντας αόριστα για «πολιτικές, οικονομικές και στρατηγικές συνέπειες». Απορρίπτει ωστόσο την αποβολή της Ρωσίας από το διεθνές σύστημα πληρωμών SWIFT, διότι κάτι τέτοιο θα ζημίωνε την γερμανική οικονομία, κάτι που υποστήριξε μάλιστα και ο νέος αρχηγός του CDU. Ο Αντικαγκελάριος και υπουργός Οικονομίας και Πολιτικής για το Κλίμα Ρόμπερτ Χάμπεκ, το υπουργείο του οποίου θα είναι αρμόδιο για πιθανές κυρώσεις σε βάρος της Ρωσίας, περιέγραψε τον αποκλεισμό από το SWIFT ως «την απόλυτη οικονομική κύρωση», επισημαίνοντας ότι θα έπληττε μεν βαρύτατα τη Ρωσία, αλλά και τη Γερμανία, καθώς θα ανέστειλε όλες τις πληρωμές μεταξύ ρωσικών και γερμανικών εταιριών. Σε αυτές περιλαμβάνονται δάνεια εταιριών σε τράπεζες των δύο χωρών και ενδεχόμενες απώλειες στην προμήθεια ενέργειας, καθώς οι πληρωμές γίνονται επίσης μέσω του SWIFT. Ενδεικτικά, η Ρωσία κάλυψε το 2020 το 55% των γερμανικών αναγκών σε φυσικό αέριο και δεν είναι βέβαιο ότι θα μπορούσαν να βρεθούν εναλλακτικές σε τόσο σύντομο χρόνο. Ο κ. Χάμπεκ πρότεινε ακόμη να δοθεί προτεραιότητα σε νέες μορφές οικονομικής συνεργασίας, με το βλέμμα στο υδρογόνο και την αιολική ενέργεια και τόνισε στο Spiegel ότι «η Μόσχα έχει πολλά να χάσει πηγαίνοντας σε έναν πόλεμο, αλλά έχει να κερδίσει πολλά αν αποσύρει τις δυνάμεις της και αποκλιμακώσει την ένταση».<br /><br />Εμφανής είναι όμως ο διχασμός και σε ό,τι αφορά την παράδοση όπλων στην Ουκρανία. Η σοσιαλδημοκράτης υπουργός Άμυνας Κριστίνε Λάμπρεχτ δήλωσε στην Welt am Sonntag ότι «κάτι τέτοιο αυτή τη στιγμή δε θα βοηθούσε» και επικαλέστηκε τη γενικά περιοριστική πολιτική της Γερμανίας στην διάθεση εξοπλιστικών συστημάτων.<br /><br />Στο στρατόπεδο των Πρασίνων, η υπουργός Εξωτερικών Αναλένα Μπέρμποκ παραμένει σταθερά αντίθετη, ενώ ο συμπρόεδρός της Ρόμπερτ Χάμπεκ ζητά ήδη από τον Μάιο την αποστολή αμυντικών όπλων στην Ουκρανία. «Δεν αλλάζω απόψεις ανάλογα με το πού βρίσκομαι», δήλωσε η κυρία Μπέρμποκ κατά την πρόσφατη επίσκεψή της στην Ουκρανία. «Νομίζω ότι είναι δύσκολο να αρνηθεί κανείς στην Ουκρανία όπλα για την αυτοάμυνά της», είχε δηλώσει ο κ. Χάμπεκ στη Γερμανική Ραδιοφωνία.<br /><br />Από το πρόβλημα δεν εξαιρούνται όμως ούτε οι Φιλελεύθεροι (FDP). Η πρόεδρος της Επιτροπής Άμυνας της Bundestag είχε πριν από λίγες ημέρες παραπέμψει στη θέση της προηγούμενης κυβέρνησης, ότι «δεν παραδίδονται όπλα σε περιοχές κρίσης», αλλά τώρα καλεί την κυβέρνηση να εξετάσει το ενδεχόμενο διάθεσης «αμυντικών όπλων» στην Ουκρανία.<br /><br />Σε ό,τι αφορά ωστόσο τη γενική στάση του Βερολίνου προς τη Μόσχα, το σοβαρότερο πρόβλημα εντοπίζεται στο ίδιο το κόμμα του Καγκελάριου. Στα αριστερά του SPD στεγάζονται ακόμη νοσταλγοί του παρελθόντος, οι οποίοι αναμφισβήτητα αισθάνονται εγγύτερα στη Ρωσία από ό,τι στη Δύση, ενώ υπάρχουν ακόμη πολλοί θιασώτες της περίφημης Ostpolitik του Βίλι Μπραντ, για «αλλαγή μέσα από την επαναπροσέγγιση». Ο όρος επανέρχεται τελευταία όλο και συχνότερα στον δημόσιο διάλογο, υποδηλώνοντας κάποια κατανόηση για τη στάση της Μόσχας. Την προηγούμενη εβδομάδα ο βουλευτής του SPD Ραλφ Στέγκνερ διαμαρτυρήθηκε για τον «προσβλητικό τόνο» που χρησιμοποιούν πολλοί σχολιαστές για τη Ρωσία και έκανε λόγο για «ρητορικό εκφοβισμό» και «τόνο Ψυχρού Πολέμου, ενώ ο επικεφαλής της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του SPD Ρολφ Μούτσενιχ εξέφρασε την κατανόησή του για το γεγονός ότι η Μόσχα μπορεί να αισθάνεται ότι απειλείται. Ο εκπρόσωπος της ΚΟ του SPD για θέματα εξωτερικής πολιτικής Νιλς Σμιντ τάχθηκε ξεκάθαρα κατά της αποστολής όπλων στην Ουκρανία, επισημαίνοντας μεταξύ άλλων ότι θα ήταν η πρώτη φορά μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο που γερμανικά όπλα θα χρησιμοποιούνταν εναντίον της Ρωσίας.<br /><br /><br />Ο Γενικός Γραμματέας του SPD Κέβιν Κιούνερτ προκάλεσε αντιδράσεις στο εσωτερικό του κόμματός του, όταν συνέστησε προσοχή προκειμένου «να μην πυροδοτηθεί μια πιθανή διεθνής κρίση από υπερβολική ρητορική», με το βλέμμα στραμμένο κυρίως στο ακανθώδες θέμα του αγωγού Nord Stream 2. Ο αγωγός, ο οποίος επρόκειτο να φέρει ρωσικό φυσικό αέριο στη Γερμανία και στον οποίο αντιτίθενται οι ΗΠΑ, αλλά και οι γερμανοί Πράσινοι, έχει ολοκληρωθεί ήδη από το 2021, αλλά εκκρεμεί η έγκρισή του από τις αρμόδιες ρυθμιστικές αρχές. Υπό την πίεση των συμμάχων του, ο Όλαφ Σολτς περιορίστηκε να δηλώσει ότι σε περίπτωση επίθεσης της Ρωσίας στην Ουκρανία, όλα τα θέματα θα είναι ανοιχτά, ακόμη και αυτά της ενέργειας. «Η αντιπαράθεση για τον Nord Stream 2 και η ρωσική στάση απέναντι στην Ουκρανία δεν θα πρέπει να συγχέονται», δήλωσε ο κ. Κιούνερτ.<br /><br />Το έργο άλλωστε είχε συμφωνηθεί από την κυβέρνηση του Γκέρχαρντ Σρέντερ, ο οποίος αργότερα έγινε πρόεδρος της εταιρίας που διαχειρίζεται τον αγωγό και σήμερα είναι και πρόεδρος του ΔΣ της Rosneft. Επιπλέον, η Μανουέλα Σβέσιγκ, η σοσιαλδημοκράτης Πρωθυπουργός του Μεκλεμβούργου-Πομερανίας, όπου βρίσκεται ο τερματικός σταθμός σε γερμανικό έδαφος, χρησιμοποίησε ρωσική χρηματοδότηση προκειμένου να δημιουργήσει στην περιοχή ίδρυμα για το περιβάλλον.<br /><br />Σε άλλη γραμμή βρίσκεται πάντως ο πρώην υφυπουργός Εξωτερικών και νυν Πρόεδρος της Επιτροπής Εξωτερικών της Bundestag Μίχαελ Ροτ. Μιλώντας στο Spiegel, ζήτησε ο αγωγός να χρησιμοποιηθεί ως διαπραγματευτικός μοχλός έναντι της Μόσχας, ταυτιζόμενος ουσιαστικά με την αμερικανική θέση που εξέφρασε την περασμένη εβδομάδα στο Βερολίνο ο επικεφαλής του Στέιτ Ντιπάρτμεντ ‘Αντονι Μπλίνκεν. Ο κ. Ροτ ζήτησε ακόμη από την κυβέρνηση να διευθετήσει τις συναλλαγές της με τη Ρωσία και μίλησε για μια «νέα ευρωπαϊκή Ostpolitik», η οποία θα πρέπει να λαμβάνει υπ’ όψιν και τα θέματα ασφάλειας των κεντροευρωπαίων εταίρων. «Αυτά τα συμφέροντα συχνά περιφρονούνται από πολλούς απολογητές της Ρωσίας. Τους αρέσει να αποκαλούν τη Ρωσία “γείτονα”, λες και η Πολωνία, η Ουκρανία και οι χώρες της Βαλτικές δεν υπάρχουν», είπε χαρακτηριστικά ο Μίχαελ Ροτ.<br /><br />Ο ίδιος ο Καγκελάριος, μπορεί να μην ανήκει στη φιλορωσική πτέρυγα του SPD, δηλώνει όμως κι εκείνος συχνά ότι ο Nord Stream 2 είναι «καθαρά οικονομικό εγχείρημα», χωρίς να αναγνωρίζει τις πολιτικές του διαστάσεις.<br /><br />Μόλις δύο μήνες μετά την εγκατάστασή του στην Καγκελαρία, ο Όλαφ Σολτς βρίσκεται αντιμέτωπος με μία επιπλέον κρίση, εκτός από αυτή της πανδημίας. Τα περιθώρια ελιγμού του είναι εξ υποθέσεως περιορισμένα, όσο περιοριστική είναι και η ισορροπία της τρικομματικής κυβέρνησής του. Από τις επιλογές του όμως θα κριθούν πολλά – κυρίως η μελλοντική θέση της Γερμανίας στην Ευρώπη και στον κόσμο.<div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

«Ρωσικό πρόβλημα» και διχασμός στη γερμανική κυβέρνηση

«Η Γερμανία έχει ρωσικό πρόβλημα», γράφει το περιοδικό Der Spiegel, καταλογίζοντας στον Καγκελάριο Όλαφ Σολτς ότι στην κρίση με την Ουκρανία...

Διαβάστε την συνέχεια