Το οικονομικό-γεωπολιτικό δούναι και λαβείν Τουρκίας-Κατάρ

<img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2019/11/katar.jpg" /><br /><br /><b>Τσιλιόπουλος Ευθύμιος</b><br />Ο υπουργός Οικονομικών του Κατάρ, Ali Shareef Al-Emadi, ο οποίος συνελήφθη για υπεξαίρεση, κατάχρηση εξουσίας και για άλλα εγκλήματα, έπαιξε κεντρικό ρόλο στις οικονομικές σχέσεις με την Τουρκία. Είχε συνοδεύσει τον Εμίρη του Κατάρ Σέιχ Ταμίμ Μπιν Χάμετ Αλ Σάνι σε δύο επίσημες επισκέψεις στην Άγκυρα το 2018 και το 2020. Ο Emadi ήταν επικεφαλής του εκτελεστικού συμβουλίου της Εθνικής Τράπεζας του Κατάρ (QNB), η οποία κατέχει την QNB Finansbank, την θυγατρική της QNB στην Τουρκία.<br /><br />Κατά τη διάρκεια της επίσκεψης του 2018, ο Αλ Σάνι ανακοίνωσε ότι η χώρα του θα επενδύσει 15 δισ. δολάρια στην Τουρκία. Τον περασμένο Νοέμβριο οι δύο χώρες υπέγραψαν δέκα συμφωνίες. Μεταξύ αυτών ήταν η πώληση του 10% του χρηματιστηρίου Borsa Istanbul στο Κατάρ, μεριδίου στο Istinye Park, ένα από τα μεγαλύτερα εμπορικά κέντρα της Τουρκίας και η αγορά του λιμένα της Αττάλειας από την καταριανή QTerminals W.L.L. Με τις συμφωνίες αυτές το Κατάρ έγινε ο τρίτος μεγαλύτερος ξένος επενδυτής στην Τουρκία.<br /><br />Η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης είχε αγοράσει στο παρελθόν το 10% του Χρηματιστηρίου της Κωνσταντινούπολης, αλλά το εκχώρησε το 2019, ενοχλημένη από το διορισμό του Χακάν Ατίλα στη θέση του Διευθύνοντος Συμβούλου. Υπενθυμίζουμε ότι ο εν λόγω Τούρκος τραπεζίτης διώχθηκε στις ΗΠΑ, επειδή βοήθησε το Ιράν να αποφύγει τις αμερικανικές κυρώσεις.<br /><br />Το Κατάρ ήρθε πιο κοντά στην Τουρκία όταν το 2017 η Σαουδική Αραβία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, το Μπαχρέιν και η Αίγυπτος το είχαν κατηγορήσει ότι υποστηρίζει την (ισλαμική) τρομοκρατία. Τότε είχαν διακόψει τις διπλωματικές σχέσεις και του είχαν επιβάλει οικονομικό αποκλεισμό. Κατάρ και Τουρκία συνεργάστηκαν στενά σε θέματα περιφερειακής εξωτερικής πολιτικής, όπως τα μέτωπα στη Συρία και στη Λιβύη.<div><br />Τί λένε τα νούμερα<br /><br />Προσπαθώντας να προσελκύσει ξένους επενδυτές για να αντιμετωπίσει τη νομισματική κρίση, η κυβέρνηση Ερντογάν στράφηκε και πριν μερικές ημέρες στο Κατάρ. Οι δύο πλευρές ανακοίνωσαν νέες συμφωνίες, μεταξύ των οποίων είναι και άλλες εξαγορές τουρκικών περιουσιακών στοιχείων από το Κατάρ. Οι διμερείς εμπορικές συναλλαγές δεν υπερβαίνουν τα 1,5 δισ. δολάρια, αλλά ο Ερντογάν επιδιώκει να αντλήσει ρευστότητα από το πλεόνασμα του πλούσιου εμιράτου.<br /><br />Η αντιπολίτευση στην Τουρκία κατηγορεί την κυβέρνηση ότι οι συναλλαγές με τη μοναρχία του Κόλπου έχουν πολιτικά κίνητρα και είναι αδιαφανείς. Γι’ αυτό και αντιμετωπίζει τις καταριανές επενδύσεις τουλάχιστον με καχυποψία. Για την ακρίβεια, κατηγορεί την κυβέρνηση για κακοδιαχείριση της οικονομίας και ότι “ξεπουλάει τα πάντα στο Κατάρ”. Είναι όμως έτσι; Ποια είναι η πραγματική κλίμακα των επενδύσεων του Κατάρ στην Τουρκία;<br /><br />Παρόλο που η έκταση και ο πληθυσμός του Κατάρ είναι ελάχιστες σε σύγκριση με την έκταση (1,5%) και τον πληθυσμό (3,5%) της Τουρκίας, το εμιράτο διαθέτει κατά κεφαλήν εισόδημα άνω των 80.000 δολαρίων, σε σύγκριση με τα περίπου 9.000 δολάρια στην Τουρκία, η οποία παρουσιάζει έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών 25-30 δισ. δολάρια ετησίως. Αντίθετα, το πλούσιο σε φυσικό αέριο και πετρέλαιο Κατάρ έχει πλεόνασμα τρεχουσών συναλλαγών έως και 25 δισ. δολάρια, γεγονός που του επιτρέπει να επενδύει αφειδώς στο εξωτερικό, κυρίως μέσω της Αρχής Επενδύσεων του Κατάρ. Σύμφωνα με τον αναπληρωτή υπουργό Εξωτερικών της Τουρκίας Yavuz Selim Kiran, περίπου 170 καταριανές εταιρείες λειτουργούσαν στην Τουρκία στις αρχές του 2021.<br /><br />Το απόθεμα άμεσων ξένων επενδύσεων (FDI) στην Τουρκία ανέρχεται σε περίπου 150 δισ. δολάρια, με το μεγαλύτερο μέρος (101 δισ. δολάρια) να ανήκει σε Ευρωπαίους επενδυτές, σύμφωνα με στοιχεία της Κεντρικής Τράπεζας. Η Ολλανδία είναι στην κορυφή με περίπου 33 δισ., ακολουθούμενη από το Κατάρ με περίπου 22 δισ. Η διαφορά είναι ότι οι ολλανδικές επενδύσεις, που εκπροσωπούνται από γίγαντες όπως η Unilever, η Shell, η Philips και η ING Bank, χρονολογούνται ακόμα από τη δεκαετία του 1940, ενώ οι καταριανές επενδύσεις έχουν πραγματοποιηθεί τα τελευταία πέντε χρόνια.<br /><br />Αύξηση επενδύσεων<br /><br />Σ’ αυτήν την περίοδο σημειώθηκε και η πολιτική προσέγγιση μεταξύ της Άγκυρας και της Ντόχα, που σφραγίστηκε και με τη δημιουργία τουρκικής βάσης στο εμιράτο πριν και μετά τον αποκλεισμό που επέβαλαν οι άλλες χώρες του Κόλπου στο Κατάρ το 2017. Ωστόσο, η Τουρκία δεν είναι ο κορυφαίος προορισμός των καταριανών επενδύσεων. Σύμφωνα με την Αρχή Προγραμματισμού και Στατιστικής του Κατάρ, το χαρτοφυλάκιο επενδύσεων του εμιράτου στο εξωτερικό ανήλθαν σε περίπου 117 δισ. δολάρια το 2019. Οι δε άμεσες επενδύσεις ανήλθαν σε 44 δισ., ή 38% του συνόλου.<br /><br />Σύμφωνα με τουρκικά στοιχεία, οι μισές από αυτές έγιναν στην Τουρκία, αλλά τα στοιχεία του Κατάρ δίνουν άλλη εικόνα. Το σίγουρο είναι, πάντως, ότι έχουμε μια απότομη αύξηση των άμεσων καταριανών επενδύσεων στην Τουρκία. Το 2015, ανήλθαν σε λιγότερο από ένα δισ. δολάρια, το 2016 σε περίπου πέντε δισ., το 2017 σχεδόν σε έξι δισ. και το 2018 σε 6,2 δισ. Το πώς έφτασαν τα 22 δισ. το 2019 είναι ένα ερώτημα.<br /><br />Μια πιθανή εξήγηση είναι η εξαιρετική αύξηση της αγοραίας αξίας της QNB Finansbank που ανήκει στο Κατάρ. Ενώ λιγότερο από το 1% των μετοχών της τράπεζας διαπραγματεύεται δημόσια, η κεφαλαιοποίησή της έχει υπερβεί τα 40 δισ. δολάρια, φτάνοντας περίπου στο 20% της συνολικής κεφαλαιοποίησης του χρηματιστηρίου της Κωνσταντινούπολης. Τέτοιες ακραίες αυξήσεις θεωρούνται ανθυγιεινές.</div><div><br />ΜΜΕ και αμυντική βιομηχανία<br /><br />Άλλες σημαντικές εξαγορές από το Κατάρ στην Τουρκία περιλαμβάνουν την ABank και την Digiturk, τη μεγαλύτερη εταιρεία συνδρομητικής τηλεόρασης της χώρας. Το Κατάρ μπήκε στον τομέα των μέσων ενημέρωσης οκτώ χρόνια νωρίτερα, όταν η Lusail International, θυγατρική του Ταμ, συνεργάστηκε με την Calik Holding για να αγοράσει τον όμιλο πολυμέσων Sabah-ATV για 1,1 δισ. δολάρια. Εκείνη την εποχή, η Calik Holding είχε επικεφαλής τον γαμπρό του Ερντογάν, Μπεράτ Αλμπαράκ, ο οποίος έγινε υπουργός Οικονομικών της Τουρκίας. Η Lusail πούλησε αργότερα το 25% της συμμετοχής της.<br /><br />Ωστόσο, είναι το αυξανόμενο μερίδιο του Κατάρ στον αμυντικό κλάδο που προκάλεσε τις περισσότερες αντιπαραθέσεις στην Τουρκία, η οποία προσπάθησε να μειώσει την εξάρτησή της από ξένα οπλικά συστήματα τα τελευταία χρόνια. Το Κατάρ, λοιπόν, εξαγόρασε πέρυσι την εταιρεία κατασκευής τεθωρακισμένων οχημάτων και αρμάτων μάχης BMC. Τα 25ετή δικαιώματα του εργοστασίου στη βορειοδυτική επαρχία Sakarya μεταβιβάστηκαν με προεδρικό διάταγμα στη BMC, η οποία πλέον είναι κοινή επιχείρηση της Επιτροπής Βιομηχανίας Ένοπλων Δυνάμεων του Κατάρ και Τούρκου επιχειρηματία που έχει στενές σχέσεις με τον Ερντογάν.<br /><br />Οι άμεσες επενδύσεις του Κατάρ περιλαμβάνουν επίσης εξαγορά της εταιρείας πουλερικών Boyner, εξαγορές ξενοδοχείων στην Μαρμαρίδα και αγορές ακινήτων, αρκετά εκ των οποίων είναι αρχοντικά στις όχθες του Βοσπόρου. Η μητέρα του εμίρη, Sheikha Moza bint Nasser, μάλιστα, αγόρασε μεγάλες εκτάσεις στη διαδρομή του Canal Istanbul, τη τεχνητή διώρυγα που θα συνδέσει τη Μαύρη Θάλασσα με τη Θάλασσα του Μαρμαρά. Εκτός από τις άμεσες επενδύσεις, οι Καταριανοί έχουν επενδύσει σε μετοχές και κρατικά ομόλογα στην Τουρκία, αλλά δεν υπάρχουν στατιστικά στοιχεία.</div><div><br />Δούναι και λαβείν<br /><br />Το πιο σημαντικό είναι ότι το Κατάρ έσπευσε να βοηθήσει την Κεντρική Τράπεζα της Τουρκίας, προσφέροντας ένα σωσίβιο ανταλλαγής νομισμάτων για να ενισχύσει τα εξαντλημένα συναλλαγματικά αποθέματα της κεντρικής τράπεζας και να βοηθήσει στη σταθεροποίηση της τουρκικής λίρας. Τον Μάιο, το Κατάρ τριπλασίασε το όριο της συμφωνίας ανταλλαγής στο ισοδύναμο των 15 δισ. δολαρίων. Αν και η συμφωνία δεν θεραπεύει το πρόβλημα της Τουρκίας, έχει δώσει σημαντικές ανάσες στην Κεντρική Τράπεζα.<br /><br />Η προθυμία του Κατάρ να στέκεται οικονομικά στο πλευρό της Τουρκίας με ποικίλους τρόπους πηγάζει από την ανάγκη του να βρει πολιτική και στρατιωτική στήριξη, προκειμένου να εξισορροπήσει την ασφυκτική πίεση που δέχθηκε από τον συνασπισμό των αραβικών χωρών του Κόλπου που τελεί υπό την ηγεσία της Σαουδικής Αραβίας. Παραχωρώντας στην Τουρκία στρατιωτική βάση στο έδαφός της, το εμιράτο έλαβε εγγύηση προστασίας από την Άγκυρα.<br /><br />Οι επενδύσεις του, λοιπόν, στην τουρκική οικονομία, όπως και η χρηματοδοτική συνδρομή του, είναι σε πολύ μεγάλο βαθμό το αντάλλαγμα για την γεωστρατηγική προστασία που εξασφάλισε. Με άλλα λόγια, πρόκειται για κλασική περίπτωση δούναι και λαβείν, όπου το οικονομικό στοιχείο διαπλέκεται με το γεωπολιτικό. Το εάν η Τουρκία μπορεί πραγματικά να εγγυηθεί την ασφάλεια του Κατάρ απέναντι στους γείτονές του είναι άλλο ζήτημα, το οποίο συνδέεται και με τον παράγοντα Ιράν.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Το οικονομικό-γεωπολιτικό δούναι και λαβείν Τουρκίας-Κατάρ

Τσιλιόπουλος Ευθύμιος Ο υπουργός Οικονομικών του Κατάρ, Ali Shareef Al-Emadi, ο οποίος συνελήφθη για υπεξαίρεση, κατάχρηση εξουσίας και για ...

Διαβάστε την συνέχεια

Καιροσκοπικά ανοίγματα από Τουρκία – Σφήνα στις σχέσεις της Ελλάδας με Άραβες και Ισραήλ

<a href="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2021/05/TRfd.jpeg"><img height="202" src="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2021/05/TRfd.jpeg" width="280" /></a><br /><br /><b>Γιώργος Σκαφιδάς</b><br />«Καινοτόμος διπλωματία: Νέα εποχή, Νέες προσεγγίσεις» (“Innovative diplomacy: New Era, New Approaches”) είναι ο θεματικός τίτλος του «διπλωματικού φόρουμ» που πρόκειται να πραγματοποιηθεί στην Αττάλεια της Τουρκίας από τις 18 έως και τις 20 Ιουνίου… λίγο μετά δηλαδή από τη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ (14 Ιουνίου) και λίγο πριν από τη Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ (24-25 Ιουνίου). Αποστολή του “Antalya Diplomacy Forum” (σύμφωνα με τους διοργανωτές του που δεν είναι άλλοι από το καθεστώς Ερντογάν): να αγγίξει τα διεθνή και περιφερειακά προβλήματα μέσα από προσεγγίσεις τύπου «έξω από τα καθιερωμένα» (“outside the box”) που θα στοχεύουν όμως στο κατά περίπτωση «εφικτό». <br /><br />Ο υπουργός Ενέργειας του Ισραήλ, Γιουβάλ Στάινιτς, έχει ήδη – σύμφωνα με δημοσιεύματα – προσκληθεί να πάρει μέρος στο εν λόγω φόρουμ στην Αττάλεια. Εάν το πράξει, θα είναι ο πρώτος Ισραηλινός υπουργός που επισκέπτεται την Τουρκία έπειτα από χρόνια. Ενώ πρόσκληση έχει λάβει, μεταξύ άλλων, και η υπουργός Εξωτερικών της μεταβατικής κυβέρνησης της Λιβύης, Νάιλα αλ Μανγκούς, όπως δήλωσε ο ίδιος ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου κατά την τελευταία του επίσκεψη στη Λιβύη στις 3 Μαΐου. <br /><br />Ο τίτλος του φετινού “Antalya Diplomacy Forum”, με τις αναφορές στο «νέο» («νέα εποχή», «νέες προσεγγίσεις»), έρχεται επί της ουσίας να αποτυπώσει και τις διαθέσεις της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής κατά την τρέχουσα μεταβατική διεθνοπολιτική συγκυρία όπως την αντιλαμβάνεται η Άγκυρα. <br /><br />Τουρκία – Αίγυπτος – Σαουδική Αραβία <br /><br />Η Τουρκία του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν έχει επιδοθεί, εδώ και μήνες, σε μια προφανή κούρσα αποκατάστασης των δεσμών της με χώρες όπως είναι η Αίγυπτος, η Σαουδική Αραβία, το Ισραήλ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. <br /><br />Αντιπροσωπείες των υπουργείων Εξωτερικών Αιγύπτου και Τουρκίας είχαν τις πρώτες έπειτα από οχτώ χρόνια μεταξύ τους διερευνητικές επαφές το διήμερο 5 και 6 Μαΐου στο Κάιρο, με την τουρκική πλευρά να εκπροσωπείται από τους γνωστούς στα καθ’ ημάς Σεντάτ Ονάλ και Τσαγατάι Ερτσιγές. Βάσει όσων θα ανακοινώνονταν επισήμως εκ των υστέρων, οι συνομιλίες, οι οποίες αναμένεται να έχουν συνέχεια, ήταν «ειλικρινείς» και «σε βάθος»… όπερ σημαίνει ότι οι δύο πλευρές συνέχισαν μεν να διαφωνούν αλλά με την προοπτική να τα ξαναπούν κάποια στιγμή στο κοντινό μέλλον. <br /><br />Οι επαφές φαίνεται να έχουν πυκνώσει όμως το τελευταίο διάστημα και το μέτωπο Τουρκίας-Σαουδικής Αραβίας έπειτα από τις δύο τηλεφωνικές συνομιλίες που είχε ο Ερντογάν με τον Σαουδάραβα βασιλιά Σαλμάν μπιν Αμπντουλαζίζ μέσα σε διάστημα μόλις ενός μήνα (στις 14 Απριλίου και στις 4 Μαΐου). Στον απόηχο αυτών των τηλεφωνημάτων, ο Μεβλούτ Τσαβούσογλου ετοιμάζεται πλέον να επισκεφθεί το Ριάντ στις 11 Μαΐου, ενώ μια ημέρα μετά, στις 12 Μαΐου, ο επικεφαλής της τουρκικής διπλωματίας πετάει προς Μόσχα συνοδευόμενος από τον Τούρκο υπουργό Υγείας. <br /><br />Η επικείμενη επίσκεψη του Τούρκου ΥΠΕΞ στη Σαουδική Αραβία θα είναι η πρώτη έπειτα από τέσσερα χρόνια, ενώ προ εβδομάδων, στις 22 Απριλίου, είχαμε και την πρώτη έπειτα από πέντε χρόνια τηλεφωνική συνομιλία του Μεβλούτ Τσαβούσογλου με τον υπουργό Εξωτερικών των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, Αμπντουλάχ Μπιν Ζαγιέντ. <br /><br />Αξίζει να σημειωθεί πως Αίγυπτος, Σαουδική Αραβία, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και Ισραήλ έχουν ενισχύσει σημαντικά τους δεσμούς τους με την Ελλάδα τα τελευταία χρόνια, μέσα από οργανισμούς (EMGF), fora (Philia), διμερή-πολυμερή σχήματα συνεργασίας και μεμονωμένες συμφωνίες, γεγονός για το οποίο η τουρκική ηγεσία έχει κατ’ επανάληψη εκφράσει την ενόχλησή της και μάλιστα δημόσια. <br /><br />Η Τουρκία τρέχει λοιπόν πια από την πλευρά της να αποκαταστήσει τις γέφυρες με γείτονες και περιφερειακούς παίχτες. Δεν θα είναι εύκολο να το επιτύχει μέσα σε συνθήκες καχυποψίας και με δεδομένα όσα επεισοδιακά έχουν προηγηθεί. Η τουρκική ηγεσία έχει αποδείξει, ωστόσο, πως μπορεί να προχωρά σε καιροσκοπικές στροφές 180 μοιρών όποτε κρίνει σκόπιμο. Για να τα έχει καλά με το Πεκίνο, το καθεστώς Ερντογάν «άδειασε» τους Ουιγούρους για τους οποίους υποτίθεται πως ενδιαφερόταν. Κατά ανάλογο τρόπο, θα μπορούσε ενδεχομένως να «αδειάσει» και τους Αδελφούς Μουσουλμάνους (για να τα «ξαναβρεί» με τον Αμπντέλ Φατάχ αλ Σίσι) αλλά και τη Χαμάς (για να τα «ξαναβρεί» με το Ισραήλ), αν και στις εν λόγω περιπτώσεις το όποιο «άδειασμα» θα είναι μάλλον μερικό και ελεγχόμενο. <br /><br />Στο ίδιο πλαίσιο, θα μπορούσε να κάνει ξαφνικά πως «ξεχνά» και την υπόθεση Κασόγκι εάν αυτό πρόκειται να συμβάλει στη βελτίωση των σχέσεων με τη Σαουδική Αραβία. Ο Τούρκος προεδρικός εκπρόσωπος Ιμπραχίμ Καλίν έκανε ήδη στροφή πίσω στα τέλη Απριλίου, όταν δήλωσε πως η Τουρκία «σέβεται» και «καλωσορίζει» τον τρόπο με τον οποίο το σουνιτικό βασίλειο χειρίστηκε δικαστικά την υπόθεση της δολοφονίας του Σαουδάραβα δημοσιογράφου… Ήταν η ίδια όμως η τουρκική ηγεσία που κατηγορούσε έως και σχετικά πρόσφατα τους Σαουδάραβες (και κυρίως τον πρίγκιπα-διάδοχο Μοχάμεντ Μπιν Σαλμάν) πως επιχειρούν να συγκαλύψουν την υπόθεση της δολοφονίας του Τζαμάλ Κασόγκι που είχε αφήσει την τελευταία του πνοή μέσα στο προξενείο της Σαουδικής Αραβίας στην Κωνσταντινούπολη το 2018…<br /><br />Οικονομικοί οι στόχοι<br /><br />Το διεθνές τοπίο πλέον αναδιαμορφώνεται με φόντο την εκλογή του Τζο Μπάιντεν στις ΗΠΑ, αλλά και στη σκιά της πανδημίας του κορονοϊού που έχει προκαλέσει οικονομική «αιμορραγία» διεθνώς. Εν τω μεταξύ, έχουν όμως συμβεί και άλλα πολλά και σημαντικά: με τους Σαουδάραβες να αποκαθιστούν τους δεσμούς τους με το Κατάρ και τους Άραβες (Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, Μπαχρέιν κ.ά.) να αναγνωρίζουν το Ισραήλ. <br /><br />Για την Άγκυρα πάντως, το ζητούμενο της αποκατάστασης των δεσμών με τους «έξω» έχει εκτός των άλλων και οικονομική διάσταση. Οι τουρκικές εξαγωγές με προορισμό τη Σαουδική Αραβία «κατακρημνίστηκαν» (υποχωρώντας κατά πάνω από 92% τους πρώτους μήνες του 2021 σε σύγκριση με την αντίστοιχη περίοδο του 2020) λόγω του ανεπίσημου σαουδαραβικού εμπάργκο στα τουρκικά προϊόντα. Ενώ και οι διμερείς εμπορικές συναλλαγές της Τουρκίας με την Αίγυπτο, που παρέμειναν μεν ψηλά (κοντά στα 4,9 δισ. δολ. ετησίως για το 2020) παρά τη κρίση στις σχέσεις των δύο χωρών, θα μπορούσαν και εκείνες να αυξηθούν ακόμη περισσότερο, όπως άλλωστε προσδοκά ο Τούρκος υπουργός Εμπορίου Μεχμέτ Μους. <br /><br />Το ζητούμενο της οικονομικής ανάκαμψης και της τόνωσης των οικονομικών-εμπορικών δεσμών βρέθηκε στο επίκεντρο των επισκέψεων που πραγματοποίησε ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου το τελευταίο διάστημα σε Γερμανία (5-6 Μαΐου), Βοσνία Ερζεγοβίνη (4-5 Μαΐου), Σλοβενία (4 Μαΐου) και Λιβύη (3 Μαΐου). <br /><br />Ρώσοι τουρίστες<br /><br />Όσο για το θέμα των Ρώσων τουριστών που παραμένουν αποκλεισμένοι από την Τουρκία, αυτό πρόκειται να συζητηθεί κατά την επίσκεψη που αναμένεται να πραγματοποιήσουν οι Τούρκοι υπουργοί Εξωτερικών και Υγείας στη Μόσχα στις 12 Μαΐου. Το καλύτερο δυνατό σενάριο για την Άγκυρα θα είναι εάν τα κρούσματα κορονοϊού εντός των τουρκικών συνόρων υποχωρήσουν σε λιγότερα από 5.000 ημερησίως έως τα τέλη Μαΐου και η τουριστική αγορά ανοίξει πριν από τον Ιούλιο. Οι χώρες που στέλνουν τους περισσότερους τουρίστες στην Τουρκία είναι η Ρωσία, η Γερμανία, η Μεγάλη Βρετανία, η Βουλγαρία και το Ιράν. Ρωσικές πηγές εκτιμούν ωστόσο, μιλώντας στο Reuters, ότι οι Ρώσοι τουρίστες μπορεί να χρειαστεί να περιμένουν έως και τον… Αύγουστο προτού αρχίσουν να επισκέπτονται και πάλι την Τουρκία. <br /><br />Υπενθυμίζεται ότι η Μόσχα έχει ήδη επιβάλει περιορισμούς στις πτήσεις από Ρωσία προς Τουρκία για το δεύτερο μισό του Απριλίου και ολόκληρο τον μήνα Μάιο, περιορισμούς τους οποίους άλλοι αποδίδουν στον κορονοϊό και άλλοι στην… κοινή τουρκο-ουκρανική διακήρυξη των Ερντογάν και Ζελένσκι της 10ης Απριλίου… <div><br /></div><div><a href="https://www.amynanet.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Καιροσκοπικά ανοίγματα από Τουρκία – Σφήνα στις σχέσεις της Ελλάδας με Άραβες και Ισραήλ

Γιώργος Σκαφιδάς «Καινοτόμος διπλωματία: Νέα εποχή, Νέες προσεγγίσεις» (“Innovative diplomacy: New Era, New Approaches”) είναι ο θεματικός τ...

Διαβάστε την συνέχεια

“Σούδα η Αλεξανδρούπολη”! Ο Χ.Καπούτσης γράφει για τις “διευκολύνσεις” στις ΗΠΑ

<a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/05/panagiotopoulos_pyatt.jpg"><img height="157" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/05/panagiotopoulos_pyatt-696x392.jpg" width="280" /></a><br /><br />ΤΟΥ <b>ΧΡΗΣΤΟΥ ΚΑΠΟΥΤΣΗ</b><br />Σε στρατηγικής σημασίας, για τα αμερικανικά πολιτικοστρατιωτικά σχέδια, εξελίσσεται η Αλεξανδρούπολη, αναλόγου, αν όχι και μεγαλύτερης βαρύτητας, με την αεροναυτική βάση της Σούδας στην Κρήτη. Κοινό χαρακτηριστικό, ο απόλυτος έλεγχος, διοικητικά και επιχειρησιακά, από τους Αμερικανούς. Ουσιαστικά, οι στρατιωτικές βάσεις επί ελληνικού εδάφους, έχουν εκχωρηθεί στις ΗΠΑ, μέσω διμερών αμυντικών συμφωνιών, που εξυπηρετούν απολύτως, τα Στρατηγικά σχέδια των ΗΠΑ. Αμυντικές συμφωνίες σαφώς ετεροβαρείς, αφού στα συμφωνηθέντα κείμενα, δεν υπάρχει, όχι ρήτρα, αλλά ούτε καν η «υποψία» στρατιωτικής συνδρομής, στην περίπτωση που η εδαφική ακεραιότητα της Ελλάδας, τεθεί υπό στρατιωτική τουρκική αμφισβήτηση.<br /><br />Η Σούδα, είναι η προκεχωρημένη στρατιωτική βάση των αμερικανών στην Μεσόγειο , άνευ της οποίας, στρατιωτικές επιχειρήσεις των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων στην ευρύτερη γεωγραφική περιοχή είναι απλά αδιανόητες.<br /><br />Αναλόγου βαρύτητας, με την Σούδα, είναι και η Αλεξανδρούπολη, που εξελίσσεται σε «επίνειο» της τεράστιας αμερικανικής βάσης στο Ουρόσεβατς (Κόσσοβο). Χωρίς την Αλεξανδρούπολη, στρατιωτικές επιχειρήσεις των αμερικανών στα Βαλκάνια, τη Μαύρη Θάλασσα και στην Ευρασία , στο μαλακό υπογάστριο της Ρωσίας ( Αζοφική, Ουκρανία, Αρμενία, Γεωργία), είναι, επίσης στρατιωτικά – επιχειρησιακά, αδιανόητες. Πανόμοια αναμένεται η εξέλιξη και στις στρατιωτικές βάσεις στο Στεφανοβίκειο, στη Λάρισα, την Ανδραβίδα, την Καλαμάτα , το Καστέλι στην Κρήτη, όπου μέσω των ελληνοαμερικανικών αμυντικών συμφωνιών, θα επικυρωθεί η αμερικανική επικυριαρχία.<br /><br />Στην Αλεξανδρούπολή λοιπόν, θα διεξαχθεί από τις 17 Μαΐου έως τις 2 Ιουνίου υπό την ηγεσία του Αμερικανικού Στρατού, η στρατιωτική Άσκηση «Defender Europe 21», « …με Αντικειμενικό Σκοπό την αποτροπή της επιθετικότητας(!!) και την οικοδόμηση επιχειρησιακής ετοιμότητας του ΝΑΤΟ με τους Συμμάχους και τους εταίρους του στην περιοχή…», σύμφωνα με την επίσημη ανακοίνωση. Χρήζει μάλλον περαιτέρω αναλύσεως, το στρατιωτικό δόγμα «αποτροπής της επιθετικότητας», διότι προκύπτει το εύλογο ερώτημα, αν δηλαδή, οι αμερικανοί επιτελείς, διαβλέπουν πιθανή επίθεση στα αμερικανικά στρατεύματα ή στα συμμαχικά, στην ευρύτερη περιοχή των Βαλκανίων, της Μαύρης και Αζοφικής θάλασσας και της Ευρασίας …<br /><br />Στην επίσημη ανακοίνωση του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας διαβάζουμε: «Ο Υπουργός Εθνικής Αμύνης Νικόλαος Παναγιωτόπουλος που παρέστη σήμερα, Παρασκευή 7 Μαΐου 2021, στην Ημέρα Διακεκριμένων Επισκεπτών της πολυεθνικής ασκήσεως “DEFENDER Europe 21” που πραγματοποιήθηκε στο Λιμένα Αλεξανδρουπόλεως, αποδεχόμενος σχετική πρόσκληση από τον Πρέσβη των ΗΠΑ στην Ελλάδα κ. Τζέφρυ Πάιατ (Geoffrey Pyatt)….). Μάλιστα, ο Έλληνας υπουργός Εθνικής Άμυνας, πήγε στη ναυτική βάση στην Αλεξανδρούπολη, όχι αυτοβούλως (για ελληνικό έδαφος μιλάμε) , αλλά κατόπιν προσκλήσεως του αμερικανού πρέσβη!! Μάλιστα ο ΥΕΘΑ Ν. Παναγιωτόπουλος δήλωσε περιχαρής: «Η Άσκηση “Defender Europe 21” προστίθεται σε μία μεγάλη σειρά δραστηριοτήτων στον τομέα της αμυντικής συνεργασίας Ελλάδος και ΗΠΑ, συνεργασία στρατηγικού χαρακτήρα και αμοιβαίως επωφελή, η οποία διαπνέεται από την επιθυμία των δύο χωρών να συνεισφέρουν, ουσιαστικά, στην ασφάλεια, σταθερότητα και ευημερία της ευρύτερης περιοχής μας».<br /><br /> Στην Αλεξανδρούπολη προκειμένου να ενημερωθεί για την αμερικανική άσκηση και ο Αρχηγός ΓΕΕΘΑ, επίσης προσκεκλημένος του αμερικανού πρέσβη. Στον χαιρετισμό του ο Αρχηγός ΓΕΕΘΑ Στρατηγός Κ. Φλώρος, ευχαρίστησε τους διοργανωτές για την εξαιρετική εκδήλωση και φιλοξενία, επισήμανε τον κομβικό ρόλο και την σπουδαιότητα των διευκολύνσεων που παρέχει η Ελλάδα μέσω του Λιμένα της Αλεξανδρούπολης για την ομαλή και ασφαλή διεξαγωγή της «DEFENDER EUROPE 21» και τόνισε την διαχρονική φιλία των δύο χωρών που το τελευταίο χρονικό διάστημα έχει μετεξελιχθεί σε ιδιαίτερα στενή σχέση στο πλαίσιο της πρόσφατης αναβάθμισης της Συμφωνίας Αμοιβαίας Αμυντικής Συνεργασίας [Mutual Defense Cooperation Agreement (MDCA)].<br /><br />Επίσης, ο Αρχηγός ΓΕΕΘΑ, αναφέρθηκε στις στρατιωτικές σχέσεις Ελλάδας και ΗΠΑ και στα πολλά και σημαντικά βήματα του τελευταίου έτους με πιο χαρακτηριστικό την ανάπτυξη της 101 Αερομεταφερόμενης Μεραρχίας στην Ευρώπη για την «ATLANTIC RESOLVE 20», όπου και χρησιμοποιήθηκαν για πρώτη φορά οι υποδομές του Λιμένα της Αλεξανδρούπολης για την υποδοχή τους, καθώς και στη μεταστάθμευση 12 μαχητικών αεροσκαφών F-15 στην 110 Πτέρυγα Μάχης στην Λάρισα για συνεκπαίδευση με την επωνυμία «EARLY BIRD», παράλληλα με την συμμετοχή τους στην άσκηση «ASTRAL KNIGHT 21» της «DEFENDER EUROPE 21».<div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

“Σούδα η Αλεξανδρούπολη”! Ο Χ.Καπούτσης γράφει για τις “διευκολύνσεις” στις ΗΠΑ

ΤΟΥ ΧΡΗΣΤΟΥ ΚΑΠΟΥΤΣΗ Σε στρατηγικής σημασίας, για τα αμερικανικά πολιτικοστρατιωτικά σχέδια, εξελίσσεται η Αλεξανδρούπολη, αναλόγου, αν όχι ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η βαθιά γεωπολιτική σύγκρουση Γαλλίας-Τουρκίας και η ελληνική “τύφλωση”

<a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2020/08/06/hellas_france_6.jpg"><img height="186" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2020/08/06/hellas_france_6-696x464.jpg" width="280" /></a><br /><br />Πολλοί περιμένουν πολλά από την στάση των ΗΠΑ επί Μπάϊντεν ,έναντι της Τουρκίας. Οι ανακοινώσεις για αποβολή της Τουρκίας από το πρόγραμμα F-35 και η δήλωση Μπάϊντεν για τη γενοκτονία των Αρμενίων, έχουν προκαλέσει κλίμα προσμονής. Ωστόσο δεν πρέπει να ξεχνάμε σε καμία περίπτωση ότι η κυρίαρχη αντίληψη στις ΗΠΑ είναι μία: “Η Τουρκία δεν πρέπει να χαθεί”… Αυτό θα καθορίσει την πολιτική της Ουάσινγκτον , όσο κι αν η αντιπαράθεση δείχνει δύσκολο να ξεπεραστεί.<br /><br />Συνεπώς στην Ελλάδα καλό θα ΄ναι να κρατάμε μικρό καλάθι για την αμερικανική στάση. Και ακόμη καλύτερο είναι να σταματήσουμε να ανεχόμαστε το “σανό” που συστηματικά το τελευταίο διάστημα κάποιοι προσπαθούν να “ταίσουν” τον κόσμο , προσπαθώντας να επιβάλλουν συγκεκριμένες αγορές δισεκατομμυρίων από τις ΗΠΑ, χρησιμοποιώντας ως επιχείρημα το “αμερικανικό αποτύπωμα” στην περιοχή. Να το δούμε πρώτα….<br /><br />Το πιο παράδοξο όμως είναι ότι η Ελλάδα δεν είχε κανένα λόγο ούτε να συρθεί αυτοκαταστροφική γερμανική “συνταγή” που επέβαλε συνομιλίες με την Τουρκία, ούτε να αναμένει την αμερικανική παρέμβαση. Η γεωπολιτικές εξελίξεις στη Μεσόγειο ήταν ευνοϊκότατες για να προχωρήσει σε στενή και ουσιαστική στρατιωτική συνεργασία με την ισχυρότερη στρατιωτικά χώρα της Ευρώπης: τη Γαλλία.<br /><br />Η <a href="https://www.coursera.org/instructor/~16608276"><b>Jana Jabbour</b></a> σε μία πολύ καλή ανάλυση (<a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/05/jabbour_france_vs_turkey_eastmed_2021.pdf"><b>διαβάστε τη όλη ΕΔΩ</b></a>) εξηγεί πόσο βαθιά είναι η σύγκρουση Γαλλίας-Τουρκίας και η ανάλυση της προκαλεί το ερώτημα: είναι τόσο τυφλοί στην ελληνική κυβέρνηση που δεν μπορούν να δουν τα αυτονόητα; Τόσο επιπόλαιοι που πιστεύουν στ΄ αλήθεια ότι οι στρατηγικές συνεργασίες χτίζονται με τη λογική “αφού δε θα πάρουμε τις φρεγάτες να αγοράσουμε αεροσκάφη”; Αυτό έγινε με τα Rafale…<br /><br />Η ανάλυση την οποία επικαλούμαστε επισημαίνει ότι “η γαλλο-τουρκική αντιπαράθεση στην Ανατολική Μεσόγειο είναι μία γεωπολιτική διαμάχη για την εξουσία σε πολλά μέτωπα: Λιβύη, Συρία, Λίβανος.<br /><br />…Οι ηγεμονικές της φιλοδοξίες της Τουρκίας έρχονται σε αντίθεση με το όραμα της Γαλλίας για τη Μεσόγειο και τον ορισμό των συμφερόντων της στην περιοχή”, γράφει και προσθέτει η Jana Jabbour: “Αυτό που ξεκίνησε ως προσωπική εχθρότητα μεταξύ Macron και Erdogan σταδιακά μετατρέπεται σε μια μεγάλη γεωπολιτική αντιπαλότητα, όπου η Γαλλία ενεργεί ως υπερασπιστής της παλιά περιφερειακή τάξη και η Τουρκία ως διεκδικητής”.<br /><br />Ο αμυντικός αναλυτής και Απόστρατος Αξιωματικός Παναγιώτης Θεοδωρακίδης στη συνέντευξη του στο <a href="http://militaire.gr/">Militaire.gr</a> μίλησε για το τι θα μπορούσε να είχε συμφωνήσει η Ελλάδα με τη Γαλλία σε στρατιωτικό επίπεδο ,προκειμένου η γαλλική παρουσία στην περιοχή να είναι διαρκής και να αποτελεί ανασταλτικό παράγοντα σε κάθε ακραία τουρκική κίνηση. Η Αθήνα δεν επέλεξε αυτή την προφανή λύση μέσω μιας αμυντικής στρατηγικής συνεργασίας αλλά προτίμησε να περιμένει …ημερομηνίες διερευνητικών καθ’ υπόδειξη των Γερμανών! Ποιος έχει ξεχάσει ότι ο τουρκικός στόλος βγήκε στο Αιγαίο τον Ιούλιο με τον Γερμανό ΥΠΕΞ Χ.Μάας να βρίσκεται στην Αθήνα; <br /><br />Όλα αυτά όπως φαίνεται θα τα βρούμε μπροστά μας. Οι εξελίξεις στα ελληνοτουρκικά μπορεί να μην προβάλλονται αλλά τρέχουν. Μέχρι στιγμής όλα δείχνουν ότι δεν θα ΄ναι ευχάριστα. Αν η πρόβλεψη επαληθευτεί κάποιοι θα πρέπει να εξηγήσουν τις επιλογές τους…<div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η βαθιά γεωπολιτική σύγκρουση Γαλλίας-Τουρκίας και η ελληνική “τύφλωση”

Πολλοί περιμένουν πολλά από την στάση των ΗΠΑ επί Μπάϊντεν ,έναντι της Τουρκίας. Οι ανακοινώσεις για αποβολή της Τουρκίας από το πρόγραμμα F...

Διαβάστε την συνέχεια

Βία στην Ιερουσαλήμ: Γιατί τώρα και πόσο θα διαρκέσει

<div><a href="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2021-05/Disabled%20Palestinian%20uses%20a%20sling%20to%20hurl%20stones%20at%20Israeli%20troops%20during%20a%20protest%20at%20the%20Israel-Gaza%20border%20fence%20east%20of%20Gaza%20City.jpg?itok=jS4JKfzf" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="480" data-original-width="800" height="168" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2021-05/Disabled%20Palestinian%20uses%20a%20sling%20to%20hurl%20stones%20at%20Israeli%20troops%20during%20a%20protest%20at%20the%20Israel-Gaza%20border%20fence%20east%20of%20Gaza%20City.jpg?itok=jS4JKfzf" width="280" /></a></div><br /><b>Άγγελος Ρούσσος</b><br />Η τρέχουσα κλιμάκωση είναι ένα άλλο κεφάλαιο στη μακρά ιστορία βίας που περιβάλλει το Όρος του Ναού / Χαράμ αλ Σαρίφ<br /><br />Τις τελευταίες ημέρες γινόμαστε μάρτυρες στη χειρότερη κλιμάκωση της έντασης μεταξύ Ισραήλ και Παλαιστινίων εδώ και χρόνια, η οποία πυροδοτήθηκε από τα βίαια επεισόδια που σημειώνονται στην Ανατολική Ιερουσαλήμ.<br /><br />Γιατί κλιμακώθηκε τώρα η βία;<br /><br />Για περισσότερο από μια δεκαετία, οι κάτοικοι της περιοχής της Ανατολικής Ιερουσαλήμ του Σέιχ Τζαράχ αντιδικού με εβραίους εποίκους για γη και σπίτια στο δικαστήριο. Η απειλή εξώσεων περικρέμεται σαν Δαμόκλειος σπάθη. Η ακρόαση του δικαστηρίου είχε ανακοινωθεί για τη Δευτέρα, αλλά αναβλήθηκε ως απάντηση στις διαμαρτυρίες.<br /><br />Η συνοικία έχει συμβολικό νόημα και, στα μάτια πολλών Παλαιστινίων, είναι τώρα αντιπροσωπευτική όλης της Ιερουσαλήμ, και το ντόμινο συνεχίζεται με την Ιερουσαλήμ να είναι εκπρόσωπος της Παλαιστίνης ή ακόμη και ολόκληρου του αραβικού κόσμου. Ειδικά στο Ραμαζάνι, τέτοιες αναφορές σχετικά με την καταπίεση και τη δικαιοσύνη παρακινούν πολλούς Παλαιστίνιους νέους να ενεργήσουν μερικές φορές ειρηνικά, μερικές φορές βίαια.<br /><br />Οι διαδηλώσεις από ακτιβιστές είχαν κινητοποιήσει όλο και περισσότερους τις τελευταίες εβδομάδες και κατέληγαν αρκετές φορές σε οδομαχίες με την αστυνομία. "Από την αρχή του Ραμαζανιού και τις συγκρούσεις μεταξύ Αράβων και Εβραίων στην παλιά πόλη, έχουμε δει μια σταθερή αύξηση των εντάσεων", αναφέρει ο Δρ. Michael Milshtein, επικεφαλής του Φόρουμ για τις Παλαιστινιακές Σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Τελ Αβίβ.<br /><br />Η τρέχουσα κλιμάκωση είναι ένα άλλο κεφάλαιο στη μακρά ιστορία βίας που περιβάλλει το Όρος του Ναού / Χαράμ αλ Σαρίφ: οι ημερομηνίες σταθμοί είναι 1990, 1996, 2000, 2017 και σήμερα.<br /><br />Άλλοι λόγοι, όπως η απογοήτευση των Παλαιστινίων με την οικονομική κατάσταση και οι αναβαλλόμενες εκλογές για τις 22 Μαΐου, θα έπαιζαν έναν επιπλέον, δευτερεύοντα ρόλο, σύμφωνα με τον Milshtein.<div><br />Ποια είναι η παλαιστινιακή πολιτική σχετικά με τις διαμαρτυρίες;<br /><br />Η Παλαιστινιακή Αυτόνομη Διοίκηση υπό την ηγεσία της Φατάχ παρέχει πολιτική υποστήριξη στις διαμαρτυρίες. Ο Χουσεΐν αλ-Σέιχ, μέλος της Κεντρικής Επιτροπής της Φατάχ, χαρακτήρισε τις ενέργειες των Ισραηλινών δυνάμεων ασφαλείας τη Δευτέρα «φρικτή επίθεση».<br /><br />Για τον εμπειρογνώμονα Milshtein, ωστόσο, η αρχή αυτονομίας είναι δεσμευμένη: "Είναι μια κατάσταση 22" (Το catch-22 είναι μια παράδοξη κατάσταση από την οποία ένα άτομο δεν μπορεί να δραπετεύσει λόγω αντιφατικών κανόνων ή περιορισμών. Ο όρος επινοήθηκε από τον Joseph Heller)<br /><br />Η κλιμάκωση βοηθά να κατευθύνει την απογοήτευση του κοινού για τις αναβαλλόμενες εκλογές στο Ισραήλ. Αντίθετα, είναι μια ευκαιρία για την αντίπαλη Χαμάς , να χτίσει νέα δυναμική σε ολόκληρη την παλαιστινιακή επικράτεια Ο Παλαιστίνιος πρόεδρος Μαχμούντ Αμπάς υποστήριξε τις διαμαρτυρίες, αλλά ταυτόχρονα ήθελε να διασφαλίσει ότι δεν θα διαδοθούν σε άλλες περιοχές.<br /><br />"Η Χαμάς έχει το σαφές κίνητρο να προκαλέσει βία προκειμένου να ενισχύσει την αντίσταση στη Δυτική Όχθη. Aπέτυχε για μια δεκαετία", δήλωσε ο Milshtein.<br /> <br />Τι θα συμβεί τις επόμενες μέρες;<br /><br />Ο μήνας νηστείας του Ραμαζανιού τελειώνει αυτήν την εβδομάδα με τον εορτασμό του διαλείμματος της νηστείας την Τετάρτη και την Πέμπτη. Το Σάββατο, πολλοί Παλαιστίνιοι θυμούνται τις απελάσεις ως αποτέλεσμα του αραβο-ισραηλινού πολέμου από το 1947 έως το 1949 την ημέρα της Νάκμπα.<br /><br />Oι ερχόμενες μέρες προσφέρουν αιτία για περαιτέρω βίαιες διαμαρτυρίες, κι ο ειδικός Milshtein μετά κα ιτα χθεσινοβραδινά επεισόδια δήλωσε: “Φαίνεται ότι βρισκόμαστε σε μια κλιμάκωση μέχρι τουλάχιστον την Πέμπτη αλλά δεν θα εκπλαγώ αν διαρκέσει περισσότερο”.<br /><br />"Το Ισραήλ πρέπει να αποδείξει το αποτρεπτικό του αποτέλεσμα επί της Χαμάς", καταλήγει ο Milshtein, ο οποίος μέχρι το 2018 ηγήθηκε του τμήματος Παλαιστινιακών Υποθέσεων της ισραηλινής στρατιωτικής υπηρεσίας πληροφοριών Aman, περιγράφοντας τη νέα κατάσταση.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br />

Βία στην Ιερουσαλήμ: Γιατί τώρα και πόσο θα διαρκέσει

Άγγελος Ρούσσος Η τρέχουσα κλιμάκωση είναι ένα άλλο κεφάλαιο στη μακρά ιστορία βίας που περιβάλλει το Όρος του Ναού / Χαράμ αλ Σαρίφ Τις τελ...

Διαβάστε την συνέχεια

Γεωστρατηγικός έλεγχος Νότιου Διαδρόμου Εμπορίου από τη Δύση

<img height="207" src="https://media.liberal.gr/showthumb.aspx?maxsize=900&img=anatolikimesogeios.jpg" width="280" /><br /><br /><b>Θρασύβουλος Μαρκέτος*</b><br />Η σημασία διηπειρωτικών ηλεκτρικών διασυνδέσεων Ευρώπης-Ασίας/Αφρικής<br /><br />Το Διεθνές Ναυτιλιακό Επιμελητήριο (International Chamber of Shipping) στην έκθεση του έτους 2018, εκτιμά ότι το διεθνές θαλάσσιο εμπόριο καλύπτει το 90 τοις εκατό του παγκόσμιου εμπορίου, διαδραματίζοντας σημαντικό ρόλο στην οικονομική ανάπτυξη ιδίως της Ασίας.<br /><br />Η δε Υπηρεσία Εμπορίου και Ανάπτυξης των Ηνωμένων Εθνών (UNCTAD) διαπιστώνει ότι το θαλάσσιο εμπόριο αυξήθηκε από 4.008 εκατ. τόνους το 1990 σε 10.702 εκατ. τόνους το 2017, σε αντίθεση με το διεθνές αεροπορικό εμπόριο που αποτελεί μόνο το 35 τοις εκατό του διεθνούς εμπορίου (IATA-2016).<br /><br />Δεν αποτελεί συνεπώς παράδοξο ότι, οι ναυτικές δυνάμεις (Αγγλο-Σαξονικός κόσμος/ΗΠΑ, Βρετανία, Αυστραλία, Καναδάς, Ν. Ζηλανδία), αφού κερδίζουν από το 1588 έως σήμερα την πρωτοκαθεδρία στον διεθνή καταμερισμό ισχύος και σε όλους τους σημαντικούς πολέμους -περιλαμβανομένου του Ψυχρού Πολέμου (1948-1991)-, έχουν το έλεγχο των ροών του παγκόσμιου εμπορίου, την μέσω τραπεζών ροή του χρήματος, των βιομηχανικών πρώτων υλών και της ενέργειας, άρα του παγκόσμιου πλούτου.<br /><br />Η ανάδειξη των Ηνωμένων Πολιτειών σε ηγεμονική δύναμη του μετα-ψυχροπολεμικού κόσμου (1992-2010) διασφάλιζε την πιστή τήρηση του ως άνω καθεστώτος.<br /><br />Έκτοτε, η σταδιακή ανάρρηση ενός πολύ-πολικού νέου διεθνούς συστήματος, όπου μια των χερσαίων δυνάμεων, η Κίνα, εν αγαστή συνεργασία με την Ρωσία, θέτει σε κίνδυνο τον έλεγχο του Νότιου Διαύλου του διεθνούς θαλάσσιου εμπορίου από τις ναυτικές δυνάμεις, ήτοι αυτού όπου ένα πλοίο από λιμάνι της Ασίας, μέσω της Νότιας Σινικής Θάλασσας, των στενών της Μάλακα, του Ινδικού Ωκεανού, του στενού του Άντεν, της Ερυθράς Θάλασσας, του Σουέζ, της Μεσογείου και του στενού του Γιβραλτάρ, μπορεί να καταλήξει σε λιμένα της Δυτικής Ευρώπης. Η θαλάσσια διαδρομή αυτή -21.000 χλμ., 48 ημέρες-, είναι κυρίαρχη του διεθνούς εμπορίου.<br /><br />Δεδομένης όμως της κλιματικής αλλαγής και της συναφούς τήξης των πάγων του Αρκτικού Ωκεανού, ο Βόρειος Δίαυλος του διεθνούς θαλάσσιου εμπορίου -από λιμάνι της Ασίας, μέσω του Βερίγκιου πορθμού (Barring), Σιβηρίας, Αρχαγγέλου, προς λιμένα της Δυτικής Ευρώπης (12.800 χλμ./35 ημέρες)-, εκτιμάται ότι μέχρι το έτος 2050 θα καταστεί περισσότερο ελκυστικός για το παγκόσμιο σύστημα εμπορίου. Ενδεικτικώς, από το 2013 έως το 2020 ο συγκεκριμένος δίαυλος χρησιμοποιήθηκε από υπερδιπλάσια πλοία.<br /><br />Εκ παραλλήλου, η ολοένα εντεινόμενη ανάπτυξη από πλευράς Κίνας και Ρωσίας των σιδηροδρομικών, οδικών -άρα χερσαίων- και αεροπορικών δικτύων μεταφοράς εμπορευμάτων (χερσαίοι δίαυλοι του νέου Δρόμου του Μεταξιού, πρωτοβουλία Κίνας «Μία Ζώνη-Ένας Δρόμος/OBOR», με στόχο την αύξηση των τελευταίων έναντι των ναυτικών μεταφορών, ενδέχεται να επιφέρει μεγαλύτερο έλεγχο του διεθνούς εμπορίου -άρα και πλούτου- από τις χερσαίες δυνάμεις, και συνακολούθως για πρώτη φορά στην παγκόσμια ιστορία μείωση της επιρροής των ναυτικών δυνάμεων στο διεθνές εμπόριο.<br /><br /><img height="182" src="https://www.liberal.gr/ckfinderIMG/userfiles/images/indikos%20wkeanos.PNG" width="280" /><br /><i>Χάρτης 1. : «Ο Ινδικός Ωκεανός, το νέο κέντρο του κόσμου;». Το επίμαχο τμήμα του Νότιου Διαύλου θαλάσσιου εμπορίου και ο ανταγωνισμός μεγάλων δυνάμεων προς έλεγχο αυτού, <a href="https://www.diploweb.com/">www.diploweb.com</a>.</i><br /><br />Δεδομένων των ανωτέρω, επικρατεί έντονος ανταγωνισμός μεταξύ των πόλων ισχύος ΗΠΑ και Κίνας-Ρωσίας -μεγαλύτερος της περιόδου του «Ψυχρού Πολέμου»-, καθώς οι χερσαίες δυνάμεις (Κίνα, Ρωσία) προκειμένου να ελέγξουν τον Νότιο Δίαυλο του διεθνούς εμπορίου, δημιουργούν αστάθεια κατά μήκος αυτού, στην Ανατολική Μεσόγειο, στον Ινδικό-Ειρηνικό Ωκεανό, στον Περσικό Κόλπο-Άντεν και στην Ερυθρά Θάλασσα.<br /><br />Λόγω της μερικής αποχώρησης των ΗΠΑ από την Ανατολική Μεσόγειο (από την δεύτερη προεδρία Ομπάμα, 2014-2015), η Ρωσία -μέσω της ανάπτυξης των αντιαεροπορικών πυραύλων S-400 σε Τουρκία, Συρία και Κριμαία, και ενδεχόμενης στάθμευσης ρωσικών ναυτικών δυνάμεων πέραν της Συρίας και στην Τουρκία-, σε κάποιο βαθμό ελέγχει την περιοχή. Τυχόν λοιπόν σύγκρουση Ελλάδος-Τουρκίας, θα επιφέρει αλλαγή της Συνθηκών Λωζάννης και Μοντρέ επιτρέποντας συνακολούθως έξοδο της Ρωσίας στην Μεσόγειο.<br /><br />Συντονιζόμενη η Κίνα, ασκεί πιέσεις σε Ιράν και Τουρκία μέσω δελεαστικών οικονομικών συμφωνιών, ώστε να αποφεύγουν τον Νότιο Δίαυλο.<br /><br />Προς αντίκρουση του ανωτέρω στρατηγικού σχεδίου Κίνας-Ρωσίας, από δεκαετίας αναπτύσσονται από πλευράς ναυτικών δυνάμεων οι συνέργειες ΗΠΑ-Ελλάδος-Ισραήλ-Κύπρου και Ελλάδος-Αιγύπτου-Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων-Σαουδικής Αραβίας, ώστε υπό την κάλυψη Γαλλίας και Ινδίας να διασφαλίσουν τον έλεγχο του Νότιου Διαύλου από τις ναυτικές δυνάμεις (Δύση).<br /><br />Στόχος αυτών των συνεργειών, πέραν του ελέγχου του διεθνούς θαλάσσιου μεταφορικού εμπορίου και συναφών οδών επικοινωνίας (SLOCs), είναι η εκμετάλλευση ενεργειακών πόρων φυσικού αερίου και σχιστολιθικού φυσικού αερίου σε θαλάσσιες ζώνες από υδρίτες μεθανίου, σπάνιων γαιών και ευρύτερων ενεργειακών δικτύων, μέρος των οποίων αποτελούν και οι διηπειρωτικοί ηλεκτρικοί διάδρομοι Ευρώπης-Ασίας και Ευρώπης-Αφρικής, διερχόμενοι μέσω Ισραήλ και Αιγύπτου αντιστοίχως (Euro-Asia, Euro-Africa Interconnectors).<br /><br />Ο Ηλεκτρικός Διάδρομος Ευρώπης-Ασίας (Euro-Asia Interconnector), καλώδιο ισχύος 1.000-2.000 megawatt, μήκους περίπου 1.500 χλμ (540 ν.μ.) και βυθιζόμενο μέχρι τα 2.700 μέτρα, με την περάτωση κατασκευής του το 2024 θα αποτελεί το μακρύτερο και βαθύτερο ηλεκτρικό καλώδιο που έχει ποτέ κατασκευασθεί.<br /><br />Θα συνδέει το Ισραήλ με την Κύπρο (310χιλ) και την Κρήτη (900χιλ), όπου θα συναντά την διασύνδεση Κρήτης-Πελοποννήσου (310χιλ, πέρας κατασκευής από τον ΑΔΜΗΕ 2023), επιτυγχάνοντας έτσι ενεργειακή σύνδεση γεωστατικής σημασίας του Ισραήλ με το ηλεκτρικό δίκτυο της ΕΕ. Αναμένεται να κοστίσει περίπου 1.5 δισ. ευρώ, από τα οποία τα 500 εκατ. ευρώ θα είναι το κόστος της σύνδεσης Ισραήλ–Κύπρου.<br /><br /><img height="101" src="https://www.liberal.gr/ckfinderIMG/userfiles/images/eurasia.PNG" width="280" /><br /><i>Χάρτης 2: Διασυνδετήριο Ηλεκτρικό Καλώδιο Ευρώπης-Ασίας (Euro-Asia Interconnector),<a href="https://www.wikipedia.org/"> www.wikipedia.org</a>.</i><br /><br />Η αρχική συμφωνία Ελλάδος-Κύπρου-Ισραήλ (Λευκωσία, 2021) προβλέπει πίστωση 900 εκατ. δολαρίων, και θα παρέχει στο Ισραηλινό κράτος εναλλακτική πηγή ηλεκτρικής ενέργειας σε περίπτωση ανάγκης, ενώ θα ανατρέψει την άρση της ενεργειακής απομόνωσης της Κυπριακής Δημοκρατίας και συνακόλουθη εξάρτησή της από βαρέα καύσιμα.<br /><br />Η «ταχείας κυκλοφορίας οδός 2.000 mega-watt” όπως ονομάσθηκε, χρηματοδοτείται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή ως ‘Σχέδιο Κοινού Ενδιαφέροντος’ (PCI) και αναμένεται να περατωθεί εντός του 2025.<br /><br />Το ανάλογης γεωστρατηγικής σημασίας Διηπειρωτικό Ηλεκτρικό Καλώδιο Ευρώπης-Αφρικής (Euro-Africa Interconnector), επίσης μεταφορικής ισχύος 2.000 mega-watt, θα συνδέει από το 2024 τα δίκτυα Ελλάδος, Κύπρου και Αιγύπτου και θα έχει ετήσια χωρητικότητα μετάδοσης 17,5 TWh, πολύ μεγαλύτερη από την ετήσια παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας του φράγματος του Ασουάν στην Αίγυπτο.<br /><br /><img height="108" src="https://www.liberal.gr/ckfinderIMG/userfiles/images/eurafrica.PNG" width="280" /><br /><i>Χάρτης 3: Διηπειρωτικό Ηλεκτρικό Καλώδιο Ευρώπης-Αφρικής (Euro-Africa Interconnector),<a href="https://www.wikipedia.org/"> www.wikipedia.org</a>.</i><br /><br />Οι ανωτέρω ηλεκτρικές υποδομές, συνδυαζόμενες με τον σχεδιαζόμενο αγωγό φυσικού αερίου EastMed (Ισραήλ –ίσως Αίγυπτος- Κύπρος-Ελλάς-Ιταλία– ή εναλλακτικώς ως προς την κατάληξη Βουλγαρία και Σερβία), τον Κάθετο Διάδρομο (Vertical Corridor) μεταφοράς φυσικού αερίου Βουλγαρίας-Πολωνίας και κυρίως με την λειτουργία του διεθνή οργανισμού «Φόρουμ Φυσικού Αερίου Ανατολικής Μεσογείου» (EMGF), αλλά και τους υπό διαμόρφωση Δια-μεσογειακούς γεωστρατηγικούς άξονες εμπορίου και ενέργειας της Αφρικής με αφετηρία την Αίγυπτο ή την Λιβύη (Γαλλικού ή Ιταλικού/Τουρκικού ενδιαφέροντος αντιστοίχως), σχεδιάζονται ώστε να διασφαλίσουν την σύνδεση του προαναφερθέντος Νότιου Διαδρόμου εμπορίου και ενέργειας με την Ευρωπαϊκή Ένωση και τις Ηνωμένες Πολιτείες.<br /><br />Ο όλος σχεδιασμός αποβλέπει στην αποφυγή ελέγχου του Νότιου Διαδρόμου από τις χερσαίες δυνάμεις (Κίνα και Ρωσία με την αμφιταλαντευόμενη Τουρκία). Σημειωτέον ότι οι ευρασιατικοί αυτοί κολοσσοί σχεδιάζουν στο μέλλον λειτουργία εναλλακτικού του υπάρχοντος διεθνούς οικονομικού συστήματος.<br /><br />Ο ρόλος της Γαλλίας και της Ελλάδος στο ως άνω στρατηγικό σχέδιο της Δύσης και τα συμφέροντα που εξυπηρετεί στην Αν. Μεσόγειο, Λιβύη, Αφρική και Κέρας της Αφρικής, έρχεται σε ευθεία σύγκρουση με το σχέδιο δια-μεσογειακού μεταφορικού δικτύου εμπορίου και ενέργειας της Ιταλίας και της Τουρκίας.<br /><br />Στόχος η δημιουργία μιας νέας τάξεως πραγμάτων στην Ανατολική Μεσόγειο και συντελείται μέσω διενέργειας ερευνών φυσικού αερίου στην ευρύτερη περιοχή. Το σχέδιο αυτό εδράζεται στην επιρροή Ρώμης και Άγκυρας στην Μέση Ανατολή, στην μειούμενη τουρκική ενεργειακή εξάρτηση από την Ρωσία και στην άνοδο της στρατιωτικής βιομηχανίας της Άγκυρας.<br /><br /><b><i>* Ο Δρ. Θρασύβουλος Ν. Μαρκέτος είναι Νομικός-Διεθνολόγος, Αναλυτής Γεωστρατηγικής της Ενέργειας, Επιστημονικός Συνεργάτης Γεωστρατηγικής-Γεωοικονομίας/Επισκέπτης Καθηγητής, Τμήμα Οικονομίας, Σχολή Οικονομίας και Τεχνολογίας, Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου, Αναλυτής Εμπειρογνώμων στο Παρατηρητήριο Ευρωμεσογειακής Ασφάλειας και Συνεργασίας.</i></b><div><br /></div><div>πηγή<br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Γεωστρατηγικός έλεγχος Νότιου Διαδρόμου Εμπορίου από τη Δύση

Θρασύβουλος Μαρκέτος* Η σημασία διηπειρωτικών ηλεκτρικών διασυνδέσεων Ευρώπης-Ασίας/Αφρικής Το Διεθνές Ναυτιλιακό Επιμελητήριο (Internationa...

Διαβάστε την συνέχεια

Λιβύη: Οι δυσκολίες στον δρόμο της ομαλοποίησης και η Ελλάδα

<br /><br /><img height="186" src="https://media.liberal.gr/showthumb.aspx?maxsize=900&img=shutterstock_1640832955.jpg" width="280" /><br /><br /><b>Κωνσταντίνος Λουκόπουλος*</b><br />Αφού για περίπου 10 χρόνια είχαμε μείνει… «μακριά» από τη γειτονική μας Λιβύη, μετά τον αδικαιολόγητο στρατηγικό αιφνιδιασμό του Τουρκολιβυκού Μνημονίου που υποστήκαμε τον Νοέμβριο 2019, την κατάσταση που δημιούργησε και ότι έχει επακολουθήσει μέχρι σήμερα, στρεφόμαστε πάντα με ενδιαφέρον σε κάθε είδηση που αφορά σε αυτήν.<br /><br />Εύλογοι οι προβληματισμοί μας λοιπόν, για το πως βαδίζει η απέναντι μας Βορειοαφρικανική αυτή χώρα στον δρόμο της ομαλοποίησης, μετά από τα γεγονότα που συνέβησαν τις δύο τελευταίες εβδομάδες και ιδιαίτερα τον τριήμερο που μας πέρασε.<br /><br />Είναι μεγάλο λάθος να προσπαθούμε να καταλάβουμε τη Λιβύη, διαβάζοντας την με τα «δυτικά μας γυαλιά». Χρειάζεται επισταμένη μελέτη όλων των σημαντικών ιδιαιτεροτήτων της που αφορούν στην εθνολογική και φυλετική της δομή, τη διάσταση της ενέργειας, της ιστορίας της και οπωσδήποτε της γεωγραφικής της διαμερισμάτωσης.<br /><br />Αναμφίλεκτα η ομαλοποίηση της κατάστασης στην Λιβύη μετά από δέκα χρόνια εμφύλιας διαμάχης και χάους ευνοεί την ασφάλεια και σταθερότητα στην περιοχή και φυσικά τα συμφέροντα της χώρας μας.<br /><br />Στην Ελλάδα βλέπουμε τις εξελίξεις αναπόδραστα μέσα από το «Τουρκολιβυκό Μνημόνιο» και φυσικά μας ανησυχεί η ισχυρή πολιτική και στρατιωτική παρουσία και συνεπώς η επιρροή που ασκεί η Τουρκία στη Λιβύη, κομβικός παράγοντας για τις ηγεμονικές φιλοδοξίες της στην Ανατολική Μεσόγειο και ακόμα πιο πέρα.<br /><br />Η Τουρκία πάτησε στη Λιβύη, επιδιώκει μόνιμη πλέον παρουσία και δεν πρόκειται να επιτρέψει πολιτική ομαλοποίηση αν δεν «εξασφαλιστεί» και στην «αυριανή ημέρα». Πρέπει εμείς να δούμε την κατάσταση εκεί χωρίς «ευσεβοποθισμούς» και να την αντιμετωπίσουμε όπως ακριβώς είναι και όχι όπως θα θέλαμε να είναι.<br /><br />Η πραγματικότητα δυστυχώς επί του παρόντος δεν ευνοεί τα συμφέροντα μας. Έχουμε όμως και ένα σημαντικό «όπλο» που θα μιλήσουμε παρακάτω για αυτό.<br /><br />Όσα ειπώθηκαν στη συνέντευξη Τύπου αμέσως μετά τη συνάντηση του Έλληνα Πρωθυπουργού με τον λεγόμενο μεταβατικό πρωθυπουργό της Κυβέρνησης Εθνική Ενότητας (ΝGU) Νταμπέιμπα την 6 Απριλίου από αυτόν, απέδειξαν ότι Μνημόνιο παραμένει και δεν ακυρώνεται.<br /><br />Ανέδειξαν ταυτόχρονα τις αστειότητες κάποιων στην Αθήνα περί… «ελληνικής σφήνας» στην εκεί τουρκική επιρροή. Κάποιοι βέβαια χρησιμοποιούν το καθησυχαστικό επιχείρημα ότι η κυβέρνηση της Λιβύης είναι μεταβατική και δεν μπορεί να προχωρήσει σε τέτοιου είδους νομικές διευθετήσεις.<br /><br />Ας έχουν αυτοί λοιπόν υπόψη τους ότι έξι μόνο ημέρες μετά την επίσκεψη Μητσοτάκη στη Λιβύη και την πρόσθετη νομιμοποίηση που έδωσε στον Νταμπέιμπα ακόμα ένας πρωθυπουργός της Ευρωπαϊκής Ένωσης χωρίς αυτός να «δώσει κάτι» πίσω στην Ελλάδα, ο Λίβυος πρωθυπουργός πήγε στην Άγκυρα επικεφαλής σχεδόν όλου του… Υπουργικού του Συμβουλίου και υπέγραψε 6 νέες σημαντικές Συμφωνίες που παγιώνουν την τουρκική επιρροή στη Λιβύη.<br /><br />Για τις σχέσεις του πάμπλουτου και σκοτεινού Νταμπέιμπα με τον Ερντογάν και την Άγκυρα αλλά και πολλά άλλα που βοηθούν τον αναγνώστη στην κατανόηση της κατάστασης στη Λιβύη, έχουμε ήδη αναφερθεί σε ανάλυση μας στο Liberal την 22 Μαρτίου με τίτλο «Αποκωδικοποιώντας την κατάσταση στη Λιβύη και πως αυτή επηρεάζει την Ελλάδα».<br /><br />Ο Νταμπέιμπα μέχρι σήμερα δεν χάνει ευκαιρία να επιβεβαιώνει την δέσμευση της χώρας του στο Μνημόνιο υποστηρίζοντας ότι είναι μία Συμφωνία που ευνοεί τα συμφέροντα της Λιβύης, κάτι που δήλωσε εμφατικά και μπροστά στον Έλληνα Πρωθυπουργό.<br /><br />Το άλλο κρίσιμο στοιχείο που επηρεάζει ευνοϊκά την κατάσταση υπέρ της Τουρκίας και συνεπώς είναι δυσμενές για εμάς είναι πέρα από την πολιτική επιρροή που ασκεί η Άγκυρα στους πολιτικούς και επιχειρηματικούς κύκλους η ισχυρή της στρατιωτική της παρουσία.<br /><br />Μπορεί η Διεθνής Κοινότητα ουσιαστικά να αδιαφορεί για το «Τουρκολιβυκό Μνημόνιο», αλλά ανησυχεί και θεωρεί επιβεβλημένη μαζί με άλλες διευθετήσεις και την αποχώρηση όλων των ξένων δυνάμεων προκειμένου να εξελιχθεί απρόσκοπτα ο δρόμος προς την ομαλοποίηση και τις εκλογές.<br /><br />Αυτό δείχνει εξ άλλου και η κοινή δήλωση των πρεσβευτών των ΗΠΑ, της Γαλλίας, Ιταλίας, Γερμανίας και του Ηνωμένου Βασιλείου της 6 Μαΐου για πλήρη συμμόρφωση της Κυβέρνησης Εθνικής Ενότητας, της Βουλής των Αντιπρόσωπων και όλων των σχετικών θεσμών της Λιβύης με το Ψήφισμα 2570 του ΣΑ/ΟΗΕ που περιλαμβάνει μεταξύ άλλων και την αποχώρηση των ξένων στρατευμάτων.<br /><br />Η κυβέρνηση Νταμπέιμπα επιδιώκει την παραμονή των μισθοφόρων που έφερε η Τουρκία από την Συρία αλλά και των Τούρκων Στρατιωτικών που βρίσκονται για να ισχυροποιεί την θέση της, και να διευκολύνεται στις μεθοδεύσεις της για διαμόρφωση του «αύριο» προς όφελος αυτής και των «αφεντικών» της στην Άγκυρα.<br /><br />Από κοινού με τους Τούρκους υποστηρίζει ότι οι Τούρκοι στρατιωτικοί (αοριστία για τους Σύρους μισθοφόρους) βρίσκονται εκεί μετά από Συμφωνία με τη νόμιμη κυβέρνηση του Σάρατζ.<br /><br />Εδώ παρενθετικά να αναφέρουμε ότι πρόκειται για συμβούλους, εκπαιδευτές, χειριστές Α/Α Όπλων και UAVs, προσωπικό υποστήριξης της Αεροπορικής Βάσης Αλ Ουατίγια και της Ναυτικής Βάσης στην Μισράτα που εκτιμάται ότι ξεπερνούν τα 800.<br /><br />Στις ΗΠΑ το «πουλούν» ως αντιστάθμισμα των Ρώσων της Wagner που βρίσκονται κυρίως στην Σύρτη,<br /><br />Όμως υπάρχουν και πολιτικά κόμματα μέσα στη Λιβύη αλλά και η ίδια η υπουργός Εξωτερικών, η αμερικανοσπουδασμένη Νατζίλα Μανγκούς θέτουν ως επιτακτική ανάγκη την αποχώρηση αυτών δυσαρεστώντας πρωτίστως την Τουρκία και τους εντολοδόχους της μέσα στη χώρα.<br /><br />Για την πολεμική που ασκείται στην Λίβυα ΥΠΕΞ μέσα και έξω από την Λιβύη καθώς επίσης για την προσπάθεια ενόπλων να εισέλθουν στον ξενοδοχείο Κορίνθια την νύχτα Παρασκευής προς Σάββατου και τις προσπάθειες της Άγκυρας για τον έλεγχο της καταστάσεως στη Λιβύη έγραψε στο Liberal το Σάββατο ο διπλωματικός συντάκτης Νίκος Μελέτης.<br />Γεννάει όμως απορίες η σιωπή μέχρι αυτή την στιγμή που συντάσσεται το άρθρο αυτό της Αποστολής του ΟΗΕ στην χώρα (UNSMIL) όπως και η έντονη καταδίκη της ΕΕ και φυσικά η υποβάθμιση αυτού του επεισοδίου από το Τριμελές Προεδρείο της Λιβύης.<br /><br />Αξίζει όμως να πούμε δυο λόγια παραπάνω για την ΥΠΕΞ της Λιβύης Νατζίλα Μαγκνούς η οποία ουδόλως ήταν επιλογή του Νταμπέιμπα καθώς ο ίδιος αρχικά τοποθέτησε την Λάμια Αμπουσεντρά του ριζοσπαστικού κόμματος Αλ Ουατάν του οποίου ο αρχηγός Αμπτελχακίμ Μπελχάτζ είναι Ισλαμιστής και πρώην Στρατιωτικός Διοικητής της Ισλαμικής Ομάδος Μάχης με την οποία συνδέεται ο Μεγάλος Μουφτής της Λιβύης ισλαμιστής Σαντίκ αλ Γκαχαριάνι που δαιμονοποίησε την Μανγκούς χαρακτηρίζοντας την ποταπή και όργανο του σιωνισμού!<br /><br />Ο Νταμπέιμπα σιωπά στις επιθέσεις εναντίον της… υπουργού του που γίνονται από τον φιλικό του Τύπο στην Τρίπολη, όπως επίσης και ο Πρόεδρος Αλ Μένφι.<br /><br />Η κ. Μανγκούς έχει αφήσει θετικές εντυπώσεις μέχρι σήμερα σε διεθνές επίπεδο και ευτυχώς ένας από τους δημόσιους υπερασπιστές της είναι ο Αμερικανός Πρέσβης στην Λιβύη κ. Νόρλαντ με ότι αυτό σημαίνει.<br /><br />Αξίζει να πούμε ότι την Παρασκευή πήγε στη Φεζάν (το τρίτο εδαφικό διαμέρισμα της χώρας στον Νότο όπου κυριαρχούν οι φυλές Τουαρέγκ και Τούμπου), σε μεγάλο βαθμό κράτος εν κράτει και συναντήθηκε με τους αρχηγούς των εκεί φατριών στην πόλη Σέμπχα και στην Κατρούν και μετά μετέβη στη... μεθόριο (καταχρηστικά η λέξη) με τον Νίγηρα και στο Γκαχατ όπου διακινούνται παράνομοι μετανάστες. Τόλμησε κάτι που κανείς ανώτερος κυβερνητικός αξιωματούχος είχε κάνει από το 2010.<br /><br />Ούτε ο πολύ «κούλογλης» (απόγονος Οθωμανών) Σάρατζ, αλλά ούτε ο τωρινός πρωθυπουργός Νταμπέιμπα. Παρεμπιπτόντως ο Νταμπέιμπα ούτε στην Βεγγάζη είναι σε θέση να πάει με τους όρους που βάζει ο κυρίαρχος της Κυρηναϊκής Χαλίφα Χάφταρ ο οποίος συνεχίζει να είναι βασικός παίκτης, ιδιαίτερα μετά την επαναπροσέγγιση του με τον Πρόεδρο της Βουλής Αγκίλα Σάλεχ.<br /><br />Από μέρους μας απαιτείται να είμαστε διαρκώς παρόντες στη Λιβύη και να παρακολουθούμε με την δέουσα προσοχή τις εξελίξεις. Δεν ξέρουμε πόσο «μεταβατική» θα είναι η κυβέρνηση αυτή και αν τελικά διεξαχθούν οι εκλογές την 24 Δεκεμβρίου κάτι που θα χαροποιούσε την Άγκυρα.<br /><br />Η Ελλάδα θα πρέπει να τονίσει εμφατικά στην κυβέρνηση της Λιβύης και προσωπικά τόσο τον πρωθυπουργό Νταμπέιμπα όσο και τον επικεφαλής του Προεδρικού Συμβουλίου Αλ Μένφι ότι αν συνεχίσει να συντηρεί και να επιβεβαιώνει όλες τις εχθρικές ενέργειες που θίγουν τα ελληνικά συμφέροντα και το πλαίσιο του Διεθνούς Δικαίου, οποιαδήποτε συνδρομή της ΕΕ προς την Λιβύη θα μπλοκαριστεί από αυτήν.<br /><br />Άλλωστε αυτή ήταν η εξ αρχής δέσμευση του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη και δυστυχώς δεν την ακούσαμε ως σαφή προειδοποίηση στην επίσκεψη του στην Τρίπολη.<br /><br /><b><i>* Ο Αντιστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Λουκόπουλος είναι Γεωστρατηγικός Αναλυτής και Εκτελεστικός Διευθυντής στο «Παρατηρητήριο Ευρωμεσογειακής Ασφάλειας και Συνεργασίας»</i></b><div><br /></div><div><a href="https://www.liberal.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Λιβύη: Οι δυσκολίες στον δρόμο της ομαλοποίησης και η Ελλάδα

Κωνσταντίνος Λουκόπουλος* Αφού για περίπου 10 χρόνια είχαμε μείνει… «μακριά» από τη γειτονική μας Λιβύη, μετά τον αδικαιολόγητο στρατηγικό α...

Διαβάστε την συνέχεια

Η εκμετάλλευση της κρίσης της Ιερουσαλήμ από την Άγκυρα

<img height="157" src="https://media.liberal.gr/showthumb.aspx?maxsize=900&img=tasop.jpg" width="280" /><br /><br /><b>Ηλίας Τασόπουλος</b><br />Η πολύπλευρη κρίση που αντιμετωπίζει η Τουρκία την έχει αναγκάσει να αλλάξει την προσέγγιση απέναντι στους γείτονες της. Η αναδίπλωση της στον αραβικό κόσμο είχε συνοδευτεί από την αλλαγή στάσης απέναντι και στο Ισραήλ.<br /><br />Από τη συνάντηση με ηγετικά στελέχη της ισλαμικής οργάνωσης Χαμάς στην Κωνσταντινούπολη το προηγούμενο καλοκαίρι, άλλαξαν αρκετά.<br /><br />Ο Ταγίπ Ερντογαν μετρίασε σημαντικά τη ρητορική του απέναντι στο Ισραήλ ενώ το φθινόπωρο, δήλωνε δημόσια πως υφίσταται συνεργασία με το Ισραήλ σε ζητήματα ασφάλειας και πληροφοριών. Ουσιαστικά, δοκίμαζε κατά πόσο το Ισραήλ ήταν έτοιμο να επανεκκινήσει τις σχέσεις με την Τουρκία.<br /><br />Με βάση την αλλαγή των συσχετισμών στην Ουάσιγκτον και την αποχώρηση του Ντόναλντ Τραμπ, ο Ερντογάν θεωρούσε πως μία αναθέρμανση των σχέσεων με το Ισραήλ θα λειτουργούσε ευεργετικά για τη βελτίωση των δεσμών με τις Ηνωμένες Πολιτείες.<br /><br />Σε αυτό το πλαίσιο, από το Νοέμβριο έδειξε διάθεση να ορίσει νέο απεσταλμένο στο Ισραήλ, προτείνοντας στο Ισραήλ να αναβαθμίσουν τις σχέσεις τους, ανταλλάσσοντας πρέσβεις, μετά τη διακοπή των σχέσεων τους το 2018. Οι Ισραηλινοί ωστόσο ήταν πολύ επιφυλακτικοί απέναντι του.<br /><br />Κατ’ αρχάς, η Τουρκία δεν είναι τόσο σημαντική πλέον για το Ισραήλ. Ακόμα και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, είναι πιο σημαντικά από την Τουρκία, ως μέλος του αραβικού κόσμου, στην προσπάθεια ομαλοποίησης των σχέσεων.<br /><br />Επιπρόσθετα, η θρησκευτική ατζέντα που ο Ερντογάν έχει υιοθετήσει ανησυχεί ιδιαίτερα τους Ισραηλινούς, όσο κι αν ο ίδιος δεν το επιδεικνύει όπως παλαιοτέρα. Οι πράξεις και οι δηλώσεις του παρελθόντος όμως διατηρούν τη σημασία τους.<br /><br />Για παράδειγμα, μετά από την ανακοίνωση της απαράδεκτης μετατροπής της Αγιάς Σοφιάς σε τέμενος, η τουρκική προεδρία ανέβασε μία αναφορά στο Αλ Ακσά στην Ιερουσαλήμ, στην αραβική μετάφραση της ομιλίας του Ερντογάν, την οποία οι Ισραηλινοί ερμήνευσαν ως μία απειλή για την κυριαρχία τους στην πόλη.<br /><br />Η σύνδεση της αναγέννησης του Ισλάμ μέσω της σύνδεσης Αγιάς Σοφιάς και Ιερουσαλήμ, φτάνοντας μέχρι και την Ανδαλουσία της Ισπανίας, σε συνδυασμό με τις σχέσεις του με τις ισλαμικές οργανώσεις ήταν βασικοί λόγοι για την παγερή υποδοχή που βρήκε η «επίθεση φιλίας» της Τουρκίας προς το Ισραήλ.<br /><br />Με αφορμή την έκρυθμη κατάσταση που επικρατεί στην Ιερουσαλήμ, οι επιθέσεις του Ερντογάν στο Ισραήλ φανερώνουν πως έχασε την υπομονή του στις συνεχείς προσπάθειες για επαναπροσέγγιση με το Ισραήλ.<br /><br />Ταυτόχρονα, ο ίδιος προσπαθεί να αναβαπτίσει την Τουρκία στον αραβικό κόσμο, διαπιστώνοντας την επιφυλακτικότητα των Αράβων στην πρόσφατη μετριοπαθή του στάση.<br /><br />Πλέον ο Ερντογάν διαπιστώνει πως ο ρόλος του δεν είναι πρωταγωνιστικός, έχοντας προσφέρει ελάχιστα, αν όχι το παραμικρό, στο παλαιστινιακό ζήτημα.<div><br /></div><div><a href="https://www.liberal.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η εκμετάλλευση της κρίσης της Ιερουσαλήμ από την Άγκυρα

Ηλίας Τασόπουλος Η πολύπλευρη κρίση που αντιμετωπίζει η Τουρκία την έχει αναγκάσει να αλλάξει την προσέγγιση απέναντι στους γείτονες της. Η ...

Διαβάστε την συνέχεια

Φίλης: Χρυσή ευκαιρία για την Ελλάδα η νέα σύγκρουση Ισραήλ – Τουρκίας (vid.)

<a href="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2019/09/turkey-israel-758x400.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="758" height="147" src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2019/09/turkey-israel-758x400.jpg" width="280" /></a><br /><br /><div>“Λυπάμαι τους Τούρκους που έχουν τέτοιο ηγέτη που τους οδηγεί στην καταστροφή”, ανέφερε σε τηλεοπτική του συνέντευξη ο διδάκτωρ γεωπολιτικής και καθηγητής γεωστρατηγικής στην Σχολή Εθνικής Άμυνας (ΣΕΘΑ) Δρ. Γιώργος Φίλης μιλώντας στο Kontra News 10 και τον Κωνσταντίνο Μαραβελίδη.<br /><br />“Ο Ερντογάν θα θερίσει τις θύελλες τις οποίες έσπειρε, ΗΠΑ, Γαλλία, Ισραήλ θεωρούν ως επόμενο αντίπαλο την Τουρκία”, τόνισε ο κ. Φίλης και τόνισε ότι “η Τουρκία προσπαθεί να ενταχθεί στην νέα ιντιφάντα” στο Ισραήλ. “Η Ελλάδα έχει χρυσή ευκαιρία να δείξει αποφασιστικότητα και να πάψει να δίνει συγχωροχάρτι στην Τουρκία”, είπε και σημείωσε πως “ο Ερντογάν χάνει τους 4 πυλώνες στρατιωτικό, πολιτικό, οικονομικό, πολιτιστικό”, ενώ προέβλεψε “πολύ θερμό επεισόδιο σε Ελλάδα ή Κύπρο ώστε να πιέσει την Δύση να του επιτρέψει να επιβιώσει, όμως θα κάνει τεράστιο λάθος αν επιχειρήσει κάτι εναντίον της Ελλάδας”.<br />Τέλος αναφερόμενος στην “ανταρσία” των Γάλλων στρατιωτικών είπε πως “οι στρατιωτικοί στην Γαλλία στρέφουν την ατζέντα σε πιο εθνικοκεντρικό μοντέλο”.</div><div><br /><center><iframe allow="accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="210" src="https://www.youtube.com/embed/MJ2PEQ3O5KI" title="YouTube video player" width="280"></iframe></center><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a></div><div><br /></div><div><br /><div>Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br /></div>

Φίλης: Χρυσή ευκαιρία για την Ελλάδα η νέα σύγκρουση Ισραήλ – Τουρκίας (vid.)

“Λυπάμαι τους Τούρκους που έχουν τέτοιο ηγέτη που τους οδηγεί στην καταστροφή”, ανέφερε σε τηλεοπτική του συνέντευξη ο διδάκτωρ γεωπολιτικής...

Διαβάστε την συνέχεια

Τι γίνεται στο μέτωπο Τουρκίας-Αιγύπτου

<img height="128" src="https://infognomonpolitics.gr/wp-content/uploads/2021/05/20210421111153afpp-afp_98f7q9.h.jpg" width="280" /><br /><br />Του Σάββα Καλεντερίδη<br />Οι προσπάθειες επαναπροσέγγισης Τουρκίας-Αιγύπτου αφορούν πρωτίστως την Κύπρο και την Ελλάδα. Επιλέξαμε να μεταφράσουμε το πιο αντιπροσωπευτικό άρθρο για το θέμα, αυτό του <a href="https://ahvalnews.com/tr/erdogan/erdogan-icin-esma-mursi-kasikci-mazide-kaldi"><b>Burak Tuygan από την ahvalnews</b></a>, γιατί θεωρούμε ότι είναι εξαιρετικά χρήσιμο για τους αναγνώστες μας και όχι μόνο:<div><br />Είναι παρελθόν τα δάκρυα του Ερντογάν<br /><br />Στις 21 Αυγούστου 2013 η αρθρογράφος της τουρκικής εφημερίδας Star, Sibel Eraslan έγραψε ένα άρθρο με τίτλο: «Esra Albayrak: Είδα τον πατέρα μου να κλαίει σήμερα το πρωί.» Η Εσρά είναι η κόρη του Ερντογάν, παντρεμένη με τον πρώην υπουργό Οικονομικών Μπεράτ.<br /><br />Δύο ημέρες αργότερα, ο Ερντογάν έχυσε τα δάκρυά του σε τηλεοπτική εκπομπή του καναλιού Ülke TV. Για το θέμα έγραψε η εφημερίδα Türkiye:<br /><br />«Τα δάκρυα του πρωθυπουργού Ερντογάν ήταν το τέλος του προγράμματος. Ο πρωθυπουργός Ερντογάν έκλαιγε ενώ παρακολουθούσε βίντεο με την επιστολή του ηγέτη της Αδελφότητας Μωάμεθ Ελ Μπιλτάτσι, που σκοτώθηκε από τους στρατιώτες του Σίσι, προς την κόρη του Έσμα».<br /><br />Κατά τη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών το 2014, ο Ερντογάν δεν παρευρέθηκε στο δείπνο που έδωσε ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ Μπαν κι Μουν, επειδή τον τοποθέτησαν στο ίδιο τραπέζι με τον Σίσι. Τότε εξέφρασε την αντίδρασή του δηλώνοντας στα τουρκικά ΜΜΕ: «Δεν μπορώ να καθίσω στο ίδιο τραπέζι και να νομιμοποιήσω τους πραξικοπηματίες».<br /><br />Κατά την επίσκεψή του στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη τον Μάιο του 2015, είπε: «Για μένα, ο πρόεδρος της Αιγύπτου είναι ο Μόρσι και όχι ο Σίσι.»<br /><br />Τον Φεβρουάριο του 2019 συμμετείχε σε εκπομπή του CNN Türk και είπε:<br /><br />«Πάντα έλεγα ότι ο Σίσι ήταν συνωμότης πραξικοπήματος, δεν το έκρυψα. Αριθμητικά, έχουν εκτελέσει 42 άτομα από τότε που ανέλαβε το αξίωμα ο Σίσι. Εσχάτως εκτέλεσαν 9 νέους ανθρώπους. Αυτό δεν μπορούμε να το καταπιούμε. Θα μας πουν ότι έτσι αποφάσισε η δικαιοσύνη. Εκεί δεν υπάρχει δικαιοσύνη, δεν υπάρχουν εκλογές, αυτά είναι για τα μάτια του κόσμου. Υπάρχει μια αυταρχική, ολοκληρωτική δομή. Όποιον θέλεις τον στέλνεις στην αγχόνη… Δεν πρόκειται συνομιλήσω με ένα τέτοιο άτομο… Ο λαός της Αιγύπτου είναι στην ψυχή μας, αλλά με αυτόν ποτέ!»<br /><br />Μιλώντας στα διεθνή μέσα ενημέρωσης στις δημοτικές εκλογές του 2019, ο Ερντογάν υπόσχεται ότι δεν θα αφήσει τις δολοφονίες τόσο του Μόρσι όσο και του Σαουδάραβα Κασόγκι ατιμώρητες:<br /><br />«Δεν πρόκειται να επιτρέψουμε να ξεχαστεί ποτέ η δολοφονία του αείμνηστου συναδέλφου σας Κασόγκι, ούτε η δολοφονία του Μόρσι. Εγώ πάντα λέω γι’ αυτόν (Σίσι) ότι είναι ένας δολοφόνος, δεν είναι δημοκράτης.»<br /><br />Το Πρακτορείο Ανατολή στις 19 Ιουνίου αναφέρει το εξής:<br /><br />«Ερντογάν: (για το θάνατο του Μόρσι) Θα παρακολουθήσουμε την υπόθεση. Θα κάνουμε ό,τι είναι απαραίτητο για να δικαστεί η Αίγυπτος σε διεθνή δικαστήρια.»<br /><br />Ο Ερντογάν έκανε σημαία του την εχθρική ρητορική εναντίον του Σίσι, στον προεκλογικό αγώνα του 2019.<br /><br />Ο Σίσι, επειδή νοιώθει αδύναμος τόσο σε εσωτερικό όσο και σε εξωτερικό επίπεδο, κυρίως λόγω του φράγματος της Αιθιοπίας στο Νείλο και του θέματος της Λιβύης, επέλεξε να μην απαντήσει ανοικτά στις προσβολές Ερντογάν.<br /><br />Ωστόσο, ο Σίσι, εκμεταλλευόμενος τη συγκυρία στην περιοχή, έγινε ο κύριος μοχλός του αντι-τουρκικού μετώπου. Το Φόρουμ Φυσικού Αερίου με έδρα το Κάιρο είναι το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα. Ο Σίσι έπαιξε επίσης σημαντικό ρόλο στην κινητοποίηση χωρών όπως η Κύπρος, η Ελλάδα, το Ισραήλ, η Γαλλία και τα ΗΑΕ εναντίον της Τουρκίας.<br /><br />Όταν αξιολογούμε την προσέγγιση μεταξύ Τουρκίας και Αιγύπτου υπό το φως όλων αυτών των εξελίξεων, μπορούμε να δούμε ξεκάθαρα ότι οι δύο ηγέτες πραγματικά χρειάζονται ο ένας τον άλλον ή τουλάχιστον δεν πρέπει να είναι εχθροί.<br /><br />Στις 22 Ιουνίου 2020, όταν τα στρατεύματα της κυβέρνησης της Τρίπολης με την υποστήριξη της Τουρκίας κινήθηκαν προς την πόλη Σύρτη, ο Αιγύπτιος ηγέτης δήλωσε ότι «η Σύρτη και η Τζούφρα είναι οι κόκκινες γραμμές». Επίσης, ξανά στις 18 Ιουλίου, είπε «Δεν θα μείνουμε με σταυρωμένα τα χέρια, αν επιχειρηθεί κατάληψη της Σύρτης». Ήταν η πρώτη σοβαρή δήλωση Σίσι που στόχευε κατ’ ευθείαν την Τουρκία.<br /><br />Μετά από τις δηλώσεις αυτές και την παρέμβαση της Ρωσίας, τα στρατεύματα της Τρίπολης που υποστηρίζονταν από την Τουρκία, ενώ θα μπορούσαν να πάρουν την Σύρτη και την Τζούφρα σε σύντομο χρονικό διάστημα, σταμάτησαν ξαφνικά την προέλασή τους και η γραμμή εκείνη αποτέλεσε τη βάση της κατάπαυσης του πυρός και της προσωρινής κυβέρνησης που ιδρύθηκε έπειτα.<br /><br />Ωστόσο, η πιο οδυνηρή εξέλιξη για τον Ερντογάν ήταν ότι η Αίγυπτος και η Ελλάδα υπέγραψαν συμφωνία θαλάσσιας οριοθέτησης, παρόμοια με το τουρκολυβικό μνημόνιο.<br /><br />Νομίζοντας ότι η Αίγυπτος ήταν πάντα κοντά στις θέσεις της Τουρκίας στο θέμα των θαλασσίων συνόρων, μετά την υπογραφή συμφωνίας με την Ελλάδα η Άγκυρα άρχισε να τείνει ένα κλαδί ελιάς στην Αίγυπτο χρησιμοποιώντας κάθε μέσο για να ακυρώσει αυτήν την συμφωνία.<br /><br />Ο Πρόεδρος Ερντογάν δήλωσε στις 18 Σεπτεμβρίου 2020 ότι δεν υπάρχει εμπόδιο για τη διεξαγωγή συνομιλιών μεταξύ των υπηρεσιών πληροφοριών με την Αίγυπτο. Στη συνέχεια, ο Ερντογάν και οι ανώτεροι Τούρκοι αξιωματούχοι άρχισαν να κάνουν δηλώσεις ότι πραγματοποιήθηκαν συνομιλίες σε επίπεδο υπηρεσιών πληροφοριών μεταξύ των δύο χωρών. Αν και η Αίγυπτος δεν αρνήθηκε κατηγορηματικά τους ισχυρισμούς γι’ αυτό το ζήτημα, τα αιγυπτιακά ΜΜΕ άρχισαν να γράφουν για όρους που τίθενται στην Τουρκία για να αρχίσουν οι συνομιλίες.<br /><br />Οι δύο πρώτες βασικές προϋποθέσεις είναι η σιωπή των τηλεοράσεων της Μουσουλμανικής Αδελφότητας που εδρεύουν στην Κωνσταντινούπολη και η απόσυρση των τουρκικών στρατευμάτων και των μισθοφόρων της Τουρκίας από τη Λιβύη.<br /><br />Η Τουρκία, ξεκινώντας με το ευκολότερο, ζήτησε από τα τρία κανάλια που ενοχλούσαν την Αίγυπτο και τον αραβικό κόσμο να τερματίσουν τα πολιτικά τους προγράμματα. Αυτό το βήμα άνοιξε τις πόρτες του διαλόγου με την Αίγυπτο.<br /><br />Αμέσως μετά την είδηση ότι η Αίγυπτος είχε εκτελέσει 17 εξέχοντα μέλη της Μουσουλμανικής Αδελφότητας, μια τουρκική αντιπροσωπεία μετέβη στο Κάιρο. Στις δηλώσεις και των δύο πλευρών, αναφέρεται ότι το έδαφος είναι πολύ κατάλληλο για συμβιβασμό.<br /><br />Η Τουρκία στις 30 Απριλίου έκανε ένα ακόμη βήμα και ήρε το βέτο της στο ΝΑΤΟ εναντίον της Αιγύπτου.<br /><br />Αναμφίβολα, τα κύρια θέματα που θα τεθούν στο τραπέζι κατά τη διάρκεια των συνομιλιών είναι η απαγόρευση των δραστηριοτήτων της Μουσουλμανικής Αδελφότητας στην Τουρκία και η παράδοση ορισμένων σημαντικών προσωπικοτήτων.<br /><br />Δεν είναι σαφές για τώρα σε ποιο βαθμό θα ικανοποιηθούν τα αιτήματα της Αιγύπτου που αφορούν τη Λιβύη. Δεν είναι δυνατόν για την Τουρκία να εγκαταλείψει άμεσα τα πλεονεκτήματά που έχει εξασφαλίσει. Ωστόσο, η Τουρκία μπορεί να προσφερθεί να μοιραστεί μερικά από αυτά τα πλεονεκτήματα με την Αίγυπτο. Μια εταιρική σχέση που μπορεί να επιτευχθεί μπορεί να φέρει μεγάλα πλεονεκτήματα και στις δύο χώρες, αλλά άλλοι μεγάλοι παίκτες, όπως η Ρωσία και η Γαλλία, δεν είναι πιθανό να προσεγγίσουν αυτό το είδος δράσης πολύ θερμά.<br /><br />Αν λοιπόν η Τουρκία κάνει αυτά τα βήματα, τι θα πάρει ως αντάλλαγμα; Αναμφίβολα, αν η Τουρκία πάρει στο πλευρό της την Αίγυπτο, αυτό θα είναι μια μεγάλη κίνηση για τη μοναξιά που βιώνει η Τουρκία στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Σε ένα τέτοιο σενάριο, η θέση της Κύπρου και της Ελλάδας εναντίον της Τουρκίας θα γίνει ακόμη πιο αδύναμη και η Άγκυρα θα είναι σε θέση να επιβάλει την υπεροχή της στην Ανατολική Μεσόγειο στους αντιπάλους της.<br /><br />Ωστόσο, σε όλα αυτά τα σενάρια, δεν πρέπει να ξεχνάμε τον παράγοντα Μπάιντεν, ο οποίος αιωρείται σαν Δαμόκλειος Σπάθη και στα δύο καθεστώτα. Αν και η πρόβλεψη ότι ο Μπάιντεν θα αποφύγει μεγάλες κινήσεις που δεν θα απομακρύνουν ούτε την Τουρκία ούτε την Αίγυπτο από αυτόν, είναι γνωστό ότι δεν του αρέσουν και τόσο οι δικτάτορες όσο άρεσαν στον Τραμπ.<br /><br />Ο Μπάιντεν, που ήδη αναγνώρισε την γενοκτονία των Αρμενίων, αναμένεται να κρατήσει αποστάσεις από τους δύο ηγέτες, λόγω του κακού ιστορικού τους στο θέμα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.<br /><br />Συμπερασματικά, ούτε ο Σίσι ούτε ο Ερντογάν είναι σε θέση να αντέξουν να συνεχιστεί η μεταξύ τους κρίση. Και οι δύο χρειάζονται πάντα εχθρούς για να κρατήσουν την κοινωνία υπό μεγαλύτερη πίεση για να διατηρήσουν τις θέσεις τους.<br /><br />Ωστόσο, η θέση του Ερντογάν είναι αδύναμη. Γι’ αυτό υποχρεώθηκε να κάνει στροφή 180 μοιρών και να «καταπιεί» τα όσα έλεγε εναντίον του Σίσι. Όμως, ό,τι και να κένει, δεν θα μπορέσει ποτέ να δημιουργήσει μια γέφυρα φιλίας με την Αίγυπτο.<br /><br />Οι δύο χώρες μπορεί να προσπαθήσουν να αναπτύξουν ένα μοντέλο παρόμοιο με τη σχέση Τουρκίας-Ρωσίας, αλλά το περιθώριο δράσης τους είναι πολύ περιορισμένο.</div><div><br /></div><div><a href="https://infognomonpolitics.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Τι γίνεται στο μέτωπο Τουρκίας-Αιγύπτου

Του Σάββα Καλεντερίδη Οι προσπάθειες επαναπροσέγγισης Τουρκίας-Αιγύπτου αφορούν πρωτίστως την Κύπρο και την Ελλάδα. Επιλέξαμε να μεταφράσουμ...

Διαβάστε την συνέχεια

«Ζέσταμα» πριν απ’ τον αγώνα ήταν η Πενταμερής .

<a href="https://ambassadorsatlarge.com/wp-content/uploads/2021/04/thumbnail_%CE%95%CE%99%CE%9A%CE%9F%CE%9D%CE%91-2-%CE%9A%CE%A5%CE%A0%CE%A1%CE%99%CE%91%CE%9A%CE%9F.png"><img border="0" height="199" src="https://ambassadorsatlarge.com/wp-content/uploads/2021/04/thumbnail_%CE%95%CE%99%CE%9A%CE%9F%CE%9D%CE%91-2-%CE%9A%CE%A5%CE%A0%CE%A1%CE%99%CE%91%CE%9A%CE%9F.png" width="280" /></a><b>Δημήτρης Μηλάκας</b><br />Στις άτυπες συνομιλίες της πενταμερούς για το Κυπριακό την περασμένη εβδομάδα στη Γενεύη δεν πέρασαν οι τουρκικές θέσεις για την αναγνώριση του ψευδοκράτους ως ισότιμου με την Κυπριακή Δημοκρατία μέρους του διαλόγου.<br /><br />Αλλά κατεγράφησαν… Η προσπάθεια της Άγκυρας, την οποία έχει αναλάβει να προωθήσει χωρίς περιστροφές ο νέος ηγέτης των Τουρκοκυπρίων, είναι ξεκάθαρη: Στην Κύπρο υπάρχουν είτε δύο ισότιμες κοινότητες είτε δύο κράτη, τα οποία συνομιλούν προκειμένου να υπάρξει κάποια διευθέτηση.<br /><br />Στις πρόσφατες συνομιλίες η τουρκική / τουρκοκυπριακή πλευρά επιχείρησε να κάνει ένα βήμα πιο πέρα. Ζήτησε, στην ουσία, τη μετατόπιση του πλαισίου αναζήτησης λύσης στη βάση μιας δικοινοτικής διζωνικής ομοσπονδίας, όπως ορίζουν τα ψηφίσματα και οι αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ. Οι τουρκικές απαιτήσεις, σ’ αυτήν τη φάση, απορρίφθηκαν από την ελληνική / ελληνοκυπριακή πλευρά καθώς και από τον γ.γ. του ΟΗΕ και τα υπουργεία Εξωτερικών ΗΠΑ και Γερμανίας. Ωστόσο η νέα τουρκική θέση κατεγράφη με σαφήνεια…<br /><br />Έχει, λοιπόν, ενδιαφέρον το γεγονός ότι, αν και η νέα τουρκική θέση οδήγησε σε ναυάγιο τις συνομιλίες στη Γενεύη, ο γ.γ. του ΟΗΕ ξεκαθάρισε πως αυτές οι συνομιλίες της άτυπης πενταμερούς θα επαναληφθούν μέσα στο προσεχές τρίμηνο. Ο προγραμματισμός της επανάληψης των συνομιλιών προκαλεί το βάσιμο ερώτημα: Υπάρχει άραγε κάποιο δείγμα στο παρασκήνιο που να δηλώνει την αλλαγή στάσης κάποιας από τις δύο πλευρές ώστε να αρθεί το αδιέξοδο; Κι αν δεν υπάρχει έστω και παρασκηνιακά κάποια ένδειξη μετατόπισης από την Αθήνα, τη Λευκωσία και την Άγκυρα, τότε ποιο το νόημα της επανάληψης των συνομιλιών;<br /><br />Όπως παρατηρούν έμπειροι διπλωμάτες, το Κυπριακό, πέρα από διεθνές πρόβλημα, αποτελεί και έναν μοχλό πίεσης τον οποίο κατά περίσταση και περίπτωση αξιοποιούν όλοι οι συμμετέχοντες, δηλαδή τα μέρη του προβλήματος (Ελλάδα, Τουρκία, Κύπρος, ψευδοκράτος), αλλά και – κατά κύριο λόγο – οι διαμεσολαβούντες, οι οποίοι είναι πολλοί και διάφοροι (ΗΠΑ, Βρετανία, Γερμανία, Ε.Ε. και πάει λέγοντας).<br /><br />Στη δεδομένη συγκυρία το ενεργειακό παιχνίδι στην ανατολική Μεσόγειο τοποθετεί το Κυπριακό σε κεντρικό σημείο στη σκακιέρα της περιοχής και μάλλον είναι πολύ νωρίς ακόμη για να εκτιμήσει κάποιος προς ποια κατεύθυνση (Αθήνα ή Άγκυρα) θα ασκηθεί τελικά η πίεση του διεθνούς παράγοντα προκειμένου να επιβληθεί η όποια διευθέτηση. Μέχρι τότε η συντήρηση του θέματος μέσα από έναν κύκλο «άτυπων» συνομιλιών μοιάζει με το «ζέσταμα» πριν από τον πραγματικό αγώνα.<br /><b>topontiki.gr</b><br style="color: #333333; font-family: verdana, Georgia, Utopia, "Palatino Linotype", Palatino, serif; font-size: 16.5px;" /><br /><div><br />Σχόλιο της Φανούλας Αργυρού<br />Εφόσον στην πρώτη Γενεύη τον Ιούλιο του 1974 - συνεχιζόμενης της πρώτης εισβολής επί εδάφους της ΚΔ - οι τρείς περιβόητες εγγυήτριες δυνάμεις δια των ΥΠΕΞ των αναγνώρισαν ΕΝΥΠΟΓΡΑΦΩΣ στην Κύπρο την ύπαρξη ΔΥΟ ΑΥΤΟΜΟΝΩΝ ΔΙΟΙΚΗΣΕΩΝ... (Δες "Διζωνική vs Δημοκρατία" Φ.Α 2019).<br /><br />Δυστυχώς δε την Κερύνεια (για την οποία για δεκαετίες εμπαίζουν ασύστολα το λαό) την είχαν εγκαταλείψει οι δικοί μας από τον Αύγουστο του 1974. Και ο Μακάριος είχε δεχθεί την ρατσιστική βρετανο-τουρκική ΔΔΟ από το 1975, αλλά δεν το έλεγε στο λαό, το γνώριζαν οι Βρετανοί, ο Ραούφ Ντενκτάς, και οι δίπλα του και αρχές του 1977 το είπε και στους περιβόητους αρχηγούς κομμάτων και υπουργικό! Γι΄αυτό όλοι βγάζουν τον «πολιτικό σκασμό» μέχρι σήμερα και ακόμα κοροϊδεύουν το λαό με ελεεινές διγλωσσίες. Είχαν συμβιβαστεί έκτοτε με τις διζωνικές υποχωρήσεις Μακαρίου και έκτοτε το χρησιμοποιούν ως άλλοθι για τις δικές των μειοδοτικές θέσεις. Και την παρέδωσαν με χάρτη στους Τούρκους, ο Τ. Παπαδόπουλος στη Βιέννη 31.3.1977. Μέχρι σήμερα κανένας δεν τόλμησε να αποσύρει εκείνο το χάρτη. Για να τον χρησιμοποιούν οι Βρετανοί έκτοτε ... Μαζί με την Κερύνεια στο χάρτη είχαν παραχωρήσει στους Τούρκους και το κατεχόμενο αεροδρόμιο της Τύμπου. Και όχι μόνον. Τόσο… έκοβε ο νους τους, που με τη γραμμή που τράβηξαν εγκλώβιζαν και ολόκληρη την ελεύθερη Καρπασία και περιοχή Αμμοχώστου!<br /><br />Σήμερα οι Τούρκοι και Βρετανοί αναμένουν από τη δική μας πλευρά τελικά να αναγνωρίσει και το λεγόμενο "Ερτζάν" και όχι μόνο...<br /><br /><br /><a href="https://i.ibb.co/FJpnCQP/image001.jpg"><img border="0" height="137" src="https://i.ibb.co/FJpnCQP/image001.jpg" width="280" /></a><br />Ο ‘διζωνικός’ χάρτης (Δημοσίευση «Σημερινής» Απρίλιος 1977, ανταπόκριση Φίλιππου Στυλιανού από Βιέννη).<br /><br /><a href=" i-epikaira.blogspot.com">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

«Ζέσταμα» πριν απ’ τον αγώνα ήταν η Πενταμερής .

Δημήτρης Μηλάκας Στις άτυπες συνομιλίες της πενταμερούς για το Κυπριακό την περασμένη εβδομάδα στη Γενεύη δεν πέρασαν οι τουρκικές θέσεις γι...

Διαβάστε την συνέχεια

Η κλεψύδρα των Ελληνοτουρκικών - Το έτος 2023 θα είναι ορόσημο.

<a href="https://newsique.gr/wp-content/uploads/2020/07/aigaio-polemika.jpg"><img border="0" height="167" src="https://newsique.gr/wp-content/uploads/2020/07/aigaio-polemika.jpg" width="280" /></a><div><br /></div><div>Γράφει ο <b>Αλέξανδρος Νίκλαν*</b><br />Παρατηρώντας με προσοχή ό,τι συμβαίνει σε γεωπολιτικό επίπεδο δεν είναι δύσκολο να αντιληφθούμε τη διαφαινόμενη αλλαγή ισορροπιών στην ευρύτερη περιοχή της NA Μεσογείου<br /><br />Αρχικά, θα πρέπει να μπούμε στη διαδικασία κρίσης και να αναλογιστούμε πώς εδώ και περίπου 4-5 χρόνια, η Ελλάδα είχε λάβει κυρίαρχη θέση στο τμήμα αυτό της γεωπολιτικής σκακιέρας. Δυστυχώς για εμάς δεν το αντιληφθήκαμε νωρίς, είτε λόγω ανικανότητας πολιτικής ηγεσίας, είτε λόγω εσωστρέφειας και μειωμένης αντίληψης των καταστάσεων. Η Τουρκία ήδη από το 2016 και μετά, με τις δηλώσεις Ερντογάν που χτυπούσαν το “αμερικανικό βαθύ κράτος” καθώς και κάποιες κινήσεις στη Μ.Ανατολή , είχε ερεθίσει αρκετούς οι οποίοι σιγά σιγά έχτισαν μέτρα αντίδρασης κατά του Τούρκου προέδρου – είναι σημαντικό να ξεχωρίσουμε τον Ερντογάν από την Τουρκία και να τονίσουμε πως η Δύση αλλά και ο Αραβικός κόσμος επιθυμεί να απομονώσει τον Τούρκο πρόεδρο και όχι την Τουρκία.<br /><br />Εκείνο τώρα που πρέπει να αντιληφθούμε και πάλι είναι πώς ο χρόνος που έχουμε εύνοια συνθηκών, σταδιακά μειώνεται με τελικό σημείο το 2023, χρονιά εκλογών για την Τουρκία, όπου μάλλον ο Ερντογάν θα αποκαθηλωθεί. Γι΄αυτό και αρκετοί παίκτες τείνουν να στηρίζουν και πάλι την Τουρκία, αλλά όχι τον Τούρκο πρόεδρο. Αρκεί να παρατηρήσουμε πώς κινούνται οι αναφορές και τα άρθρα/αναλύσεις πολλών δυτικών ΜΜΕ που φαίνεται να στηρίζουν απροκάλυπτα την αξιωματική αντιπολίτευση της Τουρκίας και γενικότερα το κεμαλικό κατεστημένο που μοιάζει να ξεπηδάει στο προσκήνιο της πολιτικής σκηνής της γειτονικής χώρας και επιζητεί διακαώς σχέσεις με τη Δύση.<br /><br />Στον αντίποδα, ιδιαίτερα σημαντικό είναι το ερώτημα πόσο θα αντέξει ο Μπάιντεν στο Λευκό Οίκο. Ας μη θεωρούμε δεδομένο πώς θα ολοκληρώσει με ευκολία ακόμη και την τρέχουσα θητεία του. Διότι ως γνωστό είναι αρκετά μεγάλος ηλικιακά και η ζωή ενός Προέδρου, ειδικά του Προέδρου των ΗΠΑ, έχει τρομερή ένταση και δυσκολίες. Προσωπικά θεωρώ την Καμάλα Χάρις, αντιπρόεδρο της κυβέρνησης Μπάιντεν, εξαιρετικά επικίνδυνη για τα δικά μας συμφέροντα αφού, ανά καιρούς, έχει δείξει παρόμοιες τακτικές και πρακτικές με αυτές της Χίλαρι Κλίντον.<br /><br />Σ’ όλα αυτά θα πρέπει να προστεθεί μια στάση αναμονής από της Λιβύης, η προσπάθεια επαναπροσέγγισης της Αιγύπτου από την Τουρκία, όπως και μια ηπιότερη στάση πλέον του Μακρόν που έχει αρκετά σοβαρά εσωτερικά προβλήματα για την ασφάλεια της χώρας του.<br /><br />Η Ελλάδα είναι, όπως χαρακτηριστικά θα μπορούσαμε να πούμε, στο μάτι του κυκλώνα που έχει μεταβάλλει κάποιες καταστάσεις στην ευρύτερη περιοχή, σύντομα όμως θα περάσει και πάλι στην ένταση του, γεγονός που είναι πιθανό να φέρει πάλι τα πάνω-κάτω στα ισορροπίες ισχύος. Είναι εξαιρετικά σημαντικό για εμάς να διασφαλίσουμε το μέγιστο δυνατό σε βοήθεια, παροχές, στρατηγικούς και τακτικούς στόχους ως το τέλος του 2022 με αρχές 2023, καθώς φοβάμαι πάρα πολύ, πώς με την νέα ηγεσία στην Τουρκία θα αλλάξουν και πολλά από τα δεδομένα που πλέον θεωρούμε υπέρ μας. </div><div><br /></div><div>Αν και ο Ερντογάν αυτή τη στιγμή φαίνεται να διατηρεί την εξουσία, στην οποία παραμένει σταθερά τα τελευταία χρόνια, ουδείς μπορεί να εγγυηθεί ότι θα παραμείνει σ΄αυτή καθώς στο εσωτερικό της χώρας του αντιμετωπίζει πολλαπλά προβλήματα. Από τη μια η ακραία φτώχεια και από την άλλη οι περιπτώσεις διαφθορά για τις οποίες κατηγορείται σε συνδυασμό με την αποστροφή της Δύσης αλλά και των ηγετών του αραβικού κόσμου (πλην Ιράν) προς το πρόσωπό του, δεν θα πρέπει να θεωρείται απίθανο να μην καταφέρει το 2023, χρονιά εκλογών, όπου συμπληρώνται και τα 100 χρόνια από την ίδρυση της Τουρκικής Δημοκρατίας, να παραμείνει στο Προεδρικό Μέγαρο. Η ενδεχόμενη πτώση Ερντογάν και η άνοδος στην εξουσία ενός κεμαλικού Προέδρου, αλλάζει άρδην τα δεδομένα για την Ελλάδα και ό,τι έχουμε κατακτήσει.<br /><br />Δυστυχώς όσο και αν δεν μας αρέσει , το πληθυσμιακό και γεωγραφικό μέγεθος και η επιρροή της γειτονικής χώρας, έχει κάνει πλέον πραγματικότητα την φράση του Κονδύλη που ανέφερε πώς η Ελλάδα σταδιακά θα δορυφοριοποιηθεί έναντι της Τουρκίας, εκτός και αν..<br /><br />Εκτός και αν η Ελλάδα καταφέρει και ενισχυθεί αρχικά σε στρατιωτική ισχύ ΑΜΕΣΑ και με τέτοιο τρόπο που να την κάνει ένα άκρως επικίνδυνο κράτος, το οποίο θα ήταν τρελό να του επιτεθεί κάποιo άλλο κράτος. Επίσης, θα πρέπει με κάποιο τρόπο να δεσμεύσει τις επενδύσεις που ήδη γίνονται στην χώρα, ενώ να λάβει και ανταλλάγματα με γραπτή δέσμευση όσον αφορά την χρήση βάσεων εντός του εδάφους μας.<br /><br />Θεωρώ ότι είναι πλέον θέμα χρόνου που δεν τρέχει υπέρ μας, όπως στην αρχή αλλά με φθίνουσα πορεία προς χρονικό ορόσημο τις εκλογές του 2023 στην Τουρκία, όπου το ενδεχόμενο να ξηλωθεί ο Ερντογάν κατά την προσωπική μου γνώμη, είναι παραπάνω από πιθανό.<br /><br /><b><i>*Σύμβουλος Θεμάτων Ασφαλείας</i></b></div><div><br /></div><div><a href="https://geopolitics.iisca.eu/">πηγή</a></div><div><br /></div><div><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η κλεψύδρα των Ελληνοτουρκικών - Το έτος 2023 θα είναι ορόσημο.

Γράφει ο Αλέξανδρος Νίκλαν* Παρατηρώντας με προσοχή ό,τι συμβαίνει σε γεωπολιτικό επίπεδο δεν είναι δύσκολο να αντιληφθούμε τη διαφαινόμενη ...

Διαβάστε την συνέχεια

Που “εξαφανίστηκε” ο “σκληρός” Ερντογάν; Το μοιραίο του λάθος και η άγνοια της Ιστορίας

<a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2019/10/08/erdogan_salute5.png"><img height="176" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2019/10/08/erdogan_salute5-696x438.png" width="280" /></a><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Μοιραίο λάθος η άγνοια της Ιστορίας;</span></h3>Γράφει η <b>ΛΙΑΝΑ ΜΥΣΤΑΚΙΔΟΥ</b><br />Εκείνος ο ογκόλιθος της πολιτικής που βροντοφώναζε “one minute” και “απειλούσε” την Ουάσιγκτον και τις Βρυξέλλες ότι δεν πρόκειται να τις επισκεφθεί ξανά, εξαφανίστηκε ως δια μαγείας. Ο μεγάλος ηγέτης ο ένας και μοναδικός πολιτικός άνδρας λούφαξε δυο ολόκληρες μέρες μετά την αναγνώριση της Γενοκτονίας των Αρμενίων από τον Πρόεδρο Μπάιντεν και μετά ψέλλισε κάποια λόγια διαμαρτυρίας…..<br /><br />Η “επιτυχημένη” διπλωματία του σουλτάνου τον οδήγησε σε ένα πλήρες αδιέξοδο από όπου προσπαθεί να εξέλθει κάνοντας κυβιστήσεις και εκλιπαρώντας αυτούς που εξύβριζε πριν λίγο καιρό.<br /><br />Ακόμα και το Ιράκ επέδωσε νότα διαμαρτυρίας στην Άγκυρα για παραβίαση των κυριαρχικών του δικαιωμάτων από τον τουρκικό Στρατό.<br /><br />Ο λαλίστατος υπουργός άμυνας κ. Ακάρ επικοινώνησε με τον ομόλογο του και τον διαβεβαίωσε ότι η Τουρκία σέβεται την εδαφική ακεραιότητα και τα κυριαρχικά δικαιώματα των γειτονικών χωρών της. Πώς να τον εμπιστευτεί, όμως κανείς, όταν απειλεί διαρκώς την γειτονική Ελλάδα και παραβιάζει ασύστολα την εδαφική της ακεραιότητα;<br /><br />Τα ραπίσματα που δέχεται η πολιτική ηγεσία είναι καθημερινά. Την ώρα που προσπαθεί να βελτιώσει τις σχέσεις της με την Αίγυπτο και εκλιπαρεί τον κ. Σίσι που αποκαλούσε “πραξικοπηματία και δολοφόνο”, στο λιμάνι του Πορτ Σαίτ έγιναν τα εγκαίνια του Μνημείου της Γενοκτονίας παρουσία πολλών Αιγυπτίων αξιωματούχων .<br /><br />Η Σαουδική Αραβία από την άλλη κλείνει τα οκτώ τουρκικά σχολεία που λειτουργούν στο Ριάντ, στην πόλη Τζίντε, στο Τεμπούκ, στο Νταμμάν, στο Ταίφ, στην Αμπχά, στη Μέκκα και τη Μεδίνα.<br /><br />Με απόφαση των Αρχών τα Σχολεία θα παύσουν να λειτουργούν στο τέλος της σχολικής χρονιάς 2020-2021. Οι 2256 μαθητές που φοιτούν σε αυτά θα αντιμετωπίσουν πολλές δυσκολίες ,γιατί στα Σχολεία που υπάγονται στο υπουργείο εθνικής παιδείας της Τουρκίας δεν διδάσκονταν τα αραβικά.<br /><br />Ο Ερντογάν πρέπει να μάθει ότι η άρνηση των γεγονότων που σημάδεψαν την Ιστορία δηλώνει αδυναμία. Όσο η Τουρκία αρνείται να παραδεχθεί το παρελθόν της θα είναι πάντα υπόλογος για τα εγκλήματα των προγόνων της.<br />Η προσκόλληση, η εμμονή στην άρνηση είναι το μεγαλύτερο εμπόδιο στην πρόοδο ενός λαού.<br /><br />Ο σουλτάνος έπεσε θύμα της αλαζονείας του αλλά και της αμάθειας του. Δεν γνωρίζει καλά την ιστορία και τη γεωγραφία της Μέσης ανατολής. Αγνοεί βασικά την απέχθεια του αραβικού κόσμου έναντι των οθωμανών-τούρκων. Η ιδέα και μόνο της επιθυμίας για αναβίωση της οθωμανικής αυτοκρατορίας ήταν αρκετή να συσπειρώσει όλους του Άραβες εναντίον του. Στηρίχτηκε αποκλειστικά και μόνο στη θρησκεία, στο Σουννιτικό Ισλάμ, αλλά αγνόησε κάτι σημαντικό: την ύπαρξη πολλών διαφορετικών δογμάτων που αλληλοσπαράζονται. Εάν γνώριζε ιστορία θα ήξερε ότι οι Άραβες ουδέποτε θα δεχόταν ξανά Τούρκο Χαλίφη.<br /><br />Ο βασιλιάς της Ιορδανίας Αμπντουλλάχ ο Α΄Μπιν Ελ Χουσεϊν το 1924 ένιωσε μεγάλη χαρά και ανακούφιση για την ενέργεια του Κεμάλ να καταργήσει το Χαλιφάτο και να εκδιώξει τον τελευταίο Χαλίφη. Σε συνέντευξη του στην εφημερίδα Guardian είχε δηλώσει: “Οι Τούρκοι αυτοκτόνησαν . Πέταξαν στα σκουπίδια το Χαλιφάτο που είναι η μεγαλύτερη πολιτική δύναμη. Θέλω να στείλω συγχαρητήριο τηλεγράφημα στον Κεμάλ. Το Χαλιφάτο είναι ένας αραβικός θεσμός. Ο Προφήτης ήταν Άραβας, το Κοράνι είναι γραμμένο στα αραβικά, οι ιεροί τόποι βρίσκονται στην Αραβία, συνεπώς και ο Χαλίφης πρέπει να είναι Άραβας”.<br />Η άγνοια της Ιστορίας είναι έγκλημα για όποιον θέλει να ασκεί τα καθήκοντα του πολιτικού, γιατί οδηγεί πάντα στην καταστροφή.<div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Που “εξαφανίστηκε” ο “σκληρός” Ερντογάν; Το μοιραίο του λάθος και η άγνοια της Ιστορίας

Μοιραίο λάθος η άγνοια της Ιστορίας; Γράφει η ΛΙΑΝΑ ΜΥΣΤΑΚΙΔΟΥ Εκείνος ο ογκόλιθος της πολιτικής που βροντοφώναζε “one minute” και “απειλού...

Διαβάστε την συνέχεια

Νέα παρέμβαση Γάλλων στρατιωτικών για “την επιβίωση της χώρας”!

<a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/05/france_generals.jpg"><img height="186" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/05/france_generals.jpg" width="280" /></a><br /><br />Επειτα από την δημοσίευση του επίμαχου κειμένου, του οποίου οι υπογράφοντες στρατιωτικοί απειλούνται με κυρώσεις, το υπερσυντηρητικό περιοδικό Valeurs Actuelles δημοσίευσε χθες νέο άρθρο Γάλλων στρατιωτικών με θέμα την «επιβίωση της χώρας» που υπογράφεται αυτήν την φορά από εν ενεργεία στρατιωτικούς και είναι ανοικτό σε υπογραφές.<br /><br />Μέχρι πριν από λίγες ώρες, το κείμενο είναι λάβει 36.000 υπογραφές.<br /><br />«Ενεργήστε κυρίες και κύριοι. Δεν πρόκειται, αυτήν την φορά, για κατά παραγγελία συναίσθημα, για κλισέ ή για επικοινωνιακή προβολή. Δεν πρόκειται για την παράταση της θητείας σας ή για την απόκτηση πόστων. Πρόκειται για την επιβίωση της χώρας μας», αναφέρεται στο κείμενο που απευθύνεται στον πρόεδρο της Γαλλικής Δημοκρατίας Εμανουέλ Μακρόν, στους υπουργούς, στους βουλευτές και στα μέλη της στρατιωτικής ηγεσίας.<br /><br />Οι συντάκτες του κειμένου δηλώνουν ότι έχουν εισέλθει πρόσφατα στο στράτευμα και ότι δεν τους επιτρέπεται εκ του κανονισμού να εκφρασθούν επωνύμως δημόσια.<br /><br />«Είμαστε αυτό που οι εφημερίδες ονομάζουν «η γενιά του πυρός». Ανδρες και γυναίκες, εν ενεργεία στρατιωτικοί, όλων των όπλων και των βαθμών, όλων των ευαισθησιών, αγαπάμε την χώρα μας. Αυτοί είναι οι μόνοι τίτλοι δόξας που έχουμε. Και αν δεν μπορούμε να εκφρασθούμε επωνύμως, μας είναι εξίσου αδύνατο να σιωπήσουμε», γράφουν.<br /><br />«Αφγανιστάν, Μαλί, Κεντροαφρικανική Δημοκρατία, ορισμένοι από μας έχουν γνωρίσει τα εχθρικά πυρά. Ορισμένοι έχουν αφήσει εκεί συναδέλφους. Πρόσφεραν την ζωή τους για να καταστρέψουν τον ισλαμισμό προς το οποίο κάνετε υποχωρήσεις στο έδαφός μας».<br /><br />«Σχεδόν όλοι μας έχουμε γνωρίσει την επιχείρηση Sentinelle», η οποία αναπτύχθηκε μετά τις τρομοκρατικές επιθέσεις της 7ης, 8ης, 9ης Ιανουαρίου 2015 για την αντιμετώπιση της τρομοκρατίας στο γαλλικό έδαφος.<br /><br />«Είδαμε με τα μάτια μας τα εγκαταλελειμμένα προάστια, την συνάφεια με την παραβατικότητα. Υποστήκαμε τις απόπειρες εργαλειοποίησης εκ μέρους πολλών θρησκευτικών κοινοτήτων, για τις οποίες η Γαλλία δεν σημαίνει τίποτε – εκτός του να γίνεται αντικείμενο σαρκασμού, απέχθειας έως και μίσους».<br /><br />Το περιοδικό Valeurs Actuelles δημοσίευσε στις 21 Απριλίου κείμενο-σοκ, στο οποίο είκοσι στρατηγοί, εκατό υψηλόβαθμοι αξιωματικοί και περισσότεροι από χίλιους στρατωτικοί χαμηλότερων βαθμίδων καλούσαν τον πρόεδρο Μακρόν να υπερασπισθεί τον πατριωτισμό και δήλωναν «διατεθειμένοι να υποστηρίξουν πολιτικές που θα λάβουν υπ΄ όψιν την διαφύλαξη της χώρας».<br /><br />Το πρώτο αυτό κείμενο είχε προκαλέσει πολεμική στην γαλλική πολιτική τάξη. Ορισμένοι το κατήγγειλαν ως κάλεσμα για στάση ενώ άλλοι το χαιρέτισαν ως σωτήρια έκρηξη.<div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Νέα παρέμβαση Γάλλων στρατιωτικών για “την επιβίωση της χώρας”!

Επειτα από την δημοσίευση του επίμαχου κειμένου, του οποίου οι υπογράφοντες στρατιωτικοί απειλούνται με κυρώσεις, το υπερσυντηρητικό περιοδι...

Διαβάστε την συνέχεια

Τα αλισβερίσια του χαμαιλέοντα Ερντογάν: Ο Ελληνισμός καλείται να δράσει προληπτικά και όχι «πυροσβεστικά»

<img height="189" src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2021/05/210508210333_TURKEY-RAMADAN-POLH65-1024x693.jpg" width="280" /><br /><br />Του <b>ΠΑΝΙΚΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ</b><br />Χαμαιλέοντας ή πανούργος; Ο Ταγίπ Ερντογάν αποδεικνύει συνεχώς ότι είναι και τα δυο, μαζί με όλα τα άλλα που τον έχουν αναδείξει ως έναν από τους αυταρχικότερους και πιο επικίνδυνους ηγέτες του σημερινού κόσμου.<br /><br />Αν στο πλαίσιο μιας δημοσκόπησης απαντούσε στο ερώτημα «ποιός χαρακτηρισμός σάς αντιπροσωπεύει καλύτερα;» ίσως να μη δίσταζε να αυτοπροσδιοριζόταν με τα προαναφερθέντα «χαρίσματα», γιατί είναι ταυτισμένα με την προσωπικότητά του.<br /><br />Οι μεταμορφώσεις και οι μεταλλάξεις του αποτελούν πλέον ένα συνηθισμένο φαινόμενο, αλλά μερικές φορές πιάνουν τόπο και κρύβουν πολλές παγίδες. Κι αυτό συμβαίνει όχι λόγω αφέλειας, αλλά εξαιτίας σκοπιμοτήτων και συμφερόντων. Πρώτη στον κατάλογο των «ευκολόπιστων» στα «ανοίγματα» του Ερντογάν είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση, με προεξάρχουσα τη Γερμανία.<br />Αν και η Άγκυρα στηρίζει την πολιτική της σε σταθερές και μόνιμες επιδιώξεις, στο πλαίσιο του τουρκικού επεκτατισμού, και παρά το γεγονός ότι ο νεοσουλτάνος έχει «εμπλουτίσει» αυτή την εγκληματική στρατηγική με τακτικές του ακραίου ισλαμισμού και του άκρατου ιμπεριαλισμού, εντούτοις μεγάλη μερίδα της διεθνούς κοινότητας συνεχίζει να επιδεικνύει ανοχή ή αδράνεια απέναντι στην τουρκική επιθετικότητα.<br /><br />Σήμερα, για μια ακόμα φορά, ο Ερντογάν επιδιώκει να «προσαρμοστεί» ανάλογα με την κατάσταση στη χώρα του και το περιφερειακό περιβάλλον, όχι γιατί το πιστεύει, αλλά εξαιτίας των κραδασμών στην τουρκική οικονομία, όπως επίσης και των αυξανόμενων πιέσεων από την κυβέρνηση Μπάιντεν, η οποία έως τώρα δείχνει ότι είναι αποφασισμένη να μην ανεχτεί τις αντισυμμαχικές ενέργειές του.<br /><br />«Νέα επίθεση γοητείας» απέναντι στην Αίγυπτο, τη Σαουδική Αραβία, το Ισραήλ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα θεωρούν αρκετοί αναλυτές σε ΗΠΑ και Ευρώπη τις (απελπισμένες) προσπάθειές του για να αποκαταστήσει τις σχέσεις του με τις ηγεσίες αυτών των κρατών ώστε να αποκομίσει οικονομικά και πολιτικά οφέλη.<br /><br />Η επιδίωξή του να προσεγγίσει αυτές τις χώρες, καθώς και τις Ηνωμένες Πολιτείες, δεν φαίνεται να είναι εύκολη, τουλάχιστον στην παρούσα φάση, επειδή στις περισσότερες περιπτώσεις θα πρέπει πρώτα να κάνει υποχωρήσεις και να επιδείξει πνεύμα συνεννόησης με συγκεκριμένες πράξεις και όχι με λόγια.<br /><br />Ενδεχομένως όμως να τα καταφέρει σε κάποιο βαθμό και να προκύψουν ανατροπές στην περιοχή. Άλλωστε, να μη ξεχνάμε ότι είναι τα οικονομικά και γεωστρατηγικά συμφέροντα που συντείνουν καταλυτικά στη διαμόρφωση συμμαχιών και όχι οι φιλίες και τα καλοπιάσματα.<br /><br />Μπορεί να λέμε και να γράφουμε για τον χαμαιλέοντα και πανούργο Ερντογάν, αλλά την ίδια στιγμή να μην αγνοούμε τις ωμές πραγματικότητες της παγκόσμιας πολιτικής σκηνής με τα αλισβερίσια και τους βρόμικους ανταγωνισμούς.<br /><br />Είναι επίσης γνωστό ότι εξακολουθούν να υπάρχουν σημαντικοί παράγοντες στις προαναφερθείσες χώρες που εκδηλώνουν έντονη επιθυμία για να τα ξαναβρούν με την Τουρκία για τους δικούς τους λόγους.<br />Επομένως, από μέρους της Αθήνας και της Λευκωσίας δεν αρκούν οι καθησυχαστικές δηλώσεις και οι τοποθετήσεις ότι «έχουν γνώσιν οι φύλακες». Χρειάζονται συγκροτημένες κινήσεις για να προληφθούν δυσάρεστες εξελίξεις.<br /><br />Η τμηματική συμφωνία οριοθέτησης που έχει κάνει η Αθήνα με το Κάιρο για τον καθορισμό θαλασσίων ζωνών στην Ανατολική Μεσόγειο και με ανοιχτό το ενδεχόμενο ότι κάποια στιγμή, αργά ή γρήγορα, μπορεί να υπάρξει μια συμφωνία μεταξύ Καΐρου και Άγκυρας που θα «αφανίζει» το θαλάσσιο σύνορο μεταξύ Ελλάδας και Κύπρου, κρούει τον κώδωνα του κινδύνου.<br /><br />Χρειάζονται λοιπόν ουσιαστικές παρεμβάσεις και πρωτοβουλίες ώστε η οποιαδήποτε βελτίωση των σχέσεων της Τουρκίας με την Αίγυπτο ή με το Ισραήλ ή με τις ΗΠΑ να μην επηρεάσει αρνητικά την άσκηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων Ελλάδας και Κύπρου.<br /><br />Εάν, για παράδειγμα, διαπιστωθεί ότι η Αίγυπτος ετοιμάζεται να κάνει στροφή προς την Τουρκία, απαιτείται άμεση αντίδραση προτού δημιουργηθούν επικίνδυνα τετελεσμένα. Γι’ αυτό, έστω και την ύστατη στιγμή, ο Ελληνισμός καλείται να δράσει προληπτικά και όχι «πυροσβεστικά».<div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Τα αλισβερίσια του χαμαιλέοντα Ερντογάν: Ο Ελληνισμός καλείται να δράσει προληπτικά και όχι «πυροσβεστικά»

Του ΠΑΝΙΚΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ Χαμαιλέοντας ή πανούργος; Ο Ταγίπ Ερντογάν αποδεικνύει συνεχώς ότι είναι και τα δυο, μαζί με όλα τα άλλα που τον έχου...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Ερντογάν προσπαθεί να εκδιώξει την ΥΠΕΞ της Λιβύης: Επειδή ζήτησε την αποχώρηση των τουρκικών στρατευμάτων

<img height="174" src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2021/05/210504132738_TSABOUSOGLOU-LIBYA-LIBYH01-NECLA-MANGUS-1024x637.jpg" width="280" /><br /><br />Προσωπικές πιέσεις υπέστη η Υπουργός Εξωτερικών της Λιβύης Najla El-Mangoush μετά την απαίτηση που διατύπωσε για την απόσυρση των τουρκικών στρατευμάτων και μισθοφόρων από το έδαφος της Λιβύης, αναφέρει το δημοσίευμα του διπλωματικού συντάκτη της εφημερίδας Guardian, Patrick Wintour.<br /><br />Η πρώτη γυναίκα Υπουργός Εξωτερικών της Λιβύης έχει δεχθεί πιέσεις για να παραιτηθεί μόλις επτά εβδομάδες μετά την ανάληψη των καθηκόντων της. Δικηγόρος και ακτιβίστρια για τα ανθρώπινα δικαιώματα, η Najla El-Mangoush, διορίστηκε Υπουργός Εξωτερικών από τον μεταβατικό Πρωθυπουργό της χώρας Abdelhamid Dbeibah, μετά τις αντιδράσεις που προκάλεσε η υπαναχώρησή του από την υπόσχεση ότι το 30% των υπουργικών χαρτοφυλακίων θα δίνονταν σε γυναίκες.<br /><br />Οι αντίπαλοι της Mangoush λένε ότι οι εκκλήσεις της προς την Τουρκία να εγκαταλείψει τη χώρα της δεν συνοδεύτηκαν από κριτική για την παρουσία Ρώσων μισθοφόρων από την ομάδα Wagner, η οποία διατηρεί δεσμούς με τον Haftar.<br /><br />Οι υποστηρικτές της λένε ότι υπήρξε εξίσου σαφής στην έκκλησή της για την αποχώρηση όλων των στρατευμάτων, και ότι αποσπάσματα δηλώσεων που είχε κάνει το 2019 και που κυκλοφορούν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έχουν τύχει επεξεργασίας για να κοπούν οι επικρίσεις της για τον Haftar.<br /><br />Ο πρέσβης των ΗΠΑ στη Λιβύη Richard Norland, υπερασπίστηκε την Mangoush, λέγοντας ότι οι επικρίσεις σε βάρος της πρέπει να σταματήσουν.<br /><br />“Υποστηρίζουμε πλήρως την ξεκάθαρη έκκληση της Υπουργού Εξωτερικών Mangoush για την αποχώρηση των ξένων δυνάμεων προς όφελος της λιβυκής κυριαρχίας και σταθερότητας”, είπε.<br /><br />Η Τουρκία ισχυρίζεται ότι η παρουσία της στη Λιβύη δεν μπορεί να συγκρίνεται με αυτή των Ρώσων μισθοφόρων, αφού τα στρατεύματά της βρίσκονται στη Λιβύη με πρόσκληση της προηγούμενης λιβυκής κυβέρνησης.<br /><br />Ο Τούρκος Υπουργός Εξωτερικών Mevlüt Çavuşoğlu, ο οποίος επισκέφθηκε την Τρίπολη την περασμένη εβδομάδα, επέκρινε όσους που θεωρούν ότι η τουρκική παρουσία στη Λιβύη ισοδυναμεί με εκείνη των ομάδων που δεν έχουν νομιμοποίηση.<br /><br />Όμως πρόσφατες αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ καλούν όλους τους ξένους μισθοφόρους και στρατεύματα να εγκαταλείψουν τη χώρα, όπως έκανε και η ειρηνευτική συμφωνία που υπεγράφη από τις δύο πλευρές πέρυσι.<div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ο Ερντογάν προσπαθεί να εκδιώξει την ΥΠΕΞ της Λιβύης: Επειδή ζήτησε την αποχώρηση των τουρκικών στρατευμάτων

Προσωπικές πιέσεις υπέστη η Υπουργός Εξωτερικών της Λιβύης Najla El-Mangoush μετά την απαίτηση που διατύπωσε για την απόσυρση των τουρκικών ...

Διαβάστε την συνέχεια

Λογαριάζει χωρίς τους επελαύνοντες Ταλιμπάν ο Ερντογάν

<img height="147" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/05/taliban.jpg" width="280" /><br /><b><br />Λυκοκάπης Γιώργος</b><br />Οι φόβοι πως το Αφγανιστάν θα βυθιστεί σε νέο κύκλο βίας φαίνεται να επιβεβαιώνονται μετά την φονική έκρηξη που σημειώθηκε το Σάββατο κοντά σε σχολείο στην Καμπούλ, η οποία προκάλεσε το θάνατο 58 ατόμων (κυρίως παιδιών) και τραυμάτισε 150. Μέχρι στιγμής δεν υπάρχει ανάληψη ευθύνης για την επίθεση. Συχνά οι σιίτες στο Αφγανιστάν βρίσκονται στο στόχαστρο των πυρήνων του Ισλαμικού Κράτους που δρουν στην χώρα. Η αφγανική κυβέρνηση κατηγόρησε τους Ταλιμπάν, με τους οποίους βρίσκεται σε πόλεμο, αν και το ισλαμικό κίνημα αρνήθηκε την ευθύνη, την ίδια στιγμή που κλιμακώνει τις επιθέσεις του εναντίον των δυνάμεων της αφγανικής κυβέρνησης.<br /><br />Αν και ο πόλεμος συνεχίζεται στο Αφγανιστάν ουδόλως επηρεάζεται η σχεδιασμένη αποχώρηση των αμερικανικών δυνάμεων, που προχωρά «βάση προγράμματος», όπως δήλωσε την Παρασκευή ο Αμερικανός υπουργός Άμυνας Λόιντ Όστιν, χαρακτηρίζοντας ως αναμενόμενη «αυξανόμενη πίεση», τις νέες επιθέσεις των Ταλιμπάν που προηγήθηκαν στην επαρχία Χελμάντ.<br /><br />Οι Αμερικανοί το μόνο που φαίνεται να εξετάζουν είναι να συνεχίσουν την εκπαίδευση των δυνάμεων της αφγανικής κυβέρνησης, την οποία ουσιαστικά εγκαταλείπουν στον πόλεμο έναντι των “μπαρουτοκαπνισμένων” ισλαμιστών μαχητών, με τον ίδιο τον Όστιν να παραδέχεται πως «θα είναι δύσκολος». Την αποχώρηση των Αμερικανών ακολουθούν και οι υπόλοιπες δυνάμεις του ΝΑΤΟ, με την εξαίρεση της Τουρκίας, της μόνης χώρας που δεν βιάζεται να αποχωρήσει.<br /><br />Φυσικά η τουρκική στρατιωτική παρουσία στο Αφγανιστάν, δεν συγκρίνεται με την αντίστοιχη στην Συρία ή την Λιβύη. Η Τουρκία διαθέτει μόλις μία μη μάχιμη δύναμη 600 περίπου ανδρών. Τούρκοι στρατιωτικοί εκπαιδευτές συμμετέχουν στην εκπαίδευση των δυνάμεων της αφγανικής κυβέρνησης, ενώ στην Καμπούλ και στην Κανταχάρ υπάρχουν τουρκικά σχολεία και ιδρύματα.<br />Μία ενδεχόμενη ενεργή τουρκική στρατιωτική εμπλοκή στο Αφγανιστάν, το ονομαζόμενο και “νεκροταφείο των αυτοκρατοριών”, ενέχει τεράστιο ρίσκο, που δεν μπορεί να υποτιμήσει ο Ερντογάν.<br /><br /><div>Λογαριάζει χωρίς τους Ταλιμπάν<br /><br />Όμως ο Τούρκος πρόεδρος φαίνεται να επιδιώκει έναν πιο ενεργό πολιτικό ρόλο για την Τουρκία στο Αφγανιστάν. Φιλοδοξεί να έχει τον πρώτο ρόλο στις συνομιλίες για την επόμενη μέρα στην χώρα, μέσω της ειρηνευτικής διάσκεψης που προγραμματίζει στην Κωνσταντινούπολη, αν και μάλλον λογαριάζει χωρίς τον “ξενοδόχο”: Τους μαχητές των Ταλιμπάν.<br /><br />Οι ισλαμιστές μαχητές μπορεί να τερμάτισαν τις επιθέσεις στους Αμερικανούς και στις νατοϊκές δυνάμεις, αλλά όχι και τον πόλεμο στο Αφγανιστάν, επιδιώκοντας να ξεκαθαρίσουν τους αιματηρούς ανταγωνισμούς τους με την αφγανική κυβέρνηση. Είναι χαρακτηριστικό πως ο Ερντογάν έφαγε “πόρτα” από τους Ταλιμπάν, οι οποίοι ακύρωσαν τελευταία στιγμή την ειρηνευτική διάσκεψη της Κωνσταντινούπολης τον προηγούμενο μήνα, με τον Τούρκο υπουργό Εξωτερικών να προσδοκά πως αυτή θα πραγματοποιηθεί μετά το Ραμαζάνι.<br /><br />Σύμφωνα όμως με <a href="https://ahvalnews.com/turkey-afghanistan/turkey-may-maintain-military-presence-after-us-withdrawal-afghanistan">διεθνή μέσα ενημέρωσης</a>, οι προσδοκίες αυτές είναι έωλες, καθώς οι Ταλιμπάν δεν δείχνουν την παραμικρή διάθεση να συμμετάσχουν, αφήνοντας την Τουρκία να οργανώνει μία κατ’ όνομα ειρηνευτική διάσκεψη, μόλις με την αφγανική κυβέρνηση, που ελέγχει σχεδόν αποκλειστικά την πρωτεύουσα της χώρας Καμπούλ. Οι δε Ταλιμπάν δεν φάνηκαν να “συγκινούνται” από το κοινό κάλεσμα των δύο “αδελφών κρατών”, της Τουρκίας και του Πακιστάν, που ζήτησαν την «άμεση κατάπαυση του πυρός» και «ευνοϊκό κλίμα για να προχωρήσουν οι ειρηνευτικές συνομιλίες».</div><div><br />Στο κενό οι φιλοδοξίες Ερντογάν<br /><br />Το Πακιστάν υπήρξε το κράτος που συνέβαλε στην δημιουργία των Ταλιμπάν στα μέσα της δεκαετίας του ’90 και συνέχισε να τους στηρίζει παρασκηνιακά, ακόμα και μετά τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου. Για το Ισλαμαμπάντ ήταν οι μόνοι που μπορούσαν να βάλουν τάξη στην χώρα, που μαστίζονταν από τον εμφύλιο των μουτζαχεντίν, των παλιών ανταρτών κατά της σοβιετικής κατοχής, οι οποίοι άρχισαν να αληλοσφάζονται μετά την αποχώρηση των Σοβιετικών. Όμως οι ισλαμιστές μαχητές δεν ακούν ούτε τους Πακιστανούς συμμάχους τους.<br /><br />Οι σημερινοί Ταλιμπάν σίγουρα δεν θυμίζουν καθόλου τους “προϊστορικούς” μαχητές των προηγούμενων δεκαετιών που δήλωναν στις αρχές του «εμείς ούτε που ξέρουμε τι είναι το intenet»! Αν και έχουν φτάσει να αρθρογραφούν μέχρι και στους New York Times και να συνομιλούν στο τηλέφωνο ακόμα και με τον πρόεδρο των ΗΠΑ (συγκεκριμένα τον Τραμπ) συνεχίζουν αιματηρή πολεμική παράδοση του Αφγανιστάν.<br /><br />Όταν ακόμα και οι φράξιες του παλιού κομμουνιστικού καθεστώτος έλυναν με τα όπλα τις διαφορές τους το 1979, λίγο δύσκολο να επιδιώξουν οι Ταλιμπάν την παραμικρή διάθεση συμφιλίωσης με τους εχθρούς τους στην αφγανική κυβέρνηση. Εάν ο “ειρηνοποιός” Ερντογάν νομίζει ότι οι Ταλιμπάν θα παίξουν τα πολιτικά παιχνίδια του, όπως οι τζιχαντιστικές συμμορίες του στην Λιβύη και την Συρία, κάνει πολύ μεγάλο λάθος.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Λογαριάζει χωρίς τους επελαύνοντες Ταλιμπάν ο Ερντογάν

Λυκοκάπης Γιώργος Οι φόβοι πως το Αφγανιστάν θα βυθιστεί σε νέο κύκλο βίας φαίνεται να επιβεβαιώνονται μετά την φονική έκρηξη που σημειώθηκε...

Διαβάστε την συνέχεια

Υπάρχουν εθνικές λύσεις σε ένα παγκόσμιο πρόβλημα;

<img height="147" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/05/world.jpg" width="280" /><br /><br /><b>Χρήστου Δημήτρης</b><br />Εισερχόμαστε στο καλοκαίρι και την τουριστική σεζόν με χειρότερες στατιστικά συνθήκες σε ό,τι αφορά την πανδημία, σε σχέση με πέρσι. Βεβαίως, αυτή τη φορά έχουμε σε εξέλιξη τον εμβολιασμό των πολιτών και όλοι περιμένουν σχετικά καλύτερα αποτελέσματα και λύσεις. Για να περιμένεις όμως καλύτερα αποτελέσματα, πρέπει και οφείλεις να εφαρμόσεις και να ελέγξεις τα πρωτόκολλα ασφαλείας που ορίζουν οι ειδικοί και επιβάλουν οι συνθήκες. Και δυστυχώς, αυτά τα πρωτόκολλα στις πρώτες μέρες ανοίγματος της εστίασης, ειδικά τις ώρες αιχμής, παραβιάζονται και πάλι όπως και πέρσι, χωρίς κανείς να παρεμβαίνει.<br /><br />Ο επιδημιολόγος καθηγητής κ. Σύψας για παράδειγμα, έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου για το καλοκαίρι, θυμίζοντας ότι τον περσινό Ιούνιο υπήρχαν και μέρες με κανένα κρούσμα και στα μέσα Ιουλίου ο δείκτης R ανέβηκε και ξεκίνησε απότομη άνοδος των κρουσμάτων, που δημιούργησε το τρίτο και μεγαλύτερο κύμα της νόσου. Εξήγησε ότι αυτό μπορεί να επαναληφθεί και φέτος, καθώς η πανδημία είναι απρόβλεπτη, δεν υπάρχει ακόμα ανοσία και συνεπώς υπάρχει το υλικό για εξάπλωση του ιού στην κοινωνία. Προσέθεσε μάλιστα, πως το χειμώνα ο ιός θα επανέλθει.<br /><br />Πάμε τώρα στο μικρό κρατίδιο των Σεϋχελλών, που ζει από τον τουρισμό με πληθυσμό 98.000 κατοίκους, το πλέον εμβολιασμένο, σε ποσοστό πάνω από 70%. Τις μέρες των εορτών μετά τις επισκέψεις των τουριστών, η νόσος χτύπησε κόκκινο με 1.068(!) κρούσματα και προκάλεσε αλυσιδωτά lockdown. Τα πρώτα συμπεράσματα ήταν, πως η νοτιοαφρικάνικη μετάλλαξη που κυριάρχησε, δεν ήταν αντιμετωπίσιμη ακόμα και από εμβολιασμένους που νόσησαν σε ποσοστό 30% του συνόλου!<br /><br />Όταν αυτός ο ιός που παραλλάσσεται διαρκώς, έχει εξαπλωθεί σε όλον τον πλανήτη, πόση σημασία έχει αν κάποια κράτη καταφέρουν να την περιορίσουν στο δικό τους έδαφος; Και αν έστω, προστατευτούν από τις μολύνσεις, πόσο θα προστατευτούν από την οικονομική και εμπορική αναστάτωση όταν άλλες χώρες παραλύουν κοινωνικά και οικονομικά από την πανδημία;<br />Έλλειψη πρώτων υλών<br /><br />Πρόσφατα έγινε γνωστό, πως η γερμανική βιομηχανία έχει προβλήματα στην προμήθεια εισαγομένων πρώτων υλών και εξαρτημάτων. «Είχα διαβάσει για διαταραχές στις εφοδιαστικές αλυσίδες. Δεν μου ήταν ωστόσο σαφές το μέγεθος του προβλήματος», δήλωσε στη DW ο Κλάους Βόλραμπε από το οικονομικό ινστιτούτο Ifo: «Κυρίως η αυτοκινητοβιομηχανία αντιμετωπίζει προβλήματα με τον ανεφοδιασμό με μικροτσίπ». Σημαντικές ελλείψεις καταγράφουν ωστόσο και οι βιομηχανίες πλαστικών, καθώς και συσκευασιών.<br /><br />Έτσι, για παράδειγμα, πολλές βιομηχανίες ζαχαρωδών δυσφορούν, διότι δεν έχουν πια συσκευασίες για τα προϊόντα τους. Και δεν είναι μόνον οι εισαγωγές. Για σκεφτείτε τις δυνατότητες των ανθρώπων στις πληττόμενες χώρες που απώλεσαν σημαντικό μέρος της αγοραστικής τους δύναμης και που βρίσκονται υπό την επήρεια του φόβου για το μέλλον. Πώς θα αποκτήσουν τα προϊόντα που εξάγουν οι ανεπτυγμένες βιομηχανικά χώρες; Και αν οι εξαγωγές της “υγιούς” Γερμανίας για παράδειγμα περιοριστούν, τι συνέπειες θα προκληθούν στη γερμανική κοινωνία, λόγω των επιπτώσεων στην απασχόληση;<br /><br />Η επιλογή των πλούσιων χωρών «ο καθένας μόνος του να κάνει τα κουμάντα του», είχε και έχει ολέθρια αποτελέσματα. Οι κυβερνήσεις εξαρτημένες σε μεγάλο βαθμό από τις χορηγίες των επιχειρηματικών λόμπι (και της φαρμακοβιομηχανίας όπως διαπιστώσαμε και από το σκάνδαλο Novartis) αδιαφόρησαν προκλητικά για τις παγκόσμιες ανάγκες. Επέτρεψαν σε φίρμες αιχμής, να κρατούν την αποκλειστικότητα, παρότι αυτές δεν ήταν και ούτε είναι σε θέση να καλύψουν τις ανάγκες των ανθρώπων του πλανήτη.<div><br />Ποιους υπηρετούν οι κυβερνήσεις<br /><br />Ποιους υπηρετούν οι κυβερνήσεις; Οριστικά συμπεράσματα δεν υπάρχουν για την αντιμετώπιση των διαρκώς εξελισσόμενων μεταλλάξεων του ιού, καθώς και για την ανάγκη συνεχών εμβολιασμών κάθε χρόνο σε παγκόσμιο επίπεδο. Κανείς ακόμα δεν μπορεί να προβλέψει τις συνέπειες στο διεθνές εμπόριο, στην ψυχολογία των ανθρώπων και στις δυνατότητες για κατανάλωση. Το ερώτημα που προκύπτει παγκοσμίως, είναι: ποιοι μας κυβερνούν σήμερα;<br /><br />Αυτοί που κάθονται στα υπουργικά γραφεία ή εκείνοι που με τον πλούτο τους ανεβάζουν και κατεβάζουν κυβερνήσεις, ελέγχοντας σχεδόν απόλυτα τις πολιτικές εξουσίες, ώστε να εξυπηρετούν τα επιχειρηματικά συμφέροντα, πιο απλά την αύξηση των κερδών; Μη βιαστείτε να χαρακτηρίσετε το ερώτημα αφελές.<br /><br />Η μαζική χειραγώγηση στην σύγχρονη εποχή αποδεικνύεται εξαιρετικά αποτελεσματική, καλλιεργώντας τον εθνικισμό και τον ρατσισμό, σε συνδυασμό με την υποβάθμιση της παιδείας και τον περιορισμό των κοινωνικών συλλογικών δράσεων. Άλλωστε, οι φτωχοί Iνδοί πολίτες ανέδειξαν πρωθυπουργό έναν σκληρό νεοφιλελεύθερο, που υπηρετεί τα συμφέροντα των πλουσίων, για να μην αναφερθούμε στη δική μας χώρα.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Υπάρχουν εθνικές λύσεις σε ένα παγκόσμιο πρόβλημα;

Χρήστου Δημήτρης Εισερχόμαστε στο καλοκαίρι και την τουριστική σεζόν με χειρότερες στατιστικά συνθήκες σε ό,τι αφορά την πανδημία, σε σχέση ...

Διαβάστε την συνέχεια

Αποκάλυψη ράπισμα για την Τουρκία: Σε ΦΕΚ της Ιταλικής Κυβέρνησης του 1936 αναφέρονται ονομαστικά νησιά, νησίδες και βραχονησίδες

<img height="157" src="https://i1.prth.gr/images/963x541/files/2021-05-09/imiaa.jpg" width="280" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Για πρώτη φορά αποσπάσματα από το ΦΕΚ της Ιταλικής Κυβέρνησης του 1936 που περιέχει όλα τα «ιταλικά νησιά του Αιγαίου» (Δωδεκάνησα) – Σαφής αναφορά στα Ίμια (immio Megalo, immia Micro) – Ιταλική, άρα ελληνική σήμερα και η Τσούκα όπως είχαμε γράψει – Ο πληθυσμός των μεγαλύτερων νησιών των Δωδεκανήσων – Γνωρίζει το ΥΠΕΞ τα στοιχεία αυτά;</span></h3><div><b>Μιχάλης Στούκας</b><br />Ένα από τα πάγια επιχειρήματα των Τούρκων όταν αναφέρονται στις, δήθεν γκρίζες ζώνες και τα «αμφισβητούμενα» νησιά του Αιγαίου, είναι ότι αυτά δεν καταγράφονται ονομαστικά σε καμία Συνθήκη. Η ελληνική πλευρά, συνήθως δεν απαντά ή αρκείται σε γενικόλογες αναφορές.<br /><br />Έχουμε στο παρελθόν αναφερθεί, με στοιχεία, στο τι ακριβώς συμβαίνει στα Δωδεκάνησα και έχουμε αποδείξει ότι οι τουρκικοί ισχυρισμοί είναι έωλοι (αβάσιμοι, ανυπόστατοι). Σήμερα, φέρνουμε στο φως ένα συγκλονιστικό ντοκουμέντο. Απόσπασμα από ΦΕΚ της Ιταλικής Κυβέρνησης, της 21ης Απριλίου 1936, στο οποίο καταγράφονται ονομαστικά ΟΛΑ τα Δωδεκάνησα.<br /><br />Τα στοιχεία αυτά, είχε την καλοσύνη να μας τα παραχωρήσει για να τα δημοσιεύσουμε στο protothema.gr, ο Ροδίτης κύριος Νικόλαος Φαρμακίδης, συγγραφέας του βιβλίου «ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΣΙΜΩΝΙΔΗΣ-ΜΙΑ ΑΣΥΜΒΙΒΑΣΤΗ ΙΔΙΟΦΥΪΑ-1820-1867»,ΡΟΔΟΣ, 2020. Τον ευχαριστούμε θερμότατα και από εδώ και σύντομα θα αναφερθούμε και στον Κωνσταντίνο Σιμωνίδη, έναν χαρισματικό, αλλά παρεξηγημένο Έλληνα από τη Σύμη, την πραγματική ιστορία του οποίου παρουσιάζει ο κύριος Φαρμακίδης στο βιβλίο του. Ας επανέλθουμε όμως στα Δωδεκάνησα και ας δούμε συνοπτικά την ιστορία τους το πρώτο μισό του 20ου αιώνα. Το 1522 η Ρόδος που ανήκε μέχρι τότε στους Ιωαννίτες Ιππότες, καταλήφθηκε από τους Οθωμανούς, όπως και η Κως. Τα υπόλοιπα νησιά των Δωδεκανήσων, απολάμβαναν αυτοδιοίκηση και φορολογικά προνόμια. Μετά το 1869 τα προνόμια άρχισαν να περιορίζονται και καταργήθηκαν πλήρως μετά την επανάσταση των Νεότουρκων το 1909.<br /><br />Το 1912, στο πλαίσιο του Ιταλοτουρκικού Πολέμου, τα Δωδεκάνησα καταλήφθηκαν από τους Ιταλούς, εκτός από το Καστελλόριζο που περιήλθε υπό ιταλική κυριαρχία μόλις το 1921. Με Συνθήκη της 2ας Οκτωβρίου 1912, τα Δωδεκάνησα θα παρέμεναν υπό ιταλική κατοχή μέχρι να σταματήσει η αντίσταση εναντίον των Ιταλών στη Λιβύη, η οποία ανήκε επίσης στην οθωμανική αυτοκρατορία και καταλήφθηκε από τους Ιταλούς.<br /><br /><img height="324" src="https://i1.prth.gr/images/w880/files/2021-05-09/Scan_0044__1_.jpg" width="280" /><img height="282" src="https://i1.prth.gr/images/w880/files/2021-05-09/Scan_0045.jpg" width="280" /><br /><br />Ας δούμε τι γράφει στο βιβλίο του «Το καθεστώς των νησίδων στο Νοτιοανατολικό Αιγαίο – Η μαρτυρία των πηγών», ο αείμνηστος ιστορικός και ακαδημαϊκός Κωνσταντίνος Σβολόπουλος(1938-2019) για τα γεγονότα με τα Δωδεκάνησα στη συνέχεια.<br />«Το καθεστώς της ιταλικής κυριαρχίας στα Δωδεκάνησα κατοχυρώνεται συμβατικά βάσει των όρων της Συνθήκης της Λωζάνης (1923). Συγκεκριμένα, με το άρθρο 15, η Τουρκία παραιτήθηκε υπέρ της Ιταλίας κάθε δικαιώματος και τίτλου επί των νήσων Αστυπάλαιας, Ρόδου, Χάλκης, Καρπάθου, Κάσου, Τήλου, Νισύρου, Καλύμνου, Λέρου, Πάτμου, Λειψών, Σύμης, Κω και «των νησίδων των εξ αυτών εξαρτωμένων» καθώς και επί του Καστελλορίζου»<br /><br />«Το συγκεκριμένο αυτό καθεστώς κυριαρχίας θα επιβεβαιώσει, κατά βάση η διμερής ιταλοτουρκική σύμβαση της 4ης Ιανουαρίου 1932, καθώς και το πρωτόκολλο της 28ης Δεκεμβρίου του ίδιου έτους. Ως γνωστόν, με την πρώτη συμφωνία καθοριζόταν «η κυριότητα των νήσων, νησίδων και βράχων που βρίσκονται μεταξύ του Καστελλορίζου και των ακτών της Ανατολίας, καθώς και επί της νήσου Καρά-Αντά» και με τη δεύτερη του υπολοίπου τμήματος «των θαλασσίων ιταλοτουρκικών συνόρων». Οι αιτιάσεις που προβάλλουν οι Τούρκοι για το πρωτόκολλο της 28/12/1932, είναι αβάσιμες.<br /><br />Το 1943, οι Γερμανοί ανέλαβαν de facto τη διοίκηση των νησιών. Ωστόσο μετά τη λήξη του πολέμου, στα νησιά εγκαθιδρύθηκε Βρετανική μεταβατική Στρατιωτική Διοίκηση, η οποία διαίρεσε την περιοχή σε διαμερίσματα (districts).<br />Με το άρθρο 14 της Συνθήκης Ειρήνης, της 10ης Φεβρουαρίου 1947, η προσάρτηση των 14 νήσων της Δωδεκανήσου (αυτά από την κυριαρχία των οποίων παραιτήθηκε με τη Συνθήκη της Λωζάνης η Τουρκία και αναφέραμε παραπάνω), ονομαστικά καταχωρισμένων, καθώς και των «παρακειμένων νησίδων», χωρίς ονομαστική αναφορά είχε συνδυαστεί με την πρόβλεψη του καθορισμού της διαδικασίας για τη μεταβίβασή τους στην Ελλάδα, βάσει προκαταρκτικής συμφωνίας της χώρας μας με τη Μ. Βρετανία. Στις 31/3/1947 ο Βρετανός Διοικητής, Ταξίαρχος A.S. Parker και ο διάδοχος του, Αντιναύαρχος Π. Ιωαννίδης υπέγραψαν πρακτικό για την παράδοση στις ελληνικές αρχές των «στρατιωτικώς κατεχομένων εδαφών της Δωδεκανήσου».<br /><br /><img height="280" src="https://i1.prth.gr/images/w880/files/2021-05-09/Scan_0046.jpg" width="280" /><img height="281" src="https://i1.prth.gr/images/w880/files/2021-05-09/Scan_0047.jpg" width="280" /><br /><br /></div><div>Ο Αντιναύαρχος Ιωαννίδης, ανάμεσα στα άλλα, στις 11/6/1947, φρόντισε να καταγραφούν μία προς μία οι «παρακείμενες» στα μεγάλα νησιά, νησίδες.<br />Οι Τούρκοι, ισχυρίζονται ότι κάποιες από τις νησίδες των Δωδεκανήσων δεν αναφέρονται ονομαστικά και άρα είναι αμφισβητούμενης κυριαρχίας. Δυστυχώς γι’ αυτούς, οι Ιταλοί σε ΦΕΚ της 21/4/1936, είχαν φροντίσει να καταγράψουν ένα προς ένα όλα τα νησιά, νησίδες, νησίδια και βραχονησίδες των Δωδεκανήσων. Ο κύριος Νικόλαος Φαρμακίδης, μας έστειλε το σχετικό ΦΕΚ, που αποτελείται από 260 σελίδες, ένα, πολύτιμο παράρτημα με ΟΛΑ τα νησιά κλπ. καθώς και πληθυσμιακά στοιχεία της απογραφής των 14 μεγαλύτερων από τα Δωδεκάνησα.<br /><br />Παραθέτουμε σήμερα την πρώτη σελίδα του παραρτήματος (Appendice III), στην οποία αναφέρονται ξεκάθαρα τα Ίμια (immia Megalo, immia Micro), στο Αρχιπέλαγος της Καλολίμνου (ARCIPELAGO CALOLINO). Και φυσικά τα Ίμια περιέρχονται στην κατοχή της Ελλάδας που αποτελεί, στα Δωδεκάνησα,διάδοχο κράτος της Ιταλίας. Όπως βλέπετε, καταγράφονται αναλυτικά από νησιά (ISOLA), έως βραχονησίδες (SCOGLI). Έχουμε στη διάθεσή μας και άλλες τρεις σελίδες με τα υπόλοιπα «νησαία εδάφη» των Δωδεκανήσων. Στο Αρχιπέλαγος της Καλολίμνου, υπάρχει επίσης και η νησίδα Zucca (Τσούκα), την οποία πήραν ετσιθελικά, οι Τούρκοι, μετονομάζοντάς την σε Topan. Είχαμε γράψει δύο σχετικά άρθρα αλλά ο χλευασμός και οι αμφισβητήσεις από κάποιους, μας έκαναν να μην ασχοληθούμε πάλι με το θέμα. Αν κάποιοι δεν ενοχλούνται από την κατάληψη ελληνικών εδαφών, τι μπορούμε να κάνουμε εμείς;<br /><br />Τα στοιχεία αυτά, αποτελούν ένα ακλόνητο ντοκουμέντο, πολύτιμο όπλο στη διπλωματική φαρέτρα της ελληνικής διπλωματίας. Τα γνωρίζουν στο Υπουργείο Εξωτερικών; Γιατί κάποιος παλαιότερος ΥΠΕΞ, δεν δέχτηκε καν να τα δει…<br />Και αν ναι, τα έχουν αξιοποιήσει; Ή μήπως ψάχνουν πάλι, όπως έκαναν μετά το άρθρο μας για την παραχώρηση δύο νησιών της Μεγάλης Πρέσπας σε Σερβία και Αλβανία, «πότε έγινε αυτό, που είναι οι συνθήκες κλπ». Αν χρειαστεί, φυσικά θα επανέλθουμε.<br />Ευχαριστούμε θερμά τον Ροδίτη κύριο Νικόλαο Φαρμακίδη που μας εμπιστεύτηκε αυτά τα στοιχεία για να τα μάθουν οι αναγνώστες του protothema.gr αλλά και όλοι οι Έλληνες…<br /><br /><br /><img height="278" src="https://i1.prth.gr/images/w880/files/2021-05-09/Screenshot_80.jpg" width="280" /><img src="https://i1.prth.gr/images/w880/files/2021-05-09/Screenshot_81.jpg" /><img src="https://i1.prth.gr/images/w880/files/2021-05-09/Screenshot_82.jpg" /><img src="https://i1.prth.gr/images/w880/files/2021-05-09/Screenshot_83.jpg" /><br /><br /></div><div><a href="https://www.protothema.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Αποκάλυψη ράπισμα για την Τουρκία: Σε ΦΕΚ της Ιταλικής Κυβέρνησης του 1936 αναφέρονται ονομαστικά νησιά, νησίδες και βραχονησίδες

Για πρώτη φορά αποσπάσματα από το ΦΕΚ της Ιταλικής Κυβέρνησης του 1936 που περιέχει όλα τα «ιταλικά νησιά του Αιγαίου» (Δωδεκάνησα) – Σαφής ...

Διαβάστε την συνέχεια