Stratfor. Οι ΗΠΑ χτυπούν τώρα την πόρτα της Δαμασκού

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgt239u7-e2kidCiddR4sJ3tw9v_iYePq5_5FMwCIG7gfVXO8ltC1B__94pszbddEgwnWQImb6xYQYbo5DH17yfbQGNK3ikRKncTax18on0jOJbdGUS8pjlWob9UFG0mS0L6w2Sb5QvzQQ/s1280/syria-civil-war.webp" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="1067" data-original-width="1280" height="233" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgt239u7-e2kidCiddR4sJ3tw9v_iYePq5_5FMwCIG7gfVXO8ltC1B__94pszbddEgwnWQImb6xYQYbo5DH17yfbQGNK3ikRKncTax18on0jOJbdGUS8pjlWob9UFG0mS0L6w2Sb5QvzQQ/w640-h534/syria-civil-war.webp" width="280" /></a></div><br /><div>Η Ουάσινγκτον φαίνεται να κάνει στροφή στην στρατηγική της μέγιστης απομόνωσης του καθεστώτος του Bashar al Assad. Ποιοι είναι οι στόχοι της προσέγγισης και πώς οι κινήσεις της επηρεάζουν την στρατηγική γειτονικών χωρών.</div><br />Οι ΗΠΑ φαίνεται πως κάνουν στροφή από την στρατηγική της ακραίας απομόνωσης της Συρίας, και κινούνται προς μια περιορισμένη εμπλοκή με τη Δαμασκό, προκειμένου να διασφαλίσουν την πρόοδο που σημειώθηκε στη χώρα ως προς την αποτροπή της επανεμφάνισης του Ισλαμικού Κράτους.<br /><br />Στις 18 Οκτωβρίου, η Wall Street Journal έγραψε πως ο κορυφαίος αξιωματούχος του Λευκού Οίκου για θέματα αντιτρομοκρατίας, ο Kash Patel, είχε μεταβεί στη Συρία νωρίτερα φέτος για να συμμετάσχει σε άμεσες διαπραγματεύσεις αναφορικά με την απελευθέρωση του Αμερικάνου δημοσιογράφου Austin Tice και άλλων Αμερικανών πολιτών που κρατούνται όμηροι από την κυβέρνηση της Συρίας. Το δημοσίευμα ανέφερε επίσης πως ο Patel παρέδωσε προσωπική επιστολή από την πρόεδρο των ΗΠΑ Donald Trump στον πρόεδρο της Συρίας Bashar al Assad τον Μάρτιο, «σπάζοντας» σχεδόν μια δεκαετία διπλωματικής απομόνωσης μεταξύ των δυο κυβερνήσεων.<br /><br />Οι ενέργειες αυτές έρχονται την ώρα που οι ΗΠΑ αντιμετωπίζουν όλο και περισσότερο την προοπτική να χρειαστούν να έχουν μια περιορισμένη εμπλοκή με την κυβέρνηση της Συρίας, προκειμένου να πετύχουν τους σκοπούς τους στη χώρα. Η αμερικανική αντιτρομοκρατική αποστολή στη Συρία δεν περιλαμβάνει ακόμα κάποιον σημαντικό στρατιωτικό παράγοντα ως προς τον χειρισμό του καθεστώτος Assad. Αντιθέτως, η Ουάσινγκτον έχει ενθαρρύνει την οικονομική απομόνωση της Δαμασκού. Αυτό, ωστόσο, δεν κατάφερε να αποτρέψει την κυβέρνηση της Συρίας από το να προσπαθήσει να πάρει τον έλεγχο των βορειοανατολικών περιοχών της χώρας και να παραγκωνίσει τον βασικό εταίρο των ΗΠΑ στις προσπάθειες για περιορισμό του Ισλαμικού Κράτους, τις Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις.<br /><br />Η αποστολή των ΗΠΑ στη Συρία επικεντρώθηκε στη διάλυση του Ισλαμικού κράτους από τότε που η Ουάσινγκτον επιχείρησε στη χώρα για πρώτη φορά, το 2014. Οι δυνάμεις του Ισλαμικού Κράτους μπορούν ακόμα να επιχειρούν υπογείως σε όλη την περιοχή που ελέγχεται από το καθεστώς, εν μέρει επειδή η Συρία δεν διαθέτει το αποτελεσματικό εκείνο σύστημα ασφαλείας που απαιτείται για να κατασταλεί η οργάνωση μετά από σχεδόν μια δεκαετία εμφυλίου πολέμου. Εξάλλου, από τότε που ανέλαβε την προεδρία ο Ντόναλντ Τραμπ, το 2016, οι ΗΠΑ ενεπλάκησαν λιγότερο σε διπλωματικές προσπάθειες για να διαπραγματευτούν τον τερματισμό του συνεχιζόμενου εμφυλίου πολέμου στη Συρία.<br /><br />Με την εμπλοκή της με την κυβέρνηση της Συρίας, η Ουάσινγκτον επιδιώκει να μεγιστοποιήσει την αυτονομία των Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων, να αποτρέψει τις περαιτέρω συγκρούσεις μεταξύ των αμερικανικών και των συριακών δυνάμεων, και δυνητικά να επεκταθεί σε ευρύτερες ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις μεταξύ της Δαμασκού και άλλων δυνάμεων των ανταρτών. Η περιορισμένη εμπλοκή με τη Δαμασκό μπορεί να μειώσει τις εντάσεις στα βορειοανατολικά και να δημιουργήσει εμπιστοσύνη για ευρύτερες διαπραγματεύσεις που στόχο θα είχαν να διασφαλίσουν τις Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις και δυνητικά να επεκτείνουν τον ρόλο των ΗΠΑ στην μεγαλύτερη διπλωματική διαδικασία, της οποίας ηγείται ο ΟΗΕ, για να τερματιστεί ο εμφύλιος πόλεμος.<br /><br />Μια μακροχρόνια αποστολή στη Συρία είναι πολιτικά ριψοκίνδυνη για τον Λευκό Οίκο. Σε δημοσκόπηση που διενήργησε το CNN τον Οκτώβριο του 2019, ο 42% των Αμερικάνων δήλωσαν πως τάσσονταν υπέρ της αιφνίδιας απόσυρσης των Αμερικανών στρατιωτών από τη χώρα. Εν τω μεταξύ, ρωσικές και συριακές δυνάμεις παρενοχλούν αυξανόμενα τις αμερικανικές περιπολίες στη χώρα. Οι παρενοχλήσεις έχουν οδηγήσει σε τραυματισμούς Αμερικανών στρατιωτών και στον θάνατο Σύριων στρατιωτών, αυξάνοντας τον κίνδυνο πιθανών συγκρούσεων που θα παρέσερναν την Ουάσινγκτον πιο βαθιά στον πόλεμο στη χώρα.<br /><br />Καθώς χαλαρώνει ο κίνδυνος άσκησης διπλωματικής πίεσης από τις ΗΠΑ για απομόνωση της Συρίας, τα κοντινά κράτη του Αραβικού Κόλπου πιθανότατα θα εξετάσουν το ενδεχόμενο βελτίωσης των δικών τους σχέσεων με τη Δαμασκό. Η εμπλοκή των ΗΠΑ θα σημάνει στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και στο Μπαχρέιν πως μπορούν να διερευνήσουν περαιτέρω δεσμούς με τη Συρία, ελπίζοντας να βοηθήσουν στην αντιστάθμιση της επιρροής του Ιράν στη χώρα, χωρίς τον φόβο άμεσων αμερικανικών κυρώσεων. Το Ομάν επίσης θα ενθαρρυνθεί να επεκτείνει τις σχέσεις του με τη Συρία, στην προσπάθειά του να αποκομίσει περισσότερα συναλλακτικά οικονομικά οφέλη.<br /><br />Σημειώνεται πως τον Δεκέμβριο του 2018 τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και το Μπαχρέιν άνοιξαν εκ νέου τις πρεσβείες τους στη Δαμασκό, όμως οι αμερικανικές πιέσεις και κυρώσεις απέτρεψαν τις δυο χώρες από το να επεκτείνουν περαιτέρω τις σχέσεις τους με τη Συρία.<div><br /></div><div><a href="https://www.euro2day.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Stratfor. Οι ΗΠΑ χτυπούν τώρα την πόρτα της Δαμασκού

Η Ουάσινγκτον φαίνεται να κάνει στροφή στην στρατηγική της μέγιστης απομόνωσης του καθεστώτος του Bashar al Assad. Ποιοι είναι οι στόχοι της...

Διαβάστε την συνέχεια

1940-2020: Ογδόντα χρόνια μετά, ο Ερντογάν στα βήματα του Μουσολίνι Κάπου αγρυπνούν οι Ελληνίδες ερινύες.

<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEijqghAlQq2gBm5qzUjfK6k_K2f8z3JCrLjQ1XWDBD0XR9Qcmyage6Cdd0cWcieq-e3S_NvOQO3dj7RUhM6eHjTNafRaI-HxaOE6cs3SY4JfzVEROHQ4q4uy8E3ehlCaydC-BF-h8H4zVw/s630/22228741000.jpeg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="419" data-original-width="630" height="186" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEijqghAlQq2gBm5qzUjfK6k_K2f8z3JCrLjQ1XWDBD0XR9Qcmyage6Cdd0cWcieq-e3S_NvOQO3dj7RUhM6eHjTNafRaI-HxaOE6cs3SY4JfzVEROHQ4q4uy8E3ehlCaydC-BF-h8H4zVw/w640-h426/22228741000.jpeg" width="280" /></a><br /><br /><b>Γιώργος Καραμπελιάς*</b>  <br />Στις 15 Αυγούστου του 1940, το ιταλικό υποβρύχιο Delfino τορπίλισε το καταδρομικό Έλλη, καθώς κατέπλεε στο λιμάνι της Τήνου για τις εορταστικές εκδηλώσεις. Δυόμισι μήνες μετά, οι Ιταλοί θα εισβάλουν στην Ελλάδα και θα αρχίσουν οι συγκρούσεις στο αλβανικό μέτωπο. Όλοι γνωρίζουν τη συνέχεια απέναντι στα «οκτώ εκατομμύρια λόγχες» του φασίστα Μουσολίνι.<br /><br />Όμως, η επίθεση της φασιστικής Ιταλίας δεν αποτέλεσε κεραυνό εν αιθρία.Οι διεκδικήσεις και οι επιθετικές ενέργειες των Ιταλών είχαν μια μακρά ιστορία: Ήδη απέρριπταν επίμονα να αποδώσουν στην Ελλάδα τα<a href="https://www.huffingtonpost.gr/2016/10/28/afieroma-italiki-katoxi-dodekanisa_n_12687166.html">Δωδεκάνησα,</a>που κατείχαν από το 1911, παρά τις κινητοποιήσεις των κατοίκων, ενώ, τον Αύγουστο του 1923, η νεοπαγής κυβέρνηση Μουσολίνι θα καταλάβει για ένα μήνα την Κέρκυρα. Παρά δε τις διαβεβαιώσεις του Μουσολίνι, οι εχθρικές κινήσεις θα επιταθούν καθώς θα προσεγγίζουμε προς τον Β΄ ΠΠ, ενώ η εισβολή στην Αλβανία, στις 7 Απριλίου 1939, δημιουργούσε τα κοινά σύνορα με την Ελλάδα, που επιθυμούσε διακαώς η φασιστική Ιταλία η οποία ετοιμάζεται για την επέκτασή της στη Μεσόγειο και τα Βαλκάνια.<br /><br />Ο Μεταξάς γνωρίζει ότι η Ελλάδα θα βρεθεί μόνη της και γράφει στο ημερολόγιό του, στις 31 Μαΐου: «οι Άγγλοι και οι Γάλλοι μας άφησαν αόπλους και σχεδόν ανυπεράσπιστους». Γι’ αυτό και δηλώνει πως δεν θα επιτρέψει στον βρετανικό στόλο να εισέλθει στα ελληνικά λιμάνια ώστε να αφαιρεθεί κάθε πρόσχημα από τον Μουσολίνι.<br /><br />Εν τούτοις, ο Μουσολίνι δεν είχε πλέον ανάγκη από προσχήματα, όντας αποφασισμένος να υποτάξει την Ελλάδα, είτε «ειρηνικά» είτε ενόπλως, εάν αντισταθεί, γι’ αυτό προχωράει σε μια σειρά από προκλήσεις.<br /><br />Από τον Απρίλιο πολλαπλασιάζονται οι πτήσεις αεροπλάνων στη μεθόριο, κυκλοφορούν σχέδια κατάληψης της Κέρκυρας ενώ, στις 30 Ιουνίου, πραγματοποιούνται υπερπτήσεις στην Κρήτη, και την ίδια ημέρα δέκα ιταλικά βομβαρδιστικά φθάνουν μέχρι το Μέτσοβο.<br /><br />Το επόμενο βήμα κλιμάκωσης είναι οι βομβαρδισμοί ελληνικών σκαφών.<br /><br />Στις 12 Ιουλίου, τρία ιταλικά βομβαρδιστικά χτύπησαν το σκάφος «Ωρίων» και το αντιτορπιλικό «Ύδρα».<br /><br />Στις 30 Ιουλίου, ακολουθεί επίθεση εναντίον των αντιτορπιλικών «Βασιλεύς Γεώργιος» και «Βασίλισσα Όλγα», στη Ναύπακτο.<br /><br />Στις 2 Αυγούστου, ιταλικό αεροσκάφος πλήττει πλοιάριο της Αστυνομίας μεταξύ Αίγινας και Σαλαμίνας!<br /><br />Παράλληλα, τα ιταλικά πρακτορεία ειδήσεων ανακινούν θέμα <a href="https://www.huffingtonpost.gr/2016/10/28/afieroma-tsamides-_n_12655756.html">«Τσαμουριάς».</a><br /><br />Και το επιστέγασμα, στις 15 Αυγούστου, τορπιλίζεται η «Έλλη».<br /><br />Η ελληνική κυβέρνηση δεν απαντά στις προκλήσεις φοβούμενη πολεμική ανάφλεξη, αποκρύπτει παντελώς τις αεροπορικές επιθέσεις και αναφέρεται σε δράστες «αγνώστου εθνικότητος» σχετικά με τον τορπιλισμό της Έλλης.<br /><br />Εν τούτοις, επρόκειτο για μοιραίο λάθος των φασιστών καθώς ο τορπιλισμός προκάλεσε θύελλα αντιδράσεων στην Ευρώπη και προπαντός αφύπνισε τον ελληνικό λαό.Γεγονός που σημειώνει ο Ιταλός πρέσβης Εμανουέλε Γκράτσι:«Το έγκλημα της Τήνου είχε αποτέλεσμα –για να μην πω, έκανε το θαύμα–, να δημιουργηθεί στην Ελλάδα μια ενότητα ψυχών. Μοναρχικοί και βενιζελικοί, οπαδοί και αντίπαλοι της 4ης Αυγούστου, πείστηκαν… θα ήταν προτιμότερο ν’ αντιμετωπιστεί ο εχθρός με ανδρισμό, παρά να υποχωρήσει το ελληνικό έθνος σε κάποιον που δεν δίσταζε να μεταχειριστεί τέτοια μέσα».Έτσι φτάσαμε στο ΟΧΙ.<div><br />Ο Ερντογάν συνεχίζει εκεί που απέτυχε ο Μουσολίνι<br /><br />Και εάν τα επεκτατικά σχέδια της Ιταλίας ενταφιάστηκαν οριστικά με την ήττα της, από τη δεκαετία του 1950, αρχίζει από ανατολικά μας να αναβιώνει και πάλι η απειλή του «προαιώνιου εχθρού μας» –τουλάχιστον μετά το Ματζικέρτ–, της Τουρκίας.<br /><br />Στη δεκαετία του 1950, η Τουρκία απειλεί με πόλεμο εάν ευοδωθεί το αίτημα των Κυπρίων για Αυτοδιάθεση-Ένωση και το 1955 δρομολογεί, με σφαγές και λεηλασίες, τον διωγμό των Ελλήνων της Πόλης.<br /><br />Ακολουθούν οι βομβαρδισμοί του 1964 στην Κύπρο ενώ εξοντώνεται οριστικά ο ελληνισμός της Πόλης, της Ίμβρου, της Τενέδου.<br /><br />Το 1974 θα κάνει το μεγάλο επεκτατικό βήμα. Την εισβολή, κατοχή και εθνοκάθαρση του 40% της Κύπρου. Το ελλαδικό κράτος, αντιμετωπίζοντας τις περιπέτειες της κατάρρευσης της δικτατορίας, θα παραμείνει απλός θεατής.<br /><br />Έκτοτε, θα ακολουθήσουν οι παραβιάσεις του εθνικού εναέριου χώρου, η «απαγόρευση» έρευνας υδρογονανθράκων στο Αιγαίο, το casusbelli για την επέκταση των χωρικών υδάτων, παραβιάσεις και υπερπτήσεις, γκριζάρισμα κυριαρχίας μετά τα Ίμια, σκανδαλώδεις επεμβάσεις του τουρκικού προξενείου στην Κομοτηνή.<br /><br />Οι Έλληνες στην Κύπρο και την Ελλάδα υποχωρούν διαρκώς, ελπίζοντας στον εξευμενισμό και την τιθάσευση του θηρίου. Αποδεχτήκαμε εν τοις πράγμασι τα τετελεσμένα της τουρκικής κατοχής και του εποικισμού στην Κύπρο αρχίζοντας συνομιλίες με τον εισβολέα. Αποδεχθήκαμε τους τουρκικούς εκβιασμούς και αφήσαμε ανυπεράσπιστη αμυντικά την Κύπρο. Απεμπολήσαμε ένα μοναδικό διπλωματικό όπλο που διαθέταμε, δηλαδή τον αποκλεισμό της Τουρκίας από την Ευρωπαϊκή Ένωση, αποδεχόμενοι την έναρξη συζητήσεων για την ένταξή της. Τέλος, εγκαταλείψαμε, μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες, τα εξοπλιστικά προγράμματα και διαλύσαμε την αμυντική βιομηχανία μας. Και για όλα αυτά είχαμε πάντοτε ως επιχείρημα τη στρατηγική της ένταξης της Τουρκίας στην Ε.Ε και, κατά συνέπεια, τον εξευμενισμό της.<br /><br />Έχοντας παραδοθεί στον παρασιτικό καταναλωτισμό μας, καλλιεργούσαμε ένα κλίμα εφησυχασμού και άρνησης της πραγματικότητας που αναδυόταν. Ότι δηλαδή το τέλος της αμερικανικής ηγεμονίας και η ανάδειξη ενός πολυπολικού κόσμου απελευθέρωναν μία επιθετική ισλαμιστική και νεο-οθωμανική Τουρκία από τους μηχανισμούς ελέγχου των δυτικών θεσμών.<br /><br />Δεν χρειάζεται να επαναλάβουμε εδώ τις εισβολές στη Συρία, στο Ιράκ και τη Λιβύη, τη στενή σχέση με τη Ρωσία – πυρηνικά εργοστάσια, S-400, τεράστιες οικονομικές ανταλλαγές. Και όλα αυτά με την παράλληλη κατάρρευση της οικονομίας και της διεθνούς θέσης της Ελλάδας μετά από 10 χρόνια μνημονίων. Αναπόφευκτα λοιπόν αυτές οι ανακατατάξεις θα οδηγήσουν σε αναβάθμιση της επιθετικότητας της Τουρκίας. Μία χώρα που βλέπει τον εαυτό της ως ηγέτιδα δύναμη ενάμισι δισεκατομμυρίου μουσουλμάνων δεν αρκείται στην παραδοσιακή της σχέση με μια υποχωρητική και κατευναστική Ελλάδα. Διότι, παρόλα ταύτα, παραμένει «ενοχλητική» στο πεδίο των υδρογονανθράκων και των θαλασσίων εκτάσεων που κατέχει ως νησιωτική χώρα – κάτι που πολλοί συμπατριώτες μας ξεχνάνε, καθώς ενάμισι εκατομμύριο Έλληνες κατοικούν στα νησιά. Αλλά ο Ερντογάν δεν το ξεχνάει καθόλου, αναβαθμίζοντας το επίπεδο των τουρκικών διεκδικήσεων. Η Τουρκία σήμερα δεν θέλει τίποτα λιγότερο και τίποτα περισσότερο από την παράδοση της Ελλάδας στις ορέξεις της, με το καλό ή με το άσχημο.<br /><br />Από το καλοκαίρι του 2019, μία πλημμύρα μεταναστευτικών πληθυσμών σπρώχνεται στα ελληνικά νησιά και τον Έβρο, ενώ υπογράφεται το τουρκολιβυκό σύμφωνο που καταργεί την υφαλοκρηπίδα των ελληνικών νησιών.<br /><br />Τον Μάρτιο του 2020, θα ακολουθήσει η απόπειρα της «ειρηνικής» εκπόρθησης των συνόρων μέσω των δεκάδων χιλιάδων κατευθυνόμενων μεταναστών και, από το καλοκαίρι του 2020 έως σήμερα, θα φτάσουμε μέχρι τη συστηματική παραβίαση της υφαλοκρηπίδας και των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας από το OrucReis και τα τουρκικά πολεμικά· πιθανότατα, δε, έπονται τα γεωτρύπανα.<br /><br />Η Τουρκία κρίνει πως είναι καιρός για ένα νέο αποφασιστικό βήμα καθώς φοβάται πως αύριο μπορεί να είναι πολύ αργά: Η Ελλάδα αρχίζει να επανεξοπλίζεται ενώ η Ευρώπη και η Δύση συνολικότερα θα αρχίσουν να την αντιμετωπίζουν ως εχθρική δύναμη, καθώς έχει επιλέξει να τεθεί επικεφαλής του ισλαμιστικού κινήματος. Από την άλλη, ο σύμμαχός του, o Τραμπ, κινδυνεύει και ο Πούτιν μπορεί να γίνει πιο απρόβλεπτος. Σήμερα, λοιπόν, είναι η στιγμή για την καθυπόταξη της Ελλάδας είτε με τον εκφοβισμό είτε μέσω μιας σύρραξης πριν η Ελλάδα επανεξοπλιστεί και το «Σαρλ Ντε Γκωλ» εμφανιστεί στα νερά του Καστελόριζου.<br /><br />Δεν θέλω να συνεχίσω πιο κάτω για το δέον γενέσθαι, μέρες που είναι. Αξίζει όμως οι Τούρκοι υπεύθυνοι και ο Ερντογάν να μελετήσουν την εμπειρία του 1940 εάν είναι ακόμα ικανοί για κάτι τέτοιο. Αλλά πιθανότατα έχουν και αυτοί εισέλθει, ανεπιστρεπτί, στον τρελό μηχανισμό που οδήγησε στη συντριπτική ήττα των Ιταλών, στην Πίνδο, και τον Μουσολίν στην κρεμάλα.<br /><br />Κατά τον ίδιο τρόπο που ο τορπιλισμός της Έλλης αφύπνισε και ένωσε τους Έλληνες για το μεγάλο έπος του ’40 έτσι και ο Ερντογάν, εδώ και ένα χρόνο τουλάχιστον, κάνει το παν για να αφυπνίσει τους Έλληνες. Και θα πρέπει να είναι βέβαιος πως, παρά τις παρασπονδίες των Συμμάχων και την κατευναστική και υποχωρητική παράδοση των Ελλήνων πολιτικών, οι Έλληνες θα βρίσκονται και πάλι στη θέση τους αν χρειαστεί, «πηγαίνοντας προς την τιμή και τη συνείδησή τους»<br /><br />Και δεν θα πρέπει να θεωρήσει καθόλου τυχαίο το γεγονός πως, ακριβώς 80 χρόνια μετά τον τορπιλισμό της «Έλλης», ένα γέρικο σκαρί με το ίδιο όνομα όχι μόνο δεν βυθίστηκε αλλά παρ’ ολίγον να βυθίσει το δικό του κατακαίνουργιο καταδρομικό. Κάπου αγρυπνούν οι Ελληνίδες ερινύες.<div><br /></div><div><b><i>*Συγγραφέας, Πολιτικός Αναλυτής</i></b><br /></div><div><br /></div><div><a href="https://www.huffingtonpost.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br />

1940-2020: Ογδόντα χρόνια μετά, ο Ερντογάν στα βήματα του Μουσολίνι Κάπου αγρυπνούν οι Ελληνίδες ερινύες.

Γιώργος Καραμπελιάς*    Στις 15 Αυγούστου του 1940, το ιταλικό υποβρύχιο Delfino τορπίλισε το καταδρομικό Έλλη, καθώς κατέπλεε στο λιμάνι τη...

Διαβάστε την συνέχεια

Μετατόπισαν την κόκκινη γραμμή στα έξι μίλια! – Εκτός τα κυριαρχικά δικαιώματα στην ΑΟΖ

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhzYpUSRdbGdnpSoA2D58CQsE6NLvPmoQtCmyFfbihbglQnt7e5S6JIrvNjS3abxXeAOzeX5ijVeyXUHjhii9imWaPpC-pkpzjAQ_QnWD0PMVzSJBkO99eVUe_sYFz9ZD9QdcLtkDRP1m0/s758/xartis-oruc-reis.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="758" height="147" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhzYpUSRdbGdnpSoA2D58CQsE6NLvPmoQtCmyFfbihbglQnt7e5S6JIrvNjS3abxXeAOzeX5ijVeyXUHjhii9imWaPpC-pkpzjAQ_QnWD0PMVzSJBkO99eVUe_sYFz9ZD9QdcLtkDRP1m0/w640-h338/xartis-oruc-reis.jpg" width="280" /></a></div><div><br /></div><b>Τζούμης Λάμπρος</b><br />Το τουρκικό ερευνητικό σκάφος Oruc Reis εδώ και τρεις μήνες διεξάγει έρευνες στην ελληνική υφαλοκρηπίδα, φτάνοντας στα εννέα ναυτικά μίλια από το Καστελλόριζο, χωρίς να υπάρξει δυναμική απάντηση από την ελληνική πλευρά, επειδή κόκκινη γραμμή ορίσθηκαν τα χωρικά ύδατα των έξι μιλίων. Αρχικά είχε διατυπωθεί η άποψη, ότι δεν κάνει ή δεν μπορεί να πραγματοποιήσει έρευνες, λόγω του θορύβου των παραπλεόντων σκαφών.<br /><br />Η άποψη αυτή διαψεύσθηκε από τον πρώην Σύμβουλο Εθνικής Ασφαλείας κ. Διακόπουλο, ο οποίος και "παραιτήθηκε" από τη θέση του. Οι Τούρκοι καθημερινά μας βομβαρδίζουν με εικόνες από το ερευνητικό σκάφος και διατείνονται ότι διεξάγουν έρευνες μέσα στην τουρκική υφαλοκρηπίδα. Με σκοπό την επικοινωνιακή διαχείριση του θέματος από την κυβέρνηση και την μικροπολιτική εκμετάλλευση από την αντιπολίτευση, τα όρια απέναντι στην τουρκική προκλητικότητα και παρανομία μετατοπίζονται καθημερινά.<br /><br />Από κυβερνητικής πλευράς ακούσαμε δηλώσεις ότι «η <a href="https://slpress.gr/en-thermo/giati-i-kokkini-grammi-ton-exi-milion-einai-quot-prosklisi-quot-sto-yavuz-3-06/">κόκκινη γραμμή</a> είναι η εθνική κυριαρχία, και όταν λέμε εθνική κυριαρχία εννοούμε αυτονοήτως τα εθνικά χωρικά ύδατα, τα οποία σήμερα είναι προσδιορισμένα στα έξι ναυτικά μίλια». Η περιοχή των χωρικών υδάτων, είναι συνέχεια του εθνικού εδάφους ως προς το βαθμό κυριαρχίας, δηλαδή δεν έχει καμία διαφορά από την ξηρά.<br /><br />Κόκκινη γραμμή η κυριαρχία. Τα κυριαρχικά δικαιώματα;<br /><br />Η κυριαρχία αυτή εκτείνεται και στον εναέριο χώρο επάνω από την χωρική θάλασσα καθώς και στο βυθό και το υπέδαφός της. Η κριτική της αντιπολίτευσης επικεντρώθηκε, στο ότι με τις κυβερνητικές δηλώσεις η Ελλάδα απεμπολεί το δικαίωμα για επέκταση των χωρικών υδάτων στα 12 μίλια, που ως γνωστόν είναι μονομερές κυριαρχικό δικαίωμα. Αλλά η Τουρκία μας απειλεί με πόλεμο από το 1995 σε περίπτωση άσκησής του.<br /><br />Δηλαδή, η κριτική επικεντρώθηκε στο εύρος των χωρικών υδάτων και όχι στο γεγονός ότι η Τουρκία διεξάγει έρευνες εντός της ελληνικής υφαλοκρηπίδας, παραβιάζοντας εθνικά κυριαρχικά δικαιώματα (δηλαδή την έρευνα και την εκμετάλλευση των φυσικών πόρων στο βυθό και το υπέδαφος). Επί του θέματος της υφαλοκρηπίδας να επισημάνουμε ότι, σύμφωνα με την επίσημη θέση στην ιστοσελίδα του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών:<br /><br />«Η Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας προβλέπει κυριαρχικά δικαιώματα του παρακτίου κράτους επί της υφαλοκρηπίδας, το εύρος της οποίας είναι τουλάχιστον 200 ν.μ., εφόσον το επιτρέπει η απόσταση μεταξύ των αντικειμένων ακτών. Τα δικαιώματα αυτά του παρακτίου κράτους υφίστανται αυτοδικαίως και εξ υπαρχής. Όλα τα νησιά δικαιούνται αιγιαλίτιδας ζώνης, συνορεύουσας ζώνης, ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδας».<div><br />Διαφορές για υφαλοκρηπίδα<br /><br />Η απόκλιση των θέσεων μεταξύ Ελλάδας-Τουρκίας στο θέμα της υφαλοκρηπίδας δεν έχει επιτρέψει μέχρι σήμερα την οριοθέτηση αυτής στο χώρο του Αιγαίου και της νοτιονατολικής Μεσογείου. Η Ελλάδα υποστηρίζει ότι η υφαλοκρηπίδα πρέπει να οριοθετηθεί σύμφωνα με τα προβλεπόμενα από το Διεθνές Δίκαιο και με βάση την αρχή της μέσης γραμμής, ενώ η Τουρκία υποστηρίζει ότι τα νησιά του Αιγαίου δεν έχουν δικαίωμα υφαλοκρηπίδας, επειδή η εγγύτητα των ελληνικών νησιών στα τουρκικά παράλια αποτελεί "ειδική περίσταση" που δικαιολογεί διαφοροποίηση από την αρχή της μέσης γραμμής.<br /><br />Παρά το γεγονός ότι η υφαλοκρηπίδα δεν έχει οριοθετηθεί λόγω της παραπάνω διαφορετικής θέσης, διαχρονικά η θέση της Ελλάδας ήταν ότι κάθε ενέργεια της Τουρκίας για έρευνες εντός των ορίων της δυνητικής ελληνικής υφαλοκρηπίδας αποτελεί αμφισβήτηση ελληνικού κυριαρχικού δικαιώματος. Αυτό κατέδειξαν οι κρίσεις του 1976 και 1987, όταν η Τουρκία επιχείρησε να διεξάγει έρευνες στο Αιγαίο και οι δύο χώρες έφτασαν στο χείλος της ένοπλης σύγκρουσης.<br /><br />Από τη μέχρι σήμερα αντιμετώπιση του ερευνητικού σκάφους Oruc Reis και τις πρόσφατες θέσεις τόσο της κυβέρνησης όσο και της αντιπολίτευσης, φαίνεται ότι η παραβίαση από την Τουρκία περιοχής εντός της ελληνικής υφαλοκρηπίδας που σήμαινε επί δεκαετίες στρατιωτική αντίδραση από την πλευρά μας, έχει μετατοπιστεί στην περιοχή των χωρικών υδάτων στα έξι μιλίων ή στα 12 μίλια, αν κάποτε επεκτείνουμε τα χωρικά μας ύδατα.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Μετατόπισαν την κόκκινη γραμμή στα έξι μίλια! – Εκτός τα κυριαρχικά δικαιώματα στην ΑΟΖ

Τζούμης Λάμπρος Το τουρκικό ερευνητικό σκάφος Oruc Reis εδώ και τρεις μήνες διεξάγει έρευνες στην ελληνική υφαλοκρηπίδα, φτάνοντας στα εννέα...

Διαβάστε την συνέχεια

Επίσκεψη Λαβρόφ: Τι έχει να περιμένει η Ελλάδα από τη Ρωσία

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhdQi8zRYyo_uAyQnEwmdgZgqp1KYnUJVwIpKOGb_j4Yn-l1wxaljV-iIJ5e5NiF3w0RVxepUVbIMOLQrR_borkHsx6HoHGKMRv3f4Sg3YdpwDvgcpqFhVmixdzeLsipGOrh-orKqRHavM/s758/mitsotakis-lavrov.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="758" height="147" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhdQi8zRYyo_uAyQnEwmdgZgqp1KYnUJVwIpKOGb_j4Yn-l1wxaljV-iIJ5e5NiF3w0RVxepUVbIMOLQrR_borkHsx6HoHGKMRv3f4Sg3YdpwDvgcpqFhVmixdzeLsipGOrh-orKqRHavM/w640-h338/mitsotakis-lavrov.jpg" width="280" /></a></div><div><br /></div><b>Λυγερός Σταύρος</b><br />Όταν στις 6 Νοεμβρίου 2019, λίγους μήνες μετά την ανάληψη του χαρτοφυλακίου των Εξωτερικών, ο Δένδιας επισκέφθηκε τη Ρωσία, σκοπός του ήταν να γεφυρώσει το ρήγμα που είχε προκαλέσει ο Κοτζιάς στις ελληνορωσικές σχέσεις με αφορμή τη Συμφωνία των Πρεσπών. Πράγματι, ο πάγος που επικρατούσε είχε σπάσει τότε, αλλά ούτε η Μόσχα ούτε η Αθήνα προέβησαν στη συνέχεια σε κινήσεις για να αναθερμάνουν το κλίμα.<br /><br />Από την επίσκεψη Δένδια έχει παρέλθει ένας σχεδόν χρόνος και πολλά έχουν αλλάξει από τότε. Οι συνεχείς και εντεινόμενες τριβές στις ρωσοτουρκικές σχέσεις, ώθησαν το Κρεμλίνο να κάνει δεύτερες σκέψεις και να επιχειρήσει μία κάποια επαναπροσέγγιση με την Αθήνα. Αυτός ήταν και ο σκοπός της επίσκεψης Λαβρόφ. Από τις πληροφορίες που έχουν διαρρεύσει, οι συνομιλίες του Ρώσου υπουργού Εξωτερικών τόσο με τον Έλληνα ομόλογό του όσο και με τον Μητσοτάκη δεν κρύβουν εκπλήξεις. Η κάθε πλευρά είπε όσα αναμενόταν να πει.<br /><br />Η Μόσχα δήλωσε διατεθειμένη να μεσολαβήσει, εφόσον το επιθυμούν Αθήνα και Άγκυρα για την αποκλιμάκωση της έντασης. Τα αντικειμενικά περιθώρια για κάτι τέτοιο, όμως, είναι αμελητέα. Η ελληνική πλευρά είναι ανοικτή σε οποιαδήποτε σχετική πρωτοβουλία, αλλά ο Ερντογάν έχει χαράξει μία πολιτική, η οποία συνοψίζεται στο εξής: ή θα υπάρξει διαπραγμάτευση εφ' όλης της ύλης των τουρκικών επεκτατικών διεκδικήσεων, ή σήμερα το Oruc Reis και αύριο ένα τουρκικό γεωτρύπανο θα δημιουργεί ολοένα και μεγαλύτερα τετελεσμένα στην δυνάμει ελληνική ΑΟΖ.<br /><br />Η Μόσχα γνωρίζει επακριβώς τι συμβαίνει και στην κυπριακή ΑΟΖ και στο μέτωπο Ελλάδας-Τουρκίας, αλλά δεν πρόκειται, βεβαίως, να μιλήσει τη γλώσσα του διεθνούς δικαίου. Ως μεγάλη δύναμη υιοθετεί πολιτική, που να εξυπηρετεί τα συμφέροντά της. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, αυτό σημαίνει ότι υπήρχε περίπτωση να καταδικάσει τη στάση της Τουρκίας. Από την άλλη πλευρά, όμως, αναγνώρισε ρητά το δικαίωμα της Ελλάδας να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 12 μίλια, έστω κι αν ο Λαβρόφ "νέρωσε" κάπως τη ρωσική θέση.<br /><br />Υπενθυμίζουμε ότι το ελληνορωσικό ρήγμα είχε προκληθεί το 2018 όταν με απόφαση του Κοτζιά είχαν απελαθεί δύο Ρώσοι διπλωμάτες και σε άλλους δύο είχε απαγορευθεί η είσοδος στην Ελλάδα. Η εκπρόσωπος του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών Ζαχάροβα είχε δηλώσει ότι οι απελάσεις είχαν γίνει με αμερικανική υπαγόρευση. Αν και οι Τσίπρας και Καμμένος έψαχναν τρόπο να ρίξουν τους τόνους, ο Κοτζιάς είχε προκαλέσει οξεία αντιπαράθεση με τη Ζαχάροβα με αποτέλεσμα να βαθύνει το τραύμα και οι διμερείς σχέσεις να μπουν για πολύ καιρό στον πάγο. Μαζί τους μπήκε στον πάγο και η επικείμενη τότε επίσκεψη Λαβρόφ.<br /><br />Η ετεροβαρής ισορροπία<br /><br />Είναι δόγμα της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής σ’ όλη τη μεταπολιτευτική περίοδο η Αθήνα να κρατάει μία ετεροβαρή ισορροπία στις σχέσεις της αφενός με τη Δύση, αφετέρου με τη Ρωσία. Αυτός είναι ο λόγος που το 2006 το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Εξωτερικών Σχέσεων εμφάνιζε την Ελλάδα και την Κύπρο, λόγω Ορθοδοξίας, σαν δούρειους ίππους της Ρωσίας στη Δύση!<br /><br />Η ετεροβαρής αυτή ισορροπία ανατράπηκε από τον Κοτζιά. Ούτε και το ταξίδι Δένδια στη Μόσχα πριν ένα χρόνο γεφύρωσε το χάσμα, παρότι –όπως προανέφερα– έσπασε τον πάγο. Και δεν το γεφύρωσε, επειδή η κυβέρνηση Μητσοτάκη έδειξε εξαρχής την πρόθεσή της να βάλει όλα τα αυγά στο αμερικανικό καλάθι. Αυτό τουλάχιστον προέκυψε από την ελληνοαμερικανική στρατιωτική συμφωνία, με την οποία η Ελλάδα έδωσε στους Αμερικανούς ό,τι ζήτησαν, χωρίς να πάρει το παραμικρό αντάλλαγμα.<br /><br />Είναι γεγονός ότι η Ελλάδα έχει προσδεθεί στο αμερικανικό άρμα κατά τρόπο που δεν έχει προηγούμενο στη μεταπολιτευτική περίοδο. Σ' αυτό συνέβαλε και η ανατροπή της παραδοσιακής ετεροβαρούς ισορροπίας που έγινε επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ. Σημείο καμπής ήταν η επίσκεψη Τσίπρα-Κοτζιά στην Ουάσιγκτον τον Οκτώβριο 2017.<br /><br />Από τότε είχε αρχίσει να διαμορφώνεται αρνητικό κλίμα στις ελληνορωσικές σχέσεις. Επτά μήνες πριν τις απελάσεις (καλοκαίρι 2018) η Αθήνα δεν είχε εγκρίνει τα διαπιστευτήρια στελέχους των ρωσικών μυστικών υπηρεσιών, το οποίο είχε σταλεί ως διπλωμάτης στην εδώ ρωσική πρεσβεία. Τότε, η ρωσική πλευρά είχε ως αντίποινα πράξει το ίδιο με Έλληνα διπλωμάτη που είχε μετατεθεί στην ελληνική πρεσβεία στη Μόσχα. Αν και τότε η υπόθεση είχε παραμείνει στο σκοτάδι για να μην δηλητηριάσει τις διμερείς σχέσεις, ήταν αλάνθαστο σημάδι για τον κατήφορο που αυτές είχαν ήδη πάρει.<br />Μήνυμα στην Άγκυρα<br /><br />Η ανατροπή της ετεροβαρούς ισορροπίας μετατράπηκε σε χρόνια κατάσταση και επί κυβέρνησης Μητσοτάκη παγιώθηκε, έστω κι αν το κλίμα στις διμερείς σχέσεις βελτιώθηκε. Η επίσκεψη Λαβρόφ ναι μεν εκκρεμούσε, αλλά έγινε τώρα, επειδή υπηρέτησε και την πρόθεση της Μόσχας να στείλει ένα μήνυμα στην Άγκυρα.<br /><br />Μπορεί ο Πούτιν να θέλει την Τουρκία όσο πιο μακριά γίνεται από τη Δύση και ο Ερντογάν να έχει ανάγκη τη Ρωσία για να εξισορροπεί την πίεση για επιστροφή στο "δυτικό μαντρί", αλλά οι ρωσοτουρκικές σχέσεις μόνο ανέφελες δεν είναι. Τα συμφέροντα των δύο χωρών είναι αντικρουόμενα σε όλα τα τοπικά μέτωπα, στη Συρία, στη Λιβύη και τώρα στον Καύκασο.<br /><br />Η ανάγκη που έχει ο ένας τον άλλο στη μεγάλη σκακιέρα, ώθησαν Μόσχα και Άγκυρα να βρουν συμβιβασμούς και στη Συρία και στη Λιβύη (ειδικά μετά τον βομβαρδισμό της βάσης Αλ Ουατίγια). Στο πόλεμο Αρμενίων-Αζέρων, όμως, τα πράγματα είναι πιο δύσκολα. Η Ρωσία δεν θα επιτρέψει στην "πίσω αυλή" της η Τουρκία να αποκτήσει δεσπόζοντα ρόλο μέσω του Αζερμπαϊτζάν.<div><br />Κίνηση μερικής εξισορρόπησης η επίσκεψη Λαβρόφ<br /><br />Η επίσκεψη Λαβρόφ στην Αθήνα τώρα δεν είναι άσχετη με τις ρωσοτουρκικές τριβές. Το Κρεμλίνο θέλει με το άνοιγμα στην Ελλάδα να εξισορροπήσει κάπως τη ρωσοτουρκική προσέγγιση των τελευταίων ετών. Προσέγγιση που πριν από λίγο καιρό είχε οδηγήσει τη Μόσχα να τηρήσει άθλια στάση στο ζήτημα της μετατροπής της Αγίας Σοφίας σε τζαμί.<br /><br />Εδώ και χρόνια η Ρωσία επιχειρεί να αποκτήσει ερείσματα και επιρροή στην Ελλάδα, χρησιμοποιώντας σαν όχημα την Ορθοδοξία. Η Ορθοδοξία, άλλωστε, είναι κεντρική συνιστώσα της ρωσικής εθνικής ιδεολογίας και ως εκ τούτου οι Ρώσοι παραδοσιακά βλέπουν με ξεχωριστό ενδιαφέρον την Ελλάδα και την Κύπρο, στην οποία, λόγω και της παραδοσιακής στάσης τους στο Κυπριακό, έχουν αποκτήσει ερείσματα.<br /><br />Η ρωσική στάση στο ζήτημα της Αγίας Σοφίας προκάλεσε βαθιά απογοήτευση στους φιλορωσικούς κύκλους στην Ελλάδα. Εκεί δηλαδή που απευθύνεται προνομιακά τα τελευταία 30 χρόνια ο ρωσικός παράγοντας. Ενδεχομένως, η επίσκεψη Λαβρόφ, όπως και η δήλωση ότι η Ρωσία αναγνωρίζει το δικαίωμα της Ελλάδας να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 12 μίλια, να συνιστά και ένα είδος διορθωτικής κίνησης.</div><div><br />Ρωσικές απώλειες στα Βαλκάνια<br /><br />Η Ρωσία έχει κερδίσει τη μάχη επιρροής στη Συρία και εν μέρει στη Λιβύη, αλλά έχει χάσει πολύ έδαφος στα Βαλκάνια. Η δυσφορία της Μόσχας γι' αυτό, μάλιστα, είχε εκφρασθεί και δια στόματος Λαβρόφ. Τελευταίος κρίκος στην αλυσίδα ήταν η απώλεια της Βόρειας Μακεδονίας, η οποία ενσωματώθηκε στο ΝΑΤΟ. Το μόνο γεωπολιτικό έρεισμα της Μόσχας στην περιοχή είναι η Σερβία κι αυτή εν μέρει, όπως έδειξε και η επίσκεψη Βούτσιτς στις ΗΠΑ. Αλλά ακόμα κι αν θεωρήσουμε ότι η Σερβία διατηρεί προνομιακό δεσμό με τη Ρωσία, ουσιαστικά έχει περικυκλωθεί από χώρες-μέλη του ΝΑΤΟ και είναι γνωστό ότι μεθοδεύεται η προοπτική πρόσδεσής της στο δυτικό άρμα.<br /><br />Οι ρωσικές απώλειες στα Βαλκάνια είναι ένας πρόσθετος λόγος που η Μόσχα επιδιώκει να αποκαταστήσει την ετεροβαρή ισορροπία που διατηρούσε για δεκαετίες (με τις αναπόφευκτες διακυμάνσεις) η Ελλάδα έναντι της Δύσης και της Ρωσίας. Η επίσκεψη Λαβρόφ εγγράφεται, λοιπόν, και σ' αυτό το πλαίσιο. Το κλίμα στις συνομιλίες που είχε στην Αθήνα ήταν πολύ καλό, αλλά τα πρακτικά αποτελέσματα θα φανούν το επόμενο διάστημα.<br /><br />Η Αθήνα χρειάζεται τη Μόσχα, ως έναν άλλο πόλο στήριξης στα πολλά ανοιχτά μέτωπα με την γείτονα. Ειδικά σήμερα, που οι σχέσεις Άγκυρας-Ουάσιγκτον έχουν διαταραχθεί αρκετά και ο Ερντογάν δείχνει να μην καταλαβαίνει από αμερικανικές πιέσεις και απειλές. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη θεωρεί πως ο Πούτιν είναι ο μόνος που μπορεί να παρέμβει αποτελεσματικά στον Ερντογάν κι αυτό το θεωρεί πολύ σημαντικό πρόσθετο λόγο να υπάρχουν καλές σχέσεις και ανοικτό δίαυλο με το Κρεμλίνο. Γι' αυτόν τον λόγο και πέρυσι υπεγράφη το κοινό Πρόγραμμα Διαβουλεύσεων Ελλάδας-Ρωσίας 2020-2022, με το οποίο θεσμοθετήθηκαν τακτικές επαφές σε υπηρεσιακό και πολιτικό επίπεδο.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Επίσκεψη Λαβρόφ: Τι έχει να περιμένει η Ελλάδα από τη Ρωσία

Λυγερός Σταύρος Όταν στις 6 Νοεμβρίου 2019, λίγους μήνες μετά την ανάληψη του χαρτοφυλακίου των Εξωτερικών, ο Δένδιας επισκέφθηκε τη Ρωσία, ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ουμίτ Γιαλίμ: «Η Ελλάδα "κλέβει" το τουρκικό πετρέλαιο στη Θάσο και τουρκική υφαλοκρηπίδα στην Κρήτη»

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh1LHKNCedgD44d1gXWVCSjPVmNl9p3rdHecIa-4uvwyA0i2SSZ2zTmzTRsHZK1F2sOoG40nKjZSyMvhR74QMMvhRpL9mJ-FGWe9GefglW7B1Gtx_Ld4Vhf3Wrp-rEUsqNAM7DNsbOt9vg/s1366/ellada_toyrkia.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="600" data-original-width="1366" height="123" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh1LHKNCedgD44d1gXWVCSjPVmNl9p3rdHecIa-4uvwyA0i2SSZ2zTmzTRsHZK1F2sOoG40nKjZSyMvhR74QMMvhRpL9mJ-FGWe9GefglW7B1Gtx_Ld4Vhf3Wrp-rEUsqNAM7DNsbOt9vg/w640-h282/ellada_toyrkia.jpg" width="280" /></a></div><div><br /></div>Γράφει: <b>Θεόφραστος Ανδρεόπουλος</b><br />Ο πρώην γενικός γραμματέας του τουρκικού υπουργείου Άμυνας και απόστρατος αξιωματικός Ουμίτ Γιαλίμ δήλωσε πως η Ελλάδα «κλέβει πετρέλαιο» στην Θάσο!<br /><br />Επαναλαμβάνοντας τον ισχυρισμό του πως η χώρα μας «κατέλαβε» 18 «τουρκικά» νησιά του Αιγαίου Πελάγος, ο Γιαλίμ κατηγόρησε την Άγκυρα πως «εγκατέλειψε» υπέρ της Αθήνας 92 χιλ. τετρ. χλμ από την υφαλοκρηπίδας της, αλλά και τα ενεργειακά αποθέματα της … Θάσου.<br /><br />Σύμφωνα με δημοσίευμα της κεμαλικής τουρκικής εφημερίδας Yeni Çağ, με τίτλο: «Μετά τα 18 νησιά και υφαλοκρηπίδα αφέθηκε στην Ελλάδα», ο πρώην γενικός γραμματέας του τουρκικού υπουργείου Άμυνας, κατηγόρησε την κυβέρνηση Ερντογάν πως λόγω της αδιαφορίας της Ελλάδα και Ισραήλ εξάγουν το πετρέλαιο της Θάσου, που ισχυρίζεται προκλητικά πως ανήκει στην Τουρκία.<br /><br />Δήλωσε προκλητικά ο ίδιος: «Η Ελλάδα άρχισε να εξάγει πετρέλαιο μαζί με το Ισραήλ στα τουρκικά χωρικά ύδατα της Θάσου το 2015. Η Ελλάδα και το Ισραήλ κλέβουν 3823 βαρέλια τουρκικού πετρελαίου καθημερινά.<br /><br />Υπάρχουν 111 εκατομμύρια βαρέλια αποθεμάτων πετρελαίου στην περιοχή. Ο Ταγίπ Ερντογάν και οι κυβερνήσεις του ΑΚΡ δεν μπορούν να απαντήσουν σε αυτήν την κλοπή. Η Ελλάδα είναι η ίδια το 1987. Όταν ήθελε να αναζητήσει πετρέλαιο στην περιοχή, η κυβέρνηση Οζάλ είχε εμποδίσει την προσπάθεια εξερεύνησης πετρελαίου στην Ελλάδα στέλνοντας το Ναυτικό στο νησί της Θάσου».<div><br /></div><div><img height="245" src="https://www.pronews.gr/sites/default/files/styles/default-inner/public/article/2020/10/28/p3.png?itok=QSIqpD8o" width="280" /><br /><br />O Γιαλίμ κατηγόρησε την κυβέρνηση Ερντογάν, πως εγκατέλειψε τμήμα της «τουρκικής» υφαλοκρηπίδας υπέρ της Ελλάδας ανοίγοντας το δρόμο στην αμερικανική Exxon Mobil και τις συνεργαζόμενες εταιρείες Qatar Petroleum, για αναζήτηση πετρελαίου νότια της Κρήτης.<br /><br />Είναι το κομμάτι της ελληνικής υφαλοκρηπίδας που η Τουρκία μαζί με την τουρκόφιλη κυβέρνηση της Λιβύης αρπάζουν με το τουρκολιβυκό μνημόνιο οριοθέτησης θαλασσίων ζωνών.<br /><br />Ο πρώην γενικός γραμματέας του τουρκικού υπουργείου Άμυνας θεωρείται «κεμαλιστής» αλλά αυτές οι «ταμπέλες» δεν έχουν καμία πρακτική αξία σ εότι αφορά τις διαχρονικές επιδιώξεις της Άγκυρας. Είτε ισλαμιστές είτε κεμαλιστές ζητούν τα ίδια πράγματα. Ανασύσταση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και επέκταση της τουρκικής επιρροής στο παλιό «Τουράν» (ο ευρασιατικός χώρος μεταξύ Καυκάσου και Μογγολίας).<br /><br />Στην ουσία οι επιδιώξεις των κεμαλιστών ταυτίζονται με του Ρ.Τ.Ερντογάν.<br /><br />​Ο Γιαλίμ ήταν αυτός ουσιαστικά που ξεκίνησε ν’ αρθρογραφεί για υποτιθέμενη κατάληψη 152 νησιών, νησίδων και βραχονησίδων στο Αιγαίο Πέλαγος, που όπως φαίνεται σήμερα υιοθετείται πλήρως από την τουρκική κυβέρνηση, στο πλαίσιο «γκριζαρίσματος» της ελληνικής κυριαρχίας.<br /><br />Πολλοί στην Ελλάδα έχουν την τάση να πιστεύουν πως εάν ο Ρ.Τ.Ερντογάν φύγει από την εξουσία η Τουρκία θα γίνει μια «φιλήσυχη» χώρα. Λάθος μεγάλο.<br />Επί κεμαλιστών η Ελλάδα υπέστη τις εθνικές τραγωδίες της Μικρασιατικής Καταστροφής και της Κύπρου όπως και την ήττα των Ιμίων (με ευθύνη της τότε κυβέρνησης).</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pronews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ουμίτ Γιαλίμ: «Η Ελλάδα "κλέβει" το τουρκικό πετρέλαιο στη Θάσο και τουρκική υφαλοκρηπίδα στην Κρήτη»

Γράφει: Θεόφραστος Ανδρεόπουλος Ο πρώην γενικός γραμματέας του τουρκικού υπουργείου Άμυνας και απόστρατος αξιωματικός Ουμίτ Γιαλίμ δήλωσε πω...

Διαβάστε την συνέχεια

Και όμως η CIA αναφέρει ότι η Ελλάδα διαθέτει αιγιαλίτιδα ζώνη 12 ν.μ!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjkf24NQp3i6tDILtnwKCfjrmRvXWpP-wro4WwhNIBwp_lwFneGGp5ZvqQWX9sajSN-7xspJ9e-l_uoGdevgcyzH13HisaLVGd6gu0TRN4bRnQ738a-VvON-K6o9au-ssFuzKBW6E_KYbs/s790/HELLENIC-NAVY.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="790" height="141" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjkf24NQp3i6tDILtnwKCfjrmRvXWpP-wro4WwhNIBwp_lwFneGGp5ZvqQWX9sajSN-7xspJ9e-l_uoGdevgcyzH13HisaLVGd6gu0TRN4bRnQ738a-VvON-K6o9au-ssFuzKBW6E_KYbs/w640-h324/HELLENIC-NAVY.jpg" width="280" /></a></div><div><br /></div>Του <b>ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΚΑΡΥΩΤΗ</b><br />Με την αφάνταστη πίεση που δεχόμαστε από την Τουρκία, το τελευταίο χρονικό διάστημα, έχουμε αρχίσει, ξαφνικά, να επικαλούμαστε ανύπαρκτες πρόνοιες του Δίκαιου της Θάλασσας.<br /><br />Οι μεγάλοι Έλληνες, μέλη της ελληνικής αντιπροσωπείας, που εργάστηκαν τόσο σκληρά για να κερδίσουμε τις μάχες στη Διεθνή Διάσκεψη για το Δίκαιο της Θάλασσας, από τον Κωνσταντίνο Σταυρόπουλο μέχρι τον Ντόρη Χαλκιόπουλο, θα απορούσαν για την σημερινή στάση μας. Δεν θα ξεχάσω τις μάχες που έδωσαν για τα δικαιώματα των νησιών, τα δικαιώματα στα χωρικά ύδατα 12 ν.μ., για την ΑΟΖ και την υφαλοκρηπίδα. Το μόνο που χάσαμε ήταν που δεν μπορέσουμε να πείσουμε ότι το Αιγαίο είναι Αρχιπέλαγος.<br /><br />Έτσι, ο Αλέξης Τσίπρας, όταν ήταν πρωθυπουργός, διερωτώταν εάν είχαμε θαλάσσια σύνορα, αλλά τώρα ανακάλυψε ότι υπάρχει και η λέξη «δυνητική» και έκανε το παρακάτω σχόλιο προχθές στη Ελληνική Βουλή:<br /><br />«Τι θα κάνετε όμως αν αύριο έρθει γεωτρύπανο νότια ή ανατολικά της Κρήτης; Τι θα κάνετε αν παραβιαστεί ο 28ος Μεσημβρινός, αν δηλαδή διεξαχθούν έρευνες εντός της οριοθετημένης πρόσφατα ΑΟΖ με την Αίγυπτο; Αν δεν έχουμε απλά παραβίαση δυνητικών κυριαρχικών δικαιωμάτων, αλλά αν έχουμε παραβίαση κατοχυρωμένων κυριαρχικών δικαιωμάτων;»<br /><br />Ξεχνά ποιος ήταν πρωθυπουργός, για σχεδόν πέντε χρόνια, πριν αναλάβει την εξουσία ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Εκείνη την περίοδο δεν ασχολήθηκε καθόλου με θέματα δικαίου θάλασσας. Δεν επέκτεινε τα χωρικά μας ύδατα στα 12 ν.μ., δεν οριοθέτησε την ΑΟΖ μας με αυτή της Κύπρου, δεν οριοθέτησε την ΑΟΖ μας με αυτή της Ιταλίας και ούτε οριοθέτησε την ΑΟΖ μας με αυτή της Αιγύπτου.<br />Η CIA διαφωνεί μαζί μας<br /><br />Όταν συζητήθηκε προχθές μια πρόταση δυσπιστίας του ΣΥΡΙΖΑ κατά του υπουργού Οικονομικών Χρήστου Σταϊκούρα, όπως συνηθίζεται στο λίκνο της δημοκρατίας, η αντιπαράθεση περιείχε και θέματα εξωτερικής πολιτικής με επίθεση κατά του Κυριάκου Μητσοτάκη από τους Αλέξη Τσίπρα, Φώφη Γεννηματά και Δημήτρη Κουτσούμπα, διότι δεν κατοχυρώνει την δυνητική αιγιαλίτιδα ζώνη της πατρίδα μας πλάτους 12 ν.μ.<br /><br />Δυστυχώς και οι τρεις δεν διαφημίζονται ως οπαδοί των Αμερικανών και έτσι δεν μπόρεσαν να κατατροπώσουν τον Έλληνα πρωθυπουργό με το επιχείρημα ότι η αιγιαλίτιδα ζώνη μας δεν εκτείνεται σε 6 ν.μ., αλλά σε 12 ν.μ. κατά τους Αμερικανούς φίλους μας. Όλοι γνωρίζουμε ότι η πατρίδα μας είναι το μοναδικό κράτος στον πλανήτη μας που έχει αιγιαλίτιδα ζώνη 6 ν.μ., αλλά κύριε Μητσοτάκη οι Αμερικανοί διαφωνούν μαζί σας, αφού η CIA <a href="about:blank">αναφέρει</a> στην ιστοσελίδας της, ότι η Ελλάδα διαθέτει αιγιαλίτιδα ζώνη 12 ν.μ!<br /><br />Έτσι πρέπει να ενημερώσετε τον πρόεδρο Ερντογάν ότι ο στενός φίλος του, ο πρόεδρος Τραμπ, τον ξεγέλασε, αφού δεν τον έχει ενημερώσει ότι οι ΗΠΑ θεωρούν ότι η Ελλάδα διαθέτει αιγιαλίτιδα ζώνη 12 ν.μ. Επομένως, πρέπει να σταματήσουμε αυτό το γελοίο παιγνίδι περί δυνητικής χωρικής θάλασσας.<br /><br />Σε ένα προηγούμενο άρθρο μου είχα γράψει<br /><br />«Προκαλεί ιδιαίτερη εντύπωση το γεγονός ότι η Αμερική διατήρησε χωρικά ύδατα 3 ν.μ. για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα και τα διατήρησε ακόμα και όταν άρχισε ο ψυχρός πόλεμος με την Σοβιετική Ένωση. Οι Σοβιετικοί όχι μόνο έστελναν πολεμικά πλοία έξω από τα αμερικανικά χωρικά ύδατα, αλλά είχαν χρησιμοποιήσει τεράστια ψαροκάικα εφοδιασμένα με πολεμικό υλικό, που παρίσταναν ότι ψαρεύουν κοντά στα χωρικά ύδατα των Αμερικανών.»<br /><br />Απορώ πως δεν σκέφτηκαν την περίοδο του ψυχρού πολέμου να αναφέρουν στην Σοβιετική Ένωση:<br /><br />«Σταματείστε να παραβιάζετε την δυνητική μας αιγιαλίτιδα ζώνη των 12 ναυτικών μιλίων.»<br /><br />Υπάρχει και μια άλλη ενδιαφέρουσα έκθεση της CIA που συγκρίνει το άθροισμα όλων των χερσαίων και υδάτινων περιοχών των κρατών του πλανήτη μας, που ορίζονται από τα διεθνή όρια ή / και τις ακτές.<br /><br />Οι πρώτες σε μέγεθος περιοχές είναι:<br />Ρωσία με 17.098.242 τετρ. χλμ.<br />Ανταρκτική με 14.200.000 τετρ. χλμ.<br />Καναδάς με 9.984.670 τετρ. χλμ.<br />Ηνωμένες Πολιτείες με 9.833.517 τετρ. χλμ.<br />Κίνα με 9.596.960 τετρ. χλμ.<br /><br />Και μετά στην γειτονιά μας περιλαμβάνονται :<br />Αίγυπτος με 1.001.450.00 τετρ. χλμ.<br />Τουρκία με 783.562 τετρ. χλμ.<br />Ιταλία με 301.340 τετρ. χλμ.<br />Ελλάδα με 131.957 τετρ. χλμ.<br />Αλβανία με 28.748<br />Ισραήλ με 21.937 τετρ. χλμ.<br />Λίβανο με 10.400 τετρ. χλμ.<br />Κύπρος με 9.251 τετρ. χλμ.<br /><br />Η Κυπριακή Δημοκρατία διαθέτει αιγιαλίτιδα ζώνη 12 ν.μ και έχει ανακηρύξει και οριοθετήσει ΑΟΖ. Έτσι δεν έχει λόγο να αναφέρεται σε δυνητική αιγιαλίτιδα ζώνη και δυνητική ΑΟΖ, που αποτελεί παγκόσμια ελληνική πρωτοτυπία.<br /><br />ΑΟΖ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ<img src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2020/10/201028024759_KARYOTHS-AOZ-KYPROS09.jpg" />Πηγή: Υπουργείο Ενέργειας Κυπριακής Δημοκρατίας.<br /><br />Ο Κυριάκος Μητσοτάκης έδειξε στην Βουλή ένα χάρτη με την διασπορά του κορωναϊού σε όλη την επικράτεια, αλλά θα ήταν πολύ χρήσιμο να αποστόμωνε την αντιπολίτευση και τον Ερντογάν που παραμιλά για τον χάρτη της Σεβίλλης δείχνοντας τον επόμενο τελευταίο επίσημο χάρτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης με τις ΑΟΖ των κρατών-μελών της, που πιστοποιεί ότι η Ελλάδα έχει θαλάσσια σύνορα με την Κύπρο.<br /><br />Επίσημος Χάρτης των ΑΟΖ των κρατών μελών της Ε.Ε.<div><br /></div><div><img src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2020/10/201028024527_KARYOTHS-E.E.-EU-XARTHS.jpg" />Πηγή: EEZ of European Union, European Commission, October 2018<br /><br />Είναι άξιο απορίας γιατί η κυβέρνησή μαw δεν αξιοποιεί αυτό τον χάρτη.<br /><br />Τμηματική επέκταση χωρικών υδάτων<br /><br />Ένα άλλο θέμα που απασχόλησε την Βουλή ήταν και αυτό της επέκτασης σε 12 ν.μ. των χωρικών μας υδάτων. Εδώ όμως πρόκειται περί τραγωδίας διότι πολλοί, μα πάρα πολλοί, κατακρεουργούν την UNCLOS μιλώντας για τμηματική επέκταση των χωρικών υδάτων. Το Δίκαιο της Θάλασσας δεν προβλέπει κάτι τέτοιο. Στην Βουλή μιλούσαν ότι κάναμε αυτό στο Ιόνιο, άρα πρέπει να τo επαναλάβουμε στην Κρήτη και στην Πελοπόννησο και όπου αλλού πηγαίνει η φαντασία μας. <br /><br />Είναι χρήσιμο εδώ να αναφερθώ σε ένα περιστατικό πού έλαβε χώρα στην Νέα Υόρκη το Απρίλιο του 1982, στην τελευταία συνάντηση της UNCLOS. Η ελληνική αντιπροσωπεία (Ντόρης Χαλκιόπουλος, Νομικός Σύμβουλος του ΥΠΕΞ, Εμμανουήλ Γούναρης, Εμπειρογνώμων Δίκαιου Θάλασσας του ΥΠΕΞ και ο Θεόδωρος Καρυώτης, Οικονομικός Σύμβουλος της πρεσβεία μας στην Ουάσιγκτον) είχαν μια συνάντηση με τον νομικό σύμβουλο του Υπουργείου Άμυνας των ΗΠΑ πλοίαρχο William Schachte. Κατά την συνάντηση αυτή ο πλοίαρχος, που έφτασε αργότερα στον βαθμό του υποναυάρχου, μας έκανε την εξής επίσημη πρόταση του αμερικανικού Πενταγώνου:<br /><br />«Να αυξήσουμε τα χωρικά μας ύδατα από 6 ν.μ. σε 10 ν.μ. για να συμπίπτουν με τον εναέριο χώρο των 10 ν.μ. σε κάποιες περιοχές του Αιγαίου αλλά να μη αυξήσουμε στα 12 ν.μ.»<br /><br />Οι Χαλκιόπουλος και Γούναρης, όταν επέστρεψαν στην Αθήνα, ανέφεραν το θέμα στην κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, και από ότι ενθυμούμαι, ενοχλήθηκε ο υφυπουργός Γιάννης Καψής και τους είπε ότι δεν ήταν δικό τους θέμα η επέκταση των χωρικών μας υδάτων.<br /><br />Πρέπει εδώ να τονίσω ότι αυτή η αμερικανική θέση παραμένει, μέχρι σήμερα, η ίδια.<br /><br />Το εύρος της αιγιαλίτιδας ζώνης της Ελλάδας ορίστηκε το 1936 στα 6 ναυτικά μίλια από την ακτή, ενώ διατηρήθηκε ρητώς το όριο των 10 ναυτικών μιλίων όσον αφορά στον εναέριο χώρο, βάσει της προγενέστερης νομοθεσίας. Σύμφωνα με εθιμικό κανόνα του Δικαίου της Θάλασσας, που ενσωματώνεται και στη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας, η Ελλάδα δικαιούται να επεκτείνει μέχρι τα 12 ναυτικά μίλια την αιγιαλίτιδα ζώνη της, δηλαδή τα χωρικά ύδατα.</div><div><br /></div><div><img src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2020/10/201028024357_KARYOTHS-ETHNOS01.jpg" />Πηγή: <i>Χωρικά ύδατα: «Βρέχει» παραβιάσεις από τουρκικά πολεμικά εκτός του Oruc Reis, Εφημερίδα ΕΘΝΟΣ 26-10-20</i><br /><br />Ο χάρτης του ΓΕΕΘΑ δείχνει τις παραβιάσεις των χωρικών μας υδάτων των 6 ν.μ. από το 2010, χωρίς να υφίσταται χάρτης που να δείχνει παραβίαση των μη υπαρχόντων χωρικών μας υδάτων των 12 ν.μ.<br /><br />Όπως αναφέρει ο καθηγητής και βουλευτής της ΝΔ Άγγελος Συρίγος και συμφωνώ απόλυτα μαζί του:<br /><br />«Δεν είναι κάτι που μπορούμε να το παίζουμε κατά το δοκούν, σήμερα εδώ, αύριο εκεί, παραύριο παραπέρα. Οι Τούρκοι μπορούν να κάνουν στρατιωτικές ασκήσεις στα 7 ν.μ. από τις ακτές μας χωρίς κανένα απολύτως πρόβλημα. Στρατιωτικές ασκήσεις στα 7 ν.μ. έξω από την Άνδρο και την Σαντορίνη μπορεί να γίνουν γιατί βρίσκονται στην ανοιχτή θάλασσα. Πρέπει να το αντιληφθούμε αυτό το πράγμα, ότι δεν έχουμε αυξήσει τα χωρικά μας ύδατα στα 12 ν.μ.»<br /><br />Αντί επιλόγου παραθέτω ένα απόσπασμα από το τελευταίο άρθρο του ακαδημαϊκού Βενιαμίν Καρακωστάνογλου:<br /><br /><i>«Η Ελλάδα, απέφυγε, από δεκαετίες, να αξιοποιήσει και να εφαρμόσει τις προνομιακές ρυθμίσεις του Δίκαιου της Θάλασσας, αν και με τα 15.000 χιλιόμετρα ακτών που διαθέτει, θα μπορούσε να διεκδικήσει θαλάσσιες ζώνες (Αιγιαλίτιδα και Συνορεύουσα, Υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ) που έχουν έκταση 494.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα, δηλαδή 3,7 φορές την εδαφική έκταση της χώρας! Η ελληνική αυτή «αυτοσυγκράτηση» (δηλαδή ατολμία, φοβικό σύνδρομο, ολιγωρία) αποθράσυνε την Τουρκία, η οποία, αφού αύξησε τον πληθυσμό, την οικονομία της και κυρίως το στρατιωτικό δυναμικό της (για καθαρά επιθετικούς λόγους), επιχειρεί εδώ και αρκετά χρόνια να επεκταθεί σε βάρος της Ελλάδος και της Κύπρου στις μεταξύ μας θάλασσες (Αιγαίο, Ανατ. Μεσόγειο, μέχρι και Νοτίως της Κρήτης!), με την δημιουργία φαντασιακών, προπαγανδιστικών θεωριών για να φανατίσει τον λαό της (Γαλάζια Πατρίδα).»</i></div><div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Και όμως η CIA αναφέρει ότι η Ελλάδα διαθέτει αιγιαλίτιδα ζώνη 12 ν.μ!

Του ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΚΑΡΥΩΤΗ Με την αφάνταστη πίεση που δεχόμαστε από την Τουρκία, το τελευταίο χρονικό διάστημα, έχουμε αρχίσει, ξαφνικά, να επικαλ...

Διαβάστε την συνέχεια

Και μόνο του ΤΟ “ΑΕΡΑ” ΕΠΑΡΚΕΙ για ν’ αποδείξει την ιστορική συνέχεια του Ελληνισμού… ιδού γιατί

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjetL_50brtsMs051w8gupqV6G4cYNNNwvnMaSlxqZiGgjZGqTGkSPJQx4fHmL0EkOuRNhByjFCIEOHiGsrClhJlMv6s0McpGcOyVaTpf40Llc6bRk4mSVIab03ic46obGlhBmaUh4vNaM/s750/epos-alvanias-ellines-aera.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="750" height="149" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjetL_50brtsMs051w8gupqV6G4cYNNNwvnMaSlxqZiGgjZGqTGkSPJQx4fHmL0EkOuRNhByjFCIEOHiGsrClhJlMv6s0McpGcOyVaTpf40Llc6bRk4mSVIab03ic46obGlhBmaUh4vNaM/w640-h342/epos-alvanias-ellines-aera.jpg" width="280" /></a></div><br /><div>Η διαχρονική συνέχεια του Ελληνισμού, οι αξίες και τα ιδανικά αιώνων, ήταν η πηγή έμπνευσης των παππούδων μας και των γονέων μας, όταν είπαν το πανεθνικό ΟΧΙ στον Μουσσσολίνι και όταν νικούσαν τους Ιταλούς στα βουνά της Βορείου Ηπείρου. Η Αρχαία Ελλάδα, το Βυζάντιο και το 1821 ήταν η ανεξάντλητη δεξαμενή που έδινε θάρρος στους λίγους να πολεμούν και να νικούν τους πολλούς.</div><br />Γράφει ο <b>Κωνσταντίνος Χολέβας</b> (Πολιτικός Επιστήμων)<br /><br />Το ΟΧΙ της 28ης Οκτωβρίου 1940 είναι η φυσιολογική συνέχεια του «Μολών Λαβέ» πού απήντησε ο Λεωνίδας στις Θερμοπύλες και της αρνητικής απάντησης που έδωσε ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος στον Μωάμεθ τον Πορθητή: «Πάντες γαρ αυτοπροαιρέτως αποθανούμεν και ου φεισόμεθα της ζωής ημών».<br /><br />Ο Όρκος των Αρχαίων Αθηναίων Εφήβων είναι παρών μέσα στο μήνυμα του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος Χρυσάνθου (του από Τραπεζούντος) την 28η Οκτωβρίου 1940: «Η Εκκλησία ευλογεί όπλα τα ιερά» έγραψε ο Θρακιώτης Αρχιεπίσκοπος. «Ου καταισχυνώ όπλα τα ιερά» διαβεβαίωναν οι Έφηβοι της Αρχαίας Αθήνας.<br /><br />Ο Ελληνισμός του Βυζαντίου / Ρωμανίας χαρίζει στους Έλληνες του 1940 την πολεμική ιαχή ΑΗΡ! Όπως εξηγεί η διάσημη Βυζαντινολόγος Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ οι Βυζαντινοί στρατιώτες έκαναν επιθέσεις με την ιαχή ΑΗΡ, που σημαίνει αέρας. Ακριβώς με την ίδια ιαχή, ΑΕΡΑ, έδιωχναν οι φαντάροι μας τους Ιταλούς και τους απωθούσαν προς τη θάλασσα.<br /><br />Τους Βυζαντινούς στρατιώτες θυμήθηκε το 1940 και ο σπουδαίος λογοτέχνης μας, Στρατής Μυριβήλης. Όταν πήγε στο μέτωπο και είδε σχεδόν όλους τους Έλληνες φαντάρους να έχουν στο στήθος τους ή στο αντίσκηνό τους την εικόνα της Παναγίας, της Υπερμάχου Στρατηγού, έγραψε χαρακτηριστικά: «Σαν να ήταν όχι πολεμιστές του Γεωργίου του Β’, αλλά του Τσιμισκή, του Βασιλείου Βουλγαροκτόνου ή του τελευταίου Παλαιολόγου».<br /><br />Η Μεγάλη Ελληνική Επανάσταση του 1821 δεν θα μπορούσε να απουσιάζει από τις πηγές ενθουσιασμού των αγωνιζομένων Ελλήνων. Την θύμισε ο εθνικός ποιητής Κωστής Παλαμάς με τα υπέροχα λόγια του, από την πρώτη στιγμή που έγινε γνωστή η ιταμή επίθεση της Φασιστικής Ιταλίας:<div><br /><a href="https://www.defence-point.gr/news/kai-mono-toy-to-quot-aera-quot-eparkei-gia-na-apodeixei-ti-synecheia-toy-ellinismoy/kostis-palamas-2"><img height="221" src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2020/10/KOSTIS-PALAMAS-2.jpg" width="280" /></a><br /><br />Οι συνθήκες αλλάζουν, η ψυχή των Ελλήνων δεν αλλάζει. Ας εμπνευσθούμε και σήμερα από τη διαχρονική συνέχεια του Ελληνισμού και από τα ιδανικά των προγόνων μας. Ας πούμε ΟΧΙ στην προπαγάνδα των εθνο-αποδομητών. Ας φωνάξουμε ΟΧΙ στον νέο Οθωμανισμό του Ερντογάν. Η 28η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940 ΜΑΣ ΔΕΙΧΝΕΙ ΤΟΝ ΔΡΟΜΟ!</div><div><br /><a href="https://www.defence-point.gr/news/kai-mono-toy-to-quot-aera-quot-eparkei-gia-na-apodeixei-ti-synecheia-toy-ellinismoy/kostis-palamas-1"><img height="210" src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2020/10/KOSTIS-PALAMAS-1.jpg" width="280" /></a><br /><br /><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Και μόνο του ΤΟ “ΑΕΡΑ” ΕΠΑΡΚΕΙ για ν’ αποδείξει την ιστορική συνέχεια του Ελληνισμού… ιδού γιατί

Η διαχρονική συνέχεια του Ελληνισμού, οι αξίες και τα ιδανικά αιώνων, ήταν η πηγή έμπνευσης των παππούδων μας και των γονέων μας, όταν είπαν...

Διαβάστε την συνέχεια

Δύο τεράστιοι κίνδυνοι: Χάγη και 12 μίλια

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj_R4OU7FOk7jeMax-ioWL_PpoKVPbjSkosrUHPO7W7Pc1mPWFcwPe5YMZa5tvgILifX8-zYo-Yr4mwr3ks46y4eaOIJ2AMXEaJg0UZyXTck5c8ziDNjvL2f0cZBo3jOLrLe_YTpg0NHKA/s644/agaio.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="331" data-original-width="644" height="143" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj_R4OU7FOk7jeMax-ioWL_PpoKVPbjSkosrUHPO7W7Pc1mPWFcwPe5YMZa5tvgILifX8-zYo-Yr4mwr3ks46y4eaOIJ2AMXEaJg0UZyXTck5c8ziDNjvL2f0cZBo3jOLrLe_YTpg0NHKA/w640-h328/agaio.jpg" width="280" /></a></div><div><br /></div>Του<b> Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου</b><br />Η παράταση και κλιμάκωση της κρίσης στα ελληνοτουρκικά τείνει να “πολώσει” το ελληνικό “σύστημα”, υπό την ευρεία έννοια του όρου, γύρω από δύο καταστροφικούς για τη χώρα άξονες. Ο ένας ρέπει σε απαράδεκτες εθνικές παραχωρήσεις, ο άλλος σε τυχοδιωκτισμούς που μπορούν να οδηγήσουν σε πόλεμο. Η εμφάνισή τους αντανακλά την πολύ μεγάλη αδυναμία του ελληνικού εθνικού και κοινωνικού σχηματισμού και τις αντιφατικές εξωτερικές πιέσεις επ’ αυτού. Αντανακλούν διαφορετικές τάσεις και αποκλίνουσες στρατηγικές εντός ενός δυτικού συστήματος, πιο διασπασμένου από ποτέ άλλοτε μετά το 1945. Οι δύο τάσεις φαίνονται αντιφατικές, αλληλοσυμπληρώνονται όμως και αλληλοτροφοδοτούνται.<br /><br />Για να οριοθετηθούν θαλάσσιες ζώνες μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, πρέπει να ξέρει κάποιος ποια είναι η Ελλάδα και ποια είναι η Τουρκία. Προφανώς, άλλη οριοθέτηση προκύπτει αν το Αγαθονήσι είναι ελληνικό και άλλη αν είναι τουρκικό. Ή θα πρέπει δηλαδή να παραιτηθεί η Τουρκία από τις εδαφικές διεκδικήσεις της στο Αιγαίο και τη θεωρία της “ασαφούς” κυριαρχίας επί δεκάδων νήσων, ή θα πρέπει να παραπεμφθούν και όλοι αυτοί οι ισχυρισμοί στο δικαστήριο της Χάγης, να αποφανθεί δηλαδή το δικαστήριο αν καλώς το Αγαθονήσι είναι ελληνικό.<br /><br />Η μόνη άλλη λύση θα ήταν ίσως να εξαιρεθεί το Αιγαίο από οριοθετήσεις και αυτές να γίνουν μόνο σε ότι αφορά την υπόλοιπη Ανατολική. Μεσόγειο, δηλαδή έξω από την περίμετρο του ελληνικού νησιωτικού συμπλέγματος. Για το Αιγαίο υπάρχει η ελληνοτουρκική συμφωνία παγώματος των ερευνών και, κατά τη γνώμη μας, θα ήταν μείζον εθνικό και παγκόσμιο έγκλημα να πάμε να βγάλουμε πετρέλαια, αν υπάρχουν, από έναν από τους σημαντικότερους κλιματικούς, αισθητικούς, ιστορικούς και αρχαιολογικούς χώρους του κόσμου, ένα μνημείο του ανθρώπινου πολιτισμού, την πατρίδα του Όμηρου, του Ηράκλειτου, του Δημόκριτου, του Πρωταγόρα, του Αρίσταρχου, του Ιπποκράτη. Πρέπει να αναδείξουμε το Αιγαίο και η ανάδειξή του θα είναι τεράστια προσφορά στον πολιτισμό, την ακτινοβολία, την άμυνα και την ευημερία της χώρας.<br /><br />Να θυμίσουμε στο σημείο αυτό ότι το σύνταγμα της Ελλάδα απαγορεύει τη μεταβολή της εδαφικής σύστασής της.<br /><br />Για να αντιμετωπίσει το πρόβλημα, ο κ. Χρίστος Ροζάκης είχε ρίξει την ιδέα, προτού αρχίσουν οι διερευνητικές, να τεθεί ένα ερώτημα για τα νησιά στη Χάγη. Εντούτοις, ακόμα και η πιο υποχωρητική έναντι της Τουρκίας κυβέρνηση των τελευταίων 40 χρόνων, αυτή του Σημίτη, δεν τόλμησε να προχωρήσει. Μόνο στο Ελσίνκι αποδέχθηκε την ύπαρξη μεθοριακών διαφορών και συναφών ζητημάτων, αλλά και αυτό τον όρο δεν τόλμησε ούτε και η ίδια να τον εφαρμόσει.<br /><br />Σύμφωνα με πληροφορίες η κυβέρνηση εξετάζει τώρα ξανά τέτοιες ιδέες, ιδέες που δεν τις εμποδίζουν όσα έγιναν γνωστά για τις συμφωνίες Σουρανή-Καλίν. Βρίσκουν άλλωστε απήχηση στην αρθρογραφία ορισμένων φιλοκυβερνητικών σχολιαστών και εφημερίδων, που αναπαράγουν το δίλημμα Σημίτη του 1996 “πόλεμος ή ειρήνη;”. Αν θέσεις έτσι το ερώτημα, υπογράφεις συνθηκολόγηση την επομένη, όπως στα Ίμια. (Όχι ότι η προταθείσα τότε εναλλακτική ήταν καλύτερη, δηλαδή να βυθίσουμε τον τουρκικό στόλο επειδή είχαμε τακτικό πλεονέκτημα, μην έχοντας καμία ιδέα για το τι θα γινόταν από κει και πέρα).<br /><br />Αν η κυβέρνηση προχωρήσει με τέτοιες ιδέες και παραπέμψει τυχόν σε δικαιοδοσία δικαστηρίων (αμφιβόλου αμεροληψίας) την εδαφική σύσταση της χώρας, όπως και τη μερική ή ολική αποστρατιωτικοποίηση νησιών ή το καθεστώς της μειονότητας στη Θράκη, τότε υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να πέσει. Καλό τέλος δεν θα έχει πάντως και θα προκαλέσει ανήκεστο βλάβη στο ήδη, οριακής βιωσιμότητας, ελληνικό κράτος-έθνος.<br /><br />Υπάρχει περίπτωση να γίνει και πόλεμος έτσι. Το 2020 δεν είναι 1996. Η Ελλάδα δύσκολα θα αντέξει μια καινούρια ταπείνωση, μετά από όσες υπέστη με τα Μνημόνια και τις Δανειακές. Κυρίως όμως, υπάρχουν τώρα διεθνή κέντρα ισχύος που επιδιώκουν ενδεχομένως ελληνοτουρκική σύρραξη για να εξυπηρετήσουν δικά τους συμφέροντα. Μπορεί να εκμεταλλευθούν την κρίση και τη μείζονα αστάθεια που θα προκαλέσει μια συνθηκολόγηση, για να ευνοήσουν την άνοδο στην εξουσία στην Ελλάδα δυνάμεων που θα οδηγήσουν σε πόλεμο. Σε κάθε περίπτωση, αν η Ελλάδα βάλει με την υπογραφή της την Τουρκία στο Αιγαίο θα έχει υπογράψει ταυτόχρονα και το τέλος της.<br /><br />Από τη συνθηκολόγηση στον τυχοδιωκτισμό<br /><br />Τα πράγματα γίνονται όμως πολύ πιο επικίνδυνα γιατί αναπτύσσεται τώρα, παράλληλα με τις τάσεις συνθηκολόγησης, όχι μια έλλογη αντίσταση σε αυτές, που θάταν καλοδεχούμενη, αλλά ένα μπλοκ προσώπων και δυνάμεων που φτάνουν ενίοτε σε εξτρεμιστικές και εξωφρενικές ιδέες για την αντιμετώπιση της κρίσης. Ιδέες που θα οδηγήσουν σε περιπέτειες και καταστροφή τον ελληνισμό αν υιοθετηθούν. Ουσιαστικά μας προτείνουν να πέσουμε στην παγίδα του Ερντογάν οδηγούμενοι με το πρώτο σε πόλεμο, το πιθανότερο αποτέλεσμα του οποίου θα είναι η καταστροφή και των δύο χωρών.<br /><br />Τα κάναμε στο παρελθόν αυτά, το 1897, το 1921 και το 1974, προκαλώντας τη Μικρασιατική και την Κυπριακή Καταστροφή. Μια τρίτη, Ελληνική Καταστροφή θα είναι η τελευταία.<br /><br />H τάση αυτή εμφανίσθηκε για πρώτη φορά στις αρχές της δεκαετούς ελληνικής κρίσης, παράλληλα και με αυτήν και με την βαθμιαία επιδείνωση των σχέσεων της Τουρκίας με τη Δύση και το Ισραήλ. Πιθανότατα, θα είχε ήδη προκαλέσει τη σημερινή κρίση με την Τουρκία από το 2013, αν ο τότε Πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς δεν είχε το θάρρος και την ευθυκρισία να αντισταθεί στις ισχυρές πιέσεις που δέχτηκε να ανακηρύξει ΑΟΖ.<br /><br />Μια τέτοια ανακήρυξη δεν θα προσέφερε κανένα ουσιαστικό, νομικό ή πραγματικό πλεονέκτημα στην Ελλάδα, αφού για να ισχύσει ΑΟΖ πρέπει να οριοθετηθεί, αλλά θα οδηγούσε πιθανότατα σε σοβαρή κρίση με την ‘Αγκυρα. Με τον ίδιο τρόπο που το κύριο αποτέλεσμα των κυπριακών γεωτρήσεων (απολύτως νόμιμων αλλά χωρίς σχέδιο) ήταν η μεν Exxon να έχει φύγει “προσωρινά” από την κυπριακή ΑΟΖ και να έχει πάει εκεί η Τουρκία! ‘Η με τον αγωγό EastMed που, ενώ δεν έχει καμιά σοβαρή πιθανότητα να κατασκευασθεί, συνέβαλε στο να είμαστε τώρα στα πρόθυρα πολέμου με την Τουρκία. Αυτά συμβαίνουν όταν κάνεις πολιτική όχι μελετώντας και σχεδιάζοντας με το δικό μυαλό, αλλά κάνοντας όσα σου υποβάλλουν τρίτοι, που τις μακροπρόθεσμες επιδιώξεις τους αγνοείς.<br /><br />Φτιάχνοντας το “κλίμα”<br /><br />Σημειωτέον, η δημιουργία πολεμoχαρούς κλίματος στην Ελλάδα, στηριγμένου σε εν πολλοίς παραποιημένα στοιχεία, άρχισε στα τέλη 2017, μετά τη δήλωση Πάιατ στη Σία Κοσιώνη ότι φοβάται πόλεμο. Προηγήθηκε ενάμισυ και πλέον έτος της εισόδου των ελληνοτουρκικών σε φάση οξείας έντασης και αγκάλιασε τη μεγάλη πλειοψηφία των ελληνικών μέσων ενημέρωσης τότε. Μια μέρα μάλιστα, γράφτηκε ότι οι Τούρκοι ετοιμάστηκαν να καταλάβουν το Καστελόριζο, μας το σφύριξαν Αμερικανο-Ισραηλινοί, πήραμε τα μέτρα μας και αποφύγαμε το κακό. Το μόνο πρόβλημα της ιστορίας ήταν ότι τα τουρκικά στρατεύματα που θα μπορούσαν να κάνουν τέτοια επιχείρηση δεν ήταν απέναντι από το Καστελόριζο. Είχαν πάει στο Αφρίν της Συρίας, όπως αποκάλυψε τότε ο Σάββας Καλεντερίδης των εκδόσεων “Ινφογνώμων”…<br /><br />Είναι παράξενο ότι αυτή η παραπληροφόρηση συνεχίζεται τώρα, που η Άγκυρα προσφέρει από μόνη της υπερεπαρκείς λόγους να την επικρίνει κανείς. Τώρα, μεταξύ άλλων, παραπληροφόρησαν μαζικά τον ελληνικό λαό, υποστηρίζοντας ότι είναι ελληνική όλη η υφαλοκρηπίδα της Ανατολικής Μεσογείου, και όχι προς οριοθέτηση υφαλοκρηπίδα, όπως είναι το ακριβές, ενώ δεν έλειψαν και fake news στο διαδίκτυο κάθε πιθανού και απιθάνου περιεχομένου. Είπαν επίσης ότι υπάρχουν ελληνικά χωρικά ύδατα πέραν των έξι μιλίων.<br /><br />Άρθρα σε μεγάλες, mainstream εφημερίδες και δημόσιες τοποθετήσεις παρουσίασαν συστηματικά και ως αναπόφευκτο και ως περίπατο πόλεμο με την Τουρκία. ‘Αλλα έκαναν λόγο για στρατιωτικούς που είναι δυσαρεστημένοι, εξηγώντας ότι είναι υποχρέωση των στρατιωτικών, εκ του συντάγματος, να πηγαίνουν αυτόματα, από μόνοι τους, σε πόλεμο! Άλλοι ζήτησαν τη βύθιση του “Ορούτς Ρέις” σε διεθνή ύδατα, κάτι που, αν δεν προκαλούσε πόλεμο, θα μετέτρεπε πάντως την Ελλάδα από κατήγορο σε κατηγορούμενη.<br /><br />Προτάσεις αυτοκτονίας<br /><br />Μερικοί έφτασαν στο σημείο να μας προτείνουν να αυτοκτονήσουμε, εξαπολύοντας προληπτικό πόλεμο κατά της Τουρκίας! Απόστρατοι στρατηγοί, αντί να πάνε στο ΓΕΕΘΑ και την κυβέρνηση να υποβάλλουν τις ιδέες τους για τον εξοπλισμό των νησιών τις πρότειναν με άρθρα τους, ενισχύοντας την ένταση και τα τουρκικά επιχειρήματα για αποστρατιωτικοποίηση. Αν ψάξετε στο τουρκικό Google θα δείτε πόσα τέτοια ελληνικά άρθρα μεταφράζονται στα τούρκικα, ώστε να τροφοδοτήσουν το εκεί πολεμοχαρές κλίμα. Τα πήγαν με υπόμνημα στην Ε.Ε. οι Τούρκοι το καλοκαίρι, υπόμνημα στο οποίο δεν απήντησε ποτέ με συστηματικό τρόπο η ελληνική διπλωματία. (Και μάλλον δεν μπορεί να απαντήσει, υποθέτουμε γιατί δεν είχαμε κανένα σχέδιο όταν ανοίγαμε το θέμα υδρογονανθράκων και δεν έχουμε και τώρα.)<br /><br />Μου λένε άνθρωποι που εκτιμώ ότι πρόκειται για γραφικότητες, ότι δεν υπάρχει περίπτωση να βρεθούν πολιτικοί να εφαρμόσουν τέτοιες ιδέες κλπ. Ίσως. Αλλά ελάχιστοι πρόβλεψαν στον παρελθόν ότι πολιτικός σαν τον Τραμπ θα μπορούσε να εκλεγεί Πρόεδρος. Πολύ λίγοι προέβλεψαν το Brexit ή την καταστροφή της Ελλάδας από μια συμμαχία Γερμανίας (Ε.Ε.) και ΗΠΑ (ΔΝΤ).<br /><br />Δεν τα προέβλεψαν γιατί εκτιμούσαν ότι ισχύουν ακόμα βασικές σταθερές του δυτικού συστήματος και του μεταπολεμικού κόσμου. Απεδείχθη ότι δεν ισχύουν. Αυτό μπορεί να καταστήσει δυνατό ότι ήταν αδιανόητο.<br /><br />Μπορεί να πρόκειται για “γραφικότητες”, αλλά, όταν σημειώνεται τόσο μεγάλη διείσδυση των “γραφικοτήτων” σε σημαντικό τμήμα των κατεστημένων μέσων ενημέρωσης και των social media και στις παρυφές ακόμα του πολιτικού συστήματος, χωρίς καμία σοβαρή αντίδραση και αντίλογο, οι “γραφικότητες” αποκτούν υλική ισχύ. Επηρεάζεται η κοινή γνώμη, φτιάχνεται κλίμα. Δημιουργούνται οι προϋποθέσεις για να εφαρμοστούν τέτοιες ιδέες, αν εμφανισθούν αύριο κατάλληλες συνθήκες. Οι καθημερινές σχεδόν τουρκικές προκλήσεις και η βαθύτατη εσωτερική μας κρίση μπορούν να τις δημιουργήσουν.<br /><br />Επιπλέον τροφοδοτούν την ένταση, πέραν του σημείου που είναι απαραίτητο για την άμυνα της χώρας. Για να οδηγήσεις δύο δυνάμεις που δεν θέλουν αρχικά να πάνε σε πόλεμο, πρέπει να τις εγκλωβίσεις σε αυτοτροφοδοτούμενες δυναμικές, δηλαδή σε κατάσταση που οποιαδήποτε μη επιθετική απάντηση σε κάποιο ζήτημα θεωρείται προδοσία.<br /><br />Παρασύρονται από την κατάσταση και πολλοί καλόπιστοι, αλλά ελάχιστα ενημερωμένοι άνθρωποι, που δεσμεύονται πειθόμενοι, από τον ένα ή τον άλλο, για θέματα που δεν έχουν μελετήσει σε βάθος, και μετά δεν θέλουν να εκτεθούν αναιρώντας ιδέες που έχουν ήδη υιοθετήσει.<br /><br />H Google<br /><br />Αν επρόκειτο για ψευτοπαλληκαρισμούς ενός “νέου Κολοκοτρώνη”, που γράφει στο Facebook από την Κάτω Παναγιά, αυτά δεν θα είχαν ίσως μεγάλη σημασία. Αλλά τα άρθρα δημοσιεύονται στις μεγαλύτερες ελληνικές εφημερίδες, οι ιδέες συχνά κυριαρχούν στα ραδιόφωνα και τηλεοπτικά πάνελ, ακόμα και οι αντίπαλοί τους είναι σε αμηχανία και προτιμούν να τις προσπεράσουν χωρίς αντίκρουση.<br /><br />Η Google δεν είναι σύνδεσμος γραφικών τύπων, είναι πολυεθνική με αποδεδειγμένη διεθνώς τεράστια δυνατότητα χειραγώγησης ολόκληρων χωρών. Μπείτε να δείτε το κλίμα που φτιάχνει με τις ενημερώσεις που στέλνει καθημερινά, μέσω κινητών, σε εκατομμύρια Έλληνες που πιθανώς δεν διαβάζουν καν εφημερίδα.<br /><br />Θα ήταν αδύνατο να συμβούν αυτά, αν σημαντικές δυνάμεις μέσα στην ελληνική ελίτ δεν είχαν υιοθετήσει ήδη τυχοδιωκτικές ιδέες των οποίων την ευθύνη δεν θέλουν να αναλάβουν ευθέως, αλλά ετοιμάζουν το έδαφος για την εφαρμογή τους, πιθανώς όχι αύριο, αλλά στην πρώτη ευκαιρία που θα δοθεί.<br /><br />Αξίζει να σημειώσουμε ότι η συντριπτική πλειοψηφία όσων εμφανίζονται τώρα τόσο μαχητικοί υπερασπιστές του έθνους, δεν εξέφρασαν την αντίθεσή τους, ούτε ήταν παρόντες στη δημόσια σφαίρα όταν αφοπλίζαμε την Κύπρο (S300), αποδεχόμαστε εδαφικές διεκδικήσεις της Τουρκίας (Ελσίνκι), δεσμευόμαστε να μην επεκτείνουμε μονομερώς τα χωρικά μας ύδατα (Μαδρίτη), αναγνωρίζαμε ζωτικά συμφέροντα στην Τουρκία (Μαδρίτη), παραδίδαμε τον ηγέτη των Κούρδων στην ‘Αγκυρα ή μετατρεπόμαστε σε φανατικούς θιασώτες της τουρκικής ένταξης χωρίς προγενέστερη άρση των τουρκικών διεκδικήσεων. Σε μερικές περιπτώσεις μάλιστα στήριξαν, λόγω και έργω, αυτές τις πολιτικές. Τώρα τι συνέβη και έχουμε “πανδημία” υπερπατριωτισμού;<br /><br />Κι αν είναι τόσο μαχητικοί πατριώτες, γιατί δεν ενοχλήθηκαν και δεν ενοχλούνται, στην μεγάλη πλειοψηφία τους, από την εκχώρηση της οικονομικής κυριαρχίας στην Ελλάδα προς τους “Πιστωτές”; Φοβόντουσαν την απόλυτη καταστροφή αν κάναμε στάση πληρωμών για να υπερασπιστούμε τη χώρα μας και το μέλλον των παιδιών μας, δεν φοβούνται τις επιπτώσεις ενός πολέμου;<br /><br />Τι άμυνα και τι πόλεμο μπορεί να κάνει χώρα που ετοιμάζεται να “καρατομήσει” τώρα τον πληθυσμό της, με τον πτωχευτικό κώδικα;<br /><br />Εκχωρείται το θεμέλιο της εθνικής άμυνας<br /><br />Γιατί δεν έβγαλαν όλοι αυτοί κιχ για την συντελούμενη τώρα μεταβίβαση του θεμελίου της εθνικής άμυνας σε ξένες δυνάμεις, δηλαδή του συνόλου των αμυντικών βιομηχανιών της χώρας και των υποδομών διπλής χρήσης, όπως ναυπηγεία, αεροδρόμια και λιμάνια;<br /><br />Τους μάραναν τα 12 αντί των 6 μιλίων, δεν τους ενοχλεί καθόλου η μεταβίβαση των ελληνικών αμυντικών βιομηχανιών, που σημαίνει ουσιαστικά τέλος της ελληνικής εθνικής άμυνας. Οι εφημερίδες μας δεν το έγραψαν καλά-καλά, το θέμα δεν είναι ούτε ως είδηση γνωστό και δεν υπάρχει άξια λόγου αντίδραση, όπως δεν υπάρχει και στο ζήτημα των αμερικανικών βάσεων.<br /><br />Αντιμέτωπος με το “Σισμίκ” το 1987, ο Ανδρέας Παπανδρέου ανέστειλε τη λειτουργία των αμερικανικών βάσεων. Τώρα τις μεγαλώνουμε και τις επεκτείνουμε σε όλη τη χώρα, ουδείς όμως από τους “νέο-εθνικόφρονες” υπερπατριώτες ή από την υποτιθέμενη Αριστερά, δεν ενοχλείται και δεν αντιδρά. Η νέα “εθνικοφροσύνη” έχει απαγορεύσει στον εαυτό της να ασχολείται με το τι κάνουν οι “εταίροι”, “σύμμαχοι” και “προστάτες” της χώρας, ενδιαφέρεται αποκλειστικά για τις εξ Ανατολών απειλές, αδιαφορεί για οποιαδήποτε άλλη!<br /><br />Αιχμή του δόρατος αυτών των δυνάμεων τείνει να γίνει τώρα η επέκταση των χωρικών υδάτων στα 12 μίλια, αγνοώντας την τουρκική απειλή πολέμου, μια ιδέα την οποία υιοθέτησε μάλιστα μερικώς, υποθέτουμε από ένα συνδυασμό μεγάλης άγνοιας και επικίνδυνου καιροσκοπισμού, η ηγεσία της αξιωματικής αντιπολίτευσης.<br /><br />Λόγω της τεράστιας, κεντρικής σημασίας αυτού του θέματος για την εξωτερική και αμυντική πολιτική της χώρας, θα ασχοληθούμε αναλυτικά σε επόμενο άρθρο μας.<div><br /></div><div><a href="https://www.konstantakopoulos.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Δύο τεράστιοι κίνδυνοι: Χάγη και 12 μίλια

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου Η παράταση και κλιμάκωση της κρίσης στα ελληνοτουρκικά τείνει να “πολώσει” το ελληνικό “σύστημα”, υπό την ευρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Eντολή Μακρόν: ''Να τιμωρηθεί ο Ερντογάν, ώρα για κυρώσεις''

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg3Rspt3edm_x0uW8nGlIs7Gt0_A-M5vCcuiGc2ksbMYxGt8-857HoZawvrs40JH6Of4H8fJJPWZaOp0ig3D01-JO4N7psuc69HNaZjOQ1UGS24Sn20tFbEErAQRIwMLM8kp3fRUvi0hLg/s1000/Macronmilitary.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="600" data-original-width="1000" height="168" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg3Rspt3edm_x0uW8nGlIs7Gt0_A-M5vCcuiGc2ksbMYxGt8-857HoZawvrs40JH6Of4H8fJJPWZaOp0ig3D01-JO4N7psuc69HNaZjOQ1UGS24Sn20tFbEErAQRIwMLM8kp3fRUvi0hLg/w640-h384/Macronmilitary.jpg" width="280" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η κόντρα Τουρκίας-Γαλλίας “διαλύει” το ΝΑΤΟ και μετατρέπεται σε ρήξη Ισλάμ-Δύσης από τον Ερντογάν</span></h3><b>Ανδρέας Μουντζουρούλιας</b><br /><br />ΗΓαλλία κάλεσε σήμερα τους υπόλοιπους ηγέτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης να εγκρίνουν μέτρα κατά της Τουρκίας, αφού ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν αμφισβήτησε την πνευματική υγεία του Γάλλου προέδρου Εμανουέλ Μακρόν και κάλεσε για μποϊκοτάζ των γαλλικών προϊόντων.<br /><br />«Η Γαλλία είναι ενωμένη και η Ευρώπη είναι ενωμένη. Στο επόμενο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, η Ευρώπη θα πρέπει να λάβει αποφάσεις που θα της επιτρέψουν να ενισχύσει την ισορροπία δυνάμεων με την Τουρκία προς την καλύτερη υπεράσπιση των συμφερόντων της και των ευρωπαϊκών αξιών», δήλωσε σε βουλευτές ο υπουργός Εμπορίου Φρανκ Ριστέρ χωρίς να επεκταθεί.<br /> <br />Η κόντρα Τουρκίας-Γαλλίας “διαλύει” το ΝΑΤΟ<br /><br /><div>Σε απόγνωση είναι το αμερικανικό Πεντάγωνο μετά την νέα σφοδρότατη κόντρα Γαλλίας-Τουρκίας, που έχει ως θύμα το ΝΑΤΟ, το οποίο κατά τον ευφυέστατο και προφητικό Γάλλο πρόεδρο είναι “εγκεφαλικά νεκρό” εδώ και μεγάλο διάστημα. <br /><br />Αξιωματούχοι από τις Ηνωμένες Πολιτείες ζύγισαν την κλιμάκωση των εντάσεων μεταξύ της Γαλλίας και της Τουρκίας και δήλωσαν στο πρακτορείο ειδήσεων Al Arabiya, ότι οι «περιττές» διαμάχες μεταξύ των συμμάχων του ΝΑΤΟ «εξυπηρετούν μόνο τους αντιπάλους μας».<br /><br />«Οι Ηνωμένες Πολιτείες πιστεύουν ακράδαντα ότι η περιττή αντιπαράθεση της Συμμαχίας εξυπηρετεί μόνο τους αντιπάλους μας», δήλωσε ο Αμερικανός εκπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών.<br /><br />Ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν κατηγόρησε με ωμό τρόπο τον Γάλλο Πρόεδρο Εμμανουήλ Μακρόν τις τελευταίες ημέρες, μετά την απάντηση του Μακρόν για τον αποτρόπαιο αποκεφαλισμό ενός δασκάλου στη Γαλλία από ισλαμιστή με πρόσχημα την χρήση κινούμενων σχεδίων του Προφήτη Μωάμεθ σε τάξη με μαθητές.<br /><br />Ο Μακρόν τόνισε την περασμένη εβδομάδα ότι η Γαλλία δεν μεταβάλει τις αξίες της δημοκρατίας και υπογράμμισε ότι ο Γάλλος δάσκαλος σκοτώθηκε «επειδή οι Ισλαμιστές θέλουν να ελέγξουν το μέλλον μας», και εμείς δεσμευόμαστε «ότι δεν θα το έχουν ποτέ».<br /><br />Τη Δευτέρα, ο Ερντογάν απάντησε κατηγορώντας τον Μακρόν ότι είχε τόσο «αντι-Ισλαμική ατζέντα» όσο και ψυχικά προβλήματα.<br /><br />Ο Τούρκος πρόεδρος συνέχισε την κόντρα παροτρύνοντας τους Τούρκους πολίτες να μην αγοράζουν γαλλικά προϊόντα και είπε ότι οι Μουσουλμάνοι στην Ευρώπη αντιμετωπίζονται όπως οι Εβραίοι πριν από τον Β 'Παγκόσμιο Πόλεμο.<br /><br />Η τελευταία σύγκρουση μεταξύ Ερντογάν και Μακρόν είναι ένα μόνο κομμάτι των ραγδαίων εξελίξεων σε μια σειρά διμερών συγκρούσεων Άγκυρας-Παρισιού για θέματα όπως η σύγκρουση στη Λιβύη, το Ναγκόρνο-Καραμπάχ και ο θαλάσσιος έλεγχος στην ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Ο Μάκρον κατηγόρησε την τουρκική κυβέρνηση τον Ιούλιο ότι είχε «εγκληματική ευθύνη» στη Λιβύη αφού μετέφερε ισλαμιστές εξτρεμιστές από τη Συρία, αντί να σεβαστεί το εμπάργκο όπλων του ΟΗΕ.<br /><br />Ο ίδιος χαρακτήρισε την εμπλοκή της Τουρκίας ως «επικίνδυνη» τόσο στη Λιβύη όσο και στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ, ενώ οι γαλλικές μυστικές υπηρεσίες επιβεβαίωσαν την μεταφορά Τζιχαντιστών.<br /><br />Ο Μακρόν όχι μόνο προέτρεψε αλλά απαίτησε από την Τουρκία, να «σεβαστεί πλήρως την κυριαρχία» των κρατών μελών της ΕΕ ως απάντηση στην προσπάθεια της Άγκυρας να επεκτείνει τις έρευνες για ενεργειακά κοιτάσματα εντός της ελληνικής ΑΟΖ στην ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Όλα αυτά προμηνύουν πιθανόν ακόμα και την αποπομπή της Τουρκίας από το ΝΑΤΟ, αφού μετά από μερικές ημέρες ο Τούρκος πρόεδρος διέταξε την δοκιμή των ρωσικών πυραύλων S-400, προκαλώντας παράλληλα και λεκτικά τις ΗΠΑ.<br /><br />Αυτό που πρέπει να τύχει ιδιαίτερης προσοχής σε όλες αυτές τις εξελίξεις, είναι το γεγονός ότι ο Ερντογάν κινείται ήδη ως ηγέτης του Ισλάμ ( εκτός μερικών χωρών), συμπαρασύροντας στα σχέδια του πολλές χώρες, για να νικήσει στον ιδιότυπο πόλεμο που έχει ξεκινήσει με την δύση από το 2016 και το αποτυχημένο πραξικόπημα.<br /><br />Ινστιτούτα και ειδικοί εκτιμούν με“ ήρεμο τρόπο” ότι οι μέρες του Τούρκου προέδρου στην εξουσία είναι μετρημένες, αλλά ο ίδιος ο Ερντογάν φυλάγεται καλά και μέχρι τώρα έχει επιβιώσει.<br /><br />Η κόντρα Τουρκίας-ΗΠΑ/ΕΕ τείνει να μετατραπεί από τον παμπόνηρο Τούρκο πρόεδρο ουσιαστικά σε πόλεμο Ισλάμ-Δύσης και αυτό είναι ένα τρομερό σενάριο όπως και να το δούμε για το μέλλον. </div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Eντολή Μακρόν: ''Να τιμωρηθεί ο Ερντογάν, ώρα για κυρώσεις''

Η κόντρα Τουρκίας-Γαλλίας “διαλύει” το ΝΑΤΟ και μετατρέπεται σε ρήξη Ισλάμ-Δύσης από τον Ερντογάν Ανδρέας Μουντζουρούλιας ΗΓαλλία κάλεσε σήμ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο «Ιερός πόλεμος» του κυρίου Ερντογάν και τα όρια ανοχής της Δύσης

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiCfQEfhwPzLX6P7NDErVYBbnnOk1Y-A-57o7R-RSQZFZ8bwGN0367CpD2rnyWY2Nk_TOKkaFfZs9XFDjJqeWmPMoGxx3fRyb74gUEWZkx_XYdszLnAfhciAP8hI4PFyyb6dt3iJQPVjMc/s740/erd.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="484" data-original-width="740" height="182" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiCfQEfhwPzLX6P7NDErVYBbnnOk1Y-A-57o7R-RSQZFZ8bwGN0367CpD2rnyWY2Nk_TOKkaFfZs9XFDjJqeWmPMoGxx3fRyb74gUEWZkx_XYdszLnAfhciAP8hI4PFyyb6dt3iJQPVjMc/w640-h418/erd.jpg" width="280" /></a></div><br /><div><b>Νίκος Μελέτης</b></div>Στην ανάδειξη του αποσταθεροποιητικού ρόλου της Τουρκίας στην ευρύτερη περιοχή και στο επικίνδυνο παιχνίδι του Ταγίπ Ερντογάν να χρησιμοποιήσει το χαρτί του Ισλάμ για να επιτύχει τις πρωσικές επιδιώξεις του βάζει στο τραπέζι η Αθήνα, απέναντι σε μια διεθνή κοινότητα, την ΕΕ, τις ΗΠΑ ακόμη και την Ρωσία η οποία πλέον δεν μπορεί να γυρίσει την πλάτη στο «Τουρκικό Πρόβλημα».<br /><br />Η αναφορά του Ν. Δένδια στις δηλώσεις του με τον Ρώσο ομόλογο του Σ.Λαβρόφ ότι η Τουρκία έχει μετατραπεί σε «γραφείο ταξιδίων για τζιχαντιστές» αλλά και η αναφορά του πρωθυπουργού Κ. Μητσοτάκη στην συνάντηση του με τον Ρώσο ΥΠΕΞ ότι η Τουρκία είναι «σε ρόλο ταραξία που καταπατά τη διεθνή νομιμότητα, ναρκοθετώντας την ειρήνη σε πολλά ευαίσθητα σημεία του χάρτη» έδωσαν το στίγμα της νέας επιχειρηματολογίας που έχει υιοθετήσει η Αθήνα.<br /><br />Και φυσικά ο Ρώσος ΥΠΕΞ δεν θα μπορούσε να διαφωνήσει με την επισήμανση του Κ. Μητσοτάκη ότι η Τουρκία «περιβάλλει αυτήν την επιθετική της δράση με έναν θρησκευτικό μανδύα, καθιστώντας έτσι ορατό τον κίνδυνο για την αρμονική συνύπαρξη λαών και θρησκειών». Καθως ο κ.Λαβροφ έσπευσε να προσθέσει ότι «οι προσπάθειες να χρησιμοποιηθεί ο θρησκευτικός παράγοντας στα γεωπολιτικά παιχνίδια είναι κάτι πολύ επικίνδυνο».<br /><br />Στην Ευρώπη το κλίμα που με ευθύνη του και επιλογή του πυροδότησε ο Τ.Ερντογάν είναι «πολεμικό» απέναντι στις απροκάλυπτες προσωπικές επιθέσεις εναντίον του Γάλλου Προέδρου Εμ.Μακρόν που αφορούν ακριβώς την άρνηση της Γαλλίας να υποκύψει στον «εκβιασμό του ισλαμικού φονταμενταλισμού που επιδιώκει να επιβάλλει δια των απειλών των τρομοκρατικών χτυπημάτων την δική του αντίληψη περί «ευρωπαϊκών αξιών», ενώ συγχρόνως ο κ.Μακρόν δεν δείχνει διατεθειμένος να αποδεχθεί την εργαλειοποίηση της θρησκείας από την Τουρκία.<br /><br />Ο Τούρκος πρόεδρος αυτοαναγορεύεται ηγέτης του Ισλάμ καθώς έτσι θεωρεί ότι θα μετατρέψει τον μουσουλμανικό κόσμο σε «ασπίδα» προστασίας του ίδιου και του καθεστώτος του ώστε η κάθε διεθνής αντίδραση στους τυχοδιωκτισμούς του να μεταφράζεται αυτομάτως ως επίθεση στο... Ισλάμ.<br /><br />Επίσης ο κ. Ερντογάν με την σύγκρουση αυτή που στήνει στο όνομα του Ισλάμ, θέλει να προσδώσει θρησκευτικά χαρακτηριστικά και περίβλημα στην αναθεωρητική και επεκτατική πολιτική του.<br /><br />Βεβαίως η ανακήρυξη του σε άτυπο ηγέτη της Μουσουλμανικής Αδελφότητας και παράλληλα η συγκυριακή και ευκαιριακή συμπόρευση με το σϊίτικο Ιραν, τον έχει μετατρέψει σε «δαίμονα» για τον Αραβικό κόσμο, που διαβλέπει ως απειλή για τις ίδιες τις χώρες του Κόλπου, την Αίγυπτο και τις αραβικές χώρες της Β. Αφρικής την προσπάθεια του Ερντογάν να ηγεμονεύσει στον σουνιτικό κόσμο.. <br /><br />Και φυσικά αυτή η επιλογή του Ερντογάν στρέφεται και εναντίον του Ισραήλ την ώρα όμως που οι ΗΠΑ προωθούν και υποβοηθούν την διαμόρφωση μιας νέας αρχιτεκτονικής ασφάλειας στην περιοχή με την αποκατάσταση των σχέσεων του Ισραήλ με αραβικές χώρες που συμπωματικά είναι εκείνες που είναι σε σύγκρουση με την Τουρκία. <br /><br />Η ακραία ρητορική του που δεν εξαντλείται μόνο στις ύβρεις εναντίον του Μακρόν, πυροδοτεί τον φανατισμό ακόμη και σε μετριοπαθείς μουσουλμανικές κοινότητες στην Ευρώπη και πλέον αυτό συνιστά απειλή και για την Γαλλία αλλά και για την Γερμανία με τα 2,5 εκατομμύρια τούρκων μεταναστών και άλλες χώρες όπως η Αυστρία και η Ολλανδία που επίσης φιλοξενούν σημαντικές τουρκικές κοινότητες.<br /><br />Η πολιτική που έχει επιλέξει ο κ.Ερντογάν πρακτικά χρησιμοποιεί ως όπλο εκ των έσω, ως «δούρειο ίππο», τους μουσουλμάνους των χωρών της Ευρώπης εναντίον των χωρών στις οποίες ζουν και εργάζονται.<br /><br />Και αυτό έχει αρχίσει να το αντιλαμβάνεται ακόμη και το Βερολίνο ,παρά την προσπάθεια της κ.Μέρκελ να διατηρήσει ανοιχτούς διαύλους και να επιβάλει στην Ευρώπη την πολιτική κατευνασμού της Τουρκίας.<br /><br />Πλέον κανείς δεν μπορεί να παραβλέψει αυτή την πολιτική της Τουρκίας που δεν στρέφεται μόνο εναντίον της Ελλάδας και της Κύπρου αλλά της σταθερότητας σε ολόκληρη την περιοχή και απειλεί και την ίδια την Ευρώπη στο πιο ευαίσθητο «σημείο». Εκείνο των Ευρωπαϊκών Αξιών, των ανθρώπινων δικαιωμάτων και βασικών ελευθεριών που κινδυνεύουν να βρεθούν στο στόχαστρο του «ιερού πολέμου» που κηρύσσει κάθε μέρα ο ανεξέλεγκτος κύριος Ερντογάν.<div><br /></div><div><a href="https://www.liberal.gr/"> πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ο «Ιερός πόλεμος» του κυρίου Ερντογάν και τα όρια ανοχής της Δύσης

Νίκος Μελέτης Στην ανάδειξη του αποσταθεροποιητικού ρόλου της Τουρκίας στην ευρύτερη περιοχή και στο επικίνδυνο παιχνίδι του Ταγίπ Ερντογάν ...

Διαβάστε την συνέχεια

Υπέρ της επέκτασης των ελληνικών χωρικών υδάτων σε νοτιοανατολικό Αιγαίο, Κρήτη, Καστελλόριζο

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgyrjSpXFAWbjFkuDPGvCKgZj-6rcxVQ5tvGZXL8JczMvlqjEwQqVji38Io3HDiHtMEhpzteU4wg3WJGxEWf4mbo3IZSNFFZQPvj8QGP2f5UXvvGOkjrnkavKUeWEbMz6NRLS1LkKYtWfo/s1200/GRnavy.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="628" data-original-width="1200" height="146" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgyrjSpXFAWbjFkuDPGvCKgZj-6rcxVQ5tvGZXL8JczMvlqjEwQqVji38Io3HDiHtMEhpzteU4wg3WJGxEWf4mbo3IZSNFFZQPvj8QGP2f5UXvvGOkjrnkavKUeWEbMz6NRLS1LkKYtWfo/w640-h334/GRnavy.jpg" width="280" /></a></div><div><br /></div>Από:<b>Γιώργος Σκαφιδάς</b><br />Ήταν Μάιος του 1964 όταν η Τουρκία, με τον νόμο 476/1964, επεξέτεινε το εξωτερικό όριο των χωρικών της υδάτων από τα 6 στα 12 ναυτικά μίλια στον Εύξεινο Πόντο και στη Μεσόγειο. Και Ιούνιος του 1995, περίπου 30 χρόνια μετά, όταν η τουρκική εθνοσυνέλευση απείλησε την Ελλάδα με πόλεμο (casus belli) σε περίπτωση που η τελευταία αποφασίσει να επεκτείνει τα δικά της χωρικά ύδατα από τα 6 στα 12 ναυτικά μίλια, με την εν λόγω απειλή απειλή να παραμένει επί της ουσίας εν ισχύ ακόμη και σήμερα. Κατά «σύμπτωση», η Ελλάδα είχε μόλις λίγες εβδομάδες νωρίτερα (Μάιος του 1995) επικυρώσει τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS) που της έδινε ακριβώς αυτό το μονομερές δικαίωμα: της επέκτασης δηλαδής των ελληνικών χωρικών υδάτων έως και τα 12 ναυτικά μίλια από τις ελληνικές ακτές.<br /><br />Καθώς διανύουμε πια τη δύση του 2020, σχεδόν έξι δεκαετίες έπειτα από εκείνον τον Μάιο του 1964, η Ελλάδα ακόμη αναρωτιέται εάν και σε ποία ακριβώς σημεία θα μπορούσε να επεκτείνει την αιγιαλίτιδα ζώνη της, μια ζώνη που βρίσκεται «κολλημένη» στα 6 ναυτικά μίλια ήδη από το 1936 (και τον νόμο 230/1936).<br /><br />Η συζήτηση επανέρχεται πια στο προσκήνιο κατά τρόπο πιεστικό, με την Τουρκία από τη μία πλευρά να παραβιάζει το δυνητικό όριο των 12 μιλίων νοτίως του νησιωτικού συμπλέγματος της Μεγίστης (Καστελλόριζο), και την Ελλάδα από την άλλη να παρακολουθεί μεν από κοντά τις κινήσεις των Τούρκων (του συνοδευόμενου από πολεμικά πλοία τουρκικού σεισμογραφικού Oruç Reis εν προκειμένω) ξεκαθαρίζοντας όμως ότι δεν πρόκειται η ίδια να προχωρήσει σε καμία εν θερμώ κίνηση.<br /><br />Μήπως όμως έχει έρθει πλέον η ώρα και για την Ελλάδα να προχωρήσει επιλεκτικά σε επεκτάσεις των χωρικών της υδάτων όχι συνολικά στο Αιγαίο αλλά σε νοτιοανατολικό Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο, από την Κρήτη έως και το Καστελλόριζο;<br /><br />Η Τουρκία έχει πια καταστήσει σαφές ότι είναι διατεθειμένη να φτάσει έως και το κατώφλι των 6 ναυτικών μιλίων της ελληνικής αιγιαλίτιδας ζώνης. Για του λόγου το αληθές, αρκεί μια ματιά στην πορεία του Oruc Reis όπως εκείνη έχει αποτυπωθεί και στις τελευταίες τουρκικές NAVTEX (1262/20, 1314/20, 1322/20). Εάν πιστέψουμε μάλιστα και όσα έχουν διαμηνύσει το τελευταίο διάστημα κορυφαίοι πολιτικοί παράγοντες της γείτονος (Φουάτ Οκτάι, Φατίχ Ντονμέζ), τότε τα τουρκικά σεισμογραφικά είναι πιθανό να βάλουν πλώρη το προσεχές διάστημα και προς τις ανατολικές ακτές της Κρήτης, με την Άγκυρα να επικαλείται ως «άδεια εισόδου» το τουρκολιβυκό μνημόνιο περί των θαλασσίων οριοθετήσεων του 2019.<br /><br />Το ενδεχόμενο να παραβιάσουν οι Τούρκοι τα 6 ναυτικά μίλια των ελληνικών χωρικών υδάτων θεωρείται μάλλον απίθανο. Το ενδεχόμενο εκείνοι να φτάσουν, ωστόσο, ακριβώς έξω από αυτά τα έξι ναυτικά μίλια είναι πια ορατό.<br /><br />Τι θα κάνουν οι ελληνικές δυνάμεις σε μια τέτοια περίπτωση; Πως θα αντιδράσουν επί του πεδίου;<br /><br />Μέσα σε ένα τέτοιο πλαίσιο κλιμακούμενων πιέσεων από την πλευρά της γείτονος Τουρκίας, η ελληνική πλευρά έχει αποδείξει ότι μπορεί να επιδείξει κινητικότητα-αποφασιστικότητα εάν το θελήσει. Η απόφαση για επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων στο Ιόνιο, έως το ακρωτήριο Ταίναρο, η τμηματική οριοθέτηση ΑΟΖ με την Αίγυπτο και η συμφωνία οριοθέτησης ΑΟΖ με την Ιταλία ήρθαν να το επιβεβαιώσουν.<br /><br />Η επέκταση της ελληνικής αιγιαλίτιδας ζώνης θα μπορούσε, όμως, ενδεχομένως να… επεκταθεί και σε άλλες περιοχές της ελληνικής επικράτειας, από την Κρήτη και ανατολικότερα έως το Καστελλόριζο, υψώνοντας έτσι προκεχωρημένα (σε σύγκριση με όσα ισχύουν σήμερα) αναχώματα έναντι των τουρκικών προκλήσεων σε νοτιοανατολικό Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο, ακριβώς δηλαδή σε εκείνες τις περιοχές τις οποίες η Τουρκία επιχειρεί πλέον να «αλώσει» μέσω του τουρκολιβυκού μνημονίου.<br /><br />Σε μια τέτοια περίπτωση, η Ελλάδα θα μπορούσε να αντλήσει επιχειρήματα ακόμη και από το ίδιο το «εγχειρίδιο» της Τουρκίας, τα οποία στην πορεία θα (αντ)έστρεφε υπέρ των ελληνικών θέσεων:<br />Επειδή στο νοτιοανατολικό Αιγαίο και στη Μεσόγειο δεν ισχύουν πολλά από όσα επικαλείται ως ενστάσεις (βλέπε «ειδικές περιστάσεις») η Τουρκία για το Αιγαίο. Μια επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων εκεί δεν θα περιόριζε αποφασιστικά την ελεύθερη ναυσιπλοΐα και το εύρος των διεθνών υδάτων, ούτε θα δημιουργούσε τα ίδια cut-off effects για την Άγκυρα (περιορίζοντας δηλαδή την πρόσβαση των Τούρκων στην ανοιχτή θάλασσα).<div><br />Επειδή το διεθνές δίκαιο όπως άλλωστε και η διεθνής εθιμική πρακτική (που λειτουργεί δεσμευτικά έναντι όλων των χωρών, ακόμη και εκείνων που δεν έχουν υπογράψει/επικυρώσει συγκεκριμένες διεθνείς συμβάσεις) ευνοούν τα 12 μίλια αιγιαλίτιδας ζώνης. «Κάθε κράτος έχει το δικαίωμα να καθορίσει το εύρος της χωρικής του θάλασσας. Το εύρος αυτό δεν υπερβαίνει τα δώδεκα ναυτικά μίλια», σύμφωνα με το άρθρο 3 της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας.<br />Επειδή η διεθνής νομολογία επίσης ευνοεί τα 12 μίλια αιγιαλίτιδας ζώνης ακόμη και για απομακρυσμένα μικρά νησιά που βρίσκονται «δίπλα» στις ακτές άλλων χωρών (βλέπε τις αποφάσεις των διεθνών δικαιοδοτικών οργάνων ενδεικτικά για το ουκρανικό νησί Σέρπεντ στη Μαύρη Θάλασσα, για τα νησιά της Κολομβίας που βρίσκονται κοντά στη Νικαράγουα, για το νησί St. Martin’s του Μπαγκλαντές που βρίσκεται κοντά στις ακτές της Μιανμάρ κ.ά.)</div><div><br />Αλλά και επειδή εκείνο το παλαιότερο ελληνικό επιχείρημα, σύμφωνα με το οποίο η μη-συνολική άσκηση ενός δικαιώματος (όπως είναι το βάσει διεθνούς δικαίου δικαίωμα της επέκτασης των χωρικών μας υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια) υπονομεύει το ίδιο το δικαίωμα ή συνιστά εγκατάλειψή του, έχει πια καταρριφθεί με ελληνική πρωτοβουλία, από την ώρα που η ελληνική κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι πρόκειται να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 12 ναυτικά μίλια στο Ιόνιο και έπειτα…</div><div><br /></div><div><a href="https://www.amynanet.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Υπέρ της επέκτασης των ελληνικών χωρικών υδάτων σε νοτιοανατολικό Αιγαίο, Κρήτη, Καστελλόριζο

Από: Γιώργος Σκαφιδάς Ήταν Μάιος του 1964 όταν η Τουρκία, με τον νόμο 476/1964, επεξέτεινε το εξωτερικό όριο των χωρικών της υδάτων από τα 6...

Διαβάστε την συνέχεια

Gatestone Institute: Γιατί η Γαλλία έχει μετατραπεί σε μία εκκολαπτόμενη ισλαμική δημοκρατία

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhFBMXq9K-GMpe6C9NWurgBg4inYTkFpf38zeNcTbjmhcSCqPMdaYabnF9TDCUXPce2C6msd3oK5Wbr1k91FCYk7a_gse0iKkde0e3nGZKbcCzDiZ80zaRLtla4n63AA3krtlZTOC8B2T0/s1000/mousoulmanoi-latreia.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="500" data-original-width="1000" height="140" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhFBMXq9K-GMpe6C9NWurgBg4inYTkFpf38zeNcTbjmhcSCqPMdaYabnF9TDCUXPce2C6msd3oK5Wbr1k91FCYk7a_gse0iKkde0e3nGZKbcCzDiZ80zaRLtla4n63AA3krtlZTOC8B2T0/w640-h320/mousoulmanoi-latreia.jpg" width="280" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Νικηφόρα μέχρι στιγμής η εκστρατεία των ριζοσπαστικοποιημένων Ισλαμιστών στη Γαλλία – Συνεχείς στρατολογήσεις.</span></h3>Η Γαλλία έχει μάθει να ζει με την ισλαμική απειλή, πέντε χρόνια μετά τις δολοφονίες στο Charlie Hebdo και το Hyper Cacher, εκτιμά το Gatestone Institute, επικαλούμενο τη σχετική αρθρογραφία στον γαλλικό Τύπο.<br /> «Δεν περνά ένας μήνας … χωρίς μια δολοφονική επίθεση με την κραυγή του Allahu Akbar που λαμβάνει χώρα στο έδαφός μας …. Αλλά ποια είναι η ορθή καταπολέμηση των επιπτώσεων του ισλαμισμού αν δεν αντιμετωπίσουμε την προέλευση του, την ιδεολογία του θανάτου.<br />Σε αυτό το μέτωπο η άρνηση συνεχίζει να ανταγωνίζεται την αδράνεια και τίποτα δεν έχει αλλάξει τα τελευταία πέντε χρόνια», γράφει χαρακτηριστικά η Figaro.<div><br />Στο όνομα της ποικιλομορφίας, των μη διακρίσεων και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, η Γαλλία δέχτηκε πολλά κτυπήματα στον πολιτισμό και στην ιστορία της …<br />Οι Ισλαμιστές συνεχίζουν την εκστρατεία τους, η οποία ακόμη και χωρίς όπλα βρίσκει εύφορο έδαφος.<br />Η Γαλλία ζει την πέμπτη θλιβερή επέτειο της θανάσιμης επίθεσης των τζιχαντιστών στο σατιρικό περιοδικό Charlie Hebdo, που έλαβε χώρα στις 7 Ιανουαρίου 2015.</div><div><br />Τον Δεκέμβριο 2019, η Γαλλίδα γερουσιαστής Nathalie Goulet προειδοποίησε ότι είναι πιθανότερες περισσότερες επιθέσεις.<br />«Στη Γαλλία έχουμε ένα σοβαρό πρόβλημα και πρέπει να κάνουμε περισσότερα για να αποτρέψουμε την δράση των εξτρεμιστών.<br />«Εάν η κατάσταση παραμείνει έτσι, θα υπάρξουν περισσότερες επιθέσεις», είπε χαρακτηριστικά.<br />Εκτιμάται ότι υπάρχουν 12.000 ριζοσπάστες ισλαμιστές στη λίστα παρακολούθησης της τρομοκρατίας της Γαλλίας.</div><div><br />Ωστόσο, μόνο κάποιες δεκάδες θεωρούνται ότι βρίσκονται κάτω από 24ωρη παρακολούθηση.<br />Αυτή η εβδομάδα χαρακτηρίστηκε από μια νέα σειρά ισλαμιστικών τρομοκρατικών επιθέσεων: η αστυνομία τραυμάτισε έναν άνδρα με μαχαίρι σε έναν δρόμο στη βορειοανατολική πόλη της Μετς, δύο ημέρες μετά την επίθεση στο προάστιο Villejuif του Παρισιού, μια πράξη την οποία οι εισαγγελείς αντιμετωπίζουν ως τρομοκρατική επίθεση.<br />Και στα δύο περιστατικά, οι επιτιθέμενοι φώναζαν «Allahu Akbar». Αυτός ο τύπος επίθεσης ονομάστηκε «συνηθισμένη τζιχάντ» γράφει η Figaro.<br /><br />Η υποταγή<br /><br />«Η σοβαρότητα του ισλαμικού πολιτικού γεγονότος στη Γαλλία υποτιμάται έντονα», λέει ο νομικός Thibault de Montbrial, πρόεδρος της Γαλλικής Υπηρεσίας Εσωτερικής Ασφάλειας.<br />Η υποταγή κερδίζει.<br />Ενώ οι γαλλικές φυλακές έχουν γίνει χώρος αναπαραγωγής για τους τζιχαντιστές, ο εξισλαμισμός των προαστίων των πόλεων, των ορεινών περιοχών, προωθείται απόλυτα.<br />Το εβδομαδιαίο περιοδικό Le Point αφιέρωσε πρόσφατα μια ιστορία κάλυψης στα «εδάφη που κατακτήθηκαν από τους ισλαμιστές».<br />Σε πολλούς από αυτούς τους τομείς, η βία κυριαρχεί. Στο πρωινό της Πρωτοχρονιάς υπήρχαν καμένα 1.500 αυτοκίνητα.</div><div><br />Σε πρόσφατα δημοσιευμένο βιβλίο, ο Bernard Rougier, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Sorbonne-Nouvelle και διευθυντής του Κέντρου Αραβικών και Ανατολικών Σπουδών, εξηγεί για «τα εδάφη που κατακτώνται από τον ισλαμισμό», ότι ο ισλαμισμός διασπά τις γειτονιές της εργατικής τάξης.<br />Αυτά τα «οικοσυστήματα», αναφέρει, εργάζονται πάνω σε μια «λογική ρήξης» της γαλλικής κοινωνίας, τις αξίες και τα θεσμικά της όργανα και είναι χτισμένα σε τζαμιά, βιβλιοπωλεία, αθλητικές λέσχες και εστιατόρια halal.<br />Ο Hugo Micheron, ερευνητής στην Ecole Normale Supérieure, παρατηρεί ότι οι τζιχάντες διαβιούν άνετα στην «εδαφική και κοινωνική απομόνωση».<br />Ενώ οι Ισλαμιστές ιεροκήρυκες και στρατολόγοι βρίσκονται έξω στους δρόμους, αναζητώντας τα αδύναμα μυαλά που θα αποτελέσουν την πρώτη γραμμή του ιερού πολέμου τους, το πολιτικό Ισλάμ επίσης δημιουργεί εκλογικές λίστες στα προάστια της Γαλλίας.</div><div><br />Ο Γάλλος πρόεδρος Emanuel Macron αντιτίθεται στην απαγόρευση αυτών των πολιτικών ομάδων.<br />«Η Γαλλία είναι μια εκκολαπτόμενη ισλαμική δημοκρατία», σημείωσε ο Αλγερινός μυθιστοριογράφος Boualem Sansal.<br />Σε αυτά τα «εδάφη», είπε, ζουν πολλοί από τους τρομοκράτες που επιτίθενται στη Γαλλία, από τους αδελφούς Kouachi του Charlie Hebdo μέχρι τους τζιχαντιστές που έσπειραν τον θάνατο στο θέατρο Bataclan.<br />Δύο πληθυσμοί που ζουν «δίπλα-δίπλα» θα βρεθούν σύντομα πρόσωπο με πρόσωπο εκτιμά ο πρώην υπουργός Εσωτερικών Gerard Collomb.<br /><br />Πλέον και οι τζιχαντιστές έχουν δημόσιους θεσμούς.<br /><br />Επιπλέον οι ισλαμιστές έχουν, στρατολογήσει δεκάδες Γάλλους στρατιώτες και πρώην στρατιωτικούς που έχουν μεταστραφεί στο Ισλάμ.<br />Πολλοί έχουν έρθει από ειδικές μονάδες με εξειδίκευση στον χειρισμό όπλων και εκρηκτικών. Η Γαλλία μετατρέπεται σε «κοινωνία επαγρύπνησης» στον αγώνα της ενάντια στην « Λερναία Ύδρα» της ισλαμιστικής μαχητικότητας, όπως είπε ο Macron.</div><div><br />Στα πέντε χρόνια μετά τη σφαγή στο Charlie Hebdo, που στόχευσε στην ελευθερία της έκφρασης, οι Ισλαμιστές μπόρεσαν να διαπράξουν βιαιοπραγίες εναντίον στόχων όπως ένας ιερέας σε μια Καθολική Εκκλησία στη Ρουέν. μια εθνική κοσμική εορτή (η επίθεση της ημέρας της Βαστίλης στη Νίκαια).<br />Τις εβραϊκές κοινότητες (από το Παρίσι έως την Τουλούζη) και τους απλούς ανθρώπους.<br />Τον περασμένο Οκτώβριο, ένας ισλαμιστής χτύπησε σε ένα από τα πιο ασφαλή κτίρια της Γαλλίας: το μνημειώδες αρχηγείο της αστυνομίας των Παρισίων κοντά στον καθεδρικό ναό της Notre Dame, όπου δολοφόνησε τέσσερις από τους συναδέλφους του.</div><div><br />«Αυτή είναι μια σημαντική καμπή στην ισλαμική τρομοκρατία», δήλωσε ο Gilles Kepel, εμπειρογνώμονας για τη Μέση Ανατολή και την τζιχάντ.<br />«Είναι δύσκολο να πιστέψουμε ότι η αστυνομία στην οποία βασιζόμαστε για να μας προστατεύσει και η οποία υποτίθεται ότι είναι η τελευταία μας επίθεση εναντίον της τρομοκρατίας, μπορεί να είναι ίδια το θύμα της τρομοκρατίας», προσθέτει.<br />Μετά την επίθεση, επτά αστυνομικοί, «ύποπτοι ριζοσπαστικοποίησης», εξαναγκάστηκαν σε παράδοση των όπλων τους. <br />«Έχω την εντύπωση ότι οι ανοσοποιητικές μας άμυνες έχουν καταρρεύσει και ότι ο ισλαμισμός κερδίζει», λέει ο Γάλλος συγγραφέας Pascal Bruckner.</div><div><br />Πέντε χρόνια μετά τις τρομοκρατικές δολοφονίες στο Charlie Hebdo, η ελευθερία του λόγου είναι λιγότερο ελεύθερη στη Γαλλία.<br />«Κανείς δεν θα δημοσιεύσει σήμερα κινούμενα σχέδια του Μωάμεθ», δήλωσε πρόσφατα ο Philippe Val, πρώην συντάκτης του Charlie Hebdo.<br />«Τα τελευταία πέντε χρόνια, πάω στο αστυνομικό τμήμα κάθε μήνα περίπου για να υποβάλω μια καταγγελία σχετικά με απειλές κατά της ζωής, όχι προσβολές, απειλές θανάτου», λέει η Marika Bret, δημοσιογράφος στο Charlie Hebdo σήμερα.<br />Στο Παρίσι, πέντε χρόνια μετά τις δολοφονίες στο Charlie Hebdo, υπήρξε μια μεγάλη πορεία διαμαρτυρίας όχι για την τρομοκρατία, αλλά για την «ισλαμοφοβία».<br />«Ο Βολταίρος σβήνει μπροστά στον Μωάμεθ και ο Διαφωτισμός πριν από την Υποταγή», έγραψε ο συγγραφέας Éric Zemmour. Και το Κατάρ εξακολουθεί να χρηματοδοτεί ελεύθερα την κατασκευή τζαμιών στη Γαλλία.</div><div><br />Το 2017, δύο χρόνια μετά τη δολοφονία των Εβραίων σε τρομοκρατική επίθεση στο σούπερ μάρκετ Kosher στο Παρίσι, μία Εβραία η Sarah Halimi, βασανίστηκε και δολοφονήθηκε στο διαμέρισμα του Παρισιού από τον γείτονά της Kobili Traoré, ο οποίος φώναζε «Allahu Akbar».<br />Το εφετείο έκρινε πρόσφατα ότι ο Traoré, επειδή είχε καπνίσει κάνναβη, δεν ήταν «υπεύθυνος για τις πράξεις του».<br />Όπως δήλωσε ο επικεφαλής ραβίνος της Γαλλίας Haim Korsia, η απόφαση είναι μια «άδεια να σκοτώσει τους Εβραίους».<br />«Ο αντισημιτισμός σήμερα είναι τόσο φρικτός που θα ήταν δύσκολο να το κρύψει κανείς χωρίς να εμπλακεί σε γελοιοποίηση», δήλωσε ο ιστορικός Georges Bensoussan.<br />Μια εβδομάδα μετά την τρομοκρατική επίθεση στο Charlie Hebdo, στην οποία σκοτώθηκαν εννέα μέλη του προσωπικού της και άλλα τέσσερα τραυματίστηκαν, το περιοδικό δημοσίευσε ένα εξώφυλλο που απεικονίζει τον προφήτη του Ισλάμ με δάκρυ στο μάγουλο του και λέγοντας: «Tout est Pardonné» («Όλα συγχωρούνται»).</div><div><br />Πέντε χρόνια αργότερα, όλοι πραγματικά φαίνεται να έχουν συγχωρεθεί.<br />Τότε, πολλοί με υπερηφάνεια είπαν, «είμαι ο Charlie». Οι περισσότεροι αποδείχτηκαν ότι δεν ήταν.</div><div><br /></div><div><a href="www.bankingnews.gr">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Gatestone Institute: Γιατί η Γαλλία έχει μετατραπεί σε μία εκκολαπτόμενη ισλαμική δημοκρατία

Νικηφόρα μέχρι στιγμής η εκστρατεία των ριζοσπαστικοποιημένων Ισλαμιστών στη Γαλλία – Συνεχείς στρατολογήσεις. Η Γαλλία έχει μάθει να ζει με...

Διαβάστε την συνέχεια

Ελλάδα – Τουρκία: Μία διαμάχη για έναν νικητή

<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg9rQnaXbtNEXaUesu31XEjT4b8ITO2dN4L_wBnFANvIk8_mpZ2dvc6WVSP0Kx5POsPPJTs7dSuxX2gNg4Hnu1fcwGvypkZXRINdEZMy63axwVADbfGdnGeyiJJKc2s77ocewUdci_m96E/s696/stolos.png" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="367" data-original-width="696" height="147" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg9rQnaXbtNEXaUesu31XEjT4b8ITO2dN4L_wBnFANvIk8_mpZ2dvc6WVSP0Kx5POsPPJTs7dSuxX2gNg4Hnu1fcwGvypkZXRINdEZMy63axwVADbfGdnGeyiJJKc2s77ocewUdci_m96E/w640-h338/stolos.png" width="280" /></a><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">O Όμηρος δεν γίνεται να ανήκει σε ένα μικρό και ταλαίπωρο λαό χωρίς παρόν και μέλλον.</span></h3><b>Θεμιστοκλής Κατσαούνης* <br /></b>Στην εποχή μας, αλλά και στις παρελθούσες εποχές, τις περισσότερες φορές αυτοί που έτυχε να διεκδικούν την κυριαρχία της νοτιανατολικής Ευρώπης, καθώς και της ανατολικής Μεσογείου ήταν οι Έλληνες και οι Τούρκοι με τα αντίστοιχά κράτη που δημιούργησαν. Τελευταία εξαίρεση αποτελεί η Βουλγαρία των αρχών του 20ου αιώνα, που με την ισχύ των ενόπλων δυνάμεων της και την συγκυρία της διπλωματίας που την ευνόησε, αυτοχαρακτηριζόταν και σε ένα βαθμό αποτελούσε την Πρωσία των Βαλκανίων.<br /><br />Δεν είναι τυχαίο για τους Έλληνες και τους Τούρκους της εποχής μας, ότι οι νίκες και οι ήττες και για τους δύο λαούς, τιμούνται με έντονο συναισθηματικό φορτίο που εν μέρη τροφοδοτείται και από τις πολιτικές και πολιτειακές ηγεσίες. Επίσης δεν είναι τυχαίο πως η μέρα έναρξης της Ελληνικής Επανάστασης αποτελεί την ύψιστη εθνική γιορτή για την Ελλάδα. Αντίστοιχα για την γείτονα χώρα, η μέρα του τέλους της Μεγάλης Ιδέας του Ελληνικού Έθνους, με την νίκη των Τούρκων και τον διωγμό των Ελλήνων από τις πατρογονικές τους εστίες, αποτελεί και σε αυτήν την περίπτωση την ύψιστη εθνική εορτή της Τουρκίας.<br /><br />Σήμερα, βέβαια, παρά τις οικονομικές και υγειονομικές κρίσεις, που έπληξαν τα κράτη Ελλάδα, Κύπρο και Τουρκία, εξακολουθούν να είναι οι ισχυρότεροι παίχτες στην σκακιέρα της νοτιανατολικής Ευρώπης και της ανατολικής Μεσογείου, τόσο διπλωματικά όσο και στρατιωτικά. Αλλά ακόμη κι αν αυτό ακούγεται παράδοξο και οικονομικά, σε πλήθος τομέων. Ιστορία επιτυχίας για την Ελλάδα και την Κύπρο αποτελεί η πρωτιά στην εμπορική ναυτιλία.Στην χώρα που βρίσκεται στην αντίπερα όχθη του Αιγαίου ιστορία επιτυχίας θα μπορούσε να θεωρηθεί η μεγάλη βιομηχανική ανάπτυξη, που περιλαμβάνει ένα φάσμα τομέων από την αυτοκινητοβιομηχανία έως την αμυντική τεχνολογία και βιομηχανία.<br /><br />Ποιος είναι όμως ο λόγος που αυτά τα κράτη βρίσκονται σε χρόνια αντιπαράθεση και είναι έτοιμα ακόμη και για στρατιωτική εμπλοκή, ενώ όλα μοιάζουν να πηγαίνουν σχετικά καλά για τους λαούς που εκπροσωπούν;<br /><br />Η ηγετική θέση ενός εκ των δύο εθνών στην νοτιανατολική Ευρώπη και την ανατολική Μεσόγειο, με την μερίδα του λέοντος που θα αποκομίσει το κυρίαρχο έθνος, από τον ενεργειακό πλούτο, που η ανατολική Μεσόγειος φαίνεται να κατέχει.Για αυτόν τον λόγο η πολιτική της Τουρκίας χαρακτηρίζεται ως αναθεωρητική, αλλά και η πολιτική των ελλαδικών κρατών: Ελλάδα, Κύπρος, θα μπορούσε να θεωρηθεί με βεβαιότητα προληπτική επιθετική. Αυτό φυσικά δεν συνιστά κάτι το κατακριτέο, για την Ελλάδα και την Κύπρο.<br /><br />Ανά τον ρουν της ιστορίας, όλα τα κράτη που άφησαν το αποτύπωμα τους στην ανθρωπότητα, είχαν επιθετική ή προληπτική επιθετική πολιτική ή και τα δύο είδη εξωτερικής πολιτικής, όπως ακριβώς συμβαίνει και σήμερα με όλες τις μεγάλες δυνάμεις. Η προληπτική επιθετική πολιτική δεν βασίζεται απαραίτητα μόνο στην στρατιωτική ισχύ, αλλά σε ένα σύνολο παραγόντων, που περιλαμβάνουν όμως και την στρατιωτική δράση. Δεν γίνεται να κρυβόμαστε πίσω από ένα δειλό και παρωχημένο σύνθημα, που δυστυχώς πολλοί Έλληνες ακόμη πιστεύουν, του τύπου: «Δεν διεκδικούμε τίποτα και δεν παραχωρούμε τίποτα» αλλά είναι αναγκαίο και πρέπει να οραματιζόμαστε την «Ελλάδα των Τεσσάρων Θαλασσών».<br /><br />Ο πρόεδρος της Τουρκίας έχει αδιαμφισβήτητα δίκιο, όταν λέει πως ένα μικρό σύμπλεγμα νησίδων όπως αυτό της Μεγίστης, με 400 κατοίκους, περιορίζει μία χώρα με έκταση 783km² και πληθυσμό 83 εκατομμυρίων, κάνοντας την Τουρκία μεσόγεια χώρα, πάρα το μεγάλο μήκος των ακτογραμμών της σε Αιγαίο και Μεσόγειο. Η Ελλάδα όμως, από την σκοπιά του θαλάσσιου Διεθνούς Δικαίου δεν έχει άδικο, όταν διεκδικεί ένα μεγάλο τμήμα της ανατολικής Μεσογείου, με την ΑΟΖ που της προσφέρει το σύμπλεγμα των νησίδων της Μεγίστης, δίνοντας της την δυνατότητα να έχει παράλληλα και κοινά θαλάσσια σύνορα με την Κύπρο.<br /><br />Η Ελλάδα όμως έχει ακόμη έναν σπουδαίο λόγο για να διεκδικεί και να θέλει την ΑΟΖ του συμπλέγματος της Μεγίστης, που νομικά της ανήκει και φυσικά θα της δώσει μεγαλύτερη ώθηση στην διεθνή σκακιέρα, με όλο τον πλούτο που αυτή περικλείει, αντιπαραθέτοντας μπροστά στα δικαιώματα της μεγάλης σε έκταση και πληθυσμό Τουρκίας, έναν τεράστιο και πολυεπίπεδο πολιτισμό 3000 ετών, που αποτελεί παγκόσμια πολιτιστική κληρονομιά. Παρά τις αρρυθμίες το έθνος μας συνεχίζει να εκπλήσσει και στο παρόν, σε πλήθος τομέων, κάνοντας τους Έλληνες γνωστούς για τα επιτεύγματα τους σε όλο τον κόσμο, έστω κι αν πολλοί αντιδραστικοί εντός της Ελλάδας θέλουν να βλέπουν το Έθνος τους ως αφρικανικό ή καυκάσιο.<br /><br />Αυτός είναι ένας από τους ισχυρούς λόγους για να είναι το Ελληνικό Έθνος ακμαίο και σήμερα, καθώς ο Όμηρος δεν γίνεται να ανήκει σε ένα μικρό και ταλαίπωρο λαό χωρίς παρόν και μέλλον. Για αυτόν τον λόγο και για πλήθος επιτευγμάτων πρέπει να διεκδικήσουμε τα νομικά μας δικαιώματα, ώστε σε αυτήν την αναμέτρηση να είμαστε εμείς οι μόνοι νικητές.<div><br /></div><div><b><i> *Απόφοιτος ΕΑΠ, Τμήμα Ευρωπαϊκού Πολιτισμού<br /></i></b></div><div><br /></div><div><a href="https://www.huffingtonpost.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br />

Ελλάδα – Τουρκία: Μία διαμάχη για έναν νικητή

O Όμηρος δεν γίνεται να ανήκει σε ένα μικρό και ταλαίπωρο λαό χωρίς παρόν και μέλλον. Θεμιστοκλής Κατσαούνης*  Στην εποχή μας, αλλά και στις...

Διαβάστε την συνέχεια

Ελληνοτουρκικά: “Για έξι μίλια θα χαλάσουμε τις καρδιές μας τώρα;”

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiyVHrfOpKP_VvMcfoWzECKAtcub081QFDY_7okZEHXyP6LxjcXeruVl32lvlla3_asF1OohjPaD0WHSYlwo5q9pFG1xkaOGQl4EjYD3tyt35I-qbz2CByYpyDWM3qCgjn1SqvJ209GMmg/s696/aegean_xartis.png" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="428" data-original-width="696" height="172" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiyVHrfOpKP_VvMcfoWzECKAtcub081QFDY_7okZEHXyP6LxjcXeruVl32lvlla3_asF1OohjPaD0WHSYlwo5q9pFG1xkaOGQl4EjYD3tyt35I-qbz2CByYpyDWM3qCgjn1SqvJ209GMmg/w640-h394/aegean_xartis.png" width="280" /></a></div><div><br /></div>Το σύντομο κείμενο του κ.Χρήστου Κουστονάσιου, μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου του ΠΡΑΤΤΩ, περιγράφει με ακρίβεια τι έχει συμβεί με τις “νέες κόκκινες γραμμές” για τα εθνικά μας συμφέροντα… Όσα ακούστηκαν τις τελευταίες ημέρες και μένει να απαντηθεί το ερώτημα στο οποίο καταλήγει το κείμενο:<br /><br />Για έξι μίλια θα χαλάσουμε τις καρδιές μας τώρα;<br />Τι 12 τι 6 μίλια, τι κι’ αν το Διεθνές Δίκαιο σου λέει ότι έχεις δικαίωμα να επεκτείνεις την αιγιαλίτιδα ζώνη σου μέχρι τα 12 μίλια, όπως και κάθε χώρα της υφηλίου, τι κι’ αν έρχεται σήμερα ο Λαβρώφ και δηλώνει προκαταβολικά τα αυτονόητα, ότι δηλαδή κάθε οργανωμένο κράτος έχει δικαίωμα αναφαίρετο να επεκτείνει την θαλάσσια ζώνη κυριαρχίας της στα 12 μίλια.<br /><br />Εσύ όμως κ. Χρυσοχοΐδη βράχος, όπως τότε που δεν προλάβαινες να διαβάσεις τα μνημόνια, τώρα δεν πρόλαβες να διαβάσεις το Διεθνές Δίκαιο, γιατί ασχολείσαι με την σύλληψη του Παππά, που σου ξέφυγε μέσα από τα χέρια και βαπτίζεις εθνικισμό τα 12 μίλια. Για να είμαστε δίκαιοι την αρχή την έκανε ο Γεραπετρίτης που κατέβασε την έρημη την κόκκινη γραμμή από τα 12 στα 6 μίλια. Τύφλα να έχει ο Βαλντέν και ο Μπίστης, οι επίγονοι του σημιτισμού με την πλούσια αρθρογραφία τους. Το κατάπιαν και αυτό οι βουκεφάλες βουλευτές της ΝΔ αμάσητο.<br /><br />Ο Μητσοτάκης σε κάλυψε στην Βουλή λέγοντας ότι κυριαρχία της χώρας στην θάλασσα είναι στα 6 μίλια και στο αέρα στα 10. Αλλά και ο Πικραμένος και ο πικραμένος Δένδιας που προσπάθησαν να καλύψουν την γκάφα και είπαν τα αυτονόητα, ξέχασαν το σημαντικό ότι εάν ένα δικαίωμα δεν το εξασκείς, όταν πρέπει, τότε παραιτείσαι από αυτό σιωπηρά και να σας δω όλους εσάς όταν το τούρκικο γεωτρύπανο θα βυθιστεί στα 7 μίλια νοτίως της Κρήτης.<br /><br />Δεν θα χαλάσουμε τις καρδιές μας για 6 μίλια, το σημαντικό είναι να μην θυμώσουν οι Γερμανοί και ο Ερντογάν.<div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ελληνοτουρκικά: “Για έξι μίλια θα χαλάσουμε τις καρδιές μας τώρα;”

Το σύντομο κείμενο του κ.Χρήστου Κουστονάσιου, μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου του ΠΡΑΤΤΩ, περιγράφει με ακρίβεια τι έχει συμβεί με τις “νέες...

Διαβάστε την συνέχεια

Σχέδιο προσβολής νήσου από την Τουρκία: Σενάρια επιθετικού χαρακτήρα υλοποιούν οι ΕΔ

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi77sWuVcNGByOaVRA6-CV3xAaxzRcGHQn6ahIkdPM6Qhn2eF1LtFEVO2WsorpuToTFAt5VvfRhnr8XRJHEN3f5kpe-M95cBPZ5l2YmTWeURbpMA_6QqkHqvVkLJ42VSQeEFW7WHFa-Xqc/s1000/egitim.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="600" data-original-width="1000" height="168" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi77sWuVcNGByOaVRA6-CV3xAaxzRcGHQn6ahIkdPM6Qhn2eF1LtFEVO2WsorpuToTFAt5VvfRhnr8XRJHEN3f5kpe-M95cBPZ5l2YmTWeURbpMA_6QqkHqvVkLJ42VSQeEFW7WHFa-Xqc/w640-h384/egitim.jpg" width="280" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">  Διάχυτη η ανησυχία της Αθήνας για κλιμάκωση</span></h3>Ηέντονη ανησυχία που επικρατεί στην Αθήνα για το πιθανό ενδεχόμενο πρόκλησης τετελεσμένων εκ μέρους της Τουρκίας μέχρι τα τέλη του έτους είναι πλέον διάχυτη. Σε γενικότερο επίπεδο πάντως, η Άγκυρα μοιάζει ανεξέλεγκτη, ενώ φέρονται να προετοιμάζονται πιθανόν, για πολύ εξειδικευμένα σενάρια σε Αιγαίο και Α. Μεσόγειο. <br /><br /><br />Τουρκικά πολεμικά πλοία που συνδέονται με την Διοίκηση Αμφίβιων δυνάμεων πραγματοποίησαν επιχειρησιακά εκπαιδευτικά προγράμματα εκπαίδευσης στον κόλπο της Σμύρνης και στην περιοχή Ακάζι στις 22-23 Οκτωβρίου 2020 με τη συμμετοχή της διοίκησης της Ταξιαρχίας πεζοναυτών σε συνεργασία με αεροσκάφη που ανήκουν στην πολεμική αεροπορία.<br /><br />Την ίδια περίοδο στην Ανατολική Μεσόγειο, είχαμε «κοινή εκπαίδευση επιθετικού ελικοπτέρου» σε συνεργασία με πυραυλάκατο σε ένα σενάριο προσβολής θαλάσσιων και χερσαίων στόχων.<br /><br />Το τουρκικό υπουργείο άμυνας ανακοίνωσε ότι οι "κοινές εκπαιδεύσεις επιθετικών ελικοπτέρων με πυραυλάκατο πραγματοποιήθηκαν με επιτυχία στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Στις φωτογραφίες που δημοσίευσαν οι Τούρκοι βλέπουμε την πυραυλάκατο TCG Harpoon σε συνεργασία με επιθετικό ελικόπτερο ATAK με ουραίο αριθμό P336. Οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις είχαν μια παρόμοια άσκηση με το πολεμικό πλοίο TCG Gurbet.<br /><br />Παράλληλα έχουμε και την αεροπορική άσκηση “Ankası-2020”, η οποία πραγματοποιείται με τη συμμετοχή εναέριων μέσων της 3ης αεροπορικής πτέρυγας στο Ικόνιο μεταξύ 26 Οκτωβρίου και 06 Νοεμβρίου 2020.<br /><br />Το είδος των ασκήσεων των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων, ειδικά η συνεργασία πυραυλακάτων και επιθετικών ελικοπτέρων, αλλά και η αποβατική άσκηση, δείχνει ότι οι “γείτονες” προσανατολίζονται σε ένα ορισμένο είδος αποστολών, αυτών που αφορούν μια πιθανή προσβολή νήσου για παράδειγμα.<br /><br />Η αυξημένη τουρκική στρατιωτική δραστηριότητα, προκαλεί εγρήγορση και ετοιμότητα βέβαια στο ΓΕΕΘΑ, το οποίο προετοιμάζεται για όλα τα σενάρια, που αφορούν προσπάθεια πρόκλησης με το δεύτερο πλωτό τουρκικό γεωτρύπανο ειδικά στο Αιγαίο.<br /><br />Η συνεχής δέσμευση ελληνικών θαλάσσιων περιοχών και ειδικά η εμπλοκή των δυνάμεων πεζοναυτών δίνει την εικόνα μιας «πρόβας ετοιμότητας» στο Αιγαίο.<br /><br />Αυτό που προβληματίζει όμως ιδιαίτερα τους Έλληνες επιτελείς είναι η συνεχής παρουσία σε «ασκήσεις» Τούρκων πεζοναυτών μαζί με ομάδες κομάντος SAT-SAS.<br /><br />Θέλουν τις ειδικές δυνάμεις τους «ζεστές» εκεί στην Άγκυρα και τις κρατούν ετοιμοπόλεμες μιας και όπως φαίνεται από τις δηλώσεις τους θέλουν να υπερασπιστούν την «γαλάζια πατρίδα», η έκταση της οποίας αποτελεί πρόκληση όχι μόνο για την Ελλάδα αλλά για πολλές χώρες της περιοχής.<br /><br />Ειδικά αυτήν την περίοδο, τέτοιου είδους κινήσεις και “ασκήσεις” μεταφράζονται σε προβολή ισχύος και προετοιμασία για πιθανό επεισόδιο σε Αιγαίο και Α. Μεσόγειο. <br /><br />Ειδικοί αμυντικοί αναλυτές εκτιμούν ως πολύ πιθανή ακόμα και κάποια τουρκική μονομερή ενέργεια, ή ακόμα και την πιθανότητα “ατυχήματος’ σε Αιγαίο και Α. Μεσόγειο, διότι αυτό ακριβώς θα βόλευε τους Τούρκους στο έπακρο.<br /><br />Το σχέδιο της Άγκυρας είναι η ενεργοποίηση ουσιαστικά του τουρκικής εμπνεύσεως δόγματος της «Γαλάζιας Πατρίδας» με την έκδοση συνεχών NAVTEX, οι οποίες ήδη εκδίδονται από την Τουρκία, με τις ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις να παραμένουν σε ετοιμότητα για κάθε πρόκληση.<br /><br />Υπενθυμίζουμε ότι σχεδόν όλες οι μεγάλες ασκήσεις των τουρκικών ενόπλων, εδώ και πολλά χρόνια αφορούν στρατιωτική επιχείρηση "απόβασης" σε κάποια τοποθεσία, ενδεικτικό του “αέρα” που “φυσάει” μέσα στα μυαλά των Τούρκων στρατηγών και ειδικά του αφεντικού τους, προέδρου Ρ.Τ. Ερντογάν.<div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Σχέδιο προσβολής νήσου από την Τουρκία: Σενάρια επιθετικού χαρακτήρα υλοποιούν οι ΕΔ

  Διάχυτη η ανησυχία της Αθήνας για κλιμάκωση Ηέντονη ανησυχία που επικρατεί στην Αθήνα για το πιθανό ενδεχόμενο πρόκλησης τετελεσμένων εκ μ...

Διαβάστε την συνέχεια