Νότης Μαριάς: Οι βουλευτές να φέρουν νόμο για ΑΟΖ όχι μόνο λόγια

<br /> <iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" class="lazyloaded" data-lazy-src="https://www.youtube.com/embed/sljt9tPTFRk?feature=oembed" data-rocket-lazyload="fitvidscompatible" data-was-processed="true" frameborder="0" height="210" loading="lazy" src="https://www.youtube.com/embed/sljt9tPTFRk?feature=oembed" style="box-sizing: border-box;" title="Νότης Μαριάς: Οι βουλευτές να φέρουν νόμο για ΑΟΖ όχι μόνο λόγια" width="280"></iframe><br /> <br /> Συνέντευξη στην Ιωάννα Ηλιάδη<br /> <br /> Προτάσεις για τις κινήσεις που θα πρέπει να κάνει η κυβέρνηση για να αντιμετωπίσει την τουρκική προκλητικότητα και πώς οι βουλευτές από τα λόγια μπορούν να περάσουν σε έργα, καταθέτει μιλώντας στο Armyvoice.gr ο πρώην ευρωβουλευτής και πρόεδρος του κόμματος <a href="https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%95%CE%BB%CE%BB%CE%AC%CE%B4%CE%B1,_%CE%BF_%CE%AC%CE%BB%CE%BB%CE%BF%CF%82_%CE%B4%CF%81%CF%8C%CE%BC%CE%BF%CF%82">«Ελλάδα ο άλλος δρόμος»</a>, Νότης Μαριάς.<br /> <br /> Ο κ. Μαριάς, μιλώντας στην δημοιογράφο Ιωάννα Ηλιάδη, σημειώνει:<br /> <br /> Εμείς έχουμε δικαίωμα να ανακηρύξουμε ΑΟΖ. Η ανακήρυξη είναι διαφορετική από την οριοθέτηση. Είναι μονομερές, ασκείται αυτοτελώς και δεν εξαρτάται από κανένα. Ωστόσο δεν το έχουμε κάνει.<br /> <br /> Τον Οκτώβριο του 2012 είχα προτείνει να γίνει η ανακήρυξη της ΑΟΖ. Οι Τούρκοι βλέποντας την ελληνική αδράνεια προχωρούν σε ενέργειες σύμφωνα με τα συμφέροντά τους. Πρέπει να προχωρήσουμε άμεσα στον καθορισμό της ΑΟΖ.<br /> Οι διμερείς αμυντικές συμφωνίες θα έπρεπε να περιέχουν και ρήτρα στρατιωτικής συνδρομής. Οφείλουμε σε χώρες με τις οποίες συνομιλούμε για την προμήθεια φρεγατών, θα πρέπει να έχουμε εξασφαλίσει κάτι τέτοιο πριν προχωρήσουμε.<br /> <br /> Το θέμα το είχα θέσει στον Πρόεδρο Μακρόν και δεν ήταν αρνητικός. Αναφορικά με την συμφωνία με τις ΗΠΑ, παραχωρήσαμε τη Σούδα, δώσαμε διευκολύνσεις στην Αλεξανδρούπολη, στο Στεφανοβίκειο και δεν πήραμε τίποτε. Πήραμε μόνο μια δήλωση του κ. Πομπέο.<br /> <br /> Θα έπρεπε να έχουμε υπογράψει ρήτρα στρατιωτικής συνδρομής με τις ΗΠΑ, οι οποίες έχουν ήδη κάνει κάτι τέτοιο με άλλες χώρες.<br /> <br /> Καλές οι συνεργασίες με άλλες χώρες, αλλά όταν θα φθάσει η κρίσιμη στιγμή μήπως θα τους ψάχνουμε και δεν θα τους βρίσκουμε στο τηλέφωνο;<br /> <br /> <a href="https://www.armyvoice.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Νότης Μαριάς: Οι βουλευτές να φέρουν νόμο για ΑΟΖ όχι μόνο λόγια

Συνέντευξη στην Ιωάννα Ηλιάδη Προτάσεις για τις κινήσεις που θα πρέπει να κάνει η κυβέρνηση για να αντιμετωπίσει την τουρκική προκλητικ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τρύπια η ελληνική αποτροπή – Είναι εφικτή μία μεσογειακή αντιτουρκική συμμαχία;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhzbd8srm96OYgj3efrp-KvgVTM560WKvGbDQt-ecd8i3LKopCuebORzCl7TT6QBXoZiYjePg-ktY-hfDSghaRddNi185WJQl9aTKLdhlDv0wNmVfEKil4RCpha_cs217K_ArmFauSvRKM/s1600/tourkia-aoz-trao.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="758" height="147" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhzbd8srm96OYgj3efrp-KvgVTM560WKvGbDQt-ecd8i3LKopCuebORzCl7TT6QBXoZiYjePg-ktY-hfDSghaRddNi185WJQl9aTKLdhlDv0wNmVfEKil4RCpha_cs217K_ArmFauSvRKM/s280/tourkia-aoz-trao.jpg" width="280" /></a></div> <br /> <b>Λυγερός Σταύρος</b><br /> Το ερώτημα είναι καυτό και αμείλικτο: τί θα πράξει η Ελλάδα εάν η Τουρκία στείλει σκάφος για σεισμικές έρευνες έξω από τα ελληνικά χωρικά ύδατα, αλλά εντός της ελληνικής υφαλοκρηπίδας, όπως έχει ανακοινώσει επισήμως η Άγκυρα; Θα περιορισθεί σε διπλωματικές αντιδράσεις, ή θα εμποδίσει εμπράκτως την παραβίαση των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων;<br /> <br /> Ο υπουργός Άμυνας αφήνει τελευταία να εννοηθεί ότι η Αθήνα θα αντιδράσει δυναμικά, χωρίς να λέει περισσότερα. Το γεγονός ότι η Αθήνα δεν έχει διακηρύξει ξεκάθαρη κόκκινη γραμμή ακυρώνει την αποτροπή. Δηλώσεις και πράξεις της έχουν οδηγήσει Αμερικανούς, Ευρωπαίους και –το σημαντικότερο– τον Ερντογάν στο συμπέρασμα ότι το ελληνικό πολιτικό σύστημα δεν θα χρησιμοποιήσει τις ένοπλες δυνάμεις για να εμποδίσει το τουρκικό τετελεσμένο.<br /> <br /> Δεν πρόκειται για αυθαίρετο συμπέρασμα. Αρκεί να θυμηθούμε πως αντέδρασε η Αθήνα στο μνημόνιο Άγκυρας-Τρίπολης, στη "βόλτα" του "Ορούτς Ρέις" στην ελληνική υφαλοκρηπίδα τον Φεβρουάριο και βεβαίως πως αντιδρά τώρα. Πεπεισμένος ο Ερντογάν ότι δεν πρόκειται να βρει απέναντι το ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό, μετά από δισταγμούς, σταθμίσεις και μέτρημα αντιδράσεων, ανακοίνωσε την πραγματοποίηση ερευνών ανατολικά του τόξου Ρόδος-Κάρπαθος-Κρήτη. Έχοντας δεσμευθεί και στην τουρκική κοινή γνώμη και διεθνώς είναι πλέον πολύ δύσκολο να υποχωρήσει.<br /> <br /> Ο Τούρκος πρόεδρος επαναλαμβάνει copy paste στην ελληνική υφαλοκρηπίδα αυτά που έχει ήδη κάνει στην κυπριακή ΑΟΖ. Το πρώτο βήμα ήταν διερευνητικές "βόλτες" του "Μπαρμπαρός", προκειμένου να μετρήσει αντιδράσεις. Όταν διαπίστωσε ότι οι τρίτοι δεν αντέδρασαν και ότι η Ελλάδα κράτησε αποστάσεις (πρόσφερε μόνο διπλωματική συνδρομή στη Λευκωσία), έκανε το δεύτερο βήμα: συστηματικές έρευνες στην κυπριακή ΑΟΖ, χωρίς πάλι αξιόλογες αντιδράσεις.<br /> <br /> Το τρίτο βήμα ήταν να πραγματοποιήσει γεώτρηση σε μη αδειοδοτημένο θαλάσσιο οικόπεδο σ' ένα απομακρυσμένο σημείο στα δυτικά της κυπριακής ΑΟΖ. Όταν και πάλι διαπίστωσε ότι οι αντιδράσεις ήταν διπλωματικού χαρακτήρα κι ότι η ΕΕ δεν επέβαλε σοβαρές κυρώσεις στο κράτος-πειρατή, έκανε το τέταρτο βήμα: έστειλε το γεωτρύπανο και σε θαλάσσιο οικόπεδο, τα δικαιώματα του οποίου κατέχουν η γαλλική Total και η ιταλική ENI.<br /> <br /> Το πλεονέκτημα του Ερντογάν<br /> <br /> Η πρόκληση προς τη Γαλλία ήταν ευθεία. Ο Μακρόν έστειλε για βόλτα ναυτικές δυνάμεις στην περιοχή, αλλά δεν έστειλε κανένα τελεσίγραφο. Ήταν σαφές ότι κανένας παίκτης δεν ήταν διατεθειμένος να χρησιμοποιήσει στρατιωτικά μέσα για να σταματήσει τους Τούρκους. Όταν, μάλιστα, οι τιμές του αερίου κατατρακύλησαν, οι πετρελαϊκές εταιρείες που έχουν τα δικαιώματα εκμετάλλευσης στην κυπριακή ΑΟΖ ανέστειλαν τις έρευνές τους, αφήνοντας τα τουρκικά γεωτρύπανα να αλωνίζουν.<br /> <br /> Όπως έχω προ πολλού υπογραμμίσει, ο Ερντογάν είναι αποφασισμένος να χρησιμοποιήσει και το στρατιωτικό εργαλείο για να προωθήσει την επεκτατική ατζέντα του. Το είδαμε στη βόρεια Συρία, όπου έχει εδραιώσει τρεις ζώνες κατοχής. Το είδαμε στη Λιβύη, όπου με την παρέμβασή του άλλαξε τον συσχετισμό δυνάμεων στο πεδίο και την πορεία του πολέμου. Το είδαμε στην κυπριακή ΑΟΖ και θα το δούμε στην ελληνική υφαλοκρηπίδα.<br /> <br /> Η αποφασιστικότητά του Ερντογάν να μιλάει με πράξεις και όχι μόνο με λόγια του δίνει τακτικό πλεονέκτημα. Με τις επεκτατικές αυθαιρεσίες τους, οι Τούρκοι έχουν προκαλέσει –περισσότερη ή λιγότερη– ανησυχία και δυσαρέσκεια σε Δύση, Αίγυπτο και Ισραήλ. Αυτό, ωστόσο, δεν σημαίνει πολλά, αφού οι θιγόμενοι (Έλληνες) και οι ανησυχούντες τρίτοι δεν είναι διατεθειμένοι να χρησιμοποιήσουν ανάλογα μέσα για να σταματήσουν την Τουρκία.<br /> <br /> Όσο, λοιπόν, οι υπόλοιποι παίκτες θα είναι καθηλωμένοι στο διπλωματικό επίπεδο, επειδή φοβούνται (Ελλάδα), ή επειδή δεν θίγονται άμεσα συμφέροντά τους (Ισραήλ, Αίγυπτος, ΗΠΑ, Γαλλία), ο Ερντογάν θα κερδίζει πόντους, δημιουργώντας τετελεσμένα. Οι τακτικές νίκες όχι μόνο του εξασφαλίζουν πλεονέκτημα, αλλά και του τροφοδοτούν την αλαζονεία. Ως εκ τούτου, δείχνει ότι δεν ξέρει πότε να σταματήσει.<br /> <div> <br /> Η παγίδα της "υπερεπέκτασης"<br /> <br /> Εάν συνεχίσει έτσι, το πιθανότερο είναι να ανοίξει πολλά μέτωπα και να πέσει στην παγίδα της "υπερεπέκτασης", η οποία, είναι συνταγή για στρατηγική ήττα. Γιατί; Επειδή οι άλλοι παίκτες θα υποχρεωθούν κάποια στιγμή από τα πράγματα να αναχαιτίσουν τον "νταή". Με άλλα λόγια, θα υποχρεωθούν να χρησιμοποιήσουν κι αυτοί τα μέσα που χρησιμοποιεί ο Ερντογάν με πολύ δυσάρεστα αποτελέσματα για τη χώρα του. Αυτή η εξέλιξη δεν είναι νομοτελειακή και δεν είναι ακόμα ορατή. Και πάντως μέχρι τότε η Τουρκία μπορεί να έχει προκαλέσει μεγάλες ζημιές.<br /> <br /> Η Κυπριακή Δημοκρατία δεν έχει δυνατότητα να αντιδράσει δυναμικά. Δεν ισχύει το ίδιο, όμως, για την Ελλάδα. Έτσι, ερχόμαστε πάλι στο αφετηριακό ερώτημα: τι θα πράξει όταν η Άγκυρα, επικαλούμενη το μνημόνιο με την Τρίπολη, πραγματοποιήσει έρευνες στην ελληνική υφαλοκρηπίδα; Εάν αντιδράσει μόνο διπλωματικά, εάν δηλαδή "καταπιεί" το πρώτο τετελεσμένο, είναι μαθηματικά βέβαιο ότι θα ακολουθήσει τουρκική γεώτρηση στην ελληνική υφαλοκρηπίδα, ακόμα και εάν δεν έχει βρεθεί ίχνος κοιτάσματος.<br /> <br /> Ο Ερντογάν δεν επιδιώκει μόνο να αρπάξει τον όποιο ενεργειακό πλούτο της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Ελλάδας. Επιδιώκει ταυτοχρόνως να εδραιώσει και τη "Γαλάζια Πατρίδα", το όραμά του να μετατρέψει την καρδιά της Ανατολικής Μεσογείου σε "τουρκική λίμνη". Αυτό δεν συμφέρει τις άλλες μεσογειακές δυνάμεις, αλλά προς το παρόν τουλάχιστον δεν παρεμβαίνουν επειδή δεν θίγονται άμεσα, ενώ είναι υπάρχει και η τάση προσέγγισης του θεωρούμενου ισχυρού.</div> <div> <br /> Μία μεσογειακή αντιτουρκική συμμαχία<br /> <br /> Η ελληνική αποτρεπτική στρατηγική έχει τόσο υπονομευθεί από την ίδια την Αθήνα που έχει σε μεγάλο βαθμό ακυρωθεί. Εξ ου και η Τουρκία τολμάει τη διεξαγωγή ερευνών. Στο σημείο που έχουν φθάσει τα πράγματα, μία μεσογειακή αντιτουρκική συμμαχία με πιθανά μέλη τη Γαλλία, την Αίγυπτο και το Ισραήλ θα άλλαζε ριζικά το σκηνικό, αναχαιτίζοντας τις επεκτατικές προθέσεις του Ερντογάν.<br /> <br /> Το εγχείρημα είναι αναμφίβολα πολύ δύσκολο, αλλά θα άξιζε η προσπάθεια. Η Αθήνα, όμως, έχει αποφύγει να εργασθεί προς αυτή την κατεύθυνση. Όπως απέφυγε να θέσει ως όρο για την υπογραφή της ελληνοαμερικανικής στρατιωτικής συμφωνίας (φθινόπωρο 2019) την παροχή συγκεκριμένης δέσμευσης από τις ΗΠΑ ότι θα προστατεύσει εμπράκτως την ελληνική εθνική ασφάλεια.<br /> <br /> Είναι αληθές ότι οι περιφερειακές στρατιωτικές συμμαχίες έγιναν μεταπολεμικά ντεμοντέ. Αρχικά λόγω του Ψυχρού Πολέμου και στη συνέχεια λόγω της κουλτούρας ότι είναι παρωχημένες. Το ελληνικό πολιτικό σύστημα είναι βαθιά βυθισμένο σ' αυτή την αυταπάτη. Χαρακτηριστικό παράδειγμα το πρόσφατο άρθρο του Συμβούλου Εθνικής Ασφαλείας.</div> <div> <br /> Χωρίς ξεκάθαρη κόκκινη γραμμή<br /> <br /> Μην έχοντας χαράξει μία ξεκάθαρη κόκκινη γραμμή, μην έχοντας προβεί σε κινήσεις που θα έπειθαν τους Τούρκους ότι είναι αποφασισμένη ακόμα και να πολεμήσει, μην έχοντας συμπήξει στρατιωτική συμμαχία, η Ελλάδα κινδυνεύει να χάσει τον έλεγχο των εξελίξεων και να υποστεί εθνική ήττα. Στην Άγκυρα θεωρούν δεδομένο ότι ακόμα κι αν η Αθήνα επιχειρήσει να παρεμποδίσει τις έρευνες με ελιγμούς ναυτικών μονάδων, δεν θα διακυνδυνεύσει θερμή σύγκρουση. Θεωρούν ότι θα κάνει πίσω ακόμα κι αν π.χ. τουρκική φρεγάτα εμβολίσει ελληνικό πολεμικό σκάφος που θα παρεμποδίζει το "Ορούτς Ρέις". Υπενθυμίζουμε ότι ένας τέτοιος εμβολισμός είχε σημειωθεί εναντίον της ακταιωρού "Γαύδος".<br /> <br /> Ο Ερντογάν έχει σοβαρούς λόγους να μη θέλει ένα γενικευμένο ελληνοτουρκικό πόλεμο, αλλά ερωτοτροπεί με την ιδέα ενός οριοθετημένου θερμού επεισοδίου. Κι αυτό, διότι σ' ένα τοπικό-περιορισμένο θερμό επεισόδιο η τουρκική πλευρά μπορεί να έχει την πρωτοβουλία των κινήσεων και ως εκ τούτου το πλεονέκτημα. Ειδικά όταν προεξοφλεί ότι οι ελληνικές άρχουσες ελίτ, με το πρώτο θερμό "τζαρτζάρισμα", θα κάνουν πίσω. Και αμέσως μετά, με τη βοήθεια των κατεστημένων Μίντια, θα κατηγορούν τους "εθνικιστές" "υπερπατριώτες" που παρέσυραν την Ελλάδα σε εθνική ταπείνωση! Αυτό το παιχνίδι, άλλωστε, το έχουν ξαναπαίξει και είναι "μανούλες".<br /> <br /> Συμπερασματικά: Ο Ερντογάν έχει ήδη "ανεβεί πίστα". Χρησιμοποιεί την απειλή ή και χρήση στρατιωτικής βίας για να προωθεί τους επεκτατικούς στόχους του. Το μνημόνιο Άγκυρας-Τρίπολης υπεγράφη για να εφαρμοσθεί. Ο Δένδιας λέει συνεχώς ότι δεν παράγει έννομα αποτελέσματα, αλλά κινδυνεύουμε να παραγάγει πραγματικά αποτελέσματα. Για πόσο ακόμα, λοιπόν, η Αθήνα θα "στρουθοκαμηλίζει"; Ο κόμπος σε λίγο θα φθάσει στο χτένι...<br /> <br /> <a href="https://slpress.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Τρύπια η ελληνική αποτροπή – Είναι εφικτή μία μεσογειακή αντιτουρκική συμμαχία;

Λυγερός Σταύρος Το ερώτημα είναι καυτό και αμείλικτο: τί θα πράξει η Ελλάδα εάν η Τουρκία στείλει σκάφος για σεισμικές έρευνες έξω από τ...

Διαβάστε την συνέχεια

Casus belli: Η επιβαλλόμενη ελληνική απάντηση στην τουρκική πειρατεία

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh_d-2GvTPnGzQVITSjHkf4aaC0LpSQKSJ5tGMH3VhFpbhfYwGZHqFFXGeIYnWVYoiCJh4UU8rBFdhqfGFIgGuDEkWa-J-KLKQkt5YX4bthehVF5rdR07vhCyTJie65vYKx5ex3-LVil-w/s1600/tourkia-aoz.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="758" height="147" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh_d-2GvTPnGzQVITSjHkf4aaC0LpSQKSJ5tGMH3VhFpbhfYwGZHqFFXGeIYnWVYoiCJh4UU8rBFdhqfGFIgGuDEkWa-J-KLKQkt5YX4bthehVF5rdR07vhCyTJie65vYKx5ex3-LVil-w/s280/tourkia-aoz.jpg" width="280" /></a></div> <br /><b>Παπασίμος Γεώργιος</b><br />Το προμελετημένο αίτημα της κρατικής τουρκικής εταιρείας πετρελαίου TPAO για σεισμικές έρευνες στην περιοχή, που εκτείνεται ανατολικά της Ρόδου, μέχρι νοτιοανατολικά της Κρήτης, αποτελεί κρίσιμη ενέργεια για να εφαρμοστεί το παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο. Μέσω αυτού, θα επιχειρηθεί από το νεο-οθωμανικό καθεστώς Ερντογάν η παράνομη οικειοποίηση όλης της ελληνικής υφαλοκρηπίδας χιλιάδων μιλίων θαλάσσιων εκτάσεων στην ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Σε περίπτωση, δε, της de facto κατοχυρώσεως αυτής της υφαρπαγής, είναι βέβαιο ότι θα χρησιμοποιηθεί ως τετελεσμένο και στο Αιγαίο. Παρά το γεγονός ότι η όλη αυτή η επιχείρηση στηρίζεται στην κατάφωρα παράνομη θέση ότι τα νησιά δεν έχουν υφαλοκρηπίδα, κάτι που είναι προδήλως αντίθετο, με το υφιστάμενο διεθνές δίκαιο, συμπεριλαμβανομένου και του άρθρου 121 (2) της Συμβάσεως του ΟΗΕ για το δίκαιο της θάλασσας (UNCLOS), το τουρκικό καθεστώς δεν δείχνει να ιδρώνει.<br /><br />Για να καταδειχθεί δε, το πειρατικό της Τουρκίας, αρκεί να αναφερθεί ότι το 2011 υπέγραψε συμφωνία με το ψευδοκράτος της μαρτυρικής Κύπρου για "οριοθέτηση" της υφαλοκρηπίδας και των χωρικών υδάτων μεταξύ τους, όπου αναγνώριζε τότε ότι η Κύπρος ως νησί έχει υφαλοκρηπίδα! Το επιθετικό νέο-οθωμανικό καθεστώς Ερντογάν, εκμεταλλευόμενο τη ρευστή παγκόσμια γεωπολιτική κατάσταση (σοβαρή υποχώρηση των ΗΠΑ, ανάδειξη νέων ανταγωνιστικών παγκόσμιων πόλων –Κίνα, Ρωσία–), η οποία επιδεινώθηκε σε μεγάλο βαθμό και από την πανδημία του κορωνοϊού, επιχειρεί χωρίς ουσιαστική διεθνή αντίδραση τη δημιουργία τετελεσμένων.<br /><br />Την πειρατική όμως αυτή πολιτική της Τουρκίας σε βάρος των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας και της Κύπρου σε όλο τον εθνικό άξονα Θράκη–Αιγαίο–Κύπρος–Ανατολική Μεσόγειος, έχει υποβοηθήσει και η πάγια ασκούμενη κατευναστική πολιτική της Αθήνας, καθ’ όλη την περίοδο της μεταπολίτευσης, πλην λιγοστών εξαιρέσεων (κρίση του 1987).<div> <br />Δομική απειλή<br /><br />Οι συνεχόμενες επιθετικές πράξεις εντός της τελευταίας τριετίας, όπως η ρητορεία περί αναθεώρησης της συνθήκης της Λωζάνης, η εργαλειοποίηση του μεταναστευτικού προβλήματος με αποκορύφωμα τα γεγονότα του Έβρου, η μόνιμη καταπάτηση της υφαλοκρηπίδας της Κύπρου, η μεγέθυνση των καθημερινών παραβιάσεων στο Αιγαίο, οι χάρτες της Γαλάζιας Πατρίδας, το παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο και η πρόσφατη βεβήλωση της Αγίας Σοφίας, δεν καταλείπουν καμία αμφιβολία.<br /><br />Πιστοποιούν με τον πιο εμφατικό τρόπο ότι η Τουρκία συνιστά σήμερα για την Ελλάδα μια δομική απειλή και όχι έναν απλώς δύσκολο και απείθαρχο γείτονα, ο οποίος μπορεί να τιθασευτεί απλά με την επίκληση των αρχών διεθνούς δικαίου, τις οποίες παραβιάζει χωρίς αιδώ και μέσω της κατευναστικής πολιτικής. Οι ψευδαισθήσεις, που καλλιεργήθηκαν όλα αυτά τα χρόνια από την πολιτική και οικονομική "ελίτ" της χώρας εν σχέσει με την τουρκική απειλή, εξαιτίας του φοβικού συνδρόμου από το οποίο κατατρύχονται, έχουν καταρρεύσει.<br /><br />Η Μεταπολίτευση, που ξεκίνησε με την αποδοχή του εθνικού ακρωτηριασμού στην Κύπρο και, αφού καλλιεργήθηκε στον ελληνικό λαό ο υπερκαταναλωτισμός, το ατομικό βόλεμα, η μερική προσπάθεια και το στοιχείο της εθνικής αμεριμνησίας, κλείνει τον κύκλο της. Όχι μόνο λόγω της οικονομικής χρεοκοπίας, που έπληξε την πλειοψηφία του λαού, αλλά και λόγω της γιγάντωσης της τουρκικής απειλής.<br />"Φιλανδοποίηση" της Ελλάδας και της Κύπρου<br /><br />Η προαναγγελθείσα, με κάθε επίσημο τρόπο, μετά την πρόσφατη συνάντηση Ερντογάν-Σάρατζ, άμεση πρόθεση για σεισμικές έρευνες και γεωτρήσεις στην ελληνική υφαλοκρηπίδα με εργαλείο το παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο αποτελεί μέγιστο κίνδυνο για τον Ελληνισμό, αφού τυχόν υλοποίησή του θα διαμορφώσει συνθήκες φιλανδοποίησης της Ελλάδος και της Κύπρου.<br /><br />Απέναντι στην έκδηλη επιθετικότητα της Τουρκίας και τους κινδύνους για εθνικό ακρωτηριασμό της Ελλάδας και της Κύπρου, οι φοβικές διαχρονικά ελληνικές πολιτικές ηγεσίες, συνεχίζουν επί της ουσίας, την ίδια τακτική. Από τη μια μεριά, δεν υπάρχει σοβαρή αντίδραση για αποτροπή των παράνομων και αναθεωρητικών ενεργειών της Τουρκίας.<br /><br />Από την άλλη, σε συνέχεια της ακολουθούμενης επί χρόνια πολιτικής του κατευνασμού, κυριαρχούν στο δημόσιο διάλογο οι αντιλήψεις ότι αυτά αποτελούν ενέργειες του Ερντογάν για να καλύψει τα προβλήματά του στο εσωτερικό μέτωπο, ότι η Τουρκία είναι απομονωμένη και ότι η Ελλάδα, έχοντας με το μέρος της το Διεθνές Δίκαιο, δεν θα υποστεί εθνικούς ακρωτηριασμούς.<br /><br />Πλην όμως αυτό επαφίεται πρωτίστως στις ενέργειες τρίτων, που υποτίθεται ότι θα λύσουν για εμάς τα προβλήματα (ΗΠΑ, ΕΕ, συμμαχία Γαλλίας–Ισραήλ–Αιγύπτου, καθώς και οι πολυεθνικές Exxon, Total κ.λπ.). Πρόκειται για το φαινόμενο των ελληνικών παραισθήσεων, όπως εύστοχα χαρακτήρισε ο καθηγητής Γιώργος Μαργαρίτης Σ' αυτό έκανε μια εκτίμηση των στρατιωτικών δυνάμεων των δύο χωρών και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι δεν υπάρχει τόσο μεγάλη διαφορά ισχύος που να δικαιολογεί το φοβικό σύνδρομο των Αθηνών. Το σύνδρομο δηλαδή που ενισχύει την επιθετικότητα του "Γκρίζου Λύκου", ο οποίος εμφανίζεται πανίσχυρος, χωρίς όμως αυτό να απηχεί στην πραγματικότητα.</div> <div> <br />Ανάγκη για νέα εθνική στρατηγική<br /><br />Η παραπάνω όμως επιχειρηματολογία έχει καταρρεύσει παταγωδώς. Ήδη, βρισκόμαστε στο επόμενο στάδιο, όπου ο εχθρός είναι προ των πυλών του Ελληνισμού. Είναι χαρακτηριστικό ότι τα τελευταία τρία χρόνια, την ώρα που η Τουρκία συστηματικά δημοσιοποιεί τις πρωτοφανείς παράνομες αξιώσεις της για τη "Γαλάζια Πατρίδα" και ναυπηγεί ισχυρότατο ναυτικό στόλο, με στόχο προφανώς τη στρατιωτική υλοποίηση του σχεδίου της, η ελληνική πλευρά εκπέμπει μηνύματα φοβικού συνδρόμου.<br /><br />Τι να πρωτοθαυμάσει κανείς από επίσημες δηλώσεις διαχρονικά των Ελλήνων αρμοδίων! Τη δήλωση Κοτζιά περί μοναχοφάηδων Ελλήνων, τη δήλωση Κατρούγκαλου ότι η Τουρκία έχει δικαιώματα, αφού έχει πολλά χιλιόμετρα ηπειρωτικής ακτής στην Μεσόγειο, τη δήλωση Ντόκου περί συνεκμετάλλευσης μετά την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας, ή την πρόσφατη δήλωση Δένδια (κατά τα πρόσφατα γεγονότα στον Έβρο) περί φίλης χώρας...<br /><br />Η ίδια σχολή σκέψης, άλλωστε, επιχειρηματολογεί, βλέποντας ως μέσο λύσης την παραπομπή των διαφορών στο Δικαστήριο της Χάγης, κάτι που όμως προϋποθέτει συνυποσχετικό με την Τουρκία για το εύρος των διαφορών (ήδη με τους χάρτες της "Γαλάζιας Πατρίδας" η Τουρκία διεκδικεί το μισό Αιγαίο και ολόκληρη σχεδόν την Ανατολική Μεσόγειο.</div> <div> <br />Στρατηγική αναχαίτισης<br /><br />Ενόψει του πραγματικού και σοβαρού αυτού κινδύνου, απαιτείται άμεσα ο επανακαθορισμός μιας νέας εθνικής στρατηγικής και η πολιτική βούληση για την αναχαίτιση των παράνομων διεκδικήσεων της Τουρκίας. Βασικά στοιχεία θα πρέπει να είναι η ενεργή και αποτελεσματική διπλωματία και η εφαρμογή στην περιοχή, των αρχών του Διεθνούς Δικαίου, που προϋποθέτει την άμεση κατάθεση των συντεταγμένων των εξωτερικών ορίων της ελληνικής υφαλοκρηπίδας στον ΟΗΕ, την επέκταση των χωρικών υδάτων στα 12 μίλια σε όλες τις ελληνικές θάλασσες και την οριοθέτηση της ΑΟΖ με Κύπρο, Αίγυπτο, Ιταλία.<br /><br />Παράλληλα με τα παραπάνω, η Ελλάδα οφείλει άμεσα να προαναγγείλει τη δική της κόκκινη γραμμή απέναντι στην τουρκική επιθετικότητα και πειρατεία. Το ελλιποβαρές πολιτικό σύστημα της χώρας, έστω και τώρα στην τελευταία στιγμή, οφείλει να δημοσιοποιήσει παντού ότι, για την Ελλάδα, τουρκική εισβολή στην ελληνική υφαλοκρηπίδα θα αποτελέσει casus belli. Ως εκ τούτου κρίσιμος παράγοντας και άμεση προτεραιότητα αποτελεί η ενίσχυση των Ενόπλων Δυνάμεων σε ανθρώπινο υλικό και όπλα, αφού κατά την προηγούμενη δεκαετία του μνημονιακού οδοστρωτήρα υπήρξε πλήρης εγκατάλειψη, κάτι που μπορεί να αποτελέσει ιστορική εγκληματική πράξη.<br /><br />Οι μέρες των ψευδαισθήσεων και των παραισθήσεων για την Ελλάδα έχουν παρέλθει. Απέναντι στη δομική πλέον τουρκική απειλή, ο Ελληνισμός οφείλει να ξαναβρεί το νήμα του αντιστασιακού του ήθους, του υγιούς πατριωτισμού και του ορθολογισμού, ο συνδυασμός των οποίων είναι αναγκαίος όρος για την αποτροπή νέων εθνικών ακρωτηριασμών.<br /><br /><a href="https://slpress.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.<div> <br /></div> </div>

Casus belli: Η επιβαλλόμενη ελληνική απάντηση στην τουρκική πειρατεία

Παπασίμος Γεώργιος Το προμελετημένο αίτημα της κρατικής τουρκικής εταιρείας πετρελαίου TPAO για σεισμικές έρευνες στην περιοχή, που εκτείν...

Διαβάστε την συνέχεια

Πλωτά γεωτρύπανα όμορφα καίγονται …δραστική αλλαγή της στρατηγικής με την Τουρκία

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgvB_qQq2ro1EFP_Tk19u1LA24Q2SpoASf0NWybbDdfhtkHReJXAbRdUa6PBvMkwhN2udy2zTXfVnVNV9-K-OJriGy1raBXdsWA6RIxBXwSJ6soSsnKcXE6G4OrVvw5u-4kHZO-8TVqRpY/s1600/mitsotakis-panagiotopoulos-parmenion-12.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="790" height="141" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgvB_qQq2ro1EFP_Tk19u1LA24Q2SpoASf0NWybbDdfhtkHReJXAbRdUa6PBvMkwhN2udy2zTXfVnVNV9-K-OJriGy1raBXdsWA6RIxBXwSJ6soSsnKcXE6G4OrVvw5u-4kHZO-8TVqRpY/s280/mitsotakis-panagiotopoulos-parmenion-12.jpg" width="280" /></a></div> <br />Με τον συνήθη «στρατηγικά ψύχραιμο» τρόπο και την επίκληση στη διεθνή νομιμότητα αντέδρασε αρχικά η ελληνική κυβέρνηση στην αίτηση της κρατικής εταιρείας πετρελαίων ΤΡΑΟ προς το αρμόδιο υπουργείο της Τουρκίας για σεισμικές έρευνες σε ελληνική υφαλοκρηπίδα. Σε δεύτερη φάση είδαν το φως της δημοσιότητας και συγκρατημένες αναφορές κυβερνητικών αξιωματούχων (με πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα τον Σύμβουλο Εθνικής Ασφάλειας αντιναύαρχο ε.α. Αλέξανδρο Διακόπουλο) για ανάληψη από την Ελλάδα στρατιωτικής δράσης, που όμως «θεωρείται ότι δεν θα χρειαστεί».<br /><br />Σχόλιο του Ινστιτούτου Αναλύσεων Ασφάλειας και Άμυνας (ΙΑΑΑ / ISDA)<br /><br />Αυτό φυσικά ελπίζουν όλοι οι εχέφρονες, αλλά είμαστε υποχρεωμένοι να σχεδιάσουμε και για το χειρότερο (το οποίο πλέον είναι ορατό δια γυμνού οφθαλμού). Βέβαια όπως αποδείχθηκε και στο πρόσφατο παρελθόν, ως έννοια το Plan B στην Ελλάδα είναι κενή περιεχομένου και μόνο στο άκουσμα προκαλεί θυμηδία.<br /><br />Πάντως και μετά τις τελευταίες εξελίξεις θα πρέπει να έχει γίνει σε άπαντες φανερό ότι δεκαετίες ελληνικής στρατηγικής αμηχανίας, προϊόν στρουθοκαμηλισμού, μας οδήγησαν στο σημείο που βρισκόμαστε σήμερα. Ένα βήμα πριν από κατακλυσμιαίες εξελίξεις.<br /><br />«Όχι άλλο κάρβουνο (στρατηγική ψυχραιμία)»<div> <br />Η παράφραση της εμβληματική φράσης, σήμα κατατεθέν της κινηματογραφικής δραματικής ταινίας «Ορατότης Μηδέν», την οποία αναφωνεί οργισμένος ο πρωταγωνιστής Νίκος Κούρκουλος («όχι άλλο κάρβουνο»), θεωρούμε ότι αποδίδει το αδιέξοδο της ελληνικής στρατηγικής για την αντιμετώπιση της διαχρονικά κλιμακούμενης τουρκικής επίθεσης κατά της χώρας και των ζωτικών συμφερόντων της.<br /><br />Τα τελευταία 50 χρόνια οι χειρισμοί της ελληνικής πλευράς δεν επέλυσαν το πρόβλημα «Τουρκία», απλώς απέφυγαν την εκδήλωση σύρραξης. Το αντίτιμο ήταν ελληνικές υποχωρήσεις, που αυτόνομα η κάθε μία τους μπορεί να ήταν μικρή ή επουσιώδης, αλλά αν κάποιος αξιολογήσει συνολικά το παρελθόν, θα διαπιστώσει ότι απλώς επρόκειτο για μικρά, συνεχή βήματα προς την… καταστροφή.<br /><br />Ουσιαστικά πρόκειται για μία πορεία διαρκούς κατευνασμού που μετέθετε στο μέλλον το πρόβλημα, όχι για να κερδίσει χρόνο και να το αντιμετωπίσει από καλύτερη θέση, αλλά οικοδομώντας τη βολική πεποίθηση ότι το αντιμετωπίζουμε επιτυχώς.<br /><br />Όπως τώρα αποδεικνύεται, απλώς εξέθρεψε και γιγάντωσε την τουρκική επιθετικότητα, η οποία σε συνδυασμό με το πλεονέκτημα επιλογής του τόπου και του χρόνου εκδήλωσης των αναθεωρητικών κινήσεων, το πλεονέκτημα της πρωτοβουλίας δηλαδή, οδήγησε την κατάσταση στο μη περεταίρω.<br /><br />Ελπίδα της Τουρκίας είναι να πετύχει διά της αξιοποίησης του στρατιωτικού καταναγκασμού στην κατάλληλη χρονική συγκυρία, να κερδίσει τον πόλεμο χωρίς μάχη. Και επέλεξε την πιο δύσκολη δύσκολη συγκυρία για την Ελλάδα, με απολύτως δική μας ευθύνη ασφαλώς, ελέω συλλογικών ιδεοληψιών και στρουθοκαμηλισμού. Όπως στρώσαμε θα κοιμηθούμε…<br /><br /><a href="https://www.defence-point.gr/news/plota-geotrypana-omorfa-kaigontai-drastiki-allagi-tis-stratigikis-me-tin-toyrkia/neo-ottoman-map-turkey-erdogan-dream-map"><img height="149" src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2020/06/NEO-OTTOMAN-MAP-TURKEY-ERDOGAN-DREAM-MAP.jpg" width="280" /></a><br /></div> <div> Ο χάρτης αποτυπώνει το νεοοθωμανικό όραμα ανασύστασης της Οθωμανικής αυτοκρατορίας. Το πόσο θα υλοποιηθεί θα εξαρτηθεί από τις αποφάσεις της ελληνικής πλευράς, κυρίως πόσο σύντομα θα αντιληφθεί ότι οι βλέψεις των Τούρκων δεν περιορίζονται σε όσα έχουμε δει μέχρι σήμερα. πρόσφατα ο Ερντογάν δήλωσε σε ομιλία του ότι “τους περιμένουν” στη Μακεδονία…<br /><br />«Casus belli έδωσες, casus belli θα λάβεις» [κατά το “Μάχαιραν ἔδωκας, μάχαιραν θά λάβεις” (Ματθ. 5,3)]<br />Στις 8 Ιουνίου 1995 η Τουρκική Εθνοσυνέλευση εξουσιοδότησε με ψήφισμά της την τουρκική κυβέρνηση, εν λευκώ και στο διηνεκές, να λάβει όλα τα απαραίτητα μέτρα, συμπεριλαμβανομένων των στρατιωτικών (κήρυξη πολέμου – casus belli), στην περίπτωση που η Ελλάδα επεκτείνει την αιγιαλίτιδα ζώνη της πέραν των 6 ναυτικών μιλίων.<br /><br />Θεωρούμε ότι όπως έχει πλέον διαμορφωθεί η κατάσταση επιβάλλεται η υιοθέτηση από τη χώρα μας μίας νέας στρατηγικής, που ως κεντρικό πυρήνα της, ένα αντίστοιχο ελληνικό casus belli. Ενδεχομένως δε, παράλληλα με μια κίνηση απαξίωσης του τουρκικού.<br /><br />Ξεκινώντας από το δεύτερο, θεωρούμε ότι στο πλαίσιο της στρατηγικής που περιγράφεται, ως πρώτο μήνυμα στην τουρκική πλευρά για την ελληνική ετοιμότητα να βαδίσει μαζί με την τουρκική τη σκάλα της κλιμάκωσης (escalation ladder), η χώρα θα έπρεπε να προχωρήσει άμεσα στην άσκηση του δικαιώματος επέκτασης των χωρικών της υδάτων.<br /><br />Ιδανική επέκταση τα 10 ναυτικά μίλια, αφενός διότι το τουρκικό casus belli κάνει λόγο για επέκταση στα 12 ναυτικά μίλια και αφετέρου διότι τέτοια επέκταση θα συνεπαγόταν αυτομάτως τη λήξη της πολυετούς ελληνικής ιδιαιτερότητας, με διαφορά στο εύρος των χωρικών υδάτων και του εθνικού εναέριου χώρου.<br /><br />Η ελληνική κίνηση θα πρέπει να αιτιολογηθεί ως ακολούθως: Η παρόξυνση του αναθεωρητισμού της Τουρκίας θα απαντηθεί με αντίμετρα από την πλευρά της Ελλάδας, τα οποία όμως θα εξακολουθούν να κρατούν τη χώρα εντός των ορίων της διεθνούς νομιμότητας. Το δικαίωμα δεν είχε ασκηθεί τόσα χρόνια προς χάριν της ειρήνης και της ηρεμίας στην περιοχή, χωρίς βέβαια η Ελλάδα να παραιτηθεί από αυτό.<br /><br />Στην πράξη αποδείχθηκε ότι η ελληνική χειρονομία δεν εκτιμήθηκε ως φιλειρηνική πολιτική από την Τουρκία. Αντιθέτως θεωρήθηκε αδυναμία και οδήγησε στο σημείο παραλογισμών, όπως για παράδειγμα ότι τα νησιά δεν δικαιούνται θαλασσίων ζωνών πέραν των χωρικών υδάτων, περιορισμένων στα 6 ναυτικά μίλια.<br /><br />Εφόσον δε η Τουρκία θέτει τέτοια ζητήματα και εκ των υστέρων ζητά διαπραγματεύσεις, η Ελλάδα πρέπει να είναι έχει εξαντλήσει τα δικαιώματα που δίδονται από το διεθνές δίκαιο, προτού -κι εάν- ξεκινήσει οποιαδήποτε διαδικασία που θα στοχεύει σε μια διευθέτηση. Θα απαντήσει στον παράνομο τουρκικό μαξιμαλισμό, με ελληνικό μαξιμαλισμό, ο οποίος όμως αυστηρά θα κινείται εντός των πλαισίων του διεθνούς δικαίου.<br /><br />Ακόμα κι αν η Τουρκία δεχόταν την υπαγωγή των διαφωνιών σε διεθνή δικαιοδοτικό μηχανισμό, η Ελλάδα δεν πρέπει να αυτοχειριαστεί αποδεχόμενη την παραίτηση από το δικαίωμα των 12 ναυτικών μιλίων, στα οποία θα προστεθεί ο υπολογισμός της ΑΟΖ ενός εκάστου.<br /><br />Στο θέμα του casus belli (αιτία πολέμου) που έχει απευθυνθεί στην Ελλάδα από την Τουρκία, η Ελληνική Δημοκρατία θα πρέπει να δηλώσει ρητά ότι θα θεωρήσει κι αυτή ως αιτία πολέμου τη διενέργεια σεισμικών ερευνών και γεωτρήσεων σε θαλάσσιες περιοχές που ανήκουν στην ελληνική υφαλοκρηπίδα – ΑΟΖ (αποκλειστική οικονομική ζώνη).<br /><br />Παράλληλα,να διακηρυχθεί ότι ΑΝΕΥ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗΣ, ΣΕ ΧΡΟΝΟ ΚΑΙ ΤΟΠΟ ΠΟΥ ΘΑ ΕΠΙΛΕΞΕΙ, ΘΑ ΚΑΤΑΣΤΡΕΨΕΙ ΤΑ ΤΟΥΡΚΙΚΑ ΓΕΩΤΡΥΠΑΝΑ ΚΑΙ ΕΡΕΥΝΗΤΙΚΑ ΣΚΑΦΗ ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΤΑ ΣΥΝΟΔΑ ΤΟΥΣ.<br /><br />Με απλά λόγια αν η Τουρκία προβεί σε σεισμικές έρευνες και γεωτρήσεις άμεσα θα καταβάλλει και το ανάλογο τίμημα («πλωτά γεωτρύπανα, όμορφα καίγονται»). Η Ελλάδα μπορεί εν μέρει, ακόμα και να αντιγράψει την τουρκική ρητορική.<br /><br />Η απειλή θα γίνει πράξη εάν δεν έχει προηγηθεί οριοθέτηση μεταξύ όλων των εμπλεκομένων χωρών, με διαδικασία συμβατή με όσα προβλέπει το διεθνές δίκαιο. Άλλο ανακήρυξη και άλλο οριοθέτηση. Η ανακήρυξη δε συνεπάγεται αυτόματη κατοχύρωση κυριαρχικών δικαιωμάτων.<br /><br />Εν ολίγοις, είναι δικαίωμα των Τούρκων το “τουρκολιβυκό” Μνημόνιο, το οποίο δικαιούται να διακηρύττει την πεποίθηση των δυο χωρών ότι… ο γάιδαρος πετάει. Όταν έχει υπογραφτεί με τον αχυράνθρωπο των Τούρκων στη Λιβύη όλα είναι πιθανά. Είναι δικαίωμα οποιουδήποτε να το πιστεύει, δε σημαίνει όμως ότι ισχύει κιόλας.<br /><br />Το διεθνές δίκαιο προβλέπει ξεκάθαρα ότι οι δυο όροι, ανακήρυξη και οριοθέτηση, είναι δυο εντελώς διαφορετικά πράγματα, καθώς επίσης και τους τρόπους μετάβασης από την ανακήρυξη στην οριοθέτηση. Μεταξύ των αποδεκτών ειρηνικών μεθόδων υπάρχουν ασφαλώς και οι διμερείς συνομιλίες και διαπραγματεύσεις.<br /><br />Το πρόβλημα είναι ότι αυτές έχουν ναρκοθετηθεί εκ προοιμίου, καθώς όταν δηλώνεται από τουρκικής πλευράς ότι τα νησιά δεν δικαιούνται θαλασσίων ζωνών πέραν των χωρικών υδάτων, για να υπάρξει οποιαδήποτε συζήτηση, κάποιος θα πρέπει να αποφανθεί επί του συγκεκριμένου. Το διεθνές δίκαιο και η διεθνής πρακτική προσφέρει λύσεις για όλα αυτά.<br /><br />Η ελληνική δήλωση θα καταστήσει αφενός σαφές σε φίλους και συμμάχους (εντός και εκτός εισαγωγικών), ουδέτερους και εχθρούς ότι επίκειται ανάφλεξη που φυσικά θα επηρεάσει την ευρύτερη περιοχή, άρα και τα συμφέροντα των προαναφερθέντων. Αφετέρου, θα πείσει και τους πιο δύσπιστους με πολύ πιο σαφείς δημόσιες διακηρύξεις-δηλώσεις της πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας, ότι η χώρα έχει αποφασίσει οριστικά να διαβεί τον Ρουβίκωνα αν συνεχιστεί η προσβολή των νόμιμων δικαιωμάτων της.<br /><br />Ταυτόχρονα, θα αποδώσει υπόσταση και θα αυξήσει στο μέγιστο δυνατό επίπεδο το ρίσκο της Τουρκίας, η οποία τα τελευταία 50 χρόνια σχεδιάζει και πορεύεται έχοντας ως δεδομένο ότι η χώρα μας θέλει να αποφύγει πάση θυσία την κατά πρόσωπο αναμέτρηση. Συνεπώς, επικαλούμενη σαφώς ή υπονοώντας τη χρήση στρατιωτικής βίας, προωθεί διαχρονικά και συστηματικά τους σχεδιασμούς της σχεδόν ανέξοδα μέχρι σήμερα.<br /><br />«Θαρσείν χρη»*<br />Η στρατηγική που πολύ αδρά περιγράφηκε ανωτέρω είναι αυτονόητο ότι εμπεριέχει κινδύνους και άμεσα / έμμεσα κόστη, οικονομικά και κοινωνικά. Ποιος είναι ο μεγαλύτερος κίνδυνος;<br /><br />>Να αποτύχουμε να υποστηρίξουμε τη διακήρυξη μας στην πράξη, είτε λόγω διαφωνιών στο εσωτερικό είτε «πειθόμενοι», άλλη μία φορά να αρκεστούμε στην παρασκηνιακή παρέμβαση του «ξένου παράγοντα».<br /><br />Σε αυτό το σημείο είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσες, και για αυτό τις παραθέτουμε, οι δηλώσεις που αποδόθηκαν στον υφυπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ, αρμόδιο για θέματα Ενέργειας Φράνσις Φάνον κατά τη διαδικτυακή συζήτηση με θέμα «O East Med, η τριμερής συνεργασία (Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ) και ο ρόλος της στην περιφερειακή ενεργειακή ασφάλεια και οικονομική συνεργασία την εποχή του COVID-19 και εφεξής» που διοργάνωσε το Ελληνο-Αμερικανικό Εμπορικό Επιμελητήριο.<br /><br />Απαντώντας σε ερώτηση για τις τελευταίες τουρκικές προκλητικές ενέργειες, ο Φάνον είπε (η έμφαση έχει προστεθεί): «Δεν σχολιάζουμε τα θαλάσσια σύνορα των χωρών αλλά ένα μνημόνιο δεν μπορεί να επηρεάσει τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις τρίτων χωρών όπως η Ελλάδα. Το διεθνές δίκαιο της θάλασσας αναγνωρίζει ότι τα νησιά έχουν ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδα όπως κάθε άλλη περιοχή. Δεν σχολιάζουμε μελλοντικές ενέργειες που μπορεί να συμβούν ή όχι, ενθαρρύνουμε τα κράτη να σταματήσουν προκλητικές ενέργειες, συμπεριφορές και δηλώσεις. Η Τουρκία, κατέληξε, είναι σημαντική χώρα και θέλουμε να παραμείνει σε προσανατολισμό προς τη Δύση».<br /><br />>Να αποτύχουμε να υποστηρίξουμε τη διακήρυξη μας στην πράξη λόγω ελλιπούς προετοιμασίας. Είναι εύκολα αντιληπτό ότι απαιτείται η κατάλληλη προετοιμασία, στο συντομότερο δυνατό χρόνο, τόσο των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων όσο και της κοινωνίας γενικότερα.<br /><br />Δέκα χρόνια μετά την εκδήλωση μίας οξείας οικονομικής κρίσης, η οποία σαφώς επηρέασε αρνητικά τον συσχετισμό ισχύος με την Τουρκία, και ενώ η χώρα βρίσκεται στη διαδικασία επούλωσης των οικονομικών και κοινωνικών πληγών, υποχρεώνεται να αντιμετωπίσει και σοβαρότατες απειλές ασφαλείας.<br /><br />Οι δοκιμασμένες «συνταγές» απέτυχαν και μάλιστα συνέτειναν στη μεγιστοποίηση τους. Ήρθε η ώρα για μία θαρραλέα αλλαγή στη στρατηγική μας και «…ίσως αύριο να είναι καλύτερα» (βεβαιότητα δεν υπάρχει), κάτι το οποίο περνά ασφαλώς και από το χέρι μας.<br /><br />*Το ρητό που αναγράφεται στο έμβλημα των Δυνάμεων Πεζοναυτών του Ελληνικού Στρατού, αποτελεί τμήμα της φράσης “Θαρσείν χρή ταχ’ αύριον έσετ΄ άμεινον” (“πρέπει να έχετε θάρρος ίσως αύριο να είναι καλύτερα”). Τη φράση αυτή είπε η θεά Αθηνά, δια του στόματος του πολυμήχανου Οδυσσέα, στους Έλληνες που πολιορκούσαν την Τροία, όταν αυτοί ήταν έτοιμοι να εγκαταλείψουν την προσπάθειά τους, με αποτέλεσμα να εμψυχωθούν και να την καταλάβουν με την καταδρομική επιχείρηση «ΔΟΥΡΕΙΟΣ ΙΠΠΟΣ».<br /><br /><a href="https://www.defence-point.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Πλωτά γεωτρύπανα όμορφα καίγονται …δραστική αλλαγή της στρατηγικής με την Τουρκία

Με τον συνήθη «στρατηγικά ψύχραιμο» τρόπο και την επίκληση στη διεθνή νομιμότητα αντέδρασε αρχικά η ελληνική κυβέρνηση στην αίτηση της κρα...

Διαβάστε την συνέχεια

Θα χρειαστούμε “Tavor”, αλλά δεν θα είναι τυφέκιο! Άλλα ισραηλινά όπλα θα έκαναν τη διαφορά

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgOscR5uhlSxob9w0Kgy9wG-PNxiyRn94nWqwUCnYQ97vLxk1aOUo7CXadpOdjJGWuKghyphenhyphenyvAOaXDQZLzEd4amQ24iG8YNN7O9tyWz3zChhlZGeO4qCmpPhMJ2bHbPhIBw8LxC_V2q5-sA/s1600/ISRAEL-SOLDIERS-TAVOR.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="725" height="154" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgOscR5uhlSxob9w0Kgy9wG-PNxiyRn94nWqwUCnYQ97vLxk1aOUo7CXadpOdjJGWuKghyphenhyphenyvAOaXDQZLzEd4amQ24iG8YNN7O9tyWz3zChhlZGeO4qCmpPhMJ2bHbPhIBw8LxC_V2q5-sA/s280/ISRAEL-SOLDIERS-TAVOR.jpg" width="280" /></a></div> <br />Με βάση δημοσιεύματα του τελευταίου διαστήματος, το ελληνικό “αμυντικό σύστημα” εμφανίζεται να είναι “προγραμματισμένο” να προχωρήσει σε συγκεκριμένη επιλογή στον τομέα του τυφεκίου. Οι αναφορές θέλουν να έχει ήδη αποφασιστεί να προχωρήσει συνεργασία με το Ισραήλ για το τυφέκιο Tavor. Πρώτο ερώτημα που αξίζει να τεθεί, είναι εάν έχει ερωτηθεί η στρατιωτική ηγεσία. Διότι οι πρώτες σχετικές ερωτήσεις δεν παρήγαγαν σαφείς απαντήσεις…<br /><br />Εάν θεωρήσουμε ότι το ενδιαφέρον αφορά τουλάχιστον 100.000 τυφέκια για τον Ελληνικό Στρατό, τότε μπορούμε να υποθέσουμε ότι σε βάθος δεκαετίας θα δαπανηθούν περί τα 100 εκατομμύρια ευρώ. Ορισμένοι βάζουν τον πήχη ακόμα ψηλότερα, καθώς οι πιέσεις με συνηθισμένα επιχειρήματα θα είναι πολύ μεγάλες.<br /><br />Στον πιο άμεσο αντίκτυπο μιας τέτοιας ενέργειας όμως, οι Έλληνες στρατιώτες θα παρελαύνουν με το νέο τυφέκιο που θα έχουμε βαφτίσει “εθνικό”, αλλά στην ουσία θα κοροϊδευόμαστε για μια ακόμα φορά μεταξύ μας. Η ουσία είναι το ποσό που θα έχει επενδυθεί από τη χώρα, αν θα έχει επενδυθεί με τον βέλτιστο τρόπο.<br /><br />Το ερώτημα είναι αμείλικτο: Αν ρωτούσε κανείς την στρατιωτική ηγεσία “τι θεωρείτε κρίσιμο να αγοράσουμε από το Ισραήλ”, αλήθεια πιστεύουμε πως υπάρχει στέλεχος με σώας τας φρένας ο οποίος θα απαντούσε “χρειαζόμαστε ισραηλινό τυφέκιο” για το οποίο θα πρέπει αν επενδυθούν άμεσα δεκάδες εκατομμύρια ευρώ;<br /><br />Και πρόκειται για ερώτημα που θέτει ένας ιστοχώρος που έχει ως σταθερή γραμμή την προαγωγή των ελληνοϊσραηλινών σχέσεων σε όλα τα επίπεδα, με ιδιαίτερη έμφαση στο αμυντικό. Τις στρατηγικές σχέσεις τις προωθεί μια χώρα όμως όταν επιδεικνύει σοβαρότητα.<br /><br />“Αυτό θέλετε; Αυτό πάρτε”, θα είναι η απάντηση προφανώς. Τα συμπεράσματα που θα εξαχθούν όμως, δεν θα είναι και πολύ βοηθητικά στην προσπάθεια να προωθηθεί η εικόνα μιας Ελλάδας που θα πρέπει να αντιμετωπίζεται ως σοβαρός και υπολογίσιμος στρατηγικός εταίρος.<br /><br />Σε πολιτικό επίπεδο, δεν χωράει αμφιβολία ότι το Ισραήλ είναι μια χώρα κομβική για την εθνική ασφάλεια του Ελληνισμού, της Ελλάδας και της Κύπρου. Γι’ αυτό και θα είναι από τους πρώτους σταθμούς στις επίσημες επισκέψεις του πρωθυπουργού, Κυριάκου Μητσοτάκη, μόλις αρθούν οι περιορισμοί λόγω της πανδημίας του κορονοϊού.<br /><br />Ειδικότερα εμείς στο DP, έχουμε πολλάκις επιχειρηματολογήσει υπέρ της σημασίας υλοποίησης εμβληματικών εξοπλιστικών προγραμμάτων σε διμερές επίπεδο με σκοπό να αποδειχθεί ότι “we mean bussines”. Και ασφαλώς επιμένουμε σε όλα όσα έχουμε κατά καιρούς γράψει.<br /><br />Όμως, εάν υποτεθεί ότι έχουμε το ποσό των 100 εκατομμυρίων ευρώ για να δαπανήσουμε σε βάθος δεκαετίας και με δεδομένους τομείς όπου η ισραηλινή αμυντική βιομηχανία διαθέτει συστήματα που μπορούν να κάνουν τη διαφορά με την Τουρκία, σοβαρά μιλάμε ότι η επένδυση σε τυφέκιο είναι ορθολογική; Για να μην παρεξηγηθούμε, δεν υποστηρίζει κανείς ότι είναι ένα κακό τυφέκιο. Σε καμία περίπτωση.<br /><br />Να πιάσουμε τον τομέα της πυραυλικής τεχνολογίας μήπως και να αναλύσουμε βλήματα που θα προκαλούσαν πονοκέφαλο στην Τουρκία στα χέρια του Στρατού, του Ναυτικού ή της Αεροπορίας; Σε τελική ανάλυση, είναι δυνατόν από την ευρεία γκάμα προϊόντων τεχνολογίας αιχμής του Ισραήλ, οι Ένοπλες Δυνάμεις ενός κράτους – μέλους του ΝΑΤΟ, να ενδιαφέρονται για… τυφέκιο;<br /><br />Διότι τελικά Tavor θα χρειαστούμε, δεν θα είναι όμως τυφέκιο… Αυτό είναι όμως το λιγότερο. Πλημμελώς -στην καλύτερη περίπτωση- εξετασμένες εξοπλιστικές πρωτοβουλίες, εάν υποτεθεί ότι αποτελεί θέμα που θα τεθεί στις πρωθυπουργικές επαφές στο Ισραήλ, μάλλον θα εκθέσουν, παρά θα ωφελήσουν την ελληνική πλευρά. Θα επανέλθουμε.<br /><br /><a href="https://www.defence-point.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Θα χρειαστούμε “Tavor”, αλλά δεν θα είναι τυφέκιο! Άλλα ισραηλινά όπλα θα έκαναν τη διαφορά

Με βάση δημοσιεύματα του τελευταίου διαστήματος, το ελληνικό “αμυντικό σύστημα” εμφανίζεται να είναι “προγραμματισμένο” να προχωρήσει σε σ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Τουρκία δεν χρειάζεται να κοιτάξει μακριά για να βρει ρατσισμό

<div><div class="field field--name-node-title field--type-ds field--label-hidden field--item" style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #333333; font-family: martel, serif; font-size: 14px; font-weight: 600; overflow: hidden;"><h1 style="box-sizing: border-box; color: inherit; font-family: "zilla slab", serif; font-size: 36px; letter-spacing: 2px; line-height: 40px; margin: 0px 0px 10px;"></h1></div></div><br /><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgz8b7-cPMd4W-F8FsbwLpZb1L_qoCG3a0qFVbml1OoFrRThX6H1ntRwQuKILNTv_JuFnUjr2AuJX10-aG2hdNQqlPqxlxAZDuwrvICuVB7Gk-pq0aTxPpABx06xpe0YgAIsi86RBFs7zk/s1200/47.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="550" data-original-width="1200" height="128" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgz8b7-cPMd4W-F8FsbwLpZb1L_qoCG3a0qFVbml1OoFrRThX6H1ntRwQuKILNTv_JuFnUjr2AuJX10-aG2hdNQqlPqxlxAZDuwrvICuVB7Gk-pq0aTxPpABx06xpe0YgAIsi86RBFs7zk/w640-h294/47.jpg" width="280" /></a><br /><br /><div><b>Nurcan Baysal</b><br />Οι συζητήσεις σχετικά με το ρατσισμό στις Ηνωμένες Πολιτείες έχουν καταλάβει την Τουρκία για μέρες. Τούρκοι καλλιτέχνες, αρθρογράφοι, δημοσιογράφοι, διασημότητες, ποδοσφαιρικοί σύλλογοι, αθλητές και ηθοποιοί έχουν μοιραστεί φωτογραφίες του Τζορτζ Φλόιντ, ο οποίος σκοτώθηκε από έναν αστυνομικό της Μινεάπολης, συνοδευόμενος από το πόσο λυπημένοι είναι, στολισμένοι με το μήνυμα: «Δεν μπορούμε να αναπνέουμε. "<br /><br />Είναι αλήθεια ότι «δεν μπορούμε να αναπνέουμε». Εμείς οι Κούρδοι δεν μπορούμε να αναπνέουμε σε αυτήν τη χώρα και δεν είμαστε σε θέση να το κάνουμε εδώ και πολύ καιρό. Οι εκδηλώσεις τις τελευταίες δύο εβδομάδες πρέπει να είναι αρκετές για να καταλάβουμε γιατί.<br /><br />Στις 22 Μαΐου, 18 πολιτικοί και ακτιβιστές, συμπεριλαμβανομένης της πλειοψηφίας-κουρδικής αριστερής αντιπολίτευσης Λαϊκό Δημοκρατικό Κόμμα (HDP) και η Ένωση Γυναικών της Ρόζα στο νοτιοανατολικό Ντιγιαρμπακίρ, η μεγαλύτερη πόλη με κουρδική πλειοψηφία στην Τουρκία, συνελήφθησαν και ορισμένοι στάλθηκαν. στη φυλακή.<br /><br />Ένας από αυτούς που προορίζονταν για φυλακή ήταν ο Dilgeş, ένα τρίχρονο αγόρι. Ο Ντελγς, ο οποίος είχε αφαιρέσει έναν από τους νεφρούς του λόγω χρόνιας κατάστασης, περίμενε στο δικαστήριο του Ντιγιαρμπακίρ μέχρι το πρωί δίπλα στη μητέρα του. Ήλπιζε να πάει στο σπίτι, αλλά αντ 'αυτού κατευθύνθηκε στη φυλακή όταν η μητέρα του τέθηκε υπό κράτηση.<br /><br />Την περασμένη εβδομάδα, πλαστικά κουτιά γεμάτα οστά που προέρχονταν από 261 άτομα ανακαλύφθηκαν θάβονται το ένα πάνω στο άλλο κάτω από ένα πεζοδρόμιο στην Κίλιο, στη βόρεια Κωνσταντινούπολη. Τα οστά που ανήκαν ήταν εκείνα που ανακαλύφθηκαν από ένα νεκροταφείο στην κουρδική επαρχία Bitlis στην ανατολική Τουρκία και μεταφέρθηκαν στην Κωνσταντινούπολη, χωρίς τη γνώση των οικογενειών τους.<br /><br />Σε άλλες χώρες αυτό το περιστατικό μπορεί να προκάλεσε χάος. Αλλά ήταν κουρδικά κόκαλα, οπότε αυτή η χώρα δεν έβγαλε ήχο. Οστά, στοιβάζονται, κάτω από ένα πεζοδρόμιο, ακριβώς έτσι ...<br /><br />Πριν από λίγες ημέρες <a href="https://ahvalnews.com/jitem-cases/forty-skulls-possible-unsolved-murder-victims-found-turkish-cave">ανακαλύφθηκε ένας μαζικός τάφος στο Dargeçit</a> , Mardin, μια άλλη κουρδική  νοτιοανατολική επαρχία. Κρανία και οστά που προέρχονταν από 40 άτομα. Σαράντα Κούρδοι, οι οποίοι είχαν εξαφανιστεί τη δεκαετία του '90, κλέφτηκαν από τα σπίτια και τους αγαπημένους τους και δολοφονήθηκαν. Αυτό το περιστατικό βγήκε επίσης ήσυχα κάτω από το χαλί. Κανείς δεν ρώτησε ποιοι ήταν αυτοί οι άνθρωποι, ποιες ζωές οδήγησαν, πώς τους πήραν από τους ανθρώπους που τους αγαπούσαν, που τους σκότωσαν.<br /><br />Μια απαγόρευση ανακοινώθηκε σε 19 χωριά στο Bitlis τις προάλλες, και φυσικά κανείς δεν αμφισβήτησε γιατί. Ο διορισμός της κυβέρνησης που αντικατέστησε τον εκλεγμένο δήμαρχο του Siirt, Berivan Helen Işık, ο οποίος κέρδισε το 48% των ψήφων για το HDP, διέταξε τους δημοτικούς υπαλλήλους να γκρεμίσουν τη Βιβλιοθήκη Celadet Ali Bedirxan, που πήρε το όνομά του από τον Κουρδικό γλωσσολόγο που συνέταξε για πρώτη φορά τη γραμματική της σύγχρονης εποχής. Kurmanji, η κουρδική διάλεκτος που ομιλείται στην Τουρκία, τη Συρία και σε τμήματα του Ιράκ.<br /><br />Εν τω μεταξύ, αυτήν την εβδομάδα <a href="https://ahvalnews.com/turkey-police/photos-mistreatment-turkish-police-leaked-social-media">φωτογραφίες βασανιστηρίων</a> στα αρχηγεία της αστυνομίας Diyarbakır έκαναν τους γύρους στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Κανείς δεν φώναξε από τις στέγες ότι τα βασανιστήρια ήταν έγκλημα κατά της ανθρωπότητας.<br /><br />Για κάποιο λόγο, όλες οι θεϊκές αρχές, όλες οι υψηλές πεποιθήσεις συνεχίζουν να χτυπούν ενάντια στο «κουρδικό» σε αυτήν τη χώρα. Αλλά ας καταδικάσουμε ότι ένας αστυνομικός στις Ηνωμένες Πολιτείες. Αυτό είναι πολύ ασφαλέστερο, φυσικά.<br /><br />Καθώς οι τουρκικές καταγγελίες για τον θάνατο του Τζορτζ Φλόιντ συνέχισαν να έρχονται, ο Έρκαν Κουρκούτ <a href="https://twitter.com/heviamara/status/1266465500604874752">προσπαθούσε να ακούσει τη φωνή του στο Twitter</a> , τρία χρόνια μετά τον θάνατο του αδελφού του Κεμάλ από την αστυνομία κατά τη διάρκεια των εορτασμών του Νιούρουζ, όταν οι Κούρδοι καλωσόρισαν την άνοιξη στις 21 Μαρτίου.<br /><br />«Δεν υπάρχουν όρια βασανιστηρίων στα οποία υποβλήθηκαν στα δικαστήρια. Πονάμε. Ο δολοφόνος του αδελφού μας, ο γιος μας μπαίνει στην αίθουσα του δικαστηρίου από την ίδια πόρτα με την επιτροπή των δικαστών, χαμογελώντας τους. Πώς μπορούμε να περιμένουμε δικαιοσύνη από αυτούς τους ανθρώπους τώρα; " Ρώτησε ο Κουρκούτ.<br /><br />Καθώς οι κορυφαίοι τουρκικοί κρατικοί αξιωματούχοι και οι δημόσιοι υπάλληλοι χαμηλού επιπέδου εξέφρασαν τη θλίψη τους για το θάνατο του Τζορτζ Φλόιντ, ο πρώην αναπληρωτής του HDP Ferhat Encü έγραφε για τους συγγενείς και τους αδελφούς του που χτυπήθηκαν από τα αεροσκάφη του τουρκικού στρατού στις 28 Δεκεμβρίου 2011. έχει γίνει γνωστή ως η σφαγή του Ρομπόσκι.<br /><br />«Ως άτομο που έχει βιώσει τον τρόπο με τον οποίο (τα μέσα μαζικής ενημέρωσης) αναποδογυρίζουν την αλήθεια, λέω ότι ο πανικός σας δεν θα είναι σε θέση να καλύψει την αλήθεια», δήλωσε ο <a href="https://twitter.com/FerhatEncu/status/1267920484290703360">Encü σε ένα tweet</a> .<br /><br />Η Μπέσνα Τοσούν, μέλος των Saturday Mothers, μια ομάδα που υποστηρίζει τη δικαιοσύνη για τις εξαναγκαστικές εξαφανίσεις από την Τουρκία, αναζητούσε ταυτόχρονα δικαιοσύνη για τον πατέρα της Fehmi Tosun.<br /><br />«Υπάρχουν 25 χρόνια μεταξύ των δύο φωτογραφιών», είπε ο <a href="https://twitter.com/besnatosun/status/1265755761646481409">Tosun</a> . «Δεν ξέρω πόσο περισσότερο θα είμαι ζωντανός, αλλά σε αυτό το μονοπάτι πήρα να βρω τον πατέρα μου, δεν θα σταματήσω μέχρι να φτάσω στην αλήθεια και τη δικαιοσύνη. Δεν θα σιωπήσω ποτέ. "<br /><br />Καθώς οι τουρκικοί ποδοσφαιρικοί σύλλογοι εξέδωσαν αντιρατσιστικές δηλώσεις για τον Τζορτζ Φλόιντ, ορισμένοι χρήστες των μέσων κοινωνικής δικτύωσης προσπαθούσαν να υπενθυμίσουν στους ανθρώπους τη μεταχείριση των κουρδικών συλλόγων Amedspor και Cizrespor με την πάροδο των ετών έναντι των «ευαισθησιών» των ίδιων συλλόγων που ήταν υπεύθυνοι για μέρος της ρατσιστικής μεταχείρισης.<br /><br />Αυτή την εβδομάδα, χιλιάδες Κούρδοι μίλησαν για παραδείγματα από τη ζωή τους και για τους αγαπημένους τους που είχαν χάσει, προσπαθώντας να περιγράψουν τον ρατσισμό και τη σκληρότητα που υπέστησαν για χρόνια, ενάντια σε αυτήν την «ευαισθησία» κατά του ρατσισμού σε αυτήν τη χώρα όσον αφορά θάνατος του Τζορτζ Φλόιντ.<br /><br />Δυστυχώς, αυτές είναι μάταιες προσπάθειες. Δεν έχει νόημα να γράφουμε ακόμη και αυτές τις λέξεις σε αυτήν τη χώρα. Η βία κατά του Κούρδου έχει νομιμοποιηθεί. Δεν υπάρχει θλίψη όταν πεθαίνει ο Κούρδος. Ακόμη και η γλώσσα των Κούρδων δεν είναι ανεκτή. Κανείς δεν λέει, ή μπορεί να πει, "Η γλώσσα της μητέρας είναι halal ως μητρικό γάλα."<br /><br />Τα οστά του Κούρδου βρίσκονται σε μαζικούς τάφους ή σε δοχεία Tupperware. Δεν υπάρχει καμία ντροπή γι 'αυτό, ούτε οι καρδιές τράβηξαν.<br /><br />Αναζητήστε πολύ μακριά για ρατσισμό, αδέρφια και αδελφές μου. Ο ρατσισμός υπάρχει σε αυτήν τη χώρα, στα εδάφη σας, στη γλώσσα σας, εκεί ακριβώς στο μυαλό σας.<div><br /></div><div><a href="https://ahvalnews.com/">πηγή</a><div><br /></div><div><br /></div><div>Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div></div>

Η Τουρκία δεν χρειάζεται να κοιτάξει μακριά για να βρει ρατσισμό

Nurcan Baysal Οι συζητήσεις σχετικά με το ρατσισμό στις Ηνωμένες Πολιτείες έχουν καταλάβει την Τουρκία για μέρες. Τούρκοι καλλιτέχνες, αρθρο...

Διαβάστε την συνέχεια

Ελληνική αντεπίθεση: Διευρύνουμε την ατζέντα των ελληνοτουρκικών θέτοντας ζήτημα πυρηνικής ασφάλειας

<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhZMmDI96Xq8nxQS0XY-WphTEmddFj_qA-cGxyvr0nvfRTDy-DpAVeuEi5gA8PL5Mqu_4MXy5hBOiRYVdCLu2RGrWlEjoTSmEvCzuYzZGpig1aF1zGtXe0PhTTB3Ntb4gd6fsadJqnpnCo/s1000/dendias-akouyou.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="600" data-original-width="1000" height="168" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhZMmDI96Xq8nxQS0XY-WphTEmddFj_qA-cGxyvr0nvfRTDy-DpAVeuEi5gA8PL5Mqu_4MXy5hBOiRYVdCLu2RGrWlEjoTSmEvCzuYzZGpig1aF1zGtXe0PhTTB3Ntb4gd6fsadJqnpnCo/w640-h384/dendias-akouyou.jpg" width="280" /></a><br /><br /><div>Για πρώτη φορά στην ιστορία των ελληνοτουρκικών, η Αθήνα διευρύνει την ατζέντα θέτοντας ζήτημα πυρηνικής ασφάλειας στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ.<br /><br />Μετά τη σύμφωνη γνώμη του Ισραήλ αλλά και της Αιγύπτου, η Ελλάδα ανοίγει το θέμα του «Ακουγιού» στο ΣΑ του ΟΗΕ ώστε να εμποδιστεί η απόκτηση πυρηνικής ενέργειας και κατ επέκταση πυρηνικών όπλων από την Άγκυρα.<br /><br />Ήταν Τετάρτη 20 Μαΐου. Ο Υπουργός Εξωτερικών Νίκος Δένδιας μιλούσε εκείνο το πρωί στην πρώτη του συνέντευξη μετά από μήνες στους συναδέλφους Αλφόνσο Βιτάλη και Θάνο Σιαφάκα στο ”Πρώτο Πρόγραμμα” της Ελληνικής Ραδιοφωνίας και το θέμα που κυριαρχούσε στην συζήτηση ήταν τα ελληνοτουρκικά. Η συνέντευξις αυτή σφράγισε την επικαιρότητα γιατί κατά την διάρκεια αυτής ο κ. Δένδιας απεκάλυψε το επεισόδιο στο Έβρο και έκανε την περίφημη αναφορά στα ”λίγα μέτρα” στην κοίτη του ποταμού. Ωστόσο σε μια αποστροφή του λόγου του, αναφερόμενος γενικώτερα στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, ο Υπουργός Εξωτερικών έκανε κάτι το οποίο πέρασε μάλλον απαρατήρητο από τους ακροατές του: Έθεσε το ζήτημα ασφαλείας για τον πυρηνικό σταθμό που κατασκευάζει χώρα μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας για λογαριασμό των Τούρκων στην περιοχή ”Ακουγιού” κοντά στα παράλια του Αιγαίου.<br /><br />Δήλωσε εκείνη την ημέρα ο κ. Δένδιας τα εξής διαλεγόμενος με δημοσιογράφο της ΕΡΑ: ”Η Τουρκία πρέπει να συνεννοηθεί μαζί μας. Θα σας πω ένα παράδειγμα, για το οποίο π.χ. η Τουρκία δε συνεννοείται μαζί μας. Θέλει να κατασκευάσει πυρηνικό εργοστάσιο στο Ακουγιού. Πολύ ωραία. Δε θα πρέπει να συνεννοηθεί για τις γειτονικές χώρες (Ισραήλ , Αίγυπτος, Κύπρος, Ελλάδα) για τις παραμέτρους ασφαλείας; Υπάρχει ρήγμα στην ευρύτερη περιοχή. Η περιοχή αυτή δε στερείται σεισμών. Δεν αποτελεί κίνδυνο για την Ελλάδα αυτό;<br /><br />Θ. ΣΙΑΦΑΚΑΣ: Κι όχι μόνο για την Ελλάδα.<br /><br />Ν. ΔΕΝΔΙΑΣ: Εγώ αναφέρομαι σε όλες τις γειτονικές χώρες. Είναι μια χειρονομία αντίληψης, ότι πορευόμαστε προς ένα κοινό μέλλον. Η Τουρκία δεν θα έπρεπε να συζητήσει μαζί μας; Το έχει πράξει; Όχι. Έχει αυτή την αντίληψη ενός μεγαλείου «δε μιλάω με κανέναν». Δεν γίνεται έτσι.”<br /><br />Η ”σκόνη” που σηκώθηκε την επομένη ημέρα για την υπόθεση του Έβρου σκέπασε το αξιοσημείωτο γεγονός: Για πρώτη φορά η Ελλάς μετά από χρόνια έθετε στο τραπέζι του διαλόγου με την Τουρκία ένα ζήτημα εκτός της παραδοσιακής ατζέντας. Το Ακουγιού. Ουδείς αντελήφθη την σπουδαιότητα της πρωτοβουλίας την οποία<a href="https://www.estianews.gr/kentriko-thema/i-ellas-thetei-pro-ton-eythynon-toy-to-symvoylio-asfaleias-oie-gia-to-akoygioy/"> η ”Εστία”</a> έρχεται να επισημάνει και να αναδείξει. Στην πραγματικότητα πρόκειται για άσκηση πιέσεως της Ελλάδος προς όλα τα μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ εν όψει των εξελίξεων στο Αιγαίο την Λιβύη και την Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Ο πυρηνικός σταθμός του Ακουγιού είναι κυριολεκτικά πυρηνικά βόμβα για την Μεσόγειο και αυτό είναι ένα θέμα που απασχολεί τις ΗΠΑ, την Γαλλία, την Ρωσσία, την Κίνα και την Μεγάλη Βρεταννία ως ναυτική δύναμη.<br /><br />Η Ελλάς τα ”ψέλνει” στον Ερντογάν για να τα ακούνε όλες οι χώρες μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας, μερικές που αναμειγνύονται στην Λιβύη να τα ακούνε και λίγο περισσότερο. Η ιδιότης τους ως μελών του Συμβουλίου Ασφαλείας είναι στρατηγική εν όψει του ό,τι η διπλωματική αντιπαράθεσις Ελλάδος -Τουρκίας για το μνημόνιο με την Λιβύη θα μεταφερθεί αργά ή γρήγορα με πρωτοβουλία δική μας στο Ανώτατο όργανο του ΟΗΕ.<br /><br />Η άποψις των Ρώσσων ειδικώς (Δένδιας-Λαβρώφ έχουν άριστες σχέσεις οι οποίοι δεν αναγνωρίζουν το καθεστώς Σάρρατζ στην Λιβύη θα είναι καθοριστική για την έκβαση των εθνικών μας συμφερόντων. Η διεθνοποίησις του ζητήματος του πυρηνικού εργοστασίου του Ακουγιού καίει όλες τις χώρες με ενεργειακό ενδιαφέρον για την Μεσόγειο καθώς οι μελλοντικές εξορύξεις θα εξαρτώνται από την εύρυθμη λειτουργία ενός εργοστασίου που κατασκευάζεται σε σεισμογενή περιοχή . Για το θέμα ενημέρωσε τους Βουλευτές μέλη της Επιτροπής Εξωτερικών και Αμύνης ο Υπουργός Εξωτερικών Νίκος Δένδιας κατά την πρόσφατη απόρρητη συνεδρίαση που έγινε στο Πεντάγωνο, αφού προηγουμένως, λόγω της λεπτότητος της υποθέσεως, εξασφάλισε την συγκατάθεση του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη.<br /><br />Ο κ. Δένδιας φέρεται ειπών ότι προσεχώς θα προσθέσει και νέα θέματα στην ατζέντα του διαλόγου με την Τουρκία. Το θέμα του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που εξενεύρισε τα μάλλα την Άγκυρα όταν ηγέρθη αλλά και το Ακουγιού ήταν τα δύο πρώτα στην φαρέτρα του ενώ συντόμως, εντός του προσεχούς 15νθημέρου, θα ανοίξει και νέα.<br /><br />Όπως εξήγησε στους Βουλευτές ο λόγος που έδωσε συνέντευξη εκείνη την ημέρα ήταν για να ανοίξει το θέμα του Ακουγιού. Κατά την λογική του Υπουργού Εξωτερικών που αποτελεί και το νέο δόγμα της Κυβερνήσεως Μητσοτάκη -το αποδίδουμε σε ελεύθερη μετάφραση- δεν μπορείς να διαπραγματεύεσαι με κάποιον που σου ανοίγει θέματα συνεχώς και εσύ δεν του έχεις ανοίξει κανένα θέμα δικό του. Και σύμφωνα με το νέο δόγμα τα θέματα που του ανοίγεις πρέπει να είναι στο πλαίσιο των κατανοήσεων που η Ελλάς έχει στην περιοχή με τις χώρες που τις αφορούν. Ο κ. Δένδιας έκανε μάλιστα ειδική αναφορά στην Πενταμερή και στην συμμαχία Ελλάδος-Σαουδικής Αραβίας.<br /><br />Με την πρωτοβουλία αυτή αναδείξεως της βόμβας του Ακουγιού, η οποία θα αποτελεί εφεξής παγία θέση της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής και θα τίθεται διαρκώς σε κάθε συνάντηση με Τούρκους αξιωματούχους σε κορυφαίο επίπεδο και σε όλα τα διεθνή φόρουμ η Ελλάς θα επιδιώξει να συσπειρώσει γύρω της χώρες της περιοχής αλλά και συμμάχους στο ΝΑΤΟ και τον ΟΗΕ οι οποίοι έχουν συμφέρον να πολεμούν την κατασκευή του πυρηνικού εργοστασίου στο Ακουγιού.<br /><br />Ο συνασπισμός αυτός γίνεται ήδη αντιληπτός από την Τουρκία κάτι που μπορεί να διαπιστώσει κανείς αν διαβάσει το κείμενο της αποφάσεως της προχθεσινής συνεδριάσεως του Συμβουλίου Ασφαλείας της Τουρκίας.<br /><br />Το σημαντικότερο όμως είναι ότι θα πιέσει χώρες κοντά στην Άγκυρα να τηρήσουν γραμμή ίσων αποστάσεων από την Ελλάδα και την Τουρκία στο Συμβούλιο Ασφαλείας υπό την αίρεση πως και η Ελλάς θα λειάνει μελλοντικά τις ενστάσεις της –εάν πεισθεί βεβαίως– για τον πυρηνικό σταθμό του Ακουγιού. Ο διπλωματικός μαραθώνιος μόλις τώρα αρχίζει. Η Ελλάς αντεπιτίθεται.<div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div></div>

Ελληνική αντεπίθεση: Διευρύνουμε την ατζέντα των ελληνοτουρκικών θέτοντας ζήτημα πυρηνικής ασφάλειας

Για πρώτη φορά στην ιστορία των ελληνοτουρκικών, η Αθήνα διευρύνει την ατζέντα θέτοντας ζήτημα πυρηνικής ασφάλειας στο Συμβούλιο Ασφαλείας τ...

Διαβάστε την συνέχεια

“Πως να πάρουμε πίσω τη θαλάσσια Ελλάδα που μας κλέβουν”

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEghHtS__nf_arYKSJXD8MLSQIs7euS3cN8zD_BOiFSsym9IBnHTwIZJXvMaQNBkEtKambdFV-yccMqQbhgsIRh_HbzC84G-0_iaIuRPoouPAf5Je-eaa-VgZdLYRVC9XtTgUtGxi4DA0Hc/s696/helicopter_frigate.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="464" data-original-width="696" height="186" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEghHtS__nf_arYKSJXD8MLSQIs7euS3cN8zD_BOiFSsym9IBnHTwIZJXvMaQNBkEtKambdFV-yccMqQbhgsIRh_HbzC84G-0_iaIuRPoouPAf5Je-eaa-VgZdLYRVC9XtTgUtGxi4DA0Hc/w640-h426/helicopter_frigate.jpg" width="280" /></a></div><div><br /></div>Του <b>Χρήστου Κηπουρού </b><br />Σημείο των καιρών, αποτελεί η πρόγευση από το καθόλα παράνομο σύμφωνο Τουρκίας Λιβύης, διαμέσου προπομπών. Ο λόγος για την υπό έγκριση, και εις βάρος των Ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων, έναρξη έρευνας υδρογονανθράκων, σε απόσταση μέχρι τα έξη μίλια από τη Ρόδο, την Κάρπαθο, την Κάσο, και την Κρήτη. Και αυτό διότι μέχρι στιγμής η Ελλάδα δεν έχει ασκήσει το δικαίωμα, σύμφωνα με το δίκαιο της θάλασσας, λόγω του Τουρκικού “casus belli”. Μπορεί όμως να το κάνει έστω και τώρα. Να φέρει και να ψηφίσει στη Βουλή την επέκταση των χωρικών υδάτων στα δώδεκα ναυτικά μίλια, ειδικά για την εν λόγω περιοχή. Και επί του παρόντος, έστω και αν επείγει το ζήτημα της ΑΟΖ όπως και τα της υπόλοιπης θαλάσσιας Ελλάδας, ας παραμείνουμε μόνο στην ίδια περιοχή. Τόσο για τα Ανατολικά της Ρόδου, της Καρπάθου, της Κάσου, και της Κρήτης, όσο και Νοτίως της τελευταίας, καθώς και Ανατολικά, Δυτικά και Νοτίως του Καστελόριζου.<br /><br />Εννοείται ότι η αίτηση της εταιρείας πετρελαίου προς το Τουρκικό κράτος σχετίζεται άμεσα με το λεγόμενο Τουρκολιβυκό μνημόνιο. Η αναφορά δε στο συγκεκριμένο σημείο “επτά” και ήδη στο νέο χάρτη τα υπό στοιχεία “Τ16 και U16” {βλ. Εικόνα Α}, οικόπεδα για τα οποία ζητείται η έρευνα σε απόσταση έξη μιλίων, Νοτιοανατολικά της Κρήτης, αποτελούν το κλειδί. Το ψεύδος ότι υπάρχει μόνο η Τουρκική υφαλοκρηπίδα και πέραν αυτής ουδέν, προσκρούει στην ύπαρξη της Ελληνικής νησιωτικής υφαλοκρηπίδας αλλά και στην αναγνώρισή της, αρχής γενομένης από τον ίδιο τον ΟΗΕ.<br /><br />Το ζητούμενο είναι η Τουρκική πρόθεση για την αποκοπή προσπέλασης στο Νοτίως της Κρήτης Λιβυκό Πέλαγος, από τη Μεγαλόνησο, όταν οι εκεί έρευνες “αξιοποιήσουν” το γνωστό όσο και το απολύτως παράνομο μνημόνιο, με τον ταυτόχρονο σταδιακό εκτουρκισμό της θάλασσας αυτής, της μεταξύ Ευρώπης και Βόρειας Αφρικής. Όταν, πέραν του γκριζαρίσματος των οικοπέδων τα οποία παραχώρησε η Ελλάδα στα Νοτιοδυτικά της Κρήτης, για εκμετάλλευση στις εταιρείες TOTAL, EXON Mobil και ΕΛ.ΠΕ., να καταλήξει να συνορεύει τελικά προς νότο, με την Τουρκία!<br /><br />Κατά τα άλλα, η ως άνω προτεινόμενη νομοθετική πράξη της Ελλάδας, για επέκταση των χωρικών υδάτων στα πέντε νησιά στα δώδεκα μίλια. πέραν της άσκησης των κυριαρχικών δικαιωμάτων μας, έρχεται να αναγκάσει την Τουρκική επιχειρηματολογία της απειλής πολέμου, να τοποθετηθεί εκ νέου, μια και οι Τουρκικές ακτές κείνται βορείως και όχι ανατολικά των Ελληνικών αυτών νησιών. Και αφού το “Ανατολικά” ήταν που ενοχλούσε ιδιαίτερα. Μήπως δήθεν αποκλειστούν οι Τουρκικές ακτές από την πρόσβασή τους στη θάλασσα, κάτι που για τα συγκεκριμένα πέντε νησιά ουδεμία απολύτως έχει σχέση. Και αφού ακόμη και η απόσταση της Ρόδου από το προς Ανατολάς πλησιέστερο Τουρκικό Φετιγέ, υπερβαίνει κατά πολύ τα 24 Ναυτικά Μίλια. Ακριβώς είναι 43,671.<br /><br />Ταυτόχρονα θα ακολουθήσει η εκ μέρους της χώρας μας, αποστολή προς τον ΟΗΕ, της σύννομης, προς τη Σύμβαση του ίδιου οργανισμού, για το δίκαιο της θάλασσας, νομοθέτησης. Επίσης η κοινοποίηση προς την Ευρωπαϊκή Ένωση των θεσμικών μας ενεργειών, σύμφωνα άλλωστε και με τον Ελληνικό κυρωτικό νόμο αλλά και το γεγονός των επανειλημμένων συστάσεων της Ευρωπαϊκής διπλωματίας για σεβασμό από την Τουρκία των κυριαρχικών δικαιωμάτων, τόσο της Ελλάδας, όσο και της Κύπρου.<br /><br />Παράλληλα θα συνιστούσε ιδιαίτερα μεγάλη παράλειψη αν οι θεσμικές μας αυτές ενέργειες δεν κοινοποιούνταν επίσης και προς κάθε διεθνές δικαιοδοτικό όργανο. Άλλωστε αν η πρόσφατη εισβολή στο Νότιο Έβρο ήταν στιγμιαία, οι Τουρκικές γεωτρήσεις στο Νότιο Αιγαίο, και στα χωρικά μας ύδατα, που ως γνωστό συνιστούν εθνικά εδάφη, θα είναι εισβολές διαρκείας. Και για το λόγο αυτό δεν μπορεί να μένουν αναπάντητες. Η Ελλάδα δεν θα κουραστεί, όσες φορές και αν χρειαστεί, να προσφεύγει σε κάθε αρμόδιο διεθνές δικαστήριο, για την επιβολή ουσιαστικών κυρώσεων, σε βάρος της Τουρκίας.<br /><br />Αυτή είναι, πέραν από το σύννομο προς τις διεθνείς συνθήκες, μια πατριωτική και ταυτόχρονα ολιστική πολιτική γεωοικονομία και παιδεία. Φυσικά και δεν είναι πατριωτισμός στα μετόπισθεν, όπως αποτελούσαν όσα έγιναν επί της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ. Αν διηγηθούμε την ανεκδιήγητη εκείνη κίνηση των Τσίπρα-Κοτζιά, με την επέκταση στα δώδεκα μίλια ειδικά για τα νησιά του Ιονίου, βλέπουμε ότι στην ουσία ισοδυναμούσε με ακύρωση κάθε διεθνούς θεσμικού πλαισίου ενώ παράλληλα προσέφερε πλείστους όσους πόντους στην Τουρκική επιχειρηματολογία. Τύχη αγαθή λοιπόν που έμεινε στη μέση και δεν ολοκληρώθηκε. Σαν το ανεκδιήγητο των ημερών με το φράχτη του Έβρου που έπρεπε, λένε, να περιλαμβάνει διόδους για τις αιτήσεις ασύλου. Λες και δεν υπάρχει η πρότασή μας για ένα hotspot στο Παζάρκουλε <a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2020/06/02/kipouros4.pdf">{Βλ. pdf “Εμείς και ο Ερντογάν”}</a>, που βρίσκεται σε απόσταση ούτε καν ενός τσιγάρου από τα Ελληνοτουρκικά σύνορα.<br /><br />Ας συνεχίσουμε όμως με τα μπρος-πίσω, πηγαίνοντας στα της επικύρωσης της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας, όταν η Ελλάδα είχε προβεί σε δήλωση σύμφωνα με την οποία “ο χρόνος και ο τόπος άσκησης των εν λόγω δικαιωμάτων είναι ένα ζήτημα που απορρέει από την εθνική της στρατηγική”. Επιπλέον το άρθρο 2 του Ν.2321/1995, κυρωτικού της Σύμβασης του Δικαίου της Θάλασσας, προβλέπει ότι “η Ελλάδα έχει το αναφαίρετο δικαίωμα κατ’ εφαρμογή του άρθρου 3 της υπό κύρωση Συμβάσεως να επεκτείνει σε οποιονδήποτε χρόνο το εύρος της χωρικής θάλασσας μέχρι τα δώδεκα ναυτικά μίλια”.<br /><br />Μπορεί η Τουρκία να μην έχει υπογράψει τη σύμβαση του ΟΗΕ για το ότι τα νησιά διαθέτουν υφαλοκρηπίδα, και να επέλεξε τη διενέργεια ερευνών για υδρογονάνθρακες μεταξύ Ρόδου και Κρήτης, όχι τυχαία, επί του Ελληνικού σεισμικού τόξου, όμως άλλο αυτό και άλλο αν η Ελλάδα επεκτείνει τα χωρικά ύδατα των εν λόγω νησιών, οπότε η όποια εντός τους Τουρκική παρουσία, όπως επί του προκειμένου, με τις ήδη εξαγγελθείσες έρευνες και γεωτρήσεις, θα συνιστά εισβολή διαρκείας. Εν ροή.<br /><br />Αν παρόλα αυτά η Ελλάδα ολιγωρήσει και δεν τα πράξει όλα αυτά είναι σαν να αποδέχεται το να της πει η Τουρκία: “Δεν είναι και τόσο σπουδαίο. Θα καταπιείτε τέσσερις με πέντε καμήλες. Έχετε άλλωστε μάθει πολύ καλά να διυλίζετε τον κώνωπα και να καταπίνετε την κάμηλο, όπως λέει και η ευαγγελική σας ρήση. Εμείς πάντως λέμε: Ες αύριον τα σπουδαία. Ες Λιβυκόν-Τουρκικόν τα σπουδαία”. Με την Ελλάδα τότε να χρειαστεί να κόψει έναν πολύ πιο πολύπλοκο γόρδιο δεσμό είτε διαφορετικά να σκάσει και να πλαντάξει από τις καταπόσεις των επιπλέον καμηλών. <br /><br />Δεν μας άκουσαν το 1996 για το πως μπορεί να ασκηθεί η εθνική κυριαρχία στο Δέλτα του Έβρου, στον Ανατολικό βραχίονα του ποταμού. Ούτε μας άκουσαν μετά το 2001, ώστε να προχωρήσουν στην υποθαλάσσια ζεύξη των Κρητικών με τις Λιβυκές ακτές διαμέσου αγωγού φυσικού αερίου, που από τότε ως δουλεία διόδου θα ακύρωνε το μετά δεκαοκτώ έτη Τουρκολιβυκό μνημόνιο. Δεν μας άκουσαν ούτε το 2003 ώστε να προωθήσουν τον Εύξεινο αγωγό, ο οποίος θα παρέκαμπτε την Τουρκία. Τον μετέπειτα South stream, και τελικά τον Turkish stream ο οποίος τελικά παρέκαμψε την Ελλάδα. Δεν περιμέναμε να μας ακούσουν για τη Θρακική διώρυγα. Αυτήν, ως ιδέα, μας την αντέγραψε ο Ερντογάν {Βλ. επίσης το pdf “Εμείς και ο Ερντογάν”}. Περιμένουμε όμως σήμερα να μας ακούσουν. Ιδού η Ρόδος, ιδού και τα άλλα τέσσερα Ελληνικά νησιά, με το πήδημα να ταυτίζεται με τα δώδεκα μίλια.<br /><br />Ήδη δημοσιεύτηκε το σκαρίφημα με βάση το οποίο η Τουρκική εταιρεία πετρελαίου ζητά την έγκριση από το Τουρκικό κράτος, να προχωρήσει σε έρευνες για υδρογονάνθρακες, όπου η περιοχή που βρίσκεται νοτιοανατολικά της Κρήτης έχει τον αριθμό “επτά”. Στις 2 Ιουνίου 2020, δημοσιεύθηκε ο χάρτης με το ενεργειακό χωροταξικό που έγινε επί τη βάσει του τουρκολιβυκού μνημονίου, με τα 24 οικόπεδα να βρίσκονται στην Ελληνική υφαλοκρηπίδα, και τα εξ αυτών “Τ 16 και U16” {βλ. Εικόνα Α} νοτιοανατολικά της Κρήτης.<br /><br />Κύριος οίδε ποιος θα είναι ο επόμενος χάρτης. Αυτό όμως που όλοι είδαν σε έναν άλλο χάρτη που επίσης κυκλοφόρησε στις 2 Ιουνίου 2020, από τον υψηλόβαθμο Τούρκο διπλωμάτη C. Erciyes, και είχε κατατεθεί στον ΟΗΕ, από στις 18 Μαρτίου 2020, {βλ. Εικόνα Β}, είναι το ακριβές περίγραμμα του σχεδιαζόμενου γεωοικονομικού Τουρκικού πλιάτσικου, εντός του οποίου ενεγράφησαν τα 24 οικόπεδα, η μεγάλη πλειοψηφία των οποίων κείται εντός της Ελληνικής υφαλοκρηπίδας.<br /><br />Αν πάλι οι ημεδαποί κυβερνώντες “ου γαρ οίδασι τι ποιούσι”, αυτό που οίδαμε εμείς είναι το τι θα περιέχει το όμορο προς το ως άνω, και υπό τουρκοποίηση Λιβυκό ενεργειακό ρυμοτομικό, για το οποίο συζήτησαν στις 4 Ιουνίου 2020, ο Ερντογάν με τον λεγόμενο Λίβυο πρωθυπουργό, με κύριο μέλημα, μεταξύ των άλλων, την ακύρωση του υποθαλάσσιου αγωγού φυσικού αερίου East med. Όπως επίσης οίδαμε και το τι οφείλει η Ελληνική Κυβέρνηση, πέραν της πεπατημένης που ακολουθεί με τις επιστολές προς τα θεσμικά πρόσωπα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.<br /><br />Λέμε λοιπόν να απευθυνθεί σε όλους τους Βουλευτές του ημικυκλίου, προωθώντας την ομόφωνη προσυπογραφή και στήριξη, πριν εισαγάγει στη Βουλή προς ψήφιση την επέκταση των εθνικών χωρικών υδάτων στα δώδεκα μίλια, σε πέντε νησιά: Ρόδο, Κάρπαθο, Κάσο, Κρήτη, Καστελόριζο. Όλα δε αυτά, για ευνόητους λόγους, να προχωρήσουν με τη διαδικασία του κατεπείγοντος. Αντί να μας προλάβουν δηλαδή οι εξελίξεις, να τις προλάβουμε εμείς.<br /><br />Κάθε τόσο μια νέα διεπιστημονική επιτροπή συγκροτείται. Από την πανδημία μέχρι την οικονομία και μέχρι την επιτροπή για τη διακοσιοστή επέτειο της εθνικής παλιγγενεσίας κλπ. Νομίζουμε ότι είναι πλέον καιρός να υπάρξει και μια νέα εθνική διεπιστημονική επιτροπή που να καταπιαστεί με την Ελληνική επιχειρηματολογία απέναντι στην αντίστοιχη Τουρκική για τα παρεπόμενα του εν λόγω θέματος. Εννοείται ότι αν είναι από τα υπαρκτά ιδρύματα είτε think tanks είτε ινστιτούτα διεθνών σχέσεων είτε foundations, ευχαριστούμε, αλλά δεν θα πάρουμε. Τα είδαμε τα χαΐρια τους.<br /><br />Εμείς πάντως δεν φανταζόμαστε να υπάρχει μεγαλύτερη τιμή για το 2021, από μια τέτοια απόφαση της Βουλής των Ελλήνων για επέκταση των χωρικών υδάτων των πέντε αυτών νησιών στα δώδεκα ναυτικά μίλια. Πέραν της εθνικής άμυνας, της εθνικής αυτοπεποίθησης και της αξιοπρέπειας, θα αποτελεί και μια πράξη νέας απελευθέρωσης. Τόσο της Δωδεκανήσου, όσο και της Κρήτης. Αν δε πάρουμε ως μέτρο σύγκρισης την επιτυχή απόκρουση του Έβρου, εδώ έχουμε ίσαμε πέντε Έβρους. Μια ταύτιση της παλιγγενεσίας με μια νέα αναγέννηση, τόσο εννοιολογικά, όσο κυριολεκτικά.<br /><br />Και επιπλέον με τους δύο θαλάσσιους εξώστες πλάτους δώδεκα μιλίων, το Δωδεκανησιακό και τον Κρητικό, και με τα πέντε αυτά νησιά, μετά της παράκτιας χώρας, να αγναντεύουν την Ανατολική Μεσόγειο, όπως και το Λιβυκό Πέλαγος, ενώ ταυτόχρονα θα περιφρουρούν το απαράγραπτο και αναφαίρετο δικαίωμα στην υφαλοκρηπίδα, όσο και στην ΑΟΖ.<br /><br />Να πάρουμε πίσω τη θαλάσσια Ελλάδα που μας κλέβουν η Τουρκία με το πραιτοριανό τμήμα της Λιβύης. Παράλληλα να προσφύγουμε στο αρμόδιο διεθνές δικαιοδοτικό όργανο ως προς τις τις πολλαπλές Τουρκικές παραβιάσεις, αφού ο γειτονικός κεμαλοφασισμός, επιβάλει την κατάργηση, μέχρι και στα χωρικά ύδατα, ασκώντας ένα είδος νησοκτονίας. Μάρτυς ο επίσημος χάρτης. Ποια ΑΟΖ λοιπόν, ποια υφαλοκρηπίδα και ποια χωρικά ύδατα. Κοινός τους τόπος είναι η διάχυτη ασφυξία. Μοναδική ελπίδα για τους αξιοπρεπείς Καστελοριζιούς νησιώτες, η ένστολη Ελλάδα του Αιγαίου. Οπότε η σημερινή συμπερίληψη του Καστελόριζου στην επέκταση των χωρικών υδάτων του στα δώδεκα μίλια, κινείται αποκλειστικά στην ηθική και πολιτική σφαίρα. Τουλάχιστον στην αρχή του αγώνα.<br /><br /> Εικόνα Α, πηγή: εφημερίδα Καθημερινή 2 Ιουνίου 2020,<br /><br /><a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2020/06/02/turkey_libya_Screenshot-2020-06-05-at-10.29.37-PM.png"><img height="222" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2020/06/02/turkey_libya_Screenshot-2020-06-05-at-10.29.37-PM.png" width="280" /></a><br /><br /> Εικόνα Β, πηγή: @CERCIYES, MFATurkey, 2 Ιουνίου 2020,<br /><br /><a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2020/06/02/turkey_libya_Screenshot-2020-06-05-at-10.29.50-PM.png"><img height="178" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2020/06/02/turkey_libya_Screenshot-2020-06-05-at-10.29.50-PM.png" width="280" /></a><br /><br /><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><div><br /></div><div><br /></div><div>Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div></div>

“Πως να πάρουμε πίσω τη θαλάσσια Ελλάδα που μας κλέβουν”

Του Χρήστου Κηπουρού Σημείο των καιρών, αποτελεί η πρόγευση από το καθόλα παράνομο σύμφωνο Τουρκίας Λιβύης, διαμέσου προπομπών. Ο λόγος για ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τo Διεθνές Δίκαιο, το τουρκολιβυκό μνημόνιο και το “αιγυπτιακό κλειδί” για την Ελλάδα

<iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="210" src="https://www.youtube.com/embed/3tiIBs9XGyk" width="280"></iframe><div><b><br /></b></div><div> <b>Π.Λιάκουρας</b><br />Ο Καθηγητής Διεθνούς Δικαίου στο Πανεπιστήμιο Πειραιά, Πέτρος Λιάκουρας εξηγεί τι είναι το Διεθνές Δίκαιο που συχνά επικαλούμαστε. Μιλά για το μεγάλο πρόβλημα που έχει προκαλέσει στην Ελλάδα το τουρκολιβυκό μνημόνιο. “Ο Ερντογάν προχώρησε σ’ αυτή τη κίνηση με μοναδικό στόχο να εμποδίσει την Ελλάδα να κάνει συμφωνίες για τις δικές της θαλάσσιες ζώνες”. Ο κ.Λιάκουρας εξηγεί το πολύπλοκο πρόβλημα που έχει δημιουργηθεί, αλλά προτείνει και λύση. Κι αυτή δεν είναι άλλη από τη συμφωνία με την Αίγυπτο. Συμφωνία που μπορεί να αλλάξει τα δεδομένα.<div><br /></div><div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div>Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div></div></div>

Τo Διεθνές Δίκαιο, το τουρκολιβυκό μνημόνιο και το “αιγυπτιακό κλειδί” για την Ελλάδα

Π.Λιάκουρας Ο Καθηγητής Διεθνούς Δικαίου στο Πανεπιστήμιο Πειραιά, Πέτρος Λιάκουρας εξηγεί τι είναι το Διεθνές Δίκαιο που συχνά επικαλούμα...

Διαβάστε την συνέχεια

Συναγερμός στο Αιγαίο: Αποτροπή του ύπουλου σχεδίου υφαρπαγής της Ελληνικής υφαλοκρηπίδας στη Μεσόγειο

<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhfEkYiAjt3FY1b1PauBBK1RMWwabmY6sfzsGCCBDBLHzJ6VYQeJllh4hAZgExdaZHVMt80xc5yRaEBjS94YosYvlgP3UnPKOfHlc5JSnUTgj2fDaWUE73_lUHY1pcgzzThWITkt6nvkwI/s696/polemiko_nautiko_04.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="462" data-original-width="696" height="185" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhfEkYiAjt3FY1b1PauBBK1RMWwabmY6sfzsGCCBDBLHzJ6VYQeJllh4hAZgExdaZHVMt80xc5yRaEBjS94YosYvlgP3UnPKOfHlc5JSnUTgj2fDaWUE73_lUHY1pcgzzThWITkt6nvkwI/w640-h424/polemiko_nautiko_04.jpg" width="280" /></a><br /><br />Το Πολεμικό Ναυτικό αυτή την εβδομάδα ήταν στο Αιγαίο με 30 μονάδες επιφανείας για διάφορες αποστολές και παρατηρούσε όλες τις κινήσεις που γίνονταν από την Τουρκική ακτοφυλακή και το Τουρκικό Πολεμικό Ναυτικό. Πηγή εικόνας: Πολεμικό Ναυτικό 05/06/2020<br /><br />-Κανείς δεν θα κάτσει με σταυρωμένα τα χέρια στις Ένοπλες Δυνάμεις<br />-Οι αποτρεπτικές κινήσεις στο μεταναστευτικό<br />-Ένστολοι διακινητές της Τουρκικής ακτοφυλακής<br />-Το αλεξίπτωτο του Αρχηγού ΓΕΕΘΑ μήνυμα επιχειρησιακής ετοιμότητας<br /><br />Εν αναμονή των προκλήσεων από την Τουρκία βρίσκονται οι Επιτελείς στην Λεωφόρο Μεσογείων οι οποίοι είναι πεπεισμένοι ότι αυτές θα κλιμακωθούν. Η Άγκυρα όπως σημειώνουν χαρακτηριστικά, με ιδιαίτερη μεθοδικότητα αναμένεται ότι θα προχωρήσει στα επόμενα βήματα των αξιώσεων στην υφαλοκρηπίδα της Ανατολικής Μεσογείου.<br /><br />Σε κάθε επόμενο προκλητικό βήμα από την Τουρκία, προηγούνται οι ανάλογες εξαγγελίες, πολλές από τις οποίες βέβαια έχουν ειπωθεί ξανά και ξανά από κυβερνητικούς αξιωματούχους.<br /><br />Προβληματισμός στο Επιτελείο μπορεί να μην υπάρχει, διότι γνωρίζουν ήδη το τι πρόκειται να πράξουν εφόσον απαιτηθεί, αλλά δεν είναι δυνατό να πει κάποιος πως δεν υπάρχει η ανησυχία και κυρίως το άγχος να προχωρήσει ο σχεδιασμός στην περίπτωση που ξεκινήσει η γείτονα ν’ ανεβάζει τους τόνους στο Αιγαίο.<br /><br />Πάντως οι Επιτελείς εκείνο που περνούν στο προσωπικό των Ενόπλων Δυνάμεων είναι ότι σε κάθε περίπτωση κανείς δεν μπορεί να κάτσει με σταυρωμένα τα χέρια από την ώρα που αρχίσει η Τουρκία να πλησιάζει το φυτίλι του Αιγαίου.<br /><br /> <img height="210" src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2020/06/200605222450_SPETSAI01.jpg" width="280" /><div><br /></div><div>Τουλάχιστον τέσσερις φρεγάτες του Πολεμικού Ναυτικού βρίσκονται διαρκώς εν πλω από το Βόρειο Αιγαίο μέχρι την Αν. Μεσόγειο. Πηγή: Πολεμικό Ναυτικό<br /><br />Στο ίδιο μήκος άλλωστε κινείται και ο πολιτικός κόσμος που στις δηλώσεις του στέλνει μηνύματα προς την Τουρκία ότι όσα σκέφτεται να πράξει στο Αιγαίο, δεν θα είναι γι’ αυτή μια εύκολη υπόθεση.<br />Τα ενεργειακά, η Γαλάζια Πατρίδα και η εργαλειοποίηση του μεταναστευτικού<br /><br />Όλες οι αξιολογήσεις που γίνονται μέσα από ένα δίκτυο πληροφοριών που φτάνουν στο Επιτελείο, συνηγορούν στο γεγονός πως δεν μπορεί η Ελληνική πολιτεία να κάνει ούτε βήμα πίσω απέναντι στις αυθαίρετες και παράλογες διεκδικήσεις της Τουρκίας, η οποία όσο βρίσκεται έξω από την «πίτα» των ενεργειακών στην Αν. Μεσόγειο, θα επιχειρήσει και δια της βίας να γίνει υπολογίσιμη από όλες τις χώρες της ενεργειακής συμμαχίας.<br /><br />Εκτός όμως από το ενεργειακό σχέδιο της Άγκυρας υπάρχει και το δόγμα της λεγόμενης «Γαλάζιας Πατρίδας» και πάνω σ’ αυτό η Τουρκία εφαρμόζει με απόλυτη συνείδηση την στρατηγική της πολυμετωπικής πίεσης την οποία στηρίζει στις Ένοπλες Δυνάμεις της. Στην διπλωματική της φαρέτρα διατηρεί και την ασύμμετρη απειλή του μεταναστευτικού για το οποίο στο Ελληνικό Επιτελείο ξέρουν ότι μόλις η γειτονική χώρα θελήσει να εφαρμόσει ένα εκτεταμένο προκλητικό σχέδιο, το πρώτο που θα κάνει είναι το πράσινο φως σε χιλιάδες μετανάστες.<br /><br />Ήδη τα τελευταία 24ωρα φαίνεται πως η μεταναστευτική πίεση σταδιακά αυξάνεται. Μπορεί στον Έβρο η Τουρκία να ενεργοποίησε τα fake news των χιλιάδων μεταναστών κάτι που διέψευσε επίσημα η Ελληνική κυβέρνηση, όμως οι προσπάθειες αποτροπής σε σχέση με τις αρχές Μαΐου έχουν αυξηθεί. Στρατιωτικές και αστυνομικές πηγές διαβεβαιώνουν ότι οι αριθμοί αυτοί μπορούν να διαχειριστούν από τις δυνάμεις φρούρησης με μεγάλη ευκολία.<img height="186" src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2020/06/200605222729_FLOROS09.jpg" width="280" />Ο <i>Αρχηγός ΓΕΕΘΑ, Στρατηγός Κωνσταντίνος Φλώρος μαζί με δυο ανώτατους επιχειρησιακούς Αξιωματικούς των Ειδικών Δυνάμεων (Διευθυντής επιχειρήσεων του ΓΕΣ και Διευθυντής Ειδικών Δυνάμεων) οι οποίοι τον ακολούθησαν στο άλμα στατικού ιμάντα. Πηγή: ΓΕΕΘΑ</i><br /><br />Στα νησιά του Βορειοανατολικού Αιγαίου η εγρήγορση των δυνάμεων του Λιμενικού, του Πολεμικού Ναυτικού, των Αμφίβιων Δυνάμεων, έχει αυξηθεί από την στιγμή που παρατηρείται ένα trafficking ακόμη κι από την Τουρκική ακτοφυλακή η οποία εδώ και καιρό παίζει τον ρόλο του ένστολου διακινητή.<br /><br />Οι φρουροί του Αρχιπελάγους γνωρίζουν ότι όσο περνούν οι μέρες και τα νερά ζεσταίνονται οι ροές θ’ αυξάνονται ούτως ή αλλιώς διότι υπάρχει και η μερίδα των μεταναστών που δεν περιμένουν την εργαλειοποίηση από την Τουρκία.<br />Οι Αρχηγοί ζήτησαν επιχειρησιακή ετοιμότητα<br /><br />Πάντως σύμφωνα με ανώτατες πηγές η αυξημένη εγρήγορση στα νησιά, αν τη δούμε σε αριθμούς μόνο της τρέχουσας εβδομάδας που φεύγει, έφτασε στις 30 εν πλω μονάδες επιφανείας από τη Σαμοθράκη μέχρι τη Στρογγύλη και φυσικά την Αν. Μεσόγειο.<br /><br />Το προσωπικό των Ενόπλων Δυνάμεων δίνει εδώ και καιρό τον καλύτερό του εαυτό σε όλα τα επίπεδα. Μάλιστα αυτή τη βδομάδα αν δούμε τις κινήσεις που έχει κάνει η στρατιωτική ηγεσία, παρατηρεί κανείς ότι βρέθηκε σε κρίσιμους σχηματισμούς.<br /><br />Ο Αρχηγός ΓΕΕΘΑ, Στρατηγός Κωνσταντίνος Φλώρος, μαζί με τον Αρχηγό του Γενικού Επιτελείου Στρατού, Αντιστράτηγο Χαράλαμπο Λαλούση βρέθηκαν στην ΑΣΔΕΝ, τη Διοίκηση που είναι επιφορτισμένη με την φρούρηση του Αν. Αιγαίου.<br /><br />Ο Αρχηγός της Πολεμικής Αεροπορίας, Αντιπτέραρχος Γεώργιος Μπλιούμης για δεύτερη φορά μέσα σε έναν μήνα μετέβη στον Άραξο, στην 116 Πτέρυγα Μάχης και πέταξε με τα φτερά της 336 Μοίρας «Όλυμπος».Ο Αρχηγός ΓΕΕΘΑ μαζί με το “συνάφι” του, τους Καταδρομείς και βάτραχους Ειδικών Επιχειρήσεων στο Κέντρο Εκπαίδευσης Ειδικών Δυνάμεων. Πηγή: ΓΕΕΘΑ<br /><br />Ο Αντιναύαρχος Στυλιανός Πετράκης βρέθηκε στο Αρχηγείο Στόλου καθώς συνόδευε τον Αρχηγό ΓΕΕΘΑ κατά την επίσκεψή του την Παρασκευή.<br /><br />Εκεί, σύμφωνα με πληροφορίες οι Αξιωματικοί του Πολεμικού Ναυτικού δήλωσαν στην ηγεσία την πλήρη ετοιμότητα που έχει ο στόλος αλλά τους παρουσίασαν και τα προβλήματα που έχουν συσσωρευτεί εδώ και χρόνια.<br /><br />Πάντως το κλείσιμο της εβδομάδας για τον Αρχηγό ΓΕΕΘΑ ήταν ένα μήνυμα για το σύνολο των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων. Το άλμα στο κενό από το ελικόπτερο Chinook εντάσσεται στο πλαίσιο της 6μηνιαίας συντήρησης αλεξιπτωτιστή για τον καταδρομέα Αρχηγό, όμως με αυτό τον τρόπο στέλνει το μήνυμα ότι ο πρώτος την τάξη των Ενόπλων Δυνάμεων βρίσκεται κοντά στα στελέχη με τα οποία κι αυτός μεγάλωσε και διοίκησε και δίνει το παράδειγμα της επιχειρησιακής ετοιμότητας και διαρκούς ασκήσεως.</div><div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div>

Συναγερμός στο Αιγαίο: Αποτροπή του ύπουλου σχεδίου υφαρπαγής της Ελληνικής υφαλοκρηπίδας στη Μεσόγειο

Το Πολεμικό Ναυτικό αυτή την εβδομάδα ήταν στο Αιγαίο με 30 μονάδες επιφανείας για διάφορες αποστολές και παρατηρούσε όλες τις κινήσεις που ...

Διαβάστε την συνέχεια

Στέιτ Ντιπάρτμεντ: Προκλητικό το μνημόνιο Τουρκίας - Λιβύης

<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgw4G2f-CW15kkqKE4KwkJnezEfoz1vo0-gUrPhbFz7zQy9YZv23nNRC6_sNZNVO8iKV2ETxOYsbeofwPcj6n20MKq4n-86SWiflxBN3rQy6LaeolPcbMBB1N4LXTSVLFEb9j9QuHanO-c/s586/department+of+states.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="390" data-original-width="586" height="186" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgw4G2f-CW15kkqKE4KwkJnezEfoz1vo0-gUrPhbFz7zQy9YZv23nNRC6_sNZNVO8iKV2ETxOYsbeofwPcj6n20MKq4n-86SWiflxBN3rQy6LaeolPcbMBB1N4LXTSVLFEb9j9QuHanO-c/w640-h426/department+of+states.jpg" width="280" /></a><br /><br />«Προκλητικό και αντιπαραγωγικό» χαρακτηρίζει το μνημόνιο που υπέγραψε η Τουρκία με το καθεστώς της Τρίπολης η αμερικανική κυβέρνηση, με γραπτή απάντηση εκπρόσωπου του Στέιτ Ντιπάρτμεντ σε ερώτηση της ιστοσελίδας «Hellas Journal», σε συνέχεια της <a href="https://www.liberal.gr/world/t-erntogan-sunechizoume-ereunes-kai-geotriseis-se-sunergasia-me-ti-libui/305973">συνάντησης του Ταγίπ Ερντογάν με τον αλ Σάρατζ</a>. <br /><br />Ο εκπρόσωπος υπογραμμίζει ότι το παράνομο μνημόνιο δεν μπορεί, από νομικής απόψεως ζήτημα, να επηρεάσει τα δικαιώματα ή τις υποχρεώσεις τρίτων κρατών, όπως η Ελλάδα και επαναλαμβάνει τη δήλωση αμερικανών αξιωματούχων, όπως του υφυπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ Φρανκ Φάνον και του πρέσβη στην Αθήνα, Τζέφρι Πάιατ, ότι τα νησιά έχουν και ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδα.<br /><br />Αναλυτικά, η απάντηση του εκπροσώπου του Στέιτ Ντιπάρτμεντ<br /><br />«Η δήλωσή μας εξακολουθεί να ισχύει. Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τα ακόλουθα, που αποδίδονται σε εκπρόσωπο του υπουργείου Εξωτερικών:<br /><br />Ενώ οι Ηνωμένες Πολιτείες γενικά δεν λαμβάνουν θέση σχετικά με τις θαλάσσιες διενέξεις άλλων κρατών, θεωρούμε ότι οι ενέργειες της Τουρκίας είναι αντιπαραγωγικές και προκλητικές.<br /><br />Ως ζήτημα μακροχρόνιας πολιτικής, ενθαρρύνουμε τα κράτη να επιλύουν τις διαφορές τους ειρηνικά σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο. Εν αναμονή της οριοθέτησης των ανεπίλυτων θαλάσσιων συνόρων, καλούμε όλες τις πλευρές να επιδείξουν αυτοσυγκράτηση και να καταβάλουν κάθε προσπάθεια να μην θέσουν σε κίνδυνο ή να εμποδίσουν την επίτευξη τελικής συμφωνίας για τα θαλάσσια σύνορα.<br /><br />Σημειώνουμε ότι η Ελλάδα έχει επίσης θαλάσσιες αξιώσεις στην περιοχή που αναφέρεται το μνημόνιο της Τουρκίας και της Λιβύης. Ως προς αυτό, υπογραμμίζουμε ότι το μνημόνιο συμφωνίας δεν μπορεί, από νομικής άποψης ζήτημα, να επηρεάσει τα δικαιώματα ή τις υποχρεώσεις τρίτων κρατών, όπως η Ελλάδα. Σημειώνουμε επίσης ότι, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, όπως αντικατοπτρίζεται στο δίκαιο της Σύμβασης για τη Θάλασσα, τα νησιά έχουν ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδα στον ίδιο βαθμό με οποιαδήποτε άλλη χερσαία επικράτεια».<br /><br />Η ερώτηση <br /><br />«Τον περασμένο Δεκέμβριο μας είπατε ότι ''η ανακοίνωση για το υπογεγραμμένο μνημόνιο οριοθέτησης μεταξύ της Τουρκίας και της Τρίπολης (GNA) έχει αυξήσει τις εντάσεις στην περιοχή και είναι μη βοηθητική και προκλητική''.<br /><br />Η δήλωση σας παραμένει ως έχει;<br /><br />Επίσης: Σήμερα (χθες), σύμφωνα με τον Anadolu:<br /><br />Ο Τούρκος πρόεδρος είπε ότι η Άγκυρα και η Τρίπολη σχεδιάζουν να προωθήσουν τη συνεργασία στην Ανατολική Μεσόγειο, συμπεριλαμβανομένων των δραστηριοτήτων έρευνας και γεώτρησης, ώστε να επωφεληθούν περαιτέρω από τους φυσικούς πόρους.<br /><br />Όπως είναι γνωστό, αυτές οι δραστηριότητες θα γίνουν δίπλα στην Κρήτη.<br /><br />Ποια είναι η θέση σας σχετικά με αυτές τις παράνομες δραστηριότητες της Τουρκίας και της Λιβύης;»<div><br /></div><div><a href="https://www.liberal.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div>

Στέιτ Ντιπάρτμεντ: Προκλητικό το μνημόνιο Τουρκίας - Λιβύης

«Προκλητικό και αντιπαραγωγικό» χαρακτηρίζει το μνημόνιο που υπέγραψε η Τουρκία με το καθεστώς της Τρίπολης η αμερικανική κυβέρνηση, με γραπ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Τουρκία θα συνεχίσει να ακολουθεί το δόγμα της ναυτικής επέκτασης της γαλάζιας πατρίδας

<br /><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiZgURavQtIwnhfzL_5Eal7vQGOgkY563d2frlO7ZMLMn9KenqBdygve5YF_vCUCFd17KjonWMQkzgYboH46UFXCrbjPQKa8gFdMMXYpGik7HXvF3fm6Fu4zrYSoGxWEV9qkJs0vhQGc84/s1024/7548633214555.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="654" data-original-width="1024" height="178" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiZgURavQtIwnhfzL_5Eal7vQGOgkY563d2frlO7ZMLMn9KenqBdygve5YF_vCUCFd17KjonWMQkzgYboH46UFXCrbjPQKa8gFdMMXYpGik7HXvF3fm6Fu4zrYSoGxWEV9qkJs0vhQGc84/w640-h408/7548633214555.jpg" width="280" /></a><br /><a href="https://warontherocks.com/author/shane-mason/"></a><br /><div><b>ΡΑΪΑΝ ΤΖΙΝΓΚΕΡΣ</b><br />« Mavi vatan, "Ή" μπλε πατρίδα ", έχει γίνει μια κοινή φράση στην τουρκική πολιτική ζωή. Χρησιμοποιείται συχνότερα ως συντομογραφία για τους ναυτικούς ισχυρισμούς της Άγκυρας στην ανατολική Μεσόγειο. Κεντρικό στοιχείο αυτών των συμφερόντων είναι η παρουσία μεγάλων αποθέσεων φυσικού αερίου στα παράλια του νησιού της Κύπρου. Για την Τουρκία, το μεγαλύτερο μέρος αυτών των καταθέσεων βρίσκεται σε αυτό που ερμηνεύει η Τουρκία είναι η αποκλειστική οικονομική ζώνη της. Μια τέτοια στάση, ωστόσο, έρχεται σε αντίθεση με τους ισχυρισμούς της Ελλάδας και της Κυπριακής Δημοκρατίας. Και οι δύο κυβερνήσεις υποστήριξαν ότι η Άγκυρα αγνοεί την ελληνική και κυπριακή κυριαρχία, καθώς και βασικά καταστατικά της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (μια συνθήκη που δεν έχει επικυρώσει ποτέ η Τουρκία). Ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν παρέμεινε σταθερός παρά τις απειλές κυρώσεων και την αυξημένη διπλωματική απομόνωση. «Εκτελώντας τα καθήκοντά μας , δήλωσε, «είμαστε περήφανοι που κυματίζουμε το λαμπρό τούρκικο πανό μας σε όλες τις θάλασσές μας. Υποστηρίζω ότι είμαστε έτοιμοι να προστατεύσουμε κάθε τμήμα της γαλάζιας πατρίδας των 462 χιλιάδων τετραγωνικών μέτρων με μεγάλη αποφασιστικότητα και αναλαμβάνουμε κάθε πιθανό καθήκον που μπορεί να έρθει. "<br /><br />Η επινόηση του όρου «μπλε πατρίδα» αντιπροσωπεύει τελικά κάτι περισσότερο από μια πράξη πολιτικού σήματος. Σε μεγάλο βαθμό, σηματοδοτεί μια κάπως δραματική αλλαγή στο δόγμα στους τουρκικούς πολιτικούς και στρατιωτικούς κύκλους. Πριν από λίγο καιρό οι αλλαγές στην τουρκική στρατηγική σκέψη συσχετίστηκαν με μεταβάσεις στη διοίκηση(ιδίως μετάβαση μεταξύ πιο κοσμικών ηγετών σε πιο θρησκευτικά συντηρητικούς). Μέχρι πρόσφατα, η εμφάνιση της ρητορικής «γαλάζιας πατρίδας» της Τουρκίας συνδέεται γενικά με τον πρώην αρχηγό προσωπικού του ναυτικού, Cihat Yaycı. Ωστόσο, με την πρόσφατη υποβιβασμό και παραίτηση του Yaycı, οι σχολιαστές έχουν αναλάβει μια νέα εκτίμηση για τον συγγραφέα και επικεφαλής υποστηρικτή της ιδέας, πρώην Τούρκο Ναύαρχο Cem Gürdeniz. Η παρουσία του στα δημοφιλή τουρκικά μέσα ενημέρωσης έχει κάνει κάτι περισσότερο από το να μετατρέψει την έννοια της «γαλάζιας πατρίδας» σε ένα σύγχρονο λέξη-κλειδί. Τα γραπτά του και οι τηλεοπτικές εμφανίσεις του υποδηλώνουν την ανύψωση μιας πιο επιθετικής και ανταγωνιστικής πίεσης σκέψης στους τουρκικούς κύκλους ασφαλείας.<br /><br />Ως οπαδός της εθνικιστικής αριστεράς της Τουρκίας, ο Gürdeniz φαίνεται να εκπροσωπεί μια αυξανόμενη ομάδα με επιρροές προσωπικότητες, συμπεριλαμβανομένων αρκετών πρώην αξιωματικών της σημαίας. Η δέσμευση αυτής της ομάδας είναι κοινή περιφρόνηση για τις Ηνωμένες Πολιτείες και αυτό που συχνά αποκαλούν «Ατλαντικό πλαίσιο». Συνολικά, δεν είναι σαφές τι σημαίνει αυτή η αναπτυσσόμενη συναίνεση για το μέλλον των τουρκικών σχέσεων με τους γείτονές της, πόσο μάλλον για τους δεσμούς της Άγκυρας με το ΝΑΤΟ, τις Ηνωμένες Πολιτείες ή τη Ρωσία. Τουλάχιστον, η υπεροχή μιας ολοένα και πιο δογματικής προσέγγισης προς την «γαλάζια πατρίδα» της Τουρκίας υποδηλώνει ότι υπάρχει μεγαλύτερη ένταση στην ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Η πολιτική του Διδακτορικού δεν είναι μια ιδιαίτερα πρόσφατη καινοτομία στην τουρκική πολιτική ζωή. Κατά την πρώτη δεκαετία της κυριαρχίας του Ερντογάν, η τουρκική εξωτερική πολιτική έτεινε να ακολουθεί τις ιδεολογικές εντολές του διασημότερου υπουργού Εξωτερικών της χώρας, Αχμέτ Νταβούτογλου. Για μεγάλο μέρος της θητείας του, ο Νταβούτογλου φρόντισε την εγγενή δύναμη της Τουρκίας ως κράτος που βρίσκεται στο πολιτιστικό και ιστορικό σταυροδρόμι της Ευρώπης, της Αφρικής και της Ασίας. Αυτό το «στρατηγικό βάθος», ή stratejik derinlikόπως το ονόμασε, επέτρεψε στην Άγκυρα μοναδικά πλεονεκτήματα στη δημιουργία μιας νέας πολιτικής, οικονομικής και κοινωνικής τάξης στη Μέση Ανατολή και στον ευρύτερο μουσουλμανικό κόσμο. Προωθώντας αυτό το ευρύ γεωστρατηγικό όραμα για το μέλλον της Τουρκίας, ο Νταβούτογλου βρισκόταν στην πρώτη γραμμή της προώθησης μιας πρωταρχικής ατζέντας στρατηγικής συνεργασίας, αυξημένου εμπορίου και αλληλεγγύης μεταξύ των γειτόνων της χώρας (μια προσπάθεια που προαναγγέλθηκε ως «μηδενικό πρόβλημα» της Τουρκίας). Μέχρι το 2012, ωστόσο, πολλές από τις προηγούμενες επιτυχίες αυτού του δόγματος είχαν οδηγήσει σε αποτυχία. Το υποτιθέμενο «στρατηγικό βάθος» της Τουρκίας προσέφερε ελάχιστο τρόπο μόχλευσης για την αντιμετώπιση μυριάδων κρίσεων, είτε πρόκειται για εμφύλιο πόλεμο της Συρίας, για την πολιορκία της Γάζας, είτε για την ανατροπή του πρώην Προέδρου της Αιγύπτου Mohammed Morsi. Ενώ η πολιτική καριέρα του Νταβούτογλου υπέστη από την απόλυση του από την κυβέρνηση το 2016, στοιχεία της σκέψης του «στρατηγικού βάθους» ζωντανά Μέχρι σήμερα, ο Ερντογάν εξακολουθεί να χαρακτηρίζει τον μοναδικό ρόλο της Τουρκίας ως ηγέτη στον ισλαμικό κόσμο και βασικό κράτος στη Μέση Ανατολή.<br /><br />Η περιθωριοποίηση του Νταβούτογλου δεν σημαίνει ότι η Τουρκία στερείται πλέον υποθετικών οραματιστών σε θέματα εξωτερικής πολιτικής. Μια σάρωση των δημοφιλών συντακτικών συγγραφέων της χώρας προσφέρει ενδείξεις ότι υπάρχουν πολλά άτομα που φιλοδοξούν να αναλάβουν τη θέση του Νταβούτογλου. Οι περισσότεροι κορυφαίοι σχολιαστές, ωστόσο, δεν έχουν ακόμη προσφέρει ένα ολοκληρωμένο στρατηγικό όραμα για το μέλλον της χώρας. Η πιο εκθαμβωτική εξαίρεση σε αυτήν την τάση βρίσκεται στα γραπτά του Gürdeniz, συνταξιούχου οπίσθιου ναύαρχου του τουρκικού ναυτικού. Από μόνος του, ο Γκρεντένιζ ξεχωρίζει κάπως με τα περισσότερα συνταξιούχα μέλη του Τουρκικού στρατού. Αν και οι πρώην στρατηγοί προσφέρουν σχόλια από καιρό σε καιρό σε έντυπα και στην τηλεόραση, ο Γκρεντένιζ είναι αναμφισβήτητα ο πιο ορατός και παραγωγικός πρώην αξιωματικός της σημαίας στα τουρκικά μέσα ενημέρωσης σήμερα. Αυτό είναι ένα ιδιαίτερα εντυπωσιακό γεγονός δεδομένου του βαθμού στον οποίο το τουρκικό ναυτικό βρίσκεται υπό τη σκιά του στρατού, του μεγαλύτερου και πιο κύρους κλάδου υπηρεσίας της χώρας. Από τον δικό του λογαριασμό, αυτός είναι ένας από τους παράγοντες που εμπνέουν την εμπλοκή του Gürdeniz με το κοινό. Τουρκία,υποστηρίζει , ιστορικά στερείται εκτίμησης για τις θαλάσσιες παραδόσεις και τα επιτεύγματά του. Η υπεράσπιση των χωρικών υδάτων της χώρας, η «μπλε πατρίδα» της, είναι εξίσου σημαντική με την προστασία του τουρκικού εδάφους.<br /><br />Η ιστορία της ζωής του Gürdeniz έχει μεγάλη ομοιότητα με αυτή των άλλων ανώτερων στρατιωτικών ηγετών. Είναι σχεδόν εξ ολοκλήρου προϊόν στρατιωτικής εκπαίδευσης από το γυμνάσιο προς τα εμπρός (με εξαίρεση το μεταπτυχιακό σε πανεπιστήμιο στις Βρυξέλλες). Εκτός από την υπηρεσία σε πολλά πολεμικά πλοία και μια περιοδεία στα κεντρικά γραφεία του ΝΑΤΟ, ο Gürdeniz έλαβε την τιμή να διευθύνει το τμήμα σχεδιασμού πολιτικής του τουρκικού ναυτικού μεταξύ 2009 και 2011. Πέρασε πολλά χρόνια στην καριέρα του συνεργαζόμενος στενά με τις Ηνωμένες Πολιτείες (συμπεριλαμβανομένων δύο χρόνια διαμονής στη Ναυτική Μεταπτυχιακή Σχολή). Είναι παραγωγικός συγγραφέας, έχοντας συντάξει πολλά βιβλία για διάφορα θέματα που σχετίζονται με τον στρατό. Τρία χρόνια μετά την επίτευξη του βαθμού του πίσω ναύαρχου (άνω μισό),<br /><br />Από το καλοκαίρι του 2016, ο Gürdeniz, ο οποίος είναι πλέον συνταξιούχος, διατηρεί σταθερή παρουσία στα τουρκικά μέσα ενημέρωσης. Πολλές από τις πρώτες συνεντεύξεις και τις απόψεις του δαιμονοποίησαν την απόπειρα πραξικοπήματος του 2016, κατηγορώντας την για μια τεράστια συνωμοσία που περιελάμβανε τις Ηνωμένες Πολιτείες και τους Ευρωπαίους συμμάχους της. Ο ρόλος των υποστηρικτών του φιλο-Fethullah Gülen στο πραξικόπημα, κατά την άποψή του, κάλυψε μια ευρύτερη προσπάθεια από αυτό που αναφέρεται ως πλαίσιο ή μέτωπο του Ατλαντικού ( Atlantik yapı / cephe ). Ένας κρίσιμος στόχος αυτού του μέτωπου του Ατλαντικού δεν ήταν απλώς η απομάκρυνση του Ερντογάν, αλλά η τιμωρία της Τουρκίας που πλησιάζει τη Ρωσία . Η εχθρότητα του προς τις Ηνωμένες Πολιτείες και τη Δυτική Ευρώπη δεν έχει ξεθωριάσει με τον καιρό. Στην εβδομαδιαία στήλη του για την εφημερίδα Aydınlık, κατηγορεί τακτικά την Ουάσινγκτον ότι επιδιώκει να υπονομεύσει τα τουρκικά συμφέροντα (μια πρόθεση, υποστηρίζει, που καλύπτεται από την επιθυμία να αποτραπεί η ανάληψη της Τουρκίας ως παγκόσμιας δύναμης ). Αν και δεν καταδικάζει την ένταξη της Άγκυρας στο ΝΑΤΟ, υποστήριξε με συνέπεια ότι η συμμαχία είναι μια εκδήλωση αυτού που εξακολουθεί ευφημικά να χαρακτηρίζει το «μέτωπο του Ατλαντικού». Το πολιτικό πεπρωμένο της Τουρκίας, οι μετρητές Gürdeniz, βρίσκεται ευρέως με τα κράτη της Ευρασίας (κυρίως τη Ρωσία). Στις συνεντεύξεις και τα γραπτά του, υποστήριξε ότι η οικοδόμηση βαθύτερων δεσμών με τη Ρωσία και την Κίνα όχι μόνο θα βοηθούσε στην προώθηση των τουρκικών συμφερόντων, αλλά θα χρησιμεύσει επίσης ως προπύργιο ενάντια σε αυτό που έχει χαρακτηρίσει «ιμπεριαλιστικές δυνάμεις» της Δύσης .<br /><br />Αρκετοί παράγοντες κάνουν τον Γκουντενίζ και τις απόψεις του ιδιαίτερα σημαντικούς στο σημερινό πολιτικό περιβάλλον. Σε αντίθεση με τον Davutoğlu, ο Gürdeniz φαίνεται να αντικατοπτρίζει ένα θεσμικό πλαίσιο σκέψης περισσότερο σύμφωνα με τους καιρούς. Οι πολιτικές απόψεις του, καθώς και η σχέση του με βασικές δημοσιεύσεις, τον τοποθετούν σταθερά ανάμεσα στους οπαδούς του Ντοσού Περίνσεκ και του Κόμματος του Βατάν. Ως μια ομάδα που ορίζεται από την αγάπη της για τη Ρωσία και την κατηγορηματική της αντίθεση στις Ηνωμένες Πολιτείες, το Κόμμα Vatan του Perinçek υποψιάζεται ότι έχει σημαντική υποστήριξη μεταξύ τμημάτων του τουρκικού στρατού γενικά. Οι ειδήσεις ανέφεραν επίσης ότι η διοίκηση του Ερντογάν επιδίωξε σκόπιμα να προστατεύσει και να προωθήσει αξιωματικούς υπέρ του Περιντσέκ μετά το πραξικόπημα του 2016. Αυτή η προσπάθεια, υποστηρίζεται, βοήθησε στην επανεγκατάσταση του στρατού υπό την ηγεσία αξιωματικών με ισχυρά κοσμικά διαπιστευτήρια, αλλά προφανώς αντι-Γκουλενίστ, αντι-Κουρδικά και αντι-Δυτικά συμπάθεια . Όπως ο Perinçek, ο Gürdeniz ισχυρίζεται ότι η Ουάσινγκτον σκοπεύει να υπονομεύσει την κυριαρχία της Τουρκίας σε συνασπισμό με άλλες περιφερειακές δυνάμεις. Κεντρικό σημείο αυτής της αναδυόμενης συμμαχίας είναι η Ελλάδα, ένα κράτος το οποίο χρεώνει με μια μακρά ιστορία συμμαχίας με τις δυτικές αυτοκρατορικές δυνάμεις. Γι 'αυτό το λόγο, ο Gürdeniz κάλεσε την Άγκυρα να ακολουθήσει σταθερή κατεύθυνση προς την Ελλάδα και τις ανταγωγές της στο Αιγαίο και τη Μεσόγειο. Τα νερά που συνορεύουν με τα νησιά της Ελλάδας, κατά την άποψή του, δεν επιτρέπουν στην Αθήνα το δικαίωμα να εκμεταλλεύεται τις αποθέσεις φυσικού αερίου της περιοχής. Ελλείψει στρατιωτικής δύναμης, η Ελλάδα αντ 'αυτού βασίζεται στις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ευρώπη για να ενεργήσει για λογαριασμό της. «Η Ελλάδα», υποστηρίζει ο Gürdeniz, «μπορεί να ζήσει μέσα στον ονειρικό κόσμο του παρελθόντος της και να χτίσει ατελείωτες φαντασιώσεις . Αλλά δεν πρέπει να επιβάλλει αυτά τα πράγματα στην κυριαρχία και τα συμφέροντα της Τουρκίας στο Αιγαίο, στη Μεσόγειο, [και] στη Μαύρη Θάλασσα. Πρέπει να γνωρίζουν τη θέση τους. "<br /><br /><img height="157" src="http://2k8r3p1401as2e1q7k14dguu-wpengine.netdna-ssl.com/wp-content/uploads/2020/06/Gingeras-Pic.jpg" width="280" /><br /><br />Γαλάζια πατρίδα της Τουρκίας<br /><br />Υπάρχουν σημαντικές ενδείξεις που υποδηλώνουν ότι οι απόψεις του Gürdeniz είχαν σημαντικό αντίκτυπο. Το πιο προφανές σημάδι της επιρροής του είναι η πλέον διαδεδομένη χρήση της φράσης «mavi vatan» ή «μπλε πατρίδα». Τον Μάρτιο του 2019, το τουρκικό ναυτικό πραγματοποίησε ασκήσεις μεγάλης κλίμακας με <a href="https://www.aa.com.tr/en/vg/video-gallery/blue-homeland-2019-military-exercise/8">το επιχειρησιακό όνομα «Blue Homeland 2019». </a>Το επίσημο περιοδικό που χρηματοδοτείται από το Τουρκικό Ναυτικό Πολεμικό Κολλέγιο φέρει επίσης το όνομα Mavi Vatan . Πιο αποκαλυπτικά σημάδια αυτής της τάσης μπορούν να βρεθούν στις δηλώσεις και δημοσιεύσεις πρώην αξιωματικών της σημαίας. Όπως ο Gürdeniz, αρκετοί πρώην θαυμαστές, όπως ο Πίσω Διευθυντής Soner Polat , ο Ναύαρχος Özden Örnek και ο Οπίσθιος Ναύαρχος Mustafa Özbey, έχουν γράψει ή μιλήσει λαμπερά για τις ιδέες του (συχνότερα σε εφημερίδες και τηλεοπτικά προγράμματα που ευθυγραμμίζονται με το Vatan Party του Perinçek). Αναμφισβήτητα η πιο εντυπωσιακή επίδειξη αυτής της κοσμοθεωρίας μπορεί να φανεί στην εξελισσόμενη πολιτική της Τουρκίας έναντι της Λιβύης. Τον Δεκέμβριο του 2019, η Άγκυρα υπέγραψε μνημόνιο συμφωνίας με εκπροσώπους της κυβέρνησης της Τρίπολης. Η συμφωνία, η οποία κατέγραψε αμοιβαία εκτεταμένα θαλάσσια σύνορα μεταξύ των δύο κρατών, έχει ανακοινωθεί σε ολόκληρο το πολιτικό φάσμα της Τουρκίας ως θρίαμβος στο όνομα της γαλάζιας πατρίδας της χώρας.<br /><br />Τα πρόσφατα γεγονότα, ωστόσο, υποδηλώνουν ότι η ιδεολογική επιρροή του Gürdeniz και άλλων που σχετίζονται με την υπερεθνικιστική αριστερά μπορεί να έχει ορισμένα όρια. Στις 16 Μαΐου του τρέχοντος έτους, ο αρχιτέκτονας της συμφωνίας της Τουρκίας με τη Λιβύη, ο πρεσβύτερος Ναύαρχος Cihat Yaycı, υποβιβάστηκε επίσημα σύμφωνα με προεδρικό διάταγμα. Η επικύρωση του υποβιβασμού από τον Ερντογάν προκάλεσε έντονη κερδοσκοπία στα τουρκικά μέσα ενημέρωσης. Ως αρχηγός προσωπικού του ναυτικού, ο Yaycı θεωρήθηκε γενικά ως αναδυόμενος στρατηγικός οραματιστής που υπερασπίστηκε πολλές από τις δυναμικές πολιτικές που πρότεινε ο Gürdeniz. Στα πρόσφατα βιβλία του, ο Yaycı έχει προχωρήσει τόσο πολύ ώστε να αμφισβητήσει ανοιχτά την κατοχή των νησιών του Αιγαίου από την Ελλάδα. Η απόφασή του να παραιτηθεί παρά να αποδεχτεί την υποβιβασμό του έδωσε ζωοτροφές σε σχολιαστές που βλέπουν αυτή την υπόθεση ως διαμάχη εξουσίας στο σύνολο των ενόπλων δυνάμεων. Ήδη από τον Ιανουάριο του τρέχοντος έτους, ο τουρκικός τύπος ήταν γεμάτος εικασίες ότι ο υπουργός Άμυνας Χουλούσι Ακάρ είδε τον Γιάτσι ως αντίπαλο υπέρ του Ερντογάν και ζητούσε την απόλυση του . Άλλοι υποθέτουν ότι ο Ερντογάν και ο Άκαρ αναγκάστηκαν να τον απομακρύνουν από συνωμότες που ευθυγραμμίζονται με τον υποτιθέμενο εγκέφαλο του πραξικοπήματος του 2016, Fethullah Gülen. Ακόμα άλλοι έχουν προτείνει ότι ο Ερντογάν και ο Άκαρ προσπάθησαν να περιθωριοποιήσουν τον Γιάτσι ως τρόπο να αμβλύνουν τις αμερικανικές και ευρωπαϊκές ανησυχίες για τη θαλάσσια πολιτική της Τουρκίας.. Ανεξάρτητα από τον λόγο, οι σχολιαστές που σχετίζονται με τα πρακτορεία ειδήσεων Vatan Party έχουν ανταποκριθεί σε αυτά τα γεγονότα με απογοήτευση και σύγχυση. Στην πιο πρόσφατη στήλη του, ο Γκρεντένιζ χλευάζει σε μεγάλο βαθμό την απομάκρυνση του Yaycı ως συνωμοσίας Gülenist που υποστηρίζεται από την Ελλάδα και το ευρύτερο «μέτωπο του Ατλαντικού». Δήλωσε, ωστόσο, την ελπίδα του ότι το κράτος θα συνεχίσει «να αξιοποιεί καλύτερα τις προηγμένες γνώσεις και εμπειρίες του Ναύαρχου Γιάτσι». Αντίθετα, ο Perinçek εξέδωσε μια έντονα δημόσια επίπληξη της άρνησης του Yaycı να αποδεχθεί την υποβάθμισή του. «Σε μια εποχή που το ναυτικό μας είναι πρόσωπο με πρόσωπο με απειλές στην ανατολική Μεσόγειο και την Κύπρο, και ο στρατός βρίσκεται σε πόλεμο από μέσα και χωρίς, κανείς δεν παραιτείται .» Αφού έκανε αυτά τα σχόλια, ο Cem Gürdeniz ανακοίνωσε ότι χωρίζει τους τρόπους με την εφημερίδα του PerinçekAydınlık και συνεχίστε τη δημοσίευση με ένα άλλο ένθερμο Kemalist media outlet, Odatv.<br /><br />Η σημασία της υποβιβασμού και της παραίτησης του Yaycı φαίνεται πράγματι ανοιχτή σε ερμηνεία. Από τη μία πλευρά, η υπόθεση φαίνεται να επιβεβαιώνει το γεγονός ότι ο Ερντογάν παραμένει πρόθυμος να αποστασιοποιηθεί από ισχυρούς συμμάχους και υποκατάστατα όταν του ταιριάζει πολιτικά. Είτε πρόκειται για μια πράξη που είχε σκοπό να καθησυχάσει την Ουάσινγκτον είτε να διατηρήσει την πίστη του υπουργού Άμυνας του, Χουλούσι Ακάρ, είναι δύσκολο να μην δούμε την απόφαση του Ερντογάν να απομακρύνει τον Γιάτσι ως κάτι που στηρίζεται στην επιθυμία του να διατηρήσει την απαράμιλλη εξουσία του. Από την άλλη πλευρά, είναι πιθανό ότι αυτή η αλλαγή διοίκησης δεν αποτελεί πλήρη άρνηση των διεκδικητικών πολιτικών που υπερασπίζονται οι Yaycı και άλλοι. Μέχρι στιγμής, τίποτα δεν δείχνει ότι η Άγκυρα σχεδιάζει να αλλάξει πορεία σε σχέση με τη Λιβύη ή την ανατολική Μεσόγειο.Ο αντικαταστάτης του Yaycı , ο <a href="https://www.yeniakit.com.tr/haber/cihat-yaycinin-yerine-gecen-isim-tumamiral-yanki-bagcioglu-oldu-1253575.html">Ναύαρχος Yankı Bağcıoğlu</a> , έχει λάβει σημαντική αναγνώριση των μέσων ενημέρωσης ως επικεφαλής ενορχηστρωτής των ναυτικών ασκήσεων «Blue Homeland 2019» . Πιο πρόσφατα, ανέλαβε την εξέχουσα θέση να δηλώσει σε μια γαλλική ναυτική αντιπροσωπεία ότι η Τουρκία <a href="https://www.milliyet.com.tr/siyaset/fransiz-komutana-mavi-vatan-mesaji-6128471">«</a> θα συνεχίσει ασταμάτητα στις γαλάζιες επιχειρήσεις της πατρίδας της» παράλληλα με τις δεσμεύσεις της για το ΝΑΤΟ.<br /><br />Η σημασία της «γαλάζιας πατρίδας» για το μέλλον της συμμετοχής της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ ή της σχέσης της Άγκυρας με τους Δυτικούς εταίρους της, δεν είναι καθόλου σαφής. Πολλές πινακίδες δείχνουν τα τραχιά νερά μπροστά. Η Αθήνα έχει εκφράσει επανειλημμένα ανησυχία για το τι χαρακτηρίζει ως ένα ευρύ φάσμα προκλητικής τουρκικής συμπεριφοράς στο Αιγαίο και τη Μεσόγειο. Οι ολοένα και πιο θερμές σχέσεις της Ουάσινγκτον με την Ελλάδα, καθώς και η ψηφοφορία του Κογκρέσου των ΗΠΑ για άρση εμπάργκο όπλων εδώ και δεκαετίες εναντίον της Κύπρου, χαιρετίστηκαν εξίσου με την απόρριψη στην Τουρκία. Ωστόσο, δεν υπάρχει τίποτα στην επίσημη στάση της Τουρκίας που να δημιουργεί αμφιβολίες για τους δεσμούς της με το ΝΑΤΟ ή τις Ηνωμένες Πολιτείες ειδικότερα. Το επίσημο έγγραφο στρατηγικής του τουρκικού ναυτικού, που δημοσιεύθηκε το 2015, δεν αναφέρει μια «γαλάζια πατρίδα» (αν και αναφέρει ότι τα θαλάσσια δικαιώματα, ιδίως όσον αφορά τον «οικονομικό πλούτο που περιέχεται» κοντά στα σύνορά του, είναι πράγματι « ένα από τα πιο σημαντικά ζητήματα που επηρεάζουν τις σχέσεις μας με χώρες [κοντά στο θαλάσσιο περιβάλλον μας »]. Μια περιστασιακή διάγνωση της κύριας ιστοσελίδας του ναυτικού παρουσιάζει στους επισκέπτες πολλές εικόνες , κλιπ πολυμέσων και αναφορές που περιγράφουν τις συνεργατικές προσπάθειές της με τους εταίρους του ΝΑΤΟ.<br /><br />Ό, τι κι αν συμβεί, η σημερινή δέσμευση της Τουρκίας στις πολιτικές της «γαλάζιας πατρίδας» φαίνεται να εξαρτάται από δύο κρίσιμους παράγοντες. Πρώτον, η θαλάσσια στάση της Τουρκίας, όπως επινοήθηκε από τον Gürdeniz, τον Yaycı και άλλους, έχει καταγράψει τη φαντασία μιας ευρείας δέσμης του τουρκικού πολιτικού κατεστημένου. Ζητεί μια αποφασιστική υπεράσπιση του εκτεταμένου «mavi vatan» της χώρας που αντικατοπτρίζει το μαχητικό, ανεξάρτητο πνεύμα της σύγχρονης εξωτερικής πολιτικής της Άγκυρας. Προς το παρόν, υπάρχει λίγο κίνητρο για την Τουρκία να αποκλίνει από την πορεία. Ο δεύτερος και πιο σημαντικός παράγοντας είναι η σιωπηρή έγκριση του Ερντογάν για αυτήν τη συνολική στρατηγική κατεύθυνση. Αν και άτομα όπως ο Cihat Yaycı ενδέχεται να υποκύψουν σε πολιτικές διαμάχες, ο πρόεδρος της Τουρκίας, μέχρι στιγμής, έχει κάνει καλή χρήση της μεγαλύτερης σημασίας της γαλάζιας πατρίδας.<div><br /></div><div><a href="https://warontherocks.com/" target="_blank">πηγή </a></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div></div>

Η Τουρκία θα συνεχίσει να ακολουθεί το δόγμα της ναυτικής επέκτασης της γαλάζιας πατρίδας

ΡΑΪΑΝ ΤΖΙΝΓΚΕΡΣ « Mavi vatan, "Ή" μπλε πατρίδα ", έχει γίνει μια κοινή φράση στην τουρκική πολιτική ζωή. Χρησιμοποιείται συχν...

Διαβάστε την συνέχεια

«Φινλανδία του Νότου» ή ισχυρός γεωπολιτικός πόλος , τρίτος δρόμος δεν υπάρχει για την Ελλάδα

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgwH5cCpocecPPxFRkgqx5cHF33cvsFSk4lIIN9gBnkPTtkZKHLXfOPHvclS7ZfkvpwYtgULBHUNTo97syxJGIXBNSQRNZoCGjJ6OFLYDN6BHWFSl5M4VS-cxQd4fsnZLgGRSSAjo9iogs/s696/strategy.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="391" data-original-width="696" height="157" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgwH5cCpocecPPxFRkgqx5cHF33cvsFSk4lIIN9gBnkPTtkZKHLXfOPHvclS7ZfkvpwYtgULBHUNTo97syxJGIXBNSQRNZoCGjJ6OFLYDN6BHWFSl5M4VS-cxQd4fsnZLgGRSSAjo9iogs/w640-h360/strategy.jpg" width="280" /></a></div><div><br /></div><div>Γράφει ο<b> Κωνσταντίνος Γιανναδάκης </b></div>Βλέποντας τις τελευταίες εξελίξεις στον γεωπολιτικό περίγυρό μας συνειδητοποιούμε ότι ο Ερντογάν είναι αποφασισμένος να υλοποιήσει το σχέδιο του να μεγαλώσει την Τουρκία. Όπως είπε και ο ίδιος, η Τουρκία ή θα μεγαλώσει ή θα μικρύνει. Η Ελλάς λοιπόν δεν έχει το δικαίωμα να εθελοτυφλεί. Είναι ιστορική της υποχρέωση να αντισταθεί.<div><br /> Όταν οι Σοβιετικοί επιτέθηκαν στην Φινλανδία το 1939 και νίκησαν τους Φινλανδούς, παρά τη σκληρή αντίσταση των τελευταίων, επέβαλαν στους ηττημένους την μερική απώλεια εδάφους και την δορυφοροποίησή τους στην ΕΣΣΔ με αντάλλαγμα την διατήρηση της κρατικής τους υπόστασης στο υπόλοιπο του εδάφους τους. Είναι η περίφημη «φινλανδοποίηση» με την οποία φλερτάρει έντονα η χώρα μας τα τελευταία χρόνια με τις επιλογές της. Η συνεχής υποχωρητικότητα, ο αυτό-αφοπλισμός με την εγκατάλειψη των ενόπλων δυνάμεων, η περίφημη στρατηγική ψυχραιμία, η οποία προκαλεί τον κρυφό γέλωτα εχθρών και «φίλων», και η συνεχής επίκληση του διεθνούς δικαίου όταν ο Τούρκος έχει μπει στο σπίτι σου και είναι έτοιμος να ασελγήσει, μόνο ως χώρα-ανέκδοτο μπορεί να σε χαρακτηρίσει.<br /> Η Ελλάς έχει στριμωχτεί από τον Τούρκο στη γωνία και έχει δύο επιλογές, ή ο υποτελής γυρνά την πλάτη και κατεβάζει τα παντελόνια ή ο τσολιάς σηκώνει την τιμημένη φουστανέλα και δείχνει στον εχθρό τι τον περιμένει. Προφανώς η επιτροπή «Ελλάδα 2021» θα μας συμβούλευε να κάνουμε το πρώτο ενώ ο Καποδίστριας και ο Καραϊσκάκης θα μας οδηγούσαν χωρίς δισταγμό να επιλέξουμε το δεύτερο.</div><div><br /> Η Ελλάς βρίσκεται σε ένα στρατηγικό σημείο του πλανήτη, χρήσιμο για όλες τις μεγάλες δυνάμεις και πρέπει να μάθει να το εκμεταλλεύεται αυτό και να μη μας θεωρεί κανείς δεδομένους. Έχουμε τη δυνατότητα να γίνουμε ένας ισχυρός πόλος ισχύος δημιουργώντας ένα πλέγμα χωρών με κοινά συμφέροντα, με επίκεντρο την Ελλάδα. Φανταστείτε μια αλυσίδα χωρών με κοινά συμφέροντα με την Ελλάδα στο κέντρο ως τον κρίκο που τις ενώνει. Ποιες μπορεί να είναι αυτές οι χώρες; Ήδη έχουν διαμορφωθεί κάποια προπλάσματα συμμαχιών, με τις τριμερείς συμμαχίες, οι οποίες συμμαχίες πρέπει να ενισχυθούν, να επεκταθούν και να δημιουργήσουν έναν άξονα στην κεντρική και ανατολική Μεσόγειο, ο οποίος άξονας θα έχει συγκεκριμένους στόχους.</div><div style="text-align: left;"><br /> Ποιοι θα είναι αυτοί οι στόχοι;<br /><br /><ul style="text-align: left;"><li> Α) Η ανάσχεση του ριζοσπαστικού ισλάμ και της μουσουλμανικής αδελφότητας.</li><li> Β) Η καταπολέμηση της λαθρομετανάστευσης και η παροχή οικονομικής βοήθειας στα κράτη της Αφρικής και της Ασίας από τα οποία προέρχονται οι μετανάστες, με σκοπό την οικονομική τους ανάπτυξη και με αντάλλαγμα να μην επιτρέπουν την έξοδο των πολιτών τους από την χώρα.</li><li> Γ) Ο έλεγχος των θαλάσσιων οδών με σκοπό την απρόσκοπτη μεταφορά των αγαθών.</li><li> Δ) Η επιβολή του Δικαίου της Θάλασσας σε όλη την κεντρική και ανατολική Μεσόγειο, η οριοθέτηση των ΑΟΖ μεταξύ των συμμετεχουσών χωρών, η υποχρεωτική καταφυγή στο διεθνές δικαστήριο της Χάγης για την οριοθέτηση των ΑΟΖ αν δύο ή περισσότερα από τα συμμετέχοντα κράτη αδυνατούν να συμφωνήσουν μεταξύ τους και η ελεύθερη επιλογή οποιουδήποτε κράτους να περάσει υποθαλάσσιο αγωγό μέσα από οποιαδήποτε ΑΟΖ, όπως ρητά αναφέρει το Δίκαιο της θάλασσας, αρκεί να είναι εκτός των χωρικών υδάτων των άλλων κρατών.</li><li> Ε) Η καταπολέμηση της τρομοκρατίας, της πειρατείας και της παράνομης διακίνησης όπλων και ναρκωτικών, όπως και η προστασία αγωγών και πλατφορμών άντλησης πετρελαίου και φυσικού αερίου.</li><li> Στ) Η υποχρεωτική συμμετοχή των συμμετεχουσών χωρών σε κοινή αεροναυτική δύναμη, με σκοπό την επιβολή των ανωτέρω.</li></ul> Ποιες θα μπορούσαν να είναι οι χώρες που θα συνέπλεαν τα συμφέροντά τους και θα επιθυμούσαν να συμμετέχουν σε μια τέτοια συμμαχία; Η μέχρι σήμερα γεωπολιτική εικόνα της περιοχής δείχνει τους δυνητικούς συμμάχους. Οι τετραμερείς Ελλάδος – Κύπρου – Ισραήλ – ΗΠΑ και Ελλάδος – Κύπρου – Αιγύπτου – Γαλλίας δείχνουν ποιες χώρες θα είναι η βάση αυτού του άξονα. Η Σαουδική Αραβία και τα Η.Α.Ε αν και κράτη που δεν βρέχονται από την Μεσόγειο θα συμμετέχουν λόγω κοινών συμφερόντων και πλήρους ταύτισης με τους προαναφερθέντες όρους. Οι συμμετέχουσες στο East Mediterranean Gas Forum χώρες, ήτοι Αίγυπτος, Ελλάδα, Κύπρος, Ιταλία, Ισραήλ, Παλαιστίνη και Ιορδανία, επίσης έχουν κάθε λόγο να συμμετέχουν. Βουλγαρία και Ρουμανία επίσης θα ενδιαφέρονταν να συμμετάσχουν σε έναν τέτοιο ισχυρό άξονα ισχύος.</div><div style="text-align: left;"><br /> Ποιες χώρες θα είναι εχθρικές σε έναν τέτοιο άξονα, ποιες θα ήταν αδιάφορες, ποιες θα το έβλεπαν θετικά και ποιες θα αναγκάζονταν να συμμετάσχουν; Η πλέον εχθρική χώρα σε αυτό το σχέδιο είναι η Τουρκία, την οποία δεν ευνοεί η Γεωγραφία, όσον αφορά το Δίκαιο της Θάλασσας και γι’ αυτό τον λόγο έχει επιδοθεί σ’ αυτή την προσπάθεια της επιβολής δια της βίας της παράνομης «γαλάζιας πατρίδας». Οι φανεροί σύμμαχοι της Τουρκίας είναι η κυβέρνηση της Τρίπολης, το Κατάρ, το Πακιστάν, το Αζερμπαϊτζάν και όλοι οι φανατικοί ισλαμιστές (Μουσουλμανική Αδελφότητα, Μπόκο Χαράμ, Αλ Νούρσα κτλ). </div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">Η Αλγερία και η Τυνησία κρυφοκοιτάζουν προς την Άγκυρα αλλά όταν υπάρξει απειλή χρήσης ένοπλης ισχύος από το αντίπαλο στρατόπεδο θα τηρήσουν ουδέτερη στάση. Η Ιταλία αν και έχει συμφέροντα με την κυβέρνηση της Τρίπολης, όταν κληθεί να διαλέξει στρατόπεδο θα επιλέξει τον Ευρωμεσογειακό Άξονα, εφόσον κατοχυρώσει τα εμπορικά δικαιώματα των εταιριών της, που έχει ήδη εξασφαλίσει με την κυβέρνηση Σάρατζ.</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;"> Η Γερμανία αν και έχει κάθε συμφέρον να μην γίνει ο East Med, προκειμένου να προωθήσει τον Nord Stream 2, εντούτοις δεν θα μπορέσει να κάνει τίποτε περισσότερο από το να μείνει ουδέτερη. Η Ρωσία ως υπερδύναμη δεν μπορεί να αποκλειστεί από την περιοχή. Έχοντας ήδη ισχυρές αεροναυτικές βάσεις στη Συρία και εξαιρετικές σχέσεις με την Αίγυπτο και τον Στρατάρχη Χαφτάρ, αλλά και βλέποντας την απληστία και το υποχθόνιο σχέδιο του Ερντογάν για ισλαμική κυριαρχία στην περιοχή, θεωρώ ότι δεν θα αντιδράσει στην επιβολή της τάξης και στον περιορισμό του Ερντογάν από τις δυνάμεις του Ευρωμεσογειακού Άξονα. </div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">Η Κίνα δεν έχει τις δυνάμεις (ακόμη τουλάχιστον) να επιβληθεί στρατιωτικά στην περιοχή, ίσως να μην το επιθυμεί καν, επομένως θα αρκεστεί στα εμπορικά συμφέροντα που έχει στην περιοχή και θα συνεργαστεί. Το Ιράν, εφόσον θα έχει εξασφαλίσει τον έλεγχο των σιιτικών πληθυσμών, καθώς και την έξοδό του στη Μεσόγειο μέσω της Συρίας δεν θα είναι καθόλου αντίθετο στον περιορισμό του Ερντογάν. Οι χώρες των Δυτικών Βαλκανίων αναγκαστικά θα σύρονταν στο στρατόπεδο του Ευρωμεσογειακού Άξονα και θα σταματούσαν να ερωτοτροπούν με τον Ερντογάν. </div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">Ο Στρατάρχης Χαφτάρ θα είχε κάθε λόγο να υποστηρίξει αυτόν τον Ευρωμεσογειακό άξονα, καθότι θα του παρείχε μόνο κέρδη ( σ’ αυτόν ή οποιονδήποτε άλλον επέλεγε ο λιβυκός λαός, μετά από εκλογές σε μια ενιαία Λιβύη). Θα αξιοποιούνταν τα τεράστια ενεργειακά αποθέματα υδρογονανθράκων της Λιβύης, θα υπήρχε η δυνατότητα σύνδεσης του λιβυκού φυσικού αερίου με τον αγωγό East Med και η ελεύθερη πρόσβασή του στην τεράστια αγορά φυσικού αερίου της Ευρώπης, αλλά θα ήταν και κάτω από την προστατευτική ομπρέλα της τεράστιας αεροναυτικής δύναμης που διαθέτουν οι δυνάμεις του Ευρωμεσογειακού Άξονα.</div><div style="text-align: left;"><br /> Εν κατακλείδι η Ελλάδα δεν έχει τρίτο δρόμο. Αν δεν θέλει να «φινλανδοποιηθεί» θα πρέπει άμεσα να ηγηθεί των προσπαθειών της δημιουργίας αυτού του ενεργειακού – στρατιωτικού άξονα, του οποίου θα είναι στρατηγικός συνδετικός κρίκος και να καθιερωθεί ως σημαντικός στρατηγικός, στρατιωτικός, πολιτικός και ενεργειακός πόλος ισχύος στην κεντρική και ανατολική Μεσόγειο.<br /><br /><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

«Φινλανδία του Νότου» ή ισχυρός γεωπολιτικός πόλος , τρίτος δρόμος δεν υπάρχει για την Ελλάδα

Γράφει ο Κωνσταντίνος Γιανναδάκης  Βλέποντας τις τελευταίες εξελίξεις στον γεωπολιτικό περίγυρό μας συνειδητοποιούμε ότι ο Ερντογάν είναι ...

Διαβάστε την συνέχεια