Προειδοποιούν οι Ινδοί: Μυστικό πυρηνικό πρόγραμμα Κίνας-Τουρκίας-Πακιστάν απειλεί άμεσα και την Ελλάδα

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2021-01/mariaflags.jpg?itok=PnwtSRxG" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="480" data-original-width="800" height="168" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2021-01/mariaflags.jpg?itok=PnwtSRxG" width="280" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">   Ο νέος άξονας του κακού περιλαμβάνει Τουρκία-Πακιστάν-Κίνα-Β.Κορέα</span></h3>Πυρηνικός “πονοκέφαλος” της Δύσης από την υπάρχουσα ανίερη σχέση μεταξύ Κίνας, Τουρκίας και Πακιστάν δια μέσω μυστικού πυρηνικού προγράμματος, αποτελεί σοβαρότατη απειλή τόσο για την περιφερειακή όσο και για την παγκόσμια ασφάλεια, αναφέρουν Ινδικές κυβερνητικές πηγές.<br /><br /><br />Οι ίδιες πηγές τονίζουν ότι αυτό που απαιτείται είναι ισχυρές κυρώσεις από διεθνείς οργανισμούς όπως ΟΗΕ και ΔΟΑΕ, εναντίον Πεκίνου, Άγκυρας και Ισλαμαμπάντ για τις παράνομες δραστηριότητές τους στη διαδικασία πυρηνικού εξοπλισμού. <br /><br />Μαζί με την κρίση Covid-19 που αποτελεί απειλή για την παγκόσμια ασφάλεια, ένα άλλο ζήτημα που προκαλεί συναγερμό και ανησυχίες στην παγκόσμια κοινότητα.<br /><br />Πρόκειται για τη σχέση μεταξύ Τουρκίας, Πακιστάν, κράτη στον τομέα της διαδικασίας πυρηνικού εξοπλισμού. <br /><br />Μαζί με αυτά τα δύο κράτη όμως, τόσο η Κίνα όσο και η Βόρεια Κορέα συμμετέχουν επίσης στην παράνομη μεταφορά πυρηνικών τεχνολογιών και βοηθούν τόσο την Άγκυρα όσο και το Ισλαμαμπάντ. <br /><br />Υπενθυμίζουμε ότι ο ρόλος της Τουρκίας (υπό τον Πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν) και του Πακιστάν στην προώθηση του ριζοσπαστισμού και στην παροχή καταφυγίου σε τρομοκρατικές ομάδες είναι πλέον ένα πολύ γνωστό γεγονός. <br /><br />Οι δύο πλευρές επιδίδονται σε ανάλογες δραστηριότητες για την προώθηση των αντίστοιχων στενότερων γεωπολιτικών στόχων τους. <br /><br />“Σε όλα αυτά έχουμε και τον ρόλο της Κίνας, η οποία εμπλέκεται στην προώθηση της διεθνούς τρομοκρατίας. Έτσι, προκύπτει ένα φυσικό ερώτημα, πόσο μακριά έχει πάει ο άξονας Τουρκία-Πακιστάν-Κίνας στην παράνομη παραγωγή πυρηνικών όπλων αποτελώντας απειλή για την παγκόσμια και περιφερειακή ασφάλεια.<br /><br />Πληροφορίες ινδικών αμυντικών ινστιτούτων αναφέρουν τη μεγάλη επιθυμία εκ μέρους του αυταρχικού προέδρου Ερντογάν να αποκτήσει πυρηνικές κεφαλές χρησιμοποιώντας αμφίβολα μέσα”, αναφέρει ινδικό δημοσίευμα. <br /> <br />Το καθεστώς του Ερντογάν πιστεύει ότι τα πυρηνικά όπλα θα προσφέρουν την ευκαιρία στην Τουρκία να αναλάβει πρωταρχικό ρόλο στον ισλαμικό κόσμο.<br /><br />Σε αυτό το πλαίσιο, η Τουρκία, αφού έγινε κράτος παρίας υπό τον Ερντογάν, άρχισε να ευθυγραμμίζεται με το Πακιστάν, το οποίο είναι γνωστό για την προώθηση της παγκόσμιας τρομοκρατίας, ενώ συμμετέχει στην παράνομη παραγωγή πυρηνικών όπλων.<br /><br />Η αναζήτηση του Πακιστάν, μέσων για την απόκτηση πυρηνικών όπλων είναι μια αποστολή που χαρακτηρίζεται από πολύ “κακά” σχέδια και είναι ένα τέλειο παράδειγμα του τρόπου με τον οποίο αποκτώνται τα λαθραία πυρηνικά όπλα από ένα έθνος. <br /><br />Σύμφωνα με την έκθεση του SIPRI Year Book 2020, το Πακιστάν διαθέτει «160 πυρηνικές κεφαλές». Αυτό καθιστά την κατάσταση ασφάλειας δυσοίωνη τόσο για τη Νότια Ασία όσο και για την παγκόσμια τάξη. <br /><br />Ταυτόχρονα, οι εξτρεμιστές τζιχάντ, οι τρομοκρατικές ομάδες και ο στρατός υπερισχύουν στην εσωτερική πολιτική του Πακιστάν. <br /><br />Μετά την Κίνα όμως και η Βόρεια Κορέα διαδραματίζει ζωτικό ρόλο στην προώθηση του μη ελεγχόμενου προγράμματος πυρηνικών όπλων του Πακιστάν.<br /><br />Η σχέση μεταξύ Κίνας και Πακιστάν τονίστηκε από διάφορους διεθνείς φορείς μη διάδοσης εδώ και κάποιο διάστημα. Όπως αναφέρθηκε, η Κίνα έχει κατασκευάσει πέντε πυρηνικές μονάδες στο Πακιστάν, με την τελευταία να είναι ο πυρηνικός σταθμός Chasma. <br /><br />Η Εθνική Πυρηνική Εταιρεία της Κίνας συμμετείχε επίσης ενεργά στο κρυφό πρόγραμμα πυρηνικών όπλων του Πακιστάν, παρά το γεγονός ότι γνώριζε ο ΔΟΑΕ.<br /><br />Ο κρυφός δεσμός μεταξύ Κίνας και Πακιστάν αποκαλύφθηκε τον Φεβρουάριο του 2020, όταν το Ινδικό Ναυτικό παρεμπόδισε ένα πλοίο κινεζικών συμφερόντων που είχε ρότα για το Πακιστάν. Το πλοίο είχε υλικό που πιστεύεται ότι θα χρησιμοποιούνταν για πυρηνικές κεφαλές.<br />Μια πιο στενή ανάλυση της συμπεριφοράς των τριών χωρών (Κίνα, Πακιστάν και Τουρκία) αντικατοπτρίζει τέσσερα βασικά σημεία που φέρνουν μια αίσθηση συμμετρίας στη στρατηγική τους συμπεριφορά. <br /><br />Αυτά είναι:<br /><br />α) Κινήσεις για την απόκτηση πυρηνικών όπλων παρακάμπτοντας τους υπάρχοντες διεθνείς νόμους και συνθήκες.<br /><br />β) Απειλή για χρήση πυρηνικών όπλων με σκοπό την ενίσχυση της διαπραγματευτικής τους ικανότητας στον τομέα της διεθνούς πολιτικής.<br /><br />γ) Το πολιτικό σύστημα και των τριών χωρών χαρακτηρίζεται από αυξανόμενο αυταρχισμό, ενώ Πεκίνο, Άγκυρα και Ισλαμαμπάντ απειλούν την ασφάλεια γειτονικών χωρών. <br /><br />δ) Και οι τρεις χώρες εμπλέκονται άμεσα ή έμμεσα με διασύνδεση στην ενίσχυση των πυρηνικών τους δυνατοτήτων, ενώ η Κίνα ενεργεί ως βασικός προστάτης τόσο του Πακιστάν όσο και της Τουρκίας για την προμήθεια πυρηνικών τεχνολογιών.<br /><br />Αν και η Τουρκία ακολουθεί σθεναρά το πυρηνικό της πρόγραμμα επικαλούμενη την ανάγκη για ενέργεια, η πραγματική της πρόθεση είναι να αποκτήσει πυρηνικά όπλα που μπορούν να ενισχύσουν τις διαπραγματευτικές της δυνατότητες τόσο στον ισλαμικό κόσμο όσο και στην Ευρωπαϊκή Ένωση.<br /><br />Σε αυτό το πλαίσιο και για να ενισχύσει την εικόνα του, ο Ερντογάν κατέφυγε στην απόκτηση πυρηνικών όπλων. Παρόμοια είναι η περίπτωση τόσο του Πακιστάν όσο και της Κίνας. <br /><br />Και οι δύο αυτές χώρες συνεργάζονται επίσης για να προωθήσουν το σχέδιο της Τουρκίας να αποκτήσει πυρηνικά όπλα. <br /><br />Όπως αναφέρθηκε στην κινεζική επίσημη εφημερίδα, People's Daily, η Κίνα συμμετέχει στην κατασκευή «τεσσάρων πυρηνικών αντιδραστήρων». Μπορεί να υπογραμμιστεί εδώ ότι αν κοιτάξουμε τόσο την κινεζική όσο και την τουρκική συμπεριφορά στη διεθνή σκηνή, φαίνεται ότι υπάρχει κάτι περισσότερο από μια προβλεπόμενη μη στρατιωτική πυρηνική συνεργασία.<br /><br />Υπενθυμίζεται επίσης ότι τόσο η Κίνα όσο και η Τουρκία έχουν συνεργασία στον τομέα της αεροπορικής άμυνας το 2013 και το 2016, ενώ οι δύο χώρες υπέγραψαν την «Σινο-Τουρκική συμφωνία συνεργασίας για ειρηνικές χρήσεις της πυρηνικής ενέργειας». <br /><br />Η σχέση μεταξύ Κίνας, Τουρκίας και Βόρειας Κορέας τώρα, για την προώθηση πυρηνικών όπλων επισημάνθηκε επίσης από μια πρόσφατη έκθεση που δημοσίευσε η γερμανική κυβέρνηση τον Ιούνιο του 2020.<br /><br />Εάν η Τουρκία αποκτήσει πυρηνικά όπλα, ενδέχεται να μεταβάλει την υπάρχουσα γεωπολιτική και το status-quo τόσο της Δυτικής Ασίας όσο και της Ευρασίας. <br /><br />Αυτό συμβαίνει επειδή η Τουρκία αν και διατηρεί επί του παρόντος φιλικές σχέσεις με το Ιράν, μακροπρόθεσμα ενδέχεται να συγκρουστεί με την Τεχεράνη.<br /><br />Αυτό οφείλεται σε δυσάρεστες σχέσειςτου παρελθόντος μεταξύ των δύο πλευρών, καθώς ιστορικά τόσο η Οθωμανική όσο και η περσική αυτοκρατορία ήταν αντίπαλοι. Ομοίως, η Τουρκία πρόκειται να αποτελέσει μείζονα πρόκληση και για τον αραβικό κόσμο που παραδοσιακά εχθρεύεται την Άγκυρα. <br /><br />Στο μέλλον, οι σχέσεις μεταξύ Ρωσίας και Κίνας θα έρθουν επίσης σε πολύ δύσκολο επίπεδο εξαιτίας της αυξανόμενης παράνομης κινεζικής συνεργασίας με την Τουρκία στον τομέα των πυρηνικών όπλων. <br /><br />Αυτό συμβαίνει επειδή οι σχέσεις της Άγκυρας και της Μόσχας βρίσκονται στα χαμηλότερα επίπεδα των τελευταίων ετών. Οι ευρωπαϊκές χώρες εκφράζουν και αυτές πολλές ανησυχίες για την εμμονή της Τουρκίας στα πυρηνικά όπλα, καθώς η Άγκυρα μπορεί να τα χρησιμοποιήσει εναντίον τους.<br /><br />Ο πυρηνικός άξονας Κίνας-Πακιστάν-Τουρκίας θα έχει βαθύτερο αντίκτυπο στην ασφάλεια τόσο της περιοχής Ινδο-Ειρηνικού όσο και της Νότιας Ασίας. Ήδη ένα άλλο αδίστακτο κράτος, αυτό της Βόρειας Κορέας αποτελεί παρόμοια απειλή για τον πλανήτη εδώ και χρόνια.<br /><br />Μετά από όλα αυτά η Δύση οφείλει να κινηθεί με ταχύτητα αλλιώς θα αντιμετωπίσει μια Τουρκία με πυρηνικά όπλα, που επιζητά κυριαρχία και εξουσία άλλων εποχών.<div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Προειδοποιούν οι Ινδοί: Μυστικό πυρηνικό πρόγραμμα Κίνας-Τουρκίας-Πακιστάν απειλεί άμεσα και την Ελλάδα

   Ο νέος άξονας του κακού περιλαμβάνει Τουρκία-Πακιστάν-Κίνα-Β.Κορέα Πυρηνικός “πονοκέφαλος” της Δύσης από την υπάρχουσα ανίερη σχέση μεταξ...

Διαβάστε την συνέχεια

Προκλητικός ο Τσαβούσογλου: "Κυμάτισε η τουρκική σημαία και μετά κάθισαν στο τραπέζι του διαλόγου"

<img height="168" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2021-02/%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%BA%CE%AF%CE%B1%20%CE%BA%CE%B1%CE%B9%20%CE%95%CE%BB%CE%BB%CE%AC%CE%B4%CE%B1%20%CF%83%CF%84%CE%BF%20%CE%91%CE%B9%CE%B3%CE%B1%CE%AF%CE%BF%20%282%29.jpg?itok=Rc-eQ7SO" width="280" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Και μιλάμε ακόμη για διάλογο...</span></h3>Με νέες προκλητικές δηλώσεις, ο ΥΠΕΞ της Τουρκίας Μεβλούτ Τσαβούσογλου τονίζει πως η Τουρκία ανάγκασε την Ελλάδα και την Κύπρο να καθίσουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, αφού προηγουμένως είχε επιβάλει την τουρκική σημαία στην Ανατολική Μεσόγειο. <br /><br />Αναλυτικά, σε δηλώσεις του στο συνέδριο του κόμματος ΑΚΡ των περιφερειών Αδάνων, Αττάλειας, Προύσσας και Μούγλων, αναφερόμενος στην Ανατολική Μεσόγειο είπε:<br /><br />«<i>Είπαμε δίκαιος διαμοιρασμός στην Αν. Μεσόγειο. Και πάντα λέγαμε ότι κανείς δεν πρέπει να αποκλείει την Τουρκία και την ΤΔΒΚ</i> (σ.σ. κατεχόμενα). <i>Είπαν, όμως, όχ</i>ι (σ.σ. οι Ευρωπαίοι). <i>Η Κυπριακή Διοίκηση </i>(σ.σ. Κυπριακή Δημοκρατία) <i>και η Ελλάδα είναι μέλη μας και θα τους υποστηρίξουμε όπως και να έχει.<br /><br /><br />Και τι κάναμε εμείς τότε; Κατεβήκαμε επί του πεδίου και κάναμε τη σημαία μας να κυματίζει στην Ανατολική Μεσόγειο. Και, έτσι, όλοι έχουν μάθει πλέον πώς να συνεργάζονται με την Τουρκία.<br /><br />Τώρα, λοιπόν, είπαμε ότι το τραπέζι των διαπραγματεύσεων είναι ανοιχτό σε όλους. Αν έχετε αυτοπεποίθηση, ελάτε και καθίστε γύρω του, ώστε να μπορέσουμε να συζητήσουμε, να διαπραγματευτούμε τα πάντα.<br /><br />Κάποιοι λένε, βέβαια, γιατί να διαπραγματευτείτε; Αυτό είναι συμβιβασμός. Όχι. Στη διπλωματία, η διαπραγμάτευση δε συνιστά συμβιβασμό. Εάν έχετε αυτοπεποίθηση, αν έχετε πίστη στον εαυτό σας, θα καθίσετε στο τραπέζι και θα μιλήσετε, θα αναλύσετε τα πάντα με λεπτομέρεια και θα διεκδικήσετε τα δικαιώματά σας, αφού έχετε δίκιο».<br /></i><br /><div>Οσον αφορά τις ευρω-τουρκικές σχέσεις, ανέφερε:<br /><br /><i>«Με την ΕΕ, εδώ και χρόνια, θέλαμε να οικοδομήσουμε καλές σχέσεις, αλλά πρόσφατα επέλεξαν τη γλώσσα των απειλών. Εμείς την απορρίψαμε. Και, τον Δεκέμβριο, το κατάλαβαν και έδωσαν θετικά μηνύματα. Τώρα εμείς απαντήσαμε και ανταποδώσαμε. Το μόνο που απαιτείται, είναι να κατανοήσουν ότι η Τουρκία δεν τάσσεται υπέρ των απειλών αλλά υπέρ της διπλωματίας. Kαι στη διπλωματία, υπάρχει η σκληρή και ήπια ισχύς. Η Τουρκία είναι ικανή να χρησιμοποιεί πολύ αποτελεσματικά τόσο τη σκληρή όσο και την ήπια ισχύ. Και χρησιμοποιούμε τις δυνάμεις μας με τον πιο έξυπνο τρόπο».</i><br /><br />Τέλος, μιλώντας για την τουρκική στρατιωτική εμπλοκή στη Λιβύη, είπε: «Στη Λιβύη δεν πίστευαν ότι πήγαμε επί του πεδίου, προκειμένου να αλλάξουμε την κατάσταση και να φέρουμε όλους πάλι πίσω στο τραπέζι».<br /><br />Την ίδια ώρα, ο Τούρκος υπουργός Άμυνας Χουλούσι Ακάρ θα βρεθεί στο Βερολίνο την Τρίτη υποτίθεται για συνάντηση εργασίας με τη Γερμανίδα υπουργό άμυνας Αννγκρέτ Κράμπ-Κάρενμπαουερ (CDU).<br /><br />Ίσως οι προκλητική ρητορική των γειτόνων να είναι για εσωτερική κατανάλωση, όμως δεν παύουν να απειλούν ευθέως, εν μέσω διερευνητικών επαφών και μάλιστα το Βερολίνο αλλά και άλλα κράτη της Ε.Ε. εθελοτυφλούν στη στρατηγική αυτή της Άγκυρας και προσπαθούν να την "κρατήσουν" στον σωστό δρόμο με θετική ατζέντα και επιβράβευση.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Προκλητικός ο Τσαβούσογλου: "Κυμάτισε η τουρκική σημαία και μετά κάθισαν στο τραπέζι του διαλόγου"

Και μιλάμε ακόμη για διάλογο... Με νέες προκλητικές δηλώσεις, ο ΥΠΕΞ της Τουρκίας Μεβλούτ Τσαβούσογλου τονίζει πως η Τουρκία ανάγκασε την Ελ...

Διαβάστε την συνέχεια

Πανηγυρίζει η Yeni Safak: «Οι Έλληνες δεν πήγαν στα Ίμια για πρώτη φορά τα τελευταία 25 χρόνια»!

<img height="158" src="https://www.defencenet.gr/sites/default/files/styles/article_primary/public/2021-02/imia1996.jpg?itok=c1cmKnuG" width="280" /><br /><br />Στην πλήρη αφωνία και στην απραξία την ελληνικής κυβέρνησης για την επέτειο των 25 χρόνων από τα Ίμια αναφέρονται οι τουρκικές εφημερίδες. <br /><br />Την ώρα που Ελλάδα και Τουρκία κάθονται το τραπέζι των διαπραγματεύσεων, με την Άγκυρα να θέτει θέματα γκρίζων ζωνών η ελληνική κυβέρνηση ασχολήθηκε με όλα τα θέματα εκτός... από τα Ίμια. <br /><br />Όπως σας αναφέραμε δεν υπήρξε ούτε καν μία δήλωση από τα κυβερνητικά στελέχη, με τους Τούρκους να πανηγυρίζουν και να φτάνουν στο σημείο να μιλάνε για «τουρκικά χωρικά ύδατα». <br /><br />Υποτίθεται ότι η Ελλάδα -σύμφωνα με τα φιλοκυβερνητικά ΜΜΕ- δεν αποδέχεται να συζητήσει θέμα γκρίζων ζωνών στις διερευνητικές συνομιλίες μεταξύ Ελλάδας-Τουρκίας οι οποίες άρχισαν την περασμένη εβδομάδα στην Κωνσταντινούπολη. Και σωστά. Όμως οι ενέργειες της δεν το αποδεικνύουν. <br /><br />Αυτή την σταθερή και παγία άρνησή της από το 2002 που άρχισαν οι συνομιλίες αυτές έως και το 2019 την συνόδευε όμως και με μία πειστική άσκηση κυριαρχίας κάθε χρόνο τέτοια εποχή: Όλοι ανέκαθεν οι υπουργοί Εθνικής Αμύνης προσέγγιζαν το μικρό αυτό σύμπλεγμα των βραχονησίδων είτε από αέρος είτε διά θαλάσσης και έριχναν ένα στεφάνι στην θάλασσα στην μνήμη των τριών ηρωικών πιλότων του ελικοπτέρου που κατέπεσε την μοιραία για τον Ελληνισμό εκείνη βραδιά: Του Βλαχάκου, του Γιαλοψού και του Καραθανάση.<br /><br />Όπως αναφέρει η «Εστία», δεν υπήρξαν ήρωες κατά λάθος οι συγκεκριμένοι. Υπήρξαν ήρωες από επιλογή. Είχαν την δυνατότητα και την σχετική άδεια να προσγειωθούν σε τουρκική φρεγάτα εκείνη την βραδιά για να μην συντριβούν αλλά είπαν όχι.<br /><br />Αρνήθηκαν τον εξευτελισμό με τίμημα την απώλεια της ζωής τους, πέφτοντας για την πατρίδα. Στο παρελθόν λοιπόν υπουργοί Αμύνης όπως ο Δημήτρης Αβραμόπουλος από τη ΝΔ ή ο Πάνος Καμένος από τους ΑΝΕΛ/ΣΥΡΙΖΑ, έστω υπό αντίξοες συνθήκες, προσέγγιζαν αυτή την αποφράδα ημέρα τα Ίμια και έκαναν το καθήκον τους.<br /><br />Τουρκικοί διθύραμβοι<br /><br />Δυστυχώς από πέρυσι όταν ο υπουργός Αμύνης της Τουρκίας Χουλουσί Ακάρ υποστήριξε ότι υπάρχει συμφωνία να μην προσεγγίζουμε τα Ίμια αυτή την ημέρα γεγονός που αποτελεί και ξεκάθαρη άσκηση κυριαρχίας, η παράδοση αυτή που άφηνε ζωντανή την κυριαρχία μας στην περιοχή εγκαταλείφθηκε. Με συνέπεια να πανηγυρίζουν οι Τούρκοι από το περασμένο Σάββατο επειδή δεν τολμήσαμε να πάμε στα Ίμια. Και να προβάλλουν στα μέσα τους δικές τους φρεγάτες ανεμίζουσες την σημαία με την ημισέληνο γύρω από τα νησάκια που έως το έτος 1995 η αμερικανική υδρογραφική υπηρεσία εμφάνιζε στους χάρτες της ως ελληνικά!<br /><br />Η προσκείμενη στον Πρόεδρο Ερντογάν Yeni Safak έγραψε θριαμβευτικά το Σάββατο: «Οι Έλληνες δεν πήγαν στα Ίμια για πρώτη φορά τα τελευταία εικοσιπέντε χρόνια».<br /><br />Πιο συγκεκριμένα η τουρκική εφημερίδα σημείωσε: «Μάθαμε ότι οι ελληνικές αρχές, που έρχονταν στις βραχονησίδες ‘Καρντάκ’ κάθε χρόνο και ρίχνουν στεφάνια, δεν έρχονται εφέτος. Όμως με την ευκαιρία της 25ης επετείου της κρίσεως στις βραχονησίδες ένα πολεμικό πλοίο και δύο σκάφη της Ακτοφυλακής περιπολούν την περιοχή. Για πρώτη φορά σε 25 χρόνια δεν υπήρξε ένταση στις βραχονησίδες ‘Καρντάκ».<div><br /></div><div><a href="https://www.defencenet.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Πανηγυρίζει η Yeni Safak: «Οι Έλληνες δεν πήγαν στα Ίμια για πρώτη φορά τα τελευταία 25 χρόνια»!

Στην πλήρη αφωνία και στην απραξία την ελληνικής κυβέρνησης για την επέτειο των 25 χρόνων από τα Ίμια αναφέρονται οι τουρκικές εφημερίδες. Τ...

Διαβάστε την συνέχεια

Όλη η αδιαλλαξία των Τούρκων στο τραπέζι των διερευνητικών

<img height="163" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2021/01/nb_greece_turkey2-1068x623.jpg" width="280" /><br /><br /><b>Ιωάννης Μάζης*</b><br />Απαραίτητη η ενημέρωση των αρχηγών των κομμάτων από τον υπουργό Εξωτερικών για το περιεχόμενο των προηγούμενων κύκλων συζητήσεων από το 2002 έως το 2016 – Τι θα πράξει η κυβέρνηση αναφορικά με το θέμα της Ίμβρου και της Τενέδου στον 62ο γύρο των συνομιλιών.<br /><br />Αρχίζοντας από το πέρας της 61ης συναντήσεως διερευνητικών συνομιλιών (με την αιφνιδία συμμετοχή Καλίν, αναβαθμίζονται σε «διαβουλεύσεις, όπως τις απεκάλεσε στις 27/01/2021 ο κ. Τσαβούσογλου» και ας μην το αποκρίπτομε…) μεταξύ αντιπροσωπειών Ελλάδος – Τουρκίας εις το κτήριο του Ντολμά Μπαχτσέ, σημειώνομε τα κατωτέρω:<br /><br />Όπως διαρρέουν «έγκυροι κύκλοι», η ελληνική πλευρά επιβεβαίωσε (κατά την διενεργηθείσαν επισκόπισιν μεταξύ των δύο αντιπροσωπειών των συζητηθέντων εντός των διερευνητικών από το έτος 2002 έως το έτος 2016) και επισήμως την αδιαλλαξίαν της Τουρκίας αναφορικώς με την εμμονή της εις το σύνολο όλων των εκνόμων αιτημάτων της, τα οποία και αποτελούν αυστηρώς θέματα που θίγουν την ελληνική εθνική κυριαρχία και αντίστοιχα ή και συναμφότερα κυριαρχικά δικαιώματα, όπως:<br /><ul style="text-align: left;"><li>1) την αποδοχή συζητήσεως θεμάτων αιγιαλίτιδος ζώνης, δηλ. Εθνικών Χωρικών Υδάτων και Εθνικού Εναερίου Χώρου, πέραν και εκτός πλαισίου που προβλέπει το εφαρμοστέο Δίκαιο της Θαλάσσης,</li></ul><ul style="text-align: left;"><li>2) ζητήματα αποστρατιωτικοποιήσεως ελληνικών νησιών του ανατολικού και του νοτίου Αιγαίου (συμπεριλαμβανομένης και της συστάδας συμπλέγματος Καστελορίζου),</li></ul><ul style="text-align: left;"><li>3) ζητήματα δήθεν «τουρκικής αντί μουσουλμανικής μειονότητος ελληνικής Θράκης»,</li></ul><ul style="text-align: left;"><li>4) άρνηση αποδοχής από πλευράς Τουρκίας των εφαρμοστέων διεθνών αναγνωρισμένων κανόνων (συμβατικών και εθιμικών) του Διεθνούς Δικαίου της Θαλάσσης και κυρίως</li></ul><ul style="text-align: left;"><li>5) το υφιστάμενο καθεστώς κυριαρχίας νήσων του Αιγαίου, που αναμφισβήτητα περιλαμβάνονται εδώ και δεκαετίες στην ελληνική εθνική επικράτεια. Αναμενόμενον αποτέλεσμα.</li></ul>Πρώτη ερώτησις: Διά ποίον λόγον δεν καλούνται από τον αρμόδιον ΥΠΕΞ οι αρχηγοί των κομμάτων όπως ενημερωθούν με το περιεχόμενον των διερευνητικών από το 2002 έως το 2016; Είναι, λέγει η κυβέρνησις, «απόρρητα και μη ανακοινώσιμα». Μα αυτό δεν είναι αληθές, διότι οι διατελέσαντες πρωθυπουργοί και υπουργοί των Εξωτερικών κατά το εν λόγω διάστημα είναι τουλάχιστον 30 και τουλάχιστον οι 20 εξ αυτών ευρίσκονται εντός Βουλής, είτε με την Ν.Δ. είτε με τον ΣΥΡΙΖΑ ή με το ΚΙΝ.ΑΛ. Συνεπώς, δύναταί τις να εικάσει μετ’ απολύτου βεβαιότητος ότι οι βουλευταί και των τριών αυτών κομμάτων γνωρίζουν πολύ καλά το περιεχόμενο των φακέλων των 60 τελεσθεισών διερευνητικών μέχρι σήμερα! Το εναντίον θα ήτο τραγικόν, διότι οι βουλευταί αυτοί λαμβάνουν αποφάσεις περί της τύχης της κυριαρχίας και της εδαφικής ακεραιότητος της Ελλάδος! Ποίοι όμως, μετά βεβαιότητος, δεν το γνωρίζουν; To KKE, το ΜέΡΑ 25 και η Ελληνική Λύση. Δηλαδή 34 βουλευταί του Ελληνικού Κοινοβουλίου και τρεις πολιτικοί αρχηγοί δεν έχουν ιδέα περί αυτών! Αυτό είναι δημοκρατικόν; Είναι εθνικώς υπεύθυνον; Eίναι ηθικόν; Eίναι εθνικώς ωφέλιμον; Τι ακριβώς υποδηλοί και σε τι αποσκοπεί;<div><br />Οι ορθότατες δηλώσεις του ΥΠΕΞ κ. Δένδια<br /><br />Σημειώνομε με ενδιαφέρον ότι ο Ελλην ΥΠΕΞ:<br />1) Εδήλωσε σαφώς ότι «δεν συζητούνται θέματα που αφορούν την εθνική κυριαρχία και την αποστρατιωτικοποίηση των νησιών», υπονοώντας αυτό που επί πολλούς μήνες υπογραμμίζει και ο γράφων: ότι, δηλαδή, δεν είναι δυνατόν να ομιλούμε για «θαλάσσιες ζώνες», όταν είναι γνωστόν ότι εις τις ζώνες αυτές εμπεριέχεται και η Αιγιαλίτις Ζώνη, η οποία ορίζει τα Εθνικά Χωρικά Υδατα και τον Εθνικόν Εναέριον Χώρο, άρα αποτελούν σαφώς ζητήματα «εθνικής κυριαρχίας».<br />2) Δυστυχώς όμως, ο Ελλην πρωθυπουργός, μέχρι και την παραμονήν των διερευνητικών (24/01/2021), επέμενε σε αυτήν την επικίνδυνη ορολογία. Αναμένομεν να διαπιστώσομεν εάν θα συνεχίσει…<br />3) Εθεσε θέμα ο κ. ΥΠΕΞ (κοπή πίτας Συλλόγου Ιμβρίων, 19/01/2021) απαιτήσεως από ελληνικής πλευράς ενεργοποιήσεως του -μηδέποτε εφαρμοσθέντος, τουναντίον «βιασθέντος» από τουρκικής πλευράς- Αρθρου 14 της Συνθήκης της Λωζάννης, το οποίον αναφέρει: «Αι νήσοι Ιμβρος και Τένεδος, παραμένουσαι υπό την τουρκικήν κυριαρχίαν, θα απολαύουν ειδικής διοικητικής οργανώσεως, αποτελουμένης υπό τοπικών στοιχείων και παρεχούσης πάσαν εγγύησιν εις τον αυτόχθονα μη μουσουλμανικόν πληθυσμόν όσον αφορά την τοπικήν αυτοδιοίκησιν και την προστασίαν των ατόμων και των αγαθών. Η τήρησις της τάξεως θα διασφαλίζεται υπό αστυνομίας στρατολογουμένης εκ του αυτόχθονος πληθυσμού, μερίμνη της ως άνω προβλεπομένης τοπικής διοικήσεως και υπό τας διαταγάς αυτής τιθεμένης». Eίναι δε σημαντικότατο να αναφερθεί ότι «εις τα Αρθρα 38-43 της Συνθήκης κατοχυρούται ασφαλώς η προστασία της ζωής, της ελευθερίας, της γλώσσης, της εθνικότητος και της θρησκείας των Ελλήνων υπηκόων».</div><div><br /></div><div>Τουναντίον, «τον Σεπτέμβριο του 1923 οι τουρκικές αρχές παρέλαβαν την διοίκηση των νησιών. Τούρκοι αξιωματούχοι από τη Μικρά Ασία ανέλαβαν εξ ολοκλήρου τη Διοικητική, Δικαστική, Αστυνομική, Λιμενική και Τελωνειακή εξουσία, παραβιάζοντας τη Συνθήκη της Λωζάννης πριν ακόμη αρχίσει να εφαρμόζεται. Η κίνηση αυτή αποτέλεσε την αρχή του συστηματικού διωγμού του ελληνικού στοιχείου στην Ιμβρο και στην Τένεδο, που εκδηλώθηκε με τον αποκλεισμό του από την τοπική διοίκηση των νησιών, από την καθιέρωση ως υποχρεωτικής της τουρκικής εκπαίδευσης και την περιθωριοποίηση και τελικά κατάργηση της ελληνικής, από τη δήμευση σημαντικού τμήματος της εκκλησιαστικής περιουσίας και την καταστροφή Μοναστηριών, Ιερών Ναών και Εξωκκλησιών και από την παρεμπόδιση, άλλοτε με έμμεσο και άλλοτε με άμεσο και βίαιο τρόπο, κάθε είδους Οικονομικής, Κοινωνικής και Πολιτιστικής δραστηριότητας των Ελλήνων αυτοχθόνων κατοίκων στα δύο νησιά»[2]. Ο κ. Δένδιας, κατά την διάρκειαν της ιδίας εκδηλώσεως, εις επίρρωσιν των λεγομένων του, ανεφέρθη και εις το ψήφισμα της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης, στις 27/6/2008, που «καλεί την Τουρκία να αναζητήσει λύσεις που θα επέτρεπαν την αρμονική συνύπαρξη χριστιανών και μουσουλμάνων στην Ιμβρο και την Τένεδο. Σε συνδυασμό με τη δημιουργία συνθηκών επιστροφής των Ιμβρίων και Τενεδίων Ελλήνων της διασποράς, ανεξάρτητα αν αυτοί έχουν ή όχι την τουρκική ιθαγένεια».<br /><br />Δευτέρα ερώτησις: Το εύλογον ερώτημα που προκύπτει εις το σημείον αυτό είναι το εξής: Θα παραμείνει ο κ. ΥΠΕΞ εις αναλόγους, κοινωνικού τύπου, δηλώσεις ή θα απαιτήσει να τεθεί το αίτημα αυτό από την ελληνικήν αντιπροσωπείαν κατά την 62αν Συνάντησιν των Αθηνών, εφ’ όσον απoτελεί και διαπίστωσιν του Συμβουλίου της Ευρώπης (ΣοΕ); Εις περίπτωσιν μη καταθέσεώς του, θα το ανεχθεί ο ίδιος ο εισηγητής του ή θα εγείρει ενστάσεις; Kαι τι είδους; Kαι εάν ούτε αυτές οι ενστάσεις εισακουσθούν, τότε τι θα πράξει; Με την ήδη επιδειχθείσαν σθεναράν στάσιν του, λοιπόν, ο κ. ΥΠΕΞ θα φανεί ότι το πιστεύει και το εννοεί!<br /><br />Προφανώς, το ερώτημα που παραμένει είναι κατά πόσον η ελληνική Διπλωματική Υπηρεσία προτίθεται να αναζωπυρώσει το ενδιαφέρον των αρμοδίων οργάνων του ΣοΕ διά την συμπεριφοράν της Τουρκίας έναντι της εθνικής ελληνικής μειονότητας εις τα δύο αυτάς νήσους. Τι ακριβώς σχετικά διαβήματα έχει κάνει προς αυτό ο κ. Π. Μπεγλίτης, ως επικεφαλής σήμερα της Μονίμου ελληνικής Αντιπροσωπείας εις το Στρασβούργον, έδραν του ΣοΕ; Και, κυρίως, τι οδηγίες έχει λάβει από την Κεντρικήν Υπηρεσίαν του ελληνικού ΥΠΕΞ διά να πράξει προς αυτήν την κατεύθυνσιν εφεξής;<br />Η παρέμβαση Σαμαρά και ο επικίνδυνος όρος «θαλάσσιες ζώνες» που χρησιμοποιεί ο πρωθυπουργός<br /><br />Η «τμηματική οριοθέτηση» ΑΟΖ μεταξύ Ελλάδος και Αιγύπτου και οι μειωμένες επήρειες εις βάρος της Κρήτης, της Ρόδου, της Κάσου, της Καρπάθου<br /><br />Την παραμονήν της επανενάρξεως των διερευνητικών όμως (24/01/2021) ο π. πρωθυπουργός κος Α. Σαμαράς παρεχώρησε βαρυσήμαντον συνέντευξιν προς καθημερινήν εφημερίδα των Αθηνών, στηλιτεύων απολύτως την κυβερνητικήν πολιτικήν αναφορικώς με την έναρξιν των διερευνητικών και αμφισβητών, και δικαίως, τα αναμενόμενα ως θετικά διπλωματικά των αποτελέσματα. Πρότεινε δε σαφώς την ανασχετικήν πρακτικήν έναντι των «πειρατών [Τουρκών]». Αναφορικώς με τον κ. Α. Σαμαρά, ήτο και αυτός σαφής, διότι ανέφερε ορθότατες θέσεις, όπως[3]:<br /><br />1) «Η Ελλάδα δεν συζητά τίποτε πέραν από την οριοθέτηση Υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ. Η έναρξη όμως των διερευνητικών ακυρώνει κάθε συζήτηση για κυρώσεις κατά της Τουρκίας». Και συνεχίζει ο κ. Σαμαράς θέτων πλήρη κατάλογο των εκνόμων συμπεριφορών της Τουρκίας, εντάσσων -και ορθότατα- και την «επεκτατική» συμπεριφορά της γείτονος έναντι της Κυπριακής Δημοκρατίας. Κάτι όμως το οποίον μάλλον δεν συμμερίζεται, δυστυχώς, ούτε ο Ελλην πρωθυπουργός κ. Μητσοτάκης ούτε η ηγεσία της Ελληνικής Διπλωματίας υπό τον κ. Δένδια ούτε η «απόρρητος – μυστική διπλωματία» του Μεγάρου Μαξίμου μέσω της πρέσβεως και δ/ντρίας του Διπλωματικού Γραφείου του πρωθυπουργού κυρίας Σουρανή, προξενούσα την… δυσαρέσκεια του κ. ΥΠΕΞ.<br /><br />2) «Αρνούμαστε να συζητήσουμε πώς θα… μοιράσουμε τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας! Γιατί, αν δεχόμασταν να μπούμε σε τέτοια συζήτηση, το θέμα δεν είναι “να τους δώσουμε κάτι, ώστε να σώσουμε τα υπόλοιπα” – όπως υποστηρίζεται από ορισμένους. Διότι, αφού πάρουν κάτι τώρα, θα επανέλθουν με νέες απειλές, ώστε να πάρουν και άλλα… Γι’ αυτό και έχω πει: Με “πειρατές” δεν κάνεις διάλογο! Να σας το πω αλλιώς: Τον επεκτατιστή δεν τον κατευνάζεις. Γιατί έτσι γίνεται πιο αδίστακτος. Τον επεκτατιστή μόνον αποτρεπτικά μπορείς να τον αντιμετωπίσεις. Εκείνο που χρειαζόμαστε είναι να ενισχύσουμε την αποτροπή μας έναντι της επιθετικής Τουρκίας».<br /><br />Κατόπιν και της συνεντεύξεως αυτής του π. πρωθυπουργού κ. Σαμαρά, κατά την 24ην και την 25ην/01/21, βουλευτές-διεθνολόγοι του κυβερνώντος κόμματος ανέφεραν πλέον ότι «η Ελλάδα συζητά μόνον ζητήματα Υφαλοκρηπίδος και ΑΟΖ». Ευχάριστον και ελπιδοφόρον.<br /><br />Παρατηρούμε όμως ότι:<br /><br />α) Ουδέποτε έχει εκστομίσει το τοιούτον ο Ελλην πρωθυπουργός, ο οποίος, παρά τις διαρκείς, έγκαιρες (από την συνέντευξή του εις την παρελθούσα Εκθεση της Θεσσαλονίκης, Σεπτέμβριος 2020) και επισταμένενες παρατηρήσεις μου, συνεχίζει να χρησιμοποιεί τον -επικίνδυνο διπλωματικώς- όρο «θαλάσσιες ζώνες».<br /><br />β) Η ελληνο-αιγυπτιακή «τμηματική οριοθέτησις» μέχρι τον 28ο μεσημβρινό, η παραδίδουσα προς «συζήτησιν» όλο το τμήμα της ελληνικής Υφαλοκρηπίδος Ανατολικής Μεσογείου και, φυσικά, της Νησιωτικής Συστάδος του Συμπλέγματος του Καστελορίζου, μας ωθεί να αναλογισθούμε με υποψίαν τους λόγους διά τους οποίους υφίσταται αυτή η πρωθυπουργική εμμονή.<br /><br />γ) Οι μειωμένες επήρειες εις βάρος της Κρήτης, της Ρόδου, της Κάσου, της Καρπάθου εντείνουν τις ανησυχίες μας. Προς την ιδίαν κατεύθυνσιν μας οδηγούν και οι πρόσφατες υπουργικές δηλώσεις περί «“κόκκινων γραμμών” των έξι μιλίων» και περί του ότι «η Κύπρος είναι τρίτο κράτος» και η εγκατάλειψις της εθνικής και νομικής υποχρεώσεως της Ελλάδος (ως εγγυητρίας δυνάμεως) έναντι της Λευκωσίας.<br /><br />δ) Οι μειωμένες επήρειες Διαποντίων Νήσων και Στροφάδων στην ελληνο-ιταλική συμφωνία οριοθετήσεως «Θαλασσίων Ζωνών» (…και πάλιν, και όχι ΑΟΖ!) και η συμβατική (άρα μόνιμος) παραχώρησις εις τα ιταλικά αλιευτικά κυριαρχικών ελληνικών δικαιωμάτων αλιείας εντός των διευρυμένων ελληνικών χωρικών υδάτων (δηλ. 6-12 ν.μ.) είναι σαφώς ζητήματα προκαλούντα εξαιρετικά δυσοίωνες προβλέψεις για τον κατάλογο των συζητηθησομένων θεμάτων κατά την διάρκειαν αυτών των διερευνητικών, αλλά και κυρίως για τον τρόπον της Συντάξεως του διαβοήτου «Συνυποσχετικού» της Χάγης, οψέποτε και αν αυτό απαιτηθεί τελικά να συνταχθεί και να συμφωνηθεί, με δεδομένες τις αδιάλλακτες θέσεις της Τουρκίας και την αδιάλειπτη αποστροφήν της προς πολλές κρίσιμες από τις προβλέψεις εις την Νέαν Σύμβασιν για το Δίκαιον της Θαλάσσης (UNCLOSS III, 1982).<br /><br />ε) H θεωρία της «Γαλάζιας Πατρίδας» και το Μνημόνιον «Τουρκίας-Τριπολίτιδος», που εξαφάνιζαν την ελληνική κυριαρχία από το ήμισυ του Αιγαίου και της ανατολικής Μεσογείου.<br /><br />στ) Η Αμμόχωστος παραμένει ακόμη κατειλημμένη, κατά παράβασιν, μάλιστα, των 541/1983 και 550/1984 Αποφάσεων του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, εντός εκκωφαντικής σιγής από πλευράς της κυβερνήσεως πριν την εσπευσμένην έναρξιν των διερευνητικών, όπου εντελώς ακατανοήτως εσύρθη η Ελλάς.<br /><br />ζ) Τις παραμονές ανακοινώσεως ενάρξεως των διερευνητικών είχαμε:<br /><br />i) δύο διεμβολισμούς ελληνικών σκαφών του Λιμενικού από τουρκικόν σκάφος της ακτοφυλακής εις τα Ιμια,<br /><br />ii) πολλές τουρκικές υπερπτήσεις υπεράνω των Οινουσσών, Παναγιάς και Στρογγύλης, αλλά και<br /><br />iii) έκδοση τουρκικής NAVTEX ενιαυσίας δεσμεύσεως σχεδόν ολοκλήρου του Αιγαίου (για ολόκληρον το έτος 2021)!<br /><br />Προσοχή: Η επίκλησις και μόνη των γεγονότων αυτής της παραγράφου (ζ) αρκούσαν διά την άρνησιν από ελληνικής πλευράς της ενάρξεως «διερευνητικών», οι οποίες θα λειτουργήσουν ως «πλυντήριον» της τουρκικής επεκτατικής συμπεριφοράς εις βάρος της Ελλάδος και της Κύπρου και απαλλαγής της Τουρκίας από τις κυρώσεις κατά την Σύνοδον της 25ης Μαρτίου 2021!<br /><br />Τρίτη ερώτησις (τρίπτυχος):<br /><br />α) Γιατί σύσσωμοι η κυβέρνησις και η Κοινοβουλευτική Ομάς της Ν.Δ. δεν απαίτησαν να θεραπευθούν όλα τα καταγγελθέντα υπό του κ. Σαμαρά εναντίον της «συνδιερευνούσης» Τουρκίας, ώστε να αποδειχθεί εμπράκτως η πραγματική (δηλαδή η… υποκριτική) βούλησις της Τουρκίας να εδραιώσει «για εύλογον χρονικόν διάστημα κλίμα καλής πίστεως και θελήσεως», δηλαδή την απαραίτητον προϋπόθεσιν την τεθείσα από την ιδίαν την ελληνικήν κυβέρνησιν ώστε να αρχίσουν αυτές οι συναντήσεις των Διπλωματικών Αντιπροσωπειών;<br /><br />β) Γιατί η αξιωματική αντιπολίτευσις, εφόσον διεπίστωσε ότι η κυβέρνησις δεν επιθυμεί να τηρήσει αυτά που η ιδία όρισε ως προϋποθέσεις ενάρξεως των «διερευνητικών» (τα περί ανατροπής των αναθεωρητικών ενεργειών της Τουρκίας), δεν την έφερε ενώπιον των εθνικών ευθυνών της και ενώπιον των ιδίων των λεχθέντων υπ’ αυτής;<br /><br />γ) Γιατί όμως ουδέποτε εξεφράσθησαν κάποιες ισχυρές φωνές εναντίον όλων αυτών από τον Δεκέμβριον και κατόπιν, όπου πλέον είχε αποφασισθεί… από το Βερολίνον η καταναγκαστική διά την Ελλάδα έναρξις των «διερευνητικών»;<br /><br />Θα επανέλθωμεν…<br /><br /><b><i>*Καθηγητού Οικονομικής Γεωγραφίας και Γεωπολιτικής Θεωρίας Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών</i></b></div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Όλη η αδιαλλαξία των Τούρκων στο τραπέζι των διερευνητικών

Ιωάννης Μάζης* Απαραίτητη η ενημέρωση των αρχηγών των κομμάτων από τον υπουργό Εξωτερικών για το περιεχόμενο των προηγούμενων κύκλων συζητήσ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Τουρκία συζητά με τη Δύση αλλά “δένεται” με Ρωσία-Ιράν και Κίνα

<a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2020/12/erdogan_michelle.jpg"><img height="157" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2020/12/erdogan_michelle-696x392.jpg" width="280" /></a><br /><br />Ενδυνάμωση της συμμαχίας Ρωσίας-Τουρκίας-Ιράν, επισημαίνει η Jerusalem Post σε δημοσίευμα της. Αφορμή γι΄ αυτή την εκτίμηση έδωσε η επίσκεψη του Ιρανού ΥΠΕΞ Χ.Ζαρίφ στην Άγκυρα την Παρασκευή.<br /><br />Σύμφωνα με το δημοσίευμα της ισραηλινής εφημερίδας αυτή η συνάντηση έδειξε ότι μετά από τη συνεργασία Μόσχας-Άγκυρας-Τεχεράνης, οι δεσμοί των τριών χωρών θα γίνουν στενότεροι με στόχο να συνεργαστούν στη Συρία και στη Λιβύη.<br /><br />Με λίγα λόγια η εικόνα που μεταδίδεται είναι ότι την ώρα που στη Δύση αναμένουν τη “δυτική στροφή” του Ερντογάν, εκείνος έχει ήδη στρέψει το τιμόνι της Τουρκίας προς άλλες κατευθύνσεις.<br /><br /><a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/02/turkey_iran.jpg"><img height="140" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/02/turkey_iran.jpg" width="280" /></a><br /><br />Η Jerusalem Post γράφει ότι ο στόχος της Άγκυρας κατά τη διάρκεια της τετραετίας Τραμπ, ήταν να εκμεταλλευθεί την αμερικανική “απουσία” στην περιοχή για να “απομακρυνθεί” από το ΝΑΤΟ και να εισέλθει στη τροχιά της Μόσχας και της Τεχεράνης. “Η Τουρκία διαθέτει μια καλή φιλοκυβερνητική μηχανή μέσων ενημέρωσης και λόμπι που λειτουργούν για να διηγηθεί μια ιστορία στα γεράκια της Ουάσιγκτον και μια άλλη στα μέσα ενημέρωσης. Για παράδειγμα, η Τουρκία προωθεί μια αφήγηση μέσω των μέσων ενημέρωσης ότι θέλει συμφιλίωση με το Ισραήλ και ότι θα μπορούσε να παρακάμψει τη Χαμάς. Στην πραγματικότητα, ωστόσο, η Τουρκία και το Ιράν στηρίζουν τη Χαμάς, και η επίσκεψη του Ζαρίφ στην Άγκυρα ήταν συμβολική της συμμαχίας Τουρκίας-Ιράν. Τα τουρκικά και τα ιρανικά μέσα ενημέρωσης, τα οποία είναι όλα φιλοκυβερνητικά, ανακοίνωσαν τη νέα εποχή των σχέσεων Τουρκίας-Ιράν”, γράφει η Jerusalem Post και προσθέτει:<br /><br />“Ο Ζαρίφ δήλωσε στην Άγκυρα την Παρασκευή ότι τόσο το Ιράν όσο και η Τουρκία έχουν κοινή θέση ότι η σταθερότητα θα αποκατασταθεί στην περιοχή μόνο μέσω της «συνεργασίας». Ο Ζαρίφ σε μια δημοσίευση στον επίσημο λογαριασμό του στο Twitter μετά το τέλος της επίσκεψής του στην Τουρκία, έκανε λόγο για «εποικοδομητικές, φιλικές και γόνιμες » συνομιλίες με τον Ερντογάν και τον υπουργό Εξωτερικών Μεβλούτ Καβούσογλου.<br /><br />Από την άλλη η Τουρκία και η Ρωσία λειτουργούν μαζί ένα κέντρο επίβλεψης-συντονισμού στο Καραμπάχ, . Αυτό δείχνει ότι η Ρωσία και η Τουρκία θα συνεργαστούν τώρα στενά στη Συρία, στη Λιβύη και στο Αζερμπαϊτζάν.<br /><br />Τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης επαίνεσαν επίσης το «Iron Silk Road», μια νέα σιδηροδρομική γραμμή προς το Μπακού και μετά τη Ρωσία που θα μεταφέρει εμπορεύματα. Η Τουρκία στέλνει επίσης εμπορεύματα μέσω σιδηροδρόμου στην Κίνα, αναφέρει το Anadolu: «Παρόλο που τα τρένα είχαν ταξιδέψει σε αυτήν την διαδρομή πριν από την Κίνα, είναι η πρώτη φορά που μεταφέρονται εξαγωγές από την Τουρκία προς τη Ρωσία μέσω σιδηροδρόμου», τόνισε ο υπουργός Μεταφορών και Υποδομών της Τουρκίας, Adil Karaismailoglu κατά τη διάρκεια εκδήλωσης στο σιδηροδρομικό σταθμό… Ο Karaismailoglu υπογράμμισε τη σημασία για την Τουρκία της πρωτοβουλίας Belt and Road της Κίνας, η οποία στοχεύει στη δημιουργία ενός δικτύου υποδομών μεταφορών μεταξύ Κίνας, Ασίας, Ευρώπης και Μέσης Ανατολής. ” <div><br /></div><div>Οι συνομιλίες με τον Zarif και οι αναφορές για σιδηροδρομικές συνδέσεις δείχνουν ότι δημιουργείται ένα πολύ μεγαλύτερο σύστημα συμμαχιών. Βασίζεται στην Τουρκία, τη Ρωσία, την Κίνα και το Ιράν . Η Τουρκία και η Ρωσία έχουν μοιράσει τη Λιβύη, τη Συρία και τον Καύκασο. Το Ιράν και η Τουρκία θα αρχίσουν να συνεργάζονται περισσότερο σε πολλά θέματα. Οι ΗΠΑ έχουν αντιταχθεί σε ξένες επεμβάσεις στη Λιβύη, όπου η Ρωσία και η Τουρκία κατηγορούνται για παραβίαση εμπάργκο όπλων. Ο Σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας των ΗΠΑ , μίλησε τηλεφωνικώς την Πέμπτη με τον επικεφαλής του συμβουλίου της Προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ουρσούλα φον ντερ Λέιν, Μπιέρερ Σίμπερτ. Ενώ συζήτησαν τη διατλαντική συμμαχία μεταξύ ΗΠΑ και Ευρώπης, συμφώνησαν επίσης να συνεργαστούν σε θέματα αμοιβαίου ενδιαφέροντος, συμπεριλαμβανομένης της Κίνας και της Τουρκίας”.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η Τουρκία συζητά με τη Δύση αλλά “δένεται” με Ρωσία-Ιράν και Κίνα

Ενδυνάμωση της συμμαχίας Ρωσίας-Τουρκίας-Ιράν, επισημαίνει η Jerusalem Post σε δημοσίευμα της. Αφορμή γι΄ αυτή την εκτίμηση έδωσε η επίσκεψη...

Διαβάστε την συνέχεια

Ελληνοτουρκικά: Οι υδρογονάνθρακες παίζονται στις καθυστερήσεις

<img src="https://media.liberal.gr/showthumb.aspx?maxsize=900&img=ellturk.jpg" /><br /><br /><b>Ιωάννης Αναστασάκης*</b><br />Πρόσφατα δημοσιεύματα αναφέρουν ότι η Ισπανική εταιρεία PERSOL, προτίθεται να αποχωρήσει από τα τρία μπλοκ στην Ελλάδα όπου είχε αναλάβει έρευνες για υδρογονάνθρακες. Αυτό γίνεται σε εφαρμογή ενός ευρύτερου σχεδιασμού να ενισχύσει τις επενδύσεις της σε Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας (ΑΠΕ).<br /><br />Ευρώπη και πράσινη ενέργεια<br /><br />Η PERSOL ως ευρωπαϊκή εταιρεία, φαίνεται ότι προσαρμόζει την επενδυτική πολιτική της στους ευρύτερους σχεδιασμούς της ΕΕ σχετικά με την προστασία του περιβάλλοντος και την μείωση εκπομπών αερίων θερμοκηπίου. Δηλαδή Πράσινη Ενέργεια αντί υδρογονάνθρακες.<br /><br />Οι Αποφάσεις της ΕΕ σχετικά με τα μέτρα περιβαλλοντικής προστασίας, προβλέπεται να έχουν καταλυτική επίδραση στην κατανάλωση ορυκτών υδρογονανθράκων στο εγγύς μέλλον. Συγκεκριμένα η "European Green Energy Policy by 2050" θέτει τις βάσεις δραστικής μείωσης της κατανάλωσης υδρογονανθράκων στην γηραιά Ήπειρο. Ζητούμενο από την ΕΕ είναι η μείωση εκπομπών αερίων θερμοκηπίου κατά 50% μέχρι το 2030, ενώ η πολιτική που συμφωνήθηκε το 2018 προβλέπει ότι το 32% της ενέργειας που θα καταναλώνεται στην ΕΕ το 2030, πρέπει να προέρχεται από ΑΠΕ. Ταυτόχρονα, μεγάλες αυτοκινητοβιομηχανίες ανακοινώνουν ότι σε δέκα χρόνια από σήμερα, δηλαδή το 2030 θα παράγουν μόνο ηλεκτρικά αυτοκίνητα.<br /><br />Η ζήτηση επομένως ορυκτών υδρογονανθράκων από το 2030 και μετά, θα μειωθεί δραματικά, με αποτέλεσμα να προκληθεί αυτόματη καθίζηση των τιμών. Η άντληση υδρογονανθράκων από μεγάλα θαλάσσια βάθη όπως της Ανατολικής Μεσογείου, λόγω του υψηλού κόστους εξόρυξης θα είναι πλέον ασύμφορη. Όπως προβλέπουν ειδικοί εμπειρογνώμονες, εκτιμάται ότι από το 2030 οι ορυκτοί υδρογονάνθρακες και κυρίως το αέριο θα χρησιμοποιείται ως εφεδρικό καύσιμο για συμπληρωματική κάλυψη απαιτήσεων σε εφαρμογές που πρωτίστως θα χρησιμοποιούν Πράσινη Ενέργεια.<br /><br />Η καθυστέρηση εκμετάλλευσης των πιθανών κοιτασμάτων σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο λόγω των Τουρκικών παράνομων διεκδικήσεων στις ΑΟΖ Ελλάδας και Κύπρου, έχει οδηγήσει τον αγώνα στη λήξη του και τώρα παίζονται πλέον οι καθυστερήσεις. Τούτο διότι όταν και άμα ομαλοποιηθούν οι σχέσεις Ελλάδος - Κύπρου - Τουρκίας και έστω εντοπιστεί ένα μεγάλο εκμεταλλεύσιμο κοίτασμα, αυτό μέχρι να αξιοποιηθεί θα περάσει μία δεκαετία. Δηλαδή θα έχει φθάσει το 2030, με ότι αυτό σημαίνει σύμφωνα με τα προαναφερθέντα.<br /><br /><img height="111" src="https://www.liberal.gr/ckfinderIMG/userfiles/images/mapidrites.jpg" width="280" /><br /><br />Οι Υδρίτες στο σκοπευτικό της Τουρκίας<br /><br />Σε διεθνές Συνέδριο για την Ενέργεια, τέθηκε το ερώτημα εάν το Oruc Reis ήταν δυνατόν να κάνει σεισμογραφικές καταγραφές νότια του Καστελόριζου, με τόσα πλοία γύρο του που δημιουργούσαν θόρυβο. Ο Διευθυντής του Μεσογειακού Παρατηρητήριου Ενέργειας (Mediterranean Observatory for Energy) με έδρα τη Γαλλία, έδωσε μία σαφή απάντηση. Η Τουρκία νότια του Καστελόριζου πρωτίστως ενδιαφέρεται για Υδρίτες που βρίσκονται στην επιφάνεια του βυθού και δευτερευόντως για κοιτάσματα αερίου στο υπέδαφος του βυθού. Κύριο μέλημα της Τουρκίας επομένως είναι η χαρτογράφηση του βυθού και όχι η σεισμογραφική υποτύπωση του υπεδάφους στο βυθό.<br /><br />Τα ορυκτά καύσιμα (fossils) είναι βέβαιο ότι θα χρησιμοποιούνται μετά το 2030 από χώρες εκτός της ΕΕ, που δεν θα δεσμεύονται από περιβαλλοντικές Συμφωνίες προστασίας του περιβάλλοντος. Η Τουρκία επομένως, εφόσον δεν δεσμεύεται από σχετικές Αποφάσεις της ΕΕ, εκτιμάτε ότι θα συνεχίσει να χρησιμοποιεί ορυκτούς υδρογονάνθρακες, είτε για την εσωτερική αγορά της, είτε για εξαγωγή σε τρίτες χώρες όπως είναι για παράδειγμα η Κίνα. Το ενδιαφέρον επομένως της Τουρκίας για τους Υδρίτες είναι στρατηγική επένδυση για το μέλλον. Τι είναι όμως οι Υδρίτες;<br /><br />Υδρίτες και Τουρκικός επεκτατισμός<br /><br />Οι Υδρίτες είναι μόρια Μεθανίου εγκλωβισμένα σε κρυσταλλική μορφή, προσομοιάζοντας με μορφές πάγου. Θεωρούνται κατά τους ειδικούς αλλά και τις μεγάλες ενεργειακές εταιρείες, ως το καύσιμο του μέλλοντος. Συντηρούνται στην επιφάνεια του βυθού, σε μεγάλα βάθη της θάλασσας άνω των 300 μέτρων, όπου υπάρχει πολύ υψηλή πίεση και χαμηλές θερμοκρασίες. Ελαττώνοντας την πίεση ή αυξάνοντας την θερμοκρασία, το Μεθάνιο αποδεσμεύεται υπό μορφή αερίου. Είναι σημαντικό ότι ένα κυβικό μέτρο Υδρίτη είναι δυνατόν να αποδώσει 164 κυβικά μέτρα αερίου Μεθανίου. Μέχρι σήμερα δεν έχει επιβεβαιωθεί η τεχνολογία που θα επιτρέπει την ασφαλή αξιοποίηση των αποθεμάτων Υδρίτη, αλλά η τεχνολογική πρόοδος είναι πολλά υποσχόμενη για το εγγύς μέλλον.<br /><br />Έχει εκτιμηθεί από τους επιστήμονες ότι μεγάλες συγκεντρώσεις Υδρίτη υπάρχουν στα μεγάλα θαλάσσια βάθη της Ανατολικής Μεσογείου, νότια από το Καστελόριζο και νοτιο-ανατολικά από την Κρήτη. Είναι η περιοχή που μέχρι πρόσφατα το Oruc Reis έκανε πολύ πιθανόν καταγραφή του βυθού και όχι σεισμικές έρευνες, στην Ελληνική υφαλοκρηπίδα.<br /><br />Τα μεγαλύτερα αποθέματα Υδρίτη στον κόσμο έχουν εντοπιστεί στους πόλους σε μεγάλα θαλάσσια βάθη. Το γεγονός δεν πέρασε απαρατήρητο από την Τουρκία. Σύμφωνα με το τουρκικό πρακτορείο ειδήσεων Anadolu:<br /><br />«Η Τουρκία πραγματοποιεί όλο και πιο αποτελεσματικά έργα για τη διεξαγωγή πολικής έρευνας κάθε χρόνο και η δύναμή της αυξάνεται τόσο στην περιοχή όσο και σε όλο τον κόσμο», δήλωσε η <a href="https://www.aa.com.tr/en/turkey/turkey-striving-to-become-polar-power-analysts/1848603">Μπουρτζού Οζσόι</a>, επικεφαλής του πρώτου Τουρκικού Κέντρου Πολικής Έρευνας στο Τεχνικό Πανεπιστήμιο της Κωνσταντινούπολης.<br /><br />Ταυτόχρονα, ο Έρσαν Μπασάρ, επιστήμονας των θαλάσσιων υδάτων και επικεφαλής της επιστημονικής αποστολής της Τουρκίας στην Ανταρκτική το 2020, πρόσθεσε ότι «οι ετήσιες επιστημονικές αποστολές πραγματοποιούν ολοένα και πιο μεγάλης κλίμακας έργα στους πόλους και έχουν ενισχύσει την πολική παρουσία της Τουρκίας». Οι Τούρκοι επιστήμονες διερευνούν επίσης εμπορικές ευκαιρίες και εξόρυξη φυσικών πόρων στους πόλους. Ο Μπασάρ είπε ότι τουρκικές εταιρείες εργάζονται ήδη σε σημαντικά έργα που σχετίζονται με τις κατασκευές και τη βιομηχανία φυσικού αερίου σε χώρες που συνορεύουν με την Αρκτική.<br /><br />Συμπερασματικά...<br /><br />Διαπιστώνεται ότι επηρεάζοντας και παραβιάζοντας τα Ελληνικά συμφέροντα, «ξεδιπλώνεται» μία μακρόπνοη ενεργειακή στρατηγική της Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο, με στόχο κυρίως τους Υδρίτες. Οι χάρτες που δημοσιεύτηκαν σε τουρκικές εφημερίδες και παρουσίαζαν την Ανατολική Κρήτη ως κληρονομιά τους από την Οθωμανική αυτοκρατορία, ή ακόμα και το παράνομο Τουρκο-Λιβυκό μνημόνιο, ήταν μόνο πυροτεχνήματα για να δημοσιοποιηθεί και να «περάσει» στην διεθνή κοινή γνώμη η τουρκική διεκδίκηση στην περιοχή όπου εντοπίζονται οι Υδρίτες. Το αναμενόμενο επόμενο βήμα της Τουρκίας είναι η διεκδίκηση συνεκμετάλλευσης της περιοχής. Οι τουρκικές εταιρείες ήδη αποκτούν τεχνογνωσία στην Αρκτική.<br /><br />Σχετικά με τις υποτιθέμενες σεισμογραφικές έρευνες του Oruc Reis, ο Τούρκος Υπουργός ενέργειας είχε δηλώσει τον περασμένο Δεκέμβριο ότι «μετά την ολοκλήρωση των μετρήσεων του σεισμογραφικού πλοίου νότια του Καστελόριζου, θα απαιτηθούν μελέτες 2-3 μηνών (δηλαδή Μάρτιος) και εάν έχει εντοπιστεί ενδιαφέρον στόχος θα ακολουθήσει τρισδιάστατη καταγραφή του βυθού». Για τους Υδρίτες δεν απαιτείται τρισδιάστατη καταγραφή και για το λόγο αυτό η Τουρκία δέσμευσε το Oruc Reis για μία εξάμηνη έρευνα σε άλλη περιοχή. Επομένως το ενδιαφέρον της Τουρκίας ήταν και είναι στην ουσία ο ερχόμενος Μάρτιος. Για ότι αυτό σημαίνει για τις εξελίξεις στη διεθνή Πολιτική σκηνή.<br /><br /><b><i>* Ο αντιπτέραρχος Ιωάννης Αναστασάκης είναι στρατηγικός αναλυτής και συνεργάζεται: με το ISDA στην Αθήνα, το ERPIC στη Λεμεσό, το UCLA/CMED στο Λος Άντζελες, το PRIF/APOME στη Φρακφούρτη, το GCSP στη Γενεύη, το A.S. στο Μόναχο, το NESA CSS στην Ουάσιγκτον.</i></b><div><br /></div><div><a href="https://www.liberal.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ελληνοτουρκικά: Οι υδρογονάνθρακες παίζονται στις καθυστερήσεις

Ιωάννης Αναστασάκης* Πρόσφατα δημοσιεύματα αναφέρουν ότι η Ισπανική εταιρεία PERSOL, προτίθεται να αποχωρήσει από τα τρία μπλοκ στην Ελλάδα ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η ειδική σημασία του απορρήτου εγγράφου της συμφωνίας για τα Ίμια στη σημερινή συγκυρία…

<img height="141" src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2021/02/SIMITIS-PAPANDREOU-PAGKALOS-1-790x400.jpeg" width="280" /><br /><br />Το έγγραφο που αποτυπώνει τη συμφωνία απεμπλοκής από την κρίση των Ιμίων και έφερε στην επιφάνεια η έρευνα της ομάδας του γνωστού ανταποκριτή στις ΗΠΑ, Μιχάλη Ιγνατίου, αποτελεί μια τεράστια συμβολή στην αλήθεια και περεταίρω στην ιστορική μνήμη. Δυόμιση δεκαετίες μετά, η τραυματική αυτή εμπειρία εξακολουθεί να απασχολεί την ελληνική κοινωνία, όπως αποδεικνύεται από τα στοιχεία αναγνωσιμότητας των αναρτήσεων για το θέμα. Σημασία δεν έχουν πλέον όχι ατέρμονες συζητήσεις και ανταλλαγή πυρών – καταγγελιών εκατέρωθεν για “προδότες” και “εθνοκάπηλους – πολεμοχαρείς – εθνικιστές”. Σημασία έχει εάν το πολιτικό σύστημα έχει εξάγει τα σωστά συμπεράσματα, αν θα τα αφομοιώσει και θα τα μετουσιώσει σε πιο ορθολογικές διαδικασίες διαχείρισης της επόμενης κρίσης, όποτε αυτή ενσκήψει.<br /><br />Σχολιάζει ο <b>ΜΙΧΑΗΛ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ</b><br /><br />Η στρατιωτική πλευρά των συμπερασμάτων από την κρίση θα μας απασχολήσει σε ξεχωριστή ανάρτηση, καθώς τα στόματα έχουν πλέον ανοίξει, επιτρέποντας να έχουμε μια καλή ιδέα του “παιγνίου” ανάμεσα στις δυο πλευρές. Τι έγινε και τι δεν έγινε σωστά. Τι θα είχε συμβεί εάν η κρίση είχε εξελιχθεί διαφορετικά. Αντικείμενο της παρούσας αναφοράς, είναι ακριβώς αυτό που περιγράφεται στην επικεφαλίδα… “Η ειδική σημασία του απορρήτου εγγράφου της συμφωνίας για τα Ίμια στη σημερινή συγκυρία”.<br /><br />Να υπενθυμίσουμε ότι η φόρμουλα απεμπλοκής που έλαβε τη μορφή έγγραφης συμφωνίας ήταν ιδέα του αρχηγού της αμερικανικής διαπραγματευτικής ομάδας, του μακαρίτη Ρίτσαρντ Χόλμπρουκ, όπως αναφέρει και ο Ιγνατίου. Πρόκειται για τη συμφωνία που μας άφησε ως “προίκα” την επίσημη αμφισβήτηση του καθεστώτος των βραχονησίδων.<br /><br />Τι άλλο εξαιρετικά ενδιαφέρον αναφέρει ο ερευνητής δημοσιογράφος με βάση νέες πληροφορίες, αφού ένα θέμα το “ακολουθείς” και το “κυνηγάς”, δεν το αφήνεις μετά την επιτυχία του αποχαρακτηρισμού του επίμαχου εγγράφου; “Η τότε ελληνική κυβέρνηση ήταν και σε διάλυση, αλλά και σε άρνηση. Ήταν τρομοκρατημένη. Ουδείς γνώριζε τι έκανε ο άλλος”.<br /><br />Ο τότε υπουργός Εξωτερικών Θεόδωρος Πάγκαλος είχε κλείσει από νωρίς τη συμφωνία με τον Αμερικανό ομόλογό του, Γουόρεν Κρίστοφερ, στον οποίο όμως είχε πει, “ότι την ελληνική σημαία θα την πάρουν οι άνεμοι. Και βεβαίως δεν αναφερόταν στη σημαία που τοποθέτησε ο δήμαρχος της Καλύμνου, όπως ισχυρίζεται στο βιβλίο του. Αλλά στη σημαία που τοποθέτησαν οι Έλληνες κομάντος. Ξεκάθαρα είναι τα πράγματα. Η γαλανόλευκη των κομάντος έπρεπε να αποσυρθεί, σύμφωνα με τη συμφωνία.”<br /><br />Σύμφωνα όμως με διπλωματική πηγή, όταν είδε ο Πάγκαλος τη συμφωνία, έδειξε να ενοχλείται, “προφανώς επειδή αντιλήφθηκε πως η Ουάσιγκτον επιβλήθηκε σε ρόλο διαιτητή και εγγυητή στις διαφορές για το Αιγαίο“. Αυτά είναι τα βασικά, με την προθήκη της μικρής επιφύλαξης που κρατάει ο έμπειρος Μιχάλης Ιγνατίου, εξαιτίας των τριών αράδων που παραμένουν απόρρητες – διαβαθμισμένες και έχουν σβηστεί από το αποχαρακτηρισμένο έγγραφο.<br /><br />Πλέον, σημασία έχει να δούμε τι σηματοδοτούν, κατά την υποκειμενική μας άποψη, αυτές οι αποκαλύψεις. Βρισκόμαστε ενώπιον δυο δυνητικά καταλυτικών για την πορεία των ελληνοτουρκικών (ελλαδικών και κυπριακών) σχέσεων με την Τουρκία. Τις εν εξελίξει “διερευνητικές συνομιλίες” που άρχισαν ξανά λόγω της εξαιρετικά δύσκολης θέσης στην οποία έχει φέρει την Τουρκία η αμετροέπεια Ερντογάν και μόνον αυτή, καθώς επίσης και την “άτυπη Πενταμερή” για το Κυπριακό.<br /><br />Και για τις δυο διαδικασίες έχουν εκφραστεί ισχυρές επιφυλάξεις από έμπειρους παρατηρητές των ελληνοτουρκικών και καταξιωμένους διεθνολόγους, καθώς διακρίνονται σοβαρές “παγίδες” που θα μπορούσαν να εγκλωβίσουν την ελληνική πλευρά σε εξελίξεις που θα επέφεραν ζημία στα ελληνικά εθνικά συμφέροντα.<br /><br />Το έγγραφο της συμφωνίας απεμπλοκής από την κρίση των Ιμίων διδάσκει το εξής: Ότι η αλήθεια αργά ή γρήγορα έρχεται στην επιφάνεια, ασχέτως της δεινής ρητορικής “πολιτικών αηδονιών” στα τηλεοπτικά παράθυρα, μέσω της οποίας επιχειρείται να διαστρεβλωθεί βολικά η αλήθεια. Μετά τον Ιγνατίου θα υπάρξει κάποιος άλλος. Η διαδικασία για να υπάρξει νέα γενιά ερευνητών βρίσκεται σε εξέλιξη και θα φέρει αποτελέσματα…<br /><br />Κατά συνέπεια, οι εμπλεκόμενοι στη διαδικασία των διαβουλεύσεων με την Τουρκία για τα “ζητήματα” του Αιγαίου, της Μεσογείου και το Κυπριακό, θα πρέπει να φροντίσουν ώστε όσα λέγονται πίσω από τις κλειστές πόρτες, να μην αφεθούν να αποκτήσουν απαράδεκτα μεγάλη απόσταση από την πολιτική ρητορική στα τηλεοπτικά παράθυρα.<br /><br />Την τύχη του Ελληνισμού δεν πρέπει να αφεθεί αν την καθορίσουν “ολίγοι πεφωτισμένοι“, αφήνοντας στους επικοινωνιολόγους και τους στρατηγιστές της πολιτικής να διαχειριστούν το “σερβίρισμα” των συμφωνιών στις κοινωνίες της Ελλάδας και της Κύπρου. Για να είναι βιώσιμη μια συμφωνία θα πρέπει να αφήνει περιθώριο σε επιχειρήματα ισχυρά τα οποία θα πείσουν ικανό μέρος του ελληνικού πληθυσμού σε Ελλάδα και Κύπρο.<br /><br />Το φιάσκο της “τελευταίας ευκαιρίας” που δήθεν συνιστούσε το Σχέδιο Ανάν αποδεικνύει του λόγου το αληθές. Κι επειδή υπάρχουν αρκετοί ακόμα που το θεωρούν “χαμένη ευκαιρία”, για το “τελευταία” δεν γεννάται λόγος, πάλι βρισκόμαστε ενώπιον μιας ακόμη “τελευταίας”… θα ήταν εξαιρετικά χρήσιμο να εξεταστεί ποια είναι η σημερινή θέση απέναντι στο Σχέδιο Ανάν, όλων όσοι είχαν λόγο να ασχολούνται: Αμερικανοί, Ρώσοι, Ισραηλινοί…<br /><br />Οι γεωστρατηγικές εξελίξεις με την αποκάλυψη της πραγματικής φύσεως του καθεστώτος Ερντογάν και οι σεισμικές ανακατατάξεις στις οποίες οδηγεί, έχουν δημιουργήσει ένα τείχος αποτροπής προς όφελος της ελληνικής πλευράς. Ποιος έχων σώας τας φρένας θα συναινούσε στην παράδοση του γεωστρατηγικού ελέγχου του αβύθιστου αεροπλανοφόρου της Μεσογείου στην Άγκυρα;<br /><br />Το δεδομένο αυτό, ωστόσο, φυσικά συνεπάγεται και το ότι η συγκυρία είναι η καλύτερη δυνατή από διπλωματικής απόψεως για να εμπλακεί η Ελλάδα σε διπλωματικές πρωτοβουλίες, καθώς όλοι οι “μεγάλοι” τείνουν ευήκοων ους στις ελληνικές θέσεις. Προϋπόθεση είναι όμως μια ξεκάθαρη διπλωματική στρατηγική με ορατές δια γυμνού οφθαλμού “κόκκινες γραμμές” βασισμένες στη διεθνή νομιμότητα, από τις οποίες Ελλάδα και Κύπρος δεν πρέπει επ’ ουδενί να απομακρυνθούν.<br /><br />Εάν αυτά τα έχουμε αντιληφθεί στις δυο χώρες του Ελληνισμού, τότε δεν θα βρεθούμε στη δυσάρεστη θέση ξανά, ο αποχαρακτηρισμός κάποιου εγγράφου της αμερικανικής διπλωματίας να αποκαλύπτει την υποκρισία του δημόσιου λόγου και τη διάσταση ανάμεσα στις διπλωματικές συζητήσεις και όσα πρέπει να πληροφορηθεί το πόπολο…<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η ειδική σημασία του απορρήτου εγγράφου της συμφωνίας για τα Ίμια στη σημερινή συγκυρία…

Το έγγραφο που αποτυπώνει τη συμφωνία απεμπλοκής από την κρίση των Ιμίων και έφερε στην επιφάνεια η έρευνα της ομάδας του γνωστού ανταποκριτ...

Διαβάστε την συνέχεια

Απόρρητο έγγραφο του Στέιτ Ντιπάρτμεντ: Αυτή είναι η συμφωνία για τα Ίμια και το “γκριζάρισμα” του Αιγαίου

<img height="158" src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2021/02/210201050226_IMIA-ELLADA-TURKEY01-1024x580.jpg" width="280" /><br /><br /><div>Του <b>ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ</b><br />Επειδή έχω διαβάσει πολλά κείμενα τις τελευταίες 48 ώρες για τη συμφωνία των Ιμίων, θα ήθελα να επαναφέρω στη μνήμη τουλάχιστον αυτών που πραγματικά σέβονται την ιστορία και ΔΕΝ την παραποιούν, ένα συγκλονιστικό απόρρητο έγγραφο του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, που αναφέρει την αλήθεια για τα συμβάντα εκείνης της βραδιάς, που οδήγησαν στο «γκριζάρισμα» του Αιγαίου Πελάγους.<br /><br />Πρόκειται για το κείμενο που έμεινε γνωστό ως τη Συμφωνία των Ιμίων.<br /><br />Το έγγραφο κέρδισε η ερευνητική ομάδα, της οποίας ηγήθηκα τότε, κατά τη διάρκεια της προσπάθειας που κάναμε, αναζητώντας τα έγγραφα για την κρίση των Ιμίων. Θα το διαβάσετε παρακάτω, αλλά θα ήθελα να καταγράψω το εξής, που είναι σημαντικό για όσους από εμάς ασχολούμαστε με την έρευνα:<br />Οι ερευνητές έχουν από τους δημοσιογράφους, μία σημαντική διαφορά: Οι ερευνητές πρέπει να είναι απόλυτοι στο συμπέρασμα που θα υποστηρίξουν, ενώ οι δημοσιογράφοι έχουν, αν θέλετε, το «δικαίωμα» της ανάλυσης. Οι ερευνητές δεν το έχουν. Έρευνα κάνουν και πρέπει να καταλήξουν σε συμπέρασμα.<br />Θα ήθελα να σημειώσω ότι η έρευνα μας ανακάλυψε ότι η συμφωνία παραλήφθηκε από τους υπουργούς Εξωτερικών της Ελλάδας και της Τουρκίας, έγινε αποδεκτή, αλλά δεν υπογράφτηκε. Δεν έχουμε απόδειξη μέχρι σήμερα.<br /><br />Το έγγραφο είναι ολίγο λογοκριμένο αλλά φαίνεται ότι δεν αλλάζει το νόημα του. Είναι απόλυτο. Ομιλεί για τη συμφωνία εκείνης της βραδιάς. Αλλά ως ερευνητής θα κρατήσω μία μικρή ελάχιστη αμφιβολία για το περιεχόμενο αυτό καθ’ αυτό του εγγράφου, λόγω των λογοκριμένων τριών γραμμών. Από την έρευνα μας -που κατέληξε στο βιβλίο που γράψαμε με τον αγαπητό συνάδελφο Αθανάσιο Έλλις- είναι όλα ξεκαθαρισμένα. Αλλά οι λογοκριμένες γραμμές θεωρώ, ως ερευνητής, όχι ως δημοσιογράφος, ότι είναι ένα θέμα…<br /><br />Κατά τα άλλα: Πιστεύω -από νέες πληροφορίες που έχω συλλέξει- ότι η τότε ελληνική κυβέρνηση ήταν και σε διάλυση, αλλά και σε άρνηση. Ήταν τρομοκρατημένη. Ουδείς γνώριζε τι έκανε ο άλλος.<br /><br />Όπως αποδείχθηκε από την έρευνα, ο τότε υπουργός Εξωτερικών Θεόδωρος Πάγκαλος έκλεισε από νωρίς τη συμφωνία με τον Γουόρεν Κρίστοφερ. Στον Αμερικανό ομόλογό του είπε ότι την ελληνική σημαία θα την πάρουν οι άνεμοι. Και βεβαίως δεν αναφερόταν στη σημαία που τοποθέτησε ο δήμαρχος της Καλύμνου, όπως ισχυρίζεται στο βιβλίο του. Αλλά στη σημαία που τοποθέτησαν οι Έλληνες κομάντος. Ξεκάθαρα είναι τα πράγματα. Η γαλανόλευκη των κομάντος έπρεπε να αποσυρθεί, σύμφωνα με τη συμφωνία.<br /><br />Παρακάτω ακολουθεί το κείμενο για τη συμφωνία και όχι μόνο. Διαβάστε και θα καταλάβετε τι συνέβη εκείνο το μοιραίο βράδι όταν οι πολιτικοί -και όχι οι στρατιωτικοί- «γκρίζαραν» το Αιγαίο:<br />«ΓΡΑΠΤΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ»<br /><br />Η αμερικανική κυβέρνηση επέβαλε να γραφεί η συμφωνία με τους όρους απόσυρσης από τα Ιμια σε επίσημη επιστολή που απέστειλε ο τότε υπουργός Εξωτερικών Γουόρεν Κρίστοφερ προς τους ομολόγους του της Ελλάδας και της Τουρκίας, τον Θεόδωρο Πάγκαλο και τον Ντενίζ Μπαϊκάλ.<br /><br />Οι πανομοιότυπες επιστολές έφτασαν στην Αθήνα και την Αγκυρα στις 2 Φεβρουαρίου 1996 με την μορφή τηλεγραφήματος του Στέϊτ Ντιπάρτμεντ προς τις αμερικανικές πρεσβείες και μεταβιβάστηκαν αμέσως στους κ. Πάγκαλο και Μπαϊκάλ από τον πρέσβη Τόμας Νάϊλς και τον επιτετραμμένο Φράνσις Ρίτσαρντοουν αντίστοιχα.<br /><br />Ο κ. Νάϊλς παρέδωσε την πραγματική επιστολή (original hard copy) στον Ελληνα υπουργό Εξωτερικών στην διάρκεια συνάντησης που είχαν στις 6 Φεβρουαρίου 1996, στις 09:39 το πρωί. Σύμφωνα με διπλωματική πηγή ο κ. Πάγκαλος έδειξε να ενοχλείται προφανώς επειδή αντιλήφθηκε πως η Ουάσιγκτον επιβλήθηκε σε ρόλο διαιτητή και εγγυητή στις διαφορές για το Αιγαίο.<br /><br />Ο Αμερικανός πρέσβης έγραψε σε σχετικό τηλεγράφημα:<br /><br /><i>“Έδωσα στον Πάγκαλο την επιστολή του Υπουργού Εξωτερικών Κρίστοφερ. Τη διάβασε χωρίς σχόλια και είπε ότι θα απαντήσει το συντομότερο δυνατόν” (</i>1).<br /><br />Η διπλωματική πηγή εξήγησε στην ιστοσελίδα μας Hellas Journal -σχετικό κείμενο δημοσιεύθηκε παλαιότερα και στο Έθνος της Κυριακής- ότι η επιβεβαίωση της συμφωνίας με επίσημο γράμμα του επικεφαλής του Στέϊτ Ντιπάρτμεντ ήταν ιδέα του αρχηγού της αμερικανικής διαπραγματευτικής ομάδας μακαρίτη Ρίτσαρντ Χόλμπρουκ.<br /><br />Ο έμπειρος διπλωμάτης εξέφρασε φόβους ότι κάποια από τις δύο χώρες θα μπορούσε να υποχωρήσει από τα συμφωνηθέντα με αποτέλεσμα την δημιουργία νέας κρίσης, η οποία θα οδηγούσε σε ελληνοτουρκικό πόλεμο και διάλυση της νοτιοανατολικής πτέρυγας του ΝΑΤΟ.<br /><br />Στην επιστολή προς τους ομολόγους του, ο κ. Κρίστοφερ γράφει ανάμεσα στα άλλα και τα εξής: (2)<br /><br /><i> “(2). “Οι διαβεβαιώσεις που μας προσέφεραν η Ελλάδα και η Τουρκία ότι θα απομάκρυναν τα πλοία, το (στρατιωτικό) προσωπικό και τις σημαίες – με ένα αλληλοδιαδοχικό και συντονισμένο τρόπο – επέτρεψε σε κάθε πλευρά να υποχωρήσει από το χείλος (του πολέμου) με αξιοπρέπεια.<br /><br /> Η κυβέρνηση της (άλλης χώρας) μας έχει διαβεβαιώσει ότι δεν θα τοποθετήσει τη σημαία της ή οπλισμένο προσωπικό της στις νησίδες ούτε θα τοποθετήσει πλοία κοντά στις νησίδες.<br /><br /> Προσδίδουμε μεγάλη βαρύτητα σε αυτή τη διαβεβαίωση από ένα σύμμαχο του ΝΑΤΟ. Προσδίδουμε εξίσου μεγάλη βαρύτητα στις διαβεβαιώσεις της κυβέρνησής σας ως προς τα ίδια, και το έχουμε διαβιβάσει προφορικά και γραπτώς στην κυβέρνηση της (άλλης χώρας)”.</i><br /><br />Το περιεχόμενο της επιστολής, που κρατήθηκε μυστική, περιλαμβάνεται σε τηλεγράφημα προς την αμερικανική πρεσβεία της Αθήνας που υπογράφει η αντικαταστάτης του κ. Κρίστοφερ, μετέπειτα υπουργός Εξωτερικών Μαντλίν Ολμπράϊτ και το οποίο εστάλη στις 22 Μαίου 1999 (ώρα 05.49) με τίτλο: “Το επεισόδιο στα Ιμια/Καρντάμ το 1996: Οι όροι απόσυρσης”.<br /><br />Σύμφωνα με πληροφορίες ο λόγος για τον οποίο διατάχθηκε έρευνα στο Στέϊτ Ντιπάρτμεντ για τους όρους αποχώρησης από τα Ιμια οφειλόταν σε διχογνωμία που παρατηρήθηκε μεταξύ των στελεχών της Διεύθυνσης Ευρωπαϊκών Υποθέσεων (EUR) για το περιεχόμενο της ελληνοτουρκικής συμφωνίας.<br /><br />Ετσι, η κ. Ολμπραϊτ ζήτησε να ερευνηθούν τα αρχεία της EUR. Παράλληλα ζήτησε “να φρεσκάρουν την μνήμη τους” και όσοι συμμετείχαν στις διαπραγματεύσεις. Αποτέλεσμα της έρευνας ήταν η ανεύρεση της επιστολής του κ. Κρίστοφερ προς τους κ. Πάγκαλο και Μπαϊκάλ που έβαλε τα πράγματα στη θέση τους.<br /><br />Η συμφωνία που επέτυχε ο Χόλμπρουκ και με την οποία αμφισβητήθηκε επίσημα το καθεστώς των συγκεκριμένων βραχονησίδων, περιείχε ακόμα ένα όρο, εκτός της ταυτόχρονης αποχώρησης των πλοίων, των στρατιωτικών αγημάτων και των σημαιών της Ελλάδας και της Τουρκίας: προέβλεπε και την μή επιστροφή των στρατών, των σημαιών και των πλοίων επί και πλησίον των βραχονησίδων, καθιστώντας τα Ιμια “γκρίζα περιοχή”.<br /><br />Μάλιστα, η ελληνική κυβέρνηση υπό την πίεση της Αγκυρας, ένοιωσε την ανάγκη επισημοποίησης και επαναβεβαίωσης της συμφωνίας όταν τέθηκε σε κίνδυνο η ελληνικότητα της Καλολήμνου την οποία η Τουρκία έθεσε ως δεύτερο πιθανό στόχο για “γκριζοποίηση” με την δικαιολογία ότι το ελληνικό υπουργείο Εθνικής Αμυνας απέστειλε Ελληνες στρατιώτες στο νησί.<br /><br />Στις 7 Φεβρουαρίου 1996, στις 5:19 μ.μ., η αμερικανική πρεσβεία απέστειλε προς τον υπουργό Εξωτερικών στην Ουάσιγκτον το ακόλουθο τηλεγράφημα: (3)<br /><br /><i>“Θέμα: Πληροφορίες περί απόβασης ελληνικών στρατευμάτων στην Καλόλιμνο<br />Διαβάθμιση από αναπληρωτή επικεφαλής αποστολής Τόμας Μίλερ..<br />Το παρόν μήνυμα απαιτεί την ανάληψη ενεργειών – Βλέπε παράγραφο 5.<br />(Εμπιστευτικό) Απαντώντας σε ερωτήσεις σχετικά με πληροφορίες περί παρουσίας ελληνικών στρατευμάτων στη νησίδα της Καλολίμνου κοντά στα Ίμια / Καρντάκ, το Υπουργείο Εξωτερικών και το ελληνικό Γενικό Επιτελείο Εθνικής Άμυνας είπαν ότι μόνον η νησίδα των Ιμίων καλύπτεται από τη συμφωνία απεμπλοκής που επιτεύχθηκε με τη μεσολάβηση των Ηνωμένων Πολιτειών στις 30-31 Ιανουαρίου.<br />(Εμπιστευτικό) Έτσι, κατά την άποψή τους, η παρακείμενη νησίδα της Καλολίμνου δεν υπάγεται στη συμφωνία, και δεν επιβεβαιώνουν ούτε διαψεύδουν την παρουσία ελληνικών στρατευμάτων (ή άλλων προσώπων) στην Καλόλιμνο (ή σε άλλα νησιά / νησίδες του Αιγαίου). Επισημαίνουμε ότι τουλάχιστον μια είδηση στον Τύπο της 7ης Φεβρουαρίου αναφέρει ότι τοποθετήθηκαν Ελληνες στρατιώτες σε νησίδες κοντά στα θαλάσσια σύνορα της Ελλάδας με την Τουρκία στο Αιγαίο, όμως μέχρι τώρα δεν μπορέσαμε να επιβεβαιώσουμε την είδηση αυτή.<br />(Εμπιστευτικό) Σχόλιο και αίτημα ανάληψης ενεργειών: Η πρεσβεία ενεργεί θεωρώντας ότι η συμφωνία περί επανόδου στο προηγούμενο καθεστώς καλύπτει μόνον τα Ίμια / Καρντάκ και όχι άλλα γειτονικά νησιά / νησίδες. Θα εκτιμούσαμε την επιβεβαίωση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ ότι η αντίληψή μας αυτή είναι ορθή. Θα συνεχίσουμε τις προσπάθειές μας για την απόκτηση περισσότερων πληροφοριών όσον αφορά την ενδεχόμενη αποστολή ελληνικών στρατευμάτων στις νησίδες κοντά στα Ίμια / Καρντάκ ή σε άλλα σημεία κατά μήκος των θαλάσσιων συνόρων Ελλάδας και Τουρκίας στο Αιγαίο. Υπογραφή: Νάιλς”.</i><br /><br />Η απάντηση του Στέϊτ Ντιπάρτμεντ έφτασε με τηλεγράφημα που απέστειλε ο υπουργός των Εξωτερικών με την υπογραφή του αναπληρωτή υπουργού Στρόουμπ Τάλμποτ στον Αμερικανό πρέσβη στην Αθήνα στις 8 Φεβρουαρίου 1996, στις 2.25 το πρωί. Το τηλεγράφημα διαφωτίζει πλήρως για το περιεχόμενο της ελληνοτουρκικής συμφωνίας που πέτυχε ο Χάλμπρουκ και αποδέχθηκαν οι Ελληνες και οι Τούρκοι. Αναφέρονται τα εξής: (4)<br /><br />“1. Διαβάθμιση από Κέρι Κάβανο, διευθυντή Υποθέσεων Νοτιοανατολικής Ευρώπης.<br />(Εμπιστευτικό) Το ακόλουθο σημείωμα διαβιβάσθηκε στον Υπουργό Εξωτερικών στις 7 Φεβρουαρίου:<br /><br /> Η κατάσταση παραμένει τεταμένη στο Αιγαίο<br /><br /><i> Οι Τούρκοι παραπονέθηκαν στην πρεσβεία μας ότι η Ελλάδα τοποθέτησε κάποιες στρατιωτικές δυνάμεις στη νήσο Καλόλιμνο (ένα ελληνικό νησί κοντά στα Ίμια / Καρντάκ), παραβιάζοντας τη συμφωνία που επέτρεψε στις δύο πλευρές να υποχωρήσουν από το χείλος της σύγκρουσης. Η συγκεκριμένη ενέργεια δεν παραβιάζει τη συμφωνία για την ταυτόχρονη απομάκρυνση στρατιωτικών δυνάμεων και σημαιών από τα Ίμια, την αποχώρηση των πολεμικών σκαφών και τη μη επιστροφή τους. Εγείραμε τους τουρκικούς προβληματισμούς στην ελληνική πρεσβεία, τονίζοντας τη σημασία της επίδειξης της μεγαλύτερης δυνατής σύνεσης στη χρήση στρατιωτικών δυνάμεων και από τις δύο πλευρές κατά τη διάρκεια της ευαίσθητης αυτής περιόδου. Καταστήσαμε σαφές ότι δεν αμφισβητούμε το δικαίωμά τους να αναπτύξουν αυτά τα στρατεύματα, αλλά ανησυχούμε για το γεγονός ότι τέτοιου είδους ενέργειες είναι δυνατόν να παρερμηνευθούν και να προκαλέσουν αντιδράσεις στην Άγκυρα. Ο πρέσβης Τσίλας μεταβίβασε το μήνυμα αυτό στον Υπουργό Εξωτερικών Πάγκαλο και στον Υπουργό Άμυνας Αρσένη. Παραπονέθηκαν ότι επρόκειτο για ανάπτυξη ελληνικών δυνάμεων σε ελληνικό έδαφος και ότι δεν ήταν θέμα προς συζήτηση. Υπογραφή: Τάλμποτ”..</i><br /><br />Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Χόλμπρουκ επέβαλε στην Αθήνα και την Αγκυρα ότι η διαδικασία της απόσυρσης από τα Ιμια θα παρακολουθείτο από αμερικανικά αεροπλάνα και ελικόπτερα του 6ου Στόλου, που θα επιβεβαίωναν την αποχώρηση των ελληνικών και των τουρκικών δυνάμεων. Η συμφωνία παραβιάστηκε από την Αγκυρα, η οποία όμως προσπάθησε να επιρρίψει τις ευθύνες στην ελληνική πλευρά.<br /><br />Σε εμπιστευτικό τηλεγράφημα που παραδόθηκε κατόπιν απανωτών εφέσεων σε ερευνητές στην Ουάσιγκτον και την Φιλαδέλφεια λίγες ημέρες μετά τα Χριστούγεννα του 2016, η αμερικανική πρεσβεία περιγράφει την συνομιλία του επιτετραμμένου της στην Άγκυρα, με τον Ονούρ Οϊμέν, ο οποίος παρουσιάζεται ως να μην έχει ιδέα για την επιβεβαίωση της αποχώρησης από τους Αμερικανούς: (5)<br /><br /> “Ο Οϊμέν τηλεφώνησε στον επιτετραμμένο στις 2 Φεβρουαρίου για να ζητήσει διευκρίνιση της πληροφορίας που έλαβε από την τουρκική πρεσβεία της Ουάσιγκτον σύμφωνα με την οποία η αμερικανική κυβέρνηση “είναι δυσαρεστημένη” επειδή η Τουρκία αρνήθηκε να δώσει άδεια να πετάξουν τα αμερικανικά αεροπλάνα για να παρακολουθούν την απόσυρση από τα Καρντάκ. Ο Οϊμέν είπε ότι έλεγξε με τις Ενοπλες Δυνάμεις και το προσωπικό του υπουργείου του και δεν βρήκε καμία αναφορά ότι η αμερικανική κυβέρνηση ζήτησε τέτοια άδεια”.<br /><br />Στη συνέχεια σημειώνεται ότι ο Οϊμέν ήταν βέβαιος πως οι Αμερικανοί δεν υπέβαλαν αίτημα για να επιτραπούν πτήσεις που θα έλεγχαν την αποχώρηση των δυνάμεων από τα Ιμια και ότι η Τουρκία δεν απέρριψε το αίτημα. (Ο Οϊμέν) υπέθεσε ότι “πιθανότατα οι Ελληνες αρνήθηκαν άδεια για τις αμερικανικές υπερπτήσεις”<br /><br />Ο κ. Ριτσαρντόουν καταλήγει γράφοντας τα εξής:<br /><br /><i>“4. (Εμπιστευτικό) Σχόλιο: Εκτός από την επιθυμία «αποσαφήνισης αυτού του σημείου» και διαβεβαίωσης της αμερικανικής κυβέρνησης σχετικά με τη διάθεση της κυβέρνησής του να συνεργασθεί με εμάς, ο Οϊμέν προσπαθεί φυσικά να κάνει επίδειξη δύναμης στην Αθήνα. Θα προσπαθήσουμε να αποθαρρύνουμε κάτι τέτοιο: στην περίπτωση αυτή, εάν οι Έλληνες αρνήθηκαν πράγματι να χορηγήσουν άδεια πτήσεων πάνω από τη χώρα, οι Τούρκοι δεν χρειάζεται να το γνωρίζουν. Αλλά, εάν μπορούμε να επιβεβαιώσουμε ότι υπάρχει κάποια άλλη εξήγηση στην ιστορία αυτή, θα θέλαμε να μπορέσουμε να την αναφέρουμε στον Οϊμέν”.</i><br /><br />Αξίζει να σημειωθεί ότι παρά την τουρκική άρνηση οι Αμερικανοί παρακολούθησαν με δικά τους μέσα την διαδικασία της απόσυρσης που ξεκίνησε στις 7 το πρωί (ώρα Ελλάδος) και ολοκληρώθηκε τρεις ώρες αργότερα. Στις 10 π.μ. (3 το πρωί ώρα Ουάσιγκτον) ο Χόλμπρουκ αναχώρησε από το Στέϊτ Ντιπάρτμεντ αφού στο μεταξύ είχε λάβει μήνυμα από το αμερικανικό Πεντάγωνο υπογεγραμμένο από τον στρατηγό Σαλικασβίλι ότι οι στρατιώτες, οι σημαίες και τα πλοία αποχώρησαν ειρηνικά χωρίς να δημιουργηθεί κανένα επεισόδιο ή πρόβλημα…<br /><br />ΤΑ ΤΗΛΕΓΡΑΦΗΜΑΤΑ<br /><br />(1). Τηλεγράφημα από την Πρεσβεία των ΗΠΑ στην Αθήνα προς τον υπουργό Εξωτερικών στην Ουάσιγκτον. Ημερομηνία: 6 Φεβρουαρίου 1996, Ωρα: 09:39. Ενημέρωση: Πρεσβεία των ΗΠΑ στην Άγκυρα. Θέμα: Συνάντηση με τον υπουργό Εξωτερικών Πάγκαλο. Επίσκεψη Χόλμπρουκ. Πιθανή επίσκεψη Σημίτη/Πάγκαλου στην Ουάσιγκτον.<br /><br />(2). Τηλεγράφημα από την υπουργό Εξωτερικών Ολμπραϊτ προς την Πρεσβεία των ΗΠΑ στην Αθήνα. Ημερομηνία: 22 Μαίου 1999, Ωρα: 05.49. Ενημέρωση: Πρεσβείες των ΗΠΑ στην Άγκυρα και την Λευκωσία. Θέμα: “Το επεισόδιο στα Ιμια/Καρντάμ το 1996: Οι όροι απόσυρσης”.<br /><br />(3). Τηλεγράφημα της αμερικανικής πρεσβείας της Αθήνας προς τον υπουργό Εξωτερικών στην Ουάσιγκτον. Ημερομηνία: 7 Φεβρουαρίου 1996, Ωρα: 17:19. Ενημέρωση: Υπουργείο Άμυνας Ουάσιγκτον, Γενικό Επιτελείο Στρατού, Ουάσιγκτον. Θέμα: Πληροφορίες περί απόβασης ελληνικών στρατευμάτων στην Καλόλιμνο<br /><br />(4). Τηλεγράφημα από τον υπουργό Εξωτερικών στην Ουάσιγκτον προς την Πρεσβεία των ΗΠΑ στην Αθήνα. Ημερομηνία: 8 Φεβρουαρίου 1996, Ωρα: 2.25 το πρωί.<br /><br />(5). Τηλεγράφημα από την αμερικανική πρεσβεία στην Αγκυρα προς τον υπουργό Εξωτειρκών στην Ουάσιγκτον. Ημερομηνία: 2 Φεβρουαρίου 1996, Ωρα: 5.16 π.μ.<br />ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Ολα τα τηλεγραφήματα είναι αποχαρακτηρισμένα και βρίσκονται στην κατοχή της ερευνητικής ομάδας. Η δημοσίευση τους δεν παραβιάζει τους; σχετικούς αμερικανικούς νόμους.</div><div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Απόρρητο έγγραφο του Στέιτ Ντιπάρτμεντ: Αυτή είναι η συμφωνία για τα Ίμια και το “γκριζάρισμα” του Αιγαίου

Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ Επειδή έχω διαβάσει πολλά κείμενα τις τελευταίες 48 ώρες για τη συμφωνία των Ιμίων, θα ήθελα να επαναφέρω στη μνήμη τουλ...

Διαβάστε την συνέχεια

Haaretz: Ο Ερντογάν «κλείνει το μάτι» στο Ισραήλ για να ανοίξει τον δρόμο για τον Λευκό Οίκο

<img height="185" src="https://media.liberal.gr/showthumb.aspx?maxsize=900&img=AP_20349643510440_1.jpg" width="280" /><br /><br />«Ο τουρκικός ιστότοπος τυχερών παιχνιδιών Holiganbet πρόσθεσε πρόσφατα μια νέα επιλογή. Εκτός από τα στοιχήματα σε ομάδες ποδοσφαίρου, μπορείτε τώρα να βάλετε τα χρήματά σας στις πιθανότητες ο Τζο Μπάιντεν να καλέσει τον Τούρκο Πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν». Με το παράδειγμα αυτό, άρθρο της εφημερίδας Haaretz μεταφέρει το κλίμα εν αναμονή της πρώτης προσέγγισης του Τούρκου προέδρου με τον νέο ένοικο του Λευκού Οίκου.<br /><br />Ο νέος πρόεδρος των ΗΠΑ δεν βιάζεται να τηλεφωνήσει στον Ερντογάν από τότε που ανέλαβε τα καθήκοντά του, ούτε ανταποκρίθηκε σε αίτημα που στάλθηκε για συνομιλία πριν από την ορκωμοσία του. Ο Μπάιντεν προφανώς παρατήρησε ότι ο Ερντογάν ήταν ένας από τους τελευταίους ηγέτες που του τηλεφώνησαν για να τον συγχαρούν, οπότε δεν έχει λόγο να βιαστεί όταν άλλωστε είχε αναφέρει κατά τη διάρκεια της εκστρατείας του, ότι είχε τον τρόπο να αντιμετωπίσει τον Τούρκο πρόεδρο τον οποίο αποκάλεσε «δικτάτορα». <br /><br />Ενώ τα στοιχήματα είναι ανοιχτά στο κοινό, ο Ερντογάν παρακολουθεί απελπισμένα καθώς Αμερικανοί αξιωματούχοι και στρατηγοί που τον επέκριναν σκληρά, απαιτώντας κυρώσεις στην Τουρκία διορίζονται σε κορυφαίες θέσεις στη νέα διοίκηση. Για παράδειγμα, ο νέος υπουργός Εξωτερικών, Άντονι Μπλινκεν, δήλωσε κατά την ακρόαση του στη Γερουσία, «Η ιδέα ότι - ο λεγόμενος στρατηγικός - εταίρος συνεργάζεται με έναν από τους μεγαλύτερους στρατηγικούς μας ανταγωνιστές, τη Ρωσία δεν είναι αποδεκτή».<br /><br />Πρόσθεσε: «Η Τουρκία είναι σύμμαχος, που από πολλές απόψεις... δεν ενεργεί ως σύμμαχος και αυτό είναι μια πολύ, πολύ σημαντική πρόκληση για εμάς και είμαστε πολύ ξεκάθαροι». <br /><br />Ο στρατηγός Λόιντ Όστιν, νέος Υπουργός Άμυνας, είχε στο παρελθόν την εποπτεία της Κεντρικής Διοίκησης των ΗΠΑ. Υπό αυτήν την ιδιότητα, ήταν υπεύθυνος για τη στρατιωτική συνεργασία με την Τουρκία και τον πόλεμο ενάντια στο Ισλαμικό Κράτος. Η Άγκυρα τον θεωρούσε υπεύθυνο για την πολιτική υποστήριξης της Ουάσιγκτον στους Κούρδους, εναντίον των οποίων η Τουρκία διεξήγαγε πόλεμο, προτρέποντας τον τότε Πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ να σταματήσει να τους βοηθά.<br /><br />Ο τρίτος ανώτερος αξιωματούχος που ανησυχεί τον Ερντογάν είναι ο Μπρετ Μακ Γκούρκ, ο οποίος διορίστηκε στο Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας ως συντονιστής για τη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική. Ο ΜακΓκουρκ, όπως και ο Όστιν, θεωρείται αρχιτέκτονας της συνεργασίας με τους Κούρδους, και στο παρελθόν επιτέθηκε τόσο στην πολιτική της Τουρκίας έναντι των Κούρδων της Συρίας όσο και στις επιθέσεις της στο Κουρακιστάν του Ιράκ.<br /><br />«Αυτό δεν είναι αντι-τουρκικό μέτωπο αλλά εμπόδιο εναντίον του Ερντογάν», δήλωσε ένας Τούρκος δημοσιογράφος που γράφει για έναν ιστότοπο της αντιπολίτευσης. «Ο Ερντογάν καταλαβαίνει ότι η άμεση επικοινωνία που είχε με τον Τραμπ θα αλλάξει. Δεν θα μπορεί πλέον να παραλαμβάνει το τηλέφωνο στον πρόεδρο όποτε περνά από το μυαλό του».<br /><br />Ενώ περιμένει ανυπόμονα το τηλεφώνημα του Μπάιντεν, ο Ερντογάν προετοιμάζεται επίσης για αυτό στέλνοντας μηνύματα σχετικά με την πρόθεσή του να επιστρέψει στην πολιτική «μηδενικά προβλήματα με γείτονες» που υιοθετήθηκε κατά την πρώτη του δεκαετία στο αξίωμα. Ένα λαμπρό παράδειγμα αυτής της νέας στάσης είναι το μήνυμα που στέλνει στο Ισραήλ.<br /><br />Ο σύμβουλός του Ερντογάν για τις εξωτερικές υποθέσεις και την άμυνα, Μεσούτ Τσασιν, δήλωσε στη Φωνή της Αμερικής τον περασμένο μήνα ότι οι συνομιλίες με το Ισραήλ θα μπορούσαν να ξεκινήσουν σύντομα και «ίσως τον Μάρτιο, μπορούμε να αποκαταστήσουμε ξανά τις πλήρεις διπλωματικές σχέσεις... Εάν Το Ισραήλ κάνει ένα βήμα, η Τουρκία μπορεί να κάνει δύο», δήλωσε.<br /><br />Το μήνυμα του συμβούλου του Ερντογάν σχετικά με τις σχέσεις της Άγκυρας με το Ισραήλ ήρθε λίγες εβδομάδες αφότου τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης ανέφεραν ότι η κυβέρνηση θέτει περιορισμούς στις δραστηριότητες των μελών της Χαμάς στη χώρα, συντομεύει τις θεωρήσεις τους και αναλαμβάνει δράση εναντίον φιλανθρωπικών οργανώσεων που χρησιμεύουν ως μέσα για το ξέπλυμα χρήματος.<br /><br />Ωστόσο, η πολιτική της Τουρκίας έναντι της Χαμάς δεν θα αλλάξει σύντομα. Οι δύο έχουν αμοιβαία σχέση: η Τουρκία δίνει στη Χαμάς χρήματα και την αφήνει να βρίσκεται στην επικράτειά της. Το «πάγωμα» αυτής της σχέσης θα μπορούσε να βοηθήσει την Άγκυρα να ανοίξει το δρόμο του Λευκού Οίκου, είτε απευθείας είτε μέσω του Ισραήλ. <br /><br />Η ενδεχόμενη αποκατάσταση της σχέσης του Ισραήλ με την Τουρκία θα μπορούσε να καταλήξει να βλάψει τη σχέση του με την Αίγυπτο, εάν η Ιερουσαλήμ δεν είναι αρκετά ευαίσθητη στις ανησυχίες του Καΐρου. Και η πιθανή ζημιά δεν είναι μόνο στο παλαιστινιακό ζήτημα.<br /><br />Το Ισραήλ και η Αίγυπτος, μαζί με την Ελλάδα και την Κύπρο, είναι επίσης σύμμαχοι στην Ανατολική Μεσόγειο. Η συμμαχία αυτή, δημιουργήθηκε αφού η Τουρκία και η Λιβύη υπέγραψαν συμφωνία για την οριοθέτηση των θαλάσσιων συνόρων τους που θα μπορούσαν να εμποδίσουν τη ροή αιγυπτιακού και ισραηλινού αερίου στην Ευρώπη.<br /><br />Ενώ το Ισραήλ σταθμίζει τις κινήσεις του σχετικά με την Τουρκία και περιμένει να δει ποια θα είναι η πολιτική του Μπάιντεν έναντι της Άγκυρας, η Αίγυπτος θεωρεί τα τουρκικά μηνύματα συμφιλίωσης, ως ένα τέχνασμα που στην καλύτερη περίπτωση ανοίγει το δρόμο προς την Ουάσινγκτον και στη χειρότερη περίπτωση επιθυμεί να διαλύσει την εν λόγω συμμαχία.<br /><br />Είναι ενδιαφέρον το ότι η Τουρκία εξακολουθεί να πιστεύει ότι το Ισραήλ μπορεί να ανοίξει τις πύλες της Ουάσιγκτον, παρά τις ψυχρές σχέσεις μεταξύ Μπάιντεν και Μπέντζαμιν Νετανιάχου.<div><br /></div><div><a href="https://www.liberal.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Haaretz: Ο Ερντογάν «κλείνει το μάτι» στο Ισραήλ για να ανοίξει τον δρόμο για τον Λευκό Οίκο

«Ο τουρκικός ιστότοπος τυχερών παιχνιδιών Holiganbet πρόσθεσε πρόσφατα μια νέα επιλογή. Εκτός από τα στοιχήματα σε ομάδες ποδοσφαίρου, μπορε...

Διαβάστε την συνέχεια

Το "μοιραίο" λάθος

<a href="https://www.liberal.gr/photos/D2292FC1-5710-5D62-4104-417393772156.jpeg"><img border="0" height="200" src="https://www.liberal.gr/photos/D2292FC1-5710-5D62-4104-417393772156.jpeg" width="280" /></a><div><br /></div><div>Η Ρωσοτουρκική συνεργασία, ως μια συνύπαρξη διαδραστική και επί πολλών πεδίων εκπεφρασμένη, είναι μια σχέση με δυναμικό στρατηγικό αποτύπωμα. Ωστόσο, η πορεία της δεν είναι διόλου ευθύγραμμη, αφού στην εξέλιξή της, τροφοδοτεί ισχυρούς ανταγωνισμούς και αντιπαλότητες μεταξύ των μερών, που επίσης έχουν στρατηγικό χαρακτήρα…<br /><br />του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ<br /><br />Η ίδια η συγκρότηση αυτής της συνεργασίας, είναι προϊόν των ιστορικών ευκαιριών που δημιουργεί ο φιλόδοξος σχεδιασμός μιας χειραφετημένης Τουρκίας, η οποία επιδιώκει να οικοδομήσει γύρω της ένα παράλληλο σύστημα πολλαπλών συμμαχιών, που να υπηρετεί αποτελεσματικά τις ηγεμονικές και περιφερειακές της φιλοδοξίες.<br /><br />Το αυξημένο ειδικό βάρος μιας τέτοιας εξέλιξης, είναι προφανές και δεν αιτιολογείται μονάχα από το μεγάλο γεωπολιτικό μέγεθος της Τουρκίας. Έχει να κάνει κυρίως με την δεδομένη αποφασιστικότητά της να διαχειρίζεται αυτό το μέγεθος με τρόπο δυναμικό ως περιφερειακός δρων που δεν παρακολουθεί απλά, αλλά επιδιώκει να επιβάλει εξελίξεις. Και φυσικά σχετίζεται με την σύνθετη φυσιογνωμία που αφορά στην υπόσταση του ίδιου του νεο-οθωμανικού ηγεμονικού της προφίλ, η οποία ενσωματώνει μια ρεβανσιστική πολιτισμική επιθετικότητα που επιδιώκει να αποσυνθέσει την παραδοσιακή συνοχή του Αραβικού κόσμου και η οποία συνιστά στρατηγική απειλή για τις Δυτικές κοινωνίες στο σύνολό τους. Η Τουρκία τέλος, αποδεικνύει πως είναι μια δύναμη που δεν διστάζει να ενδυναμώνει την γεωπολιτική της χειραφέτηση, καταφεύγοντας σε πρακτικές που αποσταθεροποιούν την συνοχή των παραδοσιακών δυτικών συμμαχικών δομών, επενδύοντας στοχευμένα μεταξύ άλλων ΚΑΙ στις διαχρονικές αντιθέσεις τους. Φυσικά, κορυφαία παράμετρος είναι η γεωγραφική της θέση στο Ευρασιατικό σύστημα, στο οποίο αυτήν την στιγμή συντελείται μια νέα γεωπολιτική κοσμογονία.<br /><br />Η Ρωσία λοιπόν δεν θα μπορούσε να προσπεράσει αυτήν την ιστορική ευκαιρία χωρίς να σηκώσει το γάντι. Αντιθέτως αυτό που όφειλε να κάνει, ήταν να προσπαθήσει να αξιοποιήσει επιλεκτικά ορισμένες κρίσιμες παραμέτρους της, άλλοτε ως όχημα για την διάχυση και ενδυνάμωση της γεωπολιτικής της παρουσίας σε περιφέρειες που παραδοσιακά απουσίαζε ή ασκούσε περιορισμένη επιρροή, και άλλοτε ως εργαλείο που θα μπορούσε υπό προϋποθέσεις να αποδομήσει την...παραδοσιακή συνοχή της Δυτικής Αρχιτεκτονικής και να προτρέψει μικρές περιφερειακές δυνάμεις να επαναπροσδιορίσουν τον τρόπο που αντιλαμβάνονται την παρουσία, τον ρόλο και το πλαίσιο των διακρατικών τους συμμαχιών, στο περιφερειακό γίγνεσθαι.<br /><br />Έτσι… Το πρώτο στοιχείο που έχουμε να παρατηρήσουμε στο περιβάλλον αυτής της στρατηγικής συνεύρεσης μεταξύ Ρωσίας και Τουρκίας, είναι οι θεαματικές διαφορές στην εργαλειοθήκη αλλά και στην μεθοδολογία με την οποία διαχειρίζεται για λογαριασμό του το κάθε ξεχωριστό μέρος, τις ιδιαίτερες προκλήσεις που το αφορούν.<br /><br />Η Ρωσία προσανατολίζεται κυρίως στην διαχείριση λεπτών, ασταθών και ευμετάβλητων ισορροπιών στο μέτωπο της επιθετικής Διπλωματίας (συνεπικουρούμενη βεβαίως και από περιορισμένη αλλά απολύτως στοχευμένη επιχειρησιακή δράση ήπιας σχετικά ισχύος) προσβλέποντας έτσι σε ένα σταδιακό «κλείδωμα» κεκτημένων, το οποίο διευρύνει δειλά και με ρυθμούς βασανιστικούς το γεωπολιτικό της αποτύπωμα (βλ. Συρία, Λιβύη) ενώ ο βασικός της προσανατολισμός παραμένει κατά βάσην επικεντρωμένος στην δημιουργία ενός ισχυρού προστατευτικού αναχώματος που προορίζεται να αντιμετωπίσει πιθανές προκλήσεις οι οποίες θα μπορούσαν να απειλήσουν την Μητροπολιτική της ασφάλεια.<br /><br />Πρόκειται για μια επιλογή κατά βάσην σωστή, αφού δεν εκθέτει τον Μητροπολιτικό της κορμό σε συγκρούσεις που ενδέχεται να αποβούν και αδιέξοδες, ενώ ταυτόχρονα δεν θέτει σε αμφισβήτηση τον συμπρωταγωνιστικό της ρόλο, στο πλαίσιο της κορυφαίας στρατηγικής σύγκρουσης, και εν όψει των ευρύτερων ανακατατάξεων που συντελούνται αναφορικά με την νέα ισορροπία ισχύος που τελεί υπό διαμόρφωση. Πρόκειται για μια επιλογή που της επιτρέπει να προβάλει ισχύ χωρίς όμως να την θέτει στην δοκιμασία της αμφισβήτησης, να παρατηρεί τις ανταγωνιστικές συμπεριφορές των φύσει και θέσει στρατηγικών της αντιπάλων, και να διαχειρίζεται με νηφαλιότητα την θέση και τους βηματισμούς της, στην κινούμενη άμμο των γεωστρατηγικών προσεταιρισμών, εάν θέλει να μεγιστοποιήσει το αποτέλεσμα στο περιβάλλον ενός ικανοποιητικού για την ίδια βάθους χρόνου και εύρους αντικειμένων.<br /><br />Η Τουρκία από την άλλη μεριά, δεν μπορεί να συμβιβαστεί με την ιδέα της διαχείρισης ισορροπιών. Επιδιώκει να τις αλλάξει. Επιδιώκει να επαναπροσδιορίσει την θέση της στο περιφερειακό και στο διεθνές σύστημα και επιθυμεί να το επιτύχει, τροποποιώντας εκ θεμελίων ΚΑΙ τους όρους της σύγκρουσης αλλά ΚΑΙ τους κανόνες του παιχνιδιού.<br /><br />Από αυτήν την άποψη, η Τουρκία ΔΕΝ είναι μια διαχειρίσιμη παρουσία στο περιβάλλον αυτής της στρατηγικής συμμαχίας. Είναι εξόχως απρόβλεπτη. Είναι απροκάλυπτα ενεργητική. Δεν επενδύει σε μια καθαρή και με συγκεκριμένη ταυτότητα διμερή ή πολυμερή σχέση. Δεν υποστέλλει την εθνική της ατζέντα στο όνομα της όποιας συμβατικής ή άλλης υπαναχώρησης. Και το σημαντικότερο όλων, είναι πως φροντίζει να θυμίζει καθημερινά και στους πάντες, το αδιαπραγμάτευτο των νεο-οθωμανικών της σχεδιασμών και επιδιώξεων.<br /><br />Η Τουρκία επομένως, χωρίς να έχει διαρρήξει πλήρως τους στρατηγικούς της δεσμούς με τις δομές του Δυτικού κόσμου, επιδιώκει να έχει έναν ρόλο πρωταγωνιστικό σε μια νεότευκτη στρατηγική συμμαχία με τους Ρώσους (ενδεχομένως αύριο ΚΑΙ με τους Κινέζους), η οποία ξεδιπλώνεται στα όρια ενός γεωπολιτικού περιβάλλοντος που της διασφαλίζει πολλά συγκριτικά πλεονεκτήματα. Ουσιαστικά όμως αυτό που συμβαίνει στην πράξη, είναι να επιβάλλει την παρουσία της ΚΑΙ στους δυό, κάνοντας μασάζ στις αδιέξοδες αυταπάτες τους και θερίζοντας πολλαπλά ωφελήματα από τις φρούδες προσδοκίες που επιμένουν ΚΑΙ οι δύο να συντηρούν.<br /><br />Πρακτικά, η Τουρκία χρησιμοποιεί ως ξενιστή τις στρατηγικές ΚΑΙ των δυο, για να προωθήσει την δική της ανεξάρτητη και πολυμορφική γεωστρατηγική ατζέντα.<br /><br />Και αυτή είναι μια πλευρά ιδιαιτέρως σημαντική, αφού όσο καθυστερημένα συνειδητοποιείται η κρισιμότητά της, τόσο πιο δυσκολοξεπέραστες θα είναι οι ανατροπές που αφήνει στο διάβα της.<br /><br />Ήδη ο κατ’ αρχήν απολογισμός δεν είναι διόλου ευχάριστος…<br /><br />Η τουρκική παρουσία έχει επιβληθεί στην Συρία και η ντε φάκτο επιβολή της, την έχει καταστήσει εκ των πραγμάτων κυρίαρχο του παιχνιδιού (αυτήν και όχι την Ρωσία) και καλό θα είναι να μην παραμυθιαζόμαστε με ευχολόγια και λοιπές αυταπάτες. Η ποιοτική αναβάθμιση και η περαιτέρω εργαλειοποίηση του μεταναστευτικού, αναγορεύει την Τουρκία σε κρατικό εκβιαστή ολόκληρης της Ευρώπης, η οποία υποκύπτει αβασάνιστα σε αυτούς τους εκβιασμούς. Η κατάρρευση των Κουρδικών προσδοκιών, υπήρξε στρατηγικό πλήγμα για τις ΗΠΑ και όλα δείχνουν πως η επαπειλούμενη γενίκευση αυτής της κατάρρευσης σε όλο το εύρος της Κουρδικής ζώνης, σηματοδοτεί μη αναστρέψιμη ανατροπή που θα ανατροφοδοτήσει νέο κύκλο περιφερειακής αποσταθεροποίησης. Η παρουσία των Ρώσων στην περιοχή και η σχεδόν ολοκληρωτική εξάρτηση των Ρωσικών επιδιώξεων από την ανύπαρκτη καλή διάθεση της Τουρκίας, υποβαθμίζει μια μέχρι πρότινος κορυφαία στρατηγική πρόκληση, σε μια επί της ουσίας μάλλον συμβατική παρουσία.<br /><br />Η απροκάλυπτη στρατιωτική παρουσία της Τουρκίας στην Λιβύη, όπως και στο Ναγκόρνο Καραμπάχ στο οποίο επέβαλε και ντε φάκτο τροποποίηση των συνόρων… Ο επιθετικός εισοδισμός στην Ουκρανία… Το επιθετικό διπλωματικό παιχνίδι με το Κυπριακό και ο τρόπος με τον οποίο επανεισβάλει αυτοτελώς στην επιθετική Γεωπολιτική η Βρετανία… Είναι μερικά μόνο κρίσιμα περιστατικά τα οποία αν μη τι άλλο θα πρέπει να προβληματίσουν πολύ σοβαρά για τα μελλούμενα.<br /><br />Η Τουρκία δεν αρκείται απλά στην προβολή ισχύος. Καταφεύγει και σε χρήση ισχύος και το κάνει χωρίς να υποχρεωθεί να λάβει τις πρέπουσες απαντήσεις… Προωθεί την δική της διμερή ατζέντα ακόμη και με τρόπο ανταγωνιστικό απέναντι σε παραδοσιακούς και νέους συμμάχους της και αυτό που εισπράττει είναι ανοχή και ενδεχομένως κάποιες δηλώσεις που ωστόσο δεν κρύβουν την ανησυχία αυτών που τις απευθύνουν. Χαρακτηριστική προς τούτο είναι και η δήλωση της εκπροσώπου του Ρωσικού ΥΠΕΞ η οποία αναφερόμενη στην συμφωνία Ουκρανίας και Τουρκίας για την παραγωγή κορβετών και μη επανδρωμένων μαχητικών αεροσκαφών για τον ουκρανικό στρατό, τόνισε πως: «Η Μόσχα ευελπιστεί ότι η στρατιωτικό-τεχνική συνεργασία μεταξύ Κιέβου και Άγκυρας δεν θα επηρεάσει αρνητικά την κατάσταση στο Ντονμπάς (Ανατολική Ουκρανία)».<br /><br />Είναι λοιπόν φανερό ότι ο Ερντογάν ελίσσεται θαυμάσια και με επιθετικό πρόσημο σε όλο το εύρος των στρατηγικών του συμμαχιών επιβεβαιώνοντας ότι το νεο-οθωμανικό του όραμα ανταγωνίζεται τους πάντες, αλλά την ίδια στιγμή όλα δείχνουν πως έχει απόλυτη ανάγκη από την ιδιαίτερη στήριξη και φυσικά την ανοχή τους, που του εξασφαλίζουν πολύτιμο χρόνο αλλά και μια πλειάδα τετελεσμένων στο περιβάλλον του ευρύτερου ζωτικού του ενδιαφέροντος.<br /><br />Ο Ερντογάν χρησιμοποιεί τους πάντες, και αυτή η διαπίστωση δεν αλλάζει από τις επιμέρους διαφοροποιήσεις που μπορεί να παρατηρήσει κανείς ορισμένες φορές στο πλαίσιο αυτού του ιδιότυπου και διαρκούς μπρα ντε φερ, πότε επί του πεδίου με τους Ρώσους και πότε στο επίπεδο των λεονταρισμών και των βαρύγδουπων διπλωματικών δηλώσεων με τους Αμερικανούς.<br /><br />Οι αυταπάτες πως οι σύμμαχοί του «τον κρατούν» με στοιχεία που παραπέμπουν σε τραπεζικές ατασθαλίες (βλέπε Halkbank) και σε προσωπικά οικονομικά σκάνδαλα, καλό θα είναι να σταματήσουν να φουσκώνουν τα μυαλά των αναλυτών. Η ομηρία Ερντογάν είναι δεδομένη ως προς αυτά, τόσο από τους Ρώσους όσο και από τους Αμερικανούς, αλλά το ειδικό της βάρος στην τουρκική κοινωνία, είναι απειροελάχιστο και ο ίδιος δεν το υπολογίζει. Για την Τουρκική κοινωνία άλλα πράγματα μετρούν και διαφορετικά δέλεαρ είναι αυτά που μπορούν να την αφιονίζουν.<br /><br />Όποιος από τους δύο λοιπόν και να παίξει το παιχνίδι της εργαλειοποίησης των αποκαλύψεων για το βρώμικο παρασκήνιο Ερντογάν, είναι βέβαιο πως δεν θα το «κάψει» για να εξυπηρετηθούν κοντόφθαλμες επιδιώξεις. Θα το κάνει μονάχα για να διασφαλίσει την τελική του υποστηρικτική στάση, όταν στην ζυγαριά της Γεωπολιτικής θα πρέπει να αποτυπωθούν συγκεκριμένες ισορροπίες.<br /><br />Ο Ερντογάν το γνωρίζει αυτό και φαίνεται ότι θα επιδιώξει να «πουλήσει» το χρηστικό του αντίβαρο, πολύ ακριβά, με τους δικούς του όρους και μόνο στο πεδίο της γεωπολιτικής για να μπορέσει να προσπορίσει έτσι και τα δικά του ιδιαίτερα οφέλη.<br /><br />Σε κάθε περίπτωση τα πάντα συνηγορούν ότι, περισσότερο τον χρειάζονται και οι δυο και λιγότερο έχουν την δυνατότητα να τον εκβιάσουν. Προτιμούν να τον διαχειρίζονται ελεγχόμενα (αυτό πιστεύουν) μέχρι την κρίσιμη στιγμή που θα αποφασίσουν να αναλάβουν ευρύτερες πρωτοβουλίες για να τον βάλουν στο χέρι μαζί με την προίκα του. Η εξίσωση αυτή είναι δύσκολη. Και η διαχείρισή της σε καμία περίπτωση δεν προσεγγίζεται με αυτά που αφήνουν να έρθουν στο φως της δημοσιότητας, τόσο οι Ρώσοι όσο και οι Αμερικανοί.<br /><br />Το κρίσιμο ζήτημα, είναι η πρωτοβουλία των κινήσεων...<br /><br />Και αυτή σε κάθε περίπτωση φαίνεται ότι ανήκει στον Ερντογάν. Τροφοδοτεί το θράσος του... Τους τυχοδιωκτισμούς του… Την επιθετικά διεισδυτική εξωτερική πολιτική στην οποία καταφεύγει για να τροποποιήσει τους όρους και τους κανόνες του παιχνιδιού, ακόμη και με πισώπλατα μαχαιρώματα σε παλιούς και νέους συμμάχους.<br /><br />Δεν τίθεται λοιπόν ζήτημα για το ενδεχόμενο «μοιραίο λάθος» του Ερντογάν που θα μπορούσε να ενεργοποιήσει την εκδικητική οργή αυτών που τον αβαντάρισαν και έγιναν ηθελημένα ή αθέλητα παράμετροι επιτυχούς έκβασης των τυχοδιωκτισμών του. Ο ίδιος ο τρόπος με τον οποίο τον αντιμετωπίζουν και ενσωματώνουν στην δική τους στρατηγική τα τυχοδιωκτικά δεκανίκια που τους προσφέρει, είναι αυτός που μετατρέπει σε πλεονεκτήματα ακόμη και τις πιο ακραίες και τυχοδιωκτικές του συμπεριφορές.<br /><br />Αυτό είναι που πρέπει ν αλλάξει. Η συζήτηση για το πιθανό «μοιραίο λάθος» του Ερντογάν, αποκοιμίζει. Αυτή η συζήτηση θα πρέπει να μετατοπιστεί στην ανάγκη να συνειδητοποιήσουν οι πάντες ότι ο νεο-οθωμανισμός που μεταλαμπάδευσε η περίοδος Ερντογάν στην Τουρκία του 21ου Αιώνα, είναι η πραγματική απειλή και αφορά τους πάντες. Μια τέτοια Τουρκία δεν εμπίπτει σε καθεστώς στρατηγικής εργαλειοποίησης, γιατί απλούστατα μια τέτοια Τουρκία δεν εργαλειοποιείται. Στοχοποιείται...<br /><br />Αυτή η Τουρκία απαιτεί ολοκληρωμένο σχεδιασμό στρατηγικής αντιμετώπισης, που θα την αποκόψει πλήρως από τους φυσικούς και εν δυνάμει συμμάχους της και θα ακυρώσει στο σύνολό τους τις ηγεμονικές της φιλοδοξίες.<br /><br />Απέναντι σε μια τέτοια Τουρκία, η επιδίωξη πρώτης και ύψιστης προτεραιότητας, είναι η αυστηρή περιχαράκωσή της στα όρια της Λωζάνης και οι ευθύνες που επωμίζεται η πατρίδα μας αναφορικά με την προώθηση αυτού του στόχου, είναι πραγματικά ιστορικές, αλλά και βαριές για να τις σηκώσουν στους ώμους τους, αυτοί που μετά το φτύσιμο των προηγούμενων ημερών, έσπευσαν χθες στην παρωδία του 61ου γύρου και αύριο στην φαρσοκωμωδία της πενταμερούς.</div><div><br /><a href="https://metopoeleftheriellada.blogspot.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Το "μοιραίο" λάθος

Η Ρωσοτουρκική συνεργασία, ως μια συνύπαρξη διαδραστική και επί πολλών πεδίων εκπεφρασμένη, είναι μια σχέση με δυναμικό στρατηγικό αποτύπωμα...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι σχιζοφρενικές σχέσεις Πούτιν, Ερντογάν και Τραμπ: Ο ένας επικίνδυνος τελείωσε αλλά οι δύο άλλοιμένουν…

<img height="178" src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2019/10/ed84a1fe-gkoumas-putin-trump-erdogan01-1024x654.jpg" width="280" /><br /><br />Του <b>ΤΑΣΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ</b><br />Στον τρελό κόσμο που ζούμε, οι φίλοι μπορεί να είναι ταυτόχρονα και εχθροί. Όσο κι αν αυτό ακούγεται αντιφατικό, μια και μπορεί να το συναντάμε σπάνια στις ανθρώπινες σχέσεις, το βλέπουμε στις μέρες μας στο χώρο των διακρατικών επαφών.<br /><br />Ο λόγος για τις σχέσεις Ρωσίας και Τουρκίας. Στη Συρία βρίσκονται σε αντίπαλα στρατόπεδα. Ο Πούτιν υποστηρίζει τον Άσαντ, ενώ ο Ερντογάν με τις ευλογίες του τέως Προέδρου των ΗΠΑ, εισέβαλε στο Συριακό έδαφος με σκοπό να απωθήσει τους Κούρδους νοτιότερα.<br /><br />Την ίδια ώρα οι Ηνωμένες Πολιτείες εγκατέλειψαν τους έως τότε συμμάχους τους Κούρδους, που έκαναν την σκληρή δουλειά που ήταν η νίκη επί του εδάφους απέναντι στον ISIS και το λεγόμενο ισλαμικό κράτος.<br /><br />Κατέλαβαν μια λωρίδα της Βόρειας Συρίας, με σκοπό στη συνέχεια να χρηματοδοτηθούν από την Ε.Ε. προκειμένου να κτίσουν πόλεις, με σκοπό να εγκαταστήσουν τους πρόσφυγες της Συρίας, που φιλοξενούνται στην Τουρκία, αφού πρώτα με τα όπλα θα έχουν εκδιώξει τους κουρδικούς πληθυσμούς.<br /><br />Με αυτή την κίνηση θα έχουν πετύχει δύο στόχους. Ο ένας να αποτρέψουν την δημιουργία κουρδικού κράτους στην περιοχή και ο άλλος να διαιωνίσουν την παρουσία τους στα συριακά εδάφη, με το πρόσχημα της προστασίας των προσφύγων, που θα είχαν εγκαταστήσει στις νεότευκτες πόλεις.<br /><br />Ο Ερντογάν και το συγγενολόι του συνεργάστηκαν με τον ISIS διακινώντας όπλα και πετρέλαιο από τις περιοχές που ήλεγχαν. Ο δημοσιογράφος Τζαν Ντουντάρ, που αποκάλυψε το αλισβερίσι, καταδικάστηκε σε φυλάκιση 27 ετών. Σήμερα ζει αυτοεξόριστος στη Γερμανία προκειμένου να γλυτώσει από τα μπουντρούμια της Τουρκίας.<br /><br />Αυτές τις ενέργειες του νέο-Οθωμανού Σουλτάνου έκαναν ότι δεν τις είδαν, λόγω οικονομικών και άλλων συμφερόντων οι Ευρωπαίοι, το ΝΑΤΟ και ο τέως ένοικος του Λευκού Οίκου.<br /><br />Οι μεν Ρώσοι έχουν γεωστρατηγικά συμφέροντα μια και επιδιώκουν να αποσπάσουν την Τουρκία από το στρατόπεδο της Δύσης, ο Τράμπ μολονότι δήλωνε ότι όλοι έλεγαν πως ο Ερντογάν είναι φρικτός, εν τούτοις τον είχε φίλο του και λειτουργούσε μαζί του, όπως έλεγε, μια χαρά.<br /><br />Ο Πούτιν από την πλευρά του, προμήθευσε την Τουρκία με τους βαλλιστικούς πυραύλους S-400 και παράλληλα προχώρησε σε μια σοβαρή συνεργασία, αυτήν της κατασκευής πυρηνικού αντιδραστήρα στο νότο, στην περιοχή Ακούγιου.<br /><br />ΟΙ Τούρκοι από την πλευρά τους δια του αρμοδίου υπουργού Ενέργειας δηλώνουν τώρα ότι πέρα από το πυρηνικό εργοστάσιο ενέργειας θα αποκτήσουν την τεχνογνωσία που τους χρειάζεται για άλλες χρήσεις, υπονοώντας την κατασκευή πυρηνικών όπλων.<br /><br />Αλλά και στη Λιβύη υπάρχει ανάλογη σχιζοφρενική κατάσταση. Οι Ρώσοι υποστηρίζουν τον Χαφτάρ, που ελέγχει το ανατολικό μέρος της χώρας και οι Τούρκοι το Σάρατζ που κρατήθηκε στην εξουσία της Τρίπολης με την βοήθεια των μισθοφόρων του ISIS, που του έστειλε πεσκέσι o Ερντογάν.<br />Ο Εθνικιστής-Ισλαμιστής αφέντης της Άγκυρας έγραψε στα παλαιότερα των υποδημάτων του τη Συμφωνία του Βερολίνου, που έγινε πριν ένα χρόνο, η οποία απαγόρευε την αποστολή όπλων και μισθοφόρων στις εμπόλεμες πλευρές της Λιβύης.<br /><br />Εμπόδισε τα πολεμικά της ευρωπαϊκής επιχείρησης «Ειρήνη» να κάνουν έλεγχο σε πλοία που συνόδευαν φρεγάτες της Τουρκίας μεταφέροντας μισθοφόρους και πολεμοφόδια.<br /><br />Η κατάπαυση πυρός που επιτεύχθηκε τον περασμένο Οκτώβριο προέβλεπε εντός τριμήνου την αποχώρηση ξένων μισθοφόρων και οπλικών συστημάτων, προκειμένου να οδηγηθούν οι δύο πλευρές στην ειρήνευση και την επανένωση. Δεν τηρήθηκε όμως από τους Τούρκους που κρατούν σε θανάσιμο εναγκαλισμό τον Σάρατζ, αλλά και τους Ρώσους που ενισχύουν τον Χαφτάρ. Παρ όλα αυτά ο συνεταιρισμός Πούτιν-Ερντογάν καλά κρατεί.<br /><br />Στη διάρκεια του 2020 είχαμε την πολεμική σύγκρουση Αρμενίων και Αζέρων στο Ναγκόρνο Καραμπάχ. Ο Ερντογάν μετέφερε τους μισθοφόρους του και τα Drones του στο Μπακού και κατάφερε να νικήσει τους Αρμένιους, με τους Ρώσους να εγκαταλείπουν εν ψυχρώ τους συμμάχους τους στο Ερεβάν. Στη συνέχεια βλέπουμε τον Πούτιν σε ρόλο Γκουτέρες να στέλνει τον στρατό του προκειμένου να επιβλέψει την σε βάρος των Αρμενίων εκεχειρία.<br /><br />Πούτιν και Ερντογάν αγνόησαν την Ομάδα Μινσκ για το Ναγκόρνο Καραμπάχ.Στην ειρηνευτική αυτή πρωτοβουλία συμμετείχαν εκτός της Ρωσίας η Γαλλία και οι ΗΠΑ. Η Ουάσινγκτον δεν ασχολήθηκε, ο Μακρόν διαμαρτυρήθηκε, αλλά εις ώτα μη ακουόντων.<br /><br />Αυτό που φαίνεται ότι ενώνει τους Πούτιν και Ερντογάν είναι ο αυταρχικός τρόπος άσκησης της εξουσίας. Κι από κοντά τους με την ίδια νοοτροπία και ο Τραμπ, στα χρόνια της παραμονής του στο Λευκό Οίκο.<br /><br />Ο Τσάρος και ο Σουλτάνος έχουν φυλακίσει τους πολιτικούς τους αντιπάλους, δεν σέβονται τα ανθρώπινα δικαιώματα και θεωρούν εαυτούς ελέω Θεού μονάρχες. Τους αρέσουν τα επιβλητικά παλάτια και που τα θεωρούν ως επίδειξη ισχύος.<br />Ξέρουν ότι οι Ευρωπαίοι στο τέλος θα συμβιβασθούν μαζί τους και θα ανεχθούν την όλη αντιδημοκρατική συμπεριφορά τους, μια και η Γερμανία ήδη τα έχει βρει με τους Ρώσους στον αγωγό North Stream και με τους Τούρκους λόγω του όγκου των οικονομικών συναλλαγών, που φτάνει μέχρι την κατασκευή σύγχρονων υποβρυχίων.<br /><br />Με αυτή την έννοια διατηρείται αυτή η σχιζοφρενική σχέση Πούτιν-Ερντογάν, με τους Ευρωπαίους να παίζουν ο καθένας για λογαριασμό του, βάζοντας στην άκρη αρχές, αξίες και δημοκρατικά ιδεώδη.<br /><br />Όλα αυτά, και με το πάθημα της Αρμενίας είναι νωπό μπροστά μας, είναι ανάγκη να προβληματίσουν την Ελληνική πολιτική ηγεσία που οφείλει να πάψει να ασχολείται με τα μικρά και τα ασήμαντα, μια και τα μεγάλα είναι μπροστά μας…<div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Οι σχιζοφρενικές σχέσεις Πούτιν, Ερντογάν και Τραμπ: Ο ένας επικίνδυνος τελείωσε αλλά οι δύο άλλοιμένουν…

Του ΤΑΣΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ Στον τρελό κόσμο που ζούμε, οι φίλοι μπορεί να είναι ταυτόχρονα και εχθροί. Όσο κι αν αυτό ακούγεται αντιφατικό, μια ...

Διαβάστε την συνέχεια

Συγκλονιστικές στιγμές: Έλληνας καπετάνιος έριξε στεφάνι στα Ίμια

<img height="168" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2021-01/imia--2-thumb-large--2-thumb-large-thumb-large.jpg?itok=Y3_pyT6U" width="280" /><br /><br /><b>Ανδρέας Μουντζουρούλιας</b><br />Ηκρίση των Ιμίων 1996 είναι μέχρι σήμερα η σημαντικότερη ελληνοτουρκική κρίση, η οποία εκτός των άλλων είχε ως αποτέλεσμα την απώλεια της ζωής 3 Αξιωματικών των Ενόπλων Δυνάμεων, του υποπλοίαρχου Χ. Καραθανάση, του υποπλοίαρχου Π. Βλαχάκου και του αρχικελευστή Ε. Γιαλοψού. <br /><br />Στις 31 Ιανουαρίου και ώρα 01:40 Τουρκικές ειδικές δυνάμεις αποβιβάζονται στη Μεγάλη Ίμια (Δυτική). Στις 05:30 της ίδιας μέρας ελικόπτερο του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού, που απονηώθηκε από τη φρεγάτα Ναυαρίνο για να διαπιστώσει την πληροφορία παρουσίας Τούρκων στη βραχονησίδα κατέπεσε κατά την επιστροφή του στη φρεγάτα και τα τρία μέλη του πληρώματος, ο υποπλοίαρχος Χριστόδουλος Καραθανάσης, ο υποπλοίαρχος Παναγιώτης Βλαχάκος και ο αρχικελευστής Έκτορας Γιαλοψός, σκοτώθηκαν. <br /><br />Τι κάνει όμως η Ελλάς; Όπως φαίνεται έχει αποδεχθεί τις απαιτήσεις της Άγκυρας. Γιατί δεν επισκέφθηκαν σήμερα Έλληνες Αξιωματούχοι την περιοχή; <br /> <br />Ο υποπλοίαρχος Χριστόδουλος Καραθανάσης, ο υποπλοίαρχος Παναγιώτης Βλαχάκος και ο αρχικελευστής Έκτορας Γιαλοψός όμως τιμήθηκαν από τα καθαρά χέρια του καπετάν Νικόλα! <br /><br />Ο Πάνος Καμμένος είναι κι αυτός που κοινοποίησε στο Twitter το βίντεο με την απόδοση τιμών στον τόπο της θυσίας. <br /><br /><div class="embed-media embed-media--rich-twitter" style="background-color: #f9faff; box-sizing: border-box; clear: both; color: #091c55; font-family: Roboto, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 30px; padding: 0px;"><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="box-sizing: border-box; display: flex; margin: 10px 0px; max-width: 550px; padding: 0px; width: 550px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="1355823893609590784" frameborder="0" id="twitter-widget-0" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/index.html?dnt=false&embedId=twitter-widget-0&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=1355823893609590784&lang=en&origin=https%3A%2F%2Fwww.pentapostagma.gr%2Fethnika-themata%2Fellinotoyrkika%2F6988078_sygklonistikes-stigmes-ellinas-kapetanios-erixe-stefani-sta&siteScreenName=pentapostagma&theme=light&widgetsVersion=ed20a2b%3A1601588405575&width=550px" style="border-style: initial; border-width: 0px; box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; height: 724px; margin: 0px; padding: 0px; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="Twitter Tweet"></iframe></div></div>Ταυτόχρονα, οι Τούρκοι προκαλούν και σήμερα για τα Ίμια. Ο πρώην Υφυπουργός Εξωτερικών Müsteşarı Öymen δήλωσε:<br /><br />''Δεν υπάρχει συνθήκη που να αποδεικνύει ότι τα Ίμια ανήκουν στην Ελλάδα. Δεν υπάρχουν διατάξεις!'' <br /><br />Δηλώσεις Cem Gürdeniz:<br /><br />''Τα Ίμια είναι ο καρκίνος της Ελλάδας. Όλα θα λυθούν. Η Αθήνα θα αναγκαστεί να αποδεχθεί το γεγονός ότι τα νησάκια αυτά ανήκουν στην Τουρκία. Ελπίζω ότι αυτό θα συμβεί με πολιτικά, ή νομικά μέσα.'' <br /><br />Η Αθήνα θα απαντήσει;<div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Συγκλονιστικές στιγμές: Έλληνας καπετάνιος έριξε στεφάνι στα Ίμια

Ανδρέας Μουντζουρούλιας Ηκρίση των Ιμίων 1996 είναι μέχρι σήμερα η σημαντικότερη ελληνοτουρκική κρίση, η οποία εκτός των άλλων είχε ως αποτέ...

Διαβάστε την συνέχεια

Σε διπλό ταμπλό η Τουρκία – Προκαλεί για τη Θράκη εν μέσω διερευνητικών

<a href="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2018/08/tsavousoglou.jpg"><img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2018/08/tsavousoglou-696x367.jpg" /></a><br /><br /><b>Σαρακινός Βαγγέλης</b><br />Συνεχίζει το “διπλό παιχνίδι” η Τουρκία, η οποία από τη μια επιχειρεί να κερδίσει τις εντυπώσεις στην Ευρώπη, μέσω των διερευνητικών επαφών με την Ελλάδα, αλλά από την άλλη δεν σταματά τις προκλητικές δηλώσεις και την απόπειρα δυσφήμισης της Αθήνας. Τέτοια ενέργεια είναι και οι νέες κατηγορίες που εξαπολύει κατά της Αθήνας για την Θράκη και τον εκεί μουσουλμανικό πληθυσμό.<br /><br />Σε ανακοίνωσή του, το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών συνεχίζει τις ανυπόστατες κατηγορίες κατά της Ελλάδας, κάνοντας λόγο για καταπίεση της μειονότητας της Δυτικής Θράκης. «Οι Τούρκοι της Δυτικής Θράκης αγωνίζονται για περισσότερα από 30 χρόνια για την αναγνώρισης της τουρκικής ταυτότητας τους» υπογραμμίζει το υπουργείο του Τσαβούσογλου, υποστηρίζοντας ότι η Αθήνα «δεν εφαρμόζει επί σειρά ετών τις αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων».<br /><br />Παραλλήλως σημειώνει, ότι η Τουρκία θα στηρίζει πάντα τους μουσουλμάνους της Θράκης, τους οποίους αποκαλεί «ομοεθνείς», ενώ συνοδεύει την ανακοίνωση με μια φωτογραφία, στην οποία αναγράφεται χαρακτηριστικά: «29 Ιανουαρίου, Δυτική Θράκη, Ημέρα Εθνικής Αντίστασης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης». Μια σαφή αναφορά στα επεισόδια που ξέσπασαν τον Ιανουάριο του 1990, αμέσως μετά την καταδίκη του τότε υποψήφιου βουλευτή Αχμέτ Σαδίκ.<br /><br />Ξαναθυμήθηκε τη Θράκη ο Τσαβούσογλου<br /><br />Η ανακοίνωση του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών δεν είναι βέβαια η μοναδική πρόκληση κατά της Ελλάδας, παρά το γεγονός ότι επιδιώκει πλέον να δείχνει ένα διαλλακτικό προφίλ προς την Ευρώπη. Το να κατηγορεί πάντως την Αθήνα για μη σεβασμό των αποφάσεων του ΕΔΑΔ, ξεπερνά πολλά όρια. Ειδικά, όταν είναι γνωστό στους πάντες, ότι η ίδια (η Τουρκία) είναι υπόλογη προς το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων για μια σειρά διώξεων εναντίον Κούρδων και πολιτικών αντιπάλων του Ερντογάν.<br /><br />Η Άγκυρα είχε αναφερθεί στην Θράκη και τις προηγούμενες εβδομάδες, στο πλαίσιο της γενικότερης τακτικής της να θέτει συνεχώς θέματα και διαφορές με την Ελλάδα. Προκλήθηκε μάλιστα τότε, λίγες ημέρες πριν την επανεκκίνηση των διερευνητικών επαφών στην Κωνσταντινούπολη, έντονη αντίδραση του Νίκου Δένδια και επίσης έντονη ανταπάντηση του Τσαβούσογλου. Τώρα, καθώς οι αντιπροσωπείες των δύο χωρών ετοιμάζονται για την δεύτερη συνάντηση στην Αθήνα, επανέρχεται στο θέμα με αφορμή τα γεγονότα του 1990 και τις προκλητικές αναφορές ακραίων τουρκικών συλλόγων.<br /><br />Όλα αυτά γίνονται βέβαια την ώρα που η Άγκυρα επιδίδεται παραλλήλως σε μια “επίθεση φιλίας” προς την Ελλάδα, για την οποία πολλοί Ευρωπαίοι εξέφρασαν επιφυλάξεις στο πρόσφατο Συμβούλιο Εξωτερικών της ΕΕ. Η τουρκική προσπάθεια, άλλωστε, να ανοίξει την ατζέντα των διερευνητικών επαφών, διαβάζεται από αρκετούς και ως απόπειρα για τον τορπιλισμό τους, αφού οι ελληνικές θέσεις είναι γνωστές και ξεκάθαρες.<div><br />Προκλήσεις και στην Κύπρο <br /><br />Το ίδιο επιχειρεί η Τουρκία και στην Κύπρο, καθώς προετοιμάζεται για τα τέλη Φεβρουαρίου η άτυπη πενταμερής διάσκεψη υπό τον ΓΓ του ΟΗΕ. Σήμερα, ο πρόσφατα εκλεγμένος ηγέτης των Τουρκοκυπρίων, Ερσίν Τατάρ, επανέλαβε ότι θα προτείνει στην Διάσκεψη τη λύση των δύο κρατών, στη βάση της κυρίαρχης ισότητας, όπως είπε.<br /><br />Ο Τατάρ, την εκλογή του οποίου επιδίωξε με κάθε τρόπο ο Ερντογάν, ταυτίζεται απόλυτα με την Άγκυρα, αμφισβητώντας, όπως και ο Τούρκος πρόεδρος, τη συνέχεια και την υπόσταση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Παραλλήλως εξέφρασε τη βεβαιότητα ότι η Τουρκία θα στηρίξει τις θέσεις του, τονίζοντας μάλιστα σε συνέντευξή του στο "Αnadolu" ότι η λύση των δύο κρατών είναι επίσημη θέση και ότι σε αυτό οι Τουρκοκύπριοι είναι «100% σύμφωνοι με την Τουρκία». Πριν προλάβει άλλωστε να το πει, ο Τσαβούσογλου ανακοίνωσε ότι θα επισκεφθεί την ερχόμενη Τρίτη την κατεχόμενη Κύπρο, για να καθορίσει με τον Τατάρ την «στάση της τουρκικής πλευράς» πριν από την πενταμερή.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Σε διπλό ταμπλό η Τουρκία – Προκαλεί για τη Θράκη εν μέσω διερευνητικών

Σαρακινός Βαγγέλης Συνεχίζει το “διπλό παιχνίδι” η Τουρκία, η οποία από τη μια επιχειρεί να κερδίσει τις εντυπώσεις στην Ευρώπη, μέσω των δ...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι πραγματικοί λόγοι της αναδίπλωσης του Ερντογάν

<br /><br /><br /><br /><a href="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/01/erdogan-1.jpg"><img height="147" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/01/erdogan-1-696x367.jpg" width="280" /></a><br /><br /><b>Παπασίμος Γεώργιος</b><br />Μετά την επιθετική τουρκική φρενίτιδα στο 2020 (γαλάζια πατρίδα, τουρκό-λιβυκό μνημόνιο, ΑΤΤΙΛΑΣ ΙΙΙ στην ΑΟΖ της Κύπρου, άνοιγμα Αμμοχώστου, παραβίαση της ελληνικής υφαλοκρηπίδας από το Oruc Reis, συνεχείς επιθετικές δηλώσεις για αποστρατιωτικοποίηση νησιών και αμφισβήτηση της κυριαρχίας 152 ελληνικών νησιών), που οδήγησε τις σχέσεις των δύο χωρών στο ναδίρ, παρατηρούμε το τελευταίο διάστημα θεαματική τουρκική αναδίπλωση.<br /><br />Προς αυτήν την κατεύθυνση έχουμε την επίθεση φιλίας προς την Ευρώπη και τις ΗΠΑ, λόγω της ανάληψης της προεδρίας από τον Μπάιντεν, με βασικό επικοινωνιακό επιχείρημα ως προς φιλικό προσωπείο της προς τη Δύση, την έναρξη των διερευνητικών συζητήσεων με την Ελλάδα στην Κωνσταντινούπολη, με στόχο δήθεν την επίλυση των ελληνοτουρκικών διαφορών με βάση το Διεθνές Δίκαιο!<br /><br />Πρόκειται αναμφίβολα για αντιστροφή της πραγματικότητας, μέσω της οποίας επιδιώκεται αφενός, η μη λήψη κυρώσεων από την Ευρώπη και τις ΗΠΑ, δεδομένων, των σοβαρών οικονομικών προβλημάτων ρευστότητας της τουρκικής οικονομίας και αφετέρου η κεφαλαιοποίηση των προηγούμενων επιθετικών παράνομων ενεργειών στην Ανατολική Μεσόγειο και το Αιγαίο. Και αυτό γιατί βασικός στόχος της Τουρκίας στις διερευνητικές είναι, πέρα των άλλων, η άμεση ή έμμεση νομιμοποίηση των παράνομων αξιώσεων της (αποστρατιωτικοποίηση νησιών, γκρίζες ζώνες κλπ).<br /><br />Περαιτέρω, η προσεχής νέα Πενταμερής Διάσκεψη για την Κύπρο από τον ΟΗΕ, που έπεται του ΑΤΤΙΛΑ ΙΙΙ στην Κυπριακή ΑΟΖ και του παράνομου ανοίγματος της περίκλειστης πόλης της Αμμοχώστου, σε συνδυασμό με τις δηλώσεις του αχυρανθρώπου της Άγκυρας, Τατάρ, ότι μόνον η λύση δύο ανεξάρτητων κρατών, είναι εφικτή, προαναγγέλλει νέα αρνητικά τετελεσμένα σε βάρος της πολύπαθης Κύπρου.<br /><br />Πέραν όμως αυτών, αφανής βασικός στόχος της Άγκυρας, με την τελευταία αναδίπλωση της, η οποία είναι βέβαιον ότι θα έχει προσωρινό χαρακτήρα, λόγω της δομικής αναθεωρητικής φύσεως του νεό-οθωμανικού καθεστώτος Ερντογάν, είναι η υπονόμευση και αποδόμηση του μεγάλου αντιτουρκικού γεωπολιτικού τόξου, που φάνηκε να αναδύεται την προηγούμενη χρονιά (Γαλλία, Ελλάδα, Κύπρος, Αίγυπτος, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, Ινδία).<br /><br />Οδικός χάρτης<br /><br />Τόξο το οποίο εάν ισχυροποιηθεί περαιτέρω θα αποτελούσε ένα σημαντικό γεωπολιτικό μέγεθος στη σημερινή έντονα ρευστή κατάσταση του αναδυόμενου διεθνούς πολυπολικού κόσμου και τεράστιο εμπόδιο στα μακροπρόθεσμα αναθεωρητικά σχέδια του τουρκικού κατεστημένου. Είναι αλήθεια ότι η πρόσφατη αναδίπλωση της Άγκυρας και η προσωρινή νηνεμία στις ελληνοτουρκικές σχέσεις έχει προσφέρει αισθήματα αγαλλίασης στο υπάρχον πολιτικό προσωπικό (κυβέρνηση, αντιπολίτευση), το οποίο διακατέχεται από φοβικό σύνδρομο έναντι της Τουρκίας.<br /><br />Παρά τις αναγκαστικές αμυντικές κινήσεις τον προηγούμενο χρόνο ενόψει του άμεσου τουρκικού κινδύνου, η χώρα μας δεν κατάφερε να ισχυροποιήσει το ρόλο και τη σημασία της στο υπό διαμόρφωση παραπάνω γεωπολιτικό τόξο. Το οποίο πέραν των άλλων, αντικειμενικά αποτελεί και σημαντικό παράγοντα στην προσπάθεια της Δύσης να μην υποσκελιστεί από την αναδυόμενη Ασία (Κίνα, Ρωσία κλπ). Γι’ αυτό, ενόψει όλων αυτών των κινδύνων, ο Ελληνισμός οφείλει να ακολουθήσει την επόμενη περίοδο τον εξής οδικό χάρτη:<br /><br />Πρώτον, συνεχή και συστηματική διεθνοποίηση και γνωστοποίηση των τουρκικών παράνομων αξιώσεων, έτσι ώστε οι άνευ ουσιαστικής σημασίας διερευνητικές συνομιλίες, να μη θολώσουν τις πραγματικές στοχεύσεις των νεό-οθωμανών, δίνοντας επιχειρήματα στις φιλότουρκες ευρωπαϊκές χώρες (Γερμανία, Ιταλία, Ισπανία), να ακυρώσουν κάθε ευρωπαϊκή αντίδραση απέναντι στον τουρκικό επεκτατισμό.<br /><br />Προς αυτήν την κατεύθυνση, θα πρέπει να προσδιοριστεί συγκεκριμένος χρόνος αυτών των διερευνητικών συνομιλιών και οποιαδήποτε απόκλιση από την συζήτηση της μοναδικής διαφοράς, που είναι η οριοθέτηση της ΑΟΖ, δεδομένων και των ευρωπαϊκών δηλώσεων ως προς αυτό, οφείλεται να δημοσιοποιηθεί και να καταγγελθεί. Αποχώρηση της Ελλάδος από τις διερευνητικές συνομιλίες μέσα σ’ αυτό το πλαίσιο, μπορεί να συμβάλλει στην παραπέρα διεθνή έκθεση της Τουρκίας έναντι των δυτικών χωρών.<div><br />Αποτρεπτική δύναμη<br /><br />Δεύτερον, ενόψει της Πενταμερούς Διασκέψεως για την Κύπρο, η ελληνοκυπριακή πλευρά, η οποία όλα τα προηγούμενα χρόνια παραμένει ασθμαίνουσα και παρατηρητής της συνεχούς διολίσθησης του Κυπριακού, θα πρέπει μετ’ επιτάσεως να επανατοποθετήσει αυτό στην διεθνή διάσταση του, που είναι η παράνομη εισβολή και κατοχή της περίπου μισής Μεγαλονήσου. Στόχος πρέπει να είναι η αποχώρηση των δυνάμεων κατοχής και εφαρμογή των στοιχειωδών δημοκρατικών κανόνων λειτουργίας σε ένα ενιαίο κράτος στο νησί, με προστασία των δικαιωμάτων όλων των πολιτών του.<br /><br />Πρέπει να σημειωθεί, ότι η εκλογή Μπάιντεν στην προεδρία των ΗΠΑ αποτελεί σημαντικό σύμμαχο σε μια τέτοια προσπάθεια δεδομένου, ότι αυτός ως γερουσιαστής έχει ασχοληθεί περισσότερο από οποιοδήποτε άλλον με το Κυπριακό, κάτι το οποίο θα πρέπει να εκμεταλλευτεί η ελληνοκυπριακή πλευρά.<br /><br />Τρίτον, η σοβαρή ενίσχυση στο διάστημα αυτό της αποτρεπτικής δύναμης της χώρας, η οποία συνδέεται, αφενός με την ενίσχυση του γεωπολιτικού αντιτουρκικού τόξου, για το οποίο η Ελλάδα πρέπει να έχει ουσιαστικό και ενεργό ρόλο. Αφετέρου με την ενίσχυση των ενόπλων δυνάμεων και την αξιοποίηση του αρχιπελάγους του Αιγαίου, προκειμένου με φθηνά όπλα να μετατραπεί σε ισχυρότατο αποτρεπτικό στρατιωτικό παράγοντα έναντι των παράνομων επιδιώξεων της Άγκυρας.<br /><br />Τυχόν αβελτηρία ως προς τις παραπάνω υποχρεώσεις λόγω της ύπουλης "θαλπωρής" που προσφέρει η πρόσκαιρη νηνεμία στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, μπορεί να έχει καταστρεπτικά αποτελέσματα για τον Ελληνισμό. Εάν το σήμα που θα εκπέμψει η χώρα είναι αυτό του φοβικού συνδρόμου και η έναντι οποιοδήποτε όρων εξεύρεση λύσης, που οδηγεί στη δορυφοροποίηση της έναντι της Τουρκίας είναι βέβαιον ότι θα απομακρύνει τις εν δυνάμει σύμμαχες χώρες του προαναφερόμενου αντιτουρκικού γεωπολιτικού τόξου. Τότε η χώρα μας θα απωλέσει την ιστορική ευκαιρία για διεθνή και περιφερειακή ισχυροποίηση της στη σημερινή ρευστή πλανητική αρχιτεκτονική.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Οι πραγματικοί λόγοι της αναδίπλωσης του Ερντογάν

Παπασίμος Γεώργιος Μετά την επιθετική τουρκική φρενίτιδα στο 2020 (γαλάζια πατρίδα, τουρκό-λιβυκό μνημόνιο, ΑΤΤΙΛΑΣ ΙΙΙ στην ΑΟΖ της Κύπρου,...

Διαβάστε την συνέχεια