Τουρκία προς Ελλάδα, Ισραήλ, ΕΕ: Να ζητήσετε άδεια για δραστηριότητες στην Ανατ. Μεσόγειο

<img height="186" src="https://media.liberal.gr/showthumb.aspx?maxsize=900&img=1266943564_1.jpg" width="280" /><br /><br />Όπως μεταδίδεται από τα τουρκικά ΜΜΕ, η Τουρκία εξέδωσε ρηματική διακοίνωση προς την Ελλάδα, το Ισραήλ και την Ευρωπαϊκή Ένωση, ζητώντας από τις χώρες αυτές να ζητήσουν άδεια πριν πραγματοποιήσουν εργασίες στην υφαλοκρηπίδα της στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Η ένσταση της Τουρκίας φέρεται να έχει σχέση με το μνημόνιο συμφωνίας που υπεγράφη στις 8 Μαρτίου 2021 σχετικά με το έργο του Ευρασιατικού Διασυνδετήριου Αγωγού (Eurasia Interconnector) που προβλέπει την δημιουργία ηλεκτρικών συνδέσεων μεταξύ Ελλάδας, Κύπρου και Ισραήλ.<br /><br />Τουρκικές διπλωματικές πηγές αντέδρασαν στα γραφικά που χρησιμοποιήθηκαν στα έγγραφα του έργου όπου η προγραμματισμένη διαδρομή του υποβρύχιου καλωδίου τροφοδοσίας διέρχεται από την τουρκική υφαλοκρηπίδα στην Ανατολική Μεσόγειο μεταξύ της Κύπρου και της Κρήτης.<br /><br />Στη διακοίνωση αναφέρεται: «Σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, εάν οι καλωδιακές δραστηριότητες απαιτούν μια προκαταρκτική ερευνητική μελέτη, θα πρέπει να ζητηθεί η άδεια της χώρας μας για τη διεξαγωγή αυτών στην υφαλοκρηπίδα μας. Εάν δεν απαιτείται προκαταρκτική εργασία, η χώρα μας πρέπει να ενημερωθεί για τις δραστηριότητες τοποθέτησης καλωδίων και το εύρος τους σε εύλογο χρονικό διάστημα».<br /><br />Σημειώνεται ότι η ρηματική διακοίνωση έρχεται μία ημέρα πριν την πραγματοποίηση του 62ου γύρου διερευνητικών επαφών μεταξύ Ελλάδας και Τουρκία. <br /><br /><a href="https://www.liberal.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Τουρκία προς Ελλάδα, Ισραήλ, ΕΕ: Να ζητήσετε άδεια για δραστηριότητες στην Ανατ. Μεσόγειο

Όπως μεταδίδεται από τα τουρκικά ΜΜΕ, η Τουρκία εξέδωσε ρηματική διακοίνωση προς την Ελλάδα, το Ισραήλ και την Ευρωπαϊκή Ένωση, ζητώντας από...

Διαβάστε την συνέχεια

Su-35: Πώς το ρωσικό μαχητικό μπορεί να επιδεινώσει ακόμα περισσότερο τις σχέσεις της Τουρκίας με τη Δύση και το ΝΑΤΟ

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2021/01/flanker.jpg"><img height="186" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2021/01/flanker-696x464.jpg" width="280" /></a><br /><br />Όπως είχαμε γράψει πριν από μερικές ημέρες, η Τουρκία, αντιλαμβανόμενη ότι οι κακές σχέσεις της με τις ΗΠΑ όχι μόνο καθιστούν εξαιρετικά δύσκολη την επιστροφή της χώρας στο πρόγραμμα των F-35, αλλά και δύσκολη την αναβάθμιση των F-16 της, λόγω των κυρώσεων που της έχουν επιβάλλει οι ΗΠΑ για την αγορά των S-400, αρχίζει να κοιτάζει προς τη Ρωσία για την ενίσχυση της αεροπορίας της.<br /><br />Συγκεκριμένα, ο Τούρκος υπουργός Βιομηχανίας Μουσταφά Βαράνκ δήλωσε ότι «αν η Ρωσία διαθέτει ένα αεροσκάφος που ικανοποιεί τις τρέχουσες ανάγκες μας, εάν δεν υπάρχουν δυσκολίες με την εισαγωγή του στο σύστημά μας, τότε μπορούμε να το αγοράσουμε σίγουρα από τη Ρωσία ή κάποια άλλη χώρα της Ευρώπης. Η προσέγγισή μας σε αυτό το ζήτημα δεν είναι κατηγορηματική και ανταγωνιστική».<div><br />Οι κίνδυνοι για την Τουρκία<br /><br />Το «αεροσκάφος» στο οποίο αναφέρεται ο Βανγκ είναι το ρωσικό μαχητικό γενιάς 4++, Su-35, ενώ σύμφωνα με ρεπορτάζ του Sputnik, η Άγκυρα δεν απέκλεισε ούτε το μαχητικό 5ης γενιάς Su-57, η σειριακή παραγωγή του οποίου άρχισε στο τέλος του 2020 και η Μόσχα προφανώς ενδιαφέρεται να το εξάγει για διάφορους λόγους. Μάλιστα, η Ρωσία δεν δίστασε να πει ευθέως στην Τουρκία να επανεξετάσει τη στάση της έναντι του μαχητικού.<br /><br />Ωστόσο, τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά. Αντιθέτως, όπως σημειώνει το <a href="https://www.arabnews.com/node/1825446/middle-east">Arab News</a>, μια αγορά ρωσικών μαχητικών από την Τουρκία θα την απομάκρυνε ακόμα περισσότερο από τους Δυτικούς/ΝΑΤΟϊκούς συμμάχους της και θα την έσπρωχνε πιο έντονα στην «αγκαλιά» της Μόσχας, με όλα όσα θα σήμαινε αυτό για το μέλλον των τουρκο-αμερικανικών σχέσεων σε όλα τα επίπεδα.</div><div><br />Η στρατηγική της Μόσχας<br /><br />Τούρκος αναλυτής, ο Αϊντίν Σεζέρ, τόνισε στο Arab News ότι «το Κρεμλίνο ξέρει πολύ καλα ότι η Τουρκία δεν θα αγοράσει ρωσικά μαχητικά. Ακόμα κι αν αποφασίσει κάτι τέτοιο, θα το παραλάβει σε δέκα χρόνια το νωρίτερο. Η Ρωσία, απλώς υπενθυμίζει στην Τουρκία τις υποχρεώσεις της και ταυτόχρονα προσπαθεί θα σπάσεις τους δεσμούς της Άγκυρας με την κυβέρνηση Μπάιντεν από την αρχή».<br /><br />Υπενθυμίζεται ότι η Τουρκία από το τέλος του 2020 έχει δηλώσει ότι ενδιαφέρεται και για δεύτερη συστοιχία S-400 από τη Ρωσία, ωστόσο, από τότε ως σήμερα δεν έχει προχωρήσει στην υλοποίηση του σχεδίου αυτού, οπότε η Μόσχα θα φροντίζει από καιρού εις καιρόν να θυμίζει στην Άγκυρα τις υποχρεώσεις της.</div><div><br />Μοχλός πίεσης<br /><br />Άλλος αναλυτής εκτιμά ότι οι δηλώσεις του Βαράνκ επιχειρείται να λειτουργήσει ως μοχλός πίεσης της Άγκυρας προς τις ΗΠΑ, ώστε να επανεξεταστεί η στάση της Ουάσινγκτον, όσον αφορά το F-35 και τις κυρώσεις που έχουν επιβληθεί στην Τουρκία για τους S-400. Ωστόσο, σε αντίθεση με την κυβέρνηση Τραμπ, τα πράγματα τώρα είναι ξεκάθαρα από πλευράς ΗΠΑ.<br /><br />Όπως τονίζει ο Καγκλάρ Κουρτς, «η κυβέρνηση Μπάιντεν έχει ήδη στείλει το σήμα στην Άγκυρα ότι οι σχέσεις ΗΠΑ-Τουρκίας θα γίνουν πιο “συναλλακτικές”, πράγμα που σημαίνει ότι η Αμερική δεν θα διστάσει να αυξήσει την πίεση αν η Τουρκία συνεχίσει να έχει σημαντική στρατιωτική και βιομηχανική συνεργασία με τη Ρωσία».</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Su-35: Πώς το ρωσικό μαχητικό μπορεί να επιδεινώσει ακόμα περισσότερο τις σχέσεις της Τουρκίας με τη Δύση και το ΝΑΤΟ

Όπως είχαμε γράψει πριν από μερικές ημέρες, η Τουρκία, αντιλαμβανόμενη ότι οι κακές σχέσεις της με τις ΗΠΑ όχι μόνο καθιστούν εξαιρετικά δύσ...

Διαβάστε την συνέχεια

Το σχέδιο Α΄ της Άγκυρας, η ύστατη «υποχώρηση» της: Την πέφτουν στη Λευκωσία για να τα δώσουν όλα η Τουρκία

<img height="186" src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2021/03/210315042600_MICHEL-ANASTASIADES04-BRUSSELS-1024x683.jpg" width="280" /><br />Έντονο φλερτ με το συνομοσπονδιακό μοντέλο λύσης του Κυπριακού, με στόχο η Τουρκία μέσω του τουρκοκυπριακού κρατιδίου να έχει ρόλο και λόγο στην Ευρωπαϊκή Ένωση (Ε.Ε.)<br />Του<b> ΚΩΣΤΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ</b><br />Το χειρότερο σενάριο για την ελληνική πλευρά θα είναι η ύστατη «υποχώρηση» της τουρκικής πλευράς, που θα τύχει θετικής υποδοχής από τους διεθνείς παίκτες. Αυτό το ενδεχόμενο είναι ορατό στον ορίζοντα καθώς προκύπτει και από τις διεργασίες, που βρίσκονται σε εξέλιξη στο διπλωματικό πεδίο ενόψει της άτυπης Πενταμερούς Διάσκεψης που θα πραγματοποιηθεί στις 27-29 Απριλίου στη Γενεύη.<br /><br />Η κατοχική Τουρκία θα προσέλθει στη σύναξη αυτή, στην οποία θα λάβουν μέρος οι τρεις εγγυήτριες δυνάμεις και οι δυο κοινότητες (απούσας της Κυπριακής Δημοκρατίας), αξιώνοντας να συζητηθεί λύση δυο κρατών. Η Άγκυρα επιμένει πως αυτή η μορφή λύσης συνιστά πλέον μονόδρομος καθώς όλες οι άλλες προσπάθειες έχουν διαχρονικά αποτύχει. Και πως χρειάζεται ένα άλλο μοντέλο λύσης, στη βάση των «πραγματικοτήτων».<div><br />Εκείνο, που επιδιώκει η Τουρκία, το οποίο θα το παρουσιάσει ως βήμα «καλής θέλησης», είναι ένα συνομοσπονδιακό μοντέλο. Μια ρύθμιση, που θα διασφαλίσει την λειτουργία δυο αυτόνομων κρατιδίων, που θα έχουν μια κοινή ομπρέλα για τη διεθνή εκπροσώπηση τους.<br />Αυτό θα διασφαλίζει εν πολλοίς τη συμμετοχή της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση, καθώς η Άγκυρα υπολογίζει πως μέσω του τουρκοκυπριακού κράτους θα έχει ρόλο και λόγο στην Ε.Ε.<br /><br />Οι διάφοροι εν δυνάμει μεσολαβητές, αν και δημοσίως δηλώνουν ότι αποκλείουν λύση δυο κρατών, αξιοποιούν το αφήγημα που αναπτύσσεται εσχάτως στη Λευκωσία για «αποκεντρωμένη ομοσπονδία». Κι αυτό για να προβάλλουν διάφορες ιδέες για ένα μόρφωμα, που θα ενώνει τις δυο χωριστές οντότητες, με «κοινό τόπο» ένα μικρό αριθμό εξουσιών διαχείρισης της χώρας διεθνώς (εξωτερική πολιτική, άμυνα, νόμισμα, φυσικός πλούτος, ιθαγένεια). Και σε αυτές τις λίγες εξουσίες, η τουρκική πλευρά, όπως και οι διεθνείς παίκτες, τίθεται και το θέμα του βέτο. Για να λαμβάνονται αποφάσεις στην πλειοψηφία θα πρέπει να καταμετράται μια τουλάχιστον τουρκοκυπριακή ψήφος.<br /><br />Η άτυπη Πενταμερής Διάσκεψη συγκαλείται, όπως έχει δηλώσει και ο Γενικός Γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών, Αντόνιο Γκουτέρες, για να διαπιστωθεί κατά πόσο υπάρχει «κοινό έδαφος» για να ξεκινήσει μια μικρής διάρκειας διαδικασία με στόχο την επίτευξη συμφωνίας.<br /><br />Τα Ηνωμένα Έθνη, αλλά και άλλοι παίκτες, έχουν ψηλά στις προτεραιότητες τους την επίτευξη μιας στρατηγικής συμφωνίας, ενδιάμεσης, δηλαδή, λύσης. Αυτό, κατά τις εκτιμήσεις, μπορεί να γίνει τον Ιούνιο. Να δοθεί, δηλαδή, ένα χρονικό περιθώριο ενάμιση μήνα, μετά την Πενταμερή, για να συμφωνηθεί ή όχι ένα κειμενο- πλαίσιο, που θα καταθέσει ο Γενικός Γραμματέας, όπως έπραξε και στο Κραν Μοντανά, το καλοκαίρι του 2017, χωρίς όμως επιτυχία.<br /><br />Μια στρατηγική συμφωνία θα οδηγήσει σε «σημείο χωρίς επιστροφή». Δηλαδή, το κείμενο θα είναι και οι βασικοί άξονες της τελικής συμφωνίας και θα αφεθούν οι λεπτομέρειες για τη συνέχεια. Ενδεχομένως και μετά από τα δημοψηφίσματα.<br />Το νέο σκηνικό<br /><br />Πως διαμορφώνεται σήμερα το σκηνικό στη βάση τη στάση που τηρούν οι εμπλεκόμενοι;<br /><br />Στη Λευκωσία, ο Αναστασιάδης στριμωγμένος εσωτερικά, ευάλωτος από τις πιέσεις που δέχεται λόγω των σκανδάλων με τα «χρυσά διαβατήρια», βρίσκεται ενώπιον διλημμάτων. Την ίδια ώρα, αναβιώνει και το μέτωπο ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ στο Κυπριακό.<br /><br />Η συνάντηση του ηγέτη της δεξιάς, Αβέρωφ Νεοφύτου και της λεγόμενης αριστεράς, Άντρου Κυπριανού, την τσικνοπέμπτη, έστειλε μήνυμα κοινής πορείας στο Κυπριακό. Διαμήνυσαν πως η άτυπη Πενταμερή είναι μονόδρομος και «τελευταία ευκαιρία».<br /><br />Αμφότεροι θεωρούν πως εάν γίνει αποδεκτή η πολιτική ισότητα, τότε θα ανοίξει ο δρόμος για συμφωνία. Τι εννοούν, όμως, πολιτική ισότητα; Αυτή με δικαίωμα βέτο στις αποφάσεις;<br /><br />Είναι σαφές πως στην επικείμενη Διάσκεψη η ελληνοκυπριακή πλευρά θα είναι ο αδύνατος κρίκος.<br /><br />Στην Αθήνα, αν και το Κυπριακό δεν είναι προτεραιότητα, είναι σαφές πως μια ελίτ, πολιτική-οικονομική και μιντιακή, συντονίζει δυνάμεις για να απαλλαγεί από τον «πονοκέφαλο» του Κυπριακού, καθώς θεωρεί πως είναι βαρίδι για την Ελλάδα και πως «εμποδίζει τις σχέσεις με την Τουρκία».<br />Πρόκειται για μια ψευδαίσθηση, που ανακυκλώνεται έκπαλαι. Πριν την κυπριακή ανεξαρτησία, αμέσως μετά, αλλά και τα χρόνια που ακολούθησαν την εισβολή της Τουρκίας το 1974.<br />Σε αυτούς τους κύκλους, ούτε χούντα υπήρξε, που άνοιξε το δρόμο με το πραξικόπημα κατά του Μακαρίου στην Τουρκία, ούτε η επεκτατική πολιτικής της κατοχικής δύναμης. Γι αυτούς φταίνε οι «μαξιμαλιστές» και «κακομαθημένοι» Ελληνοκύπριοι.<br /><br />Στο Λονδίνο, ο πρώτος στόχος είναι οι όποιες εξελίξεις να μην επηρεάσουν τα βρετανικά συμφέροντα στην Κύπρο. Οι στρατιωτικές βάσεις της Βρετανίας, δηλαδή. Αυτή η πολιτική προσέγγιση, διαχρονική και καλά σχεδιασμένη, φαίνεται πως περνά μέσα από συνεννόηση με την Άγκυρα.<br /><br />Οι ιδέες που παρουσίασε το Λονδίνο, τις οποίες παρουσίασε ως «γεφυρωτικές», είναι σαφώς κοντά στις τουρκικές επιδιώξεις. Φαίνεται δε πως βρίσκουν κάποιους στη Λευκωσία να τις συζητήσουν…<br /><br /></div><div>Στις Βρυξέλλες, η κάθοδος του Ύπατου Επιτρόπου για θέματα Εξωτερικής και Πολιτικής Ασφάλειας της Ε.Ε, Ζοζέπ Μπορέλ στην Κύπρο, στις 5 Μάρτιου, ήταν περισσότερο κίνηση για να δηλωθεί το ενδιαφέρον για παρουσία της Ένωσης στην άτυπη Πενταμερή.<br /><br />Σημειώνεται συναφώς πως η Άγκυρα δηλώνει πως δεν έχει θέση η Ε.Ε. στη σύναξη και φαίνεται πως η όποια διαφοροποίησή της θα συνδεθεί με κάποια ανταλλάγματα στο πεδίο της Ένωσης. Σε ό,τι αφορά το περιεχόμενο της λύσης, ο Μπορέλ ξεκαθάρισε πως δεν γίνεται αποδεκτή λύση δυο κρατών.<br /><br />Ωστόσο, είναι γνωστό πως στις Βρυξέλλες είναι έτοιμοι να τετραγωνίσουν τον κύκλο, εάν αυτό απαιτούν οι περιστάσεις και τα ευρύτερα συμφέροντα βασικών παικτών. Το ίδιο έπραξαν και το 2004 και με το σχέδιο Ανάν, το οποίο κάθε άλλο παρά ήταν εναρμονισμένο με το κοινοτικό κεκτημένο. Ήταν διαχωριστικό και ρατσιστικό.</div><div><br />Περιοδεύοντες Οηέδες<br /><br />Τέλος, τα Ηνωμένα Έθνη, εργάζονται με όλους τους βασικούς παίκτες για προετοιμασία της Διάσκεψης. Η απεσταλμένη του Γ.Γ. των Ηνωμένων Εθνών, Τζέιν Χολ Λουτ, πραγματοποίησε επαφές στη Λευκωσία και στη συνέχεια στην Αθήνα. Για μια ακόμη φορά η Άγκυρα δεν της έδωσε συνάντηση, παραπέμποντάς την για «λίγο αργότερα».<br /><br />Είναι σαφές πως αυτή η στάση της Άγκυρας σκοπίμως στοχεύει στη δημιουργία εμποδίων στις προετοιμασίες και ήταν λόγος για τον ΟΗΕ, να αναβάλει την κάθοδο Λουτ, μέχρι να ανταποκριθεί και η κατοχική δύναμη.<br /><br />Τον Απρίλιο η απεσταλμένη του ΟΗΕ θα επανέλθει για ένα νέο γύρο επαφών ευελπιστώντας ότι θα την δεχθούν και στην Άγκυρα. Επαφές, με τηλεδιασκέψεις, έχει η κ. Λουτ με τους Βρετανούς.<br /><br />Η συνέχεια στη Γενεύη, όταν εκεί θα «πέσουν» όλοι στη Λευκωσία για να μην… χαθεί η ευκαιρία. Όχι για την Κύπρο, αλλά για την Τουρκία.</div><div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Το σχέδιο Α΄ της Άγκυρας, η ύστατη «υποχώρηση» της: Την πέφτουν στη Λευκωσία για να τα δώσουν όλα η Τουρκία

Έντονο φλερτ με το συνομοσπονδιακό μοντέλο λύσης του Κυπριακού, με στόχο η Τουρκία μέσω του τουρκοκυπριακού κρατιδίου να έχει ρόλο και λόγο ...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι δέκα αιγυπτιακοί όροι προς την Τουρκία: ''Σεβασμός της ελληνική κυριαρχίας''

<img height="168" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2021-03/al-sisi-with-egyptian-army.jpeg?itok=O5NJcBvp" width="280" /><br />Ο Αιγύπτιος πρόεδρος απαιτεί νομιμότητα από την Τουρκία<br />Γιώργος Μοτσάκος<br />Ο αρχισυντάκτης της φιλο-κυβερνητικής εφημερίδας Al Watan (ο τύπος ελέγχεται πλήρως στην Αίγυπτο), έχει υποβάλει δέκα προϋποθέσεις που πρέπει να εκπληρώσει η Τουρκία προτού το Κάιρο συμφωνήσει να "επαναλάβει τις συνομιλίες" με την Άγκυρα. <br /><br />Οι “Δέκα πληγές του Ερντογάν” και το αδύνατο της προσέγγισης. <br /><br />Ο Αιγύπτιος δημοσιογράφος Ahmed Elkhateeb, απαριθμεί (μετά από κυβερνητική εντολή φυσικά) τους όρους που έχει ορίσει το Κάιρο μετά από μια σειρά συζητήσεων με Τούρκους αξιωματούχους για τον τερματισμό της διπλωματικής αντιπαράθεσης με την Αίγυπτο.<br /><br />Οι προϋποθέσεις είναι:<br /><br />1) Θαλάσσια οριοθέτηση μεταξύ των δύο πλευρών με κανόνες του διεθνούς δικαίου. Είναι απαραίτητο η Τουρκία να δεσμευτεί να τηρήσει το διεθνές ναυτικό δίκαιο. Η Άγκυρα μέχρι στιγμής αρνείται να υπογράψει ή να αναγνωρίσει τον νόμο της Θάλασσας του 1982.<br /><br />2) Δεν θα υπάρξει πολιτική επικοινωνία έως ότου το Κάιρο είναι σίγουρο για τη συμμόρφωση της τουρκικής πλευράς προς τη γενική τήρηση όλων των προυποθέσεων. Η ανακοίνωση θα παραμείνει αποκλειστικά σε χαμηλό επίπεδο ασφάλειας, καθώς δεν υπάρχει πολιτική επικοινωνία με κράτη που υποστηρίζουν την (ισλαμική) τρομοκρατία, σύμφωνα με την Αίγυπτο.<br /><br /><br />3) Δεν θα υπάρξει αιγυπτιακο-τουρκική συμφωνία στην Ανατολική Μεσόγειο παρά μόνο μετά από πλήρη τουρκική συμφωνία με τους Ευρωπαίους συμμάχους και συγκεκριμένα με την ελληνική και την κυπριακή πλευρά.<br /><br />4) Ζητείται αποχώρηση της Τουρκίας από τη Λιβύη, από όλους τους τομείς (πολιτικό, στρατιωτικό αλλά και από άποψη ασφάλειας). εγκαταλείποντας εντελώς την Λιβύη, η Τουρκία οφείλει να δεσμευτεί να αποσύρει και τους μισθοφόρους που έφερε στα εδάφη της.<br /><br />5) Προώθηση χρονοδιαγράμματος για την απόσυρση των τουρκικών στρατευμάτων από τη βόρεια Συρία και υπογραφή δεσμευτικής συμφωνίας με την ιρακινή κυβέρνηση που θα δεσμεύει την Άγκυρα να μην παρέμβει ποτέ στο ιρακινό έδαφος.<br /><br />6) Οι διαπραγματεύσεις Αιγύπτου-Τουρκίας θα πρέπει να περιλαμβάνουν την Σαουδική Αραβία και τα ΗΑΕ, με την Τουρκία να πρέπει να ζητήσει συγγνώμη για τα αδικήματα που διαπράχθηκαν τα τελευταία χρόνια κατά των κρατών του Κόλπου. Επιπλέον, το Κάιρο δεν θα υπογράψει καμία συμφωνία με την Τουρκία, εκτός εάν η Άγκυρα δεσμεύονταν να μην επέμβει ποτέ στις υποθέσεις των αραβικών κρατών ειδικά στον τομέα της αραβικής εθνικής ασφάλειας.<br /><br />7) Διακοπή όλων των μέσων μαζικής ενημέρωσης της Μουσουλμανικής Αδελφότητας που επιτίθενται κατά της Αιγύπτου και γενικά στα κράτη του Κόλπου. Η Τουρκία θα απαγορεύεται επίσης να στηρίξει οποιαδήποτε πολιτική δραστηριότητα της Μουσουλμανικής Αδελφότητας στα εδάφη της.<br /><br />8) Ελεύθερη δράση της Ιντερπόλ για να αντιμετωπιστούν όλοι όσοι είναι παράνομοι και τυχαίνει να είναι παρόντες στο τουρκικό έδαφος, ειδικά Αιγύπτιοι εγκληματίες εξτρεμιστές της Αδελφότητας.<br /><br />9) Οι αιγυπτιακές αρχές ασφαλείας θα παρακολουθούν τη συμπεριφορά του τουρκικού καθεστώτος και θα ελέγχουν την έκταση της συμμόρφωσής του με αυτούς τους όρους κατά την επόμενη περίοδο.<br /><br />Πριν εκδοθεί οποιαδήποτε άλλη ανακοίνωση, θα υποβληθεί έκθεση από το υπουργείο εξωτερικών προς την πολιτική ηγεσία της Αιγύπτου σχετικά με αυτό.<br /><br />10) Η Τουρκία δεν θα κληθεί να συμμετάσχει στο Φόρουμ της Ανατολικής Μεσογείου προτού η Αίγυπτος, η Ελλάδα και η Κύπρος συμφωνήσουν να οριοθετήσουν στη Μεσόγειο με τους προαναφερθέντες όρους. Οι παρατηρητές επισημαίνουν ότι αυτές οι προϋποθέσεις ( που αντιπροσωπεύουν μια λίστα επιθυμιών του καθεστώτος της Σίσι), είναι πολύ απίθανο να εκπληρωθούν ποτέ.<br /><br />Δεν νομίζουμε να δεχθεί ποτέ ο Ερντογάν να αφήσει την “Γαλάζια Πατρίδα”, ή να δεχθεί την κύρωση του νόμου της Θάλασσας, για αυτό και το πιο πιθανό σύμφωνα με πολλούς αμυντικούς αναλυτές είναι μια μελλοντική “σύρραξη” στην περιοχή.<br /><br />Αφορμή για αυτή την στρατιωτική σύγκρουση θα ήταν ο αγωγός East Med, ο οποίος θα γίνονταν αυτόματα μετά την κατασκευή του, στόχος των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων.<br /><br />Όσο για την Τουρκία, εκτιμάται ότι η αποκάλυψη των νεο-Οθωμανικών σχεδίων της αφύπνισε τον αραβικό κόσμο και ειδικά την Αίγυπτο, που κατανόησε ότι μετά την απόσυρση των ΗΠΑ, εισερχόμαστε σε μια περίοδο παρόμοια με αυτή του μεσαίωνα στην Α.Μεσόγειο. <div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/"> πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Οι δέκα αιγυπτιακοί όροι προς την Τουρκία: ''Σεβασμός της ελληνική κυριαρχίας''

Ο Αιγύπτιος πρόεδρος απαιτεί νομιμότητα από την Τουρκία Γιώργος Μοτσάκος Ο αρχισυντάκτης της φιλο-κυβερνητικής εφημερίδας Al Watan (ο τύπος ...

Διαβάστε την συνέχεια

Άγκυρα κατά ΗΠΑ: ''Έχετε σχέδιο διαμελισμού της Τουρκίας''

<img height="168" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2021-03/unnamed_8.jpeg?itok=OVHTk5rW" width="280" /><br /><br /><b>Ανδρέας Μουντζουρούλιας</b><br />Οργή και ανησυχία προκάλεσε στην Άγκυρα η έκδοση από τις ιρακινές κουρδικές αρχές αναμνηστικού γραμματοσήμου στο οποίο μέρος της ανατολικής Τουρκίας περιλαμβάνεται στον χάρτη του Κουρδιστάν. <br /><br />Στο αναμνηστικό γραμματόσημο, που τύπωσε η κυβέρνηση της ημιαυτόνομης περιφέρειας στην Αρμπίλ, εικονίζονται η μορφή του προκαθημένου της ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας κι ένας χάρτης του Κουρδιστάν που συμπεριλαμβάνει πολλές τουρκικές πόλεις με κατά πλειονότητα κουρδικό πληθυσμό. <br /><br />Παρέμβαση του HDP - Oργή Τούρκων<br /><br /><div>O βουλευτής και αντιπρόεδρος του HDP Berdan Öztürk, ανέφερε πως ο συγκεκριμένος χάρτης, αποτελεί πλέον μία πραγματικότητα: ''Είναι το σύμβολο του Κουρδιστάν και της Μεσσοποταμίας.'' Αμέσως μετά από αυτές τις δηλώσεις, ξεκίνησε έρευνα εναντίον του Öztürk. <br /><br />Η πραγματικότητα <br /><br />Οι Τούρκοι έχουν τρομοκρατηθεί, και εξαπολύουν ''επιθέσεις'' κατά των ΗΠΑ και της Δύσης: ''Υπάρχει ένα σχέδιο για την αναμόρφωση της Μέσης Ανατολής. Αυτός ο χάρτης περιλαμβάνεται επίσης σε έναν χάρτη που δημοσιεύθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες στις αρχές της δεκαετίας του 2000. Δεν έγινε από λάθος αυτό το γραμματόσημο. Εδώ υπάρχει ένα σχέδιο του ιμπεριαλισμού κατά της Τουρκίας. Οι ΗΠΑ επαναφέρουν το σχέδιο και θέλουν το διαμελισμό μας.''<br /><br />Τα παραπάνω αποδεικνύουν αυτό που είναι ευρέως γνωστό, ότι οι Κούρδοι του Βορείου Ιράκ, της Βορείου Συρίας, του ΒΔ Ιράν και της Νοτιανατολικής Τουρκίας προσβλέπουν στη δημιουργία του δικού τους ανεξάρτητου κράτους. Η Τουρκία αυτό το ξέρει πολύ καλά, για αυτό και προσπαθεί με ''νύχια και με δόντια'' να το αποφύγει. Για τον σκοπό αυτό διεξάγει ένοπλο αγώνα κατά του ΡΚΚ, με συνεχείς εισβολές και στρατιωτικές επιχειρήσεις στο Β. Ιράκ , στη Συρία και στο έδαφός της στη ΝΑ Τουρκία, όπου ζούν σχεδόν αμιγώς Κουρδικοί πληθυσμοί.<br /><br />Οι Τούρκοι δεν διστάζουν μπροστά στα μάτια της κοινής γνώμης, να φυλακίζουν τους ηγέτες του κουρδικού κόμματος HDP, το οποίο είναι το τρίτο από πλευράς ψήφων και βουλευτών στην Τουρκία, σε μια προσπάθεια αρχικά φίμωσης της ελευθερίας του λόγου, αναφαίρετου δημοκρατικού δικαιώματος και στη συνέχεια διάλυσης του εν λόγω κόμματος. Αναφορικά με τη διάλυση του HDP υπάρχει σχετική εισήγηση του κόμματος των γκρίζων λύκων του Μπαχτσελί και η συναίνεση του κόμματος IYI της ''λύκαινας'' Ασκενέρ.<br /><br /><div class="embed-media embed-media--rich-twitter" style="background-color: #f9faff; box-sizing: border-box; clear: both; color: #091c55; font-family: Roboto, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 30px; padding: 0px;"><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="box-sizing: border-box; display: flex; margin: 10px 0px; max-width: 550px; padding: 0px; width: 550px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="1371409092762333186" frameborder="0" id="twitter-widget-0" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?dnt=false&embedId=twitter-widget-0&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=1371409092762333186&lang=en&origin=https%3A%2F%2Fwww.pentapostagma.gr%2Fkosmos%2F6996390_agkyra-kata-ipa-ehete-shedio-diamelismoy-tis-toyrkias&siteScreenName=pentapostagma&theme=light&widgetsVersion=e1ffbdb%3A1614796141937&width=550px" style="border-style: initial; border-width: 0px; box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; height: 548px; margin: 0px; padding: 0px; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="Twitter Tweet"></iframe></div></div><div class="embed-media embed-media--rich-twitter" style="background-color: #f9faff; box-sizing: border-box; clear: both; color: #091c55; font-family: Roboto, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 30px; padding: 0px;"></div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Άγκυρα κατά ΗΠΑ: ''Έχετε σχέδιο διαμελισμού της Τουρκίας''

Ανδρέας Μουντζουρούλιας Οργή και ανησυχία προκάλεσε στην Άγκυρα η έκδοση από τις ιρακινές κουρδικές αρχές αναμνηστικού γραμματοσήμου στο οπο...

Διαβάστε την συνέχεια

Η προσέγγιση του Καΐρου με το βλέμμα στην Αγκυρα. Κρίσιμες επαφές του Νίκου Δένδια

<br /><img height="175" src="https://www.kathimerini.gr/wp-content/uploads/2021/03/DOC-20210311-10032331-768x480.jpg" width="280" /><br /><br /><b>Βασίλης Νέδος</b><br />Το πρωί της περασμένης Δευτέρας στο Κάιρο βρίσκονταν σε εξέλιξη δύο παράλληλες συναντήσεις. Σε μια αίθουσα συζητούσαν πάνω από ώρα οι υπουργοί Εξωτερικών Νίκος Δένδιας και Σάμεχ Σούκρι. Παραπλεύρως, οι αντιπροσωπείες Ελλάδας και Αιγύπτου προσπαθούσαν επί μία ώρα να βρουν λύση στο πρόβλημα που είχε προκύψει με ένα οικόπεδο της αιγυπτιακής ΑΟΖ που, εμμέσως πλην σαφώς, αναγνώριζε τα νότια όρια της τουρκικής υφαλοκρηπίδας, όπως αυτά είχαν κατατεθεί από την Αγκυρα στον ΟΗΕ στις 13 Νοεμβρίου 2019. Το αδιέξοδο δεν ήταν νέο, καθώς όλες τις προηγούμενες ημέρες σε διπλωματικό επίπεδο η αιγυπτιακή άρνηση να υποχωρήσει στηριζόταν όχι τόσο στην έμμεση αναγνώριση της τουρκικής υφαλοκρηπίδας, όσο στην επιμονή ότι είναι αδύνατη υποχώρηση από μια κυρίαρχη απόφαση. Στις επαφές αυτές, βασικοί συντελεστές ήταν ο γ.γ. του υπουργείου Εξωτερικών και ο πολύπειρος πρέσβης της Ελλάδας στο Κάιρο Νίκος Γαριλίδης, που προσπαθούσαν να εξηγήσουν ότι η Αθήνα δεν αμφισβητεί το κυρίαρχο δικαίωμα της Αιγύπτου να χαράξει ΑΟΖ με βάση τη μέση γραμμή, αλλά την επιλογή να γίνει αυτό ενώ ακόμα δεν υπάρχει συμφωνία. Μόλις τελείωσε η συνάντηση Δένδια – Σούκρι, οι δύο υπουργοί ανακοίνωσαν στους παρευρισκομένους ότι το θέμα θα πρέπει να θεωρείται λήξαν.<br /><br />Η πιο σημαντική εμπειρία που αποκόμισε η διπλωματική αποστολή της Αθήνας στο Κάιρο, ήταν η διαπίστωση ότι Αίγυπτος και Τουρκία είναι ακόμα πολύ μακριά από την εξεύρεση κοινού τόπου και πως η Αγκυρα εκμεταλλεύθηκε στο έπακρο τον χάρτη του υπουργείου Πετρελαίου της Αιγύπτου. Κατά τη διάρκεια αυτής της –σχεδόν μονοθεματικής– επίσκεψης του κ. Δένδια στην Αίγυπτο, η Αθήνα ανέμενε κάποια απόκριση για τις διερευνητικές από την Αγκυρα. Η τουρκική πλευρά είχε απορρίψει με πράξεις τις ημερομηνίες της Αθήνας (3 έως 5 Μαρτίου) και δεν είχε προτείνει τίποτε μέχρι την Τετάρτη, όταν ο πρέσβης της Τουρκίας Μπουράκ Οζουγκέργκιν μετέφερε στο υπουργείο Εξωτερικών την αντιπρόταση της Τουρκίας για τις 16 Μαρτίου, που έγινε αποδεκτή από την Αθήνα. <br /><br />Παράλληλα, ανακοινώθηκε ότι την επόμενη ημέρα, 17 Μαρτίου, θα γίνουν πολιτικές διαβουλεύσεις σε επίπεδο γ.γ. υπουργείων Εξωτερικών ανάμεσα στον κ. Δεμίρη και τον Σεντάτ Ονάλ (η θέση του οποίου έχει μετατραπεί σε μόνιμου υφυπουργού), ο οποίος θα βρίσκεται ούτως ή άλλως στην Αθήνα. Ο τελευταίος γύρος αυτού του τύπου των πολιτικών διαβουλεύσεων πραγματοποιήθηκε στην Αγκυρα τον Ιανουάριο του 2020. <br /><br />Είναι απολύτως σαφές ότι η Αγκυρα εφευρίσκει τεχνάσματα ώστε να δείξει προς τα έξω ότι διαπραγματεύεται και προς το εσωτερικό, πως δεν συζητάει στο περιοριστικό (γι’ αυτήν) πλαίσιο των διερευνητικών επαφών, άρα μόνο για θαλάσσιες ζώνες, αλλά για το σύνολο των διμερών εκκρεμοτήτων. Γι’ αυτό και στις τουρκικές ανακοινώσεις οι πολιτικές διαβουλεύσεις παρουσιάζονται ορθώς, ενώ οι διερευνητικές μετονομάστηκαν σε «συμβουλευτικές» επαφές.<br /><br />Οι διερευνητικές έχουν τις ευλογίες των ΗΠΑ, ωστόσο, όπως φάνηκε από την πρόσφατη τοποθέτηση του υπουργού Εξωτερικών Αντονι Μπλίνκεν, η τουρκική επιχείρηση δημοσίων σχέσεων, αν και ευπρόσδεκτη, δεν πείθει για τις πραγματικές προθέσεις της Αγκυρας στην περιοχή, οι οποίες αντιμετωπίζονται ως αποσταθεροποιητικές. <br />Εχοντας κατά νουν αυτή την περίπλοκη πραγματικότητα, ο κ. Δένδιας προετοιμάζεται για μια σειρά από επαφές στο εξωτερικό (Ανατολική Μεσόγειο και Βαλκάνια) με σκοπό να κρατήσει ανοιχτούς τους διαύλους με μια σειρά από κρίσιμους παράγοντες.<div><br />Οδηγία για φρεγάτες<br /><br />Οπως είναι γνωστό, πέρα από τη διπλωματία η Αθήνα επενδύει και στην αποτροπή, με σημαντικότερο πρόγραμμα των τελευταίων ετών την απόκτηση νέων φρεγατών. Σύμφωνα με αρμόδιες πηγές, ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης έχει δώσει σαφή κατεύθυνση προς τον υπουργό Εθνικής Αμυνας Νίκο Παναγιωτόπουλο και, κυρίως, προς το Πολεμικό Ναυτικό (Π.Ν.) το οποίο θα λάβει και τη σχετική τεχνοκρατική απόφαση, πως πρέπει να επιλεγούν τα τέσσερα καλύτερα πλοία. Ουσιαστικά, η πολιτική κατεύθυνση που δίνει η κυβέρνηση αποσυνδέει την υπόλοιπη συζήτηση, που φαίνεται ότι κακοφορμίζει, περί στρατηγικών συνεργασιών και συγκριτικών πλεονεκτημάτων, ναυπηγείων και λοιπών παραμέτρων και παροτρύνει το Π.Ν. να επιλέξει, εν ολίγοις, τα τέσσερα καλύτερα πλοία. Αυτό σημαίνει ότι οι προτάσεις Γαλλίας, Γερμανίας, Ηνωμένου Βασιλείου, ΗΠΑ, Ισπανίας, Ιταλίας και Ολλανδίας ξεκινούν από την ίδια αφετηρία, ανεξάρτητα από το τι θα γίνει με την υπόθεση της εγχώριας βιομηχανικής παραγωγής. Γι’ αυτό και το επόμενο χρονικό διάστημα, από το υπουργείο Εθνικής Αμυνας θα σταλούν προσκλήσεις προς όλους τους ενδιαφερόμενους και όχι μόνο προς τις ΗΠΑ και τη Γαλλία. <br /><br />Προφανώς στο Π.Ν. υπάρχουν προτιμήσεις ως προς τις προτάσεις που έχουν έως τώρα παρουσιαστεί και σκοπός είναι οι τελικές αποφάσεις να έχουν ληφθεί το αργότερο τον ερχόμενο Μάιο. Οι παρουσιάσεις δεν έχουν ολοκληρωθεί ακόμα. <br /><br />Χθες, Παρασκευή, εκπρόσωποι της Babcock και της Thales UK παρουσίασαν στους επιτελείς του Π.Ν. τη βρετανική πρόταση, τη φρεγάτα «Arrowhead 140» που έχει επιλεγεί ώστε να αποτελέσει το νέο πλοίο (Type 31) του Βασιλικού Ναυτικού. <br /><br />Το κόστος των Arrowhead εκτιμάται στα 250 εκατ. λίρες ανά πλοίο, δίχως τον οπλισμό, και οι Βρετανοί εμφανίζονται διατεθειμένοι να ναυπηγήσουν και τα τέσσερα που ζητεί η Αθήνα σε ελληνικά ναυπηγεία. Αν και η τελική πρόταση για την ενδιάμεση λύση δεν έχει οριστικοποιηθεί, οι αρχικές σκέψεις των Βρετανών κινούνται γύρω από την υπενοικίαση (leasing) φρεγατών «Type 23», έως ότου ολοκληρωθεί η αναβάθμιση των ΜΕΚΟ. Η φρεγάτα που προτείνουν οι Βρετανοί έχει εκτόπισμα 6.000 τόνων και ανάλογα με τις επιλογές του πελάτη (εν ολίγοις τι συστήματα θα τοποθετηθούν), μπορεί να φθάσει και τους 7.000 τόνους.</div><div><br />Τον Απρίλιο τα δύο HERON στη Σκύρο<br /><br />Τις επόμενες ημέρες αναμένεται να επιστρέψουν από το Ισραήλ και οι επιτελείς της Πολεμικής Αεροπορίας (Π.Α.) που επέλεξαν τα δύο UAV τύπου HERON, τα οποία θα τοποθετηθούν στη Σκύρο, εκτός απροόπτου τον Απρίλιο. Ηδη η εκπαίδευση των στελεχών της Π.Α. στο Ισραήλ στα συγκεκριμένα συστήματα έχει ολοκληρωθεί. Η υπόθεση των HERON άρχισε τον Ιανουάριο του 2020, κατά τη συνάντηση του κ. Παναγιωτόπουλου με τον τότε ομόλογό του Ναφτάλι Μπένετ, με τη συμφωνία να ολοκληρώνεται διά υπογραφής τον Μάιο του ίδιου έτους. Εκτοτε ο κ. Παναγιωτόπουλος και ο εν συνεχεία υπουργός Αμυνας του Ισραήλ Μπέντζαμιν Γκαντζ μίλησαν αρκετές φορές για ζητήματα συνεργασίας με το Ισραήλ, ανάμεσα στα οποία και τα HERON. Το επόμενο χρονικό διάστημα ο κ. Παναγιωτόπουλος αναμένεται να φέρει στη Βουλή ένα ακόμα ισραηλινό πρόγραμμα (τα κιτ πτερυγίων τύπου «Spice»), ενώ προγραμματίζεται να λάβει τη νομοθετική οδό και η προμήθεια των τεσσάρων αμερικανικών ελικοπτέρων τύπου ΜΗ-60R (Romeo) για το Π.Ν.</div><div><br /></div><div>πηγή<br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η προσέγγιση του Καΐρου με το βλέμμα στην Αγκυρα. Κρίσιμες επαφές του Νίκου Δένδια

Βασίλης Νέδος Το πρωί της περασμένης Δευτέρας στο Κάιρο βρίσκονταν σε εξέλιξη δύο παράλληλες συναντήσεις. Σε μια αίθουσα συζητούσαν πάνω από...

Διαβάστε την συνέχεια

Ανατ. Μεσόγειος: Κίνδυνοι για την Ελλάδα και οι προϋποθέσεις συμβιβασμού…

<img height="141" src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2018/07/SE-Mediterranean-Sea-SAT-790x400.jpg" width="280" /><br /><br />Η κατάσταση στη Ανατολική Μεσόγειο έχει εκτραχυνθεί. Η Τουρκία συνεχίζει στην οδό της πλήρους αποστασιοποίησης από το διεθνές δίκαιο, δηλώνοντας σε κάθε κάθε ευκαιρία ότι για τον τουρκικό λαό το ζήτημα συνιστά “εθνικό θέμα”, από το οποίο δεν έχει περιθώριο να υποχωρήσει. Παράλληλα, επιχειρεί με “ανατολίτικες” μεθόδους να δημιουργήσει εντυπώσεις ότι βρίσκεται σε εξέλιξη διαδικασία αποκατάστασης των σχέσεων της με την Αίγυπτο και το Ισραήλ. Τις εντυπώσεις καλλιέργησαν επίμονα με δηλώσεις τους Τούρκοι αξιωματούχοι, όπως ο Τσαβούσογλου και ο Ακάρ. Η πραγματικότητα συμπυκνώνεται σε δυο παραμέτρους. Η πρώτη είναι ότι η Τουρκία βρίσκεται μακριά από το να επανενταχθεί ενεργά στη γεωπολιτική εξίσωση της περιοχής. Κι αυτό, επειδή η Άγκυρα δεν αποδέχεται του κανόνες του διεθνούς δικαίου.<br /><br />Γράφει ο <b>ΖΑΧΑΡΙΑΣ Β. ΜΙΧΑΣ</b><br />(Διευθυντής Μελετών στο Ινστιτούτο Αναλύσεων Ασφάλειας και Άμυνας – ΙΑΑΑ/ISDA)<br /><br />Η δεύτερη παράμετρος είναι ότι οι σημαντικές χώρες της περιοχής αντιλαμβάνονται ότι οποιαδήποτε διαρρύθμιση χωρίς την Τουρκία θα είναι προβληματική, υπό την έννοια ότι θα απαιτεί διαρκώς στρατιωτική περιφρούρηση. Αυτό, παρότι έχουν τη συλλογική στρατιωτική ικανότητα, είναι ένα μη επιθυμητό σενάριο. Η μετωπική αντιπαράθεση θα δημιουργούσε προηγούμενο που σε κάποια μελλοντική συγκυρία με λιγότερο ευνοϊκές συνθήκες θα μπορούσε να προκαλέσει ανεπιθύμητα προβλήματα. Έτσι οδηγούμαστε σε μία ασταθή ισορροπία.<br /><br />Το πραγματικό πρόβλημα για την Αθήνα είναι να κινηθεί λαμβάνοντας υπόψη της αυτή την αντίφαση, ώστε να μην στραφεί εναντίον των ελληνικών συμφερόντων. Οι Τούρκοι βραχυκυκλώνουν την κατάσταση, διότι επιδιώκουν τη διαμόρφωση μιας νέας αρχιτεκτονικής ασφαλείας στην Ανατολική Μεσόγειο, που θα τους επιτρέψει την αξιοποίηση ενεργειακών αποθεμάτων, που σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο ανήκουν σε Ελλάδα και Κυπριακή Δημοκρατία.<br /><br />Ο παράγοντας που προβληματίζει σοβαρά τους Τούρκους είναι η διαφαινόμενη πιο ενεργός σε σχέση με το παρελθόν αμερικανική παρέμβαση στην περιοχή. Η πίεση που τους ασκεί η Ουάσινγκτον είναι πλέον ασφυκτική και εστιασμένη στην αχίλλειο πτέρνα τους, στην οικονομία. Η υπόθεση της Halkbank, μέσω της οποία οι Ιρανοί παρέκαμπταν με τουρκική συνδρομή το εμπάργκο των ΗΠΑ, είναι δυνητικά καταστρεπτική, λόγω της προοπτικής επιβολής γιγαντιαίου προστίμου (πολλών δισ. δολαρίων) από τις αμερικανικές αρχές.<br /><br />Το ρήγμα στις αμερικανοτουρκικές σχέσεις είναι πλέον στο όριο να θεωρηθεί μη γεφυρώσιμο. Η οριστική ρήξη μπορεί να σηματοδοτήσει κλιμάκωση των ενεργειών της Ουάσινγκτον με σκοπό την ακύρωση στην πράξη τουρκικών τετελεσμένων. Το ζήτημα είναι ότι για να υπάρξει οριοθέτηση των ΑΟΖ στην Ανατολική Μεσόγειο πρέπει να υπάρξει συμφωνία όλων των εμπλεκομένων.<br /><br />Από την άλλη, ωστόσο, η διεθνής κοινότητα δεν είναι λογικό να συνεχίσει να αποδέχεται τον “τσαμπουκά” της Τουρκίας, ειδικά όταν το κλίμα στις ΗΠΑ είναι σαφώς αρνητικό για την Άγκυρα. Προς το παρόν, όμως, δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι μπορεί να παρασχεθούν εγγυήσεις ασφαλείας για την αξιοποίηση κοιτασμάτων στην κυπριακή ΑΟΖ, στα νότια της Μεγαλονήσου. Ειδικά όταν λόγω της πανδημίας οι τιμές του πετρελαίου και φυσικού αερίου έχουν πέσει πολύ.<br /><br />Οι μόνες δυνάμεις που θα μπορούσαν να αναχαιτίσουν την Τουρκία είναι οι ΗΠΑ και η Γαλλία. Ούτε το Ισραήλ ούτε η Αίγυπτος είναι σ’ αυτή τη φάση διατεθειμένοι να δεσμευτούν κατά τρόπο που θα μπορούσε να οδηγήσει σε στρατιωτική εμπλοκή τους. Έτσι, προς το παρόν τουλάχιστον, ο Ερντογάν έχει το περιθώριο να κάνει αυτά που κάνει στην Ανατολική Μεσόγειο, χωρίς να έρχεται αντιμέτωπος με σοβαρά εμπόδια.<br /><br />Φαίνεται πως η Ουάσιγκτον “αγοράζει” χρόνο, ποντάροντας στην απομάκρυνση του Ερντογάν από την εξουσία. Δεν την ενδιαφέρει βέβαια που η κεμαλική αξιωματική αντιπολίτευση υπερθεματίζει με τρόπο σχεδόν γελοίο στον τουρκικό επεκτατισμό. Ο Κιλιτσντάρογλου προσφάτως ζήτησε την απομάκρυνση Ερντογάν για να φέρει ο ίδιος τα κοιτάσματα της Ανατολικής Μεσογείου στην Τουρκία!<br /><br />Παρότι πρόκειται για πολιτικές πομφόλυγες, ο τρόπος που έχει “μπολιαστεί” η τουρκική κοινωνία με επεκτατικές προσδοκίες δεν αφήνει περιθώρια επίλυσης του προβλήματος δια του διεθνούς δικαίου. Ως συνήθως, εάν υπάρξει συμβιβασμός θα γεννηθεί μέσα από παρασκηνιακές διαβουλεύσεις, στις οποίες θα καθοριστεί βαρύ τίμημα σε βάρος της Ελλάδας, κυρίως στην περιοχή του Καστελλορίζου κι όχι μόνο…<br /><br />Όταν η Ελλάδα έχει αποδεχθεί μια “έκπτωση” της τάξεως του 17% επί της πλήρους επήρειας της Κρήτης (στη συμφωνία μερικής οριοθέτησης ΑΟΖ με την Αίγυπτο) είναι προφανές ότι για το σύμπλεγμα του Καστελλορίζου (σ.σ. η Στρογγύλη και η Ρω δεν έχουν πληθυσμό και αυτόνομη οικονομική δραστηριότητα) θα ζητηθεί να προκύψει έκπτωση σε βαθμό εξαφάνισης, με επιχείρημα το μικρό μέγεθος και τη γεωγραφική εγγύτητα με την Τουρκία.<br /><br />Με άλλα λόγια, εάν ποτέ υπάρξει συμφωνία για την ΑΟΖ δεν θα έχει καμία σχέση με όσα ενδεχομένως προσδοκά η ελληνική κοινή γνώμη. Αλλά ούτε κι αυτό το ενδεχόμενο φαίνεται το πιθανότερο. Η Τουρκία εννοεί όσα λέει για “Γαλάζια Πατρίδα”. Μπορεί οι θέσεις της να μην εδράζονται στο διεθνές δίκαιο, αλλά εδράζονται στη νεοοθωμανική αμετροέπειά της.<br /><br />Στην πραγματικότητα, στην Άγκυρα κυριαρχεί η ομιχλώδης ψυχολογική πεποίθηση ότι η Ανατολική Μεσόγειος πρέπει να γίνει “τουρκική λίμνη” κι ότι η τωρινή πραγματικότητα συνιστά “εκτροπή” από την ιστορική τάξη πραγμάτων. Και επειδή δεν μπορεί να επικαλεστεί το διεθνές δίκαιο, καταφεύγει στην προβολή ισχύος.<br /><br />Η Ελλάδα πρέπει να συνειδητοποιήσει ότι έχει ήδη εισέλθει σε αχαρτογράφητα ύδατα με πολλαπλούς κινδύνους αλλά και ευκαιρίες. Πλέον βρισκόμαστε σε εποχή επανακαθορισμού ισορροπιών, οπότε είναι πιθανόν να κληθεί να υπερασπιστεί τα κυριαρχικά δικαιώματά της ακόμα και με τα όπλα. Μπορεί αυτό να μην είναι η επιλογή της, αλλά πιθανόν να καταστεί αναπόφευκτο. Γι’ αυτό και εκτός της σχετικής προετοιμασίας, οφείλει και να εκμεταλλευτεί το θετικό κλίμα για να συνάψει τοπικές και ευρύτερες συμμαχίες.<br /><br />Αυτό, όμως, είναι η μία μόνο πλευρά της εξίσωσης. Η άλλη είναι το ενδεχόμενο οι πιέσεις του διεθνούς παράγοντα να στραφούν προς την Αθήνα, ακριβώς επειδή θεωρείται ο αδύναμος κρίκος και κάποια στιγμή πρέπει να αναδυθεί η νέα αρχιτεκτονική ασφαλείας. Η τάση πάντα σε τέτοιες περιπτώσεις είναι το κόστος να χρεώνεται στον αδύναμο κρίκο.<br /><br />Η Ελλάδα πρέπει να χαράξει με σαφήνεια τις κόκκινες γραμμές της και να ενημερώσει αναλυτικά γι’ αυτές όλους τους εμπλεκόμενους. Για να ληφθεί υπόψη πρέπει να εκπέμπει την εικόνα σοβαρού κράτους που δεν απεμπολεί κυριαρχικά δικαιώματά της και που ο όποιος συμβιβασμός θα πρέπει να προκύψει με βάση το διεθνές δίκαιο έτσι όπως θα το εφαρμόσει το Διεθνές Δικαστήριο.<br /><br />Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι η Ελλάδα οφείλει παράλληλα να αποδεικνύει πως εάν δεν της αφεθεί άλλη διέξοδος δεν θα διστάσει να συγκρουστεί με τον τουρκικό επεκτατισμό.<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ανατ. Μεσόγειος: Κίνδυνοι για την Ελλάδα και οι προϋποθέσεις συμβιβασμού…

Η κατάσταση στη Ανατολική Μεσόγειο έχει εκτραχυνθεί. Η Τουρκία συνεχίζει στην οδό της πλήρους αποστασιοποίησης από το διεθνές δίκαιο, δηλώνο...

Διαβάστε την συνέχεια

Το τρισδιάστατο υβριδικό επιθετικό δόγμα του Ερντογάν που πρέπει να αναλύσει η Ελλάδα

<img height="277" src="https://infognomonpolitics.gr/wp-content/uploads/2021/03/3dx80nd9.jpg" width="280" /><br />Η Ελλάδα πρέπει να αναλύσει επακριβώς την τουρκική απειλή<br />Σάββας Καλεντερίδης<br />Η Τουρκία του Ερντογάν, μετά το πραξικόπημα του 2016, έχει εγκαταλείψει το δόγμα της εσωστρέφειας του Μουσταφά Κεμάλ στην εξωτερική πολιτική, που έλεγε «ειρήνη στην πατρίδα, ειρήνη στον κόσμο», και ακολουθεί πλέον ένα εξωστρεφές τρισδιάστατο δόγμα, που μεταφράζεται σε επεκτατική πολιτική, με στόχο η Τουρκία να καταστεί μεσοπρόθεσμα μία από τις 10 μεγαλύτερες δυνάμεις του κόσμου.<br /><br />Οι τρεις αλληλοεξαρτώμενες διαστάσεις της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής είναι η παλινόρθωση του «νέου Χαλιφάτου», ο παντουρκισμός και ο νεοοθωμανισμός.<br />Εν περιλήψει, αυτό σημαίνει ότι η Τουρκία του Ερντογάν:<br /><ul style="text-align: left;"><li> Πρώτον, επιδιώκει να καταστεί ηγέτιδα χώρα στον μουσουλμανικό κόσμο, με την παλινόρθωση του Χαλιφάτου, εξ ου και η μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε ισλαμικό τέμενος, εξ ου και η διεκδίκηση της ηγεσίας στη Μουσουλμανική Αδελφότητα.</li><li>Δεύτερον, επιδιώκει την ένωση όλων των λεγόμενων «τουρκόφωνων λαών», που δεν έχουν κανένα άλλο κοινό εκτός από την τουρκική γλώσσα.</li><li> Τρίτον, επιδιώκει την ανασύσταση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, επεκτείνοντας σταδιακά την επιρροή της Τουρκίας στα κράτη που έχουν προκύψει από τη διάλυσή της.</li></ul>Ας δούμε συνοπτικά τι σημαίνουν όλα αυτά.<br /><br />Στο πλαίσιο αυτό, της παλινόρθωσης του Χαλιφάτου, ο Ερντογάν έχει ιδρύσει πρεσβείες σχεδόν σε όλες τις μουσουλμανικές χώρες της Αφρικής και της Ασίας, μέσω των οποίων προσπαθεί να επεκτείνει σ’ αυτές την επιρροή της Τουρκίας με «όπλο» το Ισλάμ και την ισχυρή, σε σχέση με τις φτωχές χώρες, τουρκική οικονομία.<br /><br />Βασικοί εταίροι στο σχέδιο του Ερντογάν για τον έλεγχο του μουσουλμανικού κόσμου είναι το Πακιστάν και η Μαλαισία, μαζί με τα ανά τον κόσμο δίκτυα της Μουσουλμανικής Αδελφότητας. Ανάμεσα στους χαλιφικούς στόχους του Ερντογάν είναι και η Ευρώπη, τις χώρες της οποίας θέλει μακροπρόθεσμα να ελέγξει, ακόμα και να καθυποτάξει, διά των «στρατηγικών μουσουλμανικών κοινοτήτων».<br /><br />Στο πλαίσιο αυτό, του παντουρκισμού, ο Οζάλ αμέσως μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης ξεδίπλωσε το παντουρκικό του «όραμα» για έναν «τουρκικό κόσμο από το Σινικό Τείχος μέχρι την Αδριατική», και έκτοτε όλες οι χώρες της κεντρικής Ασίας βρίσκονται σταθερά στο «στόχαστρο» της τουρκικής διπλωματίας, μαζί με τις χώρες της Βαλκανικής, αφού οι μουσουλμανικές κοινότητες των χωρών αυτών, ανεξαρτήτως εθνικής καταγωγής, για την Αγκυρα είναι και τουρκικές.<br /><br />Στο πλαίσιο αυτό, ο Ερντογάν έστειλε στις 6 Μαρτίου τον επικεφαλής της τουρκικής διπλωματίας Μεβλούτ Τσαβούσογλου σε πολυήμερο ταξίδι σε Ουζμπεκιστάν, Τουρκμενιστάν και Κιργιζία, που είχε στόχο «την ανάπτυξη ενότητας, αλληλεγγύης και συνεργασίας του τουρκικού κόσμου».<br /><br />Στο πλαίσιο του νεοοθωμανισμού, ο Ερντογάν έχει «ξεδιπλώσει» από το 2016 την επεκτατική του πολιτική στα Βαλκάνια, στον Καύκασο, στη Μέση Ανατολή, στην Αραβική Χερσόνησο, στη Βόρεια Αφρική, στην Ανατολική Μεσόγειο και στο Αιγαίο.<br /><br />Στο πλαίσιο αυτό, η Τουρκία έχει εισβάλει:<br /><ul style="text-align: left;"><li> στο νότιο Κουρδιστάν (Β. Ιράκ), όπου έχει καταλάβει εδάφη και διατηρεί 13 στρατιωτικές βάσεις,</li><li>στη Συρία, όπου έχει καταλάβει στρατιωτικά τέσσερις περιοχές, τις οποίες ελέγχει ο τουρκικός στρατός σε συνεργασία με σκληρούς τρομοκράτες τζιχαντιστές,</li><li> στη Λιβύη, την οποία ελέγχει στρατιωτικά σε συνεργασία με τρομοκράτες τζιχαντιστές που έχει μεταφέρει εκεί από τα μέτωπα της Συρίας.</li></ul>Στο πλαίσιο του νεοοθωμανισμού, η Τουρκία έχει δημιουργήσει στρατιωτικές βάσεις σε διάφορες χώρες, όπως το Κατάρ, η Σομαλία, η Αλβανία και αλλού, ενώ είχε ενεργό ρόλο στον πόλεμο του Αζερμπαϊτζάν εναντίον των Αρμενίων στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ.<br /><br />Επίσης, η Αλβανία και το Κοσσυφοπέδιο, βήμα βήμα, οδηγούνται στον εκτουρκισμό, και η Βουλγαρία, λόγω της ισχυρής τουρκικής και μουσουλμανικής μειονότητας, είναι υπό σχετική ομηρία. Τέλος, στο πλαίσιο αυτό, η Τουρκία διεκδικεί τον έλεγχο ολόκληρης της Κύπρου, του μισού Αιγαίου και της ελληνικής Θράκης, για να είναι έτσι πιο εύκολος ο έλεγχος της υπόλοιπης Ελλάδας.<br /><br />Περιγράψαμε αυτή την κατάσταση όχι για να φοβηθούμε, αλλά για να επισημάνουμε και να υπογραμμίσουμε πόσο σοβαρή είναι, αλλά και για να καταδείξουμε πόσο μεγάλη ανάγκη είναι να κατανοήσουν η Λευκωσία και η Αθήνα ότι, αν δεν κινηθούμε έγκαιρα και με αποφασιστικότητα, η κατάσταση από ένα σημείο και μετά δεν θα είναι διαχειρίσιμη.<br /><br />Όσοι, δε, θεωρούν ότι το γεγονός πως είμαστε μέλη της Ε.Ε. θα μας προστατέψει από την τουρκική επιθετικότητα θα πρέπει να γνωρίζουν ότι στις Βρυξέλλες δεν υπάρχει μια ισχυρή ευρωπαϊκή κυβέρνηση, που θα είναι σε θέση με κάθε τρόπο να υπερασπιστεί την ευρωπαϊκή επικράτεια. Αντί αυτής, υπάρχουν φέουδα, τα οποία έχουν άλλους στόχους, οι οποίοι πόρρω απέχουν από την υπεράσπιση των συμφερόντων, πόσω μάλλον των συνόρων της Κύπρου και της Ελλάδας. Οσα συμβαίνουν στις Βρυξέλλες σε σχέση με την τουρκική επιθετικότητα, τα φέουδα και τις αστοχίες της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής, στο άρθρο μας της Κυριακής.<div><br /></div><div><a href="https://infognomonpolitics.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Το τρισδιάστατο υβριδικό επιθετικό δόγμα του Ερντογάν που πρέπει να αναλύσει η Ελλάδα

Η Ελλάδα πρέπει να αναλύσει επακριβώς την τουρκική απειλή Σάββας Καλεντερίδης Η Τουρκία του Ερντογάν, μετά το πραξικόπημα του 2016, έχει εγκ...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι διερευνητικές, η Αίγυπτος και το ασαφές μέλλον του EastMed.

<a href="https://www.in.gr/wp-content/uploads/2020/01/0ced789063a64b6d39d8836af4c89bfc_L.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="633" data-original-width="800" height="221" src="https://www.in.gr/wp-content/uploads/2020/01/0ced789063a64b6d39d8836af4c89bfc_L.jpg" width="280" /></a><br /><br />Του <b>Κώστα Ράπτη</b><br />Η λέξη του συρμού είναι η "εποικοδομητικότητα". Είναι αυτή με την οποία η γειτονική Τουρκία υποτίθεται ότι αντιμετωπίζει τα ζητήματα του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου, όπως φρόντισε να τονίσει ο Ταγίπ Ερντογάν κατά τις πρόσφατες τηλεφωνικές επικοινωνίες του τόσο με τον Εμανουέλ Μακρόν όσο και με την Άνγκελα Μέρκελ.<br /><br />Πρόκειται για την ελάχιστα συγκαλυπτόμενη προσπάθεια της Άγκυρας να απομονώσει, ει δυνατόν, την Αθήνα και τη Λευκωσία, σύροντάς τις σε παραχωρήσεις, υπό τις ευλογίες του ευρω-ατλαντικού παράγοντα, ο οποίος δεν αρέσκεται σε περιττές αντιπαραθέσεις στην περιοχή αυτήν τη στιγμή και βρίσκεται εν τω μέσω μιας συνολικής αναδιαπραγμάτευσης με την Τουρκία για την πλήρη επανένταξή της στους σχεδιασμούς της Δύσης για τη νέα όψη της Μέσης Ανατολής και την ανάσχεση του ευρασιατικού διδύμου Ρωσίας-Κίνας.<br /><br />"Εποικοδομητικότητα" είναι αυτό που θέλει να εμφανίσει η χώρα του Ταγίπ Ερντογάν τόσο με τη συμμετοχή της στην επικείμενη πενταμερή διάσκεψη για το Κυπριακό (την ίδια ώρα, βέβαια, που απορρίπτει την επίσημη συμμετοχή της Ε.Ε. και εκβιάζει την αλλαγή του πλαισίου επίλυσης σε μια "λύση δύο κρατών" ), όσο και με τα ανοίγματα σε λοιπές χώρες της Ανατολικής Μεσογείου, όπως η Αίγυπτος και το Ισραήλ, και βεβαίως τις ελληνοτουρκικές διερευνητικές επαφές – αυτές των οποίων η επανέναρξη αποφόρτισε κάθε σκέψη για επιβολή νέων ευρωπαϊκών κυρώσεων κατά της Τουρκίας από την Ευρωπαϊκή Σύνοδο Κορυφής της 25ης Μαρτίου.<br /><br />Ο 62ος γύρος των διερευνητικών επαφών θα πραγματοποιηθεί στην Αθήνα (μετά από αυτόν της Κωνσταντινούπολης στις 25 Ιανουαρίου) την επομένη της Καθαράς Δευτέρας, όπως ανακοινώθηκε μόλις την Τετάρτη, αρχικά από την τουρκική πλευρά, η οποία μέχρι τότε είχε αφήσει αναπάντητη την ελληνική πρόσκληση για τις 3-5 Μαρτίου.<div><br />Talks about talks<br /><br />Με την Αθήνα να επιμένει ότι οι συνομιλίες είναι πάντοτε "διερευνητικές" και την Άγκυρα να τις έχει βαφτίσει ήδη "συμβουλευτικές", οι δύο αντιπροσωπείες υπό τον πρέσβη Παύλο Αποστολίδη και τον μόνιμο υπηρεσιακό υφυπουργό Εξωτερικών Σεντάτ Ονάλ θα συναντηθούν σε ανεπίσημο χώρο, δίχως την κάλυψη των μέσων ενημέρωσης – παρότι τον Ιανουάριο η τουρκική πλευρά τις είχε αιφνιδίως μεταφέρει στο ανάκτορο του Ντολμάμπαχτσε, παρουσία του προεδρικού συμβούλου Ιμπραχίμ Καλίν και με πιέσεις για έκδοση και κοινού ανακοινωθέντος.<br /><br />Σε αυτό το πλαίσιο, οι διερευνητικές μετατρέπονται σε talks about talks, κατά τη διπλωματική ορολογία, καθώς οι δύο πλευρές διαφωνούν για το εύρος της ατζέντας, την οποία η Αθήνα επιθυμεί αυστηρά προσηλωμένη στην οριοθέτηση των θαλάσσιων δικαιοδοσιών, ενώ η Άγκυρα επιδιώκει να διευρύνει, εκμεταλλευόμενη την εμπιστευτικότητα της διαδικασίας.<br /><br />Εξού και η σολομώντεια λύση που επινοήθηκε είναι να αφιερωθεί στις διερευνητικές μόνο η 16η Μαρτίου και την επομένη να διοργανωθεί συνάντηση του Σεντάτ Ονάλ με τον Γ.Γ. του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών, πρέσβη Θεμιστοκλή Δεμίρη, σε αναβίωση των άλλοτε τακτικών "πολιτικών διαβουλεύσεων" των δύο χωρών, οι οποίες πραγματοποιήθηκαν για τελευταία φορά τον Ιανουάριο του 2020 πριν από την επιβάρυνση του κλίματος από τα περσινά επεισόδια του Έβρου, τη μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τζαμί και την αντιπαράταξη των ναυτικών δυνάμεων Ελλάδας και Τουρκίας το καλοκαίρι στην ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Στο μικροσκόπιο ο ρόλος της Αιγύπτου<br /><br />Πολύ τολμηρότερο παιχνίδι παίζει η Άγκυρα σε ό,τι αφορά τον "διεμβολισμό" των τριμερών συνεργασιών που έχουν συμπήξει η Ελλάδα και η Κυπριακή Δημοκρατία με την Αίγυπτο και το Ισραήλ. Ένα παιχνίδι του οποίου η επιτυχία φαίνεται πως κρίνεται σε μεγάλο βαθμό στη Λιβύη.<br /><br />Ήδη το φλερτ της Άγκυρας προς το Κάιρο, με δηλώσεις των Τσαβούσογλου και Καλίν που άφηναν ανοιχτό το ενδεχόμενο μιας τουρκο-αιγυπτιακής οριοθέτησης θαλάσσιων δικαιοδοσιών, θορύβησε την Αθήνα, όπως προκύπτει από την τηλεφωνική επικοινωνία του Κυριάκου Μητσοτάκη με τον στρατάρχη Σίσι την περασμένη εβδομάδα και την εσπευσμένη επίσκεψη του υπουργού Εξωτερικών Νίκου Δένδια τη Δευτέρα στο Κάιρο.<br /><br />Η υπουργική επίσκεψη (στην οποία συμμετείχαν ο Γενικός Γραμματέας και στελέχη της Ειδικής Νομικής Υπηρεσίας του Υπουργείου, καθώς και της Υδρογραφικής Υπηρεσίας του Πολεμικού Ναυτικού) επικεντρώθηκε στα "τεχνικά", όπως χαρακτηρίσθηκαν από ελληνικής πλευράς, προβλήματα που προκάλεσε η αιγυπτιακή πρωτοβουλία να οριοθετήσει θαλάσσιο οικόπεδο της δικαιοδοσίας της, κατά τρόπο που να αποδέχεται σιωπηρά τις αξιώσεις της Τουρκίας για την έκταση της δικής της οικονομικής της ζώνης.<br /><br />Για το συγκεκριμένο πρόβλημα η λύση που επελέγη ήταν ο τεμαχισμός του αιγυπτιακού οικοπέδου, ώστε να εφάπτεται προς ανατολάς με τον 28ο μεσημβρινό, ο οποίος και αποτελεί το όριο της ελληνο-αιγυπτιακής μερικής οριοθέτησης θαλασσίων ζωνών που υπογράφηκε το περασμένο καλοκαίρι.</div><div><br />Τα βλέμματα στη Λιβύη<br /><br />Είναι εξαιρετικά παρακινδυνευμένο και πρόωρο να μιλήσει κανείς για επαναπροσέγγιση Αιγύπτου και Τουρκίας δεδομένου του στρατηγικού βάθους των τριβών μεταξύ των δύο χωρών. Ωστόσο, η διάθεσή τους για εκτόνωση είναι επίσης δεδομένη.<br /><br />Καθόλου τυχαία, οι δύο χώρες δοκιμάζουν αυτή την εποχή τον συμβιβασμό των αντιτιθέμενων συμφερόντων τους στη Λιβύη, όπου μόλις έλαβε ψήφο εμπιστοσύνης μεταβατική κυβέρνηση εθνικής ενότητας, προς ικανοποίηση του διεθνούς ακροατηρίου, με εκπροσώπηση και των εκλεκτών της Άγκυρας, που ασφαλώς θα δώσουν αγώνα για τη διάσωση του τουρκο-λιβυκού μνημονίου.</div><div><br />Το ασαφές μέλλον του EastΜed<br /><br />Επιπλέον, στην προσπάθειά της να πλησιάσει, λόγω των ευρύτερων αλλαγών στην περιοχή, το Ισραήλ η αιγυπτιακή κυβέρνηση έδωσε σοβαρό πλήγμα στο σχέδιο για τον υποθαλάσσιο αγωγό EastMed, στενά συνδεδεμένος με τη διεκδίκηση εφαπτόμενων θαλάσσιων δικαιοδοσιών της Ελλάδας και της Κύπρου. Πλέον, πέρα από τις τεράστιες τεχνικές απαιτήσεις και τα σοβαρότατα προβλήματα επαρκούς τροφοδοσίας, χρηματοδότησης και βιωσιμότητας που ήδη αντιμετώπιζε, το σχέδιο σκοντάφτει στην επιλογή των δύο πλησιέστερων συμμάχων της Αθήνας και της Λευκωσίας στην ανατολική Μεσόγειο να ενισχύσουν τη μεταξύ τους συνεργασία, εξετάζοντας τη μεταφορά φυσικού αερίου από τα ισραηλινά κοιτάσματα σε αιγυπτιακό σταθμό υγροποίησης. Το ότι ο Ισραηλινός υπουργός Ενέργειας ακόμη επιμένει ότι ο EastMed μπορεί να ολοκληρωθεί εντός πενταετίας είναι μια πολιτική δήλωση, η σημασία της οποίας θα πρέπει να σχετικοποιηθεί. <br /><br /></div><div><a href="https://www.capital.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br />

Οι διερευνητικές, η Αίγυπτος και το ασαφές μέλλον του EastMed.

Του Κώστα Ράπτη Η λέξη του συρμού είναι η "εποικοδομητικότητα". Είναι αυτή με την οποία η γειτονική Τουρκία υποτίθεται ότι αντιμετ...

Διαβάστε την συνέχεια

Κ. Γρίβας: Η Τουρκία θέλει να κυριαρχήσει στην Αν. Μεσόγειο και βλέπει την Ελλάδα ως εμπόδιο .

<div><center><iframe allow="accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="210" src="https://www.youtube.com/embed/2CfbuRbHWVE" width="280"></iframe></center><br /></div><div><a href="https://i-epikaira.blogspot.com/">πηγή</a></div><div><br /></div><div><br /></div><div>Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Κ. Γρίβας: Η Τουρκία θέλει να κυριαρχήσει στην Αν. Μεσόγειο και βλέπει την Ελλάδα ως εμπόδιο .

πηγή Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Διαβάστε την συνέχεια

Το εθνικό κόστος των ψευδαισθήσεων στην ρευστή σκακιέρα της ΝΑ Μεσογείου

<a href="https://www.enainstitute.org/wp-content/uploads/2020/09/S20002361045262.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="506" data-original-width="800" height="177" src="https://www.enainstitute.org/wp-content/uploads/2020/09/S20002361045262.jpg" width="280" /></a><br /><br />Του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ<br />Σε όσους σπεύδουν να παραδοθούν στην λαγνεία των πανηγυρισμών για τον πολυσυζητημένο «αποκλεισμό» της Τουρκίας από την ενεργειακή εξίσωση της ΝΑ. Μεσογείου xωρίς ταυτόχρονα να συνειδητοποιούν πως είναι αναγκαίο να μεριμνήσουν έτσι ώστε να προσλάβει στρατηγικό βάθος η διαφαινόμενη δυναμική με τις νεότευκτες συμμαχίες στις οποίες συμμετέχει η Ελλάδα, τοποθετώντας στο επίκεντρο αυτών των συμμαχιών τον στόχο για την οριστική και πλήρη αποκατάσταση των ιστορικών δικαίων, θα θέλαμε να θυμίσουμε τα εξής:<br /><br />Πρώτον: Για την Τουρκική νεο-οθωμανική ατζέντα, οι ενεργειακές εξελίξεις δεν είναι αυτοσκοπός στο πλαίσιο ενός κοντόφθαλμου οικονομικού σχεδιασμού, αλλά ένα ακόμη εργαλείο στο περιβάλλον μιας αναθεωρητικής στρατηγικής προσέγγισης, με το οποίο η Τουρκία επιδιώκει να επιβάλει στην πράξη και εν τέλει να εδραιώσει ένα ευρύτερο περιφερειακό γεωπολιτικό αποτύπωμα επιρροής, κυριαρχίας και ελέγχου…<br /><br />Δεύτερον: Ο εφησυχασμός και η αυτάρκεια που επικεντρώνεται στις καθησυχαστικές και – προς το παρόν – ευνοϊκές για την χώρα μας δηλώσεις των εμπλεκομένων, στον βαθμό που δεν επεκτείνεται και στην ανάγκη θεμελίωσης μιας ευρύτερης στρατηγικής συνεργασίας μακράς πνοής, όχι μονάχα δεν απομακρύνει, αλλά αντιθέτως φέρνει πολύ πιο κοντά την πιθανότητα ενός Τουρκικού τυχοδιωκτισμού που θα μπορούσε να μεταβάλει τις σταθερές χωρίς αναγκαστικά να κλονίσει τακτικές ισορροπίες που ενδιαφέρουν τους ισχυρούς μας «συμμάχους».<br /><br />Τρίτον: Η Κύπρος που φαίνεται πως έχει στοχοποιηθεί αμετάκλητα από την Τουρκική εξωτερική πολιτική, μπορεί να καταστεί υπομόχλιο αυτών των ανατροπών προς όφελος της Τουρκίας. Δυστυχώς όμως, οι αντιλήψεις που φαίνεται να κυριαρχούν, τόσο στην Κυπριακή όσο και στην Ελληνική πολιτική ηγεσία, δεν παραπέμπουν σε εθνικούς θεσμούς που δείχνουν να αντιλαμβάνονται την σοβαρότητα της κατάστασης και το σύνολο της μεγάλης εικόνας.<br /><br />Τέταρτον: Η προσπάθεια των συμμάχων να αποφύγουν τα πιθανά ρίσκα από έναν ανεξέλεγκτο τουρκικό τυχοδιωκτισμό, αλλά και η προδιάθεση που επιδεικνύουν οι πολιτικές ηγεσίες στην Ελλάδα και στην Κύπρο, οι οποίες αντιμετωπίζουν με το θυμιατό στο χέρι τις προτροπές (βλέπε πιέσεις) των «συμμάχων» να αποδεχτούν «λύσεις» που θα αποκλιμακώσουν τις εντάσεις και θα σταθεροποιήσουν (για λογαριασμό των σχεδίων τους) το τοπίο στην ευρύτερη περιοχή, καθιστούν πλέον υπαρκτό τον κίνδυνο να μεταβληθεί η Κύπρος σε γεωπολιτική Ιφιγένεια ΚΑΙ με εθνική υπογραφή, έτσι ώστε μέσω της θυσίας της να «θριαμβεύσει» το ενεργειακό «όνειρο» σε ένα «ασφαλές» ενεργειακά περιβάλλον.<br /><br />Καλό θα είναι λοιπόν, οι πανηγυρισμοί και οι καθησυχαστικές δηλώσεις, να σταματήσουν ν αποτελούν παράμετρο αυτάρκειας και να εργαλειοποιηθούν στην κατεύθυνση της περαιτέρω διεύρυνσης των ποιοτικών χαρακτηριστικών μιας πραγματικά πολυμερούς περιφερειακής στρατηγικής συνεργασίας με ξεκάθαρο προσανατολισμό. Μιας περιφερειακής στρατηγικής συνεργασίας, που δεν θα περιορίζεται στην ενεργειακή περιθωριοποίηση της Τουρκίας αλλά θα τοποθετεί στο επίκεντρο των επιδιώξεών της την πλήρη ακύρωση της νεο-οθωμανικής ατζέντας και την οριστική ματαίωση των ηγεμονικών επιδιώξεων μιας δύναμης που θα πρέπει να καθηλωθεί αμετάκλητα πίσω από τα όρια των Συνθηκών.<br /><br />Σε διαφορετική περίπτωση, οι πανηγυρισμοί θα έχουν ημερομηνία λήξης και η αναζήτηση της περιφερειακής ενεργειακής σταθερότητας, θα διευκολύνει και θα ενισχύσει λογικές επαναπροσδιορισμού των ισορροπιών. Είναι φανερό ότι μια τέτοια εξέλιξη, θα συνιστά μια κατάφορα αρνητική εξέλιξη που θα ανοίξει τον ασκό του Αιόλου για εκτεταμένο ροκάνισμα των εθνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων αλλά ΚΑΙ για την δραστική συρρίκνωση του σκληρού πυρήνα της Εθνικής κυριαρχίας του Ελληνισμού σε τελευταία ανάλυση.<div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br /></div>

Το εθνικό κόστος των ψευδαισθήσεων στην ρευστή σκακιέρα της ΝΑ Μεσογείου

Του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ Σε όσους σπεύδουν να παραδοθούν στην λαγνεία των πανηγυρισμών για τον πολυσυζητημένο «αποκλεισμό» της Τουρκίας από την ...

Διαβάστε την συνέχεια

Συρία: 10 χρόνια πόλεμος,388.652 νεκροί, χιλιάδες αγνοούμενοι και εκτοπισμένοι

<a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/03/syria-1699119_1280.jpg"><img height="266" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/03/syria-1699119_1280-696x661.jpg" width="280" /></a><br /><br />Ο πόλεμος στη Συρία, που μπαίνει πλέον στον ενδέκατο χρόνο, έχει στοιχίσει τη ζωή σε τουλάχιστον 388.652 ανθρώπους, σύμφωνα με τον νεότερο απολογισμό που έδωσε στη δημοσιότητα σήμερα το Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.<br /><br />Με βάση τα στοιχεία αυτής της μη κυβερνητικής οργάνωσης, η οποία εδρεύει στη Βρετανία, από το 2011 έχουν σκοτωθεί 117.388 πολίτες, εκ των οποίων περισσότεροι από 22.000 ήταν παιδιά. Για την πλειονότητα αυτών των θανάτων ευθύνονται οι επιθέσεις του συριακού καθεστώτος και των παραστρατιωτικών συμμάχων του.<br /><br />Ο προηγούμενος απολογισμός του Παρατηρητηρίου, τον Δεκέμβριο του 2020, έκανε λόγο για περισσότερους από 387.000 νεκρούς. Σύμφωνα με τον διευθυντή του, τον Ράμι Άμπντελ Ραχμάν, πρόκειται για τη μικρότερη ετήσια αύξηση του αριθμού των νεκρών που έχει καταγραφεί από την έναρξη των συγκρούσεων.<br /><br />Οι μάχες μειώθηκαν το 2020, χάρη στην κατάπαυση του πυρός στη βορειοδυτική Συρία αλλά και εξαιτίας της πανδημίας, αφού όλες οι προσπάθειες επικεντρώθηκαν στον έλεγχό της.<br />Ο πόλεμος στη Συρία ξεκίνησε τον Μάρτιο του 2011, με την αιματηρή καταστολή των φιλοδημοκρατικών διαδηλώσεων. Αύριο Δευτέρα μπαίνει στον ενδέκατο χρόνο του και πλέον έχουν εμπλακεί σ’ αυτήν τη σύρραξη πολλές, συχνά αντίπαλες μεταξύ τους, οργανώσεις και ξένες δυνάμεις.<br /><br />Το Παρατηρητήριο ανέφερε ότι έχει καταγράψει επίσης τουλάχιστον 16.000 θανάτους σε κυβερνητικές φυλακές και κέντρα κράτησης. Ο απολογισμός αυτός ωστόσο πιστεύεται ότι είναι πολύ μικρότερος του πραγματικού, αφού δεν περιλαμβάνει τους περίπου 88.000 ανθρώπους που πέθαναν μετά από βασανιστήρια στις φυλακές του καθεστώτος.<div><br />Η Δαμασκός ελέγχει σήμερα πάνω από το 60% του συριακού εδάφους, χάρη στις νίκες που σημείωσε, από το 2015 και μετά, εναντίον των τζιχαντιστών και των ανταρτών, με τη στήριξη της Ρωσίας. Δεν ελέγχει ωστόσο τον τελευταίο θύλακα των ανταρτών στο Ιντλίμπ, στα βορειοδυτικές, τις ζώνες που ελέγχονται από την Τουρκία κατά μήκος των βόρειων συνόρων και τα εδάφη, στα βορειοανατολικά, που είναι υπό τον έλεγχο των κουρδικών δυνάμεων.<br /><br />Ο πόλεμος εκτόπισε σχεδόν τον μισό πληθυσμό της χώρας ενώ περίπου 200.000 άνθρωποι αγνοούνται, υπενθύμισε το Παρατηρητήριο.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Συρία: 10 χρόνια πόλεμος,388.652 νεκροί, χιλιάδες αγνοούμενοι και εκτοπισμένοι

Ο πόλεμος στη Συρία, που μπαίνει πλέον στον ενδέκατο χρόνο, έχει στοιχίσει τη ζωή σε τουλάχιστον 388.652 ανθρώπους, σύμφωνα με τον νεότερο α...

Διαβάστε την συνέχεια

National Interest: Σειρά μέτρων κατά Τουρκίας και τρόποι διάλυσης ψευδοκράτους

<img height="184" src="https://media.liberal.gr/showthumb.aspx?maxsize=900&img=ammox.jpg" width="280" /><br /><br />Ένα άρθρο καταπέλτης κατά της Τουρκίας και της κατοχής στην Κύπρο δημοσίευσε ο ερευνητής στο American Enterprise Institute της Ουάσιγκτον Μάικλ Ρούμπιν. Στο άρθρο με τίτλο «Γιατί η Κύπρος είναι ακόμη διαιρεμένη» που δημοσιεύτηκε στο National Interest, o Ρούμπιν, που υπηρέτησε και στο Αμερικανικό Πεντάγωνο, κατακεραυνώνει τη στάση που κρατούν τα Ηνωμένα Έθνη κάνοντας ένα παραλληλισμό με την περίπτωση του Ιράκ και των μέτρων που έλαβαν εκεί.<br /><br />Επίσης καλεί τις ΗΠΑ, την Ε.Ε και τις χώρες του Αραβικού κόσμου να προχωρήσουν σε μια σειρά από διπλωματικά, πολιτικά και οικονομικά μέτρα κατά της Τουρκίας και του ψευδοκράτους προκειμένου να μπει τέλος στην συνεχιζόμενη κατοχή της Κύπρου.<br /><br />Μεταξύ άλλων τονίζει πως «η Κύπρος και οι σύμμαχοί της έχουν το δικαίωμα να εκδιώξουν μια μέρα τα τουρκικά στρατεύματα από το νησί ακόμη με τη βία, εάν αποτύχουν τα άλλα καταναγκαστικά μέτρα».<br /><br />Ακολουθεί η μετάφραση του άρθρου όπως δημοσιεύθηκε στην κυπριακή ενημερωτική ιστοσελίδα SigmaLIve.com<br /><br />«H διαίρεση στην Κύπρο πλησιάζει γρήγορα τον μισό αιώνα. Στην πραγματικότητα, αυτός ο διαχωρισμός διήρκεσε πλέον περισσότερο από αυτόν της Γερμανίας. Σχεδόν τα δύο τρίτα των Κυπρίων δεν είχαν γεννηθεί ακόμη όταν τα τουρκικά στρατεύματα εισέβαλαν για πρώτη φορά στη χώρα. Η Ειρηνευτική Δύναμη των Ηνωμένων Εθνών στην Κύπρο (UNFICYP) διατηρεί τον διαχωρισμό μεταξύ Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων, αλλά απέτυχε να σταματήσει (πόσο μάλλον να αντιστρέψει) την εθνοκάθαρση της Τουρκίας στο βόρειο τρίτο του νησιού.<br /><br />Ενώ τα Ηνωμένα Έθνη έχουν υποστηρίξει σποραδικά πρωτοβουλίες για τον τερματισμό της κατοχής, αυτές δεν έχουν οδηγήσει πουθενά. Δεν υπήρξαν ουσιαστικές συνομιλίες τα τελευταία τρία χρόνια, ούτε θα υπάρξουν: Η ανακάλυψη τεράστιων αποθεμάτων φυσικού αερίου στα κυπριακά ύδατα καθιστά τις τουρκικές δυνάμεις λιγότερο πιθανό να αποσυρθούν. Όταν η Τουρκία και οι Τουρκοκύπριοι εμπλέκονται, το κάνουν με τέτοιο απρόθυμο τρόπο προκειμένου να διατηρήσουν τη διαδικασία ζωντανή, ακόμη και όταν προσπαθούν να υπονομεύσουν οποιαδήποτε μόνιμη λύση.<br /><br />Όταν μια διπλωματική στρατηγική αποτυγχάνει συνεχώς, είναι καιρός να επανεξετάσουμε τη λογική της. Η Τουρκία έχει ήδη απομακρυνθεί από τα μακροχρόνια πλαίσια του ΟΗΕ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης για μια λύση όταν, τις τελευταίες εβδομάδες, ο Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν απέρριψε την ομοσπονδία και επέμεινε σε μια λύση δύο κρατών στην οποία η διεθνής κοινότητα θα προσχωρήσει επίσημα στη μόνιμη διαίρεση της Κύπρου. Αντί να εξουσιοδοτήσει τον Ερντογάν και τη μαριονέτα της Τουρκίας στη βόρεια Κύπρο, αντιμετωπίζοντας την ως ισότιμη με τη διεθνώς αναγνωρισμένη κυπριακή κυβέρνηση, ίσως είναι καιρός η διεθνής κοινότητα να αγκαλιάσει μια λύση στα πρότυπα Ιράκ.<br /><br />Υπάρχει μικρή διαφορά μεταξύ του Κουβέιτ το 1990 και της Κύπρου σήμερα. Ο Σαντάμ Χουσεΐν μπορεί να είχε ρεβανσιστικές τάσεις εναντίον του νότιου γείτονά του όπως κάνει τώρα ο Ερντογάν, αλλά το Ιράκ εισέβαλε στο Κουβέιτ κυρίως για να λεηλατήσει τους φυσικούς του πόρους. Το ίδιο ισχύει τώρα και για την Τουρκία στην Κύπρο. Το αρχικό casus belli της Τουρκίας, για προστασία της τουρκοκυπριακής κοινότητα από την ελληνική στρατιωτική χούντα, εξαφανίστηκε μέσα σε μια εβδομάδα όταν το ελληνικό στρατιωτικό καθεστώς κατέρρευσε και οι Έλληνες αγκάλιασαν τη δημοκρατία. Σήμερα, το Freedom House κατατάσσει την Ελλάδα με βαθμολογία ανώτερη από εκείνη των Ηνωμένων Πολιτειών. Κατατάσσει την Τουρκία ως μη ελεύθερη, ισοδύναμη με την Αλγερία και κάτω από την αυτοανακηρυχθείσα Δημοκρατία του Αρτσάχ στο Ναγκόρνο-Καρμπάχ όσον αφορά τα δικαιώματα και τις ελευθερίες.<br /><br />Όταν η Τουρκία εισέβαλε στην Κύπρο, το Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών ενέκρινε ομόφωνα μια σειρά ψηφισμάτων που ήταν συμβολικά αλλά χωρίς δόντια. Ζήτησαν κατάπαυση του πυρός και εξέφρασαν τη λύπη τους για συνεχιζόμενες μάχες και μη συμμόρφωση. Από το 1975, υπήρξαν περισσότερες από τέσσερις δεκάδες επιπλέον ψηφίσματα, κανένα από τα οποία δεν εμπόδισε την Τουρκία να εδραιώσει περαιτέρω τον έλεγχό της στη βόρεια Κύπρο. Στην πραγματικότητα, η βόρεια Κύπρος αντικατοπτρίζει τα Ηνωμένα Έθνη στους πιο ανίσχυρους.<br /><br />Αντιπαραβάλλετε αυτό με την απάντηση των Ηνωμένων Εθνών μετά την εισβολή του Ιράκ στο Κουβέιτ. Όπως και με την τουρκική εισβολή στην Κύπρο, τα αρχικά ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας κατέληξαν σε αναταραχή. Το ψήφισμα 660 απαίτησε την άμεση και άνευ όρων απόσυρση του Ιράκ. Τέσσερις ημέρες αργότερα, το Συμβούλιο ψήφισε το ψήφισμα 661 που επέβαλε σαρωτικές κυρώσεις στο Ιράκ απαγορεύοντας το μεγαλύτερο μέρος του διεθνούς εμπορίου.<br /><br />Τρεις μέρες αργότερα, το Συμβούλιο ψήφισε το 662, δηλώνοντας κατηγορηματικά ότι η προσάρτηση του Ιράκ στο Κουβέιτ ήταν παράνομη. Στις 29 Νοεμβρίου 1990, το Συμβούλιο Ασφαλείας ενέκρινε το 678, το δωδέκατο ψήφισμά του για την κρίση, το οποίο εξουσιοδότησε τα κράτη να χρησιμοποιούν «όλα τα απαραίτητα μέσα» για να υποχρεώσουν την απόσυρση του Ιράκ και να το αναγκάσει να συμμορφωθεί με προηγούμενες αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας.<br /><br />Το ψήφισμα 688 αποτέλεσε τη βάση για άμεση ανθρωπιστική παρέμβαση και επέτρεψε στις Ηνωμένες Πολιτείες, το Ηνωμένο Βασίλειο και τη Γαλλία να δημιουργήσουν μια ζώνη απαγόρευσης πτήσεων, μια πολιτική με την οποία συνεργάστηκε η Τουρκία.<br /><br />Η αποστολή των Ηνωμένων Εθνών στην Κύπρο, η οποία κοστίζει πάνω από 50 εκατομμύρια δολάρια ετησίως, δεν προορίζεται να είναι πρόγραμμα εργασίας ή να διαιωνίσει τον χωρισμό της Κύπρου. Για να σπάσει το αδιέξοδο της Κύπρου απαιτείται τώρα μια διαφορετική προσέγγιση. Πάρα πολλές χώρες έχουν αμβλύνει τις κυρώσεις ή έχουν μετριάσει την προσέγγισή τους στην Τουρκία λόγω του μεγέθους του στρατού ή της οικονομίας της Τουρκίας.<br /><br />Ούτε υπάρχει λόγος να επιτρέψει στην Τουρκία να αποφύγει την ευθύνη για τον εποικισμό και τη λεηλασία της. Όταν τα Ηνωμένα Έθνη επέβαλαν τις αυστηρότερες κυρώσεις στο Ιράκ, το Ιράκ είχε τον πέμπτο μεγαλύτερο στρατό στον κόσμο. Σήμερα, ο στρατός της Τουρκίας είναι μόλις ο δέκατος πέμπτος μεγαλύτερος. Ο εξωφρενικός χαρακτήρας των ενεργειών του Ιράκ οδήγησε ακόμη και τις πιο εμπορικά διαδεδομένες ευρωπαϊκές χώρες να συμμορφωθούν με τις κυρώσεις παρά τον ρόλο του ως σημαντικού εξαγωγέα πετρελαίου.<br /><br />Ενώ ο Ερντογάν λέει ότι η Τουρκία επιδιώκει να γίνει μία από τις δέκα κορυφαίες οικονομίες του κόσμου, μετά από δεκαοκτώ χρόνια κυριαρχίας του οδηγεί τώρα την Τουρκία στα πρόθυρα του να πέσει από τις πρώτες είκοσι. Και όπως κάποτε ο Σαντάμ προσπάθησε να εκβιάσει τον κόσμο με ανθρώπινες ασπίδες, να απειλήσει τον λαό του και να υποσχεθεί αντίποινα εναντίον γειτονικών κρατών, ο Ερντογάν απείλησε να οπλίσει και τους πρόσφυγες και να ωθήσει τους Τούρκους μετανάστες εναντίον των ευρωπαϊκών χωρών που τους είχαν αγκαλιάσει.<br /><br />Οι διπλωμάτες προτιμούν προσεκτικές προσεγγίσεις, αλλά είναι δύσκολο να κατανοήσουμε ότι η προσέγγιση που έχουν δοκιμάσει για σαράντα επτά χρόνια θα αρχίσει ξαφνικά να λειτουργεί. Είναι καιρός για σοβαρές κυρώσεις στην Τουρκία. Αντί να επιβληθούν αργά κυρώσεις στην Τουρκία με τρόπο που επιτρέπει στην Άγκυρα να τις προσαρμόσει και να τις παρακάμψει, ο στόχος των Ηνωμένων Πολιτειών, της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του μετριοπαθούς αραβικού μπλοκ πρέπει να είναι να επηρεάσουν δυσμενώς την Τουρκία και τα θεμέλια της οικονομία της. Η υπόθεση του Πάστορα Andrew Brunson υπογράμμισε την ευπάθεια της Τουρκίας στην οικονομία.<br /><br />Οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να κλείσουν τις τουρκικές τράπεζες που λειτουργούν στη βόρεια Κύπρο ή να χρηματοδοτήσουν τις δραστηριότητές της. Η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι Ηνωμένες Πολιτείες θα πρέπει επίσης να απαγορεύσουν στην Turkish Airlline και οποιονδήποτε άλλο αερομεταφορέα που εξυπηρετεί την τουρκική κατεχόμενη βόρεια Κύπρο από τον ευρωπαϊκό εναέριο χώρο και θα πρέπει να επιβάλουν κυρώσεις σε οποιαδήποτε τουρκική ή διεθνή εταιρεία που δραστηριοποιείται στην κατεχόμενη ζώνη. Όλοι οι αξιωματούχοι που υπηρετούν στην παράνομη κυβέρνηση της βόρειας Κύπρου θα πρέπει επίσης να αντιμετωπίσουν ατομικές κυρώσεις, όπως και εκείνοι που επενδύουν στα Βαρώσια ή άλλες κατεχόμενες πόλεις.<br /><br />Όλα τα κράτη θα πρέπει να θεωρούν ψευδή διαβατήρια της βόρειας Κύπρου. Όλα τα κράτη που διατηρούν σχέσεις με την Κύπρο θα πρέπει επίσης να κλείσουν γραφεία αντιπροσωπείας της ‘’Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου’’ στα εδάφη τους. Αντί να στηριχθούμε στην καλή θέληση του Ερντογάν, οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Ευρωπαϊκή Ένωση και το αραβικό μπλοκ θα μπορούσαν τότε να άρουν τις κυρώσεις μόνο όταν διαλυθεί η Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου. Τα Ηνωμένα Έθνη θα πρέπει να εξετάσουν το πλήρες εμπάργκο στις πωλήσεις όπλων προς ή από την Τουρκία.<br /><br />Δεν υπάρχει κανένας διπλωματικός λόγος για να επιτρέψει στη μεγαλύτερη κατοχή της Ευρώπης να συνεχίσει μετά από μισό αιώνα ή, με έρευνες για φυσικό αέριο, να επιτρέψει στην Τουρκία να επωφεληθεί από αυτήν. Η σύγκριση του Ιράκ δεν σημαίνει στρατιωτική δράση, φυσικά, αν και η Κύπρος και οι σύμμαχοί της έχουν το δικαίωμα να εκδιώξουν μια μέρα τα τουρκικά στρατεύματα από το νησί με τη βία, εάν αποτύχουν άλλα καταναγκαστικά μέτρα.<br /><br />Ακόμη και εκείνοι που συμπάθησαν την αρχική παρέμβαση της Τουρκίας είχαν λίγες δικαιολογίες να τη διατηρήσουν για περισσότερο από μία εβδομάδα. Πράγματι, καθώς η Τουρκία διεκδικεί περαιτέρω ισχυρισμούς για τη Συρία, το Ιράκ, την Αρμενία και την Ελλάδα, το κόστος να επιτρέψουν στην Τουρκία να δράσει χωρίς συνέπεια είναι μεγάλο. Ήρθε η ώρα για τον Ερντογάν να αποφασίσει: να διατηρήσει την κατοχή ή να προεδρεύσει μιας χώρας σε οικονομική καταστροφή»<div><br /></div><div><a href="https://www.liberal.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

National Interest: Σειρά μέτρων κατά Τουρκίας και τρόποι διάλυσης ψευδοκράτους

Ένα άρθρο καταπέλτης κατά της Τουρκίας και της κατοχής στην Κύπρο δημοσίευσε ο ερευνητής στο American Enterprise Institute της Ουάσιγκτον Μά...

Διαβάστε την συνέχεια

¨Οι ΗΠΑ στηρίζουν τους παράνομους ισχυρισμούς της Ελλάδας, πολύ θλιβερή κατάσταση¨…

<div></div><a href="https://www.blogger.com/#"><img src="https://mloyngqtz6hc.i.optimole.com/jd52Ra0.9O3R~f565/w:750/h:440/q:74/rt:fill/g:sm/https://tourkikanea.gr/wp-content/uploads/2021/03/1-8.png" /></a><br /><br />Ο απόστρατος Τζιχάτ Γιαϊτζί-πνευματικός πατέρας του επεκτατικού δόγματος “Γαλάζια Πατρίδα” , αντιδρά στην δήλωση Μπλίνκεν και δεν παραλείπει να κατηγορήσει την Ελλάδα. Μεταξύ άλλων λέει και τα εξής :<br /><br />¨Η στήριξη της Ελλάδας με αυτόν τον τρόπο και με την λογική “ενάντια στην Τουρκία να είναι και ας είναι οτιδήποτε” δεν ταιριάζει στην συμμαχία. Δηλαδή ένας σύμμαχος δεν πρέπει να κάνει τέτοια δήλωση. Εδώ σίγουρα δεν πρόκειται για νομική αλλά για πολιτική ρητορική.<br />Εδώ εν προκειμένω οι ΗΠΑ έκαναν επιλογή πλευράς. Έθεσαν απέναντι τους την Τουρκία, την Τουρκία. Στηρίζουν τους παράνομους ισχυρισμούς της Ελλάδας. Είναι μια πολύ θλιβερή κατάσταση…..<br /><br />Ρωτάω αυτούς που αποκαλούν γείτονα την Ελλάδα. Ρωτάω αυτούς που λένε πως : Η Ελλάδα είναι γείτονάς μας”. Η Ελλάδα, ενάντια σε ποιον εξοπλίζεται ; Γιατί τους κάνει (τους εξοπλισμούς); Η Ελλάδα απειλεί την Τουρκία. Πρέπει να αποκαλύψουμε πως βάσει διεθνούς δικαίου και διεθνών σχέσεων η Ελλάδα μας απειλεί¨<br /><br />Τους απειλούμε λέει !!! Μα καλά αυτοί δεν λένε πως είναι πανίσχυροι ; Τότε πως τους απειλούμε; Απλά ο Τούρκος λέει ψέματα και το ξέρει…<br /><br /><a href="https://www.blogger.com/#"></a><iframe allow="accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="210" src="https://www.youtube.com/embed/5aMrmz2m8Uk" width="280"></iframe><div><br /></div><div><a href="https://tourkikanea.gr/">πηγή</a></div><div><br /></div><div><br /><div>Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div></div>

¨Οι ΗΠΑ στηρίζουν τους παράνομους ισχυρισμούς της Ελλάδας, πολύ θλιβερή κατάσταση¨…

Ο απόστρατος Τζιχάτ Γιαϊτζί-πνευματικός πατέρας του επεκτατικού δόγματος “Γαλάζια Πατρίδα” , αντιδρά στην δήλωση Μπλίνκεν και δεν παραλείπει...

Διαβάστε την συνέχεια

Δημοσκόπηση MARC: Όταν ο ελληνικός λαός αναλαμβάνει αντί πολιτικών για την Επανάσταση 1821

<img height="141" src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2020/03/25-MARCH-1821-NATIONAL-DAY-HELLAS-790x400.jpg" width="280" /><br /><br />Η πρόσφατη έρευνα της κοινής γνώμης για την Ελληνική Επανάσταση, την οποία διεξήγαγε το Κέντρο Φιλελευθέρων Μελετών σε συνεργασία με την εταιρία MARC, καταδεικνύει ότι οι σύγχρονοι Έλληνες έχουμε κατανοήσει ποιοι μας ελευθέρωσαν, πώς το πέτυχαν και ποιες ήταν οι ιδέες και οι αξίες των πρωτεργατών. Το 91% των ερωτηθέντων χαρακτηρίζει εθνική την επανάσταση, ενώ ένα αξιοσημείωτο 55% εντοπίζει και θρησκευτικά στοιχεία στην ταυτότητα του Αγώνα. Παρά την επί δεκαετίες προβληθείσα προπαγάνδα του μαρξισμού οι Έλληνες δεν θεωρούν την Επανάσταση ταξική. Διότι δεν ήταν. Όλα τα κείμενα της εποχής, Συντάγματα, διακηρύξεις, απομνημονεύματα, μαρτυρούν ότι οι πρόγονοί μας αγωνίσθηκαν για την εθνική και θρησκευτική ελευθερία τους.<br /><br />Του <b>Κωνσταντίνου Χολέβα </b>(Πολιτικός Επιστήμων)<br /><br />Πολύ σωστή είναι και η απάντηση του 71,1% ότι υπήρξε Κρυφό Σχολειό. Η απάντηση δείχνει την αποτυχία των πάσης φύσεως αναθεωρητών της Ιστορίας μας, οι οποίοι έχυσαν τόνους από μελάνι για να πείσουν ότι είναι μύθος η λειτουργία κρυφής παιδείας επί Τουρκοκρατίας. Οι ιστορικές μαρτυρίες που διαψεύδουν τους αναθεωρητές είναι πολλές.<br /><br />Ο Φωτάκος (Φώτιος Χρυσανθόπουλος), ο υπασπιστής του Κολοκοτρώνη, μιλά για Κρυφό Σχολειό στην Πελοπόννησο, ο Νικόλαος Δραγούμης δίνει σχετική μαρτυρία για τη Δυτική Μακεδονία, ο Γάλλος δημοσιογράφος Ρενέ Πυώ εντοπίζει κρυφή παιδεία στο Αργυρόκαστρο της Βορείου Ηπείρου. Το πιο σημαντικό μήνυμα από την τοποθέτηση αυτή είναι ότι η πλειοψηφία των συγχρόνων Ελλήνων αρνείται την προσπάθεια εξωραϊσμού της Τουρκοκρατίας.<br /><br />Οι αντίπαλοι του Κρυφού Σχολειού παρουσιάζουν την Τουρκοκρατία ως μία ήπια περίοδο με ανεκτικότητα και ελευθερίες! Θέλουν να μας περάσουν το μήνυμα ότι: Αφού με τους Οθωμανούς περνούσαμε τότε καλά και είχαμε ελεύθερη παιδεία, άρα και οι νέοι Οθωμανοί του Ερντογάν είναι φίλοι μας. Ας καθίσουμε να μοιράσουμε μαζί τους εδάφη και πελάγη.<br /><br />Λογική είναι η προτίμηση των ερωτηθέντων σε αγωνιστικές προσωπικότητες όπως είναι ο Θ. Κολοκοτρώνης, ο Καραϊσκάκης, η Μπουμπουλίνα. Η ελευθερία δεν έρχεται με λόγια, αλλά με μάχες στην ξηρά και στη θάλασσα. Ας μην λυπούνται οι θαυμαστές του Αλεξάνδρου Μαυροκορδάτου για το μικρό ποσοστό προτιμήσεων που συγκεντρώνει. Ας θυμηθούμε τη μάχη του Πέτα, όπου ο Μαυροκορδάτος οδήγησε τους Φιλέλληνες στη σφαγή σε ανοικτό πεδίο ενώ εκείνος κοίταζε από μακρυά.<br /><br />Με ενδιαφέρον παρατηρώ ότι από τα γεγονότα των διακοσίων ετών μέχρι σήμερα οι περισσότεροι θεωρούν ως πιο σημαντική στιγμή την ένταξή μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ο συνδυασμός των απαντήσεων στην έρευνα, αν μελετηθεί προσεκτικά, δείχνει μία σύνθεση εθνικής ταυτότητας και Ευρώπης.<br /><br />Παρουσιάζει την ανάγκη των σημερινών Ελλήνων να κρατηθούν από τις ρίζες τους, από την Ορθοδοξία και τη διαχρονική ιστορία μας, και ταυτοχρόνως την επιθυμία μας να ανήκουμε σε μία λέσχη ισχυρών, όπως είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση, παρά τα μειονεκτήματά της.<br /><br />Είναι αξιοπρόσεκτη αυτή η συνθετική ικανότητα του Έλληνα. Με συνθέσεις φτάσαμε και στο 1821. Η Ορθόδοξη Πίστη και η αγάπη για την Πατρίδα συνδυάσθηκαν επιλεκτικά με ορισμένα φιλελεύθερα και δημοκρατικά στοιχεία των πολιτικών κινημάτων της Ευρώπης.<br /><br />Σε αντίθεση με τη Γαλλική Επανάσταση, η οποία είχε σαφώς αντιεκκλησιαστικό χαρακτήρα, στην Επανάσταση του 1821 οι Έλληνες αγωνίσθηκαν υπό την ηγεσία της Εκκλησίας, για την Ορθοδοξία. Αυτή την ουσιώδη διαφορά ας μην την λησμονούμε.<div><br /></div><div><a href="https://www.parapolitika.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Δημοσκόπηση MARC: Όταν ο ελληνικός λαός αναλαμβάνει αντί πολιτικών για την Επανάσταση 1821

Η πρόσφατη έρευνα της κοινής γνώμης για την Ελληνική Επανάσταση, την οποία διεξήγαγε το Κέντρο Φιλελευθέρων Μελετών σε συνεργασία με την ετα...

Διαβάστε την συνέχεια

Τι κρύβεται πίσω από τη Γαλάζια Πατρίδα και τη στροφή Ερντογάν προς την Αίγυπτο

<img height="128" src="https://infognomonpolitics.gr/wp-content/uploads/2021/03/misir.jpg" width="280" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Ακτινογραφία της πολιτικής του Ερντογάν έναντι της Αιγύπτου και του Αραβικού κόσμου</span></h3>του <b>Αλί Αγτζάκουλου</b><div><b><i>Ahval Türkçe</i></b><br />Μία από τις πρώτες ενέργειες των κυβερνήσεων που έχουν στόχο την αλλαγή του καθεστώτος, είναι η αλλαγή του άξονα της εξωτερικής πολιτικής του κράτους, οι διεθνείς συμμαχίες του και ο ορισμός των φιλικών / εχθρικών χωρών.<br /><br />Με αυτόν τον τρόπο, τα εργαλεία εξωτερικής πολιτικής που το ισχύον καθεστώς παρέχει νομιμότητα και αναγνώριση θα αποδυναμωθούν και θα εξαφανιστούν με την πάροδο του χρόνου. Έτσι, ένα από τα εξωτερικά εμπόδια στην αλλαγή καθεστώτος καταργείται.<br /><br />Το Ιράν παρουσίασε το καλύτερο πρόσφατο παράδειγμα. Μετά την Ιρανική Επανάσταση του 1979, οι παραδοσιακοί εχθροί του Ιράν ορίστηκαν ως φίλοι και οι φίλοι του ως εχθροί.<br /><br />Στην Τουρκία, από την υπογραφή της Συνθήκης της Λωζάνης, η οποία είναι η βάση της εξωτερικής πολιτικής που είναι συμβατή με τoν εκκοσμικισμό σε επίπεδο εσωτερικής πολιτικής, η πολιτική της χώρας ήταν ο προσανατολισμός και στο τέλος η ένταξη με τη Δύση. Οι συμμαχίες της Τουρκίας με τις χώρες των Βαλκανίων και της Μέσης Ανατολής, η είσοδος στο ΝΑΤΟ και πολιτικές επιλογές όπως η περιπέτεια ένταξης στην Ευρωπαϊκή Ένωση, είναι αποτέλεσμα της πολιτικής ένταξης και ολοκλήρωσης με τη Δύση.<br /><br />Κατά κάποιο τρόπο, αυτό σήμαινε τη συνέχιση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Επειδή το Οθωμανικό Κράτος θεωρούσε επίσης τον εαυτό του ως ένα Ευρωπαϊκό Κράτος. Αυτή η κατάσταση απέκτησε επίσημη ταυτότητα με τη Συνθήκη των Παρισίων του 1856.<br /><br />Αυτό το πρότυπο εξωτερικής πολιτικής οδηγούσε στη μετατροπή της Τουρκίας σε μια ευρωπαϊκή χώρα. Αυτή η πορεία αλλαγής της Τουρκίας, ενώ από τη μια πλευρά της παρείχε ασφάλεια ενάντια σε απειλές από τη Σοβιετική Ρωσία, από τη μία πλευρά, αυτός ο μετασχηματισμός, καθιστούσε την Τουρκία οικονομική και πολιτιστική γέφυρα μεταξύ της Δύσης και των χωρών της Μέσης Ανατολής, ειδικά με τις αραβικές χώρες, κάτι που της παρείχε ταυτοχρόνως στρατηγικό βάθος .<br /><br />Κάθε μέρα, όσο ενισχυόταν περισσότερο η ευρωπαϊκή ταυτότητα της Τουρκίας, αυτό επηρέαζε θετικά τη στάση των αραβικών χωρών προς την Άγκυρα και επέτρεπε τη δημιουργία επιτυχημένων σχέσεων μεταξύ αυτών των χωρών και της Τουρκίας. Στην πραγματικότητα, ακόμη και οι φιλικές σχέσεις της Τουρκίας με το Ισραήλ, συνέβαλαν θετικά στις σχέσεις της Τουρκίας με τις αραβικές χώρες.<br /><br />Η αλλαγή καθεστώτος που ξεκίνησε στις 17/25 Δεκεμβρίου 2013 ολοκληρώθηκε στις 15 Ιουλίου 2016. Η Τουρκία δεν είναι πλέον μια «κοσμική και δημοκρατική» χώρα, αλλά έχει μετατραπεί σε μια χώρα «εθνικιστική θεοκρατική». Αυτό το υβριδικό καθεστώς, λίγο ισλαμιστής, λίγο παντουρκιστής και λίγο νεοοθωμανός, εκτός από την επιθετική πολιτική στο εσωτερικό, ακολούθησε μια επιθετική πολιτική και στην εξωτερική πολιτική.<br /><br />Ενώ το νέο καθεστώς από τη μια πλευρά κατέστρεφε σκόπιμα την παραδοσιακή εξωτερική πολιτική του παλαιού καθεστώτος, από την άλλη προσπάθησε να εδραιώσει τη νομιμότητά του καθορίζοντας νέες συμμαχίες και νέες χώρες φίλων / εχθρών που θα αναζωογονούσαν τον Ερντογάν και το καθεστώς του. Οι παλιοί φίλοι γίνονται νέοι εχθροί και οι παλιοί εχθροί γίνονται νέοι φίλοι. Όπως και στο Ιράν.<br /><br />Η άποψη ότι η μυστική δύναμη πίσω από την επιχείρηση αποκάλυψης των κυκλωμάτων διαφθοράς (της κλίκας Ερντογάν) της 17/25 Δεκεμβρίου 2013 και πίσω από την απόπειρα πραξικοπήματος της 15ης Ιουλίου ήταν οι Ηνωμένες Πολιτείες, παρέσυραν την Τουρκία στον άξονα Ρωσίας-Κίνας-Ιράν. Αυτό είναι συνειδητή επιλογή του Ερντογάν. Ένα άλλο γεγονός που επηρέασε την επιλογή του Ερντογάν είναι η κατάληψη της εξουσίας του στρατού στην Αίγυπτο. Αρθρογράφοι κοντά στον Ερντογάν είχαν ήδη ξεκάθαρα γράψει ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες ήταν πίσω από αυτό το πραξικόπημα.<br /><br />Η ανατροπή της Μουσουλμανικής Αδελφότητας από τον Αιγυπτιακό Στρατό και η κατάληψη της εξουσίας στις 3 Ιουλίου 2013 ήταν επίσης ένας παράγοντας που έπαιξε καθοριστικό ρόλο στις σχέσεις του Ερντογάν με την Αίγυπτο και τις αραβικές χώρες. Ο Ερντογάν, που μεγάλωσε στο πολιτιστικό περιβάλλον της ιδεολογίας της Μουσουλμανικής Αδελφότητας, όταν είδε το τέλος που είχε ο Μουχάμετ Μόρσι, σκέφθηκε ότι κάτι τέτοιο θα μπορούσε επίσης να συμβεί και σ’ αυτόν, γι’ αυτό άρχισε να πολεμά ενάντια στον Abdulfettah Sisi, ο οποίος κατέλαβε την αιγυπτιακή εξουσία, υποστηρίζοντας ανοιχτά και κρυφά την ανατραπείσα Μουσουλμανική Αδελφότητα, ακόμη και να ενεργεί σαν ο ηγέτης της. Συνεχίζει δε να βλέπει όλους εκείνους που στοχεύουν την Αδελφότητα ως εχθρούς του. Ας μην ξεχνάμε ότι πολλές αραβικές χώρες, ιδίως η Σαουδική Αραβία και η Αίγυπτος, έχουν συμπεριλάβει την Αδελφότητα στον κατάλογο των τρομοκρατών τους.<br /><br />Έτσι στήθηκαν οι ακρογωνιαίοι λίθοι της νέας εξωτερικής πολιτικής της Τουρκίας. Φυσικά, είναι απαραίτητο να προστεθεί και η προβοκάτσια του Mavi Marmara το 2010. Αυτή η προβοκάτσια έδωσε τη δυνατότητα στην Τουρκία μαζί με το Ιράν, τη Χαμάς, τη Χεζμπολάχ και οργανώσεις τύπου Αλ Κάιντα να εφαρμόσουν το σχέδιό τους για πολιορκία του Ισραήλ. Η σκόπιμη καταστροφή των σχέσεων της Τουρκίας με το Ισραήλ, είχε επιπτώσεις και οδήγησε στην επιδείνωση των σχέσεων με τις αραβικές χώρες. Επειδή αυτές οι λαϊκιστικές πολιτικές (του Ερντογάν) ήταν μια προσπάθεια να κερδίσει τη συμπάθεια των λαών τους, παρά των ίδιων των αραβικών κρατών, και να θέσουν τα θεμέλια για τις πολιτικές του νεοοθωμανισμού.<br /><br />Όπως μπορεί να γίνει κατανοητό αυτές τις πολιτικές δεν διαμορφώθηκαν με βάση τα συμφέροντα της Τουρκίας, αλλά με βάση τα σχέδια του Ερντογάν. Η πολιτική του κράτους μπήκε στο ράφι αρνήθηκε και τέθηκε σε εφαρμογή η τουρκική εξωτερική πολιτική που διαμορφώθηκε σύμφωνα με τις προσδοκίες του Ερντογάν και του καθεστώτος του.<br /><br />Η απόφαση του Ερντογάν να υποστηρίξει τη Μουσουλμανική Αδελφότητα κατέστρεψε τις σχέσεις της Τουρκίας με την Αίγυπτο (και τις άλλες αραβικές χώρες), ενώ τα νεοοθωμανικά παιχνίδια και τα όνειρα παλινόρθωσης του Χαλιφάτου, οδήγησαν τις σχέσεις αυτές σε ένα επίπεδο από το οποίο δεν υπάρχει γυρισμός. Ακατάληπτες και ανόητες πολιτικές όπως τα σχέδια του Ερντογάν δια της υποστήριξης της Μουσουλμανικής Αδελφότητας να επαναφέρει το Χαλιφάτο, είναι προϊόν ενός υποσυνείδητου που υποτιμά τους Άραβες. Σαν να μην ήταν σκλαβωμένοι οι Άραβες, σαν μην έδωσαν αγώνες, χύνοντας το αίμα τους, για να αποκτήσουν την ελευθερία τους από το Οθωμανικό κράτος. Σαν να μην έχουν οι Άραβες καμία υπόσταση και βούληση, ο Ερντογάν σήκωσε τη σημαία του Χαλιφάτου και νόμισε ότι οι Άραβες θα τρέξουν, να μπουν κάτω από τον Ερντογάν και μαζί να κινηθούν εναντίον της Δύσης και του Ισραήλ. Αυτή ήταν μια ανόητη αντίληψη.<br /><br />Αυτό που πραγματικά χρειάζεται να επιδιορθωθεί είναι αυτό το υποσυνείδητο και οι πολιτικές που είναι προϊόντα αυτού του υποσυνείδητου. Η Τουρκία ξεκινώντας από τη Συρία, άρχισε να καταλαμβάνει επίσημα αραβικά εδάφη, και σαν να κάρφωνε το μαχαίρι στην καρδιά του Αραβικού κόσμου, κατέλαβε εδάφη και ίδρυσε στρατιωτικές βάσεις στο Ιράκ, τη Συρία, το Κατάρ, τη Λιβύη, το Σουδάν και στη Σομαλία, έθεσε υπό την επιρροή της ορισμένες χώρες όπως το Κατάρ, προσπαθώντας να διασπάσει και να διαλύσει τον Αραβικό Σύνδεσμο. Τώρα, σαν να μην τα γνώριζαν όλα αυτά οι Άραβες, παριστάνουν τον καλό και στέλνουν ψεύτικα χαμόγελα στην Αίγυπτο.<br /><br />Το εθνικιστιό θεοκρατικό καθεστώς του Ερντογάν έχει αποτύχει στην ίδια την πατρίδα του. Ο λαός φτωχοποιήθηκε και οι κατσαρόλες που που ανέτρεψαν κυβερνήσεις, άρχισαν να σιγοβράζουν. Ο Ερντογάν δεν γνωρίζει πότε ο εσωτερικός σύμμαχός του (το Κόμμα Εθνικιστικής Δράσης) θα κλωτσήσει την καρέκλα κάτω από τα πόδια του. Δεν αισθάνεται ασφαλής και φοβάται. Και καθώς φοβάται, αναζητά βοήθεια από έξω.<br /><br />Γι ‘αυτόν τον λόγο, προσπαθεί να ρίξει γέφυρες και να επιδιορθώσει τις σχέσεις του με τη Γαλλία, το Ισραήλ και την Αίγυπτο, τις οποίες χλεύαζε μέχρι χθες με τον γνωστό δικό του τρόπο. Όλοι, συμπεριλαμβανομένης της Αιγύπτου, έχουν συνειδητοποιήσει ότι η ιστορία της Γαλάζιας Πατρίδας είναι μια επιχείρηση «ψεύτικης σημαίας . Κανείς δεν σέβεται τις θετικές ή αρνητικές δηλώσεις του υπουργικού συμβουλίου του Ερντογάν σχετικά με αυτό το θέμα. Νομίζω ότι όλοι γνωρίζουν πως έστρεψε την προσοχή του κόσμου στην ιστορία της Γαλάζιας Πατρίδας, για να είναι μόνιμη η παραμονή του στα αραβικά εδάφη που κατέλαβε (Συρία). Όσοι δεν το ήξεραν τώρα πια το ξέρουν..<br /><br />Τόσο η χώρα όσο και ο Ερντογάν έχουν μπει στη δίνη μιας σπείρας προβλημάτων. Εάν θέλει να ανοίξει μια νέα σελίδα στην εξωτερική πολιτική, προτείνω να ξεκινήσει από το σημείο που ο ίδιος χάλασε την πρώτη φορά. Η ομαλοποίηση με το Ισραήλ θα βοηθήσει στην επίλυση και των άλλων προβλημάτων. Αυτό το γνωρίζει και ο Ερντογάν.</div><div><br /></div><div><a href="https://infognomonpolitics.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Τι κρύβεται πίσω από τη Γαλάζια Πατρίδα και τη στροφή Ερντογάν προς την Αίγυπτο

Ακτινογραφία της πολιτικής του Ερντογάν έναντι της Αιγύπτου και του Αραβικού κόσμου του Αλί Αγτζάκουλου Ahval Türkçe Μία από τις πρώτες ενέρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Γιατί τα ΗΑΕ επέλεξαν την Ελλάδα - Το απίστευτο παρασκήνιο!

<center><iframe allow="accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="210" src="https://www.youtube.com/embed/iGfCq04NbMQ" width="280"></iframe></center><br /><a href="https://i-epikaira.blogspot.com/">πηγή</a><div><br /></div><div><br /><div>Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div></div>

Γιατί τα ΗΑΕ επέλεξαν την Ελλάδα - Το απίστευτο παρασκήνιο!

πηγή Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Διαβάστε την συνέχεια

“Αφρίζει” ο Ταγίπ με τα F-15 της Σαουδικής Αραβίας στη Σούδα: Στο “μάτι” του μπήκε η άσκηση «Μάτι του Γερακιού» με την ΠΑ

<img height="203" src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2021/03/210312213257_ERDOGAN.jpg" width="280" /><br /><br />Λίγες ώρες πριν την τροχοδρόμηση των έξι F-15 της Σαουδικής Αραβίας στη Σούδα, ο Τούρκος πρόεδρος Ταγίπ Ερντογάν δεν μπόρεσε να κρύψει την δυσαρέσκεια της Άγκυρας για το «μάτι του γερακιού», την κοινή άσκηση δηλαδή της Πολεμικής Αεροπορίας με την RSAF.<br /><br />«Λυπούμαστε που η Σαουδική Αραβία ασχολείται τώρα με μια κοινή άσκηση με την Ελλάδα. Δεν θα θέλαμε να δούμε τη Σαουδική Αραβία σε μια τέτοια διαδικασία αποφάσεων. Φυσικά, θα το συζητήσουμε εκ νέου με τις αρχές της Σαουδικής Αραβίας», είπε ο Ταγίπ Ερντογάν μετά την προσευχή της Παρασκευής.<br />Ήδη από τον Ιανουάριο τα φιλοκυβερνητικά Μέσα Ενημέρωσης της Τουρκίας «έβραζαν» για το τόξο ασφαλείας που διαμορφώνει, με το άνοιγμά της στον Αραβικό κόσμο, η Αθήνα αλλά και για την επικείμενη άσκηση Ελλάδας και Σαουδικής Αραβίας.<br /><br />Από την Τετάρτη τα μεταγωγικά αεροσκάφη της Βασιλικής Πολεμικής Αεροπορίας της Σαουδικής Αραβίας μετέφεραν το προσωπικό εδάφους, ιπταμένους και αναλώσιμα που θα χρειαστούν για τα έξι F-15 όπου αναμένονται το Σάββατο στη φιλόξενη Κρήτη.<br /><br />Από τις 16 έως τα τέλη Μαρτίου οι απογειώσεις δεν θα σταματήσουν για τα έξι μαχητικά της Σαουδικής Αραβίας από την 115 Πτέρυγα Μάχης κι αυτό σημαίνει ότι το συγκεκριμένο διάστημα, η Πολεμική Αεροπορία έχει διαμορφώσει με τέτοιον τρόπο το επιχειρησιακό πρόγραμμα των πολεμικών μοιρών, ώστε αν όχι όλοι αλλά οι περισσότεροι ιπτάμενοι που θα πετούν με μαχητικά, να εμπλέκονται στα αεροπορικά σενάρια που θα εκτυλίσσονται στο FIR Αθηνών με τα Σαουδαραβικά F-15.<br /><br />Η Άγκυρα ενοχλείται που η Αθήνα είναι ο συνδετικός κρίκος Ευρώπης – Αραβικού κόσμου <br /><br />Πάντως οι Τούρκοι εκείνο το οποίο διαπιστώνουν είναι ότι παρά τις προσπάθειες των μυστικών υπηρεσιών τους- όπως παραδέχτηκε ο ίδιος ο Τούρκος πρόεδρος- η «απόβαση» της αραβικής διπλωματίας στην Ελλάδα, όπως και οι στρατιωτικές συνεργασίες είναι μηνύματα που της γυρνούν την πλάτη.<br /><br />Η κυβέρνηση όλο αυτό το διάστημα δείχνει με σαφήνεια τον ρόλο που διαδραματίζει η Αθήνα, ως συνδετικός κρίκος της Ευρώπης με τον Αραβικό κόσμο.<br /><br />Γι’ αυτό άλλωστε η Άγκυρα τα είχε «βάλει» προσφάτως και με το forum «PHILIA» που διεξήχθη στην Αθήνα με πρωτοβουλία του Ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών και του Νίκου Δένδια.<br /><br />Κι επειδή καλό είναι να μην ξεχνάμε πόσα έχουν ενοχλήσει διαχρονικά τη γείτονα, έξω φρενών την είχε κάνει η πρώτη τριμερής τότε άσκηση «ΜΕΔΟΥΣΑ», που είχε γίνει στην θαλάσσια περιοχή της Ρόδου ανάμεσα σε Ελληνικές – Κυπριακές και Αιγυπτιακές δυνάμεις.<br /><br />Η αύξηση των συμμετεχόντων στην τελευταία ΜΕΔΟΥΣΑ, στα νερά της Αλεξάνδρειας, έφερε- εκτός από τις τρεις αρχικές χώρες- την Γαλλία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, που έδειξαν εμπράκτως το ενδιαφέρον τους για την ασφάλεια της περιοχής.<br /><br />«Ενοχλητική» όμως για την γείτονα ήταν και η «Noble Dina 2021», η άσκηση που έχει ως κύριο αντικείμενο τον ανθυποβρυχιακό πόλεμο και στην οποία μετείχαν η χώρα μας, η Κύπρος, το Ισραήλ και η Γαλλία.<br /><br />Τα στελέχη από τις τέσσερις χώρες που έχουν συμφέροντα στη Μεσόγειο, είχαν ως στόχο πέρα από το κυνήγι υποβρυχίων- να έχουν κοινή επιχειρησιακή εικόνα.<br /><br />Πάντως την στιγμή που η Άγκυρα «γκρινιάζει» για τις συμμαχίες της Ελλάδας και το ενδιαφέρον των Αράβων, το Επιτελείο του υπουργείου Εθνικής Άμυνας ήδη από την επόμενη του ταξιδιού τους στο Άμπου Ντάμπι, προετοιμάζεται για το ταξίδι στο Ριάντ. Εκεί που θα επισφραγιστεί η απόφαση της Ελληνικής κυβέρνησης για την αποστολή της συστοιχίας Patriot στη Σαουδική Αραβία.<div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

“Αφρίζει” ο Ταγίπ με τα F-15 της Σαουδικής Αραβίας στη Σούδα: Στο “μάτι” του μπήκε η άσκηση «Μάτι του Γερακιού» με την ΠΑ

Λίγες ώρες πριν την τροχοδρόμηση των έξι F-15 της Σαουδικής Αραβίας στη Σούδα, ο Τούρκος πρόεδρος Ταγίπ Ερντογάν δεν μπόρεσε να κρύψει την δ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο θρίαμβος της ΑΟΖ και το τέλος της Υφαλοκρηπίδας: «Τίποτε δεν μπορεί να γίνει, εάν δεν υπάρχει πίστη»…

<img height="182" src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2021/01/210104030326_AOZ-KARYOTHS03.jpg" width="280" /><br /><br />Του <b>ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΚΑΡΥΩΤΗ</b> <br />Το τέλος της υφαλοκρηπίδας γράφτηκε στις 6 Αυγούστου 2020 όταν η Ελλάδα και η Αίγυπτος αποφάσισαν να οριοθετήσουν τον βυθό των θαλασσών τους επιλέγοντας την ΑΟΖ και όχι την υφαλοκρηπίδα τους, ακολουθώντας έτσι την πρακτική όλων των κρατών της Ανατολικής Μεσογείου, που έχουν οριοθετήσει ΑΟΖ και όχι υφαλοκρηπίδα.<br /><br />Ας μη μας διαφεύγει ότι μέχρι χθες μιλούσαμε για υφαλοκρηπίδα και εξορκίζαμε την λέξη Α.Ο.Ζ. και τώρα εξαφανίσαμε την λέξη υφαλοκρηπίδα από το κείμενο που υπογράψαμε με την Αίγυπτο.<br /><br />Έπρεπε να βρισκόσασταν στην Νέα Υόρκη την Παρασκευή 30 Απριλίου του 1982 στην ψηφοφορία στον ΟΗΕ, που δημιούργησε το Σύνταγμα των Θαλασσών και των Ωκεανών. Εγώ ως μέλος της ελληνικής αντιπροσωπείας ενθυμούμαι ακόμη έντονα πως αντέδρασε η αντιπροσωπεία της Τουρκίας, όταν συνειδητοποίησε πόσο μικρή θάλασσα θα διέθετε η χώρα τους στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Ενθυμούμαι επίσης την ικανοποίηση και τη συγκίνηση μου ότι, επιστρέφοντας στην Ουάσιγκτον, αντίκρυσα για πρώτη φορά τον επόμενο χάρτη της ΑΟΖ της Ελλάδας στο Γραφείο της Γεωγραφικής Υπηρεσίας του State Department.<br /><br /><i>ΧΑΡΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΑΟΖ</i><img src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2021/03/210313010016_AOZ-KARYOTHS54.jpg" />Πηγή: Global Marine Boundaries Database, General Dynamics, Herndon, Virginia, USA<br /><br />Αυτός ο χάρτης είναι ο εφιάλτης της Τουρκίας και γι’ αυτό έκτοτε συνεχίζει να αγνοεί την ύπαρξη της Σύμβασης του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS).<br /><br />Οι τουρκικές διεκδικήσεις συνδέονται με οικονομικά συμφέροντα που σχετίζονται με τα θέματα της αλιείας και των υδρογονανθράκων. Η Τουρκία μονότονα αρνείται την ύπαρξη υφαλοκρηπίδας στα ανατολικά νησιά του Αιγαίου, επικαλούμενη δύο επιχειρήματα.<br /><br />Κατά πρώτον τα νησιά δεν έχουν υφαλοκρηπίδα, αλλά μόνο οι ηπειρωτικές ακτές και κατά δεύτερον ακόμα και αν δεχτούμε ότι τα νησιά του Αιγαίου διαθέτουν υφαλοκρηπίδα, τότε πρέπει να ισχύει η αρχή των «ειδικών περιστάσεων» και επομένως η τουρκική υφαλοκρηπίδα δεν μπορεί να περιοριστεί σε μια στενή λωρίδα ανατολικά των ελληνικών νησιών.<br /><br />Εδώ και τέσσερις δεκαετίες προσπαθώ να ευαισθητοποιήσω τους συμπατριώτες μου για την αξία αυτής της έννοιας, δηλαδή της ΑΟΖ, για τα εθνικά μας συμφέροντα στην περιοχή. Ξεκίνησα, λοιπόν, έναν μοναχικό δρόμο δημοσιεύοντας βιβλία και άρθρα στα ελληνικά και αγγλικά, προφανώς εις ώτα μη ακουόντων μέχρι τις πρόσφατες , έστω και ατελείς, ενέργειες με την Ιταλία και την Αίγυπτο.<br />Σήμερα από τα 149 παραθαλάσσια κράτη στον κόσμο 138 έχουν ανακηρύξει και τα περισσότερα έχουν οριοθετήσει ΑΟΖ.<br />Το γεγονός αυτό προσδίδει μια ιδιαίτερη σημασία και αίγλη στην ανάγκη θέσπισης και οριοθέτησης ΑΟΖ διότι τα πλεονεκτήματά της είναι πολύ περισσότερα από αυτά της υφαλοκρηπίδας, ίδιαίτερα στα θέματα εκμετάλλευσης του θαλάσσιου πλούτου και κυρίως των ιχθυοαλιευμάτων.<br /><br />Η δημιουργία και η κωδικοποίηση του θεσμού της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) ήταν μία από τις σημαντικότερες πρόνοιες της Διάσκεψης του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας. Έτσι δόθηκε ένα τέλος στη χαώδη κατάσταση που επικρατούσε μέχρι τότε στο Διεθνές Δίκαιο Αλιείας.<br /><br />Χρειάζεται εδώ να μνημονεύσω ιδιαίτερα τον τοπογράφο Λεόντιο Πορτοκαλάκη, που εργάστηκε στην ΕΛ.ΠΕ Α.Ε. και στο ΕΛΛΙΝΥ και κατανόησε από πολύ νωρίς την αξία της ΑΟΖ. Έτσι στην τελευταία του έρευνα αναφέρει:<br /><br />Για να γίνει αντιληπτή η σημαντικότητα της ΑΟΖ- ιδιαίτερα στην χώρα μας- και να δημιουργήσει την δυναμική για την ανάγκη καθιέρωσης (αν δεν υπάρχει) μιας στρατηγικής, είναι ουσιαστικό, αφενός να γνωρίζουμε την έννοιά της και αφετέρου την παγκόσμια συμπεριφορά των άλλων Κρατών στο θέμα αυτό, καθώς και τους δικαιϊκούς κανόνες πάνω στους οποίους εδράζεται η υλοποίησή της.<br /><br />Συνοψίζοντας :<br />Η ΑΟΖ περιλαμβάνει χώρο (ογκομετρικά) πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, όλη την θαλάσσια στήλη μέχρι τον βυθό καθώς και κάτω από αυτόν.<br />Η Ελλάδα θα μπορεί να ασκεί κυριαρχικά δικαιώματα σε μια θαλάσσια έκταση που είναι πενταπλάσια της ξηράς της (ΑΟΖ της Ελλάδας = 505.572 τετρ.χλμ.).<br />Καθορίζονται τα όρια της αλιείας καθώς και της εκμετάλλευσης των ζώντων οργανισμών στην υδάτινη στήλη και στον βυθό, με βάση τις πρόνοιες της σύμβασης, και στο Αιγαίο και στο Ιόνιο, δύο πελάγη που μέχρι σήμερα είναι έκθετα στους αλιείς της Τουρκίας και της Ιταλίας, που δεν διστάζουν να φθάσουν και μέχρι τα χωρικά μας ύδατα.<br />Η εκμετάλλευση του υπεδάφους για αξιοποίηση ενεργειακών πόρων νομιμοποιείται, ιδιαίτερα με την οριοθέτησή της.<br /><br />Η γενναιότητα της Κύπρου<br /><br />Ένα από τα σημαντικότερα γεγονότα στην 62ετή ιστορία της Κυπριακής Δημοκρατίας έλαβε χώρα τον Απρίλιο του 2004, όταν ο Πρόεδρος της Κύπρου, Τάσσος Παπαδόπουλος, κήρυξε την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη με το Νόμο 64/2004. Η ελληνική κυβέρνηση χαιρέτισε αυτή την κυπριακή πρωτοβουλία, αποφεύγοντας όμως να αναφερθεί γιατί η Ελλάδα δεν έκανε το ίδιο βήμα.<br /><br />Επιπλέον, την ίδια ημέρα, οι τίτλοι του ελληνικού τύπου ανήγγειλαν το σημαντικό γεγονός, χωρίς να εξηγήσουν στους αναγνώστες τους την έννοια και την αξία της ΑΟΖ για τα εθνικά συμφέροντα. Το μόνο που γνώριζαν οι Έλληνες ήταν ότι η ελληνοτουρκική διαμάχη σχετίζεται με εκείνη της ηπειρωτικής υφαλοκρηπίδας και τίποτε άλλο.<br /><br />Αξίζει να υπενθυμίσουμε ότι μόνο ο Τάσσος Παπαδόπουλος όρθωσε το ανάστημά του δηλώνοντας ουσιαστικά «εμείς ομιλούμε για ΑΟΖ και τίποτε άλλο», χωρίς ο Ερντογάν να αντιληφθεί τη σημασία της ιδιοφυούς κίνησης της Κύπρου, με αποτέλεσμα τώρα να είναι πλέον πολύ αργά γι’ αυτόν.<br />Έχει επίσης μεγάλη αξία το γεγονός ότι όλα τα κράτη του κόσμου, εκτός της Τουρκίας, συμπεριλαμβανομένων των ΗΠΑ, της Ρωσίας και της Κίνας, έχουν αναγνωρίσει την ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας.<br /><br />Από το 2002 που ξεκίνησαν οι ελληνοτουρκικές διερευνητικές επαφές, η Τουρκία είχε απαγορεύσει στην Ελλάδα να συζητηθεί το θέμα της ΑΟΖ, με μοναδική εξαίρεση τη Δευτέρα 9 Σεπτεμβρίου 2013. Εκείνη την ημέρα έλαβε χώρα ο 55ος γύρος των ελληνοτουρκικών συνομιλιών που αφορούν τις θαλάσσιες ζώνες στο Αιγαίο. Ήταν μια ιστορική συνάντηση, διότι για πρώτη φορά ο Πρέσβης Αποστολίδης, που ήταν επικεφαλής της ελληνικής αντιπροσωπείας, όπως και σήμερα, με εντολή του τότε ΥΠΕΞ Ευάγγελου Βενιζέλου, έθεσε το θέμα της ΑΟΖ στον Τούρκο ομόλογό του.<br /><br />Ένα σημαντικό θέμα που έχει διαφύγει της προσοχής της ελληνικής κυβέρνησης είναι το γεγονός ότι η Ελλάδα έχει, ήδη, ανακηρύξει ΑΟΖ! Δύο κράτη, που δεν υπέγραψαν και δεν επικύρωσαν την UNCLOS, το Ισραήλ και η Βενεζουέλα, διαθέτουν ΑΟΖ από την στιγμή που οριοθέτησαν ΑΟΖ με τα γειτονικά τους κράτη. Κανείς δεν περιμένει από αυτά τα δύο κράτη να ανακηρύξουν ΑΟΖ. Έτσι και η Ελλάδα, που οριοθέτησε ΑΟΖ με την Ιταλία και την Αίγυπτο, έχει στην ουσία ανακηρύξει ΑΟΖ!<br /><br />Όπως σωστά έχει επισημάνει ο Πέτρος Μηλιαράκης:<br /><i>«Πρέπει επιτέλους να γίνει κατανοητό, πράγμα που δεν προκύπτει από τα όσα λαμβάνουν χώρα ως ενημέρωση της κοινής γνώμης για την τακτική της Ελλάδας απέναντι στην Τουρκία και τη βουλιμία της, ότι το «επίδικο ζήτημα» δεν πρέπει πλέον να είναι «η οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας», αλλά «η οριοθέτηση της ΑΟΖ. H ΑΟΖ επικαλύπτει την υφαλοκρηπίδα. Πρέπει λοιπόν να υπάρξει αλλαγή πολιτικής από την πλευρά της Αθήνας έναντι της Άγκυρας κατά το μέρος αυτό.» </i><br /><br />Στην Ελλάδα υπάρχει μια ακαδημαϊκή ομάδα που εξακολουθεί να υποστηρίζει ότι η υφαλοκρηπίδα είναι πιο σημαντική από την ΑΟΖ.<br /><br />Πρόκειται για μια ομάδα ακαδημαϊκών που έγραψαν διδακτορικές διατριβές, άρθρα και βιβλία για την υφαλοκρηπίδα και αισθάνονται οτι απειλείται η αυθεντία τους από «παρείσακτους» οικονομολόγους, που επιμένουν γιατί, όπως είπε ο Νίκος Καζαντζάκης. «Τίποτε δεν μπορεί να γίνει, εάν δεν υπάρχει πίστη».<div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ο θρίαμβος της ΑΟΖ και το τέλος της Υφαλοκρηπίδας: «Τίποτε δεν μπορεί να γίνει, εάν δεν υπάρχει πίστη»…

Του ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΚΑΡΥΩΤΗ Το τέλος της υφαλοκρηπίδας γράφτηκε στις 6 Αυγούστου 2020 όταν η Ελλάδα και η Αίγυπτος αποφάσισαν να οριοθετήσουν τον ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ανατολική Μεσόγειος:“Επιστροφή στους ιστορικούς πολιτισμούς, ή ένα καινούργιο Τρίγωνο των Βερμούδων”

<a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/03/aoz_blommberg.png"><img height="202" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/03/aoz_blommberg-696x502.png" width="280" /></a><br /><br /> Γράφουν οι <b>Χρήστος Κηπουρός </b>και <b>Πασχάλης Χριστοδούλου</b><br />Έως τώρα το συγκεκριμένο τρίγωνο στο Δυτικό τμήμα του Κεντρικού Ατλαντικού Ωκεανού ήταν γνωστό για τα μυστήρια που έκρυβε απέναντι στην ασφάλεια πλοίων και αεροπλάνων που το διαπερνούσαν. Ήταν μεν κάτι μεταξύ πραγματικότητας και μύθου, όμως ποτέ δεν έπαψε να αποτελεί ένα μεγάλο μυστήριο. Έστω και αν η Αμερικανική ακτοφυλακή τα αρνείται όλα αυτά, κάνοντας λόγο περί μύθου και μόνο. <br /><br />Αντίθετα στην περίπτωση της Ανατολικής Μεσογείου ναι μεν στο εδώ “Τρίγωνο των Βερμούδων”, σύμφωνα με την απτή πραγματικότητα δεν εξαφανίζονται πλοία ή αεροπλάνα αλλά αυτό συμβαίνει συστηματικά, με πολλά άλλα πράγματα. Τόσο υλικά, όσο και άυλα <br /><br />Κάποιες δυνάμεις, όχι αόρατες αλλά ορατές, δια γυμνού οφθαλμού, εξαφανίζουν Ελληνικά νησιά από τους χάρτες τους. Το σύμπλεγμα των δεκατεσσάρων νησιών και νησίδων του Καστελόριζου είναι τέτοια περίπτωση. <br /><br />Δεν έκαναν κάτι διαφορετικό με την εξαφάνιση του Ελληνισμού, από τον Αττίλα στην Κύπρο, μέσα από ένα μίγμα αιματηρής, όσο και αναίμακτης γενοκτονίας, μετά αγνοουμένων.<br /><br />Όπως επίσης έχουν εξαφανίσει ιστορικούς πολιτισμούς λαών και λαών καθώς και όλες εκείνες τις αρχές και τις αξίες που αποτέλεσαν τα θεμέλια των Ευρωπαϊκών Δημοκρατιών. Όλες συστηματικά τις βιάζει και εξαφανίζει ένας παρείσακτος που μάλιστα διεκδικεί ρόλους επικυρίαρχου. <br /><br />Ο λόγος για τον Τουρκικό φασισμό, με γεωοικονομικό εκπρόσωπο στη συγκεκριμένη θάλασσα, το χάρτη της “Γαλάζιας Πατρίδας”. Ο οποίος και να ήθελε δεν μπορούσε να είναι κάτι διαφορετικό από εξάμβλωμα.<br /><br />Η περίπτωση του Καστελόριζου είναι η επιτομή της εξαφάνισης από το χάρτη αυτό. Και όχι μόνο. Διαμέσου χαρτογραφικής κατοχής υπεξαιρεί το μισό Αιγαίο και μαζί του, τη μείζονα έκταση της Ανατολικής Μεσογείου.<br /><br />Το ζήτημα είναι το τι θα μπορούσε να κάνει κανείς για την ειρήνη, την άμυνα και την ασφάλεια στην Ανατολική Μεσόγειο, αντί να ανέχεται να αναπαράγονται παρόμοια με τα Τουρκικά πλιάτσικα, φαινόμενα. <br /><br />Αν οι τρεις κορυφές του Μεσογειακού Τριγώνου των Βερμούδων είναι ο Ελληνισμός, η Αίγυπτος και η Τουρκία, δεν τιμά τις δύο πρώτες πλευρές να υφίστανται αδιαμαρτύρητα όλα εκείνα που η Τουρκία επιβουλεύεται απέναντι στις ιστορικές τους πατρίδες. Και πολύ περισσότερο δεν τις τιμά να συμπεριφέρονται σαν πλευρές ενός νέου Μεσογειακού Ιψενικού τριγώνου. <br /><br />Η ηθική και η πολιτική θα είναι λοιπόν τα χαρακτηριστικά που οφείλει να έχει μια προσφυγή του Ελληνισμού και της Αιγύπτου, σε οποιοδήποτε, χρειαστεί, διεθνή δικαιοδοτικό φορέα. Και όχι μόνο αυτό. Αλλά επίσης, θα πρόκειται για μια προσφυγή αυτοκριτική, όσο και εξαγνιστική. <br /><br />Δεν είναι γνωστό ποια αόρατη δύναμη βυθίζει τα πλοία στο Τρίγωνο των Βερμούδων, όμως είναι απολύτως γνωστό ότι οι ημέτερες δυνάμεις εδώ είναι ορατές. Και ότι αυτό που θα βυθίσουν δεν είναι άλλο, από το σημείο εκείνο {1} που νομιμοποιεί την οριογραμμή της “Γαλάζιας Πατρίδας”. Κοινό σημείο τομής του 28ου Μεσημβρινού, της εξωτερικής οριογραμμής της “Γαλάζιας Πατρίδας” και της διαχωριστικής γραμμής της συμφωνίας Ελλάδας και Αιγύπτου.<br /><br />Όσο για τον Ερντογάν, ο οποίος φαντασιώνεται την Ανατολική Μεσόγειο ως μια Τουρκική λίμνη, με βάση μάλιστα αναφορές σε οθωμανικές κατακτήσεις, έχουμε να τονίσουμε ότι αυτό που έχει κατά νου είναι ένα καινούργιο Τρίγωνο των Βερμούδων. Ενώ το δικό μας πολιτικό σχέδιο εμπνέεται από την επιστροφή στους ιστορικούς πολιτισμούς.<br /><br />Μια επιστροφή της οποίας το πρώτο βήμα είναι η κατά τον Δημόκριτο, πιο σπουδαία τέχνη. Η πολιτική. <br /><br />Αυτήν λοιπόν, ως διαχείριση συμβόλων, το μόνο που μπορεί να την εκφράσει πληρέστερα, εν όψει μάλιστα της 25ης Μαρτίου, είναι η άμεση αποστολή στις Βρυξέλλες του βέτο. <br /><br />Να συνδράμουν οι εταίροι και με απόφασή τους να απαιτήσουν από την Τουρκία την ανάκληση του καθόλα παράνομου χάρτη της “Γαλάζιας Πατρίδας”.<br /><br />Αν όμως και τώρα δεν το κάνει αυτό ο πολιτικός Ελληνισμός, το μόνο που θα απομείνει από την εθνικοφροσύνη του, θα είναι το κέλυφος.<br /><br />Και για άλλη μια σημαδιακή φορά, οι ιστορικοί λαοί της Ανατολικής Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής, θα μείνουν χωρίς εκπροσώπηση στην Ευρώπη και κυριολεκτικά ξεκρέμαστοι. <div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ανατολική Μεσόγειος:“Επιστροφή στους ιστορικούς πολιτισμούς, ή ένα καινούργιο Τρίγωνο των Βερμούδων”

Γράφουν οι Χρήστος Κηπουρός και Πασχάλης Χριστοδούλου Έως τώρα το συγκεκριμένο τρίγωνο στο Δυτικό τμήμα του Κεντρικού Ατλαντικού Ωκεανού ή...

Διαβάστε την συνέχεια

Παρέμειναν “κερκόπορτες” για την ελληνική ΑΟΖ και μετά την επίσκεψη Δένδια στην Αίγυπτο

<img height="147" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/03/33-1.jpg" width="280" /><br /><br />Πορτοκαλάκης Λεόντιος<br />Στις 18 Φεβρουαρίου 2021 η Αίγυπτος προκήρυξε 24 “οικόπεδα” για έρευνα υδρογονανθράκων (Σχήμα 1). Εξ’ αυτών, τα εννέα βρίσκονται στη θάλασσα, τα 12 στη δυτική έρημo και τα τρία στο Σουέζ. Εκ των εννέα θαλάσσοτεμαχίων (Σχήμα 1 πράσινα πολύγωνα), τα τρία βρίσκονται δυτικά και μέσα στην περιοχή που πρόσφατα οριοθετήσαμε ΑΟΖ με την Αίγυπτο (Σχήμα 2), ενώ τα υπόλοιπα έξι βρίσκονται ανατολικά.<br /><br />Για την θέση των EG-MED-W11 και EG-MED-W18 δημιουργήθηκε σοβαρό θέμα υπέρβασης της περιοχής οριοθέτησης ΑΟΖ μεταξύ Ελλάδας και Αιγύπτου ανατολικά του 28ου μεσημβρινού και δυτικά του 26ου μεσημβρινού (τμήματα με μωβ χρώμα), χωρίς να ειδοποιηθεί γι’ αυτό η Ελλάδα όπως έπρεπε. Το γαλάζιο τμήμα είναι μέρος της δυνάμει λιβυκής ΑΟΖ που ανήκει και αυτό στο EG-MED-W11.<a href="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/03/1-4.jpg"><img height="145" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/03/1-4.jpg" width="280" /></a><i>Σχήμα 1: Αρχικός χάρτης προκήρυξης των Αιγυπτιακών οικοπέδων για έρευνα υδρογονανθράκων</i><br /><br />Το υπουργείο Εξωτερικών αντέδρασε άμεσα και μετά την επίσκεψη του υπουργού στο Κάιρο δηλώθηκε ότι το πρόβλημα (ονομάσθηκε τεχνικό) λύθηκε και η Αίγυπτος θα διορθώσει άμεσα τους αρχικούς χάρτες. Πράγματι, σε ΜΜΕ αναρτήθηκε με ιδιαίτερη ταχύτητα και χαιρετίσθηκε ο διορθωμένος χάρτης (Σχήμα 3) που δείχνει ότι το θαλασσοτεμάχιο EG-MED-W18 δεν υπερβαίνει πλέον τον 28ο μεσημβρινό.<a href="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/03/2-4.jpg"><img height="146" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/03/2-4.jpg" width="280" /></a><i>Σχήμα 2: Προεκτάσεις των θαλασσοτεμαχίων ένθεν και ένθεν των μεσημβρινών 26 και 28 μοιρών</i><br /><br /> <a href="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/03/3-4.jpg"><img height="158" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/03/3-4.jpg" width="280" /></a><i>Σχήμα 3: “Διορθωμένος” χάρτης προκήρυξης των Αιγυπτιακών οικοπέδων για έρευνα Υ/Α</i><div><i><br /></i>Τι λέει η ανάλυση<br /><br />Ορισμένες παρατηρήσεις: Πρώτον, στην προσπάθεια να έχουμε ακριβέστερες εκτιμήσεις από ό,τι στο παρελθόν και επειδή δεν έχουν δημοσιευθεί οι ακριβείς συντεταγμένες των θαλασσοτεμαχίων καθώς και το γεωδαιτικό σύστημα στο οποίο αναφέρονται (όπως θα έπρεπε), έγινε χάραξη ενός κανάβου πάνω στον δημοσιευθέντα χάρτη, που βοηθά να εκτιμήσουμε καλύτερα τις ακριβείς θέσεις των θαλασσοτεμαχίων (Σχήμα 4).</div><div><br /><a href="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/03/44.jpg"><img height="158" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/03/44.jpg" width="280" /></a><i>Σχήμα 4: “Διορθωμένος” χάρτης προκήρυξης των Αιγυπτιακών οικοπέδων με κάναβο.</i><br /><br />Βλέπουμε χαρακτηριστικά ότι η κορυφή του θαλασσοτεμαχίου EG-MED-W18 καθώς και όλη η ανατολική πλευρά του είναι πάνω στον 28ο μεσημβρινό, η αριστερή πάνω κορυφή του EG-MED-W11 είναι στον 26ο μεσημβρινό, η δεξιά πάνω κορυφή του είναι στον 27ο μεσημβρινό, η κάτω αριστερή κορυφή του ιδίου τεμαχίου είναι πάνω στο 33ο παράλληλο κ.ο.κ, προσέγγιση βέβαια που θα μπορούσε να έχει αποφευχθεί αν είχαμε τις ακριβείς γεωγραφικές συντεταγμένες των θαλασσοτεμαχίων.</div><div><a href="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/03/5-1.jpg"><img height="161" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/03/5-1.jpg" width="280" /></a><i>Σχήμα 5: Γενική θεώρηση της θέσης ανάπτυξης των εννέα (9) θαλασσοτεμαχίων</i><br /><br />Προθέσεις και σκοπιμότητες<br /><br />Δεύτερον, η μεθοδολογία των οριοθετήσεων των οικοπέδων που πρέπει να δοθούν προς παραχώρηση, όπως γίνεται σε κάθε χώρα, δεν ανατίθεται σε οποιονδήποτε. Είναι έργο εξειδικευμένων επιστημόνων, που γνωρίζουν τι σημαίνει έρευνα για υδρογονάνθρακες. Σχεδιάζονται λοιπόν βάσει επιδιώξεων επιστημονικών, πολιτικών, κλπ. Εκτιμάται ποιο θα πρέπει να είναι το μέγεθος των οριοθετήσεων, ποια η διεύθυνση τους, ποια η περιοχή που περικλείουν κλπ, ώστε να κάνουν δελεαστικές τις περιοχές στις πετρελαϊκές εταιρείες που θα λάβουν μέρος στον διαγωνισμό. Συγχρόνως ενσωματώνουν τη στρατηγική του κράτους που τα εκπονεί.<br /><br />Η υπέρβαση των ορίων της περιοχής που οριοθετήθηκε η ΑΟΖ Ελλάδας-Αιγύπτου (Σχήμα 1), δεν είναι αθώα, έστω και εάν μεταγενέστερα διορθώθηκε (Σχήμα 3). Αποκάλυψε προθέσεις και σκοπιμότητες, ιδιαίτερα όταν τμήμα του βόρειου άκρου του οικοπέδου αυτού (EG-MED-W18) μετά τον 28o μεσημβρινό ακολουθούσε την προταθείσα από την Τουρκία γραμμή οριοθέτησης με την Αίγυπτο, που έθιγε την εν δυνάμει ελληνική ΑΟΖ (Σχήμα 5).<br /><br /><a href="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/03/6-1.jpg"><img height="140" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/03/6-1.jpg" width="280" /></a><i>Σχήμα 6: Νέα διαμόρφωση του θαλασσοτεμαχίου EG-MED-W18 ( κόκκινη διαγράμμιση)</i><br /><br />Τρίτον, στον διορθωμένο χάρτη (Σχήμα 3), παρατηρούμε ότι η μόνη αλλαγή που έγινε σε σχέση με τον παλαιό χάρτη (Σχήμα 1) ήταν γι’ αυτό το θαλασσοτεμάχιο. Το μέγεθος του νέου EG-MED-W18 (Σχήμα 6-με κόκκινη διαγράμμιση), αναφέρθηκε ότι ήταν μικρότερο του αρχικού, αλλά μπορεί να μην προεκτείνεται ανατολικά του 28ου μεσημβρινού, όμως επεκτείνεται νοτιότερα και είναι μεγαλύτερο από το αρχικό κατά 712 τετρ. χλμ. (4431-3719) όπως προκύπτει από τα αντίστοιχα εμβαδά του ίδιου θαλασσοτεμαχίου στους δύο χάρτες (Σχήματα 1,3).</div><div><br />Μια σοβαρή υπέρβαση<br /><br />Τέταρτον, δεν έγινε ανάλογη διόρθωση και στο οικόπεδο EG-MED-W11, που υπερβαίνει και αυτό (όπως φαίνεται στο σχήμα 6) τον 26ο μεσημβρινό προς τα δυτικά, εκ της οποίας υπέρβασης ένα μέρος (μικρό κόκκινο τρίγωνο) βρίσκεται εντός της ελληνικής ΑΟΖ. Η υπέρβαση αυτή, που δεν διορθώθηκε, εκτιμάται ότι είναι πιο σοβαρή από αυτήν του θαλασσοτεμαχίου EG-MED-W18. Κι αυτό διότι η υπέρβαση θίγει την μονομερώς ορισθείσα ΑΟΖ από την Ελλάδα (με προβλεπόμενη από την σύμβαση του Montego Bay 82 διαδικασία) βάσει του Ν.4001/11, που μας επέτρεψε να ορίσουμε θαλασσοτεμάχια νότια της Κρήτης και να τα προκηρύξουμε.<br /><br />Με προσεκτικότερη παρατήρηση φαίνεται ότι αυτό το τρίγωνο βρίσκεται στην ουσία μέσα στο θαλασσοτεμάχιο 20 της Ελλάδας. Αν λοιπόν στο μέλλον, σε αυτή την προκήρυξη των αιγυπτιακών οικοπέδων, πλειοδοτήσει για το EG-MED-W11 μια εταιρεία τουρκικών συμφερόντων (πιστεύω ότι θα δώσει καλύτερη τιμή για να το αποκτήσει), θα μπορεί να κάνει δυνητικά γεώτρηση μέσα σε αυτό το τρίγωνο, δηλαδή στο οικόπεδο 20 της ελληνικής ΑΟΖ.<br /><br />Πέμπτον, με την προκήρυξη φαίνεται ότι η Αίγυπτος βιάζεται να κατοχυρώσει τα δικαιώματά της στην περιοχή, που περιέχει τμήμα της ελληνικής ΑΟΖ και το οποίο με την θέλησή μας (λόγω ευρύτερων γεωπολιτικών εκτιμήσεων) παραδώσαμε. Κάτω από αυτό βρίσκεται το μεγαλύτερο μέρος της λεκάνης του Ηροδότου που θεωρείται ότι έχει σοβαρά κοιτάσματα υδρογονανθράκων.<br /><br />Έκτον, αν δεν προβλεφθεί στις μελλοντικές συμβάσεις με πετρελαϊκές εταιρίες για έρευνα σε αυτά τα θαλασσοτεμάχια), τα σημεία Α και Ε (ακραία σημεία της ορισθείσης μερικής οριοθέτησης ΑΟΖ Ελλάδας-Αιγύπτου) (Σχήμα 2), χάνουν την δυνατότητα να μετακινηθούν, στην καλύτερη περίπτωση η διαδικασία δυσκολεύεται πολύ. Αυτό προβλέπεται από την σύμβαση μερικής οριοθέτησης ΑΟΖ Ελλάδας-Αιγύπτου (αρθρ.1 παράγραφος δ<a href="https://www.in.gr/2020/08/29/politics/diplomatia/aytes-einai-oi-symfonies-tis-elladas-aigypto-kai-italia-gia-aoz-fek/">),</a> ώστε να βοηθήσουν μελλοντικές διευθετήσεις, στην προσπάθεια ολικής οριοθέτησης ΑΟΖ μεταξύ Ελλάδας-Αιγύπτου ένθεν και ένθεν του 26ου και 28ου μεσημβρινού και πιθανόν να δημιουργούν τετελεσμένα.<br /><br />Χωρίς καμία εξήγηση<br /><br />Έβδομον, μια παρατήρηση που δεν έγινε αρχικά αντιληπτή είναι ότι η περιοχή μερικής οριοθέτησης ΑΟΖ Ελλάδας-Αιγύπτου που έγινε, δεν είναι μεταξύ του 26ου και του 28ου μεσημβρινού αλλά μεταξύ του 26ου και του 27° 59´ 02” μεσημβρινού, χωρίς να υπάρχει εξήγηση αλλά και δικαιολογία γι’ αυτό μέχρι σήμερα. Έτσι και με τη νέα διόρθωση του θαλασσοτεμαχίου EG-MED-W18, πάλι υπάρχει μια ελάχιστη υπέρβαση του ορίου της συμφωνίας, δηλαδή από τον 27° 59´ 02” μέχρι τον 28° 00´ 00” μεσημβρινό. Το μήκος της διαφοράς των 58’’ σε γεωγραφικό πλάτος 33 μοιρών, προσδιορίζει (στον παράλληλο κύκλο), ένα γραμμικό μήκος 1500 μέτρων περίπου (58’’*31μ.* (cos33)= 58*31*0.83867056794).</div><div><a href="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/03/7.jpg"><img height="318" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/03/7.jpg" width="280" /></a>Σχήμα 7: <i>Εμβαδόν του EG-MED-W18 που περιλαμβάνεται ανατολικά του 27° 59´ 02”μεσημβρινού μέχρι τον 28ο ( μπλε κάθετη ζώνη= 174 τετρ. Χλμ.).</i><br /><br />Με συνολικό μήκος της ανατολικής πλευράς ΑΑ’’ (διεύθυνση Βορράς-Νότος) του νέου θαλασσοτεμαχίου EG-MED-W18 περίπου 116 χλμ., προκύπτει μια έκταση 174 τετρ. χλμ. περίπου (1,5 χλμ.*116 χλμ.) (Σχήμα 7 μπλέ ζώνη) που βρίσκεται έξω από την περιοχή οριοθέτησης ΑΟΖ που κάναμε με την Αίγυπτο.<br /><br />Αν λοιπόν αυτό το θαλασσοτεμάχιο, δοθεί σε πετρελαϊκή εταιρεία θα έχει δικαίωμα να κάνει γεώτρηση στην εν δυνάμει ελληνική ΑΟΖ, ανατολικά του 27° 59´ 02” ( Σχήμα 2-περιοχή με γαλάζιες τελείες) αφού τμήμα της μπλέ ζώνης των 174 τετρ. χλμ. (Σχήμα 7- τμήμα ΑΑ’ εμβαδού περίπου 84 τετρ. χλμ.) βρίσκεται μέσα σε αυτήν. Βέβαια η εν δυνάμει ελληνική ΑΟΖ βάσει της οριοθέτησης που προβλέπεται από την σύμβαση του Montego Bay 82 και με βάση την μέση γραμμή είναι ανατολικά ολόκληρου του 28ου μεσημβρινού (Σχήμα 8), αλλά εστιάζουμε στην περιοχή που άμεσα θίγεται από την παραπάνω οριοθέτηση.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/03/8.jpg"><img height="197" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/03/8.jpg" width="280" /></a><i>Σχήμα 8: Ελληνική ΑΟΖ</i><br /><br />Φαίνεται λοιπόν ότι οι απαιτούμενες διορθώσεις που έγιναν δεν είναι ολοκληρωμένες, δεν μελετήθηκαν επισταμένα και δεν αξιολογήθηκαν όσο έπρεπε στις λεπτομέρειες, αποτελώντας κερκόπορτες για την μελλοντική προσβολή της ελληνικής ΑΟΖ. Αν δεν κλείσουν τώρα θα είναι αδύνατον να κλείσουν αργότερα, εκτιμώντας το πως η Τουρκία εκμεταλλεύεται και δημιουργεί τετελεσμένα που δεν λύνονται, σε κάθε δικό μας λάθος η αβλεψία.<br /><br />Έστω και καθυστερημένα και μετά από τα λάθη και αβλεψίες που έγιναν, πρέπει να κλείσουν άμεσα όλες οι κερκόπορτες, σε συνεργασία με τον φίλο λαό της Αιγύπτου, ώστε να αποσοβηθεί στο μέλλον οιαδήποτε αμφισβήτηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων μας, τα οποία μόνον εμείς φαίνεται ότι διακινδυνεύουμε.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Παρέμειναν “κερκόπορτες” για την ελληνική ΑΟΖ και μετά την επίσκεψη Δένδια στην Αίγυπτο

Πορτοκαλάκης Λεόντιος Στις 18 Φεβρουαρίου 2021 η Αίγυπτος προκήρυξε 24 “οικόπεδα” για έρευνα υδρογονανθράκων (Σχήμα 1). Εξ’ αυτών, τα εννέα ...

Διαβάστε την συνέχεια