Θέλει ο Ερντογάν Su-35; Mέχρι τον Μάρτιο του 2020… “θα του έχει περάσει”

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgajCAAwKbHl7r-UtJkRXeV8LaADRTUkqQp0twfykngoAweRz72uXMTdLF1iJeRCdFwu62BCxykxKvIobRrQuor_mt1eFEgQJHEm3GcN3DZIU56FloIQSU9K4H-xDGvNYpdfVUa_-7KghI/s1600/erdogan_poutin_Su-35.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="600" height="186" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgajCAAwKbHl7r-UtJkRXeV8LaADRTUkqQp0twfykngoAweRz72uXMTdLF1iJeRCdFwu62BCxykxKvIobRrQuor_mt1eFEgQJHEm3GcN3DZIU56FloIQSU9K4H-xDGvNYpdfVUa_-7KghI/s280/erdogan_poutin_Su-35.jpg" width="280" /></a></div> <br /> Από <b>Σάββας Δ. Βλάσσης </b><br /> Κατά την τουρκική “Daily Sabah” που επικαλέσθηκε “τουρκικές πηγές” στις 25 Οκτωβρίου, η Τουρκία “βρίσκεται κοντά στην σύναψη συμφωνίας με την Μόσχα για την προμήθεια μαχητικών Su-35 καθώς και για συμπαραγωγή ορισμένων μερών του ρωσικού μαχητικού“. Γίνεται αναφορά συγκεκριμένα για 36 μαχητικά και για την συμπαραγωγή μεταξύ άλλων, “όπλων ακριβείας και πυρομαχικών“. <br /> <br /> Θα έλεγε κανείς ότι, λαμβανομένης υπ’ όψιν και της χρονικής συγκυρίας βάσει των εξελίξεων με το θέμα της Συρίας, η τουρκική πλευρά εντείνει τις πιέσεις της προς τις ΗΠΑ για αναθεώρηση της αποφάσεως προσωρινής διακοπής της τουρκικής συμμετοχής στο πρόγραμμα μαχητικών F-35. Και αυτό γιατί μετά την απόφαση του προέδρου Τραμπ να ικανοποιήσει την Τουρκία ως προς το θέμα των Κούρδων της Συρίας, είναι σαφές ότι αναμένεται ανταπόδοση ως προς το ζήτημα του S-400. Επί του οποίου, ο Τραμπ πιέζει τον Ερντογάν για προμήθεια του αντιαεροπορικού συστήματος Patriot. <br /> <br /> Ενώ οι κατά καιρούς δηλώσεις, διαρροές και φήμες περί του ενδεχομένου προμήθειας ρωσικών μαχητικών από την Τουρκία είναι μάλλον αόριστες και ασαφείς, ως μόνο δεδομένο πρέπει να λαμβάνεται η απολύτως λογική τοποθέτηση του Ερντογάν τον περασμένο Αύγουστο, ότι η σχετική απόφαση θα ληφθεί αφού μάθει την “τελευταία λέξη” που έχει να πει ο Τραμπ στην υπόθεση του προγράμματος F-35. <br /> <br /> Συνεπώς, προβάλλοντας την προοπτική της προμήθειας Su-35, ο Ερντογάν πιέζει τον Τραμπ να “τον παρατήσει ήσυχο” και να του παραδώσει F-35 ή στην χειρότερη περίπτωση, να το πετύχει με το μικρότερο δυνατό κόστος. Από την άλλη, με τα Su-35 “χαϊδεύει” τον πρόεδρο Πούτιν ώστε να αμβλύνει την αντίδρασή του από την παραμονή των τουρκικών δυνάμεων στα καταληφθέντα εδάφη της Συρίας. Οι Τούρκοι έχουν ιεραρχήσει ως υπ’ αριθμόν ένα εθνικό ζήτημα την απειλή των Κούρδων στην Συρία, για την αντιμετώπιση της οποίας εκτιμήθηκε ότι το κλειδί αποτελεί η Μόσχα και όχι η Ουάσιγκτον. Κατά την τουρκική θεώρηση, η Συρία βρισκόταν και θα παραμείνει στην σφαίρα επιρροής της Ρωσίας ενώ η Αμερικανική στρατιωτική παρουσία και συμμαχία με τους Κούρδους της Συρίας, κρινόταν ότι αργά ή γρήγορα θα έληγε. <br /> <br /> Η σύσφιξη των σχέσεων με την Ρωσία, για την οποία η σαφώς πολιτική απόφαση προμήθειας του S-400 ήταν σημαντικό “εργαλείο”, επέτρεψε την τουρκική εισβολή και κατάληψη συριακών εδαφών με τις Επιχειρήσεις ΑΣΠΙΔΑ ΤΟΥ ΕΥΦΡΑΤΗ και ΚΛΑΔΟΣ ΕΛΑΙΑΣ. Πράγματι, ο Πούτιν ενέκρινε αυτές τις δύο επιχειρήσεις. Η κατάληψη εδαφών ανατολικότερα, στις ελεγχόμενες από τις ΗΠΑ κουρδικές περιοχές, επιδιώχθηκε με μοχλό πιέσεως την ρωσοτουρκική προσέγγιση και την απειλούμενη πλήρη διάρρηξη των αμερικανοτουρκικών σχέσεων λόγω της προστριβής S-400/F-35. Η Τουρκία “αντέχει” προς το παρόν, το προσωρινό πάγωμα του προγράμματος F-35. Όπως ήταν αναμενόμενο, ο Τραμπ αναδιπλώθηκε κι επιτράπηκε η Επιχείρηση ΠΗΓΗ ΕΙΡΗΝΗΣ. <br /> <br /> Με τις ΗΠΑ απούσες πλέον από την Συρία, το ενδιαφέρον της Τουρκίας μοιραίως επιστρέφει προς την Μόσχα και η προοπτική των Su-35 βοηθάει προς την διατήρηση μιας καλής σχέσεως. Από εκεί και πέρα, είναι όλα διπλωματία, δηλαδή “παζαρέματα”. <br /> <br /> Οι συνέπειες από μια πιθανή προμήθεια Su-35 <br /> <br /> Ενώ μέχρι σήμερα ακούγαμε “απειλές” της Τουρκίας για ενδεχομένη προμήθεια επιπλέον S-400 αλλά και συμμετοχή στην ανάπτυξη του S-500, μετά την αμερικανική απόφαση παγώματος του F-35, προέκυψαν και τα Su-35… Εν πάση περιπτώσει, η προμήθεια ρωσικών μαχητικών από την Τουρκία, θα έχει σοβαρές αρνητικές πολιτικοδιπλωματικές και στρατιωτικές επιπτώσεις. <br /> <br /> Σε επίπεδο πολιτικής, είναι σαφές ότι μια τέτοια προμήθεια θα επιφέρει κυρώσεις βάσει της νομοθεσίας CAATSA από τις ΗΠΑ. Προς το παρόν ο Τραμπ δεν έχει προβεί σε αυτή την τιμωρία, περιοριζόμενος σε πίεση διά του προγράμματος F-35 ώστε να εκλείψει το S-400 από το τουρκικό οπλοστάσιο. Εάν η Τουρκία, όχι μόνο δεν ξεφορτωθεί το S-400 αλλά προσθέσει και Su-35, θα είναι αδύνατο να μην υλοποιηθεί η απειλή της CAATSA. Επιπλέον, είναι πιθανό οι ΗΠΑ να συμπαρασύρουν και την Ευρώπη στην επιβολή κυρώσεων στην Τουρκία, λόγω ΝΑΤΟ. <br /> <br /> Σε οικονομικό επίπεδο, μια προμήθεια 36 Su-35 σημαίνει δαπάνη ύψους 4 δισ. $. Είναι σε θέση να σηκώσει ένα τέτοιο βάρος η Τουρκία στην παρούσα οικονομική συγκυρία; Επισημαίνεται ότι από τον Νοέμβριο του 2018 μέχρι σήμερα, δηλαδή για διάστημα περίπου έτους, η Τουρκία δεν έχει αναθέσει κάποιο μείζον εξοπλιστικό πρόγραμμα, ένδειξη άμεσα σχετιζόμενη με την οικονομική κρίση που αντιμετωπίζει. Μόνη εναλλακτική, είναι η μίσθωση… <br /> <br /> Σε στρατιωτικό επίπεδο, τα Su-35 θα προστεθούν με το S-400 στα συστήματα που είναι αδύνατον να διασυνδεθούν με το εθνικό και συμμαχικό δίκτυο αεράμυνας της Τουρκικής Αεροπορίας. Με τα Su-35 η Τουρκική Αεροπορία θα κληθεί να πράξει κάτι που δεν έχει συμβεί ποτέ στην ιστορία της, την δημιουργία διπλής υποδομής εκπαιδεύσεως και υποστηρίξεως για αμερικανικής και ρωσικής προελεύσεως μαχητικά αεροσκάφη. Εάν η Ελλάδα σηκώνει αυτό το βάρος, είναι επειδή τα αμερικανικά και γαλλικά μαχητικά αεροσκάφη μοιράζονται υποδομές, τεχνολογία, υποσυστήματα και διαδικασίες τυποποιήσεως που επιτρέπουν την μεταξύ τους αρμονική συνύπαρξη από επιχειρησιακής απόψεως. Κάτι τέτοιο δεν ισχύει με τα ρωσικά μαχητικά, που αποτελούν “ξένο σώμα” σε μια δυτική αεροπορία. Τα όποια πλεονεκτήματα προσφέρει η ύπαρξη ρωσικών όπλων, λόγω εισαγωγής αγνώστων επιχειρησιακών παραμέτρων και επιδόσεων, μειώνονται και καθίστανται εν πολλοίς εντελώς θεωρητικά. Στην πραγματικότητα, η Τουρκική Αεροπορία θα αποδιοργανωθεί, αντί να συνεχίσει την πορεία που ακολουθεί με συνέπεια για ολοκλήρωση ενός δικτυοκεντρικού περιβάλλοντος επιχειρήσεων για τα μαχητικά αεροσκάφη, τις αντιαεροπορικές συστοιχίες και το σύστημα εγκαίρου προειδοποιήσεως και εναερίου ελέγχου. <br /> <br /> Συνοψίζοντας, η Τουρκία μπορεί να βρίσκεται σε διαδικασία κάποιων διερευνητικών συνομιλιών με την Ρωσία για το Su-35 αλλά αυτό μάλλον σχετίζεται με έναν πολιτικοδιπλωματικό ελιγμό, παρά κάποια τεχνοκρατικώς καταρτισμένη στρατηγική ενισχύσεως της ένοπλης ισχύος της. Ο ελιγμός θα έχει αποκαλυφθεί πλήρως μέχρι τον Μάρτιο του 2020, που οι ΗΠΑ έχουν θέσει ως χρονικό ορόσημο για την οριστική απόφαση αποβολής της Τουρκίας από το πρόγραμμα F-35.<br /> <br /> <a href="https://doureios.com/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Θέλει ο Ερντογάν Su-35; Mέχρι τον Μάρτιο του 2020… “θα του έχει περάσει”

Από Σάββας Δ. Βλάσσης Κατά την τουρκική “Daily Sabah” που επικαλέσθηκε “τουρκικές πηγές” στις 25 Οκτωβρίου, η Τουρκία “βρίσκεται κοντά σ...

Διαβάστε την συνέχεια

Απίστευτες ομοιότητες!!! Όπως μας πρόδωσαν οι σύμμαχοι το 1922 στη Μικρά Ασία, έτσι πρόδωσαν και τους Κούρδους στη Συρία

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh7P2glDvqFfeuPCQCq7Ko0Rx9l5EPR7OE7QdHthAYKz0SAsMUHmMRQPbbnONtsKAeakYw5yx88Oi5fY5n-EIENw8gJphFw5oLLbS1gBSOSMxjxmW4Mh_MiKdAD7QVosc2LWFXIpKIJb_A/s1600/%25CF%2583%25CE%25BC%25CF%2585%25CF%2581%25CE%25BD%25CE%25B7.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="228" data-original-width="400" height="159" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh7P2glDvqFfeuPCQCq7Ko0Rx9l5EPR7OE7QdHthAYKz0SAsMUHmMRQPbbnONtsKAeakYw5yx88Oi5fY5n-EIENw8gJphFw5oLLbS1gBSOSMxjxmW4Mh_MiKdAD7QVosc2LWFXIpKIJb_A/s280/%25CF%2583%25CE%25BC%25CF%2585%25CF%2581%25CE%25BD%25CE%25B7.jpg" width="280" /></a></div> <br /><b> Σάββας Καλεντερίδης</b><br />Ακριβώς την ίδια περίοδο που ο ελληνικός στρατός προετοιμαζόταν να αποβιβαστεί στη Σμύρνη, συνέβη ένα ιστορικό γεγονός το οποίο δεν έχει ακόμα διαλευκανθεί.<br /> <br /> Ο Μουσταφά Κεμάλ στις 30 Απριλίου 1919 ορίστηκε Επιθεωρητής της 9ης Στρατιάς του οθωμανικού στρατού. Την ίδια ημέρα συγκρότησε μια ομάδα αποτελούμενη από 23 αξιωματικούς και 24 στρατιώτες και υπέβαλε τα ονόματά τους στο υπουργείο Άμυνας για να λάβει την άδεια να μεταβεί για «επιθεώρηση» στην Αμισό (Σαμσούντα), η περιοχή της οποίας υπέφερε από τη δράση των παρακρατικών-παραστρατιωτικών οργανώσεων που υποκινούνταν και συντονίζονταν από το κράτος των Νεότουρκων, για να εξαλείψουν από την περιοχή τον ελληνισμό.<br /> <br /> <br /> Ως γνωστόν, η περίοδος από το 1914 μέχρι τις 30 Οκτωβρίου 1918 ήταν η πρώτη φάση της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου από τους Νεότουρκους. <br /> Στις 6 Μαΐου ο υπουργός Άμυνας Σακίρ πασά επέδωσε τη σχετική διαταγή στον Μουσταφά Κεμάλ, ο οποίος στις 14 Μαΐου έστειλε τον κατάλογο της προαναφερθείσας ομάδας στο υπουργείο Άμυνας για να εκδοθεί θεώρηση εισόδου (βίζα) από τους Άγγλους, που ήταν η επικυρίαρχη δύναμη στην Κωνσταντινούπολη αλλά και στη θάλασσα του Εύξεινου Πόντου, μετά την Ανακωχή του Μούδρου. <br /> <br /> <br /><a href="http://www.pontos-news.gr/sites/default/files/article/2019-10/visa_kemal.jpg"><img border="0" height="157" src="http://www.pontos-news.gr/sites/default/files/article/2019-10/visa_kemal.jpg" width="280" /></a> <br /><i> Η βίζα που έδωσαν οι Άγγλοι στον Κεμάλ </i><div> <br /> Στις 13 Μαΐου 1919 αποβιβάστηκε ο ελληνικός στρατός στη Σμύρνη και τον υποδέχτηκαν εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι, με ελληνικές σημαίες στα χέρια και στα μπαλκόνια της Γκιούρ Ισμίρ, της «Σμύρνης των απίστων», όπως την αποκαλούσαν οι Οθωμανοί. <br /><br /><a href="http://www.pontos-news.gr/sites/default/files/article/2019-10/kemal_list.png"><img border="0" src="http://www.pontos-news.gr/sites/default/files/article/2019-10/kemal_list.png" /></a> <br /><i> O κατάλογος με τα ονόματα που έδωσε ο Κεμάλ </i></div> <div> <br /> Σύμφωνα με την τουρκική ιστοριογραφία, η «κατάληψη» της Σμύρνης από τον ελληνικό στρατό ολοκληρώθηκε στις 15 Μαΐου, και μια μέρα μετά, στις 16 Μαΐου, το Γραφείο Συνδέσμου της Αγγλίας εξέδωσε την απαραίτητη θεώρηση για να μπορέσει να διασχίσει τα νερά του Πόντου το πλοίο «Bandırma», να φθάσει στην μαρτυρική Αμισό στις 18 Μαΐου και να αποβιβαστεί ο Κεμάλ στην αποβάθρα στις 19 Μαΐου 1919. </div> <div> <br /> Μόλις πάτησε το πόδι του στην Αμισό, απέστειλε κρυπτογραφημένο τηλεγράφημα στον σουλτάνο, τον πρωθυπουργό, τους υπουργούς Εσωτερικών και Εξωτερικών και στο Γενικό Επιτελείο του οθωμανικού στρατού, αναφέροντας ότι ανέλαβε καθήκοντα για την νέα του αποστολή. <br /> Η «νέα αποστολή» ήταν η κατάπνιξη του αντάρτικου στον Πόντο, η συνεννόηση με τους φυλάρχους της κεντρικής και ανατολικής Ανατολίας, η ανασυγκρότηση του στρατού και η έναρξη του «εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα εναντίον των ξένων ιμπεριαλιστικών δυνάμεων που κατέλαβαν την πατρίδα». <br /> <br /> Σημειωτέο ότι μετά τη Συνθήκη Ανακωχής του Μούδρου, οι νικητές, Άγγλοι, Γάλλοι και Ιταλοί, έστειλαν στρατεύματα και πλοία στην Κωνσταντινούπολη. <br /> Οι Γάλλοι κατέλαβαν την Κιλικία και οι Ιταλοί την Παμφυλία, τη Λυκία και την Καρία, με εντολή την αποκατάσταση της ειρήνης και της τάξης. Με την ίδια εντολή αποβιβάστηκαν και οι Έλληνες στη Σμύρνη, για έναν επιπρόσθετο λόγο: την προστασία των εκεί ελληνικών πληθυσμών. <br /> Ακολούθησε η υπογραφή της Συνθήκης των Σεβρών, έναν χρόνο μετά, η οποία ήταν θνησιγενής, αφού Άγγλοι, Γάλλοι και Ιταλοί δεν ήταν διατεθειμένοι να την υποστηρίξουν και άρχισαν να συνάπτουν συμφωνίες με τον Μουσταφά Κεμάλ, τον οποίον μάλιστα υποστήριξαν και στρατιωτικά. <br /> Ενώ ήταν σε εξέλιξη οι διεργασίες για την συνομολόγηση της Συμφωνίας των Σεβρών, τον Μάιο του 1920 ο Μουσταφά Κεμάλ στέλνει αντιπροσωπεία βουλευτών στη Μόσχα, με επικεφαλής τον βουλευτή Κασταμονής Γιουσούφ Κεμάλ. Μετά την υπογραφή της Συνθήκης, τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους, οι Σοβιετικοί στέλνουν τα πρώτα όπλα και πυρομαχικά στο στρατό του Κεμάλ, τον Φεβρουάριο του 1921 τοποθετείται ο πρώτος πρέσβης στη Μόσχα, και την άνοιξη η κυβέρνηση Λένιν δέχεται να σταλούν 10 εκατομμύρια χρυσά ρούβλια στον Κεμάλ. Στις 7 Ιουλίου 1921 υπογράφεται η Συμφωνία της Μόσχας μεταξύ Μπολσεβίκων και κεμαλικών, ενώ τρεις μήνες μετά οι Γάλλοι υπογράφουν τη Συμφωνία της Άγκυρας με τους κεμαλικούς. <br /> <br /> Το τι επακολούθησε το γνωρίζουμε. <br /> Ο Μουσταφά Κεμάλ έκανε γνωστές και άγνωστες συμφωνίες με Μπολσεβίκους, Άγγλους, Γάλλους και Ιταλούς, και δεν έκανε «αντιιμπεριαλιστικό απελευθερωτικό αγώνα εναντίον των ξένων δυνάμεων που κατέλαβαν την πατρίδα», όπως είναι η επίσημη θέση της Τουρκίας μέχρι σήμερα. Απλώς, υπό το πρόσχημα της εκδίωξης του ελληνικού στρατού που είχε αποβιβαστεί στη Μικρά Ασία με την εντολή των Άγγλων, τις ίδιες μέρες που οι Άγγλοι έδιναν θεώρηση εισόδου και μετάβασης του Μουσταφά Κεμάλ στην Αμισό, για να αποτελειώσει το έργο που είχαν αρχίσει οι Νεότουρκοι, δηλαδή τη Γενοκτονία των χριστιανικών πληθυσμών της Ανατολίας (Ελλήνων, Αρμενίων και Ασσυρίων), πράγμα που έγινε και ολοκληρώθηκε με την επαίσχυντη Συμφωνία Ανταλλαγής των Πληθυσμών. </div> <div> <br /> Τότε ο ελληνικός στρατός ένιωσε προδομένος από τους «συμμάχους» αλλά και από τους Μπολσεβίκους, οι οποίοι όλοι είχαν συνάψει συμφωνίες με τον Κεμάλ, για να ακολουθήσει η κατάρρευση του μικρασιατικού μετώπου, οι σφαγές και οι «συνωστισμοί»… <br /> Αυτό που δεν έχει διευκρινιστεί μέχρι σήμερα, είναι αν οι Άγγλοι από τη μια έδιναν σε μας τους Έλληνες εντολή να αποβιβαστούμε στη Σμύρνη και τη Μικρά Ασία και την ίδια ακριβώς περίοδο έδιναν την «άδεια» και στον Κεμάλ να μεταβεί στην Αμισό για να συνεχίσει το έργο των Νεότουρκων και να «εκκαθαρίσει το χωράφι της Ανατολίας από τα ζιζάνια, τους χριστιανούς», όπως δήλωναν μερικά χρόνια πριν οι Νεότουρκοι. <br /> <br /> Γιατί τα γράφουμε όλα αυτά; </div> <div> <br /> Οι ΗΠΑ ήταν αυτές που συνεργάστηκαν πρώτες με τους Κούρδους, και συγκεκριμένα με το PKK, στο όρος Σιντζάρ, στην επικράτεια του Ιράκ, το καλοκαίρι του 2014, για να συνεχίσει η συνεργασία με το YPG (Δυνάμεις Προστασίας του Λαού) στην επικράτεια της Συρίας. Η συνεργασία των ΗΠΑ και στις δύο περιπτώσεις αφορούσε την καταπολέμηση του λεγόμενου Ισλαμικού Κράτους (ΙΚ). Σημειωτέον ότι μέχρι τότε οι Κούρδοι του YPG ήταν η μόνη αξιόμαχη δύναμη στο έδαφος για να νικήσει το ΙΚ, αφού οι μονάδες του στρατού του Ιράκ και της Συρίας υποχωρούσαν ή διαλύονταν μπροστά στην αγριότητα των τρομοκρατών του ΙΚ, που υποστηριζόταν από την Τουρκία. </div> <div> <br /> Το ίδιο διάστημα και για τους ίδιους λόγους συνεργάζονταν με τους Κούρδους του YPG και οι δυνάμεις του Άσαντ και οι Ρώσοι, για να υπερασπιστούν το Χαλέπι αλλά και άλλες περιοχές (Αφρίν) που κινδύνευαν από το ΙΚ. Μάλιστα, η Ρωσία έδωσε άδεια για λειτουργία Γραφείου Συνδέσμου του Κόμματος Δημοκρατικής Ενότητας (PYD/YPG) στη Μόσχα. <br /> Μέχρι εδώ όλα καλά. ΗΠΑ, Αγγλία, Γαλλία, Ρωσία, θεωρούνται σύμμαχοι με τους Κούρδους και στηρίζουν ο καθένας για τους δικούς του λόγους το PYD/YPG, που σημειωτέον για την Τουρκία είναι τρομοκρατικές οργανώσεις. </div> <div> <br /> Η πρώτη «ρωγμή» ήλθε το καλοκαίρι του 2016, όταν η Ρωσία, που εν τω μεταξύ «τράβηξε» κοντά της τον Ερντογάν, έδωσε άδεια για εισβολή της Τουρκίας στο έδαφος της Συρίας, στην Αλ Μπαμπ, για να προλάβουν την ένωση των καντονιών Κομπάνι και Αφρίν. Η Μόσχα για αντίτιμο πήρε το Χαλέπι από τις φιλικές προς τους Τούρκους δυνάμεις, αλλά και την επιτάχυνση των εργασιών για το πυρηνικό εργοστάσιο στη Μερσίνα. </div> <div> <br /> Ακολούθησε το Αφρίν, στις αρχές του 2018, τότε που η Ρωσία έδωσε άδεια για εισβολή των Τούρκων στην περιοχή και εθνοκάθαρση των Κούρδων, με αντάλλαγμα την αποχώρηση από την Γκούτα των φιλικών προς την Τουρκία τζιχαντιστών, τρομοκρατών για τη Ρωσία, αλλά και το συμβόλαιο για τους S-400. <br /> Τον Οκτώβριο του 2019 ακολούθησε η προδοσία των Κούρδων από τις ΗΠΑ, για να συνεχιστεί η εθνοκάθαρση στην περιοχή Γκίρε Σπι - Σερεκάνιγιε (Τελ Αμπιάντ - Ρας Αλ Αΐν). <br /> Σας θυμίζουν τίποτα οι δύο περιπτώσεις και τι σημαίνουν για το μέλλον του ελληνισμού σε Κύπρο και Ελλάδα;<br /><br /><a href="http://infognomonpolitics.blogspot.com/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Απίστευτες ομοιότητες!!! Όπως μας πρόδωσαν οι σύμμαχοι το 1922 στη Μικρά Ασία, έτσι πρόδωσαν και τους Κούρδους στη Συρία

Σάββας Καλεντερίδης Ακριβώς την ίδια περίοδο που ο ελληνικός στρατός προετοιμαζόταν να αποβιβαστεί στη Σμύρνη, συνέβη ένα ιστορικό γεγονό...

Διαβάστε την συνέχεια

Εκτός από όπλα χρειαζόμαστε εθνική σχολή σκέψης για την Άμυνα

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhKRdRvbdlzCr3cgSsVMlygMozEbin5lQ_wX4-26ZGcVkXKGgbOWEj7NCxCRzodPHFplZtUsDQGoauoXS-2ozhwc472N-gOIyCsKScVkdulFQ-jF2XgGjIM9uU3nQXl-5lzJv3N6HtI41A/s1600/%25CE%25A3%25CE%25A3%25CE%2595.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="758" height="147" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhKRdRvbdlzCr3cgSsVMlygMozEbin5lQ_wX4-26ZGcVkXKGgbOWEj7NCxCRzodPHFplZtUsDQGoauoXS-2ozhwc472N-gOIyCsKScVkdulFQ-jF2XgGjIM9uU3nQXl-5lzJv3N6HtI41A/s280/%25CE%25A3%25CE%25A3%25CE%2595.jpg" width="280" /></a></div> <br /> <b>Κώστας Γρίβας</b><br />Τα φιλόδοξα εξοπλιστικά προγράμματα της Τουρκίας και ο ανερχόμενος τουρκικός ιμπεριαλισμός στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο, έχουν θέσει εκ νέου στο προσκήνιο το θέμα της ενίσχυσης των ελληνικών αμυντικών ικανοτήτων, μετά από πολλά χρόνια αδράνειας. Μεγάλη συζήτηση έχει γίνει για "στρατηγικά" οπλικά συστήματα, όπως είναι οι γαλλικές φρεγάτες FREMM. Ωστόσο, το θεμελιώδες οπλικό σύστημα, πάνω στο οποίο πρέπει να εδράζεται η αμυντική ικανότητα κάθε χώρας είναι μια Εθνική Σχολή Σκέψης για την Άμυνα, μία Εθνική Σχολή Στρατιωτικής Σκέψης. <br /><br />Δηλαδή μια βάση γνώσεων για την Άμυνα της χώρας, βγαλμένη από εμάς για εμάς και χωρίς ετοιματζίδικες λύσεις από "γκουρού" του εξωτερικού. Και αυτό γιατί η στρατιωτική ισχύς δεν είναι ένα απόλυτο, αλλά ένα σχετικό μέγεθος, το οποίο λαμβάνει υπόσταση ανάλογα με το γεωγραφικό περιβάλλον, το είδος της πολεμικής αντιπαράθεσης, τις ιδιαιτερότητες των κοινωνιών και των πολιτικών συστημάτων που συγκρούονται και μια σειρά από άλλους παράγοντες.<br /><br />Αν αυτό είναι μια γενική αρχή ισχύει πολύ περισσότερο στο ιδιόρρυθμο ελληνοτουρκικό σύστημα. Μόνο και μόνο το γεγονός ότι ο γεωγραφικός χώρος αντιπαράθεσης Ελλάδας-Τουρκίας είναι μεικτός, με συνδυαστικά χερσαία, θαλάσσια και αεροπορικά στοιχεία μέσα σε ένα ενιαίο πλαίσιο, τον καθιστά ίσως το πιο πολύπλοκο εν δυνάμει πεδίο μάχης στην ανθρώπινη ιστορία.<br /><br />Έτσι, είναι κρίσιμης σημασίας η ανάπτυξη μιας Εθνικής Στρατιωτικής Σκέψης που θα θέσει τη βάση, πάνω στην οποία θα θεμελιωθεί η εξοπλιστική πολιτική και η ευρύτερη αμυντική στρατηγική της χώρας. Μεταξύ των άλλων μια ελληνοκεντρική Σχολή Άμυνας θα δημιουργήσει τις γέφυρες που θα παντρέψουν τις εγχώριες αμυντικές ανάγκες με τον χείμαρρο των νέων τεχνολογιών, ιδιαίτερα αυτών που αναπτύσσονται τα τελευταία χρόνια στο πλαίσιο της λεγόμενης Τέταρτης Βιομηχανικής Επανάστασης. Έτσι, θα μπορέσουν να αναπτυχθούν (επιτέλους) οπλικά συστήματα ελληνικής σχεδίασης και κατασκευής, ή έστω να αγοραστούν από το εξωτερικό, αλλά να είναι προσαρμοσμένα στις ελληνικές ιδιαιτερότητες, ανάγκες και δυνατότητες. <div> <br />Παγκόσμια έκρηξη της στρατιωτικής επιστήμης <br /><br />Επιπροσθέτως, σήμερα βρισκόμαστε σε μια μεταβατική φάση όσον αφορά τη διαμόρφωση των πολεμικών τεχνολογιών και της στρατιωτικής ισχύος σε παγκόσμιο επίπεδο, η οποία προκύπτει από μια ριζική μετάλλαξη του διεθνούς γεωπολιτικού περιβάλλοντος. Το γεγονός αυτό έχει πυροδοτήσει και μια έκρηξη στη μελέτη νέων δογμάτων μάχης, πολεμικών μεθοδολογιών και αντιλήψεων, σε όλο τον πλανήτη και ιδιαίτερα στις ΗΠΑ.<br /><br />Βρισκόμαστε, με άλλα λόγια, στην αρχή μιας έκρηξης στην ανάπτυξη της στρατιωτικής επιστήμης ανά τον πλανήτη, την οποία οφείλουμε να παρακολουθήσουμε από κοντά. Εκτός αν θέλουμε να διακινδυνεύσουμε να δούμε το ελληνικό στράτευμα να απαξιώνεται δια της απαρχαίωσής του. Ακόμη και αν στο μέλλον δαπανήσουμε αρκετά δισεκατομμύρια ευρώ για την αγορά οπλικών συστημάτων. <br /><br />Κρίσιμης σημασία για τη διαμόρφωση ενός μηχανισμού που θα επιτρέψει την υιοθέτηση και αφομοίωση των εκρηκτικών αλλαγών που προκύπτουν στην επιστήμη, την τεχνολογία και την τέχνη του πολέμου από τις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις, αποτελεί μια Εθνική Στρατιωτική Σκέψη. Αυτή η ελληνική Σχολή Άμυνας θα προκύψει μέσα από τα σπλάχνα των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων και φυσιολογικά, ο πυρήνας και η βάση της σχετικής προσπάθειας θα πρέπει να είναι τα ίδια τα πνευματικά ιδρύματα των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων που διδάσκουν και αναπτύσσουν τη Στρατιωτική Επιστήμη, η Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων, η Σχολή Ναυτικών Δοκίμων και η Σχολή Ικάρων. </div> <div> <br />Γιατί όχι διδακτορικά; <br /><br />Αυτήν τη στιγμή, όμως, για κάποιους λόγους που τουλάχιστον στον γράφοντα δεν είναι απολύτως ξεκάθαροι, τα Ανώτατα Στρατιωτικά Εκπαιδευτικά Ιδρύματα δεν αφήνονται να κάνουν τη δουλειά, για την οποία σχεδιάστηκαν και την οποία προβλέπουν οι σχετικοί νόμοι που ρυθμίζουν τη λειτουργία τους. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ότι σήμερα εμποδίζονται από το να έχουν διδακτορικούς σπουδαστές και να χορηγούν διδακτορικούς τίτλους. <br /><br />Με άλλα λόγια, η έρευνα στην Ελλάδα όσον αφορά την Στρατιωτική Επιστήμη, δηλαδή το θεμέλιο της πολεμικής ικανότητας μιας χώρας, είναι περίπου απαγορευμένη. Έτσι, τα εν ενεργεία, αλλά και τα εν αποστρατεία, στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων που θέλουν κάτι παραπάνω, καταφεύγουν σε πανεπιστημιακές σπουδές οι οποίες, στην καλύτερη των περιπτώσεων, μόνον έμμεση σχέση μπορεί να έχουν με τα θέματα της Στρατιωτικής Επιστήμης. <br /><br />Έτσι, έχουμε πλήθος αξιωματικών εν ενεργεία και αποστράτων που έχουν λάβει σοβαρή ακαδημαϊκή εκπαίδευση σε θέματα Δικαίου της Θάλασσας ή Διεθνών Σχέσεων και γνωρίζουν πολύ καλά τον ανταγωνισμό Κίνας-Φιλιππίνων, για παράδειγμα. Δεν έχουμε, όμως, στελέχη που να έχουν εντρυφήσει, σε επίπεδο διδακτορικής διατριβής, για τις διεθνείς εξελίξεις στο Πυροβολικό, για παράδειγμα. <br /><br />Αυτή είναι μια ακατανόητη κατάσταση. Αν στο παρελθόν μπορούσαμε ίσως να κάνουμε τα στραβά μάτια, σήμερα δεν μπορεί να γίνει ανεκτή. Και αυτό γιατί οι προκλήσεις για την Άμυνα της χώρας πληθαίνουν, γιατί ο αντίπαλος αναπτύσσεται και εξελίσσει τη δική του Στρατιωτική Επιστήμη, τεχνολογία και βιομηχανία, γιατί βρισκόμαστε σε μια φάση ριζικών μεταλλάξεων στην τέχνη και την επιστήμη του Πολέμου. Αν δεν παρακολουθήσουμε αυτές τις εξελίξεις, σε βάθος χρόνου, οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις θα κινδυνεύσουν να μεταβληθούν σε έναν απαρχαιωμένο μηχανισμό όσα λεφτά και αν δαπανήσουμε για την αγορά οπλικών συστημάτων. <br /><br />Το θέμα βέβαια δεν μπορεί να εξαντληθεί στα στενά όρια αυτού του κειμένου. Ωστόσο, γεγονός παραμένει ότι η Ελλάδα χρειάζεται μια δραστική ενίσχυση στη βάση της αμυντικής της ισχύος, που είναι η εγχώρια Στρατιωτική Σκέψη. Συμπερασματικά, πυρήνας αυτής της προσπάθειας δεν μπορεί παρά να είναι τα ίδια τα εκπαιδευτικά ιδρύματα των Ενόπλων Δυνάμεων, τα οποία αυτήν τη στιγμή, για κάποιους απροσδιόριστους λόγους, εμποδίζονται.<br /><br /><a href="https://slpress.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Εκτός από όπλα χρειαζόμαστε εθνική σχολή σκέψης για την Άμυνα

Κώστας Γρίβας Τα φιλόδοξα εξοπλιστικά προγράμματα της Τουρκίας και ο ανερχόμενος τουρκικός ιμπεριαλισμός στο Αιγαίο και στην Ανατολική Με...

Διαβάστε την συνέχεια

Στρατηγός των Κούρδων: «Έχουμε τα δικά μας σχέδια»

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhDa5hWWvVty1yx5fprrXVUkpDvyRLkVP3NPR8ldUPzuf3CrR0676Dhrola-7z7F4VDW8e_TK1U1xir2CiziH3cSzY2xZ4uFkAIQpWkqsB6p2CuYVGf887e0t_bUoOV59zs9dXQ-5KnDj0/s1600/%25CE%2591%25CE%25BC%25CF%2580%25CE%25BD%25CF%2584%25CE%25AF+%25CE%259C%25CE%25B1%25CE%25B6%25CE%25BB%25CE%25BF%25CF%258D%25CE%25BC.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="350" data-original-width="600" height="162" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhDa5hWWvVty1yx5fprrXVUkpDvyRLkVP3NPR8ldUPzuf3CrR0676Dhrola-7z7F4VDW8e_TK1U1xir2CiziH3cSzY2xZ4uFkAIQpWkqsB6p2CuYVGf887e0t_bUoOV59zs9dXQ-5KnDj0/s280/%25CE%2591%25CE%25BC%25CF%2580%25CE%25BD%25CF%2584%25CE%25AF+%25CE%259C%25CE%25B1%25CE%25B6%25CE%25BB%25CE%25BF%25CF%258D%25CE%25BC.jpg" width="280" /></a></div> <br /> Την ξεκάθαρη θέση ότι η συμφωνία που υπεγράφη το βράδυ της Τρίτης μεταξύ Ρωσίας και Τουρκίας, δεν γίνεται αποδεκτή από τους Κούρδους, δημοσιοποίηση σήμερα ο Διοικητής του SDF, Αμπντί Μαζλούμ. <br /> <br /> Μιλώντας σε Κούρδους δημοσιογράφους ο Στρατηγός Μαζλούμ ξεκαθάρισε πως οι δυνάμεις των Κούρδων της Συρίας συμφώνησαν στην κατάπαυση του πυρός, χωρίς όμως να δημιουργήσουν συμμαχία με κανένα. <br /> <br /> Την ίδια ώρα κατήγγειλε πως η Τουρκία συνεχίζει τις επιθέσεις της. «Είναι αλήθεια ότι οι μάχες δεν είναι σκληρές όπως τις προηγούμενες ημέρες, ωστόσο παραμένει ως γεγονός ότι οι Τούρκοι δεν σέβονται την εκεχειρία». <br /> <br /> Μάλιστα αποκάλυψε πως βρίσκεται σε εξέλιξη ενός τύπου διαπραγμάτευση με τους Ρώσους, χωρίς μέχρι στιγμής να υπάρξει τελική κατάληξη, αφού οι Κούρδοι διαφωνούν με μέρος της συμφωνίας που υπεγράφη. <br /> <br /> «Μιλήσαμε σήμερα με τους Ρώσους και τους είπαμε πως ναι μεν εκτιμούμε τις προσπάθειες τους για να τερματιστεί ο πόλεμος, ωστόσο ξεκαθαρίσαμε τη θέση μας, πως η συμφωνία που υπέγραψαν μεταξύ Ρωσίας και Τουρκίας δεν είναι προς το συμφέρον του λαού μας», υπέδειξε ο Μαζλούμ. <br /> <br /> Την ίδια ώρα τόνισε ότι οι Κούρδοι έχουν τα δικά τους σχέδια και με βάση αυτά θα προχωρήσουν ή όχι σε συμφωνία με τη Ρωσία. <br /> <br /> «Εμείς έχουμε τα δικά μας σχέδια. Υπάρχουν όροι της συμφωνίας με τους οποίους συμφωνούμε και κάποιοι με τους οποίους διαφωνούμε. Θα συνεχίσουμε τις διαβουλεύσεις με τους Ρώσους. Οι διαβουλεύσεις που βρίσκονται σε εξέλιξη αφορούν την τύχη του λαού μας και ο μνημόνιο κατανόησης Ρωσίας-Τουρκίας δεν γίνεται αποδεκτό από εμάς», πρόσθεσε. <br /> <br /> «Όσον αφορά τις τουρκικές επιθέσεις που συνεχίζονται βρισκόμαστε σε διαβουλεύσεις και με τη Δαμασκό για την αντιμετώπιση τους», κατέληξε. <br /> <br /> Η νέα ανάρτηση του Τραμπ<br /> Στο μεταξύ την ίδια ώρα των δηλώσεων του Μαζλούμ, ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλτ Τραμπ έκανε νέα, αινιγματική, ανάρτηση στο twitter με αποδέκτες τους Κούρδους, αφού όπως είπε είχε τηλεφωνική επικοινωνία με τον διοικητή του SDF. <br /> <br /> «Μου άρεσε πραγματικά η συνομιλία μου με τον στρατηγό Μαζλούμ. Εκτιμά τα όσα κάναμε και εκτιμώ τι έχουν κάνει οι Κούρδοι. Ίσως ήρθε η ώρα οι Κούρδοι να αρχίσουν να κατευθύνονται προς την περιοχή του πετρελαίου», με ότι και να σημαίνει αυτό το τελευταίο. <br /> <br /> Παράλληλα σύμφωνα με το ρωσικό Υπουργείο Άμυνας, η ρωσική στρατιωτική αστυνομία πραγματοποίησε περιπολία κατά μήκος των σύρο-τουρκικών συνόρων ακολουθώντας μια νέα διαδρομή, ανακοίνωσε το ρωσικό υπουργείο Άμυνας. <br /> <br /> Στην ανακοίνωση διευκρινίζεται ότι «το μήκος της διαδρομής της περιπολίας από την πόλη Καμισλί στη βόρειο Συρία έως την πόλη Αμπούντ υπερβαίνει τα 60 χιλιόμετρα». Παράλληλα αναφέρεται ότι η ρωσική στρατιωτική αστυνομία «εγγυάται την ασφάλεια των κατοίκων, συνδράμει στην επιτήρηση της τάξης, πραγματοποιεί περιπολίες στις περιοχές που έχουν ορισθεί», ενώ συνδράμει στην απομάκρυνση των κουρδικών Μονάδων Προστασίας του Λαού και του εξοπλισμού τους σε βάθος 30χιλιομέτρων από τα σύρο-τουρκικά σύνορα <br /> <br /> Το τουρκικό ΥΠΑΜ<br /> <br /> Πέντε Τούρκοι στρατιώτες τραυματίστηκαν σε επίθεση των Κούρδων μαχητών ΡΚΚ/YPG στην πολη Ρας αλ-Αϊν της Συρίας, ανακοίνωσε το τουρκικό Υπουργείο Άμυνας αναφέροντας ότι στο πλαίσιο της νόμιμης άμυνάς του ο τουρκικός στρατός απάντησε, σύμφωνα με την ανταποκρίτρια του ΚΥΠΕ, Άννα Αντρέου. <br /> <br /> Σε γραπτή ανακοίνωσή του το τουρκικό ΥΠΑΜ αναφέρει ότι η επίθεση έγινε με ντρόουνς και ελαφρύ οπλισμό εναντίον Τούρκων στρατιωτών που έκαναν έρευνες στην πόλη. Προστίθεται ότι ο τουρκικός στρατός συνεχίζει τις έρευνές του στην περιοχή για καθαρισμό ναρκών και εκρηκτικών υλών, αναφέροντας ότι δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα οποιοιδήποτε άλλοι ισχυρισμοί που είδαν το φως της δημοσιότητας στον τύπο. <br /> <br /> Εσωτερικές διαφωνίες στο ΝΑΤΟ <br /> <br /> Στο μεταξύ, το θέμα της κατάστασης στη Βορειοανατολική Συρία βρέθηκε μεταξύ άλλων στην ατζέντα των Υπουργών Άμυνας του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες. «Υπάρχουν διαφορετικές απόψεις μεταξύ των συμμάχων», αλλά «δώσαμε έμφαση στο δρόμο προς τα εμπρός», τόνισε ο Γενικός Γραμματέας της συμμαχίας Γενς Στόλτεμπεργκ στην καταληκτική δημοσιογραφική διάσκεψη της πρώτης μέρας. <br /> <br /> O Γενικός Γραμματέας τόνισε ακόμη ότι οι σύμμαχοι δεσμεύθηκαν να συνεχίσουν τις δικές τους επιχειρήσεις στην περιοχή και τόνισε ότι «πρέπει να διαφυλάξουμε τα αποτελέσματα στη μάχη κατά του ΙSIS». Όπως ξεκαθάρισε ο Γενικός Γραμματέας, το ΝΑΤΟ υποστηρίζει τις προσπάθειες για πολιτική λύση στο πλαίσιο του ΟΗΕ και τη διεθνή εμπλοκή για πολιτική λύση. <br /> <br /> Ο Γενς Στόλτεμπεργκ επεσήμανε ότι ήταν «μια ανοιχτή και ειλικρινής συζήτηση», στην οποία όμως ακούστηκαν πολύ διαφορετικές απόψεις. Ο ίδιος μιλώντας στον Τύπο αναγνώρισε «τις ανησυχίες ασφαλείας της Τουρκίας», αλλά και την ανάγκη για «διαφύλαξη των αποτελεσμάτων στη μάχη κατά του ISIS». Τόνισε δε ότι «πάντα υπήρχαν διαφωνίες στο ΝΑΤΟ» εξηγώντας αναλυτικά ότι αυτό είναι φυσιολογικό σε μια συμμαχία 29 Κρατών. Επανέλαβε ότι όλοι συμφωνούν στην ανάγκη για πολιτική λύση και ενότητα στη μάχη κατά του ISIS. <br /> <br /> Ο Γενικός Γραμματέας, σημείωσε ότι η Γερμανίδα Υπουργός Άμυνας ενημέρωσε για την πρότασή της, σημειώνοντας όμως ότι αυτό είναι περισσότερο ζήτημα για τη διεθνή κοινότητα. <br /> <br /> Ο Γενς Στόλτεμπεργκ ξεκαθάρισε τέλος ότι δεν υπάρχει καμία έκκληση αποστολής στρατευμάτων του ΝΑΤΟ στην περιοχή. «Στο τέλος της μέρας χρειαζόμαστε πολιτική λύση», τόνισε. Καλωσόρισε δε τη μείωση της βίας μετά από τη συμφωνία Ρωσίας – Τουρκίας, προειδοποιώντας όμως για την αναζωπύρωση των δυνάμεων του ISIS καθιστώντας υπεύθυνα τα κράτη που έχουν δυνάμεις στην περιοχή για την επιτήρηση της κατάστασης. <br /> <br /> Σύμφωνα με το Γενικό Γραμματέα τόσο ο Αμερικανός, όσο και ο Τούρκος Υπουργός ενημέρωσαν τους ομολόγους τους για τις κινήσεις στην περιοχή.<br /> <br /> <a href="https://i-epikaira.blogspot.com/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Στρατηγός των Κούρδων: «Έχουμε τα δικά μας σχέδια»

Την ξεκάθαρη θέση ότι η συμφωνία που υπεγράφη το βράδυ της Τρίτης μεταξύ Ρωσίας και Τουρκίας, δεν γίνεται αποδεκτή από τους Κούρδους, δημ...

Διαβάστε την συνέχεια

“Είμαστε έτοιμοι για τον πόλεμο που έρχεται;”

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjSUFQY7DdoieC_mAb4R2EZGQawOXgwimzKMkK7-PwSm-Rj_I_BctapFwlxutTynu4nxMZRLSlGeZb6PHUNZN_hOv877IUbyQb05WaRCKAsvifkAZ43-Sc0Hdq7HOC_e3HDAim036CMVtE/s1600/war.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="600" data-original-width="900" height="186" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjSUFQY7DdoieC_mAb4R2EZGQawOXgwimzKMkK7-PwSm-Rj_I_BctapFwlxutTynu4nxMZRLSlGeZb6PHUNZN_hOv877IUbyQb05WaRCKAsvifkAZ43-Sc0Hdq7HOC_e3HDAim036CMVtE/s280/war.jpg" width="280" /></a></div> <br /> Γράφει ο <b>Σχης (εα) Δημήτριος Κωνσταντινίδης*</b><br /> Πριν δέκα χρόνια περίπου ο Αρχηγός του Κινεζικού Στρατού επισκέφθηκε την χώρα μας και το Κέντρο Εκπαιδεύσεως Τεθωρακισμένων στον Αυλώνα Αττικής. Αφού του δείξαμε τα άρματα Leopard 2 και τους εξομοιωτές μας, λες και αυτός δεν έχει ξαναδεί άρματα, του κάναμε μια γενική ενημέρωση στο τέλος της οποίας ο Στρατηγός έκανε μόνο μία ερώτηση. Πώς μαθαίνετε τους Στρατιώτες σας να αγαπάνε την πατρίδα τους; Με απλά λόγια ο άνθρωπος που διοικεί δύο εκατομμύρια Στρατιώτες, δεν ενδιαφέρθηκε ούτε για τον εξοπλισμό μας, ούτε για την εκπαίδευση μας, ούτε και για την οργάνωση μας, αλλά μόνο για την εθνική μας διαπαιδαγώγηση. Τι είναι όμως η εθνική διαπαιδαγώγηση και γιατί προκαλεί τόσο αρνητικούς συνειρμούς στην χώρα μας; <br /> <br /> Σύμφωνα με την παράδοξη τριάδα του Clausewitz τα τρία συστατικά του πολέμου είναι το πάθος το οποίο αναφέρεται στα συναισθήματα μίσους και εχθρότητας που τρέφει ο ένας λαός για τον άλλο, η ευκαιρία η οποία αναφέρεται στις Ένοπλες δυνάμεις και τον Διοικητή τους και τέλος το τρίτο συστατικό είναι η λογική δηλαδή, η ικανότητα της εκάστοτε κυβέρνησης να διαχειριστεί την κατάσταση. Η εθνική διαπαιδαγώγηση έχει να κάνει με το πρώτο συστατικό, δηλαδή τον λαό και τα συναισθήματα του. Είναι όμως τόσο σημαντικός ο λαός; Η αλήθεια είναι πώς κανένας πόλεμος δεν μπορεί να κερδηθεί, εάν ο πολιτικός ηγέτης δεν έχει την υποστήριξη του λαού του.<br /> <div> <br /></div> <div>  Εύλογα θα μπορούσε να αναρωτηθεί κάποιος. Τι να τον κάνω τον λαό, εάν εγώ διαθέτω στρατιωτική υπεροπλία; Σε κάθε πολεμική σύρραξη όμως, ο κύριος στρατηγικός στόχος δεν είναι οι μεμονωμένες στρατιωτικές Μονάδες αλλά το ηθικό του αντίπαλου λαού. Εάν με τις στρατιωτικές επιχειρήσεις κατορθώσω να κάνω τον λαό να πει δεν αντέχω άλλο, τότε ο πολιτικός ηγέτης κάτω από την πίεση που δέχεται από τον ίδιο του τον λαό, θα αναγκαστεί να συνθηκολογήσει. Θυμηθείτε τι έγινε στον πόλεμο του Βιετνάμ. Από την μια πλευρά οι Αμερικανοί οι οποίοι παρότι διέθεταν συντριπτική υπεροπλία, αναγκάστηκαν υπό την πίεση του δικού τους λαού, να αποχωρήσουν από το πεδίο της μάχης. Τα χρονικά δε περιθώρια ήταν τόσο στενά, που υποχρεώθηκαν να πετάξουν στην θάλασσα πανάκριβο εξοπλισμό, προκειμένου να απαγκιστρωθούν γρήγορα και με τις μικρότερες απώλειες. Από την άλλη πλευρά οι Βιετναμέζοι αποφασισμένοι να κερδίσουν τον πόλεμο με κάθε μέσο, ζούσαν μέσα σε λαγούμια υπομένοντας με φοβερή καρτερία όλες τις απώλειες σε ανθρώπινες ζωές. <br /> <br /> Κάποιοι με αριστερή πολιτική ιδεολογία θα μπορούσαν να ισχυριστούν ότι η εθνική διαπαιδαγώγηση είναι ένα χουντικό εθνικιστικό κατάλοιπο που δεν έχει χώρο στην δικιά μας σύγχρονη κοινωνία. Η αλήθεια όμως σε συνδυασμό με την σκληρή πραγματικότητα βρίσκεται στο ακριβώς αντίθετο άκρο. Οι δημοκρατίες που θέλουν να μακροημερεύσουν θα πρέπει να εκπαιδεύουν τον λαό τους στρατηγικά, προκειμένου αυτός να αντιλαμβάνεται τι είναι το παγκόσμιο ανταγωνιστικό περιβάλλον. Αυτή η στρατηγική εκπαίδευσή του λαού είναι η εθνική διαπαιδαγώγηση η οποία καταργήθηκε από την μεταπολίτευση. Τι γίνεται όμως σήμερα στο εγγύς γεωστρατηγικό μας περιβάλλον και τι προκλήσεις καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε; <br /> <br /> Τις τελευταίες ημέρες παρακολουθούμε στις τηλεοράσεις μας τούρκους όλων των κοινωνικών τάξεων να χαιρετάνε στρατιωτικά και να ορκίζονται πίστη μέχρι θανάτου στον ηγέτη τους Ερτογάν, ο οποίος θέλει να αναβιώσει την Οθωμανική αυτοκρατορία. Ο ίδιος αυτός λαός γαλουχείται και εκπαιδεύεται στρατηγικά όχι μόνο μέσα από το σχολείο αλλά και μέσα από τις τηλεοπτικές σειρές οι οποίες δεν αναφέρονται στα ιστορικά κατορθώματα του παρελθόντος αλλά στο πώς ο σύγχρονος στρατιώτης που ζει στην διπλανή πόρτα, υπερασπίζεται την πατρίδα του από τους Κούρδους τρομοκράτες. Με αυτό τον τρόπο ο καθημερινός απλός Τούρκος πολίτης ταυτίζεται με τον στρατιώτη που πολεμάει για αυτόν. <br /> <br /> Είναι γεγονός αδιαμφισβήτητο πως κάθε εργαζόμενος έχει ανάγκη από κοινωνική αναγνώριση. Θέλει δηλαδή να αισθάνεται ότι προσφέρει στην κοινωνία μέσα στην οποία ζει. Όμως αυτός που περισσότερο από κάθε άλλον, έχει ανάγκη την κοινωνική αναγνώριση είναι ο στρατιώτης, ο οποίος καλείται να σκοτώσει ένα άλλο ανθρώπινο όν. Για να μπορέσει να το κάνει χωρίς να αισθάνεται άσχημα για αυτό που έκανε, θα πρέπει να έχει την απόλυτη κοινωνική υποστήριξη και αναγνώριση του έργου του από την κοινωνία. Ενώ λοιπόν αυτά συμβαίνουν στην Τουρκική κοινωνία, στην Ελλάδα εμείς συνεχίζουμε να ζούμε σε έναν παραμυθένιο κόσμο γεμάτο κατανόηση και αγάπη για τον συνάνθρωπο, υποδεχόμενοι εκατοντάδες χιλιάδες μουσουλμάνους. Χωρίς να αντιλαμβανόμαστε ότι αυτοί οι άνθρωποι μακροχρόνια θα αλλοιώσουν τον κοινωνικό ιστό και θα καταλάβουν εκ των έσω και αναίμακτα την χώρα, δημιουργώντας μουσουλμανικούς θύλακες σε όλη την επικράτεια. Κοιτάξτε τι συμβαίνει τώρα στο Παρίσι για να δείτε τι θα συμβεί σε μερικά χρόνια και στην Ελλάδα. Υπάρχουν λοιπόν περιοχές στο Παρίσι, στις οποίες δεν μπορεί να μπει η αστυνομία, διότι εκεί ισχύει ο νόμος της Σαρία και όχι ο νόμος των αμαρτωλών ανθρώπων. <br /> <br /> Όλα όσα ζούμε σήμερα δείχνουν ότι βιώνουμε μια εθνική κρίση, η οποία έχει πολλές ομοιότητες με την οικονομική κρίση που άρχισε 10 χρόνια πριν. Οι πολιτικοί ηγέτες της εποχής όχι μόνο άργησαν να αντιληφθούν την οικονομική κρίση, αλλά και όταν την αντιλήφθηκαν, η σοκαρισμένη από τα μέτρα λιτότητας κοινωνία αρνήθηκε πεισματικά την πραγματικότητα και οδηγηθήκαμε στον έλεγχο κεφαλαίων και στην υπογραφή νέων και περισσότερο ταπεινωτικών μνημονίων. Είναι απολύτως σίγουρο ότι θα συνεχίσουμε να πληρώνουμε τις λανθασμένες οικονομικές μας επιλογές για πολλά χρόνια ακόμα. Σκεφτείτε όμως τι θα γίνει εάν η εθνική κρίση που άρχισε θα έλεγα εδώ και 40 χρόνια, οδηγήσει σε μια εθνική καταστροφή; Σκεφτείτε πώς θα ζουν τα παιδιά μας το 2050. Και ενώ οι συνέπειες της οικονομικής κρίσης μπορεί να απαλειφθούν σε 20 χρόνια, οι συνέπειες μιας εθνική κρίσης μπορεί να απαλειφθούν μετά από 500 χρόνια. Θυμηθείτε πόσα χρόνια πέρασαν και πόσες θυσίες σε ανθρώπινες ζωές απαιτήθηκαν για να απελευθερωθούμε από τον τουρκικό ζυγό. Κοιτάξτε πόσο δύσκολο είναι για τους Κούρδους να αποκτήσουν κράτος και αναλογιστείτε τι έκανε για την Ελλάδα ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης και πόσο δύσκολο θα είναι να βρεθεί ξανά κάποιος ηγέτης σαν και αυτόν. <br /> <br /> Τελειώνοντας θα ήθελα να αναφερθώ στον όρο benchmarking τον οποίον χρησιμοποιούν οι επιχειρήσεις για να συγκρίνουν τον εαυτό τους με τον κυριότερο ανταγωνιστή τους. Εάν λοιπόν σήμερα κάναμε benchmarking των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων και των αντίστοιχων Τουρκικών ποιο θα ήταν το συμπέρασμα; Αγαπούν οι Έλληνες πολίτες – οπλίτες την πατρίδα τους όπως αγαπούν οι Τούρκοι την δική τους; Με απλά λόγια, είμαστε έτοιμοι κύριε Υπουργέ της Εθνικής Άμυνας για τον πόλεμο που έρχεται;<br /> <b><i><br /></i></b> <b><i>*MS National Grand Strategy, NDU Washington D.C<br /> MBA, Πανεπιστήμιο Μακεδονίας</i></b></div> <div> <b><i><br /></i></b><a href="https://www.militaire.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

“Είμαστε έτοιμοι για τον πόλεμο που έρχεται;”

Γράφει ο Σχης (εα) Δημήτριος Κωνσταντινίδης* Πριν δέκα χρόνια περίπου ο Αρχηγός του Κινεζικού Στρατού επισκέφθηκε την χώρα μας και το Κέ...

Διαβάστε την συνέχεια

Το μεγάλο παζάρι των όπλων

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi7pD_ntHB-ilNfT_ltLIynWuQeRyJAQuRIqJZuzmYFkMOAT4s-YP3BE6s1LhwMyanLqCV3feBYAGJqBJKkoLYvRHxnhvVkXvn_1Zdr6c_FPpRFfjIhYSFM0XjtWGD6xL7BPx_NJIj1skY/s1600/S-400_toyrkia.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="419" data-original-width="630" height="185" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi7pD_ntHB-ilNfT_ltLIynWuQeRyJAQuRIqJZuzmYFkMOAT4s-YP3BE6s1LhwMyanLqCV3feBYAGJqBJKkoLYvRHxnhvVkXvn_1Zdr6c_FPpRFfjIhYSFM0XjtWGD6xL7BPx_NJIj1skY/s280/S-400_toyrkia.jpg" width="280" /></a></div> <h3> <span style="font-weight: normal;">Οι ΗΠΑ συνεχίζουν να πιέζουν την Τουρκία για τους S-400, ενώ αυτή εξετάζει (και) αγορά Su-35<br /> Η Ουάσινγκτον συνεχίζει τις προσπάθειες να πείσει την Άγκυρα να εγκαταλείψει τα ρωσικά όπλα. </span></h3> Τις προσπάθειες να πείσουν την Τουρκία να γυρίσει την πλάτη στους ρωσικούς πυραύλους S-400- τους οποίους έχει προμηθευτεί ήδη- φαίνεται να συνεχίζουν οι ΗΠΑ, με την Άγκυρα να εμφανίζεται να ετοιμάζεται για περαιτέρω «άνοιγμα» στα ρωσικά όπλα, με συζητήσεις περί αγοράς μαχητικών Su-35. <br /><br />Όπως ανέφερε το Reuters, ανώτερος αξιωματούχος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ είπε πως οι ΗΠΑ συνεχίζουν να είναι σε συνομιλίες με την Τουρκία για να πείσουν την Άγκυρα να «εγκαταλείψει» τα συστήματα αεράμυνας S-400, προειδοποιώντας ωστόσο την Τουρκία ότι ο κίνδυνος των κυρώσεων για το ζήτημα εξακολουθεί να υφίσταται.<br /><br />«Υπάρχει ακόμα δουλειά που πρέπει να γίνει για να εγκαταλείψουν οι Τούρκοι τους S-400. Ας τους απενεργοποιήσουν, ας τους στείλουν πίσω, ας τους καταστρέψουν, ό,τι νομίζουν», είπε ο αξιωματούχος σε δημοσιογράφους, μιλώντας υπό τον όρο να μην κατονομαστεί. «Αυτό είναι ένα εν εξελίξει ζήτημα. Συζητάμε για μια νέα διαπραγμάτευση, νέα αντιμετώπιση, ένα συμβιβασμό. Αυτό δεν έχει τεθεί εκτός συζήτησης».<br /><br /> <img height="185" src="https://img.huffingtonpost.com/asset/5db358a7210000df2c34b165.jpeg?ops=scalefit_630_noupscale" width="280" /> <br /><i>ASSOCIATED PRESS</i><br /><br />Οι πρώτες συστοιχίες των S-400 ξεκίνησαν να φτάνουν στην Τουρκία τον Ιούλιο, αλλά δεν έχουν τεθεί σε λειτουργία, σημείωσε ο Αμερικανός αξιωματούχος.<br /><br />Υπενθυμίζεται πως η Ουάσινγκτον είχε στο παρελθόν προειδοποιήσει την Άγκυρα πως θα υποστεί κυρώσεις για την αγορά των πυραύλων και έβγαλε την Τουρκία από το πρόγραμμα των F-35. Ωστόσο, δεν επέβαλε εν τέλει κυρώσεις.<br /><br /> <img height="175" src="https://img.huffingtonpost.com/asset/5db359342100006b2ead3eef.jpeg?ops=scalefit_630_noupscale" width="280" /> <br /><i>ASSOCIATED PRESS</i><br /><br />Το ζήτημα των S-400 ήταν μέρος μιας ευρύτερης συζήτησης, γνωστοποίησε ο αξιωματούχος, που περιελάμβανε και την επίθεση που εξαπέλυσε πριν από πάνω από 2 εβδομάδες η Τουρκία στη βόρεια Συρία ενάντια στους Κούρδους μαχητές των πολιτοφυλακών YPG- συμμάχους των ΗΠΑ. Η Άγκυρα εν τέλει ανέστειλε την επιχείρηση αυτή την εβδομάδα, αφού οι Κούρδοι αποσύρθηκαν από τα σύνορα, στο πλαίσιο της κατάπαυσης πυρός που διαπραγματεύτηκαν οι ΗΠΑ. Η Τουρκία επίσης έκλεισε μια ξεχωριστή συμφωνία μα τη Ρωσία για τη δημιουργία μιας «ασφαλούς ζώνης» στη βορειοανατολική Συρία, την οποία επιδίωκε για καιρό.<br /><br />«Όπως ο πρόεδρος δήλωσε, εσείς θα τηρήσετε την κατάπαυση του πυρός, εμείς θα παύσουμε τις κυρώσεις, αλλά δεν ξεμπερδέψατε ακόμη», ανέφερε ο αξιωματούχος του αμερικανικού ΥΠΕΞ.<br /><br />Η Ουάσινγκτον επέβαλε οικονομικές κυρώσεις στην Άγκυρα για την εισβολή στη Συρία, αλλά ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ είπε την Πέμπτη πως έχουν αρθεί επειδή η Τουρκία σταμάτησε την επιχείρησή της.<br /><br />«Συνεχίζουμε να δουλεύουμε πάνω σε όλα αυτά τα άλλα ζητήματα που δεν έχουν ακόμη επιλυθεί με την Τουρκία και ο κίνδυνος των κυρώσεων με βάση τον νόμο CATSAA εντάσσεται στο ευρύτερο πλαίσιο θεμάτων που έχουμε με τους Τούρκους» είπε ο αξιωματούχος. Παρόλα αυτά, σημείωσε ότι στην Άγκυρα θα μπορούσαν ακόμα να διατεθούν αμερικανικοί πύραυλοι Patriot. Ο Τούρκος υπουργός Άμυνας, Χουλουσί Ακάρ, δήλωσε στο Reuters την Τετάρτη πως η Άγκυρα θα μπορούσε να αγοράσει τους αμερικανικούς πυραύλους, και το θέμα ίσως τεθεί κατά την επίσκεψη Ερντογάν στην Ουάσινγκτον στις 13 Νοεμβρίου.<br /><br /> <img height="186" src="https://img.huffingtonpost.com/asset/5db358d72100007531ad3eed.jpeg?ops=scalefit_630_noupscale" width="280" /> <br /><i>picture alliance via Getty Images</i><br /><br />Στην τουρκική κυβέρνηση «δεν είναι όλοι ο πρόεδρος Ερντογάν», ανέφερε ο Αμερικανός αξιωματούχος, προσθέτοντας πως υπήρχαν Τούρκοι που πριν από χρόνια ή πριν από μήνες έλεγαν πως «προτιμούμε να μην θέσουμε τους εαυτούς μας στον κίνδυνο της ρωσικής επιρροπής, προτιμούμε να μην μπούμε στο ρίσκο απομόνωσής μας από τους συμμάχους στο ΝΑΤΟ, προτιμούμε να μην απομονωθούμε από την Ουάσινγκτον».<br /><br />Ιδανικά, η Τουρκία θα έπρεπε να μην αποκτήσει και να μην λάβει ποτέ οποιοδήποτε εξάρτημα του συστήματος S-400, τόνισε ο ίδιος, «αλλά τώρα που το όριο αυτό ξεπεράστηκε, είναι θέμα πώς θα το απομονώσεις και θα το τμηματοποιήσεις, να το εξουδετερώσεις και να προχωρήσεις...αλλά είναι πολύ πιο δύσκολο από ό,τι πριν».<br /><br />Στο μεταξύ, στο όλο «παιχνίδι» φαίνεται πως ενδεχομένως να εισέλθει και άλλο ένα ρωσικής προέλευσης οπλικό σύστημα: Ο λόγος για το ρωσικό μαχητικό <a href="https://www.huffingtonpost.gr/entry/konta-se-semfonia-yia-ayora-su-35-ferontai-na-einai-toerkia-kai-rosia_gr_5db32952e4b006d4916e0e04?utm_hp_ref=gr-homepage">Su-35. </a>Σύμφωνα με δημοσίευμα της Daily Sabah, που επικαλέστηκε τουρκικές πηγές, η Τουρκία και η Ρωσία είναι κοντά σε συμφωνία για την αγορά 36 μαχητικών του τύπου. Όπως αναφέρεται στο εν λόγω δημοσίευμα, Τούρκοι και Ρώσοι αξιωματούχοι συζητούν το θέμα από την επίσκεψη του Ερντογάν στην αεροπορική έκθεση MAKS στη Μόσχα δύο μήνες πριν- και στο τραπέζι έχει τεθεί και το ενδεχόμενο συμπαραγωγής κάποιων τμημάτων (μεταξύ των οποίων και όπλα ακριβείας και πυρομαχικά).<br /><br /> <img src="https://img.huffingtonpost.com/asset/5db359052100006b2ead3eee.jpeg?ops=scalefit_630_noupscale" /> <br /><i>ASSOCIATED PRESS</i><br /><br />Υπενθυμίζεται πως, λίγο μετά την επίσκεψη του Ερντογάν, ο Σεργκέι Τσεμέζοφ, επικεφαλής της κρατικής Rostec, είχε πει πως η Ρωσία θα ήταν πρόθυμη να πουλήσει το εν λόγω μαχητικό εναέριας υπεροχής στην Άγκυρα, εάν αυτή το επιθυμεί. <br /><br /><a href="https://www.huffingtonpost.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Το μεγάλο παζάρι των όπλων

Οι ΗΠΑ συνεχίζουν να πιέζουν την Τουρκία για τους S-400, ενώ αυτή εξετάζει (και) αγορά Su-35 Η Ουάσινγκτον συνεχίζει τις προσπάθειες να ...

Διαβάστε την συνέχεια

Έτοιμος ήδη ο εκβιασμός της Τουρκίας στις ΗΠΑ για τα F-35… στο τραπέζι δυο μοίρες ρωσικών Su-35

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEif-OlVFsIi97e2-GSlbWlkU8lhnEBLT4_lNefkSYrKemZKpDDRyNyyCFLspuNhCWhb9AgSEex_pBm4ZLi0szOxrpJadHeCIOA08GWMWgeLynRwxC2CRq7I18HzxOX5M8NJ0JiWtnmlhus/s1600/Su-35.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="790" height="141" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEif-OlVFsIi97e2-GSlbWlkU8lhnEBLT4_lNefkSYrKemZKpDDRyNyyCFLspuNhCWhb9AgSEex_pBm4ZLi0szOxrpJadHeCIOA08GWMWgeLynRwxC2CRq7I18HzxOX5M8NJ0JiWtnmlhus/s280/Su-35.jpg" width="280" /></a></div> <br /> Άγκυρα και Μόσχα είναι κοντά στην σύναψη συμφωνίας για την πώληση 36 ρωσικών μαχητικών Su-35 στην Τουρκία, μεταδίδει το πρακτορείο TASS και αναμεταδίδει το ΑΠΕ-ΜΠΕ, επικαλούμενο την τουρκική εφημερίδα Daily Sabah. Σύμφωνα με πληροφορίες της εφημερίδας η Άγκυρα και η Μόσχα ενδέχεται επίσης να καταλήξουν σε συμφωνία βάσει της οποίας μερικά ανταλλακτικά των αεροσκαφών να κατασκευάζονται στην Τουρκία. <br /> <br /> Σχολιάζει ο <b>Ζαχαρίας Β. Μίχας*</b><br /> <br /> Προφανώς θα πρέπει να περιμένουμε να διαπιστώσουμε εάν πρόκειται για ένα από τα γνωστά διαπραγματευτικά τερτίπια των Τούρκων με στόχο τις Ηνωμένες Πολιτείες, ελπίζοντας να… εκβιάσουν για μια ακόμη φορά τον αμερικανικό κατευνασμό! Να δημιουργήσουν δηλαδή κάτι εντυπωσιακό, το οποίο στη συνέχεια να ακυρώσει και καλά η παρέμβαση του μεγάλου σουλτάνου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, αποσπώντας κάποιο εντυπωσιακό αντάλλαγμα. <br /> <br /> Στην περίπτωση αυτή, φαίνεται πως το αντικείμενο να είναι τα αμερικανικά μαχητικά F-35. Ο ίδιος ο Χουλούσι Ακάρ, ο υπουργός Άμυνας της Τουρκίας, πριν από λίγες ημέρες δήλωσε αισιόδοξος ότι το πρόβλημα με τα F-35 θα ξεπεραστεί και θα τα παραλάβει η Αεροπορία της χώρας του, ενδεχομένως μη ενεργοποιώντας -για πόσο διάστημα άραγε;- τα ρωσικά συστήματα αντιαεροπορικής και αντιβληματικής προστασίας, S-400 Triumf. <br /> <br /> Η άλλη πιθανότητα που συγκεντρώνει σαφώς λιγότερες πιθανότητες, είναι να έχει αποφασίσει οριστικά η Τουρκία να σπάσει τους δεσμούς με τη Δύση και να προσδεθεί στο άρμα της Μόσχας. Αυτό δεν είναι πολύ πιθανό, αφού ο Ερντογάν και η “παρέα” του γνωρίζουν, πως αν τώρα αντιλαμβάνονται ότι έχουν καταστεί σε έναν τουλάχιστον βαθμό υποχείριο του Ρώσου ηγέτη, Βλαντιμίρ Πούτιν, αυτό που θα ακολουθήσει στη συνέχεια θα είναι πολύ… πιο κυνικό. <br /> <br /> Μπαίνοντας λοιπόν σε μια εντελώς θεωρητική “άσκηση”, θα οδηγήσει σε σαφή αντισυσπείρωση το δυτικό “στρατόπεδο”, πιθανότατα με “πρώτη ζώνη άμυνας” την Ελλάδα, ενώ και οι υπολογισμοί των Αμερικανών περί της γεωστρατηγικής σημασίας της Τουρκίας θα μεταβληθούν άρδην. Αυτό με τη σειρά του θα έχει ως αποτέλεσμα, η Τουρκία να φέρει ως σενάριο πολύ πιο κοντά, ακόμα και το εφιαλτικό σενάριο της διάλυσής της. <br /> <br /> Πιθανότατα δεν θα έχει άλλη επιλογή από το να δεχθεί ρωσικά στρατεύματα στο έδαφός της, με τους Ρώσους να είναι εξαιρετικά ευτυχείς που θα αποκτήσουν πρόσβαση στα θερμά νερά της Μεσογείου, χωρίς καν να χρειάζονται ένα μείγμα απειλών και παροτρύνσεων με στόχο την Τουρκία. <br /> <br /> Εν τέλει, η τύχη της Τουρκίας θα εξαρτάται από την πορεία των σχέσεων Ηνωμένων Πολιτειών και Ρωσίας, με τα περιθώρια επιρροής επί των διαθέσεων των πραγματικά ισχυρών να συρρικνώνονται δραματικά. Αυτά όλα μπορεί να αποτελούν σενάριο και υπόθεση εργασίας, όμως δεν αφήνουν το παραμικρό περιθώριο παρορμητικής συμπεριφοράς από την Άγκυρα. <br /> <br /> Η απόφαση της Τουρκίας δεν μπορεί να ληφθεί με γνώμονα τον γενικότερο αντιδυτικό προσανατολισμό του σημερινού της ηγέτη, ο οποίος θα μπορούσε να αποδειχθεί μοιραίο πρόσωπο, σφραγίζοντας πιθανότατα και την προσωπική του τύχη, μαζί με αυτή της οικογένειάς του. <br /> <br /> Σε κάθε περίπτωση, οι εξελίξεις στην ευρύτερη περιοχή, με αφορμή τις αποφάσεις της Τουρκίας, έχουν αλλάξει οριστικά τα δεδομένα που καθορίστηκαν από την εποχή της Γιάλτας. Πρόκειται για μια εξέλιξη που μπορεί να μην ήταν ευδιάκριτη την εποχή της κατάρρευσης της Σοβιετικής Ένωσης και του τέλους του Ψυχρού Πολέμου. <br /> <br /> Όμως σε εκείνο το χρονικό σημείο θα πρέπει να αναζητηθεί η γέννησή της, προφανώς σε συνδυασμό με την ανάδυση του Ερντογάν στην ηγεσία της Τουρκίας και τις σεισμικές αλλαγές στις οποίες οδήγησε, με τελικό σημείο εξισορρόπησης τον συνδυασμό του ισλαμικού χαρακτήρα μεγάλου τμήματος της γείτονος, με τα εθνικιστικά -στον υπερθετικό- χαρακτηριστικά… <br /> <br /> <b><i>*Ο Ζαχαρίας Β. Μίχας είναι Διευθυντής Μελετών στο Ινστιτούτο Αναλύσεων Ασφάλειας και Άμυνας (ΙΑΑΑ / ISDA)</i></b><br /> <br /> <a href="https://www.defence-point.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Έτοιμος ήδη ο εκβιασμός της Τουρκίας στις ΗΠΑ για τα F-35… στο τραπέζι δυο μοίρες ρωσικών Su-35

Άγκυρα και Μόσχα είναι κοντά στην σύναψη συμφωνίας για την πώληση 36 ρωσικών μαχητικών Su-35 στην Τουρκία, μεταδίδει το πρακτορείο TASS κ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τα πετρέλαια που διεκδικούν οι ΗΠΑ στη Συρία και ο αποκλεισμός της Τουρκίας

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgkmsMGjx15ctvJP4Jwkz49y-mIROyfFyo7_fszqO2WBmfuy_-hforE9z5XWOk7RdV8UljEn914UV21aRgq0MulUNfXFKP6z1poHVot24Ob6YzEueoIm1ET03p_y70lmwkdlv75pn7Txbk/s1600/b30969b096.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="450" data-original-width="900" height="140" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgkmsMGjx15ctvJP4Jwkz49y-mIROyfFyo7_fszqO2WBmfuy_-hforE9z5XWOk7RdV8UljEn914UV21aRgq0MulUNfXFKP6z1poHVot24Ob6YzEueoIm1ET03p_y70lmwkdlv75pn7Txbk/s280/b30969b096.jpg" width="280" /></a></div> <br /> Ένα από τα κυρίαρχα ερωτήματα κατά τη διάρκεια των μαραθώνιων συζητήσεων για τον καθορισμό των χιλιομέτρων της ζώνης ασφαλείας που θα δινόταν στην Τουρκία στη Συρία ήταν αν μέσα σε αυτή τη ζώνη η Τουρκία θα είχε υπό τον έλεγχό της και πετρελαιοπηγές. Καταρχάς, υπάρχει πετρέλαιο στην εν λόγω ζώνη; Η απάντηση είναι «Ναι, υπάρχει». Και η επόμενη ερώτηση που τίθεται είναι: «Πού υπάρχει;» και «Πήρε τελικά μερίδιο και η Τουρκία;» <br /> <br /> Όπως αναφέρει στο ρεπορτάζ της η ανταποκρίτρια του ΣΙΓΜΑ στην Τουρκία, Μαρία Ζαχαράκη, πετρελαιοπηγές υπάρχουν στην περιοχή Καμισλί, η οποία εξαιρέθηκε από τη ζώνη ασφαλείας που θα ελέγχει η Τουρκία στη συμφωνία με τη Ρωσία. Επίσης στην περιοχή Χάσεκε και Μαλίκιγε, οι οποίες βρίσκονται ακριβώς στα ιρακινά σύνορα, καθώς στην περιοχή Deyr-ez-Zor, που είναι η μεγαλύτερη και βρίσκεται κάποια χλμ. νότια της ζώνης ασφαλείας. <br /> <br /> Επομένως, η απάντηση στο ερώτημα για το αν πήρε τελικά μερίδιο η Τουρκία από το πετρέλαιο της Συρίας είναι –προς το παρόν και με τις υπάρχουσες συμφωνίες ΗΠΑ και Σότσι- όχι. <br /> <br /> Ο Βλαντιμίρ Πούτιν εξαίρεσε επίτηδες την περιοχή Καμισλί από τη ζώνη ασφαλείας, αν και βρίσκεται εντός των 30 χλμ. βάθος που διεκδικούσε ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. <br /> <br /> Επισήμως, εξαιρέθηκε βέβαια γιατί εκεί βρίσκεται ο συριακός στρατός του Άσαντ και κανείς δεν ήθελε να έρθουν σε σύγκρουση Τουρκία και Συρία. Ο Ερντογάν με τη συχνά προβαλλόμενη εξήγηση που βρίσκει έρεισμα και στο διεθνές δίκαιο, ισχυρίζεται ότι «σεβόμαστε την εδαφική ακεραιότητα της Συρίας και όπου υπάρχει Άσαντ εμείς δεν πηγαίνουμε, αρκεί εκεί να μην είναι Κούρδοι». <br /> <br /> Ανεπισήμως ωστόσο, καμία υπερδύναμη και δη η Ρωσία, που είναι πλέον ο απόλυτος ρυθμιστής της κατάστασης στη Συρία, δεν ήθελε να παραχωρήσει και πετρέλαια στην Τουρκία, έστω και προσωρινά. <br /> <br /> Γιατί θυμήθηκε ξαφνικά ο Τραμπ ότι πρέπει να επιστρέψει στη Συρία; <br /> <br /> Όσον αφορά στην άλλη υπερδύναμη τώρα, τις ΗΠΑ, θυμήθηκε μάλλον αργά ότι φεύγοντας άφησε κάτι πίσω της και πρέπει να επιστρέψει. <br /> <br /> Αυτό που ξέχασε λοιπόν και τώρα λέει ότι θα επιστρέψει να το προστατεύσει με στρατιωτική δύναμη, είναι οι πετρελαιοπηγές στο Deyr-ez-Zor, ανατολικά της Συρίας, οι οποίες αποφέρουν ετησίως 150 δις. δολάρια και αυτή τη στιγμή μέρος τους ελέγχεται από τους Κούρδους. <br /> <br /> Στα ανατολικά του Ευφράτη υπάρχουν συνολικά 400 πετρελαιοπηγές και οι 300 από αυτές βρίσκονται στην περιοχή Deyr-ez-Zor. <br /> <br /> Στο tweet του πριν από δύο ημέρες, ο Τραμπ τι είπε; «Θέσαμε υπό την ασφάλειά μας την περιοχή με τα πετρέλαια». Η περιοχή στην οποία αναφέρονταν είναι η Deyr-ez-Zor, όπου θα συνεχίσει να διατηρεί 300 στρατιώτες. Και πιο συγκεκριμένα στην αμερικανική στρατιωτική βάση Τανφ Ουσού. Ο λόγος, επομένως, που διατηρείται η βάση είναι η Deyr-ez-Zor. <br /> <br /> Είναι πολλά τα… δις, Ντόναλντ! <br /> <br /> Τα νούμερα από την εξαγωγή πετρελαίου στην Deyr-ez-Zor είναι άκρως εντυπωσιακά! <br /> <br /> Η ημερήσια παραγωγή πετρελαίου σε αυτήν την περιοχή φτάνει τα 325 χιλιάδες βαρέλια, όταν η παραγωγή της Τουρκίας καθημερινά από τις 80 πετρελαιοπηγές που διαθέτει, είναι 150 χιλιάδες βαρέλια. Και αυτή εδώ η περιοχή βγάζει πάνω από τα διπλάσια. <br /> <br /> Μέρος από τις πετρελαιοπηγές στην Deyr-ez-Zor τις ελέγχουν οι Κούρδοι της Συρίας, βγάζοντας καθημερινά 50 χιλιάδες βαρέλια. Με 50 χιλιάδες βαρέλια πετρελαίου κάθε μέρα γεμίζει δύο χιλιάδες φορτηγά, με κάθε δεξαμενή καυσίμων να χωράει 1.700 βαρέλια, ήτοι 35 τόνους. Καθημερινά, επομένως, οι Κούρδοι εκεί εμπορεύονται 70 χιλιάδες τόνους πετρέλαιο. <br /> <br /> Κι αυτό το πετρέλαιο πού το πουλάει; Αυτό είναι ένα άλλο επίσης πολύ σημαντικό κεφάλαιο. Το μεγαλύτερο μέρος το πουλάει στο καθεστώς Άσαντ και έπειτα στο Ιράκ. <br /> <br /> Ο Αμερικανός πρόεδρος, Τραμπ, τις προάλλες είχε αναφέρει οργισμένος: «Είμαι ανήσυχος από την πώληση πετρελαίου στο Ιράν από κάποιους συμμάχους μας. Δεν μου αρέσει αυτό», είχε πει αναφερόμενους εμμέσως πλην σαφώς στους Κούρδους. Γιατί οι Κούρδοι πωλούσαν πετρέλαιο στο Ιράν μέσω του Ιράκ. Ουσιαστικά, μέσω της κουρδικής κυβέρνησης του βορείου Ιράκ. <br /> <br /> Όπως και να ‘χει όμως, τα έσοδα από τις πετρελαιοπηγές που ελέγχουν οι Κούρδοι στη Συρία είναι εντυπωσιακά! Πρόκειται για 2 εκατ. δολάρια τον χρόνο, που σημαίνει κέρδος 530 χιλιάδες δολάρια την ημέρα! <br /> <br /> Πώς διανέμονται όμως αυτά τα έσοδα; <br /> <br /> Το 65% οι Κούρδοι το δίνουν στο καθεστώς Άσαντ, το 25% το καρπώνονται οι ίδιοι και το υπόλοιπο 10% το διαθέτουν για τον στρατιωτικό τους εξοπλισμό και την ασφάλεια της περιοχής τους. <br /> <br /> Υπάρχει κι άλλο ένα έσοδο για τους Κούρδους, όμως, από τη μεταφορά και μόνο του πετρελαίου στον Άσαντ. Κάθε μέρα στέλνουν 2 χιλιάδες φορτηγά με πετρέλαιο στον Άσαντ, τα οποία περνούν από το Χαλέπι και το Μανμπίτς. Για κάθε φορτηγό που περνάει από το Μανμπίτς, το καθεστώς πληρώνει 300 λίρες Συρίας ως φόρο στους Κούρδους. Δηλαδή, οι Κούρδοι και πετρέλαιο πωλούν και φόρο για το πετρέλαιο -που ανήκει στη Συρία/Άσαντ- παίρνουν. <br /> <br /> Πώς να εγκαταλείψει η Αμερική μία τέτοια περιοχή; <br /> <br /> Είναι ηλίου φαεινότερο ότι όταν οι ΗΠΑ μπαίνουν σε μία άλλη χώρα, πηγαίνουν γιατί εκεί υπάρχει πετρέλαιο. Το είδαμε στο Αφγανιστάν, το είδαμε και στο Ιράκ. Και για να πάνε κάπου χρειάζονται μία αφορμή και αυτή η αφορμή στη Συρία ήταν ο ISIS. Στο Ιράκ η Αλ Κάιντα, στο Αφγανιστάν οι Ταλιμπάν, πάντα υπήρχε ένα «κάλυμμα». <br /> <br /> Τώρα οι ΗΠΑ μελέτησαν πάλι την κατάσταση και τι είπαν; «Ας αφήσουμε τη ζώνη ασφαλείας στην Τουρκία κι εμείς ας αποσυρθούμε προς τα εκεί που βρίσκονται οι πετρελαιοπηγές». <br /> <br /> Βέβαια, όσον αφορά στις πετρελαιοπηγές, χρειάζεται να διευκρινιστεί το εξής. Αυτήν τη στιγμή ο στρατός του Άσαντ προσπαθεί να μπει στο Deyr-ez-Zor και να ανακτήσει πάλι τον έλεγχο όλων των πετρελαιοπηγών. Αλλά στο σημείο που ελέγχουν οι Κούρδοι, αντιμετωπίζει ακόμη μεγάλη αντίσταση. <br /> <br /> Ωστόσο, αυτή που ανησυχεί είναι η Αμερική. Ανησυχεί από τη συμφωνία Άσαντ με Κούρδους και φοβάται μήπως τελικά παραχωρήσουν οι Κούρδοι τις πετρελαιοπηγές στο καθεστώς με κάποιο άλλο μεγάλο αντάλλαγμα βέβαια. Γι’ αυτό και ο Τραμπ προσεταιρίζεται πάλι –παρά την προδοσία– τον οπλαρχηγό τους Μαζλούμ και τον καλεί στα σαλόνια της Ουάσιγκτον. <br /> <br /> Δεδομένου ότι το πετρέλαιο για τους Κούρδους αποτελεί τη βασική πηγή χρηματοδότησής τους, θα έχει μεγάλο ενδιαφέρον να δούμε πώς θα καταφέρει τώρα ο Ντόναλντ Τραμπ να πείσει πάλι τους –προδομένους από τον ίδιο– πρώην συμμάχους του Κούρδους να του δώσουν έστω κι ένα… γαλόνι.<br /> <br /> <a href="https://www.sigmalive.com/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Τα πετρέλαια που διεκδικούν οι ΗΠΑ στη Συρία και ο αποκλεισμός της Τουρκίας

Ένα από τα κυρίαρχα ερωτήματα κατά τη διάρκεια των μαραθώνιων συζητήσεων για τον καθορισμό των χιλιομέτρων της ζώνης ασφαλείας που θα διν...

Διαβάστε την συνέχεια

Το Κουρδικό μακριά από συναισθηματισμούς και ιδεοληψίες

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi9m6hHCjCQv64j5A-xcXfS30i7Yj7FnJhewLaiG8VP1gabP8tl7bB-JSi4BML0ZphRVPJo7s8kaAicYqxVlmY0AMs59mUHsvNECTVVqz3IKJrjw00P7AwV2GZeWbqqrU-qD0pb3Dy13Hs/s1600/%25CE%259C%25CE%25AD%25CF%2583%25CE%25B7+%25CE%2591%25CE%25BD%25CE%25B1%25CF%2584%25CE%25BF%25CE%25BB%25CE%25AE.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="431" data-original-width="650" height="185" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi9m6hHCjCQv64j5A-xcXfS30i7Yj7FnJhewLaiG8VP1gabP8tl7bB-JSi4BML0ZphRVPJo7s8kaAicYqxVlmY0AMs59mUHsvNECTVVqz3IKJrjw00P7AwV2GZeWbqqrU-qD0pb3Dy13Hs/s280/%25CE%259C%25CE%25AD%25CF%2583%25CE%25B7+%25CE%2591%25CE%25BD%25CE%25B1%25CF%2584%25CE%25BF%25CE%25BB%25CE%25AE.jpg" width="280" /></a></div> <br /> Του <b>Ιπποκράτη Δασκαλάκη* </b><br /> Κυριαρχούν στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης τις τελευταίες εβδομάδες οι δραματικά εναλλασσόμενες εξελίξεις από την περιοχή της Συρίας. Αποκορύφωμα η τουρκική εισβολή στη βορειοανατολική Συρία που συνιστά κατάφωρη παραβίαση του διεθνούς δικαίου και πραγματοποιήθηκε με την έγκριση Ουάσινγκτον και Μόσχας. Τα γεγονότα που ακολούθησαν επιβεβαιώνουν την κυρίαρχη πλέον θέση της Μόσχας στην περιοχή, τη σταδιακή αποκατάσταση του ελέγχου της Δαμασκού στο μεγαλύτερο μέρος της συριακής επικράτειας και τη μερική επίτευξη των στόχων της Άγκυρας. Ενδεχόμενα και ο Πρόεδρος Trump θα θριαμβολογήσει ότι με τα συνεχόμενα και αλλοπρόσαλλα tweets του συνέβαλε στην ειρήνευση της περιοχής και στην ασφαλή απομάκρυνση των αμερικανικών στρατευμάτων. Σίγουρα όμως οι Κούρδοι της Συρίας βλέπουν το όνειρο της αυτοδιάθεσης να απομακρύνεται για άλλη μια φορά έχοντας γευθεί την εγκατάλειψη των συμμάχων τους και μια ακόμη -έστω μερική- αναγκαστική εγκατάλειψη των εστιών τους. <br /> <br /> Σοκαριστικές οι εικόνες των αναμεταδόσεων από τα χωριά της τουρκοσυριακής μεθορίου με Κούρδους αμάχους αιμόφυρτους και οικογένειες να παίρνουν το δρόμο της προσφυγιάς για να απομακρυνθούν από την πολεμική λαίλαπα. <br /> <br /> Αναμφίβολα ένας από τους στόχους της τουρκικής εισβολής είναι και η αλλοίωση της εθνολογικής σύνθεσης της τουρκοσυριακής μεθορίου με απομάκρυνση των κουρδικών πληθυσμών και μετεγκατάσταση ομάδων φίλα προσκείμενων στην Άγκυρα. Παγκόσμια, αλλά και στην Ελλάδα, αναπτύσσεται ένα αίσθημα συμπόνιας προς τους κατατρεγμένους Κούρδους το οποίο όμως, μέχρι στιγμής δεν έχει μετουσιωθεί σε μια έμπρακτη κρατική συμπαράσταση σε αυτόν τον λαό. Βασικός λόγος η βαθύτατη αποσταθεροποίηση της περιοχής που θα προκαλέσει μια ενδεχόμενη δημιουργία ενιαίου κουρδικού κράτους επηρεάζοντας άμεσα τέσσερα άλλα κράτη (Τουρκία, Ιράκ, Ιράν, Συρία). Οι παρενέργειες μιας τετραπλής απόσχισης και η δημιουργία ενός κράτους περίπου 30 εκατομμυρίων σίγουρα θα προκαλέσει μακροχρόνιες τριβές στην ήδη προβληματική περιοχή. Αναπόφευκτα οι τέσσερις επηρεαζόμενες χώρες θεωρούν ως μέγιστη απειλή για την ύπαρξη τους μια ενδεχόμενη κουρδική αυτοδιάθεση και παρά τις ριζικές μεταξύ τους διαφορές συσπειρώνονται σε κάποιο βαθμό για να εμποδίσουν μια ανάλογη εξέλιξη. Εκμεταλλεύονται μάλιστα επιδέξια και το ειδικό βάρος που διαθέτουν για να πείσουν ή ακόμη για να εκβιάσουν τους πατρόνες τους να αποτρέψουν ένα ανάλογο ενδεχόμενο. Υπέρτερα πληθυσμιακές οι τέσσερις χώρες που φιλοξενούν τις κουρδικές μειονότητες και με ζωτική στρατηγική σημασία είναι σε θέση -επί του παρόντος- να επιβάλλουν στις μεγάλες δυνάμεις την αποφυγή αποδοχής των κουρδικών αιτημάτων αυτοδιάθεσης. <br /> <br /> Μέγιστο όμως σφάλμα θα ήταν να θεωρήσουμε ότι ο κουρδικός λαός είναι ενωμένος και σύσσωμα υποστηρίζει το όνειρο της αυτοδιάθεσης και δημιουργίας ενός μεγάλου κουρδικού έθνους. Μεγάλα τμήματα των κουρδικών πληθυσμών έχουν ομαλά ενταχθεί στις κοινωνίες των χωρών διαμονής τους. Ενίοτε δε επανδρώνουν και τις δυνάμεις ασφαλείας που καταδιώκουν τους ομοεθνείς τους. Επιπλέον υπάρχουν διαφορετικές επιδιώξεις όχι μόνο μεταξύ των κουρδικών πληθυσμών που είναι διασκορπισμένοι στις τέσσερις χώρες αλλά ακόμη και εντός αυτών. Χαρακτηριστικό το παράδειγμα των Κούρδων στο Ιράκ που έχουν επιτύχει τη μεγαλύτερη αυτονομία από όλες τις άλλες ομάδες δημιουργώντας την Kurdistan Regional Government (KRG) ενώ παράλληλα συνεχώς βιώνουν πολυχρόνιες εμφύλιες ένοπλες διενέξεις μεταξύ των δύο βασικών οικογενειών (Barzani, Talabani) που ιστορικά κυριαρχούν στην πολιτικοκοινωνική ζωή της περιοχής. <br /> <br /> Παρά την ύπαρξη μιας κοινής εθνοτικής συνείδησης και την κυριαρχία του σουνιτικού ρεύματος οι κουρδικοί πληθυσμοί χαρακτηρίζονται από χρήση διαφορετικών διαλέκτων και έναν βαθύτατο τοπικό κατακερματισμό σε φυλές και πολυμελείς οικογένειες (φατρίες) που επικρατούν έναντι της εθνοτικής ταυτότητας. Ως εκ τούτου πρέπει να αντιληφθούμε ότι ο λαός αυτός δεν έχει ακόμη αποκτήσει μια κυριαρχούσα αντίληψη εθνοτικής συνείδησης και ευρεία επιθυμία απόκτησης κρατικής υπόστασης. Ενδεχομένως, μεγάλος μέρος των Κούρδων, θα αποδέχονταν τη συνέχιση της παραμονής τους σε μια κρατική οντότητα που θα εξασφάλιζε ορισμένα βασικά δικαιώματα τους και τη γενικότερη ευημερία τους. <br /> <br /> Είναι φυσικό εμείς οι Έλληνες, έχοντας μακροχρόνια γευθεί τα δεινά της τουρκοκρατίας να δείχνουμε κατανόηση στα βάσανα αυτού του κατατρεγμένου λαού και να βλέπουμε θετικά κάθε κίνηση προς την κατεύθυνση της αυτοδιάθεσης τους.<br /> <br /> <br /> Αναμφίβολα και η ρήση «ο εχθρός του εχθρού μου είναι φίλος μου» είναι αποδεκτή στο ανίερο περιβάλλον των διεθνών σχέσεων και της ισορροπίας ισχύος. Το παραπάνω αξίωμα είναι λοιπόν αποδεκτό αλλά είναι τελείως διαφορετικό από την εναπόθεση όλων των ελπίδων του Ελληνισμού στο «ξανθό γένος», στον «Λουξεμβούργιο πεζοναύτη», στον «Θείο Σαμ» και στην εκ των έσω κατάρρευση της Τουρκίας (διαλέγετε κατά περίπτωση). <br /> <br /> Μια ενδεχόμενη δημιουργία ανεξάρτητου κουρδικού κράτους δεν σημαίνει αυτόματα ότι η εναπομείνασα Τουρκία θα είναι λιγότερο αναθεωρητική και επεκτατική. Σε τελευταία ανάλυση, τυχόν δημιουργία κουρδικού κράτους ενδεχόμενα να αποτελέσει και την ταφόπλακα της Συνθήκης της Λωζάννης επί της οποίας -στο διπλωματικό επίπεδο- στηρίζουμε το μέγιστο των θέσεων μας για τη διαφύλαξη της εδαφικής μας ακεραιότητας και πλήθους κυριαρχικών δικαιωμάτων. Επίσης ουδεμία εξασφάλιση υπάρχει ότι το νέο κουρδικό κράτος θα είναι φιλικό προς την Ελλάδα και θα αποτελεί έναν οιονεί αντίπαλο της Άγκυρας. Ας μη ξεχνάμε την τουρκική επιρροή, παρουσία και επενδύσεις στο Ιρακινό Κουρδιστάν (KRG). Δεν κρίνω σκόπιμο να αναφέρω ιστορικές λεπτομέρειες παρελθοντικών γεγονότων αντιλαμβανόμενος τη δυναμική της ιστορίας και της διαφορετικότητας των περιστάσεων. <br /> <br /> Σε μια «Μακιαβελική» θεώρηση ενδεχόμενα η ανοικτή πληγή της Τουρκίας στο κουρδικό μέτωπο, εντός και εκτός των συνόρων της, να αποτελεί την καλύτερη «λύση» για εμάς. Ακόμη και το μονίμως σε πολεμική ετοιμότητα ευρισκόμενο Ισραήλ έχει αποδειχθεί ότι δυσκολεύεται να συμβιώνει με μια συνεχώς σε εξέλιξη intifada. Το κόστος της καταπολέμησης της κουρδικής εξέγερσης είναι σημαντικό σε κάθε επίπεδο (ανθρώπινο, οικονομικό, διπλωματικό, ήπιας ισχύος) και σε περιόδους έξαρσης των συγκρούσεων γίνεται δυσβάστακτο. Φυσικά κάποιος δικαιολογημένα θα αντικρούσει τον ανθρώπινο πόνο, τις προσφυγικές ροές και τη συνεχή αύξηση της μαχητικότητας των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων λόγω απόκτησης πολύτιμης πολεμικής εμπειρίας. Επίσης η Άγκυρα προσπαθεί να επιδείξει ότι η επεκτατική-αναθεωρητική πολιτική της κατά του Ελληνισμού είναι ανεξάρτητη των τεκταινομένων στα νότια και ανατολικά της σύνορα. Συχνή και η υπερβολική επίκληση του αξιώματος ότι «η Άγκυρα σε περίπτωση απωλειών στην ανατολική της πλευρά θα επιζητήσει εδαφικά ανταλλάγματα στα δυτικά». Η δική μου εκτίμηση είναι η Άγκυρα, έχουσα μια μονίμως αιμορραγούσα πληγή στο εσωτερικό της, παρά τους «λεονταρισμούς» της θα είναι περισσότερο προσεκτική στις κινήσεις της στα υπόλοιπα μέτωπα με την προϋπόθεση ότι ο αντίπαλος της διαθέτει ικανή ισχύ και αποφασιστικότητα. Οι παραπάνω εκτιμήσεις δεν συνεπάγονται -με κανένα τρόπο- ότι η Ελλάδα θα πρέπει ενεργά να εμπλακεί σε οποιαδήποτε υποστήριξη προς κουρδικές ενέργειες αυτονόμησης για ευνόητους λόγους. Είναι αρκετή η πλήρης συνταύτιση με τις ενέργειες και διακηρύξεις των οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε κάθε περίπτωση παραβίασης εκ μέρους της Άγκυρας του διεθνούς δικαίου και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Σε κάθε περίπτωση η συνέχιση της ύπαρξης του κουρδικού προβλήματος αποτελεί όπλο στην εξασθενισμένη φαρέτρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και εν δυνάμει μοχλό πίεσης σε βάρος της Άγκυρας. <br /> <br /> Η χειρότερη για τον Ελληνισμό εξέλιξη ίσως θα ήταν μια επιτυχημένη τουρκική προσέγγιση προς τα μετριοπαθή κουρδικά στρώματα με επίκληση και της κοινής θρησκείας και παροχή αρκετών αυτονόητων δικαιωμάτων. Μια τέτοια κίνηση, εφόσον θα ήταν επιτυχημένη, θα συντελούσε στην ακόμη μεγαλύτερη ενδυνάμωση της Τουρκίας απομακρύνοντας τον σημαντικότερο εφιάλτη της Άγκυρας και απελευθερώνοντας ακόμη μεγαλύτερη δυναμικότητα στις επεκτατικές τάσεις της. <br /> <br /> <b><i>* Ο Ιπποκράτης Δασκαλάκης είναι αντιστράτηγος (ε.α.), πτυχιούχος Τμήματος Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών Παντείου Πανεπιστημίου, υποψήφιος Διδάκτορας Διεθνών Σχέσεων στο Πάντειο, διευθυντής Μελετών του Ελληνικού Ινστιτούτου Στρατηγικών Μελετών (ΕΛΙΣΜΕ), συνεργάτης του Ινστιτούτου Διεθνών Σχέσεων (ΙΔΙΣ), διαλέκτης και συνεργάτης στη Σχολή Εθνικής Αμύνης (ΣΕΘΑ).</i></b><br /> <br /> <a href="https://www.liberal.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Το Κουρδικό μακριά από συναισθηματισμούς και ιδεοληψίες

Του Ιπποκράτη Δασκαλάκη* Κυριαρχούν στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης τις τελευταίες εβδομάδες οι δραματικά εναλλασσόμενες εξελίξεις από την π...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι σκοτεινές μπίζνες της Τουρκίας με την ιταλική πολεμική βιομηχανία

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiPKJSyCk6pkcc7KsYlqSx9FM9H7h160pBleE3CHgeEWQ2sOo47vP2j4jSlUKcYFGIEqA3TJ-kbPviNrWhA8I_JfDfEVpDqPODdlkSKOEDkQ2aqFEsKKHUECI2fvK-YMOyH9obXi0Qaqp8/s1600/Agusta_Westland.png" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="758" height="147" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiPKJSyCk6pkcc7KsYlqSx9FM9H7h160pBleE3CHgeEWQ2sOo47vP2j4jSlUKcYFGIEqA3TJ-kbPviNrWhA8I_JfDfEVpDqPODdlkSKOEDkQ2aqFEsKKHUECI2fvK-YMOyH9obXi0Qaqp8/s280/Agusta_Westland.png" width="280" /></a></div> <br /> <b>Δημήτρης Δεληολάνης</b><br />Το περασμένο έτος η Τουρκία ήταν ο τρίτος καλύτερος πελάτης για την ιταλική πολεμική βιομηχανία, καλύπτοντας μόνη της το 7,5% των συνολικών ιταλικών εξαγωγών όπλων. Μπροστά της το Κατάρ, που ήταν ο μεγαλύτερος εισαγωγέας για συνολικά 1,9 δισ. ευρώ, και το Πακιστάν. Κατά το 2018 η Τουρκία αγόρασε ιταλικά όπλα για συνολικά 632,3 εκατ. ευρώ, σημειώνοντας αισθητή αύξηση σε σχέση με το 2017, όταν η Άγκυρα είχε αγοράσει ιταλικά όπλα για 266,1 εκατ. και σε σχέση με το 2016 όταν το συνολικό ποσό ανήρχετο σε 133,4 εκατ. ευρώ. Με άλλα λόγια, η Τουρκία αναδεικνύεται ως όλο και πιο σημαντικός πελάτης της ιταλικής πολεμικής βιομηχανίας. <br /><br />Στα ποσά αυτά πρέπει να προσθέσουμε και τις πολλές δεκάδες εκατομμύρια που ξοδεύει η Τουρκία, συμμετέχοντας στα πανευρωπαϊκά και νατοϊκά σχέδια ανάπτυξης νέων οπλικών συστημάτων. Πιο συγκεκριμένα, η Άγκυρα συμμετέχει στη διεθνή ομάδα (αποτελούμενη από δεκάδες αμερικανικές κι ευρωπαϊκές επιχειρήσεις) για το σχεδιασμό νέου multirole αεροπλάνου. Επίσης, στην ομάδα (συμμετέχει και η Ελλάδα) σχεδιασμού ενός νέου δικτύου ραντάρ της οποίας ηγείται ο ιταλικός κρατικός όμιλος Leonardo (πρώην Finmeccanica. Τέλος, στην ομάδα (και αυτή με ελληνική συμμετοχή) για το σχεδιασμό ενός νέου συστήματος ηλεκτρονικού ελέγχου.<br /><br />Πρέπει να αναφερθούν και οι τέσσερις άδειες εξαγωγής που εκδόθηκαν το περασμένο έτος (ύψους 1.055.000 ευρώ) για όπλα που πουλήθηκαν με τη διαμεσολάβηση της Τουρκίας σε μη κατονομαζόμενες τρίτες χώρες. Καθώς και τα περίπου 30 εκατ. που πλήρωσε επιπρόσθετα η Τουρκία για επιδιορθώσεις και εξάσκηση των στρατιωτικών της στα νέα ιταλικά όπλα.<br /><br />Τα στοιχεία προέρχονται από τη φετινή έκθεση που το ιταλικό υπουργείο Άμυνας κατέθεσε στο Κοινοβούλιο, αναφορικά με τις εξαγωγές όπλων κατά το προηγούμενο έτος. Η κατάθεση της ετήσιας έκθεσης είναι υποχρεωτική, παρόλο που με την πάροδο του χρόνου, οι πιέσεις τόσο της ιταλικής βιομηχανίας, όσο και των ξένων αγοραστών μειώνουν τα επίπεδα διαφάνειας. Επί παραδείγματι, στα τελευταία έτη αναγράφεται το συνολικό ποσό των αδειών εξαγωγής στην κάθε χώρα, αλλά δεν αναφέρεται πλέον τι ακριβώς πουλήθηκε.<div>   <br />Η Τουρκία λατρεύει τα ιταλικά όπλα <br /><br />Η έκθεση αναφέρει ότι οι άδειες εξαγωγής προς την Άγκυρα ήταν συνολικά 70 και οι αναγραφείσες καταστάσεις είναι με κωδικούς που αφορούν ουσιαστικά τα πάντα: από τα όπλα με διάμετρο άνω των 12,7 χιλιοστών έως τα αεροπλάνα, τις ρουκέτες, τους πυραύλους και την τεχνολογία για την παραγωγή και την χρήση τους. Περισσότερες λεπτομέρειες, όμως, για τις ιταλικές εξαγωγές όπλων μας έδωσε ο Τζόρτζο Μπερέτα, ερευνητής του Διαρκούς Παρατηρητηρίου για τον ελαφρύ οπλισμό (OPAL) της Μπρέσσια, της πόλης δηλαδή όπου γεννήθηκε, πριν από αιώνες, η πολεμική βιομηχανία της Ιταλίας.<br /><br />Σύμφωνα με τα στοιχεία που παραθέτει ο Ιταλός αναλυτής, η πιο σημαντική πώληση ιταλικών όπλων στην Τουρκία αφορά τα επιθετικά ελικόπτερα Mangusta. Ήδη από το 2010, η ιταλική βιομηχανία Agusta Westland είχε κλείσει συμφωνία με την τουρκική κρατική ΤΑΙ (Τurkish Aerospace Industries) για την παραγωγή στην Τουρκία αυτού του ελικοπτέρου, που στην τουρκική εκδοχή του μετονομάστηκε T129 ATAK και εθεάθη επί το έργον και στην εισβολή στην Συρία. <br /><br />Αρχικά η συμφωνία πρόβλεπε την παραγωγή 51 ελικοπτέρων, που ήδη από το 2011 έγιναν 60 και από τότε η γραμμή συναρμολόγησης ποτέ δεν σταμάτησε. Πιο πρόσφατα, ξεκίνησε και η παραγωγή του ελικοπτέρου, προσαρμοσμένου όμως, για τις ανάγκες του τουρκικού Πολεμικού Ναυτικού. <br /><br />Ο ιταλικός όμιλος Leonardo συνεργάζεται με το τουρκικό υπουργείο Άμυνας και στην κατασκευή κατασκοπευτικών δορυφόρων, στη δημιουργία και εγκατάσταση στη Σμύρνη του ηλεκτρονικού συστήματος ελέγχου της θάλασσας VTMS (Vessel Traffic Management System), τον εκσυγχρονισμό του εναερίου ελέγχου, των ραντάρ, καθώς και στην πώληση πυροβόλων για την τουρκική ακτοφυλακή. <br /><br />Και η γνωστή Beretta της Μπρέσσια έχει ανοίξει δικό της εργοστάσιο στην Τουρκία μέσω της θυγατρικής της Stoeger. Τα τουρκικής κατασκευής πιστόλια της Μπερέτα συμμετέχουν συστηματικά σε όλους τους διαγωνισμούς για τον εξοπλισμό των σωμάτων ασφαλείας και των ενόπλων δυνάμεων, στις οποίες μάλιστα έχουν κατά καιρούς πουλήσει ορισμένες ποσότητες. <br />Συμβόλαια με την ιταλική πολεμική βιομηχανία <br /><br />Τον Φεβρουάριο στο ναυπηγείο Τούζλα, κοντά στην Κωνσταντινούπολη, ολοκληρώθηκε η κατασκευή της πρώτης κορβέτας ηλεκτρονικής παρακολούθησης της Τουρκίας. Η κορβέτα είναι εξοπλισμένη με πυροβόλο των 76 χιλιοστών της ιταλικής Oto Melara. Η ίδια βιομηχανία έχει εξοπλίσει με κανόνια διάφορα πλοία του τουρκικού στόλου. Μια άλλη ιταλική βιομηχανία του ομίλου Leonardo, η Alenia, έχει εξοπλίσει το τουρκικό ναυτικό με αεροπλάνα τύπου ATR72 για περιπολία, ηλεκτρονικό έλεγχο και εντοπισμό υποβρυχίων. <br /><br />Τα αεροπλάνα, που στην τουρκική εκδοχή τους ονομάζονται Meltem III, προσαρμόζονται στις επιχειρησιακές ανάγκες του τουρκικού Πολεμικού Ναυτικού στις εγκαταστάσεις της ΤΑΙ.<br /> Αυτή η έντονη εμπορική δραστηριότητα της ιταλικής πολεμικής βιομηχανίας στην Τουρκία οδήγησε τον Όμιλο Leonardo να εγκαινιάσει πριν από χρόνια μεγαλοπρεπές γραφείο εκπροσώπησης στην Κωνσταντινούπολη και ένα μικρότερο στην Άγκυρα, όπου απασχολούνται εκατοντάδες εργαζόμενοι. <br /><br /> Η ιταλική πολεμική βιομηχανία έχει διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στο να κατευθύνει τη στάση των ιταλικών κυβερνήσεων απέναντι στην Άγκυρα. Παράλληλα, έχει εξασφαλίσει τη διαχρονική υποστήριξη σημαντικής μερίδας του ιταλικού πολιτικού προσωπικού, αρχής γενομένης από την πρώην Ευρωπαία Επίτροπο και πρώην υπουργό Εξωτερικών (και νυν γερουσιάστρια εκλεγμένη με το Δημοκρατικό Κόμμα) Έμα Μπονίνο, τους Ριζοσπάστες οπαδούς της, αλλά και ανώτερα στελέχη του Δημοκρατικού Κόμματος, οπαδούς του Ματέο Ρέντσι και της Forza Italia του Σίλβιο Μπερλουσκόνι. <br /><br />Αρκεί να αναφέρει κανείς ότι, την επομένη της άφιξης του Αμπντουλάχ Οτσαλάν στο αεροδρόμιο της Ρώμης το 1998, το κύριο θέμα που πρόβαλαν οι ιταλικές εφημερίδες, προκειμένου να πείσουν τον τότε πρωθυπουργό Μάσιμο ντ’ Αλέμα να τον παραδώσει στους Τούρκους, ήταν το συμβόλαιο για τα ελικόπτερα Mangusta. Τελικά το συμβόλαιο υπεγράφη μια δεκαετία αργότερα. </div> <div> <br />Εμπάργκο όπλων με εξαιρέσεις <br /><br />Τώρα, η ιταλική κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι μελετά εμπάργκο όπλων στην Τουρκία, εξαιρώντας όμως τις παραγγελίες που έχουν ήδη αδειοδοτηθεί, καθώς και τις συμπαραγωγές και τα κοινά εξοπλιστικά σχέδια, στα οποία συμμετέχουν οι δυο χώρες. Πρόκειται για μια χλιαρή στάση της ιταλικής κυβέρνησης, η οποία δεν ανταποκρίνεται στην επιθετικότητα που έδειξε η Άγκυρα εναντίον της Ιταλίας τα τελευταία χρόνια. Πέρα από την ανοιχτή απειλή εναντίον της πετρελαϊκής ΕΝΙ σε δυο οικόπεδα της κυπριακής ΑΟΖ, είχαμε και περιστατικά που ξεπερνούν κατά πολύ τα όρια του διπλωματικού savoir vivre. <br /><br />Να αναφέρουμε μόνον ότι την επομένη της τουρκικής εισβολής στη Συρία, ο Ιταλός υπουργός Εξωτερικών Λουίτζι Ντι Μάιο κάλεσε τον Τούρκο πρεσβευτή στη Ρώμη Μουράτ Σαλίμ Εσενλί και του εξέφρασε τη "διαμαρτυρία" της ιταλικής κυβέρνησης. Πηγές του ιταλικού υπουργείου Εξωτερικών διοχέτευσαν την πληροφορία ότι η συνομιλία διεξήχθη σε πολύ βαρύ κλίμα και ότι ο Τούρκος πρεσβευτής απάντησε στη διαμαρτυρία με ανοιχτές απειλές και ύβρεις εναντίον της Ιταλίας. <br /><br />Οι διαρροές επιβεβαιώθηκαν με τον πιο παταγώδη τρόπο. Μόλις βγήκε από το Μέγαρο Φαρνεζίνα, όπου εδρεύει το ιταλικό υπουργείο Εξωτερικών, ο Τούρκος πρεσβευτής διοργάνωσε συνέντευξη Τύπου. Εμβρόντητοι οι Ιταλοί δημοσιογράφοι τον άκουσαν να κατηγορεί ευθέως την ιταλική κυβέρνηση ότι είναι «διεθνής εγκληματίας» και «συνένοχος των τρομοκρατών». Όσο για τις ευρωπαϊκές κυρώσεις, η «απάντηση μας θα είναι σκληρή», κατέληξε. <br /><br />Μόνον η παρέμβαση του υπουργείου Εξωτερικών, που επικαλέστηκε λόγους εθνικής ασφαλείας, έπνιξε την είδηση της τουρκικής απρέπειας στα κυριότερα ιταλικά μέσα ενημέρωσης. Πάντως, στα τουρκικά προβλήθηκε ως τεκμήριο της αποφασιστικότητας της τουρκικής κυβέρνησης έναντι της Ιταλίας και ευρύτερα της Ευρώπης.<br /><br /><a href="https://slpress.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Οι σκοτεινές μπίζνες της Τουρκίας με την ιταλική πολεμική βιομηχανία

Δημήτρης Δεληολάνης Το περασμένο έτος η Τουρκία ήταν ο τρίτος καλύτερος πελάτης για την ιταλική πολεμική βιομηχανία, καλύπτοντας μόνη της...

Διαβάστε την συνέχεια

Συρία - Οι Κούρδοι θέλουν να παίξουν και στις δύο πλευρές

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhWvCZaAm3p3P5vIQt4HHZ2ECHlbt3MyhnqjQLTUccyPt37O2A3H2719XDQY9ETbn-YE4NZPpDcvtVYuzBr0jOij0W7JUHFflVyLIVpyy0GgdCEnCUvr-2veawru2vhyKBYaSQgAl2Criw/s1600/syriaethnic-s.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="617" data-original-width="640" height="269" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhWvCZaAm3p3P5vIQt4HHZ2ECHlbt3MyhnqjQLTUccyPt37O2A3H2719XDQY9ETbn-YE4NZPpDcvtVYuzBr0jOij0W7JUHFflVyLIVpyy0GgdCEnCUvr-2veawru2vhyKBYaSQgAl2Criw/s280/syriaethnic-s.jpg" width="280" /></a></div> <br />  <i>  Βαθυπράσινο χρώμα: περιοχές με κουρδική πλειοψηφία στη Β.Α. Συρία</i><br /><br /><b>Moon of Alabama </b>- 24 Οκτωβρίου 2019<br />Όταν ο πρόεδρος Trump αγνόησε τις κακές συμβουλές<a href="https://www.moonofalabama.org/2019/10/when-trump-ignored-bad-advice-he-enabled-progress-in-syria.html">, επέτρεψε πρόοδο στη Συρία</a> . Δυστυχώς, ο Trump επιστρέφει και ακούει πάλι τις κακές συμβουλές <a href="https://nationalinterest.org/blog/middle-east-watch/inside-iran-hawks-hijacking-trumps-syria-withdrawal-plan-90041">που του δίνουν</a> κάποιοι από το State Department :<br /><br />Ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ λέει ότι θέλει να «τελειώσει τους αμέτρητους πολέμους». Όμως, τα γεράκια αντι-Ιράν και αντι-Ρωσιά στην ομάδα εθνικής ασφαλείας του σχεδιάζουν να γλιστρήσουν σε μια μακρά στρατιωτική παρουσία των ΗΠΑ στη νοτιοανατολική Συρία. Και τα σχέδιά τους μπορεί να τα δούλευαν για πολύ καιρό. <br />Με τις δυνάμεις των ΗΠΑ να ανοίγουν τις πύλες για να αναλάβει η Τουρκία τη βορειοανατολική Συρία, οι αξιωματούχοι της κυβέρνησης Trump <a href="https://www.nytimes.com/2019/10/20/world/middleeast/trump-troops-syria-turkey.html"> καταρτίζουν</a> τώρα <a href="https://www.nytimes.com/2019/10/20/world/middleeast/trump-troops-syria-turkey.html">σχέδια</a> για τη διατήρηση αρκετών εκατοντάδων αμερικανικών στρατευμάτων μαζί με αραβικές ομάδες ανταρτών στην πλούσια σε πετρέλαιο νοτιοανατολική χώρα. Ο Trump είπε ότι «έχουμε εξασφαλίσει το πετρέλαιο». Και οι διπλωμάτες των Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων (SDF) δήλωσαν ότι είναι <a href="https://twitter.com/JM_Szuba/status/1186333517933883392"> πρόθυμοι</a> να συνεργαστούν για ένα τέτοιο σχέδιο.<br /><br />Η National Interest έχει μάθει ότι η ομάδα αντι-ISIS της κυβέρνησης Trump, υπό την ηγεσία του πρεσβευτή James Jeffrey, έχει επιδείξει εδώ και αρκετό καιρό την ιδέα μιας αντί-ιρανικής παρουσίας στο Deir ez-Zor.<br /><br />"Κάθε μέρα, ο συνασπισμός υπό την ηγεσία των ΗΠΑ υπήρξε πολύ ισχυρός ενάντια στον Σύρο δεσπότη Άσσαντ", δήλωσε ο Omar Abu Layla, Διευθύνων Σύμβουλος της Deirezzor24 , ο οποίος δήλωσε ότι είδε αμερικανικά ελικόπτερα και <a href="https://nationalinterest.org/tag/f-35">μαχητικά αεροσκάφη F-35 να</a> αυξάνουν την παρουσία τους κατά των υποστηριζόμενων από το Ιράν δυνάμεων στην περιοχή.<br /><br />Ο Abu Layla είπε στη National Interest ότι μίλησε με την ομάδα του Jeffrey πριν από τρεις ή τέσσερις μήνες. Ισχυρίστηκε: "Υποσχέθηκαν, « δεν θα φύγουμε από τη Συρία προτού να εκτοξεύσουμε το Ιράν από τη Συρία ». "Δεν θα εγκαταλείψουν την επαρχία μας εύκολα."<br /><br />Ενώ ο Τζέιμς Τζέφρεϊ πιέζει τα αντί-ιρανικά ανόητα <a href="https://indianpunchline.com/trump-seeks-grand-bargain-with-erdogan/">όνειρα</a> του Τραμπ να κερδίσει ένα βραβείο Νόμπελ Ειρήνης διευκολύνοντας μια συμφωνία μεταξύ της Τουρκίας και των Κούρδων:<br /><br />Στην διαβόητη "μη-διπλωματική" επιστολή προς τον Ερντογάν πριν από λίγες ημέρες, ο Τράμπ είχε εκφράσει μια τολμηρή ιδέα ότι ο στρατηγός Μαζλούμ θα μπορούσε να ήταν ένας πιθανός διαπραγματευτής με τον Ερντογάν. Για να παραθέσω τον Trump, "ο στρατηγός Μαζλούμ είναι πρόθυμος να διαπραγματευτεί μαζί σας (Ερντογάν) και είναι πρόθυμος να κάνει παραχωρήσεις που δεν θα είχαν κάνει ποτέ στο παρελθόν. Επισυνάπτω εμπιστευτικά ένα αντίγραφο της επιστολής του προς εμένα που μόλις έλαβα".<br /><br /><br /><a href="https://reseauinternational.net/wp-content/uploads/2019/10/5-32.jpg"><img border="0" height="227" src="https://reseauinternational.net/wp-content/uploads/2019/10/5-32.jpg" width="280" /></a><div> <br /></div> <div> Ωστόσο, ο στρατηγός Μαζλούμ είναι ο πιο καταζητούμενος τρομοκράτης της Τουρκίας που εργάστηκε στις τάξεις του αυτονομιστικού PKK για σχεδόν 3 δεκαετίες και πρέπει να προσθέσουμε μερικές τελείες σε αυτό το σημείο. ... Ο στρατηγός Μαζλούμ είναι πιθανό να επισκεφθεί την Ουάσιγκτον σύντομα, έτσι και ο Ερντογάν. Ο Τράμπ προωθεί την κουρδική συμφιλίωση με την Τουρκία. Οι τελευταίες δεκαπενθήμερες εξελίξεις στο διπλωματικό μέτωπο έχουν απομακρύνει τη μεγαλύτερη πηγή έντασης στις σχέσεις ΗΠΑ-Τουρκίας - τη συμμαχία των ΗΠΑ με το YPG και την παρουσία Κούρδων μαχητών κατά μήκος των συνόρων της Συρίας με την Τουρκία.Όταν κάποιος συνδυάζει τις δύο υποθέσεις, μπορεί κανείς να καταλάβει το σκεπτικό πίσω από αυτό το αλλόκοτο τουΐντ:</div> <div> <br />Donald J. Trump - @realDonaldTrump - <a href="https://twitter.com/realDonaldTrump/status/1187395521805275137">17:48 UTC · Οκτ 24, 2019</a><br />Μου άρεσε πραγματικά η συνομιλία μου με τον στρατηγό @MazloumAbdi. Εκτιμά τα όσα κάναμε και εκτιμώ τι έχουν κάνει οι Κούρδοι. Ίσως ήρθε η ώρα οι Κούρδοι να αρχίσουν να κατευθύνονται προς την Περιοχή του Πετρελαίου!<br /><br />Οι Κούρδοι ζουν στο βόρειο τμήμα της ανατολικής Συρίας. Τα κοιτάσματα πετρελαίου βρίσκονται στο ανατολικό τμήμα του κυβερνείου του Deir Ezzor, 300 χιλιόμετρα νότια των κουρδικών περιοχών. Τα κοιτάσματα πετρελαίου βρίσκονται σε μια περιοχή που έχει 100% αραβικό πληθυσμό και οι Κούρδοι γενικά δεν είναι ευπρόσδεκτοι εκεί. Αλλά οι ΗΠΑ δεν θέλουν να στείλουν αρκετά στρατεύματα για να καταλάβουν τα κοιτάσματα πετρελαίου. Χρειάζονται μια δύναμη δι’ αντιπροσώπευσης που μπορούν να εμπιστευτούν.<br /><br />Εάν οι ΗΠΑ προσπαθήσουν να καταλάβουν την περιοχή πετρελαϊκών κοιτασμάτων με τη βοήθεια μιας κουρδικής πολιτοφυλακής, οι ντόπιοι Άραβες θα (επανα-) μετατραπούν αμέσως σε ISIS και θα πολεμήσουν τους κατακτητές της γης τους.<br /><br />Joshua Landis @ joshua_landis - <a href="https://twitter.com/joshua_landis/status/1187403550906826753">18:20 UTC · Οκτ 24, 2019</a><br />9. Το Ιράν και η Ρωσία είναι αντίπαλοι των ΗΠΑ, αλλά οποιαδήποτε προσπάθεια της Ουάσινγκτον να υπονομεύσει τις προσπάθειές τους για την επίτευξη σταθερότητας στη ΝΑ Συρία θα βοηθήσει μόνο τις ομάδες ISIS & εξτρεμιστικές ομάδες. Αν οι ΗΠΑ κρατήσουν στρατεύματα στην περιοχή, πάρουν πετρελαιοπηγές ή αντιστέκονται στη μετάβαση της εξουσίας, θα εξυπηρετήσουν το ISIS.<br /><br />Είχα κάποιες ελπίδες ότι ο Τραμπ είχε αναγνωρίσει ότι ο Τζέιμς Τζέφρι εργάζεται κατά της προσπάθειάς του να αποσύρει τα αμερικανικά στρατεύματα από τη Συρία. Ο Τζέφρι θα έπρεπε να είχε απολυθεί εδώ πολύ καιρό πριν. Αντ 'αυτού φαίνεται ότι ο Τραμπ ακόμα τον ακούει.<br /><br />Εν τω μεταξύ, οι Κούρδοι αποδεικνύουν και πάλι την απόλυτη έλλειψη πολιτικής ευαισθησίας τους. Το υπουργείο Εξωτερικών τους <a href="https://nationalinterest.org/blog/middle-east-watch/exclusive-inside-state-departments-meltdown-kurds-90241">πρόσβαλε</a> :<br />Ένας υπάλληλος του υπουργείου Εξωτερικών τα έσπασε και φώναξε προς τη συριακή κουρδική αντιπροσωπεία κατά τη διάρκεια μιας δραματικής διακοπής των σχέσεων μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και των Σύρων Κούρδων. Η στιγμή της υψηλής έντασης τον Σεπτέμβριο υπογραμμίζει τα διπλωματικά προβλήματα που μαστίζουν τη κυβέρνηση του Τραμπ.<br />Οι αμερικανοί απεσταλμένοι τους είπαν ψέματα και ο Τραμπ τους πρόδωσε. Ωστόσο, εξακολουθούν να πιστεύουν ότι μπορούν να κάνουν συμφωνίες και από τις δύο πλευρές της σύγκρουσης της Συρίας.<br /><br />Ali @ CoolHuh_ - <a href="https://twitter.com/CoolHuh_/status/1187423268988510208">19:39 UTC · Οκτ 24, 2019</a><br /><br />Οι SDF στις τελευταίες 24 ώρες:<br />Θέλουν τον Συριακό Αραβικό Στρατό (ΣΑΣ) να υπερασπιστεί τα σύνορα<br />Δεν αποσύρουν τους μισθοφόρους τους<br />Απέρριψαν τη Ρωσική προσφορά<br />Ζήτησαν η Ρωσία να πιέζει τη συριακή κυβέρνηση<br />Θέλουν ένα "ειδικό τμήμα" στο ΣΑΣ<br />Θέλουν τη παράνομη παρουσία των ΗΠΑ στη Συρία<br />Θέλουν διεθνείς δυνάμεις<br /><br />Ε! SDF, είστε στα καλά σας;<br /><br />Η κυβέρνηση της Συρίας και ο ρωσικός στρατός πρέπει να ενημερώσουν τους Κούρδους του ΡΚΚ ότι δεν μπορούν να παίξουν και στις δύο πλευρές του παιχνιδιού. Κανένας Σύρος ή Ρώσος στρατιώτης δεν θα διακινδυνεύσει τη ζωή του για να εξασφαλίσει και να υπερασπιστεί τις περιοχές με κουρδική πλειοψηφία κατά της τουρκικής εισβολής, ενώ οι Κούρδοι βοηθούν τις ΗΠΑ να καταλάβουν και να καταληστέψουν τα συριακά κοιτάσματα πετρελαίου. Είτε θα υποταθούν στη συριακή κυβέρνηση και τελειώνουν τις σχέσεις τους με τις ΗΠΑ είτε θα πρέπει να αντιμετωπίσουν μια τουρκική εισβολή στις βόρειες περιοχές τους.<br /><br />" Πρέπει να ειπωθεί στον «στρατηγό» Mazloum Abdi με πολύ σαφή λόγια ότι δεν υπάρχει άλλη ευκαιρία για τους Κούρδους και για τον εαυτό του να επιβιώσουν.<br /><br /><a href="http://infognomonpolitics.blogspot.com/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Συρία - Οι Κούρδοι θέλουν να παίξουν και στις δύο πλευρές

    Βαθυπράσινο χρώμα: περιοχές με κουρδική πλειοψηφία στη Β.Α. Συρία Moon of Alabama - 24 Οκτωβρίου 2019 Όταν ο πρόεδρος Trump αγνόησε τι...

Διαβάστε την συνέχεια

Από τον Ετσεβίτ στον Ερντογάν - Ο Αττίλας έχει ένα πρόσωπο!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhe9FIaDJ_iIcUlW6WgAOC_tYL4t3mk7JLqFVe89-EqLeg0uMPOb0bitT95j9JxI48PvhDrQFnwoRJnTvitQPmuL__sOazcBtfsRkaG0FbZtE5M_QosoW9KCWbz1Esccz5ApihfaKPiV3U/s1600/etsebit.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="367" data-original-width="696" height="147" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhe9FIaDJ_iIcUlW6WgAOC_tYL4t3mk7JLqFVe89-EqLeg0uMPOb0bitT95j9JxI48PvhDrQFnwoRJnTvitQPmuL__sOazcBtfsRkaG0FbZtE5M_QosoW9KCWbz1Esccz5ApihfaKPiV3U/s280/etsebit.jpg" width="280" /></a></div> <div> <b><br /></b></div> <b>Γιώργος Λυκοκάπης</b><br />Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, αναμφισβήτητα, αποτελεί ένα πολιτικό φαινόμενο στην σύγχρονη ιστορία της Τουρκίας. Όπως και άλλες πολιτικές προσωπικότητες της γείτονος, υπήρξε μία αντιφατική πολιτική προσωπικότητα. Είχε υποστεί πολλές διώξεις για την πολιτική του δράση, με αποκορύφωμα την προφυλάκισή του το 1999 για «υποκίνηση θρησκευτικού μίσους». Ως εκλεγμένος πρωθυπουργός ύψωσε τη σημαία του μετριοπαθούς και εκσυγχρονιστικού πολιτικού Ισλάμ.<div> <br />Όπως είδαμε στην πορεία, δεν μιμήθηκε απλώς τις πρακτικές των κεμαλιστών προκατόχων του. Τις τελειοποίησε σε τέτοιο βαθμό, ώστε να γεμίσει τις τουρκικές φυλακές με χιλιάδες πολιτικούς του αντιπάλους, αποκτώντας υπερεξουσίες "σουλτάνου". Σύμφωνα με τον Φετουλέχ Γκιουλέν, τον μεγάλο του εχθρό, ο Ερντογάν έχει εγκαθιδρύσει ένα καθεστώς χειρότερο από την χούντα του Κενάν Εβρέν.</div> <div> <br />Βέβαια, η παντοδυναμία του αμφισβητήθηκε στο εσωτερικό της Τουρκίας. Η θριαμβευτική εκλογή του Εκρέμ Ιμάμογλου στην δημαρχία της Κωνσταντινούπολης, υπήρξε ένα προσωπικό ράπισμα για τον Ερντογάν. Μία σειρά κορυφαίων στελεχών του κυβερνώντος κόμματος AKP, όπως ο Αμπντουλάχ Γκιούλ, ο Αλί Μπαμπατζάν και ο Αχμέτ Νταβούντογλου έχουν στραφεί ανοιχτά εναντίον του.</div> <div> <br />Όσο όμως απεχθές και αν είναι το καθεστώς του, ο Ερντογάν απέδειξε ότι είναι ένας επιδέξιος περιφερειακός παίκτης, που διαπραγματεύεται επί ίσοις όροις με την Ρωσία και τις ΗΠΑ. Είδαμε πως Μόσχα και Ουάσιγκτον, τον έβγαλαν από την δύσκολη θέση στην Συρία. Είναι αλήθεια πως ο Τούρκος πρόεδρος δεν επέτυχε απόλυτα τους νεοοθωμανικούς στόχους του. Όμως μπορεί να παρουσιάσει την απομάκρυνση του YPG από τα τουρκοσυριακά σύνορα ως νίκη, έναντι της κριτικής που του ασκεί η αντιπολίτευση. Στην πραγματικότητα, οι πολιτικές μετοχές του έχουν εκτοξευτεί, λόγω της εισβολής στη Συρία.</div> <div> <br />Τα "γεράκια" της τουρκικής αντιπολίτευσης</div> <div> <br />Η τουρκική αντιπολίτευση, εξάλλου, δεν είναι αθώα περιστερά. Είναι αλήθεια πως ο ποντιακής καταγωγής Εκρέμ Ιμάμογλου, με την γοητευτική σύζυγο του, μοιάζει περισσότερο ευρωπαϊστής, σε σχέση με τους ισλαμιστές του κυβερνώντος κόμματος. Μην ξεχνάμε όμως, πως "σοσιαλδημοκράτης μεταρρυθμιστής" ήταν και ο Μπουλέντ Ετσεβίτ, ο πρωθυπουργός του "Αττίλα" το 1974.<br />Στην πραγματικότητα, η τουρκική αντιπολίτευση, με εξαίρεση το κουρδικό κόμμα HDP, υπερθεματίζει στον εθνικισμό. </div> <div> <br /></div> <div> Δεν είναι μόνο ο Τούρκος πρόεδρος Ερντογάν που αμφισβητεί την αξιοποίηση των ενεργειακών κοιτασμάτων της Κυπριακής Δημοκρατίας, προχωρώντας σε παραλληλισμούς με τον "Αττίλα". Σε αντίστοιχες δηλώσεις είχε προχωρήσει τον περασμένο Νοέμβριο, η "λύκαινα" Μεράλ Ακσενέρ, η επικεφαλής του ακροδεξιού "Καλού Κόμματος".</div> <div> <br />Ο επικεφαλής της κεμαλικής αντιπολίτευσης του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος (CHP), ο "κοσμικός" Κεμάλ Κιλιντσάρογλου, αναφέρονταν σε "ελληνική κατοχή" 18 νησιών του Αιγαίου, ήδη από το 2017! Θα λέγαμε πως υποστηρίζει μία κεμαλική εκδοχή του δόγματος Νταβούντογλου για «μηδενικά προβλήματα με τους γείτονες», αλλά μόνο προς ανατολάς. Ο Κεμάλ Κιλιντσάρογλου επιθυμεί την αναθέρμανση των σχέσεων της Τουρκίας με το καθεστώς Σίσι στην Αίγυπτο και με το καθεστώς Άσαντ.</div> <div> <br />Έχει δηλώσει πως υποστηρίζει την οριοθέτηση της ΑΟΖ μεταξύ Αιγύπτου και Τουρκίας, φυσικά με τους γνωστούς τουρκικούς όρους κι όχι με βάση το Δίκαιο της Θάλασσας. Αυτό που έχει στον νου του ο Κιλιντσάρογλου και το κόμμα τους είναι η περίφημη "Γαλάζια Πατρίδα", χωρίς το όνομα, επειδή αυτό το έχουν κατοχυρώσει οι του Ερντογάν. Υπενθυμίζουμε τους περίφημους χάρτες του Χουλουσί Ακάρ, με βάση τους οποίους η Ελλάδα "κλέβει" την ΑΟΖ της Λιβύης!</div> <div> <br />Ο "σοσιαλδημοκράτης Αττίλας"</div> <div> <br />Ο επικεφαλής των κεμαλιστών εμφανίζεται ιδανικότερος να εφαρμόσει την αναθεωρητική ατζέντα της Άγκυρας σε Αιγαίο και Κύπρο, χωρίς τους τυχοδιωκτισμούς του προέδρου Ερντογάν και χωρίς τη σφραγίδα του πολιτικού Ισλάμ και την κόντρα με τη Δύση. Ο Κιλιντσάρογλου, όμως, είναι πολιτικός χωρίς ακτινοβολία και χωρίς δυνατότητα να εκτοπίσει τον Ερντογάν από τον θρόνο του.</div> <div> <br />Αυτό δεν σημαίνει πως δεν παραμένει στόχος. Πριν μερικούς μήνες έπεσε θύμα προπηλακισμού από οπαδούς του Ερντογάν, οι οποίοι τον γρονθοκόπησαν και τον έβριζαν προδότη. Σίγουρα ήταν πιο τυχερός από τον πολιτικό πρόγονό του, τον Μπουλέντ Ετσεβίτ, τον πρωθυπουργό του "Αττίλα". </div> <div> <br /></div> <div> Το 1975 ο Τούρκος πολιτικός, κατά την διάρκεια ομιλίας του στην μικρή πόλη Γκερέντε, είχε κινδυνεύσει να λιντσαριστεί από ένοπλες συμμορίες Γκρίζων Λύκων και φανατικών ισλαμιστών.<br />Μοιάζει απίστευτο, αλλά μόλις έναν χρόνο μετά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο, ο πρωθυπουργός του "Αττίλα" είχε στοχοποιηθεί από παρακρατικούς σαν "προδότης" και "σύμμαχος των κομμουνιστών"! Όπως προαναφέραμε η τουρκική πολιτική ιστορία είναι γεμάτη αντιφάσεις.</div> <div> <br />Ο Ετσεβίτ υπήρξε ένας διανοούμενος, ένας «λάτρης της αγγλικής ποίησης του 17ου αιώνα», όπως σημείωσε ο Guardian στην νεκρολογία του. Ήταν υποστηρικτής σημαντικών κοινωνικών μεταρρυθμίσεων, ένα είδος "κεμαλικού δρόμου προς τη σοσιαλδημοκρατία"! Υπήρξε, θύμα του τουρκικού παρακράτους, αλλά ταυτόχρονα και θύτης. Όπως προαναφέραμε, ήταν ο πρωθυπουργός του "Αττίλα" το 1974 και επί πρωθυπουργίας του το 2000 έγινε η σφαγή δεκάδων πολιτικών κρατουμένων στα διαβόητα Λευκά Κελιά της Τουρκίας.</div> <div> <br />Για τους οπαδούς του, ο Κιλιντσάρογλου είναι ο "Τούρκος Γκάντι", αλλά η ομοιότητά του με τον Ινδό ηγέτη είναι μόνο φυσιογνωμική. Στην πραγματικότητα το κεμαλικό CHP, όπως και το κόμμα της Ακσενέρ, κυριαρχείται από "γεράκια". Ο επιθετικός αναθεωρητισμός είναι κομβικό στοιχείο της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής και δεν θα αλλάξει είτε πρόεδρος είναι ο Ερντογάν, ή οποιοσδήποτε άλλος.<br /> <a href="https://slpress.gr/diethni/apo-ton-etsevit-ston-erntogan-o-quot-attilas-quot-echei-ena-prosopo/">slpress.gr</a><br /><br /><a href="http://i-epikaira.blogspot.com/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Από τον Ετσεβίτ στον Ερντογάν - Ο Αττίλας έχει ένα πρόσωπο!

Γιώργος Λυκοκάπης Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, αναμφισβήτητα, αποτελεί ένα πολιτικό φαινόμενο στην σύγχρονη ιστορία της Τουρκίας. Όπως και ά...

Διαβάστε την συνέχεια

Foreign Affairs: Γιατί ο Trump έκανε δώρο στον Putin τη Συρία - Τι στοιχεύει

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj342tWmf7xoc8UohR3utngAc9cBqsINlVv5tXMEomF6BCvZ0h-ardmQuTaad_GlcUaXzRIEBZjBTkJvItt69-njGHdiMVb799n96Z9drKEqzqANB1wzlkWsUDF8xMAei3s6j-hCAuDZIk/s1600/Foreign+Affairs.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="378" data-original-width="900" height="117" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj342tWmf7xoc8UohR3utngAc9cBqsINlVv5tXMEomF6BCvZ0h-ardmQuTaad_GlcUaXzRIEBZjBTkJvItt69-njGHdiMVb799n96Z9drKEqzqANB1wzlkWsUDF8xMAei3s6j-hCAuDZIk/s280/Foreign+Affairs.jpg" width="280" /></a></div> <div> <b><i><br /></i></b></div> <b><i>Michael McFaul*</i></b><br /> Η ιδιωτικοποιημένη εξωτερική πολιτική του Αμερικανού προέδρου αποτελεί δώρο για την Ρωσία <br /> Επί δεκαετίες, αν όχι αιώνες, οι ακαδημαϊκοί συζητούν το τι έχει μεγαλύτερη σημασία στις διεθνείς υποθέσεις: Οι δομικές δυνάμεις, όπως η σχετική ισχύς μεταξύ των κρατών, ή οι ιδέες και οι αποφάσεις των μεμονωμένων ηγετών. <br />Αλλά τουλάχιστον όσον αφορά τις Ηνωμένες Πολιτείες, ο πρόεδρος Donald Trump μπορεί να βάλει μια άνω τελεία στην συζήτηση.<div> <br />Μετά από μια αργή εκκίνηση, ο Trump έχει επηρεάσει σχεδόν κάθε πτυχή της εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ. Και η μέχρι στιγμής ιστορία δεν εμπνέει. <br />Ο Trump εξατομίκευσε, ιδιωτικοποίησε και αποθεσμοποίησε την εξωτερική πολιτική εις βάρος του εθνικού συμφέροντος. <br />Αυτή η τάση έχει επιταχυνθεί τους τελευταίους μήνες, με αποκορύφωμα δύο καταστροφικά σφάλματα σε σχέση με την Ουκρανία και την Συρία. <br />Στην διαδικασία, το αμερικανικό κοινό υπέφερε, οι σύμμαχοι των ΗΠΑ έχασαν, και οι αντίπαλοι των ΗΠΑ κέρδισαν –κανείς άλλος περισσότερο από τον Ρώσο πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν.<br /><br />Κάνε το σωστό<br /><br />Πριν από τρία χρόνια, οι Ηνωμένες Πολιτείες ήταν το πιο ισχυρό κράτος του κόσμου, ικανό να επηρεάσει τα αποτελέσματα σε όλες τις ηπείρους και σε κάθε περιοχή θεμάτων. <br />Αλλά από την αρχή της προεδρίας του, ο Trump επέλεξε την οπισθοχώρηση. Ακολούθησε με ζέση το δόγμα του περί απόσυρσης, εγκαταλείποντας μέσα σε λίγες μέρες από την ανάληψη των καθηκόντων του την εμπορική συμφωνία 12 εθνών γνωστή ως Trans-Pacific Partnership, στην συνέχεια αποσύρθηκε από την πυρηνική συμφωνία με το Ιράν, από την συμφωνία του Παρισιού για το κλίμα, και την Συμφωνία για τις Πυρηνικές Δυνάμεις Μέσου Βεληνεκούς (Intermediate-Range Nuclear Forces Treaty) με την Ρωσία. Έκτοτε έχει απειλήσει να εγκαταλείψει πολλούς άλλους πολυμερείς οργανισμούς και συμφωνίες.<div> <br />Παρ' όλα αυτά, υπήρχαν κάποιες υπόνοιες συνέχειας με τις προηγούμενες διοικήσεις, τουλάχιστον κατά το πρώτο έτος της προεδρίας του Trump. <br />Οι ανώτεροι υπάλληλοι της εθνικής ασφάλειας του Trump έμοιαζαν με εκείνους των προηγούμενων διοικήσεων σχετικά με τα διαπιστευτήρια και την εμπειρία τους, ειδικά όταν ο HR McMaster ανέλαβε ως σύμβουλος εθνικής ασφάλειας τον Φεβρουάριο του 2017. <br />Και, όπως και οι προκάτοχοί του, ο Trump δεν απέπεμψε τους χιλιάδες -ίσως δεκάδες χιλιάδες- μη κομματικοποιημένους επαγγελματίες καριέρας στις δύο δεκάδες Υπουργεία και Υπηρεσίες που εμπλέκονται στον σχεδιασμό και την εφαρμογή της εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ.</div> <div> <br />Αυτές οι δυνάμεις υπέρ της συνέχειας -μαζί με το Κογκρέσο των ΗΠΑ, τα ανεξάρτητα μέσα ενημέρωσης, τις επιχειρηματικές ομάδες και μη κυβερνητικές οργανώσεις- διαμόρφωσαν και συγκράτησαν για κάποιο χρονικό διάστημα την εξωτερική πολιτική της διοίκησης. <br />Οι επικρίσεις του Trump σχετικά με τους «ατελείωτους πολέμους» δεν μεταφράστηκαν αρχικά στην απόσυρση στρατιωτών των ΗΠΑ από το Αφγανιστάν, το Ιράκ ή την Συρία. <br />Στην Ασία, η διοίκησή του ήταν συστηματικότερη όσον αφορά την διάγνωση των απειλών για την οικονομία και την ασφάλεια που έχουν τεθεί από την Κίνα, αλλά αυτή η μετατόπιση ήταν ήδη σε εξέλιξη πριν αναλάβει καθήκοντα και αντικατοπτρίζει μια αναδυόμενη συναίνεση των δύο κομμάτων [των ΗΠΑ]. </div> <div> <br />Ο Τραμπ επιτίμησε το ΝΑΤΟ, αλλά οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν αποχώρησαν από την συμμαχία.<br />Ακόμη και η πολιτική του Τραμπ για την Ρωσία αρχικά διέφερε ελάχιστα από την προσέγγιση του προέδρου Μπαράκ Ομπάμα μετά το 2014. Αν και ο υποψήφιος Τραμπ είχε εξετάσει την άρση των κυρώσεων για την Ρωσία και αναγνώρισε ως νόμιμη την προσάρτηση της Κριμαίας από αυτήν, ενίσχυσε την υποστήριξη προς το ΝΑΤΟ, και μάλιστα προχώρησε περισσότερο από τον Ομπάμα στην παροχή θανατηφόρου στρατιωτικής βοήθειας στην Ουκρανία. <br />Ο Τραμπ όντως προσέδωσε μια ευπρόσδεκτη αλλαγή στην πολιτική των ΗΠΑ για το Κρεμλίνο με το να μην συζητά πλέον για δημοκρατικές μεταρρυθμίσεις ή παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, αλλά μέχρις εκεί.</div> <div> <br />Για τη Μόσχα αυτή η συνέχιση της πολιτικής ήταν μια απογοήτευση. Οι παρένθετοι του Πούτιν στην ρωσική τηλεόραση θρήνησαν την αδυναμία του Trump, την οποία απέδωσαν στο «βαθύ κράτος» των ΗΠΑ -ο Τραμπ ήθελε να κάνει το «σωστό», ισχυρίστηκαν, αλλά περιορίστηκε από τις συμβατικές ελίτ της εξωτερικής πολιτικής που λειτουργούσαν τα επί της εθνικής ασφάλειας Υπουργεία του ˙ τους επαγγελματίες γραφειοκράτες στο Υπουργείο Εξωτερικών, στο Υπουργείο Άμυνας και στην CIA˙ και τους ρωσόφοβους στα αμερικανικά «mainstream» μέσα μαζικής ενημέρωσης και στο Δημοκρατικό Κόμμα.</div> <div> <br />Ο ίδιος ο Πούτιν αναγνώρισε τις εγχώριες πολιτικές στις Ηνωμένες Πολιτείες ως το κύριο εμπόδιο που απέτρεπε τον Trump από το να επιδιώξει ένα λιώσιμο των πάγων με την Ρωσία. Δεν έκανε λάθος. <br />Αλλά αντί για ένα μοχθηρό βαθύ κράτος που εργάζεται ενάντια στον πρόεδρο των ΗΠΑ, ήταν οι επαγγελματίες της εθνικής ασφάλειας στην διοίκησή του, συμπεριλαμβανομένων των πολιτικών που ο ίδιος διόρισε, οι οποίοι μετρίαζαν μερικές από τις πιο ακραίες φιλο-Πουτινικές τάσεις του Τραμπ.<br /><br />Μία γραφειοκρατία ξηλώνεται <br /><br />Το Κρεμλίνο ίσως, τελικά, να παίρνει αυτό που θέλει. <br />Σταδιακά, αλλά κυρίως πέρσι, ο Trump διάβρωσε την κανονική διαδικασία λήψης αποφάσεων για την εθνική ασφάλεια, περιθωριοποίησε τους επαγγελματίες που συνήθως διαμορφώνουν και εκτελούν την εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ, και τοποθέτησε τα ιδιωτικά του συμφέροντα και τις άστοχες προσωπικές θεωρίες του –συχνά διαμορφωμένες από παραπληροφόρηση και θεωρίες συνωμοσίας- πάνω απ' όλα τα άλλα. Το αποτέλεσμα ήταν μια καταστροφή για τα εθνικά συμφέροντα των ΗΠΑ και ένα δώρο για την Ρωσία.</div> <div> <br />Από τότε που έφυγε ο McMaster από την διοίκηση τον Απρίλιο του 2018, εγκαταλείφθηκαν οι τυποποιημένες διαδικασίες για την λήψη αποφάσεων εθνικής ασφάλειας. <br />Ο Trump σπάνια παρευρίσκεται στις συνεδριάσεις του Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας (NSC). <br />Προτιμά να παίρνει τις δικές του αποφάσεις, με βάση την διαίσθηση και τις προσωπικές προτιμήσεις και χωρίς συμβουλές από ειδικούς. <br />Νωρίτερα αυτόν τον μήνα, ο νέος σύμβουλος για την εθνική ασφάλεια, Robert O'Brien, ανακοίνωσε σχέδια να μειώσει σημαντικά το προσωπικό της NSC και να αντικαταστήσει πολλά από τα στελέχη καριέρας του [οργανισμού] με πολιτικά διορισμένους.</div> <div> <br />Το διαβόητο πλέον τηλεφώνημα του Τραμπ προς τον πρόεδρο της Ουκρανίας, Volodymyr Zelensky, τον Ιούλιο, αποκάλυψε ακριβώς πόσο δυσλειτουργικές έχουν γίνει οι διαδικασίες στον Λευκό Οίκο. <br />Εκεί φαίνεται ότι δεν υπήρχε προηγούμενη συζήτηση σχετικά με τους στόχους εθνικής ασφάλειας που θα έπρεπε να επιδιωχθούν κατά το τηλεφώνημα. <br />Ο Trump δεν διάβασε σημεία προς συζήτηση που να έχουν ελεγχθεί από το NSC. Είναι σοκαριστικό ότι ο τότε Σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας, John Bolton, δεν ενημέρωσε τον πρόεδρο πριν το τηλεφώνημα και δεν άκουσε ούτε καν την συνομιλία. </div> <div> <br />Εξίσου ανορθόδοξος, ο υπουργός Εξωτερικών, Mike Pompeo, ήταν στην [τηλεφωνική] γραμμή.<br />Το τηλεφώνημα του Τραμπ με τον Τούρκο πρόεδρο, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, στις αρχές Οκτωβρίου, μετά το οποίο ο Αμερικανός πρόεδρος έδωσε το πράσινο φως για μια τουρκική στρατιωτική εισβολή στην Συρία, φαίνεται ότι ακολούθησε παρόμοιο μοτίβο: Καμία προηγούμενη συνάντηση του NSC για τον έλεγχο της σοφίας της συναίνεσης με τον Ερντογάν, καμία ενημέρωση πριν το τηλεφώνημα, και καθόλου σημεία για συζήτηση προετοιμασμένα από το προσωπικό του NSC. <br />Το περίεργο, αντιεπαγγελματικό και τελικά αναποτελεσματικό γράμμα του Τραμπ με το οποίο απειλεί τον Ερντογάν, προφανώς δεν ήταν προϊόν των κανονικών διαδικασιών σύνταξης και έγκρισης του NSC, επίσης.</div> <div> <br />Άλλα Υπουργεία και Υπηρεσίες έχουν δει τους κανόνες και τις διαδικασίες τους -για να μην αναφέρουμε την ακεραιότητά τους- να βρίσκονται επίσης υπό προεδρική επίθεση. Ο πρώτος στόχος του Trump, ακόμη και πριν από την ορκωμοσία του, ήταν η CIA, ακολουθούμενη από το FBI και την κοινότητα των [μυστικών] πληροφοριών ευρύτερα. <br />Τον Ιούλιο του 2018, ο Τραμπ βρισκόταν δίπλα στον Πούτιν στην σύνοδο κορυφής στο Ελσίνκι και απέρριψε δημοσίως τα ευρήματα της κοινότητας πληροφοριών των ΗΠΑ σχετικά με την εκστρατεία παρεμβάσεων της Ρωσίας στις προεδρικές εκλογές του 2016.<br />Ομοίως, ο Trump έχει βλάψει σοβαρά την αξιοπιστία και την ικανότητα του Υπουργείου Εξωτερικών, υποθέτοντας ότι μπορεί να κάνει την σκληρή δουλειά της διπλωματίας από μόνος του. <br />Αυτή η προσέγγιση δεν έχει ακόμη επιφέρει σαφείς επιτυχίες στο Αφγανιστάν, την Κίνα, το Ιράν ή την Βόρεια Κορέα. </div> <div> <br />Αλλά έβλαψε τις σχέσεις του προέδρου με αξιωματούχους καριέρας της υπηρεσίας εξωτερικών, σχέσεις που εντάθηκαν περαιτέρω από την απόφασή του να απολύσει την πρέσβειρα των ΗΠΑ στην Ουκρανία, Marie Yovanovitch, βάσει αθεμελίωτων φημών από έναν ιδιώτη πολίτη -πιθανότατα τον προσωπικό δικηγόρο του Trump, Rudy Giuliani.<br />Η απόσυρση [μετά από απόφαση] του Trump των αμερικανικών στρατευμάτων από την Συρία -μια ακόμα απόφαση που ελήφθη, κατά τα φαινόμενα, κατά μόνας και παρορμητικά- υπονόμευε επίσης την θέση του Υπουργείου Άμυνας και την φήμη των Αμερικανών στρατιωτών που μάχονται στην Συρία, μερικοί εκ των οποίων εξέφρασαν ταπείνωση και αμηχανία για την εγκατάλειψη των Κούρδων συμμάχων τους. <br />Τρία θεσμικά όργανα που είναι κρίσιμα για την εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ -η κοινότητα των πληροφοριών, το υπουργείο Εξωτερικών και το Πεντάγωνο- τώρα έχουν βαθιά πληγωμένες σχέσεις με τον πρόεδρο.<br /><br />Η ζημιά έχει γίνει<br /><br />Η επίθεση του Trump στις συμβατικές διαδικασίες λήψης αποφάσεων του επέτρεψε να προσωποποιήσει και να ιδιωτικοποιήσει την εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ, συχνά με τρόπους που ωφελούν το Κρεμλίνο περισσότερο από τον Λευκό Οίκο. <br />Το γεγονός αυτό ήταν ιδιαίτερα έντονα και ανησυχητικά καταφανές κατά το τηλεφώνημα του προέδρου με τον Zelensky τον Ιούλιο, στην διάρκεια του οποίου ο Trump πρότεινε να άρει το πάγωμα της στρατιωτικής βοήθειας προς την Ουκρανία και να συναντηθεί με τον νεοεκλεγέντα Zelensky στο Οβάλ Γραφείο. </div> <div> <br />Σε αντάλλαγμα, ο Trump ζήτησε από τον Zelensky να ξεκινήσει νέες έρευνες σχετικά με αναπόδεικτους ισχυρισμούς για διαφθορά από τον Hunter Biden, τον γιο του πρώην αντιπροέδρου Joe Biden, και ισχυρίστηκε ότι η Ουκρανία ενεπλάκη στις προεδρικές εκλογές των ΗΠΑ το 2016. (Αυτό το θέμα, αρχικά βασισμένο σε ανακατασκευασμένο αντίγραφο του τηλεφωνήματος, ενισχύθηκε έκτοτε από περαιτέρω στοιχεία σε γραπτά μηνύματα μεταξύ διπλωματών του Υπουργείου Εξωτερικών και Ουκρανών αξιωματούχων και μαρτυρίες από αξιωματούχους των ΗΠΑ που ασχολούνται με τις σχέσεις ΗΠΑ-Ουκρανίας).</div> <div> <br />Με το να μην αναφέρει καν τις στρατιωτικές παρεμβάσεις της Ρωσίας στην Κριμαία και τη Ντόνμπας κατά την διάρκεια του τηλεφωνήματός του με τον Ζέλενσκι, ο Τραμπ μπόρεσε να καταστήσει σαφή την αδιαφορία του για την κυριαρχία και την δημοκρατική εδραίωση της Ουκρανίας. <br />Αυτή είναι μια νίκη για τον Πούτιν. Η πολιτικοποίηση της στρατιωτικής βοήθειας από τον Trump αποδυνάμωσε την προηγούμενη σταθερή δέσμευση των Ηνωμένων Πολιτειών για την άμυνα της Ουκρανίας -άλλο ένα δώρο στον Πούτιν. <br />Με το να καταγραφεί και δημοσιευθεί η καταδεκτικότητα και η κολακεία του Zelensky προς τον Trump στο σημείωμα επί του τηλεφωνήματος, έκανε τον νέο ηγέτη της Ουκρανίας να φαίνεται αδύναμος -ακόμα ένα παραδοτέο στον Πούτιν. </div> <div> <br />Οι επακόλουθες επανειλημμένες αναφορές του Trump για την Ουκρανία ως διεφθαρμένη έχουν επίσης βλάψει την φήμη της χώρας ακριβώς την στιγμή που οι νεοεκλεγέντες πρόεδρος και κοινοβούλιο έχουν την ευκαιρία να αποκοπούν από την διαφθορά του παρελθόντος. <br />Γράψτε μια ακόμα νίκη για τον Πούτιν.<br />Και αυτή η λίστα δεν περιλαμβάνει τις ζημιές στις ίδιες τις Ηνωμένες Πολιτείες: Η προσπάθεια του Trump να χρησιμοποιήσει τα χρήματα των φορολογουμένων για την επιδίωξη ιδιωτικών στόχων αμαυρώνει την φήμη των Ηνωμένων Πολιτειών ως ηγέτη του ελεύθερου κόσμου. <br />Οι διαδικασίες μομφής που πυροδοτήθηκαν από το τηλεφώνημα θα αποσπούν την κυβέρνησή του από την δέσμευσή της σε κρίσιμα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής που αφορούν την Κίνα, το Ιράν, την Βόρεια Κορέα και την Βενεζουέλα.</div> <div> <br />Οι λανθασμένες μονομερείς αποφάσεις του Trump στην Συρία έχουν επίσης βοηθήσει τον Πούτιν: Η Μόσχα επωφελείται από τις εντάσεις εντός του ΝΑΤΟ που προκάλεσε η τουρκική επίθεση εναντίον των Κούρδων. <br />Οι Κούρδοι, από την πλευρά τους, στρέφονται προς τον Σύρο αυταρχικό Μπασάρ αλ-Άσαντ και τον Πούτιν στην απελπισμένη αναζήτηση ενός νέου προστάτη. <br />Γενικότερα, η υποχώρηση των ΗΠΑ στην Συρία ενίσχυσε τους άλλους εχθρούς των ΗΠΑ -τον Assad, την Χεζμπολάχ, το Ιράν και το Ισλαμικό Κράτος (ή ISIS)- και αποθάρρυνε τους εγγύτερους συμμάχους των Ηνωμένων Πολιτειών στην περιοχή. <br />Η Ουάσινγκτον φαίνεται τώρα αναξιόπιστη σε μια εποχή που η Μόσχα τοποθετεί τον εαυτό της ως εναλλακτικό μεσίτη ισχύος στην περιοχή -όχι μόνο στους Κούρδους αλλά στους Σαουδάραβες, τους Τούρκους και τους Ισραηλινούς.</div> <div> <br />Μια τυποποιημένη διαδικασία για την διαμόρφωση και την εκτέλεση της εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ θα είχε προβλέψει αυτούς τους κινδύνους και θα εργαζόταν για να τους εξουδετερώσει. <br />Μια τέτοια διαδικασία δεν υπάρχει πλέον, επιτρέποντας σε ένα άτομο να αφήσει τα προσωπικά του συμφέροντα και τις λανθασμένες παρορμήσεις του να αναμορφώνουν ριζικά την εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ. Στις δύο μεγαλύτερες αρένες της αμερικανο-ρωσικής σύγκρουσης την τελευταία δεκαετία -την Ουκρανία και την Συρία- ο Τραμπ μόλις παρέδωσε στον Πούτιν και στους συμμάχους του μεγάλες νίκες, χωρίς μάχη και χωρίς να λάβει τίποτα ως αντάλλαγμα.<br /><br /><b><i>*Michael McFaul (Διευθυντής του Ινστιτούτου Διεθνών Σπουδών Freeman Spogli στο Πανεπιστήμιο Στάνφορντ και συγγραφέας του βιβλίου με τίτλο From Cold War to Hot Peace: An American Ambassador in Putin’s Russia)</i></b><br /><br />πηγή<br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div> </div>

Foreign Affairs: Γιατί ο Trump έκανε δώρο στον Putin τη Συρία - Τι στοιχεύει

Michael McFaul* Η ιδιωτικοποιημένη εξωτερική πολιτική του Αμερικανού προέδρου αποτελεί δώρο για την Ρωσία Επί δεκαετίες, αν όχι αιώνες...

Διαβάστε την συνέχεια