Η Δύση προσανατολίζεται σε μια Τουρκία μετά τον Ερντογάν

<img src="https://www.capital.gr/Content/ImagesDatabase/p/1000x563/crop/both/b7/b7d48ca167aa44be9faf0951f31a3cb8.jpg?quality=80&404=default&v=8" /><br /><br />Του <b>Κώστα Ράπτη</b><br />Του πέταξαν σωσίβιο ή τον έριξαν στην άβυσσο; Ο αντιδυτικός εθνικιστής Ντογού Περιντσέκ, αρχηγός του μικρού (αλλά με ιδιαίτερες προσβάσεις στον στρατό) Δημοκρατικού Κόμματος στην Τουρκία υποστηρίζει ότι οι 10 πρεσβευτές δυτικών κρατών που έδωσαν στον Ταγίπ Ερντογάν τη λαβή να μην προχωρήσει στην προαναγγελθείσα απέλασή τους έπραξαν ακριβώς το δεύτερο – στον βαθμό που "αφόπλισαν” τον ισχυρό άνδρα της Τουρκίας.<br /><br />Την λύση έδωσε η κρυπτική γλώσσα του Διεθνούς Δικαίου. Μη ανάρτησή της τη Δευτέρα στο Twitter, η οποία αναπαρήχθη και από τις άλλες εννέα εμπλεκόμενες πρεσβείες, η διπλωματική αποστολή των ΗΠΑ στην Άγκυρα ανέφερε ότι κινείται πάντοτε με σεβασμό προς το άρθρο 41 της Σύμβασης της Βιέννης για τις διεθνείς διπλωματικές σχέσεις - δηλ. με αποφυγή της εμπλοκής στις εσωτερικές υποθέσεις της φιλοξενούσας χώρας. Η διευκρίνιση αυτή έδωσε στον Τούρκο πρόεδρο, ο οποίος το ίδιο απόγευμα είχε προγραμματίσει συνεδρίαση του υπουργικού του συμβουλίου, την δυνατότητα να υποστηρίξει ότι οι δέκα πρεσβευτές "υπαναχώρησαν” από τους "συκοφαντικούς τους ισχυρισμούς”, ήτοι την κοινή επιστολή τους με την οποία ζητούσαν την απελευθέρωση του επί τετραετία κρατούμενου ακτιβιστή και μαικήνα Οσμάν Καβαλά.<br /><br />Ο Ερντογάν βρήκε συνεπώς την ευκαιρία να ισχυρισθεί ότι η κυριαρχία της χώρας του έγινε σεβαστή και ότι οι σχέσεις με τις δέκα εμπλεκόμενες χώρες (ΗΠΑ, Καναδά, Γαλλία, Γερμανία, Ολλανδία, Νορβηγία, Δανία, Σουηδία, Φινλανδία, Νέα Ζηλανδία) μπορούν να συνεχιστούν, αν δεν επαναληφθούν παρόμοια "λάθη”, αδιατάρακτες.<br /><br />Όμως δεν είναι αυτή όλη η αλήθεια. Διότι, μέχρι τη συνεδρίαση του τουρκικού υπουργικού συμβουλίου δεν είχε ληφθεί κανένα μέτρο για την υλοποίηση της προαναγγελθείσας ήδη από το Σάββατο δια στόματος Ερντογάν απέλασης των δέκα πρεσβευτών, ενώ πυρετώδεις ήταν οι διαβουλεύσεις του Τούρκου προέδρου με συνεργάτες του αλλά και τον ηγέτη του συμπολιτευόμενου Κόμματος Εθνικιστικής Δράσης, Ντεβλέτ Μπαχτσελί, για την αναζήτηση μιας οδού διαφυγής, την ώρα που η ισοτιμία του τουρκικού νομίσματος σημείωνε αρνητικό ρεκόρ στις 9,85 λίρες ανά δολάριο.<br /><br />Άλλωστε, όσο ισχύει το άρθρο 41 της Σύμβασης της Βιέννης, άλλο τόσο ισχύει και μια άλλη νομικο-πολιτική πραγματικότητα: ότι δηλ. ως κράτος-μέλος του Συμβουλίου της Ευρώπης η Τουρκία έχει εκχωρήσει ένα μέρος της κυριαρχίας της, αποδεχόμενη των έλεγχο του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων σε θέματα σεβασμού του κράτους δικαίου. Και αυτού ακριβώς του Δικαστηρίου τις αποφάσεις ως προς τον Οσμάν Καβαλά επικαλούνταν οι συνυπογράψαντες πρεσβευτές.<br /><br />Εξ ού και ο εκπρόσωπος του Στέιτ Ντιπάρτμεν Νεντ Πράις διευκρίνησε ότι το tweet της Δευτέρας δεν συνιστούσε αναίρεση της επιστολής, αλλά διαπίστωση της συμβατότητάς της με το Άρθρο 41 της Σύμβασης της Βιέννης.<br /><br />Σε κάθε περίπτωση, οι δέκα εμπλεκόμενες χώρες (μεταξύ των οποίων και επτά σύμμαχοί της στο ΝΑΤΟ) δεν είχαν λόγο να οδηγήσουν τα πράγματα μέχρι τη ρήξη, διότι είναι γνωστό ότι σε τέτοιες περιπτώσεις η αποκατάσταση των διπλωματικών σχέσεων επιτυγχάνεται με δυσκολία και με μεγάλη καθυστέρηση ως προς την αρχική αφορμή. Αλλά η καλλιέργεια μιας εικόνας "πολιορκούμενης Τουρκίας” μόνο προς το συμφέρον του Ερντογάν θα μπορούσε να λειτουργήσει. Αντιθέτως, οι δυτικές πρωτεύουσες αντιλαμβάνονται ότι ο Τούρκος ηγέτης γνωρίζει στο εσωτερικό της χώρας του πρωτοφανή και πιθανότατα ανεπανόρθωτη φθορά και προσανατολίζονται σε ένα μέλλον μετά από αυτόν. <br /><br />Και ναι – με αφορμή τον Καβαλά επέλεξαν επί της ουσίας να παρέμβουν στα εσωτερικά της Τουρκίας με το δικό τους μήνυμα που δεν θα μπορούσε να αγνοηθεί. Και το κυριότερο όλων: το διέπραξαν συντονισμένα.<div><br /></div><div><a href="https://www.capital.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η Δύση προσανατολίζεται σε μια Τουρκία μετά τον Ερντογάν

Του Κώστα Ράπτη Του πέταξαν σωσίβιο ή τον έριξαν στην άβυσσο; Ο αντιδυτικός εθνικιστής Ντογού Περιντσέκ, αρχηγός του μικρού (αλλά με ιδιαίτε...

Διαβάστε την συνέχεια

Ερντογάν: Δεν με νοιάζει τι λένε. Είμαι πάντα σε θέση επίθεσης.

<a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2020/08/10/erdogan5.png"><img height="165" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2020/08/10/erdogan5-696x473.png" width="280" /></a><br /><br />O Τούρκος πρόεδρος, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, επιχείρησε να απαντήσει στον καταιγισμό «πυρών» από την αντιπολίτευση ότι τελικά έκανε πίσω στην υπόθεση με τους 10 πρέσβεις. Επιστρέφοντας από το ταξίδι του στο Αζερμπαϊτζάν, ο Ερντογάν μίλησε σε δημοσιογράφους. Κληθείς να σχολιάσει δημοσίευμα αμερικανικού μέσου, που είχε τίτλο «ο Ερντογάν έκανε ένα βήμα πίσω» είπε: «Πώς έκανα ένα βήμα πίσω; Εγώ είμαι πάντα σε θέση επίθεσης. Δεν αναφέρεται κανένα βήμα πίσω στο βιβλίο μου».<br /><br />Ο Ερντογάν συνέχισε λέγοντας ότι «το βήμα που κάναμε δεν ήταν μία επίδειξη δύναμης απέναντι σε κάποιον. Επισημάναμε μόνο ότι οι πρεσβευτές στην Τουρκία δεν πρέπει ανακατεύονται στις εσωτερικές υποθέσεις της Τουρκίας».<div><br />Αυτοί είναι οι «τρόποι» του Μπάιντεν<br /><br />«Θα πρέπει να γνωρίζουν το άρθρο 41 της Σύμβασης της Βιέννης καλύτερα από εμένα. Επειδή οι πρεσβευτές πρέπει να εφαρμόζουν τέτοιες συμφωνίες βήμα προς βήμα, πρέπει να τις ακολουθούν βήμα προς βήμα. Επιπλέον, ασκείτε τα καθήκοντά σας στην Τουρκία. Ένας πρέσβης που εργάζεται στην Τουρκία πρέπει να γνωρίζει ότι η Τουρκία δεν είναι φυλετικό κράτος.<br /><br />Ο πρέσβης που εργάζεται σε μια χώρα όπως η Τουρκία, που έχει μία πανάρχαια ιστορία, πρέπει να ξέρει πολύ καλά πού θα οδηγήσει αυτό. Εάν δεν το γνωρίζουν, τότε τους υπενθυμίζουμε το άρθρο 41 της Σύμβασης της Βιέννης. Είναι τόσο απλό. Φυσικά, εφόσον συμμετείχε και ο πρέσβης της Αμερικής σε κάτι τέτοιο, ο Μπάιντεν σε μία ένδειξη των τρόπων του μάλλον, έστειλε την πρώτη δήλωση από εκεί».</div><div><br />«Η Ευρώπη το συνεχίζει»<br /><br />O Τούρκος πρόεδρος σημείωσε ότι η κρίση με τους 10 πρέσβεις έχει τελειώσει, αλλά από την άλλη η διαδικασία στο Συμβούλιο της Ευρώπης συνεχίζεται. «Δεν έχω καμία προσδοκία», σημείωσε ο Ερντογάν. «Εμείς διαβάζουμε ό,τι γνωρίζουμε. Το συμβούλιο διαβάζει ό,τι γνωρίζει; Να κάτσουν να τα διαβάσουν. Το τι διαβάζουν, θα τα ακούσουμε και θα τα δούμε. Θα ακούσουμε και το ΕΔΑΔ και το Συμβούλιο. Κι αφού τους ακούσουμε, θα κάνουμε αυτό που μας αναλογεί. Ό,τι χρειαστεί, θα το κάνουμε», είπε ο Τούρκος Πρόεδρος.</div><div><br />«Δεν με νοιάζει τι λένε»<br /><br />«Ως πρόεδρος της Δημοκρατίας της Τουρκίας, όσο βρίσκομαι σε αυτό το πόστο, θα ασκώ στο έπακρο τα καθήκοντά μου. Το τι λέει ο ένας κι ο άλλος, δεν δίνω σημασία ποτέ. Αυτή είναι η μόρφωσή μου, αυτή είναι η ανατροφή μου. Θα συνεχίσω προς αυτή την κατεύθυνση μέχρι να πεθάνω», δήλωσε ο Ερντογάν.</div><div><br />Από Ρώμη πάει Γλασκώβη η «συνάντηση με Μπάιντεν»<br /><br />Ο Ταγίπ Ερντογάν είπε ότι δεν θα συναντηθεί με τον Τζο Μπάιντεν στη Ρώμη στο τέλος της εβδομάδας στο περιθώριο της συνόδου των G20, παρόλο που η Άγκυρα ήταν αυτή που είχε κάνει επίσημη ανακοίνωση.<br /><br />«Μάλλον στη Ρώμη όχι, αλλά θα έχουμε συνάντηση στη Γλασκώβη. Φυσικά, το πιο σημαντικό μας θέμα σε αυτή τη συνάντηση θα είναι το ζήτημα των F-35. Έχουμε πληρώσει 1,4 δισ. δολάρια για το F-35. Σχετικά με αυτή την πληρωμή, φυσικά, θα χρειαστεί να συζητήσουμε μαζί τους ποιο είναι το σχέδιο για επιστροφή των χρημάτων. Τι θα φέρει και πώς θα πάει αυτή η συνάντηση, θα το μάθουμε συναντώντας τους. Υπάρχουν κάποιες πληροφορίες που λαμβάνουμε σε χαμηλότερο επίπεδο. Κάποιες πληροφορίες που λένε ότι θα μας δώσουν F-16… Οι πληροφορίες που λαμβάνουμε έχει να κάνει με ένα σχέδιο για την επιστροφή αυτών των χρημάτων μέσω κάποιας φόρμουλας συνεργασίας. Είναι αλήθεια αυτό ή όχι; Θα το μάθουμε από αυτούς. Φυσικά, θα ήταν σκόπιμο να μιλήσω με τον κ. Μπάιντεν σε υψηλότερο επίπεδο για αυτό το θέμα. Αν γίνει, τότε θα μπορέσουμε να καταλήξουμε σε συμφωνία».</div><div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ερντογάν: Δεν με νοιάζει τι λένε. Είμαι πάντα σε θέση επίθεσης.

O Τούρκος πρόεδρος, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, επιχείρησε να απαντήσει στον καταιγισμό «πυρών» από την αντιπολίτευση ότι τελικά έκανε πίσω στην ...

Διαβάστε την συνέχεια

Επίπλαστη ειρήνη, εκβιαστικό δίλημμα και κοιμώμενοι ”Φύλακες” του Ελληνισμού…

<a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/06/stolos_epitheorisi_044-1.jpg"><img height="155" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/06/stolos_epitheorisi_044-1.jpg" width="280" /></a><br /><br />Γράφει η <b>Κρινιώ Καλογερίδου<br />(Βούλα Ηλιάδου, συγγραφέας)</b><br /><br />Έχουν γίνει καθημερινό βίωμα πλέον των Ελλήνων, κατά τον χρόνο που διανύουμε, οι… ”δακρύβρεχτες” αναφορές των ΜΜΕ στην κατηφορική πορεία της Τουρκίας σε οικονομικό επίπεδο με κύριο υπαίτιο τον Πρόεδρό της και κυρίαρχο ρήμα στους τίτλους των ειδήσεων το ”βυθίζω” / ”βυθίζομαι”.<br /><br />– Ο Ερντογάν ”βυθίζει” την τουρκική λίρα…<br /><br /><br />– Ο Ερντογάν ”βυθίζεται”, η οικονομία καταρρέει…<br /><br />– ”Βυθίζεται” η αποδοχή του Ερντογάν από τους δικούς του κλπ…κλπ…<br /><br />Την ίδια ώρα που τα λένε αυτά όμως, παρασιωπούν το γεγονός ότι και στη δική μας πατρίδα δεν είναι γεμάτες οι τσέπες των Ελλήνων κι ας λέει Άδωνις Γεωργιάδης ”Οι καταναλωτές ξοδεύουν λεφτά, άρα έχουν” υπονοώντας ότι με μαγικά αλά ΓΑΠ (”Λεφτά υπάρχουν”) ο Κυριάκος Μητσοτάκης γέμισε τα πορτοφόλια τους. Κοινώς ”τους έδωσε ψωμί να φάνε”, έστω κι αν ήταν πρώτη η Ελλάδα στην ΕΕ σε χρέος (354,010 δισ. ευρώ το β’ τρίμηνο του ’21 έναντι 333,842 δισ. το αντίστοιχο τρίμηνο του 2020).<br /><br />Φευ!.. Πριν λίγες μέρες μόλις η επικαιρότητα διέψευσε τον Υπουργό Ανάπτυξης & Επενδύσεων, αφού – σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat που επισημοποιήθηκαν πανευρωπαϊκά – ”η Ελλάδα βρίσκεται στην τρίτη υψηλότερη θέση της Ε.Ε. (27,5%), σε ότι αφορά το ποσοστό του πληθυσμού που διατρέχει τον κίνδυνο της φτώχειας, μετά τη Ρουμανία (35,8%) και τη Βουλγαρία (33,6%), ενώ ο μέσος όρος στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι 21,9%”.<br /><br />Πέραν των στοιχείων αυτών όμως, υπάρχει η ζώσα δυσάρεστη πραγματικότητα που όλοι – λίγο πολύ – οι Έλληνες βιώνουν από τότε που ενέσκηψε η πανδημία. Μια πραγματικότητα που γονάτισε τους περισσότερους οικονομικά και ψυχολογικά, γιατί προκάλεσε κλείσιμο καταστημάτων λόγω του επαναλαμβανόμενου κατά τόπους lockdown, απώλεια της δουλειάς και συρρίκνωση των εισοδημάτων τους η οποία παραπέμπει στη φτώχεια.<br /><br />Και η φτώχεια συνεπάγεται περικοπές του κρατικού προϋπολογισμού στη δημόσια Υγεία, την κοινωνική μέριμνα και την Εκπαίδευση. Αν τώρα πίσω απ’ αυτά βάλουμε φόντο το τρίπτυχο ανεργία-υπογεννητικότητα-γήρανση του ελληνικού πληθυσμού, θα αντιληφθούμε τις κύριες αιτίες που ναρκοθετούν τα θεμέλια της πατρίδας μας, της οποίας ο ενεργός πληθυσμός συρρικνώνεται ταχύτατα.<br /><br />Συρρικνώνεται σε αντίθεση με αυτόν των μεταναστών και της μουσουλμανικής μειονότητας Θράκης, με αποτέλεσμα την μετατροπή της Ελλάδας σε χώρας υπερηλίκων με ”ουδέτερα” εθνικά και θρησκευτικά χαρακτηριστικά, δηλωτικό της προοπτικής να γίνουν οι Έλληνες σπάνιο είδος στον τόπο τους.<br /><br />Το επιπλέον κακό στα ως άνω δυσάρεστα είναι ότι αυτά εξελίσσονται σε επικίνδυνο χρόνο για την πορεία των εθνικών μας θεμάτων. Σε χρόνο κατά τον οποίον έχουμε ανοιχτά μπροστά μας δύο μεγάλα μέτωπα, αυτό του Κυπριακού και του Αιγαίου.<br /><br />Μέτωπο Κύπρου: Η Τουρκοκυπριακή Διοίκηση (επηρεασμένη απ’ την τουρκική κλιμάκωση της έντασης στην Ανατολική Μεσόγειο λόγω της δημοσκοπικής κατάρρευσης του Ερντογάν στην Τουρκία) ύψωσε πάλι στρεψόδικα τη φωνή της κατηγορώντας την Ελληνοκυπριακή Διοίκηση ως υπεύθυνη για την ”αποσταθεροποίηση” στο νησί.<br /><br />”Αποσταθεροποίηση” την οποία απέδωσε στην Κυπριακή Δημοκρατία γιατί έδωσε άδεια στο υπό μαλτέζικη σημαία ερευνητικό σκάφος Nautical Geo (που βρισκόταν στο αγκυροβόλιο της Λάρνακας από τις 3 Οκτωβρίου μετά την παρενόχλησή του απ’ τα τουρκικά πολεμικά BILIM-2 και το YUNUS-S), να συνεχίσει τις έρευνές του στην κυπριακή ΑΟΖ από τις 21 έως τις 23 Οκτωβρίου.<br /><br />Με τη δικαιολογία αυτή (σε απάντηση των ”μονομερών εργασιών εξερεύνησης φυσικού αερίου της Ε/Κ Διοίκησης”) το τουρκοκυπριακό ψευδοκράτος έδωσε ήδη άδειες για έρευνες στην τουρκική κρατική εταιρεία πετρελαίου ΤΡΑΟ.<br /><br />Αποτέλεσμα της απόφασης της Κυπριακής Δημοκρατίας να δώσει την έγκριση για συνέχιση των ερευνών στοNautical Geo ήταν να κορυφωθεί η κρίση σε τέτοιο βαθμό, ώστε να προκαλέσει την παρέμβαση του τουρκικού ΥΠΕΞ.<br /><br />Έτσι ο εκπρόσωπός του Τανζού Μπιλγκίτς δήλωσε σε συνέντευξη Τύπου ότι ”αν η Κύπρος προχωρήσει σε γεώτρηση παραβιάζοντας την τουρκική (!!!) υφαλοκρηπίδα, η Τουρκία θα απαντήσει επί του πεδίου” (απειλή πολέμου ξεκάθαρη).<br /><br />Λόγος κοφτός, κατηγορηματικός, που παραπέμπει στο δίκαιο της πυγμής και δημιουργεί δυσαρέσκειες και στην τουρκοκυπριακή κοινότητα ακόμα η οποία το υφίσταται αναγκαστικά (εξαιρουμένης της τ/κ ηγεσίας που είναι φερέφωνο του Ταγίπ Ερντογάν και το απολαμβάνει), με συνέπεια οι Τουρκοκύπριοι να νιώθουν ”καπελωμένοι” απ’ την ”Μητέρα Τουρκία”.<br /><br />Κι αυτό επιβεβαιώθηκε πανηγυρικά απ’ το γεγονός των απελάσεων Τουρκοκύπριων… ”αντιδραστικών” οι οποίοι αμφισβητούσαν την τουρκική κυριαρχία στα Κατεχόμενα. Κυριαρχία που είχε ανανεωθεί πανηγυρικά από τον Νοέμβριο ακόμα του ’20 με τη φιέστα των Ερντογάν-Μπαχτσελί στην κατεχόμενη Κύπρο και το… πικνίκ των δυο τους στα Βαρώσια. Για να ακολουθήσει ένα χρόνο μετά (Ιούλιο ’21) το άνοιγμά τους παρουσία του πρώτου.<br /><br />Στην Αμμόχωστο εν τω μεταξύ οι Τούρκοι κινούνται μεθοδικά για να επιβάλουν τετελεσμένα (επιχείρηση αξιοποίησης Ελληνοκύπριων ιδιοκτητών με στόχο την νομιμοποίηση του παράνομου κατοχικού καθεστώτος της Β. Κύπρου και το σταδιακό άνοιγμα της ”περίκλειστης πόλης” προς αξιοποίηση).<br /><br />Ταυτόχρονα στον ΟΗΕ δεν κουνιέται φύλλο στο Κυπριακό μετά την συνάντηση του ΓΓ των ΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες με τον Πρόεδρο Νίκο Αναστασιάδη και τον Τουρκοκύπριο πρόεδρο του ψευδοκράτους Ερσίν Τατάρ τον Μάρτιο του τρέχοντος έτους. Γεγονός που οφείλεται στην εμμονή της Άγκυρας να περάσει το σχέδιο διχοτόμησης της Κύπρου (λύση δυο κρατών, συνομοσπονδία), ώστε να έχει τον πλήρη έλεγχο του νησιού.<br /><br />Έλεγχο… Έλεγχο…. Έλεγχο… Η Τουρκία θέλει να ελέγχει τους πάντες και τα πάντα στην Κύπρο. Γι’ αυτό και μετά την παράνομη βάση drone στο Λευκόνοικο, εγκατέστησε νέα βάση στο Ριζοκάρπασο κοντά στις άλλες περιοχές που έχουν ήδη το στρατιωτικό αποτύπωμά της (Λουρουτζίνα, Κορμακίτης, Κυθραία και Άσσια νιώθουν καυτό τον τούρκικο χνώτο στο σβέρκο τους, καθώς έχουν πλημμυρίσει από στρατώνες).<br />Μέτωπο Αιγαίου: Στο Αιγαίο επικρατεί μια επίπλαστη νηνεμία από καιρό τώρα. Τις επικίνδυνες ατραπούς των προκλήσεων των Τούρκων πότε με τις τουρκικές ακταιωρούς και τα αλιευτικά σκάφη τους και πότε με τα πολεμικά που παρεμπόδιζαν τις έρευνες του Nautical Geoστην Κρήτη μέχρι που το ανάγκασαν να φύγει, τις διαδέχθηκε η επάνοδος της ”εμπόλεμης” ρητορικής που καλλιεργεί πολεμικό κλίμα και εκδηλώνει τις φιλοπολεμικές διαθέσεις των γειτόνων σε βάρος μας και σε βάρος της Κύπρου.<br /><br />Μια πρώτη εξήγηση για την κλιμάκωση της επιθετικότητας της Τουρκίας είναι η έκθεση της Κομισιόν για τις παράνομες πρωτοβουλίες της, στην οποία προστέθηκε – ως αιτία εκνευρισμού της – η Κοινή Διακήρυξη της Τριμερούς συνάντησης Κορυφής στην Αθήνα μεταξύ Ελλάδας-Κύπρου-Αιγύπτου (Κυρ. Μητσοτάκη, Ν. Αναστασιάδη, Αλ Σίσι).<br /><br />Η δεύτερη εξήγηση, που δίνει προέκταση στην πρώτη, έχει να κάνει με τις πρόσφατες αμυντικές συμφωνίες της Ελλάδας με τις ΗΠΑ και τη Γαλλία (επί τη βάσει του ”χτίζω” συμμαχίες με βάση το Διεθνές Δίκαιο, όπως είπε ο Δένδιας).<br /><br />Το γεγονός αυτό — σε συνδυασμό με την δημοσκοπική κατάρρευση του Ταγίπ Ερντογάν, την διπλωματική απομόνωση της Τουρκίας (η οποία, σημειωτέον, έχασε την ανοχή του Τραμπ, και την ανοιχτή στήριξη της Μέρκελ) και την ζοφερή κατάσταση της τουρκικής οικονομίας, η οποία εξακολουθεί να βρίσκεται σε παρατεταμένη κρίση, με τον πληθωρισμό να τρέχει στο 19,58% τον Σεπτέμβριο — εξηγεί τους λόγους για τους οποίους πρέπει να είμαστε σε ”κόκκινη” επιφυλακή.<br /><br />Το υποβόσκον εκρηκτικό κλίμα στο Αιγαίο διαμόρφωσε ήδη μια επίπλαστη ειρήνη που εγκυμονεί το εκβιαστικό δίλημμα πόλεμος ή συνεκμετάλλευση. Κλίμα που αναμένεται να ενταθεί και να κορυφωθεί προσεχώς μετά την απειλή της Τουρκίας για ”επί του πεδίου απάντηση στις ελληνικές και κυπριακές προκλήσεις”.<br /><br />Γι’ αυτό είναι επιτακτικό να αφυπνιστούν οι κοιμώμενοι Φύλακες σε Ελλάδα και Κύπρο, για να δράσουν ως Προμηθείς και όχι ως Επιμηθείς στον αγώνα υπεράσπισης των εθνικών μας δικαίων. Των εθνικών δικαίων του Ελληνισμού…<div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Επίπλαστη ειρήνη, εκβιαστικό δίλημμα και κοιμώμενοι ”Φύλακες” του Ελληνισμού…

Γράφει η Κρινιώ Καλογερίδου (Βούλα Ηλιάδου, συγγραφέας) Έχουν γίνει καθημερινό βίωμα πλέον των Ελλήνων, κατά τον χρόνο που διανύουμε, οι… ”δ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ερντογάν-Αλίγιεφ ενώνουν τον "τουρκικό κόσμο" του Καυκάσου με την Τουρκία

<img src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2021-10/%CF%85%CF%84.jpg?itok=oveybzFc" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Ανοίγει ο τεράστιας στρατηγικής σημασίας διάδρομος Zengezur στο Ναγκόρνο Καρμπάχ εξυπηρετώντας τις επιδιώξεις και τα συμφέροντα Αζερμπαϊτζάν και Τουρκία.</span></h3><b>Παναγιώτης Νάστος</b><br />Ερντογάν και Αλίεφ εγκαινίασαν το αεροδρόμιο στο Φουζούλι, το οποίο απελευθερώθηκε μετά από 27 χρόνια, και θεμελίωσαν νέα έργα.<br /><br />Ο Τούρκος Πρόεδρος πραγματοποίησε μονοήμερη επίσκεψη εργασίας στο Αζερμπαϊτζάν μετά από πρόσκληση του Προέδρου του για τον σκοπό αυτό.<br /><br />Ήταν μάλιστα ο πρώτος που προσγειώθηκε στο Διεθνές Αεροδρόμιο Fuzuli, το πρώτο αεροδρόμιο που κατασκεύασε το Αζερμπαϊτζάν στα εδάφη που απελευθερώθηκαν από την Αρμενία, μετά τον πόλεμο στο Ναγκόρνο Καραμπάχ.<br /><br />Τουρκικές εταιρείες συμμετείχαν στην κατασκευή του αεροδρομίου, το οποίο κατασκευάστηκε σε οκτώ μήνες και είναι η πύλη του Ναγκόρνο Καραμπάχ στον κόσμο.<br /><br />Μετά την εγκαινίαση του αεροδρομίου, οι δύο ηγέτες παρευρέθηκαν στην τελετή θεμελίωσης της κατασκευής του αυτοκινητόδρομου Ahmetbeyli-Fuzuli-Şuşa και Ahmetbeyli-Horadiz-Mincivan-Ağbend.<br /><br />Η πλακέτα θεμελίωσης ανέφερε:<br /><br />«Τα θεμέλια του αυτοκινητόδρομου Horaziz-Gabrayil-Zengilad-Aghbend (Διάδρομος Zengezur) τέθηκαν από τον Πρόεδρο του Αζερμπαϊτζάν Ιλχάμ Αλίεφ και τον Τούρκο Πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. 26 Οκτωβρίου 2021» .<br /><br /><br />Στη συνέχεια οι δύο ηγέτες προχώρησαν στο χωριό «Αγάλη», όπου πραγματοποιήθηκε το πρώτο έργο με την επωνυμία «Έξυπνο Χωριό» στο Καραμπάχ. Μετά την επίσημη τελετή, οι δύο ηγέτες συναντήθηκαν τετ α τετ και δίνοντας το μήνυμα ότι «Η αδελφοσύνη και η συντροφικότητά μας θα συνεχιστεί».<br /><br />Ο Ερντογάν και ο Αλίεφ αντάλλαξαν απόψεις για τις τρέχουσες, περιφερειακές και διεθνείς εξελίξεις καθώς και για τις διμερείς σχέσεις και συζήτησαν τα βήματα που πρέπει να γίνουν για την περαιτέρω εμβάθυνση της συνεργασίας μεταξύ των δύο χωρών.<div><br />Οι δηλώσεις Ερντογάν<br /><br />Ο Τούρκος Πρόεδρος, κατά την επιστροφή του από το Αζερμπαϊτζάν, έκανε σημαντικές δηλώσεις στους δημοσιογράφους, συμπεριλαμβανομένου του συντονιστή σύνταξης της τουρκικής εφημερίδας Γιουτσέλ Κοτσ, και απάντησε στις ερωτήσεις τους.<br /><br />Αξιολογώντας την είδηση ​​ότι έκανε ένα «βήμα πίσω» στην κρίση των πρεσβευτών, που αναφέρεται στις εφημερίδες που εκδίδονται στις ΗΠΑ, ο Ερντογάν είπε: «Πώς έκανα ένα βήμα πίσω; Είμαι στην επίθεση. Δεν υπάρχει κανένα βήμα πίσω στο βιβλίο μου ." είπε.<br /> "Είμαι ευτυχής για τους Αζέρους αδελφούς μας"<br /><br /> Δηλώνοντας ότι παρακολούθησε στενά τα έργα ανοικοδόμησης και ανάπτυξης που πραγματοποιεί το Αζερμπαϊτζάν στα εδάφη που απελευθερώθηκαν , εξέτασε τις δραστηριότητες που σχετίζονται με την αναζωογόνηση της οικονομικής ικανότητας στην περιοχή, την αποκατάσταση των συγκοινωνιακών γραμμών και την κατασκευή νέων. "Είμαστε τόσο χαρούμενοι όσο και οι αδελφοί και οι αδελφές μας από το Αζερμπαϊτζάν με την επιτυχία τους .Ως Τουρκία, είμαστε περήφανοι που συμμετέχουμε σε αυτά τα έργα." αυτός είπε.<br /><br />Επισημαίνοντας ότι το αεροδρόμιο Fuzuli έχει τη δυνατότητα να προσφέρει προστιθέμενη αξία στις μεταφορές, όχι μόνο για το Αζερμπαϊτζάν αλλά και για τον Καύκασο γενικότερα, ο Πρόεδρος Ερντογάν είπε: «Συγχαρητήρια σε όλους όσοι συνέβαλαν στην ενεργοποίηση αυτού του σημαντικού συγκοινωνιακού κόμβου, που είναι η εκδήλωση. της βούλησης του Αζερμπαϊτζάν να δώσει προτεραιότητα στην ανάπτυξη της περιοχής και ολοκληρώθηκε σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα. είπε.<br /><br />Ο Ερντογάν στη συνέχεια υπενθύμισε ότι η Τουρκία ανέκαθεν τόνιζε τη σημασία των συγκοινωνιακών γραμμών για την εδραίωση της περιφερειακής ειρήνης και σταθερότητας, αναφερόμενος στον αυτοκινητόδρομο που θεμελίωσε.<br /><br />Εκφράζοντας ότι επισκέφτηκε το Zangilan ως μέρος των έργων έξυπνης γεωργίας που ξεκίνησαν για την εκ νέου ανάπτυξη της περιοχής και ότι έθεσαν τα θεμέλια της Smart Agriculture Campus εκεί μαζί με τον Aliyev, ο Ερντογάν είπε:<br /><br />«Μας ενδιαφέρει η επανέναρξη της αγροτικής παραγωγής με σύγχρονες και βιώσιμες μεθόδους στις περιοχές που απελευθερώθηκαν από την κατοχή, όσον αφορά την επούλωση των πληγών της καταστροφής που προκλήθηκε από την κατοχή που κράτησε σχεδόν 30 χρόνια. <br />Οι τουρκικές εταιρείες στο Αζερμπαϊτζάν<br /><br />Σε ερώτηση δημοσιογράφου, ότι "δηλώσατε επίσης ότι υπάρχει μεγάλη αλλαγή στην περιοχή. Με την υποστήριξη της Τουρκίας γίνεται μια μεγάλη αναπτυξιακή κίνηση, άνοιξε το αεροδρόμιο Φιζούλι. Προβλέπεται επίσης η υλοποίηση του διαδρόμου Zangezur. Πώς θα επηρεάσουν όλες οι εξελίξεις την περιοχή, την Τουρκία και τις σχέσεις μας με άλλες χώρες;", ο Ερντογάν απάντησε.<br /><br />Από τώρα, βλέπουμε ότι οι τουρκικές εταιρείες σε υποδομές και υπερκατασκευές έχουν πολύ σοβαρές δυνατότητες στο Αζερμπαϊτζάν. Μέχρι στιγμής, οι τουρκικές εταιρείες έχουν αναλάβει πολύ σοβαρό έργο στην κατασκευή υποδομών. Στο αεροδρόμιο Φιζούλι, όπου προσγειωθήκαμε, 12 τουρκικές εταιρείες συνεργάστηκαν με τους αδελφούς τους από το Αζερμπαϊτζάν και εκπαίδευσαν αυτό το μέρος σε σύντομο χρονικό διάστημα, όπως 8 μήνες. Δύο ακόμη αεροδρόμια βρίσκονται υπό κατασκευή. Προβλέπεται ότι θα ολοκληρωθούν γρήγορα, εντός 1 έτους.<br /><br />Στην περίπτωση που ονομάζουμε έξυπνη γεωργία, η έξυπνη γεωργία διεξάγεται εντατικά με τη συνεργασία Τουρκίας-Αζερμπαϊτζάν και οι μελέτες για αυτό συνεχίζονται αποφασιστικά. Επιπλέον, προσωπικά έχουμε δει ότι υπάρχει μια επιτυχημένη δουλειά στην κτηνοτροφία αυτή τη στιγμή. Παράλληλα με αυτό το επιτυχημένο έργο, συνεχίζεται και η εκκαθάριση ναρκοπεδίων.<br /><br />Προς το παρόν, η γεωργία και η κτηνοτροφία έχουν ξεκινήσει στη γη που έχει καθαριστεί από ναρκοπέδιο, σε μια βάση κερδοφόρα τόσο για το Αζερμπαϊτζάν όσο και για την Τουρκία. Μας είπαν ότι τουλάχιστον 5-10 χιλιάδες ζώα Angus θα έρθουν εδώ για να εκτελέσουν μια εργασία όσον αφορά την κτηνοτροφία και ότι θα ελαχιστοποιήσουν τις εισαγωγές κρέατος ειδικά του Αζερμπαϊτζάν.<br /><br />Αυτό δείχνει ότι θα υπάρξει ένα πολύ σοβαρό άλμα στη γεωργία και την κτηνοτροφία σε αυτό το σημείο.<br /><br />Σε άλλη ερώτηση δημοσιογράφου ότι "τόσο εσείς όσο και ο κ. Αλίεφ καλέσαμε την Αρμενία να έρθει στο τραπέζι για διαρκή ειρήνη και μάλιστα προτείνατε μια 6μερή επιτροπή. Θα συμπεριληφθούν επίσης το Ιράν και η Γεωργία. Επαναλάβατε αυτήν την κλήση προς την Αρμενία σήμερα. Όμως το Ιράν απείλησε πρόσφατα σοβαρά το Αζερμπαϊτζάν με τη δικαιολογία ότι «έφερες το Ισραήλ εδώ». Από την άλλη, φαίνεται σαν να προσπαθούν να υπονομεύσουν τις προσπάθειες σας και του κ. Αλίεφ επιδιώκοντας νέα συνεργασία με την Αρμενία. Πώς το ερμηνεύετε αυτό; " ο Ερντογάν, είπε.<br /><br />Το θέμα αυτό το συζητήσαμε και με τον κ. İlham. Ο κ. İlham είπε, «Δεν έχουμε κάνει καμία παραχώρηση στο Ισραήλ. Ακριβώς όπως έχουμε σχέσεις με άλλες χώρες, έχουμε παρόμοιες σχέσεις με το Ισραήλ και με τον ίδιο τρόπο θα συνεχίσουμε να το κάνουμε και στο μέλλον».<br /><br />Σε αυτά τα θέματα, οι χώρες δεν πρέπει και δεν μπορούν να επηρεάσουν η μία τους μηχανισμούς λήψης αποφάσεων της άλλης. Ελπίζουμε ότι εάν το Ιράν ενεργήσει με κοινή λογική εδώ, δεν θα υπάρξουν προβλήματα μεταξύ του Ιράν και του Αζερμπαϊτζάν.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ερντογάν-Αλίγιεφ ενώνουν τον "τουρκικό κόσμο" του Καυκάσου με την Τουρκία

Ανοίγει ο τεράστιας στρατηγικής σημασίας διάδρομος Zengezur στο Ναγκόρνο Καρμπάχ εξυπηρετώντας τις επιδιώξεις και τα συμφέροντα Αζερμπαϊτζάν...

Διαβάστε την συνέχεια

Το σχέδιο Ερντογάν για “ισλαμική έφοδο”

<img height="140" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/06/erdogan_erntogan_slpress.jpg" width="280" /><br /><br /><b>Τζουβάνος Δημήτρης</b><br />Παρ’ ότι ο τουρκικός νεοοθωμανισμός έχει επισημανθεί από ετών, όπως και νωρίτερα ο “πόλεμος των πολιτισμών”, η Δύση αλλά και η χώρα μας επέλεξε επί μακρόν τη στάση της στρουθοκαμήλου. Η χώρα μόλις τελευταία ξεπέρασε την ανάγνωση της τουρκικής πολιτικής ως κινήσεων “εσωτερικής κατανάλωσης” κτλ. του Ερντογάν, ενώ η Δύση και η Ευρώπη μόλις κι ακροθιγώς αρχίζουν να αντιλαμβάνονται το πρόβλημα σε επί μέρους μάλιστα όψεις του, και σε απόσταση απ’ την ουσία του.<br /><br />Η σημερινή κατανόηση της Τουρκίας στη Δύση βασίζεται σε λάθη στα οποία συνεκβάλλουν παρωχημένες κοινωνικοπολιτικές και γεωπολιτικές θεωρήσεις, αλλά και η τρομαγμένη αυτοσυγκάλυψη της κοινωνικοπολιτικής κρίσης της Δύσης. Μ’ όλο το κάποιο αντίκρυσμά τους στα πράγματα, τα λάθη αυτά αφορούν την ταύτιση του μεγαλοτουρκισμού με τον ερντογανισμό, την επιφανειακή θεωρία του “κενού” της αμερικανικής παρουσίας στην περιοχή, και τα στενά ευρωσυμφέροντα (Γερμανικά κ.α) στην Τουρκία.<br /><br />Ο μεγαλοτουρκισμός, με βαθιές ιστορικές ασιατικές και οθωμανικές ρίζες, οπωσδήποτε αναβαπτίσθηκε και ενισχύθηκε απ’ τον Ερντογάν, μάλιστα όχι μόνον ως εθνικοδικαιϊκό αφήγημα, αλλά και μέσα απ’ τις εντυπωσιακές οικονομικές και κοινωνικοπολιτικές εξελίξεις που ο Ερντογάν προώθησε στην Τουρκία. Εξελίξεις στις οποίες μεταβολίσθηκαν και αφομοιώθηκαν και οι κεμαλικές “δυτικές” πτυχές της βαθύτερης κι από αιώνων διαλεκτικής των τούρκων με τη Δύση.<br /><br />Μιας διαλεκτικής δυτικών “προσλήψεων” κι επεκτατικού εκτουρκισμού, όπως καταγράφεται στην ιστορία, όπως αποτελεί κοινό παρονομαστή όλων των τουρκικών κομμάτων, κι όπως δείχνει την πορεία στη Δύση το χέρι, στον ανδριάντα του Κεμάλ. Μιας διαλεκτικής που, σε πείσμα των ευρωπαϊκών αυταπατών, αντιλαμβάνεται τον τουρκικό εξευρωπαϊσμό ουσιαστικά ως ευρωπαϊκό εκτουρκισμό. Τοποθετώντας έτσι το τουρκικό πρόβλημα στο κέντρο των διεθνών κοινωνικοπολιτισμικών εξελίξεων.<br />Ερντογάν και ισλαμική έφοδος<br /><br />Το ευρύτερο πρόσφορο έδαφος για την ανάπτυξη του επιθετικού μεγαλοτουρκισμού δεν είναι το αμερικανικό μεσανατολικό “κενό” ή κάποιοι ευρωπαϊκοί μικροϋπολογισμοί, που αποτελούν απλά συμπτώματα βαθύτερων παγκόσμιων διεργασιών με δύο κύρια στοιχεία: Την κοινωνικοπολιτισμική κρίση της Δύσης, δηλαδή τη σήψη του ύστερου μεταμοντέρνου φιλελευθερισμού (οικονομοπολιτική κρίση, ψυχοκοινωνική διάλυση, αυτοχειριαστική κορεκτίλα, πολιτικοθεωρητική μικρότητα κτλ), και την “έφοδο” του Τρίτου Κόσμου, είτε στην “κινεζική-οικονομική”, είτε στην ισλαμοαφρικανική πολύμορφη εκδοχή της.<br /><br />Στο περίπλοκο αυτό τοπίο που κυοφορεί ανακατατάξεις ισχύος και μεταφιλελεύθερα στοιχήματα ή τραγωδίες, η Δύση δεν “εξυπηρετεί τα στενά συμφέροντά της”, κατά το σκουριασμένο ερμηνευτικό σχήμα, αλλά παραμένει πρωτογενώς αμήχανη, όπως στο πάγωμα του τρομαγμένου. Στο ίδιο τοπίο η Ρωσία αναγκάζεται σε αμήχανη “επιθετική άμυνα”, έναντι πιθανών σπασμών της Δύσης, η Κίνα (αλλά και η Ινδία κ.α) επενδύει προσεκτικά στο χρόνο, ενώ η Τουρκία των 80 εκατομμυρίων σφύζοντος πληθυσμού “αδικημένου απ’ τη δύση”, βλέπει την ιστορική της ευκαιρία. Ένα τοπίο σαστισμένο που γέρνει στο τουρκομπαρόκ, καθώς στης Τανάγρη το άσμα.<br /><br />Πέρα απ’ τα “σύνορα της καρδιάς της”, της “Γαλάζιας Πατρίδας” κτλ., η Τουρκία μεθοδεύει την ηγεσία της συντελούμενης ισλαμικής εφόδου. Μιας ισλαμικής εφόδου όπου συστρατεύονται η μετανάστευση, η τζιχάντ, οι μισθοφορικές επεμβάσεις, η διπλωματία των κανονιοφόρων κτλ, καθώς και το αφήγημα ενός ισλαμοτουρκικού διεθνούς δικαίου κι ενός επεκτεινόμενου ισλαμοτουρκικού πολιτισμού. Όλοι οι κατατρεγμένοι του κόσμου, απ’ την Ασία και την Αφρική ως τη Λατινική Αμερική θα βρουν το στήριγμά τους στην Τουρκία, διακηρύσσει ο Ερντογάν, σε ένα μανιφέστο που η αμήχανη δύση δυσκολεύεται ν’ ακούσει.<br /><br />Πρέπει να κατανοηθεί ότι στην πραγματικότητα η Τουρκία επιχειρεί την τρίτη απάντηση στον εν σήψει δυτικό φιλελευθερισμό, μετά την αποτυχία εν μέσω τραγωδιών των δύο πρώτων, του φασισμού και του σταλινισμού. Μια απάντηση ίδιας κλίμακας, ανάλογου αντιφιλελεύθερου (κι όχι μετα-φιλελεύθερου όπως αυτός θα ενσωμάτωνε και πολύτιμα φιλελεύθερα στοιχεία) χαρακτήρα κι ανάλογης εθνοκεντρικής ηγεσίας, άσχετα απ’ τους ρυθμούς κλιμάκωσής της, την τελική επιτυχία της ή τις εν τω μεταξύ τραγωδίες.<br /><br />Δύση και παγκόσμιες εμπλοκές <br /><br />Εννοείται ότι οι γειτονικές περιοχές της Τουρκίας, κι οπωσδήποτε η χώρα μας, αποτελούν σκαλοπάτι προτεραιότητας της πολιτικής αυτής. Τα χαρακτηριστικά του πολέμου των πολιτισμών στην πολιτική αυτή, φυσικά δεν ενοχοποιούν ούτε το Ισλάμ, ούτε τον χειμαζόμενο Τρίτο Κόσμο, παρά τον αξιολογητέο χαρακτήρα των πολιτισμών. Αντίθετα υπαγορεύουν κατάλληλες διέξοδες πολιτικές στήριξης και συμπόρευσης της Δύσης μαζί τους, στην προοπτική μιας αναγκαίας εθνοτροφοδοτούμενης κι εξανθρωπιστικής οικουμενικότητας.<br /><br />Μια πτυχή της “εφόδου” καθίσταται κρίσιμη μέσα στους όρους της γενικότερης δυτικής πολιτισμικής κρίσης, δρομολογώντας αλυσίδα παγκόσμιων εμπλοκών. Πρόκειται για τον τριτοκοσμικό και κυρίως κινεζικό οικονομικό ανταγωνισμό στη Δύση και την ανάλογα εξελισσόμενη παγκόσμια αναδιανομή, που τρέχει γρηγορότερα απ’ την αύξηση της παγκόσμιας πίτας.<br /><br />Αν η Ευρώπη της ΕΕ, των πακέτων, των μνημονίων και των καυγάδων βορρά-νότου έχει μια πρώτη, αν κι ανεπαρκή, γεύση και συνείδηση των αναγκών προσαρμογής της, οι ΗΠΑ του άκρατου μεσαιοταξίτικου μιντιοκρατικού καταναλωτισμού, του οπλοφόρου διχασμού και του σπασμωδικού αμερικανικού απομονωτισμού, είναι απολύτως ανέτοιμες. Ο απομονωτισμός και οι πανταχού επεμβάσεις που εναλλάχθηκαν πριν, κατά και μετά τους δύο μεγάλους πολέμους και τη σχετική παγκόσμια επέλαση των ΗΠΑ, σήμερα δεν τους εξασφαλίζουν καμιά διέξοδο.<br /><br />Παρ’ ότι Κίνα και Ρωσία θα μπορούσαν να “χαρίσουν χρόνο προσαρμογής” στις ΗΠΑ, η πορεία εκεί είναι προδιαγεγραμμένη. Σοβεί έτσι ο κίνδυνος μιας σπασμωδικής και καταστροφικής απάντησης των ΗΠΑ στην εξελισσόμενη αναδιανομή, με αυτό να καθορίζει αλυσίδα στάσεων παγκοσμίως. Η Ρωσία αναγκάζεται σε προληπτική “επιθετική άμυνα” και σε δίκοπα ευρασιατικά εγχειρήματα.<br /><br />Ο ρόλος της Ευρώπης<br /><br />Η Τουρκία στρατηγικά αναβαθμίζεται για ΝΑΤΟ, Ρωσία και Κίνα. Η Ευρώπη παρά τις τάσεις αμυντικής της ανάπτυξης, δε μπορεί να αγνοήσει την πιθανή σύγκρουση των βουβαλιών και την ανάγκη των ΗΠΑ (ιδίως η παθώς-μαθώς Γερμανία, ζωτικά υποχρεωμένη άλλωστε σε μέριμνα οικονομικής ευρωστίας) αλλά και της Τουρκίας. Πρόκειται για παζλ που ξεπερνά τα μικροσυμφέροντα (πωλήσεις όπλων, επενδύσεις στην Τουρκία κτλ) και που βηματοδοτείται απ’ τα αμερικανικά αδιέξοδα.<br /><br />Αδιέξοδα που δεν μπορούν να απαντηθούν στο στενό οικονομικό, αλλά μόνον στο ευρύτερο βιοτικό και κοινωνικοπολιτικό επίπεδο, όλο και μακρύτερα απ’ το “αμερικανικό όνειρο”, όλο και πιο κοντά σε νέες συνθέσεις πέραν ρομαντισμών ή ψευδορεαλισμών. Η Ευρώπη εδώ, μ’ όλο της το χάλι, έχει ιδιαίτερο, πολύπλευρο κι αναντικατάστατο ρόλο ισχυρού πόλου, αλλά κι ενδιάμεσου ρυθμιστή και προσανατολιστή σε κάθε κατεύθυνση, καθώς κι ανάγκη αντίστοιχων ηγεσιών.<br /><br />Όπως κρίσιμος είναι πλέον κι ο ρόλος των κοινωνιών στην Ευρώπη και διεθνώς, που πρέπει μέσα από συστηματικές προσανατολιστικές επεμβάσεις (κι όχι με όρους επαιτείας “αλληλεγγύης”) να κατανοήσουν τόσο την τουρκική απειλή, όσο και τους όρους της διεξόδου και πολιτικής συνεισφοράς τους.<div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Το σχέδιο Ερντογάν για “ισλαμική έφοδο”

Τζουβάνος Δημήτρης Παρ’ ότι ο τουρκικός νεοοθωμανισμός έχει επισημανθεί από ετών, όπως και νωρίτερα ο “πόλεμος των πολιτισμών”, η Δύση αλλά ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο ρόλος του Τσαβούσογλου στην κόντρα Ερντογάν-Δύσης

<img height="142" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/10/tourkia_tsavousoglou_SLpress.gr_.jpg" width="280" /><br /><br /><b>Σαρακινός Βαγγέλης</b><br />Στην κόψη του ξυραφιού βρέθηκαν τις προηγούμενες ημέρες οι σχέσεις της Άγκυρας με τη Δύση, αλλά και η συνοχή της τουρκικής κυβέρνησης, καθώς ο Τσαβούσογλου φέρεται πως απείλησε με παραίτηση, αν ο Ερντογάν προχωρούσε στην απέλαση των πρεσβευτών δέκα δυτικών χωρών, όπως είχε προαναγγείλει. Η παρέμβαση του υπουργού Εξωτερικών και η διευκόλυνση από πλευράς πρέσβεων οδήγησαν τελικά σε αποκλιμάκωση της έντασης. Ο τρόπος όμως με τον οποίο χειρίστηκε ο Τούρκος πρόεδρος την εξέλιξη δείχνει ότι οι ουσιαστικές αιτίες που την προκάλεσαν δεν έχουν ξεπεραστεί, καθώς ο ίδιος εξακολουθεί να συμπεριφέρεται σαν μην ξέρει πότε να σταματήσει.<br /><br />Αυτό έκανε και μετά τη νέα δήλωση των υπό απέλαση πρέσβεων, οι οποίοι με αναρτήσεις τους στο Twitter ανέφεραν ότι εφαρμόζουν το άρθρο 41 της Σύμβασης της Βιέννης που αφορά τις διπλωματικές σχέσεις και απαγορεύει κάθε παρέμβαση στις εσωτερικές υποθέσεις της χώρας που τους φιλοξενεί. Οι πρεσβευτές δεν ξεκαθάριζαν πάντως ευθέως, εάν η πρώτη κοινή δήλωσή τους, για την άμεση απελευθέρωση του επιχειρηματία Οσμάν Καβαλά, υπερέβαινε τις υποχρεώσεις τους που απορρέουν από το συγκεκριμένο άρθρο ή αν ήταν σύννομη.<br /><br />Αυτή η διπλωματική εκφορά έδινε στον Τούρκο πρόεδρο τον απαραίτητο χώρο, ώστε να μην προχωρήσει σε ενέργειες που θα έκαναν χειρότερη την κατάσταση και να υπαναχωρήσει από τις εξαγγελίες του για απελάσεις, χωρίς να εμφανιστεί ηττημένος. Με απλά λόγια του άφηνε ανοιχτή μια αξιοπρεπή έξοδο διαφυγής από το αδιέξοδο στο οποίο είχε αυτοεγκλωβιστεί, ενώ παραλλήλως διέσωζε και το κύρος των πρεσβευτώνκαι των χωρών τους.<div><br />Το όριο και η αμετροέπεια<br /><br />Γνωστός, ωστόσο, για την αμετροέπειά του, ο Ερντογάν, αφού χαιρέτισε τα νέα δήλωση των πρεσβευτών, προχώρησε σε δηλώσεις πανηγυρικού τύπου, ότι κανένας δεν μπορεί να υποδείξει στην Τουρκία και στην τουρκική δικαιοσύνη τι θα πράξουν. Επανέλαβε μάλιστα και τα γνωστά, ότι για να μείνει κάποιος στη Τουρκία θα πρέπει να σέβεται τη χώρα, ενώ παρουσίασε την διευκόλυνση που του έκαναν οι πρεσβευτές ως δήλωσή τους πως από εδώ και πέρα “θα είναι καλά παιδιά”.<br /><br />Δεν είναι βέβαια η μοναδική φορά που ο Ερντογάν αντιστρέφει την πραγματικότητα για να πετύχει τους στόχους του στην εξωτερική πολιτική ή για να συντηρήσει την εικόνα του αποφασιστικού και ακλόνητου ηγέτη στο εσωτερικό της Τουρκίας. Αυτή τη φορά αγνόησε όμως και το μήνυμα που του είχε στείλει νωρίτερα το, συνήθως φιλικό προς αυτόν, Βερολίνο.<br /><br />Η γερμανική κυβέρνηση (κυβερνητικός εκπρόσωπος) και η εκπρόσωπος του γερμανικού υπουργείου Εξωτερικών ήταν οι πρώτοι που επικαλέστηκαν το άρθρο 41 της Σύμβασης της Βιέννης, τονίζοντας όμως ότι οι γερμανικές διπλωματικές αποστολές, στην Τουρκία και παντού, κινούνται πάντα εντός του πλαισίου που καθορίζει το συγκεκριμένο άρθρο. Το Βερολίνο κάλυψε με αυτόν τον τρόπο την υπογραφή του Γερμανού πρεσβευτή κάτω από το αίτημα για την αποφυλάκιση του Καβαλά, αλλά και τους υπόλοιπους διπλωμάτες, καθώς επρόκειτο για κοινή δήλωση. Παραλλήλως έστειλε στον Ερντογάν και το μήνυμα για το που είναι τα όρια.</div><div><br />Καταλύτης ο Τσαβούσογλου<br /><br />Οι πανηγυρισμοί του Ερντογάν προκάλεσαν και την αντίδραση της Ουάσιγκτον, κάτι που ο Τσαβούσογλου προσπαθούσε να αποφύγει σε όλη τη διάρκεια του κρίσιμου τριημέρου. Ο εκπρόσωπος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ άδειασε τον Τούρκο πρόεδρο, τονίζοντας ότι η ανακοίνωση που εξέδωσαν οι δέκα πρεσβευτές, στις 18 Οκτωβρίου, για τον Οσμάν Καβαλά συνάδει με το άρθρο 41 της Σύμβασης της Βιέννης για τις διπλωματικές σχέσεις. Επανέλαβε δηλαδή το όριο, που έκανε ότι δεν κατάλαβε ο Ερντογάν, εκφράζοντας παραλλήλως την πεποίθηση ότι, αφού αποκλιμακώθηκε η ένταση, είναι καλύτερο να συνεχιστεί ο διάλογος με την Τουρκία.<br /><br />Το Στέιτ Ντιπάρτμεντ έστειλε έτσι στον Τούρκο πρόεδρο το μήνυμα να μην το συνεχίσει σε αυτούς τους τόνους. Για αυτό προσπαθούσε όμως να τον πείσει και ο Τσαβούσογλου από το Σάββατο, όταν έλαβε την εντολή για απέλαση των πρέσβεων, ενώ βρισκόταν στη μακρινή Νότια Κορέα. Ο επικεφαλής της τουρκικής διπλωματίας ήταν αντίθετος με αυτήν την απόφαση και αρχικά ζήτησε από τον Ερτογάν να την αναβάλει μέχρι το υπουργκό συμβούλιο της Δευτέρας. Όπως και έγινε.<br /><br />Το ερώτημα που φέρεται ότι έθεσε ο Τσαβούσογλου στον Ερντογάν ήταν το πώς θα πάει σε λίγες ημέρες στη Σύνοδο της G20 στη Ρώμη, επιδιώκοντας συνάντηση με τον Μπάιντεν (για την αγορά 40 νέων F16και την αναβάθμιση 80 παλαιών), όταν έχει απελάσει τον Αμερικανό πρέσβη και μαζί με αυτόν συνολικά επτά πρεσβευτές χωρών μελών του ΝΑΤΟ και έξι χωρών μελών της ΕΕ. Ο Τούρκος πρόεδρος είχε όμως και άλλα σεκλέτια, όπως η βουτιά της λίρας και η υπόθεση Halkbank) και έτσι τραβούσε το σχοινί με τη Δύση.<br /><br />Την ίδια ώρα, ο Τσαβούσογλου ακροβατούσε ανάμεσα στην υποχρέωσή του να εκτελέσει την εντολή του Ερτογάν (η άρνηση δεν συνεπάγεται θανατική ποινή όπως στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, αλλά όσο να ναι έχει συνέπειες) και στην προσπάθειά του να τον πείσει. Και εκεί επάνω έπεσε και η δήλωσή του ότι, εάν απελαθούν οι πρεσβευτές, θα πρέπει να φύγει από το υπουργείο Εξωτερικών. Μια δήλωση που έπαιξε το ρόλο της, στο βαθμό βέβαια που ο Ερντογάν μπορεί να καταλάβει ότι παίζουν κάποιον ρόλο και οι άλλοι.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ο ρόλος του Τσαβούσογλου στην κόντρα Ερντογάν-Δύσης

Σαρακινός Βαγγέλης Στην κόψη του ξυραφιού βρέθηκαν τις προηγούμενες ημέρες οι σχέσεις της Άγκυρας με τη Δύση, αλλά και η συνοχή της τουρκική...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Ερντογάν έφυγε από το “δυτικό μαντρί”, η Δύση το ξέρει;

<img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/10/erdogan_slpress-2.jpg" /><br /><br /><b>Βενιζέλος Κώστας</b><br />Το πήγε στα άκρα ο Ερντογάν με τους δέκα πρεσβευτές και κατάφερε να εξασφαλίσει την ισοπαλία; Τέντωσε το σχοινί έτοιμος να το κόψει και αξιοποίησε τη διέξοδο που του έδωσαν οι Αμερικανοί; Να απελάσει δέκα πρέσβεις σημαίνει ρήξη με τις χώρες, τις οποίες εκπροσωπούν. Σημαίνει ρήξη με τη Δύση γενικότερα. Και φαίνεται τούτο να είναι επιλογή του καθεστώτος της Άγκυρας και γι’ αυτό και αρπάζει όλες τις ευκαιρίες που του δίνονται και αντιπαρατίθεται. Όπως αυτή με την παρέμβαση των 10 πρεσβευτών για την αποφυλάκιση του ακτιβιστή Οσμάν Καβαλά από τις τουρκικές φυλακές, που προκάλεσε σοβαρή κρίση.<br /><br />Κάποιοι υποστηρίζουν πως ο Ερντογάν δεν θα έφθανε στο σημείο να απελάσει τους πρέσβεις. Αυτό δεν μπορεί να υποστηριχθεί από τα γεγονότα, καθώς την κίνηση εκτόνωσης δεν την έκανε ο ίδιος, αλλά οι Αμερικανοί σε συνεννόηση προφανώς με τους υπόλοιπους. Υποστηρίζεται, επίσης, ότι ο Τούρκος Πρόεδρος επιλέγει την ένταση με στόχο να έχει οφέλη, να εξασφαλίσει αξιώσεις, που θέτει στους δυτικούς.<br /><br />Λέγεται, επίσης, ότι ασκεί εξωτερική πολιτική, ανοίγοντας πολλά μέτωπα, επειδή αντιμετωπίζει προβλήματα στο εσωτερικό (οικονομία, χαμηλή δημοτικότητα κ.λπ.). Όλα αυτά είναι η εύκολη και επαναλαμβανόμενη εξήγηση, που δίνεται για τη συμπεριφορά του Ερντογάν. Σαφώς και έδειξε στο παρελθόν ότι διά πυρός και σιδήρου, με εκβιασμούς και πιέσεις, εξασφάλιζε τις επιδιώξεις του. Εκβίαζε και ελάμβανε δώρα. Κινείτο, όμως, πάντα μέσα στα πλαίσια, εντός των γραμμών της δυτικής συμμαχίας. Και στα κρίσιμα αναλάμβανε τις δύσκολες αποστολές των δυτικών.<div><br />Ο Ερντογάν κάνει ρήξη με τη Δύση<br /><br />Με την κρίση στο Αφγανιστάν φάνηκε ότι αυτό μπορεί και συνεχίζει να το κάνει. Ωστόσο, παρακολουθώντας τις κινήσεις της κατοχικής Τουρκίας προκύπτει ότι, θέλει να κρατά αποστάσεις από τους Αμερικανούς και τους Ευρωπαίους. Κι αυτό επειδή εδώ και χρόνια οικοδομεί ένα προφίλ περιφερειακής δύναμης, που θέλει να είναι απέναντι στους μεγάλους.<br /><br />Για να γίνει τούτο ξεκάθαρο στους πάλαι ποτέ στρατηγικούς και μη εταίρους της, η Άγκυρα προκαλεί και οδηγεί τις αντιπαραθέσεις στα άκρα. Η στρατηγικής σημασίας αγορά του ρωσικού πυραυλικού συστήματος S-400 από τη Ρωσία ήταν μια επιλογή, προς την κατεύθυνση της “αυτονόμησης” της κατοχικής δύναμης. Δεν ήταν καπρίτσιο η αγορά αυτή, ούτε και δοκίμαζε τις αντιδράσεις της Ουάσινγκτον, θέλοντας κάποια δώρα. Ήταν μια απόφαση, μια αγορά, που εντάσσεται στον ευρύτερο σχεδιασμό του καθεστώτος Ερντογάν.<br /><br />Ο Τούρκος Πρόεδρος βλέπει το 2023 να πλησιάζει. Τότε, που θα γιορταστούν τα 100 χρόνια τουρκικού κράτους και όπως έχει εξαγγείλει η χώρα του θα καταστεί μεγαλύτερη και ως προς την επιρροή στην περιοχή και ευρύτερα, αλλά και εδαφικά. Το 2023 είναι και χρονιά εκλογών, που ενδέχεται να γίνουν και του χρόνου. Όλα αυτά προφανώς τον καθιστούν επιρρεπή σε κινήσεις υψηλού ρίσκου, για τον ίδιο, τη χώρα του και τους υπόλοιπους.</div><div><br />Οι δυτικοί το ξέρουν;<br /><br />Η Τουρκία και πριν τον Ερντογάν, ιδιαίτερα όμως επί της εποχής του, θέλει να επεκταθεί, να μεγαλώσει. Μετά την πτώση του λεγόμενου υπαρκτού σοσιαλισμού, επιχείρησε “επέλαση” στις χώρες αυτές, κυρίως στις τουρκογενείς και σε όσες ζει μουσουλμανικός πληθυσμός. Στη συνέχεια θέλησε να το παίξει- και συνεχίζει- ο “πατερούλης” των μουσουλμάνων. Εγχείρημα όχι εύκολο, καθώς διεκδικούν κι άλλοι αυτόν τον ρόλο. Εάν κάποιος τοποθετήσει σε χάρτη, πού έχει -και στρατιωτική- παρουσία η κατοχική Τουρκία, τότε θα επιβεβαιώσει τον επεκτατικό σχεδιασμό της, που δεν αφορά μόνο την περιοχή μας.<br /><br />Η Τουρκία φαίνεται πως δεν θέλει να παραμείνει στο δυτικό μαντρί κι αυτό θα πρέπει να το αντιληφθούν και οι δυτικοί. Ακόμη και εκείνοι που ξεροσταλιάζουν στην αυλή του Ερντογάν, για μια εμπορική συμφωνία ή άλλες συνεννοήσεις (μεταναστευτικό). Σε αυτό το σκηνικό, το οποίο στήνεται, η Ελλάδα και η Κύπρος δεν μπορούν παρά να αξιολογήσουν τα δεδομένα αυτά. Όταν διαπίστωναν πως ο Ερντογάν ακολουθεί μια αναθεωρητική πολιτική, εννοούσαν προφανώς πως αυτό ίσχυε για Ελλάδα και Κύπρο περισσότερο.<br /><br />Ο Ερντογάν, όμως, επιχειρεί μέσα από τον μεγαλοϊδεατισμό του, να διαμορφώσει μια δική του νέα τάξη πραγμάτων. Να δώσει το δικό του στίγμα ως πατερούλης και ηγέτης περιφερειακής δύναμης. Μέσα σε αυτή τη λογική, οι όποιες επιρροές υπήρχαν και επηρέαζαν την Άγκυρα σε κάποιο βαθμό, μειώνονται σημαντικά. Κι αυτό είναι ένα θέμα, που πρέπει να απασχολήσει Αθήνα και Λευκωσία, οι οποίες ενίοτε αναζητούσαν στήριξη από χώρες και Οργανισμούς, που ασκούσαν επιρροή στην κατοχική Τουρκία.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ο Ερντογάν έφυγε από το “δυτικό μαντρί”, η Δύση το ξέρει;

Βενιζέλος Κώστας Το πήγε στα άκρα ο Ερντογάν με τους δέκα πρεσβευτές και κατάφερε να εξασφαλίσει την ισοπαλία; Τέντωσε το σχοινί έτοιμος να ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η ασπίδα

<a href="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2021/10/2020_MBST_007_B_004_002-scaled.jpg"><img height="172" src="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2021/10/2020_MBST_007_B_004_002-scaled.jpg" width="280" /></a><br /><b><br /></b><div><b>Aλέξανδρος Μαλλιάς<br /></b><i>«US-Greek defense deal dispels any notion of Washington’s so-called neutrality»</i> (Η ελληνοαμερικανική συμφωνία εξαφανίζει κάθε έννοια δήθεν ουδετερότητας της Ουάσιγκτον) ο τίτλος άρθρου στη Yeni Safak (Νέα Αυγή). Περιττό πλέον να χαρακτηρίζουμε μια τουρκική εφημερίδα φιλοκυβερνητική. Στη νέα Τουρκία ευδοκιμεί μόνον η αυταρχική ολιγαρχία των αρεστών. Η κριτική απέναντί της μάχεται για να επιβιώσει. Εντός και εκτός φυλακών και κρατητηρίων. Oπως και οι χιλιάδες φυλακισμένοι θεωρούμενοι ως αντιφρονούντες, αντικαθεστωτικοί, αντί, αντί… και βέβαια δημοσιογράφοι.<br /><br />Αποτελεί σύμπτωση άραγε το γεγονός ότι οι αυστηρότερες για την κατάσταση των δικαιωμάτων του ανθρώπου στην Τουρκία εκθέσεις προέρχονται από ευρωπαϊκούς θεσμούς, οργανώσεις και από τις ΗΠΑ; Κόλαφος οι ετήσιες εκθέσεις του Στέιτ Ντιπάρτμεντ. Μην ξεχνάμε ότι αφορούν μια χώρα που θεωρεί ότι μπορεί να συνεχίσει να είναι μέλος του ΝΑΤΟ και (θεωρητικά) υποψήφια για ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ενωση. Ο νεποτισμός και η αυταρχική αντίληψη της ιδιοκτησιακής των κρατικών δομών, της οικονομίας, της δικαιοσύνης, της πολιτικής και των μέσων ενημέρωσης έχουν θέσει τη γειτονική Τουρκία εκτός του κύκλου των δημοκρατιών. Τον κύκλο που ο πρόεδρος Τζο Μπάιντεν όρισε ως προνομιακό πεδίο πολιτικής και συνεργειών των ΗΠΑ.<br /><br />Πλησιάζοντας προς την 100ή επέτειο της Συνθήκης της Λωζάννης, το κεμαλικό δόγμα «ειρήνη στη χώρα, ειρήνη στον κόσμο (Yurtta sulh, cihanda sulh)» ανατρέπεται από την καθημερινή πραγματικότητα: «Κατάσταση πολιορκίας στη χώρα, σύγκρουση με όλους τους γείτονες». Η καθημερινή σημειολογική ανάλυση των λόγων συνοδεύεται από πράξεις της τουρκικής πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας στην Ανατολική Μεσόγειο και στο Αιγαίο, απέναντι στην Ελλάδα και στην Κύπρο, και αναδεικνύει το αυθεντικά επιθετικό και αναθεωρητικό στρατιωτικοποιημένο δόγμα της Τουρκίας του προέδρου Ερντογάν.<br /><br />Σε περίπτωση εκδήλωσης στρατιωτικής επίθεσης, ο Χάρτης των Ηνωμένων Εθνών προβλέπει –άρα επιβάλλει– το δικαίωμα εθνικής και συλλογικής αυτοάμυνας μέχρις ότου το Συμβούλιο Ασφαλείας λάβει «τα αναγκαία μέτρα για την αποκατάσταση και διατήρηση της διεθνούς ειρήνης και ασφάλειας». Η ιστορία της Ελλάδος, παλιότερη και σύγχρονη (28 Οκτωβρίου 1940 και 6 Απριλίου 1941) υπενθυμίζει ότι δεν περιμέναμε κάποιο άρθρο 51 του Χάρτη για να «αμυνθούμε του πατρίου εδάφους». Το μέγεθος των στρατιωτικών δυνάμεων και η πληθυσμιακή υπεροχή του επιτιθέμενου και επίδοξου εισβολέα ουδέποτε αποτέλεσε το κρίσιμο για την αποφασιστικότητα των Ελλήνων μέγεθος. Από την εποχή των Μηδικών.<br /><br />Πώς ενεργεί ο ΟΗΕ σε περίπτωση πολεμικής σύγκρουσης; Υπό την προϋπόθεση συμφωνίας των πέντε μονίμων μελών, η οποία δεν πρέπει να προεξοφλείται, μια πρώτη απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας συνήθως περιέχει τέσσερα στοιχεία-προτάσεις: κατάπαυση του πυρός και εκεχειρία, αποχώρηση στρατιωτικών δυνάμεων, επιστροφή στη status quo ante κατάσταση, πρόσκληση για διάλογο. Η εμπειρία δείχνει ότι εδάφη που κατακτώνται στρατιωτικά πολύ δύσκολα επιστρέφονται ως μέρισμα της ειρήνης. Χρωματίζονται διαφορετικά ακόμη και στη περίπτωση ανάπτυξης (παρένθεσης) ειρηνευτικής δύναμης τρίτων. Η επιστροφή καταληφθέντων εδαφών προϋποθέτει το «εδαφικό ισοδύναμο» κατ’ αντιστοιχία της γεωπολιτικής αξίας των κατειλημμένων και όχι της έκτασής τους. Στον αραβοϊσραηλινό πόλεμο του Γιομ Κιπούρ τον Οκτώβριο 1973, το εδαφικό προγεφύρωμα των ισραηλινών στρατευμάτων στη δυτική όχθη του Νείλου αποτέλεσε τον καταλύτη για την κατάπαυση του πυρός και τη συμφωνία αποχώρησης της Αιγύπτου από τη Χερσόνησο του Σινά.<br /><br />Η απειλή πολέμου (casus belli) κατά της Ελλάδος προϋπήρχε μεν, αποτελεί δε σήμερα την αυθεντική και σταθερή έκφραση της πολιτικής της Τουρκίας του προέδρου Ερντογάν. Απουσιάζουν σταθερά από το λεξιλόγιο των εκφραστών της η ειρήνη, το διεθνές δίκαιο και η δέσμευση για ειρηνική επίλυση της διμερούς διαφοράς μας για την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας και της ΑΟΖ. Παράλληλα, εντελώς ξεχασμένες από τους «αρμόδιους» των Βρυξελλών –προσωπικότητες κατώτερες των διεθνών εξελίξεων και απαιτήσεων– και οι δεσμεύσεις που αυτοβούλως ανέλαβε έναντι της Ευρωπαϊκής Ενωσης η Τουρκία τον Οκτώβριο 2005 ενόψει των ενταξιακών διαπραγματεύσεων.<br /><br />Η Ελλάδα ενισχύεται, ετοιμάζεται και μεθοδικά προετοιμάζεται. Μεθοδικότερα ίσως απ’ ό,τι κάποιοι εντός των τειχών πιστεύουν. Η υβριδική επίθεση στα χερσαία σύνορά μας στον Εβρο και οι επιχειρήσεις της Τουρκίας στο Αιγαίο και στην Κύπρο απέκλεισαν οριστικά τον εφησυχασμό. Θα συνεχίσουμε να αιφνιδιάζουμε αναλαμβάνοντας διπλωματικές πρωτοβουλίες. Επενδύουμε στις ένοπλες δυνάμεις μας, που εκσυγχρονίζονται μετά σχεδόν μια δεκαετία. Αποκαθίσταται σταδιακά η ισορροπία, εάν δεχθούμε ότι είχε κλονισθεί.<br /><br />Παρότι θέλω να πιστεύω ότι στην πράξη υπάρχει, απορία εν τούτοις προκαλεί η απουσία ομοψυχίας για τη στήριξη της προσπάθειας αυτής από του βήματος της Βουλής. Το διαπιστώσαμε κατά την κυρωτική της ελληνογαλλικής συμφωνίας συζήτηση. Θα επαναληφθεί άραγε και κατά την κύρωση της ελληνοαμερικανικής και των συνοδευτικών αυτής κειμένων; Πολύ θα βοηθούσε την προβολή ισχύος αν ο πολιτικο-κομματικός συμψηφισμός αλληλοκατηγοριών και ευθυνών –ουδείς αλάνθαστος άλλωστε– θελήσει να εξαιρέσει την άμυνα και την πολιτική εθνικής ασφάλειας.<br /><br />Η «τέλεια συμφωνία» βρίσκεται μόνο στο πεδίο της ουτοπίας. Θα μπορούσαμε να την υπογράφαμε μόνοι μας χωρίς άλλον συμβαλλόμενο. Ομως, οι διαδοχικές συμφωνίες-ασπίδες που υπογράψαμε με τη Γαλλία και τις ΗΠΑ είναι οι καλύτερες δυνατές στον συγκεκριμένο ιστορικό χρόνο και υπό τις δεδομένες περιστάσεις. Ευχής έργο θα ήταν οι δεσμεύσεις ασφαλείας –σαφείς και ολοκληρωμένες– που περιλαμβάνονται στην επιστολή του υπουργού Εξωτερικών Τόνι Μπλίνκεν και στο έγγραφο της κοινής δήλωσης Δένδια – Μπλίνκεν για τον τρίτο ελληνοαμερικανικό στρατηγικό διάλογο να περιληφθούν ως παραρτήματα της προς κύρωση συμφωνίας.<br /><br />Ενισχύοντας την ασπίδα μας, ενισχύουμε την ειρήνη. Επένδυση στην ειρήνη είναι η σωστή, αποτρεπτική και αποτελεσματική προετοιμασία απόκρουσης κάθε απειλής. Το δίκαιο της ισχύος εφαρμόζεται μεταξύ ισχυρού και αδύναμου. Η ισχύς, όμως, του δικαίου υπάρχει μεταξύ ισοδύναμων.<br /><br />Προσπαθούμε ταυτόχρονα να πείσουμε ότι οι συμφωνίες στρατηγικής συνεργασίας που υπογράφουμε με τη Γαλλία και με τις Ηνωμένες Πολιτείες δεν στρέφονται εναντίον κανενός τρίτου. Εις μάτην εν τούτοις, εφόσον η ίδια η Τουρκία σπεύδει να τις αναλύσει εκτιμώντας ότι άμεσα την αφορούν. Το διαλαλεί με οργή, με λυμένα τα φρένα κυριολεκτικά. Οπως άλλωστε θεωρεί ότι την αφορούν, ερμηνεύοντας ότι την απειλούν:<br /><br />• Η ενδυνάμωση του ισχύος, κύρους και της αξιοπιστίας της Ελλάδος.<br /><br />• Η ενίσχυση της ελληνικής άμυνας απέναντι στην πολεμική απειλή της Τουρκίας.<br /><br />• Η άρνησή μας να διευκολύνουμε τα δημοσιευμένα άλλωστε επιθετικά σχέδιά της και να αυτο-αφοπλισθούμε αρχίζοντας από τα νησιά μας (αποστρατιωτικοποίηση).<br /><br />• Η «αδελφική», κατά δηλώσεις των ηγετών τους, συνεργασία Αιγύπτου – Κύπρου – Ελλάδος και, βέβαια, η καταλυτική σύμπραξη Ισραήλ – Ελλάδος – Κύπρου με τη συμμετοχή και στήριξη των Ηνωμένων Πολιτειών.<br /><br />• Η στενή αμυντική συνεργασία της Ελλάδος με τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και τη Σαουδική Αραβία. Η ρήτρα «διμερούς αμυντικής συνδρομής» στη σημαντική συμφωνία με τα Εμιράτα ήταν ο προάγγελος σειράς αναλόγων που ακολούθησαν.<br /><br />• Τα υπό διεργασία νέα σχήματα πολυγωνικών συνεργασιών που δρομολογούνται.<br /><br />Η ελληνική διαδοχικών επιστρώσεων ασπίδα παίρνει μορφή. Θυμίζει την ασπίδα του ομηρικού Αίαντα: Το «φταβόδινο, χάλκινο σκουτάρι (ασπίδα) σαν πύργος φάνταζε στα χέρια του» «…σάκος ηΰτε πύργον χάλκεον επταβόειον…» (Ιλιάδα, Η, 220). Οχι εντελώς άδικα. Κοντά στην ομηρική Τροία (Ιλιον), στην Κίο (Γκιουλτσούκ) και στο Τσανάκαλε (Δαρδανέλλια) είναι οι σημαντικοί σταθμοί εκκίνησης του τουρκικού στόλου που στοχεύει στο Αιγαίο.<br /><br />Υπήρχε το ερώτημα ως προς τις προθέσεις της Ουάσιγκτον και την πιθανότητα ενεργού αποτρεπτικής παρέμβασής της προκειμένου να αποφευχθεί πολεμική σύγκρουση μεταξύ δύο παραδοσιακών συμμάχων της στο ΝΑΤΟ. Δεν γνωρίζω αν σήμερα έχει παύσει να τίθεται στην Ελλάδα. Το βέβαιο, όμως, είναι ότι μετά τη συμφωνία-σταθμό με τη Γαλλία και τη συμφωνία στρατηγικής συνέργειας με τις ΗΠΑ –η οποία επεκτείνεται πολύ πέραν των θεμάτων στρατιωτικής ασφάλειας– το μεγάλο και κρίσιμο ερώτημα μεταφέρθηκε εφεξής στην άλλη πλευρά του Αιγαίου.<br /><br />Γνωρίζουμε την απάντηση. Δεν αρκεί;</div><div><br /></div><div><a href="https://www.amynanet.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η ασπίδα

Aλέξανδρος Μαλλιάς «US-Greek defense deal dispels any notion of Washington’s so-called neutrality» (Η ελληνοαμερικανική συμφωνία εξαφανίζει...

Διαβάστε την συνέχεια

Η άλλη όψη της Νότιας Κορέας: σκληρή ισχύς και αμυντικά ντιλ στη Μεσόγειο.

<a href="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2021/10/kor1.jpg"><img src="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2021/10/kor1.jpg" /></a><br /><br /><b>Γιώργος Σκαφιδάς</b><br />Τη Νότια Κορέα την γνωρίζουμε κυρίως μέσα από την κόντρα της με τον βόρειο γείτονά της (Πιονγιάνγκ εναντίον Σεούλ, Κιμ Γιονγκ Ουν εναντίον Μουν Τζε Ιν), αλλά και μέσα από τη διεθνώς καταξιωμένη πια βιομηχανία «ήπιας ισχύος» που εκείνη έχει καταφέρει να αναπτύξει – με κρατική υποστήριξη, να σημειωθεί – τα τελευταία χρόνια.<br /><br />Για τη νοτιοκορεατική «ήπια ισχύ» («soft power») έχουν ήδη γραφτεί πάρα πολλά, τα περισσότερα εξ αυτών διθυραμβικά. Και δικαίως: Η νοτιοκορεατική ταινία «Παράσιτα» έγινε το 2020 το πρώτο στα χρονικά μη-αγγλόφωνο φιλμ που κερδίζει το Όσκαρ καλύτερης ταινίας, και η νοτιοκορεατική τηλεοπτική σειρά «Squid Game» έγινε – πιο πρόσφατα – η πιο επιτυχημένη από άποψη τηλεθέασης σειρά που έχει προβληθεί μέχρι στιγμής στην πλατφόρμα του Netflix.<div><br />Soft power<br /><br />Όσο για τους – φαινομενικά «ακίνδυνους» και σε έναν βαθμό «απολίτικους» – αστέρες της κορεατικής ποπ μουσικής (K-pop), αξίζει να σημειωθεί πως κάποιοι εξ αυτών έχουν φτάσει στο σημείο τα τελευταία χρόνια ακόμη και να «συγκρουστούν» με ξένες δυνάμεις, όπως είναι η Κίνα, για λόγους που εκφεύγουν των ορίων της μουσικής διασκέδασης.<br /><br />Το νοτιοκορεατικό ποπ συγκρότημα BTS και οι… εκατομμύρια οπαδοί του (οι καλούμενοι και «BTS A.R.M.Y») έχουν, επί παραδείγματι, «συγκρουστεί» δημόσια με το Πεκίνο για τον ρόλο που είχε διαδραματίσει η Κίνα στον Πόλεμο της Κορέας ενάντια στη Νότια Κορέα (με τον κινεζικό προπαγανδιστικό μηχανισμό μάλιστα στην πορεία να χάνει και να εξαναγκάζεται σε οπισθοχώρηση… «Η Κίνα κάνει πίσω στη μάχη με τους οπαδούς της κορεατικής ποπ», έγραφε πριν από ακριβώς έναν χρόνο όχι κάποιο μουσικό έντυπο αλλά το αμερικανικό περιοδικό Foreign Policy), ενώ συγκεκριμένα οι BTS έχουν συνοδεύσει και τον Νοτιοκορεάτη πρόεδρο Μουν Τζε Ιν ως «ειδική απεσταλμένοι» στη γενική συνέλευση του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη.<br /><br /><a href="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2021/10/Kor2.jpg"><img height="160" src="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2021/10/Kor2-1024x587.jpg" width="280" /></a><br /><br /></div><div>Hard power<br /><br />Αλλά και πέρα από τη δημοσιογραφικά πολυσυζητημένη νοτιοκορεατική ήπια ισχύ, η Σεούλ επενδύει παράλληλα αποφασιστικά και στο μέτωπο της σκληρής ισχύος («hard power»), απλώνοντας μάλιστα γέφυρες συνεργασίας και προς την πλευρά της Ανατολικής Μεσογείου (σε Ισραήλ, Αίγυπτο κ.ά.).<br /><br />Από τις 19 Οκτωβρίου έως και το περασμένο Σάββατο, 23 Οκτωβρίου, πραγματοποιήθηκε σε αεροπορική βάση στα περίχωρα της νοτιοκορεατικής πρωτεύουσας η μεγαλύτερη έκθεση αμυντικού υλικού που έχει διοργανωθεί ποτέ στην ασιατική χώρα. Ο λόγος για την Seoul International Aerospace and Defence Exhibition 2021 (Seoul ADEX 2021), μια έκθεση με πάνω από 440 εκθέτες από συνολικά 28 χώρες, στην οποία μάλιστα φέτος ο Νοτιοκορεάτης πρόεδρος Μουν Τζε Ιν θα έφθανε όχι με αυτοκίνητο αλλά… με μαχητικό αεροσκάφος (ένα νοτιοκορεατικό FA-50 Fighting Eagle) στέλνοντας έτσι σειρά από μηνύματα και φανερώνοντας διαθέσεις.<br /><br />Ενδεικτικές των διαθέσεων ήταν, άλλωστε, και οι φιλοδοξίες γιγάντωσης της νοτιοκορεατικής αμυντικής βιομηχανίας που εξέφρασε δημόσια ο Νοτιοκορεάτης ηγέτης.</div><div><br />Νέα οπλικά συστήματα<br /><br />Υπενθυμίζεται πως την περασμένη Άνοιξη, και τότε παρουσία του προέδρου Μουν Τζε Ιν, οι Νοτιοκορεάτες (Korea Aerospace Industries-ΚΑΙ) είχαν παρουσιάσει και το εγχώριας παραγωγής μαχητικό KF-21 Boramae/Fighting Hawk, ενώ τον περασμένο Σεπτέμβριο η Σεούλ προχώρησε και στην πρώτη επιτυχή δοκιμαστική εκτόξευση εγχώριας κατασκευής βαλλιστικού πυραύλου από υποβρύχιο (submarine launched ballistic missile-SLBM), κάτι που έχουν μέχρι σήμερα κάνει πολύ λίγες χώρες (ΗΠΑ, Ρωσία, Ηνωμένο Βασίλειο, Γαλλία, Κίνα, Ινδία, Βόρεια Κορέα).<br />Hanwha – ΚΑΙ – LIG Nex1<br /><br />Μεταξύ των πάνω από 440 εταιρειών που πήραν μέρος στην φετινή ADEX, βρίσκει κανείς «μεγάλα ονόματα» από τις ΗΠΑ, το Ισραήλ, τη Γαλλία, την Αυστραλία, τη Μεγάλη Βρετανία κ.ά. αλλά και δεκάδες εταιρείες από την ίδια τη Νότια Κορέα. Αξίζει να σημειωθεί πως στη λίστα του Defense News με τις 100 κορυφαίες αμυντικές βιομηχανίες για το έτος 2021 υπάρχουν μεταξύ άλλων και νοτιοκορεατικοί κολοσσοί: συγκεκριμένα η Hanwha (που κατασκευάζει κυρίως μηχανές για αεροσκάφη αλλά και το αυτοκινούμενο οβιδοβόλο K9 Thunder), η Korea Aerospace Industries (που κατασκευάζει αεροσκάφη όπως τα FA-50 και T-50 Golden Eagle αλλά και ελικόπτερα), και η LIG Nex1 (που κατασκευάζει κυρίως πυραύλους και τορπίλες).<br /><br />Αν και δεν συγκαταλέγονται στη σχετική λίστα του Defense News για το 2021, ναυπηγικοί νοτιοκορεατικοί κολοσσοί όπως είναι εκείνοι της Hyundai Heavy Industries, της Samsung Heavy Industries και της Daewoo Shipbuilding & Marine Engineering επίσης αξίζουν μνείας.<br /><br />Η Νότια Κορέα ξεχωρίζει πια ως ένας από τους μεγαλύτερους εισαγωγείς οπλικών συστημάτων στον κόσμο αλλά, ταυτόχρονα, και ως ένας από τους μεγαλύτερους εξαγωγείς. Η Σεούλ συμμετέχει, για παράδειγμα, στο πρόγραμμα συμπαραγωγής των αμερικανικών F-35 της (με την προοπτική να αποκτήσει συνολικά 60 τέτοια αεροσκάφη), αλλά παράλληλα εξάγει και δικά της οπλικά συστήματα, κυρίως πια σε χώρες όπως είναι μεταξύ άλλων η Ινδονησία, το Ιράκ και το Ηνωμένο Βασίλειο (αλλά και στην Τουρκία παλαιότερα: τα τουρκικά T-155 Fırtına και Altay αποτελούν επί παραδείγματι «κόπιες» των νοτιοκορεατικών K9 Thunder και K2 Black Panther αντίστοιχα).</div><div><br />Ντιλ με Ισραήλ και Αίγυπτο<br /><br />Εν έτει 2021 πια, Νότια Κορέα και Ισραήλ ενώνουν τις δυνάμεις τους για την ανάπτυξη νέων φονικών drones (loitering munitions), με τις εταιρείες Israel Aerospace Industries (IAI) και Korea Aerospace Industries (KAI) να υπογράφουν σχετικό μνημόνιο στις 20 Οκτωβρίου.<br /><br />Οι Νοτιοκορεάτες έχουν όμως παράλληλα συμφωνήσει να ενισχύσουν τη συνεργασία τους στον χώρο της άμυνας και των στρατιωτικών εξοπλισμών και με την Αίγυπτο του Αμπντέλ Φατάχ αλ Σίσι (ο Νοτιοκορεάτης υπουργός Άμυνας είχε επισκεφθεί το Κάιρο πίσω στα τέλη Αυγούστου όπου είχε επαφές όχι μόνο με τον Αιγύπτιο ομόλογό του αλλά και με τον ίδιο τον Σίσι, ενώ πιο πρόσφατα βρέθηκε στο Κάιρο όπου είχε επαφές με την αιγυπτιακή ηγεσία και ο πρόεδρος της νοτιοκορεατικής εθνοσυνέλευσης).</div><div><br />Ο Τσαβούσογλου στη Σεούλ<br /><br />Στη Νότια Κορέα πραγματοποίησε όμως πολυήμερη επίσημη επίσκεψη τις τελευταίες ημέρες (22-24 Οκτωβρίου) και ένας άλλος… γνώριμος της ελληνικής πλευράς… ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας Μεβλούτ Τσαβούσογλου…</div><div><br /></div><div><a href="https://www.amynanet.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η άλλη όψη της Νότιας Κορέας: σκληρή ισχύς και αμυντικά ντιλ στη Μεσόγειο.

Γιώργος Σκαφιδάς Τη Νότια Κορέα την γνωρίζουμε κυρίως μέσα από την κόντρα της με τον βόρειο γείτονά της (Πιονγιάνγκ εναντίον Σεούλ, Κιμ Γιον...

Διαβάστε την συνέχεια

H Tουρκία έδωσε «άδεια» στην ιταλική ΕΝΙ για «έρευνες υδρογονανθράκων» νότια της Κρήτης!

<img src="https://www.defencenet.gr/sites/default/files/styles/article_primary/public/2021-10/turklibyaaoz2_2.jpeg?itok=C2ZshsJE" /><br /><br />H ιταλική εταιρεία ENI, κατόπιν «ισχυρής σύστασης» της κυβέρνησης της Ρώμης, αιτήθηκε από την... Τουρκία (!) την διενέργεια ερευνών για υδρογονάνθρακες νότια της Κρήτης, εντός της τουρκολιβυκής ΑΟΖ (την οποία δεν αμφισβήτησε στον ΟΗΕ η κυβέρνηση Μητσοτάκη, εντός των προβλεπομένων ημερομηνιών που δίνει ο Οργανισμός με αποτέλεσμα να νομιμοποιηθεί) δημιουργώντας εξαιρετικά αρνητικά τετελεσμένα σε βάρος της Ελλάδας!<br /><br />Η κίνηση είναι τουλάχιστον «βρώμικη», όπως ήταν πάντα το γεωστρατηγικό παιχνίδι της Ιταλίας στην Ανατολική Μεσόγειο, σε βάρος της Ελλάδας από την εποχή της αναγνώρισης της Αλβανίας και έπειτα, ανεξάρτητα κυβερνήσεων, πολιτευμάτων και καθεστώτων της Ρώμης.<br /><br />Η Άγκυρα, έδωσε την άδεια, κι έτσι θα δούμε ιταλικά ερευνητικά, εντός της ελληνικής υφαλοκρηπίδας να κάνουν έρευνες με άδεια των... Τούρκων και όχι οπουδήποτε, αλλά στα νότια της Κρήτης, στο Λιβυκό Πέλαγος, εκεί που υποτίθεται ότι είναι «λιβυκή ΑΟΖ», ενώ είναι σαφές από τον παραπάνω χάρτη ότι είναι ώρα της ελληνικής ΑΟΖ που υποκλάπηκε από την τουρκολιβυκή συμφωνία του 2019.<br /><br />Στους διπλωματικούς κύκλους θεωρείται ότι η ιταλική εταιρεία ENI πήρε την άδεια για τις έρευνες ως αντάλλαγμα, καθώς ήταν αυτή που «ενταφίασε» το κυπριακό πρόγραμμα γεωτρήσεων, όταν το πλωτό γεωτρύπανό της αποχώρησε από την κυπριακή ΑΟΖ μετά την τουρκική απειλή εμβολισμού και βύθισής του!<br /><br />Η εξέλιξη είναι εξαιρετικά αρνητική για την Ελλάδα, καθώς ένας θεωρούμενος «εταίρος» στην ΕΕ, η Ιταλία, για άλλη μια φορά «άδειασε» την Αθήνα, προσεγγίζει την Τουρκία και εκθέτει την ανήμπορη ελληνική κυβέρνηση και τις αερολογίες της πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας της.<br /><br />To τουρκολιβυκό Μνημόνιο που περιέχει την οριοθέτηση της ΑΟΖ, πρωτοκολλήθηκε την Πέμπτη 01/10/2020, μεταξύ της Τουρκίας και της αναγνωρισμένης κυβέρνησης της Λιβύης, στον ΟΗΕ, ενώ είχε κατατεθεί από τον Δεκέμβριο του 2019, χωρίς να υπάρξει μέχρι τότε η παραμικρή ελληνική αντίδραση στον Οργανισμό.<br /><br />Είναι χαρακτηριστικό ότι αντί να καταγγελθεί από ελληνικής πλευράς πηγές του ΥΠΕΞ υποστήριζαν ότι «Η πρωτοκόλληση και δημοσίευση των πάσης φύσεως συμφωνιών που κατατίθενται από τα κράτη στη Γραμματεία του ΟΗΕ αποτελεί τυπική και τεχνική διαδικασία»!<br /><br />Άρα ήταν «τυπικό» το ζήτημα! Ούτε καν να σκεφθούν ότι «Η ουσία περνάει μέσα από τους τύπους» στην διεθνή διπλωματία και ότι αναγνώριση του περιεχομένου από τα Ηνωμένα Έθνη το νομιμοποιούσε τύποις,<br /><br />Είναι χαρακτηριστικό, ότι η νυν έκπληξη είναι τέτοια που δεν υπάρχει η παραμικρή αντίδραση από το ελληνικό ΥΠΕΞ που φαντασιώνεται «συμφωνίες στρατηγικής συνεργασίας» ακόμα και με την...Βρετανία, την υπ'αριθμ. 1 γεωστρατηγική αντίπαλο στο Κυπριακό...<div><br /></div><div><a href="https://www.defencenet.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

H Tουρκία έδωσε «άδεια» στην ιταλική ΕΝΙ για «έρευνες υδρογονανθράκων» νότια της Κρήτης!

H ιταλική εταιρεία ENI, κατόπιν «ισχυρής σύστασης» της κυβέρνησης της Ρώμης, αιτήθηκε από την... Τουρκία (!) την διενέργεια ερευνών για υδρο...

Διαβάστε την συνέχεια

Σόρος- Ερντογάν: Μια ιστορία αγάπης και μίσους!

<a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/10/soros_erdogan.jpg"><img height="140" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/10/soros_erdogan.jpg" width="280" /></a><br /><br />Γράφει ο <b>Βαγγέλης Χωραφάς</b><br />Πριν από λίγες ημέρες οι πρεσβευτές 10 χωρών της Δύσης, συμμάχων της Τουρκίας, της Γαλλίας, της Γερμανίας, της Ολλανδίας, της Νορβηγίας, της Σουηδίας, της Δανίας, της Φινλανδίας, της Νέας Ζηλανδίας, του Καναδά και των ΗΠΑ με κοινή τους ανοιχτή επιστολή την περασμένη Δευτέρα, τέταρτη επέτειο της αρχικής σύλληψης του Οσμάν Καβαλά, έκαναν λόγο για «σοβαρές σκιές στη λειτουργία της δημοκρατίας» στην Τουρκία.<br /><br />Απαντώντας ο Ταγίπ Ερντογάν, αποκάλεσε τον Οσμάν Καβαλά «απομεινάρι του Σόρος». Στην ίδια γραμμή κινήθηκε και ο στενός σύμμαχος του Ερντογάν, ο Ντεβλέτ Μπαχτσελί. . Ήδη, το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών κάλεσε τους δέκα πρεσβευτές για να τους επιδώσει διάβημα διαμαρτυρίας για ανάμιξη στις εσωτερικές υποθέσεις της Τουρκίας, ενώ σε χωριστή ανακοίνωσή του τους κατηγόρησε για πολιτικοποίηση μιας δικαστικής υπόθεσης και άσκηση πιέσεων στο δικαστικό σώμα.<div><br />Η ΕΠΟΧΗ ΤΩΝ ΚΑΛΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ<br /><br />Ωστόσο, κάποτε ο Ταγίπ Ερντογάν είχε πολύ καλές σχέσεις με τον Τζορτζ Σόρος και το Ίδρυμα Ανοικτή Κοινωνία.<br /><br />Το 2017 ο Αχμέτ Σεβέρ, σύμβουλος του πρώην προέδρου της Τουρκίας Αμπντουλάχ Γκιούλ, είχε αποκαλύψει ότι το 2003 κατά την διάρκεια του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ του Νταβός, υπήρξε συνάντηση Ερντογάν-Σόρος, κατά την διάρκεια της οποίας ο Ερντογάν ζήτησε την στήριξη του Σόρος. «Εμείς είμαστε η ανοικτή κοινωνία στην Τουρκία. Υποστήριξε μας». Αυτό ήταν το επιχείρημα του Ερντογάν. Ο Egemen Bagis, ο Omer Celik, ο Hasan Kuneyt Zapsu (ο οποίος συντόνισε τις επαφές) και ο Οσμάν Καβαλά ήταν παρόντες σε αυτή την συνάντηση.<br /><br />Η υποστήριξη που ζητήθηκε από τον Σόρος αφορούσε την ενταξιακή πορεία της Τουρκίας προς την ΕΕ. Για τον λόγο αυτό δημιουργήθηκε η Ανεξάρτητη Επιτροπή για την Τουρκία, η οποία χρηματοδοτήθηκε από τον Σόρος. Σε αυτή συμμετείχαν ο πρώην πρόεδρος της Φινλανδίας και κάτοχος του Βραβείου Νόμπελ Μάρτι Αχτισάαρι, ο πρώην πρωθυπουργός της Γαλλίας Μισέλ Ροκάρ, ο πρώην υπουργός Εξωτερικών της Ολλανδίας και Ευρωπαίος Επίτροπος Χανς βαν ντερ Μπρουκ, η πρώην Ιταλίδα υπουργός Εξωτερικών Έμμα Μπονίνο και άλλοι. Όλοι αυτοί έκαναν συστηματικό lobbying υπέρ της έναρξης της ενταξιακής πορείας της Τουρκίας στην ΕΕ.<br /><br />Κατά την διάρκεια του ταξιδιού του στην Κωνσταντινούπολη το 2005, ο Τζορτζ Σόρος έγινε δεκτός από τον Ταγίπ Ερντογάν και την κυβέρνηση του. Μεταξύ του 2001 και του 2008 το Ίδρυμα Ανοικτή Κοινωνία δεν αντιμετώπισε κανένα νομικό πρόβλημα και χρηματοδότησε πολλές δραστηριότητες στην Τουρκία. Μάλιστα, αυτή την περίοδο, οι αντίπαλοι του Ερντογάν κατηγορούσαν το Ίδρυμα Ανοικτή Κοινωνία ότι ήταν ερντογανικό. Στην Τουρκία ιδρύθηκε το παράρτημα «Ανεξάρτητη Επιτροπή της Ανοικτής Κοινωνίας» με επικεφαλής τον Can Paker, ο οποίος αποχώρησε το 2011.</div><div><br />Η ΔΙΑΡΡΗΞΗ ΤΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ<br /><br />Καθώς οι ενταξιακές διαδικασίες της Τουρκίας άρχισαν να βαλτώνουν και το καθεστώς Ερντογάν δεν μπορούσε να προχωρήσει σε μεταρρυθμίσεις, τα θέματα που χρηματοδοτούσε ο Σόρος, όπως οι ελευθερίες, οι δημοκρατικές αξίες και τα δικαιώματα των μειονοτήτων, μετατράπηκαν σε αγκάθια για τον Ταγίπ Ερντογάν. Οι κρατικές πρωτοβουλίες διάλυσης της κοινωνίας των πολιτών από την κυβέρνηση, αυξήθηκαν μετά τα γεγονότα στο Γκεζί και έπληξαν και την Ανοικτή Κοινωνία. Μετά τις εκλογές του Νοεμβρίου 2015, οι προσωπικές επαφές Ερντογάν-Σόρος σταμάτησαν.<br /><br />Οι κατηγορίες που αποδόθηκαν στον Οσμάν Καβαλά για υποκίνηση των διαδηλώσεων στο Γκεζί και την δημιουργία χάους και αναταραχής σε όλη τη χώρα, με ταυτόχρονη προσπάθεια ανατροπής της κυβέρνησης-με λίγα λόγια ένα έγχρωμο πραξικόπημα-γρήγορα επεκτάθηκαν και στο Ίδρυμα Ανοικτή Κοινωνία. Ο πρόεδρος του ιδρύματος Ali Hakan Altinay συνελήφθη και ανακρίθηκε. Ο Οσμάν Καβαλά (ο κόκκινος Σόρος) συνελήφθη το 2017 και έχει φορτωθεί αλλεπάλληλες καταδίκες για προσπάθεια ανατροπής του πολιτεύματος. Για την ακρίβεια, απαλλάχθηκε τον Φεβρουάριο του 2020 από την κατηγορία της υποκίνησης των διαδηλώσεων του Πάρκου Γκεζί το 2013, για να συλληφθεί εκ νέου λίγες ώρες αργότερα με την κατηγορία αυτή τη φορά της εμπλοκής του στο αποτυχημένο πραξικόπημα του Ιουλίου 2016 κατά του Ερντογάν. Για την συγκεκριμένη κατηγορία ο εισαγγελέας έχει ζητήσει να του επιβληθεί ποινή ισόβιας κάθειρξης.<br /><br />Αποτέλεσμα αυτών των διώξεων ήταν η αποχώρηση του Ιδρύματος Ανοικτή Κοινωνία από την Τουρκία το 2018.</div><div><br />ΤΟ ΙΔΡΥΜΑ TESEV <br /><br />Τα χρόνια της παρουσίας του στην Τουρκία, ο Τζορτζ Σόρος χρηματοδότησε μεταξύ άλλων και το Τουρκικό Ίδρυμα Οικονομικών και Κοινωνικών μελετών(TESEV). Στο ίδρυμα αυτό έκανε την πρακτική της η κόρη του Ταγίπ Ερντογάν, Σουμεϊγιέ.<br /><br />Το ίδρυμα αυτό έχει 300 ιδρυτικά μέλη. Την εποχή της ίδρυσης του ο Can Paker ήταν ο πρώτος πρόεδρος του. Το 2015 άφησε την θέση του μετά από υπόδειξη του Σόρος και ίδρυσε το Podem.<br /><br />O Hasan Cuneyt Zapsu πρώην σύμβουλος του Ερντογάν, στέλεχος του ΑΚΡ και πρώην μέλος του ΔΣ του TESEV, βρίσκεται επίσης στο Podem.<br /><br />Ο αρχηγός της κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης CHP Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου είναι επίσης ιδρυτικό μέλος του TESEV, όπως και το στέλεχος του AKP Etem Sancak που διετέλεσε και μέλος του ΔΣ του TESEV.<br /><br />Και ο Οσμάν Καβαλά ήταν μέλος του TESEV. Μάλιστα έχουν έναν κοινό εξάδελφο με την Μεράλ Ακσενέρ του Καλού Κόμματος. Πολλοί αποδίδουν τις διώξεις του και σε αυτό τον παράγοντα.</div><div><br />ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΟΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΠΑΡΑΜΕΤΡΟΙ<br /><br />Μετά την ανάληψη της εξουσίας Ντόναλντ Τραμπ το 201ι και το πραξικόπημα στην Τουρκία το 2016, Τραμπ και Ερντογάν συνέπεσαν στις κατηγορίες κατά του Τζορτζ Σόρος. Ήταν ένα σημείο επαφής μεταξύ τους που είχε διάρκεια.<br /><br />Ο Ερντογάν με την δαιμονοποίηση του Σόρος ήθελε να δείξει στην Ουάσιγκτον, ποια ήταν η θέση του για την εξέλιξη του παγκόσμιου συστήματος και της παγκοσμιοποίησης.<br /><br />Με την πολιτική αλλαγή στις ΗΠΑ, ο Ερντογάν είναι υποχρεωμένος να αλλάξει το αφήγημα του για τον Οσμάν Καβαλά, Το αφήγημα στρέφεται πλέον προς το εσωτερικό και όχι προς το εξωτερικό.<br /><br />Το νέο αφήγημα έχει δύο συνιστώσες. Η πρώτη είναι ότι διαχρονικά ο ξένος παράγοντας και κυρίως η Δύση επιβουλεύεται την Τουρκία και απεργάζεται τον διαμελισμό της, πολύ περισσότερο τώρα που ο Ταγίπ Ερντογάν αναδεικνύει τη χώρα του σε διεθνή δύναμη. Η δεύτερη αφορά την πάντα υπάρχουσα αντίληψη στην Τουρκία περί “εσωτερικού εχθρού”, στην συγκεκριμένη περίπτωση η αποσταθεροποιητική πέμπτη φάλαγγα του Σόρος. Σε όλα αυτά, αν προστεθεί και μια δόση αντισημιτισμού, διαμορφώνει ένα τοπίο στο οποίο ο Καβαλά μπορεί να θεωρηθεί ότι “βρίσκεται πίσω από όλα”, σε μια συνωμοσία που συνενώνει ελίτ και καταπιεσμένες μειονότητες, δημιουργώντας ένα συμπαγές μπλοκ εκλογικής στήριξης του Ερντογάν.<br /><br />Η άμεση ή έμμεση εμπλοκή των Κιλιτσντάρογλου και Ακσενέρ σε προσωπικές σχέσεις ή διαδικασίες που σχετίζονταν με τον Σόρος, μειώνει το εύρος της κριτικής που θα μπορούσε να ασκήσει η αντιπολίτευση στον Τουρκο πρόεδρο.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Σόρος- Ερντογάν: Μια ιστορία αγάπης και μίσους!

Γράφει ο Βαγγέλης Χωραφάς Πριν από λίγες ημέρες οι πρεσβευτές 10 χωρών της Δύσης, συμμάχων της Τουρκίας, της Γαλλίας, της Γερμανίας, της Ολλ...

Διαβάστε την συνέχεια

Το φυσάνε και δεν κρυώνει-Τούρκος αναλυτής: Η Ελλάδα μπορεί να κάνει την τρέλα να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα.

<img src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2021-10/4-12-750x440.png?itok=9hL6yfzm" /><br /><br />Όταν η Ελλάδα επεκτείνει στα 12 μίλια τα χωρικά ύδατα, η Τουρκία θα επέμβει και η Ελλάδα τι θα πει τότε; Θα πει πως “Αυτό ήταν δικαίωμά μας αλλά όταν προσπαθήσαμε να το εφαρμόσουμε η Τουρκία μας επιτέθηκε” αναφέρει ο Τούρκος ειδικός Ιμπραήμ Κελές<br /><br />Μιλά ο ειδικός σε θέματα ασφάλειας και τρομοκρατίας Ιμπραήμ Κελές ο οποίος εκφράζει την ανησυχία του για το ενδεχόμενο η Ελλάδα να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα. Σύμφωνα με τα tourkikanea, τον ακούμε μεταξύ άλλων να λέει και τα εξής,:<br /><br />Αν λοιπόν η Ελλάδα κάνει μία τέτοια τρέλα, που μπορεί άραγε να την κάνει; Ναι μπορεί να την κάνει.<br />Διότι έχει πίσω της την Αμερική, τη Γαλλία και υπάρχουν όπως ανέφερε λίγο πριν και ο καθηγητής μας κύριος Μεχμέτ και οι διμερείς συμφωνίες. Στηριζόμενη σε αυτά μπορεί να το κάνει. Όταν η Ελλάδα επεκτείνει στα 12 μίλια τα χωρικά ύδατα, η Τουρκία θα επέμβει και η Ελλάδα τι θα πει τότε; Θα πει πως “Αυτό ήταν δικαίωμά μας αλλά όταν προσπαθήσαμε να το εφαρμόσουμε η Τουρκία μας επιτέθηκε”.<div><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="210" src="https://www.youtube.com/embed/hQLWzhXsB9E" width="280" youtube-src-id="hQLWzhXsB9E"></iframe></div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Το φυσάνε και δεν κρυώνει-Τούρκος αναλυτής: Η Ελλάδα μπορεί να κάνει την τρέλα να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα.

Όταν η Ελλάδα επεκτείνει στα 12 μίλια τα χωρικά ύδατα, η Τουρκία θα επέμβει και η Ελλάδα τι θα πει τότε; Θα πει πως “Αυτό ήταν δικαίωμά μας ...

Διαβάστε την συνέχεια

Παρολίγον «πολιτικός εμφύλιος» στην Τουρκία: Ο Τσαβούσογλου απείλησε με παραίτηση τον Ερντογάν

<img src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2021-10/1-%CE%A4%CE%A3%CE%91%CE%92%CE%9F%CE%A5%CE%A3%CE%9F%CE%93%CE%9B%CE%9F%CE%A5-%CE%95%CE%A1%CE%9D%CE%A4%CE%9F%CE%93%CE%91%CE%9D-768x485.jpg?itok=kBuQJBpn" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">«Εάν οι πρέσβεις χαρακτηριστούν persona non grata, θα αναγκαστώ να αφήσω το υπουργείο», είπε ο Τσαβούσογλου στον Ερντογάν.</span></h3>Να παραιτηθεί από τη θέση του υπουργού Εξωτερικών φέρεται να απείλησε ο Μεβλούτ Τσαβούσογλου τον Τούρκο πρόεδρο Ταγίπ Ερντογάν, όταν εκείνος ανακοίνωσε ότι θα κηρύξει ανεπιθύμητους (persona non grata) δέκα δυτικούς πρέσβεις που ζήτησαν την απελευθέρωση του Οσμάν Καβαλά, όπως μετέδωσε η τουρκική έκδοση της Deutsche Welle.<br /><br />Σύμφωνα με το δημοσίευμα, ο Τσαβούσογλου, που βρισκόταν στη Νότια Κορέα το Σάββατο, όταν ο Ερντογάν έκανε την επίμαχη δήλωση, φέρεται να ζήτησε στον Τούρκο πρόεδρο να καθυστερήσει τις αποφάσεις του έως τη Δευτέρα, οπότε και θα είχαν την ευκαιρία να το συζητήσουν πρόσωπο με πρόσωπο κατά τη συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου.<br /><br />«Εάν οι πρέσβεις χαρακτηριστούν persona non grata, θα αναγκαστώ να αφήσω το υπουργείο», είπε ο Τσαβούσογλου στον Ερντογάν. Ο Τούρκος πρόεδρος του απάντησε ότι δεν μπορεί να κάνει κάτι για αυτό, σύμφωνα πάντα με το δημοσίευμα της DW που δεν παραθέτει την πηγή της ενημέρωσής του για το περιστατικό.<br /><br />Για το θέμα των δέκα πρέσβεων υπήρξαν επίσης παρεμβάσεις από μέλη του κυβερνώντος κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP), τα οποία προειδοποίησαν για τις συνέπειες που θα είχε η απόφαση αυτή στις διπλωματικές σχέσεις της Τουρκίας με χώρες όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Γερμανία, η Γαλλία και ο Καναδάς. Ζήτησαν να βρεθεί μια συμβιβαστική λύση στο ζήτημα και στη συνέχεια έγιναν από την προεδρία και το υπουργείο Εξωτερικών επαφές με τις πρεσβείες με το μήνυμα πως δεν θα πρέπει να αναμειγνύονται στα εσωτερικά θέματα της Τουρκίας.<br /><br />Η απειλή Ερντογάν απασχόλησε τον διεθνή Τύπο και οδήγησε σε νέα κρίση τη λίρα που έφτασε σε ιστορικό χαμηλό την περασμένη Δευτέρα. Την ίδια ημέρα, η κυβέρνηση των ΗΠΑ εξέδωσε ανακοίνωση στην οποία επισημαίνει τη δέσμευσή της στο άρθρο 41 της σύμβασης της Βιέννης που αφορά τη μη ανάμειξη των διπλωματών στις εσωτερικές υποθέσεις των χωρών.<br /><br />Οι πρέσβεις των 10 χωρών είχαν εκδώσει κοινή δήλωση για το θέμα του Καβαλά στις 18 Οκτωβρίου αναφέροντας: «Λαμβάνοντας υπόψη τις αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων για το θέμα, καλούμε την Τουρκία να εξασφαλίσει την άμεση απελευθέρωση του».<br /><br />Ο Καβαλά είναι προφυλακισμένος εδώ και τέσσερα χρόνια χωρίς να έχει καταδικαστεί για τις κατηγορίες που του αποδίδονται για κατασκοπεία και για σχέδιο ανατροπής της κυβέρνησης.<div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Παρολίγον «πολιτικός εμφύλιος» στην Τουρκία: Ο Τσαβούσογλου απείλησε με παραίτηση τον Ερντογάν

«Εάν οι πρέσβεις χαρακτηριστούν persona non grata, θα αναγκαστώ να αφήσω το υπουργείο», είπε ο Τσαβούσογλου στον Ερντογάν. Να παραιτηθεί από...

Διαβάστε την συνέχεια

Μπορεί να αποπεμφθεί η Τουρκία από το ΝΑΤΟ και πώς;

<br /><img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/10/NATO.jpg" /><br /><br /><b>Τσιλιόπουλος Ευθύμιος</b><br />Αναφερόμενος στην ένταξη της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ το 1952, ο τότε ηγέτης της Αντνάν Μεντερές είχε χαρακτηρίσει την χώρα του “ραχοκοκαλιά” της δυτικής στρατιωτικής συμμαχίας. Σχεδόν 70 χρόνια μετά, η Τουρκία είναι ο “εχθρός εντός των τειχών”. Από σύμμαχος και πυλώνας της νοτιοανατολικής πτέρυγας του ΝΑΤΟ, έχει καταστεί άχθος για τη Δύση. Δημιουργεί προβλήματα και περιπλέκει την κατάσταση, απειλώντας να παρασύρει τη Συμμαχία σε κάποια από τις ριψοκίνδυνες περιπέτειες της.<br /><br />Πολλοί στη Δύση βλέπουν με ανησυχία τις πράξεις του Ερντογάν. Από όταν είχε αρνηθεί την διέλευση των αμερικανικών στρατευμάτων για να ανοίξουν βόρειο μέτωπο στο Ιράκ, οι ψίθυροι δυσαρέσκειας τώρα έχουν γίνει ιαχές αγανάκτησης. Δεν είναι απλά οι επιχειρήσεις σε Συρία, Αζερμπαϊτζάν, Λιβύη και Ιράκ, το bullying σε Ελλάδα και Κύπρο, οι προσβολές προς όλες της χώρες της περιοχής, οι ύβρεις κατά του Ισραήλ και της ΕΕ.<br /><br />Ούτε μόνο η καταστρατήγηση κάθε έννοιας κράτους δικαίου, δημοκρατίας και ατομικών ελευθεριών, η υπόθαλψη της τρομοκρατίας και η μετατροπή της χώρας σε κέντρο διακίνησης ναρκωτικών και υπόθαλψης κάθε είδους υποκοσμικών δραστηριοτήτων. Τώρα φτάσαμε στο σημείο να απειλεί με απέλαση δέκα πρεσβευτές, μεταξύ αυτών και πρεσβευτές μεγάλων δυνάμεων.<br /><br />Κάποιοι στη Δύση, για τα δικά τους κρατικά ή προσωπικά συμφέροντα, κάνουν στραβά μάτια. Η πραγματικότητα, όμως, είναι ότι η Τουρκία αποτελεί καρκίνωμα για τη Δύση. Υπήρχαν, βέβαια, προβλήματα πριν από το τέλος του Ψυχρού Πολέμου. Η εισβολή στην Κύπρο το 1974 δεν ήταν αμελητέα και προκάλεσε τεράστια προβλήματα. Στη δεκαετία του 1970, όμως, η Τουρκία δεν συγχρωτιζόταν με τη Ρωσία, ούτε επεδίωξε να υπονομεύσει τη Δύση με τον τρόπο που το έκανε πρόσφατα. Η ιδέα ότι μια χώρα-μέλος του ΝΑΤΟ θα εγκατέλειπε τη Δύση για το Κρεμλίνο ήταν αδιανόητη στον Ψυχρό Πόλεμο, αλλά αυτό σήμερα είναι γεγονός.<div><br />Αντιδράσεις και χειρισμοί<br /><br />Από το 2015, όταν φάνηκαν οι συνέργειες της Τουρκίας με το ISIS υπήρξαν φωνές για την αποπομπή της Τουρκίας από το ΝΑΤΟ. Το κατεστημένο της Ουάσιγκτον τις αγνόησε. Τώρα, πέραν των προσπαθειών Αμερικανών γερουσιαστών, όπως οι Μενέντεζ και Ρούμπιο, να περιχαρακώσουν με κυρώσεις και αποστάσεις τις ΗΠΑ από τις πολιτικές Ερντογάν, πληθαίνουν επίσης και οι φωνές για την αποπομπή της Τουρκίας από την Συμμαχία, αν και φαντάζει νομικά αδύνατο. Στο Βορειοατλαντικό Σύμφωνο δεν περιέχεται πρόβλεψη για αποπομπή κράτους-μέλους, μόνο για εθελουσία έξοδο (άρθρο 13).<br /><br />Τον Οκτώβριο 2019, ο γερουσιαστής Έλιοτ Λ. Ένγκελ, Πρόεδρος της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων της Βουλής, πρότεινε οι ΗΠΑ να εξετάσουν το ενδεχόμενο εκδίωξης της Τουρκίας από το ΝΑΤΟ. Ο τότε Αμερικανός υπουργός Άμυνας Μαρκ Έσπερ είχε αποκαλύψει ότι προειδοποίησε την Τουρκία πριν από την εισβολή στη Συρία ότι εάν προχωρήσει στην επιχείρηση, «θα βλάψει τις σχέσεις των ΗΠΑ με την Τουρκία, και την παραμονή της στο ΝΑΤΟ».<br /><br />Αυτές οι απειλές δεν ήταν καινούργιες, αλλά πάντα προσκρούουν στην έλλειψη βούλησης και στο νομικό εμπόδιο. Μέχρι τώρα, τέτοια προβλήματα στο ΝΑΤΟ επιλύονται με διπλωματικά μέσα και πολιτική πίεση. Όπως το έθεσε ο <a href="https://www.stripes.com/theaters/europe/kick-turkey-out-of-nato-it-wouldn-t-be-easy-1.602661">Χόρχε Μπενίτεθ</a> του think tank Atlentic Council, το ΝΑΤΟ τείνει να «υπομένει τους εθνικούς ηγέτες που συμπεριφέρονται άσχημα μέχρι να επιστρέψει στην εξουσία μια κυβέρνηση που συνάδει με τις αξίες της Συμμαχίας».<br /><br />Αυτό το χειρισμό έκαναν σε πολλές περιπτώσεις, όπως όταν στην Πορτογαλία πήρε την εξουσία αριστερή κυβέρνηση σε “κομμουνιστοφοβίας”. Αλλά και στις περιπτώσεις δικτατοριών σε Ελλάδα και Τουρκία, έκαναν τα στραβά μάτια. Αυτό δεν σταμάτησε τον προβληματισμό για το εάν ένα κράτος-μέλος μπορεί να αποβληθεί από το ΝΑΤΟ. Ποιες είναι οι επιλογές ελλείψει νόμιμης διαδικασίας αποβολής;<br /><br />ΝΑΤΟ και κοινές αξίες<br /><br />Το ΝΑΤΟ ιδρύθηκε όχι απλά σαν στρατιωτική συμμαχία, αλλά εξαρχής υπήρξαν και κοινές αξίες. Είναι κάτι που διατυπώνεται σαφώς στο προοίμιο και στο άρθρο 2 της Συνθήκης. Ο Καναδάς είχε προτείνει να μπει άρθρο για αποβολή κράτους-μέλους, για την περίπτωση εκλογής κομμουνιστικής κυβέρνησης και σύμπραξης με την Μόσχα κάποιου κράτους-μέλους. Ο τότε υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Ντιν Άτσεσον είχε αναφερθεί σ’ έναν τρόπο να λυθεί ένας τέτοιος “Γόρδιος Δεσμός”:<br /><br />«Αυτό το προσχέδιο, κύριε Πρόεδρε, ξεκινά με ένα Προοίμιο, και ένας από τους σκοπούς αυτού του προοιμίου ήταν να δούμε αν θα μπορούσαμε με κάποιο τρόπο να περιγράψουμε μια δημοκρατική μη κομμουνιστική χώρα. Ο σκοπός αυτού ήταν, εάν, για παράδειγμα, η Ιταλία γίνει μέλος μιας τέτοιας συνθήκης και μετά τυχαία γίνει κομμουνιστική, έχει δημιουργηθεί ένα ερώτημα στο μυαλό των ανθρώπων για το τι θα συμβεί τότε. Δεν θέλετε να υπάρχουν διατάξεις σε μια τέτοια Συνθήκη που να λένε ότι μπορείτε να τους διώξετε, γιατί αυτό δείχνει ότι είστε μάλλον αμφίβολοι γι’ αυτούς πριν ξεκινήσετε. Αλλά αν μπορείτε να περιγράψετε το είδος των στόχων που μοιράζονται όλες αυτές οι χώρες και μια από αυτές δεν θα πρέπει πλέον να επιδιώκει αυτούς τους στόχους, τότε τίθεται η βάση για έναν διαχωρισμό». (The Vandenberg Resolution and the North Atlantic Treaty: Hearings, Eightieth Congress, Second Session on S. Res. 239, p.93, έκδοση αμερικανικού δημοσίου)<br /><br />Η Επιτροπή Εξωτερικών Σχέσεων της Γερουσίας ασχολήθηκε επίσης με το θέμα. Έλεγε τότε: «Η συνθήκη έχει επικριθεί σε ορισμένους κύκλους επειδή δεν περιέχει καμία διάταξη για την αποβολή ή την αναστολή των δικαιωμάτων ενός απείθαρχου μέλους που ενδέχεται να μην εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του ως αποτέλεσμα, για παράδειγμα, του να υποπέσει στον κομμουνισμό. Δεδομένης της φύσης του συμφώνου και της στενής κοινότητας συμφερόντων των υπογραφόντων κρατών, η Επιτροπή πιστεύει ότι μια τέτοια διάταξη θα ήταν τόσο περιττή όσο και ακατάλληλη».<br />Η Σύμβαση της Βιέννης<br /><br />Και εδώ έρχεται να ξεκαθαρίσει τα πράγματα η Σύμβαση της Βιέννης για το Δίκαιο των Συνθηκών. Γνωστή ως “συνθήκη των συνθηκών”, θεσπίζει περιεκτικούς κανόνες, διαδικασίες και κατευθυντήριες γραμμές για τον τρόπο με τον οποίο ορίζονται, συντάσσονται, τροποποιούνται, ερμηνεύονται και γενικά λειτουργούν οι συνθήκες. Η Σύμβαση θεωρείται κωδικοποίηση του εθιμικού διεθνούς δικαίου και της κρατικής πρακτικής σχετικά με τις συνθήκες.<br /><br />Αν κάποια χώρα-μέλος του ΝΑΤΟ, λοιπόν, δεν συμμορφώνεται με τις αρχές του, αυτό ισοδυναμεί με ουσιώδη παραβίαση της Συνθήκης κατά την έννοια του άρθρου 60 της Σύμβασης της Βιέννης, που ορίζει την “ουσιώδη παραβίαση”. Εάν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την ύπαρξη ουσιώδους παραβίασης, τα κράτη-μέλη του ΝΑΤΟ έχουν το δικαίωμα, με ομοφωνία, να αναστείλουν τη λειτουργία του Βορειοατλαντικού Συμφώνου εν όλω ή εν μέρει ή και να την τερματίσουν στις σχέσεις τους με το κράτος που πραγματοποιεί “ουδιώδη παραβίαση”. Με άλλα λόγια, αρκεί μια ομόφωνη απόφαση των υπολοίπων κρατών-μελών.<br /><br />Το κατά πόσον η Τουρκία παραβιάζει ουσιωδώς τις δεσμεύσεις της είναι ένα ζήτημα που θα αποφασιστεί από τα άλλα κράτη-μέλη. Όπως παρατήρησε ο <a href="https://www.ejiltalk.org/a-collective-failure-to-prevent-turkeys-operation-peace-spring-and-natos-silence-on-international-law/#more-17549">Γερμανός νομικός Κλάους Κρες</a>, οι επιχειρήσεις της Τουρκίας στην Συρία συνιστούν έκδηλη παραβίαση της απαγόρευσης χρήσης βίας, παρά τα όσα προφασίστηκε η Τουρκία στον ΟΗΕ. Όπως ανέφερε σε άρθρο του, τα μόνα δυτικά κράτη που αναφέρθηκαν στο διεθνές δίκαιο ήταν η Κύπρος, η Ελλάδα, το Λιχτενστάιν και η Ελβετία. «Πρέπει να θεωρηθεί συλλογική αποτυχία να αποτραπεί το γεγονός ότι τα περισσότερα κράτη-μέλη του ΝΑΤΟ απέφυγαν να αναφερθούν δημόσια στην απαγόρευση της χρήσης βίας πριν από την έναρξη της Επιχείρησης “Πηγή Ειρήνης”».<br /><br />Η εμπλοκή της Τουρκίας στη σύρραξη Αρμενίας-Αζερμπαϊτζάν ήταν μια ακόμη περίπτωση ανάμειξης της Τουρκίας σε εξωτερικούς πολέμους, όπως και η συμμετοχή της στην Λιβύη. Και στις δύο περιπτώσεις χρησιμοποίησε εξοπλισμό που είναι στη διάθεση του ΝΑΤΟ. Σ’ αυτό το πλαίσιο οι απειλές του Ερντογάν και οι “φιλότιμες” προσπάθειες να “πνίξει” την Ευρώπη με Σύριους και Αφγανούς πρόσφυγες, μπορεί να ειδωθούν και ως πράξη άμεσα επιθετική που απειλεί την ενότητα και την αλληλεγγύη της Συμμαχίας. Δίνουν το δικαίωμα σε άλλα μέλη του ΝΑΤΟ να αναστείλουν ή να περιορίσουν τη στρατιωτική τους συνεργασία με την Τουρκία, ακόμη και χωρίς να δηλώνουν ότι η Τουρκία παραβιάζει ουσιαστικά τις συμβάσεις και τα θεμέλια της Συμμαχίας.<br /><br />Πρέπει και η Ελλάδα να αναδείξει τη νομική αυτή πλευρά και να αρχίσει τον προσεταιρισμό και άλλων συμμάχων με αυτή την προοπτική. Η πιθανότητα αποπομπής πρέπει να αρχίσει να συζητείται πλέον, και μάλιστα με βαρύτητα, ώστε τουλάχιστον η Τουρκία να πιεστεί, θεωρώντας ότι μπορεί να βρεθεί αντιμέτωπη με πιθανή αποπομπή. Ίσως δεν είναι ρεαλιστικό να πιστεύουμε ότι οι φίλοι της Τουρκίας εντός της Συμμαχίας θα συνηγορήσουν ποτέ σε κάτι τέτοιο, αλλά και μόνο η συζήτηση μπορεί να αποβεί αντικίνητρο για τον Ερντογάν, ο οποίος όλο και περισσότερο απομακρύνεται από την Δύση.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Μπορεί να αποπεμφθεί η Τουρκία από το ΝΑΤΟ και πώς;

Τσιλιόπουλος Ευθύμιος Αναφερόμενος στην ένταξη της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ το 1952, ο τότε ηγέτης της Αντνάν Μεντερές είχε χαρακτηρίσει την χώρα τ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο άρχων της κολοτούμπας: Η… παλικαρίσια αναδίπλωση του Ερντογάν απέναντι στους 10 πρέσβεις

<img src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2021/10/211026083535_erdogan.jpg" /><br /><br />Μια ανάρτηση στο twitter για τον σεβασμό του άρθρου 41 της Σύμβασης της Βιέννης ήρκεσε στον Ερντογάν προκειμένου να ανακρούσει πρύμναν στο ζήτημα της απέλασης των 10 πρεσβευτών.<br /><br />Τη συγκεκριμένη δήλωση ανήρτησαν στο Twitter οι πρεσβείες των ΗΠΑ, Καναδά, Ολλανδίας και Νέας Ζηλανδίας, και υιοθέτησαν αργότερα, με retweet, οι πρεσβείες της Σουηδίας, της Νορβηγίας, της Φινλανδίας και της Δανίας.<br /><br />Η ανάρτηση ανέφερε ότι «σε απάντηση στα ερωτήματα σχετικά με τη δήλωση της 18ης Οκτωβίου» (ήταν η δήλωση των 10 πρσβειών για τον Οσμάν Καβαλά που εξόργισε τον Ερντογάν) οι ΗΠΑ σημειώνουν ότι παραμένουν συμμορφούμενες προς το άρθρο 41 της Σύμβασης της Βιέννης.<div><img height="168" src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2021/10/211026082142_ankara-embassie.jpg" width="280" /></div><div><img height="147" src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2021/10/211026083149_symvasi-viennis.jpg" width="280" /><br />Το 41ο άρθρο της συγκεκριμένης Σύμβασης του ΟΗΕ για τις Διπλωματικές Σχέσεις, που υπεγράφη το 1961 στη Βιέννη, περιλαμβάνει τρία εδάφια. Το πρώτο από αυτά, αναφερόμενο στα προνόμια και τις ασυλίες που χορηγούνται στους πρεσβευτές, διατυπώνει υπό το πνεύμα αιρέσως την υποχρέωση του διπλωματικού προσωπικού να σέβεται τους νόμους και τους κανονισμούς του κράτους υποδοχής, καθώς και το καθήκον τους να μην αναμειγνύονται στις εσωτερικές υποθέσεις του ίδιου κράτους.<br /><br />Το άρθρο 41 της Συμβασης της Βιέννης για τι Διπλωματικές Σχέσεις<br /><br />Αυτή τη γενική διατύπωση που αφορά κυρίως στα όρια των πρεσβευτών έναντι προνομίων και ασυλίας, αξιοποιίησε ο Ερντογάν προκειμένου να εγκαταλείψει τις απειλές του.<br /><br />Μάλιστα φρόντισε να «πουλήσει» στο εσωτερικό της χώρας του την εξέλιξη ως υποχώρηση των πρεσβειών λέγοντας:<br /><br />«Οι πρεσβευτές των δυτικών χωρών έκαναν ένα βήμα πίσω και θα είναι πλέον πιο προσεκτικοί στις δηλώσεις τους. Το δικαστικό σύστημα της Τουρκίας δεν παίρνει εντολές από κανέναν. Δεν ανέχεται να του δίνει εντολές μια ομάδα πρεσβευτών».</div><div><br /><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ο άρχων της κολοτούμπας: Η… παλικαρίσια αναδίπλωση του Ερντογάν απέναντι στους 10 πρέσβεις

Μια ανάρτηση στο twitter για τον σεβασμό του άρθρου 41 της Σύμβασης της Βιέννης ήρκεσε στον Ερντογάν προκειμένου να ανακρούσει πρύμναν στο ζ...

Διαβάστε την συνέχεια

Πώς η Τουρκία χώθηκε στο βάλτο της Συρίας και πώς θα βγει από κεί;

<img src="https://i1.wp.com/infognomonpolitics.gr/wp-content/uploads/2021/10/EFOKQ8aW4AIxb7z.jpg?fit=1500%2C1000&ssl=1" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η Τουρκία, ακολουθώντας την προσωποπαγή πολιτική του Ερντογάν στο θέμα της Συρίας και των σχέσεων με τη Δύση, έχει χωθεί στο συριακό βάλτο και είναι δύσκολο να ξεκολλήσει από κει.</span></h3>Γράφει ο <b>Namik Tan</b>, συνταξιούχος πρέσβης<br /><br />Ενώ δίνονται τα σημάδια μιας νέας επιχείρησης των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων στο συριακό έδαφος, το κόστος της βαθύτερης κρίσης στη Συρία αυξάνεται μέρα με τη μέρα για την Τουρκία. Δεν υπάρχει καμία ελπίδα στον ορίζοντα για τη λύση του προβλήματος.<br /><br />Σε μια έκθεση του ΟΗΕ που διάβασα πριν από μερικά χρόνια, αναφέρθηκε ότι θα χρειαστούν 30 χρόνια μετά την αποκατάσταση της ειρήνης στη χώρακαι για να φτάσει η Συρία στο επίπεδο του κατά κεφαλήν εισοδήματος πριν από τον εμφύλιο πόλεμο. Αυτή η εκτίμηση, βασισμένη στα συγκεκριμένα δεδομένα της έκθεσης, με τρόμαξε. Διότι, τα στοιχεία αποκάλυψαν ότι θα κουβαλάμε το βάρος του συριακού ζητήματος στις πλάτες μας για πολλά χρόνια. Η κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε σήμερα, δυστυχώς, περιέχει σημάδια ενός ανησυχητικού μέλλοντος, ακόμη περισσότερο από αυτό που γράφεται στην έκθεση.<br /><br />Λοιπόν, πώς και γιατί γίναμε εχθρικοί γείτονες σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα, όταν δεν είχαμε προβλήματα με τη Συρίας; Είχαμε συγκεκριμένο πολιτικό σχέδιο, πρόγραμμα και στρατηγική εξόδου για το πώς θα διαχειριζόμασταν το ζήτημα όταν ξεσπούσε η κρίση; Θεωρήθηκε ποτέ ότι το θέμα υπήρχε κίνδυνος να πάρει σοβαρές διαστάσεις διαχρονικά, ειδικά για την Τουρκία; Το πιο σημαντικό, άξιζε τον κόπο να απομακρυνθούμε από την ορθολογική και ρεαλιστική εξωτερική πολιτική που προσπαθούσαμε να διατηρήσουμε σε όλη την ιστορία της Δημοκρατίας για χάρη της εμπλοκής μας στο συριακό ζήτημα;<div><br />Η αρχή και η εξέλιξη της συριακής κρίσης<br /><br />Οι αντικαθεστωτικές διαδηλώσεις στη Συρία ξεκίνησαν στις 15 Μαρτίου 2011, όταν μια ομάδα μαθητών στην επαρχία Deraa στα νότια της χώρας έγραψε το σύνθημα «Γιατρέ (αναφέρεται στον Πρόεδρο Μπασάρ Άσαντ) τώρα είναι η σειρά σου» στον τοίχο του σχολείου. Οι μαθητές εννοούσαν ότι μετά τον Μπουμπάρακ και τον Καντάφι, ήλθε η σειρά του Άσαντ να ανατραπεί. Η κατάσταση μετατράπηκε σε εξέγερση και μετά από λίγο σε εμφύλιο πόλεμο.<br /><br />Εκείνη την εποχή, εκπροσωπούσα τη χώρα μας στην Ουάσινγκτον. Μέχρι τον Μάρτιο του 2014, όταν έληξε το καθήκον μου ως πρέσβης, ήμουν παρών σε πολλές κρίσιμες συναντήσεις που είχε η κυβέρνησή μας με τις αρχές των ΗΠΑ για τη Συρία.<br /><br />Τους ανοιξιάτικους μήνες του 2012, όταν ο εμφύλιος ήταν ακόμη έντονος, φάνηκε ξεκάθαρα ότι το συριακό ζήτημα θα δημιουργούσε μεγάλο κόστος στην Τουρκία. Θυμάμαι πολύ καλά ότι στείλαμε στο ΥΠΕΞ εκθέσεις για τις εκτιμήσεις και τις προειδοποιήσεις της πρεσβείας μας προς αυτήν την κατεύθυνση και στο πλαίσιο αυτό τονίσαμε ότι οι περιοχές της Συρίας που γειτνιάζουν με την Τουρκία «υπάρχει κίνδυνος να μετατραπούν σε Αφγανιστάν».<br /><br />Ωστόσο, υπήρχαν πολύ διαφορετικές προσδοκίες στην Τουρκία εκείνη την εποχή. Παρόμοιες προειδοποιήσεις όχι μόνο από την Ουάσιγκτον, αλλά και από πολλές σημαντικές ξένες αποστολές μας αγνοήθηκαν. Διότι η κυβέρνηση σκέφτηκε ότι θα μπορούσε να δημιουργήσει μια σουνιτική κυβέρνηση στη Συρία, την οποία έβλεπε ως τον ακάλυπτο χώρο της. Όσο και αν η κυβέρνηση υποστηρίζει ότι η πολιτκή της καθορίστηκε με βάση το θέμα της ασφάλειας στο πλαίσιο της τρομοκρατίας, στην πραγματικότητα, στις πολιτικές της κυβέρνησης κυριαρχούσε μια ιδεολογική προοπτική.<br />Ευκαιρία επιρροής στη σουνιτική γεωγραφία<br /><br />Η Τουρκία θεώρησε την εξέγερση στη Συρία ως ευκαιρία για τον εαυτό της. Πίστευε ότι αυτό θα δημιουργούσε την ευκαιρία για ηγεμονία στη σουνιτική αραβική γεωγραφία που εκτείνεται κατά μήκος της Μέσης Ανατολής και της ακτής της Βόρειας Αφρικής, ειδικά στη Συρία.<br /><br />Επιπλέον, μια τέτοια προσέγγιση έδωσε έδαφος στις εθνικιστικές και λαϊκιστικές πολιτικές του και εξασφάλισε τη συμπύκνωση της πολιτικής μάζας που τον ευνοούσε εντός της χώρας με ρατσιστική ρητορική. Η κυβέρνηση, που ονειρεύεται να ηγηθεί του σουνιτικού κόσμου, δεν είδε κανένα κακό να ελλοχεύει σε μια περιοχή γεμάτη εθνοτικές και θρησκευτικές ρήξεις, που στην πραγματικότητα δεν γνώριζε. Με άλλα λόγια, η Τουρκία μπήκε στην περιοχή σχεδόν σαν ελέφαντας σε κατάστημα γυαλικών.<br /><br />Στην πραγματικότητα, λόγω αυτής της λανθασμένης πολιτικής, η Τουρκία, από τις πρώτες μέρες του εμφυλίου, ακολούθησε μια κομματική στάση στη Συρία, παρά μια ειρηνευτική και εξισορροπητική πολιτική. Εκτός αυτού, δεν τήρησε την ίδια στάση απέναντι σε όλες τις τρομοκραιτκές οργανώσεις. Δεν δίστασε να κατατάξει ένοπλους αγωνιστές στις δυνάμεις που υπηρετούν τα συμφέροντα της Τουρκίας. Μάλιστα, εκπαίδευσε, εξόπλισε και άνοιξε τα σύνορά της στις ομάδες της αντιπολίτευσης που έκρινε ότι ήταν στο πλευρό της.<br /><br />Το πιο σημαντικό, η κυβέρνηση στην Τουρκία έχει σχεδόν σκόπιμα μπει σε αδιέξοδο στο συριακό ζήτημα. Δεν εισακούστηκαν οι δίκαιες προειδοποιήσεις και υποδείξεις κρατικών φορέων όπως το Υπουργείο Εξωτερικών, το ΓΕΣ και η ΜΙΤ. Οι κίνδυνοι και τα μειονεκτήματα της στρατιωτικής επέμβασης στη Συρία χωρίς καμία στρατηγική εξόδου είχαν αναφερθεί στην κυβέρνηση από τα προαναφερθέντα κρατικά όργανα.<br /><br />Ήταν ξεκάθαρο από το 2014 που συνταξιοδοτήθηκα ότι η Συρία είχε μετατραπεί σε βάλτο για την Τουρκία. Όλοι, φίλοι ή εχθροί, γνώριζαν ότι το θέμα είχε πάρει διαστάσεις που η Τουρκία δεν μπορούσε να διαχειριστεί μόνη της. Ωστόσο, η κυβέρνηση επέμεινε να κυνηγά τα όνειρα. Γιατί δεν ήθελε να αποδεχτεί ότι είχαν κλείσει όλοι δρόμοι για την έξοδο από αυτόν τον βάλτο.</div><div><br />Όταν οι ΗΠΑ και η Ρωσία ενεπλάκησαν στην κρίση<br /><br />Τον Ιούνιο του 2014, το ISIS κατέλαβε τη Μοσούλη, μία από τις μεγαλύτερες πόλεις στο Ιράκ, και πολιόρκησε μερικές από τις περιοχές PYD/YPG στα τουρκικά σύνορα, καθώς και την πόλη Κομπάνι.<br /><br />Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα τηλεφώνησε στον Πρωθυπουργό Ταγίπ Ερντογάν στις 19 Οκτωβρίου και είπε ότι θα παράσχει άμεση βοήθεια με όπλα και πυρομαχικά στο YPG (κουρδκή πολιτοφυλακή) και η βοήθεια ξεκίνησε. Κατά τη γνώμη μου, το πιο σημαντικό λάθος της Τουρκίας στην πολιτική της για τη Συρία είναι η αμφίθυμη στάση της κατά τη διάρκεια της πολιορκίας του Κομπάνι, λόγω του φόβου δημιουργία ενός νέου κουρδικού κράτους υπό τον έλεγχο του PKK στη Συρία. Ως εκ τούτου, η Τουρκία έχει σπρώξει τους Κούρδους της Συρίας στην αγκαλιά των ΗΠΑ.<br /><br />Στη συνέχεια, ως αποτέλεσμα της ενεργού εμπλοκής της Ρωσίας στον πόλεμο στα τέλη Σεπτεμβρίου 2015, η πορεία του εμφυλίου πολέμου στράφηκε υπέρ του καθεστώτος, με αποτέλεσμα η πολιτική μας για τη Συρία να φτάσει κυριολεκτικά σε αδιέξοδο. Διότι, μετά τη σοβαρή αστάθεια που δημιουργήθηκε στην εσωτερική πολιτική στις εκλογές του Ιουνίου, η αυτοπεποίθηση που δημιουργήθηκε με τη νίκη στις πρόωρες εκλογές της 1ης Νοεμβρίου 2015 ώθησε την Κυβέρνηση σε ένα είδος υπερενθουσιασμού. Όταν το αεροσκάφος τύπου Su-24 της Ρωσικής Πολεμικής Αεροπορίας καταρρίφθηκε από τουρκικά F-16 λόγω παραβίασης των συνόρων στις 24 Νοεμβρίου 2015, κάτι που προκάλεσε μεγάλη αντίδραση από τη Ρωσία, η Τουρκία αναγκάστηκε να ζητήσει άμεσα διαβεβαιώσεις από το ΝΑΤΟ, φοβούμενη ρωσικά αντίποινα. Σε αυτό το σημείο, με τη θέση των ΗΠΑ υπέρ της Τουρκίας, δόθηκε η απαραίτητη διαβεβαίωση της συμμαχίας.<br /><br />Ωστόσο, η ένταση μεταξύ Τουρκίας και Ρωσίας έληξε σύντομα με μια επιστολή συγγνώμης που έστειλε ο Πρόεδρος Ταγίπ Ερντογάν στον Ρώσο Πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν στα τέλη Ιουνίου 2016. Αμέσως μετά την απόπειρα πραξικοπήματος της 15ης Ιουλίου, ο Ερντογάν έκανε το πρώτο του ταξίδι στο εξωτερικό στη Ρωσία και συναντήθηκε με τον Πούτιν στην Αγία Πετρούπολη. Τώρα, δεν υπήρχε πλέον κανένα πρόβλημα μεταξύ Ερντογάν και Πούτιν. Οι δύο ηγέτες πραγματοποίησαν συναντήσεις tete-a-tete όποτε ήταν δυνατόν και συντόνισαν τις πολιτικές τους ειδικότερα στη Συρία .<br /><br />Ως αποτέλεσμα των εκλογών που διεξήχθησαν το 2018, της μετάβασης της Τουρκίας στο «Προεδρικό Σύστημα Διακυβέρνησης», όλες οι αποφάσεις άρχισαν να λαμβάνονται από ένα μόνο πρόσωπο. Η λειτουργία των θεσμών στην εσωτερική και εξωτερική πολιτική μειώθηκε σταδιακά. Η Τουρκία γίνεται όλο πιο μοναχική κάθε μέρα που περνά. Γείτονες, φίλοι και σύμμαχοι απομακρύνθηκαν από την Τουρκία.</div><div><br />Σύστημα Προεδρικής Κυβέρνησης, S-400 και F-35<br /><br />Αυτή ακριβώς τη στιγμή, η Τουρκία άρχισε να παίζει μεταξύ της Ρωσίας και των ΗΠΑ. Έκλεινε το μάτι στις Ηνωμένες Πολιτείες όταν ήταν κολλημένος στο Ιντλίμπ στο δυτικό άκρο της Συρίας και στη Ρωσία όταν αντιμετώπιζε το ζήτημα των YPG/PKK. Από εκείνο το σημείο και μετά παρατηρήθηκε μια άνευ προηγουμένου κατάρρευση της εξωτερικής πολιτικής της Τουρκίας αλλά και της λειτουργίας του κράτους. Οι σχέσεις τόσο με τις Ηνωμένες Πολιτείες όσο και με τη Ρωσία υπέστησαν σοβαρή βλάβη.<br /><br />Για παράδειγμα, χρειάστηκε να πληρώσει αντίτιμο του ρωσικού αεροπλάνου, το οποίο κατέρριψε με ακαριαία αντίδραση, αγοράζοντας πυραύλους S-400 από τη Ρωσία. Ως εκ τούτου, αποβλήθηκε από τις ΗΠΑ από το πρόγραμμα παραγωγής αεροσκαφών πέμπτης γενιάς F-35 του οποίου ήταν συμπαραγωγός χώρα. Επιπλέον, υπέστη σοβαρές απώλειες στον τομέα της αμυντικής βιομηχανίας, καθώς εκτέθηκε σε πρόσθετες κυρώσεις των ΗΠΑ βάσει του νόμου CAATSA. Προκάλεσε επίσης μια περιττή απώλεια εμπιστοσύνης στους συμμάχους-μέλη του ΝΑΤΟ. Αναμφίβολα θα χρειαστούν πολλά χρόνια για να διορθωθούν όλα αυτά.<br /><br />Όχι μόνο στο συριακό ζήτημα, αλλά και σε άλλα εξωτερικά ζητήματα, οι σύμμαχοι δεν καταλαβαίνουν πλέον τι θέλει να κάνει η Τουρκία. Η Τουρκία δεν θεωρείται μια χώρα με ξεκάθαρο όραμα. Έχει κολλήσει και οικονομικά. Οι αναμενόμενες επενδύσεις από έξω δεν έρχονται. Δεν μπορούμε να έχουμε κανένα αποτέλεσμα από τις προσπάθειές μας να βελτιώσουμε τις σχέσεις μας με χώρες με τις οποίες έχουμε κακές σχέσεις, ιδιαίτερα με το Ισραήλ και την Αίγυπτο.<br /><br />Στο πλαίσιο αυτό, η κυβέρνηση επιδίωξε να εγκαταλείψει τις πολεμικές και συγκρουσιακές πολιτικές με μια σειρά από χώρες από τις αρχές του τρέχοντος έτους. Οι δηλώσεις αμβλύνθηκαν, η γλώσσα του σώματος άλλαξε, αλλά το επιθυμητό αποτέλεσμα δεν μπόρεσε να επιτευχθεί. Διότι, από τη στιγμή που χαθεί το αίσθημα εμπιστοσύνης στις διεθνείς σχέσεις, δυστυχώς χρειάζεται πολύς χρόνος για να αποκατασταθεί.</div><div><br />Εάν γίνεται διαπραγμάτευση με τους Ταλιμπάν, μπορεί να γίνει διαπραγμάτευση με τον Άσαντ<br /><br />Μπορεί η Τουρκία να βγει από το βάλτο που βρίσκεται; Δεν είναι εύκολο να απαντήσει κανείς θετικά σ’ αυτό το ερώτημα. Με την πρώτη ματιά, η διέξοδος φαίνεται να είναι η απ’ ευθείας επαφή με το συριακό καθεστώς. Ωστόσο, η Κυβέρνηση δεν τολμά να επωμιστεί το βαρύ κόστος μιας τέτοιας κίνησης στην εσωτερική πολιτική. Αντίθετα, επιδιώκει να χρησιμοποιήσει το συριακό ζήτημα για να εδραιώσει τη βάση της, απειλώντας να ξεκινήσει μια νέα στρατιωτική επιχείρηση.<br /><br />Σε μια εποχή που ακόμη και ο αραβικός κόσμος έχει αμβλύνει σε μεγάλο βαθμό τις πολιτικές του απέναντι στη Συρία και οι ΗΠΑ δείχνουν σημάδια άμβλυνσης, οι ξένοι δεν μπορούν να καταλάβουν γιατί η Τουρκία δείχνει αποφασισμένη να συνεχίσει την αυστηρή της στάση απέναντι στη Συρία.<br /><br />Είναι αδύνατο να αγνοηθεί το γεγονός ότι ο Άσαντ έσυρε τη χώρα του σε μια μεγάλη καταστροφή και προκάλεσε τον θάνατο χιλιάδων αθώων ανθρώπων. Ωστόσο, πρέπει επίσης να αποδεχτούμε ότι τα συμφέροντα της Τουρκίας προηγούνται κάθε πολιτικής αξιολόγησης.<br /><br />Στην πραγματικότητα, εάν κανείς δεν διστάσει να καθίσει στο τραπέζι με τους Ταλιμπάν, οι οποίοι, όπως ο Άσαντ, είναι υπεύθυνοι για τους θανάτους χιλιάδων αθώων ανθρώπων, είναι πολύ λογικό να διαπραγματευτείτε και με το συριακό καθεστώς.<br /><br />Τόσο πολύ που η κυβέρνηση δεν δίστασε να φιλοξενήσει την αντιπροσωπεία των Ταλιμπάν στην Άγκυρα, με επίσημο πρωτόκολλο, , η οποία βρίσκεται στη λίστα κυρώσεων του ΟΗΕ με το σκεπτικό ότι υποστηρίζουν την τρομοκρατία, με το σκεπτικό ότι αυτό απαιτούν τα συμφέροντα της Τουρκίας. Μάλιστα, η αντιπροσωπεία μας, που συναντήθηκε με τους Ταλιμπάν, είχε επικεφαλής τον ίδιο τον Υπουργό Εξωτερικών.<br /><br />Εν ολίγοις, θα μπορούσαμε να συμβιβαζόμαστε και να είμαστε λογικοί και προβλέψιμοι στην εξωτερική μας πολιτική, επειδή το απαιτούσαν τα συμφέροντά μας.</div><div><br />Τι να κάνετε, πώς να βγείτε από το βάλτο;<br /><br />Είναι πολύ δύσκολο για την Τουρκία να ξεφύγει από τη μέγγενη που βρίσκεται αν δεν μπορεί να οικοδομήσει εμπιστοσύνη στο εσωτερικό, με τους δικούς της ανθρώπους, αλλά και τους συνομιλητές της στο εξωτερικό. Είναι απαραίτητο η Τουρκία να επικεντρωθεί στη διασφάλιση της ευημερίας και της ευτυχίας του λαού της το συντομότερο δυνατό, να εγκαταλείψει τις πολεμικές και συγκρουσιακές πολιτικές και να επιστρέψει σε μια πολιτική που δίνει προτεραιότητα στην ήπια ισχύ, όπως ήταν πριν από δέκα χρόνια.<br /><br />Η Τουρκία πρέπει να ενεργήσει ορθολογικά και σύμφωνα με το διεθνές σύστημα. Η διεθνής κοινότητα, ιδιαίτερα οι φίλοι και σύμμαχοί της, αναμένουν από την Τουρκία να καθορίσει τη θέση της χωρίς να αφήνει κανένα περιθώριο αμφισβήτησης. Η θέση της Τουρκίας είναι στη Δύση. Σε μια εποχή που οι ΗΠΑ έχουν αναγνωρίσει ξεκάθαρα τη Ρωσία και την Κίνα ως εχθρούς και ακούγονται τα βήματα του ψυχρού πολέμου νέας γενιάς, η εμπιστοσύνη της Τουρκίας στους συνομιλητές της προς αυτή την κατεύθυνση θα τους επιτρέψει επίσης να ανακτήσουν την εμπιστοσύνη που έχασαν απέναντι στη φίλη Τουρκία.</div><div><br /></div><div><a href="https://infognomonpolitics.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Πώς η Τουρκία χώθηκε στο βάλτο της Συρίας και πώς θα βγει από κεί;

Η Τουρκία, ακολουθώντας την προσωποπαγή πολιτική του Ερντογάν στο θέμα της Συρίας και των σχέσεων με τη Δύση, έχει χωθεί στο συριακό βάλτο κ...

Διαβάστε την συνέχεια

Σε ελληνικά βράχια η συντριβή της Τουρκίας;

<img height="166" src="https://img.huffingtonpost.com/asset/6169233624000074385078f3.jpg?ops=scalefit_630_noupscale" width="280" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Σε αδιέξοδο ο Ερντογάν οδηγείται σε σπασμωδικές ενέργειες, οι οποίες θα έχουν εξαιρετικά οδυνηρές συνέπειες.</span></h3><b>Λεωνίδας Κουμάκης*</b><br />Η καθοδική πορεία της σύγχρονης Τουρκίας προς τα βράχια έγινε ορατή αμέσως μετά το (δήθεν) πραξικόπημα του 2016, όταν αποκαλύφτηκε πλήρως η κρυφή ατζέντα των ισλαμιστών με τις φαντασιώσεις νεκρανάστασης μιας πεθαμένης οθωμανικής αυτοκρατορίας, σε αγαστή συνεργασία με τους φασίστες των Γκρίζων Λύκων και την αφρόκρεμα του τουρκικού υπόκοσμου. Η πορεία αυτή έκτοτε επιβεβαιώνεται καθημερινά και οδηγείται στην κορύφωση της, οποτεδήποτε μέχρι και το 2023, με ένα σταθερό αλλά βασανιστικά αργό τρόπο.<br /><br />Οι πιθανότητες συντριβής της σύγχρονης Τουρκίας σε ελληνικά βράχια αυξάνονται από το ενδεχόμενο μιας αδιέξοδης κίνησης απελπισίας από το καταπτοημένο και ασφυκτικά πιεσμένο τουρκικό καθεστώς. <br /><br />Τα ολοένα και μεγαλύτερα αδιέξοδα, τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό της Τουρκίας, φαίνεται να οδηγούν το καθεστώς σε σπασμωδικές ενέργειες, οι οποίες είναι σχεδόν βέβαιο πως θα έχουν εξαιρετικά οδυνηρές συνέπειες.<br /><br />Ας πάρουμε όμως τα δεδομένα με την σειρά: <br /><br />Στο εσωτερικό της Τουρκίαςη κλονισμένη υγεία του Ρ. Τ. Ερντογάν αποτελεί πλέον πρωτοσέλιδο διεθνών ΜΜΕ. Οι επικίνδυνες διεργασίες διαδοχής του και η επόμενη μέρα στην Τουρκία απασχολεί σοβαρά τους εγκυρότερους διεθνείς αναλυτές.<br /><br />Οι διώξεις «αντιφρονούντων» στρατιωτικών συνεχίζονται ασταμάτητα, με τελευταίο κρούσμα την σύλληψη 44 εν ενεργεία και 145 αποστρατευμένων στρατιωτικών (7 Οκτωβρίου 2021) ενώ οι μαζικές παραιτήσεις στρατηγών και υψηλόβαθμων αξιωματούχων των ΤΕΔ τον Σεπτέμβριο του 2021, αποτελούν την πλέον εύγλωττη απόδειξη αδυναμίας απέναντι στις αδιέξοδες πολιτικές που εφαρμόζονται στη Συρία και αλλού, με βαρύτατο «φόρο αίματος» του τουρκικού στρατού.<br /><br />Η φοιτητική αναταραχή που ξεκίνησε από τον Γενάρη του 2021 στο Πανεπιστήμιο του Βοσπόρου δεν σταμάτησε ούτε όταν αντικαταστάθηκε ο διορισμένος από το «παλάτι» πρύτανης (Ιούλιος), με έναν άλλο μη εκλεγμένο, κομματικό στέλεχος του ΑΚΡ. Η φοιτητική αναταραχή πήρε νέες διαστάσεις τον Οκτώβριο, όταν πολλοί φοιτητές επιστρέφοντας στις σχολές τους βρέθηκαν σε αδυναμία καταβολής των εξωφρενικά υπέρογκων ενοικίων, καταφεύγοντας σε παγκάκια πάρκων. Φυσικά, ο P. T. Ερντογάν αντιλαμβανόμενος τον κίνδυνο γενικευμένης φοιτητικής αναταραχής, έσπευσε (7/10/2021) να τους χαρακτηρίσει… τρομοκράτες! («Αυτοί που ξαπλώνουν στα παγκάκια είναι τρομοκράτες και σπέρνουν τρομοκρατία»).<br /><br />Η τοξική δυσοσμία των σκανδάλων του τουρκικού καθεστώτος, παρά την «φίμωση» του αρχιμαφιόζου Σεντάτ Πεκέρ από τις 7 Αυγούστου 2021 κατόπιν συμφωνίας της Τουρκίας με τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα έναντι άγνωστων «ανταλλαγμάτων», απλώνεται παντού και αποτελεί μόνιμο θέμα της τουρκικής καθημερινότητας: <br /><br />Ο γαμπρός της «Φαμίλιας» «πουλάει 128 δισεκατομμύρια δολάρια, δεν ξέρουμε σε ποιον τα πούλησε» (Κεμάλ Κιλιντσντάρογλου 16/9/2021), <br /><br />η «Παγκόσμια Πρωτοβουλία Ενάντια στο Διεθνές Οργανωμένο Έγκλημα», μια οργάνωση με έδρα την Ελβετία και χρηματοδότηση από ΕΕ, ΥΠΕΞ των ΗΠΑ και Ιnterpol, σε αναφορά σχετικά με το οργανωμένο έγκλημα σε όλες τις χώρες-μέλη των Ηνωμένων Εθνών, αναφέρει την Τουρκία «ως γνωστή χώρα – Μαφία» που χρησιμοποιεί το οργανωμένο έγκλημα για πολιτικούς σκοπούς (30/9/2021), <br /><br />στην Αμερική ξαναρχίζουν οι δίκες Rıza Zarrab και Halkbank με όλους τους κινδύνους που αυτό συνεπάγεται, τα έγγραφα Pandora Papers αποκαλύπτουν πως μια εταιρία γνωστών σε όλους «δεσμών» με το καθεστώς (Rönesans Holding - έφτιαξε το παλάτι του Ερντογάν και πολλά νοσοκομεία) προκειμένου να μην πληρώσει φόρους μετέφερε 210,7 εκατομμύρια δολάρια στις Βρετανικές Παρθένες Νήσους, όπως ακριβώς και ο ιδιοκτήτης της Μεχμέτ Τσενγκίζ (Cumhuriyet 9/10/2021), <br /><br />το σκάνδαλο Altay αποδεικνύει πανηγυρικά πως στην σημερινή Τουρκία κάποιος «αυλικός» μπορεί να γίνει εκατομμυριούχος χωρίς να διαθέσει ούτε δεκάρα. <br /><br />Τα ανθρώπινα δικαιώματα συνεχίζουν στην Τουρκία να υποφέρουν βάναυσα. Εκατοντάδες αποφάσεις του ΕΔΑΔ πετιούνται στο καλάθι των άχρηστων – το καθεστώς βέβαια δεν παραλείπει να φωνασκεί στη διαπασών αν τύχει και βγει κάποια απόφαση «που συμφέρει».<br /><br />Η Τουρκία απαγόρευσε (22/9/2021) την χρήση της Κουρδικής γλώσσας στο υπό κατοχή Αφρίν της Συρίας, αλλά διαμαρτύρεται αορίστως και νεφελωδώς εναντίον της Ελλάδος γιατί «συνεχίζει τα καταπιεστικά και περιοριστικά μέτρα» (Χουλουσί Ακάρ, 10/9/2021) ή παροτρύνει τους μουσουλμάνους της Βουλγαρίας να δηλώσουν … Τούρκοι κατά την επερχόμενη απογραφή.<br /><br />Η Τουρκία μέσω των οργάνων της στην Ελληνική Θράκη καλεί τους νέους να μαθαίνουν πρώτα τουρκικά και μετά ελληνικά την ώρα που, επί ολόκληρες δεκαετίες, υποχρέωνε καθημερινά μαθητές των Ταταούλων Κωνσταντινούπολης και άλλων μειονοτικών, δημοτικών σχολείων να απαγγέλουν υποχρεωτικά ποίημα που άρχιζε με τις λέξεις «Είμαι Τούρκος». Η φασιστική (δήθεν) «εφαρμογή» των ανθρωπίνων δικαιωμάτων μέσα στην Τουρκία, μετατρέπεται αμέσως σε φορτική απαίτηση δουλικής υπόκλισης στον παντουρκισμό*, όταν πρόκειται για «προσαρμογή» των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε ξένες χώρες. <br /><br />Ένα πολύ κραυγαλέο παράδειγμα αποτελούν τα τουρκικά όργανα που δρουν μέσα στην Ελληνική Θράκη καταχρώμενα την ελευθερία που διακρίνει μια Ευρωπαϊκή χώρα.<br /><br />Σε σχετική ανακοίνωση ενός σεσημασμένου «οργάνου» του τουρκικού επεκτατισμού μέσα στην Ελλάδα (8/10/2020) αναφέρεται πως «Θέλουμε θρησκευτική ελευθερία όση (έχουν) οι Ελληνορθόδοξοι στην Τουρκία». Στην Ελλάδα βέβαια ήδη απολαμβάνουν περισσότερα από όσα τους παρέχει η Ελληνική και η Ευρωπαϊκή νομοθεσία, δεν γνωρίζουν όμως πως στην Τουρκία η Θεολογική Σχολή της Χάλκης είναι φιμωμένη εδώ και 50 ολόκληρα χρόνια με την καταστρατήγηση ακόμα και της Τουρκικής νομοθεσίας; Δεν βλέπουν την μετατροπή χριστιανικών εκκλησιών – μνημείων της παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς σε τζαμιά;<br /><br />Αν σε όλα τα παραπάνω προσθέσει κανείς την αδιανόητη επιπολαιότητα του τουρκικού καθεστώτος στην διαχείριση του κορονοϊού με αποτέλεσμα να μετράει, από τις 11 Μαρτίου 2020 που άρχισε η «επίσημη» καταγραφή μέχρι 11 Οκτωβρίου 2021, 67.000 νεκρούς και 7,5 εκατομμύρια μολυσμένους, την δημοσκοπική κατάρρευση όλων των «συντελεστών» του καθεστώτος σε όλες ανεξαιρέτως τις σφυγμομετρήσεις της τουρκικής κοινής γνώμης.<br /><br />Tην βύθιση της ισοτιμίας της τουρκικής λίρας σε ιστορικά χαμηλά έναντι του δολαρίου και του ευρώ (14 Οκτώβριου 2021) με ό,τι αυτό συνεπάγεται (καλπάζοντα πληθωρισμό, υψηλή ανεργία, μεγάλη φτώχεια στα λαϊκά στρώματα κ.α.π), καθώς και την απότομη «μεταμόρφωση» της επιθετικής μεταναστευτικής πολιτικής σε θανατηφόρο μπούμερανγκ με ολοένα και περισσότερο εχθρική κοινή γνώμη, αντιλαμβάνεται κανείς καλύτερα τα εκρηκτικά αδιέξοδα που αντιμετωπίζει το καθεστώς στο εσωτερικό μέτωπο. <br /><br />Στο εξωτερικό μέτωπο όμως τα πράγματα είναι ακόμα χειρότερα: Στην Συρία η κατάσταση ξεφεύγει συνεχώς και μετατρέπεται σε ένα αιματηρό βάλτο, προκαλώντας μαζικές παραιτήσεις υψηλόβαθμων Τούρκων στρατιωτικών.<br /><br />Το τελευταίο τελεσίγραφο του Πούτιν στην συνάντηση κορυφής με τον Ρ.Τ. Ερντογάν στο Σότσι, σχολιάστηκε με κρυστάλλινο τρόπο από τον Ρώσο υπουργό Εξωτερικών, αμέσως μετά την συνάντηση του με τον Αιγύπτιο ομόλογό του (4/10/2021): «Η Τουρκία δεν έχει δικαίωμα να παραμείνει στη Συρία. Η Ρωσία ελπίζει ότι η Τουρκία θα καθοδηγείται από τις αρχές του σεβασμού της κυριαρχίας και της εδαφικής ακεραιότητας της Συρίας όπως έχει επανειλημμένα δηλώσει».<br /><br />Στην Αθήνα η πολιτική διακήρυξη EUMED9 (17/9/2021) των ηγετών εννέα χωρών (Γαλλίας Εμανουέλ Μακρόν, Ισπανίας Πέδρο Σάντσεθ, Ιταλίας Μάριο Ντράγκι, Κροατίας Αντρέι Πλένκοβιτς, Κύπρου Νίκος Αναστασιάδης, Μάλτας Ρόμπερτ Αμπέλα, Σλοβενίας Γιάνεζ Γιάνσα, Πορτογαλίας Αουγκούστο Σάντος Σίλβα και Ελλάδος Κυριάκος Μητσοτάκης), παρουσία της προέδρου της Κομισιόν Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, υπήρξε ένα πολύ ισχυρό ράπισμα στις αναθεωρητικές φαντασιώσεις της Τουρκίας.<br /><br />Για αντιπερισπασμό, δύο μέρες αργότερα (19/9/2021) ακολούθησαν μονομερείς «προαναγγελίες» συναντήσεων που υποτίθεται ότι θα είχε ο Τούρκος πρόεδρος τόσο με τον πρόεδρο των ΗΠΑ όσο και με τον Έλληνα πρωθυπουργό, στο πλαίσιο της ΓΣ των Ηνωμένων Εθνών. Φυσικά, δεν έγινε καμιά τέτοια συνάντηση αποκαλύπτοντας τις αυταπάτες που δημιουργεί και καλλιεργεί ο Τούρκος πρόεδρος, σαν να αποτελούν πραγματικότητα. <br /><br />Η κορύφωση των αρνητικών για το τουρκικό καθεστώς εξελίξεων έγινε στις 28/9/2021 όταν υπεγράφη το «Ελληνογαλλικό AUKUS» για τις γαλλικές φρεγάτες που έστειλε στον βυθό της θάλασσας την υποτιθέμενη τουρκική ναυτική «υπεροχή» καθώς και η αναγγελία δημιουργίας απροσπέλαστης ασπίδας στον Έβρο, μέσω της νέας αμυντικής συμφωνίας ΗΠΑ-Ελλάδοςπου υπεγράφη στις 14 Οκτωβρίου 2021<br /><br />Αν σε όλα αυτά προστεθούν η ολοένα και ισχυρότερη διεθνής πίεση για την έξωση του τουρκικού στρατού από την Λιβύη, η ταπεινωτική για τον «αήττητο» τουρκικό στρατό εξέλιξη των επιχειρήσεων στο Ιράκ εναντίον των Κούρδων αυτονομιστών, η συντριπτική ήττα του «αδελφού» με το ΑΚΡ ισλαμιστικού κόμματος του Μαρόκου στις εκλογές του Σεπτεμβρίου 2021 καθώς και η αδιέξοδη πορεία των συνεχών διακηρύξεων της μαριονέτας – Τατάρ στην Κύπρο (Είμαστε σε κατάσταση ενσωμάτωσης με την μεγάλη και ισχυρή Τουρκική Δημοκρατία, 9/9/2021), αντιλαμβάνεται κανείς καλύτερα τα επικίνδυνα αδιέξοδα που αντιμετωπίζει το καθεστώς εκτός Τουρκίας.<br /><br />Συμπεράσματα: Οι σπασμωδικές αντιδράσεις της Άγκυρας στις αρνητικές εξελίξεις τόσο στο εσωτερικό, όσο και στο εξωτερικό της Τουρκίας, άρχισαν να παίρνουν μορφή χιονοστιβάδας μέσα στον Οκτώβριο του 2021: Άχρηστες τουρκικές Navtex για δήθεν έρευνες σε ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας, παρενόχληση προγραμματισμένων εργασιών του ερευνητικού πλοίου Nautical Geo μέσα σε ΑΟΖ της Ελληνικής Δημοκρατίας, επιστολή – διαμαρτυρία στα Ηνωμένα Έθνη διότι «τα Ελληνικά νησιά του Αιγαίου δεν αποστρατικοποιούνται» (ούτε λέξη φυσικά για την τουρκική στρατιά του Αιγαίου που καραδοκεί στα παράλια της Μικράς Ασίας), εμπρηστικές δηλώσεις πως (δήθεν) η Ελλάδα παραβιάζει την ΑΟΖ της Τουρκίας και πολλά, πολλά άλλα.<br /><br />Η προκλητική και θορυβώδης αστοχία συνεχόμενων ενεργειών του τουρκικού καθεστώτος σε συνδυασμό με την γενική εικόνα που παρουσιάζει ο Τούρκος πρόεδρος, οδήγησε τον αρχηγό της τουρκικής αξιωματικής αντιπολίτευσης Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου (7/10/2021) σε μια δήλωση που προκάλεσε σάλο: «Ο Ερντογάν πρέπει άμεσα να εξετασθεί από ανεξάρτητο ιατρικό φορέα».<br /><br />Ο πανικός του τουρκικού καθεστώτος για την κατάρρευση των φαντασιώσεων ανασύστασης μιας πεθαμένης οθωμανικής αυτοκρατορίας, φαίνεται να το οδηγεί σε ελληνικά και κυπριακά βράχια για την συντριβή του…<div><br /></div><div><b><i> *Νομικός, Συγγραφέας. Μέλος του International Hellenic Association (IHA)<br /></i></b></div><div><br /></div><div>  <a href="https://www.blogger.com/#">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Σε ελληνικά βράχια η συντριβή της Τουρκίας;

Σε αδιέξοδο ο Ερντογάν οδηγείται σε σπασμωδικές ενέργειες, οι οποίες θα έχουν εξαιρετικά οδυνηρές συνέπειες. Λεωνίδας Κουμάκης* Η καθοδική π...

Διαβάστε την συνέχεια