Τα βήματα της Τουρκίας, καταλύτης ευρύτερων αντίπαλων συμμαχιών

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj_d9bWnpOooj9rffj9F8kDFiHFA0F1_iq3SPWvRej0fZ24MwCvPGDHofPzdwBnnfHrQcywTdVBAjY1b_Tp-orqzYu8YC0QUnzC0UFs8YBfuXPZpFVyZbUW-GKNkIqqmVLVAO0OJhpAIQY/s1600/333248556.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="431" data-original-width="722" height="167" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj_d9bWnpOooj9rffj9F8kDFiHFA0F1_iq3SPWvRej0fZ24MwCvPGDHofPzdwBnnfHrQcywTdVBAjY1b_Tp-orqzYu8YC0QUnzC0UFs8YBfuXPZpFVyZbUW-GKNkIqqmVLVAO0OJhpAIQY/s280/333248556.jpg" width="280" /></a></div> <h3> <span style="font-weight: normal;">Τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα πιέζουν για μία Αραβο-Ευρωπαϊκή συμμαχία ώστε να περιορίσουν την τουρκική καταπάτηση.</span></h3> Οι ευρωπαϊκές χώρες περιλαμβανομένου της Γαλλίας, της Ελλάδας και της Κύπρου αισθάνονται ότι απειλούνται από την Τουρκία η οποία κατά παράβαση του διεθνούς δικαίου, χρησιμοποιεί την Λιβύη για να επεκτείνει τον έλεγχο υδάτων πλούσιων σε φυσικό αέριο. Ως αποτέλεσμα, οι περιφερειακές διαμάχες που μαστίζουν την Μέση Ανατολή και την Βόρειο Αφρική έχουν καταστεί ευρωπαϊκά προβλήματα, παρά την σύγχυση που κυριαρχεί στις θέσεις των μεγάλων χωρών της ηπείρου όπως η Γαλλία και η Γερμανία ως προς τον περιορισμό της τουρκικής επέκτασης.<br /> <br /> Η Ευρώπη διατίθεται πλέον περισσότερο να συμμαχήσει με αραβικές χώρες οι περισσότερες από τις οποίες εργάζονται σκληρά για να σταματήσουν την τουρκική στρατιωτική επέμβαση στην Συρία και στην Λιβύη. Χώρες όπως η Ιταλία και η Γαλλία θεώρησαν σημαντικές και αναγκαίες τις κινήσεις της Αιγύπτου και των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων για να αποκτήσουν μία αραβική νομιμότητα στην συμμαχία εναντίον της Τουρκίας.<br /> <br /> Μία δήλωση που εκδόθηκε τον περασμένο μήνα από τους υπουργούς Εξωτερικών της Γαλλίας, της Ελλάδας, της Κύπρου, των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων και της Αιγύπτου διευκρίνισε τις ανησυχίες τους για τις παράνομες τουρκικές κινήσεις στην ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας και στα χωρικά της ύδατα, οι οποίες συνιστούν σαφή παραβίαση του διεθνούς δικαίου σύμφωνα με την Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας.<br /> <br /> Τα ΗΑΕ και η Σαουδική Αραβία έχουν σημαντικά χαρτιά για να ενθαρρύνουν την Ευρώπη να επιταχύνει τη διαδικασία σύναψης αυτής της συμμαχίας με αυτούς. Έχουν εργαστεί σκληρά για να περικυκλώσουν και να αντιμετωπίσουν την επιρροή του πολιτικού Ισλάμ σε διάφορα μέρη, συμπεριλαμβανομένης της Αιγύπτου και του Σουδάν και, παρεμβαίνοντας στην Υεμένη, κατάφεραν να προστατεύσουν τη διεθνή ναυσιπλοΐα στην Ερυθρά Θάλασσα, καθώς και να καθιερώσουν καλύτερη συνεργασία με τις χώρες στο Κέρας της Αφρικής για εξασφαλίσουν μεγαλύτερη ασφάλεια.<br /> <br /> Αυτή η αναδυόμενη συμμαχία της ανάγκης μεταξύ των μεσογειακών αραβικών και ευρωπαϊκών χωρών μπορεί τελικά να ενθαρρύνει άλλες χώρες που ανησυχούν για την τουρκική επέκταση, να συμμετάσχουν σε αυτή. Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει το Ισραήλ, για παράδειγμα, το οποίο δεν κρύβει την απογοήτευσή του για τις εξελίξεις στη Λιβύη, και με την Τουρκία και τη Ρωσία να ξεκινούν έναν αγώνα επιρροής στη Μεσόγειο και από απλές απειλές να εξελίσσονται στην πραγματική εφαρμογή επί μονίμου βάσεως. Η Άγκυρα και η Μόσχα εκμεταλλεύτηκαν τις ανεπαρκείς ευρωπαϊκές δραστηριότητες παρακολούθησης που ενσωματώθηκαν στην αποστολή της Σόφιας του 2015 και πιο πρόσφατα από τη διαδικασία IRINI (2020).<br /> <br /> Ο WolframLacher, ερευνητής σχετικά με την Λιβύη, είπε: «Τώρα που οι καταστροφικές συνέπειες της ευρωπαϊκής αδράνειας είναι προφανείς και ο Haftar δεν έχει πλέον την ευκαιρία να καταλάβει την εξουσία, μια (ευρωπαϊκή) αλλαγή πολιτικής είναι τόσο πιθανή όσο και απαραίτητη».<br /> <br /> Τα ΗΑΕ έτρεφαν μεγάλες ελπίδες για την ταχεία έναρξη του προγραμματισμένου αγωγού East Med που θα μετέφερε φυσικό αέριο από ισραηλινά, κυπριακά και λιβανικά πεδία μέσω της Ελλάδας στην Ιταλία. Αυτός ο αγωγός απειλούσε να αντικαταστήσει έως και το ήμισυ των εξαγωγών από το Κατάρ στην Ευρώπη με αέριο από την Ανατολική Μεσόγειο.<br /> <br /> Η κρίση της Λιβύης θα έδινε την ευκαιρία στους Ευρωπαίους, τουλάχιστον στις μεσογειακές χώρες, να κινηθούν πιο αποτελεσματικά και ομοιόμορφα, διότι η τουρκο-ρωσική παρουσία στα νότια σύνορά τους απειλεί άμεσα την εθνική τους ασφάλεια, είτε λόγω της τρομοκρατίας και της εμπορίας όπλων είτε λόγω της εμπορίας ανθρώπων.<br /> ahvalnews.com <br /> <br /> <a href="https://tourkikanea.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Τα βήματα της Τουρκίας, καταλύτης ευρύτερων αντίπαλων συμμαχιών

Τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα πιέζουν για μία Αραβο-Ευρωπαϊκή συμμαχία ώστε να περιορίσουν την τουρκική καταπάτηση. Οι ευρωπαϊκές χώρες περ...

Διαβάστε την συνέχεια

Το διπλωματικό παιχνίδι πίσω από την επίσκεψη Δένδια στο Κάιρο

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjGbI-e_whidmZvoPZZUf7AUqDJMpnkqssArKveMhJ1SOneLR-KkNgmAtDI91-ty1pjH0CEmHx9IY5zB9h02yraAM36xacpUQZNLEXRrVUp_i_iPOt_76oznEd0EHEVTl1gRM7npw6hjBI/s1600/dendias-sisi.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="541" data-original-width="963" height="156" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjGbI-e_whidmZvoPZZUf7AUqDJMpnkqssArKveMhJ1SOneLR-KkNgmAtDI91-ty1pjH0CEmHx9IY5zB9h02yraAM36xacpUQZNLEXRrVUp_i_iPOt_76oznEd0EHEVTl1gRM7npw6hjBI/s280/dendias-sisi.jpg" width="280" /></a></div> <br />Του <b>Κώστα Ράπτη</b><br />Πρώτα η συνυπογραφή με την Ιταλία της οριοθέτησης Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης στο Ιόνιο. Κατόπιν η ιδιαίτερη συνάντηση με τον Ισραηλινό ομόλογό του στο περιθώριο της επίσκεψης ελληνικής αντιπροσωπείας υπό τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη στο Ισραήλ. Και σήμερα η μετάβαση στο Κάιρο, συνοδεία τεχνικών εμπειρογνωμόνων, με την προσδοκία προώθησης μιας οριοθέτησης, έστω και τμηματικής, των Αποκλειστικών Οικονομικών Ζωνών Ελλάδας και Αιγύπτου. Η Ανατολική Μεσόγειος και η προσπάθεια ανατροπής των τετελεσμένων που επιχειρεί να δημιουργήσει η Τουρκία βρίσκονται στο επίκεντρο όλης της δραστηριότητας του υπουργού Εξωτερικών Νίκου Δένδια.<br /><br />Ωστόσο τα μηνύματα που εκπέμπει ο ίδιος ο επικεφαλής της ελληνικής διπλωματίας παραπέμπουν σε αβέβαιο εγχείρημα να μετατοπισθεί ένας μάλλον διστακτικός συνομιλητής. Ειδάλλως δεν θα έκανε λόγο ο Νίκος Δένδιας σε πρόσφατες συνεντεύξεις και δηλώσεις του για “ένα ακόμη βήμα προς το επιθυμητό αποτέλεσμα” στις συνομιλίες με την Αίγυπτο, δεν θα προέβαλλε τις δυσκολίες της πρόσφατης διαπραγμάτευσης με την σύμμαχο και εταίρο Ιταλία (με την οποία η Ελλάδα έχει οριοθετήσει υφαλοκρηπίδα από το 1977), ούτε θα επιχειρηματολογούσε διεξοδικά για την επήρεια του συμπλέγματος του Καστελόριζου στον καθορισμό θαλάσσιων δικαιοδοσιών – με αποδέκτη εκ πρώτης όψεως την Τουρκία, αλλά όχι μόνο αυτήν.<br /><br />Το δεδομένο είναι ότι παρά της κάκιστες σχέσεις της με την Άγκυρα, αφότου ανατράπηκε η κυβέρνηση του Μοχάμαντ Μόρσι της Μουσουλμανικής Αδελφότητας, η Αίγυπτος εμφανίζεται συγκρατημένη στο πόσο μακριά θέλει να πάει στα ζητήματα των θαλάσσιων δικαιοδοσιών – ιδίως στην αναγνώριση πλήρους επήρειας στο Καστελόριζο. Διόλου τυχαία, στις επίσημες δηλώσεις Αιγυπτίων (αλλά και Ισραηλινών) ιθυνόντων για τα θέματα της Ανατολικής Μεσογείου δεν κατονομάζεται ρητά η Τουρκία, με την οποία προφανώς ελπίζεται να αναταχθούν οι σχέσεις κάποια στιγμή στο μέλλον, ενώ Τούρκοι αξιωματούχοι από την άλλη δημοσίως τονίζουν το πόσο ωφελημένη θα βγει η Αίγυπτος με βάση τα ιδιόμορφα τουρκικά κριτήρια οριοθέτησης, που δεν αναγνωρίζουν παρά στοιχειώδη επήρεια ακόμη και στην Κρήτη και κατέστησαν έτσι δυνατό και το τουρκο-λιβυκό μνημόνιο.<br /><br />Η Αθήνα επείγεται να ακυρώσει στην πράξη, με μια συμφωνία με την Αίγυπτο, το τουρκολιβυκό μνημόνιο, ιδίως αφότου η κρατική εταιρεία πετρελαίων της Τουρκίας προανήγγειλε την διεξαγωγή ερευνών ανατολικά της Κρήτης και της Ρόδου, στήνοντας σκηνικό κλιμάκωσης της έντασης.<br /><br />Όμως το κυριότερο ελληνικό επιχείρημα για να δελεασθεί η αιγυπτιακή πλευρά, αφορά την κατάσταση στη Λιβύη, όπου οι στρατιωτικές επιτυχίες, μετά την τουρκική ανάμειξη, της προσκείμενης στη Μουσουλμανική Αδελφότητας κυβέρνησης Σαράτζ δημιουργεί στην γειτονική Αίγυπτο σοβαρά άγχη. Διόλου τυχαία η τουρκική διπλωματία έσπευσε να απορρίψει την πρωτοβουλία που ανέλαβε το Κάιρο (με ενθάρρυνση και της Ρωσίας) για μία πολιτική επίλυση της λιβυκής κρίσης.<br /><br />Τα συμφραζόμενα της επίσκεψης Δένδια στην αιγυπτιακή πρωτεύουσα φωτίζονται αποκαλυπτικά, αν συνυπολογίσουμε τη στάση της Γαλλίας και των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Χαρακτηριστική είναι η έκκληση Γάλλου αξιωματούχου, όπως την μεταφέρει το Reuters, προς το ΝΑΤΟ να “μην θάβει το κεφάλι στην άμμο” αναφορικά με την συμπεριφορά της Τουρκίας προς τους συμμάχους και η καταγγελία πως τουρκικά πολεμικά πλοία ενήργησαν επιθετικά προς γαλλικό πολεμικό πλοίο σε συμμαχική αποστολή που ήλεγχε αν το τουρκικό πλοίο Cirkin μετέφερε λαθραία όπλα στη Λιβύη.<br /><br />Τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, πάλι, ως υποστηρικτής του στρατάρχη Χάφταρ στη Λιβύη, αλλά και ως ηγέτιδα δύναμη του μπλοκ των αραβικών κρατών που αντιμάχεται σε όλη την περιοχή τον άξονα Τουρκίας-Κατάρ-Μουσουλμανικής Αδελφότητας, επιδιώκουν, σύμφωνα με δημοσίευμα του Arab Weekly, τη δημιουργία μιας ευρω-αραβικής συμμαχίας με αντιτουρκικό πρόσημο. Πρόκειται για επιδίωξη που αναπτύσσεται στο έδαφος της προηγούμενης αδράνειας ΗΠΑ και ευρωπαϊκών χωρών στα θέματα της περιοχής, αλλά περιπλέκεται από τις νεοψυχροπολεμικές προτεραιότητες ανάσχεσης της ρωσικής επιρροής, που εν προκειμένω συναντάται με τα συμφέροντα των αραβικών μοναρχιών.<br /><br /><a href="http://www.capital.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Το διπλωματικό παιχνίδι πίσω από την επίσκεψη Δένδια στο Κάιρο

Του Κώστα Ράπτη Πρώτα η συνυπογραφή με την Ιταλία της οριοθέτησης Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης στο Ιόνιο. Κατόπιν η ιδιαίτερη συνάντηση...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο σαλαφισμός στις Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις και οι διφορούμενες σχέσεις με το ΝΑΤΟ

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgzqvR9Wa5ZNmowSXzayJAsiS5iarN7cCI3Bi4uSXmk4TitPkRTvTcbLUBFPo2aczAHZP59busOi7zT1twa2vWl9SxFBQ4FT9r7Xq2OBlgb99pVj3Cn2KkBoD-bEKXMTjcAJOYqW_TK7RA/s1600/turkey_NATO.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="550" data-original-width="1200" height="127" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgzqvR9Wa5ZNmowSXzayJAsiS5iarN7cCI3Bi4uSXmk4TitPkRTvTcbLUBFPo2aczAHZP59busOi7zT1twa2vWl9SxFBQ4FT9r7Xq2OBlgb99pVj3Cn2KkBoD-bEKXMTjcAJOYqW_TK7RA/s280/turkey_NATO.jpg" width="280" /></a></div> <br /> Του <b>Ali Ağcakulu</b><br /> Όταν τις πρώτες μέρες του Νοεμβρίου 2020 σκοτώθηκε ο Κασίμ Σουλεϊμάνι, τα θεμέλια της συνεργασίας Τουρκίας-Ιράν-Ρωσίας κλονίστηκαν και η Τουρκία έκανε ένα βήμα για να ενταχθεί και πάλι στον άξονα του ΝΑΤΟ, δηλαδή των ΗΠΑ.<br /> <br /> Ή προσποιείται ότι έκανε αυτό το βήμα.<br /> <br /> Η δολοφονία του Σουλεϊμάνι ήταν πραγματικά ένα νέο ορόσημο για την εξουσία του Ερντογάν. Την τελευταία δεκαετία συχνά ο Ερντογάν υπερηφανευόταν ότι η Τουρκία δεν ακούει και δεν ρωτά κανέναν και ότι χαράσσει και υλοποιεί μόνη της την εξωτερική της πολιτική. Έλεγε επίσης ότι η Τουρκία έχει εναλλακτικές, εννοώντας ότι δεν έχει την ανάγκη των ΗΠΑ. Τώρα άρχισε και πάλι να μιλά για τη συνεργασία την ενότητα και την αλληλεγγύη με το ΝΑΤΟ.<br /> <br /> Όσον αφορά τη Σύνοδο του ΝΑΤΟ που πραγματοποιήθηκε τον Απρίλιο του 2020, ο υπουργός Εξωτερικών Τσαβούσογλου είπε: “Σε αυτή τη Σύνοδο υπογραμμίσαμε επίσης για άλλη μια φορά ότι αναμένουμε συγκεκριμένη υποστήριξη από το ΝΑΤΟ για την ενίσχυση της αποτρεπτικής ισχύος της χώρας μας”.<br /> <br /> Ωστόσο, στη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ που είχε γίνει έξι μήνες νωρίτερα, ο Ερντογάν έλεγε ότι θα θέσει το θέμα της καταχώρισης του YPG στον κατάλογο των τρομοκρατικών οργανώσεων του ΝΑΤΟ, στη Σύνοδο του επομένου εξαμήνου. Η Σύνοδος έγινε και όπως φαίνεται από τη δήλωση Τσαβούσογλου, που παραθέσαμε, δεν τέθηκε κάποιο θέμα για το YPG .<br /> Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Χουλούσι Ακάρ, τον Φεβρουάριο του 2020, αναφερόμενος στις δυσκολίες που αντιμετωπίζει η Τουρκία στο Ιντλίμπ, δήλωσε ότι «είμαστε μέλος του ΝΑΤΟ και δεν έχουμε αλλάξει άξονα». άξονας μετατοπίζει τα μέλη του ΝΑΤΟ και” δήλωσε δήλωση.<br /> <br /> Με τη δήλωση, δε, που έκανε ο Ιμπραήμ Καλίν, τον Απρίλιο του 2020, ότι «πολύ πέρα ​​από το Ιντλίμπ και τη Συρία, υπάρχει πάντα χώρος για μια βαθύτερη συνεργασία μεταξύ των ΗΠΑ και της Τουρκίας», έγινε εμφανής η μετατόπιση της Τουρκίας και η στροφή προς ΗΠΑ.<br /> <br /> Μπορούμε να πούμε ότι η απόφαση της κυβέρνησης να μην ενεργοποιήσει του S-400 και η αντιπαλότητα που αναπτύχθηκε μεταξύ της Τουρκίας και της Ρωσίας στα μέτωπα της Συρίας και της Λιβύης, καθώς και η κριτική που ασκεί τελευταία ο Ερντογάν προς τη Ρωσία, δείχνουν ότι έχουμε εισέλθει σε μια νέα περίοδο.<br /> <br /> Ναι, η Τουρκία είναι μια χώρα του ΝΑΤΟ. Το δε ΝΑΤΟ έχει δεσμευτεί ότι υπηρετεί τις δημοκρατικές αξίες, ότι δίνει προτεραιότητα σε ειρηνική λύση στα προβλήματα που προκύπτουν και ότι διασφαλίζει την ελευθερία και την ασφάλεια των κρατών μελών με πολιτικά και στρατιωτικά μέσα. Οι χώρες μέλη του ΝΑΤΟ πρέπει να υπηρετούν αυτές τις αρχές με ειλικρίνεια.<br /> <br /> Ωστόσο, στρατιωτικοί και πολιτικοί αξιωματούχοι και πολιτικοί στα κράτη μέλη του ΝΑΤΟ, πρέπει επίσης να υιοθετήσουν θεμελιώδεις αξίες όπως η δημοκρατία, η ελευθερία και η ειρήνη και πρέπει να αφιερωθούν σε αυτές τις καθολικές αξίες στην πράξη και όχι μόνο στα λόγια.<br /> <br /> Η διαδικασία εγκαθίδρυσης ενός αυταρχικού καθεστώτος στην Τουρκία, που ξεκίνησε το 2011, ολοκληρώθηκε με την εφαρμογή του συστήματος Προεδρικής Δημοκρατίας, το 2018. Το καθεστώς άλλαξε. Οι ΤΕΔ επηρεάστηκαν επίσης από αυτόν τον μετασχηματισμό. Μετά τις 15 Ιουλίου, δεκάδες χιλιάδες στρατιωτικοί, Κεμαλιστές, Γκιουλενιστές και ΝΑΤΟϊκοί, που δεν συμμερίζονταν την ιδεολογία του Ερντογάν, εκκαθαρίστηκαν από τις ΤΕΔ με στημένες και ανυπόστατες κατηγορίες, ενώ από την άλλη πλευρά, σχεδόν έγιναν 40 χιλιάδες προσλήψεις προσωπικού, που συνδέεται με την ιδεολογία του Ερντογάν. Επιπλέον, οι Νέες Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις, σύμφωνα με την RAND Corporation, ετοιμάζονται να προσλάβουν άλλες 43 χιλιάδες στρατιωτικούς.<br /> <br /> Ακριβώς όπως η πολιτική δύναμη του Ερντογάν βασίζεται στους πιστούς σαλαφιστές, στις ισλαμικές σέχτες και τους γκρίζους λύκους, έτσι και στις Νέες Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις οι προσλήψεις γίνονται με βάση τα ίδια κριτήρια. Δεν είναι δύσκολο να μαντέψει κανείς ότι στις νέες προσλήψεις στις ΤΕΔ η μερίδα του λέοντος δόθηκε στις σαλαφιστικές σέχτες του Ερντογάν. Οι κατώτεροι και ανώτεροι αξιωματικοί των ΤΕΔ, που ενοχλούνται από την αδυναμία ορισμένων στρατηγών να διαχειριστούν αυτήν την κατάσταση αλλά και από την επιλογή άλλων στρατηγών να προσχωρήσουν στον σαλαφισμό, είτε πετιούνται από το στράτευμα με μαζικές εκκαθαρίσεις είτε περιμένουν τη στιγμή που θα έλθει και η δική τους σειρά.<br /> <br /> Ενώ από τη μια πλευρά επιχειρείται η ουδετεροποίηση των ΤΕΔ, από την άλλη σχεδιάζεται και επιχειρείται με αμείωτη ένταση η δημιουργία σαλαφιστικής ταυτότητας στις ΤΕΔ. Εάν οι ΤΕΔ είχαν διατηρήσει την παλιά εθνικιστική τους ταυτότητα, θα έβρισκαν να πουν δυο λόγια για τη γενοκτονία των Ουιγούρων της Κίνας. Όμως δεν είναι μυστικό ότι καταβάλλουν κάθε προσπάθεια για να προστατεύσουν τις σαλαφιστικές δομές στη Μέση Ανατολή.<br /> <br /> Ο κεμαλισμός είναι νεκρός, ζήτω (!) ο Ερντογανισμός<br /> <br /> Όμως οι αξιωματικοί των ΤΕΔ που έχουν αλλάξει ταυτότητα και έχουν αποξενωθεί από τη φύση τους, μπορεί να είναι αξιόπιστοι συνεργάτες του ΝΑΤΟ;<br /> <br /> Ο Mevlüt Mert Altıntaş, αστυνομικός της Άμεσης Δράσης της Άγκυρας, πυροβόλησε πισώπλατα και σκότωσε τον Πρέσβη της Ρωσικής Ομοσπονδίας Andrey Karlov, ο οποίος παρευρέθηκε στα εγκαίνια μιας έκθεσης. Κατά τη διάρκεια της δολοφονίας, φώναζε τον ύμνο της οργάνωσης Al Nusra, ενός κλάδου της Αλ Κάιντα, ο οποίος υποστηρίζεται επίσης από την τουρκική κυβέρνηση.<br /> <br /> Μια άλλη δολοφονία που σχετίζεται με την Αλ Κάιντα έλαβε χώρα στις ΗΠΑ. Ένας μαθητής της Ακαδημίας Πολεμικού Ναυτικού της Σαουδικής Αραβίας, ο οποίος εκπαιδευόταν στη ναυτική βάση της Pensacola, στη Φλόριντα των ΗΠΑ, τον Δεκέμβριο του 2019 σκότωσε τρεις στρατιωτικούς των ΗΠΑ. Στην έρευνα, η οποία έληξε τον περασμένο μήνα, αποκαλύφθηκαν οι σύνδεσμοι του Σαουδάραβα στρατιωτικού με την Αλ Κάιντα.<br /> <br /> Αυτά τα δύο παραδείγματα δείχνουν ότι οι ΤΕΔ, οι οποίες έχουν ριζοσπαστικοποιηθεί και το προσωπικό τους είναι πλέον σαλαφιστές, θα αντιμετωπίσουν βαθύτερα προβλήματα στις σχέσεις τους με τους συμμάχους τους στο ΝΑΤΟ από τώρα και στο εξής. Φανταστείτε Τούρκους σαλαφιστές στρατιωτικούς να συμμετέχουν σε κοινές διαδικασίες με Ευρωπαίους και Αμερικανούς στρατιωτικούς στα Επιτελεία του ΝΑΤΟ, όταν το υποσυνείδητό τους, όσο ήταν νέοι, μολυνόταν επί δεκαετίες με την εχθρότητα εναντίον της Δύσης και των ΗΠΑ.<br /> <br /> Μήπως δεν είναι γνωστό ότι η Τουρκία είναι η πρώτη χώρα στον κόσμο σε αντιαμερικανισμό, ως αποτέλεσμα της απόφασης της Τουρκίας να κάνει συνεχή προπαγάνδα εναντίον των ΗΠΑ;<br /> <br /> Φυσικά, οι κίνδυνοι για το ΝΑΤΟ δεν περιορίζονται στο προσωπικό χαμηλού επιπέδου, τους χαμηλόβαθμους αξιωματικούς. Η έκταση της πιθανής καταστροφής αυξάνεται όταν αυτοί που είναι εχθρικοί από τη φύση τους προς το ΝΑΤΟ, τα μέλη του και τις αξίες τους, γίνονται ανώτεροι διευθυντές του αξιωματούχοι των ΤΕΔ και του τουρκικού κράτους. Για παράδειγμα, ρίξτε μια ματιά σε αυτό το σχέδιο που το μάθαμε επειδή αποκαλύφθηκε:<br /> <br /> Το 2014, σε μια σύσκεψη που συμμετείχαν ο Διοικητής της ΜΙΤ, ο σημερινός Αρχηγός ΓΕΕΘΑ και ο υπουργός Εξωτερικών της εποχής, ο Διοικητής της ΜΙΤ ακούγεται να λέει ότι «μπορώ να στείλω τέσσερα άτομα στη Συρία, να τους βάλω να ρίξουν τέσσερις ρουκέτες προς την Τουρκία και να δημιουργήσουν έτσι αιτία πολέμου. Μπορώ επίσης να βάλω να επιτεθούν στον τάφο του Σουλεϊμάν Σαχ».<br /> <br /> Επίσης είναι γνωστό ότι έδαφος της Τουρκίας βρίσκεται υπό την προστασία του ΝΑΤΟ και θεωρείται έδαφος του ΝΑΤΟ. Ο Διοικητής της MIT μιλούσε επίσης για μια προβοκάτσια που θα διοργάνωνε ο ίδιος στην ουσία κατά του ΝΑΤΟ. Στην ίδια συνομιλία, που διέρρευσε, παραδέχτηκε επίσης ότι 2000 φορτηγά πυρομαχικών στάλθηκαν σε τρομοκράτες στη Συρία.<br /> <br /> Ομοίως, με μια παρόμοια σκευωρία που στήθηκε εναντίον του δεύτερου μεγαλύτερου στρατού του ΝΑΤΟ στις 15 Ιουλίου, είχε ως αποτέλεσμα την εκκαθάριση αξιωματικών των ΤΕΔ που ήταν πιστοί στο ΝΑΤΟ.<br /> <br /> Η κυβέρνηση φλερτάρει με τους σαλαφιστές και τις ισλαμιστικές τρομοκρατικές ομάδες, μέσω του δεύτερου μεγαλύτερου στρατού του ΝΑΤΟ. Γνωρίζουμε από ξένα μέσα ενημέρωσης ότι οι φρεγάτες του Τουρκικού Πολεμικού Ναυτικού μεταφέρουν όπλα στη Λιβύη ή προστατεύουν πλοία που μεταφέρουν όπλα. Επίσης, όλος ο κόσμος γνωρίζει πολλοί από τους τρομοκράτες, που χρησιμοποιούν το όνομα του Ελεύθερου Συριακού Στρατού, εκπαιδεύτηκαν και μεταφέρθηκαν στη Λιβύη από τις ΤΕΔ.<br /> <br /> Επίσης, θα πρέπει να μελετηθεί και να εξεταστεί σε βάθος η στενή συνεργασία μεταξύ των ΤΕΔ και των τρομοκρατικών ομάδων στο Ιντλίμπ, καθώς και η επιρροή που ασκεί στο προσωπικό των ΤΕΔ αυτή η συνεργασία. Εάν οι αξιωματικοί που συνεργάζονταν χθες με τρομοκράτες, αναλάβουν καθήκοντα στα κεντρικά γραφεία του ΝΑΤΟ, δεν είναι αυτό ένα θέμα που πρέπει να επανεξεταστεί;<br /> <br /> Άρα, τίθεται το εύλογο ερώτημα: Ο Ερντογάν έστρεψε πραγματικά το πρόσωπό του στο ΝΑΤΟ ή κοροϊδεύει το ΝΑΤΟ; Επίσης, διατηρεί τον Χουλούσι Ακάρ, που φέρεται να είναι υπέρμαχος ΝΑΤΟ, στη θέσου του ΥΠΑΜ όντως για να αποκαταστήσει ειλικρινείς σχέσεις με το ΝΑΤΟ ή είναι κι αυτό ένα παιχνίδι του Ερντογάν;<br /> <br /> Ένας ανώτατος αξιωματικός που συμμετείχε σε μια συνωμοσία, για να ξηλωθούν και να εκδιωχθούν από τον δεύτερο μεγαλύτερο στρατό του ΝΑΤΟ αξιωματικοί που ήταν πιστοί στις ΝΑΤΟϊκές αρχές και αξίες, μπορεί να είναι πράγματι υπέρμαχος του ΝΑΤΟ; Όχι δεν είναι δυνατόν. Ο Ακάρ δεν έχει άλλα προσόντα εκτός από αυτά του Ερντογανιστή.<br /> <br /> Επίσης, δεν υπάρχουν μεσαίοι και ανώτεροι αξιωματικοί να πορευθούν μαζί του στις ΤΕΔ. Επομένως, γι’ αυτό ο Ερντογάν τον κρατά μαζί του. Επειδή και οι δύο έχουν προβλήματα με τους μεσαίους και ανώτερους αξιωματικούς των ΤΕΔ.<br /> <br /> Ο λόγος για τον οποίο ο Ακάρ παρουσιάζεται ως υπέρμαχος του ΝΑΤΟ, είναι για να κερδίσει ο Ερντογάν χρόνο και να ολοκληρώσει τον μετασχηματισμό των ΤΕΔ. Ο Ερντογάν κοροϊδεύει και τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ μέσω του Ακάρ και προετοιμάζεται για την επόμενη μέρα. Το ΝΑΤΟ πρέπει να είναι έτοιμο για αυτά που μπορεί να συμβούν στην Ελλάδα, τη Συρία και τη Λιβύη.<br /> <br /> Το πρόβλημα εμπιστοσύνης που έχει δημιουργηθεί απέναντι στις ΤΕΔ, με την προώθηση των σαλαφιστών στις τάξεις τους, αποδεικνύεται και από το γεγονός ότι οι ΗΠΑ δεν παραδίδουν στην Τουρκία τα F-35 και διέκοψαν την εκπαίδευση των Τούρκων πιλότων.<br /> <br /> Στην ερώτηση δε «εάν ο Ερντογάν εγκαταλείψει τους S-400, οι ΗΠΑ θα δώσουν τα F-35;» η απάντηση είναι δεν νομίζω.<br /> <b>Μετάφραση: Σάββας Καλεντερίδης</b><br /> <br /> <a href="https://infognomonpolitics.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Ο σαλαφισμός στις Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις και οι διφορούμενες σχέσεις με το ΝΑΤΟ

Του Ali Ağcakulu Όταν τις πρώτες μέρες του Νοεμβρίου 2020 σκοτώθηκε ο Κασίμ Σουλεϊμάνι, τα θεμέλια της συνεργασίας Τουρκίας-Ιράν-Ρωσίας ...

Διαβάστε την συνέχεια

“Οι επόμενοι 2,5 μήνες ίσως κρίνουν τα πάντα στα ελληνοτουρκικά! Ώρα αποφάσεων”

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjVZnOWqGZFY5lvvGRdlg_CZa8WEaS80Rv4vOOa9Zl_6EKwX9IwPqFA74AYLd7XGQVsvE3JdKNsYM3tjOD0cv8C6wDUp_LQTtIbwgLc2s7NJXLQLHYOywKsnlZE2XBqPlnhkMM9vSCDs0s/s1600/peace+or+war.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="522" data-original-width="696" height="210" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjVZnOWqGZFY5lvvGRdlg_CZa8WEaS80Rv4vOOa9Zl_6EKwX9IwPqFA74AYLd7XGQVsvE3JdKNsYM3tjOD0cv8C6wDUp_LQTtIbwgLc2s7NJXLQLHYOywKsnlZE2XBqPlnhkMM9vSCDs0s/s280/peace+or+war.jpg" width="280" /></a></div> <br />Γράφει ο Αντιπτέραρχος (Ι) ε.α. <b>Ευάγγελος Γεωργούσης</b>*<br />Σύμφωνα με τον Υπουργό Εξωτερικών της Χώρας μας, ‘’…σενάριο διαλόγου με την Άγκυρα δεν φαίνεται να υπάρχει…’’. Αυτό ,την παρούσα περίοδο τουλάχιστον, εκ των πραγμάτων είναι προφανές, αφού εμείς ασκούμε την εξωτερική πολιτική μας στη βάση του Διεθνούς Δικαίου και η Τουρκία την δική της με προβολή της στρατιωτικής της ισχύος , για να επιβάλλει το δίκαιο που την συμφέρει. Οι προθέσεις της είναι προφανείς , δεν τις κρύβει, τις διατυπώνει και τις εξαγγέλλει. Στην Μεσόγειο οι σχεδιασμοί της δεν έχουν μόνο οικονομική διάσταση, αλλά προφανώς γεωπολιτική. Με τις κινήσεις που κάνει σε Κύπρο και Λιβύη θέλει ,απαιτεί, να της αναγνωριστούν όλα τα δικαιώματα μιας ισχυρής περιφεριακής δύναμης. Η διαφορά προσέγγισης στον στόχο αυτό, σε σχέση με άλλες ανάλογης γεωπολιτικής ισχύος δυνάμεις, είναι ότι αυτές χρησιμοποιούν κυρίως τις οικονομικές και τεχνολογικές δυνατότητες τους, ενώ η Τουρκία την στρατιωτική της ισχύ κατά την οθωμανική της παράδοση.<br /><br /> Έτσι το επόμενο εξάμηνο έχει ισχυρές πιθανότητες να είναι η περίοδος που θα κριθεί το σχέδιο Ερντογάν για τη ‘’Γαλάζια Πατρίδα’’. Δηλαδή, ο βαθμός αναγνώρισης της Τουρκίας ως περιφεριακής δύναμης που θα καθορίζει τις γεωπολιτικές εξελίξεις στην Κεντρική και Ανατολική Μεσόγειο, κινούμενη μεταξύ των συμφερόντων για την συγκεκριμένη περιοχή, των ΗΠΑ και της Ρωσίας. Φαίνεται ότι, για λόγους που η ίδια θεωρεί σημαντικούς, επισπεύδει τις ενέργειες εκείνες που ,κατά τη γνώμη της, θα την καθιερώσουν, de facto, ως τη δύναμη στην περιοχή που καθορίζει τα πράγματα κατά τα συμφέροντά της. Αυτό προκύπτει και από την στάση της στον λιβυκό εμφύλιο όπου εμπλέκεται, αδιαφορώντας για τις αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας του Ο.Η.Ε. και τις γεωτρήσεις που ήδη έχει κάνει στην κυπριακή ΑΟΖ.<br /><br /> Σε αυτή της την προσπάθεια γνωρίζει πως το ουσιαστικό εμπόδιο θα είναι ο Ελληνισμός (Ελλάδα-Κύπρος) με τον οποίο θα έρθει σε σύγκρουση. Και το επιλέγει. Η εκτίμηση είναι ότι έχει αξιολογήσει το ενδεχόμενο πως φτάνοντας τα πράγματα στα άκρα θα κερδίσει. Την Ε.Ε. ως ενιαία οντότητα, δεν την θεωρεί ικανή και έτοιμη να εμπλακεί δραστικά σε θέματα εξωτερικής πολιτικής και άμυνας, προς υπεράσπιση των συμφερόντων κρατών μελών της. Για τα συμφέροντα και τα γεωπολιτικά ενδιαφέροντα των Η.Π.Α. και Ρωσίας στην περιοχή, θεωρεί ότι ήδη έχει δημιουργήσει δεσμούς, φανερούς και κρυφούς, που της επιτρέπουν να κινείται ανάμεσα τους κρατώντας καλές ισορροπίες. Οι περισσότεροι αναλυτές συμφωνούν στην άποψη ότι, ο διεθνής παράγων, αυτή την περίοδο, δεν φαίνεται διατεθημένος να συγκρουστεί με την Τουρκία και να την επαναφέρει στις νόρμες του Διεθνούς Δικαίου. Για την πολιτική της Τουρκίας και τα σχέδια του Ερντογάν,να γίνει ο νέος ‘’Ατατούρκ’’, αυτό είναι μεγάλη ευκαιρία, ιδιαίτερα μετά από αυτά που συμβαίνουν στις Η.Π.Α. εν όψη και των προεδρικών εκλογών.<br /><br /> Με όλα αυτά ως δεδομένα, ο τουρκικός σχεδιασμός έχει μπεί στη φάση υλοποίησης. Πρώτο του στάδιο η πρόκληση φόβου και ανησυχίας στο ελληνικό πολιτικό σύστημα και την ελληνική κοινωνία (με την αρωγή και των ελληνικών ΜΜΕ). Με πολλούς τρόπους και ενέργειες προσπαθεί να μας πείσει ότι είναι διατεθειμένη να φτάσει μέχρι την θερμή σύγκρουση και ότι δεν υπάρχει χρόνος, πιέζοντας την ελληνική Κυβέρνηση να μπεί σε διαπραγματεύσεις για όλα τα θέματα που η ίδια θέτει. Δηλαδή για τα ‘’ζωτικά της συμφέροντα’’ που κάποιοι της αναγνώρισαν ότι έχει και με την υπογραφή τους, πριν λίγα χρόνια. Δεν είναι καθόλου τυχαίο που ο Τούρκος Πρέσβης στην Αθήνα, δεν χάνει ευκαιρία να τονίζει ότι μας μένουν 2,5 μήνες να αποφασίσουμε τι θέλουμε, ειρήνη ή πόλεμο;<br /><br /> Αν η δεύτερη φάση είναι μία προγραμματισμένη και καλά σχεδιασμένη , μικρή ή μεγάλη θερμή αναμέτρηση με την Ελλάδα, ενώ δεν μπορεί να αποκλειστεί, δεν θα της είναι και εύκολο να την ξεκινήσει ,κατά τη γνώμη μου. Το αποτέλεσμα μίας τέτοιας εκδοχής κανείς δεν μπορεί να το προεξοφλήσει. Το βέβαιο είναι πως αν επεκταθεί η όποια σύγκρουση, πέρα του τοπικού πεδίου, το κόστος και για τις δύο πλευρές θα είναι ιδιαίτερα σοβαρό και σε πολλούς τομείς. Πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι η ναυτική προβολή ισχύος που κάνει η Τουρκία στη Μεσόγειο, με την εμπλοκή της στην Λιβύη και όχι μόνο, είναι ιδιαίτερα σοβαρή υπόθεση, αλλά έχει και τα τρωτά επιχειρησιακά της σημεία. Διασπά ένα σοβαρό μέρος της ναυτικής της δύναμης σε μία περιοχή που δύσκολα θα μπορέσει να το υποστηρίξει με άλλες δυνάμεις , αν απαιτηθεί να το καλύψει από πιθανή ελληνική δράση. Θα ήταν ιδιαίτερα σοβαρό το πλήγμα για την ναυτική της ισχύ ,αν αυτό το ναυτικό δυναμικό της εξουδετερωνόταν εντός 48 ωρών από συνδυασμένες επιχειρήσεις των ελληνικών Ε.Δ. Επομένως το να συνοδεύεις ένα ερευνητικό σκάφος ή ένα πλοίο γεωτρήσεων με 3 ή 5 φρεγάτες στα 200 με 300 Ν.Μ , είναι φυσικά μία επίδειξη πολιτικής αποφασιστικότητας, αλλά δεν είναι καθόλου δεδομένη η επιχειρησιακή αποτελεσματικότητα τους και η υποστήριξη τους, όταν αυτό πρέπει να γίνει διαμέσου του αμυντικού συστήματος της χώρας που τα συμφέροντα της απειλούνται.<br /><br /> Θα λέγαμε λοιπόν, πως η λογική κατάληξη ή συμπέρασμα, που προκύπτει για την προοπτική των σχέσεων Ελλάδος-Τουρκίας είναι ότι ή λύση, η όποια λύση, έχει μία σταθερή βάση , αυτή της στρατιωτικής ισχύος των δύο χωρών. Αν αυτή (λύση) προκύψει μέσω διαπραγματεύσεων, το ειδικό βάρος αυτής της ισχύος και η ετοιμότητα της, θα είναι συνεχώς στο μυαλό των διαπραγματευομένων. Αν γίνει ή δεν γίνει, μέσω θερμής αναμέτρησης, μικρής ή μεγάλης, και πάλι η στρατιωτική ισχύς θα καθορίσει το αποτέλεσμα ή την αποτροπή της. Εκτιμώ πως αρκετοί Πολιτικοί και Στρατιωτικοί Ηγέτες, που είχαν την ευθύνη της Άμυνας της χώρας μας και κατ’ επέκταση της διαμόρφωσης της αναγκαίας στρατιωτικής ισχύος αυτής, σήμερα θα έχουν μετανιώσει που άφησαν τον χρόνο της τελευταίας 15ετίας να περάσει αναξιοποίητος. Όπως επίσης που επέτρεψαν στις οικονομικές συνθήκες να επιδράσουν και στον τομέα αυτόν ,παρά την χειροπιαστή απειλή.<br /><br /> Ο παράγων χρόνος ,λοιπόν , δεν υπάρχει σε επάρκεια και τα περισσότερα που σχετίζονται με την Άμυνα και την αναγκαία στρατιωτική ισχύ θα πρέπει να γίνουν ‘’χθες’’. Όλοι λένε ότι ο νόμος περί προμήθειας αμυντικού υλικού ,αλλά και συντήρησης του υπάρχοντος, έχει προβλήματα. Κανείς ,όμως δεν τον έχει αλλάξει ,μέχρι σήμερα. Οι διαδικασίες συντήρησης των υφισταμένων μέσων και όπλων, κινούνται σε ρυθμούς μηδενικής εξωτερικής απειλής, σε ρυθμούς δηλαδή Λουξεμβούργου και Ελβετίας. Δεν μπορεί , κάποιος θα έχει την ευθύνη αν πλοία, αεροσκάφη, ή πυροβόλα που έχουν αγοραστεί για την άμυνα της χώρας, δεν είναι αξιόμαχα την ώρα που η Πατρίδα θα τα χρειαστεί. Η αναδιοργάνωση των Ε.Δ. καθυστερεί. Πρόσφατα έγινε μία κίνηση προς την σωστή ,κατά τη γνώμη μου , κατεύθυνση από τον Αρχηγό ΓΕΕΘΑ, για την βελτίωση της αποτελεσματικότητας των Ειδικών Δυνάμεων. <div> <br /></div> <div> Η εκτίμηση μου είναι πως τα γεωγραφικά δεδομένα της χώρας μας ,σε σχέση με την τουρκική απειλή, καθορίζουν την περιοχή του Έβρου ως την μόνη στην οποία ενδέχεται να υπάρξει κλασική αντιπαράθεση χερσαίων δυνάμεων. Όλος ο νησιωτικός μας χώρος , με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του, έχει ανάγκη για την προστασία του, από ισχυρό Ναυτικό, αποτελεσματική Αεροπορία και Ειδικές Δυνάμεις με τον κατάλληλο εξοπλισμό και εκπαιδευμένες για επιχειρήσεις ημέρα, νύκτα και με όλες τις καιρικές συνθήκες. Τις λεπτομέρειες και τους αριθμούς τις γνωρίζουν οι ειδικοί που έχουν και την ευθύνη.<br /><br /> Είναι η ώρα για σωστές πολιτικές αποφάσεις που θα ανατρέψουν, αν ανατρέπονται, οι παλαιές λανθασμένες,από κάθε άποψη, για τον χρόνο της θητείας των εφέδρων. Στράτευση όλων στα 18 για ένα χρόνο τουλάχιστον, αλλά με σωστή ‘’εκμετάλλευση’’ αυτού από τους υπευθύνους των Ε.Δ. Η συνεργασία ΥΠΕΘΑ, Αμυντικής Βιομηχανίας, Α.Ε.Ι. και ΑΣΕΙ, δεν έχει ακόμα φτάσει στο επίπεδο που έχει ανάγκη η Άμυνα της χώρας μας, αλλά και η οικονομική μας ανάκαμψη επιβάλλει. Οι Τούρκοι Υπουργοί μας λένε να προσέξουμε τους αριθμούς των δύο χωρών. Είναι αλήθεια ότι αριθμητικά οι Τ.Ε.Δ. κάνουν εντύπωση. Όμως όλες οι Ε.Δ. έχουν το ‘’κέντρο’’ ή τα ‘’κέντρα βαρύτητος’’ αυτών. Όταν αυτό ή αυτά εξουδετερωθούν με τις κατάλληλες επιχειρήσεις, η ισχύς αυτών μειώνεται δραστικά. Έτσι την χώρα μας δεν είναι πρακτικά δυνατό να την απειλήσει το σύνολο των χερσαίων τουρκικών δυνάμεων. Αντίθετα, μπορεί ,σχετικά εύκολα, να την απειλήσει το σύνολο της τουρκικής ναυτικής ισχύος και φυσικά ,άμεσα το σύνολο των αεροπορικών της δυνάμεων, με την συμμετοχή και υποστήριξη των ‘’πολλαπλασιαστών ισχύος’’ αυτής( Ιπτάμενα Radars, Tankers, UAVs, Βλήματα Ε-Ε). Αυτό σημαίνει σωστή και κατάλληλη επιχειρησιακή σχεδίαση, αλλά κυρίως προετοιμασία από τη μεριά των δικών μας Ε.Δ.<br /><br /> Ο χρόνος, ως στοιχείο στην διαδικασία λήψης πολιτικών και όχι μόνο, αποφάσεων είναι κεφαλαιώδους σημασίας. Στις τρέχουσες εξελίξεις και δεδομένα που δημιουργούν οι τουρκικοί σχεδιασμοί για τον Ελληνισμό, αυτό το στοιχείο,αυτός ο παράγων, δεν είναι με το μέρος μας, χωρίς γι’αυτό να μας φταίει κάποιος άλλος, όπως συνήθως ψάχνουμε. Και τα δύο κέντρα, Αθήνα και Λευκωσία, δεν μπορούν να ισχυριστούν ότι έκαναν καλή χρήση αυτού ,κατά το παρελθόν. Τώρα τρέχουμε. Ας ελπίσουμε ότι θα προλάβουμε, έστω στο παρά πέντε, ως συνήθως. Όσοι τονίζαμε ,πως στις σχέσεις μας με την Τουρκία η στρατιωτική ισχύς είναι η κυρίαρχη συνιστώσα της συνολικής μας Εθνικής Ισχύος, που θα μας εξασφαλίσει τα εθνικά συμφέροντα και την ειρήνη, μας είχαν κατατάξει στους πολεμοχαρείς. Αντίθετα είμαστε αυτοί που πιστεύουμε και θέλουμε την ειρήνη και δείχναμε τον τρόπο της μοναδικής και βέβαιης εξασφάλισης της απέναντι στην συγκεκριμένη απειλή. Ο Λαός μας λέει μία παροιμία : “Όταν το φίδι το βλέπεις ,μη ψάχνεις από που έρχεται ’’.<br /><br /><b><i>*Επίτιμος Διοικητής ΔΑΕ<br />Πρόεδρος Συνδέσμου Αποφοίτων Σ.Ι.</i></b><div> <br /><a href="https://www.militaire.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div> </div>

“Οι επόμενοι 2,5 μήνες ίσως κρίνουν τα πάντα στα ελληνοτουρκικά! Ώρα αποφάσεων”

Γράφει ο Αντιπτέραρχος (Ι) ε.α. Ευάγγελος Γεωργούσης * Σύμφωνα με τον Υπουργό Εξωτερικών της Χώρας μας, ‘’…σενάριο διαλόγου με την Άγκυρα ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Ελλάδα ενέκρινε πτήσεις τουρκικών UAV σε περιοχή νοτιοανατολικά της Ρόδου!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjwzLMnIbZMjkrQjSXcehT5nbUkmKsQzE_KxlM5IkmnP-JEhWpF_832Be_z6gVABQy-EbNr1qxWv2xYmz8CJiLpGNGkSoKAnsSuZjyFCce9vHCkvD0ozMyqbp4Ic2sVXM-2RS6m-Cd7yew/s1600/tourkika_uav_rhodes.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="622" data-original-width="696" height="249" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjwzLMnIbZMjkrQjSXcehT5nbUkmKsQzE_KxlM5IkmnP-JEhWpF_832Be_z6gVABQy-EbNr1qxWv2xYmz8CJiLpGNGkSoKAnsSuZjyFCce9vHCkvD0ozMyqbp4Ic2sVXM-2RS6m-Cd7yew/s280/tourkika_uav_rhodes.jpg" width="280" /></a></div> <br /> Οι ελληνικές αρχές ενέκριναν αίτημα της Τουρκία για δέσμευση περιοχής ΝΑ Ρόδου προκειμένου να πραγματοποιηθούν πτήσεις UAV του τουρκικού ΠΝ για το χρονικό διάστημα 5-23 Ιουν 2020.<br /> <br /> Οι πτήσεις, σύμφωνα με την ελληνική ΝΟΤΑΜ θα πραγματοποιηθούν σε ύψος 10-20.000 FT.<br /> <br /> Επιπλέον, σύμφωνα με την ελληνική ΝΟΤΑΜ οι χειριστές των τουρκικών UAV υποχρεούνται:<br /> <br /> α. Να επικοινωνούν με τις ελληνικές αρχές πρίν από κάθε πτήση.<br /> <br /> β. Να μην παραβιάζουν τον Ε.Χ.Υ.<br /> <br /> 1. Θα σεβαστούν τις παραπάνω υποχρεώσεις ;<br /> <br /> 2. Μήπως το ύψος 10-20.000 πόδια επιτρέπει και την επιτήρηση αεροφωτογράφηση κρίσιμων χώρων, όπως Ρόδος,σύμπλεγμα Μεγίστης κ.α. ;<br /> <br /> <a href="https://www.militaire.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Η Ελλάδα ενέκρινε πτήσεις τουρκικών UAV σε περιοχή νοτιοανατολικά της Ρόδου!

Οι ελληνικές αρχές ενέκριναν αίτημα της Τουρκία για δέσμευση περιοχής ΝΑ Ρόδου προκειμένου να πραγματοποιηθούν πτήσεις UAV του τουρκικού ...

Διαβάστε την συνέχεια

''Mega-deal'' με Ισραήλ: Κέντρο ηλεκτρονικής επιτήρησης η Κρήτη

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh7UxRMBZIOjHS_ERHu2uOybeHHaKay3pmZK8qnLMj9p8-A2Koav7FZBt6GVNrYut9Tq1Vuyfmg7vMvRX12EHCRvFBpi4zQP5412mBo9lPimjINPcfqr30gqjUZiefd54kbXklILOQcj_U/s1600/israel+air+force.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="600" data-original-width="1000" height="168" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh7UxRMBZIOjHS_ERHu2uOybeHHaKay3pmZK8qnLMj9p8-A2Koav7FZBt6GVNrYut9Tq1Vuyfmg7vMvRX12EHCRvFBpi4zQP5412mBo9lPimjINPcfqr30gqjUZiefd54kbXklILOQcj_U/s280/israel+air+force.jpg" width="280" /></a></div> <br />"Κλείδωσε" στην επίσκεψη Μητσοτάκη η συμφωνία για την εγκατάσταση του ραντάρ στην ανατολική Κρήτη<br /><br />Ένας ισχυρότατος αμυντικός άξονας κατά των τουρκικών σχεδίων έχει δημιουργηθεί σε Αιγαίο και Α.Μεσόγειο από Ελλάδα, Κύπρο και Ισραήλ, ενόψει των ταχύτατων ενεργειακών εξελίξεων και της κατασκευής του αγωγού East Med.<br /><br />Η κίνηση των Ισραηλινών για εγκατάσταση ενός υπερσύγχρονου ραντάρ στην Α.Κρήτη αποτελεί ένδειξη της ισχυροποίησης της συμμαχίας και της άσχημης θέσης στην οποία βρίσκεται η Άγκυρα, καθώς από δω και πέρα θα παρακολουθείται κάθε κίνησή της.<br /><br />Οι ανάγκες για την επιτήρηση από την χώρα μας και στην Αν. Μεσόγειο διαρκώς πληθαίνουν, καθώς όλοι οι σύμμαχοι έχουν αναγνωρίσει την σταθερότητα της Ελλάδας στο ευρύ και μεγάλο τόξο από τα Βαλκάνια έως την Αν. Μεσόγειο.<br /><br />Οι πρώτες συζητήσεις για το Ισραηλινό ραντάρ είχαν ξεκινήσει περίπου πριν από δυο χρόνια, με τους Ισραηλινούς να δίνουν το πράσινο φως να δοθεί στην Ελλάδα η δυνατότητα διαχείρισης ενός τέτοιου συστήματος. Οι έρευνες των επιτελείων είχαν ξεκινήσει ώστε να διαπιστωθούν οι δυνατότητες του και το κατά πόσο εξυπηρετεί η τοποθέτησή του στην Κρήτη. <br /><br />Για πρώτη φορά το Ισραήλ τοποθετεί με τα ραντάρ αυτά ηλεκτρονικά μάτια (εκτός Ισραήλ), με απώτερο στόχο τον πλήρη έλεγχο μιας περιοχής που καλύπτει από τα στενά των Δαρδανελλίων ώς την Ανατολική Μεσόγειο, στη λογική του άξονα Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ. <br /><br /> Πλέον, με την αμυντική αυτή συνεργασία οι ΕΔ αποκτούν δυνατότητα συλλογής κρίσιμων πληροφοριών σε περίπτωση έναρξης εχθροπραξιών ακόμη και πρώτου πλήγματος...<br />Τι αναφέρει Κρητικό ΜΜΕ <br /><br />Όλα δείχνουν ότι στις συνομιλίες Μητσοτάκη με τον Νετανιάχου και της στρατιωτικής ηγεσίας με τους Ισραηλινούς κλειδώνουν και σημαντικές συμφωνίες στρατηγικής συνεργασίας. Και το πιο σημαντικό είναι ότι έκλεισε θετικά και το μεγάλο ραντάρ στην ανατολική Κρήτη!<br /><br />Το επεσήμανε άλλωστε και ο υπουργός κ.Παναγιωτόπουλος. Η ενίσχυση της συνεργασίας μεταξύ Ελλάδας και Ισραήλ στον τομέα της άμυνας και ασφάλειας, με έμφαση τις κοινές αεροπορικές και ναυτικές δραστηριότητες, καθώς και η προώθηση συνεργειών στον τομέα της αμυντικής βιομηχανίας, βρέθηκαν στο επίκεντρο της συνάντησης που είχαν ο υπουργός Εθνικής Άμυνας, Νικόλαος Παναγιωτόπουλος με τον Ισραηλινό αναπληρωτή πρωθυπουργό και υπουργό Άμυνας, Μπέτζαμιν Γκατζ, με την ευκαιρία της επίσκεψης της - υπό τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη - ελληνικής αντιπροσωπείας στο Ισραήλ, <a href="https://www.cretalive.gr/kriti/kentro-ilektronikis-epitirisis-i-kriti-me-ta-israilina-rantar">σύμφωνα με το cretalive</a>.<br /><br />«Το Ισραήλ βλέπει την Ελλάδα ως στρατηγικό εταίρο και αληθινό φίλο, και σκοπεύω να συνεχίσω να ενισχύω αυτήν τη σημαντική σχέση σε συνεχή συνεργασία με τον υπουργό» έγραψε και ο Ισραηλινός υπουργός Άμυνας<br /><br />Τα ραντάρ που εγκαθιστά το Ισραήλ στην ανατολική Κρήτη - που η εμβέλειά τους φτάνει ώς τα 600 χιλιόμετρα - με τη σύμφωνη γνώμη των ΗΠΑ, και οι διευκολύνσεις που έχει από το ραντάρ της Εθνικής Φρουράς στο Τρόοδος (μπορεί να έχει εικόνα ως το Ιράν όταν δεν πετούν τα κατασκοπευτικά U-2), δίνουν στο Τελ Αβίβ τη δυνατότητα να ελέγχει ολόκληρο το Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο. Αφενός έχει αποτρεπτική ικανότητα έναντι της Τουρκίας και αφετέρου έναντι του Ιράν και κάθε άλλης απειλής στην περιοχή. Και το σημαντικότερο; Πρόσβαση στα ραντάρ αυτά θα έχουν και ελλαδίτες και κύπριοι χειριστές (real picture on real time). Η απόφαση είχε αρχικά παρθεί από το 2015, επί Τσίπρα και στο τότε ταξίδι του υπουργού Εθνικής Άμυνας Πάνου Καμμένου στο Ισραήλ.<br /><br />Για πρώτη φορά το Ισραήλ τοποθετεί με τα ραντάρ αυτά ηλεκτρονικά μάτια (εκτός Ισραήλ), με απώτερο στόχο τον πλήρη έλεγχο μιας περιοχής που καλύπτει από τα στενά των Δαρδανελλίων ώς την Ανατολική Μεσόγειο και το Ιράν, στη λογική του άξονα Ελλάδας - Κύπρου - Ισραήλ. Προς την κατεύθυνση αυτή, το Ισραήλ έχει την πλήρη στήριξη της αμερικανικής κυβέρνησης και αυτό ίσως προσδίδει ιδιαίτερη πολιτική σημασία. Η ιδιαίτερη συμπάθεια των ΗΠΑ προς το Τελ Αβίβ είναι αποτέλεσμα της ιρανικής απειλής και της ατίθασης στάσης της Τουρκίας, που φλερτάρει με τη Ρωσία.<br /><br />Στην Κρήτη άλλωστε είναι εγκατεστημένοι και οι ρωσικής κατασκευής πύραυλοι S-300 κι έτσι η Κρήτη γίνεται το κέντρο ηλεκτρονικής επιτήρησης ολόκληρου του Αιγαίου.<br /><br /> Η υφιστάμενη στρατηγική του Ισραήλ, που είναι, έστω και μερικώς, δημιούργημα της τουρκικής απειλής, προκαλεί πρόβλημα στους σχεδιασμούς της Αγκυρας που θέλει να ελέγχει ναυτικά, αεροπορικά και άλλως πως το Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, για να δύναται να επιβάλλει διά της ισχύος της τις ενεργειακές της πολιτικές.<br /><br />Έτσι, το Ισραήλ: Πρώτον, με την αεροπορία του και τις διευκολύνσεις που του παρέχουν Κύπρος και Ελλάδα μπορεί να καλύπτει το σύνολο του FIR Λευκωσίας έως την Κρήτη, περιορίζοντας έτσι την τουρκική δραστηριότητα στα βόρεια της Κύπρου.<br /><br />Δεύτερον, με το ραντάρ στην Κρήτη, στο οποίο πρόσβαση θα έχουν και οι ελληνικές Ενοπλες Δυνάμεις, καθώς και με τα ραντάρ που διαθέτει επί του ισραηλινού εδάφους και με τη βοήθεια του ραντάρ του Τροόδους, θα έχει μια πλήρη εικόνα στην Ανατολική Μεσόγειο, ακόμη και ώς το Ιράν, που σημαίνει: Πρώτον, έγκαιρο εντοπισμό επιθετικών ενεργειών ή συλλογή πληροφοριών, και δεύτερον, άμεση αποτρεπτική επέμβαση, κυρίως από αέρος. Ο τομέας στον οποίο δεν είναι αρκετά ισχυρό το Ισραήλ όσο η Τουρκία, είναι η θάλασσα. Το Τελ Αβίβ το έχει αντιληφθεί και έχει ήδη παραγγείλει δύο υποβρύχια. Αρκετοί είναι αυτοί που υποστηρίζουν ότι θα μπορούν να φέρουν και πυρηνικές κεφαλές.<br /><br />Ο σχεδιασμός αυτός προσφέρει ασφάλεια στα ενεργειακά πλάνα της Κύπρου, της Ελλάδας και του Ισραήλ, καθώς και άλλων ευρωπαϊκών χωρών, των οποίων εταιρείες εμπλέκονται στην εκμετάλλευση του φυσικού αερίου, σε ό,τι αφορά το θέμα της ασφάλειας, είτε πρόκειται για τον αγωγό EastMed είτε για τη θαλάσσια οδό που θα ακολουθήσουν τα πλοία - σε περίπτωση κατασκευής ενός τερματικού - από την Κύπρο στην Ευρώπη και αλλού.<br /><br /><a href="https://www.pentapostagma.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

''Mega-deal'' με Ισραήλ: Κέντρο ηλεκτρονικής επιτήρησης η Κρήτη

"Κλείδωσε" στην επίσκεψη Μητσοτάκη η συμφωνία για την εγκατάσταση του ραντάρ στην ανατολική Κρήτη Ένας ισχυρότατος αμυντικός άξο...

Διαβάστε την συνέχεια

Όλα στη ''φόρα'': Ο Μπόλτον δίνει ''στεγνά'' Τραμπ-Ερντογάν

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi-dc05BZ-zzZYvBrRqjlKfzketo4LQp2-vbngWcANDAGzIVk1zPHyVR6UZGjers6jX6tTgPqDJhHkeaOEMK-hw-vKvtKn1WF1WeE_hVzkGpUwYCqerc6JMnTZTGQfwxKeFsR6ep7ZIWHM/s1600/%25CE%259C%25CF%2580%25CE%25BF%25CE%25BB%25CF%2584%25CE%25BF%25CE%25BD-%25CF%2584%25CF%2581%25CE%25B1%25CE%25BC%25CF%2580-%25CE%25B5%25CF%2581%25CE%25BD%25CF%2584%25CE%25BF%25CE%25B3%25CE%25B1%25CE%25BD.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="600" data-original-width="1000" height="168" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi-dc05BZ-zzZYvBrRqjlKfzketo4LQp2-vbngWcANDAGzIVk1zPHyVR6UZGjers6jX6tTgPqDJhHkeaOEMK-hw-vKvtKn1WF1WeE_hVzkGpUwYCqerc6JMnTZTGQfwxKeFsR6ep7ZIWHM/s280/%25CE%259C%25CF%2580%25CE%25BF%25CE%25BB%25CF%2584%25CE%25BF%25CE%25BD-%25CF%2584%25CF%2581%25CE%25B1%25CE%25BC%25CF%2580-%25CE%25B5%25CF%2581%25CE%25BD%25CF%2584%25CE%25BF%25CE%25B3%25CE%25B1%25CE%25BD.jpg" width="280" /></a></div> <h3> <span style="font-weight: normal;">Νέες αποκαλύψεις-''φωτιά'' έρχονται στη δημοσιότητα</span></h3> Στο βιβλίο του με τίτλο “The Room Where It Happened,” ο πρώην σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας του Λευκού Οίκου, Τζον Μπόλτον περιγράφει διάφορα επεισόδια όπου ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ εξέφρασε την προθυμία του να σταματήσει έρευνες για «εγκληματικές πράξεις» ξένων χωρών και ξένων ηγετών.<br /><br />Μερικές σελίδες του βιβλίου διέρρευσαν στις εφημερίδες <a href="https://www.nytimes.com/2020/06/17/us/politics/bolton-book-trump-impeached.html?auth=login-email&campaign_id=60&emc=edit_na_20200617&instance_id=0&login=email&nl=breaking-news&ref=headline&regi_id=76647670&segment_id=31156&user_id=ee63c249511e2686ae48e65f9d537814">New York Times,</a> Washington Post και <a href="https://www.wsj.com/articles/john-bolton-the-scandal-of-trumps-china-policy-11592419564?mod=hp_lead_pos1">Wall Street Journal</a>.<br /><br />Ανάμεσα σε αυτές τις χώρες είναι η Τουρκία και ανάμεσα σε αυτούς τους ηγέτες, στους οποίους έκανε χάρες ο κ. Τραμπ, είναι ο πρόεδρός της, Ταγίπ Ερντογάν. <br /> <br />Σταχυολογώντας ένα από τα πιο απίστευτα από όσα έχουν δημοσιευθεί καταλαβαίνει κανείς γιατί ο Τραμπ θέλει να εμποδίσει την κυκλοφορία του βιβλίου του Μπόλτον. Ο Guardian ξεχώρισε 8 από αυτά και αυτό στο οποίο αξίζει να σταθούμε πρώτο έχει και ελληνικό ενδιαφέρον.<br /><br />Όπως αναφέρει ο Τζον Μπόλτον στο βιβλίο του, ο Ντόναλντ Τραμπ, ο Πρόεδρος των ΗΠΑ, έχει κάνει αμέτρητες χάρες σε δικτάτορες. Και ως τέτοιον περιγράφει τον Ταγίπ Ερντογάν. Ο πρόεδρος των ΗΠΑ προσπάθησε να σταματήσει δικαστικές έρευνες στις ΗΠΑ κάνοντας έτσι χάρη σε δυνάστες λαών.<br /><br />Όπως γράφει η Washington Post, ο Τραμπ, το 2018 είχε συνομιλία με τον Ερντογάν. Ο Τούρκος Πρόεδρος, σύμφωνα πάντα με τον Μπόλτον του είχε δώσει ένα σημαίωμα στο οποίο ανέφερε ότι η τουρκική τράπεζα Halkbank που είναι στο επίκεντρο μεγάλης έρευνας στις ΗΠΑ ήταν «καθαρή».<br /><br />«Τότε, ο Τραμπ είπε στον Ερντογάν ότι θα το φροντίσει εξηγώντας ότι οι εισαγγελείς που ασχολούνταν με την υπόθεση δεν ήταν δικοί του αλλά του Ομπάμα αλλά θα έλυνε το πρόβλημα αντικαθιστώντας τους με «δικούς» του.<br /><br />Επίσης, ο Τραμπ ζήτησε από την Κίνα να τον βοηθήσει στις εκλογές που έρχονται και μάλιστα φαίνεται να έχει στο μυαλό του να αλλάξει το Σύνταγμα των ΗΠΑ και να μπορεί να κάνει περισσότερες από 2 θητείες ο Πρόεδρος.<br /><br />Επίσης, ο Ντόναλντ Τραμπ επαίνεσε την Κίνα για τα στρατόπεδα συγκέντρωσης στα οποία κρατούνται πάνω από 1 εκατομμύριο άνθρωποι. Σε άλλο σημείο του βιβλίου φαίνεται οι άνθρωποι δίπλα του ανάμεσά τους και ο υπουργός Εξωτερικών Μαικ Πομπέο τον κοροϊδεύουν λέγοντας ότι λέει μπαρούφες, επίσης φέρεται να ρωτάει αν η Φινλανδία είναι μέρος της Ρωσίας και επίσης να έχει πει ότι «θα ήταν τέλειο αν οι ΗΠΑ εισέβαλλαν στην Βενεζουέλα». <br /><br />Πως να μην ανησυχούμε για την στάση των ΗΠΑ στο Αιγαίο, όταν υπάρχει αυτή η σχέση Τραμπ-Ερντογάν; Εξάλλου και οι Δημοκρατικοί έκαναν και κάνουν τα ''στραβά μάτια'' στην Τουρκία.<br /><br /><a href="https://www.pentapostagma.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Όλα στη ''φόρα'': Ο Μπόλτον δίνει ''στεγνά'' Τραμπ-Ερντογάν

Νέες αποκαλύψεις-''φωτιά'' έρχονται στη δημοσιότητα Στο βιβλίο του με τίτλο “The Room Where It Happened,” ο πρώην σύμβου...

Διαβάστε την συνέχεια

Πως μπορεί η Ελλάδα να πιέσει τον Σίσι – Ο ρόλος-κλειδί των Εμιράτων

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhl6r08-Ae3T5tADFtDejCjSosIDIae9a9y4jvxBYOetXrAwHrJaqQqo-9bGcKZ8Dt-Ik1KPbhfmD0oZuJz7N2u0475my0yDjncWYgqaTwPpiaoYz4EqnWY5kDttrXdr2WrwnawI6EvAiE/s1600/555578841.png" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="758" height="147" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhl6r08-Ae3T5tADFtDejCjSosIDIae9a9y4jvxBYOetXrAwHrJaqQqo-9bGcKZ8Dt-Ik1KPbhfmD0oZuJz7N2u0475my0yDjncWYgqaTwPpiaoYz4EqnWY5kDttrXdr2WrwnawI6EvAiE/s280/555578841.png" width="280" /></a></div> <br />Το ελληνικό πολιτικό σύστημα έχει αντιληφθεί πια πως η ακύρωση του μνημονίου Άγκυρας-Τρίπολης και η αδρανοποίηση του τουρκικού στρατιωτικού προγεφυρώματος στη δυτική Λιβύη διέρχονται από την ενίσχυση των δεσμών της Αθήνας με το Κάιρο, ή πιο σωστά από την κοινή δράση τους. Είναι σαφές ότι η Αθήνα αδυνατεί από μόνη της να ακυρώσει τα τετελεσμένα της Άγκυρας στην Μεσόγειο.<br /><br />Ως εκ τούτου, έχει πέσει στο τραπέζι μέχρι και η "μέση λύση" της μερικής οριοθέτησης των θαλασσίων ζωνών με την Αίγυπτο, με ορισμένες "εκπτώσεις" εκ μέρους της Αθήνας (το εύρος της επήρειας των νησιών σε ΑΟΖ), ώστε να υπερπηδηθούν οι αντιρρήσεις του Καΐρου. Δυστυχώς, η πρόταση εμπεριέχει δύο σφάλματα και μία πλάνη. Αφενός, η Αθήνα θα αποδεχθεί τις εκπτώσεις στο Διεθνές Δίκαιο, που θα υπονομεύσουν ενδεχομένως τη διαπραγματευτική ισχύ της στο εγγύς μέλλον έναντι της Τουρκίας.<br /><br />Αφετέρου η Ελλάδα θα αποδειχθεί (για πολλοστή φορά) ο καλοθελητής έναντι της Αιγύπτου, δίχως ένα απτό όφελος, όπως για παράδειγμα είναι μία σαφή δέσμευση του Σίσι προς τον Μητσοτάκη ότι η Αίγυπτος θα εμπλακεί ευθέως στη λιβυκή κρίση εναντίον της κυβέρνησης Σαράτζ, δηλαδή εναντίον της Τουρκίας. Τέλος, το χρόνιο τέλμα στις διαπραγματεύσεις με το Κάιρο δεν οφείλεται στην απληστία του για παραπάνω ΑΟΖ. Οφείλεται κυρίως στη φοβική αβελτηρία του.<br /><br />Ο φόβος του Σίσι<br /><br />Ο Σίσι δεν επιθυμεί την εμπλοκή του στην μακροχρόνια ελληνοτουρκική διένεξη, παρόλο που ο Ερντογάν υπονομεύει τα θεμέλια του καθεστώτος του. Και τα υπονομεύει με την εκστρατεία στη δυτική Λιβύη υπέρ του Σάρατζ και με την ανοιχτή υποστήριξη του προς τη Μουσουλμανική Αδελφότητα εντός της Αιγύπτου. Προς το παρόν, ο Σίσι έχει αντιδράσει υποτονικά με "άσφαιρες" διακηρύξεις υπέρ των Κούρδων της Συρίας και με γυμνάσια του αιγυπτιακού Πολεμικού Ναυτικού στα πέριξ της Λιβύης.<br /><br />Ακόμα και όταν ο Ερντογάν και ο Σάρατζ απέρριψαν με ιταμό τρόπο την πρόταση του Καΐρου για άμεση εκεχειρία και επανέναρξη του διαλόγου, ο Σίσι δεν αποτόλμησε μια ανοιχτή επέμβαση στην ανατολική Λιβύη υπέρ του Χάφταρ. Προς απογοήτευση όσων στην Ελλάδα θεωρούσαν ότι θα μας βγάλει από τη δύσκολη θέση ο Σίσι και ο Χάφταρ. Το Κάιρο παρακάλεσε την Ρωσία να παρέμβει για να αποτραπεί η πτώση της Σύρτης και των πετρελαίων της στα χέρια των Τούρκων.<br /><br />Πώς μπορεί, λοιπόν, η Ελλάδα να υποχρεώσει τον Σίσι να υπερβεί τις φοβίες του; "Όπου δεν πίπτει λόγος, πίπτει ράβδος" μας διδάσκει η λαϊκή παροιμία. Ο μόνος τρόπος είναι η Ελλάδα να στριμώξει το καθεστώς Σίσι, εκμεταλλευόμενη τη δεινή θέση, στην οποία έχει περιέλθει η Αίγυπτος. Η άλλοτε ηγέτιδα του Αραβικού Κόσμου αντιμετωπίζει μια "τέλεια καταιγίδα": την επέμβαση της Τουρκίας στην Λιβύη, τη διαμάχη με την Αιθιοπία για το Νείλο, την ανεξέλεγκτη πανδημία του Covid-19, το αντάρτικο των τζιχαντιστών στο Σινά και βεβαίως τη διαπραγμάτευση με το ΔΝΤ σε μία προσπάθεια να βρει διέξοδο από την οξύτατη οικονομική κρίση.<div> <br />Ο ρόλος-κλειδί των Εμιράτων<br /><br />Για να επιβιώσει το καθεστώς του, ο Σίσι έχει ζωτική ανάγκη από την άμεση και γενναιόδωρη βοήθεια των μοναρχιών του Κόλπου. Αυτός είναι ο παράγοντας-κλειδί. Μπορεί η Ελλάδα να "στρατεύσει" τον άρτι αποκτηθέντα σύμμαχό της στον Κόλπο, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα; Η απάντηση είναι θετική, επειδή και οι δύο χώρες μοιράζονται τις ίδιες ανησυχίες για την εξάπλωση της Τουρκίας και του Κατάρ στη Μέση Ανατολή και στην Ανατολική Μεσόγειο, αλλά και για την ασφάλεια της Αιγύπτου, το καθεστώς της οποίας είναι λιγότερο ευσταθές από όσο φαίνεται.<br /><br />Προχθές (16 Ιουνίου). το Κάιρο υπέβαλε αίτημα σε τράπεζες των Εμιράτων για μία νέα πιστωτική γραμμή ύψους ενός δισ. δολαρίων. Σύμφωνα με καλούς γνώστες των πραγμάτων, όμως, τα αιγυπτιακά αιτήματα για οικονομική βοήθεια θα υπερβούν προσεχώς σε ύψος τα πέντε δισ.). Με άλλα λόγια, το καθεστώς Σίσι εξαρτάται σε πολύ μεγάλο βαθμό από τη βούληση των Εμιράτων.<br /><br />Σύμφωνα με πληροφορίες, το Άμπου Ντάμπι είναι διατεθειμένο να χρησιμοποιήσει τον μοχλό πίεσης που διαθέτει, εάν σ' αυτό το μονοπάτι έχει συνοδοιπόρο την Αθήνα. Εδώ και χρόνια η Αίγυπτος υποστηρίζεται οικονομικά και διπλωματικά από τα Εμιράτα και την Ελλάδα, χωρίς να έχει προσφέρει αντάλλαγμα. Στην πραγματικότητα, λοιπόν, δεν θα είναι κάτι καινοφανές ή ριψοκίνδυνο εάν το Άμπου Ντάμπι θέσει όρους στη χρηματοδότηση προς το καθεστώς Σίσι. Δεν θα είναι καινοφανές και ριψοκίνδυνο ούτε κι αν η Αθήνα παραλλήλως ξεκαθαρίσει προς το Κάιρο ότι ή θα συμπράξουν πραγματικά στην αντιμετώπιση της Τουρκίας ή το πείραμα της τριμερούς συνεργασίας (με την Κυπριακή Δημοκρατία) θα μπει στο ράφι.<br />Συνδυασμένη πίεση<br /><br />Συμπερασματικά, η Αθήνα πρέπει να υιοθετήσει μια νέα ξεκάθαρη πολιτική έναντι του Καΐρου, αντί να παρακαλάει για συμφωνία οριοθέτησης, συζητώντας ακόμα και παράλογες αιγυπτιακές απαιτήσεις. Εάν, μάλιστα, διευρύνει και εμβαθύνει ακόμα περισσότερο τις σχέσεις της με τα μικρά, αλλά πλούσια και κυρίως αποφασισμένα Εμιράτα, η πίεση προς το καθεστώς Σίσι θα είναι συνδυασμένη και θα καταστεί ασφυκτική, εξαναγκάζοντας το να λάβει αποφάσεις και να δράσει.<br /><br />Τον δρόμο αυτό, άλλωστε, τον έχει ήδη ανοίξει η Τουρκία με τη συμμαχία που έχει συνάψει με το Κατάρ. Το παράδειγμά τους δείχνει καθαρά τι μπορεί να επιτύχει ένα κράτος-μέλος του ΝΑΤΟ, όταν έχει εξασφαλίσει την οικονομική στήριξη μιας μοναρχίας (ή και δύο) του Κόλπου και βεβαίως όταν διαθέτει την αναγκαία πολιτική βούληση κι αποφασιστικότητα. Η αλήθεια είναι ότι όλα τα παραπάνω είναι πολύ έξω από τη διπλωματική πεπατημένη και για τον υπουργό Εξωτερικών Δένδια (πάει σήμερα στο Κάιρο για δύσκολες διαπραγματεύσεις) και για τη γραφειοκρατία του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών.<br /><br />Οι καιροί, όμως, ου μενετοί και, ως εκ τούτου, επιτάσσουν καινοτομία και στην πολιτική σκέψη και στην πολιτική πρακτική. Το κρίσιμο ερώτημα, λοιπόν, είναι εάν η κυβέρνηση Μητσοτάκη και ευρύτερα το ελληνικό πολιτικό σύστημα μπορεί επιτέλους να σκεφθεί σε μία τόσο κρίσιμη στιγμή "έξω από το κουτί". Σύντομα θα το διαπιστώσουμε...<br /><br /><a href="https://slpress.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Πως μπορεί η Ελλάδα να πιέσει τον Σίσι – Ο ρόλος-κλειδί των Εμιράτων

Το ελληνικό πολιτικό σύστημα έχει αντιληφθεί πια πως η ακύρωση του μνημονίου Άγκυρας-Τρίπολης και η αδρανοποίηση του τουρκικού στρατιωτικο...

Διαβάστε την συνέχεια

Το μακρύ χέρι της Άγκυρας σε πετρέλαια της Αιγύπτου

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEifb8hTuE_wmxcOiF0GpDp1RC3nA3puB5BW9YarY2l74vvBOJFIFzYSpSr941KGBagWtQqiWtOqglUFpYQ3pkicrCPIytWSQeTPmwz8csBZ2DEATZN3mLKY9lAp3TSBtlvp075yNAMtOkU/s1600/erdogan-aigyptos.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="758" height="147" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEifb8hTuE_wmxcOiF0GpDp1RC3nA3puB5BW9YarY2l74vvBOJFIFzYSpSr941KGBagWtQqiWtOqglUFpYQ3pkicrCPIytWSQeTPmwz8csBZ2DEATZN3mLKY9lAp3TSBtlvp075yNAMtOkU/s280/erdogan-aigyptos.jpg" width="280" /></a></div> <br /><b>Αδαλής Γιώργος</b><br />Σε προηγούμενη παρέμβασή μας, είχαμε αποκαλύψει ότι η Τουρκία είχε θέσει προ 15ετίας τουλάχιστον, ως στόχο την εισβολή στη Λιβύη. Από το 2005 είχε αποκτήσει τρεις πετρελαιοπηγές μετά από διαγωνισμούς. Οπότε, η εμπλοκή της Τουρκίας στη Λιβύη δεν ξεκινάει με το παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο μεταξύ Σάρατζ και Ερντογάν. Οι θύρες της Λιβύης είναι ανοιχτές στην Άγκυρα, η οποία τις άνοιξε με τον μανδύα του επενδυτή.<br /><br />Άραγε, πρόκειται για μια μεμονωμένη στρατηγική του Ερντογάν που ήθελε να κατακτήσει την Λιβύη και να την μετατρέψει σε ενεργειακό δορυφόρο ή μιλάμε για κάτι πολύ πιο μεγάλο; Η Τουρκία, από εποχής Κεμάλ Ατατούρκ, εφαρμόζει μια ενιαία πολιτική και έχει μία και μόνο στρατηγική στον τομέα της Ενέργειας.<br /><br />Γι' αυτό άλλωστε και η δημόσια επιχείρηση πετρελαίων της Τουρκίας (TPAO), ιδρύθηκε το 1957 με το νόμο 6327, ως ο απόλυτος διαχειριστής υδρογονανθράκων που πρώτος έβαλε στο στόχαστρο ο Κεμάλ Ατατούρκ, στις αρχές της δεκαετίας του ’20, όταν άρχισε να μιλά για τα πετρέλαια στο "βιλαέτι του Κιρκούκ".<div> <br /><a href="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2020/06/1-12.jpg"><img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2020/06/1-12.jpg" /></a></div> <div> <br /></div> <div> Τα πεδία των πετρελαιοπηγών που κέρδισε η Τουρκία στη Λιβύη τα έτη 2005-2010. Όπως φαίνεται, η Τουρκία κατάφερε να έχει παρουσία στις τρεις μεγάλες πετρελαϊκές λεκάνες της χώρας. Σε επτά από τα έντεκα πηγάδια που τρύπησε, "χτύπησε" πετρέλαιο.<br /><br />Η απόφαση της Τουρκίας να προχωρήσει το 2013 σε προσωρινή παύση των γεωτρήσεων και των ερευνών της εκεί, ήταν στην ουσία ένα νομικίστικο παιχνίδι, που της επέτρεπε –με μηδέν έξοδα– να διατηρεί μια ισχυρή παρουσία στην χώρα. Μια παρουσία που μπορεί μεν να μην της απέδιδε έσοδα από "μαύρο χρυσό" αλλά της επέτρεπε να διατηρεί εκεί πλήθος ανθρώπων. Από επιχειρηματίες ως επιστήμονες έκαναν λόμπινγκ καλλιεργώντας το "έδαφος", ώστε να αντιμετωπιστεί ο τουρκικός στρατός από τους ομόθρησκους ντόπιους πληθυσμούς ως προστάτης.<br /><br />Η αρχική επικράτηση του τουρκικής καταγωγής Σάρατζ αποτελεί ένα αντιπροσωπευτικό δείγμα αυτής της στρατηγικής τακτικής, που τελικό στόχο έχει, την μετάλλαξη της Λιβύης σε ένα τουρκικό "βιλαέτι". Η εμφάνιση του Χάφταρ, ήταν η "φυγόκεντρος δύναμη" που αντιτάχθηκε στα σχέδια των Τούρκων. Έκτοτε, ο Ερντογάν προσβλέπει στρατηγικά σε δύο εναλλακτικά σενάρια.<br /><br />Είτε την δημιουργία μιας ενιαίας Λιβύης πλήρως δορυφοριοποιημένης απέναντι στην Τουρκία και τον εκτοπισμό τον αντιφρονούντων στην νότια έρημο.<br />Είτε στην διαίρεση της Λιβύης, όχι σε Ανατολική και Δυτική, αλλά σε Βόρεια και Νότια Λιβύη με στρατιωτική επικράτηση του Σαράτζ, από την Τρίπολη ως την Βεγγάζη έως τα σύνορα της Αιγύπτου.<br />Τι συνέβη στην Αίγυπτο<br /><br />Αν δούμε τι έγινε στη Λιβύη το διάστημα 2019-2020, τότε πολύ εύκολα μπορούμε να αναλύσουμε τι έκανε η Τουρκία παλιότερα στην Αίγυπτο. Ας πάμε λοιπόν αρκετά χρόνια πίσω, όταν ο Ερντογάν ήταν ακόμα δήμαρχος της Κωνσταντινούπολης. Στις 31 Οκτωβρίου του 1994, η Turkish Petroleum μέσω της θυγατρικής της Turkish Petroleum International Company (TPIC), ανακοινώνει ότι βρήκε πετρέλαιο στην Αίγυπτο.<br /><br />Όντως, είχε προηγηθεί μια άδεια της τότε κυβέρνησης της Αιγύπτου για έρευνες στο έδαφός της από την TPIC. Επρόκειτο για ένα κοίτασμα στη δυτική πλευρά της Αιγύπτου και συγκεκριμένα στο west Qarun. Εκεί, το Νοέμβριο του 1994, η TPIC ξεκίνησε να παράγει 2.500 βαρέλια πετρελαίου την ημέρα, και πολύ σύντομα ανέβηκε στα 4.000 βαρέλια την ημέρα. Ο τότε υπουργός ενέργειας τη Αιγύπτου, Χαμντί αλ-Μπάνμπι, περιχαρής, δήλωσε ότι η ποσότητα αυτή, από το πεδίο Αμπουάλ-Γκαραντίκ και μέσω του υφιστάμενου αγωγού Gupco, θα διοχετευτεί στην αγορά. Οι Αιγύπτιοι, χωρίς να αντιλαμβάνονται τους κινδύνους, ουσιαστικά ανοίγουν την πόρτα στα σχέδια των Τούρκων.<br /><br />Στα χρόνια που ακολούθησαν οι Τούρκοι επέκτειναν την παρουσία τους και σε άλλες δύο πετρελαιοπηγές της Αιγύπτου, φτάνοντας συνολικά την παρουσία τους σε τρεις στρατηγικές πετρελαϊκές λεκάνες της Αιγύπτου. Έτσι, επί Ερντογάν, η Τουρκία εκτός του κοιτάσματος στο Qarun, προχώρησε σε εξερευνήσεις τόσο στο Γιαμπάλ ελ Ζέϊντ που βρίσκεται σε στρατηγικό σημείο του Κόλπου του Σουέζ όσο και στην Όαση Μπαχαρίγια που βρίσκεται νοτιοδυτικά του Καΐρου πάλι σε στρατηγική περιοχή. Στον παρακάτω χάρτη παρουσιάζονται γεωγραφικά οι τρεις αυτές περιοχές.<br /><br /><a href="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2020/06/2-12.jpg"><img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2020/06/2-12.jpg" /></a></div> <div> Η στρατηγική που ακολουθήθηκε στην Αίγυπτο έχει πολλά κοινά με αυτή της Λιβύης γιατί μετά την ενεργειακή διείσδυση της Τουρκίας στη χώρα αυτή, ακολούθησε ένας στρατός από λομπίστες, οι οποίοι προώθησαν το "όραμα" της Μουσουλμανικής Αδελφότητας. Το τι ακολούθησε, είναι λίγο έως πολύ γνωστό. Η Τουρκία χρηματοδότησε την "Αραβική Άνοιξη" κι "επέβαλε" στην Αίγυπτο τον Νομπελίστα Ελ Μπαραντέι, ο οποίος από την πρώτη μέρα, διακήρυξε ότι στην Ανατολική Μεσόγειο, ΑΟΖ έχουν μόνο η Αίγυπτος και η Τουρκία.<br /><br />Την ίδια στιγμή όμως στην Ελλάδα, πολλά ΜΜΕ μιλούσαν για τον "ειρηνιστή" Μπαραντέι και πολλοί υποστήριζαν παθιασμένα την ανατροπή του καθεστώτος της Αιγύπτου και την ανάληψη της εξουσίας από τον Ελ Μπαραντέϊ, δηλαδή τον "κολλητό" του Ερντογάν. Είναι παράδοξο ότι παρά την ξεκάθαρη φιλοτουρκική του διάθεση, ο Μπαραντέϊ τότε, αποτελούσε τον εκλεκτό ευνομούμενο της ελληνικής άρχουσας τάξης.<br /><br />Η 25η Ιανουαρίου του 2011, που έμεινε στην ιστορία ως η "ημέρα της οργής" στην Αίγυπτο, είχε στόχο την πτώση του Χόσνι Μουμπάρακ μετά από 30 χρόνια στην εξουσία. Γεγονός που επετεύχθη στις 11 Φεβρουαρίου όταν το συμβούλιο των ενόπλων δυνάμεων ανακοίνωσε την εκδίωξη του Μουμπάρακ. Είχε προηγηθεί βέβαια η εκτόξευση του πετρελαίου Μπρεντ στα 100 δολάρια το βαρέλι και το στρώσιμο του χαλιού στον Μοχάμεντ ελ Μπαραντέϊ μετά και τα γεγονότα της πλατείας Ταχρίρ!</div> <div> <br />Ενόψει της συνάντησης Δένδια-Σίσι<br /><br />Είναι πολύ πιθανό ότι αν στις αρχές του 2013, ο Αιγύπτιος ισλαμιστής κληρικός Μαχμούντ Σαμπάν δεν απειλούσε τον εκλεκτό του Ερντογάν Ελ Μπαραντέι με φετφά (καταδίκη σε θάνατο), ο στρατηγός Σίσι δεν θα είχε εκλεγεί το 2014 και το 2018. Έτσι, τη διακυβέρνηση της χώρας θα την είχε αναλάβει ο Μπαραντέϊ με σπόνσορα τον ΟΗΕ και τον Ερντογάν.<br /><br />Φυσικά, δεν θα συζητούσαμε τώρα για ΑΟΖ Ελλάδας-Κύπρου καθώς θα την είχαν πλιατσικολογήσει ο Ερντογάν με τον Μπαραντέϊ. Εκείνο επίσης που έχει σημασία είναι ότι το πεντάκις βραβευμένο στέλεχος της Turkish Petroleum, ο Χουσείν Τσετίν, κατάφερε μεθοδικά στα χρόνια της μετάβασης της Αιγύπτου, να πουλήσει σε τριπλάσια αξία τις πετρελαιοπηγές της Τουρκίας στην Αίγυπτο.<br /><br />Ο Τσετίν που σπούδασε με υποτροφία της TPAO και ήταν σύμβουλος στο Δ.Σ. της εταιρείας, έκανε κάποιες "καταδρομικές" μιας και αποτέλεσε εκεί τον Διευθυντή της "TPAO Αιγύπτου" για πάνω από δέκα χρόνια, και κατάφερε να φύγει η Τουρκία από την Αίγυπτο με κέρδη. Γι αυτό και τον αντάμειψαν με μια διευθυντική θέση το 2014 στον Αζέρικο κολοσσό SOCAR. Ενώ η εμπειρία του στην BP με θέμα τις ακολουθίες στρωματογραφίας εδαφών, του επέτρεψαν να ασχοληθεί ακόμα και με το νέο κανάλι που σχεδιάζει ο Σουλτάνος στον Βόσπορο.<br /><br />Συνεπώς, αυτά που κάνει ο Ερντογάν σήμερα στην Λιβύη, αποτελούν ένα ξεκάθαρο copy paste όσων έκανε στην Αίγυπτο. Φυσικά, η πολιτική του "ζωτικού χώρου" που ωθεί την Τουρκία σε τέτοιου είδους τακτικές, δεν σταματά σε Λιβύη και Αίγυπτο αλλά επεκτείνεται και σε πλήθος άλλων χωρών. Ενόψει της επίσκεψης Δένδια στην Άιγυπτο, είναι ωφέλιμο να το γνωρίζουμε αυτό. Άλλωστε, ο Σίσι, ενίσχυσε σφοδρά την στρατιωτική του παρουσία στα σύνορα Αιγύπτου-Λιβύης, γιατί γνωρίζει καλά τι θα επιχειρήσει το δίδυμο Ερντογάν-Σαράτζ από το καλοκαίρι και μετά. Ας ελπίσουμε ότι γνωρίζει κι ο κ. Νίκος Δένδιας.<br /><br /><a href="https://slpress.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Το μακρύ χέρι της Άγκυρας σε πετρέλαια της Αιγύπτου

Αδαλής Γιώργος Σε προηγούμενη παρέμβασή μας, είχαμε αποκαλύψει ότι η Τουρκία είχε θέσει προ 15ετίας τουλάχιστον, ως στόχο την εισβολή στη ...

Διαβάστε την συνέχεια

ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ: Μειωμένη ΑΟΖ και για Κρήτη ζητάει το αιγυπτιακό ΥΠΕΞ! – Ώρα για Μητσοτάκη-Σίσι

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiMfXxQKedEMP17rulBWxZaocr3TX6tCagfQnLqA52i0WmqQfa9wzmEC3ZmbNES6S_fic3QpWgv25WGXkoFVQ7I82Sy6dK3BYSQEYylwpdmhpgpSpneSx9HYQ61BLdzAUT5Uq1M0Mv3FMs/s1600/mitsotakis-sisi.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="758" height="147" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiMfXxQKedEMP17rulBWxZaocr3TX6tCagfQnLqA52i0WmqQfa9wzmEC3ZmbNES6S_fic3QpWgv25WGXkoFVQ7I82Sy6dK3BYSQEYylwpdmhpgpSpneSx9HYQ61BLdzAUT5Uq1M0Mv3FMs/s280/mitsotakis-sisi.jpg" width="280" /></a></div> <br /><b>Λυγερός Σταύρος</b><br />Η επίσκεψη Δένδια στο Κάιρο είναι αναμφισβήτητα κρίσιμη. Στην Αθήνα ελπίζουν ότι αυτή τη φορά θα υπερκεράσουν τις αιγυπτιακές επιφυλάξεις και θα καταστεί δυνατή η υπογραφή συμφωνίας οριοθέτησης της ΑΟΖ των δύο χωρών, ή τουλάχιστον θα ανοίξει ο δρόμος προς αυτή την κατεύθυνση. Μία ματιά στον χάρτη δείχνει ότι μία τέτοια συμφωνία θα διεμβολίσει το μνημόνιο Άγκυρας-Τρίπολης που έχει μετατραπεί σε "θηλιά" στον λαιμό της Ελλάδας.<br /><br />Για ποιον λόγο άραγε δεν έχει καταστεί μέχρι τώρα δυνατή η υπογραφή συμφωνίας οριοθέτησης με την Αίγυπτο, παρότι διεξάγονται εδώ και πολλά χρόνια σχετικές διαπραγματεύσεις; Είναι αληθές ότι μέχρι ένα χρονικό σημείο εκτός από τις επιφυλάξεις του Καΐρου υπήρχε και αμφιθυμία εκ μέρους της Αθήνας. Ναι μεν ήθελε μία τέτοια συμφωνία, αλλά ταυτοχρόνως φοβόταν ότι θα προκαλούσε την έμπρακτη αντίδραση της Άγκυρας. Εάν, όπως αναμενόταν, οι Τούρκοι έσπευδαν να πραγματοποιήσουν έρευνες εντός της οριοθετημένης πλέον ελληνικής ΑΟΖ, θα προκαλούσαν ελληνοτουρκική κρίση, αφού η Αθήνα δεν θα μπορούσε να μην προασπίσει τα κυριαρχικά της δικαιώματα.<br /><br />Η ελληνική αμφιθυμία κατέστη εκ των πραγμάτων άνευ αντικειμένου όταν η Άγκυρα έστειλε στον ΟΗΕ συντεταγμένες με τα εξωτερικά όρια της τουρκικής υφαλοκρηπίδας και ακόμα περισσότερο όταν υπέγραψε το μνημόνιο οριοθέτησης θαλασσίων ζωνών με την Τρίπολη. Και σαν να μην έφθαναν όλα αυτά, το καθεστώς Ερντογάν, μέσω της κρατικής εταιρείας πετρελαίων ΤΡΑΟ, προανήγγειλε τη διεξαγωγή ερευνών έξω από τα ελληνικά χωρικά ύδατα στο τόξο Καστελλόριζο-Ρόδος-Κάρπαθος-Κάσος-Κρήτη.<br /><br />Τον τελευταίο καιρό, λοιπόν, η Αθήνα δίνει τα "ρέστα της" για να υπογράψει συμφωνία οριοθέτησης με την Αίγυπτο. Σύμφωνα με αξιόπιστες πληροφορίες, το αρχικό πρόβλημα ήταν εάν το νησιώτικο σύμπλεγμα του Καστελλορίζου θα έχει ή όχι πλήρη επήρεια σε ΑΟΖ. Το Κάιρο δεν αρνείται ότι τα νησιά έχουν ΑΟΖ, αλλά θεωρούσε ότι το Καστελλόριζο, λόγω μεγέθους, έπρεπε να έχει περιορισμένη επήρεια.<br /><br />Κατά τις ίδιες πληροφορίες, η Αθήνα εμφανίσθηκε ανοικτή ή να αποδεχθεί περιορισμένη επήρεια του Καστελλορίζου, ή η οριοθέτηση με την Αίγυπτο να είναι μερική, δηλαδή να αφορά τη θαλάσσια περιοχή δυτικότερα. Κι αυτό, επειδή και μία μερική οριοθέτηση της ΑΟΖ Ελλάδας-Αιγύπτου (δεν θα περιλάμβανε τη θαλάσσια περιοχή του Καστελλορίζου) θα διεμβολίσει το μνημόνιο Άγκυρας-Τρίπολης.<br /><br />Δεν θέλει συμφωνία<br /><br />Πάντα κατά τις ίδιες αξιόπιστες πληροφορίες, όταν η ελληνική πλευρά εμφανίσθηκε διατεθειμένη να κάνει βήμα πίσω, η αιγυπτιακή πρόβαλε νέα απαίτηση: και τα νησιά Ρόδος, Κάρπαθος, Κάσος και Κρήτη να έχουν μικρότερη επήρεια, για την ακρίβεια το 60% της ΑΟΖ να δοθεί στην Αίγυπτο και το 40% στην Ελλάδα! Αν και ορισμένοι παράγοντες εντός και εκτός υπουργείου Εξωτερικών εμφανίσθηκαν διατεθειμένοι να συζητήσουν μία τέτοια υποχώρηση(!), άλλοι πρόβαλαν ισχυρή αντίσταση.<br /><br />Πολύ δικαιολογημένα υπογράμμισαν στον υπουργό πως μία τέτοια υποχώρηση δεν θα αφορούσε μόνο τη μοιρασιά της ΑΟΖ με την Αίγυπτο. Θα ήταν ένα ισχυρό πολιτικό προηγούμενο και σε σχέση με την Τουρκία. Εάν η Ελλάδα αναγνωρίσει μειωμένη επήρεια στην Κρήτη και στη Ρόδο θα έχει αυτοϋπονομεύσει τη θέση της στο Αιγαίο και μελλοντικά στο Λιβυκό. Με άλλα λόγια, θα πρόκειται για πολιτικό αυτοχειριασμό.<br /><br />Στην πραγματικότητα, το αιγυπτιακό υπουργείο Εξωτερικών δεν ενδιαφέρεται πρωτίστως να αποσπάσει το 10% της ελληνικής ΑΟΖ σ' εκείνη την περιοχή. Δεν θέλει συμφωνία οριοθέτησης με την Ελλάδα. Η διπλωματική γραφειοκρατία της Αιγύπτου θεωρεί ότι εάν υπογράψει συμφωνία οριοθέτησης θα κλείσει οριστικά την πόρτα με την Τουρκία και δεν το θέλει. Όπως χαρακτηριστικά υποστηρίζει, το Κάιρο έχει πρόβλημα με τον Ερντογάν όχι με την Τουρκία.<br /><br />Πίσω από αυτό το επιχείρημα έχουν οχυρωθεί και οι κύκλοι στο αιγυπτιακό υπουργείο Εξωτερικών που έχουν διαύλους επικοινωνίας με το πολιτικό σκέλος της Μουσουλμανικής Αδελφότητας κι αυτό είχε φανεί και την περίοδο της κυβέρνησης Μόρσι. Σύμφωνα με άλλες πληροφορίες, μάλιστα, ο Αιγύπτιος υπουργός Εξωτερικών Σούκρι, με τον οποίον διαπραγματεύεται ο Δένδιας, ως διπλωμάτης καριέρας ο ίδιος, επηρεάζεται αποφασιστικά από τη γραφειοκρατία του υπουργείου του, με αποτέλεσμα να μην βλέπει, ή ίσως και να μην θέλει να δει τη "μεγάλη εικόνα".<div> <br />Η "μεγάλη εικόνα"<br /><br />Η "μεγάλη εικόνα" είναι ότι το καθεστώς Σίσι δεν είναι ένας οποιοσδήποτε τρίτος στην ελληνοτουρκική διένεξη. Αυτό συνέβαινε μέχρι την ανοικτή επέμβαση της Τουρκίας στη Λιβύη. Όπως είναι γνωστό, η αποστολή μεγάλου αριθμού τζιχαντιστών, Τούρκων στρατιωτικών και τεράστιων ποσοτήτων οπλικών συστημάτων ανέτρεψε την πορεία του εκεί πολέμου.<br /><br />Η υπό κατάρρευση κυβέρνηση Σαράτζ όχι μόνο σταθεροποιήθηκε, αλλά και πέρασε στην αντεπίθεση, καταλαμβάνοντας εδάφη και παίρνοντας το πάνω χέρι στις συγκρούσεις. Απειλεί, μάλιστα, να καταλάβει την περιοχή της Σύρτης και τις εκεί πετρελαιοπηγές, από τις οποίες εξάγεται το 80% του λιβυκού πετρελαίου. Αν συμβεί αυτό, η πλευρά του Χαφτάρ θα κινδυνεύσει με κατάρρευση.<br /><br />Μία τέτοια εξέλιξη θα φέρει τη Μουσουλμανική Αδελφότητα (μέσω του καθεστώτος Σαράτζ) στα σύνορα της Αιγύπτου, γεγονός που αναπόφευκτα θα τροφοδοτήσει τα εντός της Αιγύπτου παράνομα, αλλά ισχυρά δίκτυά της. Με άλλα λόγια, το καθεστώς Σίσι θα αντιμετωπίσει πρόβλημα αποσταθεροποίησης, δεδομένου ότι φουντώνει παραλλήλως η κοινωνική δυσαρέσκεια λόγω της πανδημίας και της οξείας οικονομικής κρίσης.<br />Το μπαλάκι σε Μητσοτάκη-Σίσι<br /><br />Ειδικά μετά την ξεκάθαρη απόρριψη από Ερντογάν και Σάρατζ της πρωτοβουλίας του Καΐρου για εκεχειρία, τα ζωτικά συμφέροντα του καθεστώτος Σίσι το ωθούν σε μία αντιτουρκική θέση. Αυτή με τη σειρά της θα έπρεπε να το ωθεί σε αναζήτηση συμμαχίας με την Ελλάδα, που αντιμετωπίζει τα δικά της προβλήματα με την Τουρκία. Αντ' αυτού, η Αίγυπτος συμπεριφέρεται σαν να είναι ένας τρίτος που δεν επηρεάζεται άμεσα από τις εξελίξεις στο ελληνοτουρκικό μέτωπο.<br /><br />Ενδεικτικό της διστακτικότητας του Καΐρου είναι και το γεγονός ότι στο μέτωπο της Λιβύης αποφεύγει να αναλάβει δράση υπέρ του Χαφτάρ, ελπίζοντας ότι θα το κάνουν για λογαριασμό του οι Ρώσοι. Μπορεί και οι Ρώσοι να μην θέλουν η Λιβύη να μετατραπεί σε τουρκικό προτεκτοράτο, αλλά έχουν τις δικές τους ισορροπίες με την Άγκυρα. Τα συμφέροντα και οι προτεραιότητές τους, λοιπόν, δεν ταυτίζονται με της Αιγύπτου.<br /><br />Τούτων δοθέντων, εάν κι αυτή τη φορά ο Δένδιας αποτύχει να μεταπείσει τον Αιγύπτιο ομόλογό του, η Αθήνα οφείλει να αλλάξει τακτική. Αντί το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών να συζητάει για τις απαράδεκτες απαιτήσεις του αιγυπτιακού διπλωματικού κατεστημένου (μέρος του είναι και ο υπουργός Σούκρι) ας προσπαθήσει η Αθήνα να το παρακάμψει. Αυτό πρακτικά μπορεί να γίνει εάν οι συνομιλίες για την οριοθέτηση της ΑΟΖ μεταφερθούν στο επίπεδο Μητσοτάκη-Σίσι, αλλά ενταγμένες σ' ένα ευρύτερο πλαίσιο.<br /><br />Στο σημείο που έχουν φθάσει τα πράγματα, όπως είχα προ καιρού προτείνει σε άρθρο μου, η Αθήνα οφείλει να αναλάβει την πρωτοβουλία για τη συγκρότηση μίας μεσογειακής (και στρατιωτικής) συμμαχίας με αντιτουρκικό πρόσημο, έστω κι αν δεν θα λέγεται αυτό ευθέως. Ελλάδα και Αίγυπτος έχουν άμεσο και ζωτικό συμφέρον να κινηθούν προς αυτή την κατεύθυνση, βάζοντας στο παιχνίδι και τη Γαλλία, με σκοπό να συγκροτήσουν ένα τρίγωνο, με το οποίο θα συνδεθούν με τον έναν ή τον άλλο τρόπο το Ισραήλ και βεβαίως τα Εμιράτα και η Σαουδική Αραβία.<br /><br /><a href="https://slpress.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ: Μειωμένη ΑΟΖ και για Κρήτη ζητάει το αιγυπτιακό ΥΠΕΞ! – Ώρα για Μητσοτάκη-Σίσι

Λυγερός Σταύρος Η επίσκεψη Δένδια στο Κάιρο είναι αναμφισβήτητα κρίσιμη. Στην Αθήνα ελπίζουν ότι αυτή τη φορά θα υπερκεράσουν τις αιγυπτια...

Διαβάστε την συνέχεια

Γιατί η συνεργασία Ελλάδας - Ισραήλ είναι «κλειδί» απέναντι στην τουρκική προκλητικότητα

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgcMW3cEYT2jTRHwGxZ2eRuOVvKETTxiE9hyq84qv7XQDPn6_FvWfZ_RwE71zsBVCZHyqPIavjJ4zPvAPqQWCBWpVMTw_NC7aGtLfetOmMvh122dG5fLImzcwH1_x2swqKKmKY12FcTiKc/s1600/mitsotakis_erdogan.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="441" data-original-width="900" height="136" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgcMW3cEYT2jTRHwGxZ2eRuOVvKETTxiE9hyq84qv7XQDPn6_FvWfZ_RwE71zsBVCZHyqPIavjJ4zPvAPqQWCBWpVMTw_NC7aGtLfetOmMvh122dG5fLImzcwH1_x2swqKKmKY12FcTiKc/s280/mitsotakis_erdogan.jpg" width="280" /></a></div> <br />Τι σημαίνει η στρατηγική συνεργασία Ελλάδας-Ισραήλ για την ασφάλεια με φόντο την τουρκική προκλητικότητα εξηγούν ειδικοί αναλυτές<br /><br />Τι σημαίνει η στρατηγική συνεργασία Ελλάδας-Ισραήλ για την ασφάλεια με φόντο την τουρκική προκλητικότητα εξηγούν στον ΣΚΑΙ ειδικοί αναλυτές.<br />«Στρατηγική συνεργασία σημαίνει να περάσουμε σε τομείς τέτοιους που θα δημιουργήσουν ρίζες στις σχέσεις μας. Αυτός ο τομέας είναι πρωτίστως ο τομέας της Ασφάλειας και της Άμυνας», εξηγεί ο Άγγελος Συρίγος, Καθηγητής Διεθνούς Δικαίου και Βουλευτής της ΝΔ.<div> <br />Η ενίσχυση της στρατηγικής συνεργασίας Ελλάδας – Ισραήλ αποτελεί κλειδί στην γεωπολιτική σκακιέρα της Ανατολικής Μεσογείου λένε οι ειδικοί.</div> <div> <br />«Όσο η Τουρκία βρίσκεται σε αναταραχή με τον Ισραήλ και εμείς επενδύουμε η Άγκυρα θα ενοχλείται θεωρώντας ότι υπάρχει πρόθεση απομόνωση από την ανατολική μεσόγειο», τονίζει ο Κωνσταντίνος Φίλης, Διευθυντής Ινστιτούτου Διεθνών Σχέσεων.<br />«Δεν είναι αμυντική συμμαχία. Δεν είναι ένας αντι-τουρκικός άξονας αν και στέλνει μηνύματα στην Άγκυρα. Υπάρχει μία κοινότητα αντιλήψεων και συμφερόντων.</div> <div> <br />Βλέπουμε με τον ίδιο τρόπο τα περισσότερα περιφερειακά προβλήματα» δηλώνει ο Κώστας Υφαντής, Καθηγητής Διεθνών Σχέσεων στο Πάντειο Πανεπιστήμιο.<br />Το αιματηρό επεισόδιο του Μαβί Μαρμαρά στα τέλη Μαίου του 2010 σημάδεψε τις σχέσεις Ισραήλ Τουρκίας και έγινε η αφορμή για την ανάπτυξη στενότερων σχέσεων μεταξύ Ελλάδας και Ισραήλ.<br />Από τότε οι δεσμοί μεταξύ των δύο χωρών ενισχύονται διαρκώς όποια ελληνική κυβέρνησης και αν είναι στην εξουσία.</div> <div> <br />Τον Ιανουάριο του 2016 πραγματοποιήθηκε η πρώτη τριμερής συνάντηση Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ στην Λευκωσία και τέσσερα χρόνια μετά οι ηγέτες των τριών χωρών υπέγραψαν την συμφωνία για τον East Med.</div> <div> <br />«Το Ισραήλ δεν βλέπει ανταγωνιστικά την Τουρκία.<br />Φοβάται όμως μία Τουρκία η οποία παίζει με τον Νέο Οθωμανισμό. Και παίζει με φανατικά τζιχαντιστικά καθεστώτα και συστήματα.</div> <div> <br />Υπό αυτή την έννοια Ελλάδα και Ισραήλ είναι αρκετά κοντά στην αντιμετώπιση της ισλαμιστικής απειλής», υπογραμμίζει ο Άγγελος Συρίγος ενώ ο Κώστας Υφαντής από την πλευρά του επισημαίνει πως το Ισραήλ τα τελευταία χρόνια έχει εξομαλύνει τις σχέσεις της με πολύ σημαντικούς παράγοντες του Ισραηλινού κόσμου.</div> <div> «Όπως είναι η Αίγυπτος, με την οποία έχει στρατιωτική συνεργασία στην χερσόνησο του Σινά.</div> <div> <br />Με την Σαουδική Αραβία. Το Ισραήλ έχει καλές σχέσεις με ανταγωνιστικές χώρες των τουρκικών φιλοδοξιών.<br />Η κυβέρνηση Νετανιάχου ορκίστηκε πριν από έναν μήνα μετά από 18 μήνες πολιτικής αστάθειας και τριών εκλογικών διαδικασιών» προσθέτει.</div> <div> <br />«Μέχρι τώρα υπήρχε πρόβλημα με την σχέση με το Ισραήλ γιατί δεν υπήρχε κυβέρνηση σταθερή ήταν υπηρεσιακή για πρώτη φορά λύνεται το θέμα και για αυτό ο πρωθυπουργός επιλέγει να κάνει το πρώτο επίσημο ταξίδι του μετά τον Κορωνοϊό στο Ισραήλ» καταλήγει ο κος Συρίγος.<br />Σύμφωνα με τους αναλυτές το πακέτο συνεργασίας από την άμυνα ως το αγροτικό τομέα μόνο κέρδη μπορεί να φέρει και στις δύο χώρες.<br /><br /><a href="https://bankingnews.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Γιατί η συνεργασία Ελλάδας - Ισραήλ είναι «κλειδί» απέναντι στην τουρκική προκλητικότητα

Τι σημαίνει η στρατηγική συνεργασία Ελλάδας-Ισραήλ για την ασφάλεια με φόντο την τουρκική προκλητικότητα εξηγούν ειδικοί αναλυτές Τι σημαί...

Διαβάστε την συνέχεια

Η γεωπολιτική σημασία του νησιωτικού συμπλέγματος Μεγίστης

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgfdft4ZupkngRqxt2lQWDZHEcUkYkU2W1jkd9wCawS_FwOz7kUHZte9Gk3wXEnyQYMS1z6s9fKy9thlw0yzgh0E4-VP7EwKr6biXrlekE-LozCCm5dtveNfxg2OLojKE6rz-FL_Z-DnBo/s1600/Kastelorizo.png" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="614" data-original-width="920" height="186" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgfdft4ZupkngRqxt2lQWDZHEcUkYkU2W1jkd9wCawS_FwOz7kUHZte9Gk3wXEnyQYMS1z6s9fKy9thlw0yzgh0E4-VP7EwKr6biXrlekE-LozCCm5dtveNfxg2OLojKE6rz-FL_Z-DnBo/s280/Kastelorizo.png" width="280" /></a></div> <br />Άρθρο του <b>Λάμπρου Τζούμη</b>, αντιστράτηγου ε.α.<br />Μετά την οριοθέτηση ΑΟΖ με την Ιταλία ο Έλληνας ΥΠΕΞ έκανε γνωστό πως θα μεταβεί στην Αίγυπτο, προκειμένου να υπάρξει ανάλογη συμφωνία. Η υπόψη διευθέτηση όμως παρουσιάζει εξαιρετικές δυσκολίες, καθόσον η Αίγυπτος δεν επιθυμεί να εμπλακεί στην ελληνοτουρκική διαμάχη που αφορά την επήρεια στην οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών, του νησιωτικού συμπλέγματος Μεγίστης ή Καστελλόριζου (14 συνολικά νησιά).<div> <br />Την περιοχή αυτή εποφθαλμιούσε η Τουρκία από το 1967. Το εν λόγω έτος στο πλαίσιο επίλυσης του Κυπριακού ζητήματος υπεβλήθη από τις ΗΠΑ το επονομαζόμενο σχέδιο «Άτσεσον». Στις προτάσεις που υπεβλήθησαν σε περίπτωση ένωσης της Κύπρου με την Ελλάδα, η Τουρκία ζήτησε στα εδαφικά ανταλλάγματα την παραχώρηση του Καστελλορίζου. Όπως είναι γνωστό το σχέδιο απερρίφθη.<br />Μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας υπάρχει μία τεράστια απόκλιση στον τρόπο οριοθέτησης της ΑΟΖ στην περιοχή της Ν.Α. Μεσογείου, που καθοριστικό ρόλο έχει το νησιωτικό σύμπλεγμα Μεγίστης, μια περιοχή τεράστιας γεωπολιτικής σημασίας. Αναλυτικότερα επί του θέματος να αναφερθούν τα εξής.</div> <div> <br />Στη Σύμβαση του 1982 στο Montego Bay για το Δίκαιο της Θάλασσας, αναφέρεται ότι όλα τα νησιά που κατοικούνται διαθέτουν ΑΟΖ και εξαιρούνται μόνο οι βράχοι, οι οποίοι δεν μπορούν να συντηρήσουν ανθρώπινη διαβίωση. Συνεπώς δεν μπορεί να αμφισβητηθεί ότι το νησιωτικό σύμπλεγμα Μεγίστης, διαθέτει ΑΟΖ. Η Ελλάδα υπέγραψε τη Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας το 1982 και την επικύρωσε το 1995. Η Τουρκία δεν υπέγραψε αλλά ούτε και επικύρωσε τη σύμβαση, καθόσον δεν την ευνοεί. Παρά το γεγονός αυτό η Τουρκία αφενός δεσμεύεται από τη συμφωνία καθόσον αυτή συνιστά εθιμικό δίκαιο, αφετέρου το 1986 ήρθε σε συνεννόηση για τις επικαλυπτόμενες περιοχές στη Μαύρη Θάλασσα, με την τότε Σοβιετική Ένωση και προχώρησε στην ανακήρυξη και οριοθέτηση ΑΟΖ, χρησιμοποιώντας τη μέθοδο της μέσης γραμμής. Αργότερα άρχισε συνομιλίες με τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία για το ίδιο θέμα και ήρθε σε παρόμοια συμφωνία που είχε συνάψει με τους Σοβιετικούς.</div> <div> <br />Η Τουρκία ισχυρίζεται ειδικά για την περίπτωση των νησιών του συμπλέγματος Μεγίστης, ότι δεν είναι δυνατόν αυτά τα μικρά νησιά μπροστά από τις τουρκικές ακτές, να έχουν ένα τόσο μεγάλο κομμάτι υφαλοκρηπίδας ή ΑΟΖ. Για τους ισχυρισμούς της προβάλει το επιχείρημα ότι το σύμπλεγμα των νησίδων-βραχονησίδων της περιοχής του Καστελόριζου, διέπεται από ειδικό καθεστώς, των αποκομμένων νησίδων που επικάθονται επί της τουρκικής υφαλοκρηπίδας.<br />Αν η Τουρκία δεχτεί ότι το νησιωτικό σύμπλεγμα Μεγίστης και συγκεκριμένα η νήσος Στρογγύλη που είναι το νησί «ΚΛΕΙΔΙ» έχει επήρεια στη χάραξη των θαλασσίων ζωνών, τότε η ΑΟΖ της Ελλάδος ενώνεται με αυτή της Αίγυπτου και της Κύπρου. Συνεπώς, η Τουρκία δεν έχει θαλάσσια σύνορα με την Αίγυπτο, ώστε να συμπεριληφθεί και αυτή στη διαχείριση του υποθαλάσσιου πλούτου της περιοχής.</div> <div> <br />Σύμφωνα με δηλώσεις που έχουν γίνει από Τούρκους αξιωματούχους στο παρελθόν, όπως ο πρώην ΥΠΕΞ Αχμετ Νταβούτογλου, η θέση της Τουρκίας για το νησιωτικό σύμπλεγμα Μεγίστης, είναι ότι έχει υπέρ αυτής βάσιμες νομικές και πολιτικές θέσεις, σε συμφωνία με το διεθνές δίκαιο και τη νομολογία των διεθνών δικαστηρίων, συμπεριλαμβανομένης και της Χάγης.</div> <div> <br />Η Τουρκία επικαλείται την απόφαση για την οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών μεταξύ Ρουμανίας και Ουκρανίας στη Μαύρη Θάλασσα. Η διένεξη μεταξύ των δύο χωρών αφορούσε το ουκρανικό νησί με την ονομασία «Νήσος των Όφεων», το οποίο βρίσκεται κοντά στις ρουμανικές ακτές. Η διαφορά μεταξύ των δύο χωρών διήρκησε 40 χρόνια και επιλύθηκε το 2009 από το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, το οποίο αποφάνθηκε ότι το νησί δεν έχει ούτε υφαλοκρηπίδα ούτε ΑΟΖ, παρά μόνο χωρικά ύδατα. Η διαφορά του νησιού αυτού σε σχέση με το Καστελλόριζο είναι ότι εκεί υπάρχει μόνο στρατιωτική φρουρά η οποία εγκαταστάθηκε το 2007 και δεν είναι κατοικημένο από αιώνων όπως συμβαίνει στην περίπτωση του Καστελλορίζου. Επίσης το νησιωτικό σύμπλεγμα της Μεγίστης δεν είναι απομονωμένο, αλλά υπάγεται στο γεωγραφικό σχηματισμό των Δωδεκανήσων που έχουν ιστορική συνέχεια με τα ελληνικά νησιά, γεγονός που δύσκολα θα μπορούσε να αγνοηθεί σε οποιαδήποτε οριοθέτηση.</div> <div> <br />Παρά το γεγονός όμως ότι η Ελλάδα για το θέμα του νησιωτικού συμπλέγματος Μεγίστης διαθέτει ισχυρά νομικά επιχειρήματα, η προσφυγή στο διεθνές δικαιοδοτικό δικαστήριο της Χάγης δεν κατοχυρώνει απόλυτα τα ζωτικά μας συμφέροντα, καθόσον οι αποφάσεις για κάθε περίπτωση είναι μοναδικές και βασίζονται σε διεθνή νομοθεσία που ερμηνεύεται διαφορετικά από τα διάδικα μέρη. Απαραίτητη προϋπόθεση επίσης είναι οι δύο χώρες να έχουν αποδεχθεί τη γενική δικαιοδοσία του Διεθνούς Δικαστηρίου. Να επισημάνουμε ότι το 1976 λόγω κρίσης που είχε δημιουργηθεί ανάμεσα στις δύο χώρες για το ζήτημα της υφαλοκρηπίδας, η Ελλάδα προσέφυγε μονομερώς στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, αλλά η Τουρκία δεν προσήλθε και το Δικαστήριο κήρυξε εαυτόν αναρμόδιο. Δεν θα είχε επίσης ουσιαστικό αποτέλεσμα, αν η προσφυγή δεν περιελάμβανε και πολιτική συμφωνία για το σύνολο των διαφορών που υπάρχουν ανάμεσα στη χώρα μας και την Τουρκία και το οποιοδήποτε αποτέλεσμα θα διατηρούσε την υφιστάμενη κατάσταση έντασης.<br /><br /><a href="https://bankingnews.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η γεωπολιτική σημασία του νησιωτικού συμπλέγματος Μεγίστης

Άρθρο του Λάμπρου Τζούμη , αντιστράτηγου ε.α. Μετά την οριοθέτηση ΑΟΖ με την Ιταλία ο Έλληνας ΥΠΕΞ έκανε γνωστό πως θα μεταβεί στην Αίγυπτ...

Διαβάστε την συνέχεια

«Μαξιμαλισμός» και… «κουφαμάρα»!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh3Es6mRhkmrY4jTk3vHD2E6izsBDj36OxtHfkTjcjVx5Ppgj3WoAW5zv6QCIkJlSmWOiQZMpzicQ6nN1ztKIosORBj_7LjRjgbU9_lJRPQjASL3KQoR9hN2b1XOyF6jTq3qF_lMt304BY/s1600/ellada-tourkia-aigaio.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="438" data-original-width="803" height="152" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh3Es6mRhkmrY4jTk3vHD2E6izsBDj36OxtHfkTjcjVx5Ppgj3WoAW5zv6QCIkJlSmWOiQZMpzicQ6nN1ztKIosORBj_7LjRjgbU9_lJRPQjASL3KQoR9hN2b1XOyF6jTq3qF_lMt304BY/s280/ellada-tourkia-aigaio.jpg" width="280" /></a></div> <div> <br /></div> Κάποιοι συνοψίζουν την σκέψη (και την Πολιτική) σε μια λέξη – και βρήκαν και την κατάλληλη λέξη που τους «λύνει» πλέον όλα τα προβλήματα: «Μαξιμαλισμός»!<br /><br />Διακηρύσσουν ότι Μαξιμαλισμός είναι «κακό πράγμα» (όπως γενικά κάθε ακραία συμπεριφορά) – όπως το να μη τρως το φαΐ σου όταν είσαι μικρός, ή να βάζεις το χέρι σου στην πρίζα, όταν είσαι ακόμα πιο μικρός, ή να μεθάς και να γίνεσαι ντίρλα όταν φτάνεις στην εφηβεία – γενικά δεν θα διαφωνήσουμε ότι οι «υπερβολές» είναι κακά πράγματα και βλάπτουν σοβαρά την υγεία – των ανθρώπων και των χωρών.<br /><br />Ως εκεί όμως…<br /><br />Αν πάλι θεωρούμε ότι με τον να ξορκίζουμε τον κακό «Μαξιμαλισμό» και τον κακό «Εθνικισμό» και τον… «κακό μας τον καιρό», λύνουμε τα προβλήματα εξωτερικής πολιτικής – ακριβέστερα πλέον: άμεσης εθνικής απειλής – είμαστε μακριά, πολύ μακριά νυχτωμένοι!<br /><br />Όλα αυτά δεν έχουν καμία σχέση με το πρόβλημά μας. Καμία απολύτως!<br /><br />* Πρώτα- η Ελλάδα είναι η ΜΟΝΗ χώρα της περιοχής που δεν διεκδικεί τίποτε από κανέναν άλλο γύρω της…<br /><br />Η Αλβανία διεκδικεί ανοικτά από τα Σκόπια και από την Ελλάδα και από το Μαυροβούνιο (χώρια που θέλει να ενσωματώσει το Κόσσοβο),<br /><br />τα Σκόπια διεκδικούν από την Ελλάδα και από τη Βουλγαρία (έχουν τυπώσει και σχετικούς χάρτες που βρίσκονται επίσημα αναρτημένοι στα σχολεία τους),<br /><br />η Βουλγαρία έχει υιοθετήσει εδώ και τρείς δεκαετίες περίπου την πολιτική: «η Βουλγαρία συνορεύει παντού με… Βουλγαρία»,<br /><br />και η Τουρκία ξέρουμε πολύ καλά τι διεκδικεί από τους γύρω της – από την Ελλάδα κατά κύριο λόγο, χώρια που έχει ήδη «πατήσει» στην Κύπρο…<br /><br />Το γεγονός ότι κάποιες από τις μικρότερες χώρες της περιοχής μας είναι πολύ δύσκολο να προωθήσουν τις διεκδικήσεις τους εμπράκτως κατά της Ελλάδος, ας μη μας «καθησυχάζει» πλήρως. Γιατί μπορούν να το κάνουν με «συνδυασμό» δυνάμεων, όπως έλεγε και ο Κωνσταντίνος Καραμανλής! Με άλλες ισχυρότερες. Και σιγά-σιγά αυτό ακριβώς κάνουν…<br /><br />Όταν λοιπόν, η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα που ΔΕΝ διεκδικεί τίποτε από κανένα στην περιοχή της, το να μιλάμε για το… πόσο κακό μας κάνει ο «ελληνικός μαξιμαλισμός», αυτό καταντάει ολίγον, πώς να το πω, άραγε;<br /><br />Μου έρχεται η πολύ δημοφιλής πλην «ανεπίτρεπτη» εκείνη λέξη των νεοελλήνων (που αρχίζει από μ-), για την οποία οι παλαιοί έλεγαν ότι μετά από μια ηλικία… κουφαίνει. (Ή τυφλώνει).<br /><br />Ας την πούμε λοιπόν: «κουφαμάρα»!<br /><br />Μιλάμε για πολύ χοντρή… «κουφαμάρα»!<br /><br />* Μας λένε λοιπόν, πως όταν από μας διεκδικούν άλλοι (χωρίς εμείς να διεκδικούμε τίποτε από κανένα) οφείλουμε να κάτσουμε στο τραπέζι και να διαπραγματευθούμε κάποια (για να διασώσουμε κάποια άλλα), γιατί αλλιώς λέει, είμαστε «μαξιμαλιστές»! Εμείς….<br /><br />Δηλαδή, αν δεν θέλουμε να δώσουμε τίποτε «δικό μας» σε εκείνους που διεκδικούν κομμάτι ελληνικής κυριαρχίας ή ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα ή και συμβολικά ζητήματα που ακουμπάνε την ίδια την εθνική μας ταυτότητα, αν εμείς αρνούμαστε να συζητήσουμε πάνω σε αυτά, εμείς λέει είμαστε «μαξιμαλιστές» – κι όχι εκείνοι που μας τα ζητάνε!<br /><br />Όντως, η «κουφαμάρα» είναι επιεικέστατος χαρακτηρισμός.<br /><br />Υπάρχουν και βαρύτεροι…<br /><br />* Μας λένε ότι το να επιμένουμε πως το Καστελόριζο έχει πλήρη επήρεια είναι «μαξιμαλισμός».<br /><br />Ξεχνάνε, βέβαια, δύο τρία πραγματάκια…<br /><br />–Πρώτον ότι η Τουρκία ΔΕΝ αμφισβητεί μόνο την επήρεια του Καστελόριζου! Αμφισβητεί και την επήρεια της Ρόδου και την επήρεια της Κάσου (των Δωδεκανήσων συνολικά) και την επήρεια της Κρήτης! Αλλιώς δεν θα προχωρούσε στη παράνομο (όπως το χαρακτηρίζουν σχεδόν άπαντες) Τουρκο-λυβικό σύμφωνο!<br /><br />Η Τουρκία αμφισβητεί και την επήρεια της Κύπρου (που είναι ανεξάρτητη χώρα) προσπαθώντας να την ενθυλακώσει μέσα στην «διευρυμένη ΑΟΖ της Τουρκίας» και από κάτω, από τα νότια!<br /><br />Και το κάνει επικαλούμενη – ειδικά για την Κύπρο – «δικαιώματα» που «απορρέουν» από την παράνομη εισβολή-κατοχή στο βόρειο τμήμα της Κύπρου, από το 1974!<br /><br />Κατά τα άλλα εμείς είμαστε… «μαξιμαλιστές», λέει! Που αρνούμαστε να συζητήσουμε σοβαρά πάνω σε όλα αυτά…<br /><br />Γιατί αν τα συζητήσουμε, τα «νομιμοποιούμε»! Κι αν τα νομιμοποιήσουμε, η Τουρκία θα εγείρει κι άλλα. Που θα πρέπει στη συνέχεια να διαπραγματευθούμε και επ’ αυτών!<br /><br />Είναι «μαξιμαλισμός», λέει, να νοιώθουμε ότι μας απειλεί συνεχώς ο τουρκικός αναθεωρητισμός.<br /><br />Εμείς είμαστε οι «μαξιμαλιστές», λέει. Δεν είναι οι Τούρκοι επεκτατιστές…<br /><br />Τελικά πολλή… «κουφαμάρα» κυκλοφορεί!<br /><br />–Μιλάνε και χωρίς να ξέρουν την τύφλα τους. Το Saint Pierre et Miquelon είναι ένα Γαλλικό νησάκι μέσα στον Κόλπο του Καναδά (Saint Lawrence Bay), ελάχιστα μίλια από τις ακτές του Καναδά και χιλιάδες μίλια από τις ακτές της Γαλλίας, στην άλλη άκρη του Ατλαντικού Ωκεανού! Αποτελεί σύμπλεγμα οκτώ νησίδων συνολικής έκτασης 242 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Από τα οκτώ συνολικά, μόνο τα δύο είναι κατοικημένα και το μεγαλύτερο απ’ αυτά έχει έκταση 26 τετραγωνικά χιλιόμετρα!<br /><br />Για να φτάσεις από τη Γαλλία στο νησάκι αυτό χρειάζεσαι τέσσερις ώρες ταξίδι με το αεροπλάνο πάνω από τον Ατλαντικό.<br /><br />Για να φτάσεις από τις Καναδικές ακτές, χρειάζεσαι λιγότερο από μια ώρα με καΐκι (όχι ταχύπλοο)…<br /><br />Κι όμως στο νησάκι αυτό αναγνωρίστηκε πλήρης επήρεια αιγειαλήτιδας ζώνης (ακόμα πιο δύσκολο από την ΑΟΖ)! Όχι μόνο γύρω του, αλλά και σε μια θαλάσσια «γλώσσα» μεγάλης έκτασης μέχρι την ανοικτή θάλασσα – τον Ωκεανό, εν προκειμένω – για να μην «εγκλωβίζεται» στην ΑΟΖ του Καναδά.<br /><br />Και να σημειωθεί ότι το σύμπλεγμα αυτών των νησιών, δεν έχει σαφή εθνολογική σύνθεση, άλλοτε το έλεγχαν οι Πορτογάλοι άποικοι, άλλοτε οι Γάλλοι, άλλοτε οι Βρετανοί..<br /><br />Ενώ το σύμπλεγμα του Καστελόριζου έχει και στα δύο νησιά του (Μεγίστη- Στρογγυλή) μέχρι και προϊστορικούς οικισμούς, και καταγεγραμμένη μακραίωνη ελληνική παρουσία στους ιστορικούς χρόνους. Κι αυτά – δηλαδή αν μπορεί να συντηρήσει ανθρώπινη ζωή ή οικονομική ζωή και αν ιστορικά ανήκει κάπου από αιώνες – βαραίνουν και στο Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας και στις σχετικές αποφάσεις των Διεθνών Δικαστηρίων…<br /><br />Η επιμονή στην πλήρη επήρεια της ΑΟΖ του συμπλέγματος Καστελόριζου (που θα πει «Κοκκινόκαστρο» – Castello Rosso), δεν είναι «εθνικιστικός μαξιμαλισμός» της Ελλάδας. Είναι απλή ανάγνωση του Δικαίου της Θάλασσας (τα νησιά έχουν πλήρη επήρεια)…<br /><br />Είναι αυτό που επαναλαμβάνουν όλοι οι δυτικοί μας σύμμαχοι συνεχώς (τα νησιά έχουν πλήρη επήρεια)<br /><br />Είναι αυτό που λέει η βασική νομολογία των Διεθνών Δικαστηρίων (τα νησιά έχουν πλήρη επήρεια).<br /><br />Ασφαλώς υπάρχουν και άλλες σχετικές αποφάσεις διεθνών δικαστηρίων. Οι περισσότερες μας ευνοούν. Υπάρχουν όμως και κάποιες «αντίθετες». Αυτές αφορούν, όμως, άλλες περιπτώσεις – μη συγκρίσιμες! Όπως η περίπτωση της «Νήσου των Όφεων» που «εποικίστηκε» σχετικά πρόσφατα από ομάδα Ουκρανών συνοριακών φρουρών – και τελικώς δεν θεωρείται ότι έχει πλήρη επήρεια. Αλλά γενικά ΔΕΝ θεωρείται «κατοικήσιμο». Και δεν είναι καν «σύμπλεγμα» νήσων! Και βρίσκεται σε «κλειστή θάλασσα» – τη Μαύρη Θάλασσα…<br /><br />Ενώ το σύμπλεγμα του Καστελόριζου ήταν από αρχαιοτάτων χρόνων κατοικημένο και βρίσκεται στην Ανατολική Μεσόγειο…<br /><br />Το να επιμένουμε σε ό,τι το Διεθνές Δίκαιο μας αναγνωρίζει ως κυριαρχικό μας δικαίωμα ΔΕΝ είναι «μαξιμαλισμός»! Αντίθετα το να μας αμφισβητεί μια άλλη χώρα το σύνολο σχεδόν όσων μας αναγνωρίζει το Διεθνές Δίκαιο, είναι επεκτατική συμπεριφορά εκ μέρους της!<br /><br />Κι όταν δεν το κάνει μόνο στα λόγια, αλλά προχωρεί και σε έμπρακτες αμφισβητήσεις, αυτό λέγεται απροσχημάτιστη επιθετική συμπεριφορά!<br /><br />Οπότε πρέπει να πάσχει από βαριά… «κουφαμάρα», όποιος κατηγορεί το θύμα επιθετικής συμπεριφοράς ότι είναι, τάχα, «μαξιμαλιστής»!<br /><br />Έλεος πια…<br /><br />Τέλος έχουμε το περιβόητο ερώτημα: Αξίζει τον κόπο να διακινδυνεύσουμε «στρατιωτική απάντηση» σε τέτοια τουρκική πρόκληση;<br /><br />Αξίζει να γίνει Πόλεμος για την… επήρεια του Καστελόριζου!<br /><br />Αν έχουμε φτάσει να απαντάμε σε συγκεκριμένες και ανοικτές επιθέσεις με… υπαρξιακά ερωτήματα («αξίζει τον κόπο» κλπ.) πάει να πει ότι παιδιαρίζουμε ασυστόλως…<br /><br />Είναι σαν να αναρωτιόμαστε: αξίζει τον κόπο να ζούμε και να δουλεύουμε και να κάνουμε οικογένεια, αφού κάποτε θα… πεθάνουμε;<br /><br />Τα λένε αυτά, καμιά φορά, τα πιτσιρίκια στην εφηβεία (ιδιαίτερα αν ο μπαμπάς, τους έχει λύσει όλα τα άλλα προβλήματα), αλλά σαν μεγαλώσουν λίγο τα ξεπερνάνε…<br /><br />Συγγνώμη που θα σας το χαλάσω, αλλά τέτοια ερωτήματα οι ενήλικοι άνθρωποι – και οι ενήλικες κοινωνίες – δεν τα θέτουν έτσι…<br /><br />Το ερώτημα τίθεται (σε αυτό το επίπεδο τουλάχιστον) ακριβώς αντίστροφα:<br /><br />Μπορεί μια σύγχρονη χώρα να μην απαντά σε έμπρακτες αμφισβητήσεις της κυριαρχίας της;<br /><br />Η απάντηση είναι απλή: Δεν μπορεί να μην απαντά!<br /><br />Και το επόμενο ερώτημα: Τι θα συμβεί, αν μια χώρα δεν απαντάει στρατιωτικά σε ανοικτές και έμπρακτες επιθετικές κινήσεις κατά της κυριαρχίας της;<br /><br />Απάντηση: Παύει να είναι ανεξάρτητη χώρα! Χάνει πλήρως κάθε πρόσχημα «κυριαρχίας». Συνειδητοποιεί ότι είναι προτεκτοράτο – και μετατρέπεται σε προτεκτοράτο!<br /><br />Ή «Φιλανδοποιείται», αν προτιμάτε. Όμως, η δόλια η Φιλανδία, δεν επέλεξε να γίνει χώρα «περιορισμένης κυριαρχίας»! Πολέμησε να το αποφύγει, αλλά δεν τα κατάφερε. Το υπόμεινε για πέντε δεκαετίες περίπου και τελικά αποτίναξε το ζυγό της. Και από την ώρα που έπαψε να είναι χώρα «περιορισμένης κυριαρχίας» έκανε άλματα ανάπτυξης και ευημερίας!<br /><br />Ας μας πουν ανοικτά ότι η Ελλάδα οφείλει να επιλέξει, από μόνη της να γίνει χώρα «περιορισμένης κυριαρχίας», δηλαδή προτεκτοράτο!<br /><br />Οπότε δεν θα χρειάζεται καθόλου στρατό (που μόνη της αποφάσισε να μην χρησιμοποιεί ούτε μπροστά σε ευθείες απειλές).<br /><br />Και ασφαλώς δεν θα έχουν νόημα ούτε οι δημοκρατικοί της θεσμοί, πλέον. Γιατί τα προτεκτοράτα έχουν περιορισμένη αυτό-διοίκηση, δεν έχουν πλήρη δημοκρατία, αφού για τις εξωτερικές τους σχέσεις αποφασίζουν άλλοι. Εκτός συνόρων…<br /><br />Μια χώρα, δηλαδή – η Ελλάδα – η οποία σε έκταση είναι πιο μεγάλη από την Ολλανδία, πιο μεγάλη από την Ιρλανδία, πιο μεγάλη από τη Φιλανδία, πιο μεγάλη από τη Δανία, πιο μεγάλη από το Ισραήλ, πιο μεγάλη από την Πορτογαλία, (και σε πληθυσμό επίσης πιο μεγάλη από τις περισσότερες απ’ αυτές τις χώρες) θα αποφασίσει ξαφνικά να μετατραπεί σε προτεκτοράτο! Της Τουρκίας!<br /><br />(Γιατί περί αυτού πρόκειται…)<br /><br />Ίσα-ίσα τη στιγμή, που σε όλη την περιοχή μας δημιουργείται μια σύγκλιση συμφερόντων των περισσοτέρων χωρών εναντίον της Τουρκίας! Πράγμα που η Ελλάδα θα μπορούσε για πρώτη φορά να εκμεταλλευτεί υπέρ της. Και να λυτρωθεί…<br /><br />Αλλά αυτό προϋποθέτει χώρα που θέλει να υπάρξει.<br /><br />Λαό που παίρνει στα σοβαρά την κυριαρχία του, αλλά και τις υποχρεώσεις που αυτή συνεπάγεται.<br /><br />Χώρα που ψάχνει τρόπους για να υπάρξει ελεύθερη, όχι χώρα που ψάχνει προσχήματα για να υποταχθεί.<br /><br />Χώρα που αναζητεί συμμάχους. Όχι… «Νομαρχία» που αναζητεί «προστάτες»!<br /><br />Τι απ’ αυτά θέλουμε να είμαστε;<br /><br />Δεν ξέρω. Θα δείξει…<br /><br />Για την ώρα, κυκλοφορεί γύρω μας πολύ… «κουφαμάρα»<br /><br /><a href="https://www.dailypost.gr/t" target="_blank">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

«Μαξιμαλισμός» και… «κουφαμάρα»!

Κάποιοι συνοψίζουν την σκέψη (και την Πολιτική) σε μια λέξη – και βρήκαν και την κατάλληλη λέξη που τους «λύνει» πλέον όλα τα προβλήματα...

Διαβάστε την συνέχεια

Αντ. Φώσκολος στον Γιώργο Σαχίνη: Αποκαλύψεις “βόμβα” για τα ενεργειακά στην Ανατολική Μεσόγειο

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiW4mKW7XJqoKv7fA7yjGzbgtBWYpReB3Y7GeKdrAfrNAS4LpKbiTWzlxo6BBMBrFvN5kdAG82DMsC9eN6B6HJYEYmbv8__kox2KIFxFD5iPPi8TC7lHWcd_GoE3Dhnw_2v25lhR0UnkKQ/s1600/foskolos.png" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="770" data-original-width="1542" height="139" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiW4mKW7XJqoKv7fA7yjGzbgtBWYpReB3Y7GeKdrAfrNAS4LpKbiTWzlxo6BBMBrFvN5kdAG82DMsC9eN6B6HJYEYmbv8__kox2KIFxFD5iPPi8TC7lHWcd_GoE3Dhnw_2v25lhR0UnkKQ/s280/foskolos.png" width="280" /></a></div> <br /> Ο ομότιμος καθηγητής στο Πολυτεχνείο Κρήτης και ομότιμος ερευνητής στην Γεωλογική Υπηρεσία του Καναδά, μιλώντας στον 98.4 αποκάλυψε ότι στο πρόσφατο παρελθόν , επί υπουργίας Μανιάτη, η Νορβηγική PGS που πραγματοποιούσε τα σεισμικά για υδρογονάνθρακες νότια της Κρήτης, ζήτησε την συνδρομή ελληνικών πλοίων για έρευνες και μεταξύ Ρόδου και Καστελόριζου, αλλά απάντηση δεν πήρε ποτέ…<br /> <br /> Ο Αντώνης Φώσκολος , υποστήριξε ότι σε αυτή την φάση αντί οι αρμόδιοι υπουργοί, να προωθούν την έρευνα και αξιοποίηση των ελληνικών υδρογονανθράκων , προωθούν το ασταθές ενεργειακό πρότυπο των ΑΠΕ και κυρίως τις εισαγωγές φυσικού αερίου , είτε Ρωσικού, είτε μέσω Τουρκίας.<br /> <br /> Μάλιστα ο ίδιος ανέλυσε τον τρόπο κατασκευής και τα υλικά μίας ανεμογεννήτριας 3 M.W. , χαρακτηρίζοντας τα εξίσου και περισσότερα ρυπογόνα για το περιβάλλον.<br /> <br /> Κατά τον Αντώνη Φωσκόλο, την ώρα που η Τουρκία επιχειρεί να βάλει “πόδι” στα ενεργειακά αποθέματα και πλούτο μέχρι και νότια της Κρήτης με την Λιβύη, όπου και κατά τις έρευνες, υπάρχει ενεργειακός πλούτος ικανός να καλύψει την ζήτηση της Ευρώπης και την απεξάρτηση της από την Ρωσία και τις προνομιακές συμφωνίες που έχει κάνει με αυτήν η Γερμανία.<br /> <br /> <iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="210" src="https://www.youtube.com/embed/bFEziPK5J3Q" width="280"></iframe><br /> <br /> <a href="https://infognomonpolitics.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Αντ. Φώσκολος στον Γιώργο Σαχίνη: Αποκαλύψεις “βόμβα” για τα ενεργειακά στην Ανατολική Μεσόγειο

Ο ομότιμος καθηγητής στο Πολυτεχνείο Κρήτης και ομότιμος ερευνητής στην Γεωλογική Υπηρεσία του Καναδά, μιλώντας στον 98.4 αποκάλυψε ότι σ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Γαλλία χάλασε τα σχέδια της Τουρκίας για κατάληψη της Σύρτης

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgwaipcCiQMnZ93ZW3QzkzXxy2QtZ6xFfcXQ4K_DgwKMHCSOAjhq-UdrAyJjObLOs8Dl9O1xywZ9y4DR_M6FiqKgY9OPLOOwhVMXkQ6h-YhbhyphenhyphenR4JIzUlFAh6ObzrcRuZNTgVM9KgwNVYc/s1600/libya.png" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="695" data-original-width="1173" height="165" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgwaipcCiQMnZ93ZW3QzkzXxy2QtZ6xFfcXQ4K_DgwKMHCSOAjhq-UdrAyJjObLOs8Dl9O1xywZ9y4DR_M6FiqKgY9OPLOOwhVMXkQ6h-YhbhyphenhyphenR4JIzUlFAh6ObzrcRuZNTgVM9KgwNVYc/s280/libya.png" width="280" /></a></div> <br />της<b> Μόνα Ελ Μαχρούκι</b><br />Μια πολιτική πηγή της Λιβύης υποστηρίζει ότι στη Λιβύη, η Ρωσία και η Γαλλία συνήψαν συμμαχία, εμποδίζοντας το σχέδιο της Άγκυρας να συνάψει συμφωνία με τη Μόσχα για τον έλεγχο της Σύρτης.<br /><br />Η πηγή ανέφερε στην εφημερίδα The Arab Weekly ότι «φαίνεται ότι η Γαλλία ήταν μαζί με τη Ρωσία και ενάντια στις Ηνωμένες Πολιτείες, για να σταματήσουν την προέλαση της Τουρκίας στη Λιβύη προς τη Σύρτη». Σύμφωνα με την πηγή «οι Ρώσοι και οι Γάλλοι αποδίδουν την ίδια σημασία στη Σύρτη. Και οι δύο θέλουν το λιμάνι και τη ναυτική βάση al Kardabiye».<br /><br />Οι παρατηρητές ανέφεραν ότι υπάρχει σχέση μεταξύ της ακύρωσης του ταξιδιού του Ρώσου υπουργού Άμυνας Σεργκέι Σοϊγκού και του υπουργού Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ σην Τουρκία που ήταν προγραμματισμένο να γίνει την Κυριακή, με τη σκληρή δήλωση που έκανε ο Γάλλος Πρόεδρος την ίδια ημέρα, με την οποία επέκρινε την επέμβαση της Τουρκίας στη Λιβύη. Ο χρόνος που έγινε η δήλωση, μπορεί να υποδηλώνει συντονισμό της τελευταίας στιγμής μεταξύ Μόσχας και Παρισιού.<br /><br />Αξίζει να σημειωθεί ότι η γαλλική δήλωση περιορίζεται στην κριτική της τουρκικής παρέμβασης, αγνοώντας την εκστρατεία του Υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ για να αποτρέψει την προσπάθεια της Ρωσίας να αυξήσει τον ρόλο της στη Λιβύη.<br /><br />Η Γαλλία ασκεί κριτική τους τελευταίους μήνες στις περιφερειακές φιλοδοξίες της Τουρκίας και κινείται επιθετικά εναντίον της, καταγγέλοντας “τα επτά τουρκικά πολεμικά πλοία που αναπτύχθηκαν στις ακτές της Λιβύης και τις παραβιάσεις εμπάργκο όπλων που γίνονται από πλευράς της Τουρκίας”.<br /><br />Ένας αξιωματούχος από τη Γαλλική Προεδρία δήλωσε τη Δευτέρα ότι η αυξανόμενη “επιθετική” πολιτική της Τουρκίας στην περιοχή είναι “απαράδεκτη” και ζήτησε σύγκλιση του ΝΑΤΟ, για να συζητηθεί ο ρόλος της Τουρκίας.<br /><br />Τη Δευτέρα το Reuters, μετέδωσε την εξής δήλωση ενός Τούρκου αξιωματούχου: «Οι συνομιλίες που είχαν προγραμματιστεί να γίνουν μεταξύ Ρωσίας και Τουρκίας, για να σταματήσουν οι εχθροπραξίες στη Λιβύη, αναβλήθηκαν, λόγω της διαφωνίας που προέκυψε στο θέμα της ανακατάληψης της Σύρτης από τις δυνάμεις του Σαράζ”.<br /><br />Ο ίδιος αξιωματούχος είπε ότι οι διαπραγματεύσεις θα συνεχιστούν στο παρασκήνιο, σε επίπεδο εμπειρογνωμόνων και από τις δύο χώρες και πρόσθεσε: «(Οι αναβληθείσα) συνάντηση και οι συνομιλίες έπρεπε να οδηγήσουν σε (συγκεκριμένα) αποτελέσματα, αλλά δεν ήταν δυνατό να επιτευχθεί σ’ αυτό το στάδιο. Και οι δύο χώρες δεν θέλουν να αντιμετωπίσουν κάποια προβλήματα.”<br /><br />Η Τουρκία, παρά τη σημασία που έχει για τη Ρωσία η πόλη της Σύρτης, ήλπιζε να συνάψει με τη Μόσχα μια παρόμοια συμφωνία με εκείνη της αποχώρησης των δυνάμεων που υποστηρίζει από τη δυτική Τρίπολη και ως εκ τούτου έμμεσα η πρωτοβουλία της Τουρκίας υποστηρίχθηκε από τις ΗΠΑ.<br /><br />Με βάση τους υπολογισμούς και τις εκτιμήσεις της Τουρκίας, δεν φαίνεται αδύνατο η Ρωσία να παραιτηθεί από τη Σύρτη. Ενώ η Άγκυρα προσφέρει στη Ρωσία την Cufra, η οποία είναι γνωστή ως η πιο σημαντική βάση της Λιβύης, θέλει να κρατήσει για τον εαυτό της τη ναυτική βάση του el Kardabiye. Ωστόσο, σε αυτούς τους υπολογισμούς, δεν φαίνεται να έλαβε υπ’ όψιν της η Άγκυρα τα σχέδια της Γαλλίας, η οποία θέλει το λιμάνι της Σύρτης, για να το κάνει την πιο κοντινή πύηι εισόδου στην Αφρική.<br /><br />Η Ρωσία γνωρίζει ότι η Γαλλία, που πέταξε πάνω από την πόλη της Σύρτης τα μαχητικά Rafale, είναι σε θέση να χαλάσει οποιαδήποτε συμφωνία επιχειρήσει να κάνει με την Τουρκία για τη Σύρτη.<br /><br />Η Γαλλία με τα αεροσκάφη Rafale πάνω από τη Σύρτη, δίνει ένα μήνυμα στη Μόσχα. Επειδή η Γαλλία ήταν αυτή που ανάγκασε τον Εθνικό Στρατό της Λιβύης να αποσυρθεί από τις δυτικές περιοχές της χώρας σύμφωνα με τα αποτελέσματα της Διάσκεψης του Βερολίνου. Ωστόσο, η Γαλλία δεν θέλει να ανεχθεί την παράδοση της Σύσρτης στην Τουρκία και δεν θα διστάσει να αντισταθεί σε οποιαδήποτε επίθεση εναντίον δυνάμεων LNA στην πόλη.<br /><br />Η Σύρτη βρίσκεται στο κέντρο μεταξύ της Τρίπολης, που ελέγχεται από τον Σαράζ και της Βεγγάζης που ελέγχεται από τον LNA και είναι η πλησιέστερη πόλη στους κύριους τερματικούς σταθμούς πετρελαίου και φυσικού αερίου στη Λιβύη.<br /><br />Για το λόγο αυτό η Σύρτη έχει ιδιαίτερη σημασία για τις Ηνωμένες Πολιτείες, οι οποίες βοήθησαν τις πολιτοφυλακές της Misrata να σώσουν την πόλη από το ISIS το 2016.<br /><br />Εκείνη την εποχή, οι ΗΠΑ δεν επέτρεψαν στο LNA υπό την ηγεσία του στρατάρχη Χαλίφ Χάφτερ να εισέλθει στην πόλη, παρόλο που ήταν ετοιμοπόλεμος και ικανός να το πράξει.<br /><br />Οι κάτοικοι της πόλης της Σύρτης, άρχισαν να διαμαρτύρονται δηλώνοντας ότι οι πολιτοφυλακές της Μισράτα και ο UAH ακολουθούσαν μια συστηματική και σκόπιμη πολιτική περιθωριοποίησης των κατοίκων και της ίδιας της πόλης. Επειδή η πλειοψηφία του πληθυσμού στη Σύρτη αποτελείται από τις φυλές Καντάφι στις οποίες ανήκε ο συνταγματάρχης Muammar Gaddafi και οι φυλές Farjan στις οποίες είναι μέλος του Hafter.<br /><br />Στις αρχές Ιανουαρίου, οι δυνάμεις του LNA κατέλαβαν την πόλη σε λίγες ώρες μετά την αποχώρηση των πολιτοφυλακών της Μισράτα από τη Σύρτη, που έσπευσαν να υπερασπιστούν την Τρίπολη. Από τότε, η πόλη είναι υπό τον έλεγχο του LNA.<br /><br /><a href="https://infognomonpolitics.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Η Γαλλία χάλασε τα σχέδια της Τουρκίας για κατάληψη της Σύρτης

της Μόνα Ελ Μαχρούκι Μια πολιτική πηγή της Λιβύης υποστηρίζει ότι στη Λιβύη, η Ρωσία και η Γαλλία συνήψαν συμμαχία, εμποδίζοντας το σχέδι...

Διαβάστε την συνέχεια

Γιατί η Τουρκία κάνει επίδειξη “ναυτικής ισχύος” για πρώτη φορά στην ιστορία της στο Αιγαίο και στη Μεσόγειο

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhJIHWCeGpQWsF6GSPTPuZLj8c0rPDnNQ2mxlveP6YyeH4Txofalg1xUmv_-u26jstHEvrzWyv21jSIpsb0-LnNL9cL3Wu942u_p2_DxBDUs4Lq6Q9-9PrraWe-6A8uSSqmhHwmlrBHA58/s1600/turkish_navy.png" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="362" data-original-width="696" height="145" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhJIHWCeGpQWsF6GSPTPuZLj8c0rPDnNQ2mxlveP6YyeH4Txofalg1xUmv_-u26jstHEvrzWyv21jSIpsb0-LnNL9cL3Wu942u_p2_DxBDUs4Lq6Q9-9PrraWe-6A8uSSqmhHwmlrBHA58/s280/turkish_navy.png" width="280" /></a></div> <br />Ο πίνακας που δημοσιεύουμε περιλαμβάνει τα πλοία που παρέλαβε το τουρκικό ναυτικό την δεκαετία 2010-2020. Πολεμικά πλοία τα οποία ναυπηγήθηκαν στην Τουρκία!<br /><br /><a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2020/06/13/turkish_navy_pinakas.png"><img src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2020/06/13/turkish_navy_pinakas.png" /></a><br /><br />Ο πίνακας απαντά σε πολλά και σε πολλούς εντός της δικής μας χώρας. Καλοπροαίρετους αλλά “πονηρούς”.<br /><br />Ο πίνακας παραλαβών τουρκικών πολεμικών πλοίων δείχνει:<br /><br />•Την σημασία που δίνουν οι γείτονες στην θαλάσσια δύναμη κρούσης<br /><br />•Εξηγεί πως ο τουρκικός στόλος έχει κατορθώσει να ΄χει ταυτόχρονη παρουσία σε πολλά διαφορετικά σημεία της Μεσογείου, αλλά και να κάνει επίδειξη σημαίας για πρώτη φορά στην ιστορία του και σε περιοχές του πλανήτη πολύ μακριά από την Τουρκία.<br /><br />•Το τουρκικό ναυτικό μέσα σε 10 χρόνια παρέλαβε 16 Περιπολικά σκάφη, 1 πυραυλάκατο και 4 κορβέτες.<br /><br />•Το πολύ μέχρι τις αρχές του 2021 θα ενταχθεί και το πλοίο αμφιβίων επιχειρήσεων ( και όχι αεροπλανοφόρο….) ANADOLU (L-400).<br /><br />Δεν χρειάζεται να αναφέρουμε τι κάναμε εμείς για το δικό μας Πολεμικό Ναυτικό, σ΄αυτή τη δεκαετία!<br /><br />Αυτός είναι και ο λόγος που το τελευταίο διάστημα επιμένουμε στην ανάγκη άμεσης ενίσχυσης του Στόλου. Δεν αναφερόμαστε στην απόκτηση νέων πλοίων που η λογική λέει ότι είναι αυτονόητη. Είναι μια λύση που αφορά στο μέλλον αλλά πρέπει να προχωρήσει. Αναφερόμαστε στην ανάγκη συντήρησης και υποστήριξης του Στόλου που διαθέτουμε. Χρήματα όπως διαπιστώνουμε όλοι μας υπάρχουν. Απλόχερα μοιράστηκαν από την κυβέρνηση σε καμπάνιες αμφιβόλου ποιότητας και αποτελεσματικότητας. Αυτό που μας λείπει περισσότερο και από το χρήμα είναι ο χρόνος.<br /><br />Γι΄ αυτό καλό θα ΄ναι να πάψουμε να φλυαρούμε και να “φιλοσοφούμε”.<br /><br />Επίσης θα πρέπει να αφήσουμε στην άκρη τα πάσης φύσεως “παιχνιδάκια” που παίζουν διάφοροι “πονηροί”. Αυτοί που προσπαθούν να καθοδηγήσουν αποφάσεις για τη θωράκιση της χώρας σε λάθος κατεύθυνση.<br /><br /><a href="https://www.militaire.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Γιατί η Τουρκία κάνει επίδειξη “ναυτικής ισχύος” για πρώτη φορά στην ιστορία της στο Αιγαίο και στη Μεσόγειο

Ο πίνακας που δημοσιεύουμε περιλαμβάνει τα πλοία που παρέλαβε το τουρκικό ναυτικό την δεκαετία 2010-2020. Πολεμικά πλοία τα οποία ναυπηγή...

Διαβάστε την συνέχεια