ΕΛΛΑΔΑ ΣΗΜΕΡΑ

Φιλαράκια...

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhc7CS_YOMeCnanCqQStcWzZhebs7AerOYP5lJ1S3m-PA0C13p-NOdkQbnlWmTTIq0b_h2YU3Sm0TQox0ocoCAMh-1QKoqW8SkzyP8uHrmgq24woJO7ebRRg3Q79-KAHWvt2ttW5o7GwDs/s1600/erdogan_trump.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="420" data-original-width="630" height="186" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhc7CS_YOMeCnanCqQStcWzZhebs7AerOYP5lJ1S3m-PA0C13p-NOdkQbnlWmTTIq0b_h2YU3Sm0TQox0ocoCAMh-1QKoqW8SkzyP8uHrmgq24woJO7ebRRg3Q79-KAHWvt2ttW5o7GwDs/s280/erdogan_trump.jpg" width="280" /></a></div>
<h3>
<span style="font-weight: normal;">Συνάντηση Τραμπ - Ερντογάν: Υποδοχή με «γλυκόλογα» στον Λευκό Οίκο<br />Ο αμερικανός πρόεδρος ύμνησε τη φιλία τους.</span></h3>
Ο Ντόναλντ Τραμπ υποδέχτηκε στην Ουάσιγκτον τον Τούρκο Πρόεδρο, Ταγίπ Ερντογάν, με σκοπό να λειάνουν τις διαφορές τους, ως δύο εκ διαμέτρου αντιθετικές δυνάμεις του ΝΑΤΟ, σχετικά με τη τουρκική εισβολή στη Συρία, αλλά και την αγορά ενός ρωσικού συστήματος αντιπυραυλικής άμυνας από την Τουρκία, γεγονός που προβλημάτισε τις ΗΠΑ.<br />
<br />
Η θερμή υποδοχή του Ερντογάν από τον Αμερικανό πρόεδρο έρχεται μετά τον θυμό του Κογκρέσου για την στρατιωτική επιχείρηση της Άγκυρας στα Συριακά εδάφη στις 9 Οκτωβρίου, με σκοπό να απομακρύνει τους Κούρδους, δηλαδή τους συμμάχους των ΗΠΑ κατά του Ισλαμικού Κράτους. Ωστόσο, η συνάντηση της Τετάρτης φαίνεται πως είναι μια ένδειξη εκεχειρίας.<br />
<br />
<img height="186" src="https://img.huffingtonpost.com/asset/5dcc4b661f00008204dee511.jpeg?ops=scalefit_630_noupscale" width="280" /> <br />
<i>Tom Brenner / Reuters</i><br />
<br />
«Είμαστε φίλοι εδώ και πολύ καιρό, σχεδόν από την πρώτη μέρα. Καταλαβαίνει ο ένας τη χώρα του άλλου, καταλαβαίνουμε από πού καταγόμαστε, είπε ο Τραμπ στον Ερντογάν, στο Οβάλ Γραφείο.<br />
<br />
Είπε επίσης ότι θα συζητήσουν την αγορά που έκανε η Άγκυρα, ένα ρωσικό σύστημα αντιπυραυλικής άμυνας S-400. Ο Τραμπ πρόσθεσε επίσης ότι οι δυο πλευρές θα μιλούσαν για πιθανή εμπορική συμφωνία αξίας 100 δισεκατομμυρίων δολαρίων.<br />
<br />
Παρουσία του Ερντογάν, ο Αμερικανός πρόεδρος ρωτήθηκε από δημοσιογράφους για τις ακροάσεις που ξεκίνησαν στη Βουλή των Αντιπροσώπων σήμερα και απάντησε ότι είναι «πολύ απασχολημένος» για να τις παρακολουθήσει. Κατήγγειλε όμως για άλλη μια φορά ένα «κυνήγι μαγισσών» σε βάρος του.<br />
<br />
Στο μεταξύ, αμερικανικές και κουρδικές σημαίες ανεμίζουν έξω από τον Λευκό Οίκο από διαδηλωτές, ως ένδειξη διαμαρτυρίας για την επίσκεψη του Τούρκου προέδρου. <br />
<br />
Για το πρόγραμμα των F-35<br />
<br />
Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ δήλωσε απόψε ότι συζητά με τον Τούρκο ομόλογό του, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, και με Ρεπουμπλικάνους γερουσιαστές το πρόγραμμα των μαχητικών αεροσκαφών νέας γενιάς F-35, από το οποίο η Ουάσινγκτον απομάκρυνε την Τουρκία με αφορμή την αγορά από την Άγκυρα του ρωσικού αμυντικού συστήματος S-400.<br />
<br />
Στη συνάντηση που είχαν οι δύο πρόεδροι, στην οποία παραβρέθηκαν επίσης πέντε Ρεπουμπλικάνοι γερουσιαστές και οι υπουργοί Εξωτερικών και Εμπορίου των ΗΠΑ, Μάικ Πομπέο και Γουίλμπουρ Ρος, ένας δημοσιογράφος ρώτησε τον Τραμπ για το πρόγραμμα των F-35.<br />
<br />
«Για αυτό είμαστε εδώ, το συζητάμε με τους θαυμάσιους γερουσιαστές μας. Υπάρχουν πολλές εναλλακτικές λύσεις. Κάτι θα βρούμε. Προβλέπω ότι κάτι θα βρούμε», είπε ο Τραμπ.<br />
<br />
Από την πλευρά του, ο Ερντογάν επέκρινε τις δηλώσεις που έκανε πρόσφατα για το ΝΑΤΟ ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν. Ο Αμερικανός πρόεδρος είπε ότι η Τουρκία είναι «πολύ απογοητευμένη» ενώ ο Ερντογάν χαρακτήρισε «απαράδεκτη» τη δήλωση του Μακρόν ότι το ΝΑΤΟ είναι «κλινικά νεκρό», επικαλούμενος την έλλειψη συντονισμού και την απρόβλεπτη συμπεριφορά των ΗΠΑ υπό τον Τραμπ.<br />
<br />
Ο Μακρόν διερωτήθηκε ανοιχτά αν έχει μέλλον το Άρθρο 5 του ΝΑΤΟ που αναφέρεται στη στρατιωτική αλληλεγγύη μεταξύ των μελών της Συμμαχίας, αν κάποιο από αυτά δεχτεί επίθεση. «Αν το καθεστώς του Μπασάρ αλ Άσαντ αποφασίσει να ανταπαντήσει στην Τουρκία, εμείς θα εμπλακούμε; Είναι ένα εύλογο ερώτημα», είχε δηλώσει σε συνέντευξη που παραχώρησε στον Economist.<br />
<br />
Ο Έσπερ και το «μαντρί» <br />
<br />
Ο υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ Μαρκ Έσπερ δήλωσε απόψε ότι είναι σημαντικό να επιστρέψει η Τουρκία «πίσω στο μαντρί», προειδοποιώντας και πάλι ότι η Άγκυρα φαίνεται ότι απομακρύνεται από το ΝΑΤΟ, με την αγορά οπλικών συστημάτων από τη Ρωσία και την εισβολή της στη Συρία. «Χρειαζόμαστε την Τουρκία πίσω στο μαντρί. Ήταν καλοί σύμμαχοι για πολλά χρόνια, από τότε που πολεμούσαν μαζί με τις Ηνωμένες Πολιτείες στον Πόλεμο της Κορέας μέχρι το Αφγανιστάν», είπε ο Έσπερ σε μια μικρή ομάδα δημοσιογράφων.<br />
<br />
«Για αυτό χρειάζεται να συνεχίσουμε να οικοδομούμε τους δεσμούς μας, ιδίως σε στρατιωτικό επίπεδο, για να διασφαλίσουμε ότι μπορούμε να έχουμε μια μακρόχρονη σχέση που θα αντέξει σε αυτή τη δύσκολη περίοδο», πρόσθεσε.<br />
<br />
<a href="https://www.huffingtonpost.gr/" target="_blank">πηγή</a><br />
<br />
<br />
Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Φιλαράκια...

Συνάντηση Τραμπ - Ερντογάν: Υποδοχή με «γλυκόλογα» στον Λευκό Οίκο Ο αμερικανός πρόεδρος ύμνησε τη φιλία τους. Ο Ντόναλντ Τραμπ υποδέχτη...

Διαβάστε την συνέχεια

Nordic Monitor: To σχέδιο της Τουρκίας για να ανακτήσει τους «οκτώ» μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα

Ellada simera 0 Εξωτερική Πολιτική 16:01

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi3t8QCnl-lUQfOEd86jcKp_7m0yiZy9kmhfLSORY7SrqOXZ4iI4F6iZLNNkSH2KR-g_8-Sm-1YM5C6IIjHgp21zo5XLqpPZhlh0jRmxojmp7qjRqw6GvwAvKs7p1VqtK5gDrJjYjrhUa4/s1600/alexandroypoli_toyrkiko+elikoptero.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="478" data-original-width="630" height="211" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi3t8QCnl-lUQfOEd86jcKp_7m0yiZy9kmhfLSORY7SrqOXZ4iI4F6iZLNNkSH2KR-g_8-Sm-1YM5C6IIjHgp21zo5XLqpPZhlh0jRmxojmp7qjRqw6GvwAvKs7p1VqtK5gDrJjYjrhUa4/s280/alexandroypoli_toyrkiko+elikoptero.jpg" width="280" /></a></div>
<h3>
<span style="font-weight: normal;">Δημοσίευση σειράς εγγράφων.</span></h3>
Οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις ήταν προετοιμασμένες να επιχειρήσουν ανάκτηση των «οκτώ»- των Τούρκων στρατιωτικών που διέφυγαν στην Ελλάδα μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα στην Τουρκία το 2016, <a href="https://www.nordicmonitor.com/2019/11/turkey-planned-to-extract-8-turkish-officers-from-greece-secret-document-reveals/"><b>σύμφωνα με έγγραφα που δημοσιεύει το Nordic Monitor. </b></a><br />
<br />
Σύμφωνα με τα έγγραφα που δημοσιεύονται, το τουρκικό γενικό επιτελείο είχε αποστείλει εντολές στη διοίκηση του στρατού και σε αεροπορικές μονάδες στις 16 Ιουλίου για την εκτέλεση ενός σχεδίου για την ανάκτηση του ελικοπτέρου και των οκτώ στρατιωτικών που διέφυγαν στη χώρα μας. Σύμφωνα με το Nordic Monitor, ενήμερος για την εντολή ήταν και ο στρατιωτικός ακόλουθος της πρεσβείας στην Αθήνα.<br />
<br />
Πάντα σύμφωνα με τα έγγραφα που δημοσιεύονται, η ηγεσία του τουρκικού στρατού ξηράς ήρθε σε επαφή με την ελληνική πλευρά μετά την πτήση του ελικοπτέρου. Βάσει ενός από τα έγγραφα (ενός memo) οι ελληνικές αρχές είχαν συμφωνήσει να επιστρέψουν τόσο το ελικόπτερο όσο και τους οκτώ στρατιωτικούς. Σε αυτό το πλαίσιο, το Nordic Monitor υπενθυμίζει tweet του Τούρκου ΥΠΕΞ, Μεβλούτ Τσαβούσογλου, όπου ισχυριζόταν ότι είχε μιλήσει με τον τότε ΥΠΕΞ, Νίκο Κοτζιά, στο τηλέφωνο και είχε λάβει διαβεβαίωση πως οι στρατιωτικοί θα επιστρέφονταν το συντομότερο δυνατόν.<br />
<br />
Όπως αναφέρεται στο δημοσίευμα, αρχικά είχε φανεί πως είχε υπάρξει κάποιου είδους πολιτική συμφωνία μεταξύ Ελλήνων και Τούρκων αξιωματούχων, ωστόσο ακυρώθηκε πρακτικά όταν η ελληνική δικαιοσύνη κατέγραψε τις αιτήσεις ασύλου και άρχισε τη διαδικασία εξέτασής τους. Σε κάθε περίπτωση, οι μυστικές εντολές για την ανάκτηση του ελικοπτέρου και των οκτώ απεστάλησαν στη διοίκηση του τουρκικού στρατού ξηράς υπό τον κωδικό «επιχείρηση Αστραπή», που σημαίνει πως η επιχείρηση πρέπει να αρχίσει μέσα σε 10 λεπτά μετά τη λήψη της σχετικής διαταγής.<br />
<br />
Βάσει το σχεδίου, ένα ελικόπτερο με δεκαμελές πλήρωμα θα μετέβαινε στην Αλεξανδρούπολη, ενώ μονάδα του τουρκικού στρατού που εδρεύει στην Κωνσταντινούπολη και υπάγεται στην κεντρική διοίκηση στην άγκυρα (2ο Τάγμα Ειδικής Προστασίας) διετάχθη να διαθέσει επαρκή στρατεύματα για να διασφαλίσει την επιστροφή των οκτώ στην Τουρκία. Την επιχείρηση θα συντόνιζε το Κέντρο Διοίκησης και Επιχειρήσεων του τουρκικού γενικού επιτελείου και το Κέντρο Επιχειρήσεων της τουρκικής Αεροπορίας Στρατού. Την εντολή έγραψε ο υπολοχαγός Κανέρ Ακάρ, αξιωματικός πληροφοριών, και ενέκρινε ο συνταγματάρχης Αρμαγκάν Ουσταέλ, επικεφαλής βάρδιας στο Κέντρο Επιχειρήσεων της τουρκικού επιτελείου.<br />
<br />
Το σχέδιο φαίνεται να ματαιώθηκε όταν οι ελληνικές αρχές έθεσαν το ζήτημα των νομικών επιπτώσεων της παράδοσης των οκτώ στην Τουρκία χωρίς να ακολουθηθούν οι προβλεπόμενες διαδικασίες περί δίκαιης δίκης. Στην ομάδα που απεστάλη στην Ελλάδα δόθηκε μόνο το ελικόπτερο, το βράδυ της 16ης Ιουλίου.<br />
<br />
Στο δημοσίευμα κατονομάζονται οι οκτώ στρατιωτικοί και σημειώνεται πως η Τουρκία προσφέρει αμοιβή τεσσάρων εκατομμυρίων λιρών Τουρκίας (περίπου 630.000 ευρώ) για τη σύλληψη των οκτώ.<br />
<br />
Υπενθυμίζεται πως ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών έχει επανειλημμένα υποστηρίξει πως η τότε ελληνική κυβέρνηση είχε υποσχεθεί επιστροφή των οκτώ, κάτι που έχει διαψευστεί από την ελληνική πλευρά. <br />
<br />
<a href="https://www.huffingtonpost.gr/" target="_blank">πηγή</a><br />
<br />
<br />
<br />
Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Nordic Monitor: To σχέδιο της Τουρκίας για να ανακτήσει τους «οκτώ» μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα

Δημοσίευση σειράς εγγράφων. Οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις ήταν προετοιμασμένες να επιχειρήσουν ανάκτηση των «οκτώ»- των Τούρκων στρατιωτ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ερντογάν: Επιτυχίες και "επιτυχίες"!

Ellada simera 0 Πρωτοσέλιδα, Τουρκία 15:55

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi-VFxLutmo4VFm0_jaSyOuN2DOi5MIXOHoMiyDnS_1EJeJxC8mf9eBZ8SWlIRdCr-x2iKiBsCj5fOxJI80fRg5SoJDfhjZzPjJBImsqQ3T6f7YY0Ey4Q6Ives_s8H43kdQI4rOANPyd7Y/s1600/Capture.JPG" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="249" data-original-width="400" height="173" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi-VFxLutmo4VFm0_jaSyOuN2DOi5MIXOHoMiyDnS_1EJeJxC8mf9eBZ8SWlIRdCr-x2iKiBsCj5fOxJI80fRg5SoJDfhjZzPjJBImsqQ3T6f7YY0Ey4Q6Ives_s8H43kdQI4rOANPyd7Y/s280/Capture.JPG" width="280" /></a></div>
<br />Γράφει ο <b>Λεωνίδας Κουμάκης</b><br />Ο όψιμος δικτατορίσκος της Τουρκίας, έχει καβαλήσει για τα καλά το καλάμι παριστάνοντας τον χαλίφη των απανταχού μουσουλμάνων, την υπερδύναμη που καθορίζει κατά το δοκούν τις τύχες του κόσμου και εισβάλλει σε ξένες χώρες με την βία των όπλων ή την διπλωματία, χωρίς κανένα «τίμημα». Θεωρεί την Τουρκία «σαν μια μεγάλη οικογένεια 300 εκατομμυρίων ανθρώπων από τη Αδριατική μέχρι το Μέγα Σινικό Τείχος» (Μολδαβία, Οκτώβριος 2018). Και αντιγράφει πιστά τις μεθοδεύσεις διάσημων δικτατόρων του παρελθόντος που αιματοκύλισαν τον πλανήτη και έφαγαν το κεφάλι τους.<div>
<br />Η σημερινή Τουρκία διαθέτει πολύ ισχυρές Τουρκικές μειονότητες σε πολλές Ευρωπαϊκές χώρες όπως η Ολλανδία, η Γαλλία, η Αυστρία και άλλες. Μόνο στην Γερμανία η Τουρκία ελέγχει 900 από τα 2.400 τεμένη που λειτουργούν νόμιμα. Τα τεμένη αυτά αποτελούν «Ισλαμικά κέντρα», κέντρα κατασκοπείας και στοχεύουν όχι μόνο στην μη ενσωμάτωση των 4 εκατομμυρίων περίπου Τούρκων μεταναστών στην Γερμανική κοινωνία, αλλά και στην απόλυτη «εξάρτηση» τους από την Τουρκία.Άλλωστε ο ίδιος ο Ρ. Τ. Ερντογάν αποκάλεσε «έγκλημα εναντίον της ανθρωπότητας» την ενσωμάτωση μεταναστών – άλλο βέβαια αν μέσα στην Τουρκία καταδιώκονται ή αποκεφαλίζονται διαχρονικά όλοι όσοι δεν ενσωματώνονται υποχρεωτικά στην Τουρκική κοινωνία και δεν «αισθάνονται Τούρκοι»! Άλλο η Ευρώπη και άλλο οι νέο – οθωμανοί!</div>
<div>
<br />Η Τουρκία συνεχίζει να απλώνεται εκτός των συνόρων της. Η αρχή έγινε με την εισβολή στην Κύπρο το 1974, συνεχίστηκε με εισβολή στο Ιράκ, τρείς εισβολές στην Συρία, ανεξέλεγκτη επιθετικότητα κατά της Ελλάδος (στο Αιγαίο) και της Κύπρου (στην ΑΟΖ), στρατιωτική παρουσία σε Λιβύη, Κατάρ, Σουδάν και αλλού. </div>
<div>
<br />Η Τουρκία του Ρ.Τ. Ερντογάν το έτος 2018 δαπάνησε 19 δισεκατομμύρια δολάρια για στρατιωτικούς σκοπούς – 25% περίπου περισσότερα από όσα το έτος 2017! <br />Αναβάθμισε την διεύθυνση θρησκευτικών θεμάτων (Diyanet – επίσημη Αρχή Θρησκευτικών Υποθέσεων) με προϋπολογισμό που ξεπερνάει τον προϋπολογισμό δώδεκα κανονικών υπουργείων μαζί, απασχολώντας συνολικά 120.000 υπαλλήλους!</div>
<div>
<br />Δημιούργησε 17.000 καινούργια τεμένη μέσα στην Τουρκία λες και δεν έφταναν τα περισσότερα από 60.000 τεμένη που ήδη λειτουργούσαν. Δεν αρκέστηκε όμως σ΄ αυτό. Το μεγαλύτερο τέμενος των Βαλκανίων βρίσκεται στα Τίρανα, το μεγαλύτερο της Δυτικής Αφρικής στην Άκκρα της Γκάνας, το μεγαλύτερο της κεντρικής Ασίας στο Κιργιστάν και σύντομα το μεγαλύτερο της Ευρώπης στο Σάλζμπουρκ – όλα υπό τον απόλυτο έλεγχο της Ερντογανικής Τουρκίας! Ο δε στόχος μετατροπής του ναού της Αγίας του Θεού Σοφίας σε τέμενος παραμένει σταθερός και επικαιροποιείται συνεχώς!</div>
<div>
<br /></div>
<div>
Η «αξιοπιστία» της μαρτυρίας ενός ιμάμη για το πόσο άριστος μουσουλμάνος είναι ένας κατηγορούμενος θεωρείται τόσο σημαντική στην σημερινή Τουρκία, που δεν μπορεί να αγνοηθεί από κανένα δικαστή που κατάφερε να παραμείνει μέσα στην Ερντογανική «δικαιοσύνη». </div>
<div>
<ul>
<li>Τι κι΄ αν η Τουρκία βρίσκεται διπλωματικά απομονωμένη από ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση (με εξαίρεση την Ουγγαρία του Όρμπαν), όλες τις σημαντικές αραβικές χώρες (με εξαίρεση το Κατάρ), τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής (με εξαίρεση τον Πρόεδρο της που έχει ιδιαίτερη αδυναμία σε δικτάτορες) και δεκάδες άλλες χώρες του κόσμου;</li>
<li>Τι κι΄αν η Τουρκία βρίσκεται πλέον στην κορυφή των χωρών με τους περισσότερους φυλακισμένους δημοσιογράφους; Τι κι΄ αν στους δημοσιογράφους και διανοούμενους προστίθενται και εκατόν πενήντα χιλιάδες Τούρκοι «αντιφρονούντες» κάθε κατηγορίας (στρατιωτικοί, δικαστικοί, ακαδημαϊκοί, πολιτικοί, δημόσιοι υπάλληλοι κ.π.α.);</li>
<li>Τι κι΄ αν ο Σύρος πρόεδρος Μ. Αλ Άσαντ, μιλώντας στο Ρωσικό δίκτυο RT (9/11/2019), επεσήμανε εμφαντικά πως ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν είναι «ένας Αμερικανικός πράκτορας σε αυτόν τον πόλεμο», είναι «ένας κοινός κλέφτης που πριν έκλεβε εργοστάσια, σιτάρι και λάδι και σήμερα κλέβει γη!»;</li>
<li>Τι κι΄αν ο Ρ. Τ. Ερντογάν μοιράζει τώρα και εκτός Τουρκίας εκφοβιστικές «μηνύσεις» εναντίον κάθε δημοσιογράφου που τολμάει να τον σατιρίσει απαιτώντας την φίμωση του; </li>
</ul>
Σ Υ Μ Π Ε Ρ Α Σ Μ Α Τ Α: Τεμένη, μετανάστευση και στρατιωτική δύναμη είναι τα σύγχρονα όπλα της Ερντογανικής Τουρκίας.<br />Όπως ακριβώς έκανε ο Γερμανός και ο Ιταλός δικτάτορας που αιματοκύλησαν τον πλανήτη πριν από οκτώ δεκαετίες, έτσι ακριβώς και ο Ρ. Τ. Ερντογάν αναπτύσσει γεωμετρικά την πολεμική βιομηχανία της Τουρκίας, εισέβαλε και κατέχει ξένα εδάφη όπου τοποθετεί την τουρκική σημαία, πραγματοποιεί μαζική εθνοκάθαρση σε Κουρδικούς πληθυσμούς (μέσα και έξω από την Τουρκία), αυτοανακηρύσσεται «προστάτης» ανθρώπων και αυτοδιορίζεται «δικαιούχος» απαιτήσεων σε γειτονικές χώρες, φανατίζει νεολαία και λαό με στρατιωτικούς χαιρετισμούς και παραμύθια «υπεροχής» απέναντι σε άλλους λαούς, εκφωνεί εμπρηστικούς λόγους σε πυκνές συγκεντρώσεις φανατίζοντας το ακροατήριο του, φιμώνει, φυλακίζει ή δολοφονεί κάθε έναν που διαφωνεί δημόσια με τις επιλογές του – με δυο λόγια αποτελεί δημόσιο κίνδυνο για την παγκόσμια ειρήνη και την παγκόσμια ασφάλεια, όπως ακριβώς ο Αδόλφος Χίτλερ ή ο Μπενίτο Μουσολίνι πολλές δεκαετίες νωρίτερα! </div>
<div>
<br />Προσωπικά, διατηρώ την άποψη πως ο Ερντογάν οδηγεί την <a href="https://www.huffingtonpost.gr/entry/prosdetheite-e-toerkia-sta-vrachia_gr_5d790276e4b0fc71533fb170">Τουρκία στα βράχια.</a> Αυτό φυσικά δεν σημαίνει πως οι Έλληνες, βλέποντας πλέον καθαρά τον επερχόμενο κίνδυνο, πρέπει να μείνουν απαθείς, με σταυρωμένα τα χέρια.</div>
<div>
<br />Η σύγχρονη τεχνολογία προσφέρει τεράστιες δυνατότητες ικανές να ανατρέψουν στρατιωτικές ισορροπίες που στηρίζονται σε απλή παράθεση αριθμητικών στοιχείων – στρατιωτών, αρμάτων, πλοίων ή αεροπλάνων. Η Ελλάδα βρίσκεται ψηλά στην παγκόσμια κατάταξη όσον αφορά τις επιδόσεις της στην ανάπτυξη τεχνολογιών και εφαρμογών και στον τομέα της άμυνας – ας τις αξιοποιήσει επί τέλους για την ασφάλεια της!</div>
<div>
<br />Η ανεξέλεγκτη μετακίνηση πληθυσμών με την «φροντίδα» διαφόρων ύποπτων ΜΚΟ που έχουν τεράστια οικονομικά οφέλη και φανταχτερό «ανθρωπιστικό φερετζέ», εντάχτηκε εδώ και δεκαετίες στον υβριδικό πόλεμο της Τουρκίας εναντίον της Ελλάδος αλλά και της Ευρώπης, με πληθώρα ντόπιων «χρήσιμων ηλίθιων» τύπου Τασίας, Γιάννας (Γαιτάνη) και δυστυχώς πολλών άλλων -μπλε, πράσινων και κόκκινων. </div>
<div>
<br />Το αποτελεσματικό σφράγισμα των Ελληνικών συνόρων αποτελεί επιταγή επιβίωσης απέναντι σε ένα οργανωμένο εποικισμό χωρίς τέλος, με πεντακάθαρο στόχο την άλωση της Ελλάδος χωρίς ντουφεκιά! <br />Ποταμοί δυστυχισμένων ανθρώπων χωρίς καμιά απολύτως επαφή με τα γλωσσικά, οικονομικά, πολιτικά, θρησκευτικά και πολιτιστικά δεδομένα της Ελλάδος καταφθάνουν ασταμάτητα στην χώρα μας, δημιουργώντας εκρηκτικές καταστάσεις ανασφάλειας, εγκληματικότητας και ανθρώπινης δυστυχίας. </div>
<div>
<br />Οι κατ΄ όνομα πολιτισμένοι «ανθρωπιστές» είναι οι ίδιοι ακριβώς που δημιούργησαν τα μνημεία ανθρώπινης δυστυχίας στην Αμυγδαλέζα, στην Ειδομένη ή στα Μόρια. Η απροθυμία επιβολής, εδώ και δεκαετίες, οποιουδήποτε ελέγχου στις ασταμάτητες «αφίξεις» εν ονόματι ενός δήθεν «ανθρωπισμού», έχουν δημιουργήσει ένα επιθετικό καρκίνο που απειλεί την εθνική μας ασφάλεια, μέσα στα σπλάχνα της Ελληνικής κοινωνίας.</div>
<div>
<br />Είναι χαρακτηριστική η καταγραφή 788 «αφίξεων» στην Μυτιλήνη (σχετικό ρεπορτάζ CNN Greece με τίτλο «Ακόμα και μετανάστες από την Καραϊβική φτάνουν στην Ελλάδα», 2/1/2017), από τους οποίους μόνο οι 35 ήταν Σύριοι πρόσφυγες που προσπαθούσαν να φύγουν από τις φλόγες του πολέμου – το 63% των «αφίξεων» ήταν από την Αφρική! <br />Απόλυτα λογικό, αν σκεφτούμε πως ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν προσφέρει αεροπορικά εισιτήρια από κάθε σημείο της Αφρικής για Κωνσταντινούπολη με 50 Ευρώ και στόχο να τους στείλει όλους στην Ελλάδα!</div>
<div>
<br />Έτσι, από τις 788 «αφίξεις» στην Μυτιλήνη, οι 131 προέρχονταν από την Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, 110 από Αλγερία, 103 από Αφγανιστάν, 52 από Ιράκ, 30 από Ερυθραία, 28 από Καμερούν, 25 από Μαρόκο, 19 από Μάλι, από 18 από Κονγκό και από Σιέρα Λεόνε, 15 από Παλαιστίνη, 14 από Τυνησία, από 13 από Πακιστάν, Ιράν, Ακτή Ελεφαντοστού, Μπαγκλαντές, από 12 από Νιγηρία και Δομινικανή Δημοκρατία, 11 από Αίγυπτο, 10 από Αιθιοπία, από 8 από Ζιμπάμπουε, Νεπάλ και Γκάνα, 7 από Αϊτή, από 6 από Γουινέα και Αγκόλα, 5 από Σουδάν, από 4 από Μαυριτανία και Γκάμπια, από 3 από Νήσους Κομόρες, Νίγηρα και Σαουδική Αραβία, από 2 από Μπουργκίνα Φάσο, Σομαλία και Σενεγάλη και από ένας, από Δυτική Σαχάρα, Κεντρική Αφρική, Ουγκάντα, Βενεζουέλα, Κούβα, Χιλή, Τζαμάϊκα και Τουρκία!</div>
<div>
<br />Τα ανά τον κόσμο «ταξικά αδέλφια μας» σπεύδουν ασταμάτητα στο αφύλακτο σκορποχώρι που λέγεται Ελλάδα και εμείς στέλνουμε στην Ελληνική Βουλή πολύ σοβαρούς ανθρώπους οι οποίοι μας συστήνουν να μην ενοχλούμε τους αυτόκλητους μετανάστες «ψήνοντας χοιρινό δίπλα τους», επειδή το απαγορεύει η θρησκεία τους! </div>
<div>
<br />Κάποιοι –κατά δήλωση τους άθεοι– κόπτονται για τους διατροφικούς κανόνες της μουσουλμανικής θρησκείας αυτόκλητων εποίκων, συνθέτοντας ένα γραφικό μείγμα παραλογισμού, κουταμάρας και έλλειψης στοιχειώδους συναίσθησης μέτρου και απειλητικού κινδύνου!<br />Έλεος πλέον! Θα ξυπνήσουμε κάποτε άραγε; <br /><br /><a href="https://analyst.gr/" target="_blank">πηγή</a><br />
<br />
<br />
Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

</div>

Ερντογάν: Επιτυχίες και "επιτυχίες"!

Γράφει ο Λεωνίδας Κουμάκης Ο όψιμος δικτατορίσκος της Τουρκίας, έχει καβαλήσει για τα καλά το καλάμι παριστάνοντας τον χαλίφη των απανταχο...

Διαβάστε την συνέχεια

Επιχείρηση «Πηγή Ειρήνης»: Μια αποτίμηση

Ellada simera 0 Ανατολική Μεσόγειος, Κουρδικό, Τουρκία 15:44

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhiS5kQz8jvdJzjkWjbTFqsPvp4R42sxCK-7ToAXyAFKP7_kLdacsO4fJM7Vz9OJ1dEhbmxmE-ifH9oAaVd5s0lAd1CtZFPfGOpFF-WUxXTlwNIIkh0QomJ-QxDqV7L0GmskcH88l-0OKU/s1600/MRAP.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="494" data-original-width="700" height="196" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhiS5kQz8jvdJzjkWjbTFqsPvp4R42sxCK-7ToAXyAFKP7_kLdacsO4fJM7Vz9OJ1dEhbmxmE-ifH9oAaVd5s0lAd1CtZFPfGOpFF-WUxXTlwNIIkh0QomJ-QxDqV7L0GmskcH88l-0OKU/s280/MRAP.jpg" width="280" /></a></div>
<br />
Του <b>Δρ. Σπύρου Πλακούδα* </b><br />
<br />
Η Επιχείρηση «Πηγή Ειρήνης» εξ αρχής αποτελούσε έναν «περιορισμένο πόλεμο» (limited war) λόγω της χρήσης περιορισμένης στρατιωτικής ισχύος εκ μέρους της Τουρκίας για την επίτευξη περιορισμένων αντικειμενικών σκοπών. Η επιχείρηση εκκίνησε στις 3 Οκτωβρίου και έληξε (συμβατικώς μόνον) στις 23 Οκτωβρίου με τη Συμφωνία του Sochi. Επί της ουσίας, όμως, η επιχείρηση δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί όπως μαρτυρούν οι καθημερινές μάχες. Παρά την ρευστή τάξη πραγμάτων στο έδαφος, θα επιχειρηθεί η αποτίμηση της επιχείρησης που ακόμη … ολοκληρώνεται! <br />
<br />
Ποιοι ήταν, λοιπόν, οι «περιορισμένοι αντικειμενικοί στόχοι» της επιχείρησης; Χάρη στον λαλίστατο Ερντογάν, γνωρίζουμε τους στόχους και τη διαβάθμιση των στόχων αυτών. Ο πρωταρχικός στόχος, λοιπόν, ήταν η διακοπή της συνέχειας των Καντονιών του Ευφράτη (με πρωτεύουσα το Kobane) και της Jazira (με πρωτεύουσα το Qamishli) με την κατάληψη του (μικρού) θύλακα του Tell Abyad – η «Αχίλλειος Πτέρνα» του Συριακού Κουρδιστάν. Η επιχείρηση αυτή, όμως, θα οδηγούσε αφ’ ενός στην έξωση των ΗΠΑ από τη Rojava και αφ’ ετέρου στον βαθμιαίο κατακερματισμό και, εν συνεχεία, την κατάλυση της Rojava ως ενός ανεξάρτητου δρώντος υπό τον έλεγχο του PKK και την υποστήριξη των ΗΠΑ. <br />
<br />
Δευτερευόντως, η Τουρκία οραματιζόταν μια ζώνη κατοχής από τη Manbij (το «μήλον της έριδος» με τους Κούρδους δυτικά του ποταμού Ευφράτη) έως την Al Malikiyah (την κωμόπολη στο τριεθνές σύνορο Τουρκία – Συρία – Ιράκ), μια ζώνη βάθους 30 χιλιομέτρων και μήκους 460 χιλιομέτρων. Η εν λόγω ζώνη θα αποστερούσε από τους Κούρδους το 50% του πληθυσμού, το 30% των πετρελαιοπηγών και το 50% της αρδεύσιμης γης του Συριακού Κουρδιστάν. Ιδεατά, μια τέτοια ζώνη θα ωφελούσε την Τουρκία διττά: αφ’ ενός, θα αποσυμφορούσε την Τουρκία από τη «βραδυφλεγή βόμβα» των προσφύγων και θα αλλοίωνε τη βορειοανατολική Συρία δημογραφικώς δια της μετεγκατάστασης των (τουρκόφιλων) προσφύγων και αφ’ ετέρου, θα αύξανε δραματικώς την διαπραγματευτική ισχύ της ένοπλης Συριακής αντιπολίτευσης και της Τουρκίας εν μέσω των διαβουλεύσεων στη Γενεύη για την επόμενη ημέρα στη Συρία. <br />
<br />
Fact-Check της Επιχείρησης<br />
<br />
Πρωταρχικός Στόχος 1: Κατάληψη του Θύλακα του Tell Abyad. ✓ <br />
<br />
H Τουρκία δίχως ιδιαίτερη δυσκολία προχώρησε στην ταχεία κατάληψη του εν λόγω θύλακα – χάρη στις πληροφορίες που τόσο αφειδώς (και αφελώς) παράσχει οι Αμερικανοί τον Αύγουστο και Σεπτέμβριο για τις οχυρώσεις των Κούρδων εν μέσω των διαπραγματεύσεων για τον «μηχανισμό ασφαλείας» και την αδιαμφισβήτηση υπεροχή σε ισχύ πυρός Όμως η προέλαση κατά μήκος των παραποτάμων του Ευφράτη προς τα Ai Issa (νοτίως του Tell Abyad) και Tall Tamr (νοτίως του Ras Al Ayn) διεκόπη απότομα από την άφιξη των δυνάμεων του Άσαντ μετά την προκαταρκτική συμφωνία μεταξύ Δαμασκού και Qamishli. <br />
<br />
Πρωταρχικός Στόχος 2: Έξωση των ΗΠΑ από τη Βόρεια Συρία Χ <br />
<br />
Βαθύς γνώστης της ψυχολογίας του Τραμπ, ο Eρντογάν έθεσε τον πλανητάρχη ενώπιον του διλήμματος «fight or flight» κατά το μοιραίο τηλεφώνημα της 6ης Οκτωβρίου και ενεργοποίησε τα αντανακλαστικά της «φυγής» (flight) του ενοίκου του Λευκού Οίκου. Άλλωστε ο Τραμπ, πιστός στο Δόγμα «America First» είχε εξαγγείλει δις στο πρόσφατο παρελθόν το «Οίκαδε». Το Πεντάγωνο και το Κογκρέσο αντέδρασαν και υποχρέωσαν τον Τραμπ σε αναδίπλωση. Οι ΗΠΑ εν τέλει θα παραμείνουν στη Rojava – εκτός, όμως, των ορίων της διαφιλονικούμενης ζώνης ούτως ώστε να μην υποστούν εκ νέου ωμό εκβιασμό εκ μέρους της Τουρκίας. <br />
<br />
Πρωταρχικός Στόχος 3: Διακοπή της Συνεργασίας μεταξύ ΗΠΑ και Σύρων Κούρδων Χ <br />
<br />
Χάρη στην οβιδιακή μεταμόρφωσή του, ο Τραμπ δεν θα αποσύρει αλλά θα ενισχύσει τα στρατεύματα των ΗΠΑ στη Rojava. Η αποστολή των ΗΠΑ πλέον μετατρέπεται από «διαιτητής» μεταξύ δύο θανάσιμων εχθρών (Τουρκία vs Κούρδων) σε «αρνητή» των πλουτοπαραγωγικών πηγών της Συρίας (το 80% περίπου των πετρελαιοπηγών) έναντι των εποφθαλμιόντων περιφερειακών δρώντων (Δαμασκός – Άγκυρα – Μόσχα –Τεχεράνη – ISIS). Ταυτόχρονα, ο Τραμπ συνομιλεί ανοιχτά με το «ψυχοπαίδι» του Οτζαλάν, τον Mazlum Kobani, και Νο. 3 καταζητούμενο στην Τουρκία ενώ το Κογκρέσο τον προσκαλεί να ομιλήσει εξ άμβωνος για την εθνοκάθαρση της Τουρκίας στη Rojava. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, οι ΗΠΑ εμβαθύνουν το πρόσφατο ρήγμα μεταξύ Qandil και Qamishli και, συν τοις άλλοις, αυξάνουν τη διαπραγματευτική ισχύ του Qamishli έναντι της Δαμασκού. Βέβαια, αν και το δις εξαμαρτείν ουκ ανδρός σοφού, οι ΗΠΑ θα αυτοεγκλωβιστούν εκ νέου σε μια αποστολή δίχως ορατό τέλος στη Rojava. <br />
<br />
H «ήπια ισχύς» της Τουρκίας έχει υποστεί ένα συντριπτικό πλήγμα λόγω των ωμών εγκλημάτων που έχουν διαπραχθεί από τις ΤΕΔ και τον SNA. O αντιτουρκισμός εντός του Πενταγώνου και Κογκρέσου έχει εκτοξευθεί στα ύψη όπως έχει ήδη επισημάνει ο Soner Cagaptay και, παρά την (αινιγματική) συμπάθεια του Τραμπ προς τον Ερντογάν, ουκ ολίγα εμπόδια (όπως η υπόθεση των S-400) «δυσκολεύουν» την άμεση αποκλιμάκωση της έντασης. <br />
<br />
Πρωταρχικός Στόχος Νο. 4: Κατακερματισμός και Κατάλυση της Rojava ✓ και X <br />
<br />
O κατακερματισμός της Ροτζάβα αποτελεί έναν αδιαμφισβήτητο γεγονός. Σε ένα «Scramble for Syria» δίχως προηγούμενο, η Άγκυρα και η Δαμασκός διαγκωνίζονταν στην ταχεία προώθησή τους εις βάρος της Ροτζάβα εν μέσω (προσωρινής) παράλυσης των Κούρδων. Χάρη στην παρέμβαση του Πούτιν, αναδείχθηκε o Άσαντ νικητής και τροπαιούχος του «scramble» – χωρίς, μάλιστα, μια τουφεκιά. Η Τουρκία αρκέστηκε στην κατοχύρωση του «διαδρόμου ειρήνης» μήκους 120 χιλιομέτρων και βάθους 25 χιλιομέτρων μεταξύ Tell Abyad και Ras Al Ayn – μια κατοχή με αστερίσκο ως προς την μόνιμη ή μη φύση της. Ύστερα από την αρχική παράλυση, οι Κούρδοι ανασυγκροτήθηκαν και, λόγω παραινέσεων των ΗΠΑ, δεν υπέγραψαν εν τέλει την «ληξιαρχική πράξη θανάτου» της Rojava με τον Άσαντ. <br />
<br />
Ως εκ τούτου, η Rojava αντικαθίσταται βαθμιαίως από ένα υβρίδιο. Δυτικά του Ποταμού Ευφράτη οι περιοχές της Manbij και του Tel Rifaat «συνδιοικούνται» μεταξύ του Άσαντ και των Κούρδων/Αράβων – παρά τις οργίλες αντιδράσεις της Άγκυρας για την άμεση εκκένωση των περιοχών από τους «τρομοκράτες του PKK» – και προστατεύονται από τη Ρωσία. Όμως ανατολικά του Ποταμού Ευφράτη, αναδύονται πέντε περιοχές με όχι τόσο σαφή (ακόμη) όρια (βλ. χάρτη). <br />
<br />
Α) Ο «διάδρομος ειρήνης» της Τουρκίας <br />
<br />
Β) Η «ζώνη των κοινών περιπολιών» μεταξύ Τουρκίας και Ρωσίας από το Kobane έως το Qamishli (με μήκος 300 χιλιόμετρα και βάθος 10 χιλιόμετρα) <br />
<br />
Γ) Η «ζώνη των μονομερών περιπολιών» των ΗΠΑ κατά μήκος του Αυτοκινητοδρόμου Μ4 από την Ain Issa έως την Al Malikiyah προς βορράν και Abu Kamal προς νότον <br />
<br />
Δ) Η «ζώνη συνδιοικήσεως» μεταξύ Άσαντ και Κούρδων (κατά μήκος της μεθορίου στο Καντόντι του Kobane, κατά μήκος του Ποταμού Balikh από Ain Issa έως Raqqah και κατά μήκος του Ποταμού Khabur από Tell Tamr και Qamishli έως Hasakah). <br />
<br />
Ε) Η υπόλοιπη Rojava υπό τον άμεσο έλεγχο των Κούρδων και της πολυεθνικής συμμαχίας τους <br />
<br />
H Rojava έχει λοιπόν κατατμηθεί σε διάφορες ζώνες και έχει μετατραπεί από ανεξάρτητο σε αυτόνομο πολιτικό οργανισμό – δεν έχει, όμως, καταλυθεί (ακόμη τουλάχιστον). H τύχη της Rojava δεν θα κριθεί σε απευθείας διαπραγματεύσεις στο τρίγωνο «Κούρδοι – Τραμπ – Ερντογάν»· έχουν προστεθεί πλέον στην εξίσωση νέες μεταβλητές – Άσαντ και Πούτιν. Το Ιράν παρασκηνιακά παραινεί τον Άσαντ να παραχωρήσει στους Κούρδους μια διευρυμένη αυτονομία και προάγει την ενεργό εμπλοκή του Ιρακινού Κουρδιστάν στη νέα τάξη πραγμάτων στη Συρία. Προς έκπληξη και εκνευρισμό της Άγκυρας, η Μόσχα συνδιαλέγεται ανοιχτά με τον Mazlum Kobani και υποστηρίζει ένα «win-win deal» μεταξύ Κούρδων και Άσαντ. <br />
<br />
Πρέπει να σημειωθεί, επιπρόσθετα, το εξής αξιοθαύμαστο: δεν έχει διαρραγεί η πολυεθνική συμμαχία των Syrian Democratic Forces (SDF) υπό την ηγεσία των Κούρδων. Παρά τις προσπάθειες της Τουρκίας, οι Άραβες συνεχίζουν να υποστηρίζουν τους SDF. Προ ημερών, μάλιστα, οι τέσσερις μεγαλύτερες φυλές της βόρειας Συρίας (Afadle, Bukhemis, Naim, Igedat) διακήρυξαν την αντίθεσή τους προς την Τουρκία και την υποστήριξή τους στους SDF. Αντιθέτως, σημειώνονται επί εβδομαδιαίας βάσεως εχθροπραξίες μεταξύ των πληρεξούσιων της Άγκυρας στις ζώνες κατοχής της (Al Bab και Tell Abyad) – μια διόλου κολακευτική κατάσταση για την Τουρκία. <br />
<br />
Δευτερεύων Στόχος Νο. 1: Δημιουργία Ενός «Διαδρόμου Ειρήνης» από Afrin έως Malikiyah X <br />
<br />
Ένας «Διάδρομο Ειρήνης» τέτοιας έκτασης αποτελεί πλέον ευσεβές όνειρο λόγω της παρεμβολής των Πούτιν και Άσαντ. Η Τουρκία, παρά ταύτα, παραβιάζει την εκεχειρία συστηματικώς και χρησιμοποιεί τους πληρεξούσιούς της για την κατάληψη του αυτοκινητοδρόμου Μ4 και των κωμοπόλεων Tall Tamr και Ain Aissa – υπό την κάλυψη πάντοτε των φτερών της Τουρκικής Πολεμικής Αεροπορίας. Προς το παρόν, οι Κούρδοι (με την αρωγή του Άσαντ) διατηρούν τον έλεγχο του αυτοκινητοδρόμου Μ4, ενώ οι μονάδες των <br />
<br />
Ασσυροχαλδαίοι εντός των SDF έχουν διακριθεί στις μάχες πλησίον του Tall Tamr. <br />
<br />
Οι «μάχες φθοράς» (attritional battles) στην περιφέρεια του «Διαδρόμου Ειρήνης» θα συνεχιστούν με αμείωτη ένταση καθώς κανείς δεν προτίθεται να υποχωρήσει. Υπάρχει άραγε ο κίνδυνος μιας γενικευμένης ανάφλεξης; Στο κατακερματισμένο μέτωπο της Rojava ανατολικώς του Ποταμού Ευφράτη θα δοκιμαστούν οι αντοχές των όποιων συμφωνιών σε ένα πολύπλοκο και ρευστό περιβάλλον. Εσχάτως, προστέθηκε ένας ακόμη πονοκέφαλος στην Τουρκία: η αναζωπύρωση της δράσης του ISIS εντός του εδάφους της Σε μια περιοχή τέτοιας αστάθειας και ανασφάλειας, το όνειρο της παλινόστησης των εκατομμυρίων προσφύγων εκ Συρίας μάλλον θα παραμείνει ευσεβής πόθος. <br />
<br />
Δευτερεύων Στόχος Νο. 2: Αύξηση της Διαπραγματευτικής Ισχύς της Τουρκίας ✓ <br />
<br />
Η Τουρκία αυξάνει τη διαπραγματευτική ισχύ της στη Συρία προς όφελος της ένοπλης αντιπολίτευσης και της ιδίας. Χάρη στους στρατιώτες της επί του εδάφους (boots on the grounds), διεκδικεί έναν σημαντικό ρόλο στις υπό εξέλιξη διαβουλεύσεις για το μέλλον της Συρίας και δημιουργεί μια Αλεξανδρέττα Νο. 2 ως Plan B. Σε περίπτωση, δηλαδή, που δεν ευοδωθούν οι διαπραγματεύσεις «δούναι και λαβείν» στο τρίγωνο Μόσχα – Δαμασκός – Άγκυρα για τη βόρεια Συρία, ο Ερντογάν ενδεχομένως ενεργοποιήσει το Plan Β’ για την οιονεί προσάρτηση των περιοχών Azaz, Afrin και Tell Abyad στο όνομα της εκπλήρωσης του Εθνικού Όρκου (Mîsâk-ı Millî). Βέβαια, η Τουρκία έχει αποδεχθεί (επί της αρχής πάντα) την επανενεργοποίηση της Συμφωνίας των Αδάνων του 1998, κατόπιν σχετικής «παρότρυνσης» της Ρωσίας, και ως εκ τούτου θα της ασκηθούν ισχυρότατες πιέσεις στο εγγύς μέλλον από την Τεχεράνη και την Μόσχα για την εκκένωση των υπό κατοχή εδαφών και την επιστροφή τους στον Άσαντ. <br />
<br />
Πάντως είτε με τη Συμφωνία του Σότσι το 2019 είτε με τη Συμφωνία των Αδάνων το 1999, οι «νόμιμες ανησυχίες περί ασφάλειας» της Τουρκίας αναγνωρίζονται και επικυρώνονται – εις βάρος των αγώνων των Κούρδων για ανεξαρτησία ή αυτονομία. Οι Κούρδοι θα αποτελούν στο εγγύς μέλλον έναν μοχλό πίεσης της Δαμασκού και της Μόσχας προς την Άγκυρα μόνον – όχι έναν δρώντα με τον ίδιο βαθμό αυτονομίας στη διεθνή κονίστρα όπως στο πρόσφατο παρελθόν. Παραφράζοντας το διάσημο αποφθέγμα του Λόρδου Ismay περί ΝΑΤΟ, Δαμασκός – Τεχεράνη – Μόσχα θα ήθελαν «τους Κούρδους εντός, τους Αμερικανούς εκτός και τους Τούρκους κάτω».<br />
<br />
Quo Vadis … Ερντογάν; <br />
<br />
O Ερντογάν αισθάνεται απόλυτα δικαιωμένος για τον «τζόγο» υψηλού ρίσκου στη Συρία. Μέχρι τον Σεπτέμβριο ο Ερντογάν ήταν σε καθοδική τροχιά: αμφισβητείτο η ηγεμονία του στο εσωτερικό της χώρας και οι «δύο μεγάλοι» (Ρωσία και Αμερική) δρούσαν στα μέτωπα της Idlib και Rojava εις βάρος των ιδίων συμφερόντων. Η Επιχείρηση «Πηγή Ειρήνης» μετατρέπει τον Ερντογάν εκ νέου σε κυρίαρχο του πολιτικού στίβου στην Τουρκία και κρίσιμο παίκτη στη Συρία. <br />
<br />
Η Τουρκία ΔΕΝ έχει πετύχει (ακόμη) όλους τους αντικειμενικούς σκοπούς της. Ο πόλεμος, βέβαια, δεν έχει ακόμα τερματιστεί και η τύχη της Rojava θα κριθεί στο επόμενο διάστημα. Ο Ερντογάν πάντως αισθάνεται πως οι «δύο μεγάλοι» ανέχονται τις ριψοκίνδυνες πολιτικές του. O ίδιος προωθεί την μετεξέλιξη της χώρας σε «swing state», ένα κράτος-μπαλαντέρ εν ολίγοις που θα γέρνει την πλάστιγγα προς την μία ή την άλλην πλευρά με το ειδικό βάρος του. Και αυτό πρέπει να μας προβληματίσει. Εάν δεν «κοντύνουν» τον Ερντογάν στη Συρία, τότε θα δοκιμάσει την ίδια τακτική στα δυτικά. Και μαντέψτε που.<br />
<br />
<b><i>*Ο Δρ Σπύρος Πλακούδας είναι Επίκουρος Καθηγητής Εθνικής Ασφάλειας στο Rabdan Academy και  Αντιπρόεδρος ΚΕΔΙΣΑ. Το τελευταίο βιβλίο του αφορά τη δράση του PKK στην Τουρκία ενώ το νέο βιβλίο του υπό τις εκδόσεις Rowman and Littlefield θα εξετάσει τη σχέση μεταξύ ΗΠΑ και Κούρδων της Συρίας</i></b>.<br />
<br />
<a href="https://www.liberal.gr/" target="_blank">πηγή</a><br />
<br />
<br />
<br />
Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Επιχείρηση «Πηγή Ειρήνης»: Μια αποτίμηση

Του Δρ. Σπύρου Πλακούδα* Η Επιχείρηση «Πηγή Ειρήνης» εξ αρχής αποτελούσε έναν «περιορισμένο πόλεμο» (limited war) λόγω της χρήσης περιο...

Διαβάστε την συνέχεια

Για πρώτη φορά το παραδέχονται οι ισλαμιστές της Λιβύης: «Η Τουρκία μας στέλνει συνεχώς όπλα!»

Ellada simera 0 κόσμος, Τουρκία 15:23

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgWJO0zXi27uqNnP2I5WPfmYQbQa3sV6uw5luya3RVAYT6Yjo1VrhESK3xGwG6K3YmVTsOeq5t8lZuhrV0zkmD3Pi7NPIQyPgolP5HptxFVMejSJY4jMS-QnHTOfFRoUeYSBhBo-hvQHmk/s1600/Khalid+AlMishri_erdogan.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="600" data-original-width="1366" height="122" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgWJO0zXi27uqNnP2I5WPfmYQbQa3sV6uw5luya3RVAYT6Yjo1VrhESK3xGwG6K3YmVTsOeq5t8lZuhrV0zkmD3Pi7NPIQyPgolP5HptxFVMejSJY4jMS-QnHTOfFRoUeYSBhBo-hvQHmk/s280/Khalid+AlMishri_erdogan.jpg" width="280" /></a></div>
<br />
Αποκαλυπτικός όσο δεν γίνεται ο επικεφαλής του συμβουλίου της Λιβύης Khalid AlMishri, παραδεχόμενος δημόσια ότι “ η Τουρκία στέλνει συνεχώς οπλισμό στην χώρα του».<br />
<br />
Από τον Σεπτέμβριο του 2019, ειδικοί ξένοι αναλυτές με έγκυρες πληροφορίες αναφέρουν ότι η Τουρκία επιβλέπει μεγάλο μέρος του εμφυλίου πολέμου στην Λιβύη, βοηθώντας τους τζιχαντιστές (τοπικούς ισλαμιστές πολέμαρχους ενώ μεταφέρει και άλλους από την Συρία), ώστε αυτοί να εκπαιδεύονται σε τουρκικά στρατόπεδα και να καθοδηγούν τις στρατιωτικές επιχειρήσεις της κυβέρνησης εθνικής συμφωνίας με έδρα την Τρίπολη, καθώς αυτή μάχεται κατά των δυνάμεων του στρατηγού Χαλίφα Χάφταρ.<br />
<br />
Πριν μερικούς μήνες, ο σύμβουλος του Ερντογάν Yasin Aktay, δημοσίευσε στο Twitter εικόνες μιας συνάντησης με ένα σημαντικό Λίβυο αξιωματούχο τον Σαλλάμπι, δίπλα σε ένα σωρό θρησκευτικά βιβλία στο γραφείο του στην Κωνσταντινούπολη.<br />
<br />
Μετά την ανατροπή το 2011 του Muammar Gaddafi, ο Λίβυος ηγέτης Sallabi θεωρήθηκε από πολλούς δυτικούς παρατηρητές ως μια σημαντική προσωπικότητα στη Λιβύη. Μετά από συνέντευξη τον Οκτώβριο του 2011, η Washington Post τον είχε περιγράψει ως τον κύριο μελλοντικό αρχιτέκτονα της νέας Λιβύης.<br />
<br />
Ο Σαλλάμπι όμως ανέφερε ότι εδώ και καιρό το κυβερνών Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ) της Τουρκίας είναι για τον ίδιο, το κύριο  πρότυπο διακυβέρνησης ενός “μετριοπαθούς” ισλαμικού κράτους.<br />
<br />
Έτσι, καθώς το Κατάρ άρχισε να μειώνει την συμμετοχή του στη Λιβύη γύρω στο 2014, δεν ήταν έκπληξη το γεγονός ότι η Τουρκία εισήλθε δυναμικά και συνέχισε να δουλεύει με τον Sallabi.<br />
<br />
Ο Aktay υποστήριξε ότι η χώρα του θέλει να δημιουργήσει ένα χαλιφάτο υπό την ηγεσία της Τουρκίας και περιέγραψε την λιβυκή Αδελφότητα που πολεμά εκεί, ως τουρκική εξουσιοδοτημένη δύναμη.<br />
<br />
Η σημαντική στρατιωτική υποστήριξη της Τουρκίας στους ισλαμιστές αντάρτες στη Λιβύη, μπορεί να μην συνδέεται όμως με οποιαδήποτε κοινή ιδεολογία, αλλά μάλλον ένα άμεσο αποτέλεσμα μιας σύνδεσης με τους αξιωματούχους του Κατάρ και τους Λίβυους, αναφέρει ειδικός αναλυτής.<br />
<br />
Ο David Roberts, λέκτορας στο King’s College του Λονδίνου και συγγραφέας του βιβλίου «Κατάρ: Ασφάλεια των Παγκόσμιων Προσεγγίσεων ενός Κράτους Πόλης«, θεωρεί ότι αυτό δεν είναι το κύριο θέμα, διότι ο Ερντογάν λαμβάνει τις δικές του αποφάσεις για την Λιβύη ως μέρος ενός ευρύτερου «ύποπτου» σχεδίου με “βοηθό” το Κατάρ, με το οποίο οι δεσμοί έχουν επιστρέψει  στην Οθωμανική εποχή, αν και η σημερινή συμμαχία τους φέρεται να είναι ακόμα πιο “δυνατή”.<br />
<br />
«Οι ασυνήθιστα στενές σχέσεις μεταξύ Τουρκίας και Κατάρ ξεκίνησαν με την αραβική άνοιξη», δήλωσε ο Ρόμπερτς, και συνέχισε «οι δύο πλευρές εμπλέκονται σε διάφορους βαθμούς με ολόκληρο το ισλαμικό φάσμα”.<br />
<br />
«Εντός των πρώτων ετών επικρατούσε μυστικότητα, τώρα βλέπουμε ότι τα τουρκικά στρατεύματα φτάνουν πολύ εμφανώς, με όπλα και οχήματα στην Λιβύη”, τόνισε ο ίδιος.<br />
<br />
Ο Ρόμπερτς δήλωσε ότι το Κατάρ δεν είναι θρησκευτικά αφοσιωμένο στον αποκαλούμενο ισλαμικό σκοπό όπως υποδεικνύουν πολλοί παρατηρητές, αλλά είναι μάλλον υποστηρικτής ομάδων όπως η Μουσουλμανική Αδελφότητα από ρεαλισμό.<br />
<br />
Πιστεύει δε ο ίδιος ότι η υποστήριξη του Κατάρ στους Ισλαμιστές στη Λιβύη και κατ ‘επέκταση στην Τουρκία είναι κυρίως αποτέλεσμα γεγονότων.<br />
<br />
Η Άγκυρα από τότε είναι πιο ανοιχτή στις προσπάθειές της στη Λιβύη, συμπεριλαμβανομένης της έκδηλης παράδοσης βαρέως θωρακισμένων οχημάτων, αφού έχει σκοπό τον πλήρη έλεγχο της χώρας αυτής.<br />
<br />
<img height="157" src="https://www.pentapostagma.gr/wp-content/uploads/2019/11/2019102814471119_f29a2e63613e53ed99112db03a8ba79b1.jpg" width="280" /><br />
<br />
<a href="https://www.pentapostagma.gr/" target="_blank">πηγή</a><br />
<br />
<br />
Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Για πρώτη φορά το παραδέχονται οι ισλαμιστές της Λιβύης: «Η Τουρκία μας στέλνει συνεχώς όπλα!»

Αποκαλυπτικός όσο δεν γίνεται ο επικεφαλής του συμβουλίου της Λιβύης Khalid AlMishri, παραδεχόμενος δημόσια ότι “ η Τουρκία στέλνει συνεχ...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι Τούρκοι έστειλαν πακιστανικό P-3 Orion να κάνει παραβιάσεις στο Αιγαίο!

Ellada simera 0 Αμυνα 15:18

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhhk07zLbQX3G4zS7C1C5k33yR8U7qMhTU15PnWEBRskkRZz46DlOBn3U4h6w58veZ6ZBBda8Hu4cAUR05t9jIoNyVUh4JveGGou6tjMUCq36Y9P0p9SLvP1R19qg7j-puXnilsOmuSKVQ/s1600/p-3c-orion.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="669" data-original-width="1023" height="182" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhhk07zLbQX3G4zS7C1C5k33yR8U7qMhTU15PnWEBRskkRZz46DlOBn3U4h6w58veZ6ZBBda8Hu4cAUR05t9jIoNyVUh4JveGGou6tjMUCq36Y9P0p9SLvP1R19qg7j-puXnilsOmuSKVQ/s280/p-3c-orion.jpg" width="280" /></a></div>
<br />Χωρίς να καταθέσει σχέδιο πτήσης πέταξε χθες στο FIR Αθηνών ένα Πακιστανικό αεροσκάφος ναυτικής συνεργασίας και συλλογής πληροφοριών τύπου P-3 Orion. Το αεροσκάφος μπήκε στο FIR Αθηνών ανατολικά του Καστελόριζου, μετά συνέχισε στο FIR Λευκωσίας και κατόπιν επέστρεψε στην βάση του ακολουθώντας την ίδια πορεία αντίστροφα. <br /><br />Ο τουρκικός στόλος διεξάγει την άσκηση ”Ανατολική Μεσόγειος-2019” στο Αιγαίο και στην ευρύτερη περιοχή της Μεσογείου, τώρα όμως και με την συνδρομή του πακιστανικού ΠΝ, όπου συμμετέχει με μια φρεγάτα.<br /><br />Ο Μουχάμεντ Ακράμ, διοικητής της πακιστανικής Φρεγάτας «PNS Alamgir», η οποία θα συμμετάσχει  στην τουρκική ναυτική άσκηση, δήλωσε ότι μαζί με πλοία του τουρκικού ΠΝ θα  προχωρήσουν σε ειδικές ασκήσεις και σενάρια στο Αιγαίο πέλαγος και την Α.Μεσόγειο.<br /><br />Ο ίδιος εξήγησε ότι θέλει να βελτιώσει την διαλειτουργικότητα μεταξύ των συμμαχικών χωρών και ειδικά της Τουρκίας, η οποία είναι πολύ σημαντική για τους Πακιστανούς, ενώ ανέφερε ότι οι σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών είναι σε πολύ καλό επίπεδο.<br /><br />Υπενθυμίζοντας ότι η συμμετοχή του Πακιστάν στην άσκηση θα ενισχύσει τις υφιστάμενες διμερείς σχέσεις και ότι οι δύο χώρες ενισχύουν ακόμα πιο πολύ την ήδη πολύ ειλικρινή αδελφότητα, είπε:<br /><br />«Το Πακιστάν διεξάγει πολλές ασκήσεις με το τουρκικό Ναυτικό, καθώς οι δύο χώρες έχουν πολύχρονη σχέση αδελφοσύνης, και φιλίας. Οι σχέσεις αυτές καθορίζονται με βάση την πολύ ισχυρή θρησκευτική και πολιτιστική σύνδεση. Παρόλο που οι δύο χώρες βρίσκονται πολύ μακριά η μια από την άλλη, υπάρχει μια μεγάλη φιλία και αδελφοσύνη που μικραίνει τα γεωγραφικά όρια και τα σύνορα. Συνεχίζουμε εδώ και χρόνια μαζί με το τουρκικό ναυτικό. Έχουμε έρθει να συμμετάσχουμε στην άσκηση “Ανατολική Μεσόγειος-2019, για να υλοποιήσουμε  ναυτικά σενάρια μεταξύ δύο συμμαχικών χωρών«, κατέληξε ο ίδιος.<br /><br />ΤΙ ΕΓΙΝΕ  ΜΕ ΤΟ ΠΑΚΙΣΤΑΝΙΚΟ ΑΕΡΟΠΛΑΝΟ<br /><br />Σύμφωνα με τις έως τώρα πληροφορίες είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει κάτι τέτοιο με αεροσκάφος αυτής της χώρας, καθώς μέχρι σήμερα με εξαίρεση τα αεροσκάφη της τουρκικής πολεμικής αεροπορίας και γενικότερα των ενόπλων δυνάμεων της γειτονικής χώρας που δεν καταθέτουν σχέδιο πτήσης ή το κάνουν σπάνια, στο πλαίσιο τακτικής, όλες οι άλλες χώρες το πράττουν καθώς αν μη τι άλλο έχει να κάνει και με την ασφάλεια των πτήσεων στην περιοχή.<br /><br />Σε κάθε περίπτωση είναι ένα ακόμα στοιχείο που προστίθεται στον προβληματισμό με την τουρκική επιθετικότητα στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, που την Τρίτη είχε ως αποτέλεσμα και 4 σκληρές αερομαχίες. Χθες στο Αιγαίο η Τουρκία έστειλε συνολικά 10 μαχητικά αεροσκάφη και συγκεκριμένα 8 F-16 και 2 F-4E καθώς επίσης και 4 αεροσκάφη ναυτικής συνεργασίας και συλλογής πληροφοριών CN-235 που σημείωσαν 37 παραβιάσεις του Εθνικού Εναέριου Χώρου και 12 παραβάσεις των Κανόνων Πτήσης στο FIR Αθηνών πετώντας χωρίς να υποβάλλουν σχέδιο πτήσης.<br /><br />Σε όλες τις περιπτώσεις βέβαια τα αεροσκάφη αυτά βρήκαν απέναντί τους ελληνικά μαχητικά που έσπευσαν να τα αναγνωρίσουν και να τα αναχαιτίσουν.<br /><br />Η πτήση του έγινε στο πλαίσιο της άσκησης «Ανατολική Μεσόγειος 2019» που διενεργούν οι Τούρκοι σε όλη την περιοχή έχοντας ενεργοποιήσει για αυτό τον σκοπό, όπως αναφέρουν οι ίδιοι, πάνω από 48 πλοία και 4.700 άτομα σε προσωπικό.<br /><br />Σε ανακοίνωσή του το τουρκικό υπουργείο Άμυνας την χαρακτηρίζει ως την μεγαλύτερη άσκηση που έχει γίνει μέχρι σήμερα καθώς σε αυτή συμμετέχουν με τον έναν ή τον άλλο τρόπο και άλλες 15 χώρες.<br /><br /><a href="https://www.pentapostagma.gr/" target="_blank">πηγή</a><br />
<br />
<br />
Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Οι Τούρκοι έστειλαν πακιστανικό P-3 Orion να κάνει παραβιάσεις στο Αιγαίο!

Χωρίς να καταθέσει σχέδιο πτήσης πέταξε χθες στο FIR Αθηνών ένα Πακιστανικό αεροσκάφος ναυτικής συνεργασίας και συλλογής πληροφοριών τύπου...

Διαβάστε την συνέχεια

Ντ. Τραμπ, Ερντογάν, και στη μέση οι… “γαμπροί της συναλλαγής”

Ellada simera 0 κόσμος, Τουρκία 15:12

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjTwRCe7WAgGz95w_EzmLpohMlzphoXc-EBDxYI1crmQJX5m_vGRXF3Wy7GPvGfRk7_WMJshnIvw4ZVntyi4tPIfYbT9EiCEFcFWkRfLBIKRvzr53gQ3JW9UWadk2D72Myj2VeVeC8HBow/s1600/ALBAYRAK-KUSHNER.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="790" height="141" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjTwRCe7WAgGz95w_EzmLpohMlzphoXc-EBDxYI1crmQJX5m_vGRXF3Wy7GPvGfRk7_WMJshnIvw4ZVntyi4tPIfYbT9EiCEFcFWkRfLBIKRvzr53gQ3JW9UWadk2D72Myj2VeVeC8HBow/s280/ALBAYRAK-KUSHNER.jpg" width="280" /></a></div>
<div>
<br /></div>
Τρεις γαμπροί μπορεί να κρατούν το κλειδί της σχέσης δύο Προέδρων. Μπορεί να ευθύνονται για το πώς ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τράμπ και ο Τούρκος ομόλογός του Ταγίπ Ερντογάν δεν άφησαν τις πολιτικές εντάσεις μεταξύ των δύο χωρών να μετατραπούν σε παρατεταμένες κρίσεις.<div>
<br /></div>
<div>
 Τα παραπάνω αναφέρει αποκαλυπτικό δημοσίευμα της εφημερίδας New York Times, που θα λέγαμε ότι δίνει τις απαντήσεις για την ανάρμοστη σχέση του κ. Τραμπ με τον ισλαμιστή Πρόεδρο της Τουρκίας. Το κείμενο υπογράφουν ο ανταποκριτής David D. Kirkpatrick και ο δημοσιογράφος έρευνας Eric Lipton, οι οποίοι κάνουν φύλλο και φτερό τη σχέση των δύο προέδρων. </div>
<div>
<br /></div>
<div>
Σύμφωνα με την εφημερίδα, οι τρεις αυτοί άνδρες είναι ο σύμβουλος του Αμερικανού Προέδρου και γαμπρός του, Τζάρεντ Κούσνερ, ο υπουργός Οικονομικών της Τουρκίας Μπεράτ Αλμπαϊράκ, ο οποίος είναι παντρεμένος με την Έσρα, την αγαπημένη κόρη του Ερντογάν, και ο Mehmet Ali Yalçındağ, γαμπρός ενός Τούρκου μεγιστάνα, που είναι και επιχειρηματικός εταίρος της οικογένειας Τραμπ.</div>
<div>
<br /></div>
<div>
 Και οι τρεις έχουν χρησιμοποιηθεί ως τα «υπόγεια» κανάλια (back-channels) μεταξύ των δύο ηγετών σε κρίσιμες στιγμές, σημειώνουν οι οι New York Times. Ο Ερντογάν και ο Τραμπ συναντώνται αύριο Τετάρτη στο Λευκό Οίκο παρά το γεγονός ότι ο πρόεδρος της Τουρκίας αγνόησε τις προειδοποιήσεις του Αμερικανού ομολόγου του και εισέβαλε στη Συρία, τον περασμένο μήνα, κτυπώντας τους συμμάχους της Αμερικής, τους Κούρδους της Συρίας.</div>
<div>
<br /></div>
<div>
 Την ίδια στιγμή, ο Ερντογάν εξευτέλισε τις ΗΠΑ αγοράζοντας το ρωσικό σύστημα S-400, χωρίς να υποστεί κυρώσεις, επειδή αυτό αποφάσισε ο κ. Τραμπ. Το Κογκρέσο και το Πεντάγωνο διαφώνησαν με την προεδρική απόφαση και ακόμα και σήμερα ζητούν την επιβολή των κυρώσεων. Η πολύ θετική στάση του κ. Τραμπ απέναντι στην Τουρκία προέρχεται από αυτό το ασυνήθιστο υπόγειο κανάλι (back channel) των τριών ανδρών που παντρεύτηκαν την εξουσία και τώρα παίζουν βασικούς ρόλους στη σύνδεση της Άγκυρας και της Ουάσιγκτον, σημειώνει η εφημερίδα.</div>
<div>
<br /></div>
<div>
 Ο γαμπρός του Ερντογάν περιέγραψε το έργο του με τον γαμπρό του Τραμπ ως «διπλωματία της πίσω πόρτας». Ο ίδιος ο Ερντογάν δήλωσε ότι «η γέφυρα λειτουργεί καλά» καθώς οι δύο χώρες προσπάθησαν να επαναφέρουν τις σχέσεις τους σε ένα καλύτερο σημείο. Εκτός από την επιείκεια του Τραμπ για τη Συρία και την αγορά των ρωσικών πυραύλων, οι επικριτές των δύο ηγετών υποστηρίζουν ότι ο Τραμπ έχει επίσης προσπαθήσει να επηρεάσει τον Τραμπ ώστε η Halkbank, μια τουρκική κρατική τράπεζα, να μην τιμωρηθεί με την κατηγορία της παραβίασης του αμερικανικού εμπάργκο στο Ιράν.</div>
<div>
<br /></div>
<div>
 Μέχρι τώρα, η τράπεζα έχει αποφύγει νομικές και οικονομικές κυρώσεις παρά τα ισχυρά αποδεικτικά στοιχεία και τη φυλάκιση ενός από τους αναπληρωτές διευθυντές της με τις ίδιες κατηγορίες από δικαστήριο της Νέας Υόρκης. </div>
<div>
<br /></div>
<div>
Μια βασική στιγμή αυτής της αντισυμβατικής συνεργασίας ήρθε τον Απρίλιο, όταν ο Αλμπαϊράκ έφτασε για ένα συνέδριο που διοργάνωσε ο Yalçındağ στο Trump International Hotel στην Ουάσιγκτον. Ο Κούσνερ τηλεφώνησε στον γαμπρό του Ερντογάν στο μέσο της εκδήλωσης για μια απρογραμμάτιστη συνάντηση στο Οβάλ Γραφείο, όπου ο Αλμπαϊράκ με επιτυχία έπεισε τον Τραμπ να αναβάλει τις κυρώσεις εναντίον της Τουρκίας για την αγορά των S-400s, ανέφεραν οι New York Times. </div>
<div>
<br /></div>
<div>
“Ο Τραμπ αντικαθιστά τις επίσημες σχέσεις μεταξύ των κρατών σε αρκετές περιπτώσεις με τη σχέση οικογένειας προς οικογένεια ή με τις σχέσεις μεταξύ παλιόφιλων”, δήλωσε ο Έρικ Έντελμαν, πρώην πρέσβης των ΗΠΑ στην Τουρκία. “Βεβαίως ο Ερντογάν θα προτιμούσε αυτό το είδος σχέσης καθώς διαχειρίζεται ένα δικό του καπιταλιστικό καθεστώς”, δήλωσε ο πρώην πρέσβης.<br /><br /><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br />
<br />
<br />
Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

</div>

Ντ. Τραμπ, Ερντογάν, και στη μέση οι… “γαμπροί της συναλλαγής”

Τρεις γαμπροί μπορεί να κρατούν το κλειδί της σχέσης δύο Προέδρων. Μπορεί να ευθύνονται για το πώς ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τράμπ και...

Διαβάστε την συνέχεια

Σινικοί Δράκοντες και Δούρειοι Ίπποι: Προειδοποίηση για τη σχέση ανάμεσα στην Ελλάδα και την Λ.Δ. Κίνας

Ellada simera 0 Εξωτερική Πολιτική, Πρωτοσέλιδα 15:03

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhxys-mC0QAmmZTVGqXiLS0d-PiSwS5_XHWYohVmSuI4vNS_j8MKRYohyIunDm4gh7hzelmi8QyzwkNrrnXOv9NgP0ZD98MwpKHa3-1Vr2vEiTHr5u5-MgXse5wR8wh5qgH-z30S9d4-Kw/s1600/china-greece.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="366" data-original-width="650" height="157" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhxys-mC0QAmmZTVGqXiLS0d-PiSwS5_XHWYohVmSuI4vNS_j8MKRYohyIunDm4gh7hzelmi8QyzwkNrrnXOv9NgP0ZD98MwpKHa3-1Vr2vEiTHr5u5-MgXse5wR8wh5qgH-z30S9d4-Kw/s280/china-greece.jpg" width="280" /></a></div>
<br />
Ένας εκ των ελαχίστων Ελλήνων γνωμηγητόρων που αποδεδειγμένως διαθέτουν γεωπολιτική παιδεία, ο κ. Αλέξανδρος Τάρκας, επεσήμανε προ μηνός ότι η εκ μέρους της κυβερνήσεως Μητσοτάκη επιλογή ταχείας αναβαθμίσεως της οικονομικής συνεργασίας με την Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας (People’s Republic of China) προκαλεί μεγάλη δυσπιστία και τριβές στις σχέσεις της Ελλάδος με τις ΗΠΑ και τα ισχυρότερα κράτη-μέλη της Ε.Ε. (όρα Δημοκρατία, 16/10/2019). <br />
<br />
Γράφει ο <b>Δρ. Ηλίας Ηλιόπουλος* </b><br />
<br />
Προσέθεσε δε ότι τα επιχειρήματα της ελληνικής κυβερνήσεως – ότι δηλαδή η Ελλάς υποδέχεται όλους τους ξένους επενδυτές υπό τον όρον σεβασμού της εθνικής και κοινοτικής νομοθεσίας, ότι οι σινικές επενδύσεις δεν αφορούν ζωτικές υποδομές της χώρας και τα τοιαύτα – «δεν εκλαμβάνονται (…) ως πειστικά από Αμερικανούς και Ευρωπαίους αξιωματούχους, καθώς οι προτάσεις της COSCO και άλλοι σχεδιασμοί του Πεκίνου δείχνουν ότι πλέον επιχειρούνται, ακριβώς, ο έλεγχος βασικών υποδομών και η άσκηση πολιτικής επιρροής». <br />
<br />
Ο έγκριτος αναλυτής έκρινε σκόπιμον να επανέλθει προσφάτως με αναλόγου περιεχομένου παρατηρήσεις (όρα Δημοκρατία, 30/10/2019) – προδήλως με την ελπίδα ότι αυτές θα ετύγχανον της δεούσης προσοχής της ελληνικής κυβερνήσεως. <br />
<br />
Η κρατούσα, συμβατική αντίληψις στα ελληνικά, όπως και στα ευρωπαϊκά, ΜΜΕ είναι ότι η αντιπαράθεσις μεταξύ Δύσεως (διάβαζε: ΗΠΑ) και ηπειρωτικής Κίνας (mainland China) είναι, κατά κύριον λόγον, αν όχι αποκλειστικώς, οικονομικής φύσεως (ένα είδος Trade War). <br />
<br />
Εν τούτοις, αυτή είναι μία μάλλον απλουστευτική πρόσληψις μιας συνθέτου πραγματικότητος. Κατ’ αρχάς, για να παραμείνουμε επί του «αμιγώς» οικονομικού πεδίου των σχέσεων οιασδήποτε χώρας του Δυτικού Κόσμου με την ηπειρωτική Κίνα, είναι γνωστόν, πλέον, ότι αυτό ουδόλως είναι «αμιγώς» οικονομικόν. <br />
<br />
Οι επιλογές και κινήσεις του Πεκίνου εις άπαντα τα πεδία των εμπορικών, κατασκευαστικών, χρηματοπιστωτικών και εν γένει οικονομικών συναλλαγών και σχέσεων με άλλες χώρες σαφώς εντάσσονται στο πλαίσιον της Υψηλής Στρατηγικής (Grand Strategy) της Λ.Δ. της Κίνας (PRC), αποτελώντας αναπόσπαστον μέρος αυτής. <br />
<br />
Εξ άλλου, οι συνήθεις υποσχέσεις του Πεκίνου για τα τεράστια οφέλη, τα οποία υποτίθεται ότι θα απολαμβάνουν οι εθνικές οικονομίες, οι τοπικές κοινωνίες και η αγορά εργασίας των διαφόρων χωρών, λόγω κατασκευής ή επεκτάσεως ζωτικών ή κρισίμων υποδομών (vital / critical infrastructure), λιμένων κ.λ.π., μετριάζονται κατά πολύ μόλις αναμετρώνται με την πραγματικότητα: τα πομπωδώς διαφημιζόμενα σινικά «αναπτυξιακά» προγράμματα τείνουν παγίως να αποκλείουν τον τοπικό και διεθνή ανταγωνισμό. <br />
<br />
Είτε πρόκειται για τον κατασκευαστικό τομέα είτε για ποικίλους τομείς υπηρεσιών, οι (εν πολλοίς κρατικές ή, έστω, ημι-κρατικές) εταιρείες της ηπειρωτικής Κίνας είναι εις θέσιν να προσφέρουν λίαν δελεαστικές προσφορές, εκμεταλλευόμενες το πλεονέκτημα των χαμηλών μισθών και ημερομισθίων αλλά και την (δεδομένη) κάλυψη / υποστήριξη της κρατικής / κομματικής γραφειοκρατικής ελίτ. <br />
<br />
Πράγματι, ποσοστόν 89% των εργολάβων που συμμετέχουν σε ανάλογα σινικά projects είναι αμιγώς σινικές εταιρείες. Αντιθέτως, η συμμετοχή επιτοπίων εταιρειών είναι εντυπωσιακώς μικρά (7,6%), ενώ πράγματι «ξένες» (μη σινικές) εταιρείες συμμετέχουν εις ποσοστόν μόλις 3,4% (όρα βάσιν δεδομένων CSIS Reconnecting Asia). <br />
<br />
Αυτά ως προς τα «οικονομικά». Ομιλούντες με γεωπολιτικούς όρους, η πραγματικότης είναι ότι η Δύσις (ήτοι: οι ΗΠΑ) οφείλει να αντιμετωπίσει την ηπειρωτική Κίνα σήμερα – ή, άλλως, να αποδεχθεί από τούδε το γεγονός ότι η ηπειρωτική Κίνα θα έχει καταστεί Ηγεμονεύουσα Παγκόσμιος Δύναμις (Hegemonic Global Power) μέχρι τέλους της επομένης δεκαετίας. <br />
<br />
Γεγονός οφειλόμενον τόσον εις αντικειμενικά αίτια (δημογραφική ευρωστία, δείκτης αναπτύξεως και εν γένει πραγματικές δυνατότητες της περί ης ο λόγος χώρας) όσον και εις υποκειμενικούς λόγους, δηλαδή την στρατηγική φιλοδοξία (strategic ambition) της Λ.Δ. της Κίνας όπως καταστεί Πλανητική Δύναμις. <br />
<br />
Φιλοδοξία εκφραζομένη, συνάμα δε και εξυπηρετουμένη υπό του Προέδρου Xi Jinping. Ο οποίος κ. Xi συγκαταλέγεται, αναμφιβόλως, μεταξύ των σημαντικωτέρων ηγετών των ημερών μας, μαζί με τους κ.κ. Vladimir Putin, Recep Tayyip Erdoğan και Donald Trump (εάν, βεβαίως, ο τελευταίος κατορθώσει να επιβιώσει του πολέμου, που έχει εξαπολύσει εναντίον του το αμερικανικόν «Βαθύ Κράτος»). <br />
<br />
Υπό την ηγεσία του κ. Xi, και για πρώτη φορά στην ιστορία της, η ηπειρωτική Κίνα επιχειρεί να επεκταθεί εις ολόκληρον τον πλανήτη: Έχει ήδη κατακτήσει την Αφρική. Κατέχει δεσπόζουσα θέση στην Ασία καθώς και στα γεωπολιτικά υποσυστήματα Άπω Ασίας – Βορείου Ειρηνικού και Άπω Ασίας – Νοτίου Ειρηνικού. <br />
<br />
Κατόρθωσε να αποκτήσει τον έλεγχον σπουδαίων ευρωπαϊκών λιμένων στην Νότιο και Δυτική Ευρώπη (Ελλάς, Ισπανία, Ιταλία, Γαλλία, Ολλανδία, Βέλγιον) καθώς και σαράντα (40) ακόμη λιμένων της Ανατολικής Ευρώπης, Μέσης Ανατολής, Νοτίου και Νοτιοανατολικής Ασίας, Ωκεανίας και Αφρικής. Και επεκτείνει ήδη τις φιλοδοξίες της, μέχρις Αρκτικής και Ανταρκτικής! <br />
<br />
Εντός του ως άνω γεωπολιτικού πλαισίου θεωρούμενον, το σχέδιον «One Belt, One Road» (γνωστόν και ως «Belt and Road Initiative») αποδεικνύεται κάτι πολύ περισσότερον μιας (κολοσσιαίας και θεαματικής, έστω) οικονομικής πρωτοβουλίας, που περιλαμβάνει ολόκληρη την Ευρασία, από της Άπω Ασίας μέχρι της Μέσης Ανατολής και εκείθεν, μέχρι της Βορείου και Δυτικής Ευρώπης. Πρόκειται περί ενός μεγαλεπήβολου εθνικού γεωοικονομικού σχεδίου με ορατές γεωστρατηγικές παραμέτρους και καταλήξεις. <br />
<br />
Για να το θέσουμε με όρους ιστορικών αναλογιών, το περιλάλητον σχέδιον της «Γραμμής Βερολίνου-Βαγδάτης» (Berlin-Baghdad Bahn) του Β΄ Γερμανικού Ράϊχ (1914) – ένεκεν του οποίου σχεδίου οι Άγγλοι ιθύνοντες οδήγησαν, εν τέλει, την Ευρώπη και τον κόσμο στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο –, ήτο σχεδόν αμελητέον μέγεθος, συγκρινόμενον με το σημερινόν σχέδιον «One Belt, One Road». <br />
<br />
Προσέτι, η εμπειρία των τελευταίων ετών δηλοί ότι ουκ ολίγες χώρες, οι οποίες υπέκυψαν στα θέλγητρα των σινικών εταιρειών και έσπευσαν να τους αναθέσουν την κατασκευή / επέκταση κρισίμων υποδομών (πρωτίστως λιμένων) ευρέθησαν, μίαν ημέραν των ημερών, εγκλωβισμένες στην σινική «παγίδα χρέους» (debt trap). <br />
<br />
Έτι χειρότερον: «ανεκάλυψαν», αίφνης, ότι, επί του πεδίου της Διεθνούς Πολιτικής, είχαν καταστεί – ή εκινδύνευαν να καταστούν – «κράτη-πελάτες» (client states) της Λ.Δ. της Κίνας. Ή, όπως επισήμως αποκαλούνται στην γλώσσα της ιθυνούσης κρατικής / κομματικής γραφειοκρατικής ελίτ, «Κράτη Στρατηγικής Υποστηρίξεως» (Strategic Support States) της Λ.Δ. της Κίνας (όρα σχετικώς: «Κυανή Βίβλος Μη Παραδοσιακής Ασφαλείας»/ Blue Book of Non-Traditional Security 2014-2015). <br />
<br />
Σε τέτοιο Κράτος Στρατηγικής Υποστηρίξεως της ηπειρωτικής Κίνας μετεβλήθη σταδιακώς η Ελλάς, αφ’ής στιγμής, προ ετών, η COSCO Shipping Corporation απέκτησε μερικώς τον έλεγχον του λιμένος του Πειραιώς. Με την σημερινή – κατ’ ουσίαν – πλήρη εκχώρησιν του λιμένος του Πειραιώς εις την απόλυτον διάθεσιν του Πεκίνου, το ελλαδικόν πολιτικόν σύστημα μεταβάλλει απροκαλύπτως την Ελλάδα εις Δούρειον Ίππον του Σινικού Δράκοντος. <br />
<br />
Και το ερώτημα, όπερ αυτοδικαίως τίθεται εν προκειμένω, είναι απλούν – και δυνάμει αμείλικτον: Έχει αναλογισθεί το ελλαδικόν πολιτικόν σύστημα τις συνέπειες των πράξεών του – καθ’ όλον το εύρος των; <br />
<br />
<b><i>*Ο Δρ. Ηλίας Ηλιόπουλος είναι Επίκουρος Καθηγητής του Τμήματος Τουρκικών και Συγχρόνων Ασιατικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών.</i></b><br />
<br />
<a href="https://www.defence-point.gr/" target="_blank">πηγή</a><br />
<br />
<br />
<br />
 Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Σινικοί Δράκοντες και Δούρειοι Ίπποι: Προειδοποίηση για τη σχέση ανάμεσα στην Ελλάδα και την Λ.Δ. Κίνας

Ένας εκ των ελαχίστων Ελλήνων γνωμηγητόρων που αποδεδειγμένως διαθέτουν γεωπολιτική παιδεία, ο κ. Αλέξανδρος Τάρκας, επεσήμανε προ μηνός ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Ελληνισμός δέσμιος στο φάσμα των μεταβαλλόμενων απειλών

Ellada simera 0 Αμυνα, Εξωτερική Πολιτική 17:50

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgL0UcpKDgAwJpMBsh5UTvY23zJ2MnCOAI3PUa0NvVyKcpM8g4kB21lwD2nI2Zqda4RqYSeViLedi1SSqML1QLoE-pUZyiy8e6haIH91cHZ4L5UMVB8BMUeP5SubB8hKDN80-_apF_R7fA/s1600/%25CE%25B2%25CE%25BF%25CF%2585%25CE%25BB%25CE%25AE+%25CF%2584%25CF%2589%25CE%25BD+%25CE%2595%25CE%25BB%25CE%25BB%25CE%25AE%25CE%25BD%25CF%2589%25CE%25BD.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="432" data-original-width="650" height="185" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgL0UcpKDgAwJpMBsh5UTvY23zJ2MnCOAI3PUa0NvVyKcpM8g4kB21lwD2nI2Zqda4RqYSeViLedi1SSqML1QLoE-pUZyiy8e6haIH91cHZ4L5UMVB8BMUeP5SubB8hKDN80-_apF_R7fA/s280/%25CE%25B2%25CE%25BF%25CF%2585%25CE%25BB%25CE%25AE+%25CF%2584%25CF%2589%25CE%25BD+%25CE%2595%25CE%25BB%25CE%25BB%25CE%25AE%25CE%25BD%25CF%2589%25CE%25BD.jpg" width="280" /></a></div>
<br />
Του <b>Δημήτρη Τσαϊλά*</b><br />
Ο νεότερος Ελληνισμός αντιμετώπισε πολλές περίπλοκες προκλήσεις ασφαλείας, οι οποίες απαιτούσαν από τις ηγεσίες του έθνους να δημιουργήσουν θεμελιώδεις αρχές εθνικής ασφάλειας και να διαμορφώσουν απαντήσεις βασισμένες στη στρατηγική εθνικής ασφάλειας που καθορίστηκε αρχικά από την συμμετοχή μας στον αμυντικό σχηματισμό του ΝΑΤΟ και στη συνέχεια με την είσοδό μας στην ΕΕ. <br />
<br />
Η ισχύς τους έχει αντέξει οριακά τη δοκιμασία του χρόνου, ενώ συγκεκριμένες απαντήσεις έχουν προσαρμοστεί και επικαιροποιηθεί για να ανταποκριθούν στις παροδικές μόνο και όχι στις μελλοντικές προκλήσεις. Για τον Ελληνισμό, η κύρια μετατόπιση των προκλήσεων ασφαλείας απορρέει κυρίως από τις φιλοδοξίες της Τουρκίας για περιφερειακή ηγεμονία, για αλλαγή του status quo στο Αιγαίο με χρήση στρατιωτικής ισχύος και μια συνεχόμενη σφαίρα επιρροής με αξιοποίηση των γεωπολιτικών αλλαγών. Όμως τελευταία έχουμε να αντιμετωπίσουμε και την ασύμμετρη και ανεξέλεγκτη είσοδο κυρίως μουσουλμάνων μεταναστών. <br />
<br />
Ταυτόχρονα, ο Ελληνισμός αντιμετωπίζει εσωτερικές κοινωνικές αλλαγές. Παράλληλα με τη συρρίκνωση του πληθυσμού, την οικονομική εξασθένιση των Ελλήνων και τις μειωμένες επιστημονικές και τεχνολογικές δυνατότητες της χώρας κυρίως λόγω του brain drain και των οικονομικών μέτρων που επιβλήθηκαν, έχουν αναπτυχθεί ανησυχητικές ρωγμές στην ελληνική κοινωνία. Έχουμε ξεχάσει ότι οι αξίες ενός έθνους αντανακλούν τα χαρακτηριστικά του σε ένα ιστορικό βάθος, που χρησιμεύει ως ένα είδος θεμελιώδους διακήρυξης που εκφράζει την ταυτότητα, το όραμα και τον λόγο ύπαρξής του έθνους. Για την εθνική μας επιβίωση διασφαλίζουμε τα ζωτικά εθνικά συμφέροντα του Ελληνισμού και τα ζωτικά συμφέροντα ασφαλείας μας. Τα κυρίαρχα συμφέροντα ασφαλείας του Ελληνισμού είναι να διατηρήσουμε την κυριαρχία μας, να περιφρουρήσουμε τα κρίσιμα περιουσιακά μας στοιχεία και να υπερασπιστούμε την ασφάλεια των Ελλήνων.<br />
<br />
Η γεωγραφία είναι ένας κυρίαρχος παράγοντας για την εθνική ασφάλεια της Ελλάδος. Το μεγαλύτερο μέρος της κυριαρχίας μας είναι η θάλασσα με έκταση που αντιστοιχεί σε κυρίαρχα δικαιώματα, περίπου τετραπλάσια της ηπειρωτικής γης και μια τεράστια ακτογραμμή στα 13.676 χιλιόμετρα, σε σχέση με τον ηπειρωτικό χώρο. Η θάλασσα λοιπόν, το πιο κρίσιμο μέρος της επικράτειας του έθνους, βρίσκεται υπό μόνιμη απειλή από την πλευρά της Τουρκίας με καθημερινές υπερπτήσεις αεροσκαφών και παραβιάσεις θαλασσίων ζωνών με στόχο να διαταράσσουν σημαντικά την καθημερινή ζωή. Η διεθνής κοινότητα ενδιαφέρεται έντονα για το στρατηγικό περιβάλλον του Ελληνισμού κυρίως σε τρία ζητήματα:<br />
<br />
1. Ενέργεια. Η Μεσόγειος με επίκεντρο την Κύπρο και την Κρήτη, μετατρέπετε σε κέντρο παραγωγής ενέργειας και εξαγωγών. Ένας σημαντικός παράγοντας στην παγκόσμια αγορά ενέργειας, με την ολοκλήρωση του αγωγού East Med pipeline. <br />
<br />
2. Εμπορικές διαδρομές. Η ασφάλεια των εμπορικών διαδρομών που τέμνονται στις θαλάσσιες ζώνες του Αιγαίου και τις Μεσογείου είναι σημαντική για την παγκόσμια οικονομία. <br />
<br />
3. Εξαγωγή αστάθειας, ως μια πύλη εισόδου. Με την αθρόα μετανάστευση την τρομοκρατία και την εξάπλωση ριζοσπαστικών ιδεολογιών, ο κόσμος αισθάνεται απροστάτευτος για να αποτρέψει τη μεταφορά αρνητικών φαινομένων που επηρεάζουν την Ευρώπη και ολόκληρη τη διεθνή σκηνή. <br />
<br />
Την ίδια στιγμή, υπάρχει γόνιμο έδαφος από αναθεωρητικές εθνικές οντότητες που υποδαυλίζουν τα ανθελληνικά αισθήματα, και αρνούνται την κυριαρχία μας ιδιαίτερα στα βόρεια σύνορά μας. Διαφέρουμε από τους Βόρειους γείτονές μας, πολιτισμικά και οικονομικά και έχουμε ένα εντελώς φιλελεύθερο δημοκρατικό ευρωπαϊκό είδος κυβέρνησης. Η αστάθεια των Βορείων γειτόνων που χαρακτήρισε την περιοχή για πολλά χρόνια επιδεινώθηκε από τον διαμελισμό της πρώην Γιουγκοσλαβίας, τα γεγονότα του οποίου υπονόμευσαν την περιφερειακή τάξη με βάση την ειρηνική συγκατοίκηση και την αντικατέστησαν σε εθνοτική και θρησκευτική σύγκρουση. Παράλληλα, πολλές πτυχές της εσωτερικής στρατηγικής σκηνής του Ελληνισμού περιλαμβάνουν διαστάσεις σχετικές με την εθνική ασφάλεια, μεταξύ άλλων και την πολιτική, οικονομική, και κοινωνική ασφάλεια.<br />
<br />
Ο Ελληνισμός βρίσκεται σήμερα σε ένα τοπίο μεταβαλλόμενων απειλών. Η μεγάλη διακριτική μετατόπιση είναι ότι ο κύριος αντίπαλος, δεν είναι μόνο τα αναθεωρητικά κράτη που έχουν ταχθεί εχθρικά για την αμφισβήτηση της κυριαρχίας του Ελληνισμού μέσω σκληρής ή ήπιας ισχύος. Οι αντίπαλοι τώρα περιλαμβάνουν και μη κρατικές οντότητες που έχουν μια στρατηγική περιορισμένης επίθεσης με προβολή εθνικών αιτημάτων και εισβολές ανεξέλεγκτων μεταναστών σε ελληνικό έδαφος. Ενώ ο πρωταρχικός στόχος αυτών των απειλών παραμένει ο ίδιος, προκαλώντας την κατάρρευση της εσωτερικής ασφάλειας, η μέθοδος λειτουργίας τους έχει αλλάξει ριζικά. Τώρα η προσπάθεια συνίσταται στην εφαρμογή συνεχούς πίεσης στην ελληνική κοινωνία και τη θέση του Ελληνισμού στη διεθνή κοινότητα.<br />
<br />
Η φύση των εξωτερικών απειλών για τον Ελληνισμό μπορεί να χωριστεί στις ακόλουθες κατηγορίες: <br />
<br />
1. Συμβατικές απειλές από κρατικούς στρατούς ή μη κρατικούς οργανισμούς που λειτουργούν σαν κρατικοί στρατοί. <br />
<br />
2. Μη συμβατικές απειλές, που συνίστανται κυρίως σε ανταρτοπόλεμο πόλεων και τρομοκρατία από μαχητές τόσο εντός όσο και εκτός Ελλάδος. <br />
<br />
3. Απειλές Κυβερνοχώρου και απειλές υβριδικές. <br />
<br />
Παράλληλα με αυτές, τις προκλήσεις δυστυχώς υφίστανται και οι εσωτερικές απειλές, σχετικά με τη διάβρωση της αλληλεγγύης μεταξύ των τμημάτων του πληθυσμού, της απώλειας της εθνικής συνοχής, την καταστροφή της πίστης των Ορθοδόξων και την αποδυνάμωση της εσωτερικής νομιμότητας των δράσεων της Ελλάδος. <br />
<br />
Για να αντιμετωπίσουμε αυτές τις απειλές, η Ελλάς πρέπει να ενεργήσει σύμφωνα με τις εθνικές αρχές ασφαλείας που έχουν τόσο στρατιωτικές όσο και κοινωνικές διαστάσεις. Στο στρατιωτικό τομέα οι αρχές είναι οι εξής: η Ελλάς να δράσει συνολικά με βάση μια αμυντική στρατηγική σχεδιασμένη να εξασφαλίσει το συμφέρον επιβίωσης, και να ανατρέψει η αποτρέψει τις απειλές για τη δημιουργία εκτεταμένων περιόδων επεισοδίων ή κρίσεων. Αυτή είναι μια θεμελιώδης αρχή της εθνικής ασφάλειας, που παρουσιάζει την επιθυμία της Ελλάδος να αποτρέψει τον πόλεμο και να καθυστερήσει τις συγκρούσεις όσο το δυνατόν περισσότερο. <br />
<br />
Αποτροπή, υπεροχή στην απόκτηση πληροφοριών, άμυνα και νίκη. Αυτά είναι τα τέσσερα βασικά συστατικά στην κυρίαρχη στρατηγική αποτροπής της Ελλάδος για την υπεράσπιση των ζωτικών συμφερόντων μας με βάση την επίτευξη της νίκης ως σαφούς εκδήλωσης εθνικής ισχύος. Μια τέτοια νίκη βασίζεται στην έγκαιρη προειδοποίηση του πολέμου από πηγές πληροφοριών, τη διαρκή ικανότητα μας για ευρεία εθνική άμυνα, και την αποτροπή του εχθρικού επιτεύγματος των στόχων του και, με τη σειρά μας, τη δημιουργία της ελευθερίας να δράσουμε για την ανάπτυξη του έθνους και την ανάληψη πολιτικής δράσης.<br />
<br />
<b><i>* Ο Υποναύαρχος ε.α. ΠΝ Δημήτρης Τσαϊλάς είναι Senior recercher of Strategy International και Member of Institude for National and International Security.</i></b><br />
<br />
<a href="https://www.liberal.gr/" target="_blank">πηγή</a><br />
<br />
<br />
Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Ο Ελληνισμός δέσμιος στο φάσμα των μεταβαλλόμενων απειλών

Του Δημήτρη Τσαϊλά* Ο νεότερος Ελληνισμός αντιμετώπισε πολλές περίπλοκες προκλήσεις ασφαλείας, οι οποίες απαιτούσαν από τις ηγεσίες του ...

Διαβάστε την συνέχεια

Strategic Culture Foundation: Το ΝΑΤΟ τελείωσε

Ellada simera 0 ΝΑΤΟ 15:55

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEip-HTsiEv1M-1C5kCJf2swH8SxtA18y8StYXm7MIvvY2cGChCfXzo9z5PXbU7wOwMaSy9ja1C2ZpzR0Nri_XvRW0ny96lWq93nNATT8-cCSzU1leL-cZl5aGodhg3bQNNZdHZ-PoeanmU/s1600/to-nato-teleiose.png" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="414" data-original-width="647" height="178" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEip-HTsiEv1M-1C5kCJf2swH8SxtA18y8StYXm7MIvvY2cGChCfXzo9z5PXbU7wOwMaSy9ja1C2ZpzR0Nri_XvRW0ny96lWq93nNATT8-cCSzU1leL-cZl5aGodhg3bQNNZdHZ-PoeanmU/s280/to-nato-teleiose.png" width="280" /></a></div>
<br />
Οι Ευρωπαίοι, όπως έχει τονίσει αρκετές φορές ο Γάλλος πρόεδρος Macron, επιθυμούν διακαώς να δημιουργήσουν ένα δικό τους στρατό<br />
Τη «χρησιμότητα» του ΝΑΤΟ στην εποχή μας, με αφορμή την πρόσφατη συνέντευξη του Γάλλου προέδρου, Emmanuel Macron στον Economist, στην οποία, μεταξύ άλλων χαρακτηρίζει το Βορειο-Ατλαντικό Σύμφωνο ως «νεκρό», εξετάζει σε ανάλυσή του το think tank, Strategic Culture Foundation.<br />
<br />
Όπως αναφέρει: Λίγο πριν την επόμενη σύνοδο του ΝΑΤΟ, η οποία είναι προγραμματισμένη για τις αρχές Δεκεμβρίου 2019, ο Γάλλος πρόεδρος Emmanuel Macron φρόντισε να προετοιμάσει τους πάντες για τις μεγάλες αλλαγές που μπορεί να καταφθάσουν. <br />
<br />
Σε συνέντευξή του στον Economist ο Macron, υποστήριξε ότι ουσιαστικά οι μέρες του ΝΑΤΟ είναι… μετρημένες.<br />
Στην πραγματικότητα τόσο η Γαλλία όσο και η Γερμανία δεν φαίνεται να έχουν κανένα πρόβλημα με τον… θάνατο του ΝΑΤΟ, καθώς ένα τέτοιο ενδεχόμενο θα προωθούσε τα σχέδια για δημιουργία κοινού ευρωπαϊκού στρατού, κάτι το οποίο οι δύο χώρες θεωρούν απαραίτητο. <br />
<br />
Ταυτόχρονα όλα δείχνουν ότι οι ΗΠΑ δεν επιθυμούν πλέον να «σηκώνουν» το βάρος της μεγαλύτερης χρηματοδότησης τους ΝΑΤΟ.<br />
Ο Macron σε αρκετές περιπτώσεις εκφράζει απόψεις που ταιριάζουν περισσότερο σε έναν ριζοσπάστη και όχι σε έναν συντηρητικό πολιτικό, όπως για παράδειγμα η πρόσφατη δήλωσή του ότι βρισκόμαστε λίγο πριν το τέλος της «ηγεμονίας της Δύσης». <br />
<br />
Φυσικά πίσω από τις τευτονικές αλλαγές υπάρχουν και τα πραγματικά κίνητρα, τα οποία γίνονται, κάποια στιγμή, γνωστά σε όλους.<br />
Συχνά, αυτά είναι κρυμμένα στο υποκείμενο πλαίσιο της πολιτικής της κάθε εποχής. <br />
<br />
Στην ουσία η διαφαινόμενη κόντρα Γαλλίας και ΝΑΤΟ αυτό που θέλει να δείξει είναι όχι ότι ο έλεγχος δεν είναι δίκαιος, αλλά ότι όσοι ασκούν τον έλεγχο δεν το κάνουν αρκετά καλά και δεν φαίνονται αφοσιωμένοι σε αυτό όσο θα έπρεπε να είναι. <br />
<br />
Ταυτόχρονα σε οποιαδήποτε άλλη εποχή οι προσπάθειες των ΗΠΑ να μειώσουν τις δεσμεύσεις τους μέσω του ΝΑΤΟ προς τη Δυτική Ευρώπη θα χαιρετίζονταν από τους προοδευτικούς στο Δημοκρατικό Κόμμα στις ΗΠΑ ως ένα βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση. <br />
<br />
Ωστόσο, τώρα σε αυτή τη συναρπαστική εποχή, στην οποία η Αμερικανική Αυτοκρατορία «μαζεύεται» και προσαρμόζεται στις πραγματικές δυνάμεις της, οι προοδευτικές δυνάμεις των ΗΠΑ δεν φαίνεται ότι θέλουν να υπάρξει μείωση της επιρροής του ΝΑΤΟ. <br />
<br />
Κανείς δεν πρέπει να ξεχνά ότι το ΝΑΤΟ δημιουργήθηκε προκειμένου να «προστατέψει» την Ευρώπη από το ενδεχόμενο μίας σοβιετικής επικράτησης ή ακόμη και εισβολής.<br />
Ταυτόχρονα, όμως, οι περισσότεροι αντιμετώπιζαν το ΝΑΤΟ όχι ως μία συνεργασία και ταυτόχρονα αμοιβαία προσπάθεια των ευρωπαϊκών κρατών να υπερασπιστούν την ελευθερία των αγορών τους και των δυτικών αξιών, αλλά ως μία επιβαλλομένη αμερικανική ηγεμονία στην Ευρώπη. <br />
<br />
Στην πραγματικότητα το ΝΑΤΟ ήταν η στρατιωτική συνιστώσα του επονομαζόμενου Ατλαντισμού, αλλά από την κρίση του 2007 και μετά (σ.σ.: η οποία γεννήθηκε στις ΗΠΑ) άρχισαν να υπάρχουν ρήγματα σε αυτές τις καλές σχέσεις μεταξύ ΗΠΑ και Ευρώπης. <br />
<br />
Οι αμερικανικές τράπεζες κατέρρευσαν, το κράτος της ενίσχυσε, αλλά η κρίση πέρασε και στην Ευρώπη, με τους Ευρωπαίους να υποστηρίζουν ότι σημαντικό μέρος των προβλημάτων που αντιμετώπισαν και οι επονομαζόμενες χώρες PIIGS (Πορτογαλία, Ισπανία, Ιρλανδία, Ιταλία και Ελλάδα) είχαν τη ρίζα τους και στην κρίση made in USA.<br />
Στη συνέχεια ήρθε η κυβέρνηση Trump, η οποία θέτει ως ακρογωνιαίο λίθο της πολιτικής της στην Ευρώπη την άμεση στήριξη από την ΕΕ στο ΝΑΤΟ και φυσικά σε οικονομικό επίπεδο. <br />
<br />
Ο «θρήνος» του Macron για τον «θάνατο» του ΝΑΤΟ δεν είναι τυχαίος.<br />
<br />
Στην ουσία αναφέρθηκε σε αλήθειες που όλοι γνώριζαν αλλά δεν ήθελαν να τις εκφράσουν: «Το ΝΑΤΟ είναι ουσιαστικά στρατιωτική κατοχική δύναμη ενάντια στην ευρωπαϊκή κυριαρχία – για να είναι η ΕΕ μια γεωστρατηγική οντότητα, πρέπει να ελέγχει τις δικές της στρατιωτικές δυνάμεις».<br />
<br />
<a href="http://www.bankingnews.gr/" target="_blank">πηγή</a><br />
<br />
<br />
Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Strategic Culture Foundation: Το ΝΑΤΟ τελείωσε

Οι Ευρωπαίοι, όπως έχει τονίσει αρκετές φορές ο Γάλλος πρόεδρος Macron, επιθυμούν διακαώς να δημιουργήσουν ένα δικό τους στρατό Τη «χρησ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Παγκόσμιος ρόλος της Ανατολικής Μεσογείου στην Γεωστρατηγική!

Ellada simera 0 Ανατολική Μεσόγειος, Γεωπολιτική 15:47

<br />
<iframe allowfullscreen="" class="YOUTUBE-iframe-video" data-thumbnail-src="https://i.ytimg.com/vi/bSBlk1j9q4Q/0.jpg" frameborder="0" height="210" src="https://www.youtube.com/embed/bSBlk1j9q4Q?feature=player_embedded" width="280"></iframe><br />
<br />
Μέσα σε λιγότερο από 2 ώρες μπορείτε να κατατοπιστείτε για το τι συμβαίνει στο παγκόσμιο γεωπολιτικό γίγνεσθαι και πώς η Αν. Μεσόγειος διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο. Μια εκπληκτική συνέντευξη του Καθηγητή γεωστρατηγικής Κώστα Γρίβα από τον έγκριτο δημοσιογράφο Γιώργο Σαχίνη στην εκπομπή Αντιθέσεις του Κρήτη TV. Πώς η Ελλάδα από έρμαιο των εξελίξεων μπορεί να γίνει περιφερειακή δύναμη με απλά και χαμηλού κόστους μέσα. Τέτοιες αναλύσεις δεν θα δείτε στα συστημικά βοθροκάναλα της υποκουλτούρας και της διαφθοράς. Στο τέλος της συνέντευξης θα θέλατε οι 2 ώρες να ήταν περισσότερες...<br />
<br />
<a href="https://i-epikaira.blogspot.com/" target="_blank">πηγή</a><br />
<br />
<br />
<br />
Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Ο Παγκόσμιος ρόλος της Ανατολικής Μεσογείου στην Γεωστρατηγική!

Μέσα σε λιγότερο από 2 ώρες μπορείτε να κατατοπιστείτε για το τι συμβαίνει στο παγκόσμιο γεωπολιτικό γίγνεσθαι και πώς η Αν. Μεσόγειος δι...

Διαβάστε την συνέχεια

Το τουρκικό success story - Η σχοινοβασία του Ερντογάν

Ellada simera 0 Τουρκία 15:42

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhZBw-N7hp6lUteOvSufngyxWS7cls3l4tqEmoBcjoolvWrVtCk8ctSc6woW8wOssKfUin6mwRaJaX8Bh3-9hfOmCBgWAttkyjVcpoqR8iSEgX0ziWlXOamQl8YVPVBwRGifkJ7LzHg_9w/s1600/erntogan.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="399" data-original-width="638" height="175" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhZBw-N7hp6lUteOvSufngyxWS7cls3l4tqEmoBcjoolvWrVtCk8ctSc6woW8wOssKfUin6mwRaJaX8Bh3-9hfOmCBgWAttkyjVcpoqR8iSEgX0ziWlXOamQl8YVPVBwRGifkJ7LzHg_9w/s280/erntogan.jpg" width="280" /></a></div>
<br /> <b>Νίκος Μπινιάρης</b><br />Μια δημοσκόπηση έδειξε πως το 13% των Τούρκων επικροτούσαν το Ισλαμικό Κράτος. Για να χειραγωγήσει η Τουρκία τους κάθε είδους ισλαμιστές ή μισθοφόρους της ή συμμάχους της, θα πρέπει να επιβάλει ως νόμιμο και αποδεκτό το τουρκικό σουνιτικό μοντέλο. Εδώ ακριβώς βρίσκεται το εσωτερικό αδιέξοδο. Αυτό το αδιέξοδο θα είναι η κύρια αιτία που στην Τουρκία θα ανατραπεί η ισορροπία μεταξύ Κεμάλ και Ερντογάν. <br /><br />Ο Κεμάλ δεν ήθελε να ακούσει για Άραβες. Τους γνώριζε πολύ καλά ως στρατιωτικός και μάλιστα στη Λιβύη όπου πολέμησε τους Ιταλούς. Όσο η Τουρκία διατηρούσε το προσωπείο του εκδυτικισμού, της απόρριψης της αραβικής και περσικής της κληρονομιάς, είχε με το μέρος της μια ευνοϊκή ευρωπαϊκή κοινή γνώμη και τις θωπείες και τις επενδύσεις της Δύσης. Σήμερα, τα δυτικά ΜΜΕ αρχίζουν να ανοίγουν τις κουρτίνες και να παρουσιάζουν το πραγματικό πρόσωπο της Τουρκίας.<br /><br />Οι περίφημοι τρομοκράτες του PKK, θέση που αποδέχτηκαν οι Δυτικοί και πάνω της έχτισε ο Ερντογάν και οι Γκρίζοι Λύκοι τον εθνικισμό ως ιδεολογικό βάθρο της εσωτερικής πολιτικής της γείτονος, είναι αποκύημα του Ψυχρού Πολέμου. Σήμερα, το PKK και το YPG θα ήταν δύο προοδευτικά σοσιαλιστικά ή και φιλελεύθερα κόμματα και μάλιστα θα είχαν προτεραιότητα την ισότητα των γυναικών στον Ισλαμικό Κόσμο.<br /><br />Και όμως οι αγκυλώσεις του Ψυχρού Πολέμου έχουν παραμείνει ενεργές και καταστρέφουν ζωές εκατομμυρίων. Η αμερικανική Βουλή αποδέχθηκε ψήφισμα όπου αναγνωρίζει τις σφαγές των Αρμενίων ως Γενοκτονία. Η τουρκική κοινή γνώμη (το 73% θεωρεί τις ΗΠΑ εχθρική δύναμη) πνέει τα μένεα κατά των ΗΠΑ. Για τους Τούρκους ό,τι έχουν κάνει είναι καλώς καμωμένο και ηθικά και πολιτικά. Το να πρέπει να απολογούνται για τα εγκλήματά τους είναι μια πρόκληση, για την οποία δεν έχουν απάντηση. <div>
<br />Η μεγάλη ευκαιρία <br /><br />Πιστεύω πως η Τουρκία θα παραμείνει ενωμένη όσο ο εθνικισμός βρίσκει έδαφος σε μια καλή οικονομία και μια επιτυχημένη επιβολή της ισχύος της χώρας στο εξωτερικό. Η επιτυχία του Ερντογάν στη Συρία θα κερδίσει τις καρδιές πολλών Τούρκων, ακόμη και από την κεμαλική ελίτ. Γι' αυτόν τον λόγο οπωσδήποτε της χρειάζεται, αν όχι μια αναγνώριση, τουλάχιστον μια ανοχή και μια σιωπηλή βοήθεια από τη Δύση. Αυτή η τελευταία είναι απαραίτητη για να κρατήσει την οικονομική, πανεπιστημιακή και τεχνολογική ελίτ στη χώρα και μάλιστα πιστή στην πολιτική Ερντογάν.<br /><br />Αυτή η πολιτική, όμως, δεν θα μπορέσει να πετύχει τους στόχους της στον χώρο της Μέσης Ανατολής: <br />Πρώτον, η περιοχή ιστορικά δεν είχε ποτέ πολιτικά δυνατούς δεσμούς παρά μόνο όποιους επέβαλε ο εκάστοτε ισχυρότερος. Οι δεσμοί του Ισλάμ ενέχουν ουσιώδεις αντιπαλότητες (Άραβες, Τούρκοι, Ιρανοί). <br />Δεύτερον, πολιτικά ολοκληρωτικά καθεστώτα, όπως αυτά της περιοχής, δεν μπορούν να συνυπάρξουν ως συμπαγής ομάδα. Οι ηγέτες είναι πάντα ετοιμόρροποι και βασίζονται στη βία για να διατηρηθούν στην εξουσία. Η υπονόμευσή τους είναι μέσον εξάπλωσης των άλλων. <br />Τρίτον, η αποχώρηση των Αμερικανών φέρνει στο προσκήνιο τους Ρώσους, αλλά στη σκιά βρίσκονται οι Κινέζοι. Για παράδειγμα, το 80% της παραγωγής μαρμάρου της Τουρκίας πηγαίνει στην Κίνα και ανήκει σε κινεζικές εταιρίες. Ο "Δρόμος του Μεταξιού" περνά από την Τουρκία, όπως και από τη Συρία. <br /><br />Αντίθετα η απόρριψη, το πραγματικό πάγωμα των σχέσεων Δύσης-Τουρκίας θα έχει καταλυτικές συνέπειες για την κοινωνική συνοχή και κατά συνέπεια για την πολιτική σταθερότητα στη χώρα. Παίζοντας πάνω στην κατασκευασμένη αντιπαλότητα ΗΠΑ-Ρωσίας, ο Ερντογάν κρατάει τις απαραίτητες ισορροπίες. Τον διευκολύνει ο απίστευτος Τραμπ και μια διηρημένη και περιδεής αμερικανική πολιτική ελίτ, η οποία αδυνατεί πλέον να πάρει στρατηγικές αποφάσεις. <br />Τίποτα δεν είναι βέβαιο <br /><br />Δυστυχώς για τους Ρώσους, όπως και για τους Αμερικανούς τίποτα δεν είναι βέβαιο στους αντικατοπτρισμούς της ερήμου. Οι Ρώσοι ψαρεύουν στα θολά νερά της αμερικανικής ανικανότητας και άγνοιας, αλλά δεν θα μπορέσουν να καταφέρουν να αποσπάσουν την Τουρκία από το ΝΑΤΟ, να εγκαθιδρύσουν μια Συρία υπό τον Άσαντ, να διατηρήσουν τις καλές τους σχέσεις με το Ισραήλ και το Ιράν και να συνεργαστούν με την Σαουδική Αραβία. <br /><br />Οι αντιπαραθέσεις είναι τόσο βαθιές, ώστε πιθανότατα δεν θα μπορέσουν να τις γεφυρώσουν. Άλλωστε, κάποια στιγμή οι Ισραηλινοί θα έχουν κυβέρνηση και τότε θα δούμε πως θα διαμορφωθεί η κατάσταση σε μια περιοχή όπου το μόνο Δυτικό προγεφύρωμα θα βρεθεί αντιμέτωπο με μια νεοοθωμανική Τουρκία. Ήδη ο Ισραηλινός πρέσβης στον ΟΗΕ είπε πως η Τουρκία δημιουργεί στη Συρία ένα καινούργιο άντρο τρομοκρατίας. Το Ισραήλ προσφέρει ανθρωπιστική και άλλου είδους βοήθεια στους Κούρδους της Συρίας, θεωρώντας τους στοιχεία αντίστασης κατά της ιρανικής επιρροής στη Συρία. <br /><br />Επί αιώνες η οθωμανική Τουρκία διατηρούσε την υπόστασή της, διότι οι ευρωπαϊκές δυνάμεις δεν ήξεραν τι να κάνουν με το Ισλάμ. Άλλωστε, η καθεμία εποφθαλμιούσε την άλλη για το ποιο κομμάτι της θνήσκουσας αυτοκρατορίας θα κληρονομούσε. Μέχρι σήμερα συμβαίνει το ίδιο. Κανείς δεν είναι έτοιμος για τη μετά εποχή, εάν η σημερινή τουρκική κρατική οντότητα διασπαστεί. Αυτό θα συμβεί ως ένα ιστορικό φαινόμενο όπως η πτώση του Τείχους, ή όπως ο καπιταλισμός έφερε την Κίνα στο προσκήνιο της Ιστορίας.<br /><br /><a href="https://slpress.gr/" target="_blank">πηγή</a><br />
<br />
Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Το τουρκικό success story - Η σχοινοβασία του Ερντογάν

Νίκος Μπινιάρης Μια δημοσκόπηση έδειξε πως το 13% των Τούρκων επικροτούσαν το Ισλαμικό Κράτος. Για να χειραγωγήσει η Τουρκία τους κάθε εί...

Διαβάστε την συνέχεια

Το ρωσικό καρότο στην Τουρκία, το βέτο των ΗΠΑ και η ασπίδα του EastMed

Ellada simera 0 Ενέργεια, κόσμος, Τουρκία 15:36

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjHcIbXyf17oJx2_RZsydBbdhXy-do4PfP6lgSKLk3_gk0rGOUV8RlaLmDvP96IJVIh_DOfedinpattbxCJLtHLSlnv2feylp1guqAJQYofWKMxaLmtGZ6O6pBC8_t9xAaVzFQXSULMxuU/s1600/%25CE%25A3%25CE%2597%25CE%259C%25CE%2595%25CE%25A1%25CE%2599%25CE%259D%25CE%2597.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="827" data-original-width="1170" height="197" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjHcIbXyf17oJx2_RZsydBbdhXy-do4PfP6lgSKLk3_gk0rGOUV8RlaLmDvP96IJVIh_DOfedinpattbxCJLtHLSlnv2feylp1guqAJQYofWKMxaLmtGZ6O6pBC8_t9xAaVzFQXSULMxuU/s280/%25CE%25A3%25CE%2597%25CE%259C%25CE%2595%25CE%25A1%25CE%2599%25CE%259D%25CE%2597.jpg" width="280" /></a></div>
<br />Ο αγωγός Συρίας - Τσεϊχάν, η αναδιαμόρφωση του σκηνικού στη γειτονιά μας, αλλά και γιατί η λογική ότι πάμε σε συνομιλίες «για να κερδίζουμε χρόνο» δεν μπορεί να αποδώσει.<br /><div>
<b>Γιάννος Χαραλαμπίδης*</b><br />Ενεργειακό καρότο προσφέρει η Ρωσία στην Τουρκία, στο πλαίσιο μιας ευρύτερης συνεργασίας, που στόχο έχει να δέσει ακόμη περισσότερο τα συμφέροντα των δυο χώρων, γεγονός που δίνει την ευκαιρία στον Ταγίπ Ερντογάν να παίζει με μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση την πολιτική του εκκρεμούς. Δηλαδή να κινείται μια προς τη Δύση -και δη προς τις ΗΠΑ- και μια προς τη Μόσχα. Είναι, δε, πρόδηλον ότι η Άγκυρα δεν μπορεί μεν να αποδράσει από το ΝΑΤΟ, αποκομίζει δε από τις ΗΠΑ όσα περισσότερα οφέλη μπορεί, υπό το πρόσχημα να μην πέσει ακόμη πιο βαθιά στις αγκάλες της Ρωσίας. Και το σκηνικό αυτό στήνεται δίπλα μας, μέσω Συρίας δηλαδή, και ενώ ο Ταγίπ Ερντογάν θα μεταβεί στις ΗΠΑ για να συναντήσει τον Πρόεδρο Τραμπ, λίγες μόνο μέρες πριν από την Τριμερή του Βερολίνου στις 25 Νοεμβρίου. <br /><br />Ενεργειακή σχέση <br /><br />Οι Ρώσοι συνδέονται με την Τουρκία: 1. Μέσω διαφόρων αγωγών, όπως είναι ο Blue Stream και ο υπό κατασκευήν Turkish Stream. <br />Το πυρηνικό πρόγραμμα του Άκιουγιου, που είναι πλέον πρόδηλο ότι ο Ταγίπ Ερντογάν δεν το θέλει μόνο για ενεργειακά ζητήματα, αλλά και για την πυρηνική καλλιέργεια, με απώτερο στόχο την απόκτηση ατομικών όπλων. </div>
<div>
<br />Διά του αγωγού που είναι στα πλάνα να [Yiannos C1] [Yiannos C1] κατασκευαστεί μετά τη λήξη των εχθροπραξιών στη Συρία για να περάσει από το Ιράν και το Ιράκ και να βγει στα παράλια της Μεσογείου. Και από εκεί να στραφεί στο Τσεϊχάν. Επί του αγωγού υπάρχει βέτο από πλευράς των ΗΠΑ, λόγω των κακών σχέσεων με την Τεχεράνη, η οποία εμφανίζεται ως μια από τις μεγαλύτερες απειλές πλέον όχι μόνο για τους Αμερικανούς, αλλά και για το Ισραήλ. </div>
<div>
<br />Έχει τύχει υπόσχεσης από τη Μόσχα να δεχθεί αγωγό από τα οικόπεδα τής Συρίας στη Μεσόγειο, τα οποία είναι ήδη καπαρωμένα από τη Ρωσία και των οποίων η αξιοποίηση θα αρχίσει, προφανώς, μετά τον τερματισμό του πολέμου. Ακόμη και αν οι ΗΠΑ έχουν βέτο για τον αγωγό από το Ιράν στη Συρία, διότι σε επίπεδο Ιράκ απ’ όπου θα περάσει ο εν λόγω αγωγός έχουν έλεγχο, δεν μπορούν να πράξουν κάτι ανάλογο στα οικόπεδα της Συρίας, των οποίων η παραγωγή θα διοχετεύεται με αγωγό στις εγκαταστάσεις του Τσεϊχάν. <br /><br />Ο άξονας του κακού <br /><br />Η γεωπολιτική αναμόρφωση και αναδιάταξη δυνάμεων γίνεται σταδιακά και σε βάθος χρόνου με διάφορα εναλλακτικά σενάρια, που βγαίνουν από τα συρτάρια των Μεγάλων Δυνάμεων. Οι υπόλοιποι, εάν δεν παρακολουθούν και δεν αναλύουν, διατρέχουν τον κίνδυνο να χάσουν το τρένο και να τους πλακώσουν τα γεγονότα. Διπλωματικές πηγές αναφέρουν ότι, «όπως εξελίσσονται τα πράγματα, ούτε οι Αμερικανοί ούτε οι Ρώσοι έχουν πρόθεση να ενοχλήσουν την Τουρκία, γεγονός που υποδηλοί ότι δεν διαφαίνεται, αυτό που λέγεται περί της όποιας άσκησης πιέσεων για αλλαγή της τουρκικής στάσης, όχι μόνο στο θέμα της ασφάλειας, αλλά και στο θέμα της ενέργειας και ειδικότερα στον επανακαθορισμό της Κυπριακής ΑΟΖ μετά τη λύση».</div>
<div>
<br /></div>
<div>
 Επιπρόσθετα, τονίζονται τα ακόλουθα: «Τα ενεργειακά ζητήματα όπως τα θέτει η Τουρκία είναι συνδεδεμένα με τα θέματα της ασφάλειας και τη σχέση, που αναπτύσσεται στον άξονα Ρωσία, Ιράν και Τουρκία, ο οποίος στην παρούσα φάση αποτυπώνεται σε όσα συμβαίνουν στη Συρία και πιο συγκεκριμένα στην πρόθεση και των τριών αυτών χωρών να κατασκευαστεί ο αγωγός από το Ιράν προς το Ιράκ και τη Συρία και να βγει προς τη Μεσόγειο. Από εκεί μπορεί να γυρίσει προς το Τσεϊχάν για να καλύψει είτε τις ανάγκες της Τουρκίας είτε να περάσει στις αγορές. Το ίδιο ισχύει και για τα οικόπεδα της Συρίας, που είναι από τώρα υπό τον έλεγχο της Ρωσίας». </div>
<div>
<br />Πώς οι πιέσεις ή όχι επί της Τουρκίας περνούν μέσω του Συριακού <br />Πώς και πού συναντώνται οι αναθεωρητικές πολιτικές Ρωσίας - Τουρκίας και πώς επηρεάζουν το Κυπριακό <br />Γιατί ο αγωγός προς Τουρκία συνιστά τμήμα της «Γαλάζιας Πατρίδας» <br /><br />Σε αυτό το πλάνο, δηλαδή της εκμετάλλευσης των ενεργειακών οικοπέδων της Συρίας, εντάσσονται και οι κοινές περιπολίες της Μόσχας με τη Ρωσία στη ζώνη ασφαλείας εντός της Συρίας. Οι κοινές περιπολίες είναι αυτές που νομιμοποίησαν την τουρκική εισβολή στη Συρία με τη σύμφωνη γνώμη των ΗΠΑ, που φλερτάρει για την αποκατάσταση των σχέσεών της με την Τουρκία. <br /><br />Από την πλευρά τους, οι Αμερικανοί διατηρούν τον έλεγχο των πετρελαιοπηγών της Συρίας, αλλά και αυτών του Κιρκούτ στο Ιράκ, ενώ, ταυτοχρόνως, αναθεωρούν το αμυντικό τους δόγμα στην περιοχή, θεωρώντας ως κύρια απειλή όχι το ISIS, που μετά τον αποκεφαλισμό του νέου του ηγέτη, εκτιμούν ότι η κατάσταση βαίνει καλώς, αλλά το Ιράν. Εξ ου και η μετακίνηση δυνάμεων στην περιοχή και δη του 5ου Αμερικανικού Στόλου στην περιοχή των Στενών του Ορμούζ και η ενίσχυση της Σαουδικής Αραβίας. </div>
<div>
<br /></div>
<div>
Αληθές είναι ότι, μια πολεμική σύγκρουση των ΗΠΑ με το Ιράν ανοίγει τις πύλες της κολάσεως στην περιοχή, διότι οι συγκρούσεις δεν θα περιοριστούν μεταξύ των δυο χωρών, αλλά θα υπάρχει διάχυση. Τα έξοδα του γάμου η νύφη δεν τα αξίζει για τους Αμερικανούς, που θα είναι αναγκασμένοι να στείλουν δυνάμεις επί του εδάφους και να κουβαλούν φέρετρα στην πατρίδα. Ταυτοχρόνως, δε, η Ρωσία δεν θα μπει σε πόλεμο με τις ΗΠΑ για το Ιράν, αλλά θα προβεί στις απαιτούμενες αποτρεπτικές ενέργειες ή θα υποθάλπει την αμερικανική κατατριβή. Η πτώση του Ιράν θα ήταν δυνατό να επέλθει με συνδυασμό οικονομικών κυρώσεων και εσωτερικών αντιδράσεων. <br /><br />Ο επιλογή του EastMed<br /><br />Όσο, δε, για τον άξονα της Ρωσίας με το Ιράν και την Τουρκία, μπορεί να σπάσει μόνο με την αλλαγή της τουρκικής πολιτικής και δη με την πτώση του Ερντογάν στα επόμενα χρόνια και τη στροφή και πάλι της χώρας προς τις ΗΠΑ επί τη βάσει ανταλλαγμάτων, μεταξύ των οποίων, βεβαίως, θα τεθεί και το Κυπριακό, εκτός και εάν, τώρα, προτού κλείσει το παράθυρο ευκαιρίας, αρχίσει η υλοποίηση του EsatMed, ο οποίος: </div>
<div>
<br />Αποτελεί τη μοναδική εναλλακτική επιλογή για τις ΗΠΑ και χώρες της ΕΕ έναντι του «Βόρειου Αγωγού 2», ο οποίος εφόσον ολοκληρωθεί, θα αυξήσει τις ενεργειακές και πολιτικές εξαρτήσεις της Ευρώπης έναντι της Ρωσίας. Η εξισορρόπηση μπορεί να προκύψει μέσω του EastMed. <br />Αποτελεί οικονομικό και αναπτυξιακό πρόγραμμα με ευρωπαϊκά (γαλλικά, ιταλικά, ελληνικά, κυπριακά και άλλων χωρών), αμερικανικά και ισραηλινά κεφάλαια. Είναι ο μόνος αγωγός που δεν θα ελέγχεται από τη ρωσική Gasprom. </div>
<div>
<br />Συνδέεται με θέματα ασφάλειας και δη γεωπολιτικής και γεωστρατηγικής σημασίας. Η Ρωσία διαρρηγνύει την περιοχή του Rimland με την Τουρκία και το Ιράν για να ελέγχει στο πλαίσιο της αναθεωρητικής της στρατηγικής την Ευρασία, κατά τρόπον ώστε να εξυπηρετεί στον μεγαλύτερο δυνατό βαθμό τα συμφέροντά της και να επιστρέψει ως ισχυρή ηγέτιδα χώρα στο διεθνές σύστημα. Δεν είναι τυχαίο που η Ρωσία δεν συμμετείχε στην εκμετάλλευση του κυπριακού φυσικού αερίου. Για τους δικούς της λόγους έχει επιλέξει το τουρκικό στρατόπεδο. Τέτοιοι λόγοι είναι τα όσα έχουν ήδη αναλυθεί. Ο αμυντικός αντίποδας, το σημείο δηλαδή ανάσχεσης για τις ΗΠΑ, των όσων συμβαίνουν με αφορμή τον άξονα Ρωσίας, Τουρκίας, Ιράν είναι η θάλασσα και το αμυντικό τόξο που μπορεί να δημιουργήσει ο EastMed με τη συμμετοχή του Ισραήλ και άλλων ευρωπαϊκών δυνάμεων υπό την επίβλεψη των ΗΠΑ. <br /><br />Το Μπογάζι κι η Καρπασία <br /><br />Ο στρατηγικός σχεδιασμός του EastMed είναι αποτρεπτική απάντηση στους επιθετικούς σχεδιασμούς της Τουρκίας και προλαβαίνει την όποια μελλοντική στροφή των ΗΠΑ προς την Άγκυρα, και αυτήν ακόμη του Ισραήλ, κατά τρόπον ώστε να είναι σε βάρος ημών. Επιπροσθέτως, θα πρέπει να ληφθεί υπόψη το εξής, που σχετίζεται με τις συνομιλίες και την αντίληψη ότι η Τουρκία δεν θα αλλάξει στάση στο Κυπριακό, διότι αυτό της επιβάλλουν οι στρατηγικοί σχεδιασμοί, τους οποίους έχει θέσει ήδη σε εφαρμογή για την ανάδειξή της στα επόμενα χρόνια ως ναυτικής και ενεργειακής δύναμης: <br /><br />Α) Η Άγκυρα για να μπορεί να παίζει με τα θέματα του φυσικού αερίου και δη με το Τσεϊχάν θα πρέπει να επιμείνει στη λογική της τουρκικής λίμνης από τη Μαρμαρίδα στην Αλεξανδρέττα. <br /><br />Β) Η Άγκυρα θα πρέπει να ελέγχει και την περιοχή της Καρπασίας και του Κόλπου της Αμμοχώστου απέναντι από τα συριακά οικόπεδα, των οποίων η Τουρκία προσδοκά να αναλάβει την ασφάλεια. Ο σχεδιασμός αυτός δικαιολογεί και την πρόθεση της Άγκυρας να εγκαθιδρύσει μια μεγαλύτερη Ναυτική Βάση στο Μπογάζι, ενώ θα πρέπει να τονιστεί ότι το λιμάνι της Αμμοχώστου χρησιμοποιείται και για στρατιωτικούς σκοπούς. Το σύνολο του σκηνικού αυτού είναι ενταγμένο στη στρατηγική της «Γαλάζιας Πατρίδας».<br /><br />Ασφαλής εκμετάλλευση<br /><br />Υπό αυτές τις συνθήκες, πώς να αναμένει κάποιος ότι η Τουρκία θα υπαναχωρήσει από τις βασικές της θέσεις, όπως είναι η άρνηση της πλήρους αποχώρησης από την Κύπρο του στρατού της και ο πλήρης έλεγχος του φυσικού αερίου και προφανώς η εκμετάλλευσή του. Πώς πάμε σε Τριμερή χωρίς τη μελέτη των γεωπολιτικών δεδομένων και με τα μέλη του Εθνικού Συμβουλίου να ισχυρίζονται μεν ότι δεν υπάρχουν ενδείξεις για αλλαγή της τουρκικής πολιτικής, αλλά να πιέζουν τον Πρόεδρο να πάει. Και από τη στιγμή που μεταβαίνει εκεί, αρχίζει μια νέα περιπέτεια, την οποία θα πρέπει να διαχειριστεί. Η αντίληψη ότι θα πρέπει να κερδηθεί χρόνος είναι ορθή εφόσον είναι ενταγμένη σε μια στρατηγική που θέλει τη δημιουργία του EastMed. Αλλιώς θα προκύψει εμπέδωση τουρκικών τετελεσμένων, κυρίως στη θάλασσα και δη στην ΑΟΖ. Και τονίζονται αυτά, διότι ο βασικός διπλός στόχος είναι: </div>
<div>
<br /></div>
<div>
1. Η διατήρηση και όχι η διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας και η αντικατάστασή της από δυο ισότιμα συνιστώντα κράτη, που θα τελούν υπό τον έλεγχο της Τουρκίας.</div>
<div>
 2. Η ασφαλής εκμετάλλευση του φυσικού αερίου, που περνά μέσα από συμμαχίες και τον EastMed. </div>
<div>
<br /></div>
<div>
Η κατοχύρωση του φυσικού αερίου στηρίζεται στο νομικό καθεστώς της Κυπριακής Δημοκρατίας. Βεβαίως, οι ομοσπονδιακοί και νεο-απορριπτικοί δεν θέλουν να ακούν για εναλλακτικές επιλογές και για τον EastMed, διότι δεν έχουν την τόλμη να παραδεχθούν ότι η πολιτική τους απέτυχε. Τρίζουν καρέκλες. Και επιμένουν στον αγωγό προς Τουρκία, εθελοτυφλώντας στο αυτονόητο: Ότι προσθέτουν ακόμη ένα κομμάτι στο παζλ της «Γαλάζιας Πατρίδας». Θα θέλαμε να πιστεύουμε ότι μπορούν να δουν ακόμη και τη δωδεκάτη την πραγματικότητα. Δυστυχώς, από τις δηλώσεις τους και τις δράσεις τους δημιουργούν ένα τόσο τοξικό περιβάλλον, που δεν μας το επιτρέπουν… <br /><br /> <img height="197" src="https://simerini.sigmalive.com/media/images/image001_CZoK4fq.width-600.jpg" width="280" /> <br /><i>Το τόξο Ρωσίας, Τουρκίας, Ιράν και η ασπίδα του EastMed </i><br /><br />Ο χάρτης αποτυπώνει το τόξο της συμμαχίας Ρωσίας, Τουρκίας, Ιράν με σκοπό από πλευράς Μόσχας τη διάρρηξη της περιφέρειας της Ευρασίας με αιχμή την Άγκυρα, σε μια προσπάθεια να σπάσει η κυκλωτική κίνηση της Δύσης. Επιπρόσθετα, μπορούμε να δούμε τη σημασία της τουρκικής και ρωσικής αναθεωρητικής στρατηγικής και τη σημασία του EastMed ως αντισταθμιστικής ασπίδας στη λογική ότι, η δυτική ανάσχεση και δη των ΗΠΑ μπορεί να γίνει στη θάλασσα και όχι μόνο στην ξηρά. Στον χάρτη είναι εμφανή τα όρια της «Γαλάζιας Πατρίδας» και ο αγωγός προς Τουρκία ως ένα βασικό τμήμα του τουρκικού στρατηγικού παζλ. Στον ένθετο χάρτη, από το βιβλίο του γράφοντος «Energy Turf Wars», καθρεφτίζεται τμήμα των ενεργειακών σχεδιασμών της Ρωσίας, πώς οι ΗΠΑ με τους συμμάχους τους φρόντισαν να την έχουν περικυκλωμένη, και πώς ο EastMed μπορεί να αποτελέσει αποτρεπτική ασπίδα και τμήμα του δυτικού συστήματος ασφάλειας. <br /><br /><b><i>*Δρ των Διεθνών Σχέσεων </i></b><br /><br /><a href="https://simerini.sigmalive.com/" target="_blank">πηγή</a><br />
<br />
<br />
Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

</div>

Το ρωσικό καρότο στην Τουρκία, το βέτο των ΗΠΑ και η ασπίδα του EastMed

Ο αγωγός Συρίας - Τσεϊχάν, η αναδιαμόρφωση του σκηνικού στη γειτονιά μας, αλλά και γιατί η λογική ότι πάμε σε συνομιλίες «για να κερδίζουμ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ξαναγράφει την ιστορία η Τουρκία: Η διείσδυση μέσω σήριαλ, η Διασπορά, ο Αλί και ο Μάλκολμ Χ

Ellada simera 0 κόσμος, Πρωτοσέλιδα, Τουρκία 15:17

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg5HhMoLdq-oRIWhLC0XEr26he6K6zVfUMdhMeNgHw07UrtePuXcfwoSEaIHDPVBAx1OAL21GQxynyfWw1Vy_ah9kx7Ll7FqpT4D4h5tofkGO8HL3dLhfRSX4QrwWM0UzOwCrf1NJJ7_Uc/s1600/ERDOGAN-0.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="437" data-original-width="777" height="156" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg5HhMoLdq-oRIWhLC0XEr26he6K6zVfUMdhMeNgHw07UrtePuXcfwoSEaIHDPVBAx1OAL21GQxynyfWw1Vy_ah9kx7Ll7FqpT4D4h5tofkGO8HL3dLhfRSX4QrwWM0UzOwCrf1NJJ7_Uc/s280/ERDOGAN-0.jpg" width="280" /></a></div>
<br />
Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΣΚΑΦΙΔΑ<br />
Διαβόητη διεθνώς για τη συχνά εκβιαστική «πολεμική» με την οποία προσεγγίζει τον έξω κόσμο, η τουρκική ηγεσία δεν περιορίζεται ωστόσο μόνο στη σκληρή ισχύ που όλοι έχουμε γνωρίσει από το Αιγαίο (παραβιάσεις ελληνικού εθνικού εναέριου χώρου, γκρίζες ζώνες, εκβιασμοί μέσω προσφυγικών ροών) και την Κύπρο (εισβολή/κατοχή, εποικισμός, παράνομες έρευνες και γεωτρήσεις) έως τη Συρία (διαδοχικές στρατιωτικές εισβολές, «ζώνη ασφαλείας»). <br />
<br />
Παράλληλα με όλες τις στρατιωτικές επιχειρήσεις, με τις υπερπτήσεις των τουρκικών μαχητικών, τις παραβιάσεις, τις αμφισβητήσεις, τις άκρως επιθετικές δηλώσεις και τους εκβιασμούς, η Τουρκία του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν επενδύει και στην ήπια ισχύ (soft power), ποντάροντας σε «όπλα» όπως είναι εκείνα της επικοινωνίας και της πληροφόρησης (media), της κοινωνίας των πολιτών (ΜΚΟ), της ακαδημαϊκής παραγωγής ιδεών (πανεπιστήμια, ερευνητικά κέντρα, δεξαμενές σκέψεις), της εκπαίδευσης («τουρκικά» σχολεία), του πολιτισμού (τουρκικά σίριαλ στην τηλεόραση) και της ισλαμικής θρησκείας. <br />
<br />
Τουρκική διασπορά και «συναφείς κοινότητες» <br />
Η Άγκυρα «επενδύει» στην τουρκική διασπορά εστιάζοντας τις προσπάθειές της κυρίως στους τουρκικής καταγωγής νέους του εξωτερικού, μια διασπορά την οποία και εργαλειοποιεί ως «πολλαπλασιαστή ισχύος» διεκδικώντας μέσω αυτής μεγαλύτερη επιρροή εκτός των συνόρων. Αρχής γενομένης από το 2010, το καθεστώς Ερντογάν έχει μάλιστα προχωρήσει και στη σύσταση ενός ειδικού κυβερνητικού φορέα που σήμερα υπάγεται στο τουρκικό υπουργείο Πολιτισμού. Ο λόγος για την επονομαζόμενη YTB ή αλλιώς «Υπηρεσία Απόδημων Τούρκων και Συγγενικών Κοινοτήτων» («Presidency for Turks and Related Communities»). <br />
<br />
Η διατήρηση της τουρκικής πολιτιστικής κληρονομιάς, η εκμάθηση της τουρκικής γλώσσας, και η «ορθή» πρόσληψη των διδαχών του σουνιτικού ισλάμ είναι μόνο κάποιοι από τους στόχους που προωθεί η YTB στο εξωτερικό. Πως; <br />
Μοιράζοντας υποτροφίες ώστε νέοι από άλλες χώρες να έρθουν και να σπουδάσουν σε τουρκικά πανεπιστήμια. · Προσφέροντας προγράμματα απασχόλησης/μαθητείας (internship) προκειμένου νέοι από το εξωτερικό να έρθουν και να εργαστούν σε τουρκικές εταιρείες/υπηρεσίες ή τουρκικά ιδρύματα. <br />
Στήνοντας κατασκηνώσεις αλλά και διοργανώνοντας δωρεάν «επιμορφωτικές» εκδρομές «αναψυχής» στην Τουρκία. <br />
<br />
Τον τουρκικό «πολιτισμό» προωθεί στο εξωτερικό, από το 2007 οπότε ιδρύθηκε, και το «Ινστιτούτο Γιουνούς Εμρέ» («Yunus Emre Enstitüsü»), το οποίο εμφανίζεται, σύμφωνα με την ιστοσελίδα του, να διατηρεί σήμερα περισσότερα από 70 πολιτιστικά κέντρα σε περισσότερες από 60 χώρες του εξωτερικού. Αρχής γενομένης από το 2016, σημαντικό ρόλο στην προώθηση της «τουρκικής παιδείας» στο εξωτερικό διαδραματίζει όμως και το «Turkey Maarif Foundation» ή TMF, ένας φορέας υπό την αιγίδα του οποίου έχουν πια υπαχθεί πολλά από εκείνα τα εκπαιδευτικά ιδρύματα του εξωτερικού τα οποία τελούσαν άλλοτε, έως και το πραξικόπημα του 2016, υπό τον έλεγχο του δικτύου του φερόμενου ως «πραξικοπηματία» Φετουλάχ Γκιουλέν. 33.000 μαθητές σε 33 χώρες <br />
<br />
Ο οργανισμός «Turkey Maarif Foundation» συστάθηκε το 2016 ως μη-κερδοσκοπικό ίδρυμα υπό το υπουργείο Παιδείας της Τουρκίας. Υπό την αιγίδα του, εμφανίζονται σήμερα να λειτουργούν από παιδικοί σταθμοί έως και πανεπιστήμια (όλες οι βαθμίδες της εκπαίδευσης) σε συνολικά 33 χώρες κυρίως της Αφρικής και των Βαλκανίων. <br />
<br />
Ο λόγος για να εκπαιδευτικό δίκτυο υπό τη σκέπη του οποίου εντάσσονται συνολικά 33.000 μαθητές και φοιτητές πολλοί εκ των οποίων… δεν είναι καν τουρκικής καταγωγής. Διότι η Άγκυρα δεν περιορίζει τις βλέψεις της μόνο στους τουρκικής καταγωγής πολίτες του εξωτερικού. Αντιθέτως, επιχειρεί να εντάξει υπό νέο-οθωμανική ομπρέλα, ως «προστάτιδα δύναμη», όχι μόνο τους Τούρκους όπου γης αλλά συνολικά όλους τους… σουνίτες μουσουλμάνους, ειδικά στις περιοχές που αποτελούσαν άλλοτε εδάφη της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας όπως είναι για παράδειγμα τα Βαλκάνια. <br />
<br />
Σημειώνεται, άλλωστε, ότι η Οθωμανική Αυτοκρατορία στο απόγειό της εκτεινόταν από τα Βαλκάνια και τη βόρεια Αφρική έως τον Εύξεινο Πόντο και την Ερυθρά Θάλασσα. Ενδεικτικός ως προς αυτό είναι και ο τίτλος της αρμόδιας τουρκικής κυβερνητικής υπηρεσίας YTB που εμφανίζεται να μεριμνά όχι μόνο για τους «απόδημους Τούρκους» («Turks Abroad») αλλά και για τις «συγγενικές κοινότητες» («related communities»), αναγνωρίζοντας ως στοιχείο «συγγένειας» τη μουσουλμανική θρησκεία απέναντι στους αλλόθρησκους της Δύσης αλλά και της Ασίας (βλέπε Κίνα). Απολύτως ενδεικτική των τουρκικών διαθέσεων ήταν η κίνηση της Ένωσης UID που κάνει λόμπινγκ υπέρ των τουρκικών συμφερόντων στην Ευρώπη ήδη από το 2004 να μετονομαστεί το 2018 από «Union of European Turkish Democrats» (UETD) σε «Union of International Democrats» (UID). <br />
<br />
Όπως έχει παραδεχθεί άλλωστε και ο ίδιος ο πρόεδρος της UID, Μπουλέντ Μπίλγκι, η αναβάπτιση της οργάνωσης έγινε προκειμένου εκείνη να εμφανιστεί περισσότερο «οικεία» και στα μάτια άλλων πέραν της τουρκικής διασποράς, πράγμα το οποίο αναφέρεται άλλωστε ρητά και στην ιστοσελίδα του αγγλικού παραρτήματος της UID. <br />
<br />
«Εμείς ως UID υποστηρίζουμε την κίνηση της Τουρκίας», διακήρυττε τον περασμένο Οκτώβριο, με ανακοίνωση που έδωσε στη δημοσιότητα η εν λόγω Ένωση, παίρνοντας θέση υπέρ της τουρκικής στρατιωτικής εισβολής στη Συρία. Δεκάδες τεμένη στις ΗΠΑ Με εφαλτήριο της ισλαμική θρησκεία, η Τουρκία του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν ρίχνει, παράλληλα, δίχτυα και στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, σε μια προσπάθεια προφανώς να απορροφήσει το όποιο μέγεθος δυναμικής έχει πια απομείνει στα χέρια του αυτοεξόριστου στην Πενσιλβάνια, Φετουλάχ Γκιουλέν. <br />
<br />
Η διαβόητη Διεύθυνση Θρησκευτικών Υποθέσεων της Τουρκίας (Diyanet) έχει πλέον αποκτήσει και αμερικανικό παράρτημα (Diyanet America) υπό την αιγίδα του οποίου λειτουργούν σήμερα στις ΗΠΑ τουλάχιστον 27 ισλαμικά τεμένη, όπως σημειώνεται στην ίδια της ιστοσελίδα της αμερικανικής Diyanet. Τον Απρίλιο του 2016, ο ίδιος ο Ερντογάν είχε μάλιστα μεταβεί στις ΗΠΑ για να παραστεί στα εγκαίνια ενός τέτοιου «ισλαμικού κέντρου» στο Μέριλαντ. <br />
<br />
Προς την κατεύθυνση της ενίσχυσης της τουρκικής επιρροής στην άλλη άκρη του Ατλαντικού εμφανίζεται να λειτουργεί, επίσης, και το Turkish-American Religious Foundation (TARF) που έχει ως έδρα του την Ουάσιγκτον. Στις Ηνωμένες Πολιτείες όμως έχουν την έδρα τους σειρά από «ενώσεις» που δραστηριοποιούνται για την ενδυνάμωση των αμερικανοτουρκικών δεσμών, όπως σημειώνεται σε άρθρο που δημοσιεύτηκε στο ethnos.gr την 1η Οκτωβρίου με τίτλο «Αυτοί είναι οι σημαντικότεροι φίλοι της Τουρκίας σήμερα στην Ουάσιγκτον». «Ενώσεις» όπως είναι οι: <br />
<br />
Turkey-U.S. Business Council (TAİK) <br />
American Turkish Council (ATC) <br />
Turken Foundation · Turkish Coalition of America (TCA) <br />
Assembly of Turkish American Associations (ATAA) <br />
<br />
Μεταξύ αυτών, το ίδρυμα Turken παρουσιάζει «ανησυχητικά» μεγάλο ενδιαφέρον όπως σημειώνεται στο ίδιο άρθρο: <br />
επειδή στο διοικητικό του συμβούλιο συμμετέχει και η κόρη του Τούρκου προέδρου (και σύζυγος του Μπεράτ Αλμπαϊράκ), Εσρά · επειδή αυτό έχει λάβει σχεδόν… 55 εκατομμύρια δολάρια μόνο σε δωρεές από το 2014 οπότε ιδρύθηκε και επειδή αυτό εμφανίζεται να οργανώνει κάθε χρόνο ταξίδια στην Τουρκία για εκατοντάδες μουσουλμάνους φοιτητές από τις ΗΠΑ… με όλα τα έξοδα πληρωμένα, ταξίδια τα οποία πολλοί αποκηρύσσουν ως εργαλεία κατήχησης ή προσηλυτισμού<br />
<br />
Η Τουρκία ως «προστάτιδα» όλων των μουσουλμάνων Για να μπορέσει, όμως, να παρουσιαστεί ως «προστάτιδα» των απανταχού μουσουλμάνων, η Άγκυρα επενδύει και στην «απειλή» της «ισλαμοφοβίας» την οποία επιμένει να υπερτονίζει. <br />
Κι αυτό σε μια λογική τύπου: «εάν οι δυτικοί σας μισούν επειδή είστε μουσουλμάνοι, η Τουρκία είναι εκείνη που θα σας υπερασπιστεί». Σε ακριβώς αυτό το πλαίσιο, μη-Τούρκοι μουσουλμάνοι «ενθαρρύνονται να καλούν στα τηλεφωνικά κέντρα των τουρκικών προξενείων» και να καταγγέλλουν εκεί τις όποιες σε βάρος τους λεκτικές ή φυσικές επιθέσεις ή πρακτικές διακρίσεων, όπως σημειώνεται χαρακτηριστικά σε άρθρο (υπό τον τίτλο: «A Muslim Counter-Hegemony?: Turkey’s Soft Power Strategies and Islamophobia») που έχει δημοσιευτεί στον ιστοχώρο Jadaliyya.com. <br />
<br />
Η Άγκυρα ρίχνει, όμως, γέφυρες επικοινωνίας και προς διανοούμενους σε άλλες χώρες του μουσουλμανικού κόσμου, στην προσπάθεια να χτίσει ένα δικό της δίκτυο επιφανών υποστηρικτών. Κεντρικό ρόλο σε αυτόν τον τομέα εμφανίζεται να διαδραματίζει, από το 2006 οπότε ιδρύθηκε ως δεξαμενή σκέψης με έδρα την Άγκυρα, το Ίδρυμα Πολιτικών, Οικονομικών και Κοινωνικών Ερευνών SETA (Siyaset, Ekonomi ve Toplum Araştırmaları Vakfı, SETA). <br />
<br />
Ο λόγος για ένα ίδρυμα το οποίο έχει σήμερα γραφεία σε Άγκυρα, Κωνσταντινούπολη, Ουάσιγκτον, Κάιρο και Βερολίνο, ενώ από το 2015 δημοσιεύει και μια ετήσια έκθεση πάνω στην ισλαμοφοβία (European Islamophobia Report) λαμβάνοντας μάλιστα σχετική χρηματοδότηση και από την Ευρωπαϊκή Ένωση όπως σημειώνεται στην ίδια την ιστοσελίδα της ετήσιας έκθεσης («The report is the result of a cooperative work between the SETA foundation, Leopold Weiss Institute, and the European Union that funded the whole project»). <br />
<br />
Υπό την αιγίδα του ιδρύματος SETA έχουν κυκλοφορήσει τα τελευταία χρόνια και σειρά από βιβλία: για τους «κακούς» Κούρδους του PKK («When Strategy Collapses: The Pkk’s Urban Terrorist Campaign»), για την άνοδο της τουρκικής αμυντικής βιομηχανίας («The Rise of the Turkish Defense Industry»), για τα «καλά» του προεδρικού συστήματος που κόμισε ο Ερντογάν («Turkey’s Presidential System Model and Practices») κ.ά. Προς την ίδια κατεύθυνση, της διαμόρφωσης ενός δικτύου ακαδημαϊκών που θα υποστηρίζουν τις θέσεις της Τουρκίας, λειτουργούν σύμφωνα με όσα αναφέρονται για την «ήπια ισχύ» της Τουρκίας στον ιστοχώρο Jadaliyya.com, και ιδιωτικά τουρκικά πανεπιστήμια που έχουν ιδρυθεί τα τελευταία χρόνια στην Κωνσταντινούπολη, πανεπιστήμια όπως είναι τα «Ibn Haldun» και «Zaim». <br />
<br />
Υπό την αιγίδα του Zaim έχει μάλιστα δημιουργηθεί και ένα κέντρο ερευνών με την ονομασία «Center for Islam and Global Affairs» (CIGA) που έχει διοργανώσει πλήθος εκδηλώσεων με τη συμμετοχή ακαδημαϊκών από το εξωτερικό τα τελευταία χρόνια, υπερτονίζοντας κυρίως την απειλή της ισλαμοφοβίας. Μοχάμεντ Άλι και Μάλκολμ Χ ως «φίλοι της Τουρκίας» <br />
<br />
Στο ίδιο πλαίσιο, η Άγκυρα επιχειρεί να οικειοποιηθεί και επιφανείς προσωπικότητες του δυτικού κόσμου, είτε ως «δικές της» είτε ως φιλικά προσκείμενες στην Τουρκία. Ακριβώς αυτό επιχείρησε να κάνει ο Ερντογάν τον Ιούνιο του 2016, όταν δοκίμασε (χωρίς όμως τελικά να καταφέρει) να δώσει τη δική του παράσταση, ωσάν ηγέτης των απανταχού μουσουλμάνων, με φόντο την κηδεία του (μουσουλμάνου) Μοχάμεντ Άλι στο Κεντάκι των ΗΠΑ. <br />
<br />
Και όταν οι διοργανωτές δεν του επέτρεψαν να κάνει ακριβώς όσα επιθυμούσε (να εκφωνήσει δηλαδή ομιλία και να αποθέσει πάνω στο φέρετρο ένα κομμάτι μαύρου υφάσματος με ιερούς στίχους από τη Μέκκα), τότε εκείνος αποχώρησε ενοχλημένος. Να οικειοποιηθεί ως «δικό του» ένα μέρος της σύγχρονης αμερικανικής ιστορίας, θα επιχειρούσε, όμως, να κάνει ο Ερντογάν και το φθινόπωρο του 2018 όταν συναντήθηκε με δύο από τις κόρες του Αμερικανού μουσουλμάνου ακτιβιστή των πολιτικών δικαιωμάτων Malcolm X στη Νέα Υόρκη. <br />
<br />
Η μία μάλιστα εξ αυτών, η Ιλιάσα Σαμπάζ, είχε τότε παραχωρήσει και συνέντευξη στο τουρκικό ειδησεογραφικό πρακτορείο Anadolu χαιρετίζοντας ως «υποδειγματικό» τον ρόλο που διαδραματίζει η Τουρκία υπέρ των καταπιεσμένων, ενώ είχε μιλήσει και σε συνέδριο που διοργάνωσε το τουρκικό ειδησεογραφικό δίκτυο TRT World. Περίπου τρεις μήνες αργότερα, τον Δεκέμβριο του 2018, η τουρκική ηγεσία θα μετονόμαζε σε… Λεωφόρο Malcolm X τον δρόμο στον οποίο βρίσκεται η αμερικανική πρεσβεία στη Άγκυρα. Και τον Ιανουάριο του 2019, τουρκικά ιδρύματα (Turken, Ensar, TURGEV) θα προχωρούσαν στο να αγοράσουν, έναντι 2,5 εκατομμυρίων δολαρίων, την πρώην φάρμα του Μοχάμεντ Άλι στο Μίσιγκαν με σκοπό να τη μετατρέψουν σε «καλοκαιρινό σχολείο για μουσουλμάνους νέους». <br />
<br />
Τηλεοπτικές σειρές… ξαναγράφουν την ιστορία <br />
<br />
Την τουρκική ανάγνωση της ιστορίας (μια ανάγνωση που εμφανίζει την Ελλάδα να «εξολοθρεύει συστηματικά Τούρκους και Μουσουλμάνους» και να «υιοθετεί απάνθρωπες πρακτικές» απέναντι στη φερόμενη ως τουρκική μειονότητα, όπως σημειώνει χαρακτηριστικά σε ανακοίνωσή που εξέδωσε στις 7 Νοεμβρίου το τουρκικό ΥΠΕΞ) επιλέγει να προωθεί όμως η Άγκυρα και μέσα από τηλεοπτικές σειρές κάποιες από τις οποίες είναι μάλιστα διαθέσιμες και στο διεθνές κοινό μέσα από την πλατφόρμα του Φετουλάχ Γκιουλέν. <br />
<br />
Ο λόγος για μια σειρά από δραματοποιημένα «ιστορικά» σίριαλ που παιανίζουν μέσα από ένα φίλτρο εξιδανίκευσης τους «θριάμβους» των Οθωμανών ενάντια σε μια Δύση πάντοτε δαιμονοποιημένη, διεκδικώντας μάλιστα και εχέγγυα ιστορικής αξιοπιστίας. Στην εν λόγω κατηγορία ανήκουν κινηματογραφικές ταινίες όπως «Ο Οθωµανός Υπολοχαγός» του 2017 αλλά και τηλεοπτικές σειρές όπως είναι: το σίριαλ «Ο Τελευταίος Αυτοκράτορας» («Payitaht Abdülhamid») με πρωταγωνιστή τον αιµοσταγή πανισλαµιστή Αµπντούλ Χαµίτ, το σίριαλ «Μωάµεθ: ο Κατακτητής του Κόσµου» («Mehmed: Bir Cihan Fatihi») με πρωταγωνιστή τον Μωάμεθ τον Πορθητή, και η σειρά «Ανάσταση: Ερτογρούλ» («Diriliş: Ertuğrul») με κεντρικό χαρακτήρα τον «γενναίο Ερτογρούλ», πατέρα του πρώτου Οθωµανού σουλτάνου Οσµάν Α’, που κατατροπώνει τους σταυροφόρους (στην πρώτη σεζόν), τους Μογγόλους (στη δεύτερη) και τους Έλληνες (στην τρίτη). «Εάν “Ο Σουλεϊµάν ο Μεγαλοπρεπής” αντιπροσώπευε προ ετών µια περίοδο φαινοµενικά ανέµελης αυτοπεποίθησης και σταθερότητας, σήµερα σειρές όπως οι “Ανάσταση: Ερτογρούλ” και “Μωάµεθ: ο Κατακτητής του Κόσµου” αποτυπώνουν µια περίοδο πολεµικών διεκδικήσεων και εντάσεων στις σχέσεις της Τουρκίας µε τον έξω κόσµο… <br />
<br />
Το πιο ανησυχητικό είναι δε ότι µέσα από τις εν λόγω κατ’ όνοµα ιστορικές σειρές το τουρκικό κατεστηµένο επιχειρεί ουσιαστικά να ξαναγράψει την Ιστορία, είτε σβήνοντας εγκλήµατα όπως είναι η Γενοκτονία των Αρµενίων… είτε εξιδανικεύοντας το οθωµανικό παρελθόν», σημείωνε ο γράφων σε παλαιότερο κείμενό του για την εφημερίδα ΕΘΝΟΣ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ (δημοσιευθέν στο φύλλο της 24-25 Μαρτίου του 2018 με τον τίτλο «Ερντογάν ο… πορθητής: Ξαναγράφει την ιστορία με μάχες στην TV»). Οι όποιες υποψίες ενισχύονται, µάλιστα, σηµαντικά, από τη συχνή παρουσία του ιδίου του Ερντογάν στα γυρίσµατα νεοοθωµανικών σίριαλ. TRT World και TİKA <br />
<br />
Η τουρκική προπαγάνδα, ωστόσο, δεν έχει παρουσία στη μικρή οθόνη μόνο μέσα από τις τουρκικές τηλεοπτικές σειρές μυθοπλασίας αλλά και μέσα από ΜΜΕ που «παίζουν» στο εξωτερικό απευθυνόμενα σε διεθνές κοινό, όπως είναι για παράδειγμα το αγγλόφωνο TRT World. Ιδρυθέν το 2015, το εν λόγω κανάλι διατηρεί σήμερα «βάσεις» σε Ουάσιγκτον, Λονδίνο και Σιγκαπούρη, εκπέμποντας ειδήσεις στην αγγλική γλώσσα ως άλλο… al Jazeera ή BBC, ειδήσεις «ειπωμένες» φυσικά μέσα από τη σκοπιά του τουρκικού κράτους στο οποίο άλλωστε το TRT World ανήκει. <br />
<br />
Όσο για την περίφημη «Υπηρεσία Συνεργασίας και Συντονισμού της Τουρκίας», την γνωστή και ως TİKA, εκείνη εδώ και δεκαετίες προσφέρει αναπτυξιακή βοήθεια και εκπονεί έργα υποδομών αναπτυξιακού ενδιαφέροντος στον αναπτυσσόμενο κόσμο, από την Κασπία Θάλασσα (Καζακστάν, Ουζμπεκιστάν κ.ά.) έως και τα Βαλκάνια. Πιο συγκεκριμένα, σύμφωνα με την ιστοσελίδα της, η TİKA δραστηριοποιείται σήμερα σε περισσότερες από 150 χώρες, ενώ διατηρεί συνολικά 56 γραφεία στο εξωτερικό, από την Κολομβία και τις Φιλιππίνες έως τη Νότια Αφρική και την Ουκρανία.<br />
<br />
<a href="https://www.apopseis.com/" target="_blank">πηγή</a><br />
<br />
<br />
Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Ξαναγράφει την ιστορία η Τουρκία: Η διείσδυση μέσω σήριαλ, η Διασπορά, ο Αλί και ο Μάλκολμ Χ

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΣΚΑΦΙΔΑ Διαβόητη διεθνώς για τη συχνά εκβιαστική «πολεμική» με την οποία προσεγγίζει τον έξω κόσμο, η τουρκική ηγεσία δεν πε...

Διαβάστε την συνέχεια