Τι μας λέει η επιστολή Μακρόν στον Ερντογάν

<a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2018/02/erdogan_macron.png"><img src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2018/02/erdogan_macron-696x371.png" /></a><br /><br />Η επιστολή του Γάλλου προέδρου Μακρόν στον Ερντογάν ,δεν θα πρέπει να μας εντυπωσιάζει ,ούτε να μας κάνει να “αναθεματίζουμε” τον Γάλλο πρόεδρο “που τόσα λεφτά θα του δώσουμε για τα Rafale και μας πούλησε”. Η φράση “στη διπλωματία δεν υπάρχουν φιλίες αλλά μόνο συμφέροντα” απαντά σ΄ όλα αυτά. Είναι μια απάντηση που όλα τα κράτη την γνωρίζουν, όσα πιθανόν την “πάτησαν” στο παρελθόν ,την έμαθαν και μόνο η Ελλάδα εξακολουθεί στ΄ αλήθεια να πιστεύει στις…επί πληρωμή φιλίες! Για την περιβόητη …εξοπλιστική διπλωματία ο λόγος, η οποία όπως όλα δείχνουν πάλι δεν λειτούργησε όπως περίμεναν στην κυβέρνηση. Το πρόβλημα λοιπόν δεν είναι ο Μακρόν αλλά οι “δικοί” μας.<br /><br />Ο περασμένος Ιούλιος ήταν εφιαλτικός για όσους υπηρετούσαν στην Γενική Διεύθυνση Εξοπλισμών. Η εντολή είχε έρθει από το Μαξίμου, από τον ίδιο τον πρωθυπουργό έλεγαν κάποιοι: “Ετοιμάστε όλη τη “χαρτούρα” εγκαίρως, στις 17 Ιουλίου υπογράφουμε με τον Μακρόν αμυντική συμφωνία και τις Belharra”! Η συνέχεια είναι γνωστή. Παραμονές των υπογραφών η ελληνική κυβέρνηση έκανε πίσω επικαλούμενη…τα αναδρομικά των συνταξιούχων!<br /><br />Στο Παρίσι δεν πίστευαν αυτά που άκουγαν και για να τους “γλυκάνουμε” αποφασίσαμε την αγορά των Rafale. Μια χαρά του ήρθε του Μακρόν . Θα πουλούσε τα γαλλικά μαχητικά για πρώτη φορά σε ευρωπαϊκό κράτος και μάλιστα στην Ελλάδα, η οποία “πολεμά” 46 χρόνια στο Αιγαίο. Η καλύτερη διαφήμιση για τα Rafale. Μόνο που η αμυντική συμφωνία που είχε προτείνει το Παρίσι στην Αθήνα είχε “πετάξει”. Αμυντική συμφωνία εκτός ΝΑΤΟ που σίγουρα προέβλεπε ισχυρότερο γαλλικό αποτύπωμα σε Αιγαίο και ανατολική Μεσόγειο, ίσως και ρήτρα “αμυντικής συνδρομής”.<br /><br />Να υπενθυμίσουμε ότι εκείνη την εποχή Μακρόν-Ερντογάν ήταν στα μαχαίρια με τον Γάλλο πρόεδρο να θέλει πάση θυσία να “κοντύνει” τον Τούρκο πρόεδρο , ο οποίος είχε εμπλακεί για τα καλά σε περιοχές γαλλικών συμφερόντων. Γαλλικά μαχητικά αεροσκάφη Rafale βομβάρδισαν στην Λιβύη τουρκικές δυνάμεις -άγνωστο αν ήταν Rafale της Αιγύπτου ή της Γαλλίας- και από την άλλη τουρκιική φρεγάτα εγκλώβισε γαλλικό πολεμικό πλοίο.<br /><br />Το γήπεδο για την Ελλάδα ήταν άδειο, το τέρμα άδειο αλλά στείλαμε τη μπάλα στην εξέδρα…<br /><br />Γνωστή η συνέχεια: η ελληνική κυβέρνηση εμπιστεύθηκε το Βερολίνο για βοήθεια στα ελληνοτουρκικά και …πρόκοψε! Το Oruc Reis αλώνισε επί 82 μέρες σε ύδατα ελληνικών συμφερόντων , η ΕΕ σε δύο συνόδους κορυφής μας κορόιδεψε και τελικά συρόμαστε σε επικίνδυνες διερευνητικές συνομιλίες. Μπορεί πολλοί να διαφωνούν αλλά δυστυχώς η αλήθεια αυτή είναι: συρόμαστε σ΄ έναν επικίνδυνο διάλογο.<br /><br />Ο Μακρόν αλλά και όποιος άλλος κι αν ήταν στη θέση του, προφανώς μετά από την απόρριψη της αμυντικής συνεργασίας από την Ελλάδα, αναζήτησε τις εναλλακτικές του λύσεις. Πιθανότατα και με τη παρότρυνση των Γερμανών επιλέγει να επιχειρήσει την αποσυμπίεση του φορτισμένου κλίματος στις σχέσεις Γαλλίας -Τουρκίας. Δυστυχώς, όσο δυσάρεστο κι αν μας ακούγεται, όσο δύσκολο κι αν είναι να το παραδεχτούμε, ο Ερντογάν έχει στρατηγική κι εμείς όχι! Μπορεί πολλά ή και τίποτα απ΄ όσα επιδιώκει ο Τούρκος πρόεδρος να μη του βγουν. Μπορεί όμως και κάτι να κερδίσει. Σε κάθε περίπτωση όμως έχει στρατηγική κι αυτό μάλλον το εκτιμούν οι υπόλοιποι γεωπολιτικοί παίκτες.<br /><br />Και να έρθουμε στην περιβόητη εξοπλιστική διπλωματία! Την εξασκούν και η Ελλάδα και η Τουρκία. Με τελείως διαφορετικά αποτελέσματα. Εμείς μοιράζουμε δις ελπίζοντας ότι αυτοί που τα παίρνουν θα “μας υποστηρίξουν” όταν το χρειαστούμε. Δεν έχουμε δικαιωθεί ποτέ.<br /><br />Η Τουρκία επίσης μοιράζει δις αλλά απαιτεί συμμετοχή της αμυντικής της βιομηχανίας, μεταφορά τεχνογνωσίας και όταν χρειάζεται χρησιμοποιεί τις αγορές για να ζητήσει συγγνώμη και να “χτίσει” συμμαχίες ακόμη και με “εχθρούς” της. Θυμηθείτε τι έγινε μετά από την κατάρριψη του ρωσικού μαχητικού αεροσκάφους από τουρκικό F-16. Η Τουρκία βρέθηκε με S-400.<br /><br />Για να λειτουργήσει και να αποδώσει η εξοπλιστική διπλωματία πρέπει να συνοδεύεται από ωφέλη άμεσα και μετρήσιμα. Αυτό θα πετυχαίναμε με την ελληνογαλλική συμμαχία. Εξοπλιστικά η Ελλάδα θα εισερχόταν στον πιο σύγχρονο ναυπηγικό πρόγραμμα και ταυτόχρονα θα έβαζε τα θεμέλια για μια ουσιαστική αμυντική συνεργασία με την στρατιωτικά πιο ισχυρή χώρα της Ευρώπης.<div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Τι μας λέει η επιστολή Μακρόν στον Ερντογάν

Η επιστολή του Γάλλου προέδρου Μακρόν στον Ερντογάν ,δεν θα πρέπει να μας εντυπωσιάζει ,ούτε να μας κάνει να “αναθεματίζουμε” τον Γάλλο πρόε...

Διαβάστε την συνέχεια

Συνάντηση των τεχνικών κλιμακίων Ελλάδας-Τουρκίας πριν τις διερευνητικές στην Άγκυρα

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://pbs.twimg.com/media/EjtbqyhWkAssEi2.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="640" data-original-width="6800" height="280" src="https://pbs.twimg.com/media/EjtbqyhWkAssEi2.jpg" width="280" /></a></div><div><br /></div><b>Γιώργος Διονυσόπουλος</b><br />Η συνάντηση θα πραγματοποιηθεί στο πλαίσιο των διερευνητικών επαφών της 25ης Ιανουαρίου, που θα γίνουν στην Άγκυρα - Νέος γύρος συζητήσεων ανάμεσα σε Ελλάδα και Τουρκία μετά από πρωτοβουλία του ΝΑΤΟ - Τι αναμένεται να βάλει στο τραπέζι του διαλόγου η κάθε πλευρά<br />Ένας νέο γύρος συζήτησης μεταξύ των τεχνικών κλιμακίων Ελλάδας και Τουρκίας σε επίπεδο ΝΑΤΟ δρομολογείται τις επόμενες ημέρες κατόπιν σχετικής πρωτοβουλίας αξιωματούχων της Συμμαχίας.<br /><br />Οι δύο πλευρές αναμένεται να καθίσουν για μία ακόμη φορά στο τραπέζι των συνομιλιών, σε μία συνάντηση που πρόκειται να πραγματοποιηθεί στα μέσα της ερχόμενης εβδομάδας στην έδρα της Συμμαχίας στις Βρυξέλες.<br /><br />Η συγκεκριμένη συνάντηση θεωρείται πως θα πραγματοποιηθεί στο πλαίσιο και του νέου γύρου διερευνητικών επαφών μεταξύ Αθήνας-Άγκυρας που αναμένεται να πραγματοποιηθεί στις 25 Ιανουαρίου στην Κωνσταντινούπολη, χωρίς ωστόσο να είναι σαφής η ακριβή της ατζέντα.<br /><br />Επί της ουσίας πρόκειται για μία προσπάθεια ανταλλαγής απόψεων μεταξύ των δύο πλευρών, προκειμένου να συνεχιστεί ο διάλογος σε τεχνικό επίπεδο, μεταξύ των στρατιωτικών αντιπροσώπων της Ελλάδας και της Τουρκίας στη συνάντηση των οποίων θα παρίσταται επίσης και ανώτατος αξιωματούχος της στρατιωτικής επιτροπής της Συμμαχίας.<br /><br />Σύμφωνα με πληροφορίες η Ελληνική πλευρά θα προσέλθει στο τραπέζι του διαλόγου προκειμένου να συζητήσει μόνο το θέμα της δυνατότητας 24ωρης επικοινωνίας μέσω διαύλων του ΝΑΤΟ για την αποφυγή της έντασης στην Ν.Α Μεσόγειο.<br /><br />Από την άλλη πλευρά η τουρκική αντιπροσωπεία αναμένεται να θέσει για μία ακόμη φορά όλες τις πάγιες διεκδικήσεις της στο Αιγαίο. Το ΥΠΕΘΑ εκτιμά ότι η Τουρκία θέτοντας στο τραπέζι των συζητήσεων στο ΝΑΤΟ μια σειρά από τεχνικά ζητήματα που αφορούν από τη ναυσιπλοϊα μέχρι και ζητήματα κυριαρχίας στο Αιγαίο, επιδιώκει δια της πλαγίας οδού να κλείσει υπέρ της ορισμένες από τις προκλητικές αιτιάσεις που κατά καιρούς θέτει στο τραπέζι των συζητήσεων, μέσα σε ένα ευνοϊκό γι αυτήν περιβάλλον αφού τη συμμαχία δεν την ενδιαφέρει τόσο το Διεθνές Δίκαιο, όσο η ηρεμία και η ενότητα στην Νοτιοανατολική της πτέρυγά.<br /><br />«Οι τούρκοι επιδιώκουν να επιβάλουν σε βάρος της χώρας μας ορισμένες από τις αιτιάσεις τους που αφορούν κυρίως σε στρατιωτικό επίπεδο, όπως π.χ να μην εγκλωβίζουμε τα μαχητικά τους αεροσκάφη, από τα όπλα μας και τα ραντάρ μας, όταν πετούν εντός εναέριου χώρου μεταξύ 6 και 10 μιλίων ή να προχωρήσουμε σε αποστρατιωτικοποίηση νησιών του Αιγαίου. Όλα αυτά και πολλά άλλα ακόμη που έχουν στην ατζέντα τους οι τούρκοι, είναι προφανές ότι δεν μπορούμε να τα συζητήσουμε σε επίπεδο Συμμαχίας και μέσα σε ένα δύσκολο, όσο και ασφυκτικό για εμάς, περιβάλλον» σχολιάζουν κύκλοι του ΥΠΕΘΑ.<div><br /></div><div><a href="https://www.protothema.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Συνάντηση των τεχνικών κλιμακίων Ελλάδας-Τουρκίας πριν τις διερευνητικές στην Άγκυρα

Γιώργος Διονυσόπουλος Η συνάντηση θα πραγματοποιηθεί στο πλαίσιο των διερευνητικών επαφών της 25ης Ιανουαρίου, που θα γίνουν στην Άγκυρα - Ν...

Διαβάστε την συνέχεια

Το Σχέδιο «Τουρκική Ημισέληνος» στη Μέση Ανατολή.

<a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2020/01/08/middle_east.jpg"><img height="183" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2020/01/08/middle_east-696x456.jpg" width="280" /></a><br /><br />Γράφει ο Ι<b>ωάννης Αθ. Μπαλτζώης*</b><br />Η επιχείρηση γοητείας της Τουρκίας συνεχίζεται προς όλες τις κατευθύνσεις, σε ηγέτες και σε κράτη που μέχρι πριν λίγο καιρό η ρητορική της ήταν προσβλητική, ανεπίτρεπτη και γενικά, απαράδεκτη και πέραν από κάθε έννοια δικαίου, διπλωματίας και ευπρεπούς συμπεριφοράς. Αλλά βέβαια αυτά είναι ψιλά γράμματα, για την Ερντογανική Τουρκία, που θεωρεί ότι μπορεί να αλλάζει στάση και ρητορική και τα κράτη που υπέστησαν την τουρκική διπλωματική, επιθετική, αναθεωρητική επίθεση, θα είχαν μνήμη χρυσόψαρου, θα ξεχνούσαν εύκολα το παρελθόν και θα προσέτρεχαν αμέσως στα ανατολίτικα κελεύσματα και λεκτικές γαλαντομίες της Τουρκίας. <br /><br />Η επίθεση γοητείας στο Ισραήλ. <br /><br />Έτσι αρχικά βλέπουμε, τις προσπάθειες του Ερντογάν για βελτίωση των σχέσεων με το Ισραήλ, που έχει στόχο τη μεσολάβησή του, στην καλυτέρευση των σχέσεων μεταξύ Τουρκίας, ΗΠΑ, Γαλλίας, Αιγύπτου, Ελλάδας και Κύπρου, που θα τον σώσει τελικά από τα μεγάλα σημερινά προβλήματά του. Ιδιαίτερα στο Ισραήλ, την χώρα που έχει δεχθεί την ισχυρότερη «επίθεση γοητείας» από την Τουρκία, υπάρχει ισχυρός προβληματισμός και άρνηση ταυτόχρονα για τις πραγματικές προθέσεις του Ερντογάν. Ο δημοσιογράφος ITSHAK LEVANON , σε άρθρο του στις 7-1-21 στην εφημερίδα MAARIV σημειώνει ότι «είχε συναντήσει τον Ερντογάν 15 χρόνια πριν (στο οικονομικό φόρουμ του Νταβός) και είχε νιώσει την βαθιά έχθρα του Τούρκου Προέδρου προς το Ισραήλ, η οποία συνεχίζει να ενισχύεται. Ισχυρίζεται ότι αν ο Ερντογάν επιθυμεί να βελτιώσει τις σχέσεις του με το Ισραήλ θα πρέπει να το κάνει χωρίς όρους. Ο Ofuk Olotash, ο νέος πρέσβης που έχει επιλέξει να στείλει στο Ισραήλ, έχει τις ίδιες απόψεις για το Ισραήλ και το Ισραήλ έχει το δικαίωμα να μη συμφωνήσει με τον διορισμό του». <br /><br />Το ερώτημα που προκύπτει είναι γιατί τα κάνει όλα αυτά ο Ερντογάν σήμερα και ποιο είναι το σχέδιο ή η νέα του πολιτική που διαφαίνεται από την αλλαγή της στάσης του. Σύμφωνα με Ισραηλινούς αναλυτές που προσπαθούν να ερμηνεύσουν την επίθεση γοητείας του Ερντογάν προς το Ισραήλ, όπως ο ASSAF GIBOR της ενημερωτικής ιστοσελίδας MAKOR RISHON, εκτιμούν ότι «Ο Πρόεδρος της Τουρκίας φιλοδοξεί να χρίσει τον εαυτό του σουλτάνο, για τον λόγο αυτό θα πρέπει να αυξήσει την επιρροή του στο Ισραήλ. Μέσω παροχής βοήθειας στους Άραβες της Ανατολικής Ιερουσαλήμ και μέσω προσπάθειας θαλάσσιας εδραίωσης στην Λιβύη, ο Ερντογάν προσπαθεί να επιτύχει τον στόχο του». Ο Ερντογάν ακολουθεί μια επιθετική πολιτική σε μια προσπάθεια να κυριαρχήσει στη Μέση Ανατολή και όχι μόνο. Ονειρεύεται να επαναφέρει την Τουρκία στις μεγάλες δόξες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και να γίνει πραγματικά σουλτάνος.<br /><br />Σχέδιο «Τουρκική Ημισέληνος». <br /><br />Ο τρόπος για την επίτευξη του σκοπού, είναι η εφαρμογή του σχεδίου «Τουρκική Hμισέληνος» – δηλαδή ο στρατηγικός τουρκικός έλεγχος των κρατών της περιοχής, δια της επιρροής, ή του στρατιωτικού καταναγκασμού.<br /><br />Η «Τουρκική Ημισέληνος» ξεκινά από τη βόρεια Συρία, περνά από τη βόρεια Κύπρο και φτάνει μέχρι το Ισραήλ.<br /><br /> Η Τουρκία ενίσχυσε, όπως ισχυρίζεται την προστασία της στις ισλαμιστικές εξτρεμιστικές οργανώσεις που δημιουργήθηκαν στην Συρία και υπάρχουν ακόμη στην στις περιοχές ΒΔ και Β της Συρίας, με τις τρεις επιχειρήσεις-εισβολές στην Συρία, την “Ασπίδα του Ευφράτη” του 2016, τον “Κλάδο Ελαίας” του 2018 και την «Πηγή Ειρήνης» του 2019 και δημιούργησε μια ζώνη ασφαλείας μεταξύ Συρίας και Τουρκίας, στα Βόρεια και ΒΔ σύνορά με την Συρία, υπό τον έλεγχό στην πραγματικότητα, αυτών των τζιχαντιστικών οργανώσεων. Ταυτόχρονα, η Τουρκία δραστηριοποιείται εντατικά στον Λίβανο και στοχεύει να εκμεταλλευτεί την παρακμάζουσα οικονομία του για να αυξήσει την επιρροή της στη χώρα των κέδρων. Κατά ειρωνικό τρόπο όμως, η Χεζμπολάχ του Λιβάνου και το Ισραήλ, δεδηλωμένοι εχθροί, έχουν κοινό συμφέρον να αποτρέψουν την εμπλοκή της Τουρκίας στην περιοχή. Η Χεζμπολάχ φιλοδοξεί να συνεχίσει το ιρανικό μονοπώλιο ελέγχου επί του Λιβάνου και το Ισραήλ δεν επιθυμεί «εγκατάσταση» της Τουρκίας στο Λίβανο και μια περιττή μελλοντική ναυτική αντιπαράθεση με τους Τούρκους.<br /><br />Η τουρκική ημισέληνος, συνεχίζει στη «δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου», ή όπως την αποκαλούν οι Τούρκοι – «Τουρκική Κύπρο». Τον περασμένο Νοέμβριο, ο Ερντογάν επισκέφθηκε τη βόρεια Κύπρο και δήλωσε ότι η μόνη λύση είναι η διαίρεση σε δύο κράτη. Έτσι, πέρα από «τη γεωγραφία και την ιστορική δικαιοσύνη» – σύμφωνα με τους Τούρκους, βάσει των οποίων «η Κύπρος ήταν υπό τον έλεγχο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας» – ο Ερντογάν θέτει ως προτεραιότητά του τις AOZ της Κυπριακής Δημοκρατίας. Και εδώ μπαίνει στην εξίσωση και το Ισραήλ που αποτελεί μέρος της «τουρκικής ημισελήνου». Η Τουρκία επενδύει πολλά χρήματα και πόρους στους Άραβες της Ανατολικής Ιερουσαλήμ προκειμένου να αυξήσει την επιρροή της στο τέμενος του Αλ Ακτσά και στους Παλαιστίνιους. Στην ανατολική Ιερουσαλήμ, δραστηριοποιούνται MKO που χρηματοδοτούνται από την Τουρκία, με υπονομευτικές δράσεις, παλιά κτίρια έχουν ανακαινιστεί από την Τουρκία και τοπικά καταστήματα και εστιατόρια έχουν τοποθετήσει μπροστά από αυτά την τουρκική σημαία και το πορτραίτο του Ερντογάν!! Η τουρκική εμπλοκή στην ουσία προωθεί τα συμφέροντα της Μουσουλμανικής Αδελφότητας, καθόσον ο Ερντογάν είναι ο ίδιος Αδελφός Μουσουλμάνος, μια αδελφότητα που έρχεται σε αντίθεση με τα πλείστα αραβικά κράτη, που την έχουν κηρύξει παράνομη. Το δε Ισραήλ διεξάγει μάχη στην προσπάθεια του να σταματήσει την εμπλοκή και επιρροή της Τουρκίας στην περιοχή και ιδιαίτερα στην Ιερουσαλήμ.<br /><br />Εξετάζοντας τις γεωπολιτικές εξελίξεις στο σύμπλοκο Βαλκάνια, Βόρειος Αφρική, Ανατολική Μεσόγειος, Μέση Ανατολή και Καύκασος και αναλύοντας τουρκική εθνική στρατηγική διαπιστώνουμε ότι υπάρχουν και άλλα σχέδια «Τουρκικής Ημισελήνου».<br /><br />Κέντρο η Τουρκία και σύνδεση με τα φιλικά κράτη που έχει άμεση και συμμαχική σχέση, με τουρκικές στρατιωτικές βάσεις ή τουρκική στρατιωτική παρουσία έστω και με μορφή συμβούλων, που δεν εξετάζονται στο παρόν. Έχουμε: Νότια Ημισέληνος με Κατάρ – Σομαλία – Λιβύη- Αλβανία. <br /><br />ΒΔ Ημισέληνος: Βουλγαρία (η νότια περιοχή)-Σκόπια (Βόρεια Μακεδονία)- Κόσσοβο με κατάληξη Αλβανία. <br /><br />Ανατολική Ημισέληνος: Κατάρ- Κουρδικό Ιράκ- Αζερμπαιτζάν-Ναγκόρνο Καραμπάχ.<br /><br />Διαπιστώσεις.<br /><br />Τα τελευταία χρόνια η Τουρκία με την αναθεωρητική και επιθετική της πολιτική και την ακόρεστη επιθυμία της να ελέγξει τα πλουσιοπάροχα ενεργειακά κοιτάσματα της ανατολικής Μεσογείου, τις θαλάσσιες ενεργειακές διαδρομές, σκοπό έχει να καταστεί κυρίαρχη περιφερειακή δύναμη, που να υποστηρίζει την πολιτική της και να έχει τον κυρίαρχο λόγο σε κάθε γεωπολιτική εξέλιξη. Κράτη στόχοι για την επίτευξη του σκοπού των κυρίως η Ελλάδα και η Κύπρος, καθώς και τα υπόλοιπα κράτη του περιβάλλοντός της. Έτσι η Τουρκία, με οδηγό την καινοφανή και απολύτως εξωφρενική και παράνομη θεωρία της «Γαλάζιας Πατρίδας», το παράνομο «τουρκολυβικό μνημόνιο», τις παραβιάσεις της υφαλοκρηπίδας Ελλάδος και ΑΟΖ της Κύπρου , την εμπλοκή της στην Λιβύη, οδήγησε σε αύξηση της έντασης με τον Ελληνισμό, την Αίγυπτο, αλλά και την Γαλλία. Η φιλοδοξία της Τουρκίας είναι να χρησιμοποιήσει τον θαλάσσιο χώρο της διχασμένης Λιβύης, προκειμένου να επιτύχει ναυτικό έλεγχο στη Μέση Ανατολή, θα είχε σαν αποτέλεσμα να ελέγχει ολόκληρη την ανατολική Μεσόγειο, με άμεσες επιπτώσεις στο διεθνές εμπόριο και ιδιαίτερα στα κράτη της περιοχής, όπως Ελλάδα, Αίγυπτος, Ισραήλ. Ιδιαίτερα θα μπορούσε να προκαλέσει στο Ισραήλ τεράστια οικονομική ζημιά , καθόσον διεξάγει το 90% του διεθνούς εμπορίου του, μέσω της Μεσογείου. <div><br /></div><div>Έτσι σε συνδυασμό, με την διείσδυση ΜΚΟ, που ελέγχονται από την Τουρκία στην ανατολική Ιερουσαλήμ, την στενή σχέση με την Παλαιστινιακή Αρχή και την προστασία στην Χαμάς και σε καταζητούμενους παλαιστινίους , κάνει το Ισραήλ να είναι πολύ επιφυλακτικό, στην επίθεση φιλίας της Τουρκίας προς το Ισραήλ. Εξάλλου η διαμορφούμενη συμμαχία των κρατών που δέχθηκαν αήθη και προσβλητική επίθεση της Τουρκίας, δηλαδή Γαλλία, Αίγυπτος, Ελλάδα, Κύπρος, Ισραήλ, Εμιράτα, Μπαχρέιν και Σαουδική Αραβία και των οποίων τα συγκλίνοντα συμφέροντά τους έρχονται σε πλήρη αντιπαράθεση με τις τουρκικές γεωστρατηγικές επιδιώξεις, αρχίζει να παίρνει σάρκα και οστά, που σαφέστατα συνέβαλλε στην προσχηματική αυτή μετάλλαξη της Τουρκίας, δήθεν προς το καλύτερο. Το Ισραήλ το έχει αντιληφθεί. Η Ελλάδα όμως; Και τι σημαίνουν οι διερευνητικές επαφές, όταν η άλλη πλευρά προσέρχεται με μόνο βήμα καλής θέλησης, ότι έχει αποσύρει τον παράνομο πλουν του ερευνητικού σκάφους Ουρούτς Ρέις. Είναι όμως αρκετό αυτό; Και τα υπόλοιπα θέματα που θέτουν οι Τούρκοι; Ίδωμεν. <br /><br /><b><i>*Ο Ιωάννης Αθ. Μπαλτζώης είναι αντιστράτηγος ε.α. με μεταπτυχιακό M.Sc. του ΕΚΠΑ στην Γεωπολιτική, πρόεδρος του Ελληνικού Ινστιτούτου Στρατηγικών Μελετών (ΕΛΙΣΜΕ).</i></b></div><div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/"> πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Το Σχέδιο «Τουρκική Ημισέληνος» στη Μέση Ανατολή.

Γράφει ο Ι ωάννης Αθ. Μπαλτζώης* Η επιχείρηση γοητείας της Τουρκίας συνεχίζεται προς όλες τις κατευθύνσεις, σε ηγέτες και σε κράτη που μέχρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Παραδοχή Γιαϊτζί: Σε κίνδυνο η «Γαλάζια Πατρίδα» αν διαπραγματευθούμε με Ελλάδα

<img height="168" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2021-01/%CE%A4%CE%B6%CE%B9%CF%87%CE%AC%CF%84%20%CE%93%CE%B9%CE%B1%CF%8A%CF%84%CE%B6%CE%AF.jpg?itok=R3071hRS" width="280" /><br /><br />Ο Τούρκος Ναύαρχος Τζιχάτ Γιαϊτζί, είναι ο εγκέφαλος και ενοχρηστρωτής του παράνομου τουρκολιβυκού μνημονίου<br /><br />Για κίνδυνο να καταρρεύσει το δόγμα της Γαλάζιας Πατρίδας της Τουρκίας προειδοποιεί ο Τούρκος Ναύαρχος Τζιχάτ Γιαϊτζί, ο εγκέφαλος και ενοχρηστρωτής του παράνομου τουρκολιβυκού μνημονίου οριοθέτησης θαλασσίων ζωνών.<br /><br />Η παραδοχή του Τζιχάτ Γιαϊτζί ήρθε σε μια δήλωση που εξέδωσε όπου είπε ότι η Τουρκία θα χάσει όλα τα κέρδη της εάν προχωρήσει ο διάλογος με την Ελλάδα, αναγνωρίζοντας επίσης ότι το όνειρο της χώρας του να επιτύχει το δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας» και τη συνέχιση του μνημονίου που συνήφθη παράνομα με τον Fayez al-Sarraj της Κυβέρνησης της Εθνικής Συμφωνίας της Λιβύης, βρίσκεται στα πρόθυρα της κατάρρευσης.<br /><br />Σύμφωνα με το ALMARSAD E, o Γιαϊτζί τόνισε ότι δεν πρέπει να επιτραπεί στην Ελλάδα να συζητήσει με την Τουρκία την κατάσταση στη Λιβύη και τη Μέση Ανατολή. Είπε ότι η διακοπή του μνημονίου με τον Sarraj θα σήμαινε την πλήρη κατάρρευση της πολιτικής της Άγκυρας στην περιοχή προς όφελος της Ελλάδας.<br /><br />«Τι πρόκειται να συζητήσουμε στις διαπραγματεύσεις με την Ελλάδα; Θα μιλήσουμε για το πόσα από τα αιτήματα της Ελλάδας θα ικανοποιηθούν ή όχι. Έτσι γινόταν πάντα στην ιστορία», είπε.<br /><br />Και ο τούρκος Ναύαρχος ε.α., Cem Gurdeniz, ο οποίος θεωρείται ο αρχιτέκτονας της "Γαλάζιας Πατρίδας", υποστηρίζει τη γεωπολιτική επέκταση της Τουρκίας και την επιθετική προστασία των θαλάσσιων συμφερόντων της. Πιστεύει ότι το Υπουργείο Εξωτερικών της Τουρκίας ήταν πάρα πολύ μετριοπαθές στις διερευνητικές συνομιλίες και ότι η επανάληψή τους θέτει σε κίνδυνο τις αρχές της "Γαλάζιας Πατρίδας".<br /><br />Σε παρατηρήσεις προς τα μέσα ενημέρωσης αυτήν την εβδομάδα, ο Γκουρντένιζ είπε ότι η Τουρκία βρίσκεται σε ένα γεωπολιτικό σταυροδρόμι, όπου πρέπει να αποφασίσει εάν θα συνεχίσει να ευθυγραμμίζεται με το δυτικό τμήμα ασφαλείας στην Ανατολική Μεσόγειο και το Αιγαίο Πέλαγος ή να επιλέξει ανεξάρτητες στρατηγικές για την προστασία των συμφερόντων της.<br /><br />Εν ολίγοις, η απόφαση της Άγκυρας να ξαναρχίσει τις συνομιλίες με την Ελλάδα μοιάζει με χειρονομία προσέγγισης της νέας κυβέρνησης Μπάιντεν και της ΕΕ. <div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Παραδοχή Γιαϊτζί: Σε κίνδυνο η «Γαλάζια Πατρίδα» αν διαπραγματευθούμε με Ελλάδα

Ο Τούρκος Ναύαρχος Τζιχάτ Γιαϊτζί, είναι ο εγκέφαλος και ενοχρηστρωτής του παράνομου τουρκολιβυκού μνημονίου Για κίνδυνο να καταρρεύσει το δ...

Διαβάστε την συνέχεια

"Βράζει" η Μεσόγειος: Τεράστια παρουσία δυνάμεων - Τι είδους πόλεμος προετοιμάζεται στην περιοχή

<img height="168" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2021-01/05_dek_025.jpeg?itok=dfUbhP3x" width="280" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Αμερικανοί ειδικοί προσδιόρισαν 63 υποβρύχια και 50 μονάδες επιφανείας στην Α. Μεσόγειο που "βράζει"</span></h3><b>Γιώργος Μοτσάκος</b><br />Ηκατάσταση στη Μεσόγειο γίνεται όλο και πιο τεταμένη, εν μέρει επειδή οι παλιοί κανόνες και οι συμμαχίες στην περιοχή έχουν γίνει θολές, αναφέρουν αμερικανικές πηγές.<br /><br />Η Κύπρος έχει ήδη συνάψει στρατιωτικές συμφωνίες με την Αίγυπτο, το Ισραήλ και την Ιορδανία, ενώ οι ένοπλες δυνάμεις της πραγματοποιούν ασκήσεις με τις αντίστοιχες των χωρών αυτών. <br /><br />Η χώρα έχει επίσης υπογράψει συμφωνία για να βοηθήσει στην εκπαίδευση του λιβανέζικου στρατού. <br /><br />Το κυπριακό υπουργείο άμυνας ανακοίνωσε επίσης ότι η πρόσφατη συμφωνία με τα ΗΑΕ προβλέπει κοινές στρατιωτικές ασκήσεις, εκπαιδευτικά προγράμματα και διαβουλεύσεις για την επέκταση της στρατιωτικο-τεχνικής συνεργασίας. <br /><br />Το Νοέμβριο, τα ΗΑΕ συμμετείχαν σε ναυτική και αεροπορική άσκηση μεγάλης κλίμακας στα ανοικτά των ακτών της Αιγύπτου. <br /><br />Στρατιωτικό προσωπικό και στρατιωτικός εξοπλισμός από τις ένοπλες δυνάμεις της Γαλλίας, της Ελλάδας, της Αιγύπτου και της Κύπρου συμμετείχαν σε ασκήσεις, με την ονομασία ΜΕΔΟΥΣΑ. <br /><br />Εν τω μεταξύ, μια πιθανή ναυτική αναμέτρηση κερδίζει συνεχώς δυναμική στην Μεσόγειο. Σε πρόσφατες εχθροπραξίες στη Λιβύη, η Τουρκία προσπάθησε να δείξει κάτι περισσότερο από την ναυτική της παρουσία. <br /><br />Η Άγκυρα παίζει σημαντικό ρόλο σε αυτόν τον πόλεμο, που προσελκύει τη Ρωσία, την Αίγυπτο, το Κατάρ και τη Γαλλία.<br /><br />Η στάση της Τουρκίας στη Λιβύη δείχνει πώς η Μεσόγειος Θάλασσα μετατράπηκε ήδη σε ένα πεδίο μιας πιθανής μεγάλης ναυτικής αναμέτρησης με έπαθλο τα κοιτάσματα αλλά και τον έλεγχο της θάλασσας. <br /><br />Ενώ το ζήτημα της Λιβύης παραμένει ανοικτό, οι εντάσεις αυξάνονται στα νέα πεδία φυσικού αερίου στη Μεσόγειο, ενώ η Ρωσία στέλνει συνεχώς πολεμικά πλοία.<br /><br />Σύμφωνα με το γνωστό περιοδικό Defense News, η Μόσχα είναι ένας από τους ενεργούς συμμετέχοντες σε αυτόν τον ιδιότυπο πόλεμο. <br /><br />Ως αποτέλεσμα λοιπόν όλων αυτών των συμμαχιών έχουμε έναν νέο γύρο εξοπλισμού των ναυτικών δυνάμεων στην περιοχή της Μεσογείου. <br /><br />Επιπλέον, τα πολεμικά πλοία του τουρκικού πολεμικού ναυτικού είναι μόνιμα αγκυροβολημένα στα ανοικτά των ακτών της Λιβύης, ειδικά από τότε που ο Τούρκος πρόεδρος συντάχθηκε με την κυβέρνηση της Τρίπολης. <br /><br />«Η Τουρκία μπορεί να κατασκευάσει τα δικά της πολεμικά πλοία, αλλά η Άγκυρα θα πρέπει να αγοράσει σχεδόν όλα τα ηλεκτρονικά από το εξωτερικό, όπως έκανε η Κίνα στις αρχές της δεκαετίας του 2000», δήλωσε ο Konstantin Makienko, αναπληρωτής διευθυντής του Κέντρου Ανάλυσης Στρατηγικών και Τεχνολογιών της Μόσχας.<br /><br />Ο ίδιος εκτιμά έναν νέο γύρο έντασης στη Μεσόγειο, λόγω του γεγονότος ότι οι παλιοί κανόνες και οι συμμαχίες σε αυτήν την περιοχή έχουν αλλάξει και όλα πλέον εξελίσσονται ραγδαία. <br /><br />«Η Τουρκία έχει κατηγορηθεί ότι απειλεί τα δικαιώματα της Κύπρου στα υποθαλάσσια πεδία φυσικού αερίου με τα δικά της σχέδια γεώτρησης στη Μεσόγειο Θάλασσα, ενώ πραγματοποιεί συνεχώς επίδειξη δύναμης», τονίζει ο Makienko. <br /><br />Η συμπεριφορά της Τουρκίας ανησυχεί επίσης την Αίγυπτο, παρά την πρόσφατη αύξηση των δαπανών του Καΐρου για την αγορά μονάδων επιφανείας από τη Γαλλία, συμπεριλαμβανομένων τεσσάρων κορβετών Gowind 2500 και μιας φρεγάτας FREMM πολλαπλών αποστολών. <br /><br />Στο ανατολικό τμήμα της Μεσογείου, η Ρωσία, σύμφωνα με Αμερικανούς ειδικούς εν τω μεταξύ, στελεχώνει την επιχειρησιακή μοίρα του στόλου της Μεσογείου Θάλασσας με τελικό προορισμό το λιμάνι της Ταρτούς. <br /><br />Αυτό θα επιτρέψει στη Μόσχα, να γίνει ένας από τους κορυφαίους παίκτες της περιοχής, αυξάνοντας την ναυτική και στρατιωτική της επιρροή στη Μεσόγειο. <br /><br />Η Ρωσία ως γνωστόν, θέλει να εξοπλίσει όλα τα πολεμικά πλοία της με τον πύραυλο Kalibr-NK / PL ο οποίος έχει μέγιστο εύρος 2.000 χιλιόμετρα. <br /><br />Η τοποθέτηση αυτού του τύπου πυραύλων σε σχετικά φθηνά πλοία είναι το μέλλον και η Ρωσία θέτει την τάση σχετικά με αυτό, χρησιμοποιώντας ελάχιστους πόρους. <br /><br />Γαλλία, Ιταλία, Ελλάδα και Τουρκία, μπορούν επίσης να ακολουθήσουν το ίδιο μοτίβο, τονίζουν ειδικοί. <br /><br />Η Ρωσία διαθέτει επίσης τον υπερηχητικό πύραυλο P-800 Onyx με εμβέλεια 400 έως 600 χιλιομέτρων, ενώ Ρώσοι ειδικοί θεωρούν, ότι δεν υπάρχει ισοδύναμο στο δυτικό οπλοστάσιο για αυτόν τον πύραυλο.<br /><br />"Γέμισε" υπβρύχια η Μεσόγειος<br /><br />Η συσσώρευση όμως ναυτικών εξοπλισμών στη Μεσόγειο συνεχίζεται και στον τομέα των υποβρυχίων. <br /><br />Η Τουρκία στέλνει συνεχώς τα υποβρύχια της στις ακτές της Λιβύης ενώ και ελληνικά υποβρύχια σουλατσάρουν στην Α. Μεσόγειο κάτω από την Κρήτη.<br /><br />Η Αίγυπτος εντωμεταξύ παρέλαβε το τρίτο από τα τέσσερα υποβρύχια Type-209 που κατασκευάστηκαν στο ναυπηγείο Howaldtswerke-Deutsche Werft AG. <br /><br />Η Γερμανία προμήθευσε επίσης υποβρύχια αυτού του τύπου στην Τουρκία και την Ελλάδα, που έχουν 12 και 11 υποβρύχια, αντίστοιχα. <br /><br />Σύμφωνα με τον εμπειρογνώμονα του αμυντικού κέντρου Cesi στη Ρώμη, Paolo Crippa, επί του παρόντος 20-30 υποβρύχια αναπτύσσονται στη Μεσόγειο Θάλασσα και αυτό είναι ένας αριθμός σημαντικά μεγαλύτερος από ότι πριν από 10 χρόνια.<br /><br />Σύμφωνα με τον ίδιο όμως, ο συνολικός αριθμός υποβρυχίων που κινούνται αυτήν την περίοδο στη Μεσόγειο Θάλασσα σήμερα είναι 63 υποβρύχια, κάτι που αποτελεί αριθμό ρεκόρ.<br /><br />Επομένως, δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι το ιταλικό ναυτικό δίνει μεγαλύτερη προσοχή στην ενίσχυση των δυνατοτήτων της ανθυποβρυχιακής άμυνας. <br /><br />Ο Ιταλός ειδικός τονίζει ότι η Ιταλία στοχεύει να γίνει αυτή η κύρια ναυτική δύναμη στη Μεσόγειο. <br /><br />Ωστόσο, είναι κάτι παραπάνω από σίγουρο ότι αυτή η συσσώρευση δυνάμεων υποκρύπτει κινήσεις για κυριαρχία δια μέσω των ναυτικών δυνάμεων στην Μεσόγειο, η οποία έχει τα μεγαλύτερα κοιτάσματα υδρογονανθράκων του πλανήτη ενώ ελέγχει τις διόδους σε δύο τρομερά γεωστρατηγικά σημεία της.<div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

"Βράζει" η Μεσόγειος: Τεράστια παρουσία δυνάμεων - Τι είδους πόλεμος προετοιμάζεται στην περιοχή

Αμερικανοί ειδικοί προσδιόρισαν 63 υποβρύχια και 50 μονάδες επιφανείας στην Α. Μεσόγειο που "βράζει" Γιώργος Μοτσάκος Ηκατάσταση σ...

Διαβάστε την συνέχεια

Υπονομεύει τις διερευνητικές η Τουρκία – Νέες προκλητικές Navtex μέχρι τον ...Δεκέμβριο

<a href="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/01/tsavoy_erntogan.jpg"><img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/01/tsavoy_erntogan-696x366.jpg" /></a><br /><br />Ανοιχτός στο ενδεχόμενο να συναντηθεί με τον Κυριάκο Μητσοτάκη εμφανίστηκε ο Ερντογάν, σε δηλώσεις που έκανε αμέσως μετά την προσευχή στην Αγία Σοφία, την οποία έχει μετατρέψει σε τζαμί. Οι δηλώσεις του Τούρκου προέδρου εντάσσονται στο “διαλλακτικό προφίλ” που, εντέχνως, προωθεί η Άγκυρα ενόψει του νέου γύρου των διερευνητικών επαφών, χωρίς να ξεχνά όμως τις παράλογες επιδιώξεις της, όπως υπενθύμισαν ο Τσαβούσογλου και οι νέες παράνομες και προκλητικές Navtex.<br /><br />Ο Ερντογάν αναφέρθηκε στις διερευνητικές επαφές που έχουν προγραμματιστεί για τις 25 Ιανουαρίου στην Κωνσταντινούπολη, συμπληρώνοντας ότι το αίτημα για συνάντηση με τον Κυριάκο Μητσοτάκη είναι ένα θετικό ζήτημα για τον ίδιο. «Οι διερευνητικές επαφές μπορούν να ξεκινήσουν. Οι εκπρόσωποί μας μπορούν να συναντηθούν, ενώ το ίδιο μπορώ να κάνω κι εγώ με τον Έλληνα πρωθυπουργό. Έχουμε πει πως μπορούμε να κάνουμε αυτά τα βήματα» είπε χαρακτηριστικά ο Τούρκος πρόεδρος.<br /><br />Απαντώντας πάντως σε ερώτηση για τις σχέσεις της Τουρκίας με την Ευρώπη, ο Ερντογάν υποστήριξε ότι «μέχρι σήμερα, η ΕΕ δεν τήρησε ποτέ τις υποσχέσεις της» προς την Τουρκία, συμπληρώνοντας ότι «από το 1963 προσπαθούμε να βελτιώσουμε τις σχέσεις μας. Τώρα βρισκόμαστε σε μια νέα διαδικασία». Ως νέα διαδικασία, ο Τούρκος πρόεδρος εννοεί προφανώς την έκφραση συμπαράστασης της ΕΕ προς την Αθήνα και την Λευκωσία, η οποία βέβαια μέχρι σήμερα είναι μόνον φραστική.<br /><br />Νέα ανοίγματα Ερντογάν<br /><br />Ο Ερντογάν αναφέρθηκε και στην ελληνική πρόταση για το πιστοποιητικό εμβολιασμού, λέγοντας ότι είναι «ένα θέμα που αξιολογείται», προσθέτοντας ότι «για την ώρα δεν υπάρχει κάτι περισσότερο». «Θα το μελετήσουμε με τον οργανισμό εξωτερικών υποθέσεων της Τουρκίας» είπε χαρακτηριστικά, αναφερόμενος στο θέμα, το οποίο προέκυψε μετά από πρόταση του Κυριάκου Μητσοτάκη.<br /><br />Σε ό,τι αφορά πάντως το βασικό θέμα των διερευνητικών με την Ελλάδα και των ευρωτουρκικών σχέσεων, ο Τούρκος πρόεδρος, αν και άφησε αιχμές για την ΕΕ, δεν επανέλαβε την συνήθη επιθετική ρητορική του, η οποία διανθίζεται από ανυπόστατες αξιώσεις και απειλές. Αυτό δεν σημαίνει βέβαια ότι έχει παραιτηθεί από αυτές. Την ίδια ώρα, στην Αθήνα φαίνεται ότι και αρχίζει να διαμορφώνεται η εκτίμηση ότι η κυβερνητική θέση «σταματούν οι προκλήσεις, αρχίζουν οι συζητήσεις» έχει αρχίσει να υλοποιείται.<br /><br />Η απόσυρση του “Ορούτς Ρέις” δεν ήταν από μόνη της αρκετή ως ένδειξη αποκλιμάκωσης είναι όμως ένα γεγονός, παρότι στο μεσοδιάστημα που μεσολάβησε δεν έλειψαν οι τουρκικές απειλές ούτε οι απόπειρες της Άγκυρας για την επιβολή ατζέντας. Πηγαίνουμε όμως σε διερευνητικές επαφές, «μέσα σε ένα συγκεκριμένο πλαίσιο», όπως έχουν τονίσει ο Κυριάκος Μητσοτάκης και ο Νίκος Δένδιας.<br /><br />Την θέση αυτή επανέλαβε την Πέμπτη και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, επαναλαμβάνοντας ότι το πλαίσιο αυτό απαιτεί «να μη γίνονται ερευνητικές δραστηριότητες στην περιοχή που καλύπτει ελληνική υφαλοκρηπίδα και οι διερευνητικές να αφορούν το συγκεκριμένο θέμα οριοθέτησης των θαλασσίων ζωνών (υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ) στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο».<br />Βάζει όρους ο Τσαβούσογλου<br /><br />Παραλλήλως η ελληνική κυβέρνηση διαμηνύει ότι η Αθήνα «έχει πάντα μια ειλικρινή και εποικοδομητική διάθεση για διερευνητικές επαφές» και όπως σημείωσε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος ελπίζει ότι «η Τουρκία θέλει αυτή την ομαλοποίηση, όχι μόνο με την Ελλάδα, αλλά και με την Ευρώπη». Τόνισε μάλιστα ότι «στο πλαίσιο των ευρωτουρκικών σχέσεων εντάσσονται και οι ελληνοτουρκικές σχέσεις», μια διάσταση, η οποία είναι προφανώς αυτό που ο Ερντογάν αποκάλεσε «νέα διαδικασία».<br /><br />Την ίδια ώρα, ο Τσαβούσογλου έρχεται να υπενθυμίσει τις παράλογες τουρκικές αξιώσεις, επιμένοντας ότι η Τουρκία προσέρχεται στις διερευνητικές με στόχο να ανοίξει την ατζέντα και να τις μετατρέψει σε έναν εφ' όλης της ύλης ελληνοτουρκικό διάλογο. Ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών υποστήριξε ότι στις διερευνητικές επαφές θα τεθούν όλα τα ζητήματα που απασχολούν τις δύο χώρες, εμφανίζοντας μια τέτοια συζήτηση ως συνέχεια των 60 γύρων που έχουν προηγηθεί.<br /><br />Η επιδίωξη αυτή της Τουρκίας είναι γνωστή, σήμερα όμως ο Τσαβούσογλου το πήγε λίγο παραπέρα. Αν εκείνοι, δηλαδή οι Έλληνες, «μας πουν “εμείς δεν θέλουμε να συζητήσουμε αυτά τα θέματα”, τότε δεν έχουν κανένα νόημα οι διερευνητικές επαφές» είπε, προσθέτοντας ότι «στο πλαίσιο αυτό δεν υπάρχει μόνο το θέμα των θαλάσσιων περιοχών ευθύνης»<br /><br />Ο Τούρκος υπουργός υποστήριξε αυτές τις θέσεις σε συνομιλία που είχε με δημοσιογράφους κατά την επιστροφή του από το Πακιστάν. Διευκρινίζοντας μάλιστα, σημείωσε ότι αν η Αθήνα προτείνει ξεχωριστές συζητήσεις για τις θαλάσσιες περιοχές ευθύνης, η Άγκυρα «θα απαντήσει “ναι” ή “όχι”». Εμείς όμως συνέχισε ο ίδιος «από την αρχή είπαμε πως είμαστε έτοιμοι να συναντηθούμε δίχως προϋποθέσεις και να συζητήσουμε όλα τα θέματα», υποστηρίζοντας ότι «στις διερευνητικές επαφές εντάσσονται όλα τα θέματα των διαφωνιών».<br /><br />Μαζί με τις προκλητικές δηλώσεις Τσαβούσογλου ήρθαν όμως και οι “έργω προκλήσεις”, καθώς η Άγκυρα εξέδωσε το βράδυ της Παρασκευής τρεις νέες παράνομες NAVTEX για δέσμευση περιοχών στο Αιγαίο για ασκήσεις με πραγματικά πυρά. Μάλιστα, οι NAVTEX έχουν ισχύ σχεδόν για όλο το …2021, αφού λήγουν τον Δεκεμβρίου του τρέχοντος έτους! Εξαιρούν πάντως τα Σαββατοκύριακα, τις επετείους και τις εθνικές γιορτές!<div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Υπονομεύει τις διερευνητικές η Τουρκία – Νέες προκλητικές Navtex μέχρι τον ...Δεκέμβριο

Ανοιχτός στο ενδεχόμενο να συναντηθεί με τον Κυριάκο Μητσοτάκη εμφανίστηκε ο Ερντογάν, σε δηλώσεις που έκανε αμέσως μετά την προσευχή στην Α...

Διαβάστε την συνέχεια

Το κυνήγι του χρυσού στην Τουρκία

<a href="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/01/erdogan-xrysos-slpress.gr_.jpg"><img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/01/erdogan-xrysos-slpress.gr_-696x367.jpg" /></a><br /><br /><b>Ηλιόπουλος Γιώργος</b><br />Πάντοτε σε περιόδους αβεβαιότητας οι άνθρωποι σε ολόκληρο τον κόσμο αναζητούν την ασφάλεια του χρυσού, ώστε να προστατευθούν από τις επικίνδυνες και αστάθμητες διακυμάνσεις των αξιών και άλλων περισσότερο ευαίσθητων περιουσιακών στοιχείων. Στην τρέχουσα και εξαιρετικά ρευστή περίοδο σε καμία άλλη χώρα δεν αναδύεται σε τέτοια έκταση η αγωνιώδης αναζήτηση χρυσού, όσο στην Τουρκία, μία χώρα με μακρύ μεταπολεμικό ιστορικό μεγάλων και οδυνηρών οικονομικών κρίσεων.<br /><br />Οι εμπειρίες αυτές έχουν διαβρώσει την εμπιστοσύνη προς τους πολιτικούς και οικονομικούς θεσμούς της χώρας, με κυριότερο χαρακτηριστικό το αβυσσαλέο κενό μεταξύ των καθημερινών εμπειριών των πολιτών και των επίσημων οικονομικών δεδομένων που δημοσιοποιούνται από την κυβέρνηση.<br /><br />Με την λήξη του 2020, οι Aykan Erdemir και John Lechner συγκεντρώνουν για λογαριασμό του "National Interest" τις απόψεις και τις εκτιμήσεις έγκριτων οικονομικών αναλυτών, ορμώμενοι από την τρομακτική αύξηση της ζήτησης χρυσού στην Τουρκία, που αποκαλύπτει μία άλλη αθέατη οικονομική πραγματικότητα να εξελίσσεται στο εσωτερικό της. Η γενική εντύπωση επικεντρώνεται στο γεγονός ότι η τουρκική οικονομία κινείται «όπως ένα καταστροφικό σιδηροδρομικό ατύχημα σε αργή κίνηση», δηλώνει πρώην κεντρικός τραπεζίτης που προτιμά να παραμείνει ανώνυμος.<br /><br />Η ραγδαία υποτίμηση της τουρκικής λίρας έναντι του αμερικανικού δολαρίου και του ευρωπαϊκού κοινού νομίσματος αναδεικνύει το τουρκικό νόμισμα, μαζί με το νοτιοαφρικανικό ράντ, στα εθνικά νομίσματα με τις χειρότερες επιδόσεις κατά το 2020. Οι αποτυχημένες προσπάθειες στήριξής της έχουν κοστίσει δισεκατομμύρια δολάρια, με συνέπεια τα καθαρά συναλλαγματικά αποθέματα να διαμορφώνονται σε αρνητικά επίπεδα, στα 50 δισ.<div><br />Το κυνήγι του χρυσού<br /><br />Για να καλυφθεί η Κεντρική Τράπεζα αξιοποιεί διπλά συμβόλαια ανταλλαγής χρέους σε συνάλλαγμα (FX Swaps), δηλαδή δανείζεται συναλλαγματικά αποθέματα από ιδιωτικές τράπεζες με το πρώτο συμβόλαιο και τα παραδίδει σε τράπεζες του δημοσίου, με παράλληλη απόδοσή τους σε τουρκικές λίρες στο δεύτερο συμβόλαιο, με τις τράπεζες αυτές να πωλούν κατόπιν το συνάλλαγμα για να επιβραδύνουν την κατάρρευση του νομίσματος.<br /><br />Σύμφωνα με τους αναλυτές, ο καλύτερος τρόπος για να ιχνηλατηθεί τεκμηριωμένα η εξελισσόμενη οικονομική κρίση στην Τουρκία, επικεντρώνεται στην μανιώδη αναζήτηση χρυσού από φυσικά και νομικά πρόσωπα. Κατά την διάρκεια του 2020 οι επενδύσεις σε χρυσό τριπλασιάζονται στα 36 δισεκατομμύρια δολάρια, επιπλέον των 3.000 έως 5.000 μετρικών τόνων του πολύτιμου μετάλλου αξίας από 186 έως 310 δισ. σε τρέχουσες τιμές αγοράς που εκτιμάται πως διακρατούν οι κάτοικοι.<br /><br />Η πίεση για την αύξηση των εισαγωγών σε χρυσό για να αντιμετωπισθεί η μετεωρική αύξηση της ζήτησης προκαλεί χάος στο έλλειμμα του εμπορικού ισοζυγίου, που διευρύνεται κατά το 2020 κατά 45 δισεκατομμύρια δολάρια, το διπλάσιο σχεδόν σε σύγκριση με το προηγούμενο δωδεκάμηνο του 2019. Με τον πληθυσμό να διαθέτει μεγάλες και πολύτιμες εμπειρίες σε φαινόμενα υπερπληθωρισμού, απότομων υποτιμήσεων και τραπεζικών χρεωκοπιών που έχουν καταστρέψει περιουσίες κυριολεκτικά αυθημερόν, οι Τούρκοι πολίτες έχουν αποκτήσει μία μεταφυσική σχεδόν αίσθηση του κινδύνου.<br /><br />Το στοιχείο αυτό ερμηνεύει ικανοποιητικά την αιφνίδια στροφή του κοινού προς τον χρυσό και προσφέρει την δυνατότητα διαμόρφωσης ενός άτυπου δείκτη, που ιχνηλατεί τον βαθμό της πίεσης που ασκείται στο χρηματοοικονομικό σύστημα. Μάλιστα, παρέχει μεγαλύτερη ακρίβεια από τους συνηθισμένους μακροοικονομικούς δείκτες, που κατά κανόνα χρησιμοποιούνται για να προβλέψουν την τροχιά ενός οικονομικού συστήματος, χωρίς όμως χρονικές ενδείξεις.<br /><br />Ο φόβος ενός bank run<br /><br />Για τον μέσο Τούρκο πολίτη ο χρυσός αποτελεί την ασφαλέστερη μορφή αποταμίευσης και κυριολεκτικά το απόρθητο οχυρό του σε περιόδους συστημικών κρίσεων. Μία πρόσφατη μεγάλη έρευνα της θυγατρικής στην Τουρκία του ολλανδικού τραπεζικού ομίλου ING, στοιχειοθετεί πως ο ένας στους τέσσερις πολίτες στην χώρα διακρατεί χρυσό και σκληρό συνάλλαγμα. Μάλιστα κατά την θερινή περίοδο του 2020, τετραπλασιάζονται οι πωλήσεις χρηματοκιβωτίων σε μηνιαία βάση, φθάνοντας τις 4.000.<br /><br />Επιπλέον εκτός από αυτούς που έχουν σχηματίσει αποθεματικά σε χρυσό και σκληρό συνάλλαγμα που τα φυλάσσουν σε κάποιο χώρο εκτός τραπεζών, ένα ποσοστό της τάξης του 18% διαθέτει τραπεζικούς λογαριασμούς σε χρυσό. Όμως η προτίμηση της διακράτησης χρυσού σε ιδιωτικούς χώρους, αντί των τραπεζών παρά τα ελκυστικά επιτόκια, αποκαλύπτει τουλάχιστον πως οι Τούρκοι θεωρούν πως οι καταθέσεις της τάξης των 258 δισ. δολαρίων σε χρυσό και σκληρό συνάλλαγμα δεν είναι πλέον ασφαλείς.<br /><br />Επικρατεί ο διάχυτος φόβος της απότομης φυγής κεφαλαίων από τις τράπεζες (bank run), όπως επίσης και η έντονη ανησυχία ως προς το ότι οι καταθέσεις τους, ειδικά σε σκληρό συνάλλαγμα, κινδυνεύουν να δεσμευθούν αιφνιδιαστικά, οπότε και θα απωλέσουν το μοναδικό άλλο καταφύγιο, εκτός από τον χρυσό, έναντι της απότομης υποτίμησης του εθνικού νομίσματος.<br /><br />Ένα βασικό στοιχείο που συνδέεται με την αγωνιώδη αναζήτηση χρυσού, απορρέει από την κατάρρευση του μέσου κατά κεφαλήν εισοδήματος που υποχωρεί απότομα στα 7.800 δολάρια το 2020, επίδοση που συγκρίνεται με το ανάλογο του 1998 των 8.293 δολαρίων και μάλιστα το πρώτο δεν έχει αποληθωρισθεί, οπότε διαμορφώνεται ακόμα χαμηλότερα σε πραγματικές τιμές, με το αντίστοιχο μέγεθος του 2019 φθάνει τα 15.000 δολάρια<br /><br />Τα άλματα του τιμαρίθμου<br /><br />Ένα άλλο ζήτημα που εντείνει τους φόβους της χρηματοοικονομικής κρίσης, πηγάζει από τα άλματα του τιμαρίθμου κατά το 2020. Από το Πανεπιστήμιο Medipol της Κωνσταντινούπολης διεξάγεται μία έρευνα με βασικά δεδομένα την συλλογή αποδείξεων αγοράς βασικών ειδών διατροφής, με αφετηρία τον Οκτώβριο και λήξη τον Δεκέμβριο του 2020. Οι αγορές περιλαμβάνουν σταθερά δέκα είδη, όπως αυγά, τυρί, ελαιόλαδο, ζυμαρικά, γάλα και διαπιστώνεται πως σε διάστημα μικρότερο του τριμήνου, η αύξηση των τιμών στο σύνολο, προσεγγίζει το 33%, από 85,55 στις 113,60 τουρκικές λίρες.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/01/apodeixi-slpress.gr_.jpg"><img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/01/apodeixi-slpress.gr_.jpg" /></a><br /><br />Οι επίσημες πάντως ανακοινώσεις από το Τουρκικό Στατιστικό Ινστιτούτο, τοποθετούν τον πληθωρισμό του Δεκεμβρίου στο 14,6% και την άνοδο του τιμαρίθμου στο 20,6%. Η έρευνα διαπιστώνει επίσης πως οκτώ εκατομμύρια εργαζόμενοι αμείβονται με τις κατώτατες αμοιβές, ενώ υπάρχουν ταυτόχρονα 13 εκατομμύρια συνταξιούχοι και εφτά εκατομμύρια άνεργοι.<br />Η Κεντρική Τράπεζα έχει υπερδιπλασιάσει τα επιτόκιά της από το 8,25% του Σεπτεμβρίου στο 17% τον Δεκέμβριο και πιέζεται για νέα αύξηση στην τακτική της συνεδρίαση στις 21 Ιανουαρίου του 2021.<br /><br />Όμως η νομισματική κρίση δεν υποχωρεί και οι Τούρκοι πολίτες συνεχίζουν για λόγους ασφαλείας να αγοράζουν σκληρό συνάλλαγμα με πωλήσεις τουρκικών λιρών. Παράλληλα τα επιτόκια καταθέσεων στο εθνικό νόμισμα δεν καλύπτουν την τιμαριθμική αύξηση, ενώ σύμφωνα με το κέντρο ENAGrup (ENAG), ο πραγματικός πληθωρισμός τον Δεκέμβριο φθάνει το 36,7%.<br /><br />Το κέντρο αυτό συστήνεται το 2019 από Τούρκους ακαδημαϊκούς, με βασικό σκοπό την παρακολούθηση του πληθωρισμού και των θεμελιωδών οικονομικών μεγεθών της χώρας. Σύμφωνα με την δημοσκοπική εταιρεία METROPOL και την τελευταία της έρευνα (Δεκέμβριος 2020), το 51% των ερωτηθέντων εκτιμά πως η ετήσια αύξηση τιμών υπερέβαινε το 30%, ακολουθώντας κατά τα φαινόμενα, τον πραγματικό πληθωρισμό.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Το κυνήγι του χρυσού στην Τουρκία

Ηλιόπουλος Γιώργος Πάντοτε σε περιόδους αβεβαιότητας οι άνθρωποι σε ολόκληρο τον κόσμο αναζητούν την ασφάλεια του χρυσού, ώστε να προστατευθ...

Διαβάστε την συνέχεια

Το υποκριτικό restart Ερντογάν με ΕΕ-Ελλάδα και το τεστάρισμα της Ουάσιγκτον με τους S-400

<img height="186" src="https://media.liberal.gr/showthumb.aspx?maxsize=900&img=showthumb_1462.jpg" width="280" /><br /><br /><b>Νίκος Μελέτης</b><br />Να τεστάρει τις διαθέσεις της νέας αμερικανικής κυβέρνησης, πριν καν ακόμη αναλάβει τα καθήκοντα της, επιχειρεί ο Ταγίπ Ερντογάν, ενώ ενόψει και της διαδικασίας αναμόρφωσης της ευρωτουρκικής σχέσης θέλει να στείλει μηνύματα ότι κάνει restart στις σχέσεις του με την Δύση.<br /><br />Το ερώτημα βεβαίως είναι πόσο θα αντέξει ο κ. Ερντογάν να κάνει το καλό παιδί» και τον ειρηνοποιό και κατά πόσον είναι συμβατές οι καλές σχέσεις που δηλώνει ότι επιδιώκει με την Ε.Ε., τα κράτη μέλη της και την Ουάσιγκτον με τις στρατηγικές επιδιώξεις που έχει χαράξει για την Τουρκία που συνδέονται με την επεκτατική αναθεωρητική πολιτική που ασκεί τα τελευταία χρόνια… επιδιώξεις που είναι ταυτισμένες όμως και με την πολιτική επιβίωσή του.<br /><br />Ο τούρκος ηγέτης, λίγες ημέρες αφού ο επικεφαλής της προεδρικής Διεύθυνσης Εξοπλισμών δήλωνε ότι η Τουρκία είναι έτοιμη να ενεργοποιήσει τους S400, χθες μετά την προσευχή της Παρασκευής, επέλεξε να ρίξει το γάντι στους Αμερικανούς δηλώνοντας ότι δεν δέχεται εντολές.<br /><br />«Καμία χώρα δεν μπορεί να καθορίσει τα βήματα στα οποία θα προβούμε ως προς την αμυντική βιομηχανία. Αυτό εξαρτάται εξ ολοκλήρου από την απόφαση που θα λάβουμε εμείς. Δεν μπορούμε να κάνουμε βήματα στον τομέα της άμυνας λαμβάνοντας άδεια από κάπου», είπε ο κ. Ερντογάν αφήνοντας αιχμές για το γεγονός ότι η Τουρκία έχει συνεισφέρει ένα μεγάλο ποσό για τα F35, πρόγραμμα από το οποίο τώρα έχει αποκλεισθεί λόγω ακριβώς της αγοράς των S-400.<br /><br />«Αυτό, που μας έκανε η Αμερική ως σύμμαχος χώρα, συνιστά ένα πολύ σοβαρό λάθος στη διεθνή διπλωματία. Ελπίζω ότι μετά την ανάληψη των καθηκόντων από τον κ. Μπάιντεν και τις συναντήσεις που θα έχουμε μαζί, θα προβούμε σε πολύ πιο θετικά βήματα και θα επαναφέρουμε τα πράγματα στην σωστή κατεύθυνση».<br /><br />Δεν είναι τυχαίο πάντως ότι και μεγάλα ρωσικά ΜΜΕ όπως το TASS και η Izvestia δημοσίευσαν χθες τις δηλώσεις του Ισμαήλ Ντεμίρ, επικεφαλής της διεύθυνσης εξοπλισμών που υπάγεται απευθείας στην Προεδρία της Δημοκρατίας, σχετικά με την ολοκλήρωση των προετοιμασιών ώστε οι S400 να είναι έτοιμοι προς χρήση.<br /><br />Η Μόσχα θέλει με κάθε τρόπο να ανανεώνεται διαρκώς η δημόσια δέσμευση της Τουρκίας για τους S-400 γνωρίζοντας ότι αυτό δημιουργεί εστίες τριβών με τους Συμμάχους της στο ΝΑΤΟ.<br /><br />Οι δηλώσεις αυτές του κ.Ερντογάν όμως ερεθίζουν ένα Κογκρέσο και μια Γερουσία όπου τα πνεύματα είναι ιδιαίτερα οξυμένα λόγω των εσωτερικών εξελίξεων και θα έχουν ελάχιστη υπομονή με τον «φίλο» του πρώην αμερικάνου προέδρου…<br /><br />Ο Ταγιπ Ερντογάν, πάντα προσαρμοστικός, επιχειρεί ανοίγματα προς όλες τις πλευρές, αλλά όπως συμβαίνει και με την Ουάσιγκτον, θεωρεί ότι η αποκατάσταση των σχέσεων του με όλους όσους έχει έρθει σε αντιπαράθεση μέχρι τώρα, πρέπει να γίνει με τους δικούς του όρους. Και αυτό είναι που σε δεύτερη φάση θα δημιουργήσει νέα προβλήματα.<br /><br />Χθες έγινε γνωστό από την Άγκυρα ότι ο γάλλος πρόεδρος Εμ. Μακρόν, μετά τις δημόσιες εκκλήσεις του τούρκου ΥΠΕΞ Τσαβούσογλου για την ανάγκη αποκατάστασης των σχέσεων μεταξύ των δυο χωρών και την επιστολή Ερντογάν για τις ευχές για το νέο έτος, απάντησε με επιστολή στον τούρκο πρόεδρο στην έναρξη της διαδικασίας για ομαλοποίηση των γαλλοτουρκικών σχέσεων.<br /><br />Αυτό φυσικά δεν σημαίνει ότι θα ξεχασθούν οι βαριές κουβέντες που έχουν ανταλλάξει οι κ. Μακρόν και Ερντογάν και πάντως θα παραμείνουν στο προσκήνιο όλα αυτά που χωρίζουν τις δυο χώρες και δεν είναι και λίγα: Ανταγωνισμός σε Βόρεια Αφρική και Ανατολική Μεσόγειο, Συρία, Ναγκόρνο Καραμπάχ, η διείσδυση των τουρκικών Μυστικών Υπηρεσιών σε τουρκικές κοινότητες στη Γαλλία, η επιφυλακτική στάση του Παρισιού στον ρόλο και της Άγκυρας στην ριζοσπαστικοποίηση των μουσουλμάνων που ζουν στην Γαλλία κ.ό.κ.<br /><br />Με την Ε.Ε. ο κ. Ερντογάν θέλει να βάλει κάτω από το χαλί αυτή την κρίση διάρκειας στις ευρωτουρκικές σχέσεις, χωρίς να υποχωρήσει φυσικά στο ελάχιστο από τις επιδιώξεις του. Και έχει λόγους να βιάζεται, καθώς από τον Σεπτέμβριο δεν θα βρίσκεται στο τιμόνι της Γερμανίας και της Ε.Ε., η φίλη του Α. Μέρκελ.<br /><br />Και έτσι η αβεβαιότητα για τις νέες ισορροπίες που θα διαμορφωθούν στην Ευρώπη θα προστεθεί στους επόμενους μήνες στην επίσης αβέβαιη στάση της νέας αμερικανικής κυβέρνησης.<br /><br />Ο κ. Ερντογαν δεν θυμήθηκε ξαφνικά ότι δεν έχει πρόβλημα να συναντηθεί με τον… Κυριάκο Μητσοτάκη. Εντάσσεται και αυτή η αναφορά στο πλαίσιο της επιχείρησης αλλαγής εικόνας της Τουρκίας.<br /><br />Και ενόψει της Συνόδου Κορυφής του Μαρτίου ο κ. Ερντογάν θέλει να έχει ρίξει τους τόνους σε όλα τα μέτωπα, ώστε ο κ. Μπορέλ και η ηγεσία της Ε.Ε. να έχουν την ευκαιρία να παρουσιάσουν προτάσεις και ιδέες που θα ικανοποιούν τις επιδιώξεις της Τουρκίας και αντί για κυρώσεις θα προβλέπουν σοβαρά ανταλλάγματα στην Άγκυρα.<br /><br />Το γεγονός μάλιστα ότι στην Σύνοδο Κορυφής εκτός από το γενικό πλαίσιο των ευρωτουρκικών σχέσεων θα τεθεί συνδυαστικά και η αναμόρφωση της Δήλωσης του 2016 για το μεταναστευτικό, προσφέρει στον κ. Ερντογάν το διαπραγματευτικό χαρτί για να πιέσει περισσότερο τους Ευρωπαίους και να αποδυναμώσει την προσπάθεια της Ελλάδας και της Κύπρου για έγκριση κυρώσεών που θα επιβληθούν, εάν η Τουρκία επιστρέψει στον δρόμο των προκλήσεων.<div><br /></div><div><a href="https://www.liberal.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Το υποκριτικό restart Ερντογάν με ΕΕ-Ελλάδα και το τεστάρισμα της Ουάσιγκτον με τους S-400

Νίκος Μελέτης Να τεστάρει τις διαθέσεις της νέας αμερικανικής κυβέρνησης, πριν καν ακόμη αναλάβει τα καθήκοντα της, επιχειρεί ο Ταγίπ Ερντο...

Διαβάστε την συνέχεια

Μόνο οι νεκροί δεν έχουν τίποτα να χάσουν...

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://infognomonpolitics.gr/wp-content/uploads/2020/09/sevillemap1.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="800" height="140" src="https://infognomonpolitics.gr/wp-content/uploads/2020/09/sevillemap1.jpg" width="280" /></a></div><br /><div>Του <b>Κώστα Στούπα </b></div>"Θεωρείτε πως ο λεγόμενος 'χάρτης της Σεβίλλης' ή 'χάρτης Μανιάτη' αντικατοπτρίζει επακριβώς τα κυριαρχικά δικαιώματα που το διεθνές δίκαιο δίνει στην Ελλάδα τα οποία θα πρέπει να υπερασπιστούμε ανυποχώρητα, ή είναι απλώς μία μαξιμαλιστική ελληνική θέση που δεν πρόκειται να έχει καμία τύχη στις επικείμενες ελληνοτουρκικές διαπραγματεύσεις και καλά θα κάνουμε να την ξεχάσουμε;" με ρωτούσε χθες φίλος της στήλης και τακτικός σχολιαστής στον διάλογο που την συνοδεύει...<br /><br />Κατ’ αρχάς ας διευκρινίσουμε περί τίνος πρόκειται. Το έγγραφο που ονομάζεται "Χάρτης της Σεβίλλης" δημιουργήθηκε το 2003 όταν η Ευρωπαϊκή Ένωση ζήτησε από το Πανεπιστήμιο της Σεβίλλης να απεικονίσει τις ΑΟΖ των ευρωπαϊκών κρατών με βάση το Δίκαιο της Θάλασσας του 1982.<br /><br />Με βάση το γεγονός πως η Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS) προβλέπει ότι τα νησιά διαθέτουν αιγιαλίτιδα ζώνη και Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη, ο "Χάρτης της Σεβίλλης" οριοθετεί δικαίωμα ΑΟΖ και στο Καστελόριζο, επιτρέποντας σύνδεση ελληνικής και κυπριακής ΑΟΖ στην Ανατολική Μεσόγειο...<br /><br />Η απάντηση είναι πως ο "Χάρτης της Σεβίλλης" περιλαμβάνει τους στόχους που επιδιώκει η Ελλάδα σε σχέση με την οριοθέτηση των αμφισβητούμενων θαλασσίων ζωνών.<br /><br />Το γεγονός πως οι επιδιώξεις αυτές είναι σύμφωνες με το δίκαιο της θάλασσας ενισχύει την ελληνική επιδίωξη στα μάτια της διεθνούς κοινότητας και των εταίρων και συμμάχων της.<br /><br />Πιο κάτω ο αναγνώστης ρωτάει "Θεωρείτε την περιοχή όπου έπλεε το 'Ορούτς Ρέις' ως 'αμφισβητούμενη' όπως γράψατε σε πρόσφατο άρθρο σας; Δηλαδή ότι έχουν σε αυτήν ίσα και ίδια δικαιώματα τόσο η Ελλάδα όσο και η Τουρκία μέχρι να λύσει τη διαφορά μας ίσως κάποιο διεθνές δικαστήριο;"<br /><br />Αμφισβητούμενη περιοχή είναι η περιοχή που διεκδικούν δύο ή παραπάνω χώρες. Για τις περιοχές που αναφερόμαστε δεν υπάρχει κάποια συμφωνία οριοθέτησης μεταξύ των χωρών της περιοχής. Αντιθέτως τουλάχιστον η Ελλάδα και η Τουρκία τις διεκδικούν, άρα είναι αμφισβητούμενες.<br /><br />Η πλεύση σκαφών μπορεί να λάβει χώρα πάνω από την υφαλοκρηπίδα (βυθό) άλλης χώρας. Σαφής παραβίαση θα ήταν η διάτρηση του βυθού με γεωτρύπανο. Αν μια χώρα αποδεχτεί διάτρηση είναι σαν να αποδέχεται εισβολή και κατοχή περιοχής της. Η Τουρκία πριν λίγους μήνες είχε αναγγείλει πως θα προχωρήσει σε γεωτρήσεις σε αμφισβητούμενες με την Ελλάδα περιοχές.<br /><br />Η Ελλάδα έχει απαντήσει πως θα αντιδράσει δυναμικά και για να προειδοποιήσει σε σχέση με τις προθέσεις της στέλνει στις αμφισβητούμενες περιοχές που πλέουν ερευνητικά και πολεμικά τουρκικά σκάφη πλοία του πολεμικού ναυτικού. Η παρουσία των ελληνικών πλοίων υπογραμμίζει τις ελληνικές διεκδικήσεις.<br /><br />Στην Κύπρο όπου η κατάσταση είναι πιο περίπλοκη λόγω της ύπαρξης του τουρκοκυπριακού μορφώματος η Τουρκία έχει προχωρήσει σε γεωτρήσεις, χωρίς να έχει υποστεί ουσιαστικές συνέπειες...<br /><br />Η Ελλάδα προφανώς δεν είναι Κύπρος. Αν τους τελευταίους μήνες τα ελληνικά πολεμικά, αν και παλαιά, δεν είχαν σταθεί στο ύψος των περιστάσεων, ίσως να είχαν γεωτρήσεις και στις περιοχές για τις οποίες μιλάμε. Σημαντικό ρόλο έπαιξαν και οι διπλωματικές κινήσεις της Ελλάδας σε σχέση με τις ΗΠΑ, την Ε.Ε., τη Γαλλία και τις χώρες της περιοχής.<br /><br />Η προσπάθεια είναι δύσκολη αλλά μέχρι στιγμής τα αποτελέσματα είναι θετικά, κάτι που επιβεβαιώνει και η αναδίπλωση της Τουρκίας… Όμως ακόμη απέχουμε από μια οριστική διευθέτηση.<br /><br />Η οριοθέτηση αμφισβητούμενων περιοχών μπορεί να γίνει με αρκετούς τρόπους. Ένας από αυτούς είναι η αποδοχή της συμφωνίας που ισχύει διεθνώς για το δίκαιο της θάλασσας.<br /><br />Ένας άλλος τρόπος είναι οι διμερείς διαπραγματεύσεις μεταξύ των ενδιαφερόμενων μερών. Έσχατος τρόπος, αν δυο πλευρές δεν μπορούν να καταλήξουν είναι η επιβολή των επιδιώξεων μέσω της στρατιωτικής ισχύος.<br /><br />Εν προκειμένω η Ελλάδα ορθώς επιδιώκει λύση με την εφαρμογή της συμφωνίας για το δίκαιο της θάλασσας.<br /><br />Η Τουρκία όμως δεν έχει υπογράψει τη σχετική συμφωνία και επιδιώκει λύση μέσω των δυο άλλων επιλογών. <br /><br />Η Ελλάδα πάει σε διερευνητικές επαφές για διμερή διάλογο με στόχο αν αυτός δεν καταλήξει σε κάποια συμφωνία, οι συγκεκριμένες διαφορές να παραπεμφθούν στο διεθνές δικαστήριο.<br /><br />Η παραπομπή των διαφορών στο διεθνές δικαστήριο κατά τις εκτιμήσεις των ειδικών εμπεριέχει το ρίσκο η απόφαση να μην δικαιώσει κατά 100% τις ελληνικές επιδιώξεις. Το βέβαιο είναι πως δεν θα δικαιώσει και τις τουρκικές που είναι αυθαίρετες.<br /><br />Δεν είμαι σε θέση να εκτιμήσω αν μια απόφαση του διεθνούς δικαστηρίου θα απηχεί κατά 100% τα δεδομένα του "χάρτη της Σεβίλλης" και αν με την απόφαση η ελληνική ΑΟΖ θα εφάπτεται με την Κυπριακή.<br /><br />Η Ελλάδα θα πρέπει να πείσει την Ε.Ε. και τις ισχυρές χώρες της Δύσης πως είναι προς το συμφέρον τους η ελληνική ΑΟΖ να εφάπτεται της Κυπριακής που εφάπτεται με αυτή του Ισραήλ και της Αιγύπτου γιατί αποτελεί μια εναλλακτική πέραν της Τουρκίας δίοδο της Δύσης προς τη Μέση Ανατολή και τον Περσικό κόλπο.<br />Ανυποχώρητος...<br /><br />Από την ιστορία είναι γνωστό πως δεν αρκεί κάποιος να έχει δίκιο αλλά χρειάζεται να έχει και την ισχύ να το επιβάλλει. Ας υποθέσουμε πως η Τουρκία στέλνει ένα γεωτρύπανο σε αμφισβητούμενη περιοχή και η Ελλάδα όπως έχει προαναγγείλει, το βυθίζει. Θα υπάρξει εμπλοκή μεταξύ των δύο χωρών τουλάχιστον για μερικές μέρες ή εβδομάδες καθώς αναμένεται πως θα υπάρξει εξωτερική παρέμβαση, η οποία θα πιέσει τις δύο χώρες με οικονομικά και πολιτικά μέτρα, να προχωρήσουν σε κάποια συμφωνία.<br /><br />Οι διαπραγματεύσεις για τη συμφωνία αυτή θα ξεκινήσουν από τη βάση των αποτελεσμάτων της στρατιωτικής εμπλοκής. Όποιος έχει κερδίσει στην αντιπαράθεση θα έχει κάποιο πλεονέκτημα.<br /><br />Ακόμη και αν η Ελλάδα και η Τουρκία ήταν δύο ισότιμες από άποψη στρατιωτικής ισχύος χώρες δεν είναι βέβαιο ποια θα επικρατούσε σε μια αναμέτρηση μερικών εβδομάδων. Η τύχη σε αυτές τις περιπτώσεις παίζει σημαντικό ρόλο.<br /><br />Η Τουρκία στρατιωτικά είναι ισχυρότερη χώρα αλλά σε μια αναμέτρηση μερικών ημερών δεν αποκλείεται η Ελλάδα να κατάφερνε κάποιο ισχυρό πλήγμα και να ξεκινούσε από θέση ισχύος τις διαπραγματεύσεις. Σε μια μακροχρόνια αναμέτρηση όμως η χώρα με τις ισχυρότερες ένοπλες δυνάμεις και κυρίως τους περισσότερους οικονομικούς πόρους συνήθως υπερισχύει.<br /><br />Μια πολεμική αναμέτρηση όμως μεταξύ των δύο χωρών θα είχε καταστροφικές συνέπειες και για τις δύο χώρες οι οποίες είναι πιθανό να κήρυτταν χρεοκοπία με απροσδιόριστες κοινωνικές και πολιτικές εξελίξεις.<br /><br />Μια "θερμή" αναμέτρηση είναι πιθανό να πυροδοτούσε μια γενικότερη ανάφλεξη στην περιοχή καθώς έχουν διαμορφωθεί συμμαχικά πλέγματα.<br /><br />Η Ελλάδα χρειάζεται ισχυροποίηση των ενόπλων δυνάμεων για να έχει αποτρεπτική ισχύ όπως την έχει ήδη αν λάβει κάποιος υπόψη πως η Τουρκία δεν προχώρησε σε γεωτρήσεις όπως έκανε με την Κύπρο.<br /><br />Αυτό δεν σημαίνει πως πρέπει να επιδιώκει "θερμή" αναμέτρηση με την Τουρκία, γιατί κανείς δεν μπορεί να προβλέψει την πιθανή της κατάληξη. Η πολεμική εμπλοκή πρέπει να είναι η τελευταία επιλογή ανάσχεσης...<br /><br />Η λέξη ανυποχώρητη υπεράσπιση ηχεί ωραία αλλά είναι ασαφής...<br /><br />Στις διαφορές με την Τουρκία νικητής δεν θα είναι αυτός που θα μείνει ανυποχώρητος αλλά αυτός που θα χάσει λιγότερα ή θα κερδίσει περισσότερα στο ρευστό περιβάλλον που διαμορφώνεται διεθνώς.<br /><br />Συνήθως η πραγματικότητα θέτει διλήμματα μεταξύ πιθανών επιλογών. Π.χ. το δίλημμα "Χάρτης της Σεβίλλης" ή 12 μίλια στο Αιγαίο έχει εύκολη απάντηση. Το δίλημμα "Χάρτης της Σεβίλλης" ή "Συγκυριαρχία στο 50% του Αιγαίου" είναι πιο δύσκολο. "Καστελόριζο" με περιορισμένα κυριαρχικά δικαιώματα ή δημοψήφισμα για αυτοδιάθεση ενός τμήματος της Θράκης είναι ένα ακόμη πιο οδυνηρό και περίπλοκο δίλημμα. Ανυποχώρητοι λοιπόν ναι, αλλά όταν οι επιλογές που απομένουν το επιβάλλουν. Το δίλημμα δεν είναι "Χάρτης Σεβίλλης" ή αυτά που έχουμε αλλά "Σεβίλλη" ή "Γαλάζια Πατρίδα"...<br /><br /><a href="https://www.capital.gr/Content/ImagesDatabase/45/45b90d32ff174e46befe9161b49b3f60.jpg"><img src="https://www.capital.gr/Content/ImagesDatabase/45/45b90d32ff174e46befe9161b49b3f60.jpg?v=1&maxwidth=650&&watermark=magnify" /></a><br /><br />Η καλύτερη επιλογή από άποψη κόστους - οφέλους για την Ελλάδα είναι η προσφυγή στο διεθνές δικαστήριο και η προσπάθεια που διεξάγει με αρκετή επιτυχία, οι διαφορές με την Τουρκία να καταστούν διαφορές της Ε.Ε. με την Τουρκία. Το ίδιο ορθή είναι και η στρατιωτική περικύκλωση της Τουρκίας, οι συμφωνίες με Γαλλία και ΗΠΑ.<br /><br />Η αναδίπλωση του Ερντογάν τις τελευταίες εβδομάδες που ζητάει διάλογο και εξομάλυνση των σχέσεων με Ελλάδα, Γαλλία, Ισραήλ, Ε.Ε. ενώ πριν λίγους μήνες απειλούσε θεούς και δαίμονες με "φωτιά και τσεκούρι" επιβεβαιώνουν πως η στάση της Ελλάδας να μην υποχωρεί αλλά ούτε να προκαλεί δικαιώνεται...<br /><br />Για την ακρίβεια η τακτική της Ελλάδας μέχρι στιγμής αποδεικνύεται πέραν του δέοντος αποδοτική. Καθώς ο πατριωτισμός είναι ευαίσθητο σημείο για τους περισσότερους ανθρώπους αποτελεί, όπως ορθά έχει λεχθεί, καταφύγιο των απατεώνων και των δημαγωγών.<br /><br />Να υπόσχεται κάποιος τον ουρανό με τα άστρα στα λόγια είναι εύκολο. Να καταφέρνει το ελάχιστο στην πράξη είναι δύσκολο αλλά είναι και αυτό για το οποίο στο τέλος κρίνεται.<br /><br />Ο πατριωτισμός λοιπόν είναι υγιές σύμπτωμα για μια κοινωνία, ο ρεαλιστικός χειρισμός του είναι αποδοτικός ενώ ο "κούφιος" υπερπατριωτισμός αποτελεί σύμπτωμα αδυναμίας και συχνά προάγγελο καταστροφής...<br /><br />Αν διαφωνείτε προσέξτε τα "κούφια" λόγια του Ερντογάν και τα μέχρι τώρα αποτελέσματα.<br /><br />Ανυποχώρητοι είναι μόνο οι νεκροί γιατί δεν έχουν κάτι άλλο να χάσουν. Οι ζωντανοί επιδιώκουν το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα.<div><br /></div><div><a href="https://www.capital.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Μόνο οι νεκροί δεν έχουν τίποτα να χάσουν...

Του Κώστα Στούπα  "Θεωρείτε πως ο λεγόμενος 'χάρτης της Σεβίλλης' ή 'χάρτης Μανιάτη' αντικατοπτρίζει επακριβώς τα κυρια...

Διαβάστε την συνέχεια

Το μεγάλο παιχνίδι Ερντογάν: Οι πράκτορες και οι απαγωγές στα Βαλκάνια

<a href="https://infognomonpolitics.gr/wp-content/uploads/2021/01/Harun-Celik-600x360-1.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="360" data-original-width="600" src="https://infognomonpolitics.gr/wp-content/uploads/2021/01/Harun-Celik-600x360-1.jpg" /></a><br /><br />Μια σειρά απαγωγών Τούρκων πολιτών -φερόμενων ως γκιουλενιστών- από χώρες που εξαρτώνται από την Άγκυρα, προκαλεί έντονη ανησυχία. Η ισχυροποίηση των μυστικών υπηρεσιών μετά την απόπειρα πραξικοπήματος και η «συναλλακτική διπλωματία».<br /><br />Πριν από περίπου ένα χρόνο, ο Τούρκος πολίτης Harun Celik απελευθερώθηκε από φυλακή της Αλβανίας και μεταφέρθηκε στο αεροδρόμιο. Λίγες ώρες αργότερα ξαναβρέθηκε στην Τουρκία, με τα κρατικά μέσα ενημέρωσης να καυχώνται πως επέστρεψε μετά από επιχείρηση των τουρκικών υπηρεσιών πληροφοριών.<br /><br />Ο κ. Celik, ένας δάσκαλος, συνελήφθη από τις αλβανικές αρχές τον Ιούλιο του 2019, διότι προσπάθησε να εισέλθει στη χώρα με πλαστή βίζα. Αλλά στην Τουρκία καταζητούνταν για τον φερόμενο ρόλο του ως ανώτερου παράγοντα του σκιώδους κινήματος Gulen, που κατηγορείται πως ενορχήστρωσε τη βίαιη απόπειρα πραξικοπήματος τον Ιούλιο του 2016.<br /><br />Το μυστήριο ταξίδι του -που θυμίζει τις εξαιρετικά αμφιλεγόμενες κατ’ εξαίρεση παραδόσεις που έκανε η CIA μετά τις τρομοκρατικές επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου- είναι το τελευταίο σε μια σειρά περιστατικών έκδοσης Τούρκων πολιτών από τα Βαλκάνια και άλλες χώρες που εξαρτώνται από την Άγκυρα για οικονομική, πολιτική ή ανθρωπιστική στήριξη.<br /><br />Αποτελεί μέρος της επιθετικής και ορισμένες φορές αδιάλλακτης εξωτερικής πολιτικής του προέδρου Recep Tayyip Erdogan, που έχει ισχυροποιήσει τις τουρκικές μυστικές υπηρεσίες και έχει προκαλέσει συναγερμό στους παραδοσιακούς δυτικούς συμμάχους της χώρας. Η Τουρκία και άλλες απολυταρχικές δυνάμεις, όπως η Ρωσία και η Κίνα, θεωρούν στρατηγικής σημασίας τα Βαλκάνια, λόγω της εγγύτητας της περιοχής με την ΕΕ.<br /><br />Η Τουρκία εμπλέκεται σε τουλάχιστον 60 «παραδόσεις» από 17 χώρες τα τελευταία τριάμισι χρόνια, σύμφωνα με την αμερικανική ομάδα παρακολούθησης της δημοκρατίας Freedom House. Ο ορισμός «παραδόσεις» περιλαμβάνει τόσο τις απαγωγές που πραγματοποιούν τουρκικές μυστικές υπηρεσίες όσο και τις απελάσεις που πραγματοποιούνται χωρίς να έχει ακολουθηθεί η νόμιμη διαδικασία. Ο υπουργός Δικαιοσύνης της Τουρκίας δήλωσε το 2019 πως 107 φερόμενοι ως γκιουλενιστές επέστρεψαν στην Τουρκία από το εξωτερικό. <br /><br />«Η Τουρκία έχει πραγματοποιήσει τα τελευταία χρόνια περισσότερες παράνομες επιστροφές από οποιαδήποτε άλλη χώρα στον κόσμο», σύμφωνα με τον Nate Schenkkan, διευθυντή στρατηγικής έρευνας της ομάδας. «Δεν θα σταματήσει ποτέ, όχι όσο είναι στην εξουσία ο Erdogan… αυτή είναι μια τόσο υψηλή προτεραιότητα γι’ αυτούς, που θα θυσιάσουν άλλους στόχους εξωτερικής πολιτικής».<br /><br /><img height="199" src="https://static.euro2day.gr/media/inlinepics/14012021_ft.png" width="280" /><br /><br />Ενώ η κυβέρνηση της Αλβανίας δημοσίως αρνήθηκε πως έχει οποιαδήποτε εμπλοκή στην απομάκρυνση του κ. Celik, ωστόσο αρκετοί νυν και πρώην αξιωματούχοι από τα Βαλκάνια δήλωσαν στους Financial Times πως δέχονταν «συνεχείς» πιέσεις από την Τουρκία να συμμορφωθούν με την επιχείρηση καταστολής φερόμενων ως συνωμοτών της απόπειρας πραξικοπήματος, διαφορετικά θα υπήρχαν συνέπειες. Η Τουρκία είναι μεγάλος εμπορικός εταίρος και εμπλέκεται σε μεγάλο βαθμό σε σημαντικά έργα υποδομών σε όλα τα Βαλκάνια, όπου έχει χρηματοδοτήσει την κατασκευή ορισμένων εκ των μεγαλύτερων τζαμιών της περιοχής.<br /><br />«Η Τουρκία επέλεξε τα Βαλκάνια ως πεδίο μάχης στον πόλεμο κατά του κινήματος Gulen», δήλωσε η Asli Aydintasbas του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Διεθνών Σχέσεων. «Η περιοχή είναι συμβολικά πολύ σημαντική», δεδομένου ότι μεγάλο μέρος της διοικούνταν από την Κωνσταντινούπολη κατά την περίοδο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας», όπως είπε. «Αλλά επίσης την επέλεξε επειδή μπορεί». <br /><br />Υπάρχει ευρεία διακομματική συναίνεση στην Τουρκία πως πίσω από την ανταρσία της 15ης Ιουλίου 2016, που είχε ως αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους 251 άνθρωποι, βρίσκονταν ακόλουθοι του Fethullah Gulen, ενός εξόριστου 79χρονου κληρικού. Ο κ. Gulen, που ζει εξόριστος στα βουνά της Πενσιλβανίας, αρνείται πως διέταξε το πραξικόπημα.<br /><br />Αλλά η Άγκυρα έχει δυσκολευτεί να πείσει τους διεθνείς εταίρους -πολλοί από τους οποίους επικρίνουν έντονα την καταστολή που ξεκίνησε μετά το πραξικόπημα, στο πλαίσιο της οποίας συνελήφθησαν δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι και τουλάχιστον 130.000 έχασαν τη δουλειά τους- να βοηθήσουν στην εκδίωξη φερόμενων ως γκιουλενιστών. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, δικαστήριο του Λονδίνου απέρριψε αίτημα της Τουρκίας για έκδοση ενός εξόριστου μεγιστάνα επιχειρηματία. Οι ΗΠΑ, επικαλούμενες την έλλειψη αποδείξεων, είναι απρόθυμες να αρχίσουν τη διαδικασία έκδοσης του ίδιου του κ. Gulen. <br /><br />Για ορισμένα κράτη, ωστόσο, ήταν πιο δύσκολο να αντισταθούν στο «μακρύ χέρι» των τουρκικών μυστικών υπηρεσιών, της γνωστής MIT.<br /><br />Στην περίπτωση του κ. Celik, το περιστατικό ήρθε μετά από πολυετείς διπλωματικές πιέσεις στα Τίρανα να παραδώσουν φερόμενους ως γκιουλενιστές και να κλείσουν ή να αλλάξουν την ιδιοκτησία σχολείων και πανεπιστημίων που διοικούνται από γκιουλενιστές.<br /><br />Ένας πρώην ανώτερος Αλβανός αξιωματούχος δήλωσε στους FT πως η Άγκυρα είχε στείλει κατάλογο με εκατοντάδες ονόματα φερόμενων ως υποστηρικτών του κ. Gulen, που ήλπιζε πως θα επιστρέφονταν στην Τουρκία.<br /><br />Αλβανός κυβερνητικός αξιωματούχος δήλωσε πως ενώ τα Τίρανα έχουν προσπαθήσει να αντισταθούν στις τουρκικές απαιτήσεις, ο χρονισμός της απομάκρυνσης του κ. Celik φαίνεται να συνδέεται με μια τουρκική υπόσχεση για βοήθεια ύψους εκατομμυρίων δολαρίων, μετά τον καταστροφικό σεισμό του Νοεμβρίου του 2019 στην Αλβανία. «Πρόκειται για συναλλακτική διπλωματία», ανέφερε ο αξιωματούχος. Η τουρκική κυβέρνηση δεν απάντησε σε αίτημα για σχολιασμό επί της κατηγορίας αυτής. Τον Μάρτιο, πέντε ανώτεροι αξιωματούχοι του ΟΗΕ έστειλαν επιστολή στην κυβέρνηση της Αλβανίας, με την οποία εξέφραζαν ανησυχία για την απέλαση του κ. Celik.<br /><br />Ο Αλβανός πρωθυπουργός Edi Rama, που την περασμένη εβδομάδα πραγματοποίησε διήμερη επίσκεψη στην Άγκυρα, απέρριψε την κατακραυγή που προκάλεσε η έκδοση του κ. Celik. «Δεν δεχθήκαμε καμία πίεση από την Τουρκία και αυτή η έκδοση έχει πολιτικοποιηθεί πέραν κάθε φαντασίας από αυτούς που θέλουν να πολεμήσουν την Τουρκία», δήλωσε σε συνέντευξή του στους Financial Times το περασμένο έτος. Αλλά δεν εξήγησε πώς και γιατί ο κ. Celik απελευθερώθηκε από μια κρατική φυλακή και κατέληξε σε μια πτήση της Air Albania με προορισμό την Κωνσταντινούπολη.<br /><br />Μιλώντας κατά τη διάρκεια της επίσκεψης του κ. Rama την περασμένη εβδομάδα, ο κ. Erdogan είπε πως οι δυο χώρες έχουν την ίδια άποψη ως προς την απειλή που συνιστούν οι γκιουλενιστές.<br /><br />Άλλα κράτη των Βαλκανίων έχουν επίσης βρεθεί μπλεγμένα στις επιπτώσεις του αποτυχημένου πραξικοπήματος. Το 2018, ο τότε πρωθυπουργός του Κοσόβου Ramush Haradinaj απέλυσε αξιωματούχους μετά την απαγωγή έξι Τούρκων πολιτών και τη μεταφορά τους στην Τουρκία, στο πλαίσιο επιχείρησης που κατά τον κ. Erdogan διενεργήθηκε από την MIT «σε συντονισμό με τις υπηρεσίες πληροφοριών του Κοσόβου». Ο κ. Haradinaj είπε πως η επιχείρηση έγινε εν αγνοία του.<br /><br />Η Τουρκία είναι ένας από τους κορυφαίους τρεις επενδυτές στο Κόσοβο, με το βασικό αεροδρόμιο του Κοσόβου και την εταιρεία ηλεκτρισμού του να είναι τουρκικής ιδιοκτησίας. Σε έκθεση που δημοσιοποιήθηκε τον Σεπτέμβριο, το Συμβούλιο του ΟΗΕ για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα δήλωσε πως η υπηρεσία πληροφοριών του Κοσόβου «ουσιαστικά απήγαγε» τους έξι άνδρες και ανέφερε την υπόθεση σε ειδικό εισηγητή του ΟΗΕ, προκειμένου να διερευνηθεί περαιτέρω το ζήτημα.<br /><br />Επίσης το 2018, η Μολδαβία παρέδωσε επτά Τούρκους που δίδασκαν σε ιδιωτικά σχολεία που σχετίζονταν με το κίνημα Gulen. Δυο μήνες αργότερα, οι δυο χώρες υπέγραψαν συμφωνία για ενίσχυση του εμπορίου και ενέκριναν την ύψους 10 εκατ. ευρώ ανακαίνιση του προεδρικού μεγάρου στο Κισινάου. Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων αποφάσισε αργότερα πως οι απελάσεις παραβίαζαν τα ανθρώπινα δικαιώματά τους.<br /><br />Αυτού του είδους οι αποφάσεις δεν σημαίνουν και πολλά για την Άγκυρα, σύμφωνα με τον κ. Schenkkan. «Το μήνυμα είναι πως η Τουρκία φτιάχνει τους δικούς της κανόνες και πως θα χαράξει τον δικό της χώρο σύμφωνα με τις δικές της προτιμήσεις, ασχέτως του τι μπορεί να λένε οι διεθνείς κανόνες ή νόμοι -όπως κάνουν και οι μεγάλες δυνάμεις», είπε.<br /><br />Εν τω μεταξύ, ο κ. Celik έχει περάσει τους τελευταίους 12 μήνες σε φυλακή υψίστης ασφαλείας στη Σηλυβρία, δυτικά της Κωνσταντινούπολης. Στις αρχές Δεκεμβρίου, ο 42χρονος καταδικάστηκε ως μέλος τρομοκρατικής οργάνωσης και του επιβλήθηκε ποινή οκταετούς κάθειρξης.<br /><br />«Τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης είπαν πως ‘τον πακετάρισαν’ και τον επέστρεψαν στην Τουρκία», είπε μέλος της οικογένειάς του, που ζήτησε να μην κατονομαστεί. «Ο άνθρωπος δεν είναι ένα δώρο που μπορεί να δίνει μια χώρα στην άλλη».<div><br /></div><div><a href="https://www.euro2day.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br /></div>

Το μεγάλο παιχνίδι Ερντογάν: Οι πράκτορες και οι απαγωγές στα Βαλκάνια

Μια σειρά απαγωγών Τούρκων πολιτών -φερόμενων ως γκιουλενιστών- από χώρες που εξαρτώνται από την Άγκυρα, προκαλεί έντονη ανησυχία. Η ισχυροπ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο ταλαντούχος κύριος Ράμα. Και οι διερευνητικές με την Τουρκία

<img height="188" src="https://img.huffingtonpost.com/asset/5fffea23260000005e0c6d87.jpeg?ops=scalefit_630_noupscale" width="280" /><br /><br /><b>Παντελής Καρκαμπάσης</b> Συνταξιούχος Διπλωματικός.<br />Ο τίτλος του γνωστού θρίλερ της αξέχαστης Patricia Highsmith φαίνεται να έρχεται γάντι στον παγίως προβαλλόμενο ως πολυτάλαντο Αλβανό πρωθυπουργό, ο οποίος σε μιαν ακόμη (μη) οβιδιακή του μεταμόρφωση έρχεται να πλασαριστεί στο ρόλο του φερέλπιδος διαμεσολαβητού μεταξύ Αθηνών και Αγκύρας, σύμφωνα με την ευγενική όσο και ευφυά πρόταση του υπουργού των εξωτερικών της μεγάλης γείτονος προς τον Έλληνα ομόλογό του.<br /><br />Πολλαπλά τα οφέλη που θα προέκυπταν από ελληνοτουρκικές διαπραγματεύσεις (διερευνητικές συνομιλίες, έστω…) διεξαγόμενες στην αλβανική πρωτεύουσα, υπό την φιλόξενη αιγίδα του αυτοανακηρυχθέντος παγκοσμίου διαμετρήματος εικαστικού και ποικίλων όσων άλλων εκφάνσεων καλλιτέχνου, πρώην δημάρχου Τιράνων και νυν διάγοντος την δεύτερη πρωθυπουργική θητεία του κ. Ράμα. Η θητεία αυτή, σημειωτέον, τίθεται υπό την βάσανο της λαϊκής ψήφου την 25η προσεχούς Απριλίου. Η εκλογή δεν αναμένεται να αποτελέσει περίπατο για τον Αλβανό ηγέτη, ο οποίος δράττεται πάσης εμφανιζομένης μικρής ή μεγάλης ευκαιρίας για την αναβάπτιση του διεθνούς προφίλ του. Την δε ευκαιρία ουδείς καταλληλότερος να του παράσχει άλλος από τον μεγάλο αδελφό Ερντογάν.<br /><br />Του τελευταίου αυτού πιστός υπηρέτης, ο κ. Ράμα προσήλθε και τη φοράν αυτή (όπως είχε και προ μηνών πράξει…) σε συνάντηση με την ελληνική πλευρά, προερχόμενος από την Τουρκία, όπου είχε προηγουμένως «διαβουλευθεί», δηλαδή λάβει λεπτομερείς οδηγίες, από τον Τούρκο διδάσκαλό του. Ελάχιστη ανταμοιβή του, οπωσδήποτε, η χειροτονία του σε έντιμο διαμεσολαβητή και οικοδεσπότη της πολυ- αναμενόμενης και αναλόγως προβεβλημένης ελληνοτουρκικής συναντήσεως.<br /><br />Εγγύτερη, βεβαίως, θεώρηση των αλβανικών πραγμάτων υπενθυμίζει ότι η χώρα των αετών, νεαρά δημοκρατία τριάντα μόλις ετών, δια πυρός και σιδήρου επιβιώσασα της στυγνής δικτατορίας που την είχε καταντήσει το πλέον οπισθοδρομικό και στερημένο των στοιχειωδών κράτος της Ευρώπης, εξακολουθεί, φευ, να αποτελεί το κατ’ εξοχήν παράδειγμα προς αποφυγήν, με θεσμούς οι οποίοι στην καλύτερη περίπτωση υπο- λειτουργούν, οικονομία μονίμως διαβρωμένη από την πανταχού παρούσα διαφθορά και το οργανωμένο έγκλημα και μια νέα γενιά που αναζητά ερείσματα στην απέλπιδα μετανάστευση. Το δε χειρότερο όλων: η διαφθορά και το οργανωμένο έγκλημα έχουν κρατική την οσμή…<br /><br />Η Αλβανία, η χώρα της οποίας πρόεδρος και πρωθυπουργός συναγωνίζονται σε ανταλλαγή προσβολών και χτυπημάτων κάτω από τη ζώνη, όπου ο δήμαρχος της πρωτεύουσας θύει και καταλύει εις βάρος της πολιτιστικής κληρονομιάς θαυμαστά διαπλεκόμενος με ποικιλωνύμους υπόπτου προελεύσεως επιχειρηματίες, πάντοτε υπό την υψηλή εποπτεία του πρωθυπουργού, η χώρα αυτή, της οποίας η κατάσταση δεν τιμά την Ευρώπη, δεν μπορεί να διεκδικεί ρόλο στη διεθνή σκηνή.<br /><br />Έτσι, η απάντηση του Έλληνος Πρωθυπουργού από την πορτογαλική πρωτεύουσα στην πρόταση Τσαβούσογλου, με αναφορά σε γνωστό παιδικό ομαδικό παιγνίδι, μπορεί να προβλημάτισε, ως λέγεται, τους διερμηνείς, (προς)εγείωσε όμως τη συζήτηση σε ρεαλιστικές διαστάσεις: οι επαναλαμβανόμενος την 25η τρέχοντος μηνός διερευνητικές συνομιλίες μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας θα ακολουθήσουν την πεπατημένη της εναλλάξ διεξαγωγής στις δύο χώρες.<br /><br />Για να υπάρξουν, αν υπάρξουν, αποτελέσματα και όχι απλώς χαμηλής ποιότητος θέαμα με photo opportunity για τον κ. Ράμα…<div><br /></div><div><a href="https://www.huffingtonpost.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ο ταλαντούχος κύριος Ράμα. Και οι διερευνητικές με την Τουρκία

Παντελής Καρκαμπάσης Συνταξιούχος Διπλωματικός. Ο τίτλος του γνωστού θρίλερ της αξέχαστης Patricia Highsmith φαίνεται να έρχεται γάντι στον...

Διαβάστε την συνέχεια

Επίκειται συνάντηση Ερντογάν-Μητσοτάκη για ελληνικά νησιά, υφαλοκρηπίδα, ΕΕΧ κλπ.

<img height="122" src="https://www.pronews.gr/sites/default/files/styles/full/public/article/2021/1/15/17.jpg?itok=PErVNKwU" width="280" /><br /><br />Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, μετά την προσευχή της Παρασκευής τοποθετήθηκε για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις λίγες ημέρες πριν ξεκινήσουν οι διερευνητικές επαφές, λέγοντας πως είναι πολύ πιθανή μία συνάντηση με τον Κυριάκο Μητσοτάκη.<br /><br />Συγκεκριμένα Ερντογάν ανέφερε πως «σε όλες τις συνομιλίες που είχαμε (σ.σ. με τους Ευρωπαίους) κρατήσαμε πάντα θετική προσέγγιση στο θέμα της συνάντησής μας με τον κύριο Μητσοτάκη, με την Ελλάδα». <br /><br /><center><iframe allow="accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/v-iqWQcmAXM" width="680"></iframe></center><div><br /></div><div>Όπως είπε «έχουν γίνει συναντήσεις των υπουργών Εξωτερικών μας. Είπαμε πως μπορούν να ξεκινήσουν οι διερευνητικές επαφές και οι αντιπροσωπείες μας μπορούν να συναντηθούν. Είπαμε, επίσης, πως μπορούμε να συναντηθούμε με τον κύριο πρωθυπουργό, πως μπορούμε να κάνουμε τέτοια βήματα. Οι εξελίξεις είναι προς αυτή την κατεύθυνση». <br /><br />Ο Τούρκος πρόεδρος αναφέρθηκε και στην ελληνική πρόταση για το πιστοποιητικό εμβολιασμού, την οποία δεν αξιολόγησε θετικά λέγοντας: «Είναι ένα θέμα που αξιολογούμε. Για την ώρα, δεν υπάρχει κάτι περισσότερο. Θα το μελετήσουμε με τον οργανισμό εξωτερικών υποθέσεων της Τουρκίας. Δεν σημαίνει ότι επειδή η Ελλάδα το ζητά, μπορεί και να γίνει».</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pronews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Επίκειται συνάντηση Ερντογάν-Μητσοτάκη για ελληνικά νησιά, υφαλοκρηπίδα, ΕΕΧ κλπ.

Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, μετά την προσευχή της Παρασκευής τοποθετήθηκε για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις λίγες ημέρες πριν ξεκινήσουν οι διερε...

Διαβάστε την συνέχεια

“Η ηττημένη Ελλάδα σε Διερευνητικές ακρωτηριασμού μέσω Χάγης”

<a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/01/mitsotakis_erdogan.png"><img height="186" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/01/mitsotakis_erdogan-696x464.png" width="280" /></a><br /><br />Γράφει ο <b>Γιώργος Ρωμανός*</b><br />Οι Διερευνητικές μεταξύ Ελλάδος – Τουρκίας, στις 25 Ιανουαρίου, 2021, αποτελούν πιστοποίηση της μακροχρόνιας ήττας που υπέστη η χώρας μας από την Τουρκία. Ήττα που επισφραγίστηκε με την τελευταία εξάμηνο πολιορκία-ασυδοσία των Τούρκων σε αέρα και θάλασσα σε Αιγαίο, Ανατολική Μεσόγειο, και με την κατάκτηση της Αμμοχώστου, επιβάλλοντας τον Αττίλα ΙΙΙ.<br /><br />Οι Διερευνητικές ήταν αποτέλεσμα έντονων πιέσεων των ΗΠΑ της Γερμανίας, αλλά και της μη στήριξης της Ελλάδος από την ΕΕ στο θέμα των Κυρώσεων. Αποτελεί κοινό μυστικό όσα επιβεβαίωσε με το γνωστό τουρκικό πολιτικό θράσος ο κ. Μεβλούτ Τσαβούσογλου λέγοντας, ότι «οι ΗΠΑ και η Γερμανία, προειδοποίησαν την Ελλάδα να ξεκινήσει διερευνητικές συνομιλίες το συντομότερο δυνατόν». Την δήλωση δεν διέψευσε, ως όφειλε, η ελληνική κυβέρνηση, καθώς η λέξη «προειδοποίησαν» περικλείει απειλή εκ μέρους των ΗΠΑ και της Γερμανίας, την οποία επιβεβαιώνουν τα γεγονότα. <br /><br />Οι ΗΠΑ, η Ιταλία και οι εταιρείες τους που εκμεταλλεύονται τα κοιτάσματα δεν νοιάζονται εάν αυτά βρίσκονται σε θαλάσσια οικόπεδα-ΑΟΖ της εθνικής κυριαρχίας Ελλάδος, Κύπρου ή αν τα καταπατά η Τουρκία. Τους αρκεί τα οικόπεδα να ανήκουν σε χώρα που ελέγχει το ΝΑΤΟ, αδιάφορο σε ποια.<br /><br />Τις μυστικές αυτές συνομιλίες και χωρίς τηρούμενα πρακτικά ο κ. Μητσοτάκης τις ανέθεσε σε αμφιλεγόμενα άτομα του προσωπικού του πολιτικού περιβάλλοντος, τον κ. Αποστολίδη και την κ Σουρανή. Σαν να μην έχει η χώρα μας έμπειρους Διπλωμάτες! Και πάλι, όπως και με την καταστροφική «Συμφωνία των Πρεσπών», έχουμε μυστική διπλωματία κατά την οποία μία μικρή ομάδα ατόμων θα αποφασίσει να παραχωρήσει ή όχι ευχόμεθα, εθνική κυριαρχία της Ελλάδος. <br /><br />Οι (δήθεν) κυρώσεις εναντίον της Τουρκίας δεν επιβλήθηκαν, γιατί αυτό επιδίωξε η ΕΕ και φανατικά ο κ. Μητσοτάκης, ο οποίος πριν την Σύνοδο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, 1ης Οκτωβρίου 2020, δήλωνε κατ’ επανάληψη, ότι «οι κυρώσεις δεν είναι αυτοσκοπός». Το ίδιο επανέλαβε πεισματικά ο ίδιος, ο κυβερνητικός εκπρόσωπός του, και ο αναπληρωτής ΥπΕξ κ. Βαρβιτσιώτης, πριν από την Σύνοδο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, στις 10-11 Δεκεμβρίου 2020. <br /><br />Κατόπιν αυτού του σκληρού προσωπικού αγώνα που έδωσε ο κ. Μητσοτάκης, ώστε να μην επιβληθούν κυρώσεις στην Τουρκία δεν αποτελεί έκπληξη το ότι ο Πορτογάλος πρωθυπουργός κ. Κόστα υποδεχόμενος στις 11 Ιανουαρίου, 2021, στο πρωθυπουργικό Μέγαρο της Λισαβόνας, τον Έλληνα πρωθυπουργό ξεκαθάρισε ότι: «στόχος της πορτογαλικής προεδρίας της ΕΕ είναι τον Μάρτιο στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο να έχει αλλάξει το κλίμα και η συζήτηση για τις ευρωτουρκικές σχέσεις να μην γίνει στη βάση της επιβολής κυρώσεων αλλά μιας άλλης ατζέντας και σχέσης με την Τουρκία.»<br /><br />Λίγες μέρες πριν οριστεί η ημερομηνία Διερευνητικών της 25ης Ιανουαρίου ο εκπρόσωπος της ΕΕ, κ. Πίτερ Στάνο αποκάλυπτε απερίφραστα, ότι: «η ΕΕ περιμένει την έναρξη των συνομιλιών», και αποδείκνυε δημόσια ποιοι μεθοδεύουν και ποιοι εξαναγκάζουν την Ελλάδα να συνομιλήσει άρον άρον με την Τουρκία. <br /><br />Όμως οι συνομιλίες θα έπρεπε να είναι Ευρω-τουρκικές, υπό άμεσο και ασφυκτικό έλεγχο της Ελλάδος, και όχι Ελληνο-τουρκικές, μιας και το θέμα, φυσικά, αφορά τα Ευρω-τουρκικά σύνορα. Όμως οι Ευρωπαίοι (μέχρι στιγμής θέλουμε να ελπίζουμε) υπερασπίζονται όχι τα σύνορα της Ευρώπης, αλλά τα 102 δις δολάρια, που είναι το άνοιγμα των ευρωπαϊκών τραπεζών στην Τουρκία. Οι απευθείας Ελληνο-τουρκικές συνομιλίες ευνοούν την Τουρκία, καθώς υπό «καθεστώς συνομιλιών» δεν υπάρχει ούτε μία πιθανότητα κυρώσεων τον Μάρτιο, ενώ σε περίπτωση αποτυχίας τους το φταίξιμο και η πίεση θα πέσει στην Ελλάδα. <br /><br />Η Τουρκία απαιτεί διάλογο χωρίς όρους και προϋποθέσεις, θέτει πλήθος θεμάτων που ευνοούν το παραλήρημα της δήθεν «Γαλάζιας Πατρίδας», όπως: <div>Γκρίζες Ζώνες, μη αναγνώριση ΑΟΖ στα νησιά, αφοπλισμό 16, τουλάχιστον, ελληνικών νησιών, και άλλα πολλά. Ενώ, μόλις πρόσφατα μετέτρεψε την Αγιά Σοφιά, παγκόσμιο σύμβολο του Χριστιανισμού, σε τζαμί. Έτσι πάμε σε συνομιλίες, ενώ οι Τούρκοι δεν έχουν υποχωρήσει πουθενά ούτε καν στα λόγια. Είπαν οι κ.κ. Ερντογάν και Τσαβούσογλου για το Ορούτς Ρέις: «Υπήρχαν κι άλλες δύο ευκαιρίες για διπλωματία. Η μία όταν είχε αποσυρθεί για συντήρηση και την άλλη φορά, επειδή η Μέρκελ το είχε ζητήσει από τον πρόεδρό μας. Τώρα όμως τελείωσαν οι εργασίες του. Τώρα η Ελλάδα, ποια δικαιολογία θα βρει;»<br /><br />Ωστόσο στην πράξη υπάρχουν συγκεκριμένες τουρκικές κατακτήσεις επί της ελληνικής κυριαρχίας παρά τις οποίες η ελληνική κυβέρνηση σέρνεται ηττημένη σε διάλογο. Και αυτές είναι:<br /><ul style="text-align: left;"><li>Με το επεισόδιο στα Ίμια στις 6 Ιανουαρίου 2021, και εκείνο της 14ης Ιανουαρίου 2021, η Τουρκία επιβεβαίωσε την επί 25 χρόνια κυριαρχία της σε αυτά τα ελληνικά νησιά. Από το 1996, έχει επιβάλλει στην Ελλάδα να μην πατάει Έλληνας πάνω στα Ίμια και η χώρα μας το αποδέχτηκε! </li><li>Η Τουρκία αφ’ ότου επέβαλε με τα όπλα τις Γκρίζες Ζώνες έχει κατακτήσει στην πράξη το μισό Αιγαίο, ανατολικά του 25ου Μεσημβρινού. Τον αλιευτικό της στόλο συνοδεύουν μεγάλα σιδερένια σκάφη του Λιμενικού της εξοπλισμένα μέχρι και με αντιαεροπορικά πολυβόλα, όπως και συχνότατα φρεγάτες του πολεμικού ναυτικού της, ενώ έχουν απέναντί τους άοπλα ελληνικά «φουσκωτά». Τα ούτως εξοπλισμένα τουρκικά διώχνουν συστηματικά τους Έλληνες ψαράδες από το Αιγαίο. Είναι γνωστό το επεισόδιο της 13ης Ιουλίου 2020, με τα τρία θηριώδη αλιευτικά των Τούρκων που για βδομάδες περιφέρονταν έξω από τη Μύκονο, και εκτός των άλλων εκτελούσαν κατασκοπία με τα ενισχυμένα ραντάρ τους. Πρόσφατα τουρκικά πλοία εξεδίωξαν ελληνικά αλιευτικά έξω από την Κάρπαθο και κατέστρεψαν τα δίχτυα τους υπό την (καθημερινή πλέον) απειλή πολυβόλων. </li><li>Ο τουρκικός στόλος παράνομης αλιείας στο Αιγαίο ξεπερνάει τα 150 πλοία. Κατά καιρούς αποκλείουν ελληνικά νησιά, όπως συνέβη στη Σαμοθράκη, στις 25 Οκτωβρίου 2020, την οποία περικύκλωσαν περισσότερα από 20 τουρκικά που ψάρευαν μέχρι και μέσα στα (υποτιθέμενα) χωρικά ύδατα των 6 ν.μ. της Ελλάδος. Οι φωτογραφίες, τα βίντεο και οι καταγγελίες των Ελλήνων κατοίκων του νησιού δεν έκαναν καμία εντύπωση στην κυβέρνηση.</li><li>Θρασύτητα η Τουρκία απαιτεί: επανέναρξη Ευρω-τουκικού διαλόγου Ένταξης, επικαιροποίηση συμφωνίας (του 2016) για το μεταναστευτικό, και ενεργοποίηση της συμφωνίας για την τελωνειακή ένωσή της με την ΕΕ. Με αυτά αποσκοπεί να εισπράξει περισσότερα από 72 δις ευρώ, δηλαδή ποσά που δεν τα λαμβάνει ούτε η Ελλάδα ως πλήρες μέλος! Και αυτό αποτελεί στην πράξη ήττα της χώρας μας, και «κατάκτηση-δικαίωμα» της Τουρκίας, σύμφωνα με Γερμανούς και άλλους Ευρωπαίους φιλότουρκους. Η Ελλάδα οφείλει να απαντήσει με συνεχές αμετακίνητο βέτο, απαιτώντας τα διεθνονομικά αυτονόητα που προβλέπει το Καταστατικό για χώρες προς Ένταξη: π.χ., βάσει του Κεφαλαίου 13, περί Αλιείας, η Τουρκία πρέπει να υπογράψει τη Διεθνή Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας. Όλα τα άλλα είναι δόλια μπουρδολογία των Ευρωπαίων «δοσατζήδων» που η Τουρκία τους χρωστάει 102 δις δολάρια. </li><li>Στον εθνικό εναέριο χώρο η Ελλάδα έχει υπογράψει μυστικά, (ακόμη το κείμενο δεν έχει δημοσιευτεί!) την 1η Οκτωβρίου 2020, στο ΝΑΤΟ τη «Συμφωνία Αποσυμπίεσης» (Deconfliction Mechanism) η οποία προβλέπει να μην γίνεται ανάσχεση των τουρκικών αεροπλάνων πάνω από το Αιγαίο. Παράλληλα, ο κ. Πομπέο με έκθεσή του στη Γερουσία των ΗΠΑ, που δημοσιοποιήθηκε τον Νοέμβριο του 2020 από το Κυπριακό Πρακτορείο Ειδήσεων, και την οποία έχουμε <a href="https://www.youtube.com/watch?v=PKbbP-F5Axg">παρουσιάσει λεπτομερώς</a> αρνείται ότι η Ελλάδα έχει 10 μίλια στον αέρα και έτσι οι ΗΠΑ στηρίζουν απόλυτα και σε αυτό το κρίσιμο σημείο την κατάκτηση της Τουρκίας, και της αναγνωρίζουν το δικαίωμα να παραβιάζει και τα 6 ν.μ στον αέρα, πετώντας ακριβώς επάνω από μικρά και μεγάλα ελληνικά νησιά. </li><li>Η Ελλάδα προσέρχεται σε συνομιλίες ενώ ισχύει εκ μέρους της Τουρκίας το casus belli, εάν η χώρα μας ανακηρύξει 12 ν.μ. στο Αιγαίο. Και αυτό αποτελεί κατάκτηση της Τουρκία και διαχρονική ήττα της Ελλάδος.</li><li>Επίσημα ο κ. Γεραπετρίτης ανακοίνωσε, ότι η Ελλάδα θα υπερασπιστεί τα δικαιώματά της μόνο μέσα από τα 6 ν.μ., αλλά ούτε αυτό έγινε όταν τα τουρκικά πολεμικά που συνόδευαν το Ορούτς Ρέις έφτασαν μέχρι τα 5,8 ν.μ. από το Καστελόριζο. Ταυτόχρονα ο Υπ. Δημ. Τάξης, κ. Χρυσοχοΐδης ανακοίνωσε πως είναι εθνικισμός το να συζητάμε για 12 ν.μ., και επ’ αυτού τον υπερασπίστηκε ο ΥπΕθΑ κ. Παναγιωτόπουλος. Συστηματικά ο κ. Μητσοτάκης και οι υπουργοί του μιλούν αορίστως για κάποια Διεθνή δικαιώματα της χώρας μας και αποφεύγουν συγκεκριμένες αναφορές στα 12 ν.μ. Αιγιαλίτιδας Ζώνης, τα 24 ν.μ., Συνορεύουσας Ζώνης, και τα 200 ν.μ. ΑΟΖ, βάσει του Δικαίου της Θάλασσας. Ταυτόχρονα, εγκαταλείποντας την Κύπρο –παραιτούμενοι και από το δικαίωμα της Ελλάδος ως Εγγυήτριας Δύναμης– δεν ανακηρύσσουν ΑΟΖ συνορεύουσα με την κυπριακή. Και αυτά αποτελούν πολλαπλές (και λόγω της μαρτυρικής Κύπρου) ήττες της χώρας μας από την Τουρκία. </li><li>Ο κ. Μητσοτάκης αναφέρεται συχνότατα σε συνομιλίες με θέμα τις Θαλάσσιες Ζώνες, ενώ τελευταία ρίχνει και καμιά «μπαλοθιά», έτσι για ξεκάρφωμα, ότι το θέμα είναι μόνο η ΑΟΖ και η Υφαλοκρηπίδα. Αλλά Θαλάσσιες Ζώνες σημαίνει ότι θα δεχτούμε ακόμη και μείωση της Αιγιαλίτιδας Ζώνης μας στα 3 ν.μ., στο Αιγαίο, όπως μας επιβάλλει η Τουρκία! Εξάλλου, η απαράδεκτη Συμφωνία ήττας των Θαλασσίων Ζωνών με την Ιταλία αποτελεί πλέον διεθνές δεδικασμένο το οποίο θα επικαλεστεί η Τουρκία. Επ’ αυτού ο πρώην σύμβουλος του κ. Μητσοτάκη, καθηγητής κ. Ροζάκης έχει προετοιμάσει το έδαφος (αλά Σημίτη), αναφέροντας τερατώδη αντιεπιστημονικά φληναφήματα. Εκτός του ότι υποστηρίζει πως: «το Καστελόριζο έχει μειωμένη επήρεια ΑΟΖ», έχει πει ακόμη: «Είναι αλήθεια ότι, σύμφωνα με τη Σύμβαση του Δικαίου της Θάλασσας, η Ελλάδα έχει το δικαίωμα να ασκήσει μονομερώς την επέκταση ως τα 12 ν.μ.[…] Αλλά να λάβουμε υπόψη μας ότι ένα τέτοιο ενδεχόμενο μεταβάλλει το πέλαγος αυτό σε κλειστή ελληνική λίμνη που απαγορεύει την ελεύθερη ναυσιπλοΐα όχι μόνο στην Τουρκία,…» Φυσικά ο κ. «καθηγητής» θέλει (γιατί άραγε;!) να ξεχνά πως σε διάφορα σημεία του Αιγαίου, όπως π.χ. στη θάλασσα των Κυκλάδων, σχεδόν δεν υπάρχουν διεθνή ύδατα, αλλά υπάρχει (!) ελεύθερη ναυσιπλοΐα. Έτσι, η Ελλάδα εάν ανακηρύξει τα 12 ν.μ. φυσικά και θα εκδώσει χάρτες με διαύλους διεθνούς ναυσιπλοΐας.</li><li>Η στην πράξη τουρκοποίηση της Θράκης. Και σε αυτό το θέμα διαχρονικά οι ελληνικές κυβερνήσεις έχουν ηττηθεί οικτρά. Έχουν αποδεχτεί την τουρκική κατακτητικότητα, όπως έκαναν και με το πογκρόμ εκδίωξης περισσότερων από 120.000 Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης, καθώς και με την διεθνώς παράνομη τουρκοποίηση της Ίμβρου και της Τενέδου. </li><li>Η Συμφωνία με την Αίγυπτο παραδίδει ανατολικά του 28ου Μεσημβρινού την ελληνική ΑΟΖ στην Τουρκία, αφήνοντας εκτός την μισή Ρόδο και το Καστελόριζο, όπως ακριβώς απαιτούν οι Τούρκοι. Εκτός αυτού, αυτή η επαίσχυντη Συμφωνία ήττας ανάγει την Αίγυπτο συνιδιοκτήτη της ελληνικής ΑΟΖ, αφού στο Άρθρο 1, παράγραφοι γ και δ, προβλέπεται, ότι, η Ελλάδα προκειμένου να χαράξει μελλοντικά ΑΟΖ στην ίδια περιοχή θα πρέπει να το γνωστοποιήσει στο Αιγυπτιακό κοινοβούλιο! </li></ul>Κατόπιν αυτών η Τουρκία κατανίκησε τη χώρα μας μόνο με την πίεση των ερευνών του Ορούτς Ρέις χωρίς να ρίξει ούτε μία κανονιά. Πράγμα που εξάλλου απαγορεύουν οι ΗΠΑ και η Γερμανία, οι οποίες απαιτούν η χώρα μας να χορτάσει το απύλωτο στόμα του τουρκικού Μινώταυρου ταΐζοντάς τον κι άλλο, κι άλλο, κι άλλο… με ελληνική εθνική κυριαρχία. <br /><br />Όλα αυτά και πολλά άλλα οι άσπονδοι «σύμμαχοί» μας σχεδιάζουν να τα αξιοποιήσουν σε ένα δεσμευτικό πρωτόκολλο το οποίο από κοινού η προδομένη από το εσωτερικό της Ελλάδα και η νικήτρια Τουρκία θα υποβάλλουν στην Χάγη, ώστε να επακολουθήσει μία διεθνής παρωδία δήθεν δίκης με την οποία απλώς θα επικυρωθούν όσα ευνοούν την Τουρκία.<br /><br />Όλα θυμίζουν το κλίμα πριν την επαχθή και διεθνώς παράνομη «Συμφωνία των Πρεσπών». Κατά την οποία με παραβιάσεις του Συντάγματος, της ελληνικής και διεθνούς νομοθεσίας, ένα ευκαιριακό συνονθύλευμα αχαρακτήριστων «Βουλευτών» παρέδωσε 3.000 ετών απαράγραπτα δικαιώματα της Ελλάδος –το όνομα της Μακεδονίας, τη γλώσσα και την εθνότητα– σε ένα σύνολο Σλαβο-Αλβανο-Βουλγαρο-Τουρκο-Ρομά κατοίκων της ευρύτερης περιοχής των Σκοπίων. <br /><br />Θέλουμε να ελπίζουμε ότι ο Θεός της Ελλάδος και η «φωνή Λαού οργή Θεού» δεν θα επιτρέψουν το νέο μέγιστο έγκλημα που κυοφορείται. Και θα το σταματήσουν την τελευταία στιγμή.<div><br /></div><div><b><i>*Συγγραφέας Αναλυτής, Ιστορικός ερευνητής</i></b></div><div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div></div>

“Η ηττημένη Ελλάδα σε Διερευνητικές ακρωτηριασμού μέσω Χάγης”

Γράφει ο Γιώργος Ρωμανός* Οι Διερευνητικές μεταξύ Ελλάδος – Τουρκίας, στις 25 Ιανουαρίου, 2021, αποτελούν πιστοποίηση της μακροχρόνιας ήττας...

Διαβάστε την συνέχεια

Αλβανοί στον ΕΣ διατάζουν Έλληνες στρατιώτες; Έρευνα ΓΕΣ (ΒΙΝΤΕΟ)

<div><a href="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2021-01/video-stratos.jpg?itok=eyZZWMa9" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="480" data-original-width="800" height="168" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2021-01/video-stratos.jpg?itok=eyZZWMa9" width="280" /></a></div><br />Eάν τα όσα κυκλοφορούν στο διαδίκτυο ανταποκρίνονται στη πραγματικότητα, τότε ο εχθρός είναι εντός των πυλών.<br /><br />Στο στρατό μας υπηρετούν δυστυχώς και Αλβανοί, με ότι αυτό συνεπάγεται. Μπορεί να έχουν γεννηθεί στη χώρα μας, όμως όλοι ξέρουμε πόσο αγαπάνε οι Αλβανοί τους Τούρκους!<br /><br />“Αλβανοί δίνουν παραγγέλματα σε Έλληνες στρατιώτες“. Αυτός είναι ο τίτλος του βίντεο που κυκλοφορεί τις τελευταίες ώρες στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και έχει προκαλέσει θύελλα αντιδράσεων. Στο βίντεο πρωταγωνιστούν δύο νεαροί που μιλούν αλβανικά και δίνουν εντολές σε δεκάδες Έλληνες στρατιώτες.<br /><br />Στο επίμαχο βίντεο, που δημοσιεύτηκε στο Instagram, φαίνονται ξεκάθαρα τα πρόσωπα των δημιουργών του. Δεν έχει γίνει γνωστός ο χρόνος δημοσίευσής του. Αρκετοί χρήστες του διαδικτύου αναρωτιούνται πως είναι δυνατόν δύο υπήκοοι ξένης χώρας να βρίσκονται στις τάξεις του ελληνικού στρατού και να διατάζουν Έλληνες στρατιώτες.<br /><br />Ο ένας από τους δύο πρωταγωνιστές του βίντεο, αφού δίνει εντολή για επιτόπιο βηματισμό στους στρατιώτες, τους καλεί να φωνάξουν το όνομα ενός διασήμου προσώπου της Αλβανίας. <br /><br />Ενημερώθηκε το Γενικό Επιτελείο Στρατού <br /><br />Αν το βίντεο δεν έχει υποστεί επεξεργασία και τα όσα δείχνει ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα τότε προκύπτει μείζον ζήτημα για τον τρόπο που οι ελληνικές ένοπλες δυνάμεις επιλέγουν τα στελέχη τους.<br /><br />Σύμφωνα με πληροφορίες του thestival, τα ανώτατα κλιμάκια του Γενικού Επιτελείου Στρατού ενημερώθηκαν για την κυκλοφορία του βίντεο πριν από λίγες ώρες και ήδη έχει ξεκινήσει διαδικασία για να διακριβωθεί που έχει τραβηχτεί και αν τα πρόσωπα που εμφανίζονται ανήκουν στις ένοπλες δυνάμεις της πατρίδας μας. <div><br /></div><div><iframe allow="accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="210" src="https://www.youtube.com/embed/UpqgXIzJuNg" width="280"></iframe><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br /></div></div>

Αλβανοί στον ΕΣ διατάζουν Έλληνες στρατιώτες; Έρευνα ΓΕΣ (ΒΙΝΤΕΟ)

Eάν τα όσα κυκλοφορούν στο διαδίκτυο ανταποκρίνονται στη πραγματικότητα, τότε ο εχθρός είναι εντός των πυλών. Στο στρατό μας υπηρετούν δυστυ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η πρακτική της εισβολής της Τουρκίας σε ξένες χώρες, μπορεί να τερματιστεί μετά τον Τραμπ – Μέρος Β΄

<img height="242" src="https://infognomonpolitics.gr/wp-content/uploads/2021/01/Eq4gEVsXYAAjmW5.jpg" width="280" /><br /><br /><br /><br />Το πρώτο μέρος της εξαιρετικής ανάλυσης του SETH J. FRANTZMAN μπορείτε να την διαβάσετε <a href="https://elladasimera.blogspot.com/2021/01/blog-post_34.html">ΕΔΩ</a><br /><br />Ταυτόχρονα, μια στρατηγική υπέρ της Άγκυρας τέθηκε σε εφαρμογή από εντεταλμένους πολιτικούς στο υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ. Ήθελαν να σαμποτάρουν αυτό που είδαν ως πολιτική της εποχής Ομπάμα στη Συρία όπου οι ΗΠΑ συνεργάζονταν με το SDF, που αποτελείται κυρίως από κουρδικές δυνάμεις, στην ανατολική Συρία.<br /><br />Πώς είναι δυνατόν σαμποτάρετε μια επιτυχημένη προσπάθεια αντι-ISIS;<br /><br />Πρώτον, ήθελαν η Τουρκία να ελέγξει την πολιτική στη Συρία.<br /><br />Δεύτερον, λειτουργούσαν με τη λογική του Ψυχρού Πολέμου, πιστεύοντας ότι η Τουρκία ήταν ένα εξισορροπητικός παράγοντας με τη Ρωσία, παρόλο που η Άγκυρα συμμάχισε και προσέγγιζε όλο και περισσότερο τη Μόσχα και την Τεχεράνη και μάλιστα ενάντια στην πολιτική των ΗΠΑ στη Συρία.<br /><br />Τρίτον, ήθελαν να ενισχύουν τους εξτρεμιστές, επειδή πίστευαν ότι η αμερικανική αντιτρομοκρατική στρατηγική στόχευε άδικα τους σουνίτες μαχητές και ήθελαν οι ΗΠΑ να στοχεύουν το σιιτικό Ιράν.<br /><br />Οι Κούρδοι, μια ειρηνική μειονότητα που υπέστη καταπιέσεις από το καθεστώς του Άσαντ καθώς επίσης και από τους εξτρεμιστές, ενοχλούσαν και ήταν εμπόδιος στις εκτιμήσεις τους. Η γεωπολιτική αφορά τη μεγάλη στρατηγική. Μειονοτικές ομάδες όπως οι Κούρδοι που «βρίσκονται στο δρόμο» θα παραμεριστούν ή θα υποστούν γενοκτονία, όπως έγινε από το καθεστώς του Σαντάμ – μια γενοκτονία που οι ΗΠΑ παραμέλησαν να καταδικάσουν.<br /><br />Για να καταστρέψει η Τουρκία τις Δημοκρατικές Δυνάμεις της Συρίας (SDF), οι διορισμένοι πολιτικοί στο Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ, σε συνεργασία με την Άγκυρα, έπρεπε να παρακάμψουν τις δυνάμεις και την Κεντρική Διοίκηση. Είπαν στο SDF να συνεργαστεί με τη Δαμασκό και ότι αλλιώς δεν είχαν μέλλον στη Συρία. Τους είπαν ότι ο ρόλος των ΗΠΑ στη Συρία ήταν προσωρινός και δεν είχε στρατηγικά χαρακτηριστικά. Το SDF, λαμβάνοντας υπόδειξη από την Ουάσιγκτον, ξεκίνησε συνομιλίες με τη Δαμασκό. Αυτό έδωσε στα φιλο-τουρκικά μέλη του Στέιτ Ντιπάρτμεντ έναν άλλοθι για να ισχυριστούν τότε ότι το SDF συνεργάζεται με τον Άσαντ και το Ιράν. Έτσι θα μπορούσαν να δώσουν το πράσινο φως για να ξεκινήσοει η εισβολή της Τουρκίας στη Συρία, που ήταν ο τελικός τους στόχος, να μετατρέψουν τις ΗΠΑ ακολούθημα της πολιτικής και του ρόλου της Τουρκίας στο Idlib και να βγάλουν τις ΗΠΑ από την ανατολική Συρία.<br /><br />Ιστορικά, οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής των ΗΠΑ δεν εργάζονται για να υπονομεύσουν τις πολιτικές της Αμερικής, να μειώσουν την επιρροή των ΗΠΑ και να καταστρέψουν μια επιτυχημένη εκστρατεία, όπως αυτή στη Συρία. Αλλά η ικανότητα της Τουρκίας να κάνει τον Λευκό Οίκο να ικανοποιεί τις απαιτήσεις της οδήγησε σε μια περίεργη εποχή μεταξύ του 2017 και του 2019.<br /><br />Μόλις το SDF άρχισε να συνομιλεί με τη Δαμασκό, όπως το είχαν συμβουλεύσει οι ΗΠΑ, οι Αμερικανοί αξιωματούχοι είπαν στον Λευκό Οίκο ότι το SDF μιλούσε με τη Δαμασκό και ότι ήταν ένα δημιούργημα της εποχής Ομπάμα. Με βάση αυτά και τις εισηγήσεις των αξιωματούχων, ο Λευκός Οίκος αποδέχθηκε τη λογική της Άγκυρας. Ο πραγματικός στόχος της Άγκυρας, ωστόσο, ήταν να καταστρέψει το SDF, το οποίο ισχυρίστηκε ότι συνδέεται με το Κουρδικό Εργατικό Κόμμα (PKK). Η Τουρκία είχε συντρίψει το PKK το 2015, αλλά ήθελε επίσης να καταστρέψει και κουρδικές αριστερές ομάδες στη Συρία.<br /><br />Όταν το SDF εξέφρασε τα παράπονά του στις ΗΠΑ μετά την εισβολή του τουρκικού στρατού στο Αφρίν, οι Κούρδοι έλαβαν υποσχέσεις από αμερικανούς αξιωματούχους ότι δεν θα συνέβαιναν πλέον άλλα Αφρίν. Πίσω από τα παρασκήνια, ωστόσο, ένας πολιτικός των ΗΠΑ έφερε χάρτες της Άγκυρας με περιοχές που οι ΗΠΑ θα έδιναν στην Τουρκία στην ανατολική Συρία. Το μόνο που έπρεπε να κάνει η Τουρκία ήταν να απαιτήσει την απόσυρση των στρατιωιτκών τμημάτων των ΗΠΑ που ήταν εκεί.<br /><br />Το καλοκαίρι του 2019, οι απειλές της Τουρκίας αυξήθηκαν και η Κεντρική Διοίκηση ενημερώθηκε ότι έπρεπε να πείσει το SDF να αποσυρθεί από ορισμένες περιοχές κοντά στα σύνορα με την Τουρκία, για να διαβεβαιώσει την Τουρκία ότι δεν υπήρχαν απειλές από τη Συρία. Το SDF συμμορφώθηκε και κατέστρεψε τις οχυρωματικές του θέσεςι κοντά στα τουρκικά σύνορα.<br /><br />Αυτό που δεν γνώριζε, όμως, η Κεντρική Διοίκηση, ήταν ότι στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ και στον Λευκό Οίκο, η συνεργασία με την Άγκυρα συνεχιζόταν, με στόχο ο τουρκικός στρατός να εισβάλει στη Συρία, στις περιοχές που οι Κούρδοι κατέστρεψαν τα οχυρωματικά τους έργα. Έτσι, η Κεντρική Διοίκηση εξαπατήθηκε μαζί με το SDF για να πιστέψει ότι αν αφαιρούσαν τα οχυρωματικά έργα, αυτό θα ήταν ικανό να εξαλειφθούν οι ενστάσεις της Τουρκίας.<br /><br />Ο Ερντογάν κάλεσε τον Τραμπ τον Οκτώβριο του 2019 και οι ΗΠΑ διέταξαν την Κεντρική Διοίκηση να μετακινήσει τις δυνάμεις της από την περιοχή που θα έκανε την εισβολή ο τουρκικός στρατός. Με την εκδήλωση της επίθεσης του τουρκικού στρατού, 200.000 Κούρδοι εγκατέλειψαν τα σπίτια τους. Αυτή ήταν μια αποστολή που πραγματοποιήθηκε από τα φιλο-τουρκικά στοιχεία κοντά στον Τραμπ στην Ουάσινγκτον.<br /><br />Το SDF είχε ταπεινωθεί και αναγκάστηκε να πέσει στα χέρια της Μόσχας και της Δαμασκού, ενώ στην Τουρκία δόθηκαν τμήματα της Συρίας. Εκατοντάδες χιλιάδες υπέστησαν εθνοκάθαρση, και πόλεις που ζούσαν ειρηνικά Κούρδοι και Χριστιανοί, ερημώθηκαν, όπως έγινε στο Αφρίν.<br /><br />Η κατάσταση αυτή εξόργισε το Κογκρέσο των ΗΠΑ και υπήρχαν αντιδράσεις για το πώς η Άγκυρα τόλμησε να απειλήσει την Ουάσινγκτον και φάνηκε να έκανε τον Λευκό Οίκο να εργαστεί εναντίον των ίδιων των δικών του πολιτικών. Ως αποτέλεσμα αυτών των πολιτικών που ακολούθησαν οι ΗΠΑ στη Συρία το 2019, κατόπιν εντολών της Τουρκίας, το μεγαλύτερο μέρος του 2020 δαπανήθηκε προσπαθώντας οι ΗΠΑ να εμποδίσουν την Τουρκία να κάνει περισσότερες επιθέσεις εναντίον των Κούρδων του SDF , που είναι εταίροι των ΗΠΑ, ενώ την ίδια στιγμή γινόταν σαφές ότι ο πραγματικός στόχος της Τουρκίας ήταν να κάνει μια συμφωνία με τη Ρωσία, το συριακό καθεστώς και το Ιράν για έλεγχο διαφόρων περιοχών που μέχρι την αποχώρηση των αμερικανικών στρατευμάτων ήταν υπό τον έλεγχο των ΗΠΑ.<br /><br />Οι επιθέσεις και η εθνοκάθαρση των χριστιανών στις κατεχόμενες από την Τουρκία περιοχές της Συρίας δεν ταίριαζαν με εκείνους που πίστευαν ότι οι ΗΠΑ πρέπει να υποστηρίζουν τη θρησκευτική ελευθερία στη Συρία. Οι επιθέσεις εναντίων γυναικών ήταν επίσης κάτι που ανησυχούσε τις ΗΠΑ, και οι πολλοί αναρωτήθηκαν γιατί οι ΗΠΑ φάνηκαν να συμπορεύονται με μια αντι-αμερικανική Άγκυρα εναντίον των φιλοαμερικανών εταίρωντου SDF και άλλων φίλων στη Συρία.<br /><br />Οι εντεταλμένοι πολιτικοί των ΗΠΑ που ασχολούνται με τη πολιτική των ΗΠΑ στη Συρία, συνέχισαν να καταβάλουν προσάθειες για να προκαλέσουν μια αναμέτρηση μεταξύ Τουρκίας και Ρωσίας στο Idlib, ελπίζοντας ότι θα επαληθευθεί η θεωρία τους ότι η Τουρκία θα εμποδίσει τη Ρωσία.<br /><br />Αντ ‘αυτού, η Άγκυρα και η Μόσχα υπέγραψαν συμφωνίες και το συριακό καθεστώς πήρε περισσότερο έδαφος, ενώ τα συστήματα S-400 της Ρωσίας κατευθύνονταν στην Τουρκία.<br /><br />Το τελευταίο εγχείρημα της πολεμικής προσπάθειας της Άγκυρας μέσω της Ουάσινγκτον ήταν η απόφαση να πυροδοτήσει τον πολεμο τον Καύκασο. Η Τουρκία ώθησε το Αζερμπαϊτζάν στον πόλεμο και έπεισε αξιωματούχους στην Ουάσιγκτον ότι ο πόλεμος εναντίον των Αρμενίων γινόταν για την αντιμετώπιση της Ρωσίας. Ωστόσο, το τελικό αποτέλεσμα ήταν το ίδιο, όπως και στη Συρία: Η Τουρκία κατέληξε να συνεργάζεται με τη Ρωσία και το Ιράν στον Καύκασο και τα ρωσικά στρατεύματα μπήκαν στο Καραμπάχ ως ειρηνευτές.<br /><br />Η Ρωσία ενδυναμώθηκε. Οι ηγέτες του Αζερμπαϊτζάν και της Αρμενίας πήγαν στη Μόσχα στις 11 Ιανουαρίου 2021 και δεν πήγαν στην Ουάσιγκτον. Η Ρωσία κέρδισε επιρροή στην περιοχή, με έναν πόλεμο που έγινε με την άδεια των ΗΠΑ.<br /><br />Η Τουρκία και η Ρωσία συνεργάζονται τώρα στη Συρία, τη Λιβύη και τον Καύκασο. Ο ρόλος των ΗΠΑ έχει παραμεριστεί σε κάθε σύγκρουση, εν μέρει επειδή η Τουρκία ανάγκασε τις ΗΠΑ να αναθέσουν τις συγκρούσεις στην Άγκυρα.<br /><br />Το καθεστώς της Άγκυρας αισθάνεται ότι τελειώνει αυτή η απουσία ελέγχου. Με τη νέα κυβέρνηση των ΗΠΑ δεν θα μπορεί πλέον να χρησιμοποιήσει τις δεξιές φωνές στις ΗΠΑ για να προωθήσει την άποψη ότι είναι “ενάντια στο Ιράν”. Η μοναδική επιλογή που του έμεινε τώρα, είναι η συμφιλίωση με τους μέχρι χθες εχθρούς και αντιπάλους. Γι’ αυτό πιέζεται να εξομαλύνει τις σχέσεις της με την Ελλάδα, τη Γαλλία, το Ισραήλ και όποιον άλλον.<br /><ul style="text-align: left;"><li>Οι 350.000 ανθρώπους που διώχθηκαν από τα σπίτια τους από την εισβολή της Άγκυρας στη Συρία,</li></ul><div><ul style="text-align: left;"><li>οι 200.000 άνθρωποι που εκκαθαρίστηανε και μερικοί φυλακίστηκαν στην Τουρκία</li></ul><ul style="text-align: left;"><li>οι δημοσιογράφοι όπως ο Can Dundar που διώχθηκαν και οδηγήθηκαν σε εξορία</li></ul><ul style="text-align: left;"><li>οι Κούρδισσες γυναίκες που εξαναγκάστηκαν να φύγνουν από τα γραφεία τους και αντικαταστάθηκαν από εξτρεμιστές</li></ul></div><div><ul style="text-align: left;"><li>οι δήμαρχοι του HDP που εκδιώχθηκαν από τις θέσεις του</li></ul><ul style="text-align: left;"><li>και οι πολιτικοί που φυλακίστηκαν με κατηγορίες ότι στηρίζουν την «τρομοκρατία», τα τελευταία χρόνια ήταν ένας εφιάλτης.</li></ul>Για τους Αμερικανούς αξιωματούχους στο Πεντάγωνο και το Στέιτ Ντιπάρτμεντ, η εποχή όπου οι απεσταλμένοι των ΗΠΑ στη Συρία έκαναν πολιτική που φαινόταν να υπονομεύει την Κεντρική Διοίκηση, τα χρόνια όπου ο Λευκός Οίκος χωρίς καν να συμβουλεύεται ούτε καν να ενημερώνει τους επικεφαλής του Υπουργείου Εξωτερικών και του Πενταγώνου για αποσύρσεις των αμερικανικών στρατευμάτων από μέρη όπως η Συρία, φαίνεται να τελειώνει.<br /><br />Αμερικανοί αξιωματούχοι που καυχώνται ότι κρύβουν αριθμούς στρατευμάτων που δρουν στη Συρία από τον Λευκό Οίκο, αξιωματούχοι που άλλα έλεγαν στην Άγκυρα, άλλα στο SDF και άλλα στον Λευκό Οίκο, δεν θα έχουν ρόλο στη νέα κυβέρνηση.<br /><br />Έχει γίνει ζημιά στο SDF, του βασικούς εταίρους των ΗΠΑ, που είχαν παραμεριστεί εδώ και χρόνια από τις κλίκες της Ουάσιγκτον. Επιπλέον, η πολιτική των ΗΠΑ, που είχε στόχο να σαμποτάρει το ρόλο της κυβέρνησης Ομπάμα στη Συρία, απομόνωσε τις ΗΠΑ από τις συνομιλίες της Αστάνα και την έκανε να εξαρτάται πλήρως από την Τουρκία στη Συρία, η οποία Τουρκία συνεργάζεται και με τους εξτρεμιστές και με τους εξουσιαστές.<br /><br />Απομένει να δούμε αν η νέα κυβέρνηση των ΗΠΑ μπορεί να βρει έναν τρόπο για να έχει μια συνεπή πολιτική στη Συρία.</div><div><br /></div><div>πηγή<br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η πρακτική της εισβολής της Τουρκίας σε ξένες χώρες, μπορεί να τερματιστεί μετά τον Τραμπ – Μέρος Β΄

Το πρώτο μέρος της εξαιρετικής ανάλυσης του SETH J. FRANTZMAN μπορείτε να την διαβάσετε ΕΔΩ Ταυτόχρονα, μια στρατηγική υπέρ της Άγκυρας τέθη...

Διαβάστε την συνέχεια

Η πρακτική της εισβολής της Τουρκίας σε ξένες χώρες, μπορεί να τερματιστεί μετά τον Τραμπ

<img height="206" src="https://infognomonpolitics.gr/wp-content/uploads/2021/01/Capture-7.jpg" width="280" /><br /><br />Η Τουρκία φοβάται ότι ο εκλεγμένος Πρόεδρος Τζο Μπάιντεν και η ομάδα του δεν θα επιτρέψουν στην Άγκυρα να συνεχίσει να δρα ανενόχλητη εναντίον πάντων<br /><br /><b>SETH J. FRANTZMAN</b><br /><br />Όταν ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ κέρδισε τις εκλογές το 2016, πολλές ξένες χώρες αναρωτήθηκαν τι είδους εξωτερική πολιτική θα μπορούσε να ακολουθήσει η νέα κυβέρνηση των ΗΠΑ. Τότε μια χώρα είχε ήδη αρχίσει να βάζει τα αυγά της στο καλάθι του Trump.<br /><br />Το καθεστώς της Άγκυρας, με επικεφαλής το κόμμα του ΑΚΡ του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, θεωρούσε την εσωστρεφή του Τραμπ ως μέσο για να εκπληρώσει τους δικούς της στόχους. Η Τουρκία θα ζητούσε την ανοχή από φίλους στην Ουάσινγκτον για να ξεκινήσει μια μαζική στρατιωτική εισβολή και εθνοκάθαρση των αντιπάλων της στη Συρία και σε ολόκληρη την περιοχή.<br /><br />Τώρα τα πράγματα μπορεί να αλλάζουν. Αμερικανοί αξιωματούχοι, όπως ο Τζέιμς Τζέφρι και ο Τζόελ Ρέιμπερν, έχουν αποχωρήσει από τις θέσεις που είχαν στο υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ, σηματοδοτώντας ότι τα βασικά πρόσωπα των τελευταίων ετών έχουν φύγει. Ο ηγέτης της Τουρκίας βασίστηκε στο ότι είχε απεριόριστη πρόσβαση στη διοίκηση του Τραμπ. Τώρα υπάρχουν πολιτικές αλλαγής στην Ουάσιγκτον.<br /><br />Κατά τα τελευταία τέσσερα χρόνια, επετράπη στην Τουρκίατη, συχνά με την έγκριση της κυβέρνησης Τραμπ, να επιτεθεί σε διαδηλωτές στην Ουάσινγκτον, να εισβάλει στο Αφρίνη στη Συρία, να απειλήσει τους εταίρους του ΝΑΤΟ, να φιλοξενήσει τη Χαμάς, να στρατολογήσει τους Σύριους που έχουν πληγεί από τη φτώχεια ως μισθοφόρους, να ενθαρρύνει έναν πόλεμο εναντίον των Αρμενίων, να απειλεί ακόμα και τα αμερικανικά στρατεύματα στη Συρία.<br /><br />Τώρα, όμως, οι βασικοί σύμμαχοι της Τουρκίας στην Ουάσινγκτον αποχωρούν από την εξουσία, συμπεριλαμβανομένων απεσταλμένων και φίλων στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ που ενδυνάμωναν τον αυταρχισμό και την επιθετικότητα της Άγκυρας.<br /><br />Η Τουρκία φοβάται ότι ο εκλεγμένος Πρόεδρος Τζο Μπάιντεν και η ομάδα του ενδέχεται να μην δέχονται τις εισηγήσεις της Άγκυρας και να μην καλωσορίσουν τις απειλές της. Η Τουρκία έχει σταματήσει την επιθετική συμπεριφορά της από τη στιγμή που έμαθε τη νίκη του Μπάιντεν, ενώ εκμεταλλεύθηκε το κενό ελέγχου για να επιτεθεί σε άλλους.<br /><br />Για χρόνια, η Τουρκία μετατοπίστηκε από το στόχο της να ενταχθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση, κάτι που θα απαιτούσε να σέβεται την ελευθεροτυπία και τα ανθρώπινα δικαιώματα, με αποτέλεσμα τώρα να έχει γίνει ένα πιο αυταρχικό κράτος. Η Άγκυρα είναι η μεγαλύτερη φυλακή δημοσιογράφων στον κόσμο σήμερα.<br /><br />Μέχρι το 2016 σχετικά με την εξωτερική πολιτική, η Τουρκία ήταν διστακτική στη χρήση βίας, προτιμώντας να μην έχει εχθρούς και να συνεργαστεί με χώρες σε ολόκληρη την περιοχή. Το AKP της Τουρκίας είχε φτάσει ακόμη στην εξουσία επιδιώκοντας συμφιλίωση με την κουρδική μειονότητα της χώρας και με την Αρμενία. Η Τουρκία είχε συνεργαστεί με το Ισραήλ σε συζητήσεις με τη Συρία.<br /><br />Ήταν το 2016 που άλλαξαν όλα. Έκτοτε ο ηγέτης της Τουρκίας επιδιώκει απόλυτη εξουσία, συλλαμβάνοντας δημοσιογράφους της αντιπολίτευσης και επιδιώκοντας να ανατρέψει τα εκλογικά αποτελέσματα που είχαν επιτρέψει στο Κόμμα της Δημοκρατίας των Λαών (HDP) να κερδίσει την είσοδο στο κοινοβούλιο και να κερδίσει πολλούς δήμους.<br /><br />Ο Τραμπ ήταν το κλειδί για μια ανεξέλεγκτη Τουρκία, χωρίς έλεγχο ή ισορροπία στη συμπεριφορά της. Για να φτάσει στον Τραμπ, η Τουρκία έθεσε σε λειτουργία τους λομπίστες της στην Ουάσινγκτον και συνεργάστηκε με βασικές φωνές, από δεξαμενές σκέψης έως δεξιούς φίλους, για να λάβει μια πρόσκληση στο DC. Ο Ερντογάν έφτασε εκεί τον Μάιο του 2017. Ένιωσε τόσο ενισχυμένος από τον Λευκό Οίκο, που έστειλε τη δική του προεδρική ασφάλεια για να επιτεθεί σε ειρηνικούς διαδηλωτές των ΗΠΑ κοντά στην κατοικία του Τούρκου πρέσβη.<br /><br />Αυτό ήταν άνευ προηγουμένου στην αμερικανική ιστορία. Μπορεί μερικές φορές οι διαμαρτυρίες να απαγορεύονται στο εξωτερικό, αλλά οι διαδηλωτές έχουν το δικαίωμα να συγκεντρώνονται ειρηνικά στις ΗΠΑ και να διαμαρτύρονται για ξένους ηγέτες. Τώρα το μήνυμα ήταν ότι στην καρδιά της Ουάσινγκτον, η Τουρκία είχε τον έλεγχο στα πράγματα.<br /><br />Η επίθεση εναντίον των διαδηλωτών ήρθε καθώς η Τουρκία έκανε εκκαθαρίσεις σε εκατοντάδες χιλιάδες δημόσιους υπαλλήλους και άλλους, κατηγορώντας τους ότι είναι «τρομοκράτες» και «συνωμότες πραξικοπήματος». Οι φίλοι της Άγκυρας στην Ουάσιγκτον διέδωσαν επίσης ιστορίες για το «βαθύ κράτος» που υπάρχει στις ΗΠΑ, όπως είπαν ότι υπήρχε και στην Τουρκία και ισχυρίστηκαν ότι αυτό το «βαθύ κράτος» επιδιώκει να υπονομεύσει τον Τραμπ.<br /><br />Εν τω μεταξύ, ένα δημοψήφισμα που έγινε στην Τουρκία έδωσε επίσης στον Τούρκο Πρόεδρο περισσότερη δύναμη. Η Άγκυρα ζήτησε άμεση πρόσβαση στον Τραμπ, πρώτα μέσω του συμβούλου Εθνικής Ασφάλειας, Μάικλ Φλίν, και στη συνέχεια απέκτησε άμεση πρόσβασης. Ο Σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας των ΗΠΑ Τζον Μπόλτον θα αποκαλύψει αργότερα πώς η αμερικανική κυβέρνηση φάνηκε να λαμβάνει εντολές από το καθεστώς του Ερντογάν, συμπεριλαμβανομένης της απόρριψης των κατηγοριών εναντίον της μεγάλης κρατικής Halkbank της Τουρκίας. Αυτές οι αποκαλύψεις φανεώρνουν διαφθορά και άλλα στοιχεία στην υπόθεση, σύμφωνα με δημοσιεύματα στη Washington Post, το ABC και άλλα ΜΜΕ.<br /><br />Τον Ιανουάριο του 2018, η Τουρκία στρατολόγησε αντάρτες από τα συριακά μέτωπα για να πολεμήσει τους Κούρδους στη Συρία. Στόχος ήταν να τερματίσει τη συριακή εξέγερση εναντίον του καθεστώτος του Άσαντ και να στρέψει τους Σύριους να πολεμήσουν εναντίον των Κούρδων, για τους οποίους ισχυρίστηκε η Άγκυρα ότι είναι «τρομοκράτες» στη Συρία.<br /><br />Δεν υπήρχαν «τρομοκράτες» στην κουρδική περιοχή του Αφρίν, αλλά η Τουρκία επιτέθηκε στην περιοχή αυτή της ΒΔ Συρίας, έστειλε τους Σύριους αντάρτες για να τη λεηλατήσουν και στη συνέχεια την εκκαθαρίσουν από τους Κούρδους. Οι γυναίκες απομακρύνθηκαν συστηματικά από όλες τις κυβερνητικές θέσεις στις περιοχές που είναι υπό την κατοχή της Τουρκίας και πολλές γυναίκες απήχθησαν σε μυστικές φυλακές που διευθύνονταν από τους εξτρεμιστικούς συμμάχους της Τουρκίας στη Συρία.<br /><br />Η καταστροφή του Αφρίν ήταν μόνο το πρώτο βήμα. Η Τουρκία αισθάνθηκε ότι η αμερικανική κυβέρνηση ήταν τόσο υπέρ της Τουρκίας, που η Άγκυρα θα μπορούσε να κάνει τις ΗΠΑ να εγκαταλείψουν ακόμη και τους εταίρους της στη Συρία, τις Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις. Σε συνεργασία με το υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ, το οποίο ήθελε να εξευτελίσει τις επιτυχημένες επιχειρήσεις του Πενταγώνου και της Κεντρικής Διοίκησης στην ανατολική Συρία, η Τουρκία διέταξε τον Τραμπ να αποσύρει τις αμερικανικές δυνάμεις. Ποτέ στην ιστορία ένας αμερικανός σύμμαχος του ΝΑΤΟ δεν απείλησε αμερικανικά στρατεύματα και βομβάρδισε τις δυνάμεις του. Αλλά η Άγκυρα κατάλαβε ότι αυτή η κυβέρνηση των ΗΠΑ θα αρνιόταν τίποτε στην Τουρκία.<br /><br />Για να πουλήσει την εξωτερική πολιτική της σε κύκλους της DC, η Τουρκία κατάλαβε ότι οι δεξιές φωνές στις ΗΠΑ τείνουν να είναι αντι-Ιράν καθώς και επικριτές των πολιτικών του Ομπάμα. Η Άγκυρα πούλησε την επίθεσή της στους Κούρδους στη Συρία ως έναν τρόπο για να βελτιώσει τις «πολιτικές της εποχής του Ομπάμα».<br /><br />Εν τω μεταξύ, η Τουρκία συνεργάστηκε με την Τεχεράνη και τη Μόσχα, αγοράζοντας το σύστημα αεροπορικής άμυνας S-400 από τη Ρωσία και επιδιώκοντας μια συμφωνία με το Ιράν για τη Συρία που θα απομονώσει την Αμερική και δεν θα συμπεριλάβει τις δυνάμεις εταίρους των ΗΠΑ στις διαπραγματεύσεις της Συρίας.<br /><br />Στο DC, το τουρκικό λόμπι ισχυρίστηκε ότι η Άγκυρα ήταν προπύργιο ενάντια στη Ρωσία και αντιμετώπιζε το Ιράν. Για τον Τραμπ, η Τουρκία είχε ένα διαφορετικό μήνυμα: Θα έσωζε τα χρήματα των ΗΠΑ με την αντιμετώπιση του ISIS. Στην πραγματικότητα, το καθεστώς της Άγκυρας υποστήριζε το ISIS επιτρέποντας στους μαχητές του να διέρχονται μέσω της Τουρκίας στο Ιντλίμπ της Συρίας, το οποίο κατέχουν εξτρεμιστές τουρκικής υποστήριξης.<br /><br />Η απαίτηση της Τουρκίας που έκανε τις ΗΠΑ να αποχωρήσουν από μέρος της βόρειας Συρίας τον Οκτώβριο του 2019 – κατέληξε με τη Ρωσία, το Ιράν και το συριακό καθεστώς να κερδίζουν έδαφος. Ωστόσο, η Άγκυρα πούλησε την πολιτική ως αποδόμηση των πολιτικών του Ομπάμα και ότι ήταν εναντίον του Ιράν. Αντ ‘αυτού, οι Αμερικανοί στρατιώτες διατάχθηκαν να αποσυρθούν και οι Κούρδοι πολίτες βομβαρδίστηκαν από την Τουρκία.<br /><br />Οι απειλές της Άγκυρας συνεχίστηκαν το 2020.<br />Φιλοξενούσε τη Χαμάς και υποδέχτηκε δύο φορές με κόκκινα χαλιά τους ηγέτες της τρομοκρατικής οργάνωσης<br />Καθαίρεσε 60 δήμαρχους του HDP από πόλεις που κατοικούνται από Κούρδους<br />Επέβαλε πολυετείς ποινές φυλάκισης σε δημοσιογράφους και πολιτικούς της αντιπολίτευσης<br /><br />Επίσης, όλα αυτά τα έκανε γνωρίζοντας ότι είχε ένα κενό ελέγχου από την Ουάσινγκτον για να συντρίψει την όποια διαφωνία και να απειλήσει άλλες χώρες. Η Τουρκία απείλησε την Ελλάδα, ισχυρίστηκε ότι θα χρησιμοποιήσει πρόσφυγες από τη Συρία εναντίον της Ελλάδας, παρενόχλησε ελληνικά πλοία και έπειτα έστειλε Σύριους να πολεμήσουν στη Λιβύη, παραβιάζοντας τις κυρώσεις του ΟΗΕ.<br /><br />Στη συνέχεια, η Τουρκία παρακίνησε το Αζερμπαϊτζάν να επιτεθεί Αρμενίων στο ΝαγκόρνΟ-Καραμπάχ. Εξ αιτίας της εξωφρενικής εξωτερικής πολιτικής της Τουρκίας, τουλάχιστον 300.000 άνθρωποι έχουν υποστεί εθνοκάθαρση στη Συρία σε περιοχές υπό την κατοχή της Άγκυρας, ενώ δεκάδες χιλιάδες Αρμένιοι έχουν υποστεί εθνοκάθραση στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ. Κούρδοι και Αρμένιοι δολοφονήθηκαν, αποκεφαλίστηκαν και απήχθησαν.<br /><br />Η Άγκυρα πυροδότησε ακόμη και τρομοκρατικές επιθέσεις στη Γαλλία ωθώντας την υποκίνηση ενάντια στο Παρίσι. Κατηγόρησε επίσης το Ισραήλ ότι ήταν παρόμοιο με τη ναζιστική Γερμανία και απείλησε να «απελευθερώσει» την Ιερουσαλήμ από τον έλεγχο του Ισραήλ.<br /><br />Πολλά από την ολοένα και πιο αυταρχική και στρατιωτική συμπεριφορά της Τουρκίας έγιναν με αμερικανική υποστήριξη ή συγκατάθεση τα τελευταία χρόνια, μια μεγάλη απόκλιση από τη συνήθη εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ.<br /><br />Μια λιγότερο χαοτική διοίκηση, στην οποία ο πρόεδρος δεν λαμβάνει τηλεφωνικές κλήσεις και παραγγελίες από την Άγκυρα, μπορεί να είχε συνεργαστεί με το δικό του Πεντάγωνο, το υπουργείο Εξωτερικών και τους συμμάχους του όταν η Τουρκία ζήτησε απόσυρση των αμερικανικών δυνάμεων. Αντ ‘αυτού, ο Λευκός Οίκος ανακοίνωσε δύο φορές αποχώρηση από τη Συρία χωρίς καν να ενημερώσει τους βασικούς συμμάχους των ΗΠΑ.<div><br /></div><div><a href="https://infognomonpolitics.gr/"> πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η πρακτική της εισβολής της Τουρκίας σε ξένες χώρες, μπορεί να τερματιστεί μετά τον Τραμπ

Η Τουρκία φοβάται ότι ο εκλεγμένος Πρόεδρος Τζο Μπάιντεν και η ομάδα του δεν θα επιτρέψουν στην Άγκυρα να συνεχίσει να δρα ανενόχλητη εναντί...

Διαβάστε την συνέχεια