Τούρκος αναλυτής: "Το χειρότερο σενάριο είναι προ των πυλών για την Τουρκία

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://cdn.cnngreece.gr/media/news/2021/04/23/263224/figure/biden-erdogan-genoktonia-armenion.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="437" data-original-width="780" height="157" src="https://cdn.cnngreece.gr/media/news/2021/04/23/263224/figure/biden-erdogan-genoktonia-armenion.jpg" width="280" /></a></div><h3 style="text-align: left;">   <span style="font-weight: normal;">Ο Ερντογάν είναι άσχημα στριμωγμένος και πιστεύει πως ο Μπάιντεν μπλοφάρει"<br />Η αντίστροφη μέτρηση για την «Ημέρα της Κρίσεως» έχει ήδη ξεκινήσει αναφέρει γνωστός Τούρκος αντι-ερντογανικός αναλυτής.</span></h3>Ο Yavuz Baydar αναφέρει πως ο Ερντογάν στηρίζεται πολύ σε μια… μπλόφα και σε μια πεποίθηση διαπραγμάτευσης και ανταλλαγής των S-400 κάτι που μπορεί να του στοιχίσει πολύ. <br /><br />Ο πρόεδρος της Τουρκίας είναι στριμωγμένος ανάμεσα στην εσωτερική πολιτική κατάσταση που επικρατεί στην χώρα του και στις εξωτερικές επιδιώξεις του… Αν ο Μπάιντεν καταφέρει να τον στριμώξει τότε ο Ερντογάν μπορεί ακόμη και να καταρρεύσει σπάζοντας την συμμαχία με τον Μπαχτσελί.<br />Αντίστροφη μέτρηση για την «Ημέρα της Κρίσεως»<br /><br />Έχουμε εισέλθει σε μια πολύ κρίσιμη εβδομάδα, για την κατάσταση των σχέσεων της Τουρκίας με τις Ηνωμένες Πολιτείες και το ΝΑΤΟ, καθώς και για το μέλλον της Τουρκίας.<br /><br />Στη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες στις 14 Ιουνίου, έχει προγραμματιστεί να συναντηθούν ο Πρόεδρος Μπάιντεν και ο Πρόεδρος Ερντογάν. Και οι δύο προετοιμάζονται για μια Σύνοδο που υπόσχεται να είναι τεταμένη, αναπόφευκτα λόγω των πολυετών πολιτικών επιλογών που έκανε ο Ερντογάν, οι σύμμαχοι του και οι τουρκικές ελίτ στην Άγκυρα.<br /><br />Σύμφωνα με τον Σύμβουλο Εθνικής Ασφάλειας του Μπάιντεν, Τζέικ Σάλιβαν, η συνάντηση θα περιλαμβάνει θέματα όπως η Συρία, το Ιράν, το Αφγανιστάν και η αγορά πυραύλων αντιαεροπορικής άμυνας S-400, τα ανθρώπινα δικαιώματα και το κράτος δικαίου.<br /><br />Οι πρόσφατα «περιορισμένες υποχωρήσεις» του Ερντογάν σε ορισμένους τομείς της εξωτερικής πολιτικής και οι «επιθέσεις γοητείας» έναντι της Ελλάδας, της Αιγύπτου και της Γαλλίας μπορεί να είναι τακτικής φύσεως, επομένως παραπλανητικές.<br />Τί θα πει ο Ερντογάν στον Μπάιντεν – Στόχος η διαπραγμάτευση<br /><br />Η πρόθεσή του στη συνάντηση των Βρυξελλών θα αποτυπωθεί ως εξής: Θα μιλήσει για το αιώνιο πρόβλημα του τουρκικού Κράτους, το Κουρδικό Ζήτημα, θα επικεντρωθεί στα ζητήματα του YPG και PKK στη Συρία και το Ιράκ, με την ελπίδα ότι αυτά θα του ανοίξουν το δρόμο για μια διαπραγμάτευση ανταλλαγής των S-400.<br /><br />Ο ισχυρός άντρας της Τουρκίας θα επιμείνει ότι ο Μπάιντεν θα πρέπει να αποδεχθεί τη συνέχεια του αυταρχικού καθεστώτος του, σε αντάλλαγμα για μια συναλλακτική σχέση και «υπηρεσίες» σε θέματα περιφερειακής πολιτικής και στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ.<br /><br />Ένας διαπραγματευτής παλιάς σχολής, και ένας ειδικός σε θέματα διαχείρισης κρίσεων αποκαλύπτει πως σκοπός του Ερντογάν είναι να έχει όσο το δυνατόν περισσότερα “μέσα διαπραγμάτευσης”.<br /><br />Αυτό εξηγεί τις μέχρι τώρα ενέργειες του. Δεν δείχνει σημάδια χαλάρωσης του δικαστικού Σώματος, των Μέσων Ενημέρωσης ενώ έχει αυξήσει το ρίσκο ανοίγοντας θέμα οριστικού “λουκέτου” του κουρδικού κόμματος HDP.<br />Ο Ερντογάν πιστεύει πως ο Μπάιντεν… μπλοφάρει<br /><br />Στριμωγμένος στη γωνία από την πολυεπίπεδη κρίση στο εσωτερικό και τις πρόσφατες συγκλονιστικές αποκαλύψεις ενός «Μαφιόζου», ο Ερντογάν στοιχηματίζει σκληρά εναντίον του Μπάιντεν στηριζόμενος στην υπόθεση ότι «οι δυτικές δυνάμεις δεν θα επιτρέψουν στην Τουρκία, μέλος της G-20, να καταρρεύσει οικονομικά».<br /><br />Προκειμένου να επιβιώσει πολιτικά, είναι υποχρεωμένος να διατηρήσει την τρέχουσα συμμαχία με τον έντονα αντι-δυτικό πολιτικό σύμμαχό του, τον Ν.Μπατσέλι, τον ηγέτη του υπερεθνικιστικού MHP. Αυτό αυξάνει το βάρος της ευθύνης στους ώμους του Ερντογάν.<br /><br />Εάν «παραδοθεί» απελευθερώνοντας την πίεση εναντίον της αντιπολίτευσης και των μέσων ενημέρωσης, αποδεχόμενος παραχωρήσεις και μετριάζοντας την επιθετική στάση στην εξωτερική πολιτική του, ξέρει ότι θα κινδυνεύσει να χάσει την υποστήριξη του Μπαχτσελί.<br /><br />Μέρος της τακτικής του στις Βρυξέλλες, επομένως, θα πρέπει να είναι η επέκταση της εξουσίας του μέχρι το επόμενο έτος, όταν η κρίση COVID-19 θα εξασθενήσει, ελπίζοντας στην αναβίωση της οικονομίας του.<br />Μέχρι τότε, θα προετοιμαστεί να κερδίσει τις εκλογές με ένα μηχανικό σύστημα ψηφοφορίας και καταμέτρησης.<div><br />Το δίλημμα Μπάιντεν<br /><br />Η αντιμετώπιση του Ερντογάν θα είναι δύσκολη για τον Μπάιντεν. Θα μιλήσει με έναν ηγέτη, του οποίου η εξουσία χαρακτηρίζεται όλο και περισσότερο ως αιτία «αποτυχημένου κράτους και ενός κράτους μαφίας».<br />Αλλά ο Μπάιντεν και η ομάδα του γνωρίζουν επίσης ότι ο Ερντογάν υποχωρεί μόνο όταν αντιμετωπίζει μια σκληρή γλώσσα και αποφασιστική δράση.<br /><br />Θα καταφέρει ο Μπάιντεν να θέσει το παράδειγμα προώθησης της δημοκρατίας με έναν σύμμαχο, ο οποίος είναι υπεύθυνος για ένα τεράστιο έλλειμμα δημοκρατίας στο εσωτερικό και μια ατελείωτη αναταραχή στην περιοχή;<br /><br />Το έργο είναι πράγματι δύσκολο.<br /><br />“Πώς να αλλάξετε τη συμπεριφορά της Τουρκίας χωρίς να καταστρέψετε την οικονομία της ή να προκαλέσετε μόνιμη ρήξη;” ήταν μια ερώτηση που τέθηκε, μετά την εκλογική νίκη του Μπάιντεν, από τον Νικόλα Ντάνφορθ, έναν διορατικό αναλυτή σε θέματα Τουρκίας.<br />«Ο Μπάιντεν θα θελήσει να διατηρήσει μια υγιή διπλωματική σχέση και να διατηρηθεί η σχέση σε ζητήματα ασφάλειας με την Τουρκία, στο μέτρο του δυνατού – αλλά μπορεί αυτό να μην καταστεί δυνατό», έγραψε ο Άλαν Μακόβσκι, ένας ακόμη ανώτερος αναλυτής με βαθιά γνώση της τουρκικής πολιτικής σκηνής.<br />«Η κυβέρνηση Μπάιντεν θα ενημερώσει την Τουρκία νωρίς για το τι αναμένεται από αυτήν… (αλλά) το θέμα είναι πώς ο Ερντογάν θα ανταποκριθεί.<br /><br />Ο πρόεδρος της Τουρκίας στηρίζεται σε μια αποφασιστική, εθνικιστική και ανεξάρτητη εξωτερική πολιτική και σε ένα ρόλο ηγετικής περιφερειακής δύναμης.<br /><br />Ο Ερντογάν βλέπει πλέον πως αυτές οι φιλοδοξίες προσκρούουν στις εσωτερικές πολιτικές προοπτικές του”.<br /><br />Εν κατακλείδι, αναμφίβολα κατευθυνόμαστε για μια αποφασιστική αντιπαράθεση και μια κρίσιμη στιγμή μέχρι την επόμενη Δευτέρα” καταλήγει…</div><div><br /></div><div><a href="https://warnews247.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Τούρκος αναλυτής: "Το χειρότερο σενάριο είναι προ των πυλών για την Τουρκία

    Ο Ερντογάν είναι άσχημα στριμωγμένος και πιστεύει πως ο Μπάιντεν μπλοφάρει" Η αντίστροφη μέτρηση για την «Ημέρα της Κρίσεως» έχει ή...

Διαβάστε την συνέχεια

Νέο μέτωπο στα Βαλκάνια εναντίον Σερβίας: Bayraktar ΤΒ2, Patriot και Black Hawk στην Αλβανία! - Προς αλλαγές συνόρων. Kίνδυνος και για Ελλάδα

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.armytimes.com/resizer/UBFKIZKYhfWTlUhwLcHIGQehJ6s=/1200x630/filters:quality(100)/cloudfront-us-east-1.images.arcpublishing.com/mco/KHXKZS3PFNDUNNSXYSGU2JMXDY.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="420" data-original-width="800" height="147" src="https://www.armytimes.com/resizer/UBFKIZKYhfWTlUhwLcHIGQehJ6s=/1200x630/filters:quality(100)/cloudfront-us-east-1.images.arcpublishing.com/mco/KHXKZS3PFNDUNNSXYSGU2JMXDY.jpg" width="280" /></a></div><div><br /></div>Μετά την παραχώρηση 30 ρωσικών αρμάτων μάχης Τ-72MS και 30 τεθωρακισμένων οχημάτων προσωπικού BRDM-2MS στην Σερβία, ήρθε η ώρα της Αλβανίας να αποκτήσει μη επανδρωμένα αεροσκάφη Bayraktar TB2 μαζί με ελικόπτερα Black Hawk και αντιαεροπορικά συστήματα Patriot.<br /><br />Όλα δείχνουν πως σταδιακά θα ανοίξει μέτωπο και στα Βαλκάνια εναντίον των Σέρβων. Μην ξεχνάμε ότι λίγες ημέρες πριν ο πρωθυπουργός της Αλβανίας Έντι Ράμα δήλωσε ότι είδε έναν χάρτη των αλλαγών που προωθούνται στα Βαλκάνια.<div><br />Προωθούν αλλαγές συνόρων στα Βαλκάνια<br /><br />Ο Ράμα είπε ότι μίλησε με τον Πρωθυπουργό της Σλοβενίας Γιάνεζ Γιάνσομ για διάφορες ιδέες και ότι είδε το λεγόμενο ‘non paper’ που προτείνει αλλαγές συνόρων στα Βαλκάνια.<br />«Τον είδα και του μίλησα. Μίλησα με τον Πρωθυπουργό της Σλοβενίας εδώ και πολύ καιρό. Μίλησα για τις ιδέες γενικά και είδα αυτό το έγγραφο που βγήκε, αλλά δεν έχω κανένα σχόλιο. Δεν έχω κανένα σχόλιο» είπε ο Ράμα.<br /><br />Μεταξύ των προτάσεων περιλαμβάνονταν η επίτευξη μιας αυξανόμενης «ειρηνικής διχοτόμησης» της Βοσνίας- Ερζεγοβίνης υπέρ της Σερβίας και της Κροατίας, την ένωση Κοσσυφοπεδίου – Αλβανίας και τη δημιουργία αυτονομίας στη βόρεια περιοχή του Κοσσυφοπεδίου.<br /><br />Patriot και Black Hawk στην Αλβανία<br /><br />Στους νατοϊκούς στρατιωτικούς σχεδιασμούς, κομβικό ρόλο, πλην των λιμανιών της Αλεξανδρούπολης, της Καβάλας και Θεσσαλονίκης, αποκτά πλέον και το λιμάνι του Δυρραχίου στην Αλβανία.<br /><br />Μια πρώτη δοκιμή έγινε με τη χρήση του για την αποβίβαση στρατού και εξοπλισμού στο πλαίσιο της γιγαντιαίας άσκησης «Defender Europe 21».<br /><br />Επτά χιλιάδες Αμερικανοί πεζοναύτες αποβιβάστηκαν στο Δυρράχιο εκ των οποίων χίλιοι και πλέον συνέχισαν για τα Σκόπια στη μεγαλύτερη ξένη στρατιωτική παρουσία στην Αλβανία μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.<br /><br />«Δεν επιλέξαμε τυχαία να πραγματοποιήσουμε εδώ τέτοιες στρατιωτικές ασκήσεις, καθώς η Αλβανία παρέχει μια σημαντική βάση που επιτρέπει στο ΝΑΤΟ να ανταποκρίνεται σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης γρήγορα και αποτελεσματικά», δήλωσε υποδεχόμενη το στράτευμα η πρέσβειρα των ΗΠΑ στα Τίρανα, Γιούρι Κιμ, ενώ ο στρατηγός Ερολ Μανίρ ανήγγειλε τη μόνιμη εγκατάσταση στην Αλβανία προηγμένων αντιπυραυλικών συστημάτων Patriot και τον εφοδιασμό του αλβανικού στρατού με ελικόπτερα Black Hawk.<br /><br />Οι πρώτοι Patriot, όπως είπε, έχουν αναπτυχθεί ήδη στην Κουτσόβα, ενώ τα Black Hawk αναμένεται να καταφθάσουν προς μόνιμη στάθμευση εντός του 2023, «ως μέρος της αύξησης της στρατιωτικής ικανότητας» της χώρας.<br />Drones για την Αλβανία<br /><br />Στο πλαίσιο της ενίσχυσης της Αλβανίας προς υποστήριξη επιχειρήσεων εναντίον της Σερβίας ο Αλβανός Υπουργός Εσωτερικών Bledar Çuçi και η αντιπροσωπεία του επισκέφτηκαν την Baykar Milli S / İHA Ε & Α και τις εγκαταστάσεις παραγωγής.<br /><br />Κατά τη διάρκεια της επίσκεψης, ο Υπουργός Çuçi συνοδεύτηκε από τον Γενικό Διευθυντή της Baykar, Haluk Bayraktar. Η Bayraktar έδωσε πληροφορίες σχετικά με τα συστήματα S / UAV που αναπτύχθηκαν από την Baykar. Κατά την επίσκεψή του, ο Αλβανός Υπουργός Εσωτερικών εξέτασε με ενδιαφέρον το Bayraktar SİHAs.<div><br />Η Τουρκία επιχειρεί να ανοίξει νέο μέτωπο για την Ελλάδα<br /><br />Η Τουρκία επιχειρεί να εκμεταλλευτεί την μετατροπή της Αλβανίας σε Βαλκανικό προγεφύρωμα ώστε σε βάθος χρόνου να ανοίξει νέο μέτωπο στην Ελλάδα γεγονός που θα αναγκάσει τις ΕΔ να αναπροσαρμόσουν τα σχέδια τους.<br /><br />Οπως δήλωσε ο Αλβανός πρωθυπουργός, συμφωνήθηκε με την Τουρκία:<br /><br />– Η κατασκευή εργοστασίου παρασκευής 7 τύπων εμβολίων<br /><br />– Το Teknopark Albania, κέντρο υψηλής τεχνολογίας στα περίχωρα της πρωτεύουσας, για εταιρείες HighTech, νεοσύστατες επιχειρήσεις και έρευνα, σύμφωνα με το επιτυχημένο μοντέλο που εφαρμόζεται στην Τουρκία.<br /><br />– Σύστημα εδαφικού ελέγχου της χώρας με drone, για την μετάδοση δεδομένων σε πραγματικό χρόνο για δρόμους, ακτές, γεωργικές εκτάσεις, δάση, δημόσια τάξη και άλλες δραστηριότητες.<br /><br />– Τρίτο πρόγραμμα που αφορά στις εθνικές υποδομές.<br /><br />Εν κατακλείδι, πρώτος στόχος είναι η δημιουργίας της “Μεγάλης Αλβανίας” με ένωση των αλβανικών περιοχών Κοσόβου-Αλβανίας και δεύτερος στόχος αποτελεί η Ελλάδα.<br /><br />Η Άγκυρα επιθυμεί ταυτόχρονα και την άσκηση στρατιωτικής πίεσης στην χώρας μας με την δημιουργία ενός νέου μετώπου</div><div><br /></div><div><a href="https://warnews247.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div></div>

Νέο μέτωπο στα Βαλκάνια εναντίον Σερβίας: Bayraktar ΤΒ2, Patriot και Black Hawk στην Αλβανία! - Προς αλλαγές συνόρων. Kίνδυνος και για Ελλάδα

Μετά την παραχώρηση 30 ρωσικών αρμάτων μάχης Τ-72MS και 30 τεθωρακισμένων οχημάτων προσωπικού BRDM-2MS στην Σερβία, ήρθε η ώρα της Αλβανίας ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τι σχέση έχει η Θράκη με την Μολδαβία

<br /><br /><br /><br /><br /><img src="https://img.huffingtonpost.com/asset/60c064a64100005b00811dee.jpeg?cache=Qubug6L0AJ&ops=scalefit_630_noupscale" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η ιστορία της εθνοτικής ομάδας των τουρκόφωνων χριστιανών. Πώς προσπαθεί να τους προσεταιριστεί η Τουρκία, τι κάνει η Ελλάδα.</span></h3><b>Γιώργος Μενεσιάν </b>Διεθνολόγος<br />Στην περιοχή της Ορεστιάδας και του Διδυμοτείχου κατοικούν οι Γκαγκαούζοι (ή Γκαγκαβούζηδες), μια τουρκόφωνη* εθνοτική ομάδα η οποία, ωστόσο, ασπάζεται τον ορθόδοξο χριστιανισμό.<br /><br />Ο μεγαλύτερος αριθμός Γκαγκαούζων παγκοσμίως κατοικεί στην Μολδαβία (126.000), ενώ στο νότιο τμήμα της χώρας, βρίσκεται η Αυτόνομη Επαρχία της Γκαγκαουζίας (στην οποία κατοικούν οι 112.400 από τους 126.000 Γκαγκαούζους της χώρας). <br /><br />Το 1990, η Γκαγκαουζία κήρυξε την ανεξαρτησία της. Ωστόσο, σε αντίθεση με την Υπερδνειστερία, η ‘Γκαγκαουζική Δημοκρατία’ ενσωματώθηκε ειρηνικά στην Μολδαβία ως αυτόνομη οντότητα το 1994.<br /><br />Όμως πως βρέθηκαν οι Γκαγκαούζοι στην Θράκη;<br /><br />Σύμφωνα με την ιστορική έρευνα, οι Γκαγκαούζοι «κατέβηκαν» στις αρχές του 19ου αιώνα στην Ανατολική Θράκη από την σημερινή Βουλγαρία και, πιο συγκεκριμένα, από την περιοχή της Δοβρουτσάς, στον Εύξεινο Πόντο.<br /><br />Σύμφωνα με μαρτυρίες περιηγητών ωστόσο, οι πρώτες μετακινήσεις Γκαγκαούζων στην Αν. Θράκη έγιναν μεταξύ του 1512 και του 1566.<br /><br />Το τουρκικό κράτος τους θεώρησε ανταλλάξιμους εξαιτίας της θρησκευτικής τους πίστης, παρά το γεγονός ότι η γλώσσα τους θεωρείται διάλεκτος της τουρκικής, και έτσι τους έστειλε στην Ελλάδα στο πλαίσιο της εφαρμογής της Σύμβασης της Λωζάννης και της ανταλλαγής των πληθυσμών μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας.<br /><br />Το 1923-4 λοιπόν, έφτασαν στην Ελλάδα από την Αν. Θράκη και την Αν. Ρωμυλία 6.095 Γκαγκαούζοι. Οι περισσότεροι εγκαταστάθηκαν σε 26 χωριά στον βόρειο Έβρο, ενώ άλλοι σε χωριά της Κομοτηνής, των Σερρών, του Κιλκίς, της Θεσσαλίας, καθώς και στον Λαγκαδά Θεσσαλονίκης.<br /><br />Σήμερα, δεν υπάρχουν επίσημα και αξιόπιστα στοιχεία για τον ακριβή αριθμό Γκαγκαούζων στην Ελλάδα. Κάποιες πηγές κάνουν λόγο για 6.000-10.000, ενώ το thourio.gr κάνει λόγο για την παρουσία 1.232 οικογενειών Γκαγκαούζων στον Νομό Έβρου.<br /><br />Κατά την ίδια περίοδο, οι κυνηγημένοι από τους Οθωμανούς Γκαγκαούζοι έφτασαν στην Βεσσαραβία (σημερινή Μολδαβία) όπου οι Ρώσοι τους παραχώρησαν γη.<div><br /></div><div>  <img height="210" src="https://img.huffingtonpost.com/asset/60c065463b00002800ec25db.jpg?ops=scalefit_630_noupscale" width="280" /><br /><i>Γκαγκαούζοι με παραδοσιακή ενδυμασία</i><br /><br />Σύμφωνα με ορισμένους ιστορικούς, οι Ρώσοι έφεραν τους ορθόδοξους Γκαγκαούζους στην νότια Βεσσαραβία (σημερινή Γκαγκαουζία και Μπουντζάκ) για να ενισχύσουν το φιλορωσικό χριστιανικό στοιχείο της περιοχής και να αντιμετωπίσουν τους νομάδες Νογκάι (τουρκικό φύλο προερχόμενο από τον Βόρειο Καύκασο). Το 1906, μια ένοπλη εξέγερση οδήγησε στην εγκαθίδρυση της ‘Δημοκρατίας του Κομράτ’ η οποία «έζησε» για πέντε μόνο ημέρες.<br /><br />Στον δημόσιο λόγο, πολλές φορές ακούμε για τον ανταγωνισμό μεταξύ Ελλάδος - Τουρκίας (και Βουλγαρίας) για τον προσεταιρισμό των Πομάκων. Αυτό το οποίο δεν γνωρίζουν πολλοί, είναι ότι υπάρχει (ή τουλάχιστον υπήρχε) ένας παρόμοιος ανταγωνισμός για την επιρροή των Γκαγκαούζων.<br /><br /> <img height="190" src="https://img.huffingtonpost.com/asset/60c066f428000035006f8922.jpeg?ops=scalefit_630_noupscale" width="280" /><br /><i>ANADOLU AGENCY VIA GETTY IMAGES6 Μαΐου 2017 Ο πρώην πρωθυπουργός της Τουρκία Μπιναλί Γιλντιρίμ στην Μολδαβία κατά το 4 παγκόσμιο συνέδριο των απανταχού Γκαγκαούζων. </i><br /><br />Η Τουρκία χρηματοδοτεί, εδώ και χρόνια, τουρκόφωνα ιδιωτικά σχολεία στην Γκαγκαουζία και προσφέρει υποτροφίες σε Γκαγκαούζους φοιτητές.<br /><br />Η Ελλάδα από την πλευρά της, κατάφερε να ενταχθούν τα ελληνικά στο παιδαγωγικό τμήμα του Πανεπιστημίου των Γκαγκαούζων στο Κομράτ, την πρωτεύουσα της αυτόνομης Γκαγκαουζίας.<br /><br />Επίσης, κατά την πρόσφατη επίσκεψή μου στον Έβρο έμαθα ότι οι Γκαγκαούζοι της Ελλάδας διατηρούν άριστες σχέσεις και συνεργάζονται με τους ομοεθνείς τους στην Μολδαβία. Τους Γκαγκαούζους «διεκδικεί» φυσικά και η Βουλγαρία, ενώ ταυτόχρονα, η Ρωσία ασκεί μεγάλη επιρροή στην Γκαγκαουζία (τα ρωσικά είναι επίσημη γλώσσα της αυτόνομης περιοχής και οι κάτοικοί της ψηφίζουν παραδοσιακά φιλορωσικά κόμματα)<br /><br />Γκαγκαούζοι κατοικούν επίσης στις επαρχίες της Οδησσού και της Zaporizhzhia της Ουκρανίας (κοντά στους 30.000), στην Τουρκία (15.000), καθώς και στην Ρωσία (13.700), ενώ μικρότεροι αριθμοί βρίσκονται στην περιοχή της Δοβρουτσάς της Βουλγαρίας (κοντά στις 10.000) και της Κωνστάντζας στην Ρουμανία. Όπως αναφέρω ανωτέρω, οι περιοχές αυτές οι οποίες βρέχονται από την Μαύρη Θάλασσα αποτελούν τον τόπο καταγωγής των Γκαγκαούζων.<br /><br />Μετά το 2010, το ελληνικό κράτος έπαψε να ασχολείται με τους Γκαγκαούζουςόπως έπαψε να ασχολείται και με την Βόρειο Ήπειρο, τους Βλάχους των Βαλκανίων με ελληνική εθνική συνείδηση, τις ελληνικές μειονότητες στον μετασοβιετικό χώρο και τις ελληνορθόδοξες κοινότητες της Μέσης Ανατολής. Μήπως ήρθε η ώρα να αλλάξει αυτό;<br /><br />*Υπάρχουν πολλές θεωρίες για την καταγωγή των Γκαγκαούζων. Μια θεωρία λέει ότι είναι τουρκικό φύλο το οποίο εκχριστιανίστηκε. Άλλες θεωρίες αναφέρουν ότι οι Γκαγκαβούζηδες έχουν βουλγαρική ή τουρκοβουλγαρική καταγωγή, ενώ άλλοι ιστορικοί πιστεύουν ότι οι Γκαγκαούζοι είναι η μετεξέλιξη ενός, από τα πολλά, θρακικού φύλου.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.huffingtonpost.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Τι σχέση έχει η Θράκη με την Μολδαβία

Η ιστορία της εθνοτικής ομάδας των τουρκόφωνων χριστιανών. Πώς προσπαθεί να τους προσεταιριστεί η Τουρκία, τι κάνει η Ελλάδα. Γιώργος Μενεσι...

Διαβάστε την συνέχεια

Η κυβέρνηση αποκλείει από τις “ελληνοτουρκικές διαπραγματεύσεις τους S-400”!

<a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/02/S_400_TURKEY.png"><img height="129" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/02/S_400_TURKEY.png" width="280" /></a><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η κυβέρνηση Μητσοτάκη αποκλείει από τις Ε/Τ διαπραγματεύσεις την μεγίστη απειλή των τουρκικών S 400.</span></h3>Της <b>Κύρας Αδάμ</b><br />«… Ο εξοπλισμός της Τουρκίας με συστήματα τα οποία θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν σε επιθετικές ενέργειες και μπορούν να ανατρέψουν την ισορροπία δυνάμεων στην Ανατολική Μεσόγειο αποτελεί πηγή ανησυχίας τόσο για την Ελλάδα όσο και για το σύνολο των λοιπών χωρών της περιοχής…»<br /><br />Η μετάφραση αυτής της περιγραφικής και ασαφούς διατύπωσης λέει ότι η Ελλάδα ανησυχεί πλέον σοβαρά από τους τουρκικούς S 400 που μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε επιθετικές/ αεροπορικής αντεπίθεσης ενέργειες σε βάρος της χώρας<br /><br />Ο Έλληνας ΥΠΕΞ επέλεξε να αναφερθεί πρώτη φορά δημοσίως στην απειλή των S 400 σε βάρος της Ελλάδας σε πρόσφατη συνέντευξη του, αποφεύγοντας συστηματικώς και κατ’ εξακολούθηση να εγείρει αυτό το μείζον θέμα ασφαλείς της Ελλάδας σε όλες τις συναντήσεις του με τον Τούρκο ομόλογο του.<br />Στην Άγκυρα, ο κ Δένδιας επέλεξε να κάνει ντόρο δημοσίως επιμένοντας ότι η Ελλάδα εξοπλίζει τα νησιά διότι δέχεται τουρκική απειλή. Η αόριστη, ανακριβής και ψευδής αυτή τοποθέτηση επέτρεψε στην Τουρκία να αξιοποιήσει την ελληνική «ομολογία» περί εξοπλισμών των νησιών για να ενισχύσει την παράνομη θέση της περί ελληνικής παραβίασης της Συνθήκης της Λωζάννης και να ξεφύγει άνετα από την βαριά και υπαρκτή κατηγορία ότι πράγματι η Τουρκία απειλεί βαρύτατα την Ελλάδα με τους πυραύλου S 400.<br /><br />Και όμως ο Έλληνας ΥΠΕΞ είχε στα χέρια του την κυνική δημόσια ομολογία μέσω Twitter του Τούρκου ΥΕΘΑ, ότι η Τουρκία αγόρασε τους ρωσικούς πυραύλους για να αντιμετωπίσει μια «ενοχλητική Πολεμική Αεροπορία» , δηλαδή την ελληνική Π.Α. Έτσι θα είχε αποδείξει ότι η Τουρκία απειλεί εμπράκτως την ασφάλεια της Ελλάδας με τους S 400 και τις παραβιάσεις της ελληνικής κυριαρχίας των νήσων. Επομένως η Τουρκία είναι αυτή που παραβιάζει ξεδιάντροπα τη Συνθήκη της Λωζάννης και όχι η Ελλάδα με τις επικίνδυνα ασαφείς και ανακριβείς υπουργικές τοποθετήσεις του αέρα.<br /><br />Ομοίως κατά την ανταποδοτική επίσκεψη Τσαβούσογλου στην Αθήνα,και παρά το γραπτό «τελεσίγραφο» της Άγκυρας, η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν βρήκε ούτε ένα δευτερόλεπτο να εγείρει αυτό το θέμα εθνικής ασφαλείας που αντιμετωπίζει από την παρουσία των τουρκικών S 400.<br /><br />Η κυβέρνηση Μητσοτάκη ζώντας μέσα στη νιρβάνα της ότι θα «περάσει ήσυχο καλοκαίρι» αν είναι μελιστάλαχτη απέναντι στον Ερντογάν, ουδόλως έχει εκμεταλλευθεί τον «φυσικό σύμμαχο» που έχει απέναντι στην απειλή των S 400.<br />Ο φυσικός σύμμαχος της Ελλάδας στην υπόθεση των S 400 είναι οι ΗΠΑ και ο Πρόεδρος Μπάιντεν ο οποίος δημοσίως έχει δηλώσει προ ολίγου χρόνου ότι «οι S 400 της Τουρκίας αποτελούν απειλή εναντίον των ΗΠΑ και της Ευρώπης».<br /><br />Είναι κοινό μυστικό ότι η ύπαρξη των S 4οο στην Τουρκία είναι το βαρύτερο και δυσκολότερο θέμα στην ατζέντα της προσεχούς συνάντησης Μπάιντεν- Ερντογάν στις Βρυξέλλες στις 14 Ιουνίου. Η Ουάσιγκων έχει διαμηνύσει στην Τουρκία να τους αποσύρει από το έδαφος της , με τον Ερντογάν να κάνει δημοσίως παζάρια για την «τουρκική κατάκτηση» της Αν Μεσογείου και της δημιουργίας δύο κρατών στην Κύπρο.<br /><br />Στους κόλπους του ΝΑΤΟ η Ουάσιγκτον είναι αυτή την στιγμή μόνη της απέναντι στην Τουρκία και τους πυραύλους της , καθώς οι υπόλοιποι σύμμαχοι στραβοκοιτάζουν τα ταβάνια αφού το θέμα δεν τους αφορά. Η Ελλάδα είναι εκ των πραγμάτων ο φυσικός σύμμαχος των ΗΠΑ μέσα στο ΝΑΤΟ απέναντι στους τουρκικούς S 400 διότι η Ελλάδα απειλείται ευθέως από τους πυραύλους αυτούς , όπως ακριβώς και ο 6ος Στόλος στη Μεσόγειο, σύμφωνα με τις επτά (7) σχετικές αναφορές που έχουν φτάσει στο Αμερικανικό Πεντάγωνο.<br /><br />Και όμως, Αθήνα και Ουάσιγκτων δεν συνεργάζονται απέναντι στην τουρκική απειλή.<div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η κυβέρνηση αποκλείει από τις “ελληνοτουρκικές διαπραγματεύσεις τους S-400”!

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη αποκλείει από τις Ε/Τ διαπραγματεύσεις την μεγίστη απειλή των τουρκικών S 400. Της Κύρας Αδάμ «… Ο εξοπλισμός της Τουρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκική παραδοχή: ''Χάσαμε τον έλεγχο σε Αιγαίο & Α. Μεσόγειο, δεν έχουμε μαχητικά''

<img height="168" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2021-06/Turkish-F-16Cs-flying-in-formation.jpeg?itok=iSW-TqGL" width="280" /><br /><br /><div><b>Ανδρέας Μουντζουρούλιας</b><br />Σε μία παραδοχή-σοκ για την Τουρκική ΠΑ προχώρησαν ειδικοί αναλυτές, αναφέροντας πως σε λίγα χρόνια, θα έχει χάσει την δύναμή της. Αν σκεφθούμε ήδη πως εδώ και δεκαετίες δεν έχει τον έλεγχο στο Αιγαίο, τότε το μόνο σίγουρο είναι πως η Άγκυρα θα αντιμετωπίσει τεράστια προβλήματα! <br /><br />''Χωρίς μαχητικά F-35, η Τουρκία θα έχει μειονεκτήματα ενάντια στους περιφερειακούς αντιπάλους της με την πάροδο του χρόνου'', ανέφερε ο ο Sinan Ülgen, πρόεδρος του Κέντρου Οικονομικών Μελετών και Εξωτερικής Πολιτικής της Κωνσταντινούπολης (EDAM). <br /><br />Ο Sinan Ülgen υποστήριξε ότι ''η τουρκική Πολεμική Αεροπορία είχε προγραμματίσει από το 2007, να έχει την επόμενη δεκαετία και F-35 και το εθνικό μαχητικό αεροσκάφος TF-X.'' <br /><br />''Στον αρχικό σχεδιασμό αεροπορικής άμυνας της Τουρκίας, δεν υπήρχε κανένας στόχος να επιλεγούν τα εθνικά μαχητικά αεροσκάφη έναντι των F-35. Τα σχέδια ήταν να έχουμε και τα δύο μαζί'', είπε ο Ülgen. ''Από τεχνική άποψη, το F-35 και τα εθνικά μαχητικά αεροσκάφη έχουν διαφορετικούς στόχους, χαρακτηριστικά και δυνατότητες''.<br /><br />''Λαμβάνοντας υπόψη τον γηράσκοντα στόλο F-16 της Τουρκίας, η χώρα κινδυνεύει να χάσει την αεροπορική της υπεροχή τα επόμενα 5-10 χρόνια'', δήλωσε ο Ülgen. ''Δεν είναι δυνατόν να εξαλειφθεί αυτός ο κίνδυνος με drone. Οι λειτουργίες των drone είναι πολύ διαφορετικές.''<br /><br />Ως αποτέλεσμα, για την επόμενη δεκαετία ή έως ότου το εθνικό μαχητικό αεροσκάφος εισέλθει στο απόθεμα του τουρκικού στρατού, ''μπορούμε να πούμε ότι ο κίνδυνος απώλειας της αεροπορικής υπεροχής έναντι των αντιπάλων του είναι αρκετά υψηλός'', δήλωσε ο Ülgen.<br /><br />''Υπάρχει αβεβαιότητα ως προς το πότε τα εγχώρια μαχητικά αεροσκάφη θα εισέλθουν στο απόθεμα της Τουρκίας'', δήλωσε ο αναλυτής και ανέφερε ''ότι είναι πιθανό ότι τα εθνικά αεροσκάφη δεν θα καλύψουν πλήρως όλες τις δυνατότητες των F-35 που αναπτύχθηκαν από τις ΗΠΑ.''<br /><br />Πάρα πολλοί από το προσωπικό εδάφους της τουρκικής πολεμικής αεροπορίας αποτάχτηκαν μετά το πραξικόπημα, ενώ αν προσθέσουμε και την έλλειψη πιλότων, τότε τα πράγματα είναι πολύ άσχημα σε μια πιθανή αναμέτρηση με την Ελλάδα. Οι περισσότερες από τις αποστολές μάχης των τουρκικών αεροσκαφών F-16 αφορούν χερσαίες προσβολές κατά Κούρδων.<br /><br />Ακόμα όμως και αυτές οι αποστολές μπορεί να αποδειχθούν πολύ δύσκολες για έναν άπειρο πιλότο, όπως έχει αποδειχθεί κατά τη διάρκεια πρόσφατων αποστολών της τουρκική ΠΑ στο βόρειο Ιράκ. Εδώ και χρόνια οι Τούρκοι F-16 βομβαρδίζουν στρατόπεδα του PKK σε απομακρυσμένες περιοχές στην ιρακινή πλευρά των συνόρων. <br /><br />Σε μια προσπάθεια να καλύψει το κενό, το 2017 η τουρκική κυβέρνηση προσπάθησε να αναγκάσει 300 πρώην πιλότους μαχητών, οι περισσότεροι από τους οποίους εργαζόταν στην πολιτική αεροπορία να επιστρέψουν στην πολεμική αεροπορία, με αποτέλεσμα μόνο 40 από αυτούς να ανταποκριθούν σε αυτό το κάλεσμα για επιστροφή στην ενεργό υπηρεσία.<br /><br /> Από τα παραπάνω συμπεραίνουμε ότι η τουρκική πολεμική αεροπορία αντιμετωπίζει σοβαρότατα επιχειρησιακά προβλήματα, με γερασμένα μαχητικά, χωρίς έμπειρους και επαρκείς σε αριθμό πιλότους και με ανεπαρκή εκπαίδευση σε όσους κατ' ανάγκη κάνει πιλότους, οι οποίοι σε προηγούμενες μάλιστα εξετάσεις ως υποψήφιοι πιλότοι είχαν κριθεί ως ανεπαρκείς .<br /><br />Με γνώμονα και κριτήριο, ότι η Πολεμική Αεροπορία είναι εκείνη που διαδραματίζει το σημαντικότερο ρόλο στην εξέλιξη και έκβαση των σύγχρονων στρατιωτικών επιχειρήσεων και βλέποντας τα "χάλια " της τουρκική πολεμικής αεροπορίας, συνάγουμε το συμπέρασμα ότι για την Ελλάδα από στρατιωτικής άποψης, είναι η κατάλληλη χρονική συγκυρία να προχωρήσει τώρα σε αποφασιστικά βήματα για την κατοχύρωση και διασφάλιση των συμφερόντων της σε Αιγαίο και ΝΑ Μεσόγειο.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Τουρκική παραδοχή: ''Χάσαμε τον έλεγχο σε Αιγαίο & Α. Μεσόγειο, δεν έχουμε μαχητικά''

Ανδρέας Μουντζουρούλιας Σε μία παραδοχή-σοκ για την Τουρκική ΠΑ προχώρησαν ειδικοί αναλυτές, αναφέροντας πως σε λίγα χρόνια, θα έχει χάσει τ...

Διαβάστε την συνέχεια

Γιατί η Διάσκεψη του Βερολίνου για τη Λιβύη θα αποτύχει

<img height="147" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/06/synodos_livyh_slpress.jpg" width="280" /><br /><br /><b>Τσιλιόπουλος Ευθύμιος</b><br />Πολλές χώρες θα συμμετάσχουν στην συνδιάσκεψη του Βερολίνου για την Λιβύη. Ανάμεσα τους Αλγερία, Κίνα, Αίγυπτος, Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία, Ρωσία, Τουρκία, Δημοκρατία του Κονγκό, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, Ηνωμένο Βασίλειο, ΗΠΑ και εκπρόσωποι του ΟΗΕ, της Αφρικανικής Ένωσης, της ΕΕ και του Αραβικού Συνδέσμου. Η Ελλάδα δεν θα είναι εκεί, όσο σκληρά και αν διαμαρτύρεται ο κ. Δένδιας.<br /><br />Οι διάφοροι παίκτες στην λιβυκή σκακιέρα προμοτάρουν τους διάφορους πόλους της ετερόκλητης μεταβατικής κυβέρνησης, ώστε να τοποθετήσουν τους εκλεκτούς τους σε καλές θέσεις εκκίνησης για τις εκλογές που έχουν προγραμματιστεί για τον Δεκέμβριο φέτος. Συνεχώς, όμως, ανακύπτουν ζητήματα που εμποδίζουν την πραγματοποίησή τους. Ο νυν πρωθυπουργός Ντμπεϊμπά είχε δηλώσει πριν τον σχηματισμό της κυβέρνησης ότι θα χρειαστεί 2-2,5 χρόνια για να προλειάνει το έδαφος για τις εκλογές, αλλά έχει συμφωνήσει τελικά για Δεκέμβριο.<br /><br />Τον Μάρτιο σε μια ειδική συνεδρίαση, η Βουλή της Λιβύης έδωσε ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας με επικεφαλής τον Ντμπεϊμπά. Η κυβέρνηση εγκρίθηκε από 132 μέλη της Βουλής, με δύο αποχές και 36 βουλευτές να απουσιάζουν. Οι περισσότεροι από τους 36 απόντες ήταν από την Τρίπολη και τη δυτική Λιβύη. Ήταν είτε υποστηρικτές του Σάρατζ, είτε κατά του Χαφτάρ και του προέδρου της Βουλής Αγκίλα Σάλεχ.<br /><br />Η νέα κυβέρνηση περιλαμβάνει δύο αναπληρωτές πρωθυπουργούς και 35 υπουργούς, συμπεριλαμβανομένων έξι υπουργών επικρατείας που έχουν επιλεγεί από διάφορες περιοχές της Λιβύης. Η αμφιλεγόμενη θέση του υπουργού Άμυνας έμεινε κενή και θα την κατέχει από κοινού το τριμελές Προεδρικό Συμβούλιο. Στη νέα προσωρινή κυβέρνηση, ο Χαλίφα Χαφτάρ και η Μουσουλμανική Αδελφότητα έχουν πολύ μικρή εκπροσώπηση, ενώ ο πρωθυπουργός ΝτμπεΪμπά κατάφερε να ενισχύσει τη θέση του.<div><br />Επίφαση ενότητας στη Λιβύη<br /><br />Αυτό σηματοδότησε μια καμπή στο πολιτικό τοπίο, το οποίο ήταν διχασμένο από το 2015 ανάμεσα στο στρατόπεδο της δυτικής Λιβύης, το οποίο κυριαρχείται από την Μουσουλμανική Αδελφότητα και το στρατόπεδο της ανατολικής Λιβύης, υπό τον έλεγχο του Χαφτάρ. Για πολλούς δυτικούς αναλυτές η Λιβύη ανακτά επιτέλους μια προσομοίωση ενότητας μέσα από τη σύνθεση της μεταβατικής κυβέρνησης.<br /><br />Στις 10 Μαρτίου στη Σίρτη, ο Ντμπεϊμπά κατάφερε να εγκριθεί η κυβέρνησή του από τη Βουλή. Η ψήφος των βουλευτών από την ανατολική Λιβύη δεν ήταν δεδομένη, αλλά το σχέδιο του Ντμπεϊμπά λειτούργησε. Η σύνθεση της κυβέρνησης δείχνει ότι είναι προϊόν ενός συνασπισμού συμφερόντων και υπό αυτήν την έννοια, αντιπροσωπεύει μια κατανομή ισχύος. Ταυτόχρονα απεικονίζει αυτό που είναι γνωστό ως muhassasa, ή σύστημα ποσοστώσεων.<br /><br />Η κυβέρνηση Ντμπεϊμπά διένειμε θέσεις σε ομάδες συμφερόντων και τοπικών παραγόντων. Στη μεταβατική κυβέρνηση εκπροσωπούνται ισόρροπα οι τρεις περιφέρειες της Λιβύης: Τρίπολης στα δυτικά, Κυρηναϊκής στα ανατολικά και Φεζάν στο νότο. Για να επιτευχθεί η συναίνεση, ο Ντμπεϊμπά κατάφερε να συγκεντρώσει υποστήριξη από βασικούς παίκτες, συμπεριλαμβανομένων των Σάλεχ και Χαφτάρ.</div><div><br />Στους χαμένους ο Χαφτάρ<br /><br />Παρόλο που οι βουλευτές που ήταν υπέρ του Χαφτάρ ενέκριναν την κυβέρνηση, ο ίδιος έχασε πολλή από την πολιτική του ισχύ. Δεν κατάφερε να τοποθετήσει τους ανθρώπους του σε στρατηγικές κυβερνητικές θέσεις. Παρασκηνιακά έδωσε μεγάλο αγώνα για να γίνει ο ίδιος υπουργός Άμυνας, αλλά η θέση παρέμεινε κενή, καθώς την είχαν ζητήσει και διάφορες ισλαμιστικές φατρίες.<br /><br />Η απουσία υπουργού Άμυνας επιτρέπει, πάντως, στον Χαφτάρ να διατηρήσει τη στρατιωτική του υπεροχή στην ανατολική Λιβύη, ακόμα κι αν αμφισβητείται ολοένα και περισσότερο από εσωτερικούς παράγοντες εκεί. Ο Χαφτάρ υπέστη άλλη μια ήττα. Ο υποψήφιός του για τη θέση του αναπληρωτή πρωθυπουργού, Σακρ Μπουτζουάρι, δήμαρχος της Βεγγάζης, έχασε την τελευταία στιγμή.<br /><br />Αρχικά είχε συμπεριληφθεί στον κατάλογο των υπουργών που συνέταξε ο Ντμπεϊμπά, αλλά ο Μπουτζουάρι υποσκελίστηκε από τον Χουσεΐν Αλ Κατράνι, ο οποίος υποστηρίζεται από τον πρόεδρο της Βουλής Σάλεχ. Ο Ντμπεϊμπά παραχώρησε αυτό το “δώρο” στον πρόεδρο της Βουλής, προκειμένου να διευκολύνει την έγκριση της κυβέρνησής του.</div><div><br />Η Μουσουλμανική Αδελφότητα<br /><br />Η Μουσουλμανική Αδελφότητα –βασικός πυλώνας της κυβέρνησης Σάρατζ– εκπροσωπείται λιγότερο στη μεταβατική κυβέρνηση. Από το 2011 έως το 2016, ο Ντμπεϊμπά συνδέθηκε κυρίως με τις πολιτοφυλακές της Μισράτα και τη Μουσουλμανική Αδελφότητα. Αλλά για να έρθει στην εξουσία αγνόησε τους φίλους του, εστιάζοντας αντίθετα στην αποπλάνηση των εχθρών τους: τις φατρίες της ανατολικής Λιβύης, τους κανταφιστές, τους πολιτοφύλακες Ζιντάν, τις φυλές της Φεζάν στο Νότο κλπ.<br /><br />Ο Ντμπεϊμπά έχει καταβάλει ιδιαίτερες προσπάθειες για να κατευνάσει και να προσεταιριστεί το στρατόπεδο των εχθρών της Μουσουλμανικής Αδελφότητας, η οποία εμφανίστηκε διχασμένη με τις επιλογές του μεταβατικού πρωθυπουργού. Ένα μεγάλο μέρος της ψήφισε υπέρ του υπουργού Εσωτερικών Φάθι Μπατάγκα και όχι του Ντμπεϊμπά. Ωστόσο, ο τελευταίος εξακολουθεί να έχει την υποστήριξη του ισλαμιστή ιεροκήρυκα Αλί Αλ Σαλλαμπί, με τον οποίο έχει στενές οικογενειακές σχέσεις.<br /><br />Αρχικά ο Ντμπεϊμπά είχε προτείνει την Λάμια Αμπουσεντρά για υπουργό Εξωτερικών, αλλά την αντικατέστησε με μια άλλη γυναίκα από τα ανατολικά της χώρας, την Νάτζλα Μανγκούς (Najla Mangoush). Η Αμπουσεντρά ήταν υφυπουργός Πολιτισμού στην κυβέρνηση Ali Zeidan και στέλεχος του κόμματος Watan, που θεωρείται ισλαμιστικό. Ιδρύθηκε και διοικείται από τον Αμπντουλχακίμ Μπελχάτζ, τον πρώην επικεφαλής του Στρατιωτικού Συμβουλίου της Τρίπολης και πριν από αυτό ηγέτη της Λιβυκής Ισλαμικής Ομάδας. Το 2001, η οργάνωσή του αυτή είχε χαρακτηριστεί τρομοκρατική από το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ λόγω των δεσμών της με την Αλ Κάιντα και τους Ταλιμπάν στο Αφγανιστάν.<br /><br />Η νυν υπουργός Εξωτερικών Μανγκούς είναι καθηγήτρια νομικής με σπουδές στις ΗΠΑ. Θεωρείται φιλοδυτική και δεν δίστασε να προκαλέσει τον Τούρκο ομόλογό της στην Άγκυρα, αμφισβητώντας ανοιχτά το παράνομο μνημόνιο που υπέγραψε ο Ερντογάν με τον Σάρατζ που επιτρέπει την τουρκική στρατιωτική παρουσία στη Λιβύη. Ο Ντμπεϊμπά, πάντως, έχει προσωπικά ενισχυθεί. Ως μηχανορράφος φρόντισε να σχηματίσει μια ετερόκλητη και ως εκ τούτου αδύναμη κυβέρνηση για να έχει το πάνω χέρι.</div><div><br />Αίγυπτος, Τουρκία και Ρωσία<br /><br />Το πιο σημαντικό είναι ότι ο μεταβατικός πρωθυπουργός έχει φέρει στα νερά του και ξένες δυνάμεις που έχουν λόγο στη Λιβύη. Η Αίγυπτος, η Τουρκία και η Ρωσία, παρότι έχουν αντιφατικά συμφέροντα, είναι ικανοποιημένες με τον Ντμπεϊμπά για διαφορετικούς λόγους. Καλλιέργησε τη σχέση του με τη Ρωσία, την οποία είχε ήδη επισκεφτεί πολλές φορές. Ήταν ιδιαίτερα γρήγορος στην προσέγγιση της Αιγύπτου, η οποία είχε υποστηρίξει τον Χαφτάρ. Ο Ντμπεϊμπά έκανε το πρώτο του ταξίδι στο Κάιρο στις 18 Φεβρουαρίου.<br /><br />Τα ανοίγματα αυτά δεν εμποδίζουν τον Ντμπεϊμπά να εγγυάται τα τουρκικά συμφέροντα και να βρίσκεται πολύ κοντά στην Άγκυρα. Της διασφαλίζει τρία πράγματα που οι Τούρκοι θεωρούν απαραβίαστα: την αποδοχή της μόνιμης στρατιωτικής τους παρουσίας, την διατήρηση του παράνομου μνημονίου για την οριοθέτηση της ΑΟΖ που θίγει την Ελλάδα και την υπογραφή πολλών οικονομικών συμβάσεων.<br /><br />Προτεραιότητα του Ντμπεϊμπά είναι η απόσυρση των ξένων στρατευμάτων από τη Λιβύη. Αυτό, όμως, είναι αντίθετο με την επιδίωξη της Άγκυρας. Ένα δεύτερο πρόβλημα είναι η αναβίωση των πολιτοφυλακών. Προς το παρόν, η κατανομή των εξουσιών στη μεταβατική κυβέρνηση χρησιμεύει για μεγαλύτερες κρατικές δαπάνες με σκοπό να ικανοποιηθούν αντιμαχόμενα φατρίες και έτσι να διατηρηθεί μία ισορροπία.<br /><br />Το γεγονός αυτό καθιστά κρίσιμη τη διαπραγμάτευση για τον προϋπολογισμό και τους όρους για την πρόσβαση σε πόρους, τους οποίους έχουν ζωτική ανάγκη οι παράγοντες, όπως π.χ. ο Χαφτάρ. Προς το παρόν, η μεταβατική κυβέρνηση ανοίγει ένα παράθυρο ευκαιρίας για την ενοποίηση της χώρας. Η επόμενη μεγάλη πρόκληση είναι η ένωση των δύο αντιπάλων κεντρικών τραπεζών.</div><div><br />Στρατός και μισθοφόροι<br /><br />Τη Δευτέρα 31 Μαΐου ξέσπασαν βίαιες συγκρούσεις μεταξύ ενόπλων ομάδων στην πόλη Σουρμάν, δυτικά της Τρίπολης. Οι συγκρούσεις ξέσπασαν λίγες ώρες αφότου το Προεδρικό Συμβούλιο, με επικεφαλής τον Μοχάμεντ Αλ Μένφι, ανακοίνωσε την ιδρυτική συγκέντρωση της Εθνικής Επιτροπής Συμφιλίωσης. Οι συγκρούσεις ξέσπασαν ανάμεσα στην πολιτοφυλακή από την al-Zawiya που είναι επιφορτισμένη με τη φύλαξη της φυλακής Σουρμάν και μιας ισχυρής οικογένειας από την περιοχή al-Shaabiya.<br /><br />Και ενώ η εκεχειρία παραμένει εύθραυστη, ο Ντμπεϊμπά επιθεώρησε αποφοίτους της στρατιωτικής ακαδημίας στη Τρίπολη, οι οποίοι προέρχονται από πολιτοφυλακές που ανέλαβαν την αντεπίθεση εναντίον του Χαφτάρ. Λίγες μέρες νωρίτερα ο Χαφτάρ είχε πραγματοποιήσει παρέλαση πιστών του στρατευμάτων, στην οποία είχε κληθεί ο Ντμπεϊμπά αλλά δεν παρέστη. Στην διάρκεια της, ο στρατάρχης μίλησε για επανάληψη των συγκρούσεων.<br /><br />Εκεί που πραγματικά φαίνεται το χάσμα εντός της κυβέρνησης, αλλά και στο πολιτικό σκηνικό της Λιβύης, είναι οι ένοπλες δυνάμεις. Το ακανθώδες αυτό ζήτημα θα αποτελέσει και το μεγάλο πρόβλημα στην Διάσκεψη του Βερολίνου. Επί του παρόντος ο Χαφτάρ διατηρεί τον στρατό του, ενώ η μεταβατική κυβέρνηση διατηρεί τις πολιτοφυλακές, τις οποίες μετατρέπει σε τακτικό στρατό. Αναφορικά με τις ξένες δυνάμεις, καμία δεν φαίνεται διατεθειμένη να αποχωρήσει.<br /><br />Τα δύο αυτά προβλήματα (ντόπιες ένοπλες δυνάμεις και ξένες δυνάμεις) είναι δύο όροι για να υπάρξει πραγματική σταθεροποίηση, η οποία είναι όρος για ομαλή μετάβαση στις εκλογές του Δεκεμβρίου. Επειδή, όμως, δεν διαφαίνεται καμία πρόοδος ούτε στο ένα ούτε στο άλλο, είναι πιθανόν η Διάσκεψη του Βερολίνου να οδηγηθεί σε πραγματικό αδιέξοδο, έστω κι αν επιστρατευτούν ευχολόγια.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Γιατί η Διάσκεψη του Βερολίνου για τη Λιβύη θα αποτύχει

Τσιλιόπουλος Ευθύμιος Πολλές χώρες θα συμμετάσχουν στην συνδιάσκεψη του Βερολίνου για την Λιβύη. Ανάμεσα τους Αλγερία, Κίνα, Αίγυπτος, Γαλλ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η “Γαλλίδα κατσίκα” δεν μάσησε τον ταραμά του Μεβλούτ…

<img height="147" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/06/tsavosoglou.jpg" width="280" /><br /><br /><b>Πρωτόπαπας Γιώργος</b><br />Ο Μεβλούτ Τσαβούσογλου επισκέφτηκε το Παρίσι για να πείσει ότι Γαλλία και Τουρκία είναι σύμμαχοι και ότι υπάρχει αμοιβαίος σεβασμός. Τώρα για το αν υπάρχει αυτός ο σεβασμός, θα πρέπει να ερωτηθεί καλύτερα το αφεντικό του, ο Ταγίπ Ερντογάν, που έχει κάνει επανειλημμένως τον Εμμανουέλ Μακρόν “σάκο του μποξ”, είτε για το ΝΑΤΟ, είτε για την καταπολέμηση της ισλαμικής τρομοκρατίας.<br /><br />Επιπλέον, η Γαλλία και η Τουρκία έχουν σημαντικές διάφορες και εκ διαμέτρου αντίθετα εθνικά συμφέροντα, σε Ανατολική Μεσόγειο, Λιβύη, Συρία. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι το Παρίσι μαζί με Αθήνα και Λευκωσία πίεσε την ΕΕ για την επιβολή κυρώσεων στην Τουρκία. Ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών στη συνάντησή με τον Γάλλο ομόλογό του Ζαν-Ιβ Λεντριάν προσπάθησε να ρίξει τους τόνους των γάλλο-τουρκικών εντάσεων.<br /><br />Ο Τσαβούσογλου έκανε το αυτονόητο καθώς αυτός είναι ο ρόλος του. Αν ήταν να τσακωθεί δεν θα πήγαινε στο Παρίσι. Ανέφερε ότι συζήτησε με τον Γάλλο ομόλογό του τις πολυδιάστατες διμερείς σχέσεις τους και τα περιφερειακά και διεθνή ζητήματα. Σε άρθρο του, που έγραψε στη γαλλική εφημερίδα L’ Opinion επισήμανε ότι «στόχος μας είναι να ενισχύσουμε τις σχέσεις μας με τη Γαλλία με βάση τον αμοιβαίο σεβασμό… Η Τουρκία και η Γαλλία είναι δύο φιλικές και συμμαχικές χώρες. Και θα παραμείνουν έτσι. Πρέπει να διασφαλίσουμε ότι δεν θα υπάρξει παρεξήγηση για να διαταραχθεί αυτή η σχέση φιλίας, στην οποία είμαστε ειλικρινά προσκολλημένοι».<br /><br />Όμως, η τελευταία φράση, έχει αποδειχθεί ότι δεν ισχύει. Ο Ερντογάν δεν πρόκειται να αλλάξει συμπεριφορά. Άλλωστε, η φράση του ότι «όταν θα έχω την ευκαιρία, ξέρω τι θα κάνω με το ΝΑΤΟ, την Ευρώπη και το Ισραήλ. Πρόκειται να γ… τις μάνες τους», δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνειών για τους μύχιους στόχους του. Το θέμα είναι αν ο Ερντογάν θα πληρώσει κάποτε λογαριασμό για τις μαγκιές του.<br /><br />Τα τουρκικά συμφέροντα αμφισβητούν τα γαλλικά και στην Αφρική. Ο Ερντογάν πατάει πόδι και στη γαλλική “αυλή” επιδιώκοντας να προσεγγίσει Μαρόκο και Τυνησία και έχοντας ερείσματα στην Αλγερία. Δεν πολυανησυχεί για το ότι το Μαγκρέμπ και η Αφρική έχει μεγάλη γεωπολιτική και οικονομική σημασία για τη Γαλλία. Ο Μακρόν προσπαθεί να επεκτείνει τα γαλλικά εμπορικά συμφέροντα στην περιοχή και εκτός των παραδοσιακών αγορών των γαλλόφωνων κρατών.<br /><br />Ο καημένος ο Τσαβούσογλου παρά την προσπάθεια του να δείξει το καλό πρόσωπο της Τουρκίας δεν φαίνεται να έπεισε το Παρίσι, αν κρίνουμε από την ανακοίνωσή του. Το γαλλικό υπουργείο Εξωτερικών ανέφερε οι δυο πλευρές θα συνεχίσουν τις συζητήσεις για θέματα κοινού ενδιαφέροντος. Δηλαδή, αν χρησιμοποιήσουμε λαϊκή ορολογία, η “Γαλλίδα κατσίκα δεν μάσησε τον ταραμά” του Μεβλούτ…<div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η “Γαλλίδα κατσίκα” δεν μάσησε τον ταραμά του Μεβλούτ…

Πρωτόπαπας Γιώργος Ο Μεβλούτ Τσαβούσογλου επισκέφτηκε το Παρίσι για να πείσει ότι Γαλλία και Τουρκία είναι σύμμαχοι και ότι υπάρχει αμοιβαίο...

Διαβάστε την συνέχεια

Η αναγκαία δεύτερη ανάγνωση της αμερικανικής στήριξης του «ελληνοτουρκικού διαλόγου»

<img height="186" src="https://media.liberal.gr/showthumb.aspx?maxsize=900&img=shutterstock_122594141_1.jpg" width="280" /><br /><br /><b>Νίκος Μελέτης</b><br />Η αποκλιμάκωση στα ελληνοτουρκικά, από την ένταση που η ίδια η Τουρκία κλιμάκωσε φθάνοντάς τη στα όρια της θερμής σύγκρουσης, χρησιμοποιείται ήδη από την Άγκυρα ως εργαλείο για τη βελτίωση της εικόνας της έναντι των Συμμάχων και εταίρων, ενώ παραμένει ερωτηματικό το πως οι Αμερικανοί θα χειριστούν τα ελληνοτουρκικά και το Κυπριακό στη συνάντηση Μπάιντεν - Ερντογάν.<br /><br />Και κατά πόσο απλώς δηλώσουν ότι δε θα επιτρέψουν νέες προκλητικές και μονομερείς ενέργειες ή εάν θα δρομολογήσουν μια από τις γνωστές πρωτοβουλίες για επίλυση των προβλημάτων.<br /><br />Δεν είναι τυχαίο ότι ο Σύμβουλος Ασφαλείας των ΗΠΑ Τζέικ Σάλιβαν στην ενημέρωση που έκανε προχθές για την επικείμενη συνάντηση Μπάϊντεν - Ερντογάν, στην ατζέντα των θεμάτων που θα συζητηθούν έθεσε πρώτη στην λίστα την κατάσταση στην Ανατολική Μεσόγειο, με τη Συρία, το Αφγανιστάν και τις «διαφορές που έχουν προκύψει μεταξύ των δυο χωρών» να έπονται στον κατάλογο.<br /><br />Το τελευταίο μπαράζ δηλώσεων και κινήσεων εκ μέρους της νέας αμερικανικής κυβέρνησης, στήριξης της Κύπρου αλλά και αποδοκιμασίας των τουρκικών μονομερών κινήσεων στην περιοχή, καθώς και ανάδειξης συγχρόνως του «στρατηγικού χαρακτήρα» της σχέσης των ΗΠΑ με την Αθήνα και τη Λευκωσία, δεν είναι κάτι που έχει μια μόνο ανάγνωση.<br /><br />Προφανώς, η αμερικανική διοίκηση ακολουθεί τη γραμμή που καθόρισε η γραφειοκρατία του Στέιτ Ντιπάρτμεντ επί Μ. Πομπέο, η οποία αναβάθμισε τις σχέσεις με Ελλάδα και Κύπρο στο πλαίσιο της συνολικής στρατηγικής δημιουργίας μιας νέας αρχιτεκτονικής ασφάλειας στην ευρύτερη περιοχή.<br /><br />Μια στρατηγική που στηρίχθηκε περισσότερο στις περιφερειακές συνεργασίες των Τριμερών και Πολυμερών σχημάτων, στα οποία δε συμμετείχε η Τουρκία καθώς ουσιαστικά είχε αυτοαποκλεισθεί, λόγω της επεκτατικής πολιτικής που ακολουθεί τα τελευταία χρόνια το καθεστώς Ερντογάν, η οποία έχει φέρει την Τουρκία σε τροχιά σύγκρουσης με όλες τις γειτονικές χώρες και τις άλλες περιφερειακές δυνάμεις.<br /><br />Η Ουάσινγκτον και η νέα πραγματικότητα στην Αν.Μεσόγειο<br /><br />Η Ουάσιγκτον, υπό τη νέα αμερικανική διοίκηση δείχνει αποφασισμένη να χρησιμοποιήσει και αυτή τη νέα πραγματικότητα στην Ανατολική Μεσόγειο προκειμένου να ασκήσει ακόμη μεγαλύτερη πίεση στο καθεστώς Ερντογάν ώστε να φέρει στα «νερά» της την ατίθαση Τουρκία.<br /><br />Για τις ΗΠΑ είναι κρίσιμης σημασίας η επαναφορά της Τουρκίας στο πλαίσιο της συμμαχικής «νομιμοφροσύνης» και διακοπής του διαρκούς φλερτ με τη Μόσχα, καθώς αυτό λειτουργεί αποσταθεροποιητικά στην περιοχή και υπονομευτικά για την αμερικανική πολιτική που θέλει να αποκαταστήσει με το μικρότερο δυνατόν κόστος την αμερικανική παρουσία στην περιοχή της Μέσης Ανατολής και της Ανατολικής Μεσογείου.<br /><br />Η προβολή όμως της ανάγκης διευθέτησης των διαφορών και διαρκούς αποκλιμάκωσης στην Ανατολική Μεσόγειο, δε σημαίνει ότι είναι μονοσήμαντη και αφορά μόνο την παρέμβαση προς την Τουρκία για αποφυγή μονομερών ενεργειών καθώς συγχρόνως δημιουργεί τον πειρασμό για μια νέα απόπειρα επίλυσης των προβλημάτων, με τον τρόπο που τον αντιλαμβάνεται όμως μια υπερδύναμη.<br /><br />Δεν είναι τυχαίο ότι σε όλες τις ανακοινώσεις και δηλώσεις εκφράζεται υποστήριξη στον «διάλογο» Ελλάδας - Τουρκίας, παρά το γεγονός ότι αυτός έχει ήδη κολλήσει από την επανέναρξη των διερευνητικών επαφών, καθώς προσέκρουσε στη γενικευμένη αναθεωρητική πολιτική της Τουρκίας. Και εξάλλου το χάσμα μεταξύ των δυο χωρών επιβεβαιώθηκε και στις δυο συναντήσεις του Ν. Δένδια με τον Μ. Τσαβούσογλου.<br /><br />Στην τελευταία μάλιστα τηλεφωνική επικοινωνία του Συμβούλου Εθνικής Ασφαλείας των ΗΠΑ Τ. Σάλιβαν με τον Έλληνα ομόλογο του Θ. Ντόκο όπως έγινε γνωστό οι δυο πλευρές «συζήτησαν για τη σημασία που έχει η σταθερότητα στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, με τον Αμερικανό σύμβουλο να χαιρετίζει την επανέναρξη του διαλόγου μεταξύ της Ελλάδας και Τουρκίας».<br /><br />Αυτή η γενικόλογη αναφορά σε «ελληνοτουρκικό διάλογο» είναι εντελώς αποπροσανατολιστική καθώς αυτός είναι δεδομένο ότι δεν έχει καμία ελπίδα επιτυχίας, εάν δεν υπάρξει σαφής αλλαγή στάσης της Τουρκίας και τουλάχιστον καταρχήν αποδοχή του Δικαίου της Θάλασσας και της προοπτικής παραπομπής των διαφορών στη Χάγη, εφόσον δεν επιτευχθεί συμφωνία στη διάρκεια των διερευνητικών επαφών και της διμερούς διαπραγμάτευσης.<br /><br />Η επίκληση του «ελληνοτουρκικού διαλόγου»<br /><br />Η επίκληση διαρκώς του «ελληνοτουρκικού διαλόγου» ουσιαστικά αθωώνει τις μονομερείς ενέργειες της Τουρκίας, καθώς και πέρυσι το καλοκαίρι, παρά τις δηλώσεις περί αυτοσυγκράτησης και αποδοκιμασίας των κινήσεων της Τουρκίας πρακτικά η Ουάσιγκτον δεν μπόρεσε να τιθασεύσει τον αναθεωρητισμό της Άγκυρας.<br /><br />Συγχρόνως υπάρχει ο κίνδυνος με την εξιδανίκευση της «επανέναρξης του ελληνοτουρκικού διαλόγου» η πίεση τελικά να γυρίσει προς την Ελλάδα, όταν η χώρα μας αρνηθεί να υποκύψει στους εκβιασμούς της Τουρκίας, στη συνάντηση Μητσοτάκη - Ερντογάν και όταν οι διερευνητικές επαφές καταλήξουν σε αδιέξοδο<br /><br />Δεν είναι τυχαίο εξάλλου ότι η Τουρκία χρησιμοποιεί αυτόν τον ελληνοτουρκικό διάλογο, ο οποίος δεν εξαντλείται μόνο στις διερευνητικές επαφές αλλά και στις συναντήσεις των ΥΠΕΞ, όπως και την επικείμενη συνάντηση κορυφής Μητσοτάκη-Ερντογάν, για να προβάλει το «διαλλακτικό πρόσωπο» της και στην ΕΕ.<br /><br />Ο Μ. Τσαβούσογλου σε προ ημερών του άρθρο σε γαλλική εφημερίδα πριν από την συνάντηση του με τον Γάλλο ΥΠΕΞ Λε Ντριάν υποστήριξε ότι η Ελλάδα και η Τουρκία έχουν εμπλακεί πλέον σε έναν ήρεμο διάλογο στο πλαίσιο διαφόρων μηχανισμών μεταξύ των δυο χωρών. Ισχυρίστηκε ότι η Τουρκία δεν είχε ποτέ επεκτατικές φιλοδοξίες και απόδειξη αυτού είναι ο διάλογος μεταξύ των δυο χωρών.<br /><br />Το Κυπριακό<br /><br />Στο Κυπριακό η εικόνα είναι πιο σαφής λόγω και της προσωπικής σχέσης του προέδρου Μπάιντεν με την Κύπρο και της ενασχόλησης του με το κυπριακό πρόβλημα, όπου η θέση των ΗΠΑ είναι καθαρά υπέρ της αναζήτησης λύσης Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας, με τρόπο που απορρίπτεται η τουρκική θέση για λύση δυο κρατών.<br /><br />Βεβαίως, η Τουρκία δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι θα επιμείνει στη θέση των δυο κρατών, καθώς μέσω της συζήτησης για τη ΔΔΟ θα επιδιώξει να διαπραγματευθεί την αναβάθμιση της πολιτικής ισότητας σε κυριαρχική ισότητα, που αυτομάτως οδηγεί ατύπως σε συνομοσπονδιακή λύση.<br /><br />Στο ίδιο άρθρο, ο κ.Τσαβούσογλου αναφέρθηκε σε λύση που θα εξασφαλίσει την «κυριαρχική ισότητα και το ισότιμο διεθνές στάτους των δυο πλευρών», διατύπωση που απέφυγε την αναφορά σε λύση δυο κρατών, αν και το περιεχόμενο είναι ουσιαστικά ταυτόσημο.<br /><br />Οι συναντήσεις την επόμενη Δευτέρα στις Βρυξέλλες του προέδρου Μπάιντεν με τον Τούρκο ομόλογο του και του πρωθυπουργού Κ. Μητσοτάκη με τον Τ. Ερντογάν, μπορεί να αποδειχθούν αποφασιστικής σημασίας για τα Ελληνοτουρκικά.<br /><br />Και παρά το ότι είναι ευπρόσδεκτες οι θετικές δηλώσεις της αμερικανικής κυβέρνησης πρέπει να είναι σαφές ότι δεν αρκεί ούτε πολύ περισσότερο αποτελεί λόγο πανηγυρισμών, η γενική στήριξη των Αμερικανών στον «ελληνοτουρκικό διάλογο»...<div><br /></div><div><a href="https://www.liberal.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η αναγκαία δεύτερη ανάγνωση της αμερικανικής στήριξης του «ελληνοτουρκικού διαλόγου»

Νίκος Μελέτης Η αποκλιμάκωση στα ελληνοτουρκικά, από την ένταση που η ίδια η Τουρκία κλιμάκωσε φθάνοντάς τη στα όρια της θερμής σύγκρουσης, ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ποιοι δεν θέλουν την Ελλάδα στη διάσκεψη για την Λιβύη

<img height="186" src="https://img.huffingtonpost.com/asset/60bf100d2e0000f52262d566.jpeg?ops=scalefit_630_noupscale" width="280" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Δεν πρόκειται για κάποια συνωμοσία της Γερμανίας, υπάρχει ευρύτερη συναίνεση.</span></h3><b>Βαγγέλης Χωραφάς*  </b><br />Όπως είναι γνωστό στις 23 Ιουνίου θα διεξαχθεί στο Βερολίνο η δεύτερη Διάσκεψη για την ειρήνη στην Λιβύη, υπό την αιγίδα του ΟΗΕ. Όπως και στην πρώτη, έτσι και στην δεύτερη η Ελλάδα δεν έχει προσκληθεί να συμμετάσχει. <br /><br />Η Αθήνα θεωρεί ότι έπρεπε να προσκληθεί γιατί είναι η χώρα της ΕΕ που βρίσκεται εγγύτερα στην Λιβύη, έχοντας κοινά θαλάσσια σύνορα, καθώς επίσης ότι έχει συμφέροντα στην περιοχή, τα οποία θίγονται από το Τουρκολιβυκό μνημόνιο του 2019. <br /><br />Για την ερμηνεία αυτού του αποκλεισμού, οι περισσότεροι αναλυτές υιοθετούν ένα πλαίσιο που τονίζει τις ιδιαίτερες σχέσεις της Γερμανίας με την Τουρκία, ως τον καθοριστικό παράγοντα. <br /><br />Αυτό το πλαίσιο ερμηνείας είναι σωστό, αλλά ανεπαρκές. Δεν είναι μόνο η Γερμανία αυτή που επιθυμεί τον αποκλεισμό της Ελλάδας από την Διάσκεψη.<div>  <br />Η κυρίαρχη ατζέντα <br /><br />Οι συμμετέχοντες στις διαδικασίες της Διάσκεψης για την σταθεροποίηση της Λιβύης έχουν υιοθετήσει μία πολυεπίπεδη ατζέντα. <br />Πρώτον, οι συμμετέχοντες θα συζητήσουν τις πολιτικές, συνταγματικές και οικονομικές εξελίξεις που θα πρέπει να επιταχυνθούν ενόψει των εκλογών της 24ης Δεκεμβρίου. Παράλληλα, θα αξιολογήσουν το μέχρι τώρα έργο της μεταβατικής κυβέρνησης. <br /><br />Δεύτερον, στο τραπέζι βρίσκεται το θέμα της αποχώρησης των στρατευμάτων του Χαφτάρ από την Ανατολική Λιβύη, των Ρώσων μισθοφόρων της Wagner από τον δρόμο που συνδέει την Μισράτα με την Σύρτη και από το αεροδρόμιο της Αλ Τζούφρα, καθώς και των προερχόμενων από την Τουρκία μισθοφόρων ισλαμιστών. <br /><br />Τρίτον, δεν τίθεται θέμα αποχώρησης των Τούρκων αξιωματικών και στρατιωτών. Την παραμονή της τουρκικής δύναμης επιθυμούν οι ΗΠΑ, η Γερμανία και η Ιταλία, ως αντίβαρο στην ρωσική παρουσία στην χώρα, ενώ συντάσσεται μαζί τους και η κυβέρνηση της Λιβύης. <br /><br />Τέταρτον, με την αποχώρηση των μισθοφορικών στρατευμάτων αναμένεται να γίνει μετατροπή της επιχείρησης ΕΙΡΗΝΗ από επιχείρηση ελέγχου του εμπάργκο των όπλων, σε επιχείρηση εκπαίδευσης της ακτοφυλακής της Λιβύης. <br /><br />Η ατζέντα αυτή στηρίζεται από όλους τους μεγάλους παίκτες στην περιοχή, ΗΠΑ, Γερμανία, Βρετανία και Ιταλία, ενώ η Γαλλία και η Αίγυπτος έχουν κάνει βήματα υποχώρησης από μία σκληρότερη στάση που τηρούσαν, όπως και η Ισπανία η οποία στο τέλος θα συναινέσει. <br /><br />Ένα από τα βασικά θέματα για τους προαναφερθέντες και για το οποίο υπάρχει συμφωνία, είναι η παραμονή των τουρκικών στρατευμάτων στην χώρα. Σε αυτό συνηγορούν και κάποιες χώρες του Οργανισμού Ισλαμικής Διάσκεψης, όπως η Νιγηρία, ο Νίγηρας, η Σενεγάλη και το Τόγκο. Προφανώς, όχι η Ελλάδα.<div>  <br />Οι ελληνικές θέσεις <br /><br />Όλες οι χώρες που προαναφέρθηκαν συμφωνούν σε αυτή την ατζέντα, ασχέτως των προϋποθέσεων που χρειάζονται για να υλοποιηθεί. Επίσης συμφωνούν ότι η Ελλάδα έχει την δική της ατζέντα, η οποία αποκλίνει από αυτήν που προσδιορίζουμε ως κυρίαρχη. <br /><br />Η Ελλάδα επιθυμεί αποχώρηση όλων των τουρκικών στρατευμάτων, είτε είναι μισθοφόροι, είτε ο κανονικός στρατός από την Λιβύη. Η κυβέρνηση της Λιβύης δεν συμφωνεί με αυτή την θέση, εκτός από την υπουργό Εξωτερικών Νάιλα Μοχάμεντ ελ-Μανγκούς, η οποία όμως είναι αποδυναμωμένη. <br /><br />Ο Χαφτάρ που συμφωνεί με τις θέσεις της Ελλάδας δεν μπορεί να επιβάλλει την παρουσία της στην Διάσκεψη. <br /><br />Σε ότι αφορά την Μόσχα και αυτή επιθυμεί αποχώρηση της Τουρκίας από την Λιβύη, ή μία συμφωνία μαζί της, αλλά μία ενδεχόμενη συμμετοχή της Ελλάδας στην Διάσκεψη δεν της επιλύει κανένα πρόβλημα.<br /><br />Με τα δεδομένα αυτά, δεν πρέπει να εκπλήσσει το γεγονός ότι η Ρωσία συντάχθηκε με την Γερμανία, την Τουρκία και την Βρετανία για τον αποκλεισμό της Ελλάδας. <br /><br />Επιπρόσθετα, η Ελλάδα θα έθετε στην Διάσκεψη και το θέμα του Τουρκολιβυκού μνημονίου, το οποία καμία από τις συμμετέχουσες χώρες δεν θα ήθελε να θίξει σε αυτή την συγκυρία. <br /><br />Όλα αυτά σημαίνουν ότι η Ελλάδα θα πήγαινε στην διάσκεψη, αν είχε προσκληθεί, με μία αμιγώς εθνική ατζέντα (αποχώρηση τουρκικών στρατευμάτων και Τουρκολιβυκό μνημόνιο). Αυτή η ατζέντα βρίσκεται σε αντίθεση με την ατζέντα των Μεγάλων Δυνάμεων. <br /><br />Αυτή η αντίθεση στα θέματα και στους προσανατολισμούς φέρνει την Ελλάδα εκτός Διάσκεψης. Δεν πρόκειται για κάποια συνωμοσία της Γερμανίας, υπάρχει ευρύτερη συναίνεση.<br /><br />Ταυτόχρονα, υπάρχει επιβεβαίωση για τον ρόλο που παίζει η Τουρκία στους σχεδιασμούς της Δύσης στην περιοχή, έστω και υπό περιορισμούς.</div><div>  <br />Τα όρια της Τουρκίας <br /><br />Η παραμονή των τουρκικών στρατευμάτων στην Λιβύη αποτελεί κρίσιμο παράγοντα για τους σχεδιασμούς των Δυτικών, μέχρι τις εκλογές του Δεκεμβρίου. <br /><br />Ωστόσο, οι κινήσεις της Άγκυρας δεν εξαρτώνται απόλυτα από αυτήν. Η Ουάσιγκτον δεν πρόκειται να της προσφέρει την παραμονή στην Λιβύη, χωρίς η Άγκυρα να κόψει τους δεσμούς της με την Μόσχα. Οι δεσμοί αυτοί-ταυτόχρονης συμπόρευσης και αντιπαλότητας- δεν αφορούν μόνο την Λιβύη, αλλά και την Συρία. <br /><br />Από την Διάσκεψη, ο Ταγίπ Ερντογάν για να κερδίσει κάτι ουσιαστικό θα πρέπει να κάνει υποχωρήσεις. Και η κυριότερη από αυτές αφορά την σχέση με την Ρωσία. <br /><br />Προς το παρόν, από την Διάσκεψη κερδίζει χρόνο και ελπίζει να βελτιώσει την εικόνα του στο εσωτερικό ακροατήριο. <br /><br />Οι ΗΠΑ δεν αισθάνονται στριμωγμένες στο θέμα της Λιβύης, όπως αισθάνονται στο Αφγανιστάν. <br /><br />Στο Αφγανιστάν οι ΗΠΑ επείγονται να αποχωρήσουν και η Τουρκία μπορεί να διεκδικήσει την ηγεσία της ειρηνευτικής αποστολής που θα δημιουργηθεί. <br /><br />Στην Λιβύη οι ΗΠΑ δεν αισθάνονται τέτοιες πιέσεις και μπορούν να κινηθούν χωρίς περιορισμούς. <br /><br />Αν η Άγκυρα κατορθώσει να αποσπάσει από τις ΗΠΑ αυτά που θέλει στην Λιβύη χωρίς να έχει ξεκαθαρίσει τις σχέσεις της με την Μόσχα, τότε θα έχει επιτύχει μία πολύ μεγάλη διπλωματική νίκη.</div><div><b><i><br /></i></b></div><div><b><i>*Δρ. Πολιτικών Επιστημών - Διευθυντής της ιστοσελίδας γεωπολιτικής Geoeurope.org</i></b></div><div><br /></div><div><a href="https://www.huffingtonpost.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div></div>

Ποιοι δεν θέλουν την Ελλάδα στη διάσκεψη για την Λιβύη

Δεν πρόκειται για κάποια συνωμοσία της Γερμανίας, υπάρχει ευρύτερη συναίνεση. Βαγγέλης Χωραφάς*   Όπως είναι γνωστό στις 23 Ιουνίου θα διεξα...

Διαβάστε την συνέχεια

Πρόεδρος της Τουρκίας Ερντογάν: Θα πάω στο ΝΑΤΟ, την Ευρώπη και το Ισραήλ

<a href="https://nordicmonitor.com/wp-content/uploads/2021/06/Erdogan_Hamaney_2017.jpg"><img height="199" src="https://nordicmonitor.com/wp-content/uploads/2021/06/Erdogan_Hamaney_2017-750x536.jpg" width="280" /><br /></a><br /><b>Αμπντουλάχ Μποζκούρτ/Στοκχόλμη<br /></b>Τα τελευταία χρόνια ο Πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν ήταν αδυσώπητος στις προσπάθειές του να υλοποιήσει μια μυστική υπόσχεση που έδωσε στον εσωτερικό του κύκλο πριν από μια δεκαετία, η οποία ήταν να διαταράξει τη συμμαχία του ΝΑΤΟ όταν είχε την ευκαιρία και να εδραιώσει την εξουσία του.<br /><br />Εν όψει της επερχόμενης συνόδου κορυφής των ηγετών του ΝΑΤΟ στις 14 Ιουνίου στις Βρυξέλλες, το ιστορικό του Προέδρου Ερντογάν δείχνει ότι έχει εκπληρώσει σε κάποιο βαθμό την υπόσχεσή του, οδηγώντας σε σφήνα μεταξύ συμμάχων του ΝΑΤΟ και Τουρκίας σε αρκετά ζητήματα.<br /><br />Η υπόσχεση αποκαλύφθηκε το 2011 από Τούρκους ερευνητές οι οποίοι ερευνούσαν το δίκτυο Quds Force του Σώματος των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC) του Ιράν στην Τουρκία.<br /><br />"Όταν έχω την ευκαιρία, ξέρω τι να κάνω με το ΝΑΤΟ, την Ευρώπη και το Ισραήλ. Θα κάνω τις μητέρες τους. Το ΝΑΤΟ και οι ΗΠΑ είναι τόσο τρομοκρατικές όσο το Ισραήλ", δήλωσε ο Ερντογάν, τότε πρωθυπουργός και διευθύνων της κυβέρνησης, στους νομοθέτες του σε ιδιωτική συνάντηση.<br /><br />Τα εξωφρενικά σχόλια που εκφώνησε ο Ερντογάν έγιναν κατά τη διάρκεια συζήτησης σχετικά με την προτεινόμενη δημιουργία νέας βάσης ραντάρ στην περιοχή Kürecik της Μαλάτια, στο πλαίσιο του συστήματος πυραυλικής άμυνας του ΝΑΤΟ, το οποίο συνεργάζεται με αναχαιτιστικά πυραύλων στη Ρουμανία και την Πολωνία.<br /><br />Ο Ερντογάν ήταν σαφές ότι δεν ήταν ευχαριστημένος με τα σχέδια του ΝΑΤΟ που καθορίστηκαν στη σύνοδο κορυφής των ηγετών της Λισαβόνας το 2010, αλλά εκείνη την εποχή αισθάνθηκε ότι έπρεπε να πάει μαζί τους μπροστά στις πιέσεις του στρατού και άλλων κυβερνητικών υπηρεσιών που θεωρούσαν το Ιράν απειλή για την εθνική ασφάλεια της Τουρκίας. Η τουρκική κυβέρνηση είχε μακρές συνομιλίες με τις ΗΠΑ, ιδίως για την ονομασία του Ιράν ως απειλή για τη συμμαχία και την πιθανή ανταλλαγή πληροφοριών με το Ισραήλ.<br /><br />Ο Ερντογάν αισθανόταν ιδιαίτερα τη θερμότητα στο εσωτερικό του τουρκικού στρατού, ο οποίος υποστήριξε το σχέδιο του ΝΑΤΟ, και δεν είχε εδραιώσει αρκετή δύναμη στα χέρια του για να ξεπεράσει αυτή την αντίσταση. Τον Σεπτέμβριο του 2011 Τούρκοι αξιωματούχοι υπέγραψαν μνημόνιο με τις ΗΠΑ για την ανάπτυξη του αμερικανικού ραντάρ στο Kürecik, στο πλαίσιο ενός συστήματος πυραυλικής άμυνας που υποστηρίζεται από το ΝΑΤΟ και έχει σχεδιαστεί για να προστατεύει τα ευρωπαϊκά μέλη της συμμαχίας από τις πυραυλικές απειλές.<br /><br />Ο Χιερεττίν Τσάκμακ, σκληροπυρηνικός Ισλαμιστής βουλευτής από την επαρχία Μπούρσα και ύποπτος στην έρευνα του IRGC, ήταν μεταξύ των παρευρισκόμενων στην ιδιωτική συνάντηση με τον Ερντογάν. Ο άλλος νομοθέτης ήταν ο Σερασέτιν Καραγιαγκίζ, βουλευτής από την επαρχία Μους και ένας άλλος Ισλαμιστής πολιτικός.<br /><br />Στις 19 Οκτωβρίου 2010 και οι δύο νομοθέτες ανέφεραν τι τους είπε ο Ερντογάν για τη βάση των ραντάρ σε ένα ανώτερο περιουσιακό στοιχείο της Δύναμης Κουπς που ονομάζεται Hüseyin Avni Yazıcıoğlu, ένας καταδικασμένος εγκληματίας που είχε εκτίσει ποινή για τρομοκρατικές κατηγορίες σε σχέση με τη Δύναμη Κουντς στο παρελθόν. Η συνάντηση πραγματοποιήθηκε σε χώρο στο λόφο Τσαμλίτσα της Ιστανμπούλ, ο οποίος έχει θέα στον Βόσπορο. Ο Yazıcıoğlu συνέταξε αργότερα μια έκθεση σχετικά με τις λεπτομέρειες της συνομιλίας και την παρέδωσε στον χειριστή του, Naser Ghafari.<br /><br />Η έκθεση μαζί με δεκάδες άλλα έγγραφα πληροφοριών που συγκέντρωσε η Yazıcıoğlu αποκτήθηκε από την αστυνομία όταν η δυσαρεστημένη σύζυγος του Yazıcıoğlu Kamile αποφάσισε να καταγγείλει τον σύζυγό της αφού οι δυο τους είχαν συζυγικά προβλήματα. Η αστυνομία αρχικά δεν έδωσε μεγάλη προσοχή στους ισχυρισμούς της συζύγου, και οι τοπικές αρχές επιβολής του νόμου στην Προύσα, όπου ανέφερε για πρώτη φορά μπαταρία από τον σύζυγό της, αντιμετώπισαν την υπόθεση ως απλή οικιακή αναταραχή.<br /><br />Ωστόσο, όταν η σύζυγος παρέδωσε έγγραφα, χειρόγραφες σημειώσεις και ψηφιακό υλικό, όπως μονάδες flash, η αστυνομία συνειδητοποίησε τη σοβαρότητα του θέματος και ενημέρωσε το αντιτρομοκρατικό τμήμα της αστυνομίας της Ιστανμπούλ, το οποίο εργαζόταν σε έρευνα της Quds Force. Η αστυνομία διεξήγαγε τη δική της ανεξάρτητη έρευνα, τηλεγράφησε τα τηλέφωνα του Yazıcıoğlus, παρακολούθησε τους Ιρανούς χειριστές και άλλους υπόπτους και επαλήθευσε τους ισχυρισμούς της συζύγου. Προς έκπληξη των ερευνητών, ο Γιαζιτσίογλου αποδείχθηκε στενός φίλος του Χακάν Φιντάν, επικεφαλής της Τουρκικής υπηρεσίας πληροφοριών MIT.<br /><br />Οι σκέψεις του Ερντογάν για τη βάση ραντάρ του ΝΑΤΟ ανακαλύφθηκαν σε ένα φλασάκι που παρείχε η σύζυγος στο Αστυνομικό Τμήμα της Ιστανμπούλ το 2011. Έκθεση της αστυνομίας με ημερομηνία 25 Νοεμβρίου 2011 και εξουσιοδοτήθηκε από το Ανώτατο Ποινικό Δικαστήριο της Ιστανμπούλ 14ου Δικαστηρίου, έδειξε ότι οι ειδικοί πληροφορικής είχαν ανακτήσει όλα τα έγγραφα από τη μονάδα δίσκου, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που είχαν διαγραφεί. Η έκθεση, η οποία εισήχθη στον αποδεικτικό φάκελο στο πλαίσιο ποινικής έρευνας με την υπ' αριθ.<br /><br />Σύμφωνα με την έκθεση της αστυνομίας, το έγγραφο με τίτλο "FÜZE KALKANI GÖRÛŞLER.doc" δημιουργήθηκε στις 21 Οκτωβρίου 2010 και προσπελάστηκε για τελευταία φορά στις 3 Ιουλίου 2011. Η πλήρης μετάφραση του εγγράφου έχει ως εξής:<br /><br />"Τοποθεσία: Κωνσταντινούπολη, Λόφος Τσαμλίκα.<br /><br />"Ημερομηνία: 19 Οκτωβρίου 2010<br /><br /><i>"Σερασετίν Καραγιαγκίζ, αναπληρωτής από την επαρχία Μους / Hayrettin Çakmak, αναπληρωτής από την Προύσα (και επτά γνωστοί)<br /><br />"Η Seracettin Bey αναφέρει ότιη Turkey είχε μετατρέψει στο παρελθόν την ιρανική συνοριακή περιοχή της σε πρώτη γραμμή [μάχη] για τις ΗΠΑ, την Ευρώπη και το Ισραήλ. Αλλά σήμερα η Τουρκία δεν θα επιτρέψει σε αυτή την περιοχή να γίνει πρώτη γραμμή και αντιστέκεται σε τέτοιες προσπάθειες. Προχωρεί μάλιστα πέρα από αυτό ενισχύοντας ταχέως τους δεσμούς της με το Ιράν και άλλες γειτονικές χώρες, ενισχύονταςτιςαιωνόδοξες,λεκτικές και στρατιωτικέςσυγκρούσεις και ενισχύοντας τις.<br /><br />"Αυτή τη στιγμή, οι πιέσεις των ΗΠΑ προς την Τουρκία για αντιπυραυλική ασπίδα δεν είναι καλοπροαίρετες. Στο παρασκήνιο αυτής της απαίτησης που έχει ως στόχο να περιορίσει την Τουρκία βρίσκεται μια προσπάθεια ναεξομαλουμε μετους γείτονές μας. Όπως ήταν στο παρελθόν, θέλουν να θέσουν την Τουρκία σε μια σχέση μονομερούς εξάρτησης [με το ΝΑΤΟ/Δύση]. Η κατάσταση αυτή είναι μια παγίδα που θαδιαψεύσουν όλες τις σχέσεις που έχουμε αναπτύξει τα τελευταία οκτώ χρόνια. Και ο Ταγίπ Μπέηείναι έναware o ftδικό του, σκέφτεται το ίδιο και λέει τα ίδια πράγματα.<br /><br />(Εδώ, ο κ. Χαϊρέττιν παρεμβαίνει στη συζήτηση και προσθέτει ότι ο πρωθυπουργός [Ερντογάν] είπε: «Όταν έχω την ευκαιρία, ξέρω τι να κάνω με το ΝΑΤΟ, την Ευρώπη και το Ισραήλ. Θα κάνω τις μητέρες τους. Το ΝΑΤΟ και οι ΗΠΑ είναι τόσο τρομοκρατικές όσο το Ισραήλ."<br /><br />"Σερακετίν Μπέη: Δεν θέλουν μια Τουρκία που θα είναι αυτοσυντηρούμενη. Είναι επίσηςσημαντικό να γνωρίζουμε ότι η διακοπή του Ιράν είναι ένας σημαντικός στόχος για αυτούς, και γι 'αυτό είναι επιτακτική ανάγκη η Τουρκία να είναι στο πλευρό τους. Επιπλέον, ο κ. Ταγίπ δεν θέλει να χάσει τίποτα από αυτό το σημείο και μετά. Θέλει να έχει επιρροή στην Αφρική και τη Μέση Ανατολή. Αν συνεχίσουμε όπωςθέλουν οι ΗΠΑ σε αυτή την αντιπυραυλική ασπίδα, θα αρνηθούμε αυτά που έχουμε πει και κάνει μέχρι στιγμής. Ο Ταγίπ που γνώρισα θα χαλάσει αυτό το [σχέδιο του ΝΑΤΟ]".</i><br /><br />Το 2014, ο Ερντογάν κατάφερε να αποσιωπήσει την έρευνα της Δύναμης Κουντς και απέλυσε τους αρχηγούς της αστυνομίας και τους εισαγγελείς που συμμετείχαν στην έρευνα, η οποία ενοχοποιούσε τους ανώτερους βοηθούς του. Το 2016, επέφερε σοβαρό πλήγμα στο ΝΑΤΟ εξαπολύοντας μαζική εκκαθάριση σχεδόν όλων των αξιωματικών του φιλοτουτοϊκού προσωπικού, συμπεριλαμβανομένων των δύο τρίτων όλων των στρατηγών και ναυάρχων από τον δεύτερο μεγαλύτερο στρατό της συμμαχίας, χρησιμοποιώντας ένα ψευδές πραξικόπημα με σημαία ως πρόσχημα.<br /><br />Ο πρόεδρος Ερντογάν ανακοίνωσε ότι η κυβέρνησή του δεν θα συμμορφωθεί με τις αμερικανικές κυρώσεις κατά του Ιράν και δεσμεύθηκε να τις υπονομεύσει συνεργαζόμενη με την ιρανική κυβέρνηση. Σε μια πρωτοφανή κίνηση, ο Αρχηγός γενικού επιτελείου Στρατηγός Χουλουσί Ακάρ επισκέφθηκε τον Ιρανό ομόλογό του, ο οποίος επίσης αργότερα έγινε δεκτός στην Τουρκία. Υπεγράφησαν πολλαπλές συμφωνίες με το Ιράν, συμπεριλαμβανομένων πρωτοκόλλων ασφαλείας.<br /><br />Ο Ερντογάν κινήθηκε επίσης πιο κοντά στη Ρωσία και μάλιστα αγόρασε ένα σύστημα αντιπυραυλικής άμυνας μεγάλου βεληνεκούς παρά τις έντονες αντιρρήσεις των συμμάχων των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ. Χρησιμοποίησε κάθε ευκαιρία για να υπονομεύσει την ενότητα της συμμαχίας αποκλίνοντας από τις αξίες, τους στόχους και τους στρατηγικούς στόχους του ΝΑΤΟ, συγκρούοντας με τους συμμάχους του ΝΑΤΟ στη Λιβύη, τη Συρία, το Αιγαίο και την ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Ο Πρόεδρος Ερντογάν και οι συνεργάτες του άρχισαν επίσης να διασκεδάζουν με την ιδέα να διακόψουν την πρόσβαση των συμμάχων του ΝΑΤΟ στην Αεροπορική Βάση του Ιντσιρλίκ, όπου αναπτύχθηκαν στρατεύματα των ΗΠΑ και της συμμαχίας, καθώς επίσης να κλείσουν τη Βάση Ραντάρ Kürecik.<br /><br />Η φερόμενη εμπλοκή του Ιντσιρλίκ, όπου αναπτύχθηκαν στρατεύματα και στρατιωτικά μέσα των ΗΠΑ και άλλων συμμάχων του ΝΑΤΟ, στη στρατιωτική κινητοποίηση της 15ης Ιουλίου 2016 ήταν ένα σημαντικό μέρος της κυβερνητικής ιστορίας στο πραξικόπημα της ψευδούς σημαίας, με Τούρκους αξιωματούχους να κατηγορούν δημοσίως τους συμμάχους του ΝΑΤΟ, ειδικά τις ΗΠΑ, ότι βρίσκονται πίσω από την απόπειρα των πουτσιστών. Δεν έχουν παρουσιαστεί στοιχεία από την κυβέρνηση για να υποστηρίξουν κατηγορίες ότι οι ΗΠΑ ή άλλοι σύμμαχοι του ΝΑΤΟ συμμετείχαν στη στρατιωτική κινητοποίηση εκείνο το βράδυ.<br /><br />Τον Ιανουάριο του 2018 ο υπουργός Εξωτερικών Mevlüt Çavuşoğlu δήλωσε στο τηλεοπτικό δίκτυο TRT ότι είχε παραδώσει στον τότε υπουργό Εξωτερικών Ρεξ Τίλερσον τα αιτήματα του τουρκικού λαού σχετικά με το İncirlik κατά τη διάρκεια συνάντησης στο Βανκούβερ. Τον Ιούλιο του 2018 ο Ερντογάν έθεσε για πρώτη φορά το ζήτημα του κλεισίματος της αεροπορικής βάσης İncirlik στους Αμερικανούς, ακολουθούμενο από παρόμοια σχόλια από τον νεο-εθνικιστή σύμμαχό του Doğu Perinçek.<div><br /></div><div><a href="https://nordicmonitor.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Πρόεδρος της Τουρκίας Ερντογάν: Θα πάω στο ΝΑΤΟ, την Ευρώπη και το Ισραήλ

Αμπντουλάχ Μποζκούρτ/Στοκχόλμη Τα τελευταία χρόνια ο Πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν ήταν αδυσώπητος στις προσπάθειές του να υλο...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Τουρκία έτοιμη να “πατήσει γερά” και στο Αφγανιστάν με αμερικανικές ευλογίες αλλά και όρους

<a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2019/10/04/turkish_army_Screenshot-2019-10-09-at-4.32.00-PM.png"><img height="187" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2019/10/04/turkish_army_Screenshot-2019-10-09-at-4.32.00-PM-696x467.png" width="280" /></a><br /><br />Η Τουρκία προσφέρθηκε να αναλάβει τη φύλαξη και τη διαχείριση του αεροδρομίου της Καμπούλ μετά την αποχώρηση των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ από το Αφγανιστάν, όμως Αμερικανοί αξιωματούχοι έχουν δηλώσει ότι η Άγκυρα επιβάλει όρους που πρέπει να συζητηθούν.<br /><br />Τούρκοι αξιωματούχοι δήλωσαν ότι η Άγκυρα έκανε την πρόταση αυτή στη διάσκεψη του ΝΑΤΟ τον Μάιο, όταν οι ΗΠΑ και οι εταίροι τους συμφώνησαν σε ένα σχέδιο απομάκρυνσης των στρατευμάτων τους από το Αφγανιστάν ως τις 11 Σεπτεμβρίου, έπειτα από 20 χρόνια.<br /><br />Τούρκοι και Αμερικανοί αξιωματούχοι έχουν ζητήσει κάποιους από τους όρους για την εφαρμογή της επιχείρησης, με την Ουάσινγκτον να έχει συμφωνήσει να εξετάσει κάποιους από αυτούς, δήλωσε ένας Τούρκος αξιωματούχος.<br /><br />«Μετά την απόφαση των ΗΠΑ να αποσυρθούν από το Αφγανιστάν, η Τουρκία προσφέρθηκε να φροντίσει για την ασφάλεια του αεροδρομίου της Καμπούλ. Στο πλαίσιο αυτό διεξάγονται συζητήσεις με το ΝΑΤΟ και τις ΗΠΑ», εξήγησε ο αξιωματούχος.<br /><br />Αυτή η πρόταση της Τουρκίας ενδέχεται να βοηθήσει να βελτιωθούν οι σχέσεις μεταξύ της Άγκυρας και της Δύσης, που επλήγησαν μετά την απόφαση της Άγκυρας να αγοράσει ένα ρωσικό αντιπυραυλικό σύστημα και τις διαμάχες της με χώρες της ΕΕ για το θέμα της ανατολικής Μεσογείου.<br /><br />Ο Τούρκος υπουργός Άμυνας Χουλουσί Ακάρ δήλωσε χθες Δευτέρα ότι η πρόταση της Άγκυρας προϋποθέτει τη στήριξη από τους εταίρους της.<br /><br />«Σκοπεύουμε να παραμείνουμε στο Αφγανιστάν υπό όρους. Ποιοι είναι οι όροι μας; Πολιτική, οικονομική και επιμελητειακή υποστήριξη. Αν τηρηθούν αυτά, μπορούμε να παραμείνουμε στο διεθνές αεροδρόμιο Χαμίντ Καρζάι», επεσήμανε ο Ακάρ.<br /><br />Αμερικανοί αξιωματούχοι δήλωσαν ότι χαιρετίζουν την τουρκική πρόταση, όμως επεσήμαναν ότι η Άγκυρα ζητά πολλά για την αποστολή. Παράλληλα εξέφρασαν την ανησυχία τους για την αξιοπιστία της Τουρκίας, με δεδομένες τις άλλες διαφωνίες που έχει με τις ΗΠΑ, όμως σημείωσαν ότι η Ουάσινγκτον θα βρει έναν τρόπο να λειτουργήσει αυτή η διευθέτηση.<br /><br />Οι ηγέτες των χωρών μελών του ΝΑΤΟ θα συζητήσουν το θέμα του Αφγανιστάν στη διάρκεια της επόμενης συνόδου κορυφής τους τη Δευτέρα, όταν ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν θα συναντηθεί για πρώτη φορά με τον Αμερικανό ομόλογό του Τζο Μπάιντεν.<br /><br />Καθώς γίνονται προσπάθειες να επιλυθεί η διαμάχη που προέκυψε μετά την αγορά των ρωσικών S-400 από την Άγκυρα, γεγονός που ώθησε την Ουάσινγκτον να της επιβάλει κυρώσεις, η πρόταση της Τουρκίας ενδέχεται να αποτελέσει μια σπάνια κίνηση καλής θέλησης.<br /><br />ΗΠΑ και Τουρκία βρίσκονται επίσης σε αντιπαράθεση λόγω της αμερικανικής στήριξης τους Σύρους Κούρδους μαχητές, για το Μεσανατολικό και τη δικαστική προσφυγή στις ΗΠΑ εναντίον τουρκικής κρατικής τράπεζας<br /><br />Εξάλλου η διασφάλιση του αεροδρομίου της Καμπούλ ενδέχεται να πείσει κάποιες χώρες να διατηρήσουν τη διπλωματική τους παρουσία στο Αφγανιστάν. Τον Μάιο η Αυστραλία έκλεισε την πρεσβεία της λόγω των ανησυχιών για την ασφάλεια στο Αφγανιστάν.<br /><br />Η Τουρκία διαθέτει περισσότερους από 500 στρατιώτες στο Αφγανιστάν στο πλαίσιο της αποστολής του ΝΑΤΟ να εκπαιδεύσει τις αφγανικές δυνάμεις ασφαλείας, με Τούρκους αξιωματούχους να επισημαίνουν ότι θα χρειαστούν περισσότερα στρατεύματα για να εγγυηθούν την ασφάλεια του διεθνούς αεροδρομίου της Καμπούλ.<div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η Τουρκία έτοιμη να “πατήσει γερά” και στο Αφγανιστάν με αμερικανικές ευλογίες αλλά και όρους

Η Τουρκία προσφέρθηκε να αναλάβει τη φύλαξη και τη διαχείριση του αεροδρομίου της Καμπούλ μετά την αποχώρηση των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ από το Αφγ...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι Έλληνες “στρατιώτες” της Τουρκίας στον υβριδικό πόλεμο κατά της Ελλάδας

<img height="147" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/05/piravloi_ellada_tourkia_slpress.jpg" width="280" /><br /><br /><b>Γρίβας Κώστας</b><br />Σε προηγούμενο άρθρο αναφερθήκαμε σε δυνάμει ικανότητες του ελληνικού πυροβολικού. Ικανότητες, που για να μπορέσουν να αναπτυχθούν, απαιτείται παρακολούθηση των διεθνών εξελίξεων στον χώρο της επιστήμης και της τεχνολογίας του πολέμου, ανοιχτό μυαλό και μια λελογισμένα αντισυμβατική σκέψη. Δεν θα έλθουν από μόνες τους. Τις εμποδίζουν, όμως, μεταξύ άλλων και όσοι Έλληνες συμμετέχουν σαν “στρατιώτες” της Τουρκίας στον υβριδικό πόλεμο που διεξάγει εναντίον της χώρας μας.<br /><br />Όμως, η δυνητική ικανότητα του ελληνικού πυροβολικού να λειτουργήσει με δραστικό τρόπο και κυρίως να αντιμετωπίσει τους τουρκικούς S-400 προκάλεσε την οργισμένη μερίδα “εκλεκτών” συμπολιτών μας. Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι κατά κανόνα οι Έλληνες υπερασπιστές της τουρκικής ισχύος χρησιμοποιούν χλευασμούς και ύβρεις, χωρίς να μπαίνουν στον κόπο να κάνουν μια έστω στοιχειώδη προσπάθεια τεκμηρίωσης. Εκτός και αν θεωρείται τεκμηρίωση η παράθεση “επιχειρημάτων” του τύπου «δεν μπορεί τα γατάκια (το ελληνικό πυροβολικό) να τα βάλουν με τις τίγρεις» (τους S-400).<br /><br />Ο γράφων έχει αντιμετωπίσει παρόμοιες αντιδράσεις και για προηγούμενα άρθρα του, που εξέταζαν τις ελληνικές δυνατότητες αντιμετώπισης των τουρκικών οπλικών συστημάτων. Συμβαίνει, σε γενικές γραμμές, κάθε φορά που εμφανίζεται μια άποψη ότι η Τουρκία δεν είναι ανίκητη, ότι κανένα οπλικό σύστημα δεν έχει μαγικές ικανότητες και ότι για όλα υπάρχουν αντίδοτα.<br /><br />Τότε μια στρατιά σχολιαστών, οι οποίοι συνωστίζονται γύρω από εξειδικευμένους δικτυακούς τόπους που ασχολούνται με θέματα Άμυνας και Εξωτερικής Πολιτικής, σπεύδουν να επιτεθούν σε αυτήν την άποψη. Το ερώτημα είναι γιατί συμβαίνει κάτι τέτοιο. Η εξήγηση δεν μπορεί να είναι μόνον το σύνηθες τοξικό μείγμα αμορφωσιάς-ξερολισμού-εγωπάθειας και τα ψυχολογικά συμπλέγματα διαφόρων που προσπαθούν να τονώσουν το αδύναμο εγώ τους, βρίζοντας από την ασφάλεια του διαδικτύου.<div><br />Υβριδικός πόλεμος και “στρατιώτες” της Τουρκίας<br /><br />Στην εποχή των υβριδικών πολέμων και των κυβερνοεπιχειρήσεων που αποσκοπούν στη χειραγώγηση της κοινής γνώμης, πρέπει να είμαστε καχύποπτοι. Όπως λέει η κλασική ρήση του Σουν Τζου, ο καλύτερος στρατηγός είναι αυτός που επιβάλει τις θέσεις του χωρίς πόλεμο. Κι αυτό ακριβώς προσπαθεί να κάνει η Τουρκία σήμερα έναντι της Ελλάδας. Πυρήνας της προσπάθειάς της αυτής είναι να επιβάλλει στην ελληνική κοινή γνώμη την αντίληψη ότι η Τουρκία είναι πανίσχυρη και η Ελλάδα είναι εκ προοιμίου χαμένη σε τυχόν αντιπαράθεση με την τουρκική πολεμική μηχανή. Επίσης, ότι δεν μπορεί να κάνει τίποτα για να αλλάξει αυτήν την κατάσταση. Άρα, η μόνη της “ρεαλιστική” επιλογή είναι να υποκύψει στις απαιτήσεις της Άγκυρας και να “συμβιβαστεί”.<br /><br />Αυτήν ακριβώς την τουρκική στρατηγική υπηρετούν (κάποιοι συνειδητά και οι περισσότεροι λόγω συρμού και ανοησίας) όσοι χλευάζουν και υβρίζουν την όποια άποψη ότι η τουρκική πολεμική μηχανή μπορεί να αντιμετωπιστεί και ότι υπάρχουν αντίδοτα για τα τουρκικά όπλα. Ασχέτως των προθέσεών τους, πάντως, αντικειμενικά έχουν μετατραπεί σε “στρατιώτες” της Τουρκίας που προετοιμάζουν το έδαφος για την παράδοση της Ελλάδας στον τουρκικό επεκτατισμό χωρίς αντίσταση.<br /><br />Ανεξαρτήτως του πόσο πατριώτες δηλώνουν στις αναρτήσεις τους, του πόσες ελληνικές σημαίες και πόσα “Η Μακεδονία είναι Ελλάδα” ανεβάζουν στο προφίλ τους στα κοινωνικά δίκτυα, οι άνθρωποι αυτοί αποτελούν αντικειμενικά μέρος της τουρκικής πολεμικής προσπάθειας ενάντια στην Ελλάδα. Όπως προαναφέραμε κάποιοι λίγοι λειτουργούν με αποστολή, καταφέρνοντας να συμπαρασύρουν πολλούς, οι οποίοι ρίχνουν νερό στον μύλο της Τουρκίας, χωρίς να το συνειδητοποιούν.</div><div><br />“Πεθαμένη Ελλάδα – πανίσχυρη Τουρκία”<br /><br />Στην πραγματικότητα, η Τουρκία εκμεταλλεύεται μια ελληνική παθογένεια που έχει γιγαντωθεί τα τελευταία χρόνια. Πρόκειται για ένα μηδενιστικά καταγγελτικό λόγος που στρέφεται ενάντια στα πάσης φύσεως κατεστημένα στην Ελλάδα, αλλά που γίνεται τόσο ακραίος ώστε να φθάνει στον φαταλισμό και να καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η Ελλάδα πλέον είναι “μια πεθαμένη υπόθεση” και τίποτα δεν μπορεί να την ανατάξει. Έτσι, η ηττοπάθεια έρχεται ως φυσικό αποτέλεσμα αυτής της λογικής και φυσικά προκύπτει μια έμμεση θεοποίηση της Τουρκίας και μια συναισθηματικά φορτισμένη αντίδραση σε ό,τι αμφισβητεί το δίπολο “πεθαμένη Ελλάδα – πανίσχυρη Τουρκία”.<br /><br />Ακόμη και αν οι απόψεις αυτές του γράφοντος φανούν σε κάποιους υπερβολικές, το γεγονός παραμένει ότι η τουρκική πολεμική μηχανή καθίσταται ολοένα και πιο ισχυρή και επικίνδυνη. Για να αντιμετωπίσουμε αυτήν τη μηχανή με τις οικονομικές δυνατότητες που έχουμε σήμερα, οφείλουμε να επενδύσουμε σε εξωσυμβατικές λύσεις, προσαρμοσμένες στις γεωγραφικές και άλλες ιδιαιτερότητες του ελληνοτουρκικού συστήματος.<br /><br />Πρέπει να βάλουμε το μυαλό μας να σκεφτεί “έξω από το κουτί”, αφού μελετήσουμε πώς διαμορφώνονται οι διεθνείς τάσεις στην τέχνη, την επιστήμη και την τεχνολογία του πολέμου. Οι μεγάλες δυνάμεις, αλλά και μικρότερες έχουν να μας διδάξουν πολλά, υπό την προϋπόθεση ότι θα αξιοποιήσουμε την δική τους πείρα, όχι αντιγράφοντας τυφλά, αλλά προσαρμόζοντας στις ελληνικές ανάγκες τις δικές τους καινοτομίες. Όποιος, λοιπόν, σπεύδει να χλευάσει και να καθυβρίσει προτάσεις που κινούνται προς αυτή την κατεύθυνση εκ των πραγμάτων υπονομεύει την ελληνική αμυντική προσπάθεια και προωθεί τις στοχεύσεις του εχθρού. Τόσο απλά.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Οι Έλληνες “στρατιώτες” της Τουρκίας στον υβριδικό πόλεμο κατά της Ελλάδας

Γρίβας Κώστας Σε προηγούμενο άρθρο αναφερθήκαμε σε δυνάμει ικανότητες του ελληνικού πυροβολικού. Ικανότητες, που για να μπορέσουν να αναπτυχ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο άγνωστος πόλεμος που θα χάσει ο Ερντογάν

<img height="147" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/06/erdogan_oikonomia_tourkia_slpress.jpg" width="280" /><br /><br /><b>Ηλιόπουλος Γιώργος</b><br />Κατά κανόνα η ειδησεογραφία και οι αναλύσεις που αναφέρονται επικεντρώνεται στην Τουρκία, ασχολούνται κυρίως με την πολιτική του καθεστώτος Ερντογάν, την προβολή ισχύος σε διάφορα μέτωπα (από τον Καύκασο και την Ουκρανία, έως την Ανατολική Μεσόγειο και την Μέση Ανατολή), όπως και με τους ελιγμούς του που κατά κανόνα προβληματίζουν τους αντιπάλους του.<br /><br />Όμως, ο προβληματισμός και η ανησυχία του καθεστώτος εστιάζονται στο μάλλον αθέατο εσωτερικό του μέτωπο. Σ’ έναν μάλλον άγνωστο πόλεμο, που προς το παρόν δεν υπάρχει η δυνατότητα να προσμετρηθούν οι επιπτώσεις του. Η αλλοπρόσαλλη κοινωνική και οικονομική πολιτική του Τούρκου προέδρου με εμφανέστερα σημεία την αποπομπή τριών κεντρικών τραπεζιτών σε διάστημα διετίας, τον πληθωρισμό που δεν τιθασσεύεται παρά τις εξαγγελίες και τις υποσχέσεις, την ανεργία στις ηλικίες κάτω των 40 ετών που υπερβαίνει το 25%, την εκμηδένιση των συναλλαγματικών αποθεμάτων και την διαρκή υποτίμηση του τουρκικού νομίσματος, αποτελούν μερικά από τα εμφανή αίτια της καθίζησης που συντελείται στην Τουρκία.<br /><br />Όπως συμβουλεύουν οι στρατηγικοί αναλυτές των αναδυόμενων αγορών, οι κίνδυνοι αυξάνονται και οι προειδοποιήσεις πολλαπλασιάζονται, αν και ο Ερντογάν υποστηρίζει με κάθε μέσον που διαθέτει ή ελέγχει πως τα πάντα εξελίσσονται ομαλά, πως η ρευστότητα της αγοράς και η αύξηση της μεταβλητότητας δεν αντανακλούν την οικονομική πραγματικότητα της χώρας.<br /><br />Πάντως, οι αναλυτές της BARCLAYS προειδοποιούν πως η επιστροφή των ευμετάβλητων συνθηκών μετά την αποπομπή του κεντρικού τραπεζίτη Naci Ağbal μετά το πρώτο δεκαπενθήμερο του Μαρτίου 2021, εντείνει τους κινδύνους, ενώ από την CAPITAL ECONOMICS ενημερώνουν πως ο κίνδυνος μίας νομισματικής κρίσης διογκώνεται.<div><br />Το ισοζύγιο σε ρόλο θρυαλλίδας<br /><br />Ο επικεφαλής των ειδικών στρατηγικών αναλυτών της CAPITAL ECONOMICS Jason Tuvey διαβλέπει πως η χαοτική κατάσταση στο τουρκικό ισοζύγιο πληρωμών ίσως λειτουργήσει σαν θρυαλλίδα για μία ευρεία διάχυση της κρίσης. Κυρίως λόγω του γεγονότος ότι κατά την διάρκεια της τελευταίας διετίας οι αγορές αντιμετωπίζουν την Τουρκία ως μία επικίνδυνη περίπτωση αναδυόμενης αγοράς, λόγω της ιδιοσυγκρασίας της κυβέρνησής της, οπότε λαμβάνουν και τα ανάλογα μέτρα προστασίας τους.<br /><br />Ένα παράδειγμα αποτελεί η συμπεριφορά των ισπανικών και των γαλλικών τραπεζών στην κρίση της τουρκικής λίρας του 2018. Οι τοποθετήσεις των ισπανικών τραπεζών σε τουρκικά χρεόγραφα μειώνονται από 20,82 δισ. δολάρια σε 14,05, ενώ των γαλλικών από 7,1 δισ. δολάρια σε 6,4 δισ. με τις ρευστοποιήσεις του 2020 να περιορίζουν περαιτέρω τουλάχιστον κατά 25% τις θέσεις τους στην Τουρκία, σύμφωνα με την S&P GLOBAL.<br /><br />Κατά τον επικεφαλής των οικονομολόγων της HANDELSBANKEN MACRO RESEARCH στην Στοκχόλμη, Erik Meyersson, το δεύτερο τρίμηνο του 2021, χαρακτηρίζεται από την απότομη διάβρωση της αξιοπιστίας της τουρκικής κεντρικής τράπεζας, με τις συχνές αποπομπές των διοικητών της να αποτελούν το πλέον αντιπαραγωγικό στοιχείο των ενεργειών της κυβέρνησης Ερντογάν.<br /><br />Ταυτόχρονα αυξάνει απότομα τους συντελεστές κινδύνου, δυσχεραίνοντας την διαχείριση των απειλητικών χρηματοοικονομικών προβλημάτων της Τουρκίας. Όπως και στην περίοδο της ελληνικής κρίσης και της πτώχευσης του 2010, οι τοποθετήσεις περιορίζονται δραστικά, ώστε να μειωθεί ο κίνδυνος διάχυσης της τουρκικής κρίσης στις αναδυόμενες αγορές, ειδικά και λόγω της αναμενόμενης κατάρρευσης του Λιβάνου.<br /><br />ΑΕΠ και ανέχεια<br /><br />Κατά την Divya Devesh της STANDARD CHARTERED αναδύεται μία απομόχλευση του τουρκικού κινδύνου, με συνέπεια να περιορίζονται αισθητά οι συνέπειες μίας ενδεχόμενης κατάρρευσης. Η τακτική αυτή κυριαρχεί ιδιαίτερα στους Ιάπωνες μικροεπενδυτές που έχουν τοποθετηθεί στην τουρκική λίρα. Δεν υφίσταται προς το παρόν σοβαρή απειλή διάχυσης κι αυτό λόγω του ότι έχουν ληφθεί μέτρα προστασίας, ακόμα και για την παύση πληρωμών των μεγάλων τουρκικών επιχειρήσεων.<br /><br />Παρά τις πρόσφατες ανακοινώσεις για εντυπωσιακή άνοδο του τουρκικού ΑΕΠ κατά 7% στο πρώτο τρίμηνο του 2021, σαφέστατα ανώτερη από το 6,3-6,8% των σχετικών εκτιμήσεων (η δεύτερη καλύτερη επίδοση στους G-20 μετά την Κίνα), η ανάκαμψη συγκαλύπτει το γεγονός ότι αυτό έχει συντελεσθεί κυρίως σε βάρος των χαμηλότερων εισοδηματικών τάξεων. Το καθεστώς Ερντογάν έχει καταστήσει εξαιρετικά εύθραυστη την τουρκική οικονομία, προκαλώντας καθίζηση της αξίας του εθνικού νομίσματος, χωρίς ορατά σημεία αναστροφής της τάσης.<br /><br />Στις κατώτερες μάλιστα εισοδηματικές τάξης παρατηρείται μία άνευ προηγουμένου δυσπραγία. Ο γνωστός Timothy Ash του BLUE BAY ASSET MANAGEMENT στο Λονδίνο προειδοποιεί πως οι απόψεις των σοβαρών οικονομικών κύκλων συγκλίνουν ως προς το γεγονός ότι η ανάκαμψη συντελείται σε βάρος του ασθενέστερου οικονομικά πληθυσμού, κυοφορώντας συνθήκες αστάθειας και αναταραχής.</div><div><br />Ο άγνωστος πόλεμος<br /><br />Από την εποχή της προηγούμενης μεγάλης κρίσης του 2018, το τουρκικό νόμισμα έχει υποτιμηθεί κατά 50% έναντι του δολαρίου, χωρίς να εκδηλώνει σταθερά σημεία αναστροφής της τάσης. Αυτό έχει ως συνέπεια να διευρύνεται ασύμμετρα το χάσμα των οικονομικών ανισοτήτων, με τον διψήφιο πληθωρισμό να επιδεινώνει την κατάσταση. Τα δεινά της τουρκικής λίρας ανακλώνται στην μείωση της μέσης κατά κεφαλήν συμμετοχής στο ΑΕΠ, που από τα 10.500 δολάρια του 2017, μειώνεται σε λιγότερα από 8.000 το 2020. Το μέγεθος αυτό έχει να εμφανισθεί από το 2003 σύμφωνα με την Παγκόσμια Τράπεζα, δηλαδή από την εποχή της ανάληψης της εξουσίας από τον Ερντογάν.<br /><br />Παράλληλα εντείνεται συνεχώς η ανέχεια στην χώρα και διογκώνεται το πρόβλημα της ανεργίας, ειδικά στους νέους ανθρώπους που αγωνίζονται να επιβιώσουν με πενιχρά μέσα. Η Τουρκική Ομοσπονδία Εργατικών Συνδικάτων (TÜRK-İŞ) επισημαίνει πως το όριο της φτώχειας για μία τετραμελή οικογένεια αυξάνεται στις 9.219 τουρκικές λίρες σε μηνιαία βάση τον Μάϊο (1.087 δολάρια) και πλέον διαμορφώνεται σε τριπλάσια επίπεδα από τον κατώτατο μηνιαίο μισθό.<br /><br />Μόλις προ δωδεκαμήνου το όριο έφθανε τις 7.942 τουρκικές λίρες, αλλά πιέζεται ασφυκτικά από τον πληθωρισμό, ενώ ο εθνικός ελάχιστος μηνιαίος μισθός που φθάνει τις 2.826 τουρκικές λίρες διαμορφώνεται σε επίπεδα κατώτερα από το όριο πείνας μίας τετραμελούς οικογένειας που τοποθετείται στις 2.830, σύμφωνα με την TÜRK-İŞ. Προσθέτει μάλιστα πως επίκεινται και άλλοι σοβαρότεροι κίνδυνοι για τις οικογένειες, λόγω μεγάλων αυξήσεων στις τιμές της ενέργειας και των τροφίμων, ενώ μόνον στην Άγκυρα οι τιμές των ειδών διατροφής αυξήθηκαν τον Μάϊο κατά 2,28%, με την καταναλωτική εμπιστοσύνη να κινείται στα χαμηλότερα επίπεδα της τελευταίας διετίας.<br /><br />Το τι εγκυμονεί μία τέτοια κατάσταση μας το έχει διδάξει η παγκόσμια Ιστορία. Η Τουρκία έχει τις ιδιαιτερότητές της, αλλά δεν μπορεί να ξεφύγει από τον κανόνα. Νωρίτερα ή αργότερα η οικονομική δυσπραγία θα παροξύνει την κοινωνική δυσαρέσκεια, η οποία με τη σειρά της θα εκδηλωθεί και στο πολιτικό επίπεδο, πιθανότατα στις προεδρικές εκλογές του 2023, ίσως και με κοινωνική αναταραχή.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ο άγνωστος πόλεμος που θα χάσει ο Ερντογάν

Ηλιόπουλος Γιώργος Κατά κανόνα η ειδησεογραφία και οι αναλύσεις που αναφέρονται επικεντρώνεται στην Τουρκία, ασχολούνται κυρίως με την πολιτ...

Διαβάστε την συνέχεια

Σοκαρισμένοι οι Τούρκοι: Ανακαλύπτουν ότι έχουν ελληνική καταγωγή μέσα από τεστ DNA!

<img height="168" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2021-04/%CE%A4%CE%BF%CF%8D%CF%81%CE%BA%CE%BF%CE%B9%20%CF%83%CF%84%CE%B1%20%CE%92%CE%B1%CE%BB%CE%BA%CE%AC%CE%BD%CE%B9%CE%B1.jpg?itok=BWuFpUXm" width="280" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">«Γιατί οι Τούρκοι εθνικιστές φοβούνται τόσο πολύ την αλήθεια»;</span></h3>Ηεθνικιστική ομάδα «τουρκικό πρόγραμμα DNA», που δημιουργήθηκε για να βοηθήσει τους Τούρκους να μάθουν περισσότερα για τη γενεαλογία τους, ζήτησε μποϊκοτάζ της σελίδας Ancestry.com. Σε ένα tweet που διαγράφηκε τώρα, η ομάδα του τουρκικού Project DNA ισχυρίστηκε ότι το Ancestry.com «δαιμονοποίησε» τους Τούρκους.<br /><br />Το αρχικό tweet περιελάμβανε στιγμιότυπα από τον ιστότοπο που περιγράφουν πώς αναγκάστηκαν οι Έλληνες του Πόντου να αφομοιωθούν, συμπεριλαμβανομένης της εκμάθησης τουρκικών και της υιοθέτησης του Ισλάμ για να αποκτήσουν καλύτερες ευκαιρίες.<br /><br />Ειδικότερα, οι Έλληνες και οι Αρμένιοι αναγκάστηκαν να αφομοιωθούν, αρνούμενοι τη χριστιανική τους κληρονομιά αφού αντιμετώπιζαν εθνοκάθαρση υπό την Οθωμανική Αυτοκρατορία.<br /><br />Η επίμονη άρνηση της Τουρκίας να αναγνωρίσει την ιστορική δίωξη των μειονοτήτων στα σύνορά της προκαλεί συχνά περισσότερα δεινά για τις ίδιες ομάδες.<br /><br />Η δημοσιογράφος Uzay Bulut απαντώντας στην ομάδα του τουρκικού Project DNA, έγραψε:<br /><br />«Γιατί οι Τούρκοι εθνικιστές φοβούνται τόσο πολύ την αλήθεια;<br /><br />«Διότι αν την αντιμετωπίσουν, τα ψέματα που έχουν επινοήσει θα διαλυθούν στο έδαφος.<br /><br />«Μέσα από αυτά τα ψέματα, έχει αυξηθεί το μίσος που τους έκανε να διαπράττουν τόσα εγκλήματα εναντίον Ελλήνων, Αρμενίων, Ασσυρίων, Εβραίων και άλλων».<br /><br />Ωστόσο, εταιρείες όπως το Ancestry.com έχουν οδηγήσει πολλούς Τούρκους να ανακαλύψουν τη δική τους κληρονομιά και ότι στην πραγματικότητα είναι εξσλαμισμένοι Αρμένιοι, Ασσύριοι και Έλληνες.<br /><br />Αυτοί οι Τούρκοι στη συνέχεια συχνά εξερευνούν τον Χριστιανισμό ξανά καθώς ερευνούν το πολιτιστικό και θρησκευτικό τους υπόβαθρο.<div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Σοκαρισμένοι οι Τούρκοι: Ανακαλύπτουν ότι έχουν ελληνική καταγωγή μέσα από τεστ DNA!

«Γιατί οι Τούρκοι εθνικιστές φοβούνται τόσο πολύ την αλήθεια»; Ηεθνικιστική ομάδα «τουρκικό πρόγραμμα DNA», που δημιουργήθηκε για να βοηθήσε...

Διαβάστε την συνέχεια

“Ποντίκι” σε γερμανική φάκα με τουρκικό τυρί η κυβέρνηση Μητσοτάκη

<img height="147" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/06/erdogan_birol_slpress.jpg" width="280" /><br /><br /><b>Αδαλής Γιώργος</b><br />Μια αλληλουχία γεγονότων δείχνει ότι η χώρα μας εγκαταλείπει τον πλούτο και τα κοιτάσματά της για χάρη των “πράσινων πακέτων ενίσχυσης”, ανοίγοντας διάπλατα την πόρτα στην Τουρκία για να πλιατσικολογήσει τον ελληνικό ορυκτό πλούτο. H Κυβέρνηση Μητσοτάκη σκόπευε η <a href="https://slpress.gr/oikonomia/giati-i-kyvernitiki-politiki-vlaptei-tin-energeiaki-ygeia-tis-elladas/">απολιγνιτοποίηση</a> να γίνει ως το 2029, αλλά τώρα συζητείται να γίνει ως το 2023! Κι άρχισαν να κλείνουν το ένα εργοστάσιο λιγνίτη της ΔΕΗ μετά το άλλο στην Δυτική Μακεδονία. Το πιο πρόσφατο είναι το οριστικό κλείσιμο της τεράστιας μονάδας παραγωγής ενέργειας στην Καρδία της Κοζάνης!<br /><br />Το καλοκαίρι του 2018, είχα πει για πρώτη φορά σε συνέντευξή μου, ότι «δεν φοβάμαι να μην μας πάρει τα κοιτάσματα η Τουρκία με κάποια πολεμική ενέργεια. Φοβάμαι μην τα δώσουμε οικειοθελώς εμείς οι ίδιοι»! Έκτοτε, πολλά έχουν γραφτεί γι’ αυτό που ονομάζεται “Πρέσπες του Αιγαίου”! Υποτίθεται ότι η ΝΔ θα έσωζε την παρτίδα αυτή με την εξόρυξη φυσικού αερίου.<br /><br />Στις 22 Απριλίου 2021, ο Δένδιας προέβη σε δήλωση-σοκ στο Arab News: «Η Ελλάδα πιστεύει στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και δεν πρόκειται να αρχίσει να σκάβει τον βυθό της Μεσογείου για να βρει αέριο και πετρέλαιο, είναι ένας παράδεισος στη Γη… Δεν σκοπεύουμε να το μετατρέψουμε σε κόλπο του Μεξικού. Η Ελλάδα δεν σχεδιάζει στο άμεσο μέλλον να γίνει χώρα παραγωγής πετρελαίου και φυσικού αερίου».<br /><br />Αν την δήλωση αυτή την είχε κάνει υπουργός του ΣΥΡΙΖΑ θα είχε γίνει πολιτικός σεισμός. Οι αναλυτές που διάκεινται φιλικά προς την κυβέρνηση έσπευσαν να συμμαζέψουν τα ασυμμάζευτα, υποστηρίζοντας ότι πρόκειται για διπλωματική κίνηση με στόχο την ενδυνάμωση των σχέσεών μας με τους Σαουδάραβες. Φυσικά, οι δηλώσεις του απεικόνιζαν την μεταστροφή της πολιτικής της ΝΔ σχετικά με τα δυνάμει κοιτάσματά μας.<br /><br />Η δήλωση αυτή ουσιαστικά δεν είχε αποδέκτες τους Άραβες, αλλά την ΕΕ, την Γερμανία και τον Διεθνή Οργανισμό Ενέργειας (ΙΕΑ) που εδρεύει στο Παρίσι. Ο Δένδιας κατέθεσε “φάκελο” στις Βρυξέλλες για αύξηση της χρηματοδότησης της Ελλάδας για φωτοβολταϊκά και ανεμογεννήτριες. Τι έπαθε ξαφνικά η κυβέρνηση και αποφάσισε ότι πρέπει να ρισκάρει την ενεργειακή επάρκεια και αυτονόμηση της χώρας χάριν της πράσινης ενέργειας; Ποιος είναι αυτός που λέει και προωθεί όσα πράττει η Κυβέρνηση Μητσοτάκη;<br /><br />Διεθνής Οργανισμός Ενέργειας<br /><br />Είναι ο Διεθνής Οργανισμός Ενέργειας (ΙΕΑ), που ιδρύθηκε ως το κύριο διεθνές φόρουμ για ενεργειακή συνεργασία σε θέματα, όπως η ασφάλεια του εφοδιασμού, η μακροπρόθεσμη πολιτική, η ενεργειακή απόδοση, η αειφορία, η έρευνα και ανάπτυξη, η τεχνολογική συνεργασία και οι διεθνείς ενεργειακές σχέσεις. H χώρα μας, συμμετέχει στον ΙΕΑ από το 1976 μαζί με τις παρακάτω χώρες:<br /><br /><img height="182" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/06/ad1.jpg" width="280" />Πρόκειται για οργανισμό με παρεμβατικότητα διεθνώς που λειτουργεί ως σημείο αναφοράς για όλους τους “παίκτες”, με στόχο την αποφυγή των ενεργειακών κραχ και τις διεθνείς κρίσεις. Ο ΙΕΑ, όμως, εδώ και μερικά χρόνια ενεργεί σαν πλασιέ συγκεκριμένων συμφερόντων και συμπεριφέρεται σαν “ταλιμπάν” της πράσινης ενέργειας. Διοχετεύει στην αγορά σενάρια που ουδεμία σχέση έχουν με την πραγματικότητα, διασπείροντας αδικαιολόγητα φόβο και πανικό.<br /><br />Στην ουσία, αν όλες οι χώρες ακολουθήσουν σήμερα, αυτά που λέει ο ΙΕΑ, θα ζήσουμε άμεσα ενεργειακό κραχ! Η τεχνοκρατική-συμβουλευτική υπόσταση του Οργανισμού, έχει μεταβληθεί καρά τρόπο που μακροπρόθεσμα ενισχύει τα συμφέροντα χωρών όπως η Γερμανία, η Ρωσία, η Τουρκία και το Ιράν. Υποστηρίζει ανοιχτά ότι πρέπει να σταματήσουν άμεσα οι νέες έρευνες για υδρογονάνθρακες. Αυτό ακριβώς που υιοθέτησε η Κυβέρνηση Μητσοτάκη.<br /><br />Ο ΙΕΑ θεωρεί ότι ο πλανήτης ως το 2050, πρέπει να βασιστεί στα υπάρχοντα κοιτάσματα. Δηλαδή να βασιστούμε σε χώρες, όπως η Ρωσία, το Αζερμπαιτζάν, το Καζακστάν, το Ιράν, η Βενεζουέλα, η Σαουδική Αραβία κ.α. Και φυσικά να σταματήσει το fracking που αν συμβεί αυτό, τότε μιλάμε για την πλήρη ενεργειακή διάλυση των ΗΠΑ. Προτείνει επίσης, να στραφεί ο πλανήτης στην πυρηνική ενέργεια αντί για τους υδρογονάνθρακες.<br /><br />Τέτοια ακραία σενάρια, βολεύουν αφάνταστα τους δημιουργούς του Nord Stream II, δηλαδή την Γερμανία και την Ρωσία, αφού αν γίνουν όσα προτείνει ο ΙΕΑ, τότε αναγκαστικά θα πρέπει να καμφθούν άμεσα οι όποιες αντιδράσεις για την αποπεράτωση του αγωγού. Και επειδή θα χρειαστεί να εκμεταλλευτούμε τα ήδη υπάρχοντα κοιτάσματα χωρών με αποδεδειγμένα μεγάλα αποθέματα, θα πρέπει αναγκαστικά να βγει το Ιράν από τις κυρώσεις και να αρχίσει τις εξαγωγές! Παράλληλα, βολεύεται και η Τουρκία, αφού δεν δίνει δεκάρα για την διεθνή νομιμότητα και τις διεθνείς συστάσεις!<br />Μπιρόλ, το τουρκικό τυρί<br /><br />Ποιος είναι το μεγάλο αφεντικό του ΙΕΑ; Γνωρίζουν άραγε οι επιχειρηματίες που έσπευσαν να επενδύσουν με βάση τις “κατευθυντήριες γραμμές” του; Αφεντικό του, λοιπόν, είναι ένας πανεπιστημιακός από την Τουρκία. Εκτελεστικός διευθυντής του από τον Σεπτέμβριο 2015 είναι ο Δρ Φατίχ Μπιρόλ! Ο 63χρονος Μπιρόλ είναι γεννημένος στην Άγκυρα και απόφοιτος του Πανεπιστημίου της Κωνσταντινούπολης. Έχει χαρακτηριστεί από το περιοδικό Forbes μεταξύ των ισχυρότερων ανθρώπων όσον αφορά την επιρροή στην ενεργειακή σκηνή.<br /><br /><img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/06/ad2-300x300.jpg" />Είναι επίσης πρόεδρος του Συμβουλίου του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ (Νταβός) και μέλος της ομάδας υψηλού επιπέδου του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ για την αειφόρο ενέργεια. Εκλέχτηκε στον ΔΟΕ με την υποστήριξη του Ερντογάν αλλά και του γαμπρού του Αλμπαϊράκ και βέβαια με τις ευλογίες της Μέρκελ. Η αγορά της Ενέργειας έχει υπερτιμήσει τις δυνατότητες του Μπιρόλ, παρότι το μόνο που έκανε ήταν να εκδίδει το γνωστό περιοδικό του Οργανισμού και πέραν του επικοινωνιακού ταλέντου που διαθέτει, δεν σημείωσε κάποια επιτυχία στις κρίσεις που ζει η αγορά! Πάντως, στα διεθνή ΜΜΕ θα βρει κάποιος διθυραμβικά άρθρα για τον Μπιρόλ, τα οποία συντέλεσαν στο να επανεκλεγεί για δεύτερη θητεία το 2018.<br /><br />Κατά έναν περίεργο τρόπο, η βουλιμία του Ερντογάν για να κάνει πλιάτσικο στις ενεργειακές πηγές των γειτονικών του χωρών, ξεκινά την εποχή που ο Μπιρόλ εκλέγεται στον Διεθνή Οργανισμό Ενέργειας το 2015. Εκείνη την εποχή η Τουρκία συνεργαζόταν με το ISIS στο λαθρεμπόριο πετρελαίου από την Συρία και την Λιβύη, όπως αποκάλυψαν και τα WikiLeaks. Η εκλογή Μπιρόλ, φαίνεται ότι άνοιξε διάπλατα την όρεξή του Ερντογάν για τα κοιτάσματα του Ιράκ και της Συρίας αλλά και της Λιβύης, αλλά και για τα κυπριακά και δυνάμει ελληνικά κοιτάσματα.<br /><br />Την ίδια περίοδο ο Ερντογάν κερδίζει σε παιχνίδια αγωγών που θεωρούνταν χαμένα για την Τουρκία. Επίσης, οι μπίζνες της Τουρκίας σε Αζερμπαιτζάν και Ιράν θέριεψαν όσο ο Μπιρόλ διοικούσε τον ΙΕΑ. Στις αρχές του 2021, ο Μπιρόλ, διοργάνωσε ένα web seminar, μάλλον event, με καλεσμένο τον Τούρκο υπουργό Ενέργειας! Θέμα ήταν τα ενεργειακά της Τουρκίας. Στη πράξη έμοιαζε ο Μπιρόλ να οαλιρνει συνέντευξη από τον Τούρκο υπουργό!<div><br />Ποντίκι σε γερμανική φάκα<br /><br />Στο site του Διεθνούς Οργανισμού Ενέργειας, η παρουσίαση των οικονομικών μεγεθών των χωρών-μελών του σταματά το 2015, λες και δεν βρήκαν τα νέα στοιχεία που έχουμε όλοι μας! Εδώ γεννούνται ερωτήματα. Ο Μπιρόλ τι έχει πει άραγε για τις τεράστιες επενδύσεις της Τουρκίας σε έρευνες για πετρέλαιο, φυσικό αέριο και αγωγούς, με την αγορά ερευνητικών σκαφών και γεωτρύπανων όσο αυτός ήταν επικεφαλής στον ΙΕΑ; Απολύτως τίποτα!<br /><br />Όταν η Τουρκία κάνει πλιάτσικο σε πηγές άλλων χωρών, ο Οργανισμός τι έχει πει σχετικά με την Ενεργειακή Ασφάλεια; Απολύτως τίποτα! Για τα λιγνιτικά εργοστάσια της Τουρκίας τι έχει να πει ο Μπιρόλ; Για τις μεγάλες μονάδες ενέργειας που μολύνουν την θάλασσα και τον ουρανό του Αιγαίου; Απολύτως τίποτα! Για το υπό κατασκευή τουρκικό πυρηνικό εργοστάσιο πάνω στην σεισμογενή πλάκα του Ακουγιού; Απολύτως τίποτα! Αντίθετα ο Μπιρόλ, χαιρέτισε τις ανακοινώσεις του Ερντογάν περί εύρεσης τεραστίου κοιτάσματος στην Μαύρη θάλασσα από όπου θα αρχίσει τις εξορύξεις το 2023. Το μόνο που τον ένοιαξε ήταν που θα βρει η Τουρκία έξι δισ. δολάρια για να τις ξεκινήσει. Απίστευτα πράγματα…<br /><br />Δεν είναι όμως περίεργο η Ελλάδα να ακολουθεί πιστά όσα λέει ο Τούρκος επικεφαλής του Διεθνούς Οργανισμού Ενέργειας, ενώ η Τουρκία κάνει ακριβώς τα αντίθετα; Δεν είναι περίεργο η Ελλάδα να εγκαταλείπει τις έρευνες για υδρογονάνθρακες ενώ η Τουρκία τις ενισχύει με κάθε τρόπο και μάλιστα πειρατικό στην Ανατολική Μεσόγειο; Πολύ περίεργο και χωρίς καμία σοβαρή εξήγηση εκ μέρους της Κυβέρνησης Μητσοτάκη.Ας μην κρυβόμαστε! Η αγορά ξέρει ότι η “φάκα” για την Κυβέρνηση Μητσοτάκη είναι “made in Germany”. Απλά το “τυρί” στη φάκα είναι τουρκικό και μάλιστα από τα καλύτερα σύμφωνα με το Forbes. Και το τυρί έχει ονοματεπώνυμο: λέγεται Φατίχ Μπιρόλ. Κατά τα άλλα, αν δεν αλλάξουμε γραμμή πλεύσης, η εθνική ζημιά θα είναι γιγαντιαία και κανένα πράσινο αφήγημα δεν θα είναι ικανό να ξεπλύνει τους υπεύθυνους…</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

“Ποντίκι” σε γερμανική φάκα με τουρκικό τυρί η κυβέρνηση Μητσοτάκη

Αδαλής Γιώργος Μια αλληλουχία γεγονότων δείχνει ότι η χώρα μας εγκαταλείπει τον πλούτο και τα κοιτάσματά της για χάρη των “πράσινων πακέτων ...

Διαβάστε την συνέχεια

Σύνοδος Κορυφής του ΝΑΤΟ την 14 Ιουνίου. Τι να περιμένουμε!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.flash.gr/wp-content/uploads/2020/10/libya021020-768x512.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="512" data-original-width="768" height="186" src="https://www.flash.gr/wp-content/uploads/2020/10/libya021020-768x512.jpg" width="280" /></a></div><div><br /></div><b>Κωνσταντίνος Λουκόπουλος</b><br />Η Σύνοδος Κορυφής του ΝΑΤΟ (Summit), ανώτατη μορφή του Βορειοατλαντικού Συμβουλίου, συνιστά συνήθως μία βαρετή διαδικασία όπου οι Αρχηγοί Κρατών και Κυβερνήσεων επικυρώνουν αυτά στα οποία έχουν ήδη κατ’ αρχήν συμφωνήσει ως κράτη-μέλη (έθνη κατά την ορολογία του ΝΑΤΟ) μετά από διαβουλεύσεις στις Επιτροπές και στο Συμβούλιο (Μόνιμο και Υπουργικό) πάνω σε κείμενα που έχει προετοιμάσει η νατοϊκή γραφειοκρατία. Κάποιες φορές όμως δημιουργείται ιδιαίτερο ενδιαφέρον στην Διεθνή Κοινότητα και στην Κοινή γνώμη, όταν έχει ήδη συμβεί κάτι πολύ σημαντικό από απόψεως Διεθνούς Ασφάλειας, όπως π.χ. για την Σύνοδο τον Σεπτέμβριο 2014 στο Κάρντιφ της Ουαλίας μετά την προσάρτηση της Κριμαίας και την ρωσική εμπλοκή στην Ανατολική Ουκρανία. Ή όταν έχει προηγηθεί κάποια σεισμική δήλωση όπως αυτή του Μακρόν περί εγκεφαλικού θανάτου του ΝΑΤΟ ή ακόμα και όταν ένας ηγέτης όπως ο Τραμπ ετοιμάζεται να δώσει… «παράσταση» λέγοντας ότι το ΝΑΤΟ είναι… απηρχαιωμένο.<br /><br />Η Σύνοδος που πραγματοποιείται την επόμενη εβδομάδα στις Βρυξέλλες, παρουσιάζει ενδιαφέρον καθόσον είναι η πρώτη του νέου Αμερικανού Προέδρου, μετά και την διθυραμβική του δήλωση «επιστρέψαμε», εννοώντας ότι η χώρα του είναι και πάλι ενεργή στην Ευρωατλαντική Περιφέρεια. Και αναπόδραστα συνδέεται με την συνάντηση Μπάιντεν-Πούτιν που θα ακολουθήσει δύο ημέρες μετά στην Γενεύη (16 Ιουνίου) έστω και αν αυτή είναι διμερής. Σε ότι αφορά στην ελληνική κοινή γνώμη, αυτή μπορεί βέβαια να μην ενδιαφέρεται για το τι θα αποφασιστεί σε αυτήν καθαυτή την Σύνοδο όπως η απόσυρση των νατοϊκών δυνάμεων στο Αφγανιστάν, ή πως θα προχωρήσει το ΝΑΤΟ στην διαμόρφωση της νέας του Στρατηγικής Αντίληψης (Strategic Concept) έστω και αν μπορεί να δημιουργήσει μακροπρόθεσμες δεσμεύσεις για την Χώρα. Επικεντρώνει όμως την προσοχή της στην συνάντηση Μητσοτάκη-Ερντογάν (για την σκοπιμότητα της οποίας προσωπικά έχω εκφράσει επιφυλάξεις) αλλά και στην συνάντηση Μπάιντεν-Ερντογάν στο περιθώριο των εργασιών της Συνόδου που κατά πάσα πιθανότητα μετά από ένα σκληρό «ανατολίτικο παζάρι» θα σηματοδοτήσει και την «επιστροφή» της Τουρκία στην Δύση με την σκέψη ότι η Ουάσιγκτον μπορεί να ζητήσει από την Αθήνα κάποιο «σκόντο» απέναντι στην Άγκυρα.<br /><br />Όπως προαναφέρθηκε οι Υπουργοί Εξωτερικών έχουν ήδη διαμορφώσει το «Ανακοινωθέν- Διακήρυξη» που θα δοθεί στην δημοσιότητα και πολλά από τα κύρια σημεία του έχουν ήδη «διαρρεύσει». Κάποιες διατυπώσεις την τελευταία στιγμή μέχρι την έναρξη της Συνόδου ενδεχομένως να αλλάξουν αλλά οι αναφορές στα κρίσιμα ζητήματα μίας δυστυχώς πολιτικά «στάσιμης» Συμμαχίας που αναζητεί ρόλο είναι πλέον συμφωνημένα.<br /><br />Οι τελευταίες εξελίξεις στην Ουκρανία αλλά και στην Λευκορωσία, καθώς και οι μελλοντικοί σχέσεις του ΝΑΤΟ με τη Ρωσία θα έχουν ιδιαίτερη θέση στο «Ανακοινωθέν». Ενόψει και της συνάντησης Μπάιντεν-Πούτιν εκτιμάται ότι οι σχετικές αναφορές των αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων των συμμαχικών κρατών θα είναι τόσο αυστηρές όσο να μην υπονομεύεται αυτή η κρίσιμη συνάντηση αφ’ ενός και αφ’ ετέρου να δημιουργεί συνθήκες για διάλογο μαζί της. Για μία ακόμα φορά αναμένουμε να γραφτούν και πάλι «τα κλισέ» για την πολιτική της «ανοικτής πόρτας» του ΝΑΤΟ (Άρθρο 10 του Βορειοατλαντικού Συμφώνου) σαν μία ενθάρρυνση προς την Ουκρανία και την Γεωργία χωρίς όμως ουσιαστική δέσμευση. Οι λόγοι για τους οποίους αναβάλλεται διαρκώς η ένταξη των δύο αυτών χωρών στο ΝΑΤΟ έχουν περιγραφεί σε πρόσφατο άρθρο μας στο Liberal την 20 Απριλίου.<br /><br />Επίσης αναμένεται να εκδηλωθεί το ενδιαφέρον και η αυξανόμενη ανησυχία του ΝΑΤΟ από τις όχι μόνο περιφερειακές αλλά και παγκόσμιες φιλοδοξίες της Κίνας και τον ανταγωνισμό που προκύπτει με τις ΗΠΑ και την Δύση. Αν και οι ΗΠΑ επιζητούν μία πολύ αυστηρή διατύπωση από την οποία να προκύπτει μεγαλύτερη εμπλοκή της Συμμαχίας στο θέμα της αντιμετώπισης της Κίνας, λόγω της διαφορετικής προσέγγισης των Ευρωπαίων Συμμάχων εκτιμούμε ότι και εδώ θα αναζητηθεί η μέθοδος του «όσο… τόσο». Για το θέμα αυτό έχουμε από την 2 Μαρτίου δημοσιεύσει σχετικό άρθρο-ανάλυση στο Liberal με τίτλο «Το ΝΑΤΟ σε αναζήτηση ρόλου απέναντι στην Κίνα» εκτιμώντας μάλιστα αρκετά νωρίς την πιθανή μορφή εμπλοκής του ΝΑΤΟ.<br /><br />Επειδή το ΝΑΤΟ ετοιμάζεται να αποχωρήσει μαζί με τις ΗΠΑ από το Αφγανιστάν μέχρι την 11 Σεπτεμβρίου 2021 θα υπάρξει οπωσδήποτε μία αναφορά για το τι πέτυχε η Συμμαχία εκεί στα 20 περίπου χρόνια εμπλοκής της, κάτι σαν την …«δήλωση νίκης» του Νίξον πριν αποχωρήσει από το Βιετνάμ και φυσικά ποιος θα είναι ρόλος της στο μέλλον. Έχει ήδη ανακοινωθεί ότι η Τουρκία σε συνεννόηση με το ΝΑΤΟ και έναντι 130 εκ. δολαρίων θα αναλάβει την ευθύνη της λειτουργίας και ασφαλείας του Αεροδρομίου της Καμπούλ. Παρενθετικά να πούμε ότι η Τουρκία είχε πάντοτε ενεργή και αναβαθμισμένη παρουσία στο Αφγανιστάν, από την θέση του Ειδικού Πολιτικού Απεσταλμένου του ΝΑΤΟ και ανάληψη Διοικήσεις με αρκετές Δυνάμεις μέχρι και τον προσφάτως τοποθετηθέντα επικεφαλής Τούρκο Ταξίαρχο στην Διοίκηση Υποστήριξης και Εκπαίδευσης του ΝΑΤΟ.<br /><br />Θα δοθεί εντολή για την εκπόνηση της Νέας Στρατηγικής Αντίληψης του ΝΑΤΟ (NATO Strategic Concept) το οποίο είναι το δεύτερο στην ιεραρχία καθοδηγητικό έγγραφο (Guiding Document) μετά το Βορειοατλαντικό Σύμφωνο (Σύμφωνο της Ουάσιγκτον) που αποτελεί και τον Καταστατικό Χάρτη της Συμμαχίας. Η υφιστάμενη Στρατηγική Αντίληψη της Λισαβώνας (2010) θεωρείται ήδη «ξεπερασμένη» λόγω των «τεκτονικών» αλλαγών που έχει υποστεί το διεθνές και παγκόσμιο περιβάλλον Ασφαλείας και το ΝΑΤΟ και πρέπει να αναπροσαρμοστεί προκειμένου να αντιμετωπίσει τις νέες απειλές και προκλήσεις ασφαλείας. Επιδιώκεται και αυτό θα φανεί από την δεσμευτική αναφορά της Συνόδου, η υπερφίαλη Έκθεση με τις 138 προτάσεις που συνέταξε η όχι και τόσο «ανεξάρτητη» Επιτροπή Προσωπικοτήτων που συγκρότησε ο ΓΓ/ΝΑΤΟ κ. Στόλτενμπεργκ με τίτλο «ΝΑΤΟ 2030» να είναι η βάση για την εκπόνηση της νέας Στρατηγικής Αντίληψης. Κρίνεται σκόπιμο να ενημερώσουμε ότι ενώ δεν υπήρχε Έλληνας σε αυτήν την Επιτροπή, συμμετείχε ο ικανότατος και έμπειρος Τούρκος Διπλωμάτης κ. Τακάν Ιλντέμ που λόγω και της πολυετούς νατοϊκής εμπειρίας και διασυνδέσεων εκτιμάται ότι ως ένα βαθμό διαμόρφωσε το κείμενο προς όφελος της χώρας του. Ανάλυση της Έκθεσης «ΝΑΤΟ 2030», του Ναυάρχου ε.α. Γιώργου Τσόγκα δημοσιεύτηκε στο Liberal τον Δεκέμβριο του 2020.<br /><br />Επειδή το ΝΑΤΟ είναι ένας διακυβερνητικός Οργανισμός στο επόμενο χρονικό διάστημα τα έθνη θα διαβουλευτούν πάνω σε κείμενα που θα προετοιμαστούν από την Γραφειοκρατία του Διεθνούς Επιτελείου (International Staff) που θα βασίζονται όπως προαναφέρθηκε πάνω στην Έκθεση «ΝΑΤΟ 2030». Και εδώ θα χρειαστεί μεγάλη προσοχή από την Ελλάδα στο που και σε τι θα αναζητηθεί συναίνεση (consensus) για ζητήματα που ενδεχομένως να αντίκεινται στα εθνικά μας συμφέροντα.<br /><br />Στα τρία βασικά καθήκοντα (Core Tasks) του ΝΑΤΟ τα οποία περιγράφονται στην Στρατηγική Αντίληψη 2010, δηλαδή στην Συλλογική Άμυνα, στην Διαχείριση Κρίσεων και στην Συνεργατική Ασφάλεια, ενδεχομένως να προστεθεί και η «Διατήρηση της Σταθερότητας». Ας μην ξεχνάμε ότι οι όροι σταθερότητα και διεθνής ειρήνη εμπεριέχονται στο Σύμφωνο της Ουάσιγκτον που συγκρότησε το ΝΑΤΟ. Η προώθηση της διεθνούς τάξης καθώς και η διαφύλαξη των δημοκρατικών αξιών και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων με κάποιον τρόπο θα εισαχθούν στο τελικό κείμενο.<br /><br />Η Στρατηγική Συνεργασία ΝΑΤΟ και ΕΕ θα υπερτονιστεί και πάλι την στιγμή που στην Έκθεση «ΝΑΤΟ 2030» υπάρχει εκτενής αναφορά και μάλιστα εμπεριέχονται διατυπώσεις που διασφαλίζουν τα συμφέροντα της Τουρκίας. Είναι κάτι παραπάνω από βέβαιο ότι θα υπάρχουν αναφορές στους κινδύνους ασφαλείας που δημιουργούνται από την κλιματική αλλαγή αλλά ακόμα και από μία νέα πανδημία.<br /><br />Τέλος ιδιαίτερο χώρο θα καταλάβει το ζήτημα της κατανομής των βαρών που αποτέλεσε δέσμευση των Συμμάχων το 2014 στην Σύνοδο Κορυφής στο Κάρντιφ και της προόδου της αύξησης των Αμυντικών Δαπανών στο 2% του ΑΕΠ με την επισήμανση να ληφθούν υπόψη, συνεισφορές στις επιχειρήσεις του ΝΑΤΟ και στην επίτευξη σημαντικών στόχων για νέο εξοπλισμό και μεγαλύτερη ετοιμότητα. Αυτό ας το έχουν υπόψη τους κάποιοι στην Ελλάδα που κομπάζουν ή διερωτώνται πως γίνεται η χώρας μας να έχει τόσο ψηλές δαπάνες αλλά να μην διαθέτει αυτά που πρέπει.<br /><br />Αντί επιλόγου<br /><br />Το ΝΑΤΟ αναζητά ρόλο και ταυτόχρονα αντιμετωπίζει προβλήματα συνοχής λόγω της διαφορετικής αντιλήψεως που έχουν τα κράτη-μέλη του. Δεν γνωρίζουμε αν μέσα από τα μεγάλα λόγια που θα εμπεριέχονται στο Ανακοινωθέν-Διακήρυξη το απόγευμα της 14 Ιουνίου θα δοθούν απαντήσεις και λύσεις και στα υπαρξιακά του προβλήματα. Η Ελλάδα, μέλος από το 1952 έχει κερδίσει πολλά από την συμμετοχή της σε αυτήν την Πολιτικο-στρατιωτική Συμμαχία και πρέπει να είναι ακόμα πιο ενεργό μέλος και να προωθεί τα εθνικά της συμφέροντα.<br /><br />Πολλοί βλέπουν αλλά ελάχιστοι το αναφέρουν επίσημα, δηλαδή ότι ένα σοβαρό ζήτημα συνοχής δημιουργείται από το «εξαιρετικά πολύτιμο μέλος του ΝΑΤΟ» κατά τις συχνές δηλώσεις του κ. Στόλτενμπεργκ, την Τουρκία. Δεν είναι μόνον ότι ασκεί εξαναγκαστική πολιτική και απειλεί με πόλεμο ένα άλλο μέλος, την πατρίδα μας αλλά συμμετέχει σε κρίσεις και συγκρούσεις και επικαλείται και το Άρθρο 4 για να ζητήσει την διπλωματική υποστήριξη της Συμμαχίας. Αυτό ας ληφθεί σοβαρά υπόψη από τους Συμμάχους μας.<br /><br /><h3 style="text-align: left;"><i>* Ο Αντιστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Λουκόπουλος είναι Γεωστρατηγικός Αναλυτής και Εκτελεστικός Διευθυντής στο «Παρατηρητήριο Ευρωμεσογειακής Ασφάλειας και Συνεργασίας»</i></h3><div><a href="https://www.liberal.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Σύνοδος Κορυφής του ΝΑΤΟ την 14 Ιουνίου. Τι να περιμένουμε!

Κωνσταντίνος Λουκόπουλος Η Σύνοδος Κορυφής του ΝΑΤΟ (Summit), ανώτατη μορφή του Βορειοατλαντικού Συμβουλίου, συνιστά συνήθως μία βαρετή διαδ...

Διαβάστε την συνέχεια