Η αντιπαράθεση Αρχιεπισκόπου-Άγκυρας – Το σιωπηλό πογκρόμ των Χριστιανών στον αλλόθρησκο κόσμο

<a href="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/01/2021-01-17-6.png"><img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/01/2021-01-17-6-696x367.png" /></a><br /><br /><b>Λυκοκάπης Γιώργος</b><br />Την οργή της Τουρκίας προκάλεσαν οι δηλώσεις του Αρχιεπίσκοπου Ιερωνύμου, ο οποίος σε δηλώσεις του στον τηλεοπτικό σταθμό Open χαρακτήρισε το Ισλάμ «πολιτικό κόμμα και όχι θρησκεία» και τους ανθρώπους του «ανθρώπους του πολέμου».<br /><br />Το τούρκικο υπουργείο Εξωτερικών μίλησε για «υπονόμευση των διερευνητικών επαφών» και κατήγγειλε τον Αρχιεπίσκοπο για «ρατσισμό» και «ισλαμοφοβία». Η Τουρκία ουδόλως έλαβε υπόψιν τις διευκρινιστικές δηλώσεις του γραφείου τύπου της Αρχιεπισκοπής, πως ο Αρχιεπίσκοπος αναφέρονταν σε «ακραία στοιχεία του Ισλάμ» και πως οι δηλώσεις του έγιναν στα πλαίσια ενός ιστορικού ντοκιμαντέρ.<br /><br />Την στιγμή που ο Ερντογάν πασχίζει να αποκαταστήσει τις σχέσεις του με τον Μακρόν, που μερικούς μήνες πριν αποκαλούσε «ψυχοπαθή», είναι φανερό πως η Τουρκία θα αξιοποιήσει στο έπακρο τις δηλώσεις του Ιερώνυμου για προπαγανδιστικούς σκοπούς, όπως είχε αποπειραθεί να αξιοποιήσει και την ανάρτηση των γελοιογραφιών του Μωάμεθ σε δημόσια κτίρια στην Γαλλία.<br /><br />Και όμως οι δηλώσεις του Αρχιεπισκόπου περιγράφουν απόλυτα την εργαλειοποίηση του Ισλάμ από τον Ερντογάν, μάλιστα μέσω και της τουρκικής υποστήριξης ενός πολιτικού κόμματος, της Μουσουλμανικής Αδελφότητας, έστω και αν ο Μακαριότατος δεν τον κατονόμασε. Είδαμε, πως ο Τούρκος πρόεδρος ξαφνικά "θυμήθηκε" να συλλυπηθεί προσωπικά τον Μακρόν για τα θύματα των τρομοκρατικών επιθέσεων στην Γαλλία από φανατικούς ισλαμιστές, κάτι που τους προηγούμενους μήνες επιμελώς απέφευγε, με τις καταδικαστικές δηλώσεις της Άγκυρας να περιορίζονται σε τυπικές ανακοινώσεις της τουρκικής διπλωματίας.<div><br />Οι Χριστιανοί υπό διωγμό<br /><br />Εξάλλου, χωρίς να υποτιμήσουμε τις όντως υπαρκτές μαζικές διώξεις μουσουλμανικών πληθυσμών στην Βιρμανία ή στην Κίνα, στην πραγματικότητα αν υπάρχει μία θρησκευτική κοινότητα που διώκεται για την πίστη της, ακόμα και σήμερα, αυτή είναι ο Χριστιανισμός.Τα συμπεράσματα <a href="https://www.opendoorsusa.org/wp-content/uploads/2021/01/WWL2021_Booklet-digital.pdf">της ετήσιας έκθεσης της οργάνωσης "Open Doors World", </a>δείχνουν πως κάθε μέρα σε όλο τον κόσμο, 13 Χριστιανοί δολοφονούνται για την πίστη τους, 12 φυλακίζονται και 12 χριστιανικές εκκλησίες δέχονται επιθέσεις. 12 χώρες, στην πλειονότητα τους μουσουλμανικές, εφαρμόζουν «ακραίες διώξεις», εις βάρος των Χριστιανών.<br /><br />Στις πρώτες θέσεις, ακολουθώντας το ολοκληρωτικό καθεστώς της Βορείου Κορέας, βρίσκονται το Αφγανιστάν και η Σομαλία, που έχουν χαρακτηριστεί διεθνώς ως «αποτυχημένα κράτη»: οι δύο χώρες ζουν εδώ και και δεκαετίες σε εμπόλεμη κατάσταση, με ανίσχυρη κεντρική εξουσία και υπό την "ομήρεια" ισλαμικών ένοπλων οργανώσεων και άλλων παραστρατιωτικών ομάδων. Στα υπόλοιπα κράτη της λίστας, κατά κύριο λόγο μουσουλμανικά, οι Χριστιανοί είναι θύματα επιθέσεων, απαγωγών και φυλακίσεων, καθαρά για λόγους που σχετίζονται με την θρησκευτική τους πίστη.<br /><br />Η έκθεση επισημαίνει πως οι διώξεις τις περισσότερες φορές γίνεται "από τα κάτω", μέσω ισλαμικών παραστρατιωτικών ομάδων, υπό την ανοχή των ίδιων των κυβερνητικών αρχών, όπως συμβαίνει με τις επιθέσεις που δέχονται οι Χριστιανοί στην Νιγηρία από τους Μουσουλμάνους χωρικούς Φουλάνι, ή με την βίαιη δράση ισλαμικών φονταμενταλιστικών ομάδων στο Πακιστάν, που υποστηρίζονται από τις ίδιες τις ένοπλες δυνάμεις!<br /><br />Οι δε Χριστιανοί που έχουν παραμένει στην Συρία, στο Ιράκ και στην Λιβύη, ζουν υπό των φόβο των επιθέσεων από τους πυρήνες που διατηρεί μέχρι και σήμερα το Ισλαμικό Κράτος και άλλες τζιχαντιστικές ομάδες. Αξίζει να σημειώσουμε πως η Τουρκία είχε υποστηρίξει το Ισλαμικό Κράτος και εξοπλίζει ακόμα τζιχανιστικά παρακλάδια του στην Συρία και στην Λιβύη, δηλαδή «ανθρώπους του πολέμου», όπως εύστοχα αναφέρθηκε ο Αρχιεπίσκοπος.<br /><br />Στην Αίγυπτο του στρατηγού Σίσι και στις ελεγχόμενες από τους Κούρδους και το καθεστώς Άσαντ περιοχές στην Συρία οι Χριστιανοί ασκούν ελεύθερα τα θρησκευτικά τους καθήκοντα, κάτι που φροντίζουν να υπενθυμίζουν σε κάθε ευκαιρία ο Αιγύπτιος και ο Σύρος πρόεδρος, ενώ παρόμοια στάση τηρεί και η σιιτική οργάνωση Χεζμπολάχ, που εμφανίζεται ως ο "προστάτης" των Χριστιανών στον πολύπαθο Λίβανο. Οι δύο Άραβες ηγέτες γνωρίζουν άριστα την εργαλειοποίηση της ισλαμικής πίστης που παγίως επιδίδεται το πολιτικό Ισλάμ στις χώρες τους, τα τελευταία με το ανοιχτό πατρονάρισμα του ίδιου του Ερντογάν.</div><div><br />Η έκθεση απαντά στην τουρκική προπαγάνδα<br /><br />Όμως οι διώξεις εις βάρος των Χριστιανών δεν περιορίζονται μόνο σε φτωχά κράτη του Τρίτου Κόσμου ή στην Μέση Ανατολή, αλλά έχουν ενταθεί μέχρι και στην Ινδία, ειδικά επί της κυβέρνησης του εθνικιστή Ναρέντρα Μόντι, τον οποίο η έκθεση κατηγορεί πως επιδιώκει «μία Ινδία για τους Ινδουιστές». Οι Χριστιανοί είναι δέκτες βίαιων επιθέσεων από μέλη ακραίων ινδουιστικών ομάδων, που θεωρούν την χριστιανική πίστη ως «κατάρα» και τους καλούν να αλλαξοπιστήσουν, με πολλές εκκλησίες να πυρπολούνται από φανατικούς ινδουιστές.<br /><br />Όπως και στην Νιγηρία, οι κυβερνητικές αρχές στην Ινδία φαίνεται να υποβαθμίζουν το θρησκευτικό κίνητρο των επιθέσεων και συχνά τις αποδίδουν σε αγροτικές διαφορές. Να σημειωθεί πως ήδη κυβέρνηση Μόντι κατηγορείται για σωρεία παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των μουσουλμάνων στο Κασμίρ. Στην επίσημη επίσκεψη του στην Τουρκία, ο αρχηγός των ενόπλων δυνάμεων του Πακιστάν έκανε εκτενή αναφορά στο Κασμίρ, μία έμμεση μομφή στην "σιωπή" των αραβικών κρατών, που εσχάτως επιδιώκουν να προσεγγίσουν το Νέο Δελχί.<br /><br />Μάλιστα, σύμφωνα με τα στοιχεία της έκθεσης, ο κορονοϊός αποτέλεσε τον «καταλύτη για νέες θρησκευτικές διώξεις» εις βάρος των χριστιανών: τα χριστιανικά χωριά συχνά εξαιρούνται από την διανομή ανθρωπιστικής βοήθεια και την προμήθεια υγειονομικού υλικού, μία πολιτική που ακολουθείται εκτεταμένα από το Μπαγκλαντές και την Αιθιοπία, ειδικά μετά τον πόλεμο που έχει εξαπολύσει η ομοσπονδιακή κυβέρνηση της αφρικανικής χώρας, εις βάρος της επαρχίας Τιγκρέ.<br />Η έκθεση καταλήγει πως «περισσότεροι από 340 εκατομμύρια Χριστιανοί ζουν σε μέρη όπου βιώνουν υψηλά επίπεδα δίωξης και διακρίσεων», μία ανησυχητική αύξηση σε σχέση με το 2019, όταν ο αριθμός των διωκόμενων Χριστιανών περιλάμβανε 245 εκατομμύρια ανθρώπους. Η χριστιανική φιλανθρωπική οργάνωση ουσιαστικά περιγράφει μία πολιτική ενός "σιωπηλού πογκρόμ" του χριστιανικού στοιχείου σε πολλά σημεία του κόσμου και αποτελεί την καλύτερη απάντηση στην τουρκική προπαγάνδα περί "ισλαμοφοβίας" και όσους "χρήσιμους ηλίθιους" την αναπαράγουν.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η αντιπαράθεση Αρχιεπισκόπου-Άγκυρας – Το σιωπηλό πογκρόμ των Χριστιανών στον αλλόθρησκο κόσμο

Λυκοκάπης Γιώργος Την οργή της Τουρκίας προκάλεσαν οι δηλώσεις του Αρχιεπίσκοπου Ιερωνύμου, ο οποίος σε δηλώσεις του στον τηλεοπτικό σταθμό ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η νέα ηγεσία των Γερμανών Χριστιανοδημοκρατών και η ελληνική γειτονιά

<a href="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2021/01/Eef.jpg"><img height="146" src="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2021/01/Eef.jpg" width="280" /></a><br /><br /><div><b>Γιώργος Σκαφιδάς</b><br />Αρχές Αυγούστου του 2020: Στη σκιά της κλιμακούμενης τουρκικής προκλητικότητας, ένας πολύπειρος Χριστιανοδημοκράτης πολιτικός, ο πρωθυπουργός του κρατιδίου της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας, Άρμιν Λάσετ, πραγματοποιεί πολυήμερη επίσκεψη στην Ελλάδα.<br /><br />Κατά το πέρασμά του από τη χώρα μας, ο πρωθυπουργός του πολυπληθέστερου γερμανικού κρατιδίου συναντά τους κ.κ. Κ. Μητσοτάκη, Ν. Δένδια και Γ. Κουμουτσάκο ενώ επισκέπτεται και τη Λέσβο, με τις διπλωματικές πηγές τότε να σημειώνουν ότι είναι πολύ πιθανό ο Άρμιν Λάσετ να είναι και ο επόμενος πρόεδρος των Χριστιανοδημοκρατών.<br /><br />«Υπάρχουν πάρα πολλές προκλήσεις τις οποίες αντιμετωπίζουμε και η Ελλάδα και η Γερμανία από κοινού […] η ασφάλεια των εξωτερικών μας συνόρων είναι κάτι πάρα πολύ σημαντικό και θα πρέπει να δοθεί η απαραίτητη βοήθεια προς την Ελλάδα. Είναι ένα κοινό καθήκον η ασφάλεια των εξωτερικών συνόρων, θα πρέπει, λοιπόν, να υποστηριχθούν τόσο τα νησιά όσο και η χώρα εν γένει […] όταν ένας πρόσφυγας εισέρχεται σε ελληνικό έδαφος, ουσιαστικά εισέρχεται και σε ευρωπαϊκό έδαφος. Από κοινού, λοιπόν, μόνο, μπορούμε να αντιμετωπίσουμε αυτήν την κατάσταση», δηλώνει ο Γερμανός πολιτικός από την Αθήνα στις 3 Αυγούστου, έχοντας στο πλευρό του τον Κυριάκο Μητσοτάκη.<br /><br />Σχεδόν έξι μήνες μετά, ο 60χρονος Άρμιν Λάσετ είναι πια ο νέος ηγέτης του κόμματος της Χριστιανοδημοκρατικής Ένωσης (CDU), χωρίς ωστόσο ακόμη να έχει ξεκαθαριστεί εάν εκείνος θα είναι και ο υποψήφιος της παράταξης για την καγκελαρία στις επερχόμενες ομοσπονδιακές γερμανικές εκλογές της 26ης Σεπτεμβρίου.<br /><br />Ειρήσθω εν παρόδω, αξίζει να σημειωθεί ότι ο εκάστοτε ηγέτης του CDU δεν είναι αυτομάτως υποψήφιος και για την καγκελαρία. Η γερμανική δεξιά των CDU/CSU μπορεί, με άλλα λόγια, να προσέλθει στις κάλπες τον ερχόμενο Σεπτέμβριο με ηγέτη μεν τον Άρμιν Λάσετ αλλά υποψήφιο για την καγκελαρία… τον νυν υπουργό Υγείας Γενς Σπαν, ή τον ηγέτη των Χριστιανοκοινωνιστών (CSU) πρωθυπουργό της Βαυαρίας Μάρκους Ζέντερ. Αμφότεροι Σπαν και Ζέντερ εμφανίζονται να είναι περισσότεροι λαοφιλείς από τον Λάσετ σε ομοσπονδιακό επίπεδο. Για την ιστορία, την καγκελαρία έχουν διεκδικήσει στο παρελθόν, πλην όμως ανεπιτυχώς, και άλλοι Χριστιανοκοινωνιστές όπως ο Φραντς Γιόζεφ Στράους στις εκλογές του 1980 και ο Εντμουντ Στόιμπερ στις εκλογές του 2002.<br /><br />Τι γίνεται όμως με τον Άρμιν Λάσετ; Ποιο είναι το προφίλ του και πως θα μπορούσε η εκλογή του να επηρεάσει τη γερμανική εξωτερική πολιτική απέναντι σε όλα όσα μας αφορούν ως Ελλάδα (τα ελληνοτουρκικά, τις διατλαντικές σχέσεις, τις ισορροπίες με την Κίνα).<br /><br />Πραγματιστής, μετριοπαθής, κεντρώος… ο 60χρονος πολιτικός από το Άαχεν βγαίνει πλέον στο προσκήνιο ως πιστός συνεχιστής της Άνγκελα Μέρκελ, με τις ευλογίες του χριστιανοδημοκρατικού κατεστημένου.<br /><br />Σε παλαιότερο άρθρο του, ο Βόλφγκανγκ Μίνχαου τον χαρακτηρίζει «παλαιάς κοπής φιλοευρωπαίο» («old-school pro-European corporatist»). Σημειωτέων ότι ο Λάσετ έχει περάσει και από το ευρωκοινοβούλιο, ως ευρωβουλευτής την περίοδο 1999-2005.<br /><br />Το προσωνύμιο «Τουρκο-Άρμιν» – που έσπευσαν να ανασύρουν πολλοί ως πιθανό δείγμα έναντι της Τουρκίας – ακολουθεί τον 60χρονο από την εποχή που εκείνος ήταν αρμόδιος ως υπουργός για την ενσωμάτωση των αλλοδαπών στο κρατίδιο της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας (2005-2010).<br /><br />«Ο Λάσετ είναι γνωστός για τις καλούς του δεσμούς με την τουρκική κοινότητα», σημειώνει από την πλευρά του το τουρκικό κρατικό ειδησεογραφικό πρακτορείο Anadolu. Ανατρέχοντας στο βιογραφικό του Χριστιανοδημοκράτη ηγέτη, θα δει κανείς ότι εκείνος έχει περάσει ως επίτιμο μέλος και από τα συμβούλια ιδρυμάτων-οργανισμών που διατηρούν δεσμούς με την Τουρκία («Stiftung-Bildung-Egitim», «Türkisch-Deutsche Studierenden und Akademiker Plattform»). «Το γνωρίζετε πως έχω πολλές επαφές στην Τουρκία», θα δήλωνε ο ίδιος τον Φεβρουάριο του 2019, μιλώντας στη γερμανική έκδοση της τουρκικής Hurriyet.<br /><br />Ωστόσο από την Αθήνα τον περασμένο Αύγουστο ο Λάσετ θα σημείωνε και κάτι άλλο: ότι «στο Κρατίδιο της Βόρειας Ρηνανίας – Βεστφαλίας έχουμε τη μεγαλύτερη ελληνική κοινότητα σε όλη την Ευρώπη».<br /><br />Ο νέος ηγέτης του CDU είναι γεγονός πως έχει κατ’ επανάληψη τα τελευταία χρόνια ασκήσει δημοσίως κριτική στο καθεστώς του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, αναφερόμενος κυρίως στο κράτος δικαίου (Γερμανοί πολίτες στις τουρκικές φυλακές), αλλά και στις απόπειρες εργαλειοποίησης των μουσουλμάνων της Γερμανίας από την Άγκυρα. Όταν ο Ερντογάν έδωσε το «παρών» τον Σεπτέμβριο του 2018 στα εγκαίνια τεμένους της Τουρκικής-Ισλαμικής Ένωσης Θρησκευτικών Υποθέσεων (DİTİB) στην Κολωνία, ο Λάσετ δεν ήταν εκεί… αν και αρχικά είχε προγραμματιστεί να είναι. Και όταν, τον Μάρτιο του 2020, η Άγκυρα έκανε πράξη τις απειλές της «πολιορκώντας» τα ελληνικά-ευρωπαϊκά σύνορα στον Έβρο, ο Λάσετ ήταν σαφής. «Όποιος περνάει τα σύνορα παράνομα, θα οδηγείται πίσω στην Τουρκία, όπου θα έπρεπε να λαμβάνει φροντίδα και όχι να καταδιώκεται. Και όταν τελειώσει ο εμφύλιος πόλεμος, τότε μπορεί να επιστρέψει από εκεί στη Συρία», δήλωνε τότε ο νυν ηγέτης του CDU, υποστηρίζοντας μάλιστα ότι πρέπει να ασκηθεί «μεγαλύτερη πίεση» στον Ερντογάν «που αφήνει τους ανθρώπους να οδηγούνται με λεωφορεία στα σύνορα».<br /><br />Ως συνεχιστής ωστόσο της πολιτικής Μέρκελ, ο Λάσετ παραμένει επί της ουσίας «κοντά» στην Τουρκία την οποία και θα συνεχίσει να «καλοπιάνει» λόγω προσφυγικού, λαμβάνοντας παράλληλα υπόψη και τις τουρκικές μειονότητες της Γερμανίας, μειονότητες η «αξία» των οποίων άλλωστε ενισχύεται σε μια χρονιά εκλογών όπως είναι η τρέχουσα.<br /><br />Ο 60χρονος – που αναλαμβάνει τα ηνία της κυβερνώσας παράταξης σχεδόν παράλληλα με την έναρξη της προεδρίας του Τζο Μπάιντεν στις ΗΠΑ – θα κληθεί όμως, παράλληλα, να «αντιμετωπίσει» και τα παράπονα των Αμερικανών σε μια σειρά από θέματα: αναφορικά με τον αγωγό Nord Stream-2, με τη συμφωνία ΕΕ-Κίνας για τις επενδύσεις (CAI) κ.ά.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.amynanet.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η νέα ηγεσία των Γερμανών Χριστιανοδημοκρατών και η ελληνική γειτονιά

Γιώργος Σκαφιδάς Αρχές Αυγούστου του 2020: Στη σκιά της κλιμακούμενης τουρκικής προκλητικότητας, ένας πολύπειρος Χριστιανοδημοκράτης πολιτικ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τρεις πολύ σοβαρές και αλληλένδετες απειλές για την Ελλάδα: Xάγη, 12 μίλια, κυπριακό

<img height="170" src="https://infognomonpolitics.gr/wp-content/uploads/2021/01/greece-turkey-1-1.jpg" width="280" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Πώς η απόφαση της Χάγης, το ενδεχόμενο σύγκρουσης με την Τουρκία και η πιθανότητα διάλυσης της Κυπριακής Δημοκρατίας διαμορφώνουν τρεις σοβαρές απειλές για την Ελλάδα.</span></h3>Του <b>Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου </b><br /><br />Το δικαίωμα και η εξ αυτού απειλή (ακόμα και αν δεν είναι ρητή) της επέκτασης των ελληνικών χωρικών υδάτων στα 12 μίλια στο Αιγαίο είναι, τηρουμένων των αναλογιών, το διπλωματικό ισοδύναμο μιας «ατομικής βόμβας», δηλαδή ένα πολύ ισχυρό αποτρεπτικό εργαλείο έναντι της τουρκικής επιθετικότητας, πριν η χώρα αναγκαστεί να προσφύγει στην απειλή πολέμου και στον ίδιο τον πόλεμο.<br /><br />Ισχύει για την επέκταση των χωρικών υδάτων στο Αιγαίο ότι ισχύει και με τις κανονικές ατομικές βόμβες. Όποιος τις έχει είναι καλύτερο να μην τις χρησιμοποιεί, εκτός αν βρεθεί κυριολεκτικά με την πλάτη στον τοίχο και μόνο αφού έχει εξαντλήσει όλα τα άλλα αποτρεπτικά μέσα, και, ακόμα και τότε, πρέπει πρώτα να απειλεί τη χρήση τους και μόνο εν υστάτη ανάγκη να τις χρησιμοποιεί. Πρέπει όμως ταυτόχρονα να φροντίζει να διατηρεί απολύτως αξιόπιστη την απειλή χρήσης τους. Πρέπει να ελέγχει πολύ σταθερά τα όπλα που κρατάει στα χέρια του και, φυσικά, να μην αφήνει να του το πάρουν, να τον αφοπλίσουν δηλαδή, για παράδειγμα στις επικείμενες «διερευνητικές» και τα διάφορα περίεργα, υπό σύνταξη τώρα, «συνυποσχετικά» για τη Χάγη. Αλλά ούτε και πρέπει να βαδίζει χωρίς σχέδιο και να διακινδυνεύσει εύκολα πόλεμο με την Τουρκία για να επεκτείνει τα χωρικά ύδατα στα 12 μίλια.<br /><br /><div>Στην εξωτερική μας πολιτική και τις διεθνείς σχέσεις της χώρας υφίστανται σήμερα τρεις σοβαρές απειλές που θα μπορούσαν να τροφοδοτήσουν είσοδο της Ελλάδας σε καταστροφική τροχιά:<br /><br />Το ενδεχόμενο να αποποιηθούμε του δικαιώματος επέκτασης των χωρικών υδάτων στο Αιγαίο κατά τις διερευνητικές επαφές και να αναγνωρίσουμε με συνυποσχετικό στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης δικαίωμα να αποφασίσει για την ελληνική κυριαρχία στα νησιά του Αιγαίου.<br />Το ενδεχόμενο να οδηγηθούμε σε σύγκρουση με την Τουρκία, παίζοντας τον ρόλο «χρήσιμου ηλίθιου» και με πιθανό αποτέλεσμα την καταστροφή των δύο κρατών και της Κύπρου.<br />Το ενδεχόμενο αυτοδιάλυσης ή υποβάθμισης από κράτος σε κρατίδιο της Κυπριακής Δημοκρατίας.<br /><br />Η απειλή στο Αιγαίο<br /><br />Ο πρώτος κίνδυνος, όπως είπαμε, είναι να πάει η Αθήνα σε παραχωρήσεις κυριαρχικών δικαιωμάτων στο Αιγαίο, αποδεχόμενη, δια του συνυποσχετικού, αμφισβήτηση της κυριαρχίας σε νησιά που η Ελλάδα την ασκεί εδώ και έναν αιώνα ή μετά το 1947, ή αμφισβήτηση του δικαιώματος να τα έχει εξοπλισμένα.<br /><br />Κάτι τέτοιο κινδυνεύει να φέρει νομίμως την Τουρκία στο Αιγαίο, καταστρέφοντας την γενική ισορροπία στην Ανατολική Μεσόγειο που επέτρεψε, επί έναν αιώνα, να αποφευχθεί μείζων ελληνοτουρκικός πόλεμος. Κινδυνεύει επίσης να αποσταθεροποιήσει πλήρως το ελληνικό κράτος και την ελληνική κοινωνία, που αντιμετωπίζουν και εξαιρετικά σοβαρές άλλες, σχεδόν υπαρξιακές απειλές, προκαλώντας ακόμα και καθεστωτική κρίση (όπως η κρίση του 1974 στην Κύπρο προκάλεσε πολιτειακή, όχι μόνο πολιτική μεταβολή στην Αθήνα).<br /><br />Τέτοιες έμμεσες, μέσω Χάγης, παραχωρήσεις κυριαρχίας προς την Τουρκία, ακόμα και αν δεν το λένε, τις υποστηρίζουν ισχυρές δυνάμεις σε όλο το πολιτικό φάσμα (και το γνωρίζουν αυτό και οι Δυτικοί και η Άγκυρα). Η κυβέρνηση, έστω και καθυστερημένα, αντελήφθη ότι δεν μπορεί να προβεί σε τέτοιες παραχωρήσεις και ότι, αν το πράξει, πριν ή μετά τις εκλογές που θέλει πιθανώς να κάνει φέτος, θα κινδυνεύσει να πέσει. Αποκλείει τώρα τέτοιες παραχωρήσεις προς την Τουρκία, αλλά το θέμα δεν είναι τι δηλώνει τώρα ή και η ειλικρινής πρόθεσή της, είναι τι πραγματικά θα πράξει, όταν και αν βρεθεί αντιμέτωπη με ισχυρές ευρωπαϊκές και αμερικανικές πιέσεις.<br /><br />Αστοχία στη διπλωματική μας άμυνα<br /><br />Ήδη η Αθήνα προσέρχεται υπό ευρωπαϊκή πίεση στις διερευνητικές. Είναι και εδώ βαριά η ευθύνη της Γερμανίας και της Ε.Ε. και επιλήψιμη η συμπεριφορά τους, αλλά δεν είναι και η Αθήνα άμοιρη ευθυνών για την εξέλιξη αυτή. Έχει η ίδια εμφανίσει το όλο θέμα της, διπλωματικά και στην παγκόσμια κοινή γνώμη, κυρίως ως θέμα διαμοιρασμού θαλασσίων ζωνών, όχι κυρίως ως πρόβλημα εθνικής ασφάλειας λόγω de facto και ρητών τουρκικών απειλών (διεκδικήσεις της Τουρκίας επί ελληνικών εδαφών, εισβολή και συνεχιζόμενη παραμονή τουρκικών κατοχικών στρατευμάτων στην Κύπρο, μη αναγνώριση της Κυπριακής Δημοκρατίας, συγκρότηση του μεγαλύτερου στον κόσμο αποβατικού στόλου απέναντι από τα ελληνικά νησιά, επίσημη απειλή πολέμου κατά της Ελλάδας σε περίπτωση επέκτασης στα 12 μίλια).<br /><br />Αντιμέτωποι οι Ευρωπαίοι με κάτι που και εμείς εμφανίζουμε βασικά ως διαμάχη για θαλάσσιες ζώνες, δεχόμενοι τη διαρκή προπαγάνδα της Τουρκίας, χωρίς να δέχονται αντίστοιχα ελληνικά επιχειρήματα, καταλήγουν πολύ ευκολότερα στο «άντε πηγαίνετε να τα βρείτε στο Διεθνές Δικαστήριο». Εδώ και δύο δεκαετίες, η παγκόσμια κοινή γνώμη και τα υπουργεία Εξωτερικών δεν ακούνε τίποτα για τις τουρκικές απειλές ή την κατοχή της μισής Κύπρου, βλέπουνε αντίθετα μια Ελλάδα που πρωταγωνιστεί στην προσπάθεια ένταξης της Τουρκίας στην Ε.Ε.!<br /><br />Εμείς είμαστε πολύ αντίθετοι στο να ρίχνουμε λάδι στη φωτιά των ελληνοτουρκικών. Για αυτό και επικρίναμε την εκχώρηση κυπριακών πετρελαίων στους Αμερικανούς, χωρίς αντίστοιχη εξασφάλιση εγγυήσεων από την Ουάσιγκτον, όταν θα εκδηλωνόταν η προβλέψιμη τουρκική επιθετικότητα. Για αυτό και είμαστε αντίθετοι στις ανοησίες των πανηγυρικών εξαγγελιών και συμφωνιών για έναν αγωγό που δεν θα γίνει (EastMed) και η μοναδική χρήση του οποίου ήταν, εκ του αποτελέσματος, να τροφοδοτήσει την ελληνοτουρκική αντιπαράθεση.<br /><br />Αλλά, αφού ανοίξαμε το θέμα και εφόσον φτάσαμε στο σημείο να ξυπνήσουν πέρυσι οι εν υπνώσει τελούσες επί σχεδόν δύο δεκαετίες τουρκικές εδαφικές διεκδικήσεις στο Αιγαίο, οφείλουμε να απαντήσουμε στο μέτρο και των αντίστοιχων τουρκικών προκλήσεων, θέτοντας και όσα προαναφέραμε.<br /><br />Δεν είναι άλλωστε το μόνο ακατανόητο. Ζητάμε αίφνης εμπάργκο όπλων από την Ευρώπη στην Τουρκία, δεν ζητάμε όμως και από την σύμμαχό μας Αμερική, κύρια πηγή εξοπλισμού της Τουρκίας, προς την οποία κάνουμε, αντίθετα, κάθε είδους ασύλληπτες, ιστορικά πρωτοφανείς παραχωρήσεις. Σημειωτέον ότι στην Ανατολική Μεσόγειο δεν κάναμε την πολιτική της Γερμανίας, κάναμε την πολιτική που ήθελαν οι ΗΠΑ και το Ισραήλ.<br /><br />Δεν ζητάμε κυρώσεις κατά της Τουρκίας από τις ΗΠΑ για τα δικά μας θέματα, δεν θέτουμε το σύνολο των τουρκικών απειλών στη διεθνή διπλωματία και κοινή γνώμη, εκδίδουμε όμως πανηγυρικές ανακοινώσεις για την επιβολή κυρώσεων επί της Άγκυρας για τους S-400. Υπάρχει άραγε κάποιος λόγος να «τσιμεντώνουμε» την τουρκική πεποίθηση ότι είμαστε εχθροί τους και τυφλό όργανο εχθρικών προς αυτούς δυνάμεων, για θέματα που δεν άπτονται των δικών μας εθνικών συμφερόντων; Ή προτιμάμε για κάποιο λόγο να μας απειλεί η Τουρκία με αμερικανικά όπλα; Κερδίζουμε κάτι από όλες αυτές τις «εξυπηρετήσεις» που κάνουμε και γιατί αυτό το κάτι παραμένει διαρκώς αόρατο και κανείς δεν μπορεί να το περιγράψει; Εμάς μας συμφέρει να απαγορευθεί στις χώρες του ΝΑΤΟ η προμήθεια όπλων από όποιον θέλουν; Εμείς και η Κύπρος δεν αναγκαστήκαμε να προσφύγουμε στη Γαλλία και στη Ρωσία για να καλύψουμε τις αμυντικές μας ανάγκες, υφιστάμενοι, για τον λόγο αυτό, ισχυρότατες αμερικανικές πιέσεις;<br /><br />Οι Αμερικανοί λένε, και έχουν δίκιο, ότι πρέπει, για να είναι αποτελεσματική, μια εξωτερική πολιτική να έχει και καρότο και μπαστούνι. Δεν μπορούσαμε, πολύ περισσότερο δεν μπορούσαμε εν μέσω της κρίσης των Μνημονίων και Δανειακών, να αλλάξουμε υπέρ μας τον συσχετισμό δυνάμεων μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας στην περιοχή (και πιστεύουμε ότι ούτε η Τουρκία μπορεί, χωρίς να διακινδυνεύσει πολεμική αναμέτρηση και άρα καταστροφή και των δύο χωρών και καλό θα είναι να της δώσουμε να το αντιληφθεί αυτό, αντί να της καλλιεργούμε την αυταπάτη ότι θα είναι εύκολο να σημειώσει κέρδη στο Αιγαίο και στο Κυπριακό, αυταπάτη που μπορεί να της δημιουργηθεί ακόμα και από την ανάγνωση των ελληνικών εφημερίδων και τις απόψεις ορισμένων «ειδικών» μας).<br /><br />Η αντικειμενική κατάσταση προσέφερε λοιπόν πιθανότατα μια δυνατότητα διατήρησης του στάτους κβο, προς όφελος της ειρήνης αλλά και της σχετικής ανεξαρτησίας και των δύο παικτών, γιατί και η Τουρκία φοβάται ότι θα γίνουμε ή γίναμε όργανο εχθρικών προς αυτήν δυνάμεων. Η δυνατότητα μιας έστω άτυπης συνεννόησης σε τέτοια βάση υπήρχε, έχει τώρα μειωθεί πολύ σημαντικά με όσα έχουν γίνει και έχει γίνει πιο δύσκολη, αλλά δεν είναι ποτέ αργά για να επιδιωχθεί. Είναι η μακράν καλύτερη λύση στην σημερινή κρίση. Αλλά βέβαια προϋποθέτει πρώτον, ότι ξέρουμε τι θέλουμε, δεύτερο ότι μιλάμε με την απέναντι πλευρά σε πολιτικό επίπεδο, όχι μέσω τρίτων.<br /><br />Η ένταση και ο κίνδυνος του πολέμου<br /><br />Η δεύτερη μεγάλη απειλή για την Ελλάδα (και την Τουρκία στην πραγματικότητα) είναι η διολίσθηση σε διαρκώς αυξανόμενη ένταση, μέχρι ίσως και πόλεμο για λογαριασμό και προς συμφέρον τρίτων, από τον οποίο δεν θα υπάρξει νικητής, θα υπάρξουν δύο ηττημένοι, με δεδομένα τα οπλικά συστήματα που έχουν τα δύο κράτη.<br /><br />Σε μια συνομιλία με τον πρόεδρο των ΗΠΑ, το πρακτικό της οποίας δημοσιεύτηκε στα Αρχεία του και το οποίο αναδημοσίευσε πρόσφατα η εφημερίδα «Εστία», ο τότε πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Καραμανλής, εξήγησε στον Αμερικανό ομόλογό του ότι κινδυνεύει να γίνει πόλεμος με την Τουρκία για πετρέλαια που πιθανώς δεν υπάρχουν.<br /><br />Η πιθανότητα μιας τέτοιας εξέλιξης αυξήθηκε λόγω της μεγάλης αστάθειας στο διεθνές περιβάλλον και της εμφάνισης στους κόλπους του δυτικού συστήματος μιας εξτρεμιστικής τάσης, κύριο όπλο της οποίας είναι η πρόκληση αστάθειας και χάους, και που ενδεχομένως θα μπορούσε να φτάσει στο σημείο να αναζητήσει «χρήσιμο ηλίθιο» για να αυξήσει τη διαπραγματευτική της θέση απέναντι στην Τουρκία ή να λύσει τα δικά της προβλήματα με τον Ερντογάν. Τώρα έχει μειωθεί αυτή η δυνατότητα, λόγω των διεθνών εξελίξεων, αλλά μπορεί να εμφανιστεί ξανά. Είναι άλλωστε πολύ νωρίς για να προβλέψουμε με ακρίβεια την πολιτική Μπάιντεν, το διεθνές σκηνικό και τις σχέσεις της Τουρκίας με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ. Οι πιέσεις προς την Ελλάδα να κάνει παραχωρήσεις κυριαρχικών δικαιωμάτων μπορούν να αυξήσουν τελικά, αντί να μειώσουν, τον κίνδυνο πολεμικής αναμέτρησης, η πιθανότητα της οποίας, έστω και μικρή, ενυπάρχει άλλωστε και σε κάθε παρατεταμένη κρίση και αυξημένη ένταση. Ενδεχόμενη επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων στο Αιγαίο επίσης εμπεριέχει τον κίνδυνο μείζονος κρίσης ή και πολέμου με την Τουρκία.<br /><br />Σε επόμενο άρθρο μας θα εξετάσουμε αναλυτικά το θέμα των 12 μιλίων, τα επιχειρήματα υπέρ και κατά της επέκτασης, αλλά και τους μεγάλους κινδύνους που προέρχονται από τις εξελίξεις στην Κύπρο και ιδίως από την καταστροφή των σχέσεων της Λευκωσίας με τη Μόσχα και από τις πολύ ασυνήθιστες επιθέσεις κατά του Προέδρου Αναστασιάδη. Ο γράφων έχει ασκήσει στο παρελθόν πολύ έντονη κριτική στον Κύπριο Πρόεδρο, την οποία δεν αναιρεί, θεωρούμε όμως πολύ πιθανό οι εναντίον του Αναστασιάδη επιθέσεις να εντάσσονται στην προετοιμασία νέας επίθεσης Λονδίνου και Ουάσιγκτον με σκοπό είτε την κατάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας με μια παραλλαγή του σχεδίου Ανάν, είτε την υποβάθμισή της από κανονικό κράτος σε κρατίδιο, τμήμα μιας «συνομοσπονδίας». Αν όμως η Κύπρος χαθεί και η Ελλάδα θα χαθεί, όπως τόνισε ο Ανδρέας Παπανδρέου τον Μάρτιο του 1987, εξαγγέλλοντας στη Βουλή το casus belli σε περίπτωση τουρκικής προέλασης στο νησί πέραν της γραμμής εκεχειρίας</div><div><br /></div><div><a href="https://infognomonpolitics.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Τρεις πολύ σοβαρές και αλληλένδετες απειλές για την Ελλάδα: Xάγη, 12 μίλια, κυπριακό

Πώς η απόφαση της Χάγης, το ενδεχόμενο σύγκρουσης με την Τουρκία και η πιθανότητα διάλυσης της Κυπριακής Δημοκρατίας διαμορφώνουν τρεις σοβα...

Διαβάστε την συνέχεια

Στέλνουμε για διαπραγματεύσεις αυτόν που έδινε δίκιο στον Νταβούτογλου;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiZlBqCXW2X4RtMcGxlhCx-4ifusxZTgDEFnA1Hel5TvQzr20yRQe2zH4ZBp2AnPKeRM6BQ3FBmoz9xX6Ne3Fce0AIq-MNXOyI8fJGxqRmVTf7hZUWIFcZ7zxucOFDrMbhuPkKib78gsEQ/s840/%25CE%25BA%25CE%25B1%25CE%25B6%25CE%25B1%25CE%25BD+%25CE%25BA%25CE%25B1%25CE%25B6%25CE%25B1%25CE%25BD.png" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="589" data-original-width="840" height="196" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiZlBqCXW2X4RtMcGxlhCx-4ifusxZTgDEFnA1Hel5TvQzr20yRQe2zH4ZBp2AnPKeRM6BQ3FBmoz9xX6Ne3Fce0AIq-MNXOyI8fJGxqRmVTf7hZUWIFcZ7zxucOFDrMbhuPkKib78gsEQ/w640-h448/%25CE%25BA%25CE%25B1%25CE%25B6%25CE%25B1%25CE%25BD+%25CE%25BA%25CE%25B1%25CE%25B6%25CE%25B1%25CE%25BD.png" width="280" /></a></div><h3 style="text-align: left;">   <span style="font-weight: normal;"> Ποια είναι η μεγαλύτερη (ίσως) παγίδα αυτών των διερευνητικών.</span></h3>Ως «τσουνάμι» που μπορεί να «πνίξει» ακόμη και την ίδια την κυβέρνηση περιγράφουν έμπειροι αναλυτές την απόφαση του Κυριάκου Μητσοτάκη να προχωρήσει στην έναρξη των διερευνητικών επαφών με την Τουρκία. Η παγίδα του να πάμε στη Χάγη σε βάση εκτός Διεθνούς Δικαίου.<br /><br />Ο τρόπος με τον οποίο λήφθηκε η απόφαση, υπό τις πιέσεις εξωγενών παραγόντων και κυρίως της «συμμάχου Γερμανίας», δημιουργεί έντονο προβληματισμό, καθώς κανείς δεν βλέπει τρόπο να παραχθεί θετικό αποτέλεσμα για τη χώρα. Για δε τους Τούρκους, όπως ο υπουργός Εξωτερικών τους διαπίστωσε, η αποδοχή αυτή αποτέλεσε τη «δικαίωση» της προκλητικής και επικίνδυνης συμπεριφοράς τους όλο το προηγούμενο διάστημα.<br /><br />Όποιες ελπίδες για μια «λογική Τουρκία», που θα προσερχόταν στις διαπραγματεύσεις για να συζητήσει μόνο τα περί θαλασσίων ζωνών, διαψεύδονται καθημερινά από Τούρκους ανώτατους αξιωματούχους, που συνεχώς υπενθυμίζουν την ατζέντα της Τουρκίας και σκιαγραφούν τι ακριβώς αυτή ζητά.<br /><br />Οι κίνδυνοι για τη χώρα σκιαγραφούνται καθημερινά από πλήθος αναλυτών. Ακόμη όμως και οι διερευνητικές επαφές να μην παράξουν κανένα αποτέλεσμα, όπως άλλωστε έγινε στους προηγούμενους 60 γύρους, αυτό που θα έχουν πετύχει θα είναι να νομιμοποιήσουν την τουρκική προκλητικότητα.<br /><br />Αυτό, πάνω κάτω, ισχυρίστηκε και ο Μεβλούτ Τσαβούσογλου, όταν εξηγούσε στους πρέσβεις της Ε.Ε. ότι η Τουρκία θα αντιδρά εάν χρησιμοποιείται έναντί της «σκληρή γλώσσα». Είναι σαφές ότι στην Τουρκία θεωρούν ότι κατάφεραν να «σύρουν» την Ελλάδα σε διάλογο μέσω των κινήσεών τους όλους τους προηγούμενους μήνες. Και ίσως έχουν δίκιο…<div><br />Οπισθοχώρηση<br /><br />Η ελληνική πλευρά χαμήλωσε όσο μπορούσε τον πήχη των προϋποθέσεων που η ίδια έθετε έναντι των απαιτήσεων για διερευνητικές επαφές. Μόλις τον Δεκέμβριο, ο τότε κυβερνητικός εκπρόσωπος Στέλιος Πέτσας, ερωτηθείς κατά πόσον η κυβέρνηση περιμένει κάτι περισσότερο από την απόσυρση του «Oruc Reis» για να εκκινήσουν οι διερευνητικές επαφές Ελλάδας και Τουρκίας, απάντησε ότι «δεν είναι μόνο το “Oruc Reis”. Είχαμε δει και το προηγούμενο χρονικό διάστημα και άλλες προκλητικές ενέργειες, όπως η επίσκεψη του Τούρκου προέδρου στα Κατεχόμενα, έχουμε δει πάρα πολλές δηλώσεις. Ολα αυτά μπαίνουν στη ζυγαριά, όλα αυτά σταθμίζονται, απλώς χρειάζεται ένας χρόνος ικανός προκειμένου να έχουμε αυτή τη στάθμιση που χρειάζεται».<br /><br />Παρ’ όλα αυτά, ο νέος κυβερνητικός εκπρόσωπος αρκέστηκε να πει ότι «η Τουρκία έχει αποσύρει το Oruc Reis από περιοχές που επικαλύπτουν ελληνική υφαλοκρηπίδα και ζήτησε επανέναρξη των διερευνητικών επαφών, οι οποίες -όπως ανακοινώθηκε- θα ξεκινήσουν στην Κωνσταντινούπολη στις 25 Ιανουαρίου».<br /><br />Όταν μάλιστα ρωτήθηκε από τη «δημοκρατία» για την υπαναχώρηση αυτή, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος δήλωσε ότι η κυβέρνηση είναι πολύ ευχαριστημένη από το πλαίσιο στο οποίο πηγαίνει στις διαπραγματεύσεις, επειδή δεν υπάρχουν ερευνητικές δραστηριότητες στην περιοχή.</div><div><br />«Βέτο» Δένδια<br /><br />Φυσικά, αντιρρήσεις, απ’ ό,τι φαίνεται, υπάρχουν αρκετές και εντός της κυβέρνησης. Και εκφράζονται -προς το παρόν τουλάχιστον- διακριτικά. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, η προσπάθεια του Νίκου Δένδια να «θεμελιώσει» το ότι δεν πρόκειται στο πλαίσιο των «διαπραγματεύσεων να υποχωρήσουμε από τα δικαιώματά μας που προκύπτουν από το Διεθνές Δίκαιο».<br /><br />Διότι η μεγαλύτερη ίσως παγίδα αυτών των διερευνητικών βρίσκεται ακριβώς εκεί, στο να αποδεχτούμε ότι θα πάμε στη Χάγη σε βάση άλλη από αυτήν του Διεθνούς Δικαίου. Ενώ σίγουρα δεν μπορεί να θεωρηθεί άσχετη με την υπόθεση των διερευνητικών η κοινοβουλευτική ερώτηση που κατέθεσαν βουλευτές του σαμαρικού μπλοκ για την επέκταση των δικαιωμάτων αλιείας στα 12 ναυτικά μίλια στο Αιγαίο.</div><div><br />Συνεχίζει τις προκλήσεις η Τουρκία<br /><br />Ένα εικοσιτετράωρο μόλις μετά τον ορισμό της 25ης Ιανουαρίου ως ημέρας επανεκκίνησης του 61ου γύρου των διερευνητικών επαφών, ο Ταγίπ Ερντογάν κατηγόρησε την Ελλάδα για «παραβιάσεις στον εναέριο χώρο και για παράνομες δραστηριότητες στα νησιά», και τους Ελληνοκυπρίους για την κατάσταση στη Μεγαλόνησο, «δείχνοντας» σε λύση δύο κρατών.<br /><br />Με τον τρόπο αυτόν και συμπληρωματικά στη δημοσιοποίηση ολόκληρης της «βεντάλιας» των τουρκικών απαιτήσεων επί της ατζέντας των διερευνητικών, που περιλαμβάνει πλήθος θεμάτων, ο Ερντογάν έδειξε ξεκάθαρα ότι δεν σκοπεύει να αποδεχτεί τις ελληνικές αιτιάσεις περί συζήτησης μόνο για τις θαλάσσιες ζώνες.<br /><br />Και, για να μην υπάρχει αμφιβολία για τις διαθέσεις της Τουρκίας, λίγες ημέρες πριν, σκάφος του Ελληνικού Λιμενικού δέχθηκε «επακούμβηση» από τουρκικά σκάφη, σε ένα κρεσέντο προκλητικότητας στην περιοχή των Ιμίων.<br /><br />Μόλις την Παρασκευή, ο Μεβλούτ Τσαβούσογλου επαναλάμβανε τις δεσμεύσεις της Τουρκίας για άνοιγμα των Βαρωσίων, κατά παράβαση των αποφάσεων του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ.<br /><br />Η Αθήνα, από την πλευρά της, κάνει ότι «δεν βλέπει» τις τουρκικές προκλήσεις και φτάνει μάλιστα μέχρι το σημείο να «θριαμβολογεί» και να μιλά για συμμόρφωση της Τουρκίας στο Διεθνές Δίκαιο ή για προσπάθεια «επανεκκίνησης» των ευρωτουρκικών σχέσεων.</div><div><br />Στέλνουμε να διαπραγματευτεί αυτόν που έδινε δίκιο στον Νταβούτογλου!<br /><br /><i>«Είναι γεγονός ότι στην Ανατολική Μεσόγειο είναι παίκτης και η Τουρκία, και επομένως μια οριοθέτηση θαλασσίων ζωνών δεν μπορεί να γίνει ερήμην της… Εάν προχωρούσαμε σε μια οριοθέτηση με την Αίγυπτο που κάλυπτε περιοχή που διεκδικεί η Τουρκία και δεν λαμβάναμε υπόψη τα συμφέροντά της, αυτή δεν θα γινόταν αποδεκτή από την Τουρκία, με οποιεσδήποτε πρακτικές και νομικές συνέπειες».</i><br /><br />Τα παραπάνω λόγια ανήκουν στον Παύλο Αποστολίδη, επικεφαλής της ελληνικής ομάδας που θα συμμετάσχει στις διερευνητικές επαφές. Εξέφρασε τη συγκεκριμένη άποψη το 2015 σε συνέντευξή του, προκειμένου να δώσει «δίκιο» στον τότε υπουργό Εξωτερικών της Τουρκίας Αχμέτ Νταβούτογλου, που προειδοποιούσε τη χώρα μας να μην προχωρήσει σε σύναψη συμφωνίας για την ΑΟΖ με την Αίγυπτο. «Σε αυτό το κομμάτι έχει δίκιο ο κ. Νταβούτογλου» είχε πει τότε ο κ. Αποστολίδης, στη συνέντευξή του με τίτλο «Είναι δυνατή η χρυσή τομή μεταξύ Τουρκίας και Κύπρου».<br /><br />Ο πρώην διοικητής της ΕΥΠ -και, ομολογουμένως, εκ των εμπειρότερων Ελλήνων διπλωματών-, που τον Δεκέμβριο του 2019 δεν προέβλεπε επιδείνωση των ελληνοτουρκικών σχέσεων, είναι οπαδός του διαλόγου με την Τουρκία.<br /><br />Συγκεκριμένα, συμμετέχοντας σε εκδήλωση του «Κύκλου Ιδεών» του Ευάγγελου Βενιζέλου, έλεγε: «Δεν πιστεύω ότι η κατάσταση θα χειροτερεύσει και ελπίζω να καταστεί δυνατή σύντομα η επανάληψη του διαλόγου με την Τουρκία για το θέμα των θαλασσίων ζωνών». Η πραγματικότητα μπορεί να διέψευσε τις προβλέψεις του κ. Αποστολίδη, ο ίδιος όμως επελέγη από τον κ. Μητσοτάκη για να εκπροσωπήσει τη χώρα μας στις διερευνητικές επαφές.<br /><br />Απέναντί του, όμως, δεν είναι ακόμη ξεκάθαρο εάν θα έχει τον γενικό διευθυντή του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών Τσαγατάι Ερτσιγές, ο οποίος δεν έχει το «προφίλ» του κ. Αποστολίδη, αφού φαίνεται ότι είναι συντάκτης προκλητικών χαρτών που έχουν αναρτηθεί από το τουρκικό υπουργείο και αξιώνουν, μεταξύ άλλων και την αποστρατιωτικοποίηση των ελληνικών νησιών του ανατολικού Αιγαίου.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Στέλνουμε για διαπραγματεύσεις αυτόν που έδινε δίκιο στον Νταβούτογλου;

    Ποια είναι η μεγαλύτερη (ίσως) παγίδα αυτών των διερευνητικών. Ως «τσουνάμι» που μπορεί να «πνίξει» ακόμη και την ίδια την κυβέρνηση πε...

Διαβάστε την συνέχεια

Τι θέλει η αλεπού-Ερντογάν στο παζάρι της Αφρικής

<a href="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/01/erdogan-afriki.jpg"><img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/01/erdogan-afriki-696x367.jpg" /></a><br /><br /><b>Τσιλιόπουλος Ευθύμιος</b><br />Πάνε σχεδόν 10 χρόνια από τότε που ο Ερντογάν επισκέφτηκε το Μογκαντίσου (Αύγουστος 2011), πρώτος αρχηγός μη αφρικανικού κράτους μετά τον εμφύλιο το 1991. Η Τουρκία έγινε γρήγορα γενναιόδωρος ευεργέτης της Σομαλίας. Από τότε η τουρκική κυβέρνηση και τουρκικές εταιρείες έχουν επενδύσει άφθονο χρήμα στις αναπτυξιακές ανάγκες της Σομαλίας.<br /><br />Η διείσδυση της Τουρκίας στην Αφρική ξεκίνησε το 2003 με πρωτοβουλία και υπό την εποπτεία του Ερντογάν. Ο ίδιος έχει πραγματοποιήσει περίπου 30 επισκέψεις σε αφρικανικές χώρες. Η επίσκεψη του στη Σομαλία το 2011, όμως, προσέλκυσε την παγκόσμια προσοχή. Τότε η Σομαλία ήταν κράτος υπό κατάρρευση. Μεταξύ 2009 και 2014, οι τουρκικές δαπάνες για αρωγή σε αφρικανικές χώρες αυξήθηκαν από περίπου 31 σε 400 εκατ. δολάρια ετησίως.<br /><br />Περίπου ένα δισ. δολάρια (έως το 2018) έχει διατεθεί στη Σομαλία, χρηματοδοτώντας αναπτυξιακά έργα, υποδομές και σχολεία. Σήμερα, το διεθνές αεροδρόμιο και το λιμάνι του Μογκαντίσου διευθύνονται από τουρκικές εταιρείες. Τούρκος ειδικός απεσταλμένος για τη Σομαλία έχει εμπλακεί άμεσα και σε διπλωματικές συνομιλίες με την αποσχισμένη περιοχή της Σομαλιλάνδης.<br /><br />Η Τουρκία στη Σομαλία<br /><br />Η παρουσία της Τουρκίας στη Σομαλία αρχικά βασίστηκε στο εμπόριο και την οικονομική στήριξη. Το 2016 εγκαινιάστηκε η μεγαλύτερη παγκοσμίως τουρκική πρεσβεία στο Μογκαντίσου. Νωρίτερα αυτόν το μήνα, όμως, η αντιπολίτευση στη Σομαλία ζήτησαν από την Άγκυρα να σταματήσει αποστολή όπλων που προορίζονται για την εκπαιδευμένη από Τούρκους μονάδα ειδικής πολιτικής Χαρμαάντ, επειδή πυροβόλησε διαδηλωτές.<br /><br />Με επιστολή εξέφρασε τον φόβο τους ότι ο πρόεδρος Μοχάμεντ Αμπντουλάι Μοχάμεντ θα χρησιμοποιήσει την Χαρμαάντ για να νοθεύσει τις εκλογές. Αναφέρθηκαν επίσης στον κεντρικό ρόλο της Τουρκίας στην εκπαίδευση και τον εξοπλισμό των στρατιωτικών και αστυνομικών δυνάμεων της Σομαλίας. Η Σομαλία φιλοξενεί το Camp TURKSOM, που χτίστηκε το 2017 έναντι 50 εκατ. δολαρίων και αποτελεί τη μεγαλύτερη τουρκική στρατιωτική εγκατάσταση στο εξωτερικό.<br /><br />Εάν, όπως λέει η αντιπολίτευση, η Τουρκία συμπράττει με έναν βίαιο άρπαγα της εξουσίας, η τουρκική διείσδυση στην υπόλοιπη Αφρική θα στιγματιστεί ανεξίτηλα ως νεο-οθωμανική. Η μακροημέρευση της τουρκικής παρουσίας στη Σομαλία θα επηρεάσει τον τρόπο, με τον οποίο γίνεται αντιληπτή και στη δυτική Αφρική, η οποία ενδιαφέρει την Άγκυρα, όπως την ενδιαφέρει η Ερυθρά Θάλασσα και το Κέρας της Αφρικής. Η παρουσία της Τουρκίας στη Λιβύη είναι πιο πρόσφατη, αλλά υπάρχει μια ομοιότητα με τη Σομαλία: και οι δύο χώρες έχουν ευάλωτες κυβερνήσεις και ένοπλες αντιπολιτευτικές δυνάμεις.<br /><br /><div>Η διείσδυση στο Σαχέλ<br /><br />Στις αρχές του 2020, ο Ερντογάν επισκέφθηκε την Αλγερία, τη Σενεγάλη και τη Γκάμπια, με σκοπό την παρουσία σε «μια από τις σημαντικότερες πύλες της Τουρκίας προς το Μαγκρέμπ και την Αφρική». Οι καλές σχέσεις με την Αλγερία (κάποτε ήταν τα δυτικά σύνορα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας) είναι απαραίτητες για την επέκταση της τουρκικής επιρροής στο Σαχέλ, την υποσαχάρια δυτική Αφρική.<br /><br />Η επίσκεψη του Τσαβούσογλου στο Μάλι τον Σεπτέμβριο (μετά το πραξικόπημα) ήταν ορόσημο για τις διμερείς σχέσεις. Τον Ιούλιο ο ίδιος υπέγραψε στον Νίγηρα συμφωνία στρατιωτικής συνεργασίας που ενδεχομένως να οδηγήσει στη δημιουργία νέας τουρκικής στρατιωτικής βάσης στην Αφρική. Οι ανωτέρω τουρκικές κινήσεις συνιστούν πρόκληση για τη Γαλλία, την πρώην αποικιακή δύναμη της περιοχής.<br /><br />Δεν είναι άσχετο το γεγονός ότι η σχέση Παρισιού-Άγκυρας έχει εξελιχθεί σε έντονη αντιπαλότητα σε όλη την Ανατολική Μεσόγειο, γεγονός που αφορά άμεσα την Ελλάδα. Κατευθύνοντας την οικονομική αρωγή, τις επενδύσεις και τη διπλωματική προσέγγιση προς τις πρώην γαλλικές αποικίες στη Δυτική Αφρική, ο Ερντογάν αμφισβητεί την περιφερειακή επιρροή της Γαλλίας.<br /><br />Η αυξανόμενη επιρροή της Τουρκίας στο Μαγκρέμπ είναι αποτέλεσμα της νεοοθωμανικής και πανισλαμικής εξωτερικής πολιτικής του Ερντογάν, δήλωσε ο ιστορικός Πιερ Βερμέρεν του Πανεπιστημίου της Σορβόννης. Ο ίδιος ανέφερε ότι η τουρκική διείσδυση «ξεκίνησε το 2011 την εποχή της Αραβικής Άνοιξης όταν οι λαϊκές εξεγέρσεις ανέτρεψαν τους απόλυτους ηγεμόνες της περιοχής και η Τουρκία υποστήριξε ισλαμικά κινήματα όπως η Μουσουλμανική Αδελφότητα».</div><div><br />Η επιρροή στο Μαγκρέμπ<br /><br />Το 2020 σημειώθηκε επιτάχυνση της τουρκικής επιρροής, η οποία είναι τώρα άμεση. Με την παρέμβασή της στη Λιβύη, η Άγκυρα τοποθέτησε Τούρκους στρατιώτες και μισθοφόρους κοντά στα σύνορα της Αλγερίας και της Τυνησίας. «Τα δίκτυα που υποστηρίζονται από την Άγκυρα προωθούν την Τουρκία στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και στα ΜΜΕ», δήλωσε ο Βερμέρεν.<br /><br />Ο πολιτικός αναλυτής Αλί Μπακίρ, με έδρα την Άγκυρα, συμφώνησε ότι «η Τουρκία επιδιώκει να ενισχύσει τις σχέσεις της με τις χώρες της περιοχής του Μαγκρέμπ ως μέρος του ανοίγματος της στρατηγικής για την Αφρική». Οι σχέσεις Τουρκίας-Αλγερίας εξελίσσονται γρήγορα. Σε ό,τι αφορά την Τυνησία και το Μαρόκο, η Τουρκία εστιάζει σε αμοιβαία οικονομικά οφέλη.<br /><br />Περισσότερες από 1.200 τουρκικές εταιρείες έχουν δημιουργήσει θυγατρικές στην Αλγερία, την οποία ο Ερντογάν επισκέφθηκε στις αρχές του 2020 και της έστειλε ιατρική βοήθεια για να αντιμετωπίσει την πανδημία. Η Τουρκία έχει γίνει ο τρίτος μεγαλύτερος εισαγωγέας αλγερινών προϊόντων και οι δύο χώρες στοχεύουν στην αύξηση του εμπορίου στα 4,1 δισ. ευρώ ετησίως. Παράλληλα, η Τουρκία βοήθησε για την αποκατάσταση του οθωμανικού τζαμιού Κετσάουα στο Αλγέρι.<br /><br />Στο Μαρόκο οι Τούρκοι πλημμύρισαν την αγορά κλωστοϋφαντουργικών προϊόντων και εκτόπισαν εγχώρια προϊόντα. Το Ραμπάτ τον Οκτώβριο αναθεώρησε μια συμφωνία ελεύθερου εμπορίου του 2006. Στην Τυνησία, οι επιχειρήσεις έχουν επίσης πληγεί από τουρκικά προϊόντα χαμηλού κόστους, τα οποία έχουν αυξηθεί από τη συμφωνία ελεύθερων συναλλαγών του 2004 και η Τύνιδα το 2018 επέβαλε δασμούς.</div><div><br />Οι τουρκικές φιλοδοξίες στην Αφρική<br /><br />Οι φιλοδοξίες της Τουρκίας στην Αφρική, αν και εντυπωσιακές στο πεδίο εφαρμογής τους, αποκλίνουν από τις κινεζικές, αμερικανικές και ευρωπαϊκές, λόγω της θρησκεία. Οι εκκλήσεις της Τουρκίας για κοινή ισλαμική ταυτότητα προσφέρουν προφανή πλεονεκτήματα στη συνεργασία με μουσουλμανικές χώρες, όπως η Σομαλία, το Σουδάν, η Αλγερία, το Μάλι και ο Νίγηρας.<br /><br />Η "παρόμοια κουλτούρα" δίνει σε τουρκικές εταιρείες πλεονέκτημα στον ανταγωνισμό για συμβάσεις. Η Άγκυρα δεν είχε δείξει ότι μπορεί να αποκτήσει ριζωμένη επιρροή σε μη μουσουλμανικές χώρες, αλλά οι πρόσφατες συμβάσεις τουρκικών εταιρειών σε χώρες της Ανατολικής Αφρικής ίσως διαψεύσουν αυτή την εκτίμηση. Η εταιρία Yapi Merkezi, για παράδειγμα, εξασφάλισε μέρος ενός μεγάλου σιδηροδρομικού έργου στην Τανζανία, με εν μέρει χρηματοδότηση από την Export Credit Bank της Τουρκίας.<br /><br />Τον Νοέμβριο 2020, η τουρκική εφοδιαστική εταιρεία Çelebi Aviation Holding εξασφάλισε την πλειοψηφία στον όμιλο Siginon, που ανήκει στην πλούσια οικογένεια του πρώην προέδρου της Κένυας Ντάνιελ Μόι. Η εξαγορά δίνει στην Çelebi ένα μερίδιο ελέγχου σε μια εταιρεία που δραστηριοποιείται σε ολόκληρη την περιοχή, σε Κένυα, Τανζανία και Ουγκάντα.</div><div><br />Η περίπτωση της Κένυας<br /><br />Η συνεργασία Çelebi-Siginon ευθυγραμμίζεται στενά με τους τουρκικούς εμπορικούς στόχους στην Κένυα και την ευρύτερη περιοχή. Στη γειτονική Σομαλία και την Τανζανία, οι τουρκικές ιδιωτικές επενδύσεις σε υποδομές και εφοδιαστικές δραστηριότητες συνάδουν με τους στόχους της εξωτερικής πολιτικής του Ερντογάν. Αυτή η συναλλαγή, ωστόσο, ενέχει και κινδύνους τόσο για την Çelebi όσο και για τους νέους συνεργάτες της στην Κένυα.<br /><br />Ο γερουσιαστής Γεδεών Μόι (γιος του εκλιπόντος προέδρου) έχει βασίσει το πολιτικό του προφίλ σε μια εταιρεία που αντιμετώπισε ζητήματα σε άλλες αγορές, χάνοντας σημαντική σύμβαση στο διεθνές αεροδρόμιο της Βιέννης πέρυσι και προκαλώντας αρνητικές αντιδράσεις με απολύσεις εκατοντάδων υπαλλήλων στην Ινδία. Παρόμοιες απολύσεις στην Κένυα θα φέρουν πολιτικό κόστος για τον Μόι, ειδικά εάν πυροδοτήσουν λαϊκή οργή προς μία ξένη (τουρκική) εταιρεία που αγοράζει ένα στρατηγικό περιουσιακό στοιχείο της χώρας και στη συνέχεια κόβει θέσεις εργασίας. Επίσης, εάν ο Μόι εκλεγεί πρόεδρος το 2022, η Çelebi θα μπορούσε να εκτεθεί εν μέσω των τεταμένων εθνοτικών αντιθέσεων στην Κένυα.<br /><br />Εν κατακλείδι, η Τουρκία επεκτείνει τις δραστηριότητές της σε όλη την Αφρική με έμφαση σε χώρες με μουσουλμανική πλειοψηφία. Η διείσδυση αυτή, όμως, καταναλώνει πολύ χρήμα σε καιρούς που είναι αυτό σπάνιο είδος στην ίδια την Τουρκία. Επίσης, κοι κινήσεις αυτές αφήνουν έκθετη την Άγκυρα σε διπλωματικές παγίδες, με την έννοια ότι δημιουργούν επικίνδυνους αντιπάλους, τους οποίους συχνά δεν μπορεί να επηρεάσει.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Τι θέλει η αλεπού-Ερντογάν στο παζάρι της Αφρικής

Τσιλιόπουλος Ευθύμιος Πάνε σχεδόν 10 χρόνια από τότε που ο Ερντογάν επισκέφτηκε το Μογκαντίσου (Αύγουστος 2011), πρώτος αρχηγός μη αφρικανικ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Ελλάδα έχασε το "τρένο Μακρόν" – Το πήρε ο Ερντογάν!

<a href="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/01/macron_edogan.jpg"><img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/01/macron_edogan-696x367.jpg" /></a><br /><br /><b>Τζήμας Θέμης</b><br />Ας ξεκινήσουμε με μια απλή αλλά απολύτως καίρια υπενθύμιση: ο ελληνικός δημόσιος διάλογος, η έρευνα η ακαδημαϊκή, η κοινή μας γνώμη και η άσκηση πολιτικής θα φτάσουν σε ένα πολύ καλύτερο επίπεδο όταν η μεγάλη πλειονότητα των διεθνολογούντων πάψουν να λειτουργούν σαν προπαγανδιστές, όπως σήμερα. Μας το υπενθυμίζει η επιστολή Μακρόν.<br /><br />Θυμόμαστε τη Γερμανία που ήταν μαζί μας; Τον φιλέλληνα Τραμπ; Το ευρώ που μας προστατεύει από την τουρκική επιθετικότητα; Τον ευρωπαϊκό Νότο που στέκεται στο πλευρό μας; Όλα τα παραπάνω αποδείχτηκαν αυτό που ήταν, στην καλύτερη περίπτωση επιλεκτικές και παραπλανητικές αναγνώσεις της πραγματικότητας και συνήθως προπαγανδιστικές ανοησίες. Σ' αυτά ήλθε να προστεθεί και η επιστολή του Μακρόν στον Τούρκο ομόλογό του, τις προηγούμενες ημέρες, μετά τη δήθεν ασυμφιλίωτη σύγκρουσή τους, η οποία –το λιγότερο– προς το παρόν μπαίνει σε φάση ύφεσης.<br /><br />Για να είμαστε πολύ σαφείς, λαμπρά έπραξε από πλευράς του ο Γάλλος πρόεδρος. Καμία χώρα δεν αποφασίζει την διεθνή της πολιτική με βάση ό,τι εμείς θεωρούμε ανά πάσα στιγμή ωφέλιμο για εμάς και ό,τι σε κάθε περίπτωση θεωρούμε δίκαιο. Εν προκειμένω ήταν η ελληνική κυβέρνηση εκείνη η οποία απέρριψε το καλοκαίρι του 2019 την προοπτική αμυντικής συμμαχίας με τη Γαλλία. Κι αυτό, επειδή στην πατρίδα μας "κουμάντο" κάνουν ο Τζέφρι Πάιατ –στο όνομα του προέδρου των ΗΠΑ– και η καγκελάριος Μέρκελ. Ο Μητσοτάκης μάλλον θεωρεί υπηρετεί τα ελληνικά συμφέροντα ακολουθώντας τις συστάσεις των ανωτέρω.<br /><br />Υπάρχουν και οι γνωστοί ανταποκριτές-δημοσιογράφοι, που θυμούνται πόσο κακή είναι η κατοχή λαών όταν την ενεργεί η Τουρκία, αλλά αγαλλιάζουν όταν την επιβάλλουν το Ισραήλ ή οι ΗΠΑ. Σε αντίθεση, μάλιστα, με όσα διακηρύττουν, τόσο ξένα Μίντια όσο και Ισραηλινοί αξιωματούχοι κάθε άλλο παρά οριστική θεωρούν την κρίση που υπάρχει στις σχέσεις Ισραήλ-Τουρκίας. Η πόρτα δεν έχει κλείσει οριστικά. Υπάρχουν και καχυποψία και αντιπαραθέσεις, αλλά και διάθεση επαναπροσέγγισης με ή χωρίς Ερντογάν.<br /><br />Σε σχέση με τις ΗΠΑ είναι επιπόλαιο να εμμένουμε σε σημαντικές αλλά επιμέρους πτυχές των σχέσεων τους με την Τουρκία, όπως στο γεγονός π.χ. ότι ο Μπάιντεν αρνήθηκε να μιλήσει τηλεφωνικώς με τον Ερντογάν. Καλό είναι να τολμήσουμε να δούμε την μεγάλη εικόνα: η Τουρκία αφενός υπερασπίζεται –και ορθώς– το κυριαρχικό της δικαίωμα να αγοράζει όπλα από όποιον θέλει, αφετέρου προσπαθεί –μάλλον εναγωνίως– να βρει ένα modus operandi με τον νέο πρόεδρο των ΗΠΑ.<br /><br />Η επιστολή Μακρόν<br /><br />Οι περισσότερες πιθανότητες δε είναι τελικά να το βρει. Η επιστολή Μακρόν –και όσες θα ακολουθήσουν– αποτελεί άλλη μια "σφαλιάρα" προς τους διαμορφωτές της ελληνικής διεθνούς πολιτικής: δείχνει όχι μόνο ότι οι διεθνείς σχέσεις εδράζονται κατά βάση σε κρατικά συμφέροντα, όπως είναι προφανές, αλλά κυρίως ότι χωρίς ελληνική εθνική στρατηγική και χωρίς πολιτική αρχών, γίνεσαι "χρήσιμος ηλίθιος". Όταν αντικειμενικά υπηρετείς ξένα συμφέροντα γίνεσαι το κλωτσοσκούφι της πολιτικής άλλων.<br /><br />Η Ελλάδα παρέδωσε την επικράτειά της στον αμερικανικό στρατό βάσει της συμφωνίας που διαπραγματεύτηκε ο ΣΥΡΙΖΑ και ψήφισαν ΝΔ-ΚΙΝΑΛ. Τι έλαβε ως αντάλλαγμα; Μια δήλωση Πομπέο στο Ίδρυμα Νιάρχος ότι αν οι Τούρκοι καταλάβουν νησί, οι ΗΠΑ κάτι θα κάνουν.<br />Με τις συμφωνίες μας με το Ισραήλ δίνουμε στην κατεξοχήν (μαζί με την Τουρκία) επιθετική δύναμη της Ανατολικής Μεσογείου, το στρατηγικό βάθος που τόσο χρειάζεται. Πέραν του ότι έμπρακτα αναιρούμε έτσι όσα διακηρύττουμε περί διεθνούς δικαίου, τι λάβαμε ως αντάλλαγμα;<br /><br />Από όσο γνωρίζουμε τίποτα, πέραν ίσως από τις αγορές κάποιων οπλικών συστημάτων, που πολύ πιθανώς το Ισραήλ πουλάει και σε συμμάχους της Τουρκίας. Η Ρωσία προσφέρεται επίσης να μεσολαβήσει μεταξύ Τουρκίας και ημών, ωστόσο εμείς προτιμούμε να συμμετέχουμε σε αντιρωσικούς άξονες, να αφήνουμε την Τουρκία να αναπτύσσει σχέσεις με την Μόσχα σε αντιστροφή των ιστορικών σχέσεών μας με τη μεγάλη αυτή δύναμη. Επιπλέον, εγκαταλείπουμε την Κυπριακή Δημοκρατία έκθετη στις πιέσεις των ΗΠΑ, που απαιτούν να αποκλείσει τα ρωσικά πλοία από τα λιμάνια της.<br /><br />Διερευνητικές με Τουρκία<br /><br />Ο τυχοδιωκτισμός δε, της πολιτικής μας δεν φαίνεται μόνο στο πόσο βολικά ξεχνούμε τα ανθρώπινα δικαιώματα και το Διεθνές Δίκαιο, όταν αφορά συμμάχους των ΗΠΑ. Επεκτείνεται και στον σκληρό πυρήνα των διμερών μας σχέσεων με την Τουρκία: αν η Τουρκία είναι συνολικά επιθετικό και αναθεωρητικό κράτος στην περιοχή, σε τι είδους διερευνητικές εισερχόμαστε, χωρίς να έχουμε τουλάχιστον διαμορφώσει συμμαχία δυνάμεων περιορισμού και αντιστροφής της τουρκικής επιθετικότητας;<br /><br />Επιπλέον, σε τι διερευνητικές εισερχόμαστε όταν είναι σαφές ότι δεν έχουμε συμφωνήσει επί της ατζέντας αυτών με την Τουρκία, συνθήκη η οποία μέχρι πρότινος υποτίθεται ότι αποτελούσε προϋπόθεση, προκειμένου να ξεκινήσουν οι διαπραγματεύσεις; Προφανώς, γνωρίζει καλά η ελληνική κυβέρνηση ότι ο στόχος της Τουρκίας είναι να δείξει έτοιμη να διαπραγματευθεί, φορτώνοντας στην Ελλάδα μια τυχόν αποτυχία. Ακόμα χειρότερα, εάν έστω και κατά ένα μέρος σύρει την ελληνική πλευρά στην δική της ατζέντα, δημιουργώντας διπλωματικό τετελεσμένο.<br /><br />Πώς αλήθεια προετοιμάζεται η δική μας πλευρά ενόψει αυτών; Με κανένα τρόπο, γιατί δεν θέλει να προετοιμαστεί. Η ελληνική κυβέρνηση –όπως και το ελληνικό κατεστημένο συνολικά– προτιμά να δέχεται η χώρα σφαλιάρες και να εκχωρεί δικαιώματά της, παρά να λέει –έστω πού και πού– κανένα όχι στους υψηλούς "προστάτες". Η επιστολή Μακρόν αποτελεί μια υπενθύμιση για πράγματα που ζήσαμε έναν αιώνα πριν. Θέλει να θυμάται άραγε κανείς την κατάληξη των γεγονότων τότε, ή οι διεθνολογούντες των τηλεπαραθύρων έχουν πετύχει ολοκληρωτικά τους στόχους τους;<div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η Ελλάδα έχασε το "τρένο Μακρόν" – Το πήρε ο Ερντογάν!

Τζήμας Θέμης Ας ξεκινήσουμε με μια απλή αλλά απολύτως καίρια υπενθύμιση: ο ελληνικός δημόσιος διάλογος, η έρευνα η ακαδημαϊκή, η κοινή μας γ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκία-Νταβούτογλου: Ο εθνικιστής Μπαχτσελί θα ανατρέψει τον Ερντογάν!

<img height="147" src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2018/04/Erdogan_Bahceli-758x400.jpg" width="280" /><br /><br />Ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν βρίσκεται υπό στρατιωτική «κηδεμονία» και σύντομα θα «εξαλειφθεί» από τη φατρία που τον ελέγχει, δήλωσε την Κυριακή ο πρώην πρωθυπουργός και αρχηγός κόμματος της αντιπολίτευσης Αχμέτ Νταβούτογλου.<br /><br />Ο Ερντογάν είναι επίσης αιχμάλωτος από τον εταίρο του συνασπισμού και τον ηγέτη του ακροδεξιού Κόμματος Εθνικιστικών Κινήσεων (MHP), Ντεβλέτ Μπαχτσέλι, δήλωσε ο πρώην στενός συνεργάτης του Ερντογάν στην τουρκική τηλεόραση Karar.<br /><br />«Και τώρα προειδοποιώ τον Ερντογάν από εδώ. Τα μέλη του (κυβερνώντος) κόμματος ΑΚΡ και όσους έχουν τα λογικά τους μέσα στο ΑΚΡ. Την επόμενη φορά (γιατί το πραξικόπημα το 2016 ήταν η πρώτη φάση), θα τον «καθαρίσουν» τον Ερντογάν και θα διαμορφωθεί ένα νέο αυταρχικό πολίτευμα που οι συντηρητικοί – τους ονομάζω έτσι, διότι οι μεγάλες κοινωνικές μάζες έχουν απατηθεί πολλές φορές – δεν θα μπορούν ποτέ πια να κυκλοφορούν με το κεφάλι ψηλά. Αυτός είναι ο λόγος που προσπαθούν να εμποδίσουν το κόμμα του Μέλλοντος, διότι είναι αυτό που θα εμποδίσει να συμβεί κάτι τέτοιο”, δήλωσε ο Αχμέτ Νταβούτογλου.<br /><br />Ο πρώην πρωθυπουργός κατηγόρησε τον Ερντογάν ότι δεν πήρε στα σοβαρά την επίθεση εναντίον στελέχους του κόμματος του και ότι το μόνο που έκανε ήταν να «εύχεται στον βουλευτή να ανακάμψει γρήγορα».<br /><br />Ο αναπληρωτής πρόεδρος του Μελλοντικού Κόμματος, Σέλτσουκ Οζντάγκ, υπέστη αιματηρή επίθεση από ένοπλη συμμορία μπροστά από το σπίτι του στην Άγκυρα την Παρασκευή. Δύο άτομα την Κυριακή συνελήφθησαν σε σχέση με την επίθεση, η οποία πιστεύεται ότι πραγματοποιήθηκε από όχλο που συνδέεται με την ακροδεξιά MHP.<br /><br />Ο Νταβούτογλου ήταν πρωθυπουργός και πρόεδρος του κυβερνώντος ΑΚΡ από το 2014 έως το 2016 μέχρι που αναγκάστηκε σε παραίτηση από τον Ερντογάν, τον Σεπτέμβριο του 2019, ιδρύοντας το Future Party τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους.<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Τουρκία-Νταβούτογλου: Ο εθνικιστής Μπαχτσελί θα ανατρέψει τον Ερντογάν!

Ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν βρίσκεται υπό στρατιωτική «κηδεμονία» και σύντομα θα «εξαλειφθεί» από τη φατρία που τον ελέγχει, δή...

Διαβάστε την συνέχεια

Η τουρκική απαίτηση για αποστρατικοποίηση των νησιών και ο διεθνής παράγοντας

<img height="183" src="https://media.liberal.gr/showthumb.aspx?maxsize=900&img=AP_21015664591020.jpg" width="280" /><br /><br /><b>Ιωάννης Αναστασάκης*</b><br />Η Τουρκία με τον σημερινό της ηγέτη Πρόεδρο Ταγίπ Ερντογάν, εμμένει σε θέματα εξωτερικής πολιτικής. Όμως η ιστορία της περιοχής έχει αποδείξει ότι πολλάκις η Τουρκία ζητάει ή απαιτεί για ζητήματα που η ίδια δεν εφαρμόζει. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα της απάντησης του Πρωθυπουργού του Ισραήλ στον Τούρκο Πρόεδρο για τις απαιτήσεις του τελευταίου για το Παλαιστινιακό. Ο κος Νετανιάχου του απάντησε: «εσείς που έχετε καταλάβει παράνομα την Βόρεια Κύπρο, δεν δικαιούστε δια να ομιλείτε».<br /><br />Λίαν προσφάτως στην επιθετική εξωτερική πολιτική της γείτονος έχει προστεθεί και η απαίτηση αποστρατικοποίησης συγκεκριμένων νήσων. Η χρήση του όρου «αποστρατικοποίηση» είναι θελκτικός για λαϊκή κατανάλωση στο διεθνές κοινό. Η όποια αποστρατικοποίηση, δημιουργεί συνειρμούς ειρήνης. Τι ισχύει όμως στην πραγματικότητα;<br /><br />Η Γερμανική νομική προσέγγιση<br /><br />Σε πρόσφατη γνωμοδότηση της Νομικής Υπηρεσίας της Γερμανικής Βουλής όπως είδε το φως της δημοσιότητας, που προκλήθηκε ως αντίδραση για το παράνομο άνοιγμα της περιοχής των Βαρωσίων στην Κύπρο, αναφέρονται σε γενικές γραμμές ότι «Οι Αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ είναι γνωμοδοτικές και όχι εκτελεστές. Επομένως η αγνόησή τους από την κατοχική Τουρκία στην Βόρεια Κύπρο είναι μεν έλλειψη σεβασμού προς το Διεθνές Δίκαιο από την Τουρκία, αλλά δεν επιφέρουν κυρώσεις εις βάρος της. Αντιθέτως η προγραμματισμένη εποίκιση, η μονομερής ανακήρυξη ανεξάρτητου κράτους στα κατεχόμενα και το πρόσφατο άνοιγμα των Βαροσίων, είναι παράβαση από την Τουρκία των δεσμευτικών όρων της Συμφωνίας ίδρυσης της Κυπριακής Δημοκρατίας. Τούτο διότι η Τουρκία ως εγγυήτρια Δύναμη έχει δεσμευτεί επίσημα με την υπογραφή της, ότι θα εγγυάται την ανεξαρτησία και την διοίκηση του νησιού από τους Κυπρίους».<br /><br />Η σημερινή Τουρκική Κυβέρνηση αποδεικνύεται ότι δεν σέβεται, όχι μόνο το Διεθνές Δίκαιο, αλλά επίσης και τις δεσμεύσεις που ενυπόγραφα ανέλαβαν προηγούμενες Τουρκικές Κυβερνήσεις. Όπως προαναφέρθηκε, οι Γερμανοί νομικοί δέχονται ότι η Τουρκία δεν σέβεται το διεθνές Δίκαιο και παράλληλα παραβαίνει τις δεσμεύσεις που έχουν αναλάβει προηγούμενες Τουρκικές Κυβερνήσεις στο παρελθόν, όπως είναι η Συμφωνία του Λονδίνου του 1959. Πώς είναι επομένως δυνατόν σε αυτή τη σαθρή βάση να στηριχθεί συνεργασία της ΕΕ και των Κρατών Μελών της με την Τουρκία; Η μόνη πιθανή λύση είναι με την επιβολή δεσμευτικών κανόνων που η Τουρκία θα πειθαναγκαστεί να εφαρμόζει με τον φόβο επαπειλούμενων κυρώσεων.<br /><br /><img height="186" src="https://www.liberal.gr/ckfinderIMG/userfiles/images/shutterstock_576904219.jpg" width="280" /><br /><br />Η Ειδική Σύμβουλος Nathalie Tocci<br /><br />Αναφέροντας τους δεσμευτικούς κανόνες που πρέπει να επιβληθούν στην Τουρκία, ενθυμούμαι ένα δημοσιογραφικό γεγονός που αντιμετωπίστηκε πριν μερικούς μήνες. Η Ειδική Σύμβουλος παλαιότερα της Φρεντερίκα Μογκερίνι, αλλά και σήμερα του Ζοζέπ Μπορέλ, είχε σχολιαστεί ποικιλοτρόπως στην Ελλάδα για άρθρο της σχετικό με τη σχέση μεταξύ ΕΕ και Τουρκίας. Ήταν το άρθρο με τίτλο: «EU can’t have it both ways with Turkey” που δημοσιεύτηκε τον Ιούλιο του 2020 στο Politico. Όπως η ίδια με διαβεβαίωσε σε άμεση επικοινωνία μαζί της, οι θέσεις της είχαν παρερμηνευτεί. Το γεγονός ότι όταν έγραψε το άρθρο ήταν μέλος του Board της Ιταλικής Εταιρείας υδρογονανθράκων ENI, μιας εταιρείας που δραστηριοποιείται σε Κύπρο και Αίγυπτο, είναι δείκτης προθέσεων. Μελετώντας πιο προσεκτικά το πρωτότυπο άρθρο της στο Politico, διαπιστώνεται ότι ανέφερε η σύμβουλος πως η ΕΕ θα πρέπει να εξετάσει τις Τουρκικές αξιώσεις και το πλαίσιο συνεργασίας ΕΕ-Τουρκίας, εφόσον η τελευταία σέβεται και εφαρμόζει συγκεκριμένους Κανόνες (based on certain rules).<br /><br />Το άρθρο εκείνο της Nathalie Tocci, λόγω της θέσης της ως Ειδικής Συμβούλου του Μπορέλ, είναι επίκαιρο σήμερα όσο ποτέ. Η προσωρινή αλλαγή στάσης της Τουρκικής Ηγεσίας έναντι της ΕΕ, θέτει σε άμεση προτεραιότητα τον καθορισμό των Κανόνων που πρέπει να εφαρμόζει η Τουρκία. Οι Κανόνες αυτοί, επιπλέον του Διεθνούς Δικαίου, θα πρέπει να είναι συγκεκριμένες δεσμεύσεις της Τουρκικής Κυβέρνησης έναντι της ΕΕ και των Κρατών Μελών της. Ως παράδειγμα αναφέρεται ότι η Τουρκία μιλώντας για αποστρατικοποίηση νησιών, πρέπει να αποδείξει ότι σέβεται και εφαρμόζει το διεθνές Δίκαιο, ξεκινώντας από την απόσυρση των κατοχικών στρατευμάτων από την Κύπρο. Η Διεθνής απαίτηση αποστρατικοποίησης της Κύπρου καταγράφεται στις Αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ. Η Ελλάδα και η Κύπρος έχουν επί του θέματος «πεδίον δόξης λαμπρό», αν διαχειριστούν την κατάσταση με επαγγελματισμό σε πολιτικό και διπλωματικό επίπεδο.<br /><br />Σχετικά με στρατικοποίηση ή αποστρατικοποίηση άλλων νήσων, θα πρέπει να γίνονται σεβαστοί οι σχετικοί όροι των διεθνών Συνθηκών, Συμβάσεων και Συμφωνιών που τα διέπουν. Δηλαδή το Διεθνές Δίκαιο. Κορωνίδα όλων είναι το αναφαίρετο δικαίωμα της αυτοάμυνας και προστασίας των εθνικών συμφερόντων έναντι απειλής κατά της ειρήνης, παραβιάσεις της ειρήνης και επιθετικότητα, όπως ορίζει το άρθρο 51 της Χάρτας του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών. Είναι και πάλι θέμα Διεθνούς Δικαίου και η Τουρκία δεν έχει καλές επιδόσεις στον σεβασμό του.<br /><br />Τον ερχόμενο Μάρτιο είναι προγραμματισμένη η Σύνοδος Κορυφής της ΕΕ όπου θα παρθούν οι Αποφάσεις για τις σχέσεις με την Τουρκία. Τον Μάιο η Nathalie Tocci είναι προσκεκλημένη στο πάνελ του Delphi Forum. Θα έχει σίγουρα ενδιαφέρον να την ακούσουμε.<br /><br /><b><i>* Ο αντιπτέραρχος (Ι)ε.α. Ιωάννης Αναστασάκης είναι στρατηγικός αναλυτής για θέματα Ανατολικής Μεσογείου και Μέσης Ανατολής. Είναι συνεργάτης του ISDA στην Ελλάδα, επίσης GCSP A.A.H. Chairman</i></b><div><br /></div><div>πηγή<br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η τουρκική απαίτηση για αποστρατικοποίηση των νησιών και ο διεθνής παράγοντας

Ιωάννης Αναστασάκης* Η Τουρκία με τον σημερινό της ηγέτη Πρόεδρο Ταγίπ Ερντογάν, εμμένει σε θέματα εξωτερικής πολιτικής. Όμως η ιστορία της ...

Διαβάστε την συνέχεια

Παρά το 2-0 του πρώτου Ημιχρόνου, η Ελλάδα του Β’ Ημιχρόνου προβληματίζει

<img height="141" src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2020/12/HELLENIC-NAVY-TRAINING-12-790x400.jpg" width="280" /><br /><br />Σε λίγο αρχίζουν οι λεγόμενες διερευνητικές επαφές Ελλάδας-Τουρκίας και ετοιμάζεται ένας νέος κύκλος της ποντικοπαγίδας που αποκαλείται πενταμερής διάσκεψη για το Κυπριακό – ναι, αυτή στην οποία η Κυπριακή Δημοκρατία, μέλος της ΕΕ, εξισώνεται με τους εποίκους και τους εκπροσώπους του τουρκικού στρατού στην Κύπρο. Αυτές οι εξελίξεις προκαλούν, και δικαίως, μεγάλη ανησυχία, αν όχι τρόμο, στους Έλληνες, σε Ελλάδα και Κύπρο, που πάντοτε φοβούνται τις διαπραγματεύσεις των Ελλήνων υπευθύνων, βλέπε Ζυρίχη-Λονδίνο, 1974, Ίμια, Μαδρίτη, Πρέσπες κ.ο.κ.<br /><br />Του <b>Γιώργου Καραμπελιά</b><br /><br />Όμως, καθώς έκλεισε μία χρονιά και αρχίζει μία καινούργια με νέα χαρακτηριστικά, θα πρέπει να προβούμε σε μία συνολική αποτίμηση όσων συνέβησαν στη διάρκεια του 2020 σε σχέση με την ελληνοτουρκική αντιπαράθεση. Άλλωστε, όσα συνέβησαν κατά το 2020 θα πρέπει να αποτελέσουν και μία παρακαταθήκη για το τι θα έπρεπε και τι θα μπορούσαμε να κάνουμε το 2021.<br /><br />Κατ’ αρχάς, ας θυμίσουμε το κλίμα μέσα στο οποίο εισήλθε στο 2020 η χώρα. Κατά τους τελευταίους μήνες του 2019, από την άνοδο της κυβέρνησης Μητσοτάκη, μέχρι και τον Φεβρουάριο του 2020, όλα έμοιαζαν ως εάν η Ελλάδα και η Κύπρος να είχαν προκαταβολικά ηττηθεί από τους Οθωμανούς, πριν καν αυτοί ξεδιπλώσουν σε όλη της την έκταση την επιθετική τους τακτική.<br /><br />Έτσι, από τον Ιούλιο του 2019 και μετά, είχαμε γνωρίσει ένα τεράστιο μεταναστευτικό κύμα, το οποίο υποδαύλιζαν ανοικτά οι Τούρκοι, ενώ η ελληνική κυβέρνηση είχε μείνει κυριολεκτικά ενεή μπροστά στην υπογραφή του τουρκολιβυκού συμφώνου, που απέκλειε καθ’ ολοκληρίαν την Ελλάδα από την Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Η κυβέρνηση έμοιαζε παντελώς ανέτοιμη και αιφνιδιασμένη για να απαντήσει σε αυτό το επιθετικό κρεσέντο της Τουρκίας που, μέρα τη μέρα, μήνα τον μήνα, γινόταν όλο και πιο έντονο και σαρωτικό. Και το πόσο ανέτοιμη ήταν καταδεικνύεται από ένα και μόνο στοιχείο, ότι δηλαδή ψήφισε έναν προϋπολογισμό για το 2020 που περιλάμβανε μείωση των αμυντικών δαπανών, και κυρίως των δαπανών για εξοπλιστικά προγράμματα.<br /><br />Εν ολίγοις, η ελληνική κυβέρνηση πιάστηκε κυριολεκτικά στον ύπνο από τις δύο παράλληλες επιθετικές κινήσεις της Τουρκίας, στο μεταναστευτικό και στο τουρκολιβυκό σύμφωνο.<br /><br />Έτσι άνοιξε η όρεξη της Τουρκίας για επίταση των επιθέσεων εναντίον της Ελλάδας. Ο Ερντογάν πίστευε ότι –και εξαιτίας του ψοφοδεούς χαρακτήρα των ελληνικών ελίτ που είχε καταδειχθεί τόσες και τόσες φορές από το 1974 μέχρι σήμερα, για να μη θυμίσουμε τη Ζυρίχη– η Ελλάδα θα προέβαινε σε υποχώρηση και στα δύο βασικά μέτωπα – στο μεταναστευτικό και στο ανατολικό Αιγαίο.<br /><br />Εν τούτοις, επειδή ακριβώς θέλησε να τα πάρει όλα διά μιας, υποχρέωσε τους Έλληνες να αντιδράσουν. Έτσι η Ελλάδα αντιμετώπισε αποφασιστικά –έχοντας και τη συμπαράσταση κάποιων ευρωπαϊκών χωρών– την τουρκική επίθεση στον Έβρο και παράλληλα προέβαλε αντίσταση στις παραβιάσεις της Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Ταυτόχρονα, και το ουσιαστικότερο, εγκατέλειψε για πρώτη φορά τη στρατηγική της ελληνοτουρκικής φιλίας, που στοιχειώνει τις ελληνικές ελίτ, τα ΜΜΕ και τον δημόσιο λόγο τουλάχιστον τα τελευταία 30 χρόνια. Προέβη σε αυτή την κίνηση –εξ ανάγκης και για πολλούς πρόσκαιρα– αλλά, παρ’ όλα ταύτα, το έπραξε.<br /><br />Αυτή την αλλαγή μπορεί κανείς να τη διαπιστώσει και στην ίδια την εικόνα που εκπέμπουν τα ελληνικά μέσα ενημέρωσης και κατ’ εξοχήν η τηλεόραση. Πράγματι, από εκεί που χαρακτήριζαν «τουρκοφάγους» όσους μιλούσαν για εθνική στρατηγική, τώρα θα δώσουν βήμα σε έναν σημαντικό αριθμό στρατιωτικών και διεθνολόγων, που υποστήριζαν την ανάγκη μιας στρατηγικής αντίστασης στον τουρκικό επεκτατισμό.<br /><br />Άλλωστε, η υπερεπέκταση της Τουρκίας έπληττε πλέον τα συμφέροντα μεγάλου αριθμού χωρών της Μέσης Ανατολής και του μεσογειακού χώρου, όπως της Γαλλίας, της Αιγύπτου, του Ισραήλ, των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων κ.ά. Δεδομένης και της αυξανόμενης αντιπαράθεσης του Ερντογάν με τη Δύση, δόθηκε η δυνατότητα στην Ελλάδα να βρει ευνοϊκό έδαφος για τη σύμπηξη αντιτουρκικών -ad hoc ή και μονιμότερων – συμμαχιών.<br /><br />Αυτές εκμεταλλεύτηκε η Ελλάδα για να προχωρήσει στην ανακήρυξη της ΑΟΖ με την Ιταλία, αρχικώς, αλλά και στην αποφασιστικής σημασίας συμφωνία με την Αίγυπτο. Αυτή η τελευταία, και παρά τις όποιες ελλείψεις της, καθιστά άκυρο και ανενεργό το τουρκολιβυκό πραξικόπημα.<br /><br />Η Ελλάδα και η Κύπρος, με τη συμμαχία της Γαλλίας, της Αυστρίας και μερικών ακόμα χωρών, δημιούργησε ένα αρνητικό για την Τουρκία κλίμα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, για πρώτη φορά σε τέτοια κλίμακα. Έτσι, μπορεί η γερμανική πολιτική να πέτυχε να εμποδίσει τη εφαρμογή κυρώσεων στην Τουρκία, δεν απέφυγε όμως –για πρώτη φορά– την αναγνώριση του ρόλου της Ελλάδας και της Κύπρου ως συνόρου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των δικαιωμάτων τους έναντι μιας επιθετικής Τουρκίας.<br /><br />Τέλος, η στροφή της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής, εξαιτίας της προμήθειας των S-400 από τη Ρωσία, παρά την παρουσία στην προεδρία του δηλωμένου φίλου του Ερντογάν, Ντόναλντ Τραμπ, οδήγησε στην ανοικτά αντιτουρκική στάση του Πομπέο και του Στέιτ Ντιπάρτμεντ. Παράλληλα, η Ελλάδα, παρά τις δύσκολες οικονομικές συνθήκες, αποφάσισε να προβεί σε πενταπλασιασμό των εξοπλιστικών δαπανών για το 2021, σε αύξηση της διάρκειας της στρατιωτικής θητείας, στην αγορά των γαλλικών Rafale κ.λπ. κ.λπ.<br /><br />Εν τοις πράγμασι και παρά τα πολλά «φάουλ» που έχουν γίνει –κυρίως σε σχέση με τη Γαλλία–, η συνολική θέση της Ελλάδας αναβαθμίστηκε διεθνώς, εντυπωσιακά, και προπαντός η Τουρκία υποχρεώθηκε σε μία στρατηγικού χαρακτήρα υποχώρηση στον Έβρο και στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Μετά το επιθετικό κρεσέντο τουρκικών ενεργειών και πολεμικών δηλώσεων, η αποχώρηση του OrucReis από την ελληνική υφαλοκρηπίδα και η προσπάθεια της Τουρκίας να μεταθέσει το κέντρο βάρος των ενεργειών της, τουλάχιστον στην παρούσα φάση, στη διπλωματία και τον εξευμενισμό της Δύσης, συνιστούν μία μεγάλης κλίμακας ήττα της Τουρκίας στον Έβρο και την Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Φοβού τους Δαναούς και δώρα φέροντες<div><br />Εντούτοις, οι Έλληνες στην πλειοψηφία τους εξακολουθούν να ανησυχούν και δεν έχουν εμπιστοσύνη στις ηγέτιδες ελίτ, και δικαίως. Διότι γνωρίζουν ότι η στάση τους υπήρξε συνέπεια τόσο της πίεσης του ελληνικού λαού όσο και του ευνοϊκού διεθνούς περιβάλλοντος στη διάρκεια του 2020.<br /><br />Οι Έλληνες φοβούνται πως, κατά τη νέα περίοδο που έχει ήδη ανοίξει –με την ήττα του Ντόναλντ Τραμπ και τη σοβαρή οικονομική κρίση που αντιμετωπίζει η Τουρκία–, η αλλαγή της τακτικής της μπορεί να ακυρώσει ή τουλάχιστον να υπονομεύσει αυτά τα σημαντικά κέρδη που αποκομίσαμε κατά το 2000.<br /><br />Και αυτό διότι η Τουρκία, σε αυτή τη φάση, δοκιμάζει να χρησιμοποιήσει τα μέσα που διαθέτει και είναι πάρα πολλά ώστε να εξευμενίσει τους Δυτικούς, Ευρωπαίους και Αμερικανούς, ή να τους δώσει το πρόσχημα για να στείλουν στις καλένδες, όπως η Γερμανία, κάθε κύρωση εναντίον της.<br /><br />Σε αυτή τη νέα τουρκική στρατηγική εντάσσεται και η μετά βαΐων και κλάδων έναρξη των διερευνητικών συνομιλιών και η προαναγγελία της έναρξης της περιβόητης πενταμερούς για την Κύπρο. Μήπως λοιπόν κινδυνεύουμε να χάσουμε, στο πεδίο της διπλωματίας, αυτά που κερδίσαμε κατά το 2020;<br /><br />Κατ’ αρχάς, αυτή η πολιτική των Τούρκων δίνει τη δυνατότητα σε όλους τους φίλους τους στην Ευρωπαϊκή Ένωση, και σε ένα μέρος του κατεστημένου των Ηνωμένων Πολιτειών, να ξαναθυμηθούν τη στρατηγική σημασία της Τουρκίας έναντι της Ρωσίας και στη Μέση Ανατολή, καθώς και τις τεράστιες επενδύσεις και εμπορικές ανταλλαγές που διατηρούν με αυτήν.<br /><br />Δηλαδή, το πεδίο των διαπραγματεύσεων αποτελεί σήμερα το προνομιακό πεδίο για την αντεπίθεση της Τουρκίας, μετά τις ήττες που δοκίμασε το 2020. Και αυτό δεν αφορά μόνο στους Ευρωπαίους και Αμερικανούς εταίρους μας, αλλά κατ’ εξοχήν στο ίδιο το ελληνικό κατεστημένο, το οποίο είναι πάντα πρόθυμο να βγάλει τη φουστανέλα και να φορέσει το σύνηθες φέσι του. Άλλωστε, είναι πεπεισμένο πως ο συσχετισμός δύναμης Ελλάδας-Τουρκίας δεν επιτρέπει παρά τη φινλανδοποίηση της χώρας μας, χωρίς ίσως να το διακηρύσσει, όπως ο Μαραντζίδης, αλλά κατά βάθος το ίδιο πιστεύει.<br /><br />Και αυτό προφανώς αφορά στη συνολική ιδεολογία και των κυβερνητικών αξιωματούχων και ολόκληρου του συστήματος των παρατρεχάμενων και των ολιγαρχών, που έχουν εξάλλου μεγάλα οικονομικά συμφέροντα και οι ίδιοι με την Τουρκία όπου ναυπηγούν τα πλοία τους, πουλάνε το πετρέλαιό τους κ.λπ. Προπαντός, δε, θέλουν την ησυχία τους και όχι βέβαια μία εθνοκεντρική πορεία την οποία καθιστά υποχρεωτική η τουρκική επιθετικότητα, γι’ αυτό λοιπόν θα προτιμούσαν ότι έχουν «να δώσουν» να τα δώσουν «ειρηνικά».<br /><br />Και αυτό το είδαμε αμέσως μετά την αποχώρηση του OrucReis. Αντί δηλαδή αυτή η νίκη μιας αποφασιστικής και πολυδιάστατης πολιτικής να θεωρηθεί αφετηρία για μια νέα πολιτική αντεπίθεσης και στο διπλωματικό πεδίο, η Ελλάδα βρίσκεται εν αναμονή για το «πότε θα μας καλέσει ο Τσαβούσογλου».<br /><br />Και όμως, η επαναφορά, για παράδειγμα, του ζητήματος της τουρκικής κατοχής στην Κύπρο θα ακύρωνε τόσο τις όποιες πενταμερείς ποντικοπαγίδες, όσο και τις τουρκικές αστειότητες για αποστρατιωτικοποίηση των νησιών, καθώς η Ελλάδα παραμένει εγγυήτρια δύναμη στην Κύπρο.<br /><br />Αντ’ αυτού, έδωσαν οι ίδιοι τεράστια έκταση στην έναρξη των συνομιλιών –η Σία Κοσιώνη κινδύνεψε να πεθάνει από την αγωνία της– χωρίς να θυμίσουν ότι αυτές εντάσσονται στο προπαγανδιστικό οπλοστάσιο της Τουρκίας, μία και δεν είναι τίποτε άλλο παρά η 61η(!) συνάντηση εμπειρογνωμόνων η οποία θα εξετάσει το εάν θα αρχίσουν οι διαπραγματεύσεις!<br /><br />Παράλληλα, αφήνουν ακάλυπτη την Κύπρο και το διεφθαρμένο πολιτικό προσωπικό της να προχωρήσει από εκεί που είχε μείνει στο CranMontana. Και όμως, θα αρκούσε να υπενθυμίσουν την παρουσία των τουρκικών στρατευμάτων στην Κύπρο, των σκαφών στην κυπριακή ΑΟΖ και την ανοικτή διακήρυξη της βούλησης τους πως θα διατηρήσουν το παράνομο τουρκοκυπριακό κράτος, για να πάνε περίπατο αυτές οι συζητήσεις.<br /><br />Δηλαδή, η ελληνική και η κυπριακή εξωτερική πολιτική κινδυνεύουν να παραχωρήσουν αυτό που κερδίσαμε στην αντιπαράθεση με την Τουρκία μέσα από ανοίκειες διαπραγματεύσεις και συζητήσεις. Διότι, όσο βρισκόμασταν σε ανοικτή σύγκρουση με την Τουρκία, το εθνομηδενιστικό γονίδιο των ελληνικών ελίτ βρισκόταν σε καταστολή. Καθώς όμως ακολουθεί ένα διαπραγματευτικό διάλειμμα, όπως σήμερα –πριν η Τουρκία επανέλθει με το αληθινό της πρόσωπο «επί του πεδίου»–, τότε ξεσαλώνει.<br /><br />Κάτι ανάλογο παρατηρούμε και στο μεταναστευτικό όπου, μετά τη σχετική θωράκιση των νησιών και του Έβρου από νέες εισροές, η κυβέρνηση, διά του ανεκδιήγητου Μηταράκη, οργανώνει μουσουλμανικές πόλεις στα νησιά του ανατολικού Αιγαίου και στον βόρειο Έβρο, ενώ ο Μπακογιάννης οργανώνει τη μετατροπή του κέντρου της Αθήνας σε μεταναστευτικό γκέτο.<br /><br />Συνοψίζοντας, κερδίσαμε μία στρατηγική νίκη με 2-0 σε ένα ματς και αυτό θα πρέπει να το υπογραμμίσουμε και να μη μεμψιμοιρούμε· αλλά επειδή ο προπονητής και η ηγεσία της ομάδας παραμένουν προβληματικοί, οι δε διαιτητές στην επανάληψη μπορεί να παίξουν ανοιχτά την αντίπαλη ομάδα, δεν θα πρέπει να επαναπαυόμαστε.<br /><br />Η επαγρύπνηση των Ελλήνων στα ελληνοτουρκικά και το μεταναστευτικό θα κρίνουν την έκβαση του επόμενου αγώνα. Και όπως γνωρίζουμε η σειρά των ματς με την Τουρκία δεν έχει τελειώσει, κάθε άλλο.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Παρά το 2-0 του πρώτου Ημιχρόνου, η Ελλάδα του Β’ Ημιχρόνου προβληματίζει

Σε λίγο αρχίζουν οι λεγόμενες διερευνητικές επαφές Ελλάδας-Τουρκίας και ετοιμάζεται ένας νέος κύκλος της ποντικοπαγίδας που αποκαλείται πεντ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τι μας λέει η επιστολή Μακρόν στον Ερντογάν

<a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2018/02/erdogan_macron.png"><img src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2018/02/erdogan_macron-696x371.png" /></a><br /><br />Η επιστολή του Γάλλου προέδρου Μακρόν στον Ερντογάν ,δεν θα πρέπει να μας εντυπωσιάζει ,ούτε να μας κάνει να “αναθεματίζουμε” τον Γάλλο πρόεδρο “που τόσα λεφτά θα του δώσουμε για τα Rafale και μας πούλησε”. Η φράση “στη διπλωματία δεν υπάρχουν φιλίες αλλά μόνο συμφέροντα” απαντά σ΄ όλα αυτά. Είναι μια απάντηση που όλα τα κράτη την γνωρίζουν, όσα πιθανόν την “πάτησαν” στο παρελθόν ,την έμαθαν και μόνο η Ελλάδα εξακολουθεί στ΄ αλήθεια να πιστεύει στις…επί πληρωμή φιλίες! Για την περιβόητη …εξοπλιστική διπλωματία ο λόγος, η οποία όπως όλα δείχνουν πάλι δεν λειτούργησε όπως περίμεναν στην κυβέρνηση. Το πρόβλημα λοιπόν δεν είναι ο Μακρόν αλλά οι “δικοί” μας.<br /><br />Ο περασμένος Ιούλιος ήταν εφιαλτικός για όσους υπηρετούσαν στην Γενική Διεύθυνση Εξοπλισμών. Η εντολή είχε έρθει από το Μαξίμου, από τον ίδιο τον πρωθυπουργό έλεγαν κάποιοι: “Ετοιμάστε όλη τη “χαρτούρα” εγκαίρως, στις 17 Ιουλίου υπογράφουμε με τον Μακρόν αμυντική συμφωνία και τις Belharra”! Η συνέχεια είναι γνωστή. Παραμονές των υπογραφών η ελληνική κυβέρνηση έκανε πίσω επικαλούμενη…τα αναδρομικά των συνταξιούχων!<br /><br />Στο Παρίσι δεν πίστευαν αυτά που άκουγαν και για να τους “γλυκάνουμε” αποφασίσαμε την αγορά των Rafale. Μια χαρά του ήρθε του Μακρόν . Θα πουλούσε τα γαλλικά μαχητικά για πρώτη φορά σε ευρωπαϊκό κράτος και μάλιστα στην Ελλάδα, η οποία “πολεμά” 46 χρόνια στο Αιγαίο. Η καλύτερη διαφήμιση για τα Rafale. Μόνο που η αμυντική συμφωνία που είχε προτείνει το Παρίσι στην Αθήνα είχε “πετάξει”. Αμυντική συμφωνία εκτός ΝΑΤΟ που σίγουρα προέβλεπε ισχυρότερο γαλλικό αποτύπωμα σε Αιγαίο και ανατολική Μεσόγειο, ίσως και ρήτρα “αμυντικής συνδρομής”.<br /><br />Να υπενθυμίσουμε ότι εκείνη την εποχή Μακρόν-Ερντογάν ήταν στα μαχαίρια με τον Γάλλο πρόεδρο να θέλει πάση θυσία να “κοντύνει” τον Τούρκο πρόεδρο , ο οποίος είχε εμπλακεί για τα καλά σε περιοχές γαλλικών συμφερόντων. Γαλλικά μαχητικά αεροσκάφη Rafale βομβάρδισαν στην Λιβύη τουρκικές δυνάμεις -άγνωστο αν ήταν Rafale της Αιγύπτου ή της Γαλλίας- και από την άλλη τουρκιική φρεγάτα εγκλώβισε γαλλικό πολεμικό πλοίο.<br /><br />Το γήπεδο για την Ελλάδα ήταν άδειο, το τέρμα άδειο αλλά στείλαμε τη μπάλα στην εξέδρα…<br /><br />Γνωστή η συνέχεια: η ελληνική κυβέρνηση εμπιστεύθηκε το Βερολίνο για βοήθεια στα ελληνοτουρκικά και …πρόκοψε! Το Oruc Reis αλώνισε επί 82 μέρες σε ύδατα ελληνικών συμφερόντων , η ΕΕ σε δύο συνόδους κορυφής μας κορόιδεψε και τελικά συρόμαστε σε επικίνδυνες διερευνητικές συνομιλίες. Μπορεί πολλοί να διαφωνούν αλλά δυστυχώς η αλήθεια αυτή είναι: συρόμαστε σ΄ έναν επικίνδυνο διάλογο.<br /><br />Ο Μακρόν αλλά και όποιος άλλος κι αν ήταν στη θέση του, προφανώς μετά από την απόρριψη της αμυντικής συνεργασίας από την Ελλάδα, αναζήτησε τις εναλλακτικές του λύσεις. Πιθανότατα και με τη παρότρυνση των Γερμανών επιλέγει να επιχειρήσει την αποσυμπίεση του φορτισμένου κλίματος στις σχέσεις Γαλλίας -Τουρκίας. Δυστυχώς, όσο δυσάρεστο κι αν μας ακούγεται, όσο δύσκολο κι αν είναι να το παραδεχτούμε, ο Ερντογάν έχει στρατηγική κι εμείς όχι! Μπορεί πολλά ή και τίποτα απ΄ όσα επιδιώκει ο Τούρκος πρόεδρος να μη του βγουν. Μπορεί όμως και κάτι να κερδίσει. Σε κάθε περίπτωση όμως έχει στρατηγική κι αυτό μάλλον το εκτιμούν οι υπόλοιποι γεωπολιτικοί παίκτες.<br /><br />Και να έρθουμε στην περιβόητη εξοπλιστική διπλωματία! Την εξασκούν και η Ελλάδα και η Τουρκία. Με τελείως διαφορετικά αποτελέσματα. Εμείς μοιράζουμε δις ελπίζοντας ότι αυτοί που τα παίρνουν θα “μας υποστηρίξουν” όταν το χρειαστούμε. Δεν έχουμε δικαιωθεί ποτέ.<br /><br />Η Τουρκία επίσης μοιράζει δις αλλά απαιτεί συμμετοχή της αμυντικής της βιομηχανίας, μεταφορά τεχνογνωσίας και όταν χρειάζεται χρησιμοποιεί τις αγορές για να ζητήσει συγγνώμη και να “χτίσει” συμμαχίες ακόμη και με “εχθρούς” της. Θυμηθείτε τι έγινε μετά από την κατάρριψη του ρωσικού μαχητικού αεροσκάφους από τουρκικό F-16. Η Τουρκία βρέθηκε με S-400.<br /><br />Για να λειτουργήσει και να αποδώσει η εξοπλιστική διπλωματία πρέπει να συνοδεύεται από ωφέλη άμεσα και μετρήσιμα. Αυτό θα πετυχαίναμε με την ελληνογαλλική συμμαχία. Εξοπλιστικά η Ελλάδα θα εισερχόταν στον πιο σύγχρονο ναυπηγικό πρόγραμμα και ταυτόχρονα θα έβαζε τα θεμέλια για μια ουσιαστική αμυντική συνεργασία με την στρατιωτικά πιο ισχυρή χώρα της Ευρώπης.<div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Τι μας λέει η επιστολή Μακρόν στον Ερντογάν

Η επιστολή του Γάλλου προέδρου Μακρόν στον Ερντογάν ,δεν θα πρέπει να μας εντυπωσιάζει ,ούτε να μας κάνει να “αναθεματίζουμε” τον Γάλλο πρόε...

Διαβάστε την συνέχεια

Συνάντηση των τεχνικών κλιμακίων Ελλάδας-Τουρκίας πριν τις διερευνητικές στην Άγκυρα

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://pbs.twimg.com/media/EjtbqyhWkAssEi2.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="640" data-original-width="6800" height="280" src="https://pbs.twimg.com/media/EjtbqyhWkAssEi2.jpg" width="280" /></a></div><div><br /></div><b>Γιώργος Διονυσόπουλος</b><br />Η συνάντηση θα πραγματοποιηθεί στο πλαίσιο των διερευνητικών επαφών της 25ης Ιανουαρίου, που θα γίνουν στην Άγκυρα - Νέος γύρος συζητήσεων ανάμεσα σε Ελλάδα και Τουρκία μετά από πρωτοβουλία του ΝΑΤΟ - Τι αναμένεται να βάλει στο τραπέζι του διαλόγου η κάθε πλευρά<br />Ένας νέο γύρος συζήτησης μεταξύ των τεχνικών κλιμακίων Ελλάδας και Τουρκίας σε επίπεδο ΝΑΤΟ δρομολογείται τις επόμενες ημέρες κατόπιν σχετικής πρωτοβουλίας αξιωματούχων της Συμμαχίας.<br /><br />Οι δύο πλευρές αναμένεται να καθίσουν για μία ακόμη φορά στο τραπέζι των συνομιλιών, σε μία συνάντηση που πρόκειται να πραγματοποιηθεί στα μέσα της ερχόμενης εβδομάδας στην έδρα της Συμμαχίας στις Βρυξέλες.<br /><br />Η συγκεκριμένη συνάντηση θεωρείται πως θα πραγματοποιηθεί στο πλαίσιο και του νέου γύρου διερευνητικών επαφών μεταξύ Αθήνας-Άγκυρας που αναμένεται να πραγματοποιηθεί στις 25 Ιανουαρίου στην Κωνσταντινούπολη, χωρίς ωστόσο να είναι σαφής η ακριβή της ατζέντα.<br /><br />Επί της ουσίας πρόκειται για μία προσπάθεια ανταλλαγής απόψεων μεταξύ των δύο πλευρών, προκειμένου να συνεχιστεί ο διάλογος σε τεχνικό επίπεδο, μεταξύ των στρατιωτικών αντιπροσώπων της Ελλάδας και της Τουρκίας στη συνάντηση των οποίων θα παρίσταται επίσης και ανώτατος αξιωματούχος της στρατιωτικής επιτροπής της Συμμαχίας.<br /><br />Σύμφωνα με πληροφορίες η Ελληνική πλευρά θα προσέλθει στο τραπέζι του διαλόγου προκειμένου να συζητήσει μόνο το θέμα της δυνατότητας 24ωρης επικοινωνίας μέσω διαύλων του ΝΑΤΟ για την αποφυγή της έντασης στην Ν.Α Μεσόγειο.<br /><br />Από την άλλη πλευρά η τουρκική αντιπροσωπεία αναμένεται να θέσει για μία ακόμη φορά όλες τις πάγιες διεκδικήσεις της στο Αιγαίο. Το ΥΠΕΘΑ εκτιμά ότι η Τουρκία θέτοντας στο τραπέζι των συζητήσεων στο ΝΑΤΟ μια σειρά από τεχνικά ζητήματα που αφορούν από τη ναυσιπλοϊα μέχρι και ζητήματα κυριαρχίας στο Αιγαίο, επιδιώκει δια της πλαγίας οδού να κλείσει υπέρ της ορισμένες από τις προκλητικές αιτιάσεις που κατά καιρούς θέτει στο τραπέζι των συζητήσεων, μέσα σε ένα ευνοϊκό γι αυτήν περιβάλλον αφού τη συμμαχία δεν την ενδιαφέρει τόσο το Διεθνές Δίκαιο, όσο η ηρεμία και η ενότητα στην Νοτιοανατολική της πτέρυγά.<br /><br />«Οι τούρκοι επιδιώκουν να επιβάλουν σε βάρος της χώρας μας ορισμένες από τις αιτιάσεις τους που αφορούν κυρίως σε στρατιωτικό επίπεδο, όπως π.χ να μην εγκλωβίζουμε τα μαχητικά τους αεροσκάφη, από τα όπλα μας και τα ραντάρ μας, όταν πετούν εντός εναέριου χώρου μεταξύ 6 και 10 μιλίων ή να προχωρήσουμε σε αποστρατιωτικοποίηση νησιών του Αιγαίου. Όλα αυτά και πολλά άλλα ακόμη που έχουν στην ατζέντα τους οι τούρκοι, είναι προφανές ότι δεν μπορούμε να τα συζητήσουμε σε επίπεδο Συμμαχίας και μέσα σε ένα δύσκολο, όσο και ασφυκτικό για εμάς, περιβάλλον» σχολιάζουν κύκλοι του ΥΠΕΘΑ.<div><br /></div><div><a href="https://www.protothema.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Συνάντηση των τεχνικών κλιμακίων Ελλάδας-Τουρκίας πριν τις διερευνητικές στην Άγκυρα

Γιώργος Διονυσόπουλος Η συνάντηση θα πραγματοποιηθεί στο πλαίσιο των διερευνητικών επαφών της 25ης Ιανουαρίου, που θα γίνουν στην Άγκυρα - Ν...

Διαβάστε την συνέχεια

Το Σχέδιο «Τουρκική Ημισέληνος» στη Μέση Ανατολή.

<a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2020/01/08/middle_east.jpg"><img height="183" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2020/01/08/middle_east-696x456.jpg" width="280" /></a><br /><br />Γράφει ο Ι<b>ωάννης Αθ. Μπαλτζώης*</b><br />Η επιχείρηση γοητείας της Τουρκίας συνεχίζεται προς όλες τις κατευθύνσεις, σε ηγέτες και σε κράτη που μέχρι πριν λίγο καιρό η ρητορική της ήταν προσβλητική, ανεπίτρεπτη και γενικά, απαράδεκτη και πέραν από κάθε έννοια δικαίου, διπλωματίας και ευπρεπούς συμπεριφοράς. Αλλά βέβαια αυτά είναι ψιλά γράμματα, για την Ερντογανική Τουρκία, που θεωρεί ότι μπορεί να αλλάζει στάση και ρητορική και τα κράτη που υπέστησαν την τουρκική διπλωματική, επιθετική, αναθεωρητική επίθεση, θα είχαν μνήμη χρυσόψαρου, θα ξεχνούσαν εύκολα το παρελθόν και θα προσέτρεχαν αμέσως στα ανατολίτικα κελεύσματα και λεκτικές γαλαντομίες της Τουρκίας. <br /><br />Η επίθεση γοητείας στο Ισραήλ. <br /><br />Έτσι αρχικά βλέπουμε, τις προσπάθειες του Ερντογάν για βελτίωση των σχέσεων με το Ισραήλ, που έχει στόχο τη μεσολάβησή του, στην καλυτέρευση των σχέσεων μεταξύ Τουρκίας, ΗΠΑ, Γαλλίας, Αιγύπτου, Ελλάδας και Κύπρου, που θα τον σώσει τελικά από τα μεγάλα σημερινά προβλήματά του. Ιδιαίτερα στο Ισραήλ, την χώρα που έχει δεχθεί την ισχυρότερη «επίθεση γοητείας» από την Τουρκία, υπάρχει ισχυρός προβληματισμός και άρνηση ταυτόχρονα για τις πραγματικές προθέσεις του Ερντογάν. Ο δημοσιογράφος ITSHAK LEVANON , σε άρθρο του στις 7-1-21 στην εφημερίδα MAARIV σημειώνει ότι «είχε συναντήσει τον Ερντογάν 15 χρόνια πριν (στο οικονομικό φόρουμ του Νταβός) και είχε νιώσει την βαθιά έχθρα του Τούρκου Προέδρου προς το Ισραήλ, η οποία συνεχίζει να ενισχύεται. Ισχυρίζεται ότι αν ο Ερντογάν επιθυμεί να βελτιώσει τις σχέσεις του με το Ισραήλ θα πρέπει να το κάνει χωρίς όρους. Ο Ofuk Olotash, ο νέος πρέσβης που έχει επιλέξει να στείλει στο Ισραήλ, έχει τις ίδιες απόψεις για το Ισραήλ και το Ισραήλ έχει το δικαίωμα να μη συμφωνήσει με τον διορισμό του». <br /><br />Το ερώτημα που προκύπτει είναι γιατί τα κάνει όλα αυτά ο Ερντογάν σήμερα και ποιο είναι το σχέδιο ή η νέα του πολιτική που διαφαίνεται από την αλλαγή της στάσης του. Σύμφωνα με Ισραηλινούς αναλυτές που προσπαθούν να ερμηνεύσουν την επίθεση γοητείας του Ερντογάν προς το Ισραήλ, όπως ο ASSAF GIBOR της ενημερωτικής ιστοσελίδας MAKOR RISHON, εκτιμούν ότι «Ο Πρόεδρος της Τουρκίας φιλοδοξεί να χρίσει τον εαυτό του σουλτάνο, για τον λόγο αυτό θα πρέπει να αυξήσει την επιρροή του στο Ισραήλ. Μέσω παροχής βοήθειας στους Άραβες της Ανατολικής Ιερουσαλήμ και μέσω προσπάθειας θαλάσσιας εδραίωσης στην Λιβύη, ο Ερντογάν προσπαθεί να επιτύχει τον στόχο του». Ο Ερντογάν ακολουθεί μια επιθετική πολιτική σε μια προσπάθεια να κυριαρχήσει στη Μέση Ανατολή και όχι μόνο. Ονειρεύεται να επαναφέρει την Τουρκία στις μεγάλες δόξες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και να γίνει πραγματικά σουλτάνος.<br /><br />Σχέδιο «Τουρκική Ημισέληνος». <br /><br />Ο τρόπος για την επίτευξη του σκοπού, είναι η εφαρμογή του σχεδίου «Τουρκική Hμισέληνος» – δηλαδή ο στρατηγικός τουρκικός έλεγχος των κρατών της περιοχής, δια της επιρροής, ή του στρατιωτικού καταναγκασμού.<br /><br />Η «Τουρκική Ημισέληνος» ξεκινά από τη βόρεια Συρία, περνά από τη βόρεια Κύπρο και φτάνει μέχρι το Ισραήλ.<br /><br /> Η Τουρκία ενίσχυσε, όπως ισχυρίζεται την προστασία της στις ισλαμιστικές εξτρεμιστικές οργανώσεις που δημιουργήθηκαν στην Συρία και υπάρχουν ακόμη στην στις περιοχές ΒΔ και Β της Συρίας, με τις τρεις επιχειρήσεις-εισβολές στην Συρία, την “Ασπίδα του Ευφράτη” του 2016, τον “Κλάδο Ελαίας” του 2018 και την «Πηγή Ειρήνης» του 2019 και δημιούργησε μια ζώνη ασφαλείας μεταξύ Συρίας και Τουρκίας, στα Βόρεια και ΒΔ σύνορά με την Συρία, υπό τον έλεγχό στην πραγματικότητα, αυτών των τζιχαντιστικών οργανώσεων. Ταυτόχρονα, η Τουρκία δραστηριοποιείται εντατικά στον Λίβανο και στοχεύει να εκμεταλλευτεί την παρακμάζουσα οικονομία του για να αυξήσει την επιρροή της στη χώρα των κέδρων. Κατά ειρωνικό τρόπο όμως, η Χεζμπολάχ του Λιβάνου και το Ισραήλ, δεδηλωμένοι εχθροί, έχουν κοινό συμφέρον να αποτρέψουν την εμπλοκή της Τουρκίας στην περιοχή. Η Χεζμπολάχ φιλοδοξεί να συνεχίσει το ιρανικό μονοπώλιο ελέγχου επί του Λιβάνου και το Ισραήλ δεν επιθυμεί «εγκατάσταση» της Τουρκίας στο Λίβανο και μια περιττή μελλοντική ναυτική αντιπαράθεση με τους Τούρκους.<br /><br />Η τουρκική ημισέληνος, συνεχίζει στη «δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου», ή όπως την αποκαλούν οι Τούρκοι – «Τουρκική Κύπρο». Τον περασμένο Νοέμβριο, ο Ερντογάν επισκέφθηκε τη βόρεια Κύπρο και δήλωσε ότι η μόνη λύση είναι η διαίρεση σε δύο κράτη. Έτσι, πέρα από «τη γεωγραφία και την ιστορική δικαιοσύνη» – σύμφωνα με τους Τούρκους, βάσει των οποίων «η Κύπρος ήταν υπό τον έλεγχο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας» – ο Ερντογάν θέτει ως προτεραιότητά του τις AOZ της Κυπριακής Δημοκρατίας. Και εδώ μπαίνει στην εξίσωση και το Ισραήλ που αποτελεί μέρος της «τουρκικής ημισελήνου». Η Τουρκία επενδύει πολλά χρήματα και πόρους στους Άραβες της Ανατολικής Ιερουσαλήμ προκειμένου να αυξήσει την επιρροή της στο τέμενος του Αλ Ακτσά και στους Παλαιστίνιους. Στην ανατολική Ιερουσαλήμ, δραστηριοποιούνται MKO που χρηματοδοτούνται από την Τουρκία, με υπονομευτικές δράσεις, παλιά κτίρια έχουν ανακαινιστεί από την Τουρκία και τοπικά καταστήματα και εστιατόρια έχουν τοποθετήσει μπροστά από αυτά την τουρκική σημαία και το πορτραίτο του Ερντογάν!! Η τουρκική εμπλοκή στην ουσία προωθεί τα συμφέροντα της Μουσουλμανικής Αδελφότητας, καθόσον ο Ερντογάν είναι ο ίδιος Αδελφός Μουσουλμάνος, μια αδελφότητα που έρχεται σε αντίθεση με τα πλείστα αραβικά κράτη, που την έχουν κηρύξει παράνομη. Το δε Ισραήλ διεξάγει μάχη στην προσπάθεια του να σταματήσει την εμπλοκή και επιρροή της Τουρκίας στην περιοχή και ιδιαίτερα στην Ιερουσαλήμ.<br /><br />Εξετάζοντας τις γεωπολιτικές εξελίξεις στο σύμπλοκο Βαλκάνια, Βόρειος Αφρική, Ανατολική Μεσόγειος, Μέση Ανατολή και Καύκασος και αναλύοντας τουρκική εθνική στρατηγική διαπιστώνουμε ότι υπάρχουν και άλλα σχέδια «Τουρκικής Ημισελήνου».<br /><br />Κέντρο η Τουρκία και σύνδεση με τα φιλικά κράτη που έχει άμεση και συμμαχική σχέση, με τουρκικές στρατιωτικές βάσεις ή τουρκική στρατιωτική παρουσία έστω και με μορφή συμβούλων, που δεν εξετάζονται στο παρόν. Έχουμε: Νότια Ημισέληνος με Κατάρ – Σομαλία – Λιβύη- Αλβανία. <br /><br />ΒΔ Ημισέληνος: Βουλγαρία (η νότια περιοχή)-Σκόπια (Βόρεια Μακεδονία)- Κόσσοβο με κατάληξη Αλβανία. <br /><br />Ανατολική Ημισέληνος: Κατάρ- Κουρδικό Ιράκ- Αζερμπαιτζάν-Ναγκόρνο Καραμπάχ.<br /><br />Διαπιστώσεις.<br /><br />Τα τελευταία χρόνια η Τουρκία με την αναθεωρητική και επιθετική της πολιτική και την ακόρεστη επιθυμία της να ελέγξει τα πλουσιοπάροχα ενεργειακά κοιτάσματα της ανατολικής Μεσογείου, τις θαλάσσιες ενεργειακές διαδρομές, σκοπό έχει να καταστεί κυρίαρχη περιφερειακή δύναμη, που να υποστηρίζει την πολιτική της και να έχει τον κυρίαρχο λόγο σε κάθε γεωπολιτική εξέλιξη. Κράτη στόχοι για την επίτευξη του σκοπού των κυρίως η Ελλάδα και η Κύπρος, καθώς και τα υπόλοιπα κράτη του περιβάλλοντός της. Έτσι η Τουρκία, με οδηγό την καινοφανή και απολύτως εξωφρενική και παράνομη θεωρία της «Γαλάζιας Πατρίδας», το παράνομο «τουρκολυβικό μνημόνιο», τις παραβιάσεις της υφαλοκρηπίδας Ελλάδος και ΑΟΖ της Κύπρου , την εμπλοκή της στην Λιβύη, οδήγησε σε αύξηση της έντασης με τον Ελληνισμό, την Αίγυπτο, αλλά και την Γαλλία. Η φιλοδοξία της Τουρκίας είναι να χρησιμοποιήσει τον θαλάσσιο χώρο της διχασμένης Λιβύης, προκειμένου να επιτύχει ναυτικό έλεγχο στη Μέση Ανατολή, θα είχε σαν αποτέλεσμα να ελέγχει ολόκληρη την ανατολική Μεσόγειο, με άμεσες επιπτώσεις στο διεθνές εμπόριο και ιδιαίτερα στα κράτη της περιοχής, όπως Ελλάδα, Αίγυπτος, Ισραήλ. Ιδιαίτερα θα μπορούσε να προκαλέσει στο Ισραήλ τεράστια οικονομική ζημιά , καθόσον διεξάγει το 90% του διεθνούς εμπορίου του, μέσω της Μεσογείου. <div><br /></div><div>Έτσι σε συνδυασμό, με την διείσδυση ΜΚΟ, που ελέγχονται από την Τουρκία στην ανατολική Ιερουσαλήμ, την στενή σχέση με την Παλαιστινιακή Αρχή και την προστασία στην Χαμάς και σε καταζητούμενους παλαιστινίους , κάνει το Ισραήλ να είναι πολύ επιφυλακτικό, στην επίθεση φιλίας της Τουρκίας προς το Ισραήλ. Εξάλλου η διαμορφούμενη συμμαχία των κρατών που δέχθηκαν αήθη και προσβλητική επίθεση της Τουρκίας, δηλαδή Γαλλία, Αίγυπτος, Ελλάδα, Κύπρος, Ισραήλ, Εμιράτα, Μπαχρέιν και Σαουδική Αραβία και των οποίων τα συγκλίνοντα συμφέροντά τους έρχονται σε πλήρη αντιπαράθεση με τις τουρκικές γεωστρατηγικές επιδιώξεις, αρχίζει να παίρνει σάρκα και οστά, που σαφέστατα συνέβαλλε στην προσχηματική αυτή μετάλλαξη της Τουρκίας, δήθεν προς το καλύτερο. Το Ισραήλ το έχει αντιληφθεί. Η Ελλάδα όμως; Και τι σημαίνουν οι διερευνητικές επαφές, όταν η άλλη πλευρά προσέρχεται με μόνο βήμα καλής θέλησης, ότι έχει αποσύρει τον παράνομο πλουν του ερευνητικού σκάφους Ουρούτς Ρέις. Είναι όμως αρκετό αυτό; Και τα υπόλοιπα θέματα που θέτουν οι Τούρκοι; Ίδωμεν. <br /><br /><b><i>*Ο Ιωάννης Αθ. Μπαλτζώης είναι αντιστράτηγος ε.α. με μεταπτυχιακό M.Sc. του ΕΚΠΑ στην Γεωπολιτική, πρόεδρος του Ελληνικού Ινστιτούτου Στρατηγικών Μελετών (ΕΛΙΣΜΕ).</i></b></div><div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/"> πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Το Σχέδιο «Τουρκική Ημισέληνος» στη Μέση Ανατολή.

Γράφει ο Ι ωάννης Αθ. Μπαλτζώης* Η επιχείρηση γοητείας της Τουρκίας συνεχίζεται προς όλες τις κατευθύνσεις, σε ηγέτες και σε κράτη που μέχρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Παραδοχή Γιαϊτζί: Σε κίνδυνο η «Γαλάζια Πατρίδα» αν διαπραγματευθούμε με Ελλάδα

<img height="168" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2021-01/%CE%A4%CE%B6%CE%B9%CF%87%CE%AC%CF%84%20%CE%93%CE%B9%CE%B1%CF%8A%CF%84%CE%B6%CE%AF.jpg?itok=R3071hRS" width="280" /><br /><br />Ο Τούρκος Ναύαρχος Τζιχάτ Γιαϊτζί, είναι ο εγκέφαλος και ενοχρηστρωτής του παράνομου τουρκολιβυκού μνημονίου<br /><br />Για κίνδυνο να καταρρεύσει το δόγμα της Γαλάζιας Πατρίδας της Τουρκίας προειδοποιεί ο Τούρκος Ναύαρχος Τζιχάτ Γιαϊτζί, ο εγκέφαλος και ενοχρηστρωτής του παράνομου τουρκολιβυκού μνημονίου οριοθέτησης θαλασσίων ζωνών.<br /><br />Η παραδοχή του Τζιχάτ Γιαϊτζί ήρθε σε μια δήλωση που εξέδωσε όπου είπε ότι η Τουρκία θα χάσει όλα τα κέρδη της εάν προχωρήσει ο διάλογος με την Ελλάδα, αναγνωρίζοντας επίσης ότι το όνειρο της χώρας του να επιτύχει το δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας» και τη συνέχιση του μνημονίου που συνήφθη παράνομα με τον Fayez al-Sarraj της Κυβέρνησης της Εθνικής Συμφωνίας της Λιβύης, βρίσκεται στα πρόθυρα της κατάρρευσης.<br /><br />Σύμφωνα με το ALMARSAD E, o Γιαϊτζί τόνισε ότι δεν πρέπει να επιτραπεί στην Ελλάδα να συζητήσει με την Τουρκία την κατάσταση στη Λιβύη και τη Μέση Ανατολή. Είπε ότι η διακοπή του μνημονίου με τον Sarraj θα σήμαινε την πλήρη κατάρρευση της πολιτικής της Άγκυρας στην περιοχή προς όφελος της Ελλάδας.<br /><br />«Τι πρόκειται να συζητήσουμε στις διαπραγματεύσεις με την Ελλάδα; Θα μιλήσουμε για το πόσα από τα αιτήματα της Ελλάδας θα ικανοποιηθούν ή όχι. Έτσι γινόταν πάντα στην ιστορία», είπε.<br /><br />Και ο τούρκος Ναύαρχος ε.α., Cem Gurdeniz, ο οποίος θεωρείται ο αρχιτέκτονας της "Γαλάζιας Πατρίδας", υποστηρίζει τη γεωπολιτική επέκταση της Τουρκίας και την επιθετική προστασία των θαλάσσιων συμφερόντων της. Πιστεύει ότι το Υπουργείο Εξωτερικών της Τουρκίας ήταν πάρα πολύ μετριοπαθές στις διερευνητικές συνομιλίες και ότι η επανάληψή τους θέτει σε κίνδυνο τις αρχές της "Γαλάζιας Πατρίδας".<br /><br />Σε παρατηρήσεις προς τα μέσα ενημέρωσης αυτήν την εβδομάδα, ο Γκουρντένιζ είπε ότι η Τουρκία βρίσκεται σε ένα γεωπολιτικό σταυροδρόμι, όπου πρέπει να αποφασίσει εάν θα συνεχίσει να ευθυγραμμίζεται με το δυτικό τμήμα ασφαλείας στην Ανατολική Μεσόγειο και το Αιγαίο Πέλαγος ή να επιλέξει ανεξάρτητες στρατηγικές για την προστασία των συμφερόντων της.<br /><br />Εν ολίγοις, η απόφαση της Άγκυρας να ξαναρχίσει τις συνομιλίες με την Ελλάδα μοιάζει με χειρονομία προσέγγισης της νέας κυβέρνησης Μπάιντεν και της ΕΕ. <div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Παραδοχή Γιαϊτζί: Σε κίνδυνο η «Γαλάζια Πατρίδα» αν διαπραγματευθούμε με Ελλάδα

Ο Τούρκος Ναύαρχος Τζιχάτ Γιαϊτζί, είναι ο εγκέφαλος και ενοχρηστρωτής του παράνομου τουρκολιβυκού μνημονίου Για κίνδυνο να καταρρεύσει το δ...

Διαβάστε την συνέχεια

"Βράζει" η Μεσόγειος: Τεράστια παρουσία δυνάμεων - Τι είδους πόλεμος προετοιμάζεται στην περιοχή

<img height="168" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2021-01/05_dek_025.jpeg?itok=dfUbhP3x" width="280" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Αμερικανοί ειδικοί προσδιόρισαν 63 υποβρύχια και 50 μονάδες επιφανείας στην Α. Μεσόγειο που "βράζει"</span></h3><b>Γιώργος Μοτσάκος</b><br />Ηκατάσταση στη Μεσόγειο γίνεται όλο και πιο τεταμένη, εν μέρει επειδή οι παλιοί κανόνες και οι συμμαχίες στην περιοχή έχουν γίνει θολές, αναφέρουν αμερικανικές πηγές.<br /><br />Η Κύπρος έχει ήδη συνάψει στρατιωτικές συμφωνίες με την Αίγυπτο, το Ισραήλ και την Ιορδανία, ενώ οι ένοπλες δυνάμεις της πραγματοποιούν ασκήσεις με τις αντίστοιχες των χωρών αυτών. <br /><br />Η χώρα έχει επίσης υπογράψει συμφωνία για να βοηθήσει στην εκπαίδευση του λιβανέζικου στρατού. <br /><br />Το κυπριακό υπουργείο άμυνας ανακοίνωσε επίσης ότι η πρόσφατη συμφωνία με τα ΗΑΕ προβλέπει κοινές στρατιωτικές ασκήσεις, εκπαιδευτικά προγράμματα και διαβουλεύσεις για την επέκταση της στρατιωτικο-τεχνικής συνεργασίας. <br /><br />Το Νοέμβριο, τα ΗΑΕ συμμετείχαν σε ναυτική και αεροπορική άσκηση μεγάλης κλίμακας στα ανοικτά των ακτών της Αιγύπτου. <br /><br />Στρατιωτικό προσωπικό και στρατιωτικός εξοπλισμός από τις ένοπλες δυνάμεις της Γαλλίας, της Ελλάδας, της Αιγύπτου και της Κύπρου συμμετείχαν σε ασκήσεις, με την ονομασία ΜΕΔΟΥΣΑ. <br /><br />Εν τω μεταξύ, μια πιθανή ναυτική αναμέτρηση κερδίζει συνεχώς δυναμική στην Μεσόγειο. Σε πρόσφατες εχθροπραξίες στη Λιβύη, η Τουρκία προσπάθησε να δείξει κάτι περισσότερο από την ναυτική της παρουσία. <br /><br />Η Άγκυρα παίζει σημαντικό ρόλο σε αυτόν τον πόλεμο, που προσελκύει τη Ρωσία, την Αίγυπτο, το Κατάρ και τη Γαλλία.<br /><br />Η στάση της Τουρκίας στη Λιβύη δείχνει πώς η Μεσόγειος Θάλασσα μετατράπηκε ήδη σε ένα πεδίο μιας πιθανής μεγάλης ναυτικής αναμέτρησης με έπαθλο τα κοιτάσματα αλλά και τον έλεγχο της θάλασσας. <br /><br />Ενώ το ζήτημα της Λιβύης παραμένει ανοικτό, οι εντάσεις αυξάνονται στα νέα πεδία φυσικού αερίου στη Μεσόγειο, ενώ η Ρωσία στέλνει συνεχώς πολεμικά πλοία.<br /><br />Σύμφωνα με το γνωστό περιοδικό Defense News, η Μόσχα είναι ένας από τους ενεργούς συμμετέχοντες σε αυτόν τον ιδιότυπο πόλεμο. <br /><br />Ως αποτέλεσμα λοιπόν όλων αυτών των συμμαχιών έχουμε έναν νέο γύρο εξοπλισμού των ναυτικών δυνάμεων στην περιοχή της Μεσογείου. <br /><br />Επιπλέον, τα πολεμικά πλοία του τουρκικού πολεμικού ναυτικού είναι μόνιμα αγκυροβολημένα στα ανοικτά των ακτών της Λιβύης, ειδικά από τότε που ο Τούρκος πρόεδρος συντάχθηκε με την κυβέρνηση της Τρίπολης. <br /><br />«Η Τουρκία μπορεί να κατασκευάσει τα δικά της πολεμικά πλοία, αλλά η Άγκυρα θα πρέπει να αγοράσει σχεδόν όλα τα ηλεκτρονικά από το εξωτερικό, όπως έκανε η Κίνα στις αρχές της δεκαετίας του 2000», δήλωσε ο Konstantin Makienko, αναπληρωτής διευθυντής του Κέντρου Ανάλυσης Στρατηγικών και Τεχνολογιών της Μόσχας.<br /><br />Ο ίδιος εκτιμά έναν νέο γύρο έντασης στη Μεσόγειο, λόγω του γεγονότος ότι οι παλιοί κανόνες και οι συμμαχίες σε αυτήν την περιοχή έχουν αλλάξει και όλα πλέον εξελίσσονται ραγδαία. <br /><br />«Η Τουρκία έχει κατηγορηθεί ότι απειλεί τα δικαιώματα της Κύπρου στα υποθαλάσσια πεδία φυσικού αερίου με τα δικά της σχέδια γεώτρησης στη Μεσόγειο Θάλασσα, ενώ πραγματοποιεί συνεχώς επίδειξη δύναμης», τονίζει ο Makienko. <br /><br />Η συμπεριφορά της Τουρκίας ανησυχεί επίσης την Αίγυπτο, παρά την πρόσφατη αύξηση των δαπανών του Καΐρου για την αγορά μονάδων επιφανείας από τη Γαλλία, συμπεριλαμβανομένων τεσσάρων κορβετών Gowind 2500 και μιας φρεγάτας FREMM πολλαπλών αποστολών. <br /><br />Στο ανατολικό τμήμα της Μεσογείου, η Ρωσία, σύμφωνα με Αμερικανούς ειδικούς εν τω μεταξύ, στελεχώνει την επιχειρησιακή μοίρα του στόλου της Μεσογείου Θάλασσας με τελικό προορισμό το λιμάνι της Ταρτούς. <br /><br />Αυτό θα επιτρέψει στη Μόσχα, να γίνει ένας από τους κορυφαίους παίκτες της περιοχής, αυξάνοντας την ναυτική και στρατιωτική της επιρροή στη Μεσόγειο. <br /><br />Η Ρωσία ως γνωστόν, θέλει να εξοπλίσει όλα τα πολεμικά πλοία της με τον πύραυλο Kalibr-NK / PL ο οποίος έχει μέγιστο εύρος 2.000 χιλιόμετρα. <br /><br />Η τοποθέτηση αυτού του τύπου πυραύλων σε σχετικά φθηνά πλοία είναι το μέλλον και η Ρωσία θέτει την τάση σχετικά με αυτό, χρησιμοποιώντας ελάχιστους πόρους. <br /><br />Γαλλία, Ιταλία, Ελλάδα και Τουρκία, μπορούν επίσης να ακολουθήσουν το ίδιο μοτίβο, τονίζουν ειδικοί. <br /><br />Η Ρωσία διαθέτει επίσης τον υπερηχητικό πύραυλο P-800 Onyx με εμβέλεια 400 έως 600 χιλιομέτρων, ενώ Ρώσοι ειδικοί θεωρούν, ότι δεν υπάρχει ισοδύναμο στο δυτικό οπλοστάσιο για αυτόν τον πύραυλο.<br /><br />"Γέμισε" υπβρύχια η Μεσόγειος<br /><br />Η συσσώρευση όμως ναυτικών εξοπλισμών στη Μεσόγειο συνεχίζεται και στον τομέα των υποβρυχίων. <br /><br />Η Τουρκία στέλνει συνεχώς τα υποβρύχια της στις ακτές της Λιβύης ενώ και ελληνικά υποβρύχια σουλατσάρουν στην Α. Μεσόγειο κάτω από την Κρήτη.<br /><br />Η Αίγυπτος εντωμεταξύ παρέλαβε το τρίτο από τα τέσσερα υποβρύχια Type-209 που κατασκευάστηκαν στο ναυπηγείο Howaldtswerke-Deutsche Werft AG. <br /><br />Η Γερμανία προμήθευσε επίσης υποβρύχια αυτού του τύπου στην Τουρκία και την Ελλάδα, που έχουν 12 και 11 υποβρύχια, αντίστοιχα. <br /><br />Σύμφωνα με τον εμπειρογνώμονα του αμυντικού κέντρου Cesi στη Ρώμη, Paolo Crippa, επί του παρόντος 20-30 υποβρύχια αναπτύσσονται στη Μεσόγειο Θάλασσα και αυτό είναι ένας αριθμός σημαντικά μεγαλύτερος από ότι πριν από 10 χρόνια.<br /><br />Σύμφωνα με τον ίδιο όμως, ο συνολικός αριθμός υποβρυχίων που κινούνται αυτήν την περίοδο στη Μεσόγειο Θάλασσα σήμερα είναι 63 υποβρύχια, κάτι που αποτελεί αριθμό ρεκόρ.<br /><br />Επομένως, δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι το ιταλικό ναυτικό δίνει μεγαλύτερη προσοχή στην ενίσχυση των δυνατοτήτων της ανθυποβρυχιακής άμυνας. <br /><br />Ο Ιταλός ειδικός τονίζει ότι η Ιταλία στοχεύει να γίνει αυτή η κύρια ναυτική δύναμη στη Μεσόγειο. <br /><br />Ωστόσο, είναι κάτι παραπάνω από σίγουρο ότι αυτή η συσσώρευση δυνάμεων υποκρύπτει κινήσεις για κυριαρχία δια μέσω των ναυτικών δυνάμεων στην Μεσόγειο, η οποία έχει τα μεγαλύτερα κοιτάσματα υδρογονανθράκων του πλανήτη ενώ ελέγχει τις διόδους σε δύο τρομερά γεωστρατηγικά σημεία της.<div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

"Βράζει" η Μεσόγειος: Τεράστια παρουσία δυνάμεων - Τι είδους πόλεμος προετοιμάζεται στην περιοχή

Αμερικανοί ειδικοί προσδιόρισαν 63 υποβρύχια και 50 μονάδες επιφανείας στην Α. Μεσόγειο που "βράζει" Γιώργος Μοτσάκος Ηκατάσταση σ...

Διαβάστε την συνέχεια

Υπονομεύει τις διερευνητικές η Τουρκία – Νέες προκλητικές Navtex μέχρι τον ...Δεκέμβριο

<a href="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/01/tsavoy_erntogan.jpg"><img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/01/tsavoy_erntogan-696x366.jpg" /></a><br /><br />Ανοιχτός στο ενδεχόμενο να συναντηθεί με τον Κυριάκο Μητσοτάκη εμφανίστηκε ο Ερντογάν, σε δηλώσεις που έκανε αμέσως μετά την προσευχή στην Αγία Σοφία, την οποία έχει μετατρέψει σε τζαμί. Οι δηλώσεις του Τούρκου προέδρου εντάσσονται στο “διαλλακτικό προφίλ” που, εντέχνως, προωθεί η Άγκυρα ενόψει του νέου γύρου των διερευνητικών επαφών, χωρίς να ξεχνά όμως τις παράλογες επιδιώξεις της, όπως υπενθύμισαν ο Τσαβούσογλου και οι νέες παράνομες και προκλητικές Navtex.<br /><br />Ο Ερντογάν αναφέρθηκε στις διερευνητικές επαφές που έχουν προγραμματιστεί για τις 25 Ιανουαρίου στην Κωνσταντινούπολη, συμπληρώνοντας ότι το αίτημα για συνάντηση με τον Κυριάκο Μητσοτάκη είναι ένα θετικό ζήτημα για τον ίδιο. «Οι διερευνητικές επαφές μπορούν να ξεκινήσουν. Οι εκπρόσωποί μας μπορούν να συναντηθούν, ενώ το ίδιο μπορώ να κάνω κι εγώ με τον Έλληνα πρωθυπουργό. Έχουμε πει πως μπορούμε να κάνουμε αυτά τα βήματα» είπε χαρακτηριστικά ο Τούρκος πρόεδρος.<br /><br />Απαντώντας πάντως σε ερώτηση για τις σχέσεις της Τουρκίας με την Ευρώπη, ο Ερντογάν υποστήριξε ότι «μέχρι σήμερα, η ΕΕ δεν τήρησε ποτέ τις υποσχέσεις της» προς την Τουρκία, συμπληρώνοντας ότι «από το 1963 προσπαθούμε να βελτιώσουμε τις σχέσεις μας. Τώρα βρισκόμαστε σε μια νέα διαδικασία». Ως νέα διαδικασία, ο Τούρκος πρόεδρος εννοεί προφανώς την έκφραση συμπαράστασης της ΕΕ προς την Αθήνα και την Λευκωσία, η οποία βέβαια μέχρι σήμερα είναι μόνον φραστική.<br /><br />Νέα ανοίγματα Ερντογάν<br /><br />Ο Ερντογάν αναφέρθηκε και στην ελληνική πρόταση για το πιστοποιητικό εμβολιασμού, λέγοντας ότι είναι «ένα θέμα που αξιολογείται», προσθέτοντας ότι «για την ώρα δεν υπάρχει κάτι περισσότερο». «Θα το μελετήσουμε με τον οργανισμό εξωτερικών υποθέσεων της Τουρκίας» είπε χαρακτηριστικά, αναφερόμενος στο θέμα, το οποίο προέκυψε μετά από πρόταση του Κυριάκου Μητσοτάκη.<br /><br />Σε ό,τι αφορά πάντως το βασικό θέμα των διερευνητικών με την Ελλάδα και των ευρωτουρκικών σχέσεων, ο Τούρκος πρόεδρος, αν και άφησε αιχμές για την ΕΕ, δεν επανέλαβε την συνήθη επιθετική ρητορική του, η οποία διανθίζεται από ανυπόστατες αξιώσεις και απειλές. Αυτό δεν σημαίνει βέβαια ότι έχει παραιτηθεί από αυτές. Την ίδια ώρα, στην Αθήνα φαίνεται ότι και αρχίζει να διαμορφώνεται η εκτίμηση ότι η κυβερνητική θέση «σταματούν οι προκλήσεις, αρχίζουν οι συζητήσεις» έχει αρχίσει να υλοποιείται.<br /><br />Η απόσυρση του “Ορούτς Ρέις” δεν ήταν από μόνη της αρκετή ως ένδειξη αποκλιμάκωσης είναι όμως ένα γεγονός, παρότι στο μεσοδιάστημα που μεσολάβησε δεν έλειψαν οι τουρκικές απειλές ούτε οι απόπειρες της Άγκυρας για την επιβολή ατζέντας. Πηγαίνουμε όμως σε διερευνητικές επαφές, «μέσα σε ένα συγκεκριμένο πλαίσιο», όπως έχουν τονίσει ο Κυριάκος Μητσοτάκης και ο Νίκος Δένδιας.<br /><br />Την θέση αυτή επανέλαβε την Πέμπτη και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, επαναλαμβάνοντας ότι το πλαίσιο αυτό απαιτεί «να μη γίνονται ερευνητικές δραστηριότητες στην περιοχή που καλύπτει ελληνική υφαλοκρηπίδα και οι διερευνητικές να αφορούν το συγκεκριμένο θέμα οριοθέτησης των θαλασσίων ζωνών (υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ) στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο».<br />Βάζει όρους ο Τσαβούσογλου<br /><br />Παραλλήλως η ελληνική κυβέρνηση διαμηνύει ότι η Αθήνα «έχει πάντα μια ειλικρινή και εποικοδομητική διάθεση για διερευνητικές επαφές» και όπως σημείωσε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος ελπίζει ότι «η Τουρκία θέλει αυτή την ομαλοποίηση, όχι μόνο με την Ελλάδα, αλλά και με την Ευρώπη». Τόνισε μάλιστα ότι «στο πλαίσιο των ευρωτουρκικών σχέσεων εντάσσονται και οι ελληνοτουρκικές σχέσεις», μια διάσταση, η οποία είναι προφανώς αυτό που ο Ερντογάν αποκάλεσε «νέα διαδικασία».<br /><br />Την ίδια ώρα, ο Τσαβούσογλου έρχεται να υπενθυμίσει τις παράλογες τουρκικές αξιώσεις, επιμένοντας ότι η Τουρκία προσέρχεται στις διερευνητικές με στόχο να ανοίξει την ατζέντα και να τις μετατρέψει σε έναν εφ' όλης της ύλης ελληνοτουρκικό διάλογο. Ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών υποστήριξε ότι στις διερευνητικές επαφές θα τεθούν όλα τα ζητήματα που απασχολούν τις δύο χώρες, εμφανίζοντας μια τέτοια συζήτηση ως συνέχεια των 60 γύρων που έχουν προηγηθεί.<br /><br />Η επιδίωξη αυτή της Τουρκίας είναι γνωστή, σήμερα όμως ο Τσαβούσογλου το πήγε λίγο παραπέρα. Αν εκείνοι, δηλαδή οι Έλληνες, «μας πουν “εμείς δεν θέλουμε να συζητήσουμε αυτά τα θέματα”, τότε δεν έχουν κανένα νόημα οι διερευνητικές επαφές» είπε, προσθέτοντας ότι «στο πλαίσιο αυτό δεν υπάρχει μόνο το θέμα των θαλάσσιων περιοχών ευθύνης»<br /><br />Ο Τούρκος υπουργός υποστήριξε αυτές τις θέσεις σε συνομιλία που είχε με δημοσιογράφους κατά την επιστροφή του από το Πακιστάν. Διευκρινίζοντας μάλιστα, σημείωσε ότι αν η Αθήνα προτείνει ξεχωριστές συζητήσεις για τις θαλάσσιες περιοχές ευθύνης, η Άγκυρα «θα απαντήσει “ναι” ή “όχι”». Εμείς όμως συνέχισε ο ίδιος «από την αρχή είπαμε πως είμαστε έτοιμοι να συναντηθούμε δίχως προϋποθέσεις και να συζητήσουμε όλα τα θέματα», υποστηρίζοντας ότι «στις διερευνητικές επαφές εντάσσονται όλα τα θέματα των διαφωνιών».<br /><br />Μαζί με τις προκλητικές δηλώσεις Τσαβούσογλου ήρθαν όμως και οι “έργω προκλήσεις”, καθώς η Άγκυρα εξέδωσε το βράδυ της Παρασκευής τρεις νέες παράνομες NAVTEX για δέσμευση περιοχών στο Αιγαίο για ασκήσεις με πραγματικά πυρά. Μάλιστα, οι NAVTEX έχουν ισχύ σχεδόν για όλο το …2021, αφού λήγουν τον Δεκεμβρίου του τρέχοντος έτους! Εξαιρούν πάντως τα Σαββατοκύριακα, τις επετείους και τις εθνικές γιορτές!<div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Υπονομεύει τις διερευνητικές η Τουρκία – Νέες προκλητικές Navtex μέχρι τον ...Δεκέμβριο

Ανοιχτός στο ενδεχόμενο να συναντηθεί με τον Κυριάκο Μητσοτάκη εμφανίστηκε ο Ερντογάν, σε δηλώσεις που έκανε αμέσως μετά την προσευχή στην Α...

Διαβάστε την συνέχεια

Το κυνήγι του χρυσού στην Τουρκία

<a href="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/01/erdogan-xrysos-slpress.gr_.jpg"><img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/01/erdogan-xrysos-slpress.gr_-696x367.jpg" /></a><br /><br /><b>Ηλιόπουλος Γιώργος</b><br />Πάντοτε σε περιόδους αβεβαιότητας οι άνθρωποι σε ολόκληρο τον κόσμο αναζητούν την ασφάλεια του χρυσού, ώστε να προστατευθούν από τις επικίνδυνες και αστάθμητες διακυμάνσεις των αξιών και άλλων περισσότερο ευαίσθητων περιουσιακών στοιχείων. Στην τρέχουσα και εξαιρετικά ρευστή περίοδο σε καμία άλλη χώρα δεν αναδύεται σε τέτοια έκταση η αγωνιώδης αναζήτηση χρυσού, όσο στην Τουρκία, μία χώρα με μακρύ μεταπολεμικό ιστορικό μεγάλων και οδυνηρών οικονομικών κρίσεων.<br /><br />Οι εμπειρίες αυτές έχουν διαβρώσει την εμπιστοσύνη προς τους πολιτικούς και οικονομικούς θεσμούς της χώρας, με κυριότερο χαρακτηριστικό το αβυσσαλέο κενό μεταξύ των καθημερινών εμπειριών των πολιτών και των επίσημων οικονομικών δεδομένων που δημοσιοποιούνται από την κυβέρνηση.<br /><br />Με την λήξη του 2020, οι Aykan Erdemir και John Lechner συγκεντρώνουν για λογαριασμό του "National Interest" τις απόψεις και τις εκτιμήσεις έγκριτων οικονομικών αναλυτών, ορμώμενοι από την τρομακτική αύξηση της ζήτησης χρυσού στην Τουρκία, που αποκαλύπτει μία άλλη αθέατη οικονομική πραγματικότητα να εξελίσσεται στο εσωτερικό της. Η γενική εντύπωση επικεντρώνεται στο γεγονός ότι η τουρκική οικονομία κινείται «όπως ένα καταστροφικό σιδηροδρομικό ατύχημα σε αργή κίνηση», δηλώνει πρώην κεντρικός τραπεζίτης που προτιμά να παραμείνει ανώνυμος.<br /><br />Η ραγδαία υποτίμηση της τουρκικής λίρας έναντι του αμερικανικού δολαρίου και του ευρωπαϊκού κοινού νομίσματος αναδεικνύει το τουρκικό νόμισμα, μαζί με το νοτιοαφρικανικό ράντ, στα εθνικά νομίσματα με τις χειρότερες επιδόσεις κατά το 2020. Οι αποτυχημένες προσπάθειες στήριξής της έχουν κοστίσει δισεκατομμύρια δολάρια, με συνέπεια τα καθαρά συναλλαγματικά αποθέματα να διαμορφώνονται σε αρνητικά επίπεδα, στα 50 δισ.<div><br />Το κυνήγι του χρυσού<br /><br />Για να καλυφθεί η Κεντρική Τράπεζα αξιοποιεί διπλά συμβόλαια ανταλλαγής χρέους σε συνάλλαγμα (FX Swaps), δηλαδή δανείζεται συναλλαγματικά αποθέματα από ιδιωτικές τράπεζες με το πρώτο συμβόλαιο και τα παραδίδει σε τράπεζες του δημοσίου, με παράλληλη απόδοσή τους σε τουρκικές λίρες στο δεύτερο συμβόλαιο, με τις τράπεζες αυτές να πωλούν κατόπιν το συνάλλαγμα για να επιβραδύνουν την κατάρρευση του νομίσματος.<br /><br />Σύμφωνα με τους αναλυτές, ο καλύτερος τρόπος για να ιχνηλατηθεί τεκμηριωμένα η εξελισσόμενη οικονομική κρίση στην Τουρκία, επικεντρώνεται στην μανιώδη αναζήτηση χρυσού από φυσικά και νομικά πρόσωπα. Κατά την διάρκεια του 2020 οι επενδύσεις σε χρυσό τριπλασιάζονται στα 36 δισεκατομμύρια δολάρια, επιπλέον των 3.000 έως 5.000 μετρικών τόνων του πολύτιμου μετάλλου αξίας από 186 έως 310 δισ. σε τρέχουσες τιμές αγοράς που εκτιμάται πως διακρατούν οι κάτοικοι.<br /><br />Η πίεση για την αύξηση των εισαγωγών σε χρυσό για να αντιμετωπισθεί η μετεωρική αύξηση της ζήτησης προκαλεί χάος στο έλλειμμα του εμπορικού ισοζυγίου, που διευρύνεται κατά το 2020 κατά 45 δισεκατομμύρια δολάρια, το διπλάσιο σχεδόν σε σύγκριση με το προηγούμενο δωδεκάμηνο του 2019. Με τον πληθυσμό να διαθέτει μεγάλες και πολύτιμες εμπειρίες σε φαινόμενα υπερπληθωρισμού, απότομων υποτιμήσεων και τραπεζικών χρεωκοπιών που έχουν καταστρέψει περιουσίες κυριολεκτικά αυθημερόν, οι Τούρκοι πολίτες έχουν αποκτήσει μία μεταφυσική σχεδόν αίσθηση του κινδύνου.<br /><br />Το στοιχείο αυτό ερμηνεύει ικανοποιητικά την αιφνίδια στροφή του κοινού προς τον χρυσό και προσφέρει την δυνατότητα διαμόρφωσης ενός άτυπου δείκτη, που ιχνηλατεί τον βαθμό της πίεσης που ασκείται στο χρηματοοικονομικό σύστημα. Μάλιστα, παρέχει μεγαλύτερη ακρίβεια από τους συνηθισμένους μακροοικονομικούς δείκτες, που κατά κανόνα χρησιμοποιούνται για να προβλέψουν την τροχιά ενός οικονομικού συστήματος, χωρίς όμως χρονικές ενδείξεις.<br /><br />Ο φόβος ενός bank run<br /><br />Για τον μέσο Τούρκο πολίτη ο χρυσός αποτελεί την ασφαλέστερη μορφή αποταμίευσης και κυριολεκτικά το απόρθητο οχυρό του σε περιόδους συστημικών κρίσεων. Μία πρόσφατη μεγάλη έρευνα της θυγατρικής στην Τουρκία του ολλανδικού τραπεζικού ομίλου ING, στοιχειοθετεί πως ο ένας στους τέσσερις πολίτες στην χώρα διακρατεί χρυσό και σκληρό συνάλλαγμα. Μάλιστα κατά την θερινή περίοδο του 2020, τετραπλασιάζονται οι πωλήσεις χρηματοκιβωτίων σε μηνιαία βάση, φθάνοντας τις 4.000.<br /><br />Επιπλέον εκτός από αυτούς που έχουν σχηματίσει αποθεματικά σε χρυσό και σκληρό συνάλλαγμα που τα φυλάσσουν σε κάποιο χώρο εκτός τραπεζών, ένα ποσοστό της τάξης του 18% διαθέτει τραπεζικούς λογαριασμούς σε χρυσό. Όμως η προτίμηση της διακράτησης χρυσού σε ιδιωτικούς χώρους, αντί των τραπεζών παρά τα ελκυστικά επιτόκια, αποκαλύπτει τουλάχιστον πως οι Τούρκοι θεωρούν πως οι καταθέσεις της τάξης των 258 δισ. δολαρίων σε χρυσό και σκληρό συνάλλαγμα δεν είναι πλέον ασφαλείς.<br /><br />Επικρατεί ο διάχυτος φόβος της απότομης φυγής κεφαλαίων από τις τράπεζες (bank run), όπως επίσης και η έντονη ανησυχία ως προς το ότι οι καταθέσεις τους, ειδικά σε σκληρό συνάλλαγμα, κινδυνεύουν να δεσμευθούν αιφνιδιαστικά, οπότε και θα απωλέσουν το μοναδικό άλλο καταφύγιο, εκτός από τον χρυσό, έναντι της απότομης υποτίμησης του εθνικού νομίσματος.<br /><br />Ένα βασικό στοιχείο που συνδέεται με την αγωνιώδη αναζήτηση χρυσού, απορρέει από την κατάρρευση του μέσου κατά κεφαλήν εισοδήματος που υποχωρεί απότομα στα 7.800 δολάρια το 2020, επίδοση που συγκρίνεται με το ανάλογο του 1998 των 8.293 δολαρίων και μάλιστα το πρώτο δεν έχει αποληθωρισθεί, οπότε διαμορφώνεται ακόμα χαμηλότερα σε πραγματικές τιμές, με το αντίστοιχο μέγεθος του 2019 φθάνει τα 15.000 δολάρια<br /><br />Τα άλματα του τιμαρίθμου<br /><br />Ένα άλλο ζήτημα που εντείνει τους φόβους της χρηματοοικονομικής κρίσης, πηγάζει από τα άλματα του τιμαρίθμου κατά το 2020. Από το Πανεπιστήμιο Medipol της Κωνσταντινούπολης διεξάγεται μία έρευνα με βασικά δεδομένα την συλλογή αποδείξεων αγοράς βασικών ειδών διατροφής, με αφετηρία τον Οκτώβριο και λήξη τον Δεκέμβριο του 2020. Οι αγορές περιλαμβάνουν σταθερά δέκα είδη, όπως αυγά, τυρί, ελαιόλαδο, ζυμαρικά, γάλα και διαπιστώνεται πως σε διάστημα μικρότερο του τριμήνου, η αύξηση των τιμών στο σύνολο, προσεγγίζει το 33%, από 85,55 στις 113,60 τουρκικές λίρες.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/01/apodeixi-slpress.gr_.jpg"><img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/01/apodeixi-slpress.gr_.jpg" /></a><br /><br />Οι επίσημες πάντως ανακοινώσεις από το Τουρκικό Στατιστικό Ινστιτούτο, τοποθετούν τον πληθωρισμό του Δεκεμβρίου στο 14,6% και την άνοδο του τιμαρίθμου στο 20,6%. Η έρευνα διαπιστώνει επίσης πως οκτώ εκατομμύρια εργαζόμενοι αμείβονται με τις κατώτατες αμοιβές, ενώ υπάρχουν ταυτόχρονα 13 εκατομμύρια συνταξιούχοι και εφτά εκατομμύρια άνεργοι.<br />Η Κεντρική Τράπεζα έχει υπερδιπλασιάσει τα επιτόκιά της από το 8,25% του Σεπτεμβρίου στο 17% τον Δεκέμβριο και πιέζεται για νέα αύξηση στην τακτική της συνεδρίαση στις 21 Ιανουαρίου του 2021.<br /><br />Όμως η νομισματική κρίση δεν υποχωρεί και οι Τούρκοι πολίτες συνεχίζουν για λόγους ασφαλείας να αγοράζουν σκληρό συνάλλαγμα με πωλήσεις τουρκικών λιρών. Παράλληλα τα επιτόκια καταθέσεων στο εθνικό νόμισμα δεν καλύπτουν την τιμαριθμική αύξηση, ενώ σύμφωνα με το κέντρο ENAGrup (ENAG), ο πραγματικός πληθωρισμός τον Δεκέμβριο φθάνει το 36,7%.<br /><br />Το κέντρο αυτό συστήνεται το 2019 από Τούρκους ακαδημαϊκούς, με βασικό σκοπό την παρακολούθηση του πληθωρισμού και των θεμελιωδών οικονομικών μεγεθών της χώρας. Σύμφωνα με την δημοσκοπική εταιρεία METROPOL και την τελευταία της έρευνα (Δεκέμβριος 2020), το 51% των ερωτηθέντων εκτιμά πως η ετήσια αύξηση τιμών υπερέβαινε το 30%, ακολουθώντας κατά τα φαινόμενα, τον πραγματικό πληθωρισμό.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Το κυνήγι του χρυσού στην Τουρκία

Ηλιόπουλος Γιώργος Πάντοτε σε περιόδους αβεβαιότητας οι άνθρωποι σε ολόκληρο τον κόσμο αναζητούν την ασφάλεια του χρυσού, ώστε να προστατευθ...

Διαβάστε την συνέχεια