SCRIPTA MANENT: Κατευνασμός αλά Τούρκα… και η στρατηγική της “προσωρινής μετάλλαξης”

<img height="141" src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2021/01/ERDOGAN-ATTATURK-790x400.jpg" width="280" /><br /><br />Διεκδικώ-περιμένω-κερδίζω κάτι-προχωρώ. Τα τελευταία χρόνια ήταν προσοδοφόρα για την στρατηγική της Τουρκίας. Πήρε στρατηγικά πλεονεκτήματα και χρήματα. Στην πορεία δημιούργησε παροδικά προβλήματα σε στενούς φίλους όπως η Αμερική και διαρκή σε γείτονες. Στα ελληνοτουρκικά προχωρεί σταθερά με επιτυχημένο πρόγραμμα: α.) διεκδικεί από το πουθενά, β.) προετοιμάζει ψυχολογικά την ελληνική πολιτική ελίτ για αποδοχή, γ.) επαναφέρει όσα δεν πήρε, δ.) εξασφαλίζει κάποια ελληνική υπογραφή και προχωρεί προς νέα παραχώρηση. Κατάφερε πλήρως το πρώτο, μερικώς το δεύτερο, αισιοδοξεί για το τρίτο με τελικό ζητούμενο το τέταρτο.<br /><br />Γράφει ο Άρης Πετάσης*<br /><br />Κεκτημένα Τουρκίας: Τα κεκτημένα αφορούν στις σχέσεις της με Ρωσία, Κίνα, Αμερική, ΕΕ και ΗΒ που αποτελούν ακρογωνιαίο λίθο της εξωτερικής της πολιτικής. Παίζει επιτυχώς σε πέντε ταμπλό και προμηθεύεται οπλισμό από όλους. Καλλιεργεί συνεχώς τις σχέσεις της με: ΗΒ, ΕΕ, Ρωσία, Κίνα ενώ η Αμερική τρέχει ασθμαίνουσα μήπως και χάσει τον «τέλειο» σύμμαχο. Η σχέση Τουρκίας-Κίνας ενοχλεί ιδιαίτερα τις ΗΠΑ λόγω του “one belt one road” και των τουρκόφωνων χωρών.<br /><br />Ρωσία. Με την Ρωσία συμβιώνει, έστω με μικρο-εντάσεις, σε: Συρία, Λιβύη και Αζερμπαϊτζάν.<br />Αμερική. Διευθέτησε:<br /><ul style="text-align: left;"><li>α.) Αμερικάνικη ανοχή στη Τουρκο-Ρωσική συνεργασία ώστε να ελεγχθεί το ‘μονοπώλιο’ της Ρωσίας,</li><li>β.) αποδοχή τουρκονατοϊκών στρατευμάτων κατοχής σε Κύπρο—ούτε λέξη η Αμερική για αποχώρηση τους και</li><li>γ.) εφόσον η Αμερική αναγκαστεί να επιβάλει κυρώσεις στην Τουρκία, αυτές να είναι απλό χάδι και να ακυρώνονται εύκολα με πρώτη κατευναστική κίνηση της Τουρκίας. Οι σημερινές κυρώσεις-χάδι αφορούν μόνο τους S-400 και όχι τα ελληνοτουρκικά και</li></ul>δ.) Να μην καταστρέψει την τουρκική οικονομία η Αμερική με μπλοκάρισμα δολαρίου.<br /><br />Ευρωπαϊκή Ένωση. Κατάφερε να:<br /><ul style="text-align: left;"><li>α.) διασφαλίσει αμέριστη συμπαράσταση από μερίδα ισχυρών χωρών-μελών με συμφέροντα στην Τουρκία. Το αδαές ελληνικό, «οι κυρώσεις κατά της Τουρκίας δεν είναι αυτοσκοπός»–αλλά για θέατρο(!) βοηθά την Τουρκία,</li><li>β.) αγοράζει η ΕΕ «προστασία» από Τουρκία (€6 δις) για πρόσφυγες δημιούργημα Τουρκίας. Αντί τα χρήματα να πάνε στην Συρία δίνονται στην Τουρκία(!),</li><li>γ.) παραμένει «υπό ένταξη χώρα» παίρνοντας ανάλογα κονδύλια και ατιμώρητα παραβιάζει ανθρώπινα δικαιώματα και ειρηνική γειτονία. Δηλαδή, business as usual.</li></ul>Ηνωμένο Βασίλειο. Με το Brexit οι οικονομικο-στρατηγικές σχέσεις ΗΒ-Τουρκίας θα απογειωθούν. Ενδεχομένως το ΗΒ θα καταστεί ο στενότερος σύμμαχος της Τουρκίας.<br /><br />Οικονομία Τουρκίας. Η οικονομία της Τουρκίας καλά κρατά, παρά τα προβλήματα με πληθωρισμό, ανεργία και πρόσφατα με το νόμισμα. Είναι καλά θεμελιωμένη στην: γεωργία, ελαφριά βιομηχανία, βιοτεχνία, τουρισμό, υπηρεσίες, πολεμική βιομηχανία (€3δις εξαγωγές πέρυσι), επαρκώς κεφαλαιοποιημένες τράπεζες, χαμηλό δανεισμό και επενδύσεις σε έρευνα/παιδεία.<br /><br />Επίσης, παίρνει εύκολο χρήμα από: Λιβύη, Κατάρ, Αζερπαϊτζιάν, ΕΕ, κοκ. Θεωρεί τον εαυτό της “υπερδύναμη” με στρατιωτική παρουσία από Σουδάν μέχρι Σομαλία, Κατάρ, κοκ.<br /><br />Ταραχώδης χώρα. Πέτυχε τα πιο πάνω με:<br /><ul style="text-align: left;"><li>α.) Οθωμανική πολιτική,</li><li>β.) ληστρικές ενέργειες και πανουργία και</li><li>γ.) ανοχή ισχυρών χωρών. Τώρα νοιώθει πιέσεις γιατί ξεπέρασε τα όρια. Έτσι, θα κάνει διάλειμα για να κεφαλαιοποιήσει τα κεκτημένα—ποιος ξένος θυμάται το κεκτημένο της παρουσίας των τουρκικών στρατευμάτων στην Κύπρο μετά από 47 χρόνια εδραίωσης;</li></ul>Στον κατάλογο του Global Finance “The Most Peaceful Countries In The World 2020” η Τουρκία βρίσκεται στην 150η θέση, η Σομαλία στην 158η και το Αφγανιστάν τελευταίο στην 163η. Ώρα να το παίξει φιλήσυχη, συμβιβαστική και συνεργάσιμη δίνοντας έτσι ερείσματα σε αδαείς στο εσωτερικό και φίλους στο εξωτερικό με οικονομικό-στρατηγικά κοινά συμφέροντα.<br /><br />Η επιτηδειότητα σαν εργαλείο. Μια προσωρινά “μεταλλαγμένη” Τουρκία θα καθησυχάσει:<br /><ul style="text-align: left;"><li>α.) το φιλικό αμερικάνικο βαθύ κράτος,</li><li>β.) το ανταγωνιστικό Ισραήλ και Εβραϊκό λόμπυ,</li><li>γ.) φίλους σε ΕΕ/ΗΒ,</li><li>δ.) όσους αγωνιούν πως το έχει παρακάμει, π.χ Γαλλία, και</li><li>ε.) αδαείς μεταξύ Ελλήνων. Προσποιούμενη την σεβάσμια, προσδοκά να μας φέρει σε διαπραγματεύσεις δικών της όρων για να αποσπάσει πολυπόθητες υπογραφές. Την ενθαρρύνει το αξιολύπητο ιστορικό και η επιρρέπεια των Ελλήνων σε καταστροφικές υπογραφές: συμφωνίες Ζυρίχης-Λονδίνου, Έβρου, αποχώρησης ελληνικών στρατευμάτων από Κύπρο, Ίμια και σωρηδόν παραχωρήσεις στο Κυπριακό.</li></ul>Το 1974 οι Τούρκοι εισέβαλαν στην Κύπρο με πρόσχημα την αποκατάσταση της συνταγματικής τάξης, ακολούθως με Βρετανική στήριξη ζήτησαν Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία (ΔΔΟ). Τώρα που η ΔΔΟ χρεοκόπησε απαιτούν μαζί με την Βρετανία «λύση» δύο κρατών. Σε κάθε νέα τους απαίτηση κάποιοι στο εσωτερικό μέτωπο βρίσκονται για να τους στηρίξουν. Αυτή η μερίδα τώρα προωθεί την τούρκικη «λύση» δύο κρατών σαν «νέο ρεαλισμό» και μας κατατρομάζει.<br /><br />Παίζοντας το σεβάσμια η Τουρκία απευθύνεται σε πάσας λογής ηττοπαθείς ‘διανοούμενους,’ ‘ρεαλιστές,’ ‘εκσυγχρονιστές’ Ελλάδος και Κύπρου και σε συγκεκριμένες δεξαμενές «σκέψης»/προπαγάνδας. Ελπίζει πως θα σπρώξουν για σύναψη συμφωνίας με μια διαφωτισμένη(!), φιλήσυχη(!), συμβιβάσιμη(!) και συνεργάσιμη(!) Τουρκία.<br /><br />Μην περιμένουμε έλεος. Ένα πρέπει να είναι το μέλημα μας τώρα: άμυνα και εξοπλισμός από πολλαπλές πηγές. Έτσι μόνο, δημιουργούμε προοπτική για τον Ελληνισμό. Οι μεγάλες δυνάμεις είναι ανελέητες με όσους δεν έχουν αυτοσεβασμό και υπερηφάνεια για την Ιστορία τους. Οι ηττοπαθείς είναι για αυτούς ανεπαίσχυντοι. Ένα είναι βέβαιο: μετά την προσωρινή ανάπαυλα η Τουρκία θα επανέλθει απειλητικότερη.<div><br /></div><div><b><i>*Editor του Intractable Dilemmas in the Energy-Rich Eastern Mediterranean [2016] και συγγραφέας του βιβλίου, Leadership Triumphs & Failures [2019] Και τα δύο στο Amazon.de</i></b></div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

SCRIPTA MANENT: Κατευνασμός αλά Τούρκα… και η στρατηγική της “προσωρινής μετάλλαξης”

Διεκδικώ-περιμένω-κερδίζω κάτι-προχωρώ. Τα τελευταία χρόνια ήταν προσοδοφόρα για την στρατηγική της Τουρκίας. Πήρε στρατηγικά πλεονεκτήματα ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο εναγκαλισμός Αγκυρας-Τιράνων προβληματίζει την Αθήνα

<img height="140" src="https://eleftherostypos.gr/wp-content/uploads/2019/10/mitsotakis-rama-500.jpg" width="280" /><br /><br />Εντονο προβληματισμό προκαλεί η καθολικά αναβαθμισμένη διμερής συμφωνία συνεργασίας της Αγκυρας με τα Τίρανα -παρά την προχθεσινή επίσκεψη του Εντι Ράμα στην Αθήνα-, η οποία επισημοποιήθηκε μέσα στην περασμένη εβδομάδα, στη διάρκεια της διήμερης επίσκεψης του Αλβανού πρωθυπουργού Εντι Ράμα στην πρωτεύουσα της Τουρκίας και από τις πολύωρες συζητήσεις που είχε με τον πρόεδρο Ταγίπ Ερντογάν.<br /><br />Γράφει ο <b>Αθανάσιος Ε. Δρούγος*</b><br /><br />Οι δύο ηγέτες υπέγραψαν Συμφωνία Στρατηγικής Συνεργασίας που καλύπτει όλους τους επιμέρους τομείς (συμπεριλαμβανομένων της Ασφάλειας και Αμυνας), ενώ συγκροτείται Υψηλού Επιπέδου Συμβούλιο Στρατηγικών Σχέσεων. Λόγω των ισχυρότατων και διαχρονικών δεσμών της Αγκυρας με τα Τίρανα, η νέα συμφωνία απαιτεί από πλευράς Ελλάδος ιδιαίτερη προσοχή, γιατί η Αλβανία σε πολλά ζητήματα αλλάζει συχνά θέσεις και κατά γενική ομολογία τελεί υπό την επιτήρηση και επιρροή της Αγκυρας. Η συγκεκριμένη συμφωνία είναι σαν αυτή που έχει υπογράψει η Τουρκία με το Πακιστάν, την Ινδονησία, το Κατάρ, την Ουκρανία, τη Μαλαισία, τη Σενεγάλη, τη Λιβύη/GNA και το Αζερμπαϊτζάν.<br /><br />Συναντήσεις<br /><br />Η αναβαθμισμένη συμφωνία υπεγράφη στη διάρκεια της αιφνιδιαστικής επίσκεψης του Ράμα, η οποία σημειωτέον δεν είχε συζητηθεί εκτενώς σε αλβανικούς πολιτικο-στρατιωτικούς κύκλους, ενώ τον Ράμα μεταξύ άλλων συνόδευε και ο αρχηγός της μυστικής υπηρεσίας Σιγκουρίμι, που είχε επαφές με τον αρχηγό της ΜΙΤ Χακάν Φιντάν και με τον υπουργό Αμυνας Χουλουσί Ακάρ. Στη συνάντηση με τον τελευταίο παρίστατο συνολικά η ανώτατη στρατιωτική ηγεσία της Τουρκίας.<br /><br />Ο Ράμα δήλωσε υπερήφανος για την «ειδική σχέση» που έχει αναπτύξει με τον Ερντογάν, καθώς και για την εμβάθυνση της Στρατηγικής Συνεργασίας. Επισήμανε ότι θα συγκροτηθούν 11 επιμέρους ομάδες εργασίας, ενώ πρόσθεσε ότι είναι «βαθιά υπόχρεος» για την πολυδιάστατη υποστήριξη της Τουρκίας στη χώρα του, συμπεριλαμβανομένης και της υγειονομικής για την αντιμετώπιση της Covid-19. Επίσης, ο Αλβανός πρωθυπουργός επισκέφθηκε πολλές εταιρίες στρατιωτικού υλικού, όπως τη Roketsan-Aselsan και το διευθυντήριο της SSB.<br /><br />Η επίσκεψη έλαβε χώρα μερικές εβδομάδες μετά τη συνάντηση του Ράμα στα Τίρανα με τον Νίκο Δένδια αναφορικά με την οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών στο Βόρειο Ιόνιο και τη θέση του Αλβανού πρωθυπουργού ότι τα Τίρανα δεν διάκεινται αρνητικά για την επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια, ενώ, αμέσως μετά την Αγκυρα, ο Ράμα επισκέφθηκε την Αθήνα και είχε συνάντηση με τους Κυριάκο Μητσοτάκη και Νίκο Δένδια. Επιπλέον, η επίσκεψη έγινε λίγες μόνο ημέρες μετά τη σφοδρή λεκτική αντιπαράθεση του Ράμα, με τον πρόεδρο της Αλβανίας Ιλίρ Μέτα (ο οποίος υποστήριξε ότι δεν ενημερώνεται), τον πρώην πρόεδρο Σαλί Μπερίσα, ως και με στελέχη του αντιπολιτευόμενου Δημοκρατικού Κόμματος, που έχει ασκήσει κριτική στον Ράμα σχετικά με τα ελληνοαλβανικά θέματα, και κυρίως αυτά που αφορούν τον θαλάσσιο χώρο.<br /><br />Παρελθόν<br /><br />Ο Ερντογάν επισήμανε στον Ράμα ότι οι δύο χώρες από την εποχή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας έχουν βαθύτατους δεσμούς και πολέμησαν μαζί, ενώ τόνισε ότι τα Τίρανα συνδράμουν στις ενέργειες της Αγκυρας εναντίον του γκιουλενικού FΕTO, στελέχη του οπαίου χρησιμοποιούν το αλβανικό έδαφος για να διεισδύουν σε μετέπειτα φάση σε ευρωπαϊκά κράτη. Αξίζει να αναφερθεί ότι στην Αλβανία και στο γειτονικό Κόσοβο η ΜΙΤ έχει την ελευθερία των κινήσεων να ενεργεί ανάλογα. Στην Αλβανία η προσκείμενη στον Ερντογάν εκπαιδευτικο-θρησκευτική οργάνωση MARIF έχει αντικαταστήσει τους Γκιουλενιστές, με έντονη παρουσία και προπαγανδιστικού περιεχομένου ενέργειες σε όλη τη χώρα και ειδικά σε Τίρανα, Μπεράτι, Ελμπασάν, Κουτσόβε, Σκόδρα και Δυρράχιο. Μάλιστα, έχει την κύρια ευθύνη σε ένα από τα πιο γνωστά αλβανικά πανεπιστήμια στα Τίρανα. Επιπροσθέτως, 105 Αλβανοί φοιτητές σπουδάζουν στο Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο της Κωνσταντινούπολης με υποτροφίες από τις αρχές του 2020.<br /><br />Υποδομές<br /><br />Στον τομέα των υποδομών οι τουρκικές κατασκευαστικές εταιρίες είναι πολύ δραστήριες στην περιοχή του Δυρραχίου, η οποία τα τελευταία δύο χρόνια δέχθηκε αρκετά πλήγματα από φονικούς σεισμούς. Μάλιστα, κατασκευάζουν 522 σπίτια που σύντομα θα παραδοθούν σε άπορες οικογένειες, καθώς και ένα νοσοκομείο 150 κλινών με πλήρη και σύγχρονα εξωτερικά ιατρεία και επιμέρους κλινικές. Συνολικά στην Αλβανία δραστηριοποιούνται 600 τουρκικές επιχειρήσεις και προσφέρουν εργασία σε 15.500 άτομα.<br /><br />Ανάλογη είναι και η τουρκική συνδρομή σε συντήρηση-ανακαίνιση ιστορικών και θρησκευτικών μνημείων στην Αλβανία (από την εποχή των Οθωμανών) με την παρουσία ειδικών ομάδων από το υπουργείο θρησκευτικών υποθέσεων/DIYANET, καθώς και από διάφορα αρχαιολογικά και ιστορικά κέντρα των πανεπιστημίων Αγκυρας, Αδριανούπολης, Προύσας και Καισάρειας. Μεταξύ των θρησκευτικών μνημείων που ανακαινίζονται είναι το ιστορικό «Μολυβένιο Τζαμί» στη Σκόδρα (γνωστό ως Κουρσουνλού).<br /><br />Στρατιωτικό σκέλος<br /><br />Τέλος, σε στρατιωτικό πλαίσιο συζητήθηκαν τα εξοπλιστικά προγράμματα του στρατού της Αλβανίας, η διάθεση πλεονάζοντος στρατιωτικού υλικού, οι προσεχείς κοινές ασκήσεις Ειδικών Δυνάμεων, η χρήση δύο ναυτικών βάσεων από τουρκικά πλοία και υποβρύχια στην Αδριατική, η συμμετοχή της Τουρκίας στην υπό κατασκευή νατοϊκή αεροπορική βάση της Κουτσόβε, η πραγματοποίηση τριμερών στρατιωτικών επαφών με το Κόσοβο, η αναβάθμιση της υπηρεσίας στρατιωτικών πληροφοριών της Αλβανίας, οι επαφές Αλβανών και Τούρκων σε διεθνείς αποστολές για την υποστήριξη της ειρήνης (σε Αφγανιστάν κ.ά.), ως και η αύξηση των Αλβανών σπουδαστών στις στρατιωτικές σχολές της Τουρκίας, συμπεριλαμβανομένου και του τουρκο-νατοϊκού ειδικού κέντρου για την αντιμετώπιση της τρομοκρατίας στην Αγκυρα (ονόματι Coedat, που είναι ιδιαίτερα εξελιγμένο και υψηλών προδιαγραφών). Επειδή, ο ακόλουθος Αμυνας της Τουρκίας στα Τίρανα ήταν από τους εκλεκτούς υφισταμένους του Ακάρ στο παρελθόν, εκτιμάται ότι συζητήθηκαν και άλλα επιμέρους θέματα που δεν έγιναν γνωστά και τα οποία είναι βέβαιο πως έχουν «προεκτάσεις».<br /><br />ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ<br /><br />Πάντως, οι ενισχυμένες θέσεις σε στρατηγική συνεργασία μεταξύ Τιράνων και Αγκυρας απαιτούν εκ μέρους μας μεγάλη προσοχή και καλό δίκτυο πληροφοριών παρά τα ανοίγματα του Ράμα, που τον Απρίλιο έχει να αντιμετωπίσει και εκλογές…<br /><br /><b><i>*Ο Δρ Αθανάσιος Ε. Δρούγος είναι Διεθνολόγος-Γεωστρατηγικός Αναλυτής</i></b><div><br /></div><div><a href="https://eleftherostypos.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ο εναγκαλισμός Αγκυρας-Τιράνων προβληματίζει την Αθήνα

Εντονο προβληματισμό προκαλεί η καθολικά αναβαθμισμένη διμερής συμφωνία συνεργασίας της Αγκυρας με τα Τίρανα -παρά την προχθεσινή επίσκεψη τ...

Διαβάστε την συνέχεια

«Ρευστές» προκλήσεις και νέα δεδομένα για την ελληνική εξωτερική πολιτική – Πόσο προετοιμασμένοι είμαστε;

<a href="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2021/01/DndRm.jpg"><img height="146" src="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2021/01/DndRm.jpg" width="280" /></a><br /><br /><b>Γιώργος Σκαφιδάς</b><br />Οι εξελίξεις διεθνώς σαν να έχουν μπει πια σε έναν «επιταχυντή» και να «τρέχουν», στη βάση όμως όχι πάντοτε «συμβατικών» ή εύκολα προβλέψιμων αλληλουχιών, με καύσιμη ύλη την πανδημία, την αλλαγή ηγεσίας στον Λευκό Οίκο, το Brexit…<br /><br />Ποιος να το φανταζόταν ότι Άραβες (και όχι μόνο Άραβες) θα άρχιζαν ο ένας μετά τον άλλο (Εμιράτα, Μπαχρέιν, Σουδάν, Μαρόκο, Μπουτάν) να αποκαθιστούν τους διπλωματικούς τους δεσμούς με το Ισραήλ… και μάλιστα στον απόηχο της – επί Τραμπ – μετακίνησης της αμερικανικής πρεσβείας στην Ιερουσαλήμ;<br /><br />Ποιος να το φανταζόταν ότι ο Μοχάμεντ Μπιν Σαλμάν της Σαουδικής Αραβίας θα υποδεχόταν κυριολεκτικά με ανοιχτές αγκάλες, σε ζωντανή τηλεοπτική μετάδοση, τον εμίρη του Κατάρ σεϊχη Ταμίμ Μπιν Χαμάντ Αλ Θάνι επί σαουδαραβικού εδάφους (στις 05 Ιανουαρίου, «γιορτάζοντας» έτσι την επαναπροσέγγιση του Κατάρ με Σαουδική Αραβία, Εμιράτα, Κουβέιτ, Μπαχρέιν και Αίγυπτο). Ή ότι αιγυπτιακή αντιπροσωπεία θα μετέβαινε στην Τρίπολη της Λιβύης (στις 27 Δεκεμβρίου) για επαφές με κορυφαίους αξιωματούχους της τουρκόφιλης Κυβέρνησης Εθνικής Συμφωνίας (GNA).<br /><br />Και ποιος να το περίμενε ότι οι Αζέροι θα έθεταν υπό την κυριαρχία τους νέα εδάφη εν έτει 2020 στην περιοχή του Ναγκόρνο Καραμπάχ με την υλικοτεχνική υποστήριξη Τούρκων και… Ισραηλινών. Ή ότι ο Λίβυος Φαγιέζ αλ Σάρατζ θα μπορούσε, για παράδειγμα, να έρθει σε «ρήξη» με το καθεστώς του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.<br /><br />Στην πολιτική συμβαίνουν, βέβαια, πολλά. Εάν πιστέψουμε ωστόσο τον Φραγκλίνο Ρούσβελτ, τότε «τίποτα» από αυτά τα πολλά δεν γίνεται «κατά τύχη». «Εάν κάτι συμβεί, μπορείτε να στοιχηματίσετε ότι ήταν προγραμματισμένο», έλεγε ο «ο ηγέτης που έσωσε την Αμερική».<br /><br />Πόσο προετοιμασμένη είναι, λοιπόν, η ελληνική εξωτερική πολιτική για όσα έχουν προγραμματιστεί ή προγραμματίζονται; Αρκούν τα τριμερή-πολυμερή σχήματα συνεργασίας σαν βάση θωράκισης μέσα σε ένα διαρκώς μεταβαλλόμενο διεθνές περιβάλλον προκλήσεων (κινούμενων και κυμαινόμενων); Μήπως υπάρχουν πλευρές (GNA, Μπακού, Ντόχα, καθεστώς Μαδούρο κ.ά.) με τις οποίες δεν μιλάμε τόσο όσο θα έπρεπε στη βάση μιας πολυδιάστατης ρεαλιστικής εξωτερικής πολιτικής;<br /><br />Διότι η ΕΕ, για παράδειγμα, έχει εν τω μεταξύ πάψει να αναγνωρίζει τον Χουάν Γκουαϊδό ως «μεταβατικό πρόεδρο» της Βενεζουέλας. Ο κύριος Ιάσων Πιπίνης έχει, άραγε, να πει κάτι επί αυτού ως σύμβουλος του πρωθυπουργού, διότι το υπουργείο Εξωτερικών από την πλευρά του δεν έχει να προσθέσει κάτι στις ευρωπαϊκές ανακοινώσεις (βάσει όσων ειπώθηκαν στην ενημέρωση των διπλωματικών συντακτών στις 7 Ιανουαρίου);<br /><br />Αναλυτές όπως ο Ζήνωνας Τζιάρρας επιμένουν να ασκούν κριτική στον τρόπο με τον οποίο η ελληνική κυβέρνηση επέλεξε να σταθεί απέναντι στη λιβυκή κρίση από τον Νοέμβριο του 2019 και έπειτα. «Κοιτάζοντας πίσω, θα μπορούσε κανείς να πει ότι η απέλαση του Λίβυου πρέσβη έγινε βεβιασμένα και δεν επέλυσε κανένα πρόβλημα», γράφει ο κ.Τζιάρρας επικρίνοντας παράλληλα και την ελληνική «προσέγγιση υπέρ του Χάφταρ», στο βιβλίο του «Διεθνής Πολιτική στην Ανατολική Μεσόγειο» (εκδ. Παπαζήση). Ως προς τα παραπάνω βέβαια οι απόψεις διίστανται… με την ελληνική διπλωματία να διαμηνύει άλλωστε από την πρώτη στιγμή της κρίσης ότι η απέλαση του Λίβυου πρέσβη «δεν συνιστά διακοπή διπλωματικών σχέσεων».<br /><br />Με το Κατάρ πάντως από την άλλη, η ελληνική πλευρά εμφανίζεται να έχει διατηρήσει κάποιους ανοιχτούς – οικονομικού ενδιαφέροντος – διαύλους, κυρίως μέσω του υφυπουργού Εξωτερικών Κώστα Φραγκογιάννη (που είχε βρεθεί στη Ντόχα το 2019 και θα συνέχιζε τις επαφές με Καταριανούς).<br /><br />Ψυχρό είναι όμως το κλίμα στις σχέσεις της ελληνικής κυβέρνησης με το Αζερμπαϊτζάν, όπως έμελλε να φανεί άλλωστε όχι μόνο κατά το οξύ τετ-α-τετ που είχε ο Έλληνας πρέσβης Ν. Πιπερίγκος στο Μπακού τον περασμένο Σεπτέμβριο με τον Αζέρο πρόεδρο Ιλχάμ Αλίεφ αλλά και μέσα από όσα επεισοδιακά έχουν λάβει χώρα τους περασμένους μήνες ανάμεσα στις δύο χώρες.<br /><br />Η συζήτηση εν Ελλάδι προφανώς και επικεντρώνεται στα ελληνοτουρκικά και ειδικότερα, επί του παρόντος, στην πολυθρύλητη επικείμενη επανέναρξη των διερευνητικών επαφών ανάμεσα στις δύο χώρες, έπειτα από τέσσερα επεισοδιακά χρόνια εντεινόμενων τουρκικών προκλήσεων.<br /><br />Οι διερευνητικές ωστόσο δεν είναι κάτι το καινοφανές (έχουν άλλωστε ήδη προηγηθεί… 60 γύροι) αλλά ούτε και κάτι το δεσμευτικό. Υπό αυτήν την έννοια, διερωτάται κανείς εάν κάνουν καλά όσοι σπεύδουν να προσδώσουν (εκόντες-άκοντες) χαρακτήρα καταλυτικής εξέλιξης στην προοπτική της επανέναρξης των εν λόγω επαφών, ειδικά μέσα σε ένα περιβάλλον καχυποψίας και αναθεωρητικών-καιροσκοπικών τουρκικών διαθέσεων όπως είναι εκείνο που έχει καλλιεργήσει – με ανησυχητικά αποφασιστική σπουδή είναι η αλήθεια – η Τουρκία τα τελευταία χρόνια. Ως προς την «αξία» που θα μπορούσαν να έχουν οι διερευνητικές στην παρούσα φάση, υπάρχουν άλλωστε διαφωνίες ακόμη και στον χώρο της δεξιάς (με τον Γιάννη Βαληνάκη να υιοθετεί, επί παραδείγματι, διαφορετική στάση από τη Ντόρα Μπακογιάννη μέσα από τις σελίδες της Καθημερινής). Όσο για τις ισορροπίες στα ελληνοτουρκικά, εκείνες επηρεάζονται και από πολλούς άλλους εξωγενείς παράγοντες.<br /><br />Αξίζει να σημειωθεί ότι στα μάτια των έξω, το μέτωπο Ελλάδας-Τουρκίας δεν φαίνεται να αποτελεί επί του παρόντος ούτε προτεραιότητα ούτε κορυφαία ανησυχία. Καλό θα ήταν αυτό να το έχει υπόψη της η ελληνική πλευρά όταν διεθνοποιεί το θέμα, καθώς αυτό επηρεάζει και τη βαρύτητα-ισχύ των όποιων διαπραγματευτικών της επιχειρημάτων στα μάτια των τρίτων.<br /><br />Τα ελληνοτουρκικά απουσιάζουν, ενδεικτικά, από την <a href="https://www.crisisgroup.org/global/10-conflicts-watch-2021">ανάλυση</a> του Ρόμπερτ Μάλεϊ (Crisis Group) με τις εστίες ανάφλεξης για το έτος 2021. Απουσιάζουν, όμως, και από τις κορυφαίες εστίες ανησυχίας σειράς Τούρκων αναλυτών (Selva Demiralp, Seren Selvin Korkmaz, Özgür Ünlühisarcıklı, Ilke Toygür, Sinem Adar, Soner Çağaptay) για τη χρονιά που μόλις ξεκίνησε, όπως εκείνες καταγράφονται από τους συντάκτες του Turkey Recap. Εκτός και αν θεωρεί κανείς ότι η αποκατάσταση των δεσμών της Τουρκίας του Ερντογάν με την ΕΕ, το Ισραήλ ή την Αίγυπτο περνάει μέσα από την… Ελλάδα.<br /><br />«Η αξιοπιστία της κυβέρνησης και η ελληνική διπλωματία κατάφεραν το 2020 να μετατρέψουν οριστικά τα ελληνοτουρκικά σε ευρωτουρκικά. Σύγκρουση με την Ελλάδα πλέον θα σημαίνει σύγκρουση με την Ευρώπη», γράφει η πρώην υπουργός Εξωτερικών Ντόρα Μπακογιάννη στην Καθημερινή (3/1/21), με τον γράφοντα ωστόσο να διατηρεί αμφιβολίες όχι ως προς την αξιοπιστία της ελληνικής πλευράς αλλά ως προς τις συγκρουσιακές διαθέσεις των Ευρωπαίων. Των Ευρωπαίων που προσφάτως <a href="https://ec.europa.eu/commission/presscorner/detail/en/IP_20_2526">επεξέτειναν</a> την οικονομική βοήθεια προς την Τουρκία μέσω προγραμμάτων στήριξης των προσφύγων έως και τις αρχές του 2022.<br /><br />Όσο για τον Ερντογάν, εκείνος έχει διαμηνύσει ότι το 2021 θα είναι ένα έτος «δημοκρατικών και οικονομικών μεταρρυθμίσεων» για την Άγκυρα, αλλά και ένα έτος αποκατάστασης των δεσμών της Τουρκίας με τη Δύση. Σε ακριβώς αυτό το πλαίσιο λοιπόν της επιχειρούμενης επαναπροσέγγισης, ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου πρόκειται μέσα στον Ιανουάριο να μεταβεί στις Βρυξέλλες για επαφές με τον επικεφαλής της ευρωπαϊκής διπλωματίας Ζοζέπ Μπορέλ, και η ηγεσία των ευρωπαϊκών θεσμών (Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, Σαρλ Μισέλ) στην Άγκυρα για επαφές με τον Ερντογάν. Υπενθυμίζεται πως περίπου πριν από ένα χρόνο, η φον ντερ Λάιεν, ο Σ. Μισέλ, ο Ζ. Μπορέλ μετέβαιναν εσπευσμένα στον Έβρο που βρισκόταν υπό τουρκική «πολιορκία»…<br />Εκλογές σε Ισραήλ – Αλβανία<br /><br />Θα μπορούσε, άραγε, η πορτογαλική προεδρία της ΕΕ να χειριστεί καλύτερα την Τουρκία από τη γερμανική προεδρία που προηγήθηκε; Θα μπορούσαν οι επικείμενες εκλογές σε Ισραήλ (23 Μαρτίου) και Αλβανία (25 Απριλίου) να ανατρέψουν υπάρχουσες ισορροπίες και κεκτημένα (ελληνο-ισραηλινή προσέγγιση, δέσμευση περί προσφυγής στη Χάγη με την Αλβανία για τις θαλάσσιες ζώνες), λειτουργώντας έτσι σε βάρος των ελληνικών υπολογισμών; Η ελληνική κυβέρνηση θα πρέπει, σε κάθε περίπτωση, να προετοιμάζεται για όλα τα ενδεχόμενα.<br /><br />Κυριάκος Μητσοτάκης και Νίκος Δένδιας αναμένεται να μεταβούν την εβδομάδα που ξεκινάει στη Λισαβόνα, ενώ ο Έλληνας ΥΠΕΞ θα κάνει και ένα πέρασμα από τη Ρώμη προτού υποδεχθεί στην Αθήνα την Πέμπτη, 14 Ιανουαρίου, τον ομόλογό του της Βόρειας Μακεδονίας Μπουγιάρ Οσμάνι.<div><br /></div><div><a href="https://www.amynanet.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

«Ρευστές» προκλήσεις και νέα δεδομένα για την ελληνική εξωτερική πολιτική – Πόσο προετοιμασμένοι είμαστε;

Γιώργος Σκαφιδάς Οι εξελίξεις διεθνώς σαν να έχουν μπει πια σε έναν «επιταχυντή» και να «τρέχουν», στη βάση όμως όχι πάντοτε «συμβατικών» ή ...

Διαβάστε την συνέχεια

Διερευνητικές και διάλογος με την Τουρκία; timeo danaos et dona ferentes

<img src="https://img.huffingtonpost.com/asset/5ffc53e6260000145e0c6ae5.jpeg?cache=fxDQzqH4Vu&ops=scalefit_630_noupscale" /><br /><br /><div><b>Δρ. Δημήτρης Σταθακόπουλος*  </b><br />Το ακούμε χρόνια: Διάλογος με την Τουρκία, μέσω τρίτων, διαμεσολαβητών, ή απευθείας. Μήπως προσφυγή σε αρμόδια διεθνή όργανα και δικαστήρια; Σχετικά πρόσφατα μπήκε και το θέμα των διερευνητικών επαφών για τη σύνταξη ατζέντας, που θα οδηγήσει σε συγκεκριμένα θέματα επί πιθανού διαλόγου επίλυσης διαφορών. <br /><br />Σήμερα ο Τούρκος Υπουργός των Εξωτερικών μίλησε για έναρξη διερευνητικών εντός τους Ιανουαρίου και μάλιστα άνευ όρων. Άραγε το εννοεί; Και εάν ναι, πώς; <br /><br />Σ′ έναν κόσμο καλοπιστίας και αρχών, κάτι τέτοιο θα ήταν εφικτό. Όμως με όσα γνωρίζουμε από την ιστορία και με γνώμονα την στατιστική στα Ελληνοτουρκικά, συμπεριλαμβανομένων των θεμάτων της Κύπρου, θα μπορούσε να επιτευχθεί ;<br /><br />Αν δεν αποχωρήσουν τα Τουρκικά στρατεύματα και οι έποικοι από την Κύπρο. Αν δεν επιστραφούν οι αρπαγμένες περιουσίες και δεν δοθούν αποζημιώσεις στους βλαφθέντες, πως θα μπορούσε να θιγεί θέμα καλόπιστου διαλόγου; Άραγε τι γίνεται με το θέμα των επί μισό σχεδόν αιώνα αγνοουμένων; Θα υπάρξει επιτέλους μιά επίσημη ενημέρωση; Προ παντός διαλόγο για το Πολιτειακό στην Κύπρο, θεωρώ πως θα έπρεπε να γίνει επιστροφή στο καθεστώς προ του 1974, με πλήρη ισονομία Ελλήνων και Τούρκων και αυτό να αποτελέσει την βασική γραμμή εκκίνησης κάθε νέας βιώσιμης πρότασης . <br /><br />Το θέμα της Ίμβρου και Τενέδου, όπου έχει καταστρατηγηθεί πλήρως το άρθρο 14 της Συνθήκης της Λωζάννης, δηλ. το καθεστώς αυτονομίας, καθώς και η επιστροφή των εκδιωχθέντων Ελλήνων και η αποχώρηση των εποίκων, θα μπει στο διάλογο ως προϋπόθεση εναρξής του; <br /><br />Το Οικουμενικό Πατριαρχείο και η λειτουργία της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης, καθώς και της Μεγάλης του Γένους Σχολής, θα είναι στις θεμελιώδεις συζητήσεις; <br /><br />Η μετατροπή της αγιά Σοφιάς σε τζαμί, θα ανακληθεί; Θα αναδειχθούν τα Βυζαντινά μνημεία στο Τουρκικό έδαφος, ή θα συνεχίσουν να μετατρέπονται σε τζαμιά, ή αποθήκες, ή να καταρρέουν απαξιωμένα; <br /><br />Η Τουρκική εθνοσυνέλευση έχει το σθένος να αναγνωρίσει την Γενοκτονία των χριστιανικών πληθυσμών της οθωμανικής αυτοκρατορίας , της οποίας αποτελεί κληρονόμο από 29.10.1923 ; <br /><br />Θα ανακληθεί το casus beli για τα 12 ναυτικά μίλια, μαζί με πάσα διεκδίκηση και αμφισβήτηση κατά της Ελληνικής κυριαρχίας, ίσως και σύμφωνο μη επιθέσεως, με παροπλισμό της στρατιάς Αιγαίου που έχει σαν σκοπό την απόβαση σε Ελληνικά νησιά και εδάφη;<br /><br />Να υπογραφεί διμερής συμφωνία, ή / και προσφυγή στην Χάγη για υφαλοκρηπίδα - ΑΟΖ, επί τη βάσει του διεθνούς δικαίου και της νομολογίας και όχι επί των καταχρηστικών, αυθαίρετων και έωλων ισχυρισμών της Άγκυρας. <br /><br />Τα ανωτέρω κοινοποιούμενα στην άλλη πλευρά και στη διεθνή Κοινότητα, ως baseline/ σημείο βάσης, εκκίνησης καλόπιστου και ισότιμου διαλόγου πρέπει να αποτελούν την κυρία και όχι συμβολική ”κόκκινη γραμμή ” της Ελληνικής Πολιτείας, ασχέτως Κυβερνήσεως και αρμοδίων Υπουργών. <br /><br />Σε κάθε περίπτωση timeo danaos et dona ferentes, ήρθαν πολλές φορές οι εχθροί μου ντυμένοι φίλοι, ή ό γκρίζος λύκος με προβιά, ο δε επιτήδειος ουδέτερος (Τουρκία) ειδικεύεται ιστορικά στο αλισβερίσι (συναλλαγή) και την μεταστροφή με σκοπό την επίτευξη των στόχων της. <br /><br />Βασική αρχή για να κερδίσεις μάχη είναι να μην σε παρασύρει ο αντίπαλος στο δικό του πεδίο, αντιθέτως να τον φέρεις εσύ στο δικό σου πεδίο και συνθήκες .<br /><br />Ελπίζω να το διδάσκονται αυτοί που πρέπει .<br /><br />*Στρατηγήματα Πολυαίνου .<br /><br />Ο Πολύαινος, ρητοροδιδάσκαλος του 2ου αιώνα, γεννήθηκε περί το 100 μ.Χ. στη Βιθυνία από οικογένεια Μακεδονικής καταγωγής.<br /><br />Για κάποιο διάστημα έζησε στη Ρώμη όπου άσκησε το επάγγελμα του δικανικού ρήτορα ( δικηγόρος ).<br /><br />Το έργο του «Στρατηγήματα» (σε οκτώ βιβλία), αφιερωμένο στους αυτοκράτορες Μάρκο Αυρήλιο και Λούκιο Ουήρο, είναι συλλογή στρατηγημάτων με αφετηρία τους Ομηρικούς χρόνους, συνδυασμός ιστορικών στοιχείων, ανεκδοτολογικών αφηγήσεων έως και παραδοξογραφιών.<br /><br />**Επιμέλεια έκδοσης Αδαμάντιος Κοραής, φιλοτίμω δαπάνη των αδελφών Ζωσιμάδων, παιδείας ένεκα των την Ελλάδα φωνήν διδασκομένων Ελλήνων.<br /><br />*** Επίσης, του Ονήσανδρου τα ”Τακτικά”, του Αιλιανού, του Αρριανού, Θεωρία του Πολέμου του Π. Κονδύλη κ.ά είναι απολύτως χρήσιμα για τακτικές συγκρούσεων όλων των ειδών και επιπέδων.<div><br /></div><div><b><i>*Δρ. Παντείου Πανεπιστημίου - Οθωμανολόγος</i></b></div><div><br /></div><div>πηγή<br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div></div>

Διερευνητικές και διάλογος με την Τουρκία; timeo danaos et dona ferentes

Δρ. Δημήτρης Σταθακόπουλος*   Το ακούμε χρόνια: Διάλογος με την Τουρκία, μέσω τρίτων, διαμεσολαβητών, ή απευθείας. Μήπως προσφυγή σε αρμό...

Διαβάστε την συνέχεια

Πρόσκληση στα λόγια...

<img src="https://img.huffingtonpost.com/asset/5ffc4a6224000033688ae1b4.jpeg?cache=iWA56wf86r&ops=scalefit_630_noupscale" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Κινητικότητα στα ελληνοτουρκικά: Η Τουρκία καλεί την Ελλάδα σε διερευνητικές επαφές μέσα στον Ιανουάριο<br />Η Ελλάδα δεν έχει δεχτεί επίσημη πρόσκληση για διερευνητικές από την Τουρκία, λέει το ελληνικό ΥΠΕΞ.</span></h3>Η Τουρκία καλεί την Ελλάδα για επανεκκίνηση των διερευνητικών επαφών εντός του Ιανουαρίου, δήλωσε ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών, Μεβλούτ Τσαβούσογλου.<br /><br />Σημειώνεται ότι Αθήνα και Άγκυρα πραγματοποίησαν 60 γύρους συνομιλιών έως το 2016, οπότε και οι συνομιλίες διακόπηκαν. Οι νέες εντάσεις ξεκίνησαν ξανά πέρυσι όταν η Άγκυρα ξεκίνησε ερευνητικές δραστηριότητες με το «Ορούτς Ρέις» σε περιοχή νότια του Καστελόριζου. <br /><br />«Σήμερα είναι 11 Ιανουαρίου. Ως Τουρκία κάνουμε μια ανοιχτή πρόσκληση. Καλούμε την Ελλάδα εντός του Ιανουαρίου να ξεκινήσουμε τις διερευνητικές επαφές. Εμείς είμαστε οικοδεσπότες και την οριστική ημερομηνία θα την καθορίσουν οι επιτροπές που θα συναντηθούν μαζί με τους ομολόγους τους στην Ελλάδα. Εμείς είμαστε έτοιμοι για όλα τα θέματα. Έχουμε εμπιστοσύνη στον εαυτό μας και μετά από τη συνάντηση αυτή στην πρόσκληση του Έντι Ραμα είμαι έτοιμος να συναντηθώ με τον Νίκο Δένδια στα Τίρανα. Αυτή είναι μια πρόσκληση κι εύχομαι η Ελλάδα να μην την αρνηθεί», δήλωσε χαρακτηριστικά ο Τσαβούσογλου. <div><br />Ελληνικό ΥΠΕΞ: «Η Ελλάδα δεν έχει δεχτεί επίσημη πρόσκληση»<br /><br />Απαντώντας σε σχετική ερώτηση δημοσιογράφου, ο εκπρόσωπος του Υπουργείου Εξωτερικών Αλέξανδρος Παπαϊωάννου δήλωσε τα ακόλουθα:<br /><br />«Ουδεμία πρόσκληση έχει λάβει μέχρι στιγμής το Υπουργείο Εξωτερικών της Ελλάδας από το τουρκικό Υπουργείο Εξωτερικών σχετικά με τον ορισμό ημερομηνίας για τη διεξαγωγή του 61ου γύρου των Διερευνητικών επαφών.<br /><br />Η Ελλάδα, ως γνωστόν, έχει εκφράσει την διάθεσή της να ανταποκριθεί, σε περίπτωση σχετικής πρόσκλησης της τουρκικής πλευράς, στη βάση του Διεθνούς Δικαίου με αντικείμενο την οριοθέτηση ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδας».</div><div><br /></div><div><a href="https://www.huffingtonpost.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Πρόσκληση στα λόγια...

Κινητικότητα στα ελληνοτουρκικά: Η Τουρκία καλεί την Ελλάδα σε διερευνητικές επαφές μέσα στον Ιανουάριο Η Ελλάδα δεν έχει δεχτεί επίσημη πρό...

Διαβάστε την συνέχεια

Πως θα επηρεάσουν την Ελλάδα και την Τουρκία οι άνθρωποι του Μπάιντεν; Η Βικτόρια, η Αμάντα και ο εχθρός του Ερντογάν

<img height="186" src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2021/01/210111082137_BIDEN-KAMALA-HARRIS03-1024x683.jpg" width="280" /><br /><br />Του <b>ΕΝΤΙ ΖΕΜΕΝΙΔΗ*</b><br />Το πραξικόπημα που επιχείρησαν οι φανατικοί οπαδοί του προέδρου Τραμπ τραυμάτισε την εικόνα της Αμερικής, αλλά ταυτόχρονα επισκίασε σημαντικές ειδήσεις γύρω από την εξωτερική πολιτική που θα ακολουθήσει η κυβέρνηση Μπάιντεν.<br /><br />Στο τέλος Νοεμβρίου ο εκλεγμένος πρόεδρος έδειξε πως η γνωριμία του με μερικούς ανθρώπους και η εμπειρία τους έπαιξαν κρίσιμο ρόλο στην επιλογή της ομάδας εξωτερικής πολιτικής.<br /><br />Ο υπουργός Εξωτερικών Αντονι Μπλίνκεν, ο υπουργός Εσωτερικής Ασφαλείας Αλεχάντρο Μαγιόρκας, η Αβριλ Χάινες, διευθύντρια των Εθνικών Μυστικών Υπηρεσιών, η Λίντα Τόμας-Γκρίνφιλντ, μόνιμη αντιπρόσωπος στον ΟΗΕ, ο σύμβουλος Εθνικής Ασφαλείας Τζέικ Σάλιβαν και ο ειδικός απεσταλμένος για την κλιματική αλλαγή Τζον Κέρι είναι οι βασικές επιλογές.<br /><br />Αυτή την εβδομάδα η ομάδα διευρύνθηκε με μερικά ακόμη γνώριμα πρόσωπα. Τρεις διορισμοί έχουν ιδιαιτέρως μεγάλη σημασία για τα ελληνικά θέματα.<br /><br />Η Βικτόρια Νούλαντ, που θα αναλάβει υφυπουργός Πολιτικών Υποθέσεων στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ, τη «νούμερο 3» θέση στο υπουργείο. Η δρ Αμάντα Σλόουτ, που θα είναι η διευθύντρια Ευρωπαϊκών Υποθέσεων στο Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας του Λευκού Οίκου. Και ο Μπρεντ Μακ Γκουρκ, συντονιστής για τη Μέση Ανατολή.<br /><br />Το γενικό μήνυμα είναι σαφές: ο πλέον έμπειρος πρόεδρος σε θέματα εξωτερικής πολιτικής στην ιστορία των ΗΠΑ θα περιστοιχίζεται από την πιο έμπειρη ομάδα σε θέματα εθνικής ασφαλείας. Ο Μπάιντεν είχε υποσχεθεί στη Διάσκεψη Ασφαλείας του Μονάχου το 2019 ότι «θα επιστρέψουμε». Με αυτά τα πρόσωπα και την οικειότητά τους με πρόσωπα και υποθέσεις είναι «σαν να μη φύγαμε ποτέ».<br /><br />Η παρουσία της Νούλαντ και της Σλόουτ δείχνουν μια επιβεβαίωση της αμερικανικής προσήλωσης στον ευρωατλαντισμό. Με δεδομένη την προϋπηρεσία τους στην κυβέρνηση και σε ιδρύματα μελετών, κάποιος μπορεί ασφαλώς να προβλέψει ότι θα αντιμετωπίσουν πάλι το ΝΑΤΟ και την Ε.Ε. ως πολύτιμους εταίρους.<br /><br />Η υπόσχεση του Μπάιντεν ότι «θα επιστρέψουμε» πρέπει να συμπεριλαμβάνει και μία εξήγηση, «σε τι θα επιστρέψουμε;». Αυτοί οι διορισμοί, μαζί με άλλους όπως της Σαμάνθα Πάουερ και της Γουέντι Σέρμαν, δημιουργούν ερωτήματα κατά πόσον η κυβέρνηση Μπάιντεν θα μοιάζει με μια τρίτη θητεία Ομπάμα. Είναι δίκαιο λοιπόν να αναρωτηθεί κανείς αν για αυτά τα άτομα το 2016 αποτελεί σημείο αναφοράς ακόμη ή αν κατανοούν πως ο κόσμος έχει αλλάξει δραστικά.<br /><br />Ο διορισμός της Νούλαντ θεωρείται ευρέως ένα μήνυμα στη Ρωσία. Οταν όμως ήταν υφυπουργός Ευρωπαϊκών Υποθέσεων, υπήρχε ακόμη η ελπίδα πως θα ανατρεπόταν η προσάρτηση της Κριμαίας και το ΝΑΤΟ ή/και η Ε.Ε. θα διευρύνονταν με τη συμμετοχή πρώην σοβιετικών δημοκρατιών.<br /><br />Η Νούλαντ έβλεπε πάντοτε τις ελληνικές υποθέσεις μέσω του «ρωσικού» φακού. Εστειλε τον πρέσβη Πάιατ από την Ουκρανία στην Αθήνα γιατί οι ΗΠΑ ανησυχούσαν πως η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ βρισκόταν σε συνεννόηση με τον Πούτιν και λειτουργούσαν με την αντίληψη πως η Τουρκία θα μπορούσε να εξουδετερώσει τη ρωσική επιρροή στην Κύπρο. Τώρα πια όμως, δεν υπάρχει η απειλή της ένταξης της Ελλάδας στη ρωσική σφαίρα επιρροής.<br /><br />Στην πραγματικότητα, με την ενεργειακή της πολιτική, τη συμφωνία των Πρεσπών ή την ανάπτυξη του λιμανιού της Αλεξανδρούπολης, η Αθήνα είναι ο αποτελεσματικός εταίρος των ΗΠΑ στην περιοχή, όχι η Τουρκία.<br /><br />Η σχέση της Κύπρου με τις ΗΠΑ στον τομέα της ασφάλειας έχει αλλάξει ριζικά. Η Κύπρος λαμβάνει βοήθεια για την εκπαίδευση στρατιωτικών από τις ΗΠΑ, έχει στρατιωτικό ακόλουθο στην Ουάσιγκτον και το εμπάργκο για την παροχή εξοπλισμών προς την Κυπριακή Δημοκρατία αίρεται. Η ρωσική επιρροή στην Ελλάδα και στην Κύπρο δεν είναι πλέον το μεγαλύτερο πρόβλημα για τις ΗΠΑ.<br /><br />Η δρ Σλόουτ ξέρει καλά και είχε αναμειχθεί πολύ με τις σχέσεις ΗΠΑ-Ελλάδας και ΗΠΑ-Κύπρου σε μια κρίσιμη στιγμή, αλλά σε έναν διαφορετικό κόσμο. Η Σλόουτ μπορεί να θυμάται ότι υπήρχε ελπίδα για την επανένωση της Κύπρου καθώς και τις παραινέσεις εκείνης και της Νούλαντ προς την ελληνοαμερικανική κοινότητα όταν έλεγαν ότι οι τουρκικές παραβιάσεις της κυπριακής ΑΟΖ αποτελούσαν αχρείαστες οχλήσεις, παρά τις διαμαρτυρίες μας οι οποίες δικαιώθηκαν όταν εμφανίσθηκε το τουρκικό σχέδιο της «Γαλάζιας Πατρίδας».<br /><br />Υπάρχει ακόμη ανησυχία πως η Σλόουτ δεν έχει καταλάβει ακόμη ότι η Τουρκία είναι περισσότερο εχθρός παρά φίλος, δικαιολογώντας σε κάθε στροφή την Αγκυρα προκειμένου να «μη χαθεί εντελώς η Τουρκία».<br /><br />Τον Μάιο, για παράδειγμα, όταν συντόνιζε ένα πάνελ με τον πρωθυπουργό Μητσοτάκη στο Ιδρυμα Brookings, η Σλόουτ περιέγραψε τις γνωστές προκλήσεις της Τουρκίας και την εργαλειοποίηση των προσφύγων στον Εβρο ως μια προσπάθεια της Αγκυρας να «μειώσει τους περιορισμούς στη δυνατότητα των ανθρώπων να ταξιδεύουν».<br />Μπορεί η Αγκυρα να χαίρεται λόγω της προϊστορίας της Σλόουτ που την αντιμετωπίζει με βελούδινα γάντια, αλλά σίγουρα ανησυχεί για τον ρόλο του Μπρεντ Μακ Γκουρκ.<br />Ο διευθυντής του TRT World, που είναι ο αγγλόφωνος βραχίονας προπαγάνδας του Ερντογάν, αντέδρασε στον διορισμό του λέγοντας πως «ο Μακ Γκουρκ έχει κάνει τη μεγαλύτερη ζημιά στις αμερικανοτουρκικές σχέσεις από οιονδήποτε άλλον στην πρόσφατη ιστορία. Αυτός ο διορισμός θα θεωρηθεί πολύ προκλητικός στην Αγκυρα. Μια κακή αρχή για την περίοδο Μπάιντεν στο μέτωπο των σχέσεων με την Τουρκία».<br /><br />Η ομάδα Μπάιντεν γνωρίζει την περιοχή και τους παίκτες. Απομένει να φανεί αν τα μέλη της έχουν προσαρμόσει τις απόψεις τους προκειμένου να λάβουν υπόψη τους τις σημαντικές αλλαγές στην Ανατολική Μεσόγειο, στην Ελλάδα, στην Κύπρο, στην Τουρκία και τις σχέσεις τους με τις ΗΠΑ. Ακόμη πιο σημαντικό είναι να δούμε αν είναι έτοιμοι να αντιμετωπίσουν τον κόσμο όχι όπως τον θυμούνται, ούτε όπως θα ήθελαν να είναι, αλλά όπως πραγματικά είναι.<br /><br /><b><i>* Ο κ. ‘Εντι Ζεμενίδης είναι επικεφαλής του Συμβουλίου Ελληνοαμερικανικής Ηγεσίας</i></b><div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Πως θα επηρεάσουν την Ελλάδα και την Τουρκία οι άνθρωποι του Μπάιντεν; Η Βικτόρια, η Αμάντα και ο εχθρός του Ερντογάν

Του ΕΝΤΙ ΖΕΜΕΝΙΔΗ* Το πραξικόπημα που επιχείρησαν οι φανατικοί οπαδοί του προέδρου Τραμπ τραυμάτισε την εικόνα της Αμερικής, αλλά ταυτόχρονα...

Διαβάστε την συνέχεια

Επιτροπή αξιωματικών στο Ισραήλ για το «μακρύ νέο δόρυ» που θέλει το Επιτελείο: Το Spike NLOS

<img height="148" src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2020/11/201114001137_NLOS-1024x542.jpg" width="280" /><br /><br />Το Ελληνο-ισραηλινό «deal» έχει φέρει νέα και πολλά δεδομένα στον τομέα της άμυνας, με το Τελ Αβίβ να δείχνει όλο και περισσότερο τη θέληση, μια σύμμαχος χώρα όπως η Ελλάδα, να της δώσει ολοένα και περισσότερα νέα μέσα ώστε να εξοπλιστεί όσο γίνεται καλύτερα και μάλιστα αυτά να φτάσουν σε σύντομο χρονικό διάστημα στην ελληνική φαρέτρα.<br /><br />Ένα απ’ αυτά είναι και το αντιαρματικό Spike NLOS που βρίσκεται πολύ ψηλά στη λίστα των προτεραιοτήτων του ελληνικού επιτελείου.<br /><br />Στρατιωτικές πηγές σημείωναν ότι ίσως και εντός των επόμενων μηνών να έχουμε νέες θεαματικές σε ταχύτητα εξελίξεις και από αυτό το εξοπλιστικό πακέτο.<br />Και μπορεί η πανδημία που άπλωσε το απειλητικό της «πέπλο» σε όλο τον κόσμο να πάγωσε ορισμένα από τα κλεισμένα ραντεβού Ελλάδας και Ισραήλ, όμως η αντιμετώπιση της κατάστασης, ιδίως μετά τον άμεσο εμβολιασμό στο Ισραήλ, δημιουργεί τις συνθήκες των υπηρεσιακών ταξιδιών, σ’ ένα κράτος που εφαρμόστηκαν σκληρά μέτρα και lockdown.<br /><br />Ήδη το κλιμάκιο Αξιωματικών από το Γενικό Επιτελείο Στρατού ετοιμάζει τις αποσκευές του για να ταξιδέψει στο Ισραήλ, να δει και να συζητήσει από κοντά πολλές από τις λεπτομέρειες που αφορούν την προμήθεια των Spike NLOS.<br /><br />Άλλωστε Αξιωματικοί από ΓΕΣ εδώ και καιρό κάνουν τηλεδιασκέψεις με τους Ισραηλινούς ώστε να προχωρήσουν το επίπεδο των συζητήσεων και των λεπτομερειών όσο το δυνατό περισσότερο, πριν το ελληνικό κλιμάκιο βρεθεί στο Τελ Αβίβ.<br /><br />Η υπόθεση των RAFALE αλλά και των νέων φρεγατών είναι τα δυο προγράμματα προτεραιότητας που απασχολούν ιδιαίτερα το υπουργείο Εθνικής Άμυνας αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι όσοι έχουν λάβει τις ανώτατες πολιτικές εντολές, πως δεν παρακολουθούν και τις εξελίξεις με το συμμαχικό κράτος του Ισραήλ.<div><br />Το γεωστρατηγικό αποτύπωμα της αμυντικής συνεργασίας<br /><br />Η συμφωνία για την 120η Πτέρυγα Εκπαίδευσης Αέρος στην Καλαμάτα και η Ελληνο-ισραηλινή συνεργασία που προβλέπει και την επένδυση 1,35 δισ. ευρώ φαίνεται πως είναι ο προπομπός μιας μακράς συνεργασίας στον αμυντικό τομέα που έχει σαφές γεωστρατηγικό πρόσημο.<br /><br />Το Τελ Αβίβ και η Αθήνα καθ’ όλη τη διάρκεια της Ελληνοτουρκικής κρίσης που κράτησε έως το Νοέμβριο βρίσκονταν σε ανοιχτή συμμαχική γραμμή, πέραν του ενδιαφέροντος που έχει εκδηλώσει η Ελλάδα για την προμήθεια νέων αμυντικών συστημάτων από το Ισραήλ.<br /><br />Πριν από ένα τριήμερο είχαμε γράψει για τα δυο υπό-προγράμματα, ανάμεσα σε άλλα, που επεξεργάζεται το αεροπορικό Επιτελείο για τα μαχητικά F-16 Viper αλλά και τα 38 Block 50 που θα μετατραπούν σε Advanced.<br /><br />Δυο στρατηγικά όπλα που το Ισραήλ αποδεσμεύει για την Πολεμική Αεροπορία, τις συλλογές Spice και τον πύραυλο μεγάλου βεληνεκούς Rampage.<br /><br />Τις επόμενες ημέρες αυτά τα όπλα αναμένεται ότι θα λάβουν την έγκριση του Ανώτατου Αεροπορικού Συμβουλίου και του ΣΑΓΕ για να προχωρήσουν στο επόμενο στάδιο με ταχύς ρυθμούς.<br /><br />Όμως το Ισραήλ και η θέληση του Επιτελείου να προσθέσει το Spike NLOS στο οπλοστάσιο των Ενόπλων Δυνάμεων- και από διάφορες θέσεις- φέρνει νέα δεδομένα θωράκισης για τη συνοριακή γραμμή του Έβρου αλλά και των νησιών, ιδίως αυτών των μικρών νησίδων που έχουν μικρές αλλά ενισχυμένες σαν αστακοί φρουρές.<br /><br />Και είναι σαφές ότι η ελληνική επιτροπή των αξιωματικών του στρατού ξηράς στο Τελ Αβίβ θα χουν την ευκαιρία να δουν από κοντά τις δυνατότητες του Spike NLOS, κάτι που ουσιαστικά ήθελαν από την αρχή της συζήτησης να επιδείξουν οι Ισραηλινοί.<br /><br />Αν ήθελε κάποιος να περιγράψει το Spike NLOS, τι θα προσδώσει στον στρατό ξηράς, θα έλεγε ότι προσφέρει μια «φονική ματιά» πέρα από τον ορίζοντα κι αυτή φτάνει περίπου στα 32 χλμ.<br /><br />Η προσθήκη του συγκεκριμένου όπλου έλεγαν ανώτατες πηγές όχι απλώς θα θωρακίσει και θ’ αναβαθμίσει στον ύψιστο βαθμό μονάδες του στρατού ξηράς που δραστηριοποιούνται και ελέγχουν τα σύνορα είτε αυτά είναι στον Έβρο είτε αυτά είναι στο ανατολικό Αιγαίο, αλλά θα τις εκτοξεύσει στις επιχειρησιακές τους δυνατότητες.<br />Η προσθήκη αυτή σημαίνει πως ουδείς αντίπαλος μπορεί να κοιμάται ήσυχος γιατί μπορεί ανά πάσα ώρα και στιγμή να προσβληθεί.<br /><br />Μπορεί κάποιος να το χαρακτηρίσει ως «αντιαρματικό» αλλά δεν παύει αυτό να είναι ένα όπλο πολλαπλών χρήσεων που δύναται να χρησιμοποιηθεί απέναντι από μια τεράστια ποικιλία στόχων σε ξηρά και θάλασσα κι αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία σε πραγματικές επιχειρήσεις για τη νησιωτική Ελλάδα και τις φρουρές που έχουν ν’ αντιμετωπίσουν τις προκλήσεις στους στενούς διαύλους…</div><div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Επιτροπή αξιωματικών στο Ισραήλ για το «μακρύ νέο δόρυ» που θέλει το Επιτελείο: Το Spike NLOS

Το Ελληνο-ισραηλινό «deal» έχει φέρει νέα και πολλά δεδομένα στον τομέα της άμυνας, με το Τελ Αβίβ να δείχνει όλο και περισσότερο τη θέληση,...

Διαβάστε την συνέχεια

Τα 50 χρόνια προσπάθειας “αρπαγής του Αιγαίου” από τους Τούρκους

<a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/01/tourkikos_stolos-1.png"><img height="157" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/01/tourkikos_stolos-1.png" width="280" /></a><br /><br />Γράφει ο Δημήτρης Σταυρόπουλος<br />Η τουρκική επεκτατικότητα, η εμπρηστική, ανιστόρητη και προκλητική πολιτική του Ερντογαν, οι παραβιάσεις των εθνικών μας συνόρων και τα επικίνδυνα «επεισόδια» μέσα στα ελληνικά νερά, εξακολουθούν να αποτελούν το καυτό θέμα της επικαιρότητας καθώς το τουρκικό «σενάριο», όχι μόνο δεν τελειώνει αλλά αναβαθμίζεται ολοέν με περισσότερη ένταση…<br /><br />Είναι αλήθεια ότι δεν υπήρξε ποτέ μακρά περίοδος αγαστών σχέσεων ανάμεσα στην Ελλάδα και την Τουρκία κατά τη νεότερη Ιστορία. <br /><br />Από τη σύσταση του Ελληνικού κράτους, με την υπογραφή του Πρωτοκόλλου του Λονδίνου το 1830 και μετά, οι πόλεμοι ανάμεσα στην Ελλάδα και την γείτονα χώρα, οι εντάσεις, οι μικρές ή μεγάλες συγκρούσεις ήταν και είναι παγιωμένο φαινόμενο.<br /><br /> Με την καταστροφή της Σμύρνης ακολούθησε η ανταλλαγή των πληθυσμών μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας.<br /><br />Και οι δύο χώρες εντάχθηκαν στο ΝΑΤΟ το 1952. <br /><br />Οι κατ’ επίφαση καλές σχέσεις επιδεινώθηκαν κατά τη δεκαετία του ‘50, λόγω του πογκρόμ των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης το 1955 και των απελάσεων των Ελλήνων από την Κωνσταντινούπολη το 1960.<br /><br />ΠΟΤΕ ΑΝΟΙΞΕ Η ΟΡΕΞΗ ΤΩΝ ΤΟΥΡΚΩΝ<br /><br />Τα προβλήματα στο Αιγαίο μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας παρουσίασαν έξαρση κατά τη δεκαετία του 1970 και σχετίζονται σε μεγάλο βαθμό με τη λήξη του Ψυχρού Πολέμου.<br /><br /> Μέχρι τότε η επιχειρησιακή ευθύνη της Ελλάδος στο Αιγαίο ήταν συγκεκριμένη και δεν είχε αμφισβητηθεί. <br /><br />Ζητήματα όπως αυτά της υφαλοκρηπίδας, του FIR και της δυσαρμονίας μεταξύ του ορίου των 10 μιλίων του εναερίου χώρου της Ελλάδας και του ορίου των 6 μιλίων των χωρικών της υδάτων, τέθηκαν από τη Τουρκία και οδήγησαν σε μία σειρά κρίσεων ανάμεσα στις δύο χώρες και συνεχίζουν να αποτελούν θέματα προς επίλυση, σε ένα δυναμικά μεταβαλλόμενο γεωστρατηγικό περιβάλλον.<br /><br />Η εισβολή στην Κύπρο το 1974 αποτέλεσε σημείο καμπής στην Τουρκική εξωτερική πολιτική. <br /><br />Το συμπέρασμα ότι ο πόλεμος μπορεί να οδηγήσει στην επίτευξη στόχων της εξωτερικής πολιτικής έκανε βαθιά εντύπωση στο κεμαλικό στρατιωτικό και διπλωματικό κατεστημένο.<br /><br /> Η εισβολή άνοιξε και την όρεξη της Τουρκίας για τη διεκδίκηση του Αιγαίου. Η οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας στο Αιγαίο έφερε τις δύο χώρες κοντά στον πόλεμο το 1976 και το 1987, ενώ ο έλεγχος της εναέριας κυκλοφορίας πάνω από τη θάλασσα και η ανάθεση της επιχειρησιακής ευθύνης για το Αιγαίο και τον εναέριο χώρο του στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ υπήρξαν πηγή προβλημάτων.<br /><br />Από το 1973 ως σήμερα, πολλά έχουν γραφεί για το αν και πόσο πετρέλαιο υπάρχει στο Αιγαίο. <br /><br />Ορισμένοι αναλυτές υποστηρίζουν ότι το Αιγαίο κρύβει μια δεύτερη Κασπία, ενώ μερικοί καθηγητές της Γεωλογίας εξακολουθούν να υποστηρίζουν ότι στο Αιγαίο πετρέλαιο δεν υπάρχει. <br /><br />Από την πλευρά της Ελλάδας, κατά την περίοδο της δικτατορίας, ξεκινούν έρευνες στην ευρύτερη θαλάσσια περιοχή μεταξύ Θάσου και Καβάλας για τα πρώτα κοιτάσματα πετρελαίου. <br /><br />Γίνονται πολλές έρευνες και ανακαλύπτονται πέντε πετρελαιοφόροι ορίζοντες, τέσσερις εντός των Ελληνικών χωρικών υδάτων των 6 μιλίων και ένας εκτός των 6 μιλίων, αλλά εντός της θεωρούμενης ελληνικής υφαλοκρηπίδας. <br /><br />Την ίδια εποχή η Άγκυρα αρχίζει να δείχνει έμπρακτα σε διπλωματικό επίπεδο το ενδιαφέρον της για την περιοχή του Αιγαίου, αφού το πρόβλημα του πετρελαίου βασανίζει εδώ και δεκαετίες την Τουρκία. <br /><br />Η ανακάλυψη λοιπόν, αξιοποιήσιμων κοιτασμάτων πετρελαίου στο Αιγαίο, είναι η αιτία για την οποία η Τουρκία μετατοπίζει το ενδιαφέρον της από την Κύπρο και στη συγκεκριμένη γεωγραφική περιοχή.<br /><br /> Με σκοπό την αμφισβήτηση των ελληνικών δικαιωμάτων από την Τουρκία στο χώρο του Αιγαίου την 1η Νοεμβρίου 1973, εντελώς ξαφνικά δημοσιεύεται χάρτης στην τουρκική εφημερίδα της Κυβερνήσεως που δίνει δικαιώματα ερευνών και εκμετάλλευσης της υφαλοκρηπίδας του Αιγαίου στην κρατική τουρκική εταιρείας πετρελαίων TRAO.<br /><br />Στις 10 Ιανουαρίου του 1974, ο Τούρκος υπουργός Άμυνας, Ιλχάν Σαντάρ δίνει το στίγμα της νέας τουρκικής στρατηγικής, δηλώνοντας πως το μέλλον της Τουρκίας είναι πλέον η θάλασσα.<br /><br /> Η επόμενη τουρκική κίνηση είναι μελετημένη και έχει συμβολικό χαρακτήρα. <br /><br />Στις 29 Μαΐου 1974, το τουρκικό ωκεανογραφικό σκάφος «Τσανταρλί» βγαίνει στο Αιγαίο για έρευνες, σε μια απροκάλυπτη προσπάθεια δημιουργίας τετελεσμένων γεγονότων και έμπρακτης αμφισβήτησης της κατοχυρωμένης με Διεθνείς Συνθήκες ελληνικής κυριαρχίας στο Αιγαίο. <br /><br />«ΤΟ ΑΙΓΑΙΟ ΜΑΣ ΑΝΗΚΕΙ!»<br /><br />Η ενέργεια αυτή συνοδεύεται από δηλώσεις αμφισβήτησης: <br /><br />«Η Τουρκία ποτέ δεν θα επιτρέψει να γίνει το Αιγαίο μια ελληνική θάλασσα ούτε και σε άλλους να σφετεριστούν τα τουρκικά δικαιώματα στην περιοχή αυτή» (Τούρκος υπουργός Άμυνας Χασάν Ισίκ, 1 Ιουνίου 1974). <br /><br />«Δεν θα εκχωρήσω το Αιγαίο σε κανέναν. Το μισό Αιγαίο ανήκει σε μας.<br /><br /> Αυτό θα πρέπει να το μάθει όλος ο κόσμος. <br /><br />Εάν η τιμή και τα ενδιαφέροντα του τουρκικού έθνους γίνουν αντικείμενο επιθέσεως, θα συντρίψουμε το κεφάλι του εχθρού» (Σαντί Ιρμάκ, Τούρκος υπηρεσιακός πρωθυπουργός, εφημερίδα Χουριέτ, 18/01/1975) .<br /><br />Η Τουρκία έτσι άρχισε συστηματικά να δημιουργεί το νέο πλαίσιο της διαπραγματεύσεως.<br /><br /> Τα δύο βασικά θέματα που ενδιέφεραν την Τουρκία ήταν η υφαλοκρηπίδα του Αιγαίου και το ενδεχόμενο να επεκτείνει η Ελλάδα μονομερώς τα χωρικά της ύδατα στα 12 μίλια.<br /><br /> Ξεκίνησε με τη διεκδίκηση τμήματος της ελληνικής υφαλοκρηπίδας του Αιγαίου.<br /><br />Στα μέσα Φεβρουαρίου του 1974 ανακοινώθηκε επισήμως από την Ελλάδα η ανακάλυψη του πετρελαϊκού κοιτάσματος στη Θάσο. <br /><br />Η εντύπωση που επικρατούσε ήταν ότι επρόκειτο περί εξαιρετικά πλουσίου κοιτάσματος, ικανού να εξασφαλίσει ακόμη και την πετρελαϊκή αυτάρκεια της Ελλάδος.<br /><br /> Η Τουρκία είχε κατά νου το προηγούμενο της ανευρέσεως κοιτασμάτων υδρογονανθράκων στη Βόρεια Θάλασσα. Η συνεχιζόμενη πετρελαϊκή κρίση έπεισε την τουρκική πολιτική ηγεσία, ότι έπρεπε να δράσει άμεσα με κλιμάκωση της κρίσεως, προκειμένου να εμποδίσει την Ελλάδα να προχωρήσει σε έρευνες για πετρέλαια στο Αιγαίο και σε άλλες περιοχές πλην της Θάσου. <br /><br />Προς τον σκοπό αυτό άρχισε να ασκεί πιέσεις σε διάφορα μέτωπα.<br /><br />ΟΙ ΠΡΩΤΕΣ ΠΑΡΑΒΙΑΣΕΙΣ<br /><br /> Τον Μάρτιο του 1974, κατά την διάρκεια νατοϊκής ασκήσεως στο Αιγαίο, οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις αποσπάστηκαν και συνέχισαν σε εθνικό επίπεδο τα γυμνάσια.<br /><br />Τουρκικά μαχητικά παραβίασαν τον εναέριο χώρο πάνω από ελληνικά νησιά του Αιγαίου<br /><br /> Τον Απρίλιο του 1974, το πανίσχυρο Εθνικό Συμβούλιο Ασφαλείας της Τουρκίας, παραβαίνοντας την πάγια τακτική του να μην αναφέρεται στο περιεχόμενο των θεμάτων που εξέταζε, ανέφερε ότι συνεδρίασε με αντικείμενο «όλα τα ελληνοτουρκικά ζητήματα: Κύπρος, μειονότητες, υφαλοκρηπίδα», παρουσία και του τούρκου προέδρου πρεσβευτή στην Αθήνα. <br /><br /> Το βράδυ του Μεγάλου Σαββάτου, τον Απρίλιο του 1974, ένα μεγάλο (αλλά τελικώς ειρηνικό) συλλαλητήριο στην Κωνσταντινούπολη για τα τουρκικά δικαιώματα στο Αιγαίο και στη Κύπρο, ξύπνησε μνήμες των Σεπτεμβριανών του 1955.<br /><br />Ο ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ ΚΑΙ Η ΧΑΓΗ<br /><br />Ο πρωθυπουργός, Κωνσταντίνος Καραμανλής στις 27 Ιανουαρίου 1975 προτείνει στην Τουρκία να προσφύγουν οι δύο χώρες στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, για να επιλύσουν τη διένεξή τους σχετικά με την υφαλοκρηπίδα. <br /><br />Η Τουρκία δέχεται καταρχήν την πρόταση, προτείνοντας ωστόσο την έναρξη συνομιλιών υψηλού επιπέδου μεταξύ των δύο κυβερνήσεων, προκειμένου να επεξεργαστούν τους όρους υπό τους οποίους θα παραπεμφθεί η υπόθεση στο εν λόγω Δικαστήριο.<br /><br /> Την 31η Μαΐου του ίδιου χρόνου σε συνάντηση των πρωθυπουργών Κ. Καραμανλή και Σουλεϊμάν Ντεμιρέλ στις Βρυξέλλες, αυτή η παραπομπή στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης συμφωνείται ρητά και αναφέρεται στη σχετική με τη συνάντηση κοινή ανακοίνωση. <br /><br />Ωστόσο, ύστερα από τέσσερις μόλις μήνες η Τουρκία υπαναχωρεί.<br /><br /> Η προφορική απάντηση του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών σε σχετικό διάβημα του πρεσβευτή στην Άγκυρα, Δημήτρη Κοσμαδόπουλου είναι ότι «το θέμα της υφαλοκρηπίδας δεν είναι αυθύπαρκτο, αλλά εντάσσεται στο πλαίσιο ευρύτερων ζητημάτων».<br /><br /> Σε αυτά τα ζητήματα οι Τούρκοι θέτουν για πρώτη φορά την παράνομη, όπως την χαρακτηρίζουν, δημιουργία μονίμων στρατιωτικών εγκαταστάσεων στα νησιά του Αιγαίου, ενώ δύο βδομάδες μετά την εισβολή στην Κύπρο, η τουρκική κυβέρνηση εκδίδει την ΝΟΤΑΜ 714, με την οποία απαιτεί να αναφέρονται στην Τουρκία ,όλα τα αεροπλάνα που πετούν πάνω απ’ το μισό Αιγαίο.<br /><br /> Με το τρόπο αυτό επιχειρεί κατάργηση του Flight Information Regions (Περιοχές Πληροφόρησης Πτήσεων) που για ολόκληρη την περιοχή του Αιγαίου υπάγονται στο FIR Αθηνών, σύμφωνα με τις Συμφωνίες των Παρισίων του 1952 και της Γενεύης του 1958. <br /><br />Παράλληλα, ζητά από το ΝΑΤΟ ειδικό καθεστώς στο Αιγαίο και την εκχώρηση στην Τουρκία του επιχειρησιακού ελέγχου του, επικαλούμενη το κενό λόγω αποχώρησης της Ελλάδας από την Ατλαντική Συμμαχία, μετά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο.<br /><br />ΒΥΘΙΣΑΤΕ ΤΟ ΧΟΡΑ<br /><br />Τον Αύγουστο του 1976 η τουρκική κυβέρνηση περνά από τις νομικές πράξεις και τα διπλωματικά έγγραφα στη δημιουργία γεγονότων. <br /><br />Το ερευνητικό πλοίο, Χόρα, που μετονομάστηκε σε Σισμίκ1, επιχειρεί έρευνα στην ελληνική υφαλοκρηπίδα. <br /><br />Η ελληνική κυβέρνηση διαμαρτύρεται με έντονα διαβήματα στην Άγκυρα, ενώ ο αρχηγός του ΠΑΣΟΚ, Ανδρέας Παπανδρέου ζητά να υπάρξει δυναμική στρατιωτική αντίδραση και αυτή του η θέση, καταχωρείται στον τύπο με τη διατύπωση «βυθίσατε το Χόρα», διατύπωση που όμως δεν χρησιμοποιεί ο Παπανδρέου. <br /><br />Μέσα σε αυτό το κλίμα, η είσοδος του Χόρα στο Αιγαίο προκαλεί το συναγερμό των ελληνικών δυνάμεων, αφού από τους χάρτες πορείας προκύπτει ότι το τουρκικό σκάφος, θα περνούσε τουλάχιστον σε μία περίπτωση πάνω από την ελληνική υφαλοκρηπίδα, βορειοδυτικά της Λέσβου. <br /><br />Το βράδυ της 6ης Αυγούστου το Χόρα παραβιάζει για πρώτη φορά την ελληνική υφαλοκρηπίδα…<br /><br />Τα υπόλοιπα μέχρι σήμερα είναι γνωστά.<br /><br />Άγνωστο ωστόσο παραμένει τι θα γίνει από δώ και μπρός…<br /><br /><b><i>« Οι κρίσεις στις Ελληνοτουρκικές σχέσεις. Ιστορική εμπειρία, πολιτικά και στρατιωτικά διδάγματα » <br />ΤΑΞΙΑΡΧΟΣ (ΥΙ) Δ. ΜΠΟΥΡΛΟΣ</i></b><div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Τα 50 χρόνια προσπάθειας “αρπαγής του Αιγαίου” από τους Τούρκους

Γράφει ο Δημήτρης Σταυρόπουλος Η τουρκική επεκτατικότητα, η εμπρηστική, ανιστόρητη και προκλητική πολιτική του Ερντογαν, οι παραβιάσεις των ...

Διαβάστε την συνέχεια

Αλλάζει η γεωπολιτική στη Μέση Ανατολή – Επιπτώσεις για Τουρκία και Ελλάδα

<a href="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/01/symvoulio-kolpou.jpg"><img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/01/symvoulio-kolpou-696x367.jpg" /></a><br /><br /><b>Τσιλιόπουλος Ευθύμιος</b><br />Ο Εμίρης του Κατάρ και ο de facto ηγέτης της Σαουδικής Αραβίας αγκαλιάστηκαν στην ιστορική πόλη Αλ-Ουλά για την σύνοδο κορυφής του Συμβουλίου Συνεργασίας του Κόλπου. Ήταν σαν τα τρία τελευταία χρόνια να μην υπήρξαν ποτέ. Λίγο αργότερα, tα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, η Σαουδική Αραβία, το Μπαχρέιν και η Αίγυπτος συμφώνησαν να αποκαταστήσουν τις σχέσεις τους με Κατάρ κατά τη διάρκεια της 41ης συνόδου κορυφής του Συμβουλίου, τερματίζοντας την τριετή διαμάχη που επηρέασε τις ισορροπίες στη Μέση Ανατολή.<br /><br />Ο Εμίρης του Κατάρ φαίνεται να αποκόμισε τα μεγαλύτερα κέρδη από την συμφωνία. Στην ουσία, το εμπάργκο έληξε με τους όρους του εμίρη, με τη Ντόχα να διατηρεί τον έλεγχο της εσωτερικής και εξωτερικής πολιτικής της. Ο Σέιχ Ταμίμ μπορεί να ισχυριστεί, δικαιολογημένα, ότι το μικρό του κράτος έχει γίνει ισχυρότερο τα τελευταία χρόνια.<br /><br />Τα ζητήματα που αναφέρθηκαν αρχικά ως σημεία διαφωνίας από τη Σαουδική Αραβία δεν έχουν επιλυθεί ακόμη. Αυτά περιλαμβάνουν τις σχέσεις του Κατάρ με τη Μουσουλμανική Αδελφότητα, τους Ταλιμπάν, τους Χούθι, και τη Χαμάς και φυσικά το al-Jazeera που δεν έχει κλείσει. Όμως, η επίλυση των συγκρούσεων στην περιοχή είναι κρίσιμο δομικό στοιχείο για την προσέλκυση επενδύσεων με σκοπό την προώθηση της απαραίτητης οικονομικής διαφοροποίησης σε ολόκληρο τον Κόλπο.<br /><br />Αυτό ισχύει ειδικά για τη Σαουδική Αραβία, υπό το πρίσμα της οικονομικής παρακμής και του αυξανόμενου χρέους των μοναρχιών. Η συμφωνία θα επιφέρει άμεσα οφέλη, με πιθανή αγορά καταριανού φυσικού αερίου από την Σαουδική Αραβία. Επίσης, θα ανοίξει άμεσα τον εναέριο χώρο της τελευταίας στην Qatar Airways που εδώ και τρία χρόνια τον παρακάμπτει αυξάνοντας κατακόρυφα τα κόστη πτήσης προς την Δύση.<div><br />Σχέσεις Κατάρ-Ιράν<br /><br />Αν και το Κατάρ είχε καλές σχέσεις με την Τεχεράνη, εν τούτοις οι σχέσεις έγιναν στενότερες όταν οι υπόλοιπες μοναρχίες άρχισαν να το αγνοούν και μετά να το μποϋκοτάρουν. Το Κατάρ στάθηκε δίπλα στο Ιράν, όταν το τελευταίο κατέρριψε αεροσκάφος της Ukrainian Airlines, σκοτώνοντας τους 176 επιβάτες. Όταν το Ιράν άρχισε να πλήττεται σφοδρά από την πανδημία η κρατική Qatar Airways μετέφερε δωρεάν τη βοήθεια από τον ΟΗΕ προς το Ιράν. Τα δύο κράτη ενίσχυσαν τους πολιτικούς δεσμούς τους και ο εναέριος χώρος του Ιράν έγινε ζωτικός αεροπορικός διάδρομος για την Qatar Airways.<br /><br />Ταυτόχρονα, η Ντόχα διατηρεί καλές σχέσεις με την Ουάσινγκτον. Οι ΗΠΑ διατηρούν θηριώδεις στρατιωτικές εγκαταστάσεις στο Κατάρ και του πωλούν μεγάλες ποσότητες όπλων. Συμφέρει την Ουάσινγκτον να βρεθεί ένα modus vivendi μεταξύ των κρατών του Κόλπου, όπως και να φέρει το Ιράν στο τραπέζι των συνομιλιών και για το πυρηνικό του πρόγραμμα και για τη γενικότερη στάση του. Το Κατάρ δεν πρόκειται να μετριάσει τις σχέσεις του με το Ιράν. Μάλλον θα παίξει τον ρόλο του γεφυροποιού μεταξύ Δύσης και Τεχεράνης, αυξάνοντας έτσι και το δικό του γεωπολιτικό ρόλο ως διαμεσολαβητή σε μια διένεξη που συνεχίζει επί δεκαετίες.</div><div><br />Η γεωπολιτική ανάγκη έπεισε την Σαουδική Αραβία<br /><br />Αυτό που υπαγόρευσε την απόφαση της Σαουδικής Αραβίας να διαφοροποιηθεί από τα Εμιράτα και να εγκαταλείψει τη σύγκρουση με το Κατάρ ήταν γεωπολιτικοί οικονομικοί λόγοι. Οι συνεχιζόμενες περιφερειακές συγκρούσεις σημαίνουν σπατάλη χρημάτων για εξοπλισμούς και εξωτερικές σχέσεις και λιγότερους πόρους για τις μεταρρυθμίσεις που θέλει να πραγματοποιήσει ο πρίγκιπας διάδοχος Μπιν Σαλμάν.<br /><br />Η κατρακύλα των τιμών του πετρελαίου εντείνει την ανάγκη μερικής απεξάρτησης της σαουδαραβικής οικονομίας από αυτά τα έσοδα. Η μείωση των τριβών εντός του Συμβουλίου, μια μη επίσημη εξομάλυνση (προς το παρόν) με το Ισραήλ και οι ισχυρές συνεργασίες με τη Δύση θα αφήσουν μόνη εκκρεμότητα εξωτερικά για το Ριάντ, τις σχέσεις με το Ιράν.<br /><br />Την αλλαγή πολιτικής της Σαουδικής Αραβίας επιδιώκει ο πρόεδρος Τραμπ εδώ και καιρό. Ο σύμβουλος και γαμπρός του Τζάρεντ Κούσνερ σταθερά προωθεί την ομαλοποίηση μέσα στο Συμβούλιο Συνεργασίας του Κόλπου μετά την εξομάλυνση των σχέσεων μεταξύ Ισραήλ, Εμιράτων και Μπαχρέιν που υπεγράφη τον Σεπτέμβριο 2020.<br /><br />Η εξομάλυνση των σχέσεων είναι και μια χειρονομία προς την προεδρία Μπάιντεν από τη Σαουδική Αραβία, η οποία αναμένει αύξηση των αμερικανικών πιέσεων σχετικά με τα ανθρώπινα δικαιώματα, την Υεμένη και το Ιράν. Μπορεί να μην δούμε εντυπωσιακή αύξηση της συνεργασίας μεταξύ των κρατών του Κόλπου, τα οποία έχουν διαφορετικά συμφέροντα και σχέσεις με τρίτες δυνάμεις. Ωστόσο, οτιδήποτε μειώνει την ένταση στην περιοχή είναι ευχάριστο για τις ΗΠΑ.</div><div><br />Ο ρόλος της Μόσχα στη Μέση Ανατολή<br /><br />Για τη Μόσχα, η συμφιλίωση Σαουδικής Αραβίας και Κατάρ είναι ανεπιθύμητη εάν σημαίνει ότι οι δύο χώρες δεν θα σπεύσουν να επενδύσουν και να εμπορεύονται με τη Ρωσία ανταγωνιζόμενες μεταξύ τους. Οι αποδοτικές προσπάθειες των ΗΠΑ για συμφωνίες εξομάλυνσης υπονομεύει τους ισχυρισμούς της Μόσχας ότι είναι καλύτερος μεσολαβητής στα της Μέσης Ανατολής από την Ουάσινγκτον.<br /><br />Δεδομένου ότι το Ιράν υποστήριξε το Κατάρ μετά τον αποκλεισμό του και εκμεταλλεύτηκε τη διαμάχη μεταξύ των αραβικών μοναρχιών, η τωρινή εξέλιξη είναι κακή είδηση για την Τεχεράνη. Μόλις πρόσφατα, τα Εμιράτα και το Μπαχρέιν ομαλοποίησαν τις σχέσεις τους με το Ισραήλ. Η έστω και ελλιπής εξομάλυνση των σχέσεων στους κόλπους του Συμβουλίου Συνεργασίας του Κόλπου, λοιπόν, προβληματίζει την Τεχεράνη. Ταυτόχρονα, τα κράτη του Κόλπου εκμεταλλεύονται τις εντάσεις μεταξύ Ιράν και ΗΠΑ και πιθανόν να αντιταχθούν σε κινήσεις για την εκτόνωση αυτών των εντάσεων.<br /><br />Οι αρνητικές επιπτώσεις για την Τουρκία<br /><br />Αλλά ούτε και η Τουρκία είναι ικανοποιημένη από τις εξελίξεις αυτές, δεδομένων των περιφερειακών της φιλοδοξιών. «Ούτε η Σαουδική Αραβία, ούτε το Κατάρ είναι οι βασικοί παίκτες στο θέατρο της Λιβύης. Πρέπει να δοθεί περισσότερη προσοχή στην αρνητική συμπεριφορά των Εμιράτων και εάν αυτή θα αλλάξει πρόθυμα ή βίαια την επόμενη περίοδο», δήλωσε ο Τούρκος αναλυτής Αλί Μπακίρ στο δίκτυο TRT World.<br /><br />Ο Μπακίρ δήλωσε αισιόδοξος (κάνοντας την ανάγκη φιλοτιμία) για τις εξελίξεις που μπορεί να προκαλέσει η συμφιλίωση: «Οι καλύτερες σχέσεις Σαουδικής Αραβίας-Κατάρ θα σήμαινε καλύτερες σχέσεις Σαουδικής Αραβίας-Τουρκίας. Αυτές οι τρεις χώρες έχουν τη δυνατότητα να γείρουν την περιφερειακή ισορροπία προς το μέρος τους. Και εάν είναι σε θέση να φέρουν και την Αίγυπτο, αυτό μπορεί να ελαχιστοποιήσει τις περιφερειακές διαφωνίες». Αυτό δεν συνάδει με τις προσπάθειες της Άγκυρας να εκμεταλλεύεται όποιο ανοιχτό μέτωπο υπάρχει.<br /><br />Η Τουρκία θα ήθελε το Κατάρ να επηρεάσει την Σαουδική Αραβία να αφήσει την σκληρή αντιτουρκική της στάση στη Λιβύη και πιστεύει ότι αν γίνει αυτό το Ριάντ θα επηρεάσει το Κάιρο. Ο ρόλος της Σαουδικής Αραβίας στη Λιβύη, όμως, είναι πολύ μικρότερος από τον ρόλο των Εμιράτων. Η δε Αίγυπτος έχει άμεσα συμφέροντα και δεν θέλει να δει την Μουσουλμανική Αδελφότητα, τζιχαντιστές και τους Τούρκους προστάτες τους δίπλα στα σύνορα της.<br /><br />Ταυτόχρονα, η Άγκυρα προσδοκά το Κατάρ να ανταποδώσει την βοήθεια που του έδωσε κατά την διάρκεια του εμπάργκο, μεσολαβώντας για εξομάλυνση των σχέσεων της με τις ΗΠΑ. Αυτό άλλωστε αναφέρεται και σε τουρκικά Μίντια. Στο κρατικό πρακτορείο "Αναντολού" αναφέρεται ότι η συμφωνία στο Συμβούλιο είναι νίκη και της Τουρκίας.<br /><br />Αδιαμφισβήτητα, όλα αυτά αφορούν άμεσα και την Ελλάδα. Η εξομάλυνση των σχέσεων των κρατών του Κόλπου μειώνει τις εντάσεις που εκμεταλλεύονται άλλοι παίκτες. Όταν η αναμπουμπούλα μειώνεται, μειώνεται και η χαρά του "λύκος". Αυτό σημαίνει ότι η Τουρκία θα βρίσκει δυσκολότερα πρόθυμους συμπαίκτες για τα σχέδια της. Προφανώς, δεν θα λυθούν τα προβλήματα, αλλά όλοι οι παίκτες αναγκάζονται να βάλουν νερό στο κρασί τους. Εξ άλλου, η ατέρμονη συνέχιση των αμυντικών δαπανών και των πολέμων είναι δυσβάσταχτη σε οικονομικά χαλεπούς καιρούς.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Αλλάζει η γεωπολιτική στη Μέση Ανατολή – Επιπτώσεις για Τουρκία και Ελλάδα

Τσιλιόπουλος Ευθύμιος Ο Εμίρης του Κατάρ και ο de facto ηγέτης της Σαουδικής Αραβίας αγκαλιάστηκαν στην ιστορική πόλη Αλ-Ουλά για την σύνοδο...

Διαβάστε την συνέχεια

''Φωνάζουν'' τα ''φερέφωνα'' του Ερντογάν: Ως “απειλή” χαρακτηρίζoυν την ελληνική Εθνοφυλακή

<img height="168" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2021-01/4932208.jpg?itok=D54r07ZL" width="280" /><br /><br />Προκλητικό άρθρο γνωστής μειονοτικής εφημερίδας προκαλεί εύλογα ερωτηματικά για την στάση ορισμένων στην Δυτική Θράκη, αφού ούτε λίγο ούτε πολύ, χαρακτηρίζεται η εθνοφυλακή μας ως “απειλή” για τα μειονοτικά χωριά.<br /> <br />Η μειονοτική εφημερίδα θεωρεί ότι η ενεργοποίηση της Εθνοφυλακής επανήλθε ξανά σε ημερήσια διάταξη, ως έργο του ΥΦΑΜ Α.Στεφανή. Η ίδια παρατήρησε ιδιαίτερο δυναμισμό ειδικά τους τελευταίους μήνες λόγω φυσικών των απειλών της Άγκυρας για τους οποίους δεν διαθέτει άποψη, ούτε τις θεωρεί σημαντικές.<br /><br />“Η ελληνική Εθνοφυλακή, συγκροτείται από πολίτες σε όλη την Ελλάδα και όχι μόνο αναβιώνει, αλλά έχει τεθεί και σε φάση ενεργοποίησης, συμβαδίζοντας με την εποχή των σύγχρονων πολέμων, ενώ έχει τεθεί και η απαραίτητη νομική βάση.<br /><br />Το όνειρο του ΥΦΑΜ κ. Αλκιβιάδη Στεφανή, δεν πραγματοποιείται μόνο βήμα προς βήμα, αλλά επεκτείνεται και ενισχύεται, δημιουργώντας μια πλήρως εξοπλισμένη στρατιωτική δύναμη. Ένα από τα σοβαρά ζητήματα που θα ενεργοποιηθούν από την κυβέρνηση Μητσοτάκη κατά την προσεχή περίοδο θα είναι η συγκρότηση Εθνοφυλακή από πολίτες σε όλη την Ελλάδα.<br /> <br />Ο ελληνικός τύπος θεωρεί ότι το ελληνικό έδαφος απειλείται στο σύνολο του από την Τουρκία, εξ ου και η ενεργοποίηση της Εθνοφυλακής. Ένα άλλο καθήκον των δυνάμεων της Εθνοφυλακής (κατά την περίοδο του πολέμου), όπως στην “Ειρηνευτική Επιχείρηση Κύπρου” το 1974 ( Έτσι ονομάζουν οι Τούρκοι την στυγερή και παράνομη εισβολή του Αττιλα), ήταν ο ρόλος του αποκλεισμού των τουρκικών χωριών στη Δυτική Θράκη από διάφορες περιοχές της Ελλάδας εκείνη την εποχή (περιπολίες στα χωριά το βράδυ και πιέσεις στην μειονότητα).<br /> <br />Έτσι σε περίπτωση παρόμοιας κατάστασης στο μέλλον, είναι προφανές ότι γίνονται υπολογισμοί (από την ελληνική κυβέρνηση) για τον αποκλεισμό και τον έλεγχο της τουρκικής μειονότητας στη Δυτική Θράκη”, καταλήγει το άρθρο μεταξύ πολλών άλλων. <br /><br />Η συγκρότηση και η ενεργοποίηση της εθνοφυλακής είναι μέσα στα πλαίσια των κινήσεων για την αύξηση της άμυνας της χώρας, σύμφωνα με τα διεθνή πρότυπα. <br /><br />Κανένας δεν έχει το δικαίωμα να χαρακτηρίζει την δύναμη αυτή ως “εργαλείο” άσκησης ελέγχου και πίεσης αφού η αποστολή της είναι η βοήθεια στον τακτικό στρατό και η διαφύλαξη κρίσιμων υποδομών και περιοχών σε περίπτωση πολέμου. <br /><br />Το ελληνικό κράτος σε όλη την διάρκεια της μακραίωνης ιστορίας δεν απείλησε και δεν προέβη σε πράξεις και ενέργειας κατά οποιασδήποτε μειονότητας, σε αντίθεση με την Τουρκία, η οποία “παράγει” μέχρι και σήμερα “γενοκτονίες”. Σήμερα είναι οι Κούρδοι, οι Αλεβίτες κά, παλαιότερα ήταν οι Έλληνες, οι Αρμένιοι και άλλοι λαοί. Κανένας δεν πρέπει να συγχέει την άμυνα της πατρίδας με τα προσωπικά οφέλη.<br /> <br />Υπενθυμίζουμε ότι από την άλλη πλευρά του Αιγαίου το στυγνό καθεστώς Ερντογάν έχει δημιουργήσει παράλληλες δομές οπλισμένων με όπλα δυνάμεων επιβουλής του νόμου για τυχόν εξέγερση των Τούρκων και μη πολιτών, σε μια προσπάθεια να μην απολέσει την εξουσία του.<div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

''Φωνάζουν'' τα ''φερέφωνα'' του Ερντογάν: Ως “απειλή” χαρακτηρίζoυν την ελληνική Εθνοφυλακή

Προκλητικό άρθρο γνωστής μειονοτικής εφημερίδας προκαλεί εύλογα ερωτηματικά για την στάση ορισμένων στην Δυτική Θράκη, αφού ούτε λίγο ούτε π...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Υπουργός Εξωτερικών των Η.Π.Α. δείχνει τον δρόμο εκτός ΝΑΤΟ στην Τουρκία

<img height="184" src="https://img.huffingtonpost.com/asset/5ff85b1424000005658ae010.jpeg?ops=scalefit_630_noupscale" width="280" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Τα διλήμματα της Τουρκίας και η ευνοϊκή συγκυρία για την Ελλάδα</span></h3><b>Ηλίας Θερμός*</b>  <br />Από την εποχή του Ψυχρού Πολέμου το ΝΑΤΟ ήταν το εργαλείο εξωτερικής πολιτικής των Ηνωμένων Πολιτειών στην Ευρώπη και την Ανατολική Μεσόγειο. Στις τελευταίες δεκαετίες όμως, η ανάπτυξη της Τουρκίας και ιδιαίτερα στην εποχή του Τούρκου προέδρου Ερντογάν, αυτή η χώρα άρχισε να παρουσιάζει μια πολιτική αυτονόμησης από το ΝΑΤΟ και με την στροφή προς τον νεο-οθωμανισμό, οικοδόμησε μια συστηματική πορεία προς την κυριαρχία της στην Ανατολική Μεσόγειο και την εγκατάστασή της στη Λιβύη, στον Καύκασο, τη βόρεια Συρία και με βάσεις στη Σομαλία και την Αλβανία. <br /><br />Συνεπώς άρχισε να προβάλλει ηγετικό ρόλο πολύ πέρα από αυτό που ορίζει ως ζωτικό χώρο στο Αιγαίο και στα σύνορά της όπως αυτά διαμορφώθηκαν από τη Συνθήκη της Λωζάνης στις 24 Ιουλίου 1923. Σήμερα, 100 χρόνια μετά, η Τουρκία θέλει να αναθεωρηθεί αυτή η συνθήκη σε βάρος της Ελλάδας στο Αιγαίο και της Συρίας. <br /><br />Κατά τον Ψυχρό Πόλεμο, η Τουρκία αποτέλεσε για τις Η.Π.Α. εκείνη την κρίσιμη χώρα που ήταν ο ακρογωνιαίος λίθος στην πολιτική ανάσχεσης της Σοβιετικής Ένωσης, με συνέπεια να θεωρείται συγκριτικά πιο κρίσιμη στρατηγική χώρα από την Ελλάδα για την Αμερική και τη χώρα που συνέδεσε το ΝΑΤΟ με το Σύμφωνο της Βαγδάτης (Τουρκία, Ιράκ, Ιράν) από το 1954. <br /><br />Σήμερα, στις αρχές του 21ου αιώνα, η αμερικανική επέμβαση στο Ιράκ και το Αφγανιστάν φτάνει στο τέλος της και η Αραβική Άνοιξη κατέληξε σε αποτυχία, με τον εμφύλιο πόλεμο στη Συρία να κρίνεται υπέρ του συριακού καθεστώτος, γεγονός που εδραιώνει την εγκατάσταση της Ρωσίας στην Ανατολική Μεσόγειο, ενώ η Τουρκία απέτυχε να αναθεωρήσει τα σύνορά της προς τη Συρία και το Ιράκ και να κατανικήσει το ζήτημα της κουρδικής αυτονομίας στα σύνορά της. <br /><br />Όμως η νεο-οθωμανική ιμπεριαλιστική εκστρατεία στη Λιβύη και στον Καύκασο και οι προκλήσεις σε βάρος της Ελλάδας και της Κύπρου στην Ανατολική Μεσόγειο, σε συνδυασμό με τη στρατιωτική συνεργασία με τη Ρωσία και την ανάπτυξη της τουρκικής αμυντικής συμμαχίας με τη χρήση αμερικανικής τεχνολογίας, έδειξαν στις Ηνωμένες Πολιτείες τη στροφή της Τουρκίας πέραν του ΝΑΤΟ και της Δυτικής αμυντικής πολιτικής. <br /><br />Οι κυρώσεις που επέβαλε η κυβέρνηση των Η.Π.Α. και ιδιαίτερα το Υπουργείο Εξωτερικών προς την αμυντική βιομηχανία της Τουρκίας δείχνουν καθαρά ότι το αμερικανικό εθνικό συμφέρον δεν μπορεί πλέον να αγνοήσει την αμφίσημη τουρκική ηγεμονική πολιτική που προσπαθεί να εκμεταλλευτεί τη συνεχιζόμενη αντιπαλότητα Η.Π.Α. - Ρωσίας και παράλληλα να θέσει χώρες μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης όπως η Ελλάδα και η Κύπρος υπό την ηγεμονία της, διαλύοντας έτσι την νοτιοανατολική πτέρυγα του ΝΑΤΟ. Οι Η.Π.Α. εκλαμβάνουν τη στενή σχέση μεταξύ Τουρκίας και Ιράν ως απειλή για την ασφάλεια του Ισραήλ, άρα μια πρώτης τάξης απειλή για τα ζωτικά συμφέροντα των Η.Π.Α. στην Ανατολική Μεσόγειο. <br /><br />Συνεπώς φαίνεται ότι ο Υπουργός Εξωτερικών των Η.Π.Α. Μάικ Πομπέο με τις κυρώσεις που επέβαλε στην Τουρκία εφαρμόζοντας τον νόμο για τις κυρώσεις που ψήφισαν με συντριπτική πλειοψηφία και τα δύο σώματα του Κογκρέσου, η Βουλή των Αντιπροσώπων και η Γερουσία, δείχνει πλέον την αρχή του δρόμου της Τουρκίας εκτός ΝΑΤΟ. <br /><br />Αυτό το γεγονός αποτελεί πλέον μονόδρομο για τις Η.Π.Α. καθώς συνειδητοποιεί ότι στη νέα αρχιτεκτονική ασφάλειας των Η.Π.Α. στην περιοχή δεν χωράει η Τουρκία, όσο δεν αλλάζει τις νεο-οθωμανικές της επιλογές και ακολουθεί μια αυτόνομη αμυντική πολιτική που έρχεται σε αντίθεση με τα μελλοντικά σχέδια των Η.Π.Α. που περιλαμβάνει συμμαχίες με την Ελλάδα, την Κύπρο, το Ισραήλ και κρίσιμες αραβικές χώρες όπως η Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, την Ιορδανία και μια στενότερη σχέση με την Αίγυπτο. <br /><br />Έτσι, η νέα κυβέρνηση του Τζο Μπάιντεν που επιθυμεί να επιστρέψει στην Ευρώπη με μια στενότερη σχέση με την Ευρωπαϊκή Ένωση, ισχυροποιεί τη σχέση των Η.Π.Α. με τη Γαλλία και θέτει διλήμματα στην φιλοτουρκική πολιτική της Γερμανίας. <br /><br />Η Ελλάδα λοιπόν βρίσκεται σήμερα σε μια ευνοϊκή συγκυρία όπως είναι πολύ κοντά τα ελληνικά με τα αμερικανικά συμφέροντα και συνεπώς δεν βρίσκεται στη λάθος θέση με τη διεθνή πραγματικότητα και συνεπώς μπορεί να αποκομίσει οφέλη από την αναβάθμιση της στρατηγικής της θέσης. <br /><br />Ιστορικά παρατηρούμε ότι όταν η χώρα βρίσκεται σε μια ευνοϊκή συγκυρία όπως με τη νίκη των συμμάχων της στον Α΄ και Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, μπορεί να ενισχύσει τα εθνικά της συμφέροντα, εφόσον ξέρει καλά πώς να διεκδικήσει επιτυχώς τα κυρίαρχα δικαιώματά της. <br /><br />Έτσι στο μέλλον η χώρα θα πρέπει να επεκτείνει τα νόμιμα δικαιώματά της στον εναέριο και θαλάσσιο χώρο έως τα 12 μίλια όπως προβλέπεται από το διεθνές δίκαιο και να ακυρώσει έτσι την τουρκική απειλή του Casus Belli.Για την επέκταση της κυριαρχίας μας στα 12 μίλια έχει δηλώσει πρόσφατα τη συμφωνία της και η Ρωσία που αναγνωρίζει αυτό το νόμιμο δικαίωμά μας. Τώρα λοιπόν είναι καιρός να επιμείνει η Ελλάδα στις όποιες διαπραγματεύσεις με την Τουρκία, ότι αυτές θα πρέπει να περιοριστούν αποκλειστικά και μόνο στην οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών και της ΑΟΖ στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο μεταξύ των δύο χωρών με βάση το διεθνές δίκαιο. <br /><br />Επιτέλους η Τουρκία καλείται να κατανοήσει ότι τα ελληνικά νησιά δεν βρίσκονται σε λάθος γεωγραφική θέση, αλλά τα ελληνικά νησιά έχουν ΑΟΖ ανεξάρτητα από την όποια απόσταση από τις τουρκικές ακτές. Δυστυχώς για την Τουρκία, δεν μπορεί να επαναδιαπραγματευτεί τη Συνθήκη της Λωζάνης εκατό χρόνια μετά. <br /><br />Ο κόσμος αλλάζει και η αμερικανική εξωτερική πολιτική διατηρεί τη διαχρονικότητά της ανεξάρτητα από την εναλλαγή κομμάτων στην εξουσία. Η κυβέρνηση Μπάιντεν, από τις 20 Ιανουαρίου 2021, θα κινηθεί πάνω στις ράγες της πολιτικής που χαράζει το Κογκρέσο και ο Μάικ Πομπέο απέναντι στην Τουρκία. <br /><br />Συνεπώς για την Τουρκία υπάρχει το δίλημμα: Συνεργασία με τις Η.Π.Α. και στροφή προς την Ευρωπαϊκή Ένωση και την αμερικανο-ευρωπαϊκή συμμαχία, ή ένας μοναχικός δρόμος προς τις φαντασιώσεις της νεο-οθωμανικής νοσταλγίας με ένα αυταρχικό κράτος μακριά από τη δημοκρατία και με αβέβαιες συγκρούσεις στη Λιβύη και τον Καύκασο. Δηλαδή η Τουρκία καλείται να εφαρμόσει ειρηνικές σχέσεις με τους γείτονές της και να ανοίξει τον δρόμο για την αναγνώριση των δικαιωμάτων των μειονοτήτων της, όπως των Κούρδων. <br /><br />Ένα τέτοιο εγχείρημα προϋποθέτει ένα βαθύτατα δημοκρατικό μετασχηματισμό της Τουρκίας και ενδεχομένως μια άλλη ηγεσία, με έμπνευση και αισιοδοξία για το μέλλον μιας σύγχρονης Τουρκίας που επιτέλους θα ζει στον 21ο αιώνα.<div><br /></div><div><b><i>*Ομότιμος Καθηγητής του Πανεπιστημίου Μακεδονίας - Εδρα Jean Monnet στην Ευρωπαϊκή Πολιτική Ολοκλήρωση και Εξωτερική Πολιτική</i></b></div><div><br /></div><div>πηγή<br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ο Υπουργός Εξωτερικών των Η.Π.Α. δείχνει τον δρόμο εκτός ΝΑΤΟ στην Τουρκία

Τα διλήμματα της Τουρκίας και η ευνοϊκή συγκυρία για την Ελλάδα Ηλίας Θερμός*    Από την εποχή του Ψυχρού Πολέμου το ΝΑΤΟ ήταν το εργαλείο ε...

Διαβάστε την συνέχεια

Foreign Policy: Η σταυροφορία του Τραμπ να βοηθήσει τον Ερντογάν στην υπόθεση Halkbank

<img height="187" src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2021/01/210110045622_RAMA-TRUMP-ERDOGAN-MERKEL-MITSOTAKIS02-1024x686.jpg" width="280" /><br /><br />Είναι η έλξη του Προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών, Ντόναλντ Τραμπ προς τους αυταρχικούς ηγέτες, αλλά και η έλλειψη κατανόησης της υπόθεσης της HalkBank που τον ώθησαν να προστατεύσει την τουρκική τράπεζα από οποιαδήποτε ποινή για το σχέδιο μη τήρησης των αμερικανικών κυρώσεων εναντίον του Ιράν, αποκάλυψε το <a href="https://foreignpolicy.com/2021/01/09/trump-help-iran-evade-sanctions-turkey-halkbank/">περιοδικό Foreign Policy στην ιστοσελίδα του</a>.<br /><br />Η δίκη της κρατικής τράπεζας της Τουρκίας, της HalkBank πρόκειται να ξεκινήσει στη Νέα Υόρκη την 1η Μαρτίου. Η τράπεζα κατηγορείται για νομιμοποίηση εσόδων έως 20 δισεκατομμύρια δολάρια για λογαριασμό ιρανικών οντοτήτων, για τραπεζικές απάτες και απόκρυψη της φύσης αυτών των παράνομων συναλλαγών από αξιωματούχους των ΗΠΑ. Η κυβέρνηση της Τουρκίας αρνείται τη συνενοχή της στο σχέδιο αυτό, που παραβιάζει τις αμερικανικές κυρώσεις στο Ιράν.<br /><br />Η κυβέρνηση του κ. Τραμπ για τέσσερα χρόνια «προσπάθησε επανειλημμένα να προστατεύσει τη HalkBank από το να πληρώσει το πρόστιμο για το ρόλο της, να βοηθήσει δηλαδή το Ιράν, συμπεριλαμβανομένης της απολύσεως ενός ομοσπονδιακού εισαγγελέα που χειριζόταν την υπόθεση και ζητώντας από ανώτερους κυβερνητικούς αξιωματούχους να πιέσουν το Υπουργείο Δικαιοσύνης να απορρίψει» (την υπόθεση).<br /><br />Είναι η έλλειψη κατανόησης του κ. Τραμπ για τις κατηγορίες εναντίον της τράπεζας, που σχετίζονται με το Ιράν που τον ώθησαν να κάνει τέτοιες κινήσεις, σύμφωνα με τον Τζον Μπόλτον, πρώην Σύμβουλο Εθνικής Ασφάλειας του Αμερικανού προέδρου.<br /><br />«Παρόλο που του είπαν για ποια υπόθεση ερευνήθηκε η HalkBank, εξακολουθώ να μην είμαι βέβαιος ότι ποτέ εκτίμησε πλήρως ότι επρόκειτο για παραβίαση των αμερικανικών κυρώσεων κατά του Ιράν και ότι διέπραξε οικονομική απάτη με ψέματα για τις παραβιάσεις», δήλωσε ο Μπόλτον, ο οποίος είχε προσπαθήσει να εξηγήσει την υπόθεση στον πρόεδρο..<br /><br />«Δεν νομίζω ότι ο Τραμπ έχει εσωτερικεύσει πλήρως ποια ήταν η φύση των υποκείμενων κατηγοριών», πρόσθεσε ο πρόεδρος.<br /><br />Το μακροχρόνιο σχέδιο σταμάτησε με τη σύλληψη του καταδικασμένου Τουρκο-Ιρανού εμπόρου χρυσού Reza Zarrabin στο Μαϊάμι, το Μάρτιο του 2016.<br /><br />Ο Zarrab συνελήφθη επειδή οργάνωσε ένα σχέδιο παράκαμψης των αμερικανικών κυρώσεων στο Ιράν τον Μάρτιο του 2016. Αργότερα τα «γύρισε» για να συνεργαστεί με Αμερικανούς εισαγγελείς σε αντάλλαγμα να επιδειχθεί επιείκεια σε αυτόν, γεγονός που οδήγησε στη σύλληψη του Hakan Attila, ενός εκτελεστικού της κρατικής διοίκησης της Τουρκίας HalkBank, τον Μάρτιο του 2017. Τούρκοι πρώην υπουργοί, συμπεριλαμβανομένου του υπουργού Οικονομίας Zafer Çağlayan, κατηγορήθηκαν επίσης στην υπόθεση.<br /><br />«Σχεδόν αμέσως, και για χρόνια αργότερα, η τουρκική κυβέρνηση άρχισε να πιέζει αξιωματούχους των ΗΠΑ να αποσύρουν την υπόθεση, ξεκινώντας με τον τότε αντιπρόεδρο Τζο Μπάιντεν. Ο Ερντογάν αργότερα προσπάθησε να ζητήσει από τον τότε Πρόεδρο Μπαράκ Ομπάμα να παρέμβει», αναφέρει η έγκυρη ιστοσελίδα. «Τόσο ο Μπάιντεν όσο και ο Ομπάμα αρνήθηκαν.»<br /><br />Ωστόσο, «ο Τραμπ έδειξε απόλυτα χαρούμενος που πήρε την πλευρά του Ερντογάν», σε μια σειρά διμερών ζητημάτων μεταξύ της Άγκυρας και της Ουάσιγκτον για ανεξήγητους λόγους, σύμφωνα με τον Νίκολας Ντανφόρθ, ανώτερο ερευνητικό συνεργάτη του Hellenic Foundation for European and Foreign Policy.<br /><br />Οι προσπάθειες του Τραμπ να διευθετήσει το θέμα για τον Ερντογάν σήμαινε υπονόμευση του κράτους δικαίου στις Ηνωμένες Πολιτείες, είπε, επισημαίνοντας ως παραδείγματα την αγορά του ρωσικού συστήματος S-400 από την Τουρκία και την υπόθεση HalkBank.<br /><br />Αλλά με τη νέα κυβέρνηση στην Ουάσιγκτον και την επερχόμενη δίκη, τόσα χρόνια τουρκικών προσπαθειών για εξάλειψη της υπόθεσης ενδέχεται να εξαφανιστούν, σύμφωνα με τον Aykan Erdemir, πρώην μέλος του τουρκικού κοινοβουλίου και επί του παρόντος ανώτερος διευθυντής του προγράμματος για την Τουρκία στο Foundation for Defense of Democracies.<br /><br />Εάν κριθεί ένοχη, η HalkBank θα εκτοξευθεί από το χρηματοπιστωτικό σύστημα των ΗΠΑ, προκαλώντας μια τεράστια αρνητική επίδραση στην ήδη τρομακτική κατάσταση της τουρκικής οικονομίας.<div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Foreign Policy: Η σταυροφορία του Τραμπ να βοηθήσει τον Ερντογάν στην υπόθεση Halkbank

Είναι η έλξη του Προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών, Ντόναλντ Τραμπ προς τους αυταρχικούς ηγέτες, αλλά και η έλλειψη κατανόησης της υπόθεσης τη...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Σάλεχ "δίνει" τα ψέματα Τσαβούσογλου - Με συμφωνίες fast-track "ληστεύει" τον πλούτο της χώρας

<img height="168" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2021-01/000_15F94R%20%281%29.jpeg?itok=iJ46OMxR" width="280" /><br /><br />Η Τουρκία έχει "γαντζωθεί" στη Λιβύη θέλοντας να υφαρπάξει κρίσιμες υποδομές ενώ το μίσος φουντώνει στη χώρα για τα ύποπτα σχέδια της<br /><br />Μετά τη διάψευση του αμερικανικού ΥΠΕΞ στις δηλώσεις του Μ.Τσαβούσογλου περί S-400, τώρα σειρά πήρε η βουλή των αντιπροσώπων της Λιβύης, αφήνοντας εκτεθειμένο για μια φορά ακόμη τον Τούρκο ΥΠΕΞ. <br /><br />Ο ισχυρός άνδρας και πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων της Λιβύης, Αγκίλα Σάλεχ, αρνήθηκε τις αναφορές μέσων ενημέρωσης μετά από ανακοίνωση του υπουργείου Εξωτερικών της Τουρκίας, ότι ο ίδιος, είχε στείλει απεσταλμένο στην Τουρκία.<br /><br />Ο Aguila Saleh επιβεβαίωσε σε συνέντευξή του στην τηλεόραση Al Arabiya το Σάββατο, ότι το λιβυκό Κοινοβούλιο δεν λαμβάνει εντολές από κανέναν, λέγοντας: «Δεν ικετεύουμε ούτε λαμβάνουμε εντολές από την Τουρκία ή οποιαδήποτε άλλη χώρα. Αρνούμαστε εντελώς οποιαδήποτε επαφή με την Τουρκία μέσω ειδικού απεσταλμένου μας».<br /><br />Τόνισε ωστόσο, ότι δεν θα διστάσει να επικοινωνήσει με χώρες που εμπλέκονται στην κρίση της Λιβύης χωρίς να διακυβεύεται η κυριαρχία και οι εθνικές αρχές.<br /><br />Ο Σάλεχ πρόσθεσε ότι «εργάζεται για τη σταθερότητα της χώρας και όλα τα βήματα του είναι ξεκάθαρα στον λαό της Λιβύης», τονίζοντας ταυτόχρονα ότι τα συμφέροντα των Λίβυων και η ασφάλεια της χώρας είναι ο πρωταρχικός στόχος του".<br /><br />Οι ισχυρισμοί περί αποστολής ειδικού αντιπροσώπου του Σαλέχ είχε γίνει πρώτη φορά από τον Τούρκο υπουργό Εξωτερικών, Μεβλούτ Τσαβούσογλου ο οποίος είχε δηλώσει ότι «η Τουρκία επικοινωνεί με την ανατολική πλευρά στη Λιβύη. Ο ειδικός εκπρόσωπος του Προέδρου του Κοινοβουλίου Tobruk θα επισκέπτονταν την Τουρκία".<br /><br />Πραγματικά η Άγκυρα αναζητά εναγωνίως τρόπους να παρουσιαστεί ως μεσολαβητής στη Λιβύη, εισπράττοντας όμως την χλεύη και κυρίως το μίσος που έχει πολλαπλασιαστεί ακόμα και στη φιλική γι αυτήν, Τρίπολη. <br /> <br />Την ίδια περίοδο η κυβέρνηση της Τρίπολης συζήτησε με τον πρέσβη της Τουρκίας την ολοκλήρωση του πρωτοκόλλου που υπεγράφη μεταξύ των δύο χωρών για εκκρεμή και ημιτελή προγράμματα.<br /><br />Η συζήτηση πραγματοποιήθηκε κατά τη διάρκεια χθεσινής συνάντησης μεταξύ του Μέλους του Προεδρικού Συμβουλίου, Μοχάμεντ Αμάρι Ζάιντ και του Τούρκου πρέσβη Σεράχ Αξέν, στην Τρίπολη.<br /><br />Συζητήθηκαν κυρίως τα εμπόδια που αντιμετωπίζει η εφαρμογή του πρωτοκόλλου. Ο Τούρκος Πρέσβης εξέτασε έργα που έχουν εκτελεστεί από τουρκικές εταιρείες στον τομέα της ενέργειας για την αύξηση της χωρητικότητας των σταθμών παραγωγής ενέργειας.<br /><br />Πληροφορίες φέρουν την Άγκυρα να θέλει να ελέγξει την υποδομή του ηλεκτρικού ρεύματος της χώρας με προφανείς ύποπτους λόγους ελέγχου των δομών της χώρας μετά την αποτυχία ελέγχου των πετρελαιοπηγών.<br /><br />Η ουσία όμως είναι ότι όσο δεν διεξάγεται διεθνής διάσκεψη για την Λιβύη και δεν απαιτείται η αποχώρηση όλων των ξένων δυνάμεων, ειδικά των Τούρκων και των Σύριων μισθοφόρων, η Λιβύη θα “βυθίζεται” καθημερινά στο χάος και αυτό πρέπει να αλλάξει το ταχύτερο δυνατό.<div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ο Σάλεχ "δίνει" τα ψέματα Τσαβούσογλου - Με συμφωνίες fast-track "ληστεύει" τον πλούτο της χώρας

Η Τουρκία έχει "γαντζωθεί" στη Λιβύη θέλοντας να υφαρπάξει κρίσιμες υποδομές ενώ το μίσος φουντώνει στη χώρα για τα ύποπτα σχέδια ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ανησυχία στη Τουρκία για την ''απόβαση'' των Σαουδαραβικών F-15 στην Ελλάδα

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2021-01/22058d5597215782caa0d74cac4dbfcd.jpg?itok=hLYFidTa" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="480" data-original-width="800" height="168" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2021-01/22058d5597215782caa0d74cac4dbfcd.jpg?itok=hLYFidTa" width="280" /></a></div><br /><div><b>Γιώργος Μοτσάκος</b></div><div>Το τελευταίο διάστημα έχουμε γίνει μάρτυρες της τρομερά άσχημης θέσης της Τουρκίας στην διεθνή γεωπολιτική και διπλωματική σκακιέρα, ενώ το τουρκικό ΥΠΕΞ “παραμυθιάζει'’ τους πάντες σχετικά με την δήθεν επαναπροσέγγιση του με σειρά κρατών απόρροια της απομόνωσης της Άγκυρας.<br /><br />Αρχικά ήταν οι ΗΠΑ και η δήθεν σύσταση ειδικής επιτροπής για τους S-400, η οποία διαψεύστηκε πανηγυρικά από το αμερικανικό ΥΠΕΞ, σειρά πήρε το Ισραήλ το οποίο αρνήθηκε οποιαδήποτε αποδοχή επαναπροσέγγισης με την Άγκυρα λόγω τουρκικής στάσης σε Μεσόγειο και σχέσεις με την Χαμάς.<br /><br />Στην συνέχεια πήρε σειρά η Γαλλία, η Συρία και η Σ.Αραβία. <br /><br />Η στρατιωτική συνεργασία μεταξύ Σαουδικής Αραβίας και Ελλάδας “ξύπνησε“ απότομα την Τουρκία, αφού η εντολή του Ριάντ για μεταστάθμευση αεροσκαφών F-15 στην βάση της Σούδας, αποτελεί σαφή απειλή για την τουρκική ενδοχώρα σε πιθανή διεθνή σύγκρουση σε Μέση Ανατολή και Μεσόγειο.<br /><br />Πρόκειται για ένα σενάριο που αναφέρεται όλο και πιο συχνά από ειδικούς αναλυτές στο Τελ Αβίβ, με αφορμή το Ιράν και το πρόγραμμα εμπλουτισμού ουρανίου του (και πιθανή επίθεση ΗΠΑ-Ισραήλ), σε συνδυασμό με τις βάσεις και τα σχέδια της Άγκυρας στην Μεσόγειο. <br /><br />Τουρκία και Ιράν είναι δύο χώρες στο στόχαστρο της δύσης για διαφορετικούς λόγους. <br /><br />Το γεγονός των κοινών αεροπορικών ασκήσεων μεταξύ Ελλάδας και Σαουδικής Αραβίας στο άμεσο μέλλον, οδήγησαν το τουρκικό γενικό επιτελείο να “αναγνωρίσει” το υπαρκτό σενάριο μιας "θανάσιμης απειλής για την Τουρκία".<br /><br />Επίσης, μια πιθανή πώληση σε πολύ καλή τιμή Σαουδαραβικών αεροσκαφών τύπου "F-15" στην ελληνική πολεμική αεροπορία αυτήν την στιγμή, θα μπορούσε να μεταβάλει δραματικά την κατάσταση στο Αιγαίο και την Α.Μεσόγειο, αφού οι Έλληνες πιλότοι θα μπορούσαν να βομβαρδίσουν το παλάτι του σουλτάνου από ασφαλή απόσταση.<br /><br />Το έτερο που ενόχλησε τον Ερντογάν, ήταν η προσωπική εντολή του Σαουδάραβα πρίγκιπα Mohammed bin Salman, για μεταστάθμευση μεγάλου αριθμού αεροσκαφών" F-15 στην Σούδα, θεωρώντας την ουσιαστικά ως επίδειξη δύναμης της Σ.Αραβίας και κίνηση πλήρους εχθρότητας προς το πρόσωπο του.<br /><br />Οι Σαουδάραβες απέδειξαν στους Τούρκους ότι μπορούν και αυτοί να παίξουν δυναμικά μεταφέροντας αεροσκάφη στρατηγικής ισχύος δίπλα στα τουρκικά σύνορα με μια χώρα σαν την Ελλάδα, με την οποία διαθέτουν πολύ καλές σχέσεις παραδοσιακά, όπως και με τους Έλληνες για πολλούς λόγους.<br /><br />Οι εμπορικές και οικονομικές σχέσεις των δύο χωρών ανάγονται εδώ και πολλά χρόνια, αλλά ήταν σε μέτριο επίπεδο κυρίως λόγω Τουρκίας, μετά το πρόσφατο εμπάργκο όμως των τουρκικών προϊόντων από το Ριάντ, άνοιξαν νέοι δίοδοι ευκαιριών για τις δύο πλευρές.<br /><br />Το έτερο σενάριο που φέρνει τους Σαουδάραβες Εμίρηδες στην Ελλάδα, είναι τα τεράστια ενεργειακά σχέδια με τον αγωγό East Med, σε συνδυασμό με την δημιουργία του αμυντικού άξονα Ελλάδος-Κύπρου-Αιγύπτου-ΗΑΕ. <br /><br />Η είσοδος της Σαουδικής Αραβίας σε αυτήν την συμμαχία, θα γίνει πραγματικότητα εφόσον έχουμε την σύμπραξη εταιρειών της χώρας αυτής με την Ελλάδα, ή την είσοδο της σε κάποια εξόρυξη υδρογονανθράκων.<br /><br />Επίσης, το Ριάντ θέλει να συμμετάσχει σε αυτήν την προσπάθεια στην Μεσόγειο λόγω της παρουσίας Γάλλων, Αμερικανών και Ισραηλινών, οι οποίοι όπως φαίνεται οριοθετούν το μέλλον της περιοχής και της Μ.Ανατολής, για τα επόμενα 50 χρόνια .<br /><br />Τουρκικές δημοσιογραφικές πηγές αναφέρουν ότι το Βασίλειο της Σαουδικής Αραβίας διαθέτει τον μεγαλύτερο στόλο αεροσκαφών F-15 στον κόσμο, μετά τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής και αυτό φοβίζει τους Τούρκους ακόμα πιο πολύ, λόγω και της ελληνικής αναζήτησης αεροσκαφών στρατηγικής σημασίας.<br /><br />Όπως και να έχει, η παρουσία των Σαουδαράβων δεν είναι ευκαιριακή όπως για παράδειγμα οι επαναπροσεγγίσεις των Τούρκων, αλλά εδράζεται σε μεγαλόπνοα σχέδια στην πιο “καυτή” περιοχή του Πλανήτη την Α.Μεσόγειο. Οφείλουμε να κάνουμε λοιπόν ότι είναι δυνατό με το Ριάντ, για να έχουμε συμπράξεις εταιρειών με την Σ.Αραβία και τα υπόλοιπα λογικά θα έρθουν από μόνα τους. </div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/"> πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ανησυχία στη Τουρκία για την ''απόβαση'' των Σαουδαραβικών F-15 στην Ελλάδα

Γιώργος Μοτσάκος Το τελευταίο διάστημα έχουμε γίνει μάρτυρες της τρομερά άσχημης θέσης της Τουρκίας στην διεθνή γεωπολιτική και διπλωματική ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο αρχηγός της ΜΙΤ Χακάν Φιντάν. Οι σχέσεις με το Ιράν και τα μυστικά του Ερντογάν

<a href="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/01/hakan-fidan-erdogan.jpg"><img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/01/hakan-fidan-erdogan-696x367.jpg" /></a><br /><br /><b>Τσιλιόπουλος Ευθύμιος</b><br />Ο εκπαιδευμένος στις ΗΠΑ διευθυντής της τουρκικής υπηρεσίας πληροφοριών ΜΙΤ Χακάν Φιντάν είναι παλαιόθεν στενός συνεργάτης του Τούρκου προέδρου. Υπηρέτησε ως σύμβουλος εξωτερικής πολιτικής όταν ο Ερντογάν ήταν πρωθυπουργός, πριν διοριστεί επικεφαλής της MIT το 2010. Αποτελεί το πραγματικό πρόσωπο της ακραίας ισλαμιστικής Τουρκίας πίσω από τα όποια προσωπεία χαλκεύει η γείτονα χώρα για να βολεύει το δυτικό αφήγημα.<br /><br />Μια πιο ακριβής ανάγνωση της Τουρκίας του Ερντογάν μπορεί να βρεθεί κοιτάζοντας τον αρχηγό πληροφοριών της και όχι τους διπλωμάτες της, έγραψε σε πρόσφατο άρθρο ο πρώην αξιωματούχος του Πενταγώνου Μάικλ Ρούμπιν (American Enterprise Institute) στο περιοδικό National Interest. Πρόσθεσε ότι αξιωματούχοι του υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ ήταν πολύ συχνά πρόθυμοι να δικαιολογήσουν τις ενέργειες της Τουρκίας βάσει του «δημόσιας εικόνας που κατασκευάστηκε από την προεδρία και τo υπουργείo Εξωτερικών»<br /><br />Σύμφωνα με τον Ρούμπιν, ο Φιντάν είχε επιβλέψει της ροή όπλων σε ομάδες που συνδέονται με την Αλ Κάιντα στη Συρία και παρείχε υποστήριξη στο ISIS. Αυτά τα παραδείγματα δείχνουν ότι ο Φιντάν «αντιπροσωπεύει την πραγματική Τουρκία περισσότερο από την εικόνα που προβάλλεται κατά τις επισκέψεις αντιπροσωπειών του Κογκρέσου στην Κωνσταντινούπολη ή κοκτέιλ πάρτι στην τουρκική προεδρία».<br /><br />Ποιος είναι ο Χακάν Φιντάν<br /><br />«Είναι ο φύλακας των μυστικών μου, είναι ο μυστικός φύλακας του κράτους», είχε πει ο Ερντογάν το 2012, περιγράφοντας τον Φιντάν ως έναν «πολύ καλά εκπαιδευμένο γραφειοκράτη». Ο Φιντάν έλαβε μέρος σε ειρηνευτικές συνομιλίες με ανώτερα στελέχη του ΡΚΚ στο Όσλο το 2009. Οι συνομιλίες αυτές κατέρρευσαν το 2011 όταν διέρρευσαν μυστικές ηχογραφήσεις στα ΜΜΕ. Μετά, η κυβέρνηση Ερντογάν ανέθεσε στον Φιντάν να διαπραγματευτεί με τον φυλακισμένο αρχηγό του ΡΚΚ Αμπντουλάχ Οτσαλάν.<br /><br />Το 2012, το τουρκικό Κοινοβούλιο ψήφισε νομοθεσία που απαιτεί την εξουσιοδότηση του πρωθυπουργού για οποιαδήποτε ανακριτική διαδικασία, προστατεύοντας πρακτικά τον Φιντάν από κάθε δίωξη. Ο Ερντογάν τον κάλυψε απολύτως με δημόσια δήλωσή του: «Εγώ τον έστειλα στο Όσλο και στο Ίμραλι [φυλακή όπου βρίσκεται ο Οτσαλάν]».<br /><br />Οι λεπτομέρειες για τη ζωή του Φιντάν παραμένουν σε μεγάλο βαθμό απόρρητες, και στον ιστότοπο της MIT υπάρχει μόνο ένα πολύ λιτό βιογραφικό. Υπηρέτησε στις τουρκικές ένοπλες δυνάμεις ως υπαξιωματικός και εργάστηκε στο Συμμαχικό Σώμα Ταχείας Αντίδρασης στο ΝΑΤΟ. Είναι παντρεμένος και πατέρας τριών παιδιών. Έχει πτυχίο στις πολιτικές επιστήμες από το University of Maryland στις ΗΠΑ. Κατέχει μεταπτυχιακό και διδακτορικό από το ιδιωτικό Πανεπιστήμιο Bilkent της Άγκυρας.<br /><br />Έχει διατελέσει επικεφαλής του δημόσιου οργανισμού ΤΙΚΑ, ο οποίος προσφέρει αναπτυξιακή βοήθεια σε χώρες με τουρανικό πληθυσμό στην Κεντρική Ασία, στην Αφρική και αλλού στο μουσουλμανικό κόσμο. Εκεί, δηλαδή, που η Τουρκία προσπαθεί να αποκτήσει επιρροή, στο πλαίσιο της στρατηγικής της να γίνει περιφερειακή δύναμη.<br /><br />Ο Φιντάν αποδείχτηκε άνθρωπος-κλειδί στη προσπάθεια αλλαγής του τουρκικού πολιτεύματος, όταν αυτό το ζήτημα προκάλεσε τη ρήξη του Ερντογάν με τον Αμπουντλάχ Γκιουλ, αλλά και με άλλα ανώτατα στελέχη του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης. Τότε είχε κυκλοφορήσει η πληροφορία πως ο σημερινός αρχηγός της ΜΙΤ προαλειφόταν για υφυπουργός Εξωτερικών. Είχε μάλιστα προσωρινά παραιτηθεί της θέσεως του για να κατέβει στον εκλογικό στίβο, αλλά ο Ερντογάν τον απέτρεψε.<br /><br />Η σχέση Φιντάν-Ιράν<br /><br />Ο Φιντάν είναι θαυμαστής του Ιράν και είχε προσπαθήσει να χρησιμοποιήσει την επιρροή του για να υπονομεύσει τις σχέσεις της Τουρκίας με το Ισραήλ, σύμφωνα με τον Ρούμπιν. Το 2013, Ισραηλινοί αξιωματούχοι πληροφοριών φέρεται να κατηγόρησαν τον Φιντάν ότι αποκάλυψαν μια ομάδα της Μοσάντ που λειτουργούσε από την Τουρκία εναντίον του Ιράν, ενδεχομένως ως αντίποινα για το περιστατικό του στολίσκου της Γάζας.<br /><br />Σύμφωνα με τον ιστότοπο Nordic Monitor, Τούρκος πράκτορας στην υπηρεσία της Δύναμης Κουντζ των Φρουρών της Επανάστασης του Ιράν ανέφερε στον χειριστή του στην Τουρκία ότι ο επικεφαλής της MIT Φιντάν ήταν ένας αξιόπιστος άνθρωπος που μοιράζεται το επαναστατικό όραμα των μουλάδων και τρέφει αισθήματα εναντίον των ΗΠΑ και του Ισραήλ.<br /><br />Σύμφωνα με εμπιστευτικά έγγραφα που έπεσαν στα χέρια της ιστοσελίδας, σε αντιτρομοκρατικές έρευνες της τουρκικής αστυνομίας σε δίκτυα της Δύναμης Κουντς στην Τουρκία, ανακαλύφθηκαν βιογραφικά σημειώματα που παραδόθηκαν στο Νασέρ Γκαφάρι, τον εκπρόσωπο της οργάνωσης στην Τουρκία. Μεταξύ των βιογραφικών υπήρχε και ένα σχετικό με τον Φιντάν, τότε αναπληρωτή διευθυντή της MIT.<br /><br />«Αυτός [ο Φιντάν] θέλει να εξαλείψει τις ΗΠΑ και το Ισραήλ από τη Γη, αγαπά την [ιρανική] επανάσταση, θέλει να πετύχει, πιστεύει ότι η [ιρανική] επανάσταση βρίσκεται υπό τον έλεγχο σιιτών μουσουλμάνων με παγκόσμιο όραμα, το βλέπει και την λατρεύει γι 'αυτό», σύμφωνα με το έγγραφο. Το έγγραφο υπογραμμίζει ότι ο Φιντάν ήταν γνωστός στους πράκτορες της Δύναμης Κουντς για 15 χρόνια, γεγονός που υποδηλώνει ότι ενδεχομένως ο Φιντάν είχε στενές σχέσεις με τις υπηρεσίες του Ιράν από το 1994, όταν υπηρετούσε στο ΝΑΤΟ.<br /><br />Πολυεργαλείο του Ερντογάν<br /><br />Πρόσφατα, η ισραηλινή εφημερίδα Makor Rishon, δημοσίευσε άρθρο στο οποίο ο Φιντάν φέρεται να διατηρούσε στενές σχέσεις με τον δολοφονηθέντα διοικητή της Δύναμης Κουντς Σουλεϊμανί, γράφοντας ότι «είναι πολύ παρόμοιοι και αμφότεροι διαχειρίζονταν αντιπροσώπους στο Ιράκ και τη Συρία για λογαριασμό των χωρών τους... Τώρα που ο Κασίμ Σολεϊμάνι βρίσκεται κάτω από το χώμα, είναι καιρός να επικεντρωθούμε στις συνωμοσίες του δίδυμού του, του Διευθυντή της Τουρκικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (MIT) Χακάν Φιντάν».<br /><br />Τον περασμένο Ιούλιο αποκαλύφθηκε ότι ο Φιντάν πραγματοποίησε μυστική επίσκεψη στη Βαγδάτη, κατά την οποία συναντήθηκε με αρκετούς Ιρακινούς αξιωματούχους σχετικά με την έναρξη του πρώτου γύρου διαλόγου μεταξύ του Ιράκ και των ΗΠΑ. Προφανώς, ο Φιντάν προσπαθεί να εκμεταλλευτεί τις σχέσεις που είχε με τον πρωθυπουργό του Ιράκ Μουσταφά Αλ-Καζέμι, ο οποίος παλαιότερα ήταν επικεφαλής της ιρακινής υπηρεσίας πληροφοριών για να διασφαλίσει τα συμφέροντά της Τουρκίας στο Ιράκ.<br /><br />Ο Φιντάν έπαιξε και κομβικό ρόλο στο να πείσει το Σάρατζ να αποδεχτεί την τουρκική παρουσία στη Λιβύη, καθώς και την μεταφορά οκτώ δισ. δολαρίων από τα λιβυκά κεφάλαια στην Κεντρική Τράπεζα της Τουρκίας. Το ποσό αυτό θα παραμείνει εκεί άτοκο για τουλάχιστον τέσσερα χρόνια, γεγονός που πιθανότατα θα επιτρέψει στην Τουρκία, δοθείσης της ευκαιρίας, να ιδιοποιηθεί την περιουσία της Λιβύης. Η ΜΙΤ του Φιντάν πρωτοστάτησε στην μεταφορά μισθοφόρων από την Συρία και στη Λιβύη και στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ.<br /><br />Τον περασμένο Σεπτέμβριο αποκαλύφθηκε ότι η MIT παρενέβη στην διερεύνηση της υπόθεσης δολοφονίας του Ρώσου πρέσβη Αντρέι Κάρλοφ για να εξαπατήσει τη ρωσική αντιπροσωπεία που επρόκειτο να επισκεφθεί την Τουρκία για σχετική έρευνα. Το σχέδιο προφανώς είχε σκοπό να εκτροχιάσει τον έλεγχο και να αποσπάσει την προσοχή των ρωσικών αρχών από τα στοιχεία που στην πραγματικότητα έδειχναν στην κατεύθυνση της κυβέρνησης Ερντογάν και τουρκικών πυρήνων της Αλ Κάιντα. Πίσω από την ενορχήστρωση φαίνεται το χέρι του Φιντάν.<div><br />Ο Φιντάν σπέρνει την ΜΙΤ στην Ευρώπη<br /><br />Στις πρόσφατες προσπάθειες της Τουρκίας για ομαλοποίηση των σχέσεων με το Ισραήλ, ο Φιντάν συναντήθηκε μυστικά με τον διευθυντή της Μοσάντ Γιόσι Κοέν, προσπαθώντας να πλασάρει το σχέδιο του ναυάρχου Γιαϊτζί για εφαπτόμενες ΑΟΖ Τουρκίας-Ισραήλ με παράκαμψη της Κύπρου. Η δράση του, όμως, εναντίον ισραηλινών συμφερόντων δεν τον κάνουν τον καταλληλότερο συνομιλητή για το Ισραήλ.<br /><br />Πέραν των δεσμών του με το Ιράν, η ΜΙΤ του Φιντάν παίζει κομβικό ρόλο στην καταστολή του κινήματος Γκιουλέν και στην Τουρκία και εκτός. Στο πλαίσιο αυτό έχει δραστηριοποιήσει πυρήνες της ΜΙΤ σε ευρωπαϊκές χώρες για να κατασκοπεύουν Τούρκους αντιφρονούντες, όπως και Κούρδους. Τα στοιχεία για εντεινόμενη δράση της ΜΙΤ στην Ευρώπη δείχνουν εναγκαλισμό της ΜΙΤ με το υπουργείο Εξωτερικών, καθώς αυτές οι προσπάθειες παρακολούθησης και υπονόμευσης εμπλέκουν πρεσβείες και προξενεία της Τουρκίας σε όλον τον κόσμο.<br /><br />Ο ρόλος του επικεφαλής μυστικών υπηρεσιών είναι παντού άχαρος και γεμάτος ηθικά διλήμματα. Σε ευνομούμενα κράτη, όμως, υπάρχει κάποιου είδους θεσμικός έλεγχος, έστω και κεκλεισμένων των θυρών. Η ΜΙΤ του Φιντάν, όμως, είναι ταυτισμένη με το καθεστώς Ερντογάν και κύρια αποστολή της είναι αφ' ενός να το κρατάει εδραιωμένο, αφ' ετέρου να υπηρετεί τον επεκτατισμό του.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ο αρχηγός της ΜΙΤ Χακάν Φιντάν. Οι σχέσεις με το Ιράν και τα μυστικά του Ερντογάν

Τσιλιόπουλος Ευθύμιος Ο εκπαιδευμένος στις ΗΠΑ διευθυντής της τουρκικής υπηρεσίας πληροφοριών ΜΙΤ Χακάν Φιντάν είναι παλαιόθεν στενός συνεργ...

Διαβάστε την συνέχεια

Από την πυρπόληση του γερμανικού Ράιχσταγκ μέχρι τους Trump-ούκους του Καπιτωλίου ΗΠΑ

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://i2.wp.com/www.apopseis.com/wp-content/uploads/2020/10/TRUMB-D..jpg?resize=350%2C200&ssl=1" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="200" data-original-width="350" height="160" src="https://i2.wp.com/www.apopseis.com/wp-content/uploads/2020/10/TRUMB-D..jpg?resize=350%2C200&ssl=1" width="280" /></a></div><br /><div>ΤΟΥ <b>ΣΑΒΒΑ ΙΑΚΩΒΙΔΗ</b></div>Τελικά, ο Μαρξ είχε δίκαιο! «Η ιστορία επαναλαμβάνεται. Άλλοτε υπό μορφή τραγωδίας και άλλοτε υπό μορφή φάρσας». Τα δραματικά και αιματηρά γεγονότα από την εισβολή οπαδών του απερχόμενου Αμερικανού Προέδρου, Τραμπ, στον ναό της Δημοκρατίας, το Καπιτώλιο, συνιστούν οιονεί πραξικόπημα και οδυνηρό πλήγμα κατά της ισχυρότερης δημοκρατίας στον κόσμο.<br /><br />>Οποία τραγωδία: Η χώρα, η οποία υποκίνησε, χρηματοδότησε, στήριξε ή ενθάρρυνε πραξικοπήματα εναντίον κυβερνήσεων άλλων χωρών, υπέστη η ίδια πραξικοπηματική ενέργεια από τον ίδιο τον εκλεγμένο Πρόεδρό της.<br /><br />>Οποία φάρσα! Ο απερχόμενος Πρόεδρος, Ντόναλντ Τραμπ, αμφισβητεί το αποτέλεσμα των εκλογών, οι οποίες οριστικά ανέδειξαν τον Δημοκρατικό Τζο Μπάιντεν ως τον νέο Πρόεδρο των Ην. Πολιτειών.<br />Υποκίνησε τους οπαδούς του όχι μόνο να αμφισβητήσουν αλλά και να κινηθούν επιθετικά και πραξικοπηματικά εναντίον του Καπιτωλίου, το οποίο και προσωρινά κατέλαβαν και λεηλάτησαν. Πρώην Πρόεδροι των ΗΠΑ -Κλίντον, Μπους, Ομπάμα- καταδίκασαν τα πρωτοφανή γεγονότα και μίλησαν για «αίσχος», «ντροπή» και «εθνική τραγωδία».<br /><br />Η Ευρωπαϊκή Ένωση, το ΝΑΤΟ, ο Γάλλος Πρόεδρος, η Καγκελάριος της Γερμανίας και άλλοι ξένοι ηγέτες καταδίκασαν την πραξικοπηματική ενέργεια υποκινηθέντων οπαδών του Τραμπ και εξέφρασαν την έκδηλη ανησυχία τους για όσα απίστευτα συνέβησαν στην αμερικανική πρωτεύουσα. Ταυτόχρονα συμπαραστάθηκαν στις Ην. Πολιτείες, στον αμερικανικό λαό και στην αμερικανική δημοκρατία.<br />Από την άλλη, Δημοκρατικοί βουλευτές κάλεσαν τον Μάικ Πενς να ενεργοποιήσει την τροπολογία 25 του αμερικανικού Συντάγματος, η οποία επιτρέπει στον Αντιπρόεδρο και σε μια πλειοψηφία του υπουργικού συμβουλίου να κηρύξουν τον πρόεδρο «ανίκανο» να ασκεί τα καθήκοντά του.<br /><br />Τι είναι, τελικά, ο απερχόμενος Πρόεδρος Τραμπ; Για τους νικητές Δημοκρατικούς, «είναι ψυχικά άρρωστος και ανίκανος να διαχειρισθεί και να αποδεχθεί τα αποτελέσματα των εκλογών του 2020». Η έγκυρη εφημερίδα «Washington Post» υποστήριξε ότι «ο Πρόεδρος είναι υπεύθυνος για την πράξη της ανταρσίας που σημειώθηκε στο Καπιτώλιο. Ο Ντόναλντ Τραμπ απέδειξε πως αντιπροσωπεύει μια σοβαρή απειλή για τη δημοκρατία, πρέπει να απομακρυνθεί». Είναι αμφίβολο αν θα γίνει κάτι τέτοιο, αφού σε δέκα ημέρες θα μεταβιβάσει ομαλά, όπως είπε, την εξουσία στον διάδοχό του.<br /><br />Η πραξικοπηματική επίθεση στο αμερικανικό Καπιτώλιο δεν είναι συνέπεια μόνο του Τραμπ-ισμού. Προηγήθηκε μια οδυνηρή διεργασία από την εποχή Ομπάμα, η οποία επί Τραμπ δίχασε περισσότερο και πόλωσε κοινωνικά, οικονομικά και πολιτικά πιο έντονα τον αμερικανικό λαό. Ο απερχόμενος Πρόεδρος είναι ένα θεσμικό έκπτωμα μιας χώρας, η οποία είναι βαθύτατα διχασμένη.<br />Ο αλλοπρόσαλλος και απρόβλεπτος Τραμπ επέσυρε την παγκόσμια χλεύη για ακατανόητες, αντισυμμαχικές και μη φιλικές ενέργειες και αποφάσεις του. Διέσυρε και εξευτέλισε τις Ην. Πολιτείες, οι οποίες έπρεπε να ήσαν ο πανίσχυρος ηγεμόνας στο άναρχο διεθνές σύστημα.<br /><br />Ένα επικίνδυνα τοξικό κλίμα συνέχει τα πολιτικά και κοινωνικά δρώμενα των ΗΠΑ. Αντανακλαστικά, αυτή η κατάσταση πραγμάτων θα έχει επιπτώσεις και διεθνώς αφού, «όταν φταρνίζεται η Αμερική, ο υπόλοιπος κόσμος υποφέρει από κρυολόγημα».<br /><br />Η εικόνα των Ην. Πολιτειών, ως της ισχυρότερης δημοκρατίας, διαβρώθηκε επί προεδρίας Τραμπ. Μετά και το οιονεί πραξικόπημα έχει τρωθεί και διεθνώς από την επίθεση κατά του Καπιτωλίου. Το «αμερικανικό μοντέλο» έχει απαξιωθεί και οι γνωστοί αντίπαλοι και εχθροί των ΗΠΑ χλευάζουν το κατάντημα της χώρας.<br />Η κατάληψη του Καπιτωλίου ενθυμίζει τον εμπρησμό του γερμανικού Κοινοβουλίου (Ράιχσταγκ) το βράδυ της 27ης Φεβρουαρίου 1933. Ο Χίτλερ -που μόλις έναν μήνα πριν είχε ανέλθει στην εξουσία- άδραξε την ευκαιρία, ζήτησε και πήρε από τον Πρόεδρο του Ράιχ, Χίντενμπουργκ, στις 28 Φεβρουαρίου 1933, προεδρικό διάταγμα, το οποίο ανέστειλε τις ατομικές και τις ελευθερίες του Τύπου.<br /><br />Όμως, οι ΗΠΑ έχουν αποδείξει συχνά ότι μετά από μια κρίση είναι ικανές να ανασυγκροτηθούν και να ξεπεράσουν κινδύνους και προβλήματα, στηριζόμενες σε μια ευρεία συναίνεση, που σήμερα δεν υπάρχει. Ο νέος Πρόεδρος, Μπάιντεν, θα βρεθεί ενώπιον ενός κρίσιμου και επείγοντος καθήκοντος:<br />Να συμφιλιώσει τη χώρα, να βρει κοινή συνισταμένη με τους ρεπουμπλικάνους, να ανασυγκροτήσει τη δημοκρατία και να ξανακτίσει μιαν αξιόπιστη και σεβαστή εικόνα της χώρας.<br /><br />Ο Μπάιντεν καλείται επίσης να πείσει τάχιστα τους Ευρωπαίους και ΝΑΤΟϊκούς συμμάχους του ότι οι ΗΠΑ είναι ξανά σε θέση να επιτελέσουν ρυθμιστικό και σταθεροποιητικό ρόλο παγκόσμιου ηγεμόνα στο διεθνές άναρχο σύστημα και ικανές να αντιμετωπίσουν την κινεζική και ρωσική απειλές.<br />Όσον αφορά την περιοχή της Αν. Μεσογείου, Ελλάδα και Κύπρος ανήκουν στη δυτική σφαίρα επιρροής. Η νέα αμερικανική κυβέρνηση, με αξιόπιστη και ξεκάθαρη πολιτική, καλείται να αποτελέσει ένα ισχυρό ανάχωμα στην τουρκική πειρατεία, που υπονομεύει και τα αμερικανικά συμφέροντα, να αντισταθμίσει τη ρωσική παρέμβαση στην περιοχή και να ρυθμίσει μία νέα κατάσταση πραγμάτων.<br /><br />Διαφορετικά θα επιτρέψει σε άλλες δυνάμεις να εκμεταλλευτούν την αδυναμία ή και αδιαφορία της και να επιβάλουν έναν νέο αυταρχισμό στην πιο εύφλεκτη περιοχή του κόσμου. Με ανυπολόγιστες επιπτώσεις.<div><br /></div><div><a href="https://www.apopseis.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br /></div>

Από την πυρπόληση του γερμανικού Ράιχσταγκ μέχρι τους Trump-ούκους του Καπιτωλίου ΗΠΑ

ΤΟΥ ΣΑΒΒΑ ΙΑΚΩΒΙΔΗ Τελικά, ο Μαρξ είχε δίκαιο! «Η ιστορία επαναλαμβάνεται. Άλλοτε υπό μορφή τραγωδίας και άλλοτε υπό μορφή φάρσας». Τα δραμα...

Διαβάστε την συνέχεια

O «Πόλεμος των Κόσμων»... στο Αιγαίο. Ένα κείμενο αφύπνισης για την τεχνολογία του χθες της Ελλάδος

<img height="185" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/d3817f2c3ba83b34c3930920337fc5f8_XL.jpg" width="280" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η Ελλάδα ανακοινώνει αγορές όπλων που έπρεπε να είχε κάνει 10-20 έτη πριν και θα αποδώσουν 5-10 έτη μετά! - Οι εξοπλισμοί γίνονται σκανδαλωδώς.</span></h3><div>Έγραψε ο <b>Χ. Τζ. Ουέλς</b><br />Απόδοση στα ελληνικά <b>Χριστόφορος Ζηριάδης</b></div>Το μυθιστόρημα ο «Πόλεμος των Κόσμων» (War of the Worlds) του Χ. Τζ. Ουέλς γράφτηκε το 1898.<br />Ως «ζωντανό» ραδιοφωνικό δράμα έγινε αφορμή για εθνικό πανικό στις ΗΠΑ το 1938, ενώ το 2005 ενέπνευσε το Hollywood για μια εντυπωσιακή ταινία με τον ομώνυμο τίτλο.<br /><br />Η υπόθεση αφορά την επίθεση εξωγήινων στην Γη.<br />Εξαιτίας των προηγμένων όπλων των εισβολέων καταστρέφονται οι στρατοί και κινδυνεύει με εξαφάνιση το ανθρώπινο Γένος. <br />Είναι η σύγκρουση δύο διαφορετικών κόσμων: ενός επιθετικού, επεκτατικού και αδίστακτου, και ενός παραδοσιακού, παθητικού και... «βολεμένου» που πιστεύει αυτάρεσκα στη δύναμή του και απλώς αποτυγχάνει να αντισταθεί.<div><br />Δυστυχώς, μια τέτοια κατάσταση επικρατεί στις ακτές του Αιγαίου.<br />Η Ελλάδα ανακοινώνει αγορές όπλων που έπρεπε να είχε κάνει 10-20 έτη πριν και θα αποδώσουν 5-10 έτη μετά!<br />Οι εξοπλισμοί γίνονται σκανδαλωδώς.<br />Με βάση τις «μπίζνες» και τις «πολιτικές αποφάσεις», απέχουν από τις πραγματικές αμυντικές ανάγκες της χώρας.<br />Οι κομπασμοί πολιτικών και στρατιωτικών, δείχνουν πως είτε δεν αντιλαμβάνονται τι συμβαίνει, είτε ποντάρουν στην ουτοπία της επέμβασης τρίτων.<br />Ή απλώς έχουν αποφασίσει ότι θα «τα δώσουν όλα» οπότε τα εξοπλιστικά είναι ευκαιρία για κέρδη.</div><div><br /> Η Τουρκία, από την άλλη μεριά, επί 30 έτη σχεδιάζει την... «εξαφάνιση» της Ελλάδος από τον χάρτη.<br />Επένδυσε σε μεγάλη, υψηλής τεχνολογίας αμυντική βιομηχανία και υιοθέτησε δόγμα περιφερειακής υπερδύναμης. <br />Δεν διστάζει να χρησιμοποιήσει βία όταν μπορεί.<br />Καταρρίπτει ρωσικά αεροσκάφη, εισβάλλει στην Συρία και «κοντράρει» παγκόσμιες υπερδυνάμεις (ΗΠΑ).<br />Επεμβαίνει στρατιωτικά και ρυθμίζει (Λιβύη, Αρμενία) γεωπολιτικές καταστάσεις περιφερειακού και παγκοσμίου ενδιαφέροντος στον ενεργειακό τομέα. <br />Αλλά οι Τούρκοι ότι ήταν να πάρουν με εκβιασμούς πολέμου (συνεχείς κρίσεις) και αμφισβήτηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων (παραβιάσεις εθνικού χώρου) σε διεθνές πολιτικό επίπεδο το έχουν πάρει...<br />Τώρα μένει η «αρπαγή» του επάθλου.<br /><br />Η κρίσιμη συγκυρία και οι νέες μορφές πολέμου<br /><br />Η πολιτική αστάθεια που επικρατεί στις ΗΠΑ, είναι ένα «παράθυρο ευκαιρίας» για πολλούς.<br />Για την Τουρκία είναι μια συγκυρία για οριστικό κλείσιμο της μακρόχρονης διαμάχης για το Αιγαίο και την ΑΟΖ στην Ανατολική Μεσόγειο.</div><div><br />Ένας πόλεμος Ελλάδος και Τουρκίας θα είναι «Πόλεμος Δύο διαφορετικών Κόσμων».<br />Οι «εξωγήινοι» Τούρκοι διαθέτουν «υπερόπλα»: τους αντιαεροπορικούς/ αντιβαλλιστικούς πυραύλους S-400, τους βαλλιστικούς πυραύλους Yildirim και Bora και μια ρομποτική αεροπορία από UAV και σμήνη φονικών drone.<br />Οι S-400 μπορούν να απαγορεύσουν τις πτήσεις σε μεγάλο ύψος (θεωρητικά) μέχρι και την Αττική, δυσχεραίνοντας την ανάπτυξη της Πολεμικής Αεροπορίας.<br />Σε έναν ολοκληρωτικό πόλεμο, οι Τούρκοι δεν θα διστάσουν να καταρρίψουν και πολιτικά αεροσκάφη για να παραλύσουν τις αερομεταφορές στον Ελληνικό Εναέριο Χώρο.<br />Οι βαλλιστικοί πύραυλοι J-600 T Yildirim Ι και ΙΙ με ακτίνα 300 και 900 χλμ. μπορούν να πλήξουν στόχους με ακρίβεια 150 μέτρων. Οι Bora-1 (των οποίων η παράδοση στις τουρκικές ένοπλες δυνάμεις ολοκληρώθηκε πρόσφατα) έχουν ακτίνα 250 χλμ. με ακρίβεια 35 μέτρων.</div><div><br />Αυτό σημαίνει ότι μπορεί να πληγούν στρατόπεδα, κυβερνητικά κέντρα, επικοινωνίες, εργοστάσια ηλεκτρισμού, διυλιστήρια και άλλες κρίσιμες εγκαταστάσεις.<br />Εσκεμμένα πλήγματα σε αστικές περιοχές θα προκαλέσουν πανικό στον πληθυσμό, που θα σπεύσει να εγκαταλείψει την πρωτεύουσα και γενικό χάος που θα επηρεάσει άμεσα και καταλυτικά τη διεξαγωγή ενός πολέμου.</div><div><br /><img height="156" src="https://pbs.twimg.com/media/ErOtQ36WMAIdIII?format=jpg&name=large" width="280" /><br /><br /></div><div>Πόλεμος ως επιστημονική φαντασία<br /><br />Η επίθεση μπορεί να επιτύχει στρατηγικό αιφνιδιασμό, καθώς οι βαλλιστικοί πύραυλοι των Τούρκων είναι αυτοκινούμενοι.<br /> Είναι εφικτό να προωθηθούν στις Μικρασιατικές ακτές με μυστικότητα, ενώ η ακτίνα δράσης (κυρίως του Yildirim) επιτρέπει την εκτόξευση από σημαντικό βάθος της ενδοχώρας.<br />Ένα τέτοιο χτύπημα θα συνοδεύεται από επιθέσεις δεκάδων UAV στα νησιά.<br />Εξαπολύοντας έξυπνους πυραύλους θα καταστρέφουν αντιαεροπορικά συστήματα, πυροβολικό, κέντρα διοίκησης, κ.α. Πολύ πρόσφατα οι Τούρκοι έχουν αναπτύξει επιχειρησιακή ικανότητα μικρών «φονικών drone» που επιτιθέμενα σε σμήνη θα καταστρέφουν ότι δεν μπόρεσαν τα UAV (μονάδες πεζικού, οχήματα και αμυντικές θέσεις).</div><div><br />Τα drone είναι επικίνδυνα και για τα μετόπισθεν, καθώς μπορεί να χρησιμοποιηθούν ασυμμετρικά.<br />Ένα φορτηγό πλοίο υπό ουδέτερη σημαία που διαπλέει τον Ευβοϊκό Κόλπο, ή ένα πλοίο εμπορευματοκιβωτίων (container ship) που πλέει στον Σαρωνικό μπορεί να αποτελέσουν «καλυμμένες» βάσεις εκτόξευσης drone.<br />Να πλήξουν αιφνιδιαστικά πλοία μέσα στον ναύσταθμο, μαχητικά στην βάση της Τανάγρας, μονάδες Ειδικών Δυνάμεων και ελικόπτερα στα Μέγαρα, ακόμα και το Γενικό Επιτελείο.</div><div><br /><img height="122" src="https://pbs.twimg.com/media/ErOtU5JXcAEinV2?format=jpg&name=large" width="280" /><br /><br /></div><div>H Ελλάδα διαθέτει τεχνολογία του χθες<br /><br />Η αντιβαλλιστική άμυνα της χώρας μας βασίζεται σε τεχνολογία του «χθες».<br />Μερικοί από τους αντιαεροπορικούς Patriot έχουν ικανότητα εμπλοκής βαλλιστικών πυραύλων, αλλά δεν επαρκούν σε μαζική επίθεση βαλλιστικών πυραύλων, μαχητικών αεροσκαφών και UAV. Η ελληνική άμυνα μόλις τώρα αρχίζει να αντιλαμβάνεται την ανάγκη ύπαρξης συστημάτων αντί-drone και απόκτησης ελάχιστων μη επιθετικών UAV (ούτε λόγος για φονικά drone και επιθετικά UAV).<br />Αντ' αυτού προχωράμε πχ. το πρόγραμμα ενός αχρείαστου «εθνικού τυφεκίου», επιβεβαιώνοντας το διανοητικό και τεχνολογικό χάος μεταξύ των «γήινων» Ελλήνων και των «εξωγήινων» Τούρκων.<br />Καμία σκέψη για συνεργασία πχ. με την Ινδία που διαθέτει βαλλιστικά βλήματα ρωσικής σχεδίασης αλλά εγχώριας κατασκευής.<br />Συστήματα μεγάλης ακτίνας (όπως το BrahMos), τα οποία δεν «αγγίζουν» οι κυρώσεις της ΕΕ στην Ρωσία.<br />Ελπίζουμε το παραπάνω κείμενο επιστημονικής φαντασίας να συντελέσει στην αφύπνιση του Έλληνα.<br />Γιατί δυστυχώς 200 χρόνια μετά την αιματηρή και βίαιη απελευθέρωση μας θυμίζουμε πλέον κάποιους άλλους χαρακτήρες από τη μυθοπλασία του Ουέλς: τους τραγικά εφησυχασμένους Ελόι, που στωικά περιμένουν να φαγωθούν από τους αρπακτικούς Μόρλοκ... στη «Μηχανή του Χρόνου».<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

O «Πόλεμος των Κόσμων»... στο Αιγαίο. Ένα κείμενο αφύπνισης για την τεχνολογία του χθες της Ελλάδος

Η Ελλάδα ανακοινώνει αγορές όπλων που έπρεπε να είχε κάνει 10-20 έτη πριν και θα αποδώσουν 5-10 έτη μετά! - Οι εξοπλισμοί γίνονται σκανδαλω...

Διαβάστε την συνέχεια