Η Kίνα επιστρατεύει χιλιάδες επιβατηγά και εμπορικά πλοία της COSCO: Συγκεντρώνει κολοσσιαίο Στόλο για επίθεση στην Ταιβάν!

<div><img height="155" src="https://warnews247.gr/wp-content/uploads/2021/07/17.jpg" width="280" /></div><div><br /></div><b>Βασίλης Καπούλας</b><br />Η Κίνα συγκεντρώνει έναν τεράστιο στόλο για επίθεση στην Ταϊβάν επιστρατεύοντας 2.000 εμπορικά και επιβατηγά πλοία με ραχοκοκαλιά τον στόλο της COSCO.<br /><br />Χαρακτηριστικό παράδειγμα η συμμετοχή φέρυ-μποτ σε άσκηση απόβασης του κινεζικού Στρατού. Στην άσκηση συμμετείχε το εμπορικό πλοίο Bang Chui Dao 15,560 τόνων με δυνατότητα μεταφοράς 1.200 επιβατών. Εκτιμάται ότι μπορεί να μεταφέρει ένα αμφίβιο μηχανοκίνητο Τάγμα.<div><br />“Δύο εκατομμύρια στρατιώτες θέλει να μεταφέρει η Κίνα”<br /><br />“Για να έχει οποιαδήποτε πιθανότητα να κατακτήσει την Ταϊβάν, η Κίνα μπορεί να χρειαστεί να μεταφέρει έως και δύο εκατομμύρια στρατιώτες στα περίπου 100 μίλια του Στενού της Ταϊβάν και να “δέσει” στις 14 παραλίες του νησιού ή σε 10 μεγάλα λιμάνια.<br /><br />Το Ναυτικό της Κίνας μπορεί να μεταφέρει στα 11 νέα αμφίβια πλοία του πολύ λιγότερους στρατιώτες. Για να μεταφέρει το μεγαλύτερο μέρος της δύναμης εισβολής, το Πεκίνο θα θέσει χιλιάδες πολιτικά πλοία υπό ναυτική υπηρεσία.<div><br />Χρειάζεται 2.000 εμπορικά πλοία το Ναυτικό της Κίνας<br /><br />Για το σκοπό αυτό, το Κινεζικό Κομμουνιστικό Κόμμα δημιούργησε ένα νομικό και γραφειοκρατικό πλαίσιο για την ανάληψη του ελέγχου της εμπορικής ναυτιλίας. Εν τω μεταξύ, οι μηχανικοί έχουν αρχίσει να τροποποιούν σημαντικά πλοία για την έκβαση της επιχείρησης προκειμένου να τα μετατρέψουν σε πλοία επίθεσης.<br /><br />Διαμορφώνεται έτσι ένας τεράστιος Στόλος που θα είναι και το όχημα για την επίθεση της Κίνας στην Ταϊβάν. Ταυτόχρονα όμως θα είναι ο μεγαλύτερος στόχος των δυνάμεων της Ταϊβάν και των συμμάχων της.<br /><br />«Εάν η δύναμη εισβολής του PLA ήταν ένα εκατομμύριο ή περισσότεροι άντρες, τότε θα μπορούσαμε να περιμένουμε μια αρμάδα χιλιάδων ή και δεκάδων χιλιάδων πλοίων αυξημένα από χιλιάδες αεροπλάνα και ελικόπτερα», έγραψε σε πρόσφατη αναφορά ο Ian Easton, αναλυτής του Project 2049 από Το Ινστιτούτο στη Βιρτζίνια<div><br />“Το Κομμουνιστικό Κόμμα Κίνας άλλαξε το νομικό πλαίσιο“<br /><br />Tα οκτώ σύγχρονα αμφίβια αποβατικά πλοία της Κίνας Type 071 και τα τρία Type 075 μπορούν να μεταφέρουν περίπου 25.000 στρατιώτες. Για να μεταφέρει την απαραίτητη δύναμης εισβολής, το κινεζικό ναυτικό χρειάζεται περίπου 2.000 μεγάλα εμπορικά πλοία με πλήρωμα περίπου 650.000 ναυτικών.<br /><br />Το νομικό πλαίσιο είναι σύγχρονο. Την 1η Ιανουαρίου 2017, τέθηκε σε ισχύ ο νόμος περί εθνικής άμυνας της Κίνας. «Μεταξύ άλλων, ο νόμος διατάσσει όλες οι βασικές υποδομές της Κίνας και οι σχετικές πλατφόρμες μεταφοράς να αντιμετωπίζονται πλέον ως στρατιωτικά-πολιτικά στοιχεία».<br /><br />«Σύμφωνα με τη διακριτική ευχέρεια του Κομμουνιστικού Κόμματος Κίνας, απαιτούνται πλέον νόμιμα να σχεδιάζονται, να ναυπηγούνται και να λειτουργούν για την υποστήριξη των μελλοντικών στρατιωτικών επιχειρήσεων. Σε περίπτωση σύγκρουσης, θα τεθούν σε πολεμική υπηρεσία. Τώρα πρέπει να προετοιμαστούν αναλόγως σε καιρό ειρήνης”</div><div><br />Ραχοκοκαλιά η COSCO<br /><br />Σύμφωνα με τον Easton, τα περίπου 1.000 μεγάλα πλοία που ανήκουν στην Κινεζική COSCO θα αποτελέσουν τη ραχοκοκαλιά αυτού του αυτοσχέδιου στόλου.<br /><br />Οι μηχανικοί είχαν ήδη αρχίσει να τροποποιούν ορισμένα σκάφη για τους ρόλους τους κατά την διάρκεια πολέμου. Τουλάχιστον ένα πλοίο απέκτησε ένα αποσπώμενο κατάστρωμα ελικοπτέρου, μετατρέποντάς το σε πλοίο επίθεσης.<br /><br />Ίσως η πιο σημαντική τροποποίηση είναι η τοποθέτηση μιας βαριάς ράμπας με την οποία τα στρατιωτικά οχήματα μπορούν να εισέλθουν και να εξέλθουν γρήγορα .<br /><br />«Η ράμπα καθοδηγείται απευθείας από δύο μεγάλους υδραυλικούς κυλίνδρους και δύο βραχίονες στήριξης», εξηγεί ο Conor Kennedy σε ενημέρωση για το Ίδρυμα Jamestown στην Ουάσιγκτον.<br /><br />Αυτά τα τροποποιημένα πολιτικά σκάφη δεν μένουν σε αδράνεια. Τα πληρώματά τους εκπαιδεύονται ενεργά για πιθανή επίθεση στην Ταϊβάν.<div><br />Ρίσκο για την Κίνα<br /><br />Ο τεράστιος, σχεδόν πολιτικός στόλος επίθεσης που δημιουργεί το Πεκίνο θα ήταν απαραίτητος εάν το Κομμουνιστικό Κόμμα Κίνας κάνει πράξη την απειλή να «ενώσει» την Ταϊβάν με την Κίνα. Αλλά αντιπροσωπεύει επίσης μια βαθιά αδυναμία.<br /><br />Η επίθεση στην Ταϊβάν υπό πυρά θα είναι πολύ, πολύ επικίνδυνη για ένα οπλισμένο, θωρακισμένο πολεμικό πλοίο με ένα μεγάλο, καλά εκπαιδευμένο πλήρωμα. Για ένα εμπορικό πλοίο χωρίς θωράκιση, είναι ακόμα πιο επικίνδυνο.<br /><br />Ο στόχος είναι, αν αυτός ο γιγαντιαίος κινεζικός στόλος σαλπάρει ποτέ προς την Ταϊβάν μεταφέροντας μερικά εκατομμύρια στρατιώτες , να βυθιστούν όσο το δυνατόν περισσότερα πλοία μόλις το Πεκίνο αρχίσει να τον συγκεντρώνει. Γι αυτό η Ταιβάν εφοδιάζεται με αντιπλοϊκούς πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς…για να μπορέσει να χτυπήσει μακριά.<br /><br />Αναθέτοντας στρατιωτικό ρόλο στα εμπορικά της πλοία, η Κίνα διακινδυνεύει όχι μόνο έναν στόλο, αλλά και ένα μεγάλο κομμάτι της οικονομίας της.<br /><br />Δείτε εικόνες<br /><br /><img height="155" src="https://warnews247.gr/wp-content/uploads/2021/07/17.jpg" width="280" /><br /><br /><img height="188" src="https://warnews247.gr/wp-content/uploads/2021/07/18.jpg" width="280" /><br /><br /><img height="150" src="https://warnews247.gr/wp-content/uploads/2021/07/19.jpg" width="280" /><br /><p style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #222222; font-family: Comfortaa; font-size: 15px; margin-bottom: 26px; margin-top: 0px; overflow-wrap: break-word;"><br /></p><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #222222; display: flex; font-family: Comfortaa; font-size: 15px; margin-bottom: 10px; margin-top: 10px; max-width: 550px; width: 550px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="1420046972694712323" frameborder="0" id="twitter-widget-0" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?creatorScreenName=warnews2471&dnt=false&embedId=twitter-widget-0&features=eyJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2hvcml6b25fdHdlZXRfZW1iZWRfOTU1NSI6eyJidWNrZXQiOiJodGUiLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3NwYWNlX2NhcmQiOnsiYnVja2V0Ijoib2ZmIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH19&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=1420046972694712323&lang=el&origin=https%3A%2F%2Fwarnews247.gr%2Fi-kina-stratologei-chiliades-eborika-kai-epivatiga-ploia-sygkentronei-kolossiaio-stolo-gia-epithesi-stin-taivan%2F&sessionId=f2bb0db69d4287ed12586c1b163915b5b7fd8b7f&siteScreenName=warnews2471&theme=light&widgetsVersion=82e1070%3A1619632193066&width=550px" style="box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; height: 594px; max-width: 100%; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="Twitter Tweet"></iframe></div><p style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #222222; font-family: Comfortaa; font-size: 15px; margin-bottom: 26px; margin-top: 0px; overflow-wrap: break-word;"></p><div class="td-a-rec td-a-rec-id-content_bottom tdi_3 td_block_template_14" style="background-color: white; box-sizing: border-box; clear: both; color: #222222; font-family: Comfortaa; font-size: 15px; text-align: center;"><p style="box-sizing: border-box; margin-bottom: 26px; margin-top: 0px; overflow-wrap: break-word;"><a href="https://easywatch.gr/" rel="noopener" style="background-color: transparent; box-sizing: border-box; color: #01257f; text-decoration-line: none;" target="_blank"></a></p></div><br /><a href="https://easywatch.gr/"></a>πηγή<br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div></div></div></div>

Η Kίνα επιστρατεύει χιλιάδες επιβατηγά και εμπορικά πλοία της COSCO: Συγκεντρώνει κολοσσιαίο Στόλο για επίθεση στην Ταιβάν!

Βασίλης Καπούλας Η Κίνα συγκεντρώνει έναν τεράστιο στόλο για επίθεση στην Ταϊβάν επιστρατεύοντας 2.000 εμπορικά και επιβατηγά πλοία με ραχοκ...

Διαβάστε την συνέχεια

Σχέδιο έκτακτης ανάγκης εξέδωσε η Τουρκία: "Η Κωνσταντινούπολη θα ισοπεδωθεί

<a href="https://media-cdn.tripadvisor.com/media/photo-s/02/e0/57/6b/bosphorus-strait.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="412" data-original-width="550" height="209" src="https://media-cdn.tripadvisor.com/media/photo-s/02/e0/57/6b/bosphorus-strait.jpg" width="280" /></a><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Ποια τα σημεία εκκένωσης - Πώς θα την εγκαταλείψουν οι πολίτες προς Ανατολία"<br />"Θα εγκαταλείψετε με κάθε μέσο την Κωνσταντινούπολη - Τρένα, πλοία, αεροπλάνα"</span></h3> Βασίλης Καπούλας<br /><br />“Oι προετοιμασίες έχουν γίνει. Τα πλοία θα περιμένουν στον Βόσπορο για την εκκένωση χιλιάδων Τούρκων πολιτών”.<br /><br />Για πρώτη φορά, και επίσημα πλέον, η τουρκική ηγεσία εξέδωσε σχέδιο έκτακτης ανάγκης για την εκκένωση της Κωνσταντινούπολης από εκατ. πολίτες με κάθε μέσο:<br /><br />Τρένα, αεροπλάνα, λεωφορεία, πλοία ακόμη και θαλάσσια ταξί ή περιπολικά της ακτοφυλακής.<br /><br />Το σχέδιο είναι τόσο λεπτομερέστατο που προξενεί σίγουρα ανησυχία για το τι πρόκειται να συμβεί στην Κωνσταντινούπολη. <br /><br />Επίσημα οι Τούρκοι μιλούν για σεισμό, 7,5 ρίχτερ που θα ισοπεδώσει σύντομα την πόλη. Ανεπίσημα το ίδιο σχέδιο μπορεί να εφαρμοστεί ακόμη και σε περίπτωση πολέμου.<br /><br />Πάντως το τουρκικό σχέδιο προβλέπει εσωτερική μετανάστευση με ότι αυτό σημαίνει…<br />Άγκυρα: Σχέδιο έκτακτης ανάγκης – Πώς θα εκκενωθεί η Κωνσταντινούπολη<br /><br />“Σε περίπτωση πιθανού σεισμού στην Κωνσταντινούπολη, εκπονήθηκε ένα λεπτομερέστατο σχέδιο δράσης υπό τον συντονισμό του Υπουργείου Εσωτερικών.<br /><br />Σύμφωνα με το σχέδιο δράσης, τα πλοία θα περιμένουν στον Βόσπορο για να εκκενωθούν χιλιάδες πολίτες της Κωνσταντινούπολης.<br /><br />Τα πλοία θα είναι χωρισμένα σε δύο ομάδες. Η μία ομάδα θα έχει δέσει στο λιμάνι ενώ η δεύτερη ομάδα θα βρίσκεται στα ανοιχτά.<br /><br />Θα βρίσκονται εκεί και θα περιμένουν. Θα έχουν μόνο μια αποστολή, να μαζέψουν τους χιλιάδες κατοίκους και να εκκενώσουν άμεσα την περιοχή.<br /><br />Η Κωνσταντινούπολη έχει 16 εκατ. κατοίκους.<br /><br />Στο σχέδιο δράσης που έχει εκπονηθεί συμμετέχει η Διοίκηση Στρατοχωροφυλακής, η AFAD, η διοίκηση της Κωνσταντινούπολης καθώς και άλλοι θεσμοί.<br /><br />Ο Συνταγματάρχης Metin Günal της Στρατοχωροφυλακής ανέφερε:<br /><br />“Τα θύματα που θέλουν να επιστρέψουν στις πόλεις καταγωγής θα μεταφερθούν στις περιοχές που έχουν οριστεί για την εκκένωση και θα φύγουν με κάθε μέσο από αέρος, μέσω θαλάσσης ακόμη και μέσω τρένων.<br />Έχουν οριστεί 23 περιοχές εκκένωσης στην Κωνσταντινούπολη<br /><br />Τα πλοία θα είναι έτοιμα για περισυλλογή των κατοίκων και εκκένωση.<br /><br />Θαλάσσια λεωφορεία, βάρκες, ακτοπλοϊκές γραμμές και πλοία που ανήκουν στην ακτοπλοϊκή δύναμη ασφάλειας καθώς και θαλάσσια οχήματα της Διοίκησης Ακτοφυλακής θα χρησιμοποιηθούν για την εκκένωση.<br />6 σημεία έχουν οριστεί για εκκένωση από την θάλασσα<br /><br />Οι πολίτες θα μεταφερθούν σε αυτά τα σημεία με οχήματα και μετά θα μεταφερθούν εκτός Κωνσταντινούπολης με πλοία.<br /><br />Για τα νησιά, καθορίστηκαν μια προβλήτα και 5 περιοχές με ανώτατο όριο πολιτών. Αυτές είναι η προβλήτα πορθμείων Sirkeci, ο τερματικός σταθμός θαλάσσιων λεωφορείων Yenikapı, η προβλήτα φέρι μποτ Pendik, η προβλήτα İstinye, η προβλήτα φεριμπότ Harem και τα λιμάνια Zeytinburnu Zeyport.<div><br />Εκκένωση μέσω σιδηροδρομικών σταθμών<br />Η εκκένωση δεν θα συμβεί μόνο από την θάλασσα.<br />Έχουν οριστεί 3 σημεία εκκένωσης ώστε να μπορέσουν να φύγουν οι πολίτες από την πόλη.<br />Τα σημεία αυτά είναι οι σιδηροδρομικοί σταθμοί Yeşilköy, Halkalı και Tuzla.<br />Σημεία εκκένωσης σε δρόμους<br /><br />Επιπλέον, σημαντικό ρόλο στην διαδικασία εκκένωσης θα διαδραματίσουν οι λεωφόροι.<br />Οι τερματικοί σταθμοί λεωφορείων Esenler, Alibeyköy, Samandıra και Harem θα αποτελέσουν την έξοδο κινδύνου.</div><div><br />Και αεροδρόμια στον σχεδιασμό<br /><br />Ταυτόχρονα, θα χρησιμοποιηθούν και τα αεροδρόμια Κωνσταντινούπολης, Atatürk και Sabiha Gökçen για την εκκένωση των πολιτών.<br />Προτεραιότητα θα δοθεί σε παιδιά, άτομα με ειδικές ανάγκες και ηλικιωμένους.<br />Που θα σταλούν οι πολίτες μετά την Κωνσταντινούπολη;<br /><br />Oι πολίτες θα χωριστούν σε δύο ομάδες.<br /><br />Η πρώτη ομάδα θα σταλεί σε Μπαλίκεσιρ, Εσκισεχίρ, Άγκυρα, Μαγνησία Μ. Ασίας, Σμύρνη, Αφιόν Καραχισάρ, Ικόνιο, Αττάλεια, Ντενιζλί, Σαμψούντα και Καισάρεια.<br /><br />Όσοι θέλουν θα επιστρέψουν στις πόλεις καταγωγής.<br /><br />Η δεύτερη ομάδα θα σταλεί σε Άδανα, Γκαζιαντέπ, Μαλάτεια, Τραπεζούντα, Ντιγιάρμπακιρ, Ερζερούμ και Ερζιντζάν.<br /><br /><a href="https://warnews247.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br />

Σχέδιο έκτακτης ανάγκης εξέδωσε η Τουρκία: "Η Κωνσταντινούπολη θα ισοπεδωθεί

Ποια τα σημεία εκκένωσης - Πώς θα την εγκαταλείψουν οι πολίτες προς Ανατολία" "Θα εγκαταλείψετε με κάθε μέσο την Κωνσταντινούπολη ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ισλαμική Ένωση Τουρκίας, Πακιστάν, Αζερμπαϊτζάν εναντίον Ελλάδας-Ισραήλ - Δημιουργούν το "Μεγάλο Τουράν"

<a href="https://infognomonpolitics.gr/wp-content/uploads/2021/01/232e7d7b863007ae1489f00970dc6526.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="800" height="140" src="https://infognomonpolitics.gr/wp-content/uploads/2021/01/232e7d7b863007ae1489f00970dc6526.jpg" width="280" /></a><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Στο στόχαστρο Κύπρος-Ινδία με το "καλημέρα"</span></h3>Τα θεμέλια μιας “Ισλαμικής Ένωσης” και κατ’ επέκταση του “Στρατού του Μεγάλου Τουράν” έβαλε η Άγκυρα με την πρώτη ιστορική τριμερής Σύνοδο κορυφής Τουρκίας-Πακιστάν-Αζερμπαϊτζάν.<br /><br />Οι ισλαμικές χώρες ενώνονται εναντίον του άξονα Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ-Αιγύπτου-ΗΑΕ κτλ. Δημιουργούν ένα μεγάλο ισλαμικό μπλοκ στο οποίο αναμένεται να ενταχθούν και άλλες χώρες. Δεν είναι τυχαίες οι δηλώσεις με το “καλημέρα” εναντίον Κύπρου και Ινδίας.<br /><br />Είναι θέμα χρόνου να ανακοινωθεί -και τυπικά- η έλευση πακιστανικών δυνάμεων στα Κατεχόμενα και η συγκρότηση κοινής δύναμης Κατάρ-Τουρκίας-Πακιστάν για την Αν. Μεσόγειο.<br />Σύζευξη των τριών χωρών<br /><br />Ο πρόεδρος της τουρκικής Εθνοσυνέλευσης Μουσταφά Σεντόπ ανέφερε πως θα “υπάρξουν κοινές δραστηριότητες στους τομείς της άμυνας, της μεταφοράς, της περιφερειακής συνδεσιμότητας, του εμπορίου, της ενέργειας, της εκπαίδευσης, του τουρισμού, της πληροφορίας και της επικοινωνίας. Αυτά αποτελούν τον ακρογωνιαίο λίθο της Ένωσης.<br /><br />Η Διακήρυξη του Μπακού σημαίνει πως πρέπει να προετοιμαστεί θεσμικά το έδαφος στα Κοινοβούλια των χωρών μας ώστε να ολοκληρωθεί η διαδικασία και να θεσμοποιηθεί ο τριμερής μηχανισμός γρήγορα με ειλικρινή επικοινωνία μεταξύ μας” κατέληξε.<br /><br />Είναι κοινό μυστικό πως η Τουρκία συζητά για “δημιουργία Κεντρικής Τράπεζας, κοινό νόμισμα, ενοποιημένες Ένοπλες Δυνάμεις ακόμη και ίδιο αλφάβητο”.<br /><br />“Κοινός Στρατός”<br /><br />Αμέσως μετά την τριμερή Σύνοδο, αξιωματούχος της τουρκικής κυβέρνησης ανέφερε πως υπάρχουν σκέψεις (μόνο;) για δημιουργία κοινού στρατού Τουρκίας – Αζερμπαϊτζάν.<br />Aυτό αποκάλυψε ο Πρόεδρος της Τουρκικής Βουλής Μουσταφά Σεντόπ.<br /><br />«Ένα έθνος-δύο κράτη είναι η ιδέα μας. Θα παραμείνει πάντα έτσι. Σε αυτό το πλαίσιο, πραγματοποιήσαμε πολλούς γύρους διαπραγματεύσεων και καταλήξαμε σε πολλές συμφωνίες», πρόσθεσε ο Σεντόπ.<br /><br />Ο Πρόεδρος της Τουρκίας είχε προαναγγείλει πως η Τουρκία και το Αζερμπαϊτζάν σχεδιάζουν να υπογράψουν μία ολοκληρωμένη διακρατική συμφωνία στα μέσα Ιουνίου.<br /><br />«Μετά τη σύνοδο του NATO, θα ταξιδέψουμε στο Αζερμπαϊτζάν, πρώτα στην πόλη Φουζούλι (Καραμπάχ) και στη συνέχεια εγώ με τον αδελφό μου (Πρόεδρο του Αζερμπαϊτζάν), Ιλχάμ Αλίεφ, θα ταξιδέψουμε στην πόλη Σουσά, όπου θα υπογράψουμε μία διακρατική συμφωνία. Θα αποτελεί μία ολοκληρωμένη συμφωνία ανάμεσα στην Τουρκία και το Αζερμπαϊτζάν» είχε πει ο Τούρκος Πρόεδρος .<br />Υπενθυμίζεται πως η Άγκυρα είχε εκφράσει την πρόθεση να φτιάξει στρατιωτική βάση στο Αζερμπαϊτζάν, κάτι που προκάλεσε την αντίδραση του Κρεμλίνου.<br /><br />Τουρκικά ΜΜΕ: Ιστορικό γεγονός<br /><br />“Iστορικό γεγονός. Τρεις αδερφικές χώρες προχώρησαν σε κοινή διακήρυξη. Οι πρόεδροι των Κοινοβουλίων Τουρκίας, Αζερμπαϊτζάν και Πακιστάν υπέγραψαν την Διακήρυξη του Μπακού.<br /><br />Η πρόεδρος του Αζερμπαϊτζάν Milli Majlis Gafarova τόνισε πως είναι μια ιστορική στιγμή.<br /><br />Η πρώτη τριμερής συνάντηση των Προέδρων του κοινοβουλίου του Αζερμπαϊτζάν-Πακιστάν-Τουρκίας πραγματοποιήθηκε στην πρωτεύουσα Μπακού, υπό την αιγίδα του Προέδρου του Αζερμπαϊτζάν Milli Majlis Gafarova, με τη συμμετοχή του Προέδρου της Μεγάλης Εθνοσυνέλευσης της Τουρκίας Μουσταφά Şεντόπ και του Προέδρου της Πακιστανικής Εθνοσυνέλευσης Asad Kaiser.<br /><br />Ο πρόεδρος της Μεγάλης Εθνοσυνέλευσης της Τουρκίας Şentop δήλωσε ότι οι βαθιές ρίζες μεταξύ Τουρκίας, Αζερμπαϊτζάν και Πακιστάν έχουν κοινό παρονομαστή την «φιλία και αδελφότητα». Ο Sentop είπε ότι οι σημαίες που κυματίζουν δίπλα-δίπλα αποτελούν ένδοξο σύμβολο αλληλεγγύης.<br /><br />Πιστεύουμε ότι η αλληλεγγύη της Τουρκίας, του Αζερμπαϊτζάν και του Πακιστάν θα ενθαρρύνει όσους θέλουν ειρήνη και θα επιταχύνουν τη διαδικασία. Όπως και το Καραμπάχ, η Κύπρος είναι το εθνικό και θεμελιώδες ζήτημα της Τουρκίας εδώ και μισό αιώνα. Ο κύριος λόγος για τον οποίο δεν υπήρχε λύση στο Κυπριακό για περισσότερα από 50 χρόνια είναι η νοοτροπία κυριαρχίας της ελληνοκυπριακής πλευράς και η απροθυμία τους να μοιραστούν την εξουσία και την ευημερία με τους Τουρκοκύπριους, τους ίσους ιδιοκτήτες του νησιού.<br /><br />Η τουρκοκυπριακή πλευρά, από την άλλη πλευρά, υπέβαλε γραπτή πρόταση στον Γενικό Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών, ζητώντας την καταχώριση της κυριαρχικής τους ισότητας και του διεθνούς ισότιμου καθεστώτος στη Γενεύη και την έναρξη των διαπραγματεύσεων μεταξύ των δύο κρατών. Η τουρκοκυπριακή πλευρά ανέπτυξε την πρότασή της για τη δημιουργία σχέσης συνεργασίας μεταξύ των δύο κρατών στο νησί. <br /><br />Αντιπροσωπεία με επικεφαλής τον Πρόεδρο της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων και Διακοινοβουλευτικών Σχέσεων της Εθνικής Συνέλευσης του Αζερμπαϊτζάν, επισκέφθηκε την “ΤΔΒΚ” στην Ημέρα Ειρήνης και Ελευθερίας στις 20 Ιουλίου <br /><br />Πιστεύω ότι και η αλληλεγγύη του Πακιστάν με την “ΤΔΒΚ” θα συνεχίσει να αυξάνεται.<br />Δηλώσεις Πακιστάν<br /><br />Από την πλευρά του ο πρόεδρος του κοινοβουλίου του Πακιστάν Milli Majlis Asad Kaiser συνεχάρη τον λαό του Αζερμπαϊτζάν για την νίκη κατά την διάρκεια του πολέμου με την Αρμενία και τόνισε πως “ο πακιστανικός λαός είναι ευχαριστημένος με την Νίκη”.<br /><br />“Είμαι ικανοποιημένος που κυματίζουν πλάι-πλάι οι σημαίες του Αζερμπαϊτζάν, του Πακιστάν και της Τουρκίας. Η απελευθέρωση των κατεχόμενων εδαφών δεν ήταν εύκολη, αλλά ο Αλλάχ έδωσε στους στρατιώτες του Αζερμπαϊτζάν την απαραίτητη δύναμη και θάρρος.<br /><br />Ομοίως, εξέφρασε την ελπίδα του ότι η παράνομη κατοχή στην περιοχή Τζαμού και Κασμίρ της Ινδίας θα τερματιστεί και ο λαός θα φτάσει στην ελευθερία με ειρήνη και ευημερία το συντομότερο δυνατό.<br /><br />Αφού ευχαρίστησε την Τουρκία και το Αζερμπαϊτζάν για τη στάση τους υπέρ του Πακιστάν, ο Κάιζερ σημείωσε ότι θα ήθελαν να εφαρμοστούν οι προτάσεις που παρουσιάζονται στη Διακήρυξη του Μπακού.<div><br /></div><div><a href="https://warnews247.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br />

Ισλαμική Ένωση Τουρκίας, Πακιστάν, Αζερμπαϊτζάν εναντίον Ελλάδας-Ισραήλ - Δημιουργούν το "Μεγάλο Τουράν"

Στο στόχαστρο Κύπρος-Ινδία με το "καλημέρα" Τα θεμέλια μιας “Ισλαμικής Ένωσης” και κατ’ επέκταση του “Στρατού του Μεγάλου Τουράν” ...

Διαβάστε την συνέχεια

Άξονας Αθήνας-Ριάντ: Πάνε Σ. Αραβία οι Patriot

<img height="168" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2021-07/apokleistiko-polemiki-aeroporia-aitithike-metacheirismena-patriot-tis-ipa%20%281%29.jpeg?itok=G6EdNFBQ" width="280" /><br /><br />ΗΕλλάδα ''σφυρηλατεί'' συμμαχίες με τις χώρες τις αραβικής χερσονήσου. Σ. Αραβία και ΗΑΕ είναι οι ισχυρότερες δυνάμεις της περιοχής και τις συνδέει ένα κοινό με την Ελλάδα, οι προκλητικές ενέργειες του Ερντογάν. <br /><br />Τόσο από το υπουργείο Εθνικής Αμυνας όσο και από το υπουργείο Εξωτερικών βρίσκονται στην τελική ευθεία, σύμφωνα με πληροφορίες, για την υπογραφή και υλοποίηση της συμφωνίας αποστολής μιας ελληνικής πυροβολαρχίας αντιαεροπορικών Patriot και αντίστοιχου ανθρώπινου δυναμικού στη Σαουδική Αραβία, με στόχο τη συμβολή τους στην προστασία κρίσιμων υποδομών ενέργειας, με τα έξοδα, όπως είχε συμφωνηθεί, να καλύπτονται συνολικά από το Ριάντ. <br /><br />Η έλευση στις 13 Μαρτίου των έξι μαχητικών F-15 της Σαουδικής Αραβίας στην 115 Πτέρυγα Μάχης (ΠΜ) στην Σούδα, αποτελεί τη μεγαλύτερη απόδειξη ότι η αραβική χώρα ψηφίζει Ελλάδα ως πυλώνα σταθερότητας της Ανατολικής Μεσογείου και γέφυρα μεταξύ Δύσης – Μέσης Ανατολής.<br /><br />Η Αμυντική Διπλωματία, στην οποία έχει δώσει ιδιαίτερη βαρύτητα το ΓΕΕΘΑ εδώ κι ένα χρόνο δρέπει τους πρώτους πολύτιμους καρπούς άλλης μίας μακροχρόνιας συμμαχίας, που βρίσκεται ακόμη σε πρώιμη μορφή εν σχέσει με όσα πρόκειται να ακολουθήσουν. <br /><br />Από τότε «κύλησε πολύ νερό στο αυλάκι» αλλά γραφειοκρατικές διαδικασίες και άλλα εμπόδια καθυστέρησαν την παράδοση. Φαίνεται όμως πως έφτασε το πλήρωμα του χρόνου, καθώς -όπως αναφέρει η στήλη «Βηματοδότης» στον ειδησεογραφικό ιστότοπο tovima.gr- «δόθηκε όμως εντολή από το ΓΕΕΘΑ το Patriot να παραδοθεί στη Σαουδική Αραβία εντός Αυγούστου».<br /><br />Γράφει συγκεκριμένα ο «Βηματοδότης»: <br /><br />«Η συμφωνία έχει υπογραφεί με την επίσκεψη των υπουργών Νίκου Δένδια και Νίκου Παναγιωτόπουλου στη Σαουδική Αραβία. Προβλέπει: Μια συστοιχία αντιαεροπορικού -αντιπυραυλικού συστήματος Patriot να χορηγηθεί με τη μορφή δανεισμού στην αραβική αυτή χώρα. <br /><br />Έως τώρα δεν έχει ακόμα παραδοθεί λόγω γραφειοκρατικών και άλλων χρονοβόρων διαδικασιών. Δόθηκε όμως εντολή από το ΓΕΕΘΑ το Patriot να παραδοθεί στη Σαουδική Αραβία εντός Αυγούστου. <br /><br />Μαζί του θα πάνε και περίπου 80 στρατιωτικοί της Πολεμικής Αεροπορίας για να το χειριστούν. Το εξελιγμένο αυτό σύστημα πρόκειται να προστατεύσει τις πετρελαιοπηγές της Σαουδικής Αραβίας από τυχόν επιθέσεις. Είναι ένα καθαρά αμυντικό όπλο (και όχι επιθετικό) και τα οφέλη για την χώρα μας θα είναι πολλαπλά. <br /> <br />Πέραν του γεγονότος ότι η Ελλάδα θα έχει το αποτύπωμά της στην Αραβική Χερσόνησο, η κυβέρνηση της Σαουδικής Αραβίας πρόκειται να το αναβαθμίσει με δικά της έξοδα μετατρέποντάς το Patriot σε Pac-3, που είναι η δυτική εκδοχή των S-400. <br /><br />Επιπλέον με τη συμφωνία που έχει υπογραφεί με τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα που περιλαμβάνει και στρατιωτική συνδρομή, τις αεροπορικές ασκήσεις που έγιναν και θα γίνουν με τα F-15 της Σαουδικής Αραβίας, η στρατιωτική συνεργασία με αραβικές χώρες γίνεται και όλο στενότερη».<div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Άξονας Αθήνας-Ριάντ: Πάνε Σ. Αραβία οι Patriot

ΗΕλλάδα ''σφυρηλατεί'' συμμαχίες με τις χώρες τις αραβικής χερσονήσου. Σ. Αραβία και ΗΑΕ είναι οι ισχυρότερες δυνάμεις της π...

Διαβάστε την συνέχεια

Πρώην Πρόεδρος της Τουρκίας: ''Αμερικανικό σχέδιο για κουρδικό κράτος''

<img height="168" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2021-07/p48ikgy6rxzrz8ky_1616226543.jpeg?itok=y_EQEPWj" width="280" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Χειμαρρώδης συνέντευξη με σκληρές αλήθειες: ''Ανασφαλή τα νότια σύνορά μας''</span></h3>Μια στο καρφί και μια στο πέταλο κατά του καθεστώτος Ερντογάν ο πρώην πρόεδρος της χώρας.<br /><br /><div>Ως ακόμη σημαντικότερο πρόβλημα της Τουρκίας από την τρομοκρατία όρισε το μεταναστευτικό σε συνέντευξή του ο πρώην πρόεδρος της χώρας, Hüsamettin Cindoruk υπό το φως των 68 ετών πολιτικής του εμπειρίας.<br /><br />Μεταξύ άλλων σημειώνει πως:<br /><ul style="text-align: left;"><li>“Το Αφγανιστάν δεν είναι ζήτημα της Τουρκίας. Η Τουρκία φαίνεται να έχει αναλάβει τον ρόλο της «θρησκευτικής αστυνομίας» τον τελευταίο καιρό, θεωρεί καθήκον σε κάθε θρησκευτικό περιστατικό, επεμβαίνει και δίνει το χέρι. Όπως έκανε στη Συρία και το Ιράκ, αυτή τη φορά φτάνει να πολεμήσει στο Αφγανιστάν, αυτό είναι πολύ λάθος. Τα κράτη πρέπει να χρησιμοποιούν τους στρατούς τους κατ΄οικονομίαν, όχι να τους σπαταλούν. Από το πουθενά, γιατί πρέπει να παρέμβουμε σε μια περιοχή μακριά από τη χώρα μας, για την οποία δεν μας ενδιαφέρει;”</li><li>“Έχουμε παντού στρατιώτες, σπαταλάμε τον στρατό μας, αποδυναμώνουμε την ικανότητά μας να παρέμβουμε σε γεγονότα που μας απειλούν. Έχουμε συμφέροντα στη Συρία και το Ιράκ, αλλά θεωρώ λάθος να απλώνουμε το χέρι στη Λιβύη, καθώς και στο Αφγανιστάν”.</li><li>”Το σχέδιο της Αμερικής είναι να αποδυναμώσει την Τουρκία στη Μέση Ανατολή. Προσπαθεί να δημιουργήσει ένα κουρδικό κράτος, ή μάλλον το κράτος PKK-PYD, μαζί με το Ισραήλ όσο το δυνατόν περισσότερο. Κατά τη γνώμη μου, το PKK-PYD έχει ιδρύσει ένα κράτος στη Συρία, αλλά δεν το έχει δηλώσει ακόμη, θα το ανακοινώσει σύντομα μετά το κράτος του Μπαρζάνι. Δεν υπάρχουν Άραβες στρατιώτες στα σύνορά μας 1000 χιλιομέτρων στη Συρία. Η Τουρκία έχει χάσει τα σύνορά της και δυστυχώς τα νότια σύνορά μας δεν είναι πλέον ασφαλή”.</li><li>”Οι ΗΠΑ έχουν κάνει την Τουρκία αδύναμη στη Μέση Ανατολή και θα θεσπίσουν τη σειρά που θέλουν στο νότο μας. Ο Υπουργός Εσωτερικών μας καυχιέται ότι «ο αριθμός των τρομοκρατών έχει μειωθεί», επειδή οι περισσότεροι από αυτούς πήγαν στη Συρία και το Ιράκ, ίδρυσαν κράτος και στρατό. Ο Μπάιντεν και ο Πούτιν, των οποίων τα συμφέροντα είναι τα ίδια, θα χωρίσουν τον κόσμο και εν τω μεταξύ θα εργαστούν και για να διαιρέσουν την Τουρκία”.</li><li>"Υπάρχει μια τόσο αμφιλεγόμενη ισλαμική γεωγραφία που δεν έχουμε τη δύναμη να την διορθώσουμε, ούτε είναι καθήκον μας."</li><li>”Έχει χαθεί όλη η εμπιστοσύνη, τόσο εντός όσο και εκτός, είναι ντροπή για την Τουρκία. Η Τουρκία ζει σε αναταραχή. Ο δικαστής κρίνει τον δικαστή. Δεν υπάρχει πολίτης που δεν έχει τεθεί υπό κράτηση. Η αστυνομία πήγε και βομβάρδισε την έδρα του στρατού, ο στρατός πήγε και βομβάρδισε τη Βουλή. Η Τουρκία δεν έχει βιώσει τέτοιο χάος. Είμαι 88 ετών, δεν έχω δει ποτέ μια τέτοια περίοδο. Το τουρκικό δικαστικό σώμα έχει πολιτικοποιηθεί και όλη η εμπιστοσύνη έχει χαθεί, τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό”.</li></ul></div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Πρώην Πρόεδρος της Τουρκίας: ''Αμερικανικό σχέδιο για κουρδικό κράτος''

Χειμαρρώδης συνέντευξη με σκληρές αλήθειες: ''Ανασφαλή τα νότια σύνορά μας'' Μια στο καρφί και μια στο πέταλο κατά του καθεσ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η γεωπολιτική σχοινοβασία του Ερντογάν – Τα κέρδη και η ενδεχόμενη πτώση

<br /><br /><img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2020/09/erdogan-manzikert.png" /><br /><br /><b>Λυγερού Νεφέλη</b><br />Μόνο πρωτάρης πολιτικός δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ο Ερντογάν. Έχει περάσει δια πυρός και σιδήρου πριν βρεθεί στην κορυφή και παραμένει στο πηδάλιο της Τουρκίας εδώ και 19 χρόνια. Πρέπει να του αναγνωριστεί ότι ανήκει στο είδος των ηγετών που αφήνουν βαθύ αποτύπωμα, για το καλύτερο ή και για το χειρότερο. Η γεωπολιτική σχοινοβασία του μπορεί μέχρι τώρα να του έχει φέρει περισσότερα κέρδη από χασούρα, αλλά το φινάλε του έργου δεν το έχουμε ακόμα δει.<br /><br />Έχουμε, ωστόσο, δει τη –σε μεγάλο βαθμό μεθοδευμένη– σημερινή κρίση της τουρκικής οικονομίας, η οποία αποτελεί την μεγαλύτερη πρόκληση της πολυετούς εξουσίας του. Κι αυτό, επειδή αποδεικνύεται από τα γεγονότα πως δεν διατεθειμένος να αναλάβει το πολιτικό κόστος για να την αντιμετωπίσει. Εξάλλου, ούτε η μονοκρατορία που έχει ήδη, ως ένα βαθμό, εγκαθιδρύσει στο εσωτερικό της Τουρκίας με όπλο την αλλαγή του Συντάγματος και την επικράτησή του στις εκλογές της 24ης Ιουνίου 2018, είναι σε θέση να τον θωρακίσει από τις επιπτώσεις μίας αντιπαράθεσης διαρκείας με τη Δύση. Αυτή είναι που σφίγγει σιγά-σιγά τη θηλιά γύρω από τον λαιμό της τουρκικής οικονομίας, αν και προς το παρόν του αφήνει ακόμα διέξοδο.<br /><br />Η οικονομική κρίση που τώρα απειλεί την κυριαρχία του στην πολιτική σκηνή, ήταν αυτή που το 2002 είχε παίξει αποφασιστικό ρόλο για την άνοδό του στο κέντρο της πολιτικής σκηνής. Ήταν η μεγάλη υποτίμηση της τουρκικής λίρας και η κατάρρευση των λαϊκών εισοδημάτων εκείνη την εποχή που είχε πετάξει στον κάλαθο των αχρήστων κόμματα εξουσίας και είχε φέρει στην πρώτη θέση το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης, το οποίο είχε προέλθει από διάσπαση του Κόμματος Ευημερίας του Νετζμεντίν Ερμπακάν, του πατέρα του τουρκικού πολιτικού Ισλάμ.<br /><br />Η παρατεταμένη και με υψηλούς ρυθμούς οικονομική μεγέθυνση τα τελευταία 10-12 επόμενα χρόνια ήταν καθοριστικός παράγοντας (μαζί με το νεοοθωμανικό ισλαμικό ιδεολόγημα) για να κερδίσει την ψήφο της “βαθιάς Τουρκίας” και κατά συνέπεια για να κερδίσει τον εσωτερικό πόλεμο εναντίον του κεμαλικού βαθέος κράτους. Από το 2002 η τουρκική οικονομία σχεδόν διπλασιάστηκε πριν αρχίσει η κρίση της τουρκικής λίρας και η κάθοδος. Εκείνο το κλίμα ευφορίας ήταν που είχε συνεπάρει και τις μεγάλες μάζες της Ανατολίας, οι οποίες συντάχθηκαν με τον Ταγίπ Ερντογάν, θεωρώντας δικαιολογημένα ότι, εκτός της ιδεολογικής επαγγελίας, βελτίωσε δραστικά τις ζωές τους.<br /><br /><div>Η ώρα του κατήφορου<br /><br />Έπειτα, όμως, από μία μακρά περίοδο ταχείας οικονομικής ανάπτυξης, που κατά βάση στηρίχτηκε στις ξένες επενδύσεις και στον ξένο δανεισμό, η Τουρκία έχει τα τελευταία χρόνια εισέλθει σε μία παρατεταμένη οικονομική κρίση, η οποία χαρακτηρίζεται από τη μεγάλη υποτίμηση της τουρκικής λίρας, τον πληθωρισμό και την εντεινόμενη ανεργία. Η κατάληψη εδαφών στη Συρία και οι επιτυχείς στρατιωτικές επεμβάσεις στη Λιβύη και στο Ναγκόρνο Καραμπάχ μπορεί να έδωσαν εκλογικούς πόντους στον Ερντογάν, λόγω του εθνικιστικού πυρετού που χαρακτηρίζει την τουρκική κοινωνία, αλλά στο επίπεδο της οικονομίας κόστισε, όπως κοστίζει η στρατιωτική επέκταση.<br /><br />Οι κρίσιμοι παράγοντες, όμως, ήταν αφ’ ενός η απομάκρυνση και αντιπαράθεση με τη Δύση, αφ’ ετέρου η επιλογή του Τούρκου προέδρου –για προφανείς πολιτικούς-εκλογικούς λόγους– να συνεχίσει την επεκτατική οικονομική πολιτική. Η κλιμάκωση της αντιπαράθεσης με τη Δύση προκάλεσε μία αντιστοίχως κλιμακούμενη κρίση εμπιστοσύνης προς την Τουρκία, γεγονός που με τη σειρά της προκάλεσε αυξανόμενη φυγή δυτικών κεφαλαίων και δυσκολίες στον αναγκαίο για την αναχρηματοδότηση του –όχι μεγάλου– δημόσιου χρέους με δανεισμό. Η κρίση. όπως προαναφέραμε, εμφανίζεται κυρίως στο νομισματικό επίπεδο με την κατρακύλα της τουρκικής λίρας και στον πληθωρισμό που έχει ξεφύγει.<br /><br />Για να κατανοήσει κανείς τη θέση της Τουρκίας, η οποία βρίσκεται στο χείλος του γκρεμού, οφείλει να αποκωδικοποιήσει τον μετασχηματισμό που της επέβαλε ο σημερινός ηγέτης της. Στην πρώτη περίοδο της πρωθυπουργίας του, ο Ερντογάν ήταν το αγαπημένο παιδί της Δύσης. Είχε ταχθεί υπέρ του ευρωπαϊκού προσανατολισμού και προχώρησε σε έναν ελεγχόμενο συντηρητικό εκδημοκρατισμό. Ήταν η εποχή που απέναντί του είχε το βαθύ κεμαλικό κράτος, το οποίο συνωμοτούσε και έκανε τα πάντα για να βάλει τρικλοποδιά στη νεοοθωμανική κυβέρνηση.<br /><br /></div><div>Γεωπολιτική σχοινοβασία<br /><br />Όταν –με την υποστήριξη του δικτύου του ιμάμη Γκιουλέν και με αλλεπάλληλες εκλογικές νίκες– κατάφερε να ξεδοντιάσει το παρηκμασμένο κεμαλικό καθεστώς, ο Ερντογάν ξεδίπλωσε την πολιτική ατζέντα που μέχρι τότε έκρυβε επιμελώς. Διεκδίκησε έναν αυτόνομο γεωπολιτικό ρόλο, μη διστάζοντας να έρθει σε τριβές με την Ουάσιγκτον. Όταν μάλιστα το δίκτυο του Γκιουλέν, που ατύπως καθοδηγείται από αμερικανικές υπηρεσίες, προσπάθησε να τον πιέσει, διεξάγοντας μυστική έρευνα για διαφθορά, ο Ερντογάν δεν δίστασε να κηρύξει τον πόλεμο στον άλλοτε στενό σύμμαχό του.<br /><br />Έτσι φτάσαμε στην απόπειρα πραξικοπήματος τον Ιούλιο του 2016 και στις μαζικές εκκαθαρίσεις που ακολούθησαν στις ένοπλες δυνάμεις, στις μυστικές υπηρεσίες, στην αστυνομία, στη Δικαιοσύνη, αλλά και σε όλο τον δημόσιο τομέα και στα πανεπιστήμια. Ουσιαστικά, ο Τούρκος πρόεδρος ξήλωσε τα κάθε είδους δίκτυα δυτικής διείσδυσης και επιρροής στο κράτος και στην κοινωνία της Τουρκίας.<br /><br />Με το δημοψήφισμα του 2017 και με τη νίκη του στις προεδρικές και βουλευτικές εκλογές, ο Ερντογάν αναδείχθηκε νεοσουλτάνος. Κατέχει θεσμικά πρωτοφανείς υπερεξουσίες, τις οποίες κανένας ηγέτης της Τουρκίας δεν διέθετε. Ούτε καν ο ιδρυτής της Τουρκικής Δημοκρατίας Κεμάλ. Στο σύστημα αυτό δεν υπάρχει πρωθυπουργός και ο ρόλος του Υπουργικού Συμβουλίου στη διακυβέρνηση υποβιβάστηκε.<br />Νεοαυτοκρατορικός μεγαλοϊδεατισμός<br /><br />Ο τουρκοσουνιτικός νεοαυτοκρατορικός μεγαλοϊδεατισμός του Ερντογάν ήταν που προκάλεσε αστάθεια στις σχέσεις του με τη Δύση, η οποία σταδιακά αλλά σταθερά τον είδε να μετατρέπεται από δυτικόφιλο “ισλαμοδημοκράτη”, πρότυπο για τον μουσουλμανικό κόσμο (έτσι τον θεωρούσαν τότε στη Δύση) σε ηγέτη που απομάκρυνε την Τουρκία από το δυτικό στρατόπεδο. Έβλεπε τον εαυτό του σαν ένα αυτόνομο διεθνή παράγοντα, που έπαιζε για λογαριασμό του κι όχι για λογαριασμό των Αμερικανών και ευρύτερα των Δυτικών.<br /><br />Ο Ερντογάν έχει πλέον βεβαρημένο μητρώο, αφού το καθεστώς του έχει διαπλακεί με την ισλαμική τρομοκρατία στη Μέση Ανατολή και στη Βόρεια Αφρική. Έχει παραβιάσει το αμερικανικό εμπάργκο έναντι του Ιράν, έχει εμπλακεί στα πολεμικά μέτωπα Συρίας, του Ιράκ, της Λιβύης και του Ναγκόρνο Καραμπάχ, έχει διαταράξει τις σχέσεις με τις ΗΠΑ και την ΕΕ, έχει αγοράσει τους ρωσικούς S-400 κι αρκετά άλλα.<br /><br />Σημείο καμπής ήταν η προσέγγιση με τη Μόσχα. Τότε ήταν που οι αμερικανοτουρκικές σχέσεις κλονίστηκαν αποφασιστικά. Και ουσιαστικά πήραν διαστάσεις άτυπης ρήξης μετά το πραξικόπημα του 2016 και τις μαζικές εκκαθαρίσεις δυτικόφιλων. Μπορεί η Ουάσινγκτον να μην έχει ακόμα ξεγράψει την Τουρκία του Ερντογάν, αλλά είναι σαφές ότι ο κόμπος έχει φτάσει στο χτένι. Οι Αμερικανοί συνεχίζουν να ελπίζουν πως θα επαναφέρουν την Τουρκία επί Ερντογάν ή όταν αυτός βγει από το κάδρο της εξουσίας, αλλά η πραγματικότητα είναι ότι η Τουρκία δεν πρόκειται να επιστρέψει εκεί που ήταν το 2002. Ακόμα κι αν το 2023 κλείσει ο κύκλος του, ο Ερντογάν έχει αλλάξει οριστικά τη χώρα του. Μπορεί, ωστόσο, αυτή η αλλαγή να αποδειχθεί υψηλού κόστους για τη γειτονική χώρα.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η γεωπολιτική σχοινοβασία του Ερντογάν – Τα κέρδη και η ενδεχόμενη πτώση

Λυγερού Νεφέλη Μόνο πρωτάρης πολιτικός δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ο Ερντογάν. Έχει περάσει δια πυρός και σιδήρου πριν βρεθεί στην κορυφή κα...

Διαβάστε την συνέχεια

Είναι δυνατόν να αντιμετωπιστούν στρατιωτικά οι Τούρκοι στην Κύπρο;

<img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/07/pyraulos.png" /><br /><br /><b>Γρίβας Κώστας</b><br />Μετά τις τελευταίες εξελίξεις στο Κυπριακό φαίνεται πλέον ξεκάθαρα ότι η επιθετικότητα της Άγκυρας εισέρχεται σε νέο στάδιο και κάθε προσπάθεια “συμβιβασμού” με την Τουρκία είναι εκτός πραγματικότητας. Κατά την άποψη του γράφοντος έχει έλθει πλέον η ώρα να αρχίζει να εξετάζεται ως ρεαλιστική επιλογή η αποκατάσταση της διεθνούς νομιμότητας, η επιβολή των ψηφισμάτων του ΟΗΕ και η απελευθέρωση του κατεχόμενου μέρους της Κύπρου, δια της ισχύος.<br /><br />Ωστόσο, αυτή είναι μια επιλογή την οποία το Κυπριακό αλλά και το ελλαδικό πολιτικό σύστημα θεωρεί αδύνατη και αδιανόητη. Είναι όμως πράγματι έτσι; Η πίστη στην αναντίρρητη στρατιωτική υπεροχή της Τουρκίας έναντι της Κύπρου, δρα αποδομητικά εδώ και καιρό δημιουργώντας έναν ηττοπαθή βρόχο ανάδρασης. Συγκεκριμένα, η πίστη στη ματαιότητα της στρατιωτικής αντίστασης έναντι της τουρκικής επιθετικότητας οδηγεί σε απαξίωση των μαχητικών ικανοτήτων της Εθνικής Φρουράς, που με τη σειρά της εδραιώνει περαιτέρω την αντίληψη της “βέβαιης ήττας”, που εν συνεχεία οδηγεί σε περαιτέρω απαξίωση των μαχητικών ικανοτήτων της Εθνικής Φρουράς κοκ.<br /><br />Με άλλα λόγια, έχει δημιουργηθεί μια αυτοτροφοδοτούμενη αντίληψη ότι η Κύπρος είναι έρμαιο των τουρκικών διαθέσεων και κατά συνέπεια η “ρεαλιστική” επιλογή είναι η αποδοχή των αξιώσεων της Άγκυρας, δηλαδή, κατ’ ουσίαν, η εθελούσια εξάλειψη της Κυπριακής Δημοκρατίας ως ανεξάρτητου γεωπολιτικού δρώντος. Όμως, θα πρέπει να γνωρίζουμε ότι δεν υπάρχει απόλυτη στρατιωτική ισχύς, αλλά μόνο σχετική, η οποία λαμβάνει υπόσταση ανάλογα με τα γεωγραφικά, πολιτικά και άλλα δεδομένα της εκάστοτε αντιπαράθεσης. Κατά συνέπεια, δεν νικάει αυτός που είναι πιο “ισχυρός”, αλλά ο πιο προσαρμοσμένος.<div><br />Εκ προοιμίου νικητές και ηττημένοι<br /><br />Βέβαια, η Τουρκία κατέχει ήδη ένα μεγάλο μέρος της Κύπρου και διαθέτει εκεί μεγάλες στρατιωτικές δυνάμεις. Επίσης, η τουρκική αεροπορία απολαμβάνει περίπου πλήρους κυριαρχίας πάνω από τη Μεγαλόνησο και πολλοί υποστηρίζουν ότι μπορεί να συντρίψει την κυπριακή άμυνα. Παρεμπιπτόντως, η άποψη αυτή εντάσσεται σε μια γενικότερη αντίληψη περί πρωτοκαθεδρίας της αεροπορικής ισχύος και της δυνατότητάς της να ολοκληρώσει επιτυχώς μια πολεμική αναμέτρηση, σχεδόν από μόνη της, η οποία είναι έτσι και αλλιώς αμφισβητήσιμη.<br /><br />Τέλος, προβάλλεται η άποψη ότι και αν ακόμη ήταν εφικτή η επιτυχής άμυνα της Εθνικής Φρουράς αυτό θα απαιτούσε την αγορά ακριβών οπλικών συστημάτων, η απόκτηση και συντήρηση των οποίων είναι εκτός των οικονομικών δυνατοτήτων της Κυπριακής Δημοκρατίας. Ωστόσο, μια αρχική ανάγνωση των διεθνών εξελίξεων στην τέχνη, την επιστήμη και την τεχνολογία του πολέμου μας υποδεικνύει ότι υπάρχει σοβαρός αντίλογος και για τις τρεις αυτές απόψεις.<br /><br />Ας ξεκινήσουμε από το θέμα των χρημάτων για εξοπλισμούς. Το μεγαλύτερο μέρος του κόστους στις αγορές οπλικών συστημάτων είναι συνήθως αυτό της απόκτησης πλατφορμών μάχης, δηλαδή μαχητικών αεροσκαφών, ελικοπτέρων, αρμάτων μάχης κλπ. Όμως, όπως ο γράφων έχει αναφέρει σε πολλά προηγούμενα κείμενά του, τείνουμε να ξεχνάμε ότι, κατ΄ ουσίαν, η δουλειά κάθε πλατφόρμας είναι να μεταφέρει βλήματα, με τα οποία ασκεί καταστρεπτικά αποτελέσματα σε κάποιους στόχους.<br /><br />Κατά συνέπεια, εάν τα βλήματα μπορούν να μετακινηθούν από το σημείο Α στο σημείο Β από μόνα τους, χωρίς να χρειάζεται η πλατφόρμα μεταφοράς, τότε το κόστος περιορίζεται δραστικά. Και αυτό είναι κάτι που μπορεί όντως να συμβεί σε γεωγραφικά περιορισμένους χώρους, όπως είναι η Κύπρος, σε συνδυασμό με την ανάπτυξη συστημάτων πυροβολικού αυξημένου βεληνεκούς, που είναι μια από τις κυρίαρχες σημερινές τάσεις στην τεχνολογία του πολέμου.</div><div><br />Μεγάλοι αριθμοί-πολλοί στόχοι<br /><br />Το πρώτο επίπεδο της ανανεωμένης στρατιωτικής ισχύος της Εθνικής Φρουράς θα μπορούσε να είναι πλέγματα συστημάτων πυροβολικού, ιδιαίτερα πολλαπλών εκτοξευτών ρουκετών, τα οποία θα εξαπολύουν σαρωτικές καταιγίδες πυρών εναντίον στόχων περιοχής, τόσο στατικών, όσο και κινούμενων και θα λειτουργούν ως υποκατάστατα τακτικών πυρηνικών, αφήνοντας ελάχιστα περιθώρια αντίδρασης και άμυνας στις εχθρικές δυνάμεις.<br /><br />Τα αποτελέσματα αυτών των πληγμάτων μπορεί να είναι τόσο καταστρεπτικά (destructive) όσο και αποδιοργανωτικά (disruptive), αποσκοπώντας όχι μόνο στην άμεση εξόντωση των αντιπάλων αλλά στην εξάλειψη της συνοχής των μονάδων τους. Ένας τρόπος που μπορεί να επιτευχθεί κάτι τέτοιο είναι με τη χρήση μη φονικών πυρομαχικών προσβολής ηλεκτρονικών υποδομών. Ένας άλλος τρόπος που θα μπορούσε να προκαλέσει αποδιοργάνωση στον αντίπαλο θα ήταν η υιοθέτηση ενός “χαοτικού” τρόπου μάχης, που θα δίνει έμφαση στην ταχύτητα, τη ρευστότητα, την ασάφεια και την ταχεία προσαρμογή.<br /><br />Το δεύτερο επίπεδο μπορεί να αποτελείται από συστήματα κρούσης σημειακής ακριβείας. Μια κατηγορία παρόμοιων όπλων μπορεί να είναι επίσης συστήματα πυροβολικού, ιδιαίτερα αυτοκινούμενα πυροβόλα. Η μεθοδολογία λειτουργίας θα είναι αποκεντρωτική και τα όπλα θα διεσπαρμένα στον χώρο, ώστε τα πυρά προς τον εχθρό να προέρχονται από πολλές διευθύνσεις για να μεγιστοποιούνται τα αποτελέσματα και να περιορίζονται οι δυνατότητες εντοπισμού από ραντάρ αντιπυροβολικού.<br /><br />Τα αποτελέσματα παρόμοιων συστημάτων μπορούν να συμπληρωθούν με τα επιλεκτικά πυρά πυραύλων σημειακής ακριβείας. Η πιο υποσχόμενη κατηγορία σε αυτόν τον τομέα είναι εξελιγμένοι διάδοχοι βαρέων όπλων πεζικού, που μπορούν να προσβάλουν στόχους σε αποστάσεις δεκάδων χιλιομέτρων. Χαρακτηριστικό όπλο αυτής της κατηγορίας είναι ο ισραηλινός πύραυλος Spike NLOS, που αναμένεται να εισέλθει σύντομα (;) στο ελληνικό οπλοστάσιο.<br /><br /></div><div>Ισχυρό διαπραγματευτικό χαρτί<br /><br />Όλα τα παραπάνω δεν αποσκοπούν στο να αποδείξουν ότι η αντιμετώπιση της τουρκικής πολεμικής μηχανής από την Εθνική Φρουρά είναι μια εύκολη υπόθεση. Σε καμία περίπτωση όμως δεν είναι αδύνατη. Άλλωστε η Ιστορία είναι γεμάτη από παραδείγματα όπου ο ισχυρός στα χαρτιά ηττήθηκε στο πεδίο της μάχης, ακόμη και αν η διαφορά ισχύος φάνταζε συντριπτική υπέρ του. Επίσης, δεν επιχειρηματολογούμε υπέρ ενός πολέμου στη Μεγαλόνησο.<br /><br />Αντιθέτως, κάθε πολεμική αντιπαράθεση είναι απευκταία και ειδικά στην Κύπρο θα ήταν άκρως επικίνδυνη. Όμως, η άκριτη και άλογη πίστη στην τουρκική στρατιωτική παντοδυναμία, υπονομεύει κάθε προσπάθεια στοιχειωδώς λογικής λύσης στο Κυπριακό. Αντιθέτως, αν στο τραπέζι πέσει η ρεαλιστική πιθανότητα νίκης της Εθνικής Φρουράς σε τυχόν πολεμική αντιπαράθεση, τα πράγματα μπορεί να αλλάξουν.<br /><br />Ακόμη και οι πιο φανατικοί οπαδοί της “συμβιβαστικής” επίλυσης των προβλημάτων με την Τουρκία, λογικά θα πρέπει να καλοδέχονταν μια ασάφεια αναφορικά με τα πιθανά αποτελέσματα μιας στρατιωτικής αντιπαράθεσης Κύπρου-Τουρκίας, η οποία θα αύξανε πιθανώς τη συμβιβαστική διάθεση της τουρκικής πλευράς. Εκτός και αν αυτό δεν είναι και τόσο επιθυμητό από κάποιους και η πραγματική στόχευση των πιο ακραίων οπαδών του συμβιβασμού είναι η μετατροπή της Κύπρου σε γεωπολιτικό “εξάρτημα” της Τουρκίας.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Είναι δυνατόν να αντιμετωπιστούν στρατιωτικά οι Τούρκοι στην Κύπρο;

Γρίβας Κώστας Μετά τις τελευταίες εξελίξεις στο Κυπριακό φαίνεται πλέον ξεκάθαρα ότι η επιθετικότητα της Άγκυρας εισέρχεται σε νέο στάδιο κα...

Διαβάστε την συνέχεια

Σενέρ Λεβέντ: Η Τουρκία δεν αναγνωρίζει ούτε τις συμφωνίες που υπογράφει

<img src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2018/12/50839dfd-gkoumas-sener-levent011-katoxh01-1024x616.jpg" /><br /><br />Ο Σενέρ Λεβέντ, ένας ατρόμητος Τουρκοκύπριος δημοσιογράφος, που γνωρίζει καλύτερα απ’ όλους τον ισλαμιστή πρόεδρο της Τουρκίας, Ταγίπ Ερντογάν, έβαλε τα πράγματα στη θέση τους.<br /><br />Και έγραψε αυτό που υποστηρίξαμε και εμείς στο παρελθόν: ότι η Τουρκία του Ερντογάν δεν αναγνωρίζει τις συμφωνίες, στις οποίες βάζει την υπογραφή της. Βεβαίως, ο ίδιος ξέρει τα πράγματα “από μέσα”. Και η γνώμη του είναι βαρύνουσα και σεβαστή. Ο Ερντογάν, σημειώνει ο Λεβέντ, δεν θα αναγνώριζε το σχέδιο Ανάν, το οποίο, ως γνωστό, ήταν και φιλοτουρκικό και ρατσιστικό.<br /><br />Άλλωστε, δεν έχει εφαρμόσει κανένα από τα καταδικαστικά ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών. Ούτε ένα… Και είναι μία λεπτομέρεια που ξεχνούν οι οπαδοί της όποιας λύσης στην Κύπρο και στην Ελλάδα.<br /><br />Στο άρθρο του στην <a href="https://politis.com.cy/apopseis/idoy-etsi-den-tha-anagnorize-kai-to-schedio-anan/">εφημερίδα Πολίτης</a>, γράφει τα εξής:<br /><br />Δεν αναγνωρίζεις την απόφαση των Ηνωμένων Εθνών. Λες ότι είναι άκυρη. Δεν αναγνωρίζεις τις αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Και εκείνες είναι άκυρες για εσένα. Και οι αποφάσεις του Ευρωκοινοβουλίου δεν υπάρχουν για εσένα. Τότε τι αναγνωρίζεις; Μόνο τον εαυτό σου; Όλοι έχουν άδικο και μόνο εσύ έχεις δίκαιο δηλαδή, έτσι δεν είναι;<br /><br />Ιδού, έτσι ακριβώς θα γινόταν και στο σχέδιο Ανάν. Ακόμα και αν κυριαρχούσε το «ναι» και στις δύο πλευρές, πάλι δεν θα υπήρχε λύση. Η Τουρκία θα σκαρφιζόταν προφάσεις αργότερα και δεν θα εκπλήρωνε τις δεσμεύσεις της που υπήρχαν στο σχέδιο. Όμως, εμείς θα είχαμε χάσει την Κυπριακή Δημοκρατία. Και η Τουρκία θα έμενε ατιμώρητη. Διότι στο σχέδιο δεν υπήρχε τιμωρία και άλλα παρόμοια.<br /><br />Είμαι περίεργος τι λένε άραγε τώρα όσοι γράφουν και λένε εδώ και χρόνια ότι χάθηκε μια ευκαιρία για λύση με το σχέδιο Ανάν. Ιδού, μια Τουρκία που δεν αναγνωρίζει την απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ. Πώς μπορείτε να λέτε ότι θα εφάρμοζε τις δεσμεύσεις του στο σχέδιο Ανάν ο Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος λέει ότι δεν την αναγνωρίζει;<br /><br />Με τη μη αναγνώριση της απόφασης του Συμβουλίου Ασφαλείας αποκαλύπτει τη διπλοπροσωπία του ο Ερντογάν. Και έτσι ρίχνει στα σκουπίδια το «ναι» των Τουρκοκυπρίων. Σκαρφίζεται διάφορες προφάσεις και ρίχνει στα σκουπίδια την απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας τώρα και δεν θα έριχνε στα σκουπίδια και το σχέδιο Ανάν με κάποιες προφάσεις; Και ειδικά αφού διαλυόταν η Κυπριακή Δημοκρατία, η οποία θα διαλυόταν εντός 24 ωρών μετά την αποδοχή αυτού του σχεδίου. Θα το έβαζε αυτό στην τσέπη και θα αποτραβιόταν στη γωνιά του.<br /><br />Ακόμα εκπλήσσομαι με τον Αναστασιάδη, ο οποίος δεν μπόρεσε να το προβλέψει αυτό με τον καιρό. Εκπλήσσομαι και με τον Μουσταφά Ακιντζί. Μήπως δεν ήξεραν ότι η Τουρκία είναι ένα κράτος που δεν εφαρμόζει τις διεθνείς συμφωνίες; Τι εγγυήσεις είχαν πως ο Ερντογάν θα εφάρμοζε αυτό το σχέδιο; Αν το πιστεύουν αυτό, να μας το αποδείξουν.<br /><br />Εγώ αποδεικνύω το αντίθετο, αλλά εκείνοι δεν μπορούν να το αποδείξουν αυτό. Αν ακόμα επιμένουν στις απόψεις τους για το σχέδιο Ανάν και ακόμα το θεωρούν μια χαμένη ευκαιρία για λύση, να απαντήσουν την εξής ερώτηση τότε: Γιατί η Τουρκία δεν αναγνωρίζει την πρόσφατη απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, γιατί τη θεωρεί ως μη ισχύουσα;<br /><br />Δεν αναγνωρίζει και την απόφαση που λήφθηκε για το Βαρώσι στις συμφωνίες κορυφής Ντενκτάς – Κυπριανού. Τι έλεγε το άρθρο 5 της συμφωνίας εκείνης; «Το Βαρώσι θα ανοίξει για χρήση των παλιών του κατοίκων υπό την εποπτεία του ΟΗΕ χωρίς να αναμένεται περιεκτική λύση στο Κυπριακό».<br /><br />Αυτή τη συμφωνία την υπέγραψαν τα Ηνωμένα Έθνη, η Βρετανία, η Τουρκία, η Ελλάδα, οι ΗΠΑ, η Ρωσία, οι χώρες μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας και οι Πρόεδροι, οι κυβερνήσεις και οι Βουλές των δύο πλευρών. Βρίσκεται η υπογραφή και της Τουρκίας κάτω από αυτή τη συμφωνία, η οποία ισχύει ακόμα. Αλλά και αυτήν δεν την αναγνωρίζει. Δεν εφαρμόζει και αυτή τη συμφωνία. Δεν εφαρμόζει τίποτα. Από πού συμπεραίνετε ότι θα εφάρμοζε το σχέδιο Ανάν;<br /><br />Είμαι περίεργος για ακόμα κάτι τώρα. Θα επιβληθούν οποιεσδήποτε κυρώσεις κατά της Τουρκίας, η οποία λέει ότι δεν αναγνωρίζει την απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας και δεν φαίνεται να προτίθεται να κάνει βήμα πίσω στο Βαρώσι; Νομίζω πως αν μείνει ατιμώρητο αυτό, ο Ερντογάν δεν θα διστάσει καθόλου να προχωρήσει ακόμα περισσότερο τα βήματά του στην Κύπρο. Δεν είναι μόνο το Βαρώσι φυσικά. Υπάρχει και το ζήτημα των δύο κρατών. Είναι και αυτό ένα ζήτημα που τινάζει στον αέρα τους δρόμους για λύση στο νησί. Πρέπει να κάνει βήμα πίσω και σε αυτό.<br /><br />Μερικοί προοδευτικοί, ειρηνόφιλοι και οπαδοί της λύσης Ελληνοκύπριοι φίλοι με τους οποίους συζήτησα κάποτε, θεωρούσαν λάθος το γεγονός ότι ασκούσαμε τόσο σκληρή κριτική στον Ερντογάν και κατηγορούσαμε συνεχώς την Τουρκία ως κατοχική δύναμη. Κατά τη γνώμη τους, ήταν λάθος πορεία η μορφή του αγώνα μας. Γιατί; Δεν ξέραμε να βγάλουμε το φίδι από την τρύπα του, λέει. Τώρα θέλω να τους ρωτήσω: Έβγαλαν το φίδι από την τρύπα του;<br /><br />Είναι βέβαιο ότι έβγαλαν κάτι από εκείνη την τρύπα, όμως μήπως αυτό είναι πράγματι φίδι; Ή μήπως ένας δεινόσαυρος; Αν ήταν φίδι δεν θα μπορούσε να καταβροχθίσει κοτζάμ Βαρώσι. Μόνο ένας δεινόσαυρος μπορεί να το καταβροχθίσει. Πέρασαν πολλά χρόνια από εκείνες τις συζητήσεις μας. Έβγαλαν τελικά από την τρύπα εκείνο που προσπαθούσαν. Άραγε σάστισαν πολύ τώρα όταν είδαν πως αυτό είναι ένας δεινόσαυρος;<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Σενέρ Λεβέντ: Η Τουρκία δεν αναγνωρίζει ούτε τις συμφωνίες που υπογράφει

Ο Σενέρ Λεβέντ, ένας ατρόμητος Τουρκοκύπριος δημοσιογράφος, που γνωρίζει καλύτερα απ’ όλους τον ισλαμιστή πρόεδρο της Τουρκίας, Ταγίπ Ερντογ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ύπουλη τουρκική “ιδέα” προς τη Ρωσία: Αναγνώριση της Κριμαίας έναντι αναγνώρισης των Κατεχομένων…

<img src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2021/04/RUSSIA-TURKEY-1-768x400.jpg" /><br /><br />Οι ρωσικές περιοχές δεν θα αποτελέσουν ποτέ αντικείμενο συναλλαγών με άλλες χώρες, δήλωσε ο εκπρόσωπος τύπου του προέδρου Ντμίτρι Πεσκόφ, σχολιάζοντας την πρόταση του καθηγητή του τουρκικού πανεπιστημίου Μαλτέπε (Κωνσταντινούπολη) Hasan Unal για συναλλαγή στα ζητήματα Κριμαίας και Κύπρου. “Φυσικά, οι ρωσικές περιοχές δεν μπορούν ποτέ να είναι και δεν θα αποτελέσουν αντικείμενο συναλλαγών, αυτό είναι αδιαμφισβήτητο”, δήλωσε ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου, αναφέρει το TASS.<br /><br />Έτσι, σχολίασε τη δήλωση του καθηγητή Χασάν Ουνάλ, ο οποίος πρότεινε ότι η Μόσχα και η Άγκυρα θα μπορούσαν να συμφωνήσουν για το καθεστώς της Κριμαίας, εάν η Ρωσία αναγνωρίσει την ‘Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου’ ως ανεξάρτητο κράτος. «Είναι απίθανο ο σεβαστός καθηγητής από την Τουρκία να εκφράζει την επίσημη άποψη της Άγκυρας», πρόσθεσε ο Πεσκόφ.<br /><br />Ο Αντιπρόεδρος της Επιτροπής Διεθνών Υποθέσεων της Κρατικής Δούμας, Alexei Chepa, με τη σειρά του, δήλωσε ότι θεωρεί ότι δεν είναι καταρχήν σκόπιμο να τεθεί το ζήτημα μιας “συναλλαγής” μεταξύ Ρωσίας και Τουρκίας σχετικά με την ανταλλαγή αναγνώρισης της Κριμαίας και της “Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρεια Κύπρος”.<br />«Δεν αποδέχομαι καθόλου τη λέξη « συναλλαγή».<br /><br />Μιλάμε για την ελευθερία και την έκφραση της βούλησης των ανθρώπων που ζουν τόσο στο έδαφος της Βόρειας Κύπρου όσο και στο έδαφος της Κριμαίας. Και σε αυτήν την περίπτωση, στην Κριμαία υπήρξε μια εκδήλωση της βούλησης των ανθρώπων που, με δημοψήφισμα, επιβεβαίωσαν την επιθυμία τους, και μόνο για αυτόν τον λόγο προστατεύσαμε τους ανθρώπους που ζουν στην επικράτεια της Κριμαίας. Δεν έχει σημασία αν είναι Ρώσοι, Ουκρανοί ή Τάταροι της Κριμαίας », δήλωσε ο Chepa στο πρακτορείο RIA Novosti.<br /><br />Σύμφωνα με τον ίδιο, όσοι ζουν στην επικράτεια της Βόρειας Κύπρου πρέπει επίσης να εκφράσουν τη γνώμη τους σε δημοψήφισμα και «ύστερα πρέπει να αποφασίσουμε σχετικά με αυτό». “Και η συναλλαγή είναι μια πολύ κακή λέξη, δεν μου αρέσει”, πρόσθεσε ο βουλευτής της κρατικής Δούμα.<br /><br />Την ίδια ώρα ο Σεργκέι Τσέκοφ, σε συνομιλία με ένα άλλο μέσο ενημέρωσης, το “Lenta.ru”, δήλωσε ότι πλησιάζει σταδιακά ο χρόνος για την αναγνώριση από την παγκόσμια κοινότητα της Κριμαίας ως τμήματος της Ρωσίας. Σχολιάζοντας την πρόταση για σύναψη σχετικής συμφωνίας με την Τουρκία με αντάλλαγμα την αναγνώριση από τη Ρωσική Ομοσπονδία της Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου (ΤΔΒΚ), σημείωσε επίσης ότι αυτό θα επιδεινώσει τις σχέσεις με την Κύπρο.<br /><br />«Φυσικά, ακούμε αυτή τη θέση, αλλά μπορούμε να αντιδράσουμε μόνο όταν προέρχεται από αξιωματούχους της Τουρκίας. Αλλά είναι πολύ καλό που ένα τέτοιο θέμα, κατ ‘αρχήν, άρχισε να εμφανίζεται. Η αναγνώριση της Κριμαίας ως αναπόσπαστο τμήμα της Ρωσίας, φυσικά, είναι μια εξαιρετικά θετική επιλογή για εμάς», δήλωσε ο πολιτικός. Ο Τσέκοφ πρόσθεσε ότι η αναγνώριση της Κριμαίας δεν θα συμβεί αμέσως – η στάση απέναντί της θα αλλάξει μόνο σταδιακά. Ο κόσμος, κατά τη γνώμη του, δεν είναι ακόμη σε θέση να καταλάβει ότι το διεθνές δίκαιο δεν είναι μόνο η ακεραιότητα των κρατών, αλλά και το δικαίωμα των ανθρώπων στην αυτοδιάθεση.<br /><br />Στη Ρωσία, πιστεύουν ότι τώρα η συμφωνία μπορεί να συζητηθεί μόνο θεωρητικά<br /><br />Ο Τσέκοφ τόνισε ότι ο Χασάν Ουνάλ δεν είναι επίσημο πρόσωπο – είναι μόνο ένα άτομο που εκφράζει την άποψή του. Επομένως, το ζήτημα της συμφωνίας μπορεί να συζητηθεί μόνο θεωρητικά. «Δυστυχώς, ο κόσμος έχει κολλήσει σε ανεπίλυτα εδαφικά ζητήματα, αν και το απαραβίαστο των συνόρων είναι προφανώς λιγότερο σημαντικό από το δικαίωμα στην αυτοδιάθεση», δήλωσε ο Τσέκοφ. «Ωστόσο, τα κράτη αναγνωρίζονταν πάντα μόνο όταν υπήρχε συμφέρον, όπως στην περίπτωση του Κοσσυφοπεδίου. Όμως, εμφανίζονται φωνές για τη Ρωσική Κριμαία, και αυτό είναι ήδη ευχάριστο”.<br /><br />Ωστόσο, η Ρωσία ενδέχεται να υποστεί μια σειρά από απώλειες από μια τέτοια συμφωνία – εάν αναγνωριστεί η ΤΔΒΚ, οι σχέσεις με την Κύπρο αναπόφευκτα θα επιδεινωθούν. Επομένως, σύμφωνα με τον πολιτικό, τέτοιες αποφάσεις πρέπει να λαμβάνονται προσεκτικά. «Τα ανεπίλυτα εδαφικά ζητήματα πρέπει να επιλυθούν ως σύνολο από την παγκόσμια κοινότητα. Και έρχεται σταδιακά η ώρα για αυτό », συνοψίζει ο Τσέκοφ.<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ύπουλη τουρκική “ιδέα” προς τη Ρωσία: Αναγνώριση της Κριμαίας έναντι αναγνώρισης των Κατεχομένων…

Οι ρωσικές περιοχές δεν θα αποτελέσουν ποτέ αντικείμενο συναλλαγών με άλλες χώρες, δήλωσε ο εκπρόσωπος τύπου του προέδρου Ντμίτρι Πεσκόφ, σχ...

Διαβάστε την συνέχεια

2023: Ο νεοοθωμανισμός αντιμέτωπος με την επέτειό του.

<br /><img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/07/erdogan-neothomanismos_slpress.jpg" /><br /><br /><b>Μπαλτζώης Ιωάννης</b><br />Ο Ταγίπ Ερντογάν με αφορμή την 98η επέτειο από την υπογραφή της Συνθήκης της Λωζάνης, ανέδειξε εκ νέου τα νεοοθωμανικά του σχέδια, καθώς μεταξύ άλλων ανέφερε, ότι η Τουρκία δεν θα υποκύψει σε απειλές και εκβιασμούς και ότι θα εισέλθει στο 2023 –100η επέτειο από την ίδρυση της Τουρκικής Δημοκρατίας– ακόμα πιο ισχυρή, πιο ανεξάρτητη και πιο ευημερούσα σε οικονομικό, στρατιωτικό, πολιτικό και διπλωματικό επίπεδο. Ο Ερντογάν έχει θέσει στόχο να εφαρμόσει το σχέδιο του και στο παρόν άρθρο θα επιδιώξουμε να αναλύσουμε τις σημερινές γεωστρατηγικές επιδιώξεις και πως πρέπει να αντιμετωπιστούν.<br /><br />Ο τρόπος σκέψης της τουρκικής εθνικής πολιτικής εστιάζεται σε τρεις παράγοντες, στην θρησκεία (Ισλάμ), στον εθνικισμό και στην Ιστορία. Οι παράγοντες αυτοί έχουν ως συνισταμένη τη γεωγραφία και το νέο όραμα Ερντογάν που εστιάζεται σε πέντε “Κ”: ΚΟRΕ (Κορέα), ΚΕSMIR (Κασμίρ), ΚURTLER (Κούρδοι), KIBRIS (Κύπρος) και KUDUS (Ιεροσόλυμα).<br /><br />Τα “πέντε Κ” έγιναν γνωστά από το ιδιαίτερο ενδιαφέρον της εξωτερικής πολιτικής της Τουρκίας, για διάφορες περιοχές και λαούς, με παρεμβάσεις, δηλώσεις ενδιαφέροντος και προστασίας των μουσουλμάνων διαφόρων περιοχών (Κασμίρ και Παλαιστινιακό), ιδιαίτερες σχέσεις (Κορέα) κλπ. Οι αρχές της τουρκικής μεθοδολογίας περιλαμβάνουν προληπτικές και αποτρεπτικές ενέργειες, με μεταφορά στρατιωτικών επιχειρήσεων της Τουρκίας πέραν των συνόρων της και δη σε εδάφη άλλων κρατών.<br /><br />Αναφέρομαι σε μια στρατηγική της Τουρκίας, βάση της οποίας η υιοθέτηση της αντίληψης περί άμυνας επί των συνόρων της, θεωρείται ολέθρια. Κάθε χώρα, κατά την Τουρκία, που δεν αποκόπτει τις απειλές της πέραν των συνόρων της και δεν δημιουργεί αμυντικά προπύργια στο εξωτερικό θα αντιμετωπίσει τον διαμελισμό της στο μέλλον. Μια άλλη αρχή της Τουρκίας είναι η πολιτική του ήσσονος κινδύνου και η μη ανάληψη επιχειρησιακών (και πολιτικών) ρίσκων. Αν δεν είναι εφικτό σήμερα, περιμένει για αύριο.<div><br />Επιθετικές πρακτικές Άγκυρας<br /><br />Η Τουρκία ποτέ δεν θα προβεί σε στρατιωτική επιχείρηση μεγάλου ρίσκου και πάντα προϋπόθεση είναι να έχει εξασφαλίσει εκ των προτέρων την στήριξη, ή έστω την ανοχή των μεγάλων δυνάμεων. Ενδεικτικά, στην Κύπρο το 1974 είχε εξασφαλίσει την στήριξη των ΗΠΑ και την ανοχή των Ρώσων. Το ίδιο στις πρόσφατες επιχειρήσεις-εισβολές στην Συρία, στην περιοχή Γιαραμπλούς και στο καντόνι του Αφρίν. Στήριξη και ανοχή Ρωσίας και ΗΠΑ, αντίστοιχα.<br /><br />Η μεθοδολογία της Τουρκίας είναι γνωστή και εφαρμόζεται επί δεκαετίες. Πολιτική εκφοβισμού, απειλών χρήσης στρατιωτικής ισχύος, χρήση στρατιωτικών μέσων, βερμπαλισμοί και απειλές, εκφοβισμοί, αμφισβητήσεις κυριαρχικών δικαιωμάτων άλλων χωρών και διάφορες μορφές υβριδικού πολέμου. Επίσης, χαρακτηρίζεται από περιφρόνηση και καταπάτηση του Διεθνούς Δικαίου, από την προβολή απίστευτων θεωριών με σκοπό την διεκδίκηση χερσαίου και θαλάσσιου χώρου, “γκριζάρισμα” περιοχών χωρίς καμιά νομική ισχύ, χρήση στρατιωτικών μέσων διαδοχικά και συνεχώς κατά κρατών-στόχων.<br /><br />Δεν σταματά όμως εκεί καθώς επιδίδεται σε συνεχείς στρατιωτικές ασκήσεις με σκοπό την παρενόχληση και την επίδειξη ισχύος, την συστηματική και συνεχή παραβίαση εθνικού εναερίου χώρου γειτονικών χωρών και γενικά μια συμπεριφορά που επιδεικνύει ιδιαίτερα προς την Ελλάδα και τελευταία προς την Κύπρο και αποδεικνύει τις παράνομες επιδιώξεις της. Μια συμπεριφορά πειρατική, κράτους ταραξία, κράτους εισβολέα σε τρεις ανεξάρτητες χώρες και που επιδίδεται συνεχώς χωρίς τιμωρία, σε αυτό το θέατρο του παραλόγου και επικινδυνότητας, σε όλη την περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου.</div><div><br />Η πολιτική του Ερντογάν<br /><br />Ο πρόεδρος Ερντογάν ωθείται σε αυτή την επικίνδυνη πολιτική του σήμερα, από τους εξής παράγοντες:<br /><br /><ul style="text-align: left;"><li>Οι ενεργειακές εξελίξεις στην ΑΟΖ της Κύπρου, όπου νέα κοιτάσματα ανακαλύπτονται και μεγάλες ξένες εταιρείες συμμετέχουν στο παιχνίδι της ανεύρεσης και εξόρυξης υδρογονανθράκων.</li><li>Οι διαμορφούμενες ενεργειακές συμμαχίες, οι δύο τριμερείς Ελλάδα-Κύπρος-Αίγυπτος και Ελλάδα-Κύπρος-Ισραήλ (η ονομαζόμενη και 3+1 αφού κατά κάποιον τρόπο συμμετέχουν και οι ΗΠΑ) και η υπό εκκόλαψη νέα τριμερής Ελλάδα-Κύπρος-Ιορδανία. Οι εν λόγω τριμερείς συνεργασίες κατά πολλούς αναλυτές αποκτούν διαστάσεις στρατηγικής συμμαχίας.</li><li>Οι κακές έως κατεστραμμένες σχέσεις της Τουρκίας και με το Ισραήλ και με την Αίγυπτο.</li><li>Η αποτυχία της Τουρκίας να γίνει η ηγέτιδα δύναμη του μουσουλμανικού κόσμου, αγνοώντας την έντονη ιστορική μνήμη των Αράβων από την εποχή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, όταν οι Άραβες ήταν υπόδουλοι των Οθωμανών.</li><li>Οι νέες συμμαχίες στην Μέση Ανατολή, που διαμορφώνουν ένα νέο συγκρουσιακό περιβάλλον. Από τη μία πλευρά είναι το τρίγωνο Ρωσία-Τουρκία-Ιράν και από την άλλη ο άξονας Αίγυπτος-Ισραήλ-Σαουδική Αραβία-Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Υπενθυμίζουμε ότι οι νέοι σύμμαχοι της Τουρκίας (Ρωσία και Ιράν) είναι διακηρυγμένοι εχθροί της Δύσης και των συμμάχων της.</li><li>Η δυσχερής θέση της Τουρκίας στην Βόρεια Συρία, τα προβλήματά της στην περιοχή Ιντλίμπ, η στήριξη τελικά των ΗΠΑ στους Κούρδους της Συρίας (YPG), με αποτέλεσμα να εξαρτάται από τις διαθέσεις του μεγάλου τακτικιστή Βλαντιμίρ Πούτιν.</li><li>Τέλος πολύ σημαντική είναι η διαμάχη Ουάσιγκτον-Άγκυρας με πρώτο πλάνο τους S-400 και τα μαχητικά F-35. Η διαμάχη αυτή, που παρακολουθούμε τους τελευταίους μήνες, τελικά θα κρίνει και τις οικονομικές εξελίξεις (καταστροφικές αν δεν τα βρουν) στην Τουρκία και ίσως το μέλλον του πανίσχυρου σήμερα Ερντογάν.</li></ul>Το όραμα μέχρι το 2023<br /><br />Το νεοοθωμανικό όραμα του προέδρου Ερντογάν μέχρι το 2023, 100 χρόνια μετά την συνθήκη της Λωζάνης και την ίδρυση της Τουρκικής Δημοκρατίας, είναι να καταστήσει την Τουρκία:<br /><ul style="text-align: left;"><li>Μέλος των G10, δηλαδή των μεγαλύτερων οικονομιών του πλανήτη.</li><li>Μεγάλη στρατιωτική και διπλωματική δύναμη, ώστε να στηρίζει τις γεωπολιτικές της επιδιώξεις.</li><li>Περιφερειακό πόλο ισχύος, του οποίου ο λόγος θα βρίσκει μεγάλη απήχηση στους μουσουλμανικούς πληθυσμούς.</li><li>Εξουδετέρωση πλήρως του παράγοντα Κούρδοι και αποτροπή δημιουργίας αυτόνομου ή ανεξάρτητου Κουρδικού κράτους, εκτός Τουρκίας και δη στην Συρία, καθόσον αυτό θα αποτελέσει την Λυδία Λίθο για τον διαμελισμό της Τουρκίας.</li><li>Πυρηνική δύναμη.</li><li>Κόμβος διάθεσης υδρογονανθράκων από τη νότια ανατολική ζώνη της Κασπίας και τη Μέση Ανατολή.</li><li>Υπολογίσιμο παίκτη με κατασταλαγμένο τον ζωτικό του χώρο (ώστε να αναπνέει γεωπολιτικά), με έμμεση αναγνώριση του δικαιώματος να έχει ευχέρεια κινήσεων εντός αυτού.Ο Ερντογάν έχει αναφέρει χαρακτηριστικά στο υπουργικό συμβούλιο πως «όταν τελειώσει αυτή η ιστορία, η Τουρκία ή θα έχει μεγαλώσει ή θα έχει μικρύνει. Και εγώ θα κάνω τα πάντα να την μεγαλώσω».</li><li>Ανακήρυξη το 2023 της Ισλαμικής Τουρκικής Δημοκρατίας, τέλος της Τουρκικής Δημοκρατίας και ανακήρυξη του Ερντογάν ως το νέο μεγάλο Ατατούρκ, υποβαθμίζοντας σημαντικά τον πρώτο Ατατούρκ (Μουσταφά Κεμάλ).</li><li>Μεταφορά της πρωτεύουσας από την Άγκυρα στην Κωνσταντινούπολη, για ιστορικούς λόγους.</li></ul><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

2023: Ο νεοοθωμανισμός αντιμέτωπος με την επέτειό του.

Μπαλτζώης Ιωάννης Ο Ταγίπ Ερντογάν με αφορμή την 98η επέτειο από την υπογραφή της Συνθήκης της Λωζάνης, ανέδειξε εκ νέου τα νεοοθωμανικά του...

Διαβάστε την συνέχεια

Αλλαγή εσωρούχων λόγω των Rafale κ. Ακάρ και μας κάνεις νουθεσίες;

<img height="137" src="https://www.ethnos.gr/sites/default/files/styles/default/public/images/2021/07/ap20362429706594.jpg?itok=O_wxkRQD" width="280" /><div><br /></div><div><b>Μαρία Ζαχαράκη<br /></b>«Έχουν εγκλωβιστεί σε έναν αγώνα εξοπλισμού, μπαίνουν σε έναν τέτοιο αγώνα», είπε ο υπουργός Άμυνας της Τουρκίας<br /><br />Στην προμήθεια των μαχητικών αεροσκαφών Rafale από την Ελλάδα αναφέρθηκε ο υπουργός Άμυνας της Τουρκίας Χουλουσί Ακάρ, ο οποίος εκτίμησε πως δεν αλλάζει η ισορροπία δυνάμεων στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο έπειτα από αυτή την εξέλιξη.<br /><br />Χουλουσί Ακάρ: Τι είπε για τα Rafale<br /><br />«Έχουν εγκλωβιστεί σε έναν αγώνα εξοπλισμού, μπαίνουν σε έναν τέτοιο αγώνα. Αγοράζουν αεροπλάνα, όπλα και εξοπλισμό. Δεν είναι δυνατόν να αλλάξει το ισοζύγιο ισχύος με τρία ή πέντε μεταχειρισμένα αεροπλάνα. Επομένως, δεν είναι δυνατόν οι Έλληνες γείτονές μας να αγωνιστούν για ειρηνικές, πολιτικές λύσεις κι όχι επιθετικές. Αναμένουμε να συμβάλουν στις προσπάθειές μας για επίλυση των προβλημάτων εδώ», δήλωσε χαρακτηριστικά ο Τούρκος υπουργός Άμυνας.<br /><br /><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="210" src="https://www.youtube.com/embed/uW2AR5TQkJ4" width="280" youtube-src-id="uW2AR5TQkJ4"></iframe><br /><br />Ο Χουλουσί Ακάρ απηύθυνε «ειλικρινή», όπως ανέφερε, έκκληση στην Ελλάδα να δεχτεί την πρόσκληση για την τέταρτη συνάντηση μεταξύ των στρατιωτικών αντιπροσωπειών των δύο χωρών στην Άγκυρα.<br /><br />«Αναμένουμε από τους γείτονές μας να υποστηρίξουν ειρηνικές λύσεις, ώστε να γίνει το Αιγαίο και η Μεσόγειος μια θάλασσα ειρήνης, και να συμβάλουν στην ευημερία όλων των πλευρών. Διαφορετικά, δεν έχει νόημα να προκληθεί άλλο ένα πλήγμα στην ευημερία του λαού της Ελλάδας, ο οποίος έχει ήδη ένα μεγάλο χρέος, με πρόσθετες δαπάνες. Επειδή εμείς, οι λαοί των δύο χωρών, είμαστε υπέρ των σχέσεων καλής γειτονίας και της κοινής ειρηνικής ζωής. Όλες οι προσπάθειές μας προσανατολίζονται προς αυτή την κατεύθυνση».<br /><br /><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="210" src="https://www.youtube.com/embed/cIaPSyg1evg" width="280" youtube-src-id="cIaPSyg1evg"></iframe><br /><br /></div><div>Αποστρατικοποίηση νησιών<br /><br />Τονίζοντας για άλλη μια φορά ότι η Τουρκία είναι υπέρ του δικαίου, του διαλόγου και των σχέσεων καλής γειτονίας, ο Χουλουσί Ακάρ ανέφερε ότι: «Εμείς μιλάμε ειλικρινά. Υπάρχει η συμφωνία της Λωζάνης από τη μία πλευρά και η συμφωνία του Παρισιού από την άλλη. Οι Έλληνες γείτονές μας τείνουν να τις αγνοούν και να τις παραβλέπουν. Δεν είναι δυνατόν να το δεχτούμε. Υπάρχουν νησιά που έχουν αποστρατικοποιημένο καθεστώς βάσει συμφωνιών. Τα μέρη έχουν συνάψει συμφωνία βάσει της οποίας ‘αυτά τα νησιά δεν μπορούν να εξοπλιστούν, θα έχουν αποστρατικοποιημένο καθεστώς’. Συμφωνήσαμε σε αυτό. Τώρα είναι εξοπλισμένα. Λένε, ‘υπάρχει απειλή’. Δεν υπάρχει απειλή. Δεν υπάρχει καμία απειλή. Δεν υπάρχει καμία επιθετική στάση της Τουρκίας κατά της Ελλάδας αυτή τη στιγμή. Εμείς μιλάμε για διάλογο, διεθνείς συμφωνίες, δίκαιο, εφαρμοσμένη πρακτική. Ωστόσο, αυτή η ειρηνική προσέγγισή μας μάς γυρνάει πίσω με προκλητικές δηλώσεις κάθε φορά. Οι Έλληνες γείτονές μας επιδεικνύουν μία επιθετική στάση για να προστατεύσουν τα νησιά στο Αιγαίο», δήλωσε.<br /><br /><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="210" src="https://www.youtube.com/embed/Io5aj1QrXmg" width="280" youtube-src-id="Io5aj1QrXmg"></iframe><br /><br />«Δεν θα επιτρέψουμε κανένα τετελεσμένο»<br /><br />Όσον αφορά τις NAVTEX, ο Τούρκος υπουργός Άμυνας κατηγόρησε την Ελλάδα για αθέτηση συμφωνιών. «Αν και συμφωνήσαμε να μην πραγματοποιούμε ασκήσεις κατά την τουριστική περίοδο, τις εθνικές εορτές και αργίες των δύο πλευρών, δυστυχώς, οι Έλληνες γείτονές μας το αγνοούν και τον παραβιάζουν».<br /><br />Υπογραμμίζοντας ότι η ρητορική της Τουρκίας για ειρήνη, διεθνές δίκαιο και καλή γειτονία «δεν πρέπει να εκλαμβάνεται ως αδυναμία», ο Χουλουσί Ακάρ υπενθύμισε ότι «προστατεύουμε τα δικαιώματα και τα συμφέροντα τόσο τα δικά μας όσο και των Κυπρίων αδελφών μας στο Αιγαίο, την ανατολική Μεσόγειο και την Κύπρο και είμαστε αποφασισμένοι να προστατεύουμε και να παρακολουθούμε αυτό το ζήτημα. Το κάναμε και θα συνεχίσουμε να το κάνουμε με αποφασιστικότητα και επιμονή. Κανείς δεν πρόκειται να διστάσει. Θέλουμε όλοι να γνωρίζουν ότι δεν θα επιτρέψουμε κανένα τετελεσμένο. Ποτέ δεν χαρίσαμε τα δικαιώματά μας και ποτέ δεν πρόκειται να το κάνουμε. Συνεχίζουμε να λέμε στους συνομιλητές μας ότι είμαστε έτοιμοι να συνεργαστούμε για την ειρήνη. Αυτό προσδοκούμε κι από τους Έλληνες γείτονές μας. Πιστεύουμε ότι ήρθε η ώρα να ανταποκριθούν θετικά ώστε τα προβλήματα να βρουν πολιτικές λύσεις. Όχι μόνο εμείς, αλλά και ακαδημαϊκοί, απόστρατοι στρατιωτικοί και πρώην διπλωμάτες στην Ελλάδα λένε το ίδιο. Περιμένουμε να το δουν κι οι Έλληνες ηγέτες και να καθορίσουν τη στάση τους ανάλογα», σημείωσε.<br />«Οι Έλληνες δεν εγκαταλείπουν την επιθετική ρητορική»<br /><br />«Αλλά οι Έλληνες γείτονές μας, από την άλλη πλευρά, δεν εγκατέλειψαν και δεν εγκαταλείπουν τις προκλητικές δηλώσεις τους και την επιθετική ρητορική», σημείωσε ο Χουλουσί Ακάρ, προσθέτοντας ότι η Τουρκία θα συνεχίσει να φέρει εις πέρας με αποφασιστικό τρόπο τα καθήκοντά της για την προάσπιση των δικαιωμάτων και συμφερόντων της στο Αιγαίο, τη Μεσόγειο και την Κύπρο.<br /><br />«Πάντα λέμε στους Έλληνες γείτονές μας ότι εμείς είμαστε υπέρ της εξεύρεσης πολιτικών λύσεων στα προβλήματα μέσω της ειρήνης, της ηρεμίας και του διαλόγου και στο πλαίσιο των συμφωνιών που έχουν συναφθεί».<br />«Η λύση είναι μία στην Κύπρο: Δύο κράτη»<br /><br />«Δεν μπορεί να υπάρξει λύση με μέσα που έχουν δοκιμαστεί εδώ και 50 χρόνια», δήλωσε ο Τούρκος υπουργός Άμυνας σχετικά με το Κυπριακό.<br /><br />«Είναι σαφές ότι δεν θα φέρουν λύση οι δοκιμασμένες μέθοδοι εδώ και 50 χρόνια. Η Ελληνοκυπριακή Διοίκηση Νότιας Κύπρου είναι μια κοινότητα που απέρριψε το σχέδιο Ανάν. Δεν έχει νόημα να χάνουμε ξανά χρόνο με τα ίδια. Η ΤΔΒΚ και το κράτος της Δημοκρατίας της Τουρκίας έλαβαν την απόφασή τους στο θέμα αυτό. Δύο κυρίαρχα, ανεξάρτητα, ισότιμα κράτη. Ο καθένας πρέπει να το χωνέψει και να εμπεδώσει αυτό», τόνισε, ενώ στη συνέχεια αναφέρθηκε στη σημασία της δίκαιης κατανομής του πλούτου, ιδίως των υδρογονανθράκων.<br /><br /><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="210" src="https://www.youtube.com/embed/JsvXaYmS4OI" width="280" youtube-src-id="JsvXaYmS4OI"></iframe><br /><br />«Δεν θα καταφέρετε τίποτα αγνοώντας τους Τούρκους στην Κύπρο και το κράτος της Δημοκρατίας της Τουρκίας. Η Τουρκία είναι εγγυήτρια χώρα βάσει συμφωνιών. Οι άλλοι εγγυητές γνωρίζουν τί πρέπει να κάνουν και τί να μην κάνουν, αλλά εμείς, ως εγγυητές, είμαστε αποφασισμένοι να ασκήσουμε τα δικαιώματα και να εκπληρώσουμε τις υποχρεώσεις μας, όπως πάντα», κατέληξε ο Τούρκος υπουργός Άμυνας.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.ethnos.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br />

Αλλαγή εσωρούχων λόγω των Rafale κ. Ακάρ και μας κάνεις νουθεσίες;

Μαρία Ζαχαράκη «Έχουν εγκλωβιστεί σε έναν αγώνα εξοπλισμού, μπαίνουν σε έναν τέτοιο αγώνα», είπε ο υπουργός Άμυνας της Τουρκίας Στην προμήθε...

Διαβάστε την συνέχεια

Πώς ερμηνεύονται οι εξελίξεις στην Τυνησία

<img height="157" src="https://www.capital.gr/Content/ImagesDatabase/p/1000x563/crop/both/d0/d0475e1f23a648489d668ba63b1f6116.jpg?quality=80&404=default&v=8" width="280" /><br /><br />Του<b> Κώστα Ράπτη</b><br />Το "προεδρικό πραξικόπημα" στην Τυνησία, όπου την Κυριακή ο αρχηγός του κράτους Κάις Σαγιέντ απέπεμψε τον πρωθυπουργό Χισάμ αλ Μασίσι, ανέστειλε για 30 ημέρες τις εργασίες του κοινοβουλίου, ανέλαβε αυτοπροσώπως καθήκοντα γενικού εισαγγελέα και στέρησε τους βουλευτές από την ασυλία τους, μπορεί να ιδωθεί από πολλές οπτικές γωνίες.<br /><br />Μπορεί έτσι να θεωρηθεί ως άλλη μία περίπτωση όπου η δημοκρατική ομαλότητα πέφτει θύμα της πανδημίας, όπως συνέβη και σε άλλες χώρες όπου η αδυναμία αντιμετώπισης του κορονοϊού εκτόξευσε την λαϊκή δυσαρέσκεια, με αποτέλεσμα την πολιτειακή ανατροπή, όπως λ.χ. στην Αϊτή. Και πράγματι, η Τυνησία δοκιμάζεται από την πανδημία όσο καμία άλλη χώρα της Αφρικής, ενώ το γεγονός ότι η οικονομία της εξαρτάται από τον τουρισμό παρόξυνε προϋπάρχοντα προβλήματα, με αποτέλεσμα να πολλαπλασιαστούν το τελευταίο διάστημα οι διαδηλώσεις εναντίον του κυβερνώντος ισλαμιστικού κόμματος Ενάχντα.<br /><br />Μπορεί επίσης να διαβαστεί ως κλασικό παράδειγμα της πολιτικής οπισθοδρόμησης που βιώνουν χώρες οι οποίες μετεωρίζονται στα όρια της χρεωκοπίας, καθώς η Τυνησία διαπραγματεύεται το τελευταίο διάστημα την προσφυγή της στο ΔΝΤ, ωστόσο οι όροι που την συνοδεύουν, με πρώτες τις περικοπές κοινωνικών δαπανών συναντούσαν αντιστάσεις στο (εν αναστολή πλέον) κοινοβούλιο.<br />Τα απόνερα της "Άνοιξης"<br /><br />Όμως τα γεγονότα της Τυνησίας αναπόφευκτα διαβάζονται από το διεθνές ακροατήριο υπό το πρίσμα της Αραβικής Άνοιξης του 2011. Και επ' αυτού η ειρωνεία είναι διπλή. Η μόνη χώρα του αραβικού κόσμου η οποία χαρακτηρίζεται από το Freedom House ως δημοκρατική είναι από προχθές μία χώρα στην οποία η τύχη του εκλεγμένου πρωθυπουργού αγνοείται και το κοινοβούλιο έχει περικυκλωθεί από τεθωρακισμένα. Επιπλέον, η χώρα η οποία πρώτη έδωσε το σήμα της εξέγερσης το 2011, προσφέροντας το παράδειγμα στην Αίγυπτο για να ακολουθήσει λίγο μετά με την ανατροπή του Χόσνι Μουμπάρακ, μοιάζει τώρα σαν να μιμείται, με καθυστέρηση οκτώ ετών το αιγυπτιακό προηγούμενο της καθαίρεσης του εκλεγμένου προέδρου Μόρσι από τον στρατό το 2013.<br /><br />Βέβαια στην Τυνησία την πρωτοβουλία των κινήσεων είχε όχι ο στρατός, αλλά ο ίδιος ο πρόεδρος της Δημοκρατίας, κάνοντας μια εξαιρετικά διεσταλμένη ερμηνεία των διατάξεων του Συντάγματος περί καταστάσεων έκακτης ανάγκης. Όμως, όπως και στην Αίγυπτο το 2013, η επέμβαση του βαθέος κράτους είχε έναν βαθμό λαϊκής αποδοχής και διευκολύνθηκε κατά φαινομενικά παράδοξο τρόπο από τις μαζικές αντικυβερνητικές κινητοποιήσεις που την πλαισίωσαν.<br /><br />Η Τυνησία είναι η αραβική χώρα με τους εντονότερους δεσμούς με την Ευρώπη και το ισχυρότερο εργατικό και γυναικείο κίνημα. Αυτός είναι και ο λόγος που απέφυγε τον κίδυνο του εμφυλίου πολέμου μετά το 2011 καθώς, με τη μεσολάβηση των οργανώσεων της τυνησιακής κοινωνίας των πολιτών (γενική συνομοσπονδία εργατών, εργοδοτικός σύνδεσμος, δικηγορικός σύλλογος κτλ.), οι οποίες ακριβώς γι' αυτόν τον λόγο τιμήθηκαν με το Βραβείο Νόμπελ Ειρήνης, επιτεύχθηκε μια συμφωνία διαμοιρασμού της εξουσίας ανάμεσα στις κοσμικές πολιτικές δυνάμεις, συμπεριλαμβανομένου και του κορμού του προηγούμενου καθεστώτος Μπεν Άλι, και στον κύριο νικητή της "Αραβικής Άνοιξης", ήτοι το ισλαμιστικό Ενάχντα.<br /><br />Ωστόσο, το κοινωνικό πρόβλημα που βρισκόταν στην καρδιά του ξεσηκωμού του 2011, που ως γνωστόν πυροδοτήθηκε από την αυτοπυρπόληση ενός νεαρού μικροπωλητή στον υποβαθμισμένο Νότο της χώρας, ουδέποτε θεραπεύτηκε.<br /><br />Την κληρονομιά της απογοήτευσης που άφησε η ημιτελής "Άνοιξη" στην τυνησιακή νεολαία αποτυπώνει από μιαν άλλη άποψη το θλιβερό ρεκόρ της Τυνησίας να εμφανίζει τον μεγαλύτερο κατ' αναλογία πληθυσμού αριθμό στρατολογημένων στο Ισλαμικό Κράτος και παρόμοιες οργανώσεις.<br /><br />Η πανταχού παρούσα διαφθορά απομυθοποίησε την αίγλη των ισλαμιστών, όταν αυτοί έπαψαν να είναι δύναμη αντιπολίτευσης, οι πληβείοι εξακολούθησαν να μένουν κοινωνικά ακάλυπτοι, ενώ τα μεσοαστικά στρώματα αδυνατούσαν να συμφιλιωθούν με την παραμονή του Ενάχντα στην εξουσία, έστω και σε "συγκατοίκηση" με άλλες δυνάμεις.<div><br />Γεωπολιτική διάσταση<br /><br />Σε όλα αυτά θα πρέπει να προστεθεί η γεωπολιτική διάσταση, καθώς οπουδήποτε αναδείχθηκε μετά το 2011 η Μουσουλμανική Αδελφότητα (τυνησιακό παρακλάδι της οποίας είναι το Ενάχντα) οι δεσμοί με την Τουρκία του Ταγίπ Ερντογάν αναπτύχθηκαν αλματωδώς, με αποτέλεσμα να κινητοποιηθούν αντίπαλες περιφερειακές δυνάμεις, όπως τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα που φέρονται να ενθάρρυναν το πραξικόπημα του Κάις Σαγιέντ.<br /><br />Είναι άλλωστε γειτονική χώρα η Λιβύη όπου οι δύο αυτοί πόλοι περί την Άγκυρα και το Άμπου Ντάμπι συγκρούονται στρατιωτικά, με την Τουρκία να έχει καταβάλλει το προηγούμενο διάστημα εντατικές προσπάθειες προσεταιρισμού της Τυνησίας ως προς την υποστήριξη της προηγούμενης φιλοτουρκικής κυβέρνησης Σάρατζ στην Τρίπολη.<br /><br />Διόλου τυχαία, πλέον, ο ιδρυτής του Ενάχντα και πρόεδρος του τυνησιακού κοινοβουλίου Ρασίντ Γανούσι επικαλείται την απόπειρα πραξικοπήματος κατά του Ερντογάν το 2016 (στην οποία επίσης φέρεται να είχαν ανάμιξη τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα), ενώ οι Τούρκοι ιθύνοντες καταδικάζουν την παραβίαση της δημοκρατίας στην Τύνιδα.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.capital.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Πώς ερμηνεύονται οι εξελίξεις στην Τυνησία

Του Κώστα Ράπτη Το "προεδρικό πραξικόπημα" στην Τυνησία, όπου την Κυριακή ο αρχηγός του κράτους Κάις Σαγιέντ απέπεμψε τον πρωθυπο...

Διαβάστε την συνέχεια

Στη συμπλήρωση της τέταρτης δεκαετίας από την ένταξή μας στην ΕΟΚ... Τελικά σε ποια «Δύση» ακριβώς ανήκουμε;

<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgklngpLeDQIL35XIlKg2sq_z7lcuXAGHKT0WofC6pURR5yzhH2bBt80LJOyBTxhUkTx6WQXb5g7bqnnsTLlUK81UEgdQRGd808fXUuLm2asxtgy3_Ps99vMDwxXBwStZpzdNuo7JCNrG8/s400/%25CE%2586%25CF%2584%25CE%25B9%25CF%2584%25CE%25BB%25CE%25BF.jpeg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="307" data-original-width="400" height="215" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgklngpLeDQIL35XIlKg2sq_z7lcuXAGHKT0WofC6pURR5yzhH2bBt80LJOyBTxhUkTx6WQXb5g7bqnnsTLlUK81UEgdQRGd808fXUuLm2asxtgy3_Ps99vMDwxXBwStZpzdNuo7JCNrG8/w640-h492/%25CE%2586%25CF%2584%25CE%25B9%25CF%2584%25CE%25BB%25CE%25BF.jpeg" width="280" /></a><br /><br /><i>«Δείξε μου τους φίλους σου, να σου πω ποιος είσαι», θέλει η λαϊκή θυμοσοφία. Σύμφωνοι, αρκεί να μπορείς να τους εντοπίσεις, διότι στη διεθνή σκηνή και ιδίως σε ό,τι αφορά στην Τουρκία, δεν είναι πάντοτε σαφές.</i><br /><b>Ν. Γ. Δρόσος</b><br />Τι ακριβώς καλείται να συναγάγει η Ελλάδα, όταν μία σύμμαχος χώρα στο ΝΑΤΟ και η κυριότερη από πλευράς οικονομικής ισχύος εταίρος στην ΕΕ, Γερμανία, θεωρεί ως απλή «οπισθοδρόμηση» και «απόκλιση από τα ψηφίσματα των Ηνωμένων Εθνών», τις απειλές Ερντογάν για τα Βαρώσια;<br /><br />Αντίστοιχα, τι καλείται να αντιληφθεί η χώρα μας, ως προς τον ρόλο της ΕΕ, τόσο έναντι της ιδίας όσο και ευρύτερα στη διεθνή σκηνή, όταν οι ΗΠΑ πρωτοστατούν για τη σύγκληση του Σ.Α. του ΟΗΕ και την ίδια ώρα η ΕΕ δεν εμφανίζεται διατεθειμένη να συγκαλέσει ούτε καν το Συμβούλιο υπουργών Εξωτερικών, αναφορικά με τις εξελίξεις στο Κυπριακό ζήτημα;<br /><br />Όσα διαδραματίστηκαν πρόσφατα στην Κύπρο, με τον Ερντογάν να πιέζει για τη λύση των δύο κρατών στη Μεγαλόνησο αλλά και να προχωρά μονομερώς στο άνοιγμα της περίκλειστης πόλης των Βαρωσίων, παρείχαν την ευκαιρία να διευκρινιστεί πέραν πάσης αμφισβητήσεως ο ρόλος που διαδραματίζουν εταίροι και σύμμαχοι έναντι της Κύπρου και βεβαίως της Ελλάδος.<br /><br />Από τη σαφή, πλην μάλλον ήπια, ανακοίνωση του ύπατου εκπροσώπου της ΕΕ Ζοζέπ Μπορέλ -ο οποίος, τουλάχιστον, χαρακτήρισε ως απαράδεκτη και μονομερή την απόφαση για αλλαγή καθεστώτος των Βαρωσίων, προκαλώντας αντιδράσεις εκ μέρους της Άγκυρας- έως τις αμφίσημες τοποθετήσεις της καγκελαρίου Α. Μέρκελ, η οποία θεώρησε ως «οπισθοδρόμηση» τις δηλώσεις Ερντογάν για το Κυπριακό, η ΕΕ δεν στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων. Ιδίως, δε, της θέσης που θα όφειλε να έχει μία πολιτική και οικονομική ένωση εταίρων έναντι των κρατών-μελών της, όταν παραβιάζεται η διεθνής νομιμότητα εις βάρος τους, από τρίτες χώρες.<br /><br />Στον αντίποδα, ο κατηγορηματικός τρόπος με τον οποίο αντέδρασαν οι ΗΠΑ, τόσο δια στόματος του υπουργού Εξωτερικών Άντονι Μπλίνκεν όσο και δια των τοποθετήσεων της Δρ. Κάρεν Ντόνφριντ, υποψήφιας υφυπουργού Εξωτερικών για Ευρωπαϊκές Υποθέσεις αλλά και του προέδρου της Επιτροπής Εξωτερικών Σχέσεων της Γερουσίας Ρόμπερτ Μενέντεζ, καταδικάζοντας ρητά την τουρκική προκλητικότητα και ζητώντας την αντιμετώπισή της από το Σ.Α. του ΟΗΕ, κατέδειξαν πού ακριβώς «στέκονται» οι ΗΠΑ.<br /><br />Τούτων δοθέντων, οι ενστάσεις που διετύπωσε ως προς τον ισχνό ρόλο της ΕΕ στο Κυπριακό ο υπουργός Εξωτερικών Ν. Δένδιας, σε συνέντευξή του στο περιοδικό «Ερμής», όχι μόνον είναι απολύτως βάσιμες αλλά μάλλον διασκεδάζουν τις εντυπώσεις ως προς την πραγματική διάσταση των πραγμάτων.<br /><br />Για την ακρίβεια, λέγοντας ότι «η ΕΕ από μόνη της δεν έχει ενσωματώσει στην πολιτική της τον σημαντικό γεωπολιτικό ρόλο που καλείται να παίξει», ο κ. Δένδιας, δεδομένου του θεσμικού του ρόλου, μάλλον επιχείρησε να τηρήσει λεπτές ισορροπίες, την ίδια ώρα που η απουσία της ΕΕ από τη διεθνή σκηνή, ακόμη και όταν πρόκειται για τις σχέσεις κράτους-μέλους της με τρίτη χώρα, είναι κάτι περισσότερο από εκκωφαντική.<br /><br />«Η Κύπρος είναι χώρα-μέλος της, άρα η ΕΕ θα είχε κάθε λόγο και θα έπρεπε να διεκδικήσει την απόλυτη συμμετοχή στη διαδικασία επίλυσης του Κυπριακού», υπογραμμίζει χαρακτηριστικά ο κ. Δένδιας και προσθέτει: «Η ΕΕ ωστόσο, ακολουθώντας διστακτικότητα, δεν κατάφερε ούτε καν να είναι κομμάτι των διαπραγματεύσεων στη Γενεύη».<br /><br />Ως προς τη Γερμανία, δε, εμμέσως πλην σαφώς δηλώνει ότι το νήμα της συνεννόησης θα το αναζητήσουμε εκ νέου μετά τις εκλογές του Σεπτεμβρίου… «Η ισχυρότερη χώρα της Ευρώπης οφείλει να αποδεχτεί τον ρόλο ηγέτιδας χώρας και σε καταστάσεις όπως η επιβολή κυρώσεων σε χώρα-μέλος του ΝΑΤΟ που παραβιάζει το διεθνές δίκαιο. Με τις εκλογές του Σεπτεμβρίου στη Γερμανία έχουμε μια νέα ευκαιρία να ξεκινήσουμε μια προσπάθεια συνεννόησης με τη νέα ομοσπονδιακή κυβέρνηση».<br /><br />Υπό το φως όλων αυτών, στη συμπλήρωση της τέταρτης δεκαετίας από την ένταξή μας στην τότε ΕΟΚ και σήμερα ΕΕ, σε ποια «Δύση» ακριβώς ανήκουμε;<div><br /></div><div><a href="https://www.euro2day.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br />

Στη συμπλήρωση της τέταρτης δεκαετίας από την ένταξή μας στην ΕΟΚ... Τελικά σε ποια «Δύση» ακριβώς ανήκουμε;

«Δείξε μου τους φίλους σου, να σου πω ποιος είσαι», θέλει η λαϊκή θυμοσοφία. Σύμφωνοι, αρκεί να μπορείς να τους εντοπίσεις, διότι στη διεθνή...

Διαβάστε την συνέχεια

Από την εποχή των προκλήσεων στην εποχή των τουρκικών τετελεσμένων με την Αθήνα να παρακολουθεί

<a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/07/turkish_uav_kastelorizo.png"><img height="279" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/07/turkish_uav_kastelorizo.png" width="280" /></a><br /><br />Στις 11 χθες βράδυ ένα τουρκικό uav πετά πάνω από το Καστελόριζο. Δεν είναι δυστυχώς κάτι σπάνιο πλέον…<br /><br />Στις 20 Ιουλίου,όπως φαίνεται στη φωτογραφία , έγινε προσευχή σε τζαμί στην κλειστή υποτίθεται περιοχή της Αμμοχώστου, το “άνοιγμα” της οποίας ανακοίνωσε ο Ερντογάν στην πρόσφατη “κάθοδο” στα κατεχόμενα. Το τουρκικό ΥΠΕΞ διαφημίζει την προσευχή στην οποία έδωσε το παρών και ο Τατάρ.<br /><br /><a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/07/tatar_proseyhi.jpg"><img src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/07/tatar_proseyhi.jpg" /></a><br /><br />Αν δεν το έχουμε καταλάβει έχουμε περάσει από την εποχή των προκλήσεων στην εποχή των τετελεσμένων! <br /><br />Η Τουρκία ,ειδικά τον τελευταίο χρόνο, έκανε τις κινήσεις της, μέτρησε τις ελληνικές αντιδράσεις που ήταν ανύπαρκτες και προχωρά! Συμπεριφέρεται στο Αιγαίο λες και της ανήκει , προχώρησε στο αδιανόητο υποτίθεται άνοιγμα της Αμμοχώστου και για όλα αυτά διαπιστώνει ότι υπάρχουν μόνο χλιαρές ανακοινώσεις-δηλώσεις καταδίκης από τη διεθνή κοινότητα και η μονότονη επίκληση του “διεθνούς δικαίου” από την Αθήνα. Τίποτα απ΄ όλα αυτά δεν μπορεί να αποτελέσει εμπόδιο για την επιθετική της πολιτική.<br /><br />Η Αθήνα δείχνει εγκλωβισμένη στην πολιτική μιας μάταιης “παρέμβασης κάποιου” που θα “βάλει τα πράγματα στη θέση τους”, απειλώντας την Τουρκία με σοβαρές συνέπειες. Η παρέμβαση δεν έρχεται και αντί για απειλές κατά της Τουρκίας βλέπουμε συνεργασίες στηριζόμενες έστω σε λυκοφιλίες. Στη διπλωματία δηλαδή.<br /><br />Η ελληνική κυβέρνηση δείχνει μια ακατανόητη άρνηση σ΄ αυτό που άπαντες έχουν καταλάβει: πρέπει να αλλάξει πολιτική άμεσα και να επανέλθει τουλάχιστον στην ανάγκη εκπομπής ενός σταθερού και ηχηρού μηνύματος αποτροπής που θα έχει ως παραλήπτη όχι τόσο την Τουρκία, αλλά τους “φίλους και συμμάχους” που τη θεωρούν δεδομένο “αδύναμο κρίκο”. Η Ελλάδα πρέπει να δώσει σε όλους να καταλάβουν ότι δεν θα μετατραπεί σε “καρπαζοεισπράκτορα” της περιοχής, ούτε ότι όσα έχει δώσει μέχρι στιγμής σε “διευκολύνσεις και εξυπηρετήσεις” προς τους “μεγάλους”, μπορούν να εξαργυρωθούν με χτυπήματα στην πλάτη ή την πώληση αμυντικού υλικού αμφίβολης ποιότητα και χρησιμότητας. <br /><br />Στο επιχείρημα των “συγκαταβατικών” που εκφράζεται με το ερώτημα “τι θέλετε πόλεμο”, η απάντηση είναι ότι ο μοναδικός τρόπος για να τον αποφύγουμε είναι να δείξουμε προς όλους ότι δεν θα φοβηθούμε να ταράξουμε τα νερά του Αιγαίου και της Μεσογείου, που όλοι οι ισχυροί “παίκτες” θέλουν να παραμείνουν ήρεμα. Μόνο που για να το πετύχουν πιέζουν ,ο καθένας με τον τρόπο του, την Ελλάδα να δεχτεί υποχωρήσεις που θέτουν σε αμφισβήτηση την ίδια την ύπαρξη της. <div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Από την εποχή των προκλήσεων στην εποχή των τουρκικών τετελεσμένων με την Αθήνα να παρακολουθεί

Στις 11 χθες βράδυ ένα τουρκικό uav πετά πάνω από το Καστελόριζο. Δεν είναι δυστυχώς κάτι σπάνιο πλέον… Στις 20 Ιουλίου,όπως φαίνεται στη φω...

Διαβάστε την συνέχεια

Τα αντίποινα του Ερντογάν στη Συνθήκη της Λωζάννης”

<a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2020/07/10/agia_sophia_erdogan_2_2020-07-24-ayasofyada-cuma-24.jpg"><img height="201" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2020/07/10/agia_sophia_erdogan_2_2020-07-24-ayasofyada-cuma-24-696x500.jpg" width="280" /></a><br /><br />Της <b>ΛΙΑΝΑΣ ΜΥΣΤΑΚΙΔΟΥ</b><br />«Η Συνθήκη της Λωζάνης δεν ιδρύει , αλλά καταχωρεί την τουρκική Δημοκρατία»<br />Ο κυβερνητικός σύμμαχος του Ερντογάν , σε παραλήρημα του , αναφορικά με την επέτειο της υπογραφής της Συνθήκης της Λωζάνης είπε: “Η Συνθήκη της Λωζάννης είναι ένα έγγραφο 143 άρθρων που δεν ιδρύει , αλλά καταχωρεί την τουρκική Δημοκρατία.”<br /><br />Το θέμα της Συνθήκης απασχολεί την 23η Ιουλίου κάθε χρόνο τον τουρκικό Τύπο. Την ημέρα εκείνη δίνεται αφορμή στους Κεμαλιστές να πλέξουν το εγκώμιο του ιδρυτή της σύγχρονης Τουρκίας. Για παράδειγμα, Ο έγκριτος δημοσιογράφος Φικρέτ Μπιλα (Τ24) στο σχετικό άρθρο του αναφέρει, μεταξύ άλλων: ” Η Συνθήκη της Λωζάνης είναι η μεγαλύτερη νίκη στην Ιστορία της τουρκικής διπλωματίας. Εάν δεν υπήρχε δεν θα υπήρχε η Τουρκική Δημοκρατία. Ούτε θα ζούσαν οι Τούρκοι στην Μικρά Ασία.<br />Εάν δεχόμασταν τη Συνθήκη των Σεβρών , όπως έκανε ο σουλτάνος Βαχντεττίν , η Μικρά Ασία θα είχε διανεμηθεί στου ξένους.<br /><br />Ακόμα και οι αντίπαλοι του Ινονού , στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, χαρακτήρισαν μεγάλη νίκη την υπογραφή της Συνθήκης.<br /><br />Αυτοί που δυσανασχετούν είναι κύκλοι που δεν επιθυμούν την εδαφική ακεραιότητα και την εθνική ενότητα της χώρας. Είναι κύκλοι που επιθυμούν τη δημιουργία αρμενικού και κουρδικού κράτους στα νοτιοανατολικά.<br /><br />Είναι εκείνοι που παρέδωσαν την Κωνσταντινούπολη στους Άγγλους, όπως ο Βαχντεττίν και την Κύπρο επίσης στους Άγγλους, όπως ο Αμπντουλχαμίτ.<br />Είναι εκείνοι που προκάλεσαν , με τη βοήθεια των Άγγλων, την εξέγερση του Σείχη Σαίτ εναντίον του Κεμάλ.<br /><br />Η εξουσία που κατηγορεί ως ήττα τη Συνθήκη και επιθυμεί την επανεξέταση της υποστηρίζει ότι με αυτήν δόθηκαν τα Δωδεκάνησα στους Έλληνες . Καθώς και εξαιτίας της δημιουργήθηκαν τα προβλήματα στο Αιγαίο.<br /><br />Αγνοεί , όμως, ότι τα Δωδεκάνησα δεν παραχωρήθηκαν με τη Συνθήκη της Λωζάνης. Οι Οθωμανοί με τη Συνθήκη του Ουσί το 1912 τα έδωσαν στους Ιταλούς κι εκείνοι με τη σειρά τους στους Έλληνες το 1945. Αυτή είναι η αλήθεια »<br /><br />Ο Ερντογάν έφτιαξε ένα δικό του πολιτικό δόγμα: “Λέγε στον λαό αυτά που θέλει να ακούσει και κάνε εσύ αυτά που θέλεις”. Μόνο έτσι εξηγούνται τα σκαμπανεβάσματα που κάνει στην πολιτική σκηνή , αλλά και με τον τρόπο που αντιμετωπίζει την Συνθήκη της Λωζάνης.<br /><br />Επηρεασμένος από τον ισλαμιστή συγγραφέα και φανατικό πολέμιο του Κεμάλ, Καντίρ Μισιρογλου θεωρεί ότι η Συνθήκη ήταν μια ήττα του Κεμάλ και του Ιονού.<br />Ο Μισίρογλου σε ένα δίτομο έργο του με τίτλο η Λωζάνη ήταν μια νίκη ή ήττα επιτίθεται στους δυο πολιτικούς άντρες , χαρακτηρίζει μεγάλη ήττα την υπογραφή της και φτάνει στο σημείο να λέει “καλυτέρα να κέρδιζαν οι Έλληνες, γιατί δεν θα είχε καταργηθεί το Χαλιφάτο και η Σαρία”.<br /><br />Κατά διαστήματα ο σουλτάνος επιτίθεται μέσω της Λωζάνης στον Κεμάλ και τον Ινονού, ζητά την κατάργηση της και την επικαιροποίηση της. Όταν, όμως, ζητάει την αποστρατικοποίηση των Νησιών στο Αιγαίο επικαλείται τις διατάξεις της Συνθήκης.<br />Το μένος του το έδειξε με την μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τέμενος την 23η Ιουλίου, ημέρα της υπογραφής της Συνθήκης πριν από 97 χρόνια.<br /><br />Ο αρθρογράφος Μεχμέτ Τεζκαν υποστηρίζει η απόφαση του Ερντογάν για την μετατροπή αυτή ήταν αντίποινα για τη Λωζάνη.<br /><br />Πρόσφερε στον λαό του θέαμα , όπως κάνουν όλοι οι οι πολιτικοί του είδους του. Το ερώτημα που μας βασανίζει είναι πότε θα κληθεί να απολογηθεί για τις παραβιάσεις των άρθρων 37-43 που αφορούν τα δικαιώματα και την προστασία των Μειονοτήτων στα εδάφη της. Όποτε τη συμφέρει επικαλείται τα άρθρα αυτά για τους Μουσουλμάνους της Θράκης, αλλά ας κάνει μια σύγκριση πώς τηρούνται τα δικαιώματα τους με αυτά που έκανε στις χριστιανικές Μειονότητες και όχι μόνο. Βάσει του άρθρου 39/4 οι Κούρδοι θα μπορούν να χρησιμοποιούν τη μητρική τους γλώσσα όπου θέλουν, εκτός των δημοσίων υπηρεσιών. Επίσης να χρησιμοποιούν τη μητρική τους γλώσσα ακόμα και ενώπιον των Δικαστηρίων. Είχαν δηλαδή τα ίδια δικαιώματα με τις υπόλοιπες Μειονότητες. Αυθαίρετα το τουρκικό κράτος κατήργησε τα πάντα. Πότε θα κληθεί να λογοδοτήσει για όλα αυτά…Πόσο καιρό ακόμα θα χαϊδεύει η διεθνής κοινοτητα τον “ταραξία” , όπως αποκαλεί την Τουρκία;<div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Τα αντίποινα του Ερντογάν στη Συνθήκη της Λωζάννης”

Της ΛΙΑΝΑΣ ΜΥΣΤΑΚΙΔΟΥ «Η Συνθήκη της Λωζάνης δεν ιδρύει , αλλά καταχωρεί την τουρκική Δημοκρατία» Ο κυβερνητικός σύμμαχος του Ερντογάν , σε ...

Διαβάστε την συνέχεια

To Ισλάμ ως συνεκτικός ιστός στην Τουρκία του Κεμάλ και του Ερντογάν

<img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2020/04/ataturk-kemal-erdogan.jpg" /><br /><br /><b>Μπινιάρης Νίκος</b><br />Σήμερα, που οι αλλαγές είναι καταιγιστικές, η συμπεριφορά της Τουρκίας, όπως και άλλων λαών της Μέσης Ανατολής, μας αναγκάζουν, για τη δική μας επιβίωση, να προσπαθήσουμε να προβλέψουμε. Οι εξελίξεις μας επιβάλουν να διακρίνουμε μέσα στους καπνούς των συγκρούσεων, πολεμικών και ιδεολογικών (σ’ αυτούς πρωταγωνιστεί το Ισλάμ), ποιο θα είναι το μέλλον της γείτονος χώρας σε περιοχή που βρίσκεται σε διάλυση.<br /><br />Θεωρώ πως ο Ελληνισμός βρίσκεται μπροστά σε υπαρξιακή απειλή, λόγω δημογραφικού, οικονομικής κατάρρευσης αλλά και της αρτηριοσκληρωτικής δομής των θεσμών και της δημόσιας διοίκησης. Η ελληνική κοινωνία δεν είναι ούτε ευπροσάρμοστη, ούτε ανθεκτική σε εξωτερικές προκλήσεις. Ο αντίλογος είναι πως ο Ελληνισμός βρισκόταν υπό παρόμοιες απειλές πολλές φορές στο παρελθόν και επιβίωνε.<br /><br />Έτσι θα γίνει και τώρα, λένε οι αισιόδοξοι και ντετερμινιστές για την ιστορική μας παρουσία. Θα επαναληφθεί ένα Ναβαρίνο και μια Συνθήκη της Αδριανουπόλεως. Το άλλο άκρο είναι να γινόμαστε μελοδραματικά απαισιόδοξοι, όπως ο καθηγητής Γιανναράς στο Finis Graeciae. Δυστυχώς, είμαι πεπεισμένος πως η πλάστιγγα, αργά αλλά σταθερά, γέρνει προς την πλευρά άλλων λαών και ίσως άλλων πολιτισμών.<br /><br />Ο Ελληνισμός επέζησε άλλοτε ως κυρίαρχο υπόδειγμα και άλλοτε ως πολύτιμη κληρονομιά και μέσα από την ύπαρξη του ελληνορωμαϊκού, του χριστιανικού και του επιστημονικού υποδείγματος. Αυτό, ως ιστορικό φαινόμενο, συνέβη γιατί η δυτική σκέψη και πρακτική ήσαν βασισμένη σε ελληνικές προτάσεις. Απ’ ότι φαίνεται, όμως, είναι αυτό το πολιτισμικό πλαίσιο που χάνει την επιρροή του στην Ιστορία. Παραμένει ως παγκόσμια κληρονομιά η επιστημονική σκέψη και πράξη ως τεχνολογία, αλλά αυτή έχει πλέον αυτονομηθεί από την έννοια Ελληνισμός.<br />Τα σενάρια για την Τουρκία<br /><br />Ο Huntington, στην επικεφαλίδα του διάσημου –για άλλους κακόφημου βιβλίου του– “Η σύγκρουση των πολιτισμών” προσθέτει τη φράση «και η νέα τάξη πραγμάτων». Μετά το 1991 όλοι οι ερευνητές και θεωρητικοί των διεθνών σχέσεων αναζητούν αυτή τη «νέα τάξη πραγμάτων», η οποία άλλοτε είναι η φιλελεύθερη οικονομική παγκοσμιοποίηση, άλλοτε το μοντέλο ΕΕ, άλλοτε θεσμικοί μη κρατικοί ή υπερκρατικοί οργανισμοί και ίσως μια πιθανή επιστροφή σε μορφές αυτοκρατορικής διοίκησης.<br /><br />Το βέβαιο είναι πως ο ΟΗΕ ως υπερκρατικός οργανισμός που αποτελούσε κάποτε ελπίδα για ένα εύνομο και ανθρώπινο μέλλον δεν διαθέτει την επιρροή και την βαρύτητα που είχε κάποτε για τη διευθέτηση συγκρούσεων. Σε αυτή τη νέα αταξία πραγμάτων υπάρχει το ερώτημα που ενδιαφέρει άμεσα εμάς, τους γείτονες της Τουρκίας: πού και πώς θα καταλήξει αυτή η χώρα; Γιατί δυστυχώς από τον 15ο αιώνα και μετά η ιστορία μας είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τη δική της.<br /><br />Υπάρχουν δύο σενάρια για το μέλλον της γείτονος. Η επέκτασή της και η επαναφορά στο προσκήνιο μιας νεοοθωμανικής Τουρκίας. Ή η διάλυσή της, όπως έχει σαν κρατική οντότητα σήμερα. Ως μελετητής της περιοχής, ιστορικά, πολιτικά, και πολιτιστικά, έχω ταχθεί υπέρ της δεύτερης άποψης. Οι τελευταίες εξελίξεις, όμως, δείχνουν πως συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Δείχνουν πως η γείτων βρίσκει αρκετό χώρο να ελίσσεται, ώστε να επιτυγχάνει, όπως φαίνεται, τους μεγαλοϊδεατικούς της οραματισμούς.<br /><br />Πράγματι, η κοινωνική συνοχή της, η Asabiyyah κατά των Ιμπν Χαλντούν, που τώρα βασίζεται στον εθνικισμό της, είναι μια ισχυρή συγκολλητική ουσία για τη διατήρησή της ως ενιαίο εθνικό-κρατικό μόρφωμα και ως κινητήριος μοχλός για την επέκτασή της. Η θέση του Κεμάλ, «είμαι περήφανος που είμαι Τούρκος», με την οποία ξεκινούν την ημέρα τους οι μαθητές στην Τουρκία είναι ένα πιστεύω, το οποίο διαπερνά και τους δυτικότροπους και τους ισλαμιστές.<br /><br />Ο Κεμάλ, η εθνική κάθαρση και οι Κούρδοι<br /><br />Αυτό ήθελε να πετύχει ο Κεμάλ, αντικαθιστώντας την αυτοκρατορία με το δυτικό εθνικό κράτος. Σήμερα, ο εθνικισμός του Κεμάλ, συνδεδεμένος με το πολιτικό Ισλάμ, κάνει μέρος της τουρκικής ελίτ να παρατηρεί το φαινόμενο με καχυποψία και φόβο. Εξ ου και επιφανείς Τούρκοι έχουν μεταναστεύσει, ή έχουν μεταφέρει τις επιχειρήσεις τους στο εξωτερικό. Μέχρι σήμερα, όμως, το μεγαλύτερο ποσοστό στηρίζει τον Ερντογάν και τις αντι-αμερικανικές και αντι-ευρωπαϊκές του κορώνες, όπως και τις προσπάθειές του να προβάλει την τουρκική ισχύ στη διεθνή σκηνή.<br /><br />Ο Κεμάλ, πραγματικός μεταρρυθμιστής, άλλαξε τα πάντα στην Τουρκία μετά το 1923, από το αλφάβητο μέχρι τη γλώσσα, την ενδυμασία, την εκπαίδευση και τη σχέση κράτους-Ισλάμ. Κατάργησε το νόμο της Σαρία, αντικαθιστώντας τον με το ευρωπαϊκό κοσμικό δίκαιο. Συστηματικά, έκανε εκκαθαρίσεις σε όλους τους μη-τουρκικούς πληθυσμούς την Μικράς Ασίας: Έλληνες, Αρμένιους, Χαλδαίους, Ασσύριους, Άραβες και άλλες μειονότητες, απομεινάρια των αρχαίων πολιτισμών της περιοχής.<br /><br />Άλλοι από αυτούς εξανδραποδίσθηκαν, άλλοι εκδιώχθηκαν. Απέμειναν οι Κούρδοι, αυτή η αρχαία ινδοευρωπαϊκή φυλή, η οποία εξισλαμίσθηκε όταν οι Άραβες κατέλαβαν την Περσική Αυτοκρατορία. Οι Τούρκοι ευσχήμως τους βάφτισαν “ορεινούς Τούρκους” για να τους αφομοιώσουν. Άλλοτε με πογκρόμ, άλλοτε με υποσχέσεις τους κρατούσαν εντός του νέου κρατικού οικοδομήματος της εθνικά “καθαρής” Τουρκίας.<div><br />Το Ισλάμ ως συνεκτικός ιστός<br /><br />Όσο, όμως, τα παραπάνω είναι αληθινά, άλλο τόσο αληθινό είναι το γεγονός πως ο ίδιος ο Κεμάλ είχε αναγνωρίσει το Ισλάμ ως ισχυρό συναισθηματικό πολιτιστικό πόλο και ως την ειδοποιό διαφορά για να συγκροτηθεί το τουρκικό έθνος. Ο Τούρκος δεν ήταν χριστιανός ή κάποιο άλλο θρήσκευμα, ήταν μουσουλμάνος. Οι 400.000 που ήρθαν στην Τουρκία μετά το 1922 από την Ελλάδα μπορεί να ήταν ελληνόφωνοι, αλλά ήταν μουσουλμάνοι.<br /><br />Από την αρχή της Τουρκικής Δημοκρατίας το 1923, το Ισλάμ υπήρχε ο ισχυρότατος συνεκτικός ιστός για την δημιουργία του νέου εθνικού κράτους και μόνιμα παρόν στις πολιτικές και πολιτιστικές διαδικασίες της Τουρκίας. Εθνικισμός και Ισλάμ συνυπήρχαν από τότε, αλλά υπό τον απόλυτο έλεγχο του κεμαλικού κοσμικού κράτους. Συνυπάρχουν με άλλους συσχετισμούς έως σήμερα.<br /><br />Μετά τις τελευταίες κοινοβουλευτικές και τοπικές εκλογές έγινε φανερό πως ο Ερντογάν είναι όμηρος όσον αφορά στις ψήφους και συνεπώς στις θέσεις του Μπαχτσελί, του ηγέτη των Γκρίζων Λύκων, δηλαδή του ακραίου εθνικιστικού κόμματος, το οποίο αντιτίθεται σε οποιαδήποτε συνεννόηση με το κουρδικό στοιχείο. Ο Ερντογάν έχει στείλει στη φυλακή τους πλέον επιφανείς Κούρδους πολιτικούς και έχει κηρύξει ολοκληρωτικό πόλεμο σε κάθε αυτονομιστική κίνηση εντός της Τουρκίας και εκτός, στη Συρία και στο Ιράκ. Όποιος συνομιλεί με Κούρδους είναι τρομοκράτης και οδηγείται στη φυλακή!<br />Εξαίρετο αποκούμπι<br /><br />Δεν πρέπει να ξεχνάμε επίσης πως η διένεξη Ερντογάν με τον ιμάμη Γκιουλέν, πρώην υποστηρικτή και φίλο του, η οποία ξεκίνησε το 2014, είναι επίσης ένας πόλεμος χωρίς τέλος. Ο Ερντογάν έχει εξαπολύσει απηνή διωγμό κατά των οπαδών του Γκιουλέν, οι οποίοι ανήκουν στην αστική τάξη, στους διανοούμενους πανεπιστημιακούς, δικαστές και στρατιωτικούς. Η αποξένωση του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης από τους οπαδούς του Γκιουλέν, από τους αστούς Κούρδους της δυτικής Τουρκίας, από τους διανοούμενους και από μέρος της κεμαλικής ελίτ έχει στοιχίσει ψήφους, τους οποίους αναπληρώνουν οι ψήφοι των εθνικιστών και ισλαμιστών κάθε άλλης απόχρωσης.<br /><br />Ο μεγαλοϊδεατισμός και η πίστη (κεμαλιστών και ισλαμιστών εθνικιστών) πως το κουρδικό στοιχείο είναι υπαρξιακός κίνδυνος για το Ντοβλέτι (το αιώνιο κράτος) έχει καταστεί έμμονη και καταστροφική ιδέα για το τουρκικό κατεστημένο που ασπάζεται την κρατούσα εθνική ιδεολογία. Οι Κούρδοι υπήρξαν ένα εξαίρετο πρόσχημα-αποκούμπι για κάθε εσωτερική πολιτική δυσκολία της Τουρκίας.<br /><br />Ο Ερντογάν, από φίλος και συνομιλητής τους στις αρχές της πρωθυπουργίας του (ετοιμαζόταν να βγάλει τον Οτσαλάν από τη φυλακή) έγινε ο εξολοθρευτής τους, προβάλλοντας πάντα ότι είναι “τρομοκράτες”. Αυτό το πέτυχε μια και οι κοντόφθαλμοι Δυτικοί χαρακτήρισαν το PKK τρομοκρατική οργάνωση την εποχή του Ψυχρού Πολέμου σε αλληλεγγύη με την Τουρκία του ΝΑΤΟ. Εξ ου και η από 9/10/2019 εισβολή στη Συρία για να εξοντώσει τους “τρομοκράτες”, οι οποίοι «αποτελούν υπαρξιακή απειλή για την Τουρκία».</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

To Ισλάμ ως συνεκτικός ιστός στην Τουρκία του Κεμάλ και του Ερντογάν

Μπινιάρης Νίκος Σήμερα, που οι αλλαγές είναι καταιγιστικές, η συμπεριφορά της Τουρκίας, όπως και άλλων λαών της Μέσης Ανατολής, μας αναγκάζο...

Διαβάστε την συνέχεια

Σε επιφυλακή η Ελλάδα για εξελίξεις στην Τουρκία: Εμφύλιος στο AKP και κοινωνικό χάος - Ποιοι οι διάδοχοι του Ερντογάν

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://cdn.sofokleousin.gr/sites/default/files/styles/node_full/public/2019-12/erdogan_0.jpg?itok=Gr9nLUwb" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="416" data-original-width="740" height="157" src="https://cdn.sofokleousin.gr/sites/default/files/styles/node_full/public/2019-12/erdogan_0.jpg?itok=Gr9nLUwb" width="280" /></a></div><h3 style="text-align: left;">   <span style="font-weight: normal;">Οι τρεις διάδοχοι του Ερντογάν</span></h3>Η Τουρκία εισέρχεται σε δίνη μεγάλης αστάθειας που συνοδεύεται από πολιτικό εμφύλιο εντός του AKP για την διαδοχή Ρ.Τ. Ερντογάν αναφέρει σε άρθρο του στο Foreign Policy, ο καθηγητής Μεσανατολικών και Αφρικανικών σπουδών Steven A. Cook.<br /><br />Ο καθηγητής προβλέπει κοινωνικό και πολιτικό αδιέξοδο στην Τουρκία γι αυτό και η χώρα μας πρέπει να προετοιμαστεί κατάλληλα. Η Τουρκία εισέρχεται σε πολύ κρίσιμη περίοδο.<br />Οι αναφορές του S. Cook συμπίπτουν με τις αξιολογήσεις πολλών ξένων πηγών ενώ η κατάσταση αναμένεται να γίνει ακόμη πιο “αποπνιχτική” για τον Ερντογάν με τα αμερικανικά νομοσχέδια.<br /><br />“Έρχονται μεγάλες και βίαιες διαδηλώσεις”<br /><br />Η τουρκική πολιτική σκηνή υπό το καθεστώς του προέδρου Ερντογάν είναι η πιο ασταθής των τελευταίων ετών.<br /><br />Χωρίς αυτό απαραίτητα να σημαίνει ότι θα υπάρξει κάποια εξέγερση όπως συνέβη στην περίπτωση του πάρκου Gezi ή ότι ο Ερντογάν θα ανατραπεί, η ικανότητα του Τούρκου προέδρου να διατηρεί τον έλεγχο στη χώρα δείχνει να βρίσκεται υπό αμφισβήτηση, με τις προοπτικές για μεγάλες και βίες εναντίον του διαδηλώσεις να αυξάνονται, ενώ παράλληλα θα ξεκινήσει ο πολιτικός αγώνας για την εξουσία.<div><br />«Πότε άρχισε η Τουρκία να είναι ασταθής;»<br /><br />Ενώ είναι δύσκολο να καθοριστεί η στιγμή που η σταθερότητα άρχισε να αδυνατίζει, ο Cook θεωρεί ότι οι διαδηλώσεις του 2013 για το πάρκο Gezi θα μπορούσε να είναι ένα σημείο εκκίνησης, μαζί με το σκάνδαλο διαφθοράς που έφεραν στο προσκήνιο οι Γκιουλενιστές στα τέλη της ίδιας χρονιάς.<br />Αυτή ήταν και η αφετηρία για την εκκαθάριση των οπαδών του Γκιουλέν από την κυβέρνηση, τα ΜΜΕ και την ανώτερη εκπαίδευση το 2014.<br />Τα γεγονότα που ακολούθησαν περιλάμβαναν τη κατάργηση της κατάπαυσης πυρός με το κουρδικό PKK που από το 2015 εξελίχθηκε σε βίαια σύγκρουση, την απόπειρα πραξικοπήματος το 2016, τις οικονομικές κρίσεις του 2018 και 2019, καθώς και την πανδημία του κορωνοϊού το 2020.<br /><br />Ο Cook θεωρεί ότι υπάρχει «μια ευθεία γραμμή που οδηγεί από το ένα γεγονός στο επόμενο και όλα μαζί εκπροσωπούν το ραγισμένο όραμα του ΑΚΡ».<br /><br />Όλες αυτές οι διαδοχικές κρίσεις υπογραμμίζουν την αποτυχία του κυβερνώντος κόμματος «να διευρύνει τη συμμετοχή στην πολιτική, να δημιουργήσει μια πιο ευημερούσα κοινωνία, αλλά και να μπορέσει να βοηθήσει έτσι ώστε να ξεπεραστούν οι κοινωνικές διαιρέσεις».</div><div><br />Η απαξίωση του τουρκικού Τύπου και οι διώξεις<br /><br />Το φίμωμα που επέβαλε το ΑΚΡ στα ΜΜΕ και την ελευθερία του λόγου, άφησε παράλληλα πολλά κρίσιμα ερωτήματα αναφορικά με το πραξικόπημα του 2016 αναπάντητα, αναφέρει ο Cook.<br /><br />«Ο οποιοσδήποτε που θα τολμήσει να αμφισβητήσει το κυρίαρχο αφήγημα αναφορικά με την υπαιτιότητα των Γκιουλενιστών, θα βρεθεί αντιμέτωπος με την πλήρη ισχύ της τουρκικής κυβέρνησης, θα βρεθεί στη φυλακή, θα χάσει την περιουσία του και η οικογένεια του θα καταστραφεί.<br />Και αυτοί που ήταν τυχεροί για να διαφύγουν στο εξωτερικό, ζουν υπό το καθεστώς ενός μόνιμου φόβου για αντίποινα από τα χέρια των τουρκικών μυστικών υπηρεσιών και κακοποιών συνεργατών της κυβέρνησης», τονίζει ο Cook.<br />Όμως, προσθέτει, αυτός ο φόβος μπορεί να δράσει διαβρωτικά και να αυξήσει το επίπεδο αστάθειας στην Τουρκία.<br /><br />Ο Cook αναφέρει ότι ο Sedat Peker– ο Τούρκος αυτοεξόριστος μαφιόζος του οποίου τα αποκαλυπτικά βίντεο στο YouTube για τις εμπλοκή Τούρκων πολιτικών σε βαρύτατα εγκλήματα- έχει δημιουργήσει μεγάλη αίσθηση στην Τουρκία.<br /><br />Τόσο αυτός, όσο και ο δημοσιογράφος Cevheri Güven που ζει αυτοεξόριστος στη Γερμανία και ασκεί δριμύτατη κριτική στο ΑΚΡ, «θεωρούνται πολύ πιο αξιόπιστες πηγές από οποιονδήποτε κυβερνητικό στέλεχος ή δημοσιογράφο στην Τουρκία».<br /><br />Κοινώς, όπως γράφει το Foreign Policy, «ένας νονός της μαφίας κι ένας εξόριστος τούρκος δημοσιογράφος έχουν γίνει πιο αξιόπιστες πηγές ειδήσεων από την κυβέρνηση ή τον Τύπο. Αυτό είναι μεγάλη υπόθεση».</div><div><br />Εξαερώνεται η θετική εικόνα του ΑΚΡ<br /><br />Σύμφωνα με τον Cook, θα υπάρξουν βαρύτατες επιπλοκές στην σταθερότητα της Τουρκίας τώρα που η θετική εικόνα του ΑΚΡ εξαερώνεται, την ώρα που όλο και περισσότεροι Τούρκοι στρέφονται σε πηγές όπως ο Peker και ο Güven για την ενημέρωση τους.<br /><br />«Με την εικόνα του ΑΚΡ να έχει αρχίσει να έχει ρωγμές, ο Ερντογάν θα αναγκαστεί να στραφεί όλο και πιο πολύ στο πελατειακό κράτος στον εξαναγκασμό για να διατηρήσει τον έλεγχο», αναφέρει ο Cook.<br /><br />Όμως, «αυτά τα δύο εργαλεία είναι και ακριβά και περιορισμένα», προσθέτει.<br /><br />Πάντως, ο Cook καταλήγει ότι το ΑΚΡ και ο Ερντογάν παραμένουν ισχυροί. Αν μάλιστα η οικονομία ανακάμψει ο Τούρκος πρόεδρος θα μπορούσε ακόμα και να κερδίσει την επανεκλογή του. Αυτό σημαίνει ότι θα δοθεί σκληρή μάχη επιβίωσης σε όλα τα επίπεδα.<br />Ποιον ρόλο θα παίξουν οι Ακάρ, Φιντάν και Ντουντάρ;<br /><br />«Με την ισχύ του ΑΚΡ να αμφισβητείται», τονίζεται στην ανάλυση, «ο Ερντογάν αναγκάζεται να βασίζεται όλο και περισσότερο στην προστασία και τον εξαναγκασμό για να διατηρήσει τον έλεγχο. Αλλά και τα δύο είναι ακριβά και πεπερασμένα».<br /><br />Κι εδώ, το Foreign Policy καταλήγει και στο δια ταύτα:<br /><br />«Αυτό το είδος πολιτικού περιβάλλοντος», επισημαίνει, «προκαλεί και τους αντιπάλους. Ορισμένοι είναι πολιτικά ασυνεπείς, όπως ο πρώην πρωθυπουργός Αχμέτ Νταβούτογλου και ο κάποτε σεβαστός υπουργός οικονομίας, Αλί Μπαμπατζάν. Δεν έχουν όμως άλλη δυνατότητα πέρα από το να αποσπάσουν κάποιες ψήφους από το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης.<br /><br />Αντιθέτως, πολύ μεγαλύτερη συνέπεια και διείσδυση έχει η στάση αξιωματούχων όπως ο υπουργός Άμυνας, Χουλουσι Ακάρ. ο αντίπαλός του στην Τουρκική Υπηρεσία Πληροφοριών, Χακάν Φιντάν και ο επικεφαλής των χερσαίων δυνάμεων της Τουρκίας, στρατηγός Ουμίτ Ντουντάρ.<br /><br />Για να είμαστε ακριβείς, όλοι τους είναι είναι άνθρωποι του Ερντογάν. Αλλά τι συμβαίνει όταν ένας πρόεδρος, που στερείται οράματος και προκαλεί την πίστη του λαού, θέτει σε κίνδυνο την κοινωνική συνοχή;<br /><br />Μπορεί ο Ερντογάν να συνεχίσει να ποντάρει πάνω τους για να διασφαλίζει την κυριαρχία του μέσω της δύναμης και της επιβολής;», ρωτά το Foreign Policy.<br /><br />Και καταλήγει στην εύγλωττη απάντηση: «Αυτό το είδος αβεβαιότητας είθισται να δημιουργεί ευκαιρίες για ισχυρούς και φιλόδοξους ανθρώπους»<br /><br /><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #222222; display: flex; font-family: Comfortaa; font-size: 15px; margin-bottom: 10px; margin-top: 10px; max-width: 550px; width: 550px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="1418534265411756036" frameborder="0" id="twitter-widget-0" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?creatorScreenName=warnews2471&dnt=false&embedId=twitter-widget-0&features=eyJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2hvcml6b25fdHdlZXRfZW1iZWRfOTU1NSI6eyJidWNrZXQiOiJodGUiLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3NwYWNlX2NhcmQiOnsiYnVja2V0Ijoib2ZmIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH19&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=1418534265411756036&lang=el&origin=https%3A%2F%2Fwarnews247.gr%2Fse-epifylaki-i-ellada-gia-exelixeis-stin-tourkia-emfylios-sto-akp-kai-koinoniko-chaos-poioi-oi-diadochoi-tou-erntogan%2F&sessionId=08ab209cb641b06c19e588cabaed1acf1e474c77&siteScreenName=warnews2471&theme=light&widgetsVersion=82e1070%3A1619632193066&width=550px" style="box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; height: 594px; max-width: 100%; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="Twitter Tweet"></iframe></div><p style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #222222; font-family: Comfortaa; font-size: 15px; margin-bottom: 26px; margin-top: 0px; overflow-wrap: break-word;"></p><div class="td-a-rec td-a-rec-id-content_bottom tdi_3 td_block_template_14" style="background-color: white; box-sizing: border-box; clear: both; color: #222222; font-family: Comfortaa; font-size: 15px; text-align: center;"><p style="box-sizing: border-box; margin-bottom: 26px; margin-top: 0px; overflow-wrap: break-word;"><a href="https://easywatch.gr/" rel="noopener" style="background-color: transparent; box-sizing: border-box; color: #01257f; text-decoration-line: none;" target="_blank"></a></p></div><a href="https://warnews247.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Σε επιφυλακή η Ελλάδα για εξελίξεις στην Τουρκία: Εμφύλιος στο AKP και κοινωνικό χάος - Ποιοι οι διάδοχοι του Ερντογάν

    Οι τρεις διάδοχοι του Ερντογάν Η Τουρκία εισέρχεται σε δίνη μεγάλης αστάθειας που συνοδεύεται από πολιτικό εμφύλιο εντός του AKP για την...

Διαβάστε την συνέχεια