Ν. Πελόζι σε αρχηγό Στρατού: Αφαιρέστε από τον Τραμπ την πρόσβαση στους κωδικούς των πυρηνικών

<img height="186" src="https://media.liberal.gr/showthumb.aspx?maxsize=900&img=AP_21007709960635.jpg" width="280" /><br /><br />Η επικεφαλής της Βουλής των Αντιπροσώπων και Νο3 στην πολιτική ιεραρχία των ΗΠΑ, Νάνσι Πελόζι, δήλωσε σήμερα ότι βρίσκεται σε συνεχή επικοινωνία με τον αρχηγό του Στρατού προκειμένου να αποφευχθεί το ενδεχόμενο ο Ντόναλντ Τραμπ να έχει πρόσβαση στους κωδικούς των πυρηνικών όπλων.<br /><br />«Σήμερα το πρωί, μίλησα με τον Πρόεδρο του Γενικού Επιτελείου του Στρατού Μαρκ Μίλεϊ για να συζητήσω τις διαθέσιμες προφυλάξεις για την αποτροπή ενός ασταθούς προέδρου από την έναρξη στρατιωτικών εχθροπραξιών ή την πρόσβαση στους κωδικούς εκτόξευσης πυρηνικών όπλων», είπε η Πελόζι μιλώντας σε συναδέλφους της.<br /><br />«Η κατάσταση αυτού του ψυχικά ασταθή προέδρου δεν θα μπορούσε να είναι περισσότερο επικίνδυνη και πρέπει να κάνουμε ό,τι είναι δυνατό για να προστατεύσουμε τον αμερικανικό λαό από την ανισόρροπη επίθεσή του στη χώρα μας και τη δημοκρατία μας», πρόσθεσε.<br /><br />Ο εκπρόσωπος του Μίλεϊ, συνταγματάρχης Ντέιβ Μπάτλερ, επιβεβαίωσε αυτήν την τηλεφωνική επικοινωνία που έγινε με πρωτοβουλία της Πελόζι. Ο στρατηγός «απάντησε στα ερωτήματά της για την ιεραρχία των πυρηνικών», ανέφερε, χωρίς να δώσει περισσότερες λεπτομέρειες.<br /><br />Υπενθυμίζεται ότι πολλοί νομοθέτες έχουν ασκήσει πιέσεις για την υιοθέτηση νομοθεσίας που θα περιόριζε την εξουσία του προέδρου να ξεκινήσει έναν πυρηνικό πόλεμο, ενώ ορισμένοι Δημοκρατικοί είχαν επίσης προειδοποιήσει για την πολιτικοποίηση του στρατού από τον Τραμπ και εξέφρασαν ανησυχίες πριν από τις εκλογές του Νοεμβρίου ότι ο Πρόεδρος θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει τον στρατό, είτε εσωτερικά είτε διεθνώς, με ακατάλληλο τρόπο με σκοπό να επηρεάσει τις εκλογές ή να παραμείνει στην εξουσία.<br /><br />Ο πρόεδρος των ΗΠΑ είναι ταυτόχρονα ο ανώτατος διοικητής του στρατού. Εκείνος δίνει την εντολή ενεργοποίησης του πυρηνικού οπλοστασίου στον επικεφαλής της στρατιωτικής διοίκησης, ο οποίος την μεταβιβάζει στις πυρηνικές εγκαταστάσεις, εφόσον είναι νόμιμη.<br /><br />Παράλληλα, με επιστολή της προς το Σώμα των Αντιπροσώπων ξεκαθάρισε ότι το Κογκρέσο θα αναλάβει δράση αν ο Τραμπ δεν αποχωρήσει «αμέσως και εθελοντικά» από τον Λευκό Οίκο, χωρίς όμως να διευκρινίσει σε ποιες ενέργειες θα προβεί.<br /><br />Η κίνηση της Πελόζι έρχεται μετά από την έκκληση προς τον αντιπρόεδρο και το υπουργικό συμβούλιο να απομακρύνει τον Τραμπ από το αξίωμα μέσω της ενεργοποίησης της 25ης τροπολογία του αμερικανικού Συντάγματος.<div><br /></div><div><a href="https://www.liberal.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ν. Πελόζι σε αρχηγό Στρατού: Αφαιρέστε από τον Τραμπ την πρόσβαση στους κωδικούς των πυρηνικών

Η επικεφαλής της Βουλής των Αντιπροσώπων και Νο3 στην πολιτική ιεραρχία των ΗΠΑ, Νάνσι Πελόζι, δήλωσε σήμερα ότι βρίσκεται σε συνεχή επικοιν...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι παρουσία αμερικανικών στρατευμάτων στην βάση Ιντσιρλίκ πλέον υπονομεύει τα συμφέροντα των ΗΠΑ

<img height="164" src="https://infognomonpolitics.gr/wp-content/uploads/2018/11/incirlik_base_turkey-1.jpg" width="280" /><br /><br /><b>Richard Caroll</b><br />Η Πολεμική Αεροπορία των Ηνωμένων Πολιτειών έχει επί του παρόντος περίπου 5.000 μέλη υπηρεσίας που βρίσκονται στην αεροπορική βάση Incirlik στην Τουρκία. Ένα προϊόν του Ψυχρού Πολέμου, η Incirlik έδωσε στις Ηνωμένες Πολιτείες ένα αεροδρόμιο ακριβώς στα σύνορα της πρώην Σοβιετικής Ένωσης. Αν και δεν είχε καμία ικανότητα εκτόξευσης πυραύλων, φιλοξένησε μια πτέρυγα αέρα ικανή να παραδώσει γρήγορα συμβατικά και πυρηνικά πυρομαχικά σε ευαίσθητες περιοχές της τότε Σοβιετικής Ένωσης. Ωστόσο, με το τέλος του Ψυχρού Πολέμου το 1991 και την αυξανόμενη ενεργειακή ανεξαρτησία των Ηνωμένων Πολιτειών, η αεροπορική βάση δεν είναι πλέον ζωτικής σημασίας για τα συμφέροντα εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Πολιτειών. Σε συνδυασμό με την αυξανόμενη ένταση μεταξύ της Τουρκίας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και των Ηνωμένων Πολιτειών, μαζί με την αγορά της Τουρκίας του ρωσικού συστήματος S-400 Air Defense, είναι καιρός οι Ηνωμένες Πολιτείες να εξετάσουν σοβαρά το ενδεχόμενο να Αμερικανική παρουσία στην αεροπορική βάση Incirlik στη χερσόνησο της Ανατολίας.<br /><br />Ιστορία της αεροπορικής βάσης Incirlik<br /><br />Η αεροπορική βάση Incirlik έχει φιλοξενήσει μονάδες από τη Βάση Πολεμικής Αεροπορίας των Ηνωμένων Πολιτειών από το 1955. Αρχικά ονομαζόταν Adana Air Base, το όνομα άλλαξε σε Incirlik Air Base το 1958. Η τρέχουσα αμερικανική μοίρα στο Incirlik είναι η 39η πτέρυγα των ΗΠΑ. Ενώ οι Ηνωμένες Πολιτείες αφαίρεσαν τους πυραύλους με πυρηνική κεφαλή το 1963, η αεροπορική βάση εξακολουθεί να στεγάζει περίπου 50 πυρηνικά πυρομαχικά που έχουν παραδοθεί τύπου B61. Κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, το Incirlik χρησίμευσε ως το νοτιοανατολικό τμήμα της αεροπορικής δύναμης του ΝΑΤΟ για να αποτρέψει την επιθετικότητα από τη Σοβιετική Ένωση. Ήταν επίσης ένα ισχυρό σημείο στάσης για τις Ηνωμένες Πολιτείες να επηρεάσουν θέματα ασφάλειας στη Μέση Ανατολή. Κατά τη διάρκεια του πολέμου του ISIS, η Τουρκία ενέκρινε τη χρήση της αεροπορικής βάσης Incirlik εναντίον του χαλιφάτου του ISIS από το 2015 έως την απόφαση του Προέδρου Donald Trump το 2018 να αποσύρει τις δυνάμεις των ΗΠΑ από τη Συρία και να τερματίσει τη συμμετοχή των Ηνωμένων Πολιτειών στον αεροπορικό πόλεμο κατά του ISIS.<br /><br />Το Air Wing δεν διαθέτει μόνιμα αεροσκάφη, αλλά εξυπηρετεί μια βάση πτήσεων. Είναι ικανό να φιλοξενήσει πολλούς τύπους αεροσκαφών, από τα μαχητικά αεροσκάφη πρώτης γραμμής της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ έως τα εφοδιαστικά αεροσκάφη της για τη μεταφορά στρατευμάτων, πυρομαχικών και άλλων προμηθειών στη Μέση Ανατολή.<br /><br />Η άνοδος του τουρκικού εθνικισμού του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν<br /><br />Η άνοδος του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στην τουρκική πολιτική έχει επίσης δει την άνοδο του τουρκικού εθνικισμού και την αυξανόμενη εξάρτηση από τον Ερντογάν στο ισλαμικό πολιτικό κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP). Ο Πρόεδρος Ερντογάν είναι ένας ισχυρός εθνικιστής και ταυτίζεται με το ισχυρό ισλαμικό κίνημα στην Τουρκία. Ο Πρόεδρος Ερντογάν έχει επίσης αγκαλιάσει την έννοια της Διδακτορίας της Γαλάζιας Πατρίδας που συνάπτει συνθήκες με την Κυβέρνηση Εθνικής Συμφωνίας που υποστηρίζεται από τον ΟΗΕ στη Λιβύη για τη δημιουργία μιας Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης στην ανατολική Μεσόγειο μεταξύ τους. Χρησιμοποιώντας το δόγμα της Γαλάζιας Πατρίδας, η Τουρκία αμφισβητεί τις περιοχές που βρίσκονται σήμερα στην Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη της Ελλάδας με το Ναυτικό της προκειμένου να εκμεταλλευτεί τα πλούσια πεδία φυσικού αερίου στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Η επέμβαση του Ερντογάν στη Λιβύη και η ανήσυχη συμμαχία του με τη Ρωσία, σε συνδυασμό με την αγορά του ρωσικού συστήματος αεροπορικής άμυνας S-400, οδήγησε σε διαχωρισμό μεταξύ Τουρκίας και ΝΑΤΟ, καθώς και τις Ηνωμένες Πολιτείες να ακυρώσουν τη συμμετοχή της Τουρκίας στο πρόγραμμα F- 35. Με την Ελλάδα ενεργό συμμετέχοντα στο πρόγραμμα F-35, με ιστορία βασικών συμφωνιών με τις Ηνωμένες Πολιτείες, η Ελλάδα φαίνεται να αποτελεί λογική αντικαταστάτρια της αμερικανικής αεροπορικής βάσης στην Τουρκία.<br /><br />Μετακίνηση της 39ης πτέρυγας αεροπορικής βάσης εκτός Τουρκίας<br /><br />Με την Τουρκία να απομακρύνεται σταθερά από το ΝΑΤΟ και τη Δύση, και να ταυτίζεται όλο και περισσότερο με τις ισλαμικές πολιτικές και θρησκευτικές δυνάμεις στη Μέση Ανατολή, φαίνεται να είναι καιρός να κλείσει η 290η πτέρυγα αεροπορικής βάσης στην Τουρκία και να μετακινηθεί σε μια πιο πολιτικά φιλόξενη χώρα όπως η Ελλάδα. Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν επί του παρόντος μόνο μία στρατιωτική βάση στην Ελλάδα στο νησί της Κρήτης, την Ναυτική Βάση Υποστήριξης στην Σούδα, που φιλοξενεί ένα μικρό σώμα αμερικανικού Ναυτικού. Σε λειτουργία από τα μέσα της δεκαετίας του 1950, είναι μια μικρή βάση με μόνο περίπου 800 στρατιωτικούς υπαλλήλους των ΗΠΑ. Η NSA Souda βρίσκεται στη Βάση Πολεμικής Αεροπορίας της Ελλάδας κοντά στο χωριό Μουζούρας. Ενώ η Ελληνική Αεροπορική Βάση διαθέτει λειτουργικό διάδρομο, δεν θα ήταν σε θέση να υποστηρίξει τις απαραίτητες εγκαταστάσεις και το προσωπικό για την αντικατάσταση της Αμερικανικής Βάσης στην Incirlik.<br /><br />Η πρώην αεροπορική βάση των Η.Π.Α στο Ηράκλειο, η οποία έκλεισε το 1993, λίγο κάτω από δέκα μίλια από την ελληνική πόλη του Ηρακλείου στην Κρήτη, εξετάζεται από την κυβέρνηση των ΗΠΑ και την ελληνική κυβέρνηση για τη δημιουργία νέας αεροπορικής βάσης για την την αμερικανική αεροπορία. Με την ολοένα και πιο ακανόνιστη συμπεριφορά του Προέδρου Ερντογάν και την αυξανόμενη επιρροή του Ισλάμ στην Τουρκία, σε συνδυασμό με την ευπάθεια της αποθήκευσης πενήντα βόμβων πυρηνικών, τύπου B61 στο Incirlik, η απομάκρυνση της αμερικανικής στρατιωτικής παρουσίας από την αεροπορική βάση δεν πρέπει να αποτελεί ερώτημα αν, αλλά μάλλον ένα ερώτημα πότε απομακρύνονται οι αμερικανικές δυνάμεις.<br /><b>nationalinterest</b><br />Μετάφραση Χωριανόπουλος Άγγελος<br /><br /><div><a href="https://infognomonpolitics.gr/">πηγή</a></div><div><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Οι παρουσία αμερικανικών στρατευμάτων στην βάση Ιντσιρλίκ πλέον υπονομεύει τα συμφέροντα των ΗΠΑ

Richard Caroll Η Πολεμική Αεροπορία των Ηνωμένων Πολιτειών έχει επί του παρόντος περίπου 5.000 μέλη υπηρεσίας που βρίσκονται στην αεροπορική...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Ερντογάν θέλει να γίνει Χαλίφης για το πετρέλαιο! Τα μαύρα χάλια της τουρκικής οικονομίας

<a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2020/11/05/erdogan-albayraki-halefi-olarak-hazirliyor-1531734148.jpg"><img src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2020/11/05/erdogan-albayraki-halefi-olarak-hazirliyor-1531734148.jpg" /></a><br /><br />Της ΛΙΑΝΑΣ ΜΥΣΤΑΚΙΔΟΥ<br />Ο Ταλάτ Πασά φιλοδοξούσε να μετατρέψει την Μικρά Ασία σε τουρκική και μουσουλμανική. Η προσπάθειες για την εκκαθάριση της περιοχής από τα μη Μουσουλμανικά στοιχεία ξεκίνησε πολύ πριν τη Γενοκτονία, όπως επισημαίνει ο Εργκούν Μπαμπαχάν.<br /><br />Το Κόμμα Ένωσης και Πρόοδος δημιούργησε τουρκο-μουσουλμάνους επιχειρηματίες, τραπεζίτες και εμπόρους. Ταυτόχρονα, όμως, ξέσπασε και ένα κύμα μεγάλης διαφθοράς.<br />Έκτοτε όλες οι εξουσίες δημιουργούν δικούς τους πλουσίους, όπως έκαναν οι Νεότουρκοι.<br /><br />Η περίοδος Μεντερές, Ντεμιρέλ, Οζάλ , Ερντογάν και όλων των άλλων δημιούργησαν νέες κάστες πλουσίων σε βάρος του λαού και επέφεραν νέες περιπτώσεις διαφθοράς.<br /><br />Η μεγαλύτερη κληρονομιά της αυτοκρατορικής περιόδου, κατά τον αρθρογράφο, είναι ο φόβος.<br /><br />Η κοινωνία διεξάγει έναν συνεχή αγώνα ανεξαρτησίας από το κράτος.<br /><br />Η Τουρκία βλέπει παντού εχθρούς που θέλουν να διαμελίσουν τη χώρα. Όσοι τολμούν να διεκδικήσουν δικαιώματα θεωρούνται όργανα των εχθρών. Καμιά άλλη κοινωνία, καταλήγει, δεν αισθάνεται τέτοια βαριά ψυχολογική και νομική κληρονομιά όσο η τουρκική.<br /><br />Ο Ερντογάν δεν φθάνει που χρησιμοποιεί το δημόσιο ταμείο σαν να είναι δικό του σφετερίστηκε και τα λεφτά από το Πρωτοχρονιάτικο Λαχείο….<br /><br />Με την αυγή του 2021 αυξήθηκε η τιμή του ρεύματος κατά 5%, του φυσικού αερίου κατά 1%, η διέλευση από τις Γέφυρες του Βοσπόρου και το οδικό δίκτυο κατά 25-26%….<br /><br />Η Τουρκία βυθίστηκε σε ένα σκοτεινό τούνελ. Έχει χρεοκοπήσει οικονομικά και είναι στριμωγμένη διεθνώς.<br /><br />Εξαφανίστηκαν από τις τηλεοπτικές οθόνες οι “ειδικοί” που μιλούσαν για τη γαλάζια πατρίδα. Το Ορούτς Ρείς θα παραμείνει στον Κόλπο της Αττάλειας μέχρι τον Ιούνιο, οι S-400 παραμένουν στα κιβώτια. Έτσι και τα ανοίξει θα επιβληθούν τέτοιες οικονομικές κυρώσεις που θα επαναφέρουν τη χώρα στη λίθινη εποχή.<br /><br />Στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου σημειώνονται κοσμογονικές αλλαγές. Το Κατάρ που είχε διακόψει τις σχέσεις του με την Σαουδική Αραβία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και την Αίγυπτο στις 5.6.2017 εξαιτίας της στήριξης που πρόσφερε στην τρομοκρατία, επιστρέφει στην κανονικότητα. Οι αραβικές χώρες με τη μεσολάβηση του Κουβέιτ και των ΗΠΑ έκαναν άρση του εμπάργκο που είχαν επιβάλει στο Κατάρ και οι σχέσεις του με τον αραβικό κόσμο αποκαθίστανται .<br /><br />Όπως είναι γνωστό στην περιοχή Κατάρ και Ιράν υπάρχουν περίπου 51 τρις κυβικά φυσικού αερίου. Η Αμερική επιθυμεί την μεταφορά του φυσικού αερίου από την περιοχή αυτή στην Ευρώπη. Θέλει δηλαδή να στερήσει την προσέγγιση της Κίνας στις ενεργειακές πηγές και να σπάσει το μονοπώλιο της Ρωσίας στην τροφοδοσία της Ευρώπης.<br /><br />Ένα σοβαρό πρόβλημα για την επίτευξη των στόχων της Αμερικής ήταν το ζήτημα της μεταφοράς του φυσικού αερίου μέσω της Σαουδικής Αραβίας ή του Ιράν. Με προτροπή της Ουάσιγκτον σχηματίστηκε το Φόρουμ για το φυσικό αέριο της Ανατολικής Μεσογείου, στο οποίο μετέχουν η Αίγυπτος, το Ισραήλ, η Ελλάδα, η Κύπρος, η Ιταλία, η Ιορδανία και η Παλαιστίνη. Στόχος του Φόρουμ είναι ο συντονισμός προγραμμάτων για την αξιοποίηση των ενεργειακών πηγών της Ανατολικής Μεσογείου.<br /><br />Η Ελλάδα, η Κύπρος και το Ισραήλ υπέγραψαν συμφωνία για την κατασκευή του αγωγού East Med , μέσω του οποίου θα μεταφέρεται το φυσικό αέριο στην Ευρώπη, στις 2.1.2020.<br />Το Ισραήλ πρότεινε στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα να μετέχουν στο Φόρουμ. Ο πρίγκιπας διάδοχος Μπιν Ζεγίτ μετά τη συνάντηση του με τον αιγύπτιο Πρόεδρο Σίσι (17.12.2020) αποφάσισε να μετάσχει ως παρατηρητής στο Φόρουμ.<br /><br />Η συμφιλίωση του Κατάρ με τις χώρες του Κόλπου αποτελεί ένα θετικό βήμα προς αυτή την κατεύθυνση, γι αυτό και οι ΗΠΑ χαρακτήρισαν τη συμφωνία αυτή ¨συμφωνία του αιώνα¨, αφού εξασφαλίζει την ασφάλεια του Ισραήλ και δημιουργεί έναν ισχυρό αντι-ιρανικό βραχίονα.<br /><br />Οι επεκτατικές ενέργειες του Ερντογάν στο Ιράκ, τη Συρία, τη Λιβύη και τη Γαλάζια Πατρίδα ενίσχυσαν τη θέση του Ισραήλ και απομόνωσαν την Τουρκία από τη διεθνή κοινότητα.<br /><br />Η Άγκυρα μετά τη συμφωνία Κατάρ –Σαουδικής Αραβίας κινδυνεύει να χάσει τον μοναδικό σύμμαχο της , γι αυτό τρέχει και ικετεύει να βελτιώσει τις σχέσεις της με το Ισραήλ. Η παραμονή του Ορούτς Ρείς στον Κόλπο της Αττάλειας και ο διορισμός Πρεσβευτή στο Ισραήλ δείχνουν την πρόθεση του Ερντογάν για συμφιλίωση. Κανείς, όμως , δεν μπορεί να είναι σίγουρος για τις προθέσεις ηγετών σαν τον Ερντογάν και τον Τράμπ. Ειδικότερα τώρα που καταρρέει το όνειρο να γίνει Χαλίφης του Ισλάμ.<br /><br />Ο Ερντογάν ήθελε να γίνει Χαλίφης όχι για θρησκευτικούς λόγους, αλλά για να βάλει στο χέρι τον πλούτο των Αράβων.<br /><br />Ο σουλτάνος Αμπντουλχαμίτ, τον οποίο θαυμάζει ο Ερντογάν, είχε πληροφορηθεί από Γερμανούς και Αγγλους ερευνητές την ύπαρξη των πετρελαϊκών πηγών της Ανατολικής Μεσογείου γι αυτό και ενέταξε στην προσωπική του περιουσία τις περιοχές αυτές. Έτσι ο Ερντογάν πίστευε ότι αν γίνει Χαλίφης θα μπορέσει να διεκδικήσει την περιουσία του προκατόχου του.<br /><br />Για να επιτύχει το σκοπό του ζήτησε τη βοήθεια του Φεττουλλάχ Χότζα και κυρίως των οργανώσεων που διαθέτει στο εξωτερικό. Όταν ο Γκιουλέν αρνήθηκε να τον βοηθήσει στράφηκε στους Αδελφούς Μουσουλμάνους .<br /><br />Η μόνη χώρα που στήριζε τη θέση του Ερντογάν ήταν το Ιράν και αυτό γιατί πίστευε ότι θα διαμελίσει το Σουνιτικό Ισλάμ.<br />Για την εκπλήρωση του οράματος του έκανε τις στρατιωτικές επιχειρήσεις και γέννησε την θεωρία της γαλάζιας πατρίδας. Οι ενέργειες του αυτές ενόχλησαν το Ισραήλ και τους Άραβες, οι οποίοι ξεπέρασαν όλες τις δυσκολίες και συμμάχησαν εναντίον της Τουρκίας και του Ιράν.<br /><br />Αυτός ο “μεγάλος ηγέτης”, ο θρησκευόμενος , που ήθελε να γίνει Χαλίφης για την τσέπη του ας διαβάσει τους στίχους του Τούρκου ποιητή που λέει “όταν φύγεις από τη ζωή το μόνο που παίρνεις μαζί σου είναι ένα σάβανο και αυτό δεν έχει τσέπες”.<br /><br />Εάν ήταν πραγματικός πιστός θα ήξερε αυτή τη μεγάλη αλήθεια…<div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ο Ερντογάν θέλει να γίνει Χαλίφης για το πετρέλαιο! Τα μαύρα χάλια της τουρκικής οικονομίας

Της ΛΙΑΝΑΣ ΜΥΣΤΑΚΙΔΟΥ Ο Ταλάτ Πασά φιλοδοξούσε να μετατρέψει την Μικρά Ασία σε τουρκική και μουσουλμανική. Η προσπάθειες για την εκκαθάριση ...

Διαβάστε την συνέχεια

“Η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει. Συνεχώς ξεψυχάει”

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2016/01/economy_greece.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="640" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2016/01/economy_greece.jpg" /></a></div><div><br /></div>Γράφει ο <b>Κων.Φράγκος</b><br /><i><br />Η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει. Συνεχώς ξεψυχάει.</i><br />Δημήτρης Χορν<br /><br />Μετά την σαφή συμπαράταξη, στο πλαίσιο της ΕΕ, Γερμανίας, Ισπανίας, Ιταλίας με την Τουρκία λόγω οικονομικών συμφερόντων, που αναπτύσσει το δικό της Ραϊχ, είναι σαφές πλέον ότι δεν υπάρχουν περιθώρια για ψευδαισθήσεις, αυταπάτες και καθυστερήσεις. Η ελληνική πολιτική Ηγεσία, Κυβέρνηση και Αντιπολίτευση, πρέπει να συνέλθουν, να παύσουν τις ανούσιες αψιμαχίες, και ν΄αντιμετωπίσουν από κοινού την κατάσταση.<br />Το 2020 υπήρξε το χειρότερο, μεταπολεμικά, παγκοσμίως. Annus Horribilis. Η χώρα επλήγη περισσότερο γιατί η πανδημία την βρήκε σε οικονομική καταστολή, οξύ μεταναστευτικό πρόβλημα και, το χειρότερο, υπό την ορατή και ψηλαφητή απειλή του Τουρκικού Ραϊχ. Μόλις προχθές οι Τούρκοι (κ. Ακάρ) απαιτούσαν αποστρατικοποίηση των νήσων (ΣΣ για να τ΄αρπάξουν αμαχητί) και αναθεώρηση της Συνθήκης της Λωζάνης.<div><br />Πρέπει να γίνουμε, επιτέλους, ρεαλιστές και να πάψουμε τα ταξίδια μας σε ροζ σύννεφα. Θα ήταν άδικος κανείς αν δεν αναγνώριζε τις προσπάθειες της Κυβέρνησης για ενίσχυση των ΕΔ. Διακρίνονται, όμως, από έλλειψη ορθολογισμού και εκτίμησης χρόνου. Προβλέπουν υλοποίηση της ενίσχυσης μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα. Εξαιρώ την προμήθεια των Rafale που και αυτά, όπως διαγράφεται το πρόγραμμα παραλαβής τους, φαίνεται ν΄ακολουθούν την ταχύτητα χελώνας.<br />Υπάρχουν ευθυνόφοβοι που ζητούν να ελεγχθεί η σύμβαση από Βουλή, Ελεγκτικό Συνέδριο ή ακόμη και από την…Ιερά Σύνοδο. Δικαιολογούνται ότι αυτή η διαδικασία προβλέπεται από τον γελοίο Νόμο Βενιζέλου. Μα γιατί δεν τον αναθεώρησαν επί 18 μήνες που βρίσκονται στην Εξουσία; Μα γιατί τώρα, ναι τώρα, δεν αφιερώνουν μια ημέρα στη Βουλή να ψηφίσουν τον νέο νόμο που έχει ετοιμάσει ο ΓΓ/ΥΕΘΑ;</div><div><br />Νομίζω ότι πρέπει να βλέπουμε ως ορόσημο το 2023, έτος εκλογών στην Τουρκία τις οποίες, πιθανόν, να χάσει ο κ. Ερντογάν. Μία ελπίδα έχει για να επανεκλεγεί. Να έχει επιτύχει κάτι σημαντικό με την Ελλάδα. Είναι πιθανότατο ότι θα το επιχειρήσει. Κάτι που πρέπει ν΄αποτρέψουμε.<br />Άρα εμείς πρέπει να γεμίσουμε της ήδη υπάρχουσες φυσιγγιοθήκες μας όσο πληρέστερα μπορούμε παραβλέποντας γραφειοκρατίες και τυπολατρίες. Φυσικά, καλώς εχόντων των πραγμάτων, και της ΕΑΒ επιτρεπούσης, θα έχουμε διαθέσιμα το 2025 τα γηραιά ΡΡ-3 του ΠΝ, αρκετά F-16, C-130, MIRAGE 2005 κα. Και φρεγάτες, ασφαλώς, που μπορεί να περιμένουν, υπομονετικά εκσυγχρονισμό περί το 2024-25. Τώρα, σήμερα, τι κάνουμε;<br />Αφήνουμε τις αμυντικές Βιομηχανίες να βουλιάζουν ακόμα περισσότερο.<br />Ρίχνουμε το βάρος σε θέματα ήσσονος ενδιαφέροντος όπως, ο αγωγός καυσίμων, η προμήθεια οχημάτων καυσίμων κ.α από πιστώσεις που έπρεπε να έχουν διοχετευθεί στον εκσυγχρονισμό των F-16.<br />Κινούμεθα με αργούς ρυθμούς για την αξιοποίηση των υπαρχόντων μέσων.<br /><br />Μία άποψη (εκσυγχρονισμός F-16)<br /><br /><a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/01/diaxifismoi%CE%A3%CF%84%CE%B9%CE%B3%CE%BC%CE%B9%CE%BF%CC%81%CF%84%CF%85%CF%80%CE%BF-2021-01-07-23.18.37.png"><img height="184" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/01/diaxifismoi%CE%A3%CF%84%CE%B9%CE%B3%CE%BC%CE%B9%CE%BF%CC%81%CF%84%CF%85%CF%80%CE%BF-2021-01-07-23.18.37-300x197.png" width="280" /></a><br /><br /> <br />Πτέραρχος εα, εκ των πλέον διακεκριμένων, μου έστειλε ένα σημείωμα για τον εκσυγχρονισμό των F-16 της ΠΑ το οποίο δημοσιεύω, εν σύνοψει. Το όνομα του είναι σε διάθεση της στήλης. Γράφει: <br />Η αρχική απόφαση της ΠΑ ήταν ν΄αναβαθμιστούν τα παλαιότερα μαχητικά και όχι της τελευταίας παρτίδας (Σπηλιωτόπουλος) με δυνατότητα εγγύς, περίπου, των προς αναβάθμιση! Έτσι η ΠΑ θα διέθετε 150 α/φ με λίαν υψηλές αποτρεπτικές δυνατότητες, αντί των 84. Η απόφαση άλλαξε και αναβαθμίζονται πρώτα τα πλέον σύγχρονα, παραλειπομένων των παλαιότερων! Για τους μη ειδικούς η απόφαση αυτή θεωρείται άκρως περίεργη και ανεξήγητη. Οι επαϊοντες ας μας διορθώσουν. Το ερώτημα που προκύπτει είναι : Γιατί άλλαξε η αρχική απόφαση της ΠΑ; Υπάρχει εμπεριστατωμένη, μονταρισμένη εισήγηση της ΠΑ προς την Κυβέρνηση; Σε ποια φάση της μελέτης του προγράμματος έγινε αυτή η κρίσιμη αλλαγή;</div><div><br />Έχει γραφτεί ότι το υφιστάμενο σύστημα αυτοπροστασίας δεν συνεργάζεται με τα νέα συστήματα που θα τοποθετηθούν στα α/φ. Υπάρχει έγγραφο της αμερικάνικης ΠΑ ότι η οποιαδήποτε μελλοντική λύση, που υποχρεωτικά θα προκύψει, θα κοστίσει από 250-400 εκ.$ επιπλέον; Ποιές οικονομικές και τεχνικές εγγυήσεις εξασφάλισε η ΠΑ από την ανάδοχο εταιρεία;</div><div><br />Το πρόγραμμα καθυστερεί κοντά δύο (2) έτη. Τα βέλη κατευθύνονται προς την ΕΑΒ, που λειτουργεί ως υποκατασκευαστής της L-M. Η ανάδοχος εταιρεία L-M δεν έπρεπε να αξιολόγηση τις δυνατότητες της ΕΑΒ πριν της αναθέσει το έργο; Εάν η ΕΑΒ είχε αδυναμίες τελικά το ΥΕΘΑ εξασφαλίσθηκε νομικά και τεχνικά για το τελικό αποτέλεσμα, τις καθυστερήσεις;<br />Μετά από όλα αυτά και πριν “αλέκτωρ λαλήσαι” ανακοινώθηκε ότι πάλι άλλαξε το concept. Θα διατηθουν ακόμη 700εκ$ για να εκσυγχρονιστούν και τα παλαιά. Σε β΄ φάση βέβαια.<br />Νομίζω ότι απαιτούνται πλήρες εξηγήσεις και και την ουσία του πράγματος, δηλ την όσον το δυνατόν ταχύτερη αξιοποίηση και αντιμετώπιση της απειλής, τι παλινωδίες, αλλά και το “φόρτωμα” των φορολογουμένων και αγωνιόντων πολιτών με άλλο χαράτσι. <br />Αυτά λέει ο κ. Πτέραρχος, στα όποια, δυστυχώς, εγώ δεν μπορώ να απαντήσω. <br />Occasione data, ιδού και μία δική μου, αφελής ίσως, απορία:</div><div><br />Η γιγαντιαία LOCKHEED-MARTIN αφου έλαβε το “βαπτισμα” του εκσυγχρονισμού των F-16, επέλεξε ως βασικό εγχώριο συνεργάτη την ΕΑΒ. Θα μου πείτε ότι ο “αρραβώνας” ήταν υποχρεωτικός άπαξ και η ΕΑΒ είναι κρατική εταιρεία και έπρεπε να πάρει έργο. Συμφωνώ. Παράλληλα, όμως, η L-M δεν θα έπρεπε να ενημερώσει την Κυβέρνηση ή το ΥΕΘΑ ότι η ΕΑΒ στην κατάσταση που βρίσκεται είναι αμφιβόλου φερεγγυότητας και καθόλου σε θέση να ανταποκριθεί στο βαρύ έργο ώστε να τηρηθεί το χρονοδιάγραμμα του προγράμματος; Να “αφυπνίσει” το αραχνιασμένα Ελληνικό Κράτος: Διορίστε managers και όχι κομματικούς λεγεωνάριους, ελέγξτε τους ακραίους συνδικαλιστές, κάνετε προσλήψεις τεχνιτών και όχι κομματικών αργόμισθων. Το έκανε; Ίσως. Δεν γνωρίζω. Οφειλε να το κάνει όμως. Η κατάσταση της ΕΑΒ “βολεύει” την L-M διότι σε κάθε καθυστέρηση ή υστέρηση του προγράμματος “δείχνει” την ΕΑΒ. Να σας θυμίσω ότι, ξανά, L-M και ΕΑΒ ανέλαβαν τον, αμφιλεγόμενο, εκσυγχρονισμό των γηραιών ΡΡ-3 του ΠΝ (2015). Το πρώτο έπρεπε να παραδοθεί το 2020. Ο κ. Παναγιώτοπουλος ανήγγειλε στην Βουλή ότι η εμφάνιση του πρώτου θα γίνει στις αρχές του 2024. Αν γίνει. Η L-M “κοιτάζει” πάλι προς την ΕΑΒ και μάλλον έχει δίκιο. Με π…ς δεν βάφονται αυγά κ. Υπουργέ. <br /><br />Περί φρεγατών και πλοίων (Αμερικανικών)<br /><br /><a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/01/diaxifismoi%CE%A3%CF%84%CE%B9%CE%B3%CE%BC%CE%B9%CE%BF%CC%81%CF%84%CF%85%CF%80%CE%BF-2021-01-07-23.18.44.png"><img src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/01/diaxifismoi%CE%A3%CF%84%CE%B9%CE%B3%CE%BC%CE%B9%CE%BF%CC%81%CF%84%CF%85%CF%80%CE%BF-2021-01-07-23.18.44-227x300.png" /></a><br />Στο έγκυρο αμερικανικό περιοδικό του αμυντικού χώρου DEFENSE NEWS (15 Δεκ 20) μακροσκελές κείμενο του κ. David Larter αναφέρεται στις φρεγάτες τύπου LCS (της LOCKHEED-MARTIN) οι οποίες παρουσιάζουν πρόβλημα στο σύστημα προώσεως (propulsion).<br />Η δυσλειτουργία παρατηρήθηκε στα πλοία Little Rock και Detroit (17 στο σύνολο του τύπου).<br />Αποφασίστηκε η επανεξέταση του συστήματος δεδομένου ότι επηρεάζει όλα τα πολεμικά πλοία τύπου MC2 Amanda Battles/US NAVY.<br />Το κείμενο είναι, κατα βάση, τεχνικού περιεχομένου, αρκετά δύσκολο να το αναλύσω, γι΄αυτό οι ενδιαφερόμενοι ας το δουν, εφόσον το επιθυμούν. Enough.<br /><br />Και περί κορβετών (τούρκικων)<br /><br /><a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/01/diaxifismoi%CE%A3%CF%84%CE%B9%CE%B3%CE%BC%CE%B9%CE%BF%CC%81%CF%84%CF%85%CF%80%CE%BF-2021-01-07-23.18.51.png"><img src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/01/diaxifismoi%CE%A3%CF%84%CE%B9%CE%B3%CE%BC%CE%B9%CE%BF%CC%81%CF%84%CF%85%CF%80%CE%BF-2021-01-07-23.18.51-229x300.png" /></a><br />Εστί ουν κορβέτα πολεμικό πλοίο μικρότερο από φρεγάτα.<br />Η Τουρκία πωλεί στην γειτονική της Ουκρανία τέσσερεις (4), ναυπηγημένες στην Τουρκία, made in Turque δηλαδή stelth κορβέτες, κόστους, περίπου, 1 δις$.<br />Η σύμβαση υπεγράφη την 15 Δεκ 2020 από τους κ. Antry Taran, Ουκρανό ΥΕΘΑ και κ. Ισμαήλ Ντεμίρ, Τούρκο Γεν. Δντη Εξοπλισμών. Προσεχώς θα αναφέρω μερικές πληροφορίες για τον δεύτερο.<br />Εν των μεταξύ η Τουρκία έχει πουλήσει ακόμη τέσσερεις (4) ίδιες κορβέτες στο Πακιστάν.<br />Δεν θέλω ν΄ακούσω καμμία κακία δηλ κάποιον Ναύαρχο εα να λέει ότι εμείς εδώ διαλύσαμε τα περίφημα Ναυπηγεία Νιάρχου και ότι δεν καταφέρνουμε να εκσυγχρονίσουμε τέσσερεις (4) φρεγάτες ΜΕΚΟ. Σαλονίσιες κακοπιστίες…<br /><br />Και το κερασάκι (τούρκικο)<br />Η TUCAS ENGINE INDUSTRIES ανακοίνωσε (15 δεκ 2020) ότι παρέδωσε την ΤΑΙ ( Τουρκική ΕΑΒ) τον κινητήρα TS1400 (turbshaft), 100% τουρκική κατασκευής, για να δοκιμαστεί.<br />Ο κινητήρας αυτός προορίζεται ν΄αντικαταστήσει τον LHTEC TS8000 (R. Roys-Honeywell) του τούρκικου ελικοπτέρου GORBEY. Η TUCAS εργάσθηκε επί τρία (3) χρόνια για να κατασκευάσει αυτόν τον κινητήρα.<br />Εδώ κι΄ενταύθα ανακοινώνεται και ξανακοινώνεται από το 2014 ο εκσυγχρονισμός των φρεγατών ΜΕΚΟ και των ελικοπτέρων APACHE.<br /><br />Προς τον εξοχότατο Υπουργό Δημόσιας Αταξίας <br />Κύριο Μιχάλη Χρυσοχοΐδη.<br />Θα πληροφορηθήκατε, νομίζω, ότι στην Ιταλία δημιουργήθηκε ζήτημα με την σύζυγο του Πρωθυπουργού κ. Τζιουζέπε Κόντι η οποία χρησιμοποίησε για υπηρεσία της στέλεχος ασφαλείας του συζύγου της,<br />Εδώ, βέβαια, είναι Μπαλκάνια δεν είναι παίξε γέλασε και αστυνομικοί πληρωνόμενοι από τους πολίτες-χαχόλους διατίθενται αφθόνως σε κυρίες ,συζύγους, χήρες κλπ. <br />Όπως πληροφορούμαι δε, και εύχομαι να πρόκειται περί παραπληροφόρησης, ουδόλως επεχείρησε να στεναχωρήσει τους προστατευόμενους και “απειλούμενους” νομενκλατούριους αποσπόντας μέρος των αστυνομικών για να βοηθήσουν τους συναδέλφους τους που υποφέρουν στους δρόμους.<br />Και του χρόνου κ. Υπουργέ! Η Δημοκρατία των ολίγων θριαμβεύει!<br /><br />Παπαντωνίου περιπέτειες <br /><br /><a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/01/diaxifismoi%CE%A3%CF%84%CE%B9%CE%B3%CE%BC%CE%B9%CE%BF%CC%81%CF%84%CF%85%CF%80%CE%BF-2021-01-07-23.19.13.png"><img src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/01/diaxifismoi%CE%A3%CF%84%CE%B9%CE%B3%CE%BC%CE%B9%CE%BF%CC%81%CF%84%CF%85%CF%80%CE%BF-2021-01-07-23.19.13-246x300.png" /></a><br />Η στήλη υποβάλλει ευχές για την ονομαστική γιορτή στον τ. ΥΕΘΑ.<br />Επαναλαμβάνω ότι δεν είμαι ανακριτής και ούτε δικαστής.<br />Ο τ. Υπουργός είχε προφυλακιστεί επί 17μηνό γιατί εκκρεμούσε εις βάρος του κατηγορία για ξέπλυμα χρήματος-μίζας (περί τα 2,5 εκ. Ευρώ) από τον εκσυγχρονισμό των φρεγατών S (2003) από την γαλλική THALES.<br />Έχει ξεκινήσει συμπληρωματική ανάκριση και, όπως πληροφορούμαι, ο κ. Γιάννος Παπαντωνίου θα κληθεί για νέα κατάθεση ομού με άλλους συγκατηγορούμενους (μέλη επιτροπών κα).<br />Μετά 17 χρόνια από την τέλεση του αδικήματος, αν ετελέσθη, το ενδιαφέρον της υπόθεσης έχει εξατμισθεί!<br />Προσωπικά, εκφράζω την γνώμη ότι, αν το αδίκημα πραγματοποιήθηκε, το ποσό των 2,5 εκ $ μου φαίνεται λίγο.<br />Δόγμα VON BISMARK: Καλό είναι ν΄αναβάλεις την κήρυξη πολέμου, τον γάμο, την καταβολή χρέους και τη δίκη.<br />Το ελληνικό Πολιτικό σύστημα φροντίζει ώστε η δικαιοσύνη ν΄αποδίδει δικαιοσύνη με φοβερά αργούς ρυθμούς.<br />Σημειώνω απλά ότι ως λαδώνουσα εταιρεία εμφανίζεται η γαλλική THALES που συμμετέχει στην κατασκευή των RAFALE. Αν το δικαστήριο εκδώσει επιβαρυντική απόφαση για τον τ. ΥΕΘΑ τότε η σημερινή Κυβέρνηση θα συνεργασθεί με μια εταιρεία που εκμαυλίζει Έλληνες Αξιωματούχους. Δεν θα πρέπει να τους ζητήσει αποζημίωση;<br />Θα μου πείτε που ζεις σύντροφε και ψάχνεις τέτοιες λεπτομέρειες; Πάμε για άλλα…<br /><br />Ολίγη σοβαρότητα δεν βλάπτει<br /><br /><a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/01/diaxifismoi%CE%A3%CF%84%CE%B9%CE%B3%CE%BC%CE%B9%CE%BF%CC%81%CF%84%CF%85%CF%80%CE%BF-2021-01-07-23.19.05.png"><img src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/01/diaxifismoi%CE%A3%CF%84%CE%B9%CE%B3%CE%BC%CE%B9%CE%BF%CC%81%CF%84%CF%85%CF%80%CE%BF-2021-01-07-23.19.05-224x300.png" /></a><br /><br /> <br />Κύριοι της Κυβέρνησης. Προκαλείτε.<br />Μία ανακοίνωση ρουτίνας του ΓΕΕΘΑ μου ερέθισε το ενδιαφέρον “Ο Αρχηγός ΓΕΕΘΑ Στρατηγός κ. Κων. Φλώρος δέχθηκε (18/12) στο γραφείο τον τον Πρόεδρο των ΕΛΠΕ κ Γιάννη Παπαθανασίου, ο οποίος του έθεσε θέμα παραχώρησης τμήματος παλαιού Στρατοπέδου για επέκταση εγκαταστάσεων της εταιρείας”.<br />Φυσιολογικά, ουδέν το αξιοπερίεργο εκτός της απορίας γιατί ο κ. Πρόεδρος δεν επισκέφθηκε τον ΥΕΘΑ ή ΥΦΕΘΑ οι οποίοι ήταν οι πλέον αρμόδιοι για το θέμα.<br />Θα εύρισκα, επαναλαμβάνω, ως ρουτινιέρικο το θέμα αν προ 15νθήμερου δεν είχα παρουσιάσει στην στήλη μου το παρακάτω σχόλιο το οποίο κόπιαρα από το CAPITAL.GR του κ. Μαυρίδη, ο οποίος είναι φίλος της Κυβέρνησης: <br /><br />Ήταν η εποχή που οι Ευρωπαίοι προσπαθούσαν ματαίως να πείσουν την Κυβέρνηση του κ. Κ. Καραμανλή (του επονομαζόμενου χαλαρού ή Νταβατζηδοκτόνου) ότι η χώρα βαδίζει, με μαθηματική βεβαιότητα, στην καταστροφή. Η οικονομία της είχε εκτροχιαστεί πλήρως. Ο τότε ΥΠΟΙΚ, κορυφαίος οικονομολόγος, κ. Γιάννης Παπαθανασίου κρατούσε πρακτικά των συνομιλιών του με του δανειστές πάνω σε χαρτοπετσέτες και πάνω σε αυτές έγραφε ψευδή νούμερα για να τους διαβεβαιώσει ότι το χρέος δεν ξεπερνά το 6,8% του ΑΕΠ ενώ είχε σκαρφαλώσει στο 12,9%. Έχει αλλάξει κάτι άραγε έκτοτε, από τότε; Μάθαμε κάτι για τη χρεωκοπία; Εδώ λήγει το σχόλιο. <br />Προσθέτω απλά ότι την στιγμή που ο ένας κρατούσε σημειώσεις σε χαρτοπετσέτες, έλεγε ψέμματα στους δανειστές και στον Πρωθυπουργό, ένας άλλος αστήρ, ο τότε ΥΠΕΣ κ. Π. Παυλόπουλος διόριζε 80 000 οπαδούς στο Δημόσιο καταπατώντας τους Νόμους. Ο δεύτερος έγινε ΠτΔ, τη ευγενεί φροντίδι του κ. Τσίπρα και ο πρώτος διορίσθηκε στα ΕΛΠΕ, ως Πρόεδρος, με παχυλό μισθό και προνόμια <br />Η Χώρα, βεβαίως, οι άθλιοι Έλληνες χαχόλοι, μπήκαν στην χρεοκοπία και την απεμπόληση της ακεραιότητας της Χώρας και τη διάλυση της Άμυνας.</div><div><br />Σε μία στοιχειώδη ευνοούμενη χώρα αμφότεροι θα είχαν διωχθεί ή, το ολιγώτερο, θα είχαν αποσυρθεί, ταπεινά, ζητώντας συγνώμη. Παρέα με άλλους υπόλογους.<br />Εδώ, όμως, “είναι Μπαλκάνια, δεν είναι παίξε γέλασε”, τιμώνται και αμείβονται, αξιοκρατικά, μερικοί που μας έφεραν σ΄αυτή την κατάντια.</div><div><br />Θεωρώ ότι η Κυβέρνηση και η πολιτική Ηγεσία του ΥΕΘΑ παγίδευσαν, εξέθεσαν τον Α/ΓΕΕΘΑ, ένα έντιμο, ακούραστο και ικανό ηγέτη, τον οποίο οφείλουν να προφυλάσσουν, με το να τον υποχρεώσουν να δεχθεί ένα “κατάλοιπο” μίας φαύλης εποχής. Οι πολιτικοί το κάνουν συστηματικά για να δώσουν μια εικόνα της Παγκαλείου θεωρίας “όλοι μαζί τα φάγαμε… όλοι είμαστε ίδιοι..”<br />Και από την άλλη μεριά, για να ολοκληρωθεί η υπονόμευση του κύρους του Αρχιστράτηγου, καθοδηγούν Κυβερνητικό Τύπο να τον συκοφαντεί. Ιδού για του λόγου το αληθές (Παραπολιτικά 02/02/2020). Τελειώνει ο Φλώρος…Αντίστροφα έχει αρχίσει να μετρά ο Αρχηγός ΓΕΕΘΑ Κων/νος Φλώρος στο Πεντάγωνο, όπου δεν τον βρίσκει εύκολα κανείς. Επικρατεί βαρύ το κλίμα για τον Στρατηγό…πρόκειται περί ενός επιπόλαιου τύπου που ανταγωνίζεται σε δημόσιες σχέσεις τον Υφυπουργό Αλκιβιάδη Στεφανή. “Ντροπή σας ώρε, αδελφοφάδες. Βρήκατε την ώρα να λασπώσετε;<br /><br />Ανασχηματισμός <br /><br /><a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/01/diaxifismoi%CE%A3%CF%84%CE%B9%CE%B3%CE%BC%CE%B9%CE%BF%CC%81%CF%84%CF%85%CF%80%CE%BF-2021-01-07-23.18.58.png"><img src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/01/diaxifismoi%CE%A3%CF%84%CE%B9%CE%B3%CE%BC%CE%B9%CE%BF%CC%81%CF%84%CF%85%CF%80%CE%BF-2021-01-07-23.18.58-233x300.png" /></a><br />‘Η αναδόμηση κατά Ανδρέα Παπανδρέου.<br />Ο Μακαρίτης Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ σε όσους Υπουργούς “καθάριζε” έστελνε και επιστολή “….έγραψες ιστορία…”. Μιλάμε για μεγάλη πλάκα.<br />Ανασχηματισμός Μητσοτάκη : Ωδυνεν όρος και ετεκεν μυν.<br />Όλα τα ευρωπαϊκά Κράτη, μηδέ της…Αγκόλας, εξαιρούμενης, ξέσπασαν σε ακράτητα γέλια. Μια πτωχευμένη χώρα, με φθίνοντα πληθυσμό 10εκ, με χωλαίνουσα οικονομία και πληγές στην εθνική Αμυνα παρατάσσει Κυβέρνηση 58 Υπουργών Υφυπουργών και 300 Βουλευτές…<br />Δεν έριξε μια ματιά στην Ιταλία και Ισπανία ο κ. Πρωθυπουργός;<br />Στους μη γνωρίζοντες υπενθυμίζω ότι ένας απλός Υφυπουργός “έχει ανάγκη” αρκετών Γραφείων, λιμουζίνας με δύο (2) οδηγούς, “συμβούλων”, γραμματέων και πλήθους, ως επί τον πλείστον αργόμισθων μετακλητών. Καθώς και αυξανόμενη Ασφάλεια.<br />Ευχές για επιτυχία.<br />Η Πολιτική Ηγεσία του ΥΕΑ ακλόνητη. (Προσπάθησαν μερικοί να “φάνε” τον ΥΦΕΘΑ αλλά δεν τα κατάφεραν. Φαντάζομαι την πίκρα τους…). Είναι ώρα να δώσουν τα ρέστα τους.<br /><br />Ένα τεκμηριωμένο κείμενο<br />Με τίτλο Η αποτελεσματικότητα των συμμαχιών του Στρατηγού εα κ Δημ. Μπονώρα (ΝΕΑ 18 δεκ). Ο αρθογράφος αναλύει λεπτομερώς την ανάγκη συμμαχιών της Χώρας υπό τις σημερινές συνθήκες αλλά τονίζει ότι οι συμμαχίες αυτές θα αποβούν ωφέλιμες εφόσον η Χώρα εκδηλώνει σταθερή αποφασιστικότητα να διαθέτει ισχυρές ΕΔ και πολιτική βούληση να τις χρησιμοποιήσει.<br /><br />Χαρμολύπη<br />Η ελληνική Βιομηχανία Οχημάτων (ΕΛΒΟ) που αυτοί που την ίδρυσαν φιλοδοξούσαν να στήσουν μια Εθνική Εταιρεία παραγωγής οχημάτων και άλλων μέσων κίνησης και μάχης των ΕΔ, με εξαγωγές, που κατάφεραν να χρεωκοπήσουν και να διαλύσουν άθλιοι κομματικοί με πρωταγωνιστές τους Υπουργούς Άμυνας.<br />Έκλεισε, υποβαθμισμένη το 2014, και οι χείρας που της έβαλαν λουκέτο σήμερα μας κουνούν το δάχτυλο!!<br />Πωλήθηκε, τελικά, σε Ισραηλινές εταιρείες. Έπαψε να είναι ελληνική, για να λέμε την αλήθεια.<br />Λύπη για την απώλεια, χαρά γιατί είναι καλύτερα να την κουμαντάρουν ξένοι παρά να της σπαράσσουν τα σπλάχνα εγχώριοι γκάνγκστερς. Καλές δουλειές.<br />Υπόψη ότι η αντίστοιχη Τουρκική εφοδιάζει τις Τουρκικές ΕΔ με οχήματα (100% made in Turque) αλλά και εξάγει χιλιάδες. </div><div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

“Η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει. Συνεχώς ξεψυχάει”

Γράφει ο Κων.Φράγκος Η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει. Συνεχώς ξεψυχάει. Δημήτρης Χορν Μετά την σαφή συμπαράταξη, στο πλαίσιο της ΕΕ, Γερμανίας, Ι...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι οκτώ παράγοντες που θα καθορίσουν το αύριο των ΗΠΑ

<a href="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/01/ameriki.jpg"><img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/01/ameriki-696x367.jpg" /></a><br /><br /><b>Χατζηδημητρίου Δημήτρης</b><br />Εάν ο 20ος αιώνας υπήρξε ο αιώνας της ανάδειξης και καθιέρωσης των ΗΠΑ, ως της κυρίαρχης δύναμης με ασυναγώνιστες δυνατότητες διάδοσης και επιβολής των απόψεων της παγκοσμίως, οι δύο πρώτες δεκαετίες του 21ου δοκιμάζουν σκληρά όλες τις βεβαιότητες επί των οποίων στηρίχθηκε η αμερικανική ισχύς.<br /><br />Στις 11 Σεπτεμβρίου 2001, μια ολιγομελής ομάδα αποφασισμένων φανατικών δολοφόνων, οδηγώντας τα αεροπλάνα που είχε καταλάβει στους Δίδυμους Πύργους της Νέας Υόρκης, διέλυσε την βεβαιότητα των Αμερικανών ότι είναι απρόσβλητοι από εξωτερικούς εχθρούς. Πολύ περισσότερο από ένα πλήγμα, ισχυρού συμβολισμού, στην καρδιά του αμερικανικού καπιταλισμού. Στα ερείπια του Grand Zero της αμερικανικής οικονομικής πρωτεύουσας ετάφη κι ένα πάγιο και σταθερό δόγμα όλων των Αμερικανών προέδρων, ως εκείνη την ημέρα, ότι η χώρα τους, εκτεταμένη μεταξύ δύο μεγάλων ωκεανών, αποτελεί νησίδα ασφαλείας, προστατευμένη από κάθε εξωτερική απειλή.<br /><br />Οι συνέπειες εκείνης της επίθεσης είναι λίγο πολύ γνωστές. Στο εσωτερικό των ΗΠΑ οδήγησε, υπό ένα πνεύμα πρωτοφανούς πολιτικής και κοινωνικής συναίνεσης, στην ψήφιση στις 26 Οκτωβρίου 2001 του αποκληθέντος Patriot Act και μέσω αυτού στην καθιέρωση καθημερινών πρακτικών που ουσιαστικά οδήγησαν στην δραματική περιστολή των ατομικών και πολιτικών δικαιωμάτων των πολιτών. Στο όνομα πάντα της ενίσχυσης της εθνικής ασφάλειας.<br /><br />Οι ευάριθμοι διανοούμενοι στις δύο ακτές της χώρας, περιόρισαν τις αντιδράσεις τους στην υπενθύμιση μιας αποστροφής του 3ου προέδρου των ΗΠΑ, Τόμας Τζέφερσον, το 1786, «an elective despotism was not the government we fought for». Στο εξωτερικό, η ένοπλη εκδήλωση της αμερικανικής οργής, υπό τις επιδοκιμασίες ή την ανοχή της διεθνούς κοινότητας, μετέτρεψε δύο χώρες (Αφγανιστάν και Ιράκ) σε ερειπιώνες.<br /><br />Ταυτοχρόνως, οι νέο-συντηρητικοί σύμβουλοι του Μπους του νεότερου, σχεδιάζοντας τον "Νέο Αμερικανικό Αιώνα", με το… αφελές σκεπτικό της διάδοσης των αρχών της φιλελεύθερης δημοκρατίας στον πλανήτη, άνοιξαν τον ασκό του Αιόλου στον Αραβικό Κόσμο. Βυθίσαν όλη την περιοχή από τον ανατολικό Ατλαντικό έως τον Ινδικό Ωκεανό σε μια πρωτοφανή ρευστότητα, και στην ανάδυση στο προσκήνιο εξτρεμιστικών ομάδων, που υπό το πρόσχημα της αντίστασης στους "νέους σταυροφόρους" και στην ταυτοτική ισοπέδωση επιβάλλουν την τυραννία τους σε εκατομμύρια απελπισμένων ανθρώπων.<br /><br />Αμερικανικός εξαιρετισμός<br /><br />Όπως και την 11η Σεπτεμβρίου 2001, έτσι και τώρα τα γεγονότα της 6ης Ιανουαρίου 2021 θα έχουν συνέπειες που θα εκφεύγουν του στενού αμερικανικού περιβάλλοντος και γεωγραφικού χώρου. Η εισβολή των εξαγριωμένων οπαδών του Ντόναλντ Τραμπ στο Καπιτώλιο σηματοδοτεί με έναν απολύτως συμβολικό τρόπο το οριστικό τέλος του περίφημου Manifest Destiny.<br /><br />Μιας αντίληψης, που από σύμβολο-πρόταγμα του αμερικανικού ρομαντικού εθνικισμού στην γραφίδα και τον λόγο του δημοσιογράφου John O’ Sullivan το 1845, έγινε έννοια ταυτόσημη του αμερικανικού εξαιρετισμού και πηγή διαρκούς άρδευσης ενός "ηθικού πλεονεκτήματος". Επέτρεπε στις ΗΠΑ να εμφανίζονται στην παγκόσμια σκηνή ως η μεγάλη ελπίδα κάθε κατατρεγμένου τούτης της Γης.<br /><br />Η με έντονα οπερετικά στοιχεία –εγγενή στον πυρήνα του φασιστικού εγχειρήματος–απόπειρα αμφισβήτησης και ανατροπής της λαϊκής βούλησης, όπως αυτή ανέβλυσε από τις κάλπες της 3ης Νοεμβρίου 2020, τραυμάτισε ανεπανόρθωτα την εικόνα της Αμερικανικής Δημοκρατίας. Η ζημία που προκαλείται αφορά πρωτίστως στους ίδιους τους Αμερικανούς, αλλά και σε όσους αναγνωρίζουν κι αποδέχονται ως αναγκαία την ενεργό παρουσία και δέσμευση μιας στιβαρής και δημοκρατικής Αμερικής στο παγκόσμιο παίγνιο.<br /><br />Οι εικόνες από το πολιορκημένο, κατειλημμένο και για λίγες ώρες καταργημένο Κοινοβούλιο ήταν η δραματική κορύφωση της αμερικανικής περιπέτειας που άρχισε πριν από τέσσερα χρόνια με την εγκατάσταση στον Λευκό Οίκο ενός "λαθρεπιβάτη" της πολιτικής. Με την πάροδο του χρόνου αυτός αναδείχθηκε σε έναν εν δυνάμει απρόβλεπτο παράγοντα ανατροπής και κατάλυσης των αρμών που συγκρατούν το οικοδόμημα της αστικής φιλελεύθερης δημοκρατίας.<br />Επόμενη μέρα<br /><br />Είναι βέβαιο ότι υπό το κράτος του σοκ και των εντυπώσεων που προκάλεσαν τα γεγονότα της 6ης Ιανουαρίου θα αναπτυχθεί ένας εκτεταμένος διάλογος εντός κι εκτός των ΗΠΑ, ο οποίος θα συμπεριλάβει αναγκαστικά:<br /><ul style="text-align: left;"><li>Τι σημαίνει δημοκρατία, σε συνθήκες ακραίου κοινωνικού πολυκερματισμού και διχαστικής πόλωσης.</li><li>Ποιος είναι ο ρόλος της ηγεσίας και οι επιπτώσεις στο δημοκρατικό παίγνιο της αδιαμεσολάβητης σχέσης ηγέτη-πολίτη σε ένα περιβάλλον επικοινωνιακής αναρχίας.</li><li>Πως μπορεί σε ένα τέτοιο περιβάλλον να επιβληθεί και να διασφαλισθεί, δίχως φαλκιδεύσεις, η αξίωση για διαρκή έλεγχο των πράξεων του πολιτικού προσωπικού και η απαίτηση για λογοδοσία όσων χειρίζονται δημόσιες υποθέσεις.</li><li>Πώς απαντά η δημοκρατία στις ολοένα αυξανόμενες απαιτήσεις μιας άφρονος, εγωϊστικής ολιγαρχίας του πλούτου, παντελώς αδιάφορης για το γενικό καλό.</li><li>Η αξίωση για ένα νέο κοινωνικό συμβόλαιο είναι δημοκρατική απαίτηση ή συγκεκαλυμμένος λαϊκισμός, όπως διατείνονται οι ευαγγελιστές ενός ούλτρα φιλελευθερισμού.</li><li>Η εμμονική, μονοσήμαντη προσκόλληση στα προστάγματα της "πολιτικής ορθότητας", η μετατόπιση της πολιτικής δράσης που αφορά και ασκείται για τους πολλούς και ο περιορισμός της σε υπόθεση εκδήλωσης ενδιαφέροντος για ευδιάκριτες ομάδες ιδιαίτερων πολιτισμικών-ταυτοτικών χαρακτηριστικών, ενισχύει την κοινωνική συνοχή ή την αποδυναμώνει.</li><li>Πώς θα προστατευθούν οι πολίτες και η δημοκρατία από ένα πολιτικό προσωπικό που επαναπαύεται στα προνόμια που του εξασφαλίζουν οι αιμομικτικές σχέσεις του με την ολιγαρχία του πλούτου και ενδιαφέρεται ελάχιστα για την τύχη όσων οδηγούνται στο πολιτικό- οικονομικό και κοινωνικό περιθώριο.</li><li>Πώς θα αποφευχθεί ο κίνδυνος να κάνει μετάσταση στα παραδοσιακά ΜΜΕ η κυρίαρχη τάση στα social media να μην αποδέχονται τα γεγονότα ως αντικειμενικά στοιχεία που συγκροτούν την πραγματικότητα. Και πώς τα πρώτα θα ξανακερδίσουν την εμπιστοσύνη των πολιτών στην αποστολή τους.</li></ul>Φασιστική πρόκληση<br /><br />Η δημοκρατία ήταν πάντα και μια υπόθεση λελογισμένου ρίσκου, που απαιτεί ενεργούς και συμμέτοχους πολίτες, για να μην επιτρέψει ένα σχεδιασμένο ή όχι "ατύχημα" να εξελιχθεί σε ανεπανόρθωτο δυστύχημα. Όπως αποκαλύφθηκε στην Ουάσινγκτον, έξω και μέσα στο Καπιτώλιο, οι νόμοι δεν αρκούν όταν η δημοκρατία αντιμετωπίζει την φασιστική πρόκληση και καλείται να αμυνθεί.<br /><br />Η Αμερικανική Δημοκρατία αποδείχθηκε ότι δεν είναι άτρωτη, ούτε αλώβητη από την "πανούκλα" της ακροδεξιάς παραφροσύνης. Κι αυτό δεν είναι καθόλου καλό μήνυμα για τον υπόλοιπο κόσμο. Πολύ περισσότερο που οι ΗΠΑ παραμένουν κολλημένες στην λάσπη της ιστορίας, ασκώντας εξουσία σε έναν αναρχικό χομπσιανό κόσμο, όπως αποφάνθηκε ο Ρόμπερτ Κέϊγκαν, δύο χρόνια μετά την επιδρομή στους Δίδυμους Πύργους.<div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Οι οκτώ παράγοντες που θα καθορίσουν το αύριο των ΗΠΑ

Χατζηδημητρίου Δημήτρης Εάν ο 20ος αιώνας υπήρξε ο αιώνας της ανάδειξης και καθιέρωσης των ΗΠΑ, ως της κυρίαρχης δύναμης με ασυναγώνιστες δυ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο αμερικανικός ψυχρός εμφύλιος – Ο Τραμπ φεύγει, ο τραμπισμός μένει

<a href="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/01/trump-kapitolio.jpg"><img height="147" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/01/trump-kapitolio-696x367.jpg" width="280" /></a><br /><br /><b>Λυγερός Σταύρος</b><br />Η έξοδος του Τραμπ από τον Λευκό Οίκο έχει όλα τα χαρακτηριστικά της πείσμονος και τυχοδιωκτικής προσωπικότητάς του. Καλώντας τους οπαδούς του να διαδηλώσουν έξω από το Καπιτώλιο με σύνθημα να εμποδίσουν την τυπική θεσμική επικύρωση της εκλογής του Μπάιντεν, ήταν εξαρχής σαφές πως έπαιζε με φωτιά δίπλα σε δυναμίτη. Ο τραμπισμός ως πολιτικό κίνημα του δρόμου είναι πλέον γεγονός.<br /><br />Ακόμα, άλλωστε, κι όταν εκδηλώθηκαν τα επεισόδια, ο απερχόμενος πρόεδρος όχι μόνο δεν τα καταδίκασε, αλλά έδειξε σχεδόν ενθουσιασμένος που θα τορπίλιζε τη διαδικασία επικύρωσης. Μόνο αργότερα διαβεβαίωσε ότι θα πραγματοποιηθεί ομαλά η μεταβίβαση της εξουσίας, προφανώς φοβούμενος ότι μπορεί να κατηγορηθεί μέχρι και για απόπειρα πραξικοπήματος.<br /><br />Αυτό που συμβαίνει στις ΗΠΑ από τις παραμονές των εκλογών του περασμένου Νοεμβρίου μέχρι τη σημαδιακή 6η Ιανουαρίου 2021, ωστόσο, είναι η ορατή κορυφή του παγόβουνου. Οι ΗΠΑ δεν έφθασαν σ' αυτό το σημείο ούτε από τη μία στιγμή στην άλλη, ούτε χωρίς αιτία. Κάτι συμβαίνει στην αμερικανική κοινωνία (κι όχι μόνο σ' αυτή) κι αυτό δεν συμβαίνει μετά την εκλογή Τραμπ το 2016.<br /><br />Για την ακρίβεια, ήταν οι οικονομικές-κοινωνικές διαφοροποιήσεις που συντελούνται τα τελευταία 20 χρόνια που διαμόρφωσαν το πολιτικό τοπίο κατά τρόπο που να καταστήσει εφικτή την εκλογή Τραμπ. Πριν 20 χρόνια θα ήταν αδιανόητο ο Σάντερς, ένας σοσιαλιστής από το μικρό και ασήμαντο Βερμόντ, να διεκδικούσε το 2016 επί ίσοις όροις το χρίσμα των Δημοκρατικών από την Χίλαρι Κλίντον. Και βεβαίως θα ήταν αδιανόητο ένας τύπος όπως ο Τραμπ να έπαιρνε το χρίσμα των Ρεπουμπλικανών και πολύ περισσότερο να εκλεγόταν πρόεδρος.<div><br />Όχι αμερικανική ιδιοτροπία<br /><br />Δεν πρόκειται για αμερικανική ιδιοτροπία. Το Brexit μπορεί να πάτησε στον παραδοσιακό βρετανικό ευρωσκεπτικισμό, αλλά πήγασε από την ίδια μήτρα της αντισυστημικής ψήφου που αλλάζει τον πολιτικό χάρτη σ’ όλη τη Δύση. Τα παραδείγματα είναι αρκετά. Σημασία έχει το γεγονός ότι η παραδοσιακή πολιτική ηγεμονία του διδύμου της φιλελεύθερης κεντροδεξιάς και κεντροαριστεράς αμφισβητείται εντόνως από τους πολίτες.<br /><br />Τα μικρομεσαία στρώματα, που στρέφουν μαζικά την πλάτη στις παραδοσιακά κυρίαρχες πολιτικές παρατάξεις, δεν έχουν, βεβαίως, προσβληθεί από κάποιον ιδεολογικό ιό που τα ωθεί στα άκρα. Η κύρια αιτία που αμφισβητούν την κατεστημένη τάξη πραγμάτων είναι ότι αυτή περισσότερο ή λιγότερο ανατρέπει τις σταθερές του βίου τους σ’ όλα τα μήκη και τα πλάτη του Δυτικού Κόσμου.<br /><br />Πρόκειται για τεκτονικές αλλαγές που συνεχίζει να προκαλεί στις δυτικές κοινωνίες η κρίση του 2008 και που τον τελευταίο χρόνο επιδείνωσε η πανδημία. Η οικονομική κρίση, όμως, δεν έπεσε από τον ουρανό. Είναι αυθεντικό προϊόν της απληστίας της ολιγαρχίας του χρήματος. Η ανισοκατανομή του πλούτου έχει προσλάβει τρομακτικές διαστάσεις. Σύμφωνα με την New York Times, στη δεκαετία του 1990 το 1% των Αμερικανών προσποριζόταν το 45% της αύξησης του ΑΕΠ. Στη οκταετία του Μπους (2000-08) το 45% έγινε 65% και στην οκταετία του Ομπάμα εκτοξεύθηκε στο 93%!<br />Ροκάνισαν το κλαδί που κάθονται<br /><br />Η κεντροδεξιά και η κεντροαριστερά εδραίωσαν τη μακρόχρονη πολιτική ηγεμονία τους στο άρρητο κοινωνικό συμβόλαιο, με βάση το οποίο εξασφάλιζαν στα μικρομεσαία στρώματα ευημερία και Κοινωνικό Κράτος, ή ένα συνδυασμό των δύο. Από ένα χρονικό σημείο και πέρα, όμως, συνέκλιναν και λειτούργησαν σαν όχημα της παγκοσμιοποίησης και εφαρμοστές της ατζέντας του (νεο)φιλελευθερισμού.<br /><br />Με τον τρόπο αυτό, όμως, ροκάνισαν το κλαδί που κάθονται. Για μία περίοδο η ευημερία συντηρήθηκε με δημόσιο δανεισμό, αλλά στη συνέχεια ήλθε αναπόφευκτα η λιτότητα. Με όργανο τις πολιτικές ελίτ η ολιγαρχία του χρήματος με κυνισμό αποδομεί τα αμορτισέρ που μεταπολεμικά όχι μόνο διατήρησαν την κοινωνική ειρήνη, αλλά και τροφοδότησαν την οικονομική ανάπτυξη.<br /><br />Αν και η κοινωνική πολιτική του Ομπάμα μετρίασε την κρίση στις ΗΠΑ, μεγάλο τμήμα του πληθυσμού δυσκολευόταν και εκεί να επιβιώσει αξιοπρεπώς. Δεν πρόκειται μόνο για τις μειονότητες και τους παραδοσιακά περιθωριοποιημένους. Η παγκοσμιοποίηση πετάει έξω από το "τρένο" μικρομεσαίους νοικοκυραίους και ειδικά την παραδοσιακή λευκή εργατική τάξη της "βαθιάς Αμερικής" που έχει πληγεί καίρια από την αποβιομηχάνιση.</div><div><br />Ο τραμπισμός και ο "βάλτος"<br /><br />Η εκλογή Τραμπ, λοιπόν, ήταν το προϊόν αυτής ακριβώς της κοινωνικής δυναμικής. Μία ματιά στον αμερικανικό εκλογικό χάρτη του 2016 δείχνει ότι η Χίλαρι ψηφίσθηκε κατά κανόνα από την ανώτερη τάξη και τα μεσαία στρώματα που έχουν ενσωματωθεί στο πλαίσιο του οικονομικού φιλελευθερισμού και της παγκοσμιοποίησης. Επίσης, από τις μειονότητες (μαύροι, ισπανόφωνοι, μουσουλμάνοι κ.α.) που φοβήθηκαν από την αντιμεταναστευτική ρητορική του υποψηφίου τότε Τραμπ.<br /><br />Όταν ο Τραμπ υποσχόταν πως με την επιβολή δασμών θα φέρει πίσω μεγάλες εταιρείες και θέσεις εργασίας άγγιζε ευαίσθητες χορδές εκατομμυρίων Αμερικανών που άμεσα ή έμμεσα έχουν πληγεί από την αποβιομηχάνιση. Προς την ίδια κατεύθυνση λειτούργησε και η ρητορική του για λήψη δραστικών μέτρων εναντίον του μεταναστευτικού ρεύματος. Η είσοδος μεταναστών παροξύνει το ένστικτο αυτοσυντήρησης κοινωνιών που νοιώθουν ότι απειλούνται με φτωχοποίηση. Γι’ αυτά τα τμήματα του πληθυσμού, ο ανταγωνισμός από τη φθηνή εργασία των μεταναστών βιώνεται σαν πρόσθετη απειλή.<br /><br />Στη συντηρητική λευκή "βαθιά Αμερική" επικρατεί ένα αίσθημα νοσταλγίας για τις παλιές καλές ημέρες και ένα κράμα απόγνωσης και οργής για το σήμερα. Αυτά ακριβώς εξέφρασε ο Τραμπ, υποσχόμενος ότι θα καθαρίσει τον "βάλτο" της Ουάσιγκτον. Είναι από τις ειρωνείες της ιστορίας ότι τον ρόλο αυτό τον έπαιξε ένας δισεκατομμυριούχος, δημιουργώντας ένα ολόκληρο κίνημα, όπως είναι ο τραμπισμός.<br /><br />Οι επαγγελίες του Τραμπ απέκτησαν αξιοπιστία στα μάτια των οπαδών του περισσότερο από τον τρόπο που τον αντιμετώπισε το κατεστημένο παρά από αυτή καθ' αυτή τη ρητορική του. Σύσσωμο σχεδόν το χρηματοπιστωτικό σύστημα, τα μεγάλα Μίντια και τα παρακλάδια του αμερικανικού και διεθνούς κατεστημένου είχαν στηρίξει με πάθος τη Χίλαρι και ταυτοχρόνως είχαν προσπαθήσει με κάθε τρόπο να γελοιοποιήσουν τον Ρεπουμπλικάνο υποψήφιο και στη συνέχεια πρόεδρο. Ακόμα και η ηγεσία του ίδιου του κόμματός του όχι μόνο είχε προσπαθήσει να τον σαμποτάρει στην κούρσα για το χρίσμα, αλλά και όταν το κέρδισε αρκετά μέλη της είχαν ταχθεί υπέρ της Κλίντον!</div><div><br />Ο λαϊκιστής και τοξικός Τραμπ<br /><br />Προφανώς, ο Τραμπ είναι και λαϊκιστής και πολλαπλά τοξικός. Το απέδειξε και πριν και αφού εγκαταστάθηκε στον Λευκό Οίκο. Ο κύριος λόγος, ωστόσο, που έγινε "κόκκινο πανί" για το φιλελεύθερο κατεστημένο ήταν ότι έθιξε –τουλάχιστον στα λόγια– τα ιερά και τα όσια του, δηλαδή την παγκοσμιοποίηση. Από την άλλη, είναι τέτοια η περιφρόνηση που επιδεικνύουν οι άρχουσες ελίτ προς το "πόπολο" και έχει γίνει τέτοια κατάχρηση στην πλύση εγκεφάλου, που έχει φέρει το αντίθετο αποτέλεσμα. Όταν τα κατεστημένα Μίντια επιτίθενται με πάθος, ένα μεγάλο μέρος της αμερικανικής κοινωνίας αντανακλαστικά υιοθετεί την αντίθετη θέση, εν προκειμένω ταυτίζεται με τον Τραμπ.<br /><br />Ο απερχόμενος πρόεδρος μετάλλαξε την παραδοσιακή διαχωριστική γραμμή Δημοκρατικοί-Ρεπουμπλικάνοι. Ανέδειξε ένα διαχωρισμό που αναδύεται από τα σπλάχνα της αμερικανικής κοινωνίας και πηγάζει από την οικονομική-κοινωνική πραγματικότητα. Η ρητορική του Τραμπ στόχευσε τους Αμερικανούς που η παγκοσμιοποίηση πετάει έξω από το "τρένο" και τους οποίους η Κλίντον είχε αποκαλέσει ωμά «θλιβερούς ανθρώπους». Στην πραγματικότητα, ολοκλήρωσε και παγίωσε μία συγκρουσιακή ιδιότυπα αντισυστημική και συχνά ανορθολογική ιδεολογική τάση που είχε ήδη αρχίσει να αναπτύσσεται στους κόλπους των απλών ψηφοφόρων του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος.<br /><br />Η προεδρική θητεία του Τραμπ μπορεί να ήταν μόνο τέσσερα χρόνια, αλλά αφήνει πολύ πιο βαθύ ίχνος στην αμερικανική ιστορία. Ο ίδιος ηττήθηκε και εκ των πραγμάτων θα πάει –περισσότερο ή λιγότερο– στο περιθώριο, αλλά ο "τραμπισμός" αποτελεί πλέον απτή πολιτική πραγματικότητα, που εκ των πραγμάτων θα επηρεάσει τις πολιτικές ισορροπίες στις ΗΠΑ.<br /><br />Ας σημειωθεί ότι σε δημοσκόπηση που έγινε αμέσως μετά τα πρωτοφανή επεισόδια, μόνο το 62% τα καταδίκασε παρά την καθολική και απόλυτη καταδίκη από το μιντιακό σύστημα. Αυτό αποδεικνύει ότι η αμερικανική κοινωνία είναι πιο βαθιά παρά ποτέ διχασμένη και με συγκρουσιακή τάση. Το υφιστάμενο ιδεολογικό-πολιτικό ρήγμα δεν πρόκειται να γεφυρωθεί, επειδή ακριβώς τροφοδοτείται από το οικονομικό-κοινωνικό ρήγμα.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ο αμερικανικός ψυχρός εμφύλιος – Ο Τραμπ φεύγει, ο τραμπισμός μένει

Λυγερός Σταύρος Η έξοδος του Τραμπ από τον Λευκό Οίκο έχει όλα τα χαρακτηριστικά της πείσμονος και τυχοδιωκτικής προσωπικότητάς του. Καλώντα...

Διαβάστε την συνέχεια

Σχέδιο "περικύκλωσης" της Ελλάδας από τον Ερντογάν μέσω της αμυντικής συμφωνίας με την Αλβανία

<img height="168" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2021-01/resized_8cf77-1445_tur_picture_20210107_23413732_23413731.jpeg?itok=_D8hI0g-" width="280" /><br /><br />Η Αλβανία και το Κόσσοβο θα γίνουν οι πιο μεγάλες βάσεις της Τουρκίας στο σχέδιο ανάκτησης των Βαλκανίων για τον σουλτάνο<br /><br />Τουρκία και Αλβανία συμφώνησαν για νέα πιο ισχυρή αμυντική συνεργασία αυξάνοντας τις πληροφορίες περί προκλητικών τουρκικών σχεδίων κατά της Ελλάδος, κατά τη συνάντηση Ράμα και Ερντογάν. <br /><br />Οι δύο πλευρές τόνισαν στο περιθώριο της συνάντησης ότι ένα από τα κύρια θέματα ήταν η συνεργασία των μυστικών υπηρεσιών των δύο χωρών στον αγώνα κατά της τρομοκρατίας, στον στρατιωτικό και αμυντικό τομέα.<br /><br />Η αλβανική αντιπροσωπεία συμφώνησε επίσης ότι η οργάνωση FETO αποτελεί απειλή για την περιοχή.<br /><br />Ανώτεροι Τούρκοι και <a href="https://www.yenisafak.com/en/news/turkey-albania-discuss-defense-cooperation-3558216">Αλβανοί κρατικοί αξιωματούχοι συζήτησαν την Πέμπτη νέες ευκαιρίες συνεργασίας στον αμυντικό κλάδο.</a><br /><br />Στην επίσημη του περιοδεία στην Άγκυρα, ο πρωθυπουργός της Αλβανίας Έντι Ράμα επισκέφθηκε την έδρα της τουρκικής αμυντικής βιομηχανίας (SSB) μαζί με τον Τούρκο αντιπρόεδρο Fuat Oktay.<br /><br />Μετά τη συνάντησή τους, ο Οκτάι είπε ότι η επίσκεψη είχε σκοπό τη συγκέντρωση πληροφοριών σχετικά με νέα αμυντικά σχέδια που ενδιαφέρουν την Τουρκία… στην Αλβανία. Για τον λόγο αυτόν ο Αλβανός πρωθυπουργός επισκέφθηκε την τουρκική εταιρεία Aselsan.<br /><br />Ο Ράμα, από την πλευρά του, ευχαρίστησε τους Τούρκους αξιωματούχους για τη φιλοξενία και τις ενημερωτικές παρουσιάσεις τους.<br /><br />Πληροφορίες του αλβανικού τύπου μιλούν απροσδιόριστα για τουρκικές δραστηριότητες σε αλβανικό έδαφος, για αυτόν τον λόγο πιθανότατα η Αλβανία θα λάβει φυσικά κάποιου είδους “δώρο” από την τουρκική αμυντική βιομηχανία.<br /><br />Γενικά πάντως τηρείται μια ιδιότυπη "ομερτά" και από τις δύο πλευρές για τα σχέδια του Ερντογάν στην γειτονική χώρα, που σύμφωνα με ειδικούς θα αποτελέσει σύντομα την βάση-εφαλτήριο για τις τουρκικές δυνάμεις στα Βαλκάνια.<br /><br />Πιθανά σχέδια της Άγκυρας στην Αλβανία: <br /><br />1. Υποδομή για την προετοιμασία και εγκατάσταση τουρκικής στρατιωτικής βάσης.<br /><br />2. Παρουσία βάσης μη επανδρωμένων εναερίων οχημάτων για αποστολές αναγνωριστικού και επιθετικού χαρακτήρα.<br /><br />3. Δημιουργία κέντρου εκπαίδευσης αντιτρομοκρατίας για τις αλβανικές ένοπλες δυνάμεις.<br /><br />4. Παρουσία Τούρκων επιτελών στο αλβανικό ΓΕΕΔ για συντονισμό αποστολών κατά των ...τρομοκρατών.<br /><br />5. Πιθανή δημιουργία εργοστασίου της τουρκικής αμυντικής βιομηχανίας στην χώρα.<br /><br />6. Αναβάθμιση της ήδη υπάρχουσας βάσης στο Πασαλιμάνι για το τουρκικό πολεμικό ναυτικό ενόψει και του ζητήματος της Λιβύης. <br /><br />Η εταιρεία Roketsan εξέφρασε επίσης την επιθυμία να χρησιμοποιήσει και Αλβανούς φοιτητές με ανάλογες γνώσεις σε πολλά από τα δικά της προγράμματα πυραυλικών συστημάτων.<br /><br />Να υπενθυμίσουμε πως σήμερα, Παρασκευή ο Έντι Ράμα, έρχεται στην Ελλάδα έπειτα από τη διήμερη επίσκεψη στην Τουρκία.<br /><br />Όπως έχει αναφερθεί εδώ και χρόνια το επόμενο σχέδιο της σημερινής τουρκικής πολιτικής και στρατιωτικής ελίτ, στην πορεία αναβίωσης, (κατά κάποιο τρόπο) της πρώην Οθωμανικής αυτοκρατορίας, θα είναι η δημιουργία της αποκαλούμενης Μεγάλης Αλβανίας.<br /><br />Πρόκειται για ένα σχέδιο που “κουμπώνει” με τα λόγια και τις πράξεις του Τούρκου προέδρου για επιστροφή στα “ δικά μας εδάφη” και στα Βαλκάνια.<br /><br />Τούρκοι και Αλβανοί θα συνεργαστούν με αγαστή συνέπεια για την υλοποίηση των μεγαλοιδεατικών σχεδίων της Άγκυρας στα Βαλκάνια τα οποία θα είναι σχεδόν σίγουρα ο επόμενος στόχος της Τουρκίας. <div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/"> πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Σχέδιο "περικύκλωσης" της Ελλάδας από τον Ερντογάν μέσω της αμυντικής συμφωνίας με την Αλβανία

Η Αλβανία και το Κόσσοβο θα γίνουν οι πιο μεγάλες βάσεις της Τουρκίας στο σχέδιο ανάκτησης των Βαλκανίων για τον σουλτάνο Τουρκία και Αλβανί...

Διαβάστε την συνέχεια

Τεράστια η αμυντική συμφωνία με την Ελλάδα όχι μόνο για τον εξοπλισμό ασφαλείας, λένε στο Ισραήλ

<img height="186" src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2020/07/200714231413_greek-israel.jpg" width="280" /><br /><br />Στις αρχές της δεκαετίας του 2000, καθώς το Ισραήλ αντιμετώπιζε σοβαρή λειψυδρία, συζητήθηκαν πολλές ιδέες για να βοηθήσουν στην επίλυση του προβλήματος, με την πιο δημιουργική αυτή της εισαγωγής ύδατος από την Τουρκία.<br /><br />Και στις αρχές του 2004, μετά από διαπραγματεύσεις που διήρκεσαν περίπου τέσσερα χρόνια, η Ιερουσαλήμ και η Άγκυρα – τις πρώτες μέρες της «βασιλείας» του Τούρκου προέδρου Ταγίπ Ερντογάν – υπέγραψαν συμφωνία εισαγωγής ενός δις κ.μ. ύδατος από τον ποταμό Manavgat της Τουρκίας.<br /><br />Τα παραπάνω γράφει σε κείμενο γνώμης ο αρθρογράφος <a href="https://www.jpost.com/israel-news/huge-defense-deal-with-greece-not-only-about-security-equipment-analysis-654488">HERB KEINON, στην ιστοσελίδα Jerusalem Post</a>.<br /><br />Τίτλος: « – ανάλυση»<br />Υπότιτλος: «Ενώ το Ισραήλ μπορεί να έχει χάσει σημαντικό έδαφος με την Τουρκία, κατάφερε να καλύψει μεγάλο μέρος αυτού του εδάφους αναπτύσσοντας ισχυρότερες σχέσεις με τους αντιπάλους της Άγκυρας.»<br /><br />Μεταξύ των τρόπων που προτάθηκαν για τη μεταφορά του ύδατος ήταν: η σύνδεση τεράστιων μπαλονιών από καουτσούκ και η μεταφορά τους στο Ashkelon, η μεταφορά του σε ειδικά διαμορφωμένα δεξαμενόπλοια ή η κατασκευή αγωγού.<br /><br />Παρόλο που η εισαγωγή του νερού ήταν πολύ πιο ακριβή από άλλες επιλογές στο τραπέζι – όπως η αφαλάτωση – ο τότε πρωθυπουργός Ariel Sharon είπε στο υπουργικό του συμβούλιο ότι αυτή η συμφωνία θα παγίωνε τους σημαντικούς στρατηγικούς δεσμούς, που είχαν αναπτυχθεί με την Τουρκία. Τότε, ο Μπενιαμίν Νετανιάχου ως υπουργός Οικονομικών καταψήφισε το σχέδιο, επικαλούμενος το υψηλό κόστος του.<br /><br />Στο τέλος η συμφωνία δεν υλοποιήθηκε και η στρατηγική σχέση με την Τουρκία δεν έβγαλε τη δεκαετία. Όμως μια βασική αρχή πίσω από εκείνη την πρόταση ισχύει: όσο περισσότερο αλληλένδετη είναι η σχέση του Ισραήλ με τους φίλους του, τόσο το καλύτερο.<br /><br />Αυτή η αρχή απεδείχθη αυτήν την εβδομάδα, όταν το Ισραήλ και η Ελλάδα ανακοίνωσαν την υπογραφή 20ετούς αμυντικής συμφωνίας ύψους περίπου 1,7 δισεκατομμυρίων δολαρίων, η οποία περιλαμβάνει ισραηλινή σχολή εκπαίδευσης για την ελληνική Πολεμική Αεροπορία και 10 αεροσκάφη M-346.<br /><br />Ο Yair Kulas, διευθυντής της Διεύθυνσης Διεθνούς Αμυντικής Συνεργασίας του Υπουργείου Άμυνας, είχε δίκιο όταν δήλωσε ότι «δεν πρόκειται μόνο για μια αμυντική συμφωνία, αλλά για μια εταιρική σχέση για τουλάχιστον 20 χρόνια». Με άλλα λόγια, αυτή η συμφωνία προσθέτει ένα επιπλέον επίπεδο στην ήδη ακμάζουσα ισραηλινο-ελληνική σχέση και σχεδόν θεσμοθετεί τους διμερείς δεσμούς [των δύο κρατών].<br /><br />Και παρόλο που είναι αμφίβολο για το εάν αυτός ήταν ο πρωταρχικός της στόχος, η συμφωνία στέλνει επίσης ένα μήνυμα της Ελλάδας στην εχθρική Τουρκία – η οποία πρόσφατα εκδήλωσε το ενδιαφέρον της για την αποκατάσταση των σχέσεων με το Ισραήλ – ότι ανεξάρτητα από το πώς μπορούν να αναπτυχθούν οι σχέσεις Τουρκίας-Ισραήλ, η συμμαχία μεταξύ Ισραήλ – Ελλάδας και Κύπρου- είναι εδώ για να μείνει.<br /><br />Όταν ο Erdogan αμφισβήτησε τα θεμέλια της σχέσης αμέσως μετά την εκλογή του το 2002, και έπειτα έστειλε τον στολίσκο Mavi Marmara το 2010, το Ισραήλ έχασε έναν βασικό σύμμαχο στην περιοχή.<br /><br />Ωστόσο, αντί να θρηνεί για την απώλεια, η Ιερουσαλήμ άρχισε γρήγορα να αναπτύσσει ισχυρούς δεσμούς με τους ιστορικούς αντιπάλους της Τουρκίας, οι οποίοι είναι πολλοί: αρχικά με την Ελλάδα και την Κύπρο και στη συνέχεια με χώρες των Βαλκανίων, Βουλγαρία και Ρουμανία.<br /><br />Ενώ το Ισραήλ μπορεί να έχει χάσει σημαντικό έδαφος στις σχέσεις με την Τουρκία, ήταν σε θέση να ανακτήσει πολύ έδαφος, αναπτύσσοντας ισχυρότερες σχέσεις με αυτές τις χώρες, ειδικά με την Ελλάδα και την Κύπρο. Ένας αντι-τουρκικός άξονας άρχισε να δημιουργείται στην ανατολική Μεσόγειο, που περιλαμβάνει την Ελλάδα, την Κύπρο, το Ισραήλ και την Αίγυπτο. Μια ακόμα βασική χώρα σε αυτόν τον άξονα, παρόλο που δεν βρίσκεται στη Μεσόγειο, είναι τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.<br /><br />Οι δεσμοί του Ισραήλ με την Ελλάδα άρχισαν να απογειώνονται το 2010, ακόμη και πριν από το περιστατικό του Mavi Marmara, καθώς η Ελλάδα – που αντιμετώπιζε μια άνευ προηγουμένου κρίση χρέους – αναζητούσε φίλους. Μια τυχαία συνάντηση στη Μόσχα μεταξύ του Netanyahu και του τότε Έλληνα πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου, οδήγησε στην πρώτη επίσκεψη λίγο αργότερα από έναν Έλληνα πρωθυπουργό στο Ισραήλ σε τρεις δεκαετίες, ακολουθούμενη τρεις εβδομάδες αργότερα από μια αμοιβαία επίσκεψη από τον Netanyahu, την πρώτη από έναν Ισραηλινό πρωθυπουργό στην Ελλάδα, μια χώρα που στις αρχές της δεκαετίας του 2000 θεωρείτο από τις πιο εχθρικές στην ΕΕ.<br /><br />Εάν η βασική ώθηση στην προσέγγιση Ισραήλ- Ελλάδας άρχισε με την ελληνική χρηματοπιστωτική κρίση, τη μεγάλη δυναμική τροφοδότησε το περιστατικό του Mavi Marmara. Λόγω αυτού το Ισραήλ αναζήτησε νέους φίλους στην περιοχή και διέλυσε τις ελληνικές υποψίες ότι το Ισραήλ ήταν πολύ κοντά στην Τουρκία. Έτσι η σχέση απογειώθηκε, με την Ελλάδα να στέλνει πυροσβέστες για την καταπολέμηση της δασικής πυρκαγιάς στο όρος Carmel τον Δεκέμβριο του 2010 και τον Netanyahu να χρησιμοποιεί τις διασυνδέσεις του στο αμερικανικό λόμπι για οικονομική υποστήριξη στην Ελλάδα.<br /><br />Ένα από τα πράγματα που χάθηκαν μετά από υποβαθμισμένους δεσμούς με την Τουρκία ήταν η ικανότητα της ισραηλινής ΠΑ να εκπαιδεύει στον τουρκικό εναέριο χώρο. Αντίθετα, Ισραηλινοί πιλότοι άρχισαν να πραγματοποιούν αποστολές εκπαίδευσης στην Ελλάδα.<br /><br />Το πιο σημαντικό είναι ότι οι σχέσεις Ισραήλ – Ελλάδας επέζησαν μετά από τρεις κυβερνητικές αλλαγές στην Αθήνα. Ο Παπανδρέου ήταν πρωθυπουργός της κεντροαριστεράς, τον διαδέχτηκε ο Αλέξης Τσίπρας που ήταν πιο αριστερός, ο οποίος με τη σειρά του αντικαταστάθηκε από τον Κυριάκο Μητσοτάκη από την κέντρο-δεξιά.<br /><br />Ενώ την τελειωτική εδραίωση της σχέσης θα αποτελέσει ο αγωγός για τη μεταφορά του ισραηλινού και κυπριακού φυσικού αερίου μέσω της Ελλάδας στην Ιταλία και πιο βόρεια στην Ευρώπη, αυτή η τελευταία συμφωνία είναι σημαντική επειδή προσθέτει μια άλλη διάσταση στη σχέση. Εάν για οποιονδήποτε αριθμό λόγων το σχέδιο αγωγού δεν ευοδωθεί, είναι σημαντικό η σχέση αυτή να έχει και άλλους πυλώνες στους οποίους θα εδραιώνονται οι σχέσεις, καθώς υπάρχουν πιθανότητες να συναντήσουν καταιγίδες στο δρόμο.<div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Τεράστια η αμυντική συμφωνία με την Ελλάδα όχι μόνο για τον εξοπλισμό ασφαλείας, λένε στο Ισραήλ

Στις αρχές της δεκαετίας του 2000, καθώς το Ισραήλ αντιμετώπιζε σοβαρή λειψυδρία, συζητήθηκαν πολλές ιδέες για να βοηθήσουν στην επίλυση του...

Διαβάστε την συνέχεια

Γόρδιος δεσμός το Ιντλίμπ – Πώς θα επηρεάσει τις σχέσεις Τουρκίας-Ρωσίας

<div><br /><img height="137" src="https://infognomonpolitics.gr/wp-content/uploads/2021/01/Untitled.png" width="280" /><br /><br />Ο τουρκικός στρατός αυξάνει τη στρατιωτική του παρουσία στην επαρχία Ίντλιμπ παρά την πρόσφατη απόσυρση των τμημάτων του από τα παρατηρητήρια που είναι περικυκλωμένα από τον Συριακό στρατό.<br /><br />Πρόσφατα, ο τουρκικός στρατός ανέπτυξε σημαντικές ενισχύσεις στο όρος al-Zawiya. Τουρκικές στρατιωτικές φάλαγγες που αναπτύχθηκαν στην περιοχή περιελάμβαναν άρματα μάχης και τεθωρακισμένα οχήματα BMC Kirpi. Το όρος al-Zawiya ελέγχεται από τον Hay’at Tahrir al-Sham που συνδέεται με την Αλ Κάιντα μαζί με τους υποτιθέμενους «μετριοπαθείς τζιχαντιστές» τπου ανήκουν στο τουρκικό Εθνικό Μέτωπο Απελευθέρωσης. Η Τουρκία ενισχύει τα στρατεύματά της στην περιοχή Όρος Αλ Ζάουγια τους τελευταίους δύο μήνες. Έχει, ο τουρκικός στρατός επίσης δημιουργήσει αρκετές μόνιμες θέσεις στην περιοχή.<br /><br />Ταυτόχρονα, ο τουρκικός στρατός έχει αναλάβει ενεργά μέτρα για να ενισχύσει τις θέσεις του κατά μήκος της εθνικής οδού Μ4 στο νότιο Ιντλίμπ, που ενώνει την Λατάκεια με το Χαλέπι. Πρόσφατα, οι τουρκικές δυνάμεις άρχισαν ακόμη και να δημιουργούν πύργους παρατηρητηρίων, επιπλέον των μόνιμων παρατηρητηρίων που έχουν ήδη εκεί.<br /><br />Η κατάσταση στη βόρεια Συρία παραμένει επίσης τεταμένη. Μόλις στις 3 Ιανουαρίου, ξέσπασαν έντονες συγκρούσεις μεταξύ τουρκικών δυνάμεων και των Κούρδων που είναι υπό την ηγεσία των Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων (SDF ) κοντά στην πόλη Ain Issa. Τούρκοι στρατιώτες και υποστηριζόμενοι από την Τουρκία τζιχαντιστές προσπάθησαν να καταλάβουν τα χωριά Hwshan και al-Khalidiyah σε μια άλλη προσπάθεια να μπλοκάρουν το τμήμα του στρατηγικής σημασίας αυτοκινητόδρομου Μ4 που περνάει εκεί.<br /><br />Αυτές οι εξελίξεις ήρθαν εν μέσω κραυγών που εκτοξεύονται από την τουρκική προπαγάνδα ότι το «δειλό» καθεστώς Άσαντ και οι Ρώσοι σχεδιάζουν να παραβιάσουν τη συμφωνία αποκλιμάκωσης και να καταλάβουν την κατεχόμενη από τους Τούρκους και τους συνεργάτες του πόλη Αλ-Μπαμπ στο βόρειο Χαλέπι.<br /><br />Πάντως, με δεδηλωμένη την βούληση της Ρωσίας αφ’ ενός μεν να προστατέψει την αεροπορική βάση Χμεϊμίν, που βρίσκεται στη Λατάκεια και αφ’ ετέρου να στηρίξει ενεργά τη Συρία για την απελευθέρωση των εδαφών που κατέχει η Τουρκία με τους συμμάχους της τζιχαντιστές, και με δεδομένες τις πεισμώδεις προσπάθειες Ερντογάν να παραμείνει γαντζωμένος στις τέσσερις περιοχές που κατέχει στρατιωτικά, ήτοι Ιντλίμπ, Αφρίν, Αλ Μπαμπ και Γκίρε Σπι-Σερεκάνιγιε, θα πρέπει να θεωρείται σίγουρο ότι όταν ωριμάσουν οι συνθήκες, είναι πιθανόν να δούμε κάποια πολιτική ή ακόμα και στρατιωτική σύγκρουση Τουρκίας-Συρίας, την οποία Συρία όμως στηρίζει πολιτικοστρατιωτικά η Ρωσία.<section class="Content" style="background-color: white; box-sizing: inherit; color: #242424; font-family: Ubuntu; font-size: 16px; height: auto !important;"><p style="box-sizing: inherit; margin: 1.5rem 0px;"><iframe allowfullscreen="allowfullscreen" frameborder="0" height="320" scrolling="auto" src="https://southfront.org/wp-content/plugins/fwduvp/content/video.php?path=https%3A%2F%2Fsouthfront.org%2Fturks-fear-russian-advance-on-syrias-al-bab%2F&pid=2130" style="box-sizing: inherit; max-width: 100%;" width="560"></iframe></p><p style="box-sizing: inherit; margin: 1.5rem 0px;"></p></section></div>Όσον αφορά τους Κούρδους, στις 30 Δεκεμβρίου, ο Sinam Mohamad, εκπρόσωπος της πολιτικής πτέρυγας του SDF στην Ουάσινγκτον, κάλεσε τον εκλεγμένο Πρόεδρο των ΗΠΑ Joe Biden να αναγνωρίσει το ελεγχόμενο από το SDF έδαφος στη βόρεια Συρία ως ένα de-facto κράτος. Αυτό, ισχυρίστηκε, θα συμβάλει στη βελτίωση της ασφάλειας και της ανθρωπιστικής κατάστασης εκεί. Το SDF έχει επίσης δηλώσει επανειλημμένα την υποστήριξή του στην παρουσία των ΗΠΑ στη Συρία και στην κατοχή των ενεργειακών πόρων της Συρίας από τις ΗΠΑ στην ανατολική όχθη του Ευφράτη.<div><br /></div><div><a href="https://infognomonpolitics.gr/">πηγή</a></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /><div>Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div></div>

Γόρδιος δεσμός το Ιντλίμπ – Πώς θα επηρεάσει τις σχέσεις Τουρκίας-Ρωσίας

Ο τουρκικός στρατός αυξάνει τη στρατιωτική του παρουσία στην επαρχία Ίντλιμπ παρά την πρόσφατη απόσυρση των τμημάτων του από τα παρατηρητήρι...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Συμφωνία Συμφιλίωσης των χωρών του Κόλπου, οι λεπτές ισορροπίες με την Τουρκία και ο ρόλος της Ελλάδας

<a href="https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/70/Arab_Gulf_States_english.png/1200px-Arab_Gulf_States_english.png" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="769" data-original-width="800" height="218" src="https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/70/Arab_Gulf_States_english.png/1200px-Arab_Gulf_States_english.png" width="280" /></a><br /><br /><b>Νίκος Μελέτης</b><br />Σοβαρή αναδιάταξη συμμαχιών και ισορροπιών στον Αραβικό κόσμο με ευρύτερες διαστάσεις, προκαλεί η συμφωνία που υπέγραψαν οι πέντε χώρες του Κόλπου και η Αίγυπτος για ομαλοποίηση των σχέσεων το Κατάρ, με το βλέμμα στραμμένο στην επόμενη ημέρα στον Λευκό Οίκο, στην ιρανική «απειλή», στην ευκαιρία που προσέφερε η ενδοαραβική διένεξη για «εισπήδηση» ξένων δυνάμεων, αλλά και τις σοβαρές επιπτώσεις στις οικονομίες των χωρών του GCC (Gulf Cooperation Council) από την πτώση των τιμών του πετρελαίου λόγω της πανδημίας.<br /><br />Η Συμφωνία που υπεγράφη στην ιστορική πόλη και πολυτελέστατο θέρετρο της Σαουδικής Αραβίας Αλ Ουλά και για την οποία έπαιξε καταλυτικό ρόλο η μεσολάβηση του Κουβέιτ αλλά κυρίως των Αμερικανών εντάσσεται στον γενικότερο σχεδιασμό για την Μέση Ανατολή και την δημιουργία μετώπου έναντι του Ιράν. Προηγήθηκε η ιστορική συμφιλίωση του Ισραήλ με τέσσερις Αραβικές χώρες (με πρώτα τα ΗΑΕ) η αποδέσμευση των F35 για τα ΗΑΕ, αλλά και η εμπλοκή των ΗΠΑ στα σχήματα τριμερούς συνεργασίας στην Ανατολική Μεσόγειο και η προώθηση της διεύρυνσης τους με συμμέτοχη ακόμη και την Ινδίας στην δημιουργία ενός άξονα ασφάλειας από την Ινδία μέχρι τον Ατλαντικό.<br /><br />Το Κατάρ από αυτή την κρίση βγαίνει ενισχυμένο καθώς στα 3,5 χρόνια του εμπάργκο κατόρθωσε έστω και με κόστος να απεξαρτήσει πλέον την οικονομία και το εμπόριο του από τις γειτονικές χώρες, την Σ. Αραβία και τα Εμιράτα, ενώ κατόρθωσε να φύγει από το τραπέζι ο κατάλογος με τους 13 όρους που του είχαν θέσει το Ριάντ και το Άμπου Ντάμπι προκειμένου να υπάρξει ομαλοποίηση των σχέσεων. Στους όρους αυτούς περιλαμβάνονταν η διακοπή των σχέσεων με το Ιράν, το κλείσιμο της τουρκικής στρατιωτικής βάσης στο Κατάρ, η διακοπή της εχθρικής προπαγάνδας από το Al Jazeera κ.α.<br /><br />Το Κατάρ από την πρώτη στιγμή που εφαρμόσθηκε ο αποκλεισμός (από την Σ. Αραβία, τα ΗΑΕ, το Μπαχρέιν, την Αίγυπτο ενώ ουδέτερη σχετικά στάση τήρησαν το Κουβέιτ και το Ομάν) βρέθηκε στην «αγκαλιά» του Ιράν προκειμένου να χρησιμοποιεί τον εναέριο χώρο του και τα λιμάνια του αλλά και του Τ. Ερντογάν. Ο τούρκος ηγέτης θεώρησε την κρίση στον Κόλπο ως ευκαιρία όχι μόνο για να ισχυροποιήσει την επιρροή του στον αραβικό - μουσουλμανικό κόσμο, αλλά για να εξασφαλίσει την κρίσιμη χρηματοδότηση που είχε ανάγκη η τουρκική οικονομία.<br /><br />Έτσι, από την πρώτη στιγμή στάθηκε απέναντι σε αυτούς που ήταν εμπόδιο στην επιδίωξή του για ηγεμονία στον μουσουλμανικό κόσμο, τα ΗΑΕ και την Σ. Αραβία και στήριξε το Κατάρ. Τις πρώτες εβδομάδες μάλιστα έστειλε με αερογέφυρα ως και 4.000 γελάδες για να εξασφαλισθεί η τροφοδοσία της αγοράς στο Κατάρ με γαλακτοκομικά. Αμέσως μετά προσέφερε και στρατιωτική στήριξη που κατέληξε στην ίδρυση και λειτουργία τουρκικής στρατιωτικής βάσης έξω από την Ντόχα.<br /><br />Το καλοκαιρι του 2018 όταν οι αμερικανικές κυρώσεις με στόχο την απελευθέρωση του Αμερικανού πάστορα Μπράνσον από τις τουρκικές φυλακές γονάτισαν την τουρκική οικονομία και την τουρκική λίρα, ο εμίρης του Κατάρ εμφανίσθηκε ως από μηχανής θεός και με επίσκεψη του στην Τουρκία προσέφερε δάνεια 15 δισ. δολαρίων που έσωσαν τον Ερντογάν από την χρεωκοπία. Έκτοτε το Κατάρ ήταν ο μόνιμος και βασικός «αιμοδότης» της τουρκικής οικονομίας, και προσφάτως ακόμη έγιναν «επενδύσεις» μερικών δισεκατομμυρίων δολαρίων σε τουρκικές δημόσιες εκτάσεις και επιχειρήσεις (που προκάλεσαν μάλιστα και τις αντιδράσεις της τουρκικής αντιπολίτευσης).<br /><br />Ήταν το τίμημα που πλήρωνε ο εμίρης του Κατάρ Ταμίμ μπιν Χαμάντ Αλ Θάνι για την στρατιωτική στήριξη της Τουρκίας, αλλά και για την ενίσχυση ενός στρατηγικού αντιπάλου των «Αράβων εχθρών» του, των ΗΑΕ. Εξάλλου το Κατάρ είναι αυτό που χρηματοδοτεί σε μεγάλο βαθμό τις πολεμικές περιπέτειες του Ερντογάν στην Λιβύη (όπου συγκρούεται με τις δυνάμεις που υποστηρίζουν η Αίγυπτος και τα ΗΑΕ), την διείσδυση του στο Μαγκρέμπ αλλά και στην Αφρική. Το Κατάρ επίσης βρίσκεται πίσω από την εμπλοκή της Τουρκίας στην Μέση Ανατολή με την ενίσχυση οργανώσεων όπως οι Αδελφοί Μουσουλμάνοι και η Χαμάς, κινήσεις που τελικά εξυπηρετούν τις επεκτατικές ηγεμονικές βλέψεις της Τουρκίας στον αραβικό-μουσουλμανικό κόσμο.<br /><br />Η καχυποψία μεταξύ του Κατάρ και των ΗΑΕ και της Σ. Αραβίας δεν εξαφανίζεται φυσικά με την υπογραφή της συμφωνίας, ούτε η συμφωνία αυτή σημαίνει ότι από σήμερα θα εξαφανιστούν οι «ιδεολογικές» διάφορες ή οι αποκλίνουσες περιφερειακές επιδιώξεις των δυο πλευρών. Και πολλά θα εξαρτηθούν και από την πολιτική που θα επιλέξει να ασκήσει στη Μέση Ανατολή ο νέος Αμερικάνος πρόεδρος Τ. Μπάιντεν.<br /><br />Όμως θα είναι εξαιρετικά δύσκολο να συνεχισθεί εκ μέρους του Κατάρ η απροκάλυπτη ενίσχυση του τουρκικού επεκτατισμού που στρέφεται όχι μόνο εναντίον των γειτόνων της Τουρκίας αλλά και αυτών που θεωρεί ως περιφερειακών αντιπάλων της: των ΗΑΕ και φυσικά του Ισραήλ, το οποίο έχει συνάψει συμφωνίες στρατηγικής συνεργασίας πλέον με το Άμπου Ντάμπι, το Μπαχρέιν, το Σουδάν και το Μαρόκο.<br /><br />Για την Τουρκία τώρα το ενδιαφέρον θα εστιασθεί στο να χρησιμοποιήσει το Κατάρ προκειμένου να διευκολυνθεί η αποκατάσταση των σχέσεων της με την Σ. Αραβία ώστε να διασπάσει το αραβικό μέτωπο που είναι στραμμένο εναντίον της. Βεβαίως στο Ριάντ μπορεί ο γηραιός Βασιλιάς Σαλμάν να μην βλέπει αρνητικά το σπάσιμο των πάγων με τον Ερντογάν, αλλά ο πανίσχυρος πρίγκηπας διάδοχος MBS είναι εχθρικά διακείμενος προς τον Ερντογάν, μετά μάλιστα και τα όσα ακολούθησαν την δολοφονία του δημοσιογράφου Κασόγκι στο Σαουδαραβικό Προξενείο στην Κωνσταντινούπολη.<br /><br />Τα ΗΑΕ έχουν αναλάβει τον πιο δυναμικό ρόλο σε θέματα εξωτερικής πολιτικής και άμυνας, αντιπαρατίθενται στο Ιράν και στην Τουρκία είτε στην Συρία είτε στην Ανατολική Μεσόγειο είτε στην Λιβύη, καθώς θεωρούν ότι φιλοδοξία του κ. Ερντογάν είναι να αντικαταστήσει την Σ. Αραβία και τα ΗΑΕ στην ηγεσία του μουσουλμανικού αραβικού κόσμου.<br /><br />Πάντως τα ΗΑΕ συνέπραξαν σε αυτή την Συμφωνία όχι με ενθουσιασμό και αυτό θα τα υποχρεώσει να αναζητούν παράλληλα στηρίγματα και συμμαχίες και δεν είναι τυχαίες οι κινήσεις προς το Ισραήλ ,την Αίγυπτο αλλά και την Ελλάδα. Αν ανατραπεί μάλιστα η συμπόρευση ΗΑΕ - Σ. Αραβίας με την ανάμιξη του Κατάρ τότε θα πάρει άλλη διάσταση ο αντιτουρκικός προσανατολισμός των ΗΑΕ.<br /><br />Η Ελλάδα ευτυχώς μετά το δυσάρεστο επεισόδιο με την απόπειρα πώλησης πολεμικού υλικού από τον πρώην υπουργό άμυνας Π. Καμμένο και τις ιδεοληψίες της προηγούμενης κυβέρνησης εναντίον των συνεργασιών με μοναρχικά καθεστώτα, έχει αποκαταστήσει πλήρως τις σχέσεις με το Ριάντ, ενώ φρόντισε εγκαίρως να εδραιώσει μια ισχυρή συμμαχική σχέση με το Άμπου Ντάμπι. Έτσι, σε συνδυασμό με την πολύ στενή σχέση με το Κάιρο αλλά και το Ισραήλ η χώρα μας όχι μόνο είναι παρούσα σε αυτή την αναδιαμόρφωση του χάρτη και των ισορροπιών αλλά μπορεί να έχει και ενεργό ρόλο στην διαδικασία αυτή.<br /><br />Η αντιμετώπιση της τουρκικής απειλής δεν γίνεται μόνο στο Αιγαίο και διμερώς, αλλά και σε περιφερειακό επίπεδο. Και οι εξελίξεις στον Κόλπο και στον αραβικό κόσμο προσφέρουν μια σημαντική ευκαιρία στην Ελλάδα. Αρκεί να την εκμεταλλευθεί.<div><br /></div><div><a href="https://www.liberal.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br /></div>

Η Συμφωνία Συμφιλίωσης των χωρών του Κόλπου, οι λεπτές ισορροπίες με την Τουρκία και ο ρόλος της Ελλάδας

Νίκος Μελέτης Σοβαρή αναδιάταξη συμμαχιών και ισορροπιών στον Αραβικό κόσμο με ευρύτερες διαστάσεις, προκαλεί η συμφωνία που υπέγραψαν οι πέ...

Διαβάστε την συνέχεια

Στον ομιχλώδη δρόμο για τις… διερευνητικές!

<img height="157" src="https://media.liberal.gr/showthumb.aspx?maxsize=900&img=shutterstock_1346356448_1.jpg" width="280" /><br /><b><br /></b><div><b>Κωνσταντίνος Λουκόπουλος</b><br />Οι για χρόνια ξεχασμένες στην δημόσια συζήτηση «διερευνητικές συνομιλίες» (exploratory talks) Ελλάδος - Τουρκίας επανήλθαν στο προσκήνιο τον περασμένο Ιούλιο, αμέσως μετά την αποκάλυψη του Τούρκου ΥΠΕΞ κ. Τσαβούσογλου για τις μυστικές τριμερείς συνεννοήσεις Ελλάδος - Τουρκίας - Γερμανίας (Σουρανή-Καλίν-Γιαν Χέκερ). Έκτοτε το θέμα αυτό παραμένει διαρκώς με αυξομειούμενη ένταση στην δημοσιότητα ιδιαίτερα μετά την μη ευνοϊκή έκβαση του τελευταίου Ευρωπαϊκού Συμβουλίου την 10-11 Δεκεμβρίου σε ότι αφορά στις κυρώσεις για την συντελεσθείσα συμπεριφορά της Τουρκίας. Στο κείμενο συμπερασμάτων όπως είναι γνωστό υπήρξε αναφορά στην «απόσυρση του Ορούτς Ρέις και στην αποκλιμάκωση ώστε να καταστεί δυνατή συντόμως η επανέναρξη και η ομαλή συνέχιση των διερευνητικών συνομιλιών Ελλάδας –Τουρκίας». Ενόψει εξελίξεων, ίσως ακόμα και μέσα στον Ιανουάριο, το ζήτημα αυτό μας απασχολεί ιδιαίτερα με την δημόσια συζήτηση να γίνεται μέσα σε «ομιχλώδες τοπίο».<br /><br />Για κάποιους μέσα και έξω από την Ελλάδα αυτή η διαδικασία είναι η… ελπίδα «άντε να τα βρούμε» επιτέλους με την Τουρκία όταν για πολλούς άλλους υπάρχει σοβαρός προβληματισμός για τις παγίδες που μπορεί να κρύβει μία τέτοια διαδικασία με ασαφές πλαίσιο, για τα ζωτικά εθνικά μας συμφέροντα. Όσοι λένε ότι «δεν έχουμε να φοβηθούμε τίποτα από τις διερευνητικές» παραλείπουν να αναφέρουν την χαοτική διαφορά της ελληνικής και της τουρκικής αντιλήψεως για το θέμα αυτό που συνδέεται άμεσα με τον διαχρονικό αναθεωρητισμό της Άγκυρας και φυσικά την πολιτική εξαναγκασμού που άσκησε απέναντι στην χώρα μας. Εμείς θέτουμε ως μοναδικό ζήτημα των διερευνητικών συνομιλιών την οριοθέτηση της Υφαλοκρηπίδας/ΑΟΖ ως μόνης υφιστάμενης νομικής υφής διαφοράς. Οι Τούρκοι απαιτούν να συζητηθούν όλα αυτά που αποκαλούν «διαφορές» (δυστυχώς κάποιοι στην Ελλάδα επίσης αναφέρονται σε διαφορές υποστηρίζοντας εμμέσως την τουρκική επιχειρηματολογία) οι οποίες στην ουσία είναι αυθαίρετες μονομερείς απαιτήσεις.<br /><br />Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Τι είναι τελικά αυτές οι διερευνητικές συνομιλίες πως ξεκίνησαν και πως εξελίχθηκαν μέχρι σήμερα. Τον Φεβρουάριο 2002 οι τότε ΥΠΕΞ Ελλάδος και Τουρκίας Γιώργος Παπανδρέου και Ισμαήλ Τζεμ συμφώνησαν σε μία διαδικασία διαλόγου με ένα κοινό αποδεκτό πλαίσιο κανόνων που χαρακτηρίστηκε «διερευνητικές συνομιλίες». Αυτή η συμφωνία ήταν απόρροια των αποφάσεων της Συνόδου Κορυφής του Ελσίνκι τον Δεκέμβριο 1999 όπου παρενθετικά επισημαίνεται ότι η Κυβέρνηση Σημίτη κάκιστα είχε δεχθεί τον όρο «συνοριακές διαφορές και άλλα συναφή θέματα». Ο Καθηγητής κ. Άγγελος Συρίγος, νυν Υφυπουργός Παιδείας στο βιβλίο του «Ελληνοτουρκικές Σχέσεις» (μια χωρίς υπερβολή εγκυκλοπαίδεια για τα «ελληνοτουρκικά»), στην σελίδα 578, επισημαίνει ότι προτιμήθηκε ο συγκεκριμένος όρος αντί των διαπραγματεύσεων διότι ο τελευταίος θεωρείται νομικά σημαντικός. Προσθέτει δε ότι η υιοθέτηση τότε του όρου «διερευνητικές συνομιλίες» ουσιαστικά κάλυπτε την πολιτική αδυναμία (σημ. και ευθύτητα θα έλεγα εγώ) της ελληνικής πλευράς να παραδεχτεί ότι… «διαπραγματεύεται» με τους Τούρκους. Σήμερα συνεχίζουμε να τις αποκαλούμε έτσι, ίσως για τον ίδιο λόγο, αν και έχουν ήδη πραγματοποιηθεί 60 γύροι και η κάθε πλευρά ξέρει τι θέλει η άλλη και είναι αστείο να ισχυρίζονται κάποιοι ότι θα επιτρέψει στις δύο πλευρές να κατανοήσουν καλύτερα τις θέσεις, τα επιχειρήματα και τις προθέσεις της άλλης πλευράς.<br /><br />Ο δρόμος όμως για τις διερευνητικές γίνεται ακόμα πιο ομιχλώδης με το «θα ξεκινήσουμε από εκεί που τις είχαμε αφήσει». Όμως που τις είχαμε αφήσει; Μόνο στην διαπραγμάτευση ή στην συζήτηση αν θέλετε για την οριοθέτηση της Υφαλοκρηπίδας/ΑΟΖ όπως είχε εντολή να κάνει η ελληνική πλευρά από τον τότε ΥΠΕΞ κ. Βενιζέλο ή στην…διερεύνηση της έκτασης της αιγιαλίτιδας ζώνης (χωρικών υδάτων) κάτι που σημαίνει ότι πάμε να συζητήσουμε ένα δικαίωμα που ασκείται μονομερώς; Μήπως για αυτό συχνά πυκνά γενικεύεται η συζήτηση αναφερόμενοι σε οριοθέτηση «θαλασσίων ζωνών» έτσι ώστε να συμπεριληφθεί και το θέμα των χωρικών υδάτων; Πέρα όμως από αυτήν την ασάφεια τι γίνεται αν ή Τουρκία όπως εκτιμάται ότι θα κάνει, απαιτήσει να μπουν ως θέματα για συζήτηση οι λεγόμενες «γκρίζες ζώνες», η αποστρατικοποίηση των Νήσων και ότι άλλο κρίνει για να φορτώσει την ατζέντα και για αυτό αναφέρεται συνεχώς σε διάλογο χωρίς όρους και προϋποθέσεις. Θα ξεφύγουμε από αυτήν την μέγγενη που κάποιοι μας βάζουν;<br /><br />Είναι πολύ εύκολο να ειπωθεί, «ωραία πάμε στην Χάγη» τότε! Και πάλι όλοι αυτοί που πολύ εύκολα αναμασούν την Χάγη, ηθελημένα «ξεχνούν» το πιο βασικό. Αν η Άγκυρα ήθελε ειλικρινά λύση για το θέμα της οριοθέτησης της Υφαλοκρηπίδας, αυτή θα είχε επιτευχθεί αλλά επιδιώκει αυτό που θεωρεί «αποκατάσταση των ιστορικών και γεωγραφικών λαθών» που υπάρχουν στο Αιγαίο και στην Θράκη. Είτε μέσω καθολικής διαπραγμάτευσης είτε με παραπομπή στο Διεθνές Δικαστήριο του ΟΗΕ στην Χάγη όλων «των διαφορών». Και για να γίνει παραπομπή χρειάζεται… συνυποσχετικό.<br /><br /><img height="155" src="https://www.liberal.gr/ckfinderIMG/userfiles/images/shutterstock_1599084718.jpg" width="280" /><br /><br />Μπορεί «κάποιοι» να είδαν ως λύτρωση από τον βραχνά, την απόσυρση του Ορούτς Ρέις τουλάχιστον για ένα εξάμηνο από τα… «αμφισβητούμενα νερά» όπως λένε ξεχνώντας όμως για 82 ημέρες παραβίασε κάθε έννοια Διεθνούς Δικαίου και φυσικά τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδος. Κάποιοι άλλοι μάλιστα την απόσυρση αυτή την χαρακτήρισαν αδιάντροπα ένδειξη… «καλής θέλησης» από την Τουρκία ισχυριζόμενοι ότι πλέον μπορούν να αρχίσουν ανενδοίαστα οι διερευνητικές. Οι προχθεσινές δηλώσεις του Τούρκου ΥΠΑΜ Χουλουσί Ακάρ ότι αναζητούνται πολιτικές λύσεις στα προβλήματα αντιμετωπίστηκαν από μέρος των ελληνικών ΜΜΕ μάλλον αφελώς ως «οπισθοχώρηση», διαγράφοντας συνειδητά ή ασυνείδητα όλα αυτά που έχει πει και κάνει μέχρι τώρα ο ίδιος αλλά και ολόκληρη η Τουρκική Πολιτική Ηγεσία. Να υπενθυμίσουμε ότι οι πολιτικές λύσεις που επιζητούν οι Τούρκοι είναι με ελληνικά νησιά χωρίς καθόλου υφαλοκρηπίδα, με γκρίζες ζώνες και διεκδίκηση μικρονησίδων και βραχονησίδων, με νησιά χωρίς Στρατό και με τα Τουρκικά Α/Φ να πετούν ανεξέλεγκτα πάνω από τα ελληνικά νησιά.<br /><br />Έχουμε κρίσιμους μήνες μπροστά μας. Κάθε εχέφρων άνθρωπος πιστεύει ότι τα διεθνή διμερή προβλήματα επιλύονται ειρηνικά όπως ορίζει ο Καταστατικός Χάρτης του ΟΗΕ στο άρθρο 2 αλλά και στο άρθρο 33. Πόσο όμως ειλικρινής και παραγωγική μπορεί να είναι μία διαπραγμάτευση όταν εκτός από το casus belli της Τουρκικής Εθνοσυνέλευσης του 1995, υπάρχει πλέον και το Τουρκολυβικό Μνημόνιο και κυρίως η κορύφωση της εξαναγκαστικής πολιτικής της Άγκυρας η οποία επιδιώκει γενική συνθηκολόγηση.<br /><br />Η Ελληνική Κυβέρνηση αταλάντευτη στην εθνική μεταπολιτευτική γραμμή θα πρέπει να επισημαίνει σε κάθε ευκαιρία μέσα και έξω από την Χώρα, ότι πιστή στις αρχές του ΟΗΕ και της ειρηνικής επίλυσης των προβλημάτων είναι έτοιμη να προχωρήσει στη επίλυση της μοναδικής ελληνοτουρκικής διαφοράς νομικής φύσεως όπως είναι η οριοθέτηση της Υφαλοκρηπίδας/ΑΟΖ με βάση τις προβλέψεις και τις αρχές του Διεθνούς Δικαίου. Το τι θα κάνει με την επέκταση των χωρικών υδάτων είναι αναφαίρετο δικαίωμα και μπορεί να ασκηθεί όποτε κρίνει και σε όποια έκταση κρίνει η Ελλάδα. Άλλωστε ο ΥΠΕΞ της Ελληνικής Δημοκρατίας κ. Νίκος Δένδιας έχει ξεκαθαρίσει ότι η Ελλάδα δεν πρόκειται να δεχθεί ουδεμία επέκταση των θεμάτων των διερευνητικών συνομιλιών. Έτσι θα διαλυθεί η «ομίχλη» στον δρόμο για τις διερευνητικές, έτσι θα κατανοηθεί από φίλους και εχθρούς η στάση της Χώρας.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.liberal.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Στον ομιχλώδη δρόμο για τις… διερευνητικές!

Κωνσταντίνος Λουκόπουλος Οι για χρόνια ξεχασμένες στην δημόσια συζήτηση «διερευνητικές συνομιλίες» (exploratory talks) Ελλάδος - Τουρκίας επ...

Διαβάστε την συνέχεια

Το φλερτ Μεγάλης Βρετανίας-Τουρκίας ως πηγή ανησυχίας για τη Δύση

<a href="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2021/01/TrBr.jpg"><img height="146" src="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2021/01/TrBr.jpg" width="280" /></a><br /><br /><b>Γιώργος Σκαφιδάς</b><br /><i>«… το 2021 θα είναι μια πραγματικά ξεχωριστή χρονιά λόγω του εορτασμού της επετείου των διακοσίων χρόνων από την Ελληνική Επανάσταση […] Κι εμείς στη Βρετανία είμαστε περήφανοι για τον ρόλο που διαδραματίσαμε στις δεκαετίες του 1820 και 1830 ώστε να βοηθήσουμε να αναγεννηθεί η Ελλάδα και να πάρει τη θέση της μεταξύ των ανεξάρτητων κρατών»</i>, γράφει στην Καθημερινή (3/1/21) η – ομιλούσα άπταιστα την ελληνική γλώσσα – πρέσβειρα του Ηνωμένου Βασιλείου στη χώρα μας, Κέιτ Σμιθ. Συνεχίζοντας, η κυρία Σμιθ μάλιστα υπογραμμίζει ότι <i>«… δεν είναι ίσως τόσο δύσκολο», δεδομένων των συνθηκών που έχει δημιουργήσει ο αγώνας κατά της πανδημίας, «ακόμη κι από την απόσταση των διακοσίων χρόνων, να έρθουμε στη θέση των επαναστατών εκείνης της εποχής»…</i><br /><br />Μόλις λίγα 24ωρα νωρίτερα ωστόσο, στο όνομα του post-Brexit οράματος μιας – εκτός ΕΕ μεν, «παγκόσμιας» δε – Βρετανίας («Global Britain»), μια άλλη Βρετανίδα αξιωματούχος (επίσης απόφοιτος της Οξφόρδης, όπως και η Σμιθ), η υπουργός Εμπορίου Λιζ Τρας θα υπέγραφε συμφωνία ελεύθερου εμπορίου με την Τουρκία του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.<br /><br />«Έπειτα από χρόνια καταστροφικής οικονομικής κακοδιαχείρισης και άγριων διαφωνιών με τις ΗΠΑ και την ΕΕ για την τουρκική πολιτική απέναντι σε Ρωσία, Συρία, Λιβύη, Ελλάδα και Κύπρο, ο Ερντογάν χρειαζόταν επειγόντως μια νίκη», γράφει ο Σάιμον Τίσνταλ στον Guardian. Μια νίκη την οποία η βρετανική κυβέρνηση θα του χάριζε απλόχερα, αδιαφορώντας όμως για ανθρώπινα δικαιώματα και αξίες, όπως σημειώνει ο Βρετανός αναλυτής.<div><br />Ο δεύτερος καλύτερος πελάτης διεθνώς<br /><br />Για την Τουρκία και τις τουρκικές εξαγωγές, το Ηνωμένο Βασίλειο ξεχωρίζει ως η δεύτερη μεγαλύτερη αγορά διεθνώς έπειτα από εκείνη της Γερμανίας. Ως ο δεύτερος καλύτερος πελάτης δηλαδή για τα made in Turkey προϊόντα (υφάσματα, οικιακές συσκευές κ.ά.) στο εξωτερικό. Ξεχωρίζει, όμως, και ως μια από τις (όχι πολλές) χώρες έναντι των οποίων η Άγκυρα διατηρεί πλεονασματικό ισοζύγιο συναλλαγών. Οι Τούρκοι, με άλλα λόγια, εξάγουν στη Μεγάλη Βρετανία πολύ περισσότερα από όσα εισάγουν, με το ύψος των τουρκικών εξαγωγών να προσεγγίζει τα 11,3 δισ. δολ. για το έτος 2019 (σύμφωνα με την Άγκυρα), ξεπερνώντας κατά πολύ τις τουρκικές εισαγωγές που κατά την ίδια περίοδο θα ανέρχονταν σε 5,6 δισ. δολ.<br /><br />«Το Ηνωμένο Βασίλειο είναι ένας από τους λιγοστούς εναπομείναντες φίλους της Τουρκίας στη Δύση […] Οι σχέσεις Ηνωμένου Βασιλείου-Τουρκίας ενδυναμώθηκαν τα τελευταία χρόνια ενώ οι σχέσεις και των δύο χωρών με την Ευρωπαϊκή Ένωση έχουν επιδεινωθεί», γράφουν οι Σαμ Λόου και Λουίτζι Σκατσιέρι στην ιστοσελίδα του Centre for European Reform, υπογραμμίζοντας μάλιστα με νόημα ότι η Μεγάλη Βρετανία «έχει υπάρξει λιγότερο επικριτική από άλλες Ευρωπαϊκές χώρες» απέναντι στις τουρκικές κινήσεις στο μέτωπο της Λιβύης.</div><div><br />Η BAE Systems επεκτείνεται στην Τουρκία<br /><br />Ήταν Ιανουάριος του 2017, έπειτα από την έναρξη της πρώτης τουρκικής στρατιωτικής εισβολής στη Συρία («Ασπίδα του Ευφράτη») και παράλληλα με τις μαζικές εκκαθαρίσεις κατά επικριτών του τουρκικού καθεστώτος στο εσωτερικό, όταν η Βρετανίδα τότε πρωθυπουργός Τερίσα Μέι βρέθηκε στην Άγκυρα για επαφές με τον Τούρκο πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, επαφές στο πλαίσιο των οποίων οι Βρετανοί (BAE Systems) συμφωνήσουν να συνεργαστούν στενά με την τουρκική πολεμική αεροπορία (Turkish Aerospace Industries) προκειμένου η τελευταία να αναπτύξει το δικό της 5ης γενιάς μαχητικό αεροσκάφος TF-X (αν και στην πορεία η εν λόγω συνεργασία θα συναντούσε σκοπέλους, με τη βρετανική Rolls-Royce να αντιδρά στους όρους διαμοιρασμού της βρετανικής τεχνογνωσίας που επιχειρούσε να θέσει η τουρκική Kale Group).<br /><br />Τον Μάιο του 2018, στον απόηχο των τουρκικών στρατιωτικών εισβολών («Κλάδος Ελαίας») στη βορειοδυτική Συρία (Αφρίν, Ιντλίμπ), θα ήταν πια η σειρά του Ερντογάν να επισκεφθεί το Ηνωμένο Βασίλειο, με τα δημοσιεύματα (Middle East Eye) τότε να υποστηρίζουν ότι η Μεγάλη Βρετανία έχει – από το αποτυχημένο τουρκικό πραξικόπημα του 2016 και έπειτα – πουλήσει στην Τουρκία όπλα αξίας μεγαλύτερης των 1 δισεκατομμυρίου δολαρίων. <br /><br />«Το Ηνωμένο Βασίλειο έχει εγκρίνει πωλήσεις όπλων αξίας 1,3 δισ. στερλινών στην Τουρκία από το 2013 και μετά. Εταιρείες του Ηνωμένου Βασιλείου βοήθησαν την Τουρκία να αναπτύξει οπλισμένα drones, ενώ η BAE Systems βοηθά την Τουρκία να αναπτύξει το δικό της μαχητικό αεροσκάφος», σημειώνει στην ιστοσελίδα της η βρετανική Campaign Against Arms Trade.</div><div><br />Και προσλήψεις στην Άγκυρα<br /><br />Σημειωτέον ότι οι Βρετανοί είχαν επιχειρήσει να συνεργαστούν με την Τουρκία και στο παρελθόν, για παράδειγμα στο μέτωπο της ανάπτυξης της φρεγάτας TF-2000. Όσο για τη βρετανική BAE Systems, εκείνη αξίζει να σημειωθεί ότι επί του παρόντος (αρχές Ιανουαρίου 2021) κάνει… προσλήψεις έχοντας προκηρύξει θέσεις εργασίας για μηχανικούς κ.ά. στην Άγκυρα, με στόχο «να επεκτείνει την παρουσία της στην Τουρκία» όπως σημειώνεται, κι αυτό μάλιστα σε «στενή συνεργασία» με την Turkish Aerospace Industries και την τουρκική πολεμική αεροπορία για την ανάπτυξη του τουρκικού μαχητικού TF-X.<br /><br />Η βρετανική BAE Systems μαζί με την τουρκική Nurol Holding συμπράττουν, άλλωστε, ως (συμ)μέτοχοι και στην αμυντική βιομηχανία-κοινοπραξία FNSS που έχει την έδρα της στην Άγκυρα και παραρτήματα σε Μαλαισία, Ομάν, Ινδονησία. Βρετανοί και Τούρκοι έχουν επίσης συνεργαστεί στο πλαίσιο της παραγωγής του μεταγωγικού αεροσκάφους A400M Atlas, ενώ βρετανικές εταιρείες (όπως για παράδειγμα η Leonardo και η – πλέον υπό αμερικανική ιδιοκτησία – EDO MBM) έχουν λειτουργήσει ως προμηθευτές για τις τουρκική αμυντική βιομηχανία.<br /><br />Υπερ των τουρκικών εισβολών στη Συρία<br /><br />Υπό το πρίσμα των τουρκοβρετανικών βιομηχανικών συγκλίσεων, αποκτά νόημα και εκείνο το τιτίβισμα του σημερινού πρωθυπουργού της Βρετανίας Μπόρις Τζόνσον που τον Ιανουάριο του 2018, τότε ως υπουργός Εξωτερικών, έπαιρνε θέση υπέρ των τουρκικών στρατιωτικών επιχειρήσεων κατά των Κούρδων στη βορειοδυτική Συρία υποστηρίζοντας μάλιστα ότι έτσι – δια της εισβολής δηλαδή στα εδάφη μιας ξένης χώρας – η Τουρκία «θέλει να κρατήσει ασφαλή τα σύνορά της».<br /><br />Βρετανοί (Αϊντεν Τζέιμς, Ντάνιελ Μπερκ κ.ά.) που είχαν πολεμήσει ως εθελοντές μαζί με τους (συμμάχους των Αμερικανών) Κούρδους κατά των τζιχαντιστών στη βόρεια Συρία θα οδηγούνταν στις βρετανικές φυλακές ως «τρομοκράτες» κατά την επιστροφή τους πίσω στην πατρίδα… προτού τελικώς απελευθερωθούν – έπειτα από μήνες κάποιοι – χωρίς όμως να δικαιούνται τίποτα, ούτε αποζημίωση, ούτε συγγνώμη. Οι εν λόγω υποθέσεις έμελλε να δώσουν τροφή σε υποψίες-καταγγελίες περί τουρκικού παρεμβατισμού επί των βρετανικών εσωτερικών υποθέσεων…<br /><br />Για την ιστορία και μόνο, προκειμένου να καταγραφεί στα «πρακτικά» ως «μνημείο» υποκριτικού πολιτικού καιροσκοπισμού, υπενθυμίζεται πως ήταν ο ίδιος ο Μπόρις Τζόνσον (που σήμερα υπογράφει συμφωνία ελεύθερου εμπορίου με την Τουρκία, πανηγυρίζοντας για τη σύσφιξη των τουρκοβρετανικών δεσμών) που το 2016 έκανε εκστρατεία υπέρ του εξόδου της Βρετανίας από την ΕΕ με επιχείρημα-φόβητρο την προοπτική η Τουρκία να γίνει μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, φωτογραφίζοντας μάλιστα την εν λόγω προοπτική ως απειλή για τον Βρετανούς ψηφοφόρους και το βρετανικό εθνικό σύστημα υγείας… αν και δισέγγονος ο ίδιος του Αλί Κεμάλ.<br /><br />Υπό το πρίσμα των τουρκοβρετανικών βιομηχανικών συγκλίσεων, αποκτά νόημα και η επίμονη άρνηση της βρετανικής κυβέρνησης να αναγνωρίσει τη Γενοκτονία των Αρμενίων ως «γενοκτονία». «Η κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου ακόμη αρνείται να χρησιμοποιήσει τη λέξη “γενοκτονία” σχετικά με τη συστηματική σφαγή των Αρμενίων κατά την κατάρρευση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Οι στρατηγικοί και οικονομικοί δεσμοί μας με την Τουρκία θεωρούνται πολύ πολύτιμοι για να διαταραχθούν», έγραφε με καυστική διάθεση ο Τζάιλς Φρέιζερ στο Unherd τον Απρίλιο του 2019.<br /><br />Βρετανοί και Τούρκοι «επενδύουν» εδώ και χρόνια στη σύγκλιση, μέσα από επιχειρηματικές-πολιτικές συμφωνίες και έργα κοινού ενδιαφέροντος. Το ετήσιο Turkish–British Tatlıdil Forum έμελλε να γίνει θεσμός τα προηγούμενα χρόνια (προ-κορονοϊού), ενώ ο Βρετανός πρέσβης στην Άγκυρα Ντόμινικ Τσίλκοτ έχει κατ’ επανάληψη πλέξει το εγκώμιο της Τουρκίας  μέσα από τις (ιστο)σελίδες του αγγλόφωνου τουρκικού Τύπου. Όσο για τον νέο επικεφαλής των βρετανικών μυστικών υπηρεσιών (MI6), εκείνος είναι ο Ρίτσαρντ Μουρ, άλλοτε πρέσβης της Μεγάλης Βρετανίας στην Άγκυρα (και – ειρήσθω εν παρόδω – οπαδός της τουρκικής ποδοσφαιρικής ομάδας Beşiktaş).<br /><br />«Και τι μας νοιάζει εμάς, ας κάνουν ό,τι θέλουν», θα μπορούσε να ισχυριστεί κανείς αναφερόμενος στο τουρκοβρετανικό φλερτ, με τον Σάμιουελ Ραμάνι ωστόσο του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης να σημειώνει με νόημα πως έτσι, μέσω Βρετανίας δηλαδή, η Τουρκία εξασφαλίζει μεγαλύτερα περιθώρια διαπραγματευτικών ελιγμών έναντι των ΗΠΑ και της ΕΕ…</div><div><br /></div><div><a href="https://www.amynanet.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Το φλερτ Μεγάλης Βρετανίας-Τουρκίας ως πηγή ανησυχίας για τη Δύση

Γιώργος Σκαφιδάς «… το 2021 θα είναι μια πραγματικά ξεχωριστή χρονιά λόγω του εορτασμού της επετείου των διακοσίων χρόνων από την Ελληνική Ε...

Διαβάστε την συνέχεια

Η επίσκεψη Ράμα στην Άγκυρα – Η αλβανική σχοινοβασία μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας

<a href="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/01/rama_erdogan-1.jpg"><img height="147" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/01/rama_erdogan-1-696x367.jpg" width="280" /></a><br /><br /><b>Πρωτόπαπας Γιώργος</b><br />Ο Αλβανός πρωθυπουργός Έντι Ράμα συναντήθηκε με τον πρόεδρο Ταγίπ Ερντογάν στην Άγκυρα, μετά από πρόσκληση του δεύτερου, που υποδηλώνει την έντονη ανησυχία του για την συμφωνία Ελλάδας-Αλβανίας για την παραπομπή στο Δικαστήριο της Χάγης της διαφοράς για την οριοθέτηση των θαλάσσιων ζωνών τους. Ο Ράμα αν και αποτελεί στενότατο σύμμαχο του Ερντογάν, επιδιώκει να ισορροπήσει μεταξύ Δύσης και Τουρκίας.<br /><br />H συμφωνία Ελλάδας και Αλβανίας για προσφυγή στο Δικαστήριο της Χάγης που εγκρίθηκε από το Ράμα, έχει θορυβήσει τον Ερντογάν ο οποίος αναμένεται να του ασκήσει πιέσεις για να την ακυρώσει. Ο Ράμα έχει δηλώσει ότι είναι «είναι δικαίωμα της Ελλάδας και βασίζεται στη Διεθνή Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας, που ξεκάθαρα αναφέρει ότι κάθε χώρα μπορεί να επεκτείνει τα θαλάσσια σύνορά της, όπου είναι αυτό εφικτό. Προφανώς με την Αλβανία, δεν ισχύει κάτι τέτοιο και για αυτό χρειαζόμαστε τη συμφωνία. Είναι απολύτως νόμιμο για την ελληνική πλευρά να το πει αυτό».<br /><br />Ο Ράμα επιδιώκει να διατηρήσει τις στενές σχέσεις με την Τουρκία αλλά και να μην απομακρυνθεί από τη Δύση, με στόχο να αποβάλλει το χαρακτηρισμό που του προσάπτεται, ως "πίονι" του Ερντογάν στα Βαλκάνια. Ο Ράμα ως αντιπολίτευση είχε καταθέσει για ακύρωση στο Ανώτατο Συνταγματικό Δικαστήριο τη συμφωνία Ελλάδας-Αλβανίας για ΑΟΖ το 2008, που είχαν υπογράψει οι τότε πρωθυπουργοί Σαλί Μπερίσα και Κώστας Καραμανλής. Η Τουρκία δωροδόκησε μέλη του Ανωτάτου Συνταγματικού Δικαστηρίου με αποτέλεσμα να ακυρωθεί η συμφωνία για την ΑΟΖ.<br /><br />O Ερντογάν ενδέχεται να εκμεταλλευτεί τις αντιδράσεις που δέχεται ο Ράμα στο εσωτερικό του για τη συμφωνία με την Ελλαδα. Οι επικριτές του υποστηρίζουν ότι η Αλβανία παραχώρησε μέρος της εδαφικής της κυριαρχίας της και ότι δίνει τη δυνατότητα στην Ελλάδα να ενισχύσει τη θέση της στο Διεθνές Δικαστήριο.<br /><br />Η συμφωνία Ελλάδας-Αλβανίας προκάλεσε την έντονη αντίδραση του Αλβανού προέδρου Ιλίρ Μέτα, ο οποίος κατηγόρησε το Ράμα για απεμπόληση εδαφικής κυριαρχίας και για μυστικές συνομιλίες με την ελληνική πλευρά. Ωστόσο, ο Ράμα θα πρέπει να ορίσει διαπραγματευτική ομάδα για τη Χάγη, η οποία θα πρέπει να εγκριθεί από το Μέτα, οποίος έχει στο πλευρό του και την αντιπολίτευση που αντιδρά στη συμφωνία Ελλάδας- Αλβανίας. Πρόεδρος και πρωθυπουργός έχουν ανοίξει εδώ και καιρό μια βεντέτα και κάνεις από τους δυο δεν δείχνει πρόθεση να υποχωρήσει.<br /><br />Η Αλβανία αναμένει να ξεκινήσουν οι ενταξιακές διαπραγματεύσεις με την ΕΕ, που όταν γίνει θα το πιστωθεί ως επιτυχία ο Ράμα, που έχει γίνει στόχος αντιπολίτευσης και κοινωνίας για την αυταρχική πολιτική του. Οι ενταξιακές διαπραγματεύσεις έχουν μπλοκάρει από το βέτο της Βουλγαρίας για τη Βόρεια Μακεδονία, καθώς οι Βρυξέλλες εξετάζουν τις δυο περιπτωσεις μαζί ως πακέτο. Επίσης, ο Ράμα δέχεται επικρίσεις και ευρωβουλευτές για το ότι δεν προχωρούν οι μεταρρυθμίσεις που έχει θέσει ως προϋπόθεση η ΕΕ.<div><br />Στενές σχέσεις <br /><br />Οι Ράμα και Ερντογάν υπέγραψαν κατά τη διάρκεια της κοινής συνέντευξης Τύπου στην Άγκυρα,"Συμφωνία Στρατηγικής Εταιρικής Σχέσης" καθώς και συμφωνίες συνεργασίας στην υγεία, την εκπαίδευση, τις κατασκευές, τις υποδομές και τον πολιτισμό. Επίσης, υπέγραψαν και συμφωνία για την ίδρυση Ύπατου Συμβουλίου Στρατηγικής Συνεργασίας μεταξύ Αλβανίας και Τουρκίας.<br /><br />O Ράμα από 2013 που ανέλαβε τη διακυβέρνησης της Αλβανίας, έχει καταστήσει την Τουρκία ιδιαίτερη σημαντική για την αλβανική εξωτερική πολιτική, θεωρείται σημαντικός στρατηγικός εταίρος. Οι στενές σχέσεις του Ράμα με τον Ερντογάν είχαν αναπτυχθεί προτού ο πρώτος ανέλθει στην εξουσία. Επιπλέον, μετά την αποτυχημένη απόπειρα πραξικοπήματος στην Τουρκία του Ιουλίου 2016, ο Ράμα ήταν από τους πρώτους ξένους ηγέτες που εξέφρασαν τη στήριξή του προς τον Ερντογάν.<br /><br />Η στενή σχέση των δυο ανδρών αποδεικνύεται και από το γεγονός ότι ο Ράμα προσκλήθηκε και στο γάμο της κόρης του Ερντογάν. Ταυτόχρονα, η Τουρκία αποτελεί και σημαντικό οικονομικό εταίρο της Αλβανίας καθώς επενδύει σε μεγάλο βαθμό. Η εταιρεία Çalik Holding αποτελεί την "αιχμή του δόρατος" των τουρκικών επενδύσεων, καθώς δραστηριοποιείται σε τομείς της ενέργειας, της εξόρυξης, των κατασκευών, της οικονομίας και των τηλεπικοινωνιών.<br /><br />Το 2007 η Çalik Holding απέκτησε την πλειοψηφία των μετοχών της ALBtelecom, αλβανικής κρατικής εταιρείας τηλεπικοινωνιών, που έχει θυγατρικές και στο Κόσοβο. Οι τουρκικές επενδύσεις επεκτείνονται και στον τομέα τον αερομεταφορών. Οι κρατικές Turkish Airlines κατέχουν το 49% της Air Albania με μια τριμερής συμφωνία που υπογράφηκε τον Φεβρουάριο του 2019 μεταξύ της Albcontrol, της Turkish Airlines και ιδιωτικών εταιριών.</div><div><br />Τουρκική διείσδυση<br /><br />Εντυπωσιακή είναι και η τουρκική διείσδυση στην αλβανική κοινωνία, καθώς ο Ερντογάν εκμεταλλεύεται τη μουσουλμανική θρησκεία για να προωθήσει τους στρατηγικούς σχεδιασμούς του. Η κατασκευή ενός μεγάλου τζαμιού στα Τίρανα από την Τουρκία θεωρείται, από θρησκευτική και πολιτιστική πλευρά, σημαντική άσκηση διπλωματίας «ήπιας ισχύος».<br /><br />Το τζαμί θα είναι το μεγαλύτερο στα Βαλκάνια, θα έχει χωρητικότητα 10.000 ατόμων,θα έχει πολιτιστικό κέντρο, βιβλιοθήκη, αίθουσα συνεδριάσεων και θα πραγματοποιεί μαθήματα τουρκικής γλώσσας. Το κόστος κατασκευής του ανέρχεται σε περίπου 30 εκατομμύρια ευρώ. Επιπλέον, η Τουρκία έχει σημαντική παρουσία και στο αλβανικό εκπαιδευτικό σύστημα και την απέκτησε μετά από την πτώση του κομμουνιστικού καθεστώτος. Ιδιωτικά σχολεία έχουν ανοίξει στην Αλβανία από το 1993 και διδάσκουν την τουρκική γλώσσα.<br /><br /></div><div>Οι στενές σχέσεις Ερντογάν και Ράμα είναι αποδεδειγμένες, αλλά από τη στιγμή που Αλβανός πρωθυπουργός συμφώνησε με την Ελλαδα για παραπομπή στο Διεθνές Δικαστήριο, γνώριζε ότι θα προκαλούσε τις τουρκικές αντιδράσεις. Άλλωστε αυτός ήταν που κίνησε και τις διαδικασίες για να ακυρωθεί η συμφωνία Ελλάδας-Αλβανίας για ΑΟΖ του 2008.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η επίσκεψη Ράμα στην Άγκυρα – Η αλβανική σχοινοβασία μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας

Πρωτόπαπας Γιώργος Ο Αλβανός πρωθυπουργός Έντι Ράμα συναντήθηκε με τον πρόεδρο Ταγίπ Ερντογάν στην Άγκυρα, μετά από πρόσκληση του δεύτερου, ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η 6η Ιανουαρίου 2021 σηματοδοτεί το τέλος της αμερικανικής ηγεμονίας

<a href="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/01/trump-epeisodia-biden.jpg"><img height="147" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/01/trump-epeisodia-biden-696x367.jpg" width="280" /></a><br /><br /><b>Γρίβας Κώστας</b><br />Οι ιστορικοί του μέλλοντος πιθανώς να ορίσουν την 6η Ιανουαρίου 2021 ως την ημερομηνία που σηματοδότησε το τέλος της μεταψυχροπολεμικής περιόδου και της κυρίαρχης θέσης των ΗΠΑ στο διεθνές σύστημα. Τα γεγονότα στην Ουάσιγκτον ωθούν την ιστορία να αλλάξει σελίδα. Κι αυτό γιατί η πρωτοφανής εισβολή διαδηλωτών στο Καπιτώλιο δεν είναι ένα μεμονωμένο φαινόμενο.<br /><br />Κι από μόνο του βέβαια αυτό το επεισόδιο θα ήταν ένα μεγάλης σημασίας ιστορικό συμβάν, γιατί αποτελεί συντριπτικό πλήγμα στο γόητρο των ΗΠΑ. Εικόνες σαν αυτές που μεταδόθηκαν ζωντανά σε όλο τον κόσμο συνηθίζουμε να βλέπουμε μόνο σε τριτοκοσμικά αποτυχημένα κράτη. Και το γόητρο είναι τρομακτικά σημαντικό στοιχείο για κάθε χώρα που θέλει να παίζει σημαίνοντα ρόλο στο διεθνές σύστημα.<br /><br />Πολλώ δε μάλλον για τη "μόνη υπερδύναμη". Οι ΗΠΑ εμφανίζονται να είναι σήμερα μια χώρα στα πρόθυρα της διάλυσης και μια χώρα με τέτοια χαρακτηριστικά δεν μπορεί να διεκδικεί τον ρόλο της ηγέτιδας δύναμης του πλανήτη. Όμως, το συμβάν αυτό λαμβάνει χώρα σε μια εποχή που έτσι και αλλιώς το γόητρο, αλλά και η πραγματική ισχύς, της Δύσης –και όχι μόνο των ΗΠΑ– αποδομούνται, ενώ οι αντίπαλοι, αλλά και οι σύμμαχοί τους στην ασιατική ανατολή βρίσκονται σε φάση επιταχυνόμενης ανόδου.<br /><br />Μεταξύ των άλλων, η αδυναμία των ΗΠΑ και της Ευρώπης να διαχειριστούν τον κορωνοϊό έρχεται σε απόλυτη αντίθεση με τον τρόπο που κατάφεραν να ελέγξουν το πρόβλημα τόσο η κομμουνιστική Κίνα όσο και η δημοκρατική Ιαπωνία, η Νότιος Κορέα, η Σιγκαπούρη και άλλα κράτη. Και αυτό δεν είναι μόνο θέμα γοήτρου. Η Κίνα κατάφερε να ελαχιστοποιήσει τις συνέπειες στην οικονομία της με αποτέλεσμα να επιταχύνει το κλείσιμο της ψαλίδας με τις ΗΠΑ. Πλέον είναι σχεδόν βέβαιο ότι σε μερικά χρόνια θα τις έχει ξεπεράσει.<div><br />Η Κίνα κερδίζει την παρτίδα<br /><br />Ακόμη και στον υποτιθέμενο προνομιακό χώρο κυριαρχίας των ΗΠΑ, στον τομέα της στρατιωτικής ισχύος, οι εξελίξεις των τελευταίων ετών δείχνουν ότι το κινεζικό μοντέλο κερδίζει την παρτίδα. Με τη δημιουργία πυραυλικών "φυσαλίδων" αντιπρόσβασης και άρνησης περιοχής έχουν καταστήσει σχεδόν απαγορευτική ή τουλάχιστον δυσχερή τη δράση των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων σε χώρους κρίσιμης σημασίας για την Κίνα. Οι ΗΠΑ αναγκάστηκαν να οδηγηθούν στην υιοθέτηση παρόμοιων μοντέλων μάχης, όπως είναι η Πολυχωρική Μάχη (MDB), έτσι ώστε να μπορέσουν να αντιμετωπίσουν αυτά τα πλέγματα.<br /><br />Στον δε τεχνολογικό τομέα, η Κίνα φαίνεται πως αφήνει πίσω της τις ΗΠΑ στον κρίσιμης σημασίας τομέα της τεχνητής νοημοσύνης. Παράλληλα, στην Ευρασία γίνεται μια τεράστια ζύμωση που φέρνει κοντά τις μεγάλες ευρασιατικές χώρες, με πυρήνα την στρατηγική συνεργασία Ρωσίας-Κίνας. Διαμορφώνεται έτσι το πρόπλασμα ενός γεωπολιτικού σχήματος πρωτοφανών μεγεθών, το οποίο θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως η πρώτη υπερ-υπερδύναμη (hyperpower) στην ιστορία της ανθρωπότητας.<br /><br />Και ενώ αυτά συμβαίνουν στην Ανατολή, στη Δύση οι ΗΠΑ βρίσκονται ένα βήμα πριν από ένα είδος "ήπιου" εμφυλίου πολέμου. Οι δε Ευρωπαίοι προσπαθούν να δουν τι θα κάνουν με τα εμβόλια έτσι ώστε μετά να ασχοληθούν και με κάτι άλλο! Έτσι κι αλλιώς, η ΕΕ έχει αποδείξει ότι παρά την οικονομική ισχύ της, πολιτικά παραμένει "νάνος" αφενός λόγω των αντιφατικών συμφερόντων των κρατών-μελών, αφετέρου λόγω των ιδεολογικών αντιλήψεων που έχουν κυριαρχήσει.<br /><br />Εν κατακλείδι, λοιπόν, βρισκόμαστε σε ένα ιστορικό κατώφλι. Μετά την 11η Σεπτεμβρίου 2001, τη σκυτάλη παίρνει η 6η Ιανουαρίου 2021. Οι ΗΠΑ μάλλον θα πρέπει κι αυτές να δουν σε ποιον θα παραδώσουν το "στέμμα" της μεγαλύτερης δύναμης του πλανήτη. Ο εσωτερικός διχασμός της αμερικανικής κοινωνίας εκδηλώθηκε και εκλογικά και στους δρόμους. Όλα δείχνουν, μάλιστα, ότι θα υπάρξει και συνέχεια. Ίσως ζούμε τις "τελευταίες ημέρες" της παγκόσμιας πρωτοκαθεδρίας αυτού που συνηθίσαμε να αποκαλούμε Δύση.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η 6η Ιανουαρίου 2021 σηματοδοτεί το τέλος της αμερικανικής ηγεμονίας

Γρίβας Κώστας Οι ιστορικοί του μέλλοντος πιθανώς να ορίσουν την 6η Ιανουαρίου 2021 ως την ημερομηνία που σηματοδότησε το τέλος της μεταψυχρο...

Διαβάστε την συνέχεια

Κ. Γρίβας: ''Γερμανία & ΗΠΑ μπλόκαραν την αμυντική συμφωνία με την Γαλλία''

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://hellas-now.com/wp-content/uploads/2019/11/toyrkoi-eidikoi-h-ellada-adiaperasti-antiaeroporiki-amyna.png" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="477" data-original-width="782" height="170" src="https://hellas-now.com/wp-content/uploads/2019/11/toyrkoi-eidikoi-h-ellada-adiaperasti-antiaeroporiki-amyna.png" width="280" /></a></div><h3 style="text-align: left;">  <span style="font-weight: normal;">  ''Μην περιμένουμε οι ΗΠΑ να στηρίξουν την Ελλάδα''</span></h3><div><b>Ανδρέας Μουντζουρούλιας</b><br />Aποκαλυπτικός ήταν στη συνέντευξη που παραχώρησε στο Πενταπόσταγμα και στον Ανδρέα Μουντζουρούλια ο αναπληρωτής Καθηγητής στην Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων Κωνσταντίνος Γρίβας.</div><div><br />Ελληνοτουρκικά, ΑΟΖ & εξοπλισμοί ήταν τα κύρια σημεία στα οποία επικεντρώθηκε η συζήτησή μας. <br /><br />Μάλιστα προχώρησε και μία σημαντική αποκάλυψη, καθώς ανέφερε πως Γερμανία και ΗΠΑ δεν επιθυμούν να πραγματοποιηθεί η λεγόμενη ρήτρα αμοιβαίας αμυντικής συνδρομής ανάμεσα σε Γαλλία και Ελλάδα και πως εδώ και μήνες βάζουν ''εμπόδια'' στην ολοκλήρωση της συμφωνίας. <br /><br />Διαβάστε τα σημαντικότερα σημεία της συνέντευξής του: <br /><br />Ερώτηση: Κύριε Γρίβα, η κρίση που ζούμε το τελευταίο διάστημα με την Τουρκία είναι η μεγαλύτερη σε διάρκεια από την εποχή της μεταπολίτευσης. Έχουμε ενώπιόν μας την μεγαλύτερη επίθεση που πραγματοποιεί η Τουρκία σε βάρος του Ελληνισμού, από το 1974 και την εισβολή στην Κύπρο. Που στοχεύει ο Ερντογάν; Επιθυμεί θερμό επεισόδιο; <br /><br /><br />Κ. Γρίβας: «Έχουμε μία νέα Τουρκία, σε ένα νέο διεθνές σύστημα. Η Τουρκία έχει τρομακτικές φιλοδοξίες, θέλει να είναι στη πρώτη πεντάδα. Είναι μία ανασφαλής χώρα, με τεράστιες εσωτερικές αντιφάσεις, προσπαθεί να αποκτήσει μία συνοχή. <br />Στόχος της Άγκυρας είναι να δημιουργήσει μία ζώνη καταστροφής. Θέλει να ελέγχει την Α. Μεσόγειο και το Αιγαίο. Μην έχουμε αυταπάτες, ο Ερντογάν επιθυμεί τον ''ακρωτηριασμό'' της Ελλάδας. Θέλει να ελέγχει το μισό Αιγαίο και να κάνει την Κύπρο ''δορυφόρο'' της. <br />Η Τουρκία συνεχίζει με την λογική της ''σαλαμοποίησης''. Βέβαια ευθύνες γι'αυτή την κατάσταση έχει και η ελληνική ελίτ. Η Τουρκία δεν θα ήθελε πολεμική αναμέτρηση με την Ελλάδα, διότι θα την χάσει. Η Τουρκία δεν μπορεί να διακινδυνεύσει μία πολεμική αναμέτρηση, θα υπήρχαν μεγάλες συνέπειες στο εσωτερικό της χώρας.»<br /><br />Ερώτηση: Είναι η πρώτη φορά που επιτρέψαμε έρευνες, (ακόμα και αν δεν το παραδεχόμαστε) σε χώρο Εθνικών Κυριαρχικών μας δικαιωμάτων. Το να μπει το Oruc Reis σε αυτόν τον χώρο είναι ακραίο. Πολλοί ισχυρίζονται ότι έπρεπε να υπάρξει στρατιωτική αντίδραση από πλευράς της Ελλάδος. Δημιουργήθηκαν τετελεσμένα με τις κινήσεις της Άγκυρας; <br /><br /> <br />Κ. Γρίβας: «Είναι σαφές ότι δημιουργούνται τετελεσμένα. Η Τουρκία εδώ και χρόνια δημιουργεί τετελεσμένα με τις υπερπτήσεις. Έχουμε έμπρακτη αποδόμηση εθνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων. Με το Oruc Reis, είχαμε είσοδο στην ελληνική υφαλοκρηπίδα, στην ελληνική ΑΟΖ. Ναι, δεν την έχουμε ανακηρύξει και κακώς, αλλά δεν σημαίνει κάτι που δεν το έχουμε πράξει. Είμαστε η μόνη χώρα που δεν έχει 12 μίλια στα νησιά της. Τα 12 μίλια είναι κυριαρχία. Η Τουρκία ταυτόχρονα μας ζητάει αποστρατικοποίηση στα νησιά.»<br /> <br />Ερώτηση: Θα αποδεχόταν κάτι τέτοιο μία ελληνική κυβέρνηση; <br /><br />Κ. Γρίβας: «Καμία κυβέρνηση δεν θα είχε τέτοιο θράσος. Σε αυτό το σημείο πρέπει να τονίσω το εξής. Υπάρχουν κάποιες ''κερκόπορτες''. Κάποιοι λένε, εντάξει, μην πάρει τον στρατό από τα νησιά η Ελλάδα, αλλά να αποσύρει τα επιθετικά της όπλα. Στην Ελλάδα υπάρχουν άνθρωποι που τα συζητάνε αυτά. ΜΜΕ, πολιτικοί, think tank, ακόμα και κάποιοι στρατιωτικοί!»<br /><br />Ερώτηση: Εάν έρθει η πιο σκοτεινή ώρα στα ελληνοτουρκικά, εννοώ ξεκάθαρα όταν και εάν φθάσει η ώρα της σύγκρουσης, η Ελλάδα θα είναι μόνη της; <br /><br />Κ. Γρίβας: «Αυτή την στιγμή, σε ολόκληρο το δυτικό κόσμο υπάρχει κρίση. ΝΑΤΟ και ΕΕ δεν υπάρχουν. Δεν υπάρχει δυτική στρατηγική και ταυτόχρονα, η Τουρκία προσπαθεί να ανακηρυχθεί ως αυτοδύναμος πόλος στην Ευρασία. <br />Η Τουρκία θέλει να γίνει ο τρίτος πόλος. Οι ΗΠΑ από την άλλη ρίχνουν όλη την προσοχή τους πάνω στη Τουρκία. Θέλουν να ''τραβήξουν'' ξανά την Τουρκία στο δυτικό στρατόπεδο. Ναι μεν υπάρχουν κυρώσεις, αλλά υπάρχουν ταυτόχρονα υποσχέσεις και ανταλλάγματα. <br />Οι ΗΠΑ δεν θα ήθελαν μία Ελλάδα που να ''θίγει'' την Τουρκία. Η Γερμανία από την άλλη πλευρά έχει επιλέξει ξεκάθαρα μία στρατηγική προς την Τουρκία. Δεν είναι μόνο τα οικονομικά συμφέροντα. Είναι παραδοσιακή η γερμανική στόχευση. Η Γερμανία ανέκαθεν ήταν αντίπαλός μας, παρά σύμμαχός μας. Η Γαλλία είναι δυνητικός σύμμαχος της Ελλάδας. <br />Η Ελλάδα έχει πολλούς δυνητικούς συμμάχους. Με την Ινδία είμαστε ''γείτονες'' λόγω Τουρκίας-Πακιστάν. Η Ελλάδα μπορεί και πρέπει να ηγηθεί μίας αντιτουρκικής συμμαχίας. Χρειαζόμαστε όμως μία εθνοκεντρική πολιτική. Μην μας ''θαμπώνουν'' οι κυρώσεις των ΗΠΑ στη Τουρκία.» <br /><br />Ερώτηση: Μπορούμε να δούμε Ισραήλ και Τουρκία ξανά μαζί;<br /><br />Κ. Γρίβας: «Το Ισραήλ αν υπήρχε αλλαγή πολιτικής, θα μπορούσε να τα βρει με την Τουρκία. Το πρόβλημα είναι ο Ερντογάν και όχι η Τουρκία. Το Ισραήλ δεν είναι σύμμαχος κανενός, ούτε των ΗΠΑ. Δεν μπορούμε να περιμένουμε πολλά από το Ισραήλ. Δεν σημαίνει αυτό βέβαια ότι πρέπει να συγκρουστούμε μαζί τους. Πρέπει επίσης να έχουμε καλές σχέσεις με την Γαλλία, την Αίγυπτο και το τονίζω και με την Ινδία. Στο Καύκασο είδαμε Ισραήλ και Τουρκία να συνεργάζονται εναντίον των Αρμενίων.»<br /><br />Ερώτηση: Ποια είναι τα στρατιωτικά διδάγματα για την Ελλάδα από την ήττα των Αρμενίων; <br /><br />Κ. Γρίβας: «Υπάρχουν πολλά διδάγματα. Για παράδειγμα στο Αρτσάχ, δημιουργήθηκαν δικτυοκεντρικά πλέγματα. Tα UAV δεν έριχναν μόνο βόμβες, αλλά μετέδιδαν μέσω εικόνας και πληροροφορίες για τα στρατεύματα που υπήρχαν στο έδαφος. <br />Δεν χρειάζεται η Ελλάδα να απαντήσει στα Τουρικά UAV, με UAV. Yπάρχουν και ρομποτικές πλατφόρμες που μπορούν να βοηθήσουν, δεν χρειάζεται να βασιζόμαστε μόνο σε πανάκριβα οπλικά συστήματα. Η ελληνική αεράμυνα μπορεί να καταρρίψει τουρκικά UAV, εάν αναπτύξουμε ένα σωστό πλέγμα συστημάτων.»<br /><br />Ερώτηση: Η Ελλάδα θα αποκτήσει τα μαχητικά Rafale - Αλλάζουν οι ισορροπίες σε Αιγαίο & Α. Μεσόγειο;<br /><br />Κ. Γρίβας: «Σαφέστατα. Εάν επίσης προχωρήσει ο εκσυγχρονισμός των Mirage, αλλά και των F-16C/D Block 50, ναι, τότε θα μιλάμε για μία αεροπορία μεγάλων δυνατοτήτων. Πρέπει όμως να πάρουμε και τα κατάλληλα όπλα.<br />Εάν κάνεις όλα αυτά, τότε θα έχεις μεγάλο πλεονέκτημα. Τα 18 Rafale, αν και λίγα, θα λειτουργήσουν ως πολλαπλασιαστής ισχύος.»<br /><br />Ερώτηση: Τι συμβαίνει με το πρόγραμμα αναβάθμισης του ΠΝ; Το τελευταίο διάστημα έχουν προκύψει πληροφορίες ότι το Ελληνικό Ναυτικό ενδιαφέρεται να αγοράσει τέσσερις αμερικανικής κατασκευής φρεγάτες MMSC - Ειδικοί ισχυρίζονται ότι τα πλοία αυτά δεν είναι προσαρμοσμένα στο δυνητικό περιβάλλον απειλής των επόμενων ετών στο Αιγαίο. Κι αυτό γιατί, αναγκαστικά, θα επιχειρούν σε σχετικά κοντινές αποστάσεις από τις τουρκικές ακτές, θα είναι ευάλωτα σε μια σειρά καινοφανών απειλών, με προεξάρχουσα τους αντιπλοϊκούς βαλλιστικούς πυραύλους. <br /><br />Κ. Γρίβας: «Οι γαλλικές φρεγάτες πάνε ''πακέτο'' και με την ρήτρα αμοιβαίας αμυντικής συνδρομής. Η συμφωνία δεν προχώρησε, γιατί είναι κάτι που δεν θέλουν Γερμανία και ΗΠΑ. Δεν έχουμε απάντηση από την Αθήνα γιατί δεν προχώρησε η συμφωνία. <br />Η Ελλάδα χρειάζεται επιχειρησιακά, άλλα 6 πολεμικά πλοία. Η γεωγραφία του Αιγαίου είναι σαν έχει σχεδιαστεί για να αποτελέσει βάση έδρασης ενός πολυπλέγματος (complex-of-complexes) αντιπρόσβασης και άρνησης περιοχής, το οποίο θα ενοποιούσε την αρχιπελαγική δομή του Αιγαίου σε μια ενιαία και αδιαίρετη θαλασσοχερσαία δομή και θα καθιστούσε αναντίρρητη την ελληνική κυριαρχία σε αυτό. <br />Τα αμερικανικά πλοία, δεν είναι προσαρμοσμένα στο δυνητικό περιβάλλον απειλής των επόμενων ετών στο Αιγαίο. Κι αυτό γιατί, αναγκαστικά, θα επιχειρούν σε σχετικά κοντινές αποστάσεις από τις τουρκικές ακτές, θα είναι ευάλωτα σε μια σειρά καινοφανών απειλών, με προεξάρχουσα τους αντιπλοϊκούς βαλλιστικούς πυραύλους (ASBM). <br />Απαιτούνται πλοία όπως είναι οι γαλλικές φρεγάτες Belh@arra, με πυραύλους επιφανείας-αέρος Aster 30 (βεληνεκές 170 χλμ) και πυραύλους cruise Scalp Naval (βεληνεκές πάνω από 1000 χλμ).» <br /><br />Eρώτηση: Γιατί η Ελλάδα δεν αγοράζει όπλα από άλλες χώρες, όπως η Ρωσία, Ινδία; <br /><br />Κ. Γρίβας: «Έχει περάσει η αντίληψη ότι θα υπάρχουν πολιτικές συνέπειες, εάν αγοράσουμε οπλικά συστήματα από την Ρωσία, ή την Κινά. Κακώς βέβαια υπάρχει αυτό το σκεπτικό. <br />Στην εξίσωση μπορούμε να βάλουμε και άλλες χώρες, όπως την Βραζιλία, τη Ν. Αφρική, την Ινδία, την Σερβία. Επιβάλλεται να πάμε προς αυτές τις αγορές.»</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Κ. Γρίβας: ''Γερμανία & ΗΠΑ μπλόκαραν την αμυντική συμφωνία με την Γαλλία''

    ''Μην περιμένουμε οι ΗΠΑ να στηρίξουν την Ελλάδα'' Ανδρέας Μουντζουρούλιας Aποκαλυπτικός ήταν στη συνέντευξη που παραχώρ...

Διαβάστε την συνέχεια