Γιατί ο Ερντογάν δεν βάζει χέρι στην Αρμενία

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiiT1mhStdE9pL2KjLkZ5Syht9cvIUzG6LzTWjJ5JoblF1G8F9rryWuFbjyKpTW2xfMsBd3u1UkswbSM5fKzMbRKohMErOFCstqyhVuslQ_BG271MBJqxQunBNCMQXVdgENHqQ83QIYbBo/s1600/armenia.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="367" data-original-width="696" height="147" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiiT1mhStdE9pL2KjLkZ5Syht9cvIUzG6LzTWjJ5JoblF1G8F9rryWuFbjyKpTW2xfMsBd3u1UkswbSM5fKzMbRKohMErOFCstqyhVuslQ_BG271MBJqxQunBNCMQXVdgENHqQ83QIYbBo/s280/armenia.jpg" width="280" /></a></div> <b><br /> Γιώργος Λυκοκάπης</b><br /> Ο Ταγίπ Ερντογάν δήλωσε σε ομιλία του ότι «οι Έλληνες στρατιώτες έκαψαν την Σμύρνη«. Ο Τούρκος Πρόεδρος κινείται στο ίδιο μήκος κύματος με τους Kεμαλιστές προκατόχους του. Πάγια θέση τους είναι ότι η πυρπόληση της Σμύρνης έγινε από τον ελληνικό στρατό, κατά την αποχώρηση του από το μικρασιατικό μέτωπο. <br /> <br /> Όταν ακόμα και Έλληνες ιστορικοί χαρακτήρισαν τα τραγικά γεγονότα στην Σμύρνη ως «συνωστισμό», δεν πρέπει να αιφνιδιαζόμαστε από τον ανιστόρητο ισχυρισμό του Ερντογάν. Πόσο μάλλον όταν είναι αναμενόμενες οι εθνικιστικές εξάρσεις στην Τουρκία, λόγω της προεκλογικής περιόδου. Όμως σε διαφορετικό μήκος κύματος ήταν η δήλωση του για την επέτειο της γενοκτονίας των Αρμενίων. <br /> <br /> Ο Τούρκος Πρόεδρος δήλωσε «πως το τουρκικό έθνος συμμερίζεται τους πόνους των Αρμενίων«, χωρίς φυσικά να μιλήσει για γενοκτονία. Πάλι ο Ερντογάν κινείται στο ίδιο μήκος κύματος με τον Κεμάλ Ατατούρκ. Ο ιδρυτής της τουρκικής Δημοκρατίας είχε χαρακτηρίσει την εξόντωση των Αρμενίων ως «μία επαίσχυντη πράξη» των Νεότουρκων.<br /> <br /> Βλέπουμε πως ο Ερντογάν επιλέγει να κρατήσει χαμηλούς τόνους έναντι της Αρμενίας, αν και έχει συμμαχήσει με τους Γκρίζους Λύκους, το κόμμα της τουρκικής άκρας δεξιάς. Η Τουρκία δεν δεσμεύεται πλέον από την συνθήκη ειρήνης που υπέγραψε με την Αρμενία ο Ερντογάν ως πρωθυπουργός το 2009. Η κυβέρνηση του Σερζ Σαρκισιάν ακύρωσε μονομερώς την ιστορική συνθήκη ειρήνευσης τον περασμένο Μάρτιο. Έναν μήνα μετά ο Αρμένιος πρωθυπουργός αναγκάστηκε να παραιτηθεί μετά από μαζικές αντικυβερνητικές διαδηλώσεις που σημειώθηκαν στην Αρμενία. Παρόλα αυτά ο Ερντογάν αποφεύγει να εκμεταλλευτεί το κενό εξουσίας που υπάρχει στην χώρα. <br /> <br /> Η Τουρκία είναι στρατηγικός σύμμαχος του Αζερμπαϊτζάν,το οποίο διεκδικεί από την Αρμενία το Ναγκόρνο-Καραμπάχ. Η διαφιλονικούμενη περιοχή υπήρξε πεδίο σφοδρών πολεμικών συγκρούσεων μεταξύ Αζέρων και Αρμενίων την δεκαετία του ’90. Παρόλο που ο Ερντογάν εμφανίζεται ως ο προστάτης των απανταχού μουσουλμάνων, παρατηρούμε πως σιωπά για τα «εθνικά δίκαια» των επίσης μουσουλμάνων Αζέρων στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ. <br /> <br /> Παρεμένει «παγωμένη» η σύγκρουση <br /> <br /> Η Αρμενία βρίσκεται υπό την απόλυτη επιρροή της Μόσχας, ακόμα και μετά την διάλυση της ΕΣΣΔ. Στον πόλεμο της δεκαετίας του ’90 η Ρωσία υποστήριξε την Αρμενία, ενώ η Τουρκία το Αζερμπαϊτζάν. Οι συγκρούσεις σταμάτησαν το 1994, χωρίς να υπογραφεί συνθήκη ειρήνης μεταξύ των δύο πρώην σοβιετικών δημοκρατιών. Οι Αζέροι εξακολουθούν να διεκδικούν το Ναγκόρνο-Καραμπάχ, παρόλο που η πλειονότητα των κατοίκων είναι Αρμένιοι. Η διεθνής κοινότητα αναγνωρίζει πως η περιοχή όντως αποτελεί τμήμα του Αζερμπαϊτζάν, χωρίς όμως να προκρίνει την στρατιωτική επίλυση του ζητήματος. <br /> <br /> Είναι μία από τις αναρίθμητες «παγωμένες συγκρούσεις» του μετακομμουνιστικού Καυκάσου. Τον Απρίλιο του 2016 υπήρξε μία προσωρινή αναζοπύρωση των πολεμικών συγκρούσεων στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ. Ήταν όμως η περίοδος που είχαμε την κρίση στις σχέσεις Μόσχας-Άγκυρας, με αφορμή την κατάρριψη του ρωσικού μαχητικού στην Συρία. Τον Ιούνιο του ίδιου έτους ο Ερντογάν απέστειλε την περιβόητη επιστολή συγνώμης στον Ρώσο Πρόεδρο. Από τότε οι σχέσεις της Τουρκίας με την Ρωσία έχουν πάρει την μορφή στρατηγικής συμμαχίας.<br /> <br /> Σε τετοιο σημείο ώστε ο Ερντογάν επιμελώς να αποφεύγει να εκμεταλευτεί την επιρροή της Άγκυρας στους μουσουλμανικούς πληθυσμούς του Καυκάσου. Αναφερόμαστε στην Τσετσενία, στην Ινγκουσετία, στους μουσουλμάνους της Κριμαίας και φυσικά στο ζήτημα του Ναγκόρνο-Καραμπάχ. Είναι ο λόγος που δεν υπάρχει σοβαρό ενδεχόμενο να επαναληφθούν οι συγκρούσεις του 2016 ανάμεσα στην Αρμενία και το Αζερμπαϊτζάν.<br /> Ούτε το σενάριο μίας μονομερής στρατιωτικής εισβολής του Αζερμπαϊτζάν στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ μοιάζει πιθανό. Ο Αζέρος Πρόεδρος Ιλχάμ Αλίεφ έχει άριστες σχέσεις με την Τουρκία και την Δύση, αλλά φροντίζει να διατηρεί καλές σχέσεις και με την Ρωσία. Είναι αρκετά έξυπνος για να έχει το τέλος του Μιχαήλ Σαακασβίλι στην Γεωργία. <br /> <br /> Ο τότε πρόεδρος της Γεωργίας αποπειράθηκε το 2008 να καταστείλει στρατιωτικά τις αυτονομιστικές τάσεις της Οσετίας και της Αμπχαζίας, δύο ρωσόφιλων επαρχιών της χώρας. Ακολούθησε η στρατιωτική εισβολή της Ρωσίας, η οποία μακροπρόθεσμα έφερε την πτώση του Σαακασβίλι. Ο Ιλχάμ Αλίεφ έχει δείξει πως διαβάζει σωστά τις ισορροπίες στον Καύκασο, όπως ακριβώς ο πατέρας του Χαϊντάρ. Επομένως δεν θα επιχειρήσει να μπει «σφήνα» στην συμμαχία Μόσχας-Άγκυρας. <br /> <br /> Η Ρωσία δεν βλέπει «έγχρωμη επανάσταση» στην Αρμενία <br /> <br /> Ο φιλορώσος πρωθυπουργός Σερζ Σαρκισιάν κυβερνούσε την Αρμενία αδιαλείπτως από το 2007, τα τελευταία χρόνια ως πρόεδρος. Στα μέσα Απριλίου ανακοίνωσε την πρόθεση του να μεταπηδήσει στην πρωθυπουργία της χώρας. Προκλήθηκε λαϊκός ξεσηκωμός στην Αρμενία, με την αντιπολίτευση να τον κατηγορεί για διαφθορά και αυταρχισμό. <br /> <br /> Είναι ίσως ο λόγος που ο Σαρκισιάν ακύρωσε προηγουμένως την συνθήκη ειρήνης με την Τουρκία. Εκμεταλευόμενος τα αντιτουρκικά αισθήματα των Αρμένιων, υπολόγιζε πως δεν θα συναντούσε αντιδράσεις στα σχέδια του να μακροημερεύσει στην εξουσία. Επίσης υπολόγιζε λανθασμένα στην στήριξη της Ρωσίας για την καταστολή των κινητοποίησεων. Η Μόσχα χαρακτήρισε τις διαδηλώσεις «εσωτερικό ζήτημα της Αρμενίας», αρνούμενη οποιαδήποτε εμπλοκή. Τότε ο Σαρκισιάν συνειδητοποίησε πως δεν είχε άλλη επιλογή από την παραίτηση, η οποία ανακοινώθηκε την περασμένη Δευτέρα.<br /> <br /> Για την ώρα η Μόσχα τηρεί χαμηλούς τόνους για το ζήτημα της Αρμενίας. Αποφεύγει να μιλήσει για «έγχρωμη επανάσταση» και για «υποκινούμενες» από την Δύση διαδηλώσεις. Θεωρεί πως ο φιλορωσικός προσανατολισμός της χώρας δεν κινδυνεύει από την πτώση του Σαρκισιάν. Δεν υπάρχουν αντιρωσικά αισθήματα στον αρμενικό λαό, όπως στην Γεωργία ή την Ουκρανία. <br /> <br /> Με μόλις 3 εκατομμύρια πληθυσμό, η Αρμενία έχει κάθε λόγο να αισθάνεται υπαρξιακή απειλή από την συμμαχία της Τουρκίας με το Αζερμπαϊτζάν. Επομένως όποια κυβέρνηση και να σχηματιστεί στην Αρμενία έχει ανάγκη να διατηρήσει στενές σχέσεις με την Ρωσία. Όσο υπάρχει ανοιχτή η «πληγή» του Ναγκόρνο-Καραμπάχ κανένας Αρμένιος πρωθυπουργός δεν θα τολμήσει να συγκρουστεί με την Μόσχα. <br /> <br /> Νέο πεδίο του Ψυχρού Πολέμου η Αρμενία; <br /> <br /> Η Δύση έχει πάρει το μάθημα της από την κρίση της Ουκρανίας και την εισβολή των Ρώσων στην Γεωργία. Δεν είδαμε πρεσβευτές δυτικών χωρών να χαιρετίζουν τις αντιπολιτευόμενες κινητοποιήσεις στην Αρμενία. Η ΕΕ αρκέστηκε σε κάποιες προφορικές δηλώσεις συμπαράστασης στους διαδηλωτές. Επομένως η πολιτική κρίση στην Αρμενία μοιάζει όντως «ένα εσωτερικό ζήτημα» και όχι ένα νέο πεδίο αντιπαράθεσης της Ρωσίας με την Δύση. <br /> <br /> Πρέπει να επισημανθεί πως παρά την αντιρωσική ρητορική της, η κυβέρνηση Τραμπ επιθυμεί διαύλους επικοινωνίας με την Ρωσία. Η αμερικανική κυβέρνηση «άδειασε» μεγαλοπρεπώς την πρέσβειρα των ΗΠΑ στον ΟΗΕ Νίκι Χέιλι, η οποία είχε προαναγγείλει πως θα υπάρξουν νέες κυρώσεις των ΗΠΑ έναντι της Ρωσίας. Ο Λευκός Οίκος απέδωσε τις δηλώσεις της Χέιλι σε «σύγχυση», δηλώνοντας πως δεν εξετάζει την επιβολή νέων κυρώσεων εις βάρος της Μόσχας. Όταν ο Τραμπ είναι έτοιμος να αποσυρθεί από την Συρία, μοιάζει παράδοξο να ενδιαφερθεί για την τύχη μίας μετασοβιετικής δημοκρατίας.<br /> <br /> Όσον αφορά την Αρμενία είναι καθοριστική η στάση που θα κρατήσει η ηγετική φιγούρα της αντιπολίτευσης, ο δημοσιογράφος Νικόλ Πασινιάν. Για τον Πασινιάν δεν αρκεί η παραίτηση του Σαρκισιάν, αλλά προέχει το ξήλωμα του διεφθαρμένου καθεστώτος του. Αποκάλεσε τον υπηρεσιακό πρωθυπουργό Καραπετιάν «αχυράνθρωπο» και δηλώνει σε όλους τους τόνους πως είναι έτοιμος να κυβερνήσει. Η Μόσχα εξακολουθεί να συστήνει «διάλογο» και «αυτοσυγκράτηση». <br /> <br /> Ο Πασινιάν γνωρίζει πως η Αρμενία δεν συνορεύει με τις ΗΠΑ ή την Γερμανία, αλλά με την Ρωσία. Πρέπει να έχει υπόψιν του την γεωπολιτική πραγματικότητα. Ο Ρώσος Πρόεδρος έστειλε ήδη ένα προειδοποιητικό μήνυμα λέγοντας πως οι αλλαγές στην Αρμενία πρέπει να προχωρήσουν στο «πλαίσιο του συντάγματος». Αν ο Πασινιάν καταφέρει και σχηματίσει κυβέρνηση οφείλει να υπολογίσει τα συμφέροντα της Μόσχας. Σε αντίθετη περίπτωση δεν αποκλείεται να δούμε νέες συγκρούσεις στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ, χωρίς η στήριξη της Αρμενίας από την Ρωσία να θεωρείται πλέον δεδομένη.<br /> <br /> <a href="https://slpress.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Γιατί ο Ερντογάν δεν βάζει χέρι στην Αρμενία

Γιώργος Λυκοκάπης Ο Ταγίπ Ερντογάν δήλωσε σε ομιλία του ότι «οι Έλληνες στρατιώτες έκαψαν την Σμύρνη«. Ο Τούρκος Πρόεδρος κινείται στο ί...

Διαβάστε την συνέχεια

2 Μαΐου 1919: Ο Ελληνικός Στρατός εισέρχεται στη Σμύρνη

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgKhSKamCz3DSnYACaBd40U7MpMe9h0lpOlIMBQkwBp2Rzr6nwDGkvQcLlLBaRSF9BLPuHLKzlkrjffeYjUxS9b15h-2NgyVx3xpCSiq97IMmYD2jXvLbvilO4Fk2tOtlGhtOMhlLCMwDQ/s1600/smyrnh-megalokonomos.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="480" data-original-width="820" height="163" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgKhSKamCz3DSnYACaBd40U7MpMe9h0lpOlIMBQkwBp2Rzr6nwDGkvQcLlLBaRSF9BLPuHLKzlkrjffeYjUxS9b15h-2NgyVx3xpCSiq97IMmYD2jXvLbvilO4Fk2tOtlGhtOMhlLCMwDQ/s280/smyrnh-megalokonomos.jpg" width="280" /></a></div> <i>Το «Πατρίς» πλευρίζει και ο κόσμος με βάρκες σπεύδει να προϋπαντήσει τους ελευθερωτές (φωτ.: Μ. Μεγαλοκονόμος / πηγή: aspromavro.net)</i><br /> <br /> Εκείνο το πρωί στην Σμύρνη, την «Γκιαούρ Ισμίρ» που έλεγαν, μαθηταί, φίλοι, πρόσκοποι, Αγιοδημητριώτες και Ταμπαχανιώτες φύγαμε χαράματα για τον Κουκλουντζά, ένα μυροβόλο χωριό της αξέχαστης πολιτείας. Από την συντροφιά εκείνη θυμάμαι τον βαθμούχο πρόσκοπο, Νεοσμυρνιώτη Γιώργο Τσακίρη, τον Γιάννη Αρώνη, τον Αλέξανδρο Καλογερόπουλο, τον Γιάννη Σελλά, τον Πανά και τον Απόστολο Μαρόλο, άλλους που δεν τους θυμάμαι ή δεν υπάρχουν πλέον. Μαθηταί όλοι του Σχολείου της Σταυριάνθης Αναστασιάδη. Ήταν μια λαμπρή, ολόφωτη μέρα, μ’ εκείνο το φως που μόνο η αιγαιοπελαγίτικη παραλία της Μικράς Ασίας μπορεί να δίνει σε τέτοια έξαρση.<br /> <br /> Ένα θάμβος, μια γλυκεία θαλπωρή, μια μέρα μακάριας γαλήνης... Ήταν σαν δέκα άνοιξες μαζί... Ο αέρας μοσχοβολούσε από τα λουλούδια των γύρω περιβολιών. <br /> Θα ’λεγε κανείς πως η φύση χάριζε την πιο όμορφη Πρωτομαγιά στη Σμύρνη, και στους Έλληνες, για να εορτάσουν, υστέρα από τόσους αιώνες σκλαβιάς, την πιο μεγάλη ημέρα της Ιστορίας των. Με τραγούδια γεμάτα Ελλάδα, και αβάσταχτο πόνο από τη σκλαβιά, τραγουδούσαμε: <br /> <br /> Εσείς τον Τούρκον σφάζετε, τον τύραννον σπαράζετε,<br /> να ζήσει το σπαθί μου, ν’ αναστηθεί η Πατρίς μου. <br /> <br /> <img height="208" src="http://www.pontos-news.gr/sites/default/files/sitefiles_2018-05/smyrnh-megalokonomos-30.jpg" width="280" /> <br /> <br /> Με χαρές και φαγοπότια περάσαμε την ημέρα και το απόγευμα φορτωμένοι με στεφάνια και τραγουδώντας το «Σμύρνη Πατρίδα μου γλυκιά,/ χαριτωμένη χώρα,/ για να σε βγάλω από το νου/ ποτέ δεν θα ’ρθει ώρα...» και με προσκοπικά εμβατήρια και βήμα γυρνούσαμε στη Σμύρνη. Αλλά τι Σμύρνη ήτανε αυτή, ανάστατη, χαρούμενη, πλημμυρισμένη, θα ’λεγα, σαν μια κυανόλευκη σημαία. Οι καμπάνες των εκκλησιών χτυπούσαν χαρμόσυνα. Κι εμείς πια δεν περπατούσαμε, τρέχαμε, πετούσαμε...<br /> <br /> Όταν φτάσαμε στους πρώτους μαχαλάδες και στα σοκάκια της Σμύρνης, βλέπομε έναν κόσμο έξαλλο, ανάστατο, να τρέχει πέρα-δώθε, τις γριές με τα θυμιατήρια στις εξώπορτες να θυμιατίζουν και να σταυροκοπιούνται. Όλοι να κλαίνε και να δυσκολεύονται να μας απαντήσουν τι συμβαίνει. Οι άνθρωποι από τους μαχαλάδες του Αγίου Τρύφωνα, από τα Τράσιες, την Μπέλλα-Βίστα, το Παραλλέλι, τις Μεγάλες Ταβέρνες και τον Φραγκομαχαλά τρέχανε στη Μητρόπολη, που ήταν η καρδιά, ο παλμός και η ψυχή της Σμύρνης. Με κομμένη την αναπνοή μας φθάσαμε στο σπίτι. Μια λέξη μπόρεσαν να πουν: ΕΡΧΟΝΤΑΙ. Από τη συγκίνηση δεν μπορούσαν να μας μιλήσουν. Ο Ελληνικός Στρατός, ο Στόλος, ο «Αβέρωφ», ο «Λέων», η «Λήμνος», έρχονται να μας ελευθερώσουν. Κι εσάς, μας λένε, σας ζήτησαν να πάτε αμέσως στην «Ευσέβεια» (μέσα εκεί ήταν το κρυφό κέντρο των προσκόπων). Να φορέσετε φανερά, ελεύθερα, την προσκοπική σας στολή. <br /> <br /> Αυτή την προσκοπική «Στολή» κρυφά την φορούσαμε, αλλά πόσο την τιμούσαμε. Την είχαμε φέρει από την Ελλάδα. Έως τώρα θυμάμαι τι μας στοίχισε: 35 δραχμές ή 7 μπαλκανότες. Μεταλίκι-μεταλίκι τα μάζευα για να τα κάνω μελλίτι και ύστερα «μπαλκανότα» για να πάρω τις 35 δραχμές. Ήθελα να την πάρω κρυφά και με δικά μου λεπτά για να με δούνε οι δικοί μου ξαφνικά Έλληνα πρόσκοπο. Όταν την πρωτόβαλα ήμουνα εγώ ολόκληρη η Ελλάδα. <br /> <br /> Στην «Ευσέβεια» ο αρχηγός μας, της 4ης ομάδος, κ. Παπαδημητρίου, μας έδωσε οδηγίες. Το πρωί να είμεθα όλοι στο «Και», εμπρός στη Λέσχη των Κυνηγών. <br /> <br /> Θα χρησιμοποιηθούμε σαν οδηγοί του Ελληνικού Στρατού. Τώρα κλαίω και λυπάμαι για τη χαμένη μου Σμύρνη, αλλά τότε κρυφοδάκρυζα, από χαρά και υπερηφάνεια. Όπως είμεθα, τρέξαμε στη Μητρόπολη, ούτε καρφίτσα δε χωρούσε στον αυλόγυρο της Αγίας Φωτεινής. Όλος αυτός ο κόσμος, έκλαιγε, γελούσε, ζητωκραύγαζε και ζητούσε να δει τον Μητροπολίτη της, τον Χρυσόστομο. <br /> Και ό,τι που σε λίγο βγαίνει στο μπαλκόνι της Μητροπόλεως ο Σμύρνης Χρυσόστομος, έχοντας δίπλα του τον κυβερνήτη του «Λέοντος» Ηλ. Μαυρουδή, τον «Καθάση» με φουστανέλα και πολλούς δημογέροντες και προκρίτους της Σμύρνης. Στο χέρι του κρατούσε ένα χαρτί, το κουνούσε και το ’δειχνε στον κόσμο. Πέρασαν πάρα πολλά λεπτά για να μπορέσει να μιλήσει... «Νυν απολύεις τον δούλον σου, Δέσποτα... ότι είδον οι οφθαλμοί μου». <br /> <br /> <img height="136" src="http://www.pontos-news.gr/sites/default/files/sitefiles_2018-05/smyrnh-megalokonomos-57.jpg" width="280" /> <br /> <br /> Σταμάτησε, δεν μπόρεσε να συνεχίσει... Ο κόσμος βουβός έκλαιγε. Το χαρτί ήταν ένα τηλεγράφημα του πρωθυπουργού Βενιζέλου. Με προσπάθεια μεγάλη και με δάκρυα άρχισε να διαβάζει... <br /> «Το πλήρωμα του χρόνου ήλθεν, ο Θεός μάς λυπήθηκε Χριστιανοί. Στήτε καλώς»... Και συνέχισε με λυγμούς: «Αύριον την πρωίαν 2 Μαΐου ο Ελληνικός Στρατός υπό τον συνταγματάρχην Ζαφειρίου Θα καταλάβει την Σμύρνην...». Ο κόσμος όλος έκλαιγε, έκαναν το σταυρό τους, πέρασε πολλή ώρα για να συνέλθουν. Ύστερα άρχισαν να τρέχουν προς όλους τους μαχαλάδες και τα χωριά, έτσι ακριβώς όπως τρέχουν μετά την Ανάσταση για να μεταφέρουν το άγιο φως... <br /> <br /> Για πότε το ’μαθαν τα 15 ελληνοχώρια γύρω από τη Σμύρνη και κατέφθασαν με τα βαποράκια; <br /> Από το Κορδελιό, του Παπά τη Σκάλα, τα Πετρωτά, την Αγία Τριάδα, το Μπαϊρακλί, από την Καραντίνα, το Καρατάσι, το Κοκάρ-Γιαλί και το Γκιος-Τεπέ. Με τα τραμβάλια και τα τοπικά τρένα, από το Βουντζά, το Βουρνά του Παραδείσου, το Σεβδίκιοϊ, τον Κουκλουντζά και το Καζαμίρ. Από τον επάνω Μαχαλά, τον Άγιο Γιάννη, από τον Άγιο Βουκόλο. <br /> <br /> Αλλά τα βαποράκια, τα τοπικά τρένα, πώς μπορούσαν να χωρέσουν όλον αυτό τον κόσμο. Ούτε μπορούσαν να περιμένουν, τους εφαίνετο ότι τα τρένα πήγαιναν αργά, γι’ αυτό κατέβαιναν στη Σμύρνη με τα πόδια, τρέχοντας όλη τη νύχτα. Όλων τα μάτια ήταν στραμμένα στο πέλαγος. Περίμεναν πεντακόσια χρόνια και δεν μπορούν να περιμένουν να ξημερώσει... Μαζί με τον κόσμο κι εμείς, τρέξαμε όλοι στην παραλία και περιμέναμε να περάσει η νύχτα, κανείς δεν κοιμήθηκε εκείνο το βράδι. <br /> <br /> <img height="157" src="http://www.pontos-news.gr/sites/default/files/sitefiles_2018-05/megalokonomos.jpg" width="280" /><br /> Ο Μανώλης Μεγαλοκονόμος <br /> <br /> Όλος ο κόσμος φωνάζει: Μα πότε θα ’ρθουν; Αβάσταχτη αυτή η μεγαλύτερη νύχτα της προσμονής. Τα παράθυρα, τα μπαλκόνια, τα καμπαναριά, τα δέντρα, ακόμα και τα φανάρια, ήταν γεμάτα ανθρώπους. Όλες οι βάρκες γεμάτες κόσμο, πάνε να προϋπαντήσουν το στόλο. Οι καμπάνες και οι καρδιές μας κοντεύουν να σπάσουν. <br /> <br /> Όταν έφυγε η πρωινή άχνα φάνηκε στο βάθος ο θρυλικός «Αβέρωφ», ακολουθούσε το «Πατρίς» με το 34ο Ευζωνικό Σύνταγμα. <br /> <br /> ΕΡΧΟΝΤΑΙ, ακούστηκε μια μυριόστομη φωνή... Το κλάμα δεν τους άφηνε να δούνε καθαρά... Πρώτος των πρώτων ο Χρυσόστομος με τα χρυσοποίκιλτα άμφιά του, όρθιος πάνω στην «Καρότσα» με το Σταυρό στο χέρι ευλογούσε τα ελληνικά όπλα. Ύστερα κατέβηκε, γονάτισε, και ευχαρίστησε τον Θεό. Αυτή είναι η ευτυχέστερη ημέρα της ζωής του. Δεν είναι ούτε πέντε μήνες που είχε επιστρέψει ο Χρυσόστομος στη Σμύρνη, ύστερα από τετραετή εξορία. Θυμάμαι τότε είχαμε πάει όλα τα σχολεία στο σταθμό του Χανέ για να πάρουμε μέρος στην αποθεωτική υποδοχή που του επιφύλαξαν οι Σμυρναίοι κατά την επάνοδό του από την εξορία. Και δεν ήταν παρά λίγες μέρες που ο πατέρας μου με πήρε από το χέρι και με πήγε για Πάσχα στην «Αγία Φωτεινή», για να δω τον Δεσπότη μας από κοντά. Τον βλέπω εμπρός στην ωραία Πύλη, με δέος και θαυμασμό, ολόχρυσα ντυμένο, με τα κηροπήγια στα χέρια· τον ακούω να ψέλνει: «Κύριε, Κύριε, επίβλεψον εξ ουρανού και ίδε...». <br /> <br /> Ο κόσμος άρχισε να φωνάζει: Μα γιατί αργούν;<br /> <br /> Χιλιάδες μάτια δακρυσμένα βλέπουν τα πλοία να πλησιάζουν. Καθαρά φαίνονται οι τσολιάδες. Νά και η πολεμική ελληνική σημαία, όλος ο κόσμος μαζί με τον Χρυσόστομο ψέλνουν: «Τη Υπερμάχω Στρατηγώ τα νικητήρια». Τι συγκινητική στιγμή, χιλιάδες μάτια δακρυσμένα βλέπουν για πρώτη φορά ευζώνους και την ένδοξη πολεμική ελληνική σημαία.<br /> <br /> <img height="163" src="http://www.pontos-news.gr/sites/default/files/sitefiles_2018-05/smyrnh-megalokonomos-15.jpg" width="280" /> <br /> <br /> Όταν επλεύρισε το «Πατρίς», οι τσολιάδες δεν έβρισκαν πού να πατήσουν. Η ιωνική γη ήταν στρωμένη με χαλιά, μύρτα, δάφνες, μαργαρίτες, μυρτιές, κι έναν κόσμο γεμάτο αγάπη. Οι Σμυρνιωτοπούλες αγκάλιαζαν και φιλούσαν τους ηλιοκαμένους ελευθερωτές, προσφέροντάς τους τριαντάφυλλα, γλυκά, ποτά, αγάπη. Τα παιδιά τούς έραιναν με ροδοπέταλα. Οι Έλληνες στρατιώτες τα είχαν χάσει, αντίκριζαν έναν ενθουσιώδη, γεμάτο ελληνισμό, και μια ωραία πόλη, μεγαλύτερη από την Αθήνα, με ωραία κτήρια, θέατρα, κινηματογράφους, σχολεία, σαν την Ευαγγελική Σχολή, εκκλησίες, νοσοκομεία, ιδρύματα, ένα ωραίο κτήριο –το Κεντρικό Παρθεναγωγείο–, αθλητικούς συλλόγους σαν τον Πανιώνιο, τον Απόλλωνα, τον Πέλοπα, ελληνικές εφημερίδες, έναν ιππόδρομο και τόσα άλλα. <br /> <br /> Και νά, κατεβαίνουν οι πρώτοι Έλληνες αξιωματικοί. <br /> <br /> «Κατ’ εντολήν της Κυβερνήσεως προβαίνω εις την Στρατιωτικήν Κατάληψιν της Σμύρνης», γράφει στην προκήρυξη εκείνης της ημέρας, 2 Μαΐου 1919, ο μέραρχος συνταγματάρχης Νικόλαος Ζαφειρίου. Αυτή ήταν η Εορτή των Εορτών, όλος ο κόσμος κλαίει από αβάσταχτη χαρά. <br /> Σε μια νύχτα γίναμε από Σκλάβοι Ελεύθεροι, από Ραγιάδες Έλληνες, Χριστιανοί. <br /> <br /> Απόσπασμα από το Μανώλης Μεγαλοκονόμος, Η Σμύρνη – Από το αρχείο ενός φωτορεπόρτερ, εκδ. Ερμής, 1992. <br /> <b>aspromavro.net.</b><br /> <br /> <a href="http://infognomonpolitics.blogspot.gr/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

2 Μαΐου 1919: Ο Ελληνικός Στρατός εισέρχεται στη Σμύρνη

Το «Πατρίς» πλευρίζει και ο κόσμος με βάρκες σπεύδει να προϋπαντήσει τους ελευθερωτές (φωτ.: Μ. Μεγαλοκονόμος / πηγή: aspromavro.net) Εκ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκία: Τι δείχνουν οι δημοσκοπήσεις για τον Σουλτάνο - Το σενάριο ακύρωσης των εκλογών

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjNb8kU8k8Op0zeP6OufyYaqHvgBE8RAIjJUbaDT-vRZtt7kN5DmKwGrU6t1YJDWPHA9pibRZimMRiTpfdzoATlWzDlWN-sGtBaDlcFWc8cd-uz9kbmFK6dsO1qspYCzbngVDQkTK4MSGw/s1600/erdogansoyltan.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="414" data-original-width="622" height="185" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjNb8kU8k8Op0zeP6OufyYaqHvgBE8RAIjJUbaDT-vRZtt7kN5DmKwGrU6t1YJDWPHA9pibRZimMRiTpfdzoATlWzDlWN-sGtBaDlcFWc8cd-uz9kbmFK6dsO1qspYCzbngVDQkTK4MSGw/s280/erdogansoyltan.jpg" width="280" /></a></div> <br /> Οχι και τόσο... άνετος ο Ερντογάν <br /> Μόνο φοβισμένος μπορεί να είναι ο Ταγίπ Ερντογάν για το αποτέλεσμα των εκλογών της 24ης Ιουνίου. Οι δημοσκοπήσεις που διεξάγονται και δείχνουν ότι ο κόσμος αντιδρά στον «Σουλτάνο», αλλά και τα προεκλογικά... μπαξίσια που δίνει η τουρκική κυβέρνηση μόνο εκνευρισμό δείχνουν. <br /> <br /> Σύμφωνα με την τουρκική εφημερίδα «Τζουμχουριέτ», η οποία επικαλείται αναλυτές και δημοσκόποι, το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης CHP, δηλαδή το Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα, έχει απευθυνθεί στο Συνταγματικό Δικαστήριο για την ακύρωση των εκλογών της 24ης Ιουνίου. Το αίτημα θα εξεταστεί, αύριο, Τετάρτη αλλά η απόφαση δεν θα βγει αμέσως. Σύμφωνα με την εφημερίδα, αν ο Ερντογάν δει, στο μεσοδιάστημα, ότι οι δημοσκοπήσεις δεν του δίνουν αυτοδυναμία, ενδέχεται να «χρησιμοποιήσει» το δικαστήριο, ώστε να βγάλει απόφαση ακύρωσης των εκλογών.<br /> <br /> Σύμφωνα με τη νέα δημοσκόπηση της εταιρείας Piar, που δημοσιεύει η αντιπολιτευόμενη εφημερίδα, αν οι εκλογές γίνονταν την επόμενη Κυριακή τα αποτελέσματα θα ήταν:<br /> <br /> Συμμαχία Ερντογάν - Μπαχτσελί: 32.3%<br /> Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα: 17.1%<br /> HDP – Φιλοκουρδικό Κόμμα: 8.8%<br /> Καλό Κόμμα: 12.8%<br /> Κόμμα Ευημερίας: 1.8%<br /> Αναποφάσιστοι: 11%<br /> Δεν ψηφίζω: 16%<br /> <br /> <img height="210" src="http://www.iefimerida.gr/sites/default/files/dimoskopiseis_iefimerida.jpg" width="280" /> <br /> Ενδιαφέρον παρουσιάζει το ποσοστό μιας ευρύτερης συμμαχίας της αντιπολίτευσης με έναν κοινό υποψήφιο. Το 53% των πολιτών θα ψήφιζε τον κοινό υποψήφιο των κομμάτων της αντιπολίτευσης και θα έβγαινε αυτοδύναμος, ενώ η συμμαχία Ερντογάν - Μπαχτσελί θα έπαιρνε το 46%. <br /> <br /> Υπάρχει ηγέτης; <br /> <br /> Τρεις ακόμη δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι Ερντογάν και Μπαχτσελί συγκεντρώνουν από 46.9% έως 55.6%, ενώ ο Κεμαλιστής αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, Κεμάλ Κιλιντσάρογλου έρχεται δεύτερος με ποσοστό από 20.6% έως 23.8% ενώ τρίτη εμφανίζεται η ακροδεξιά Μεράλ Aκσενέρ με ποσοστό από 14.5% έως 17.5%. Τελευταίος από τους τέσσερις έρχεται ο φυλακισμένος Κούρδος ηγέτης του Δημοκρατικού Κόμματος, Σελαχατίν Ντεμιρτάς με ποσοστό από 8% - 12%.<br /> <br /> Αν και αυτή τη στιγμή δε φαίνεται να υπάρχει ηγέτης που θα συσπειρώσει την αντί - Ερντογάν ψήφο, εκτός κι αν η ακροδεξιά Ασκενέρ κάνει την έκπληξη. Ενα σενάριο που, πάντως, δεν είναι και το καλύτερο αφού η «γκρίζα λύκαινα» είναι χειρότερη από τον σημερινό πρόεδρο.<br /> Την ίδια ώρα, ο Ερντογάν υπόσχεται προεκλογικά επίδομα εορτών στους συνταξιούχους ύψους 2.000 τουρκικών λιρών.<br /> Ακόμη, έχει υποσχεθεί νομιμοποίηση 13 εκατομμυρίων αυθαιρέτων καθώς επίσης μείωση προστίμων και χρεών προς το δημόσιο <br /> <b>BHMA</b><br /> <br /> <a href="http://infognomonpolitics.blogspot.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Τουρκία: Τι δείχνουν οι δημοσκοπήσεις για τον Σουλτάνο - Το σενάριο ακύρωσης των εκλογών

Οχι και τόσο... άνετος ο Ερντογάν Μόνο φοβισμένος μπορεί να είναι ο Ταγίπ Ερντογάν για το αποτέλεσμα των εκλογών της 24ης Ιουνίου. Οι δη...

Διαβάστε την συνέχεια

“Το τουρκικό κράτος δολοφονεί και κάνει απαγωγές μέσω της MIT”! Μια δημοσιογράφος αποκαλύπτει

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgAkj65bwwVwgskmdrIk-5R6Uj7HgstUkediNx-cz9GoyFHbST4-bWUNzIh_fdWY8tqS3Sir0QQA9aMR8NaU3a-VAPX7ueyhdrKths0Fw6wbubHXZG4Y9YNQvdmcJ94xG2vlU4oGNQk_to/s1600/mit-turkey.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="600" height="186" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgAkj65bwwVwgskmdrIk-5R6Uj7HgstUkediNx-cz9GoyFHbST4-bWUNzIh_fdWY8tqS3Sir0QQA9aMR8NaU3a-VAPX7ueyhdrKths0Fw6wbubHXZG4Y9YNQvdmcJ94xG2vlU4oGNQk_to/s280/mit-turkey.jpg" width="280" /></a></div> <br /> Την 9η Ιανουαρίου 2013, τρεις γυναίκες από το Κουρδιστάν δολοφονούνται στην καρδιά του Παρισιού σε ένα μικρό διαμέρισμα της οδού Λαφαγιέτ 147. Είναι η Σακινέ Τζανσίζ, ηγετική μορφή του Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν (ΡΚΚ), η Φιντάν Ντογάν, η επονομαζόμενη και «διπλωμάτισσα», και η νεαρή Λεϊλά Σοϊλεμέζ. <br /> <br /> Η δημοσιογράφος Λορ Μαρσάν (Laure Marchand) διερεύνησε το γεγονός και έτσι προέκυψε το βιβλίο της «Τριπλή δολοφονία στην οδό Λαφαγιέτ 147. Ποιος εκτέλεσε τις τρεις αγωνίστριες του PKK στο Παρίσι» (μετάφραση Μανώλης Πιμπλής, εκδόσεις Στερέωμα), το οποίο θα παρουσιάσει την προσεχή Κυριακή προσκεκλημένη στη Διεθνή Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης (15.45, περίπτερο 13, Αίθουσα Γαλλοφωνίας).<br /> Η Λ. Μαρσάν μίλησε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ για την ανεξιχνίαστη δολοφονία, για τον άνθρωπο που κατηγορήθηκε ως υπεύθυνoς, αλλά και για τη σημερινή πολιτική του Ερντογάν απέναντι στους Κούρδους. <br /> <br /> Ακολουθεί η συνέντευξη της Λορ Μαρσάν στο ΑΠΕ-ΜΠΕ και στον Βαγγέλη Χατζηβασιλείου <br /> <br /> <a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2018/05/marchand.jpg"><img src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2018/05/marchand.jpg" /></a> <br /> <br /> Ερ: Οι Κούρδοι της Γαλλίας πιστεύουν πως στη δολοφονία της Σακινέ Τζανσίζ, της Φιντάν Ντογάν και της Λεϊλά Σοϊλεμέζ συνέβαλαν με κάποιον τρόπο οι τουρκικές μυστικές υπηρεσίες. Προς την ίδια κατεύθυνση έχει κινηθεί και η δική σας δημοσιογραφική έρευνα. Τι ακριβώς θα λέγατε σήμερα, μετά τη δημοσίευση του βιβλίου σας και τη μετάφρασή του, για την υπόθεση;<br /> <br /> Απ: Πέντε χρόνια μετά, η σκιά της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών της Τουρκίας (ΜΙΤ) συνεχίζει να πλανάται πάνω σ’ αυτή την τριπλή δολοφονία, που ποτέ δεν διαλευκάνθηκε. Η δίκη ποτέ δεν έλαβε χώρα, αφού ο κύριος ύποπτος Ομέρ Γκιουνέι πέθανε πριν δικαστεί. Η υπόθεση ωστόσο αφήνει να διαφαίνονται πολλοί δεσμοί μεταξύ του Γκιουνέι και της ΜΙΤ. Και έπειτα οι ομάδες δολοφόνων της ΜΙΤ θεωρήθηκαν ύποπτες για την προετοιμασία άλλων επιθέσεων κατά Κούρδων υπευθύνων ή αντικαθεστωτικών εξορισμένων στην Ευρώπη. Τέλος, μετά την τριπλή αυτή δολοφονία, η ΜΙΤ πολλαπλασίασε τις δράσεις της και τα σημαντικά χτυπήματα εκτός Τουρκίας. Τον Απρίλιο, οι τουρκικές Αρχές αναγνώρισαν ότι η ΜΙΤ κατόρθωσε να απαγάγει περισσότερα από 80 πρόσωπα σε 19 χώρες τούς τελευταίους αυτούς μήνες, για να τα οδηγήσει δια της βίας πίσω στην Τουρκία.<br /> <br /> Ερ: Μπορείτε να μου μιλήσετε για τον πιθανό ρόλο των ακροδεξιών τουρκικών οργανώσεων στην υπόθεση;<br /> Απ: Δεν μίλησα για εμπλοκή ακροδεξιών τουρκικών οργανώσεων. Βεβαίως όμως η ΜΙΤ στρατολογεί τους εκτελεστές της μεταξύ των ακροδεξιών και μάλιστα από τους Γκρίζους Λύκους ή συμπαθούντες αυτής της οργάνωσης. Ο Ομέρ Γκιουνέι είναι ένα τέτοιο παράδειγμα. Μπορεί κανείς, επίσης, να αναφέρει εκείνον που δολοφόνησε τον Τούρκο δημοσιογράφο αρμενικής καταγωγής Χραντ Ντίνκ το 2007 στην Κωνσταντινούπολη.<br /> <br /> Ερ: Πόσο φως μπορούμε να ρίξουμε στην περίπτωση και την προσωπικότητα του προσώπου του Ομέρ Γκιουνέι, του Τούρκου που κατηγορήθηκε για τη δολοφονία;<br /> Απ: Η δίκη του κατηγορούμενου ως δολοφόνου έπρεπε να λάβει χώρα ενώπιον ειδικού Κακουργιοδικείου τον Ιανουάριο του 2017. Αλλά ο Ομέρ Γκιουνέι, ο οποίος υπέφερε από όγκο στο εγκέφαλο μη χειρουργήσιμο, πέθανε ένα μήνα πριν τη δίκη. Η πολιτική αγωγή προσδοκούσε πολλά από αυτή τη δίκη, κυρίως εξηγήσεις για την ιδιαιτέρως πολύπλοκη προσωπικότητα του Ομέρ Γκιουνέι. Κατά τη διάρκεια των ανακρίσεων ενώπιον της γαλλικής δικαιοσύνης ποτέ δεν ομολόγησε το παραμικρό. Ακόμα και όταν οι αποδείξεις ήταν συντριπτικές και η υπεράσπισή του εντελώς χοντροκομμένη. Διέθετε μια μεγάλη ικανότητα να μην αφήνει να τον παγιδεύουν.<br /> Η έρευνα, ωστόσο, απέδειξε ότι ο νεαρός αυτός Τούρκος εθνικιστής, που είχε παρεισφρήσει στην κουρδική γαλλική κοινότητα, δραστηριοποιούνταν ως πληροφοριοδότης. Μια καταγραφή που έγινε μετά από απόφαση της γαλλικής δικαιοσύνης κατά τη διάρκεια μιας εκ των επισκέψεων που δεχόταν, απέδειξε ότι προετοίμαζε την δραπέτευσή του και ότι υπολόγιζε στη βοήθεια των τουρκικών μυστικών υπηρεσιών για να τα καταφέρει. Πράγμα που δείχνει, τουλάχιστον, την ύπαρξη στενής σχέσης μεταξύ τους. Σύμφωνα με παράνομη ηχογράφηση που ανέβηκε στο Internet, όπου η φωνή του Ομέρ Γκιουνέι είναι αναγνωρίσιμη, συμπεραίνεται ότι είχε λάβει εντολή να δολοφονήσει Κούρδους που είχαν υπεύθυνες θέσεις. Αλλά ο θάνατός του έπληξε τη δικαστική του δίωξη. Λόγω μη καταδίκης του, συνεχίζει να θεωρείται αθώος.<br /> <br /> Ερ: Τι φρονείτε σήμερα για τις κινήσεις του καθεστώτος Ερντογάν σε σχέση με τους Κούρδους της Τουρκίας, αλλά και της Συρίας;<br /> Απ: Η τριπλή δολοφονία του Παρισιού το 2013 συνέβη σε μια στιγμή που η τουρκική κυβέρνηση δεσμεύτηκε σε πολιτικές διαπραγματεύσεις με το ΡΚΚ. Είναι λοιπόν δυνατόν αυτό το έγκλημα να διαπράχτηκε για να εκτροχιάσει τις διαπραγματεύσεις. Αλλά από το 2015, η κατάσταση έχει αλλάξει ριζικά. Επειδή η ανάδυση του κουρδικού κόμματος Δημοκρατικό Κόμμα των Λαών (HDP) και του αρχηγού του Σελαχατίν Ντεμιρτάς απειλούσε σοβαρά την εξουσία του, ο Ερντογάν άλλαξε εντελώς στρατηγική. Το 2015, για να ανατρέψει τις ισορροπίες και να κερδίσει τις βουλευτικές εκλογές, έκανε καμπάνια κατά του Ντεμιρτάς και κατά των Κούρδων. Το κόμμα του υιοθέτησε μια υπερεθνικιστική γραμμή και συμμάχησε με το ΜΗΡ, το κόμμα των Γκρίζων Λύκων. Ο πόλεμος κατά του ΡΚΚ και κατά της πολιτικής κοινωνίας που το στηρίζει έγινε και πάλι απόλυτη προτεραιότητα. Ο Ερντογάν από τότε υιοθέτησε την κλασική θέση του τουρκικού κράτους, εθνικιστική και αντικουρδική.<br /> <br /> Ερ: Έχετε οδηγηθεί από την έρευνά σας σε κάποια συμπεράσματα σε σχέση με την πολιτική Ερντογάν όχι μόνο σε ό,τι αφορά τους Κούρδους, αλλά και το εσωτερικό της Τουρκίας;<br /> Απ: Η πολιτική του Ερντογάν προς τους Κούρδους είναι άλλη μια φορά μια κλασική πολιτική του κράτους. Ο Ερντογάν στην αρχή παρουσιάστηκε σαν νεωτεριστής αρχηγός, αναγνωρίζοντας το κουρδικό ζήτημα και δεσμευόμενος σε διαπραγματεύσεις με το ΡΚΚ. Ενσάρκωσε τότε μια ελπίδα ειρήνης. Μετά επανήλθε στον κρατικό εθνικισμό.<br /> <b>Β. Χατζηβασιλείου-ΑΠΕ</b><br /> <br /> <a href="https://www.militaire.gr/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

“Το τουρκικό κράτος δολοφονεί και κάνει απαγωγές μέσω της MIT”! Μια δημοσιογράφος αποκαλύπτει

Την 9η Ιανουαρίου 2013, τρεις γυναίκες από το Κουρδιστάν δολοφονούνται στην καρδιά του Παρισιού σε ένα μικρό διαμέρισμα της οδού Λαφαγιέτ...

Διαβάστε την συνέχεια

Με ξεπερασμένη στρατηγική απέναντι στην Τουρκία…

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhCTywaqobmKs0NPvhrgGRxLhOJiRjGEhyphenhyphenB7RBQ_K3xWIxYL8L6RpOhPVOn36Lid5iG3HWML8I20nqrD_XjIEp1KaslD6gkDGHgf2mnUinkhPz6fdrrvhS79eba4rEp7RwP5ZiWxfyf8uk/s1600/sinoyk.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="380" data-original-width="625" height="169" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhCTywaqobmKs0NPvhrgGRxLhOJiRjGEhyphenhyphenB7RBQ_K3xWIxYL8L6RpOhPVOn36Lid5iG3HWML8I20nqrD_XjIEp1KaslD6gkDGHgf2mnUinkhPz6fdrrvhS79eba4rEp7RwP5ZiWxfyf8uk/s280/sinoyk.jpg" width="280" /></a></div> <br /> Του <b>Βασίλη Κοψαχείλη* </b><br /> Από τις αρχές της δεκαετίας του 1970, η Τουρκία - συστηματικά και έμπρακτα - αμφισβητεί τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας στη Θράκη, το Αιγαίο, τα συμφέροντά μας στην Κύπρο και στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /> <br /> Το τέλος του Ψυχρού Πολέμου, βοήθησε την Τουρκία να απλώσει τα αναθεωρητικά της πλοκάμια στον ευρύτερο Βαλκανικό και Μεσανατολικό χώρο, με σκοπό την απομόνωση της Ελλάδας από το φυσικό χώρο παρουσίας και συμφερόντων της.<br /> <br /> Κυρίως λόγω των δικών της αδυναμιών και του μη πρόσφορου διεθνούς περιβάλλοντος, η προσπάθειά της για περιφερειακό ρόλο και απομόνωση της Ελλάδας δεν στέφθηκε τότε με ιδιαίτερη επιτυχία, όμως κατάφερε μέσα από την κρίση των Ιμίων να δημιουργήσει νέα τετελεσμένα σε βάρος της χώρας μας.<br /> <br /> Νέο-Οθωμανικός αναθεωρητισμός;<br /> <br /> Το 2003 σήμανε την αρχή του τέλους του κεμαλισμού στην γειτονική μας χώρα, όχι όμως και το τέλος του τουρκικού αναθεωρητισμού. Ως στρατηγιστής και μεθοδικός τακτικιστής, ο Ερντογάν αναγέννησε τον τουρκικό αναθεωρητισμό σε νέες παραδοσιακότερες βάσεις. <br /> <br /> Ο κεμαλικός αναθεωρητισμός ήταν εν μέρει αναποτελεσματικός διότι βρισκόταν σε διαρκή σύγχυση ταυτότητας. Αντίθετα και χωρίς ταμπού, ο Ερντογάν δήλωσε ότι το τουρκικό κράτος αποτελεί συνέχεια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, υιοθετώντας την στρατηγική της σε όλα τα επίπεδα και θεωρώντας την κεμαλική περίοδο περίπου ως ατυχή παρένθεση στη μακραίωνη παρουσία των Οθωμανών στην Ιστορία. <br /> <br /> Η νέο-Οθωμανική προσέγγιση του Ερντογάν είναι ασύμβατη με τις περισσότερες παραδοχές που έκανε η Δύση στο παρελθόν για την τιθάσευση του τουρκικού αναθεωρητισμού και την επιβολή «κανονικότητας» στη γειτονική μας χώρα. Ο Ερντογάν άλλαξε την οπτική της Τουρκίας για τον εαυτό της! Δυστυχώς, στη Δύση – και ειδικά στην Ευρώπη – αργήσαμε να το αντιληφθούμε, και το χειρότερο όλων είναι ότι παριστάνουμε πως δεν άλλαξε τίποτα, μη τυχόν ξεβολευτούμε και χρειαστεί να σχεδιάσουμε μια νέα στρατηγική αντιμετώπισης της Τουρκίας. <br /> <br /> Στο μεταξύ, η νέο-Οθωμανική Τουρκία του Ερντογάν μαθαίνει μέσα από τα λάθη της, βελτιώνει τις τακτικές της, ενδυναμώνει τους παράγοντες ισχύος της, και κυρίως μαθαίνει πώς να εκμεταλλεύεται τα λάθη και τις αδυναμίες των αντιπάλων της, μαθαίνει πώς να κινείται αναθεωρητικά στα όρια και μεταξύ των ασαφειών της διεθνούς νομιμότητας, και μαθαίνει πώς να εκμεταλλεύεται αποτελεσματικά τα ανταγωνιστικά συμφέροντα των μεγάλων διεθνών δρώντων. <br /> <br /> Η νέο-Οθωμανική Τουρκία του Ερντογάν αντιλαμβάνεται ως πεδίο δράσης της τον κόσμο ολόκληρο ή τουλάχιστο όλες εκείνες τις περιοχές του πλανήτη στις οποίες θεωρεί ότι έχει συμφέροντα ή ότι «νομιμοποιείται» να παρεμβαίνει.<br /> <br /> Έτσι, ο Ερντογάν επιχειρεί στρατιωτικά στη βόρεια Συρία και παράλληλα μετέχει κομβικά των προσπαθειών «ειρήνευσης» της περιοχής, σηκώνει τα τηλέφωνα και με αυτοπεποίθηση διαπραγματεύεται με τους ισχυρούς ηγέτες του κόσμου, αδιαφορεί για τα διεθνή Όργανα και τις αποφάσεις τους όταν αντιστρατεύονται τα τουρκικά συμφέροντα, ταξιδεύει παντού και ανοίγει αγορές για τα τουρκικά προϊόντα, υπερτονίζει συνεχώς τα υπερπόντια ταξίδια των Οθωμανών ναυάρχων τοποθετώντας το τουρκικό έθνος ως ισάξιο των υπολοίπων εθνών που μετείχαν της εποχής των μεγάλων Ανακαλύψεων, ενδιαφέρεται για την τύχη των Ροχίνια στην Μυανμάρ, συγκρούεται με το Ισραήλ ως αυτόκλητος προστάτης των Παλαιστινίων, ενώ προβάλλει συστηματικά το μοντέλο της «Δημοκρατικής Εκκοσμίκευσης» (όπως την εννοεί ο Ερντογάν) έναντι του μοντέλου της «Αυταρχικής Εκκοσμίκευσης» του ξεπερασμένου κεμαλισμού που σταδιακά φαίνεται να υιοθετεί η ανταγωνιστική Αίγυπτος του προέδρου Αλ Σίσι. <br /> <br /> Ευρώπη και Ελλάδα…<br /> <br /> Σε ότι αφορά την Ευρώπη, ο Ερντογάν δεν είχε ποτέ αυταπάτες ότι το νέο-Οθωμανικό του δημιούργημα θα μπορούσε ποτέ να χωρέσει στο κανονιστικό πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Απλά, στόχος του είναι να «αλώσει» τις πύλες της Βιέννης, αυτή τη φορά με «έξυπνο» τρόπο, άλλοτε ρυθμίζοντας ανάλογα την κάνουλα των μεταναστευτικών ροών και άλλοτε «φυτεύοντας» τουρκικά κόμματα ή ισλαμικές τράπεζες στην καρδιά της Ευρώπης.<br /> <br /> Η Ελλάδα και ο ελληνισμός της Κύπρου φαντάζουν μικρά μεγέθη μπροστά στις ευρύτερες νέο-Οθωμανικές φιλοδοξίες. Όμως, Ελλάδα και Κύπρος είναι ο εφιάλτης που κυνηγά διαρκώς τον Ερντογάν στο νέο-Οθωμανικό του όραμα. <br /> <br /> Η όψιμη κρίση «μεταμέλειας» που επιδεικνύει για την γενοκτονία των Αρμενίων, τους διωγμούς των Ελλήνων της Μικράς Ασίας και το έγκλημα της Κύπρου, δεν λειτουργεί στο μυαλό του Ερντογάν ως μία ιστορική αδικία, αλλά ως λάθη στρατηγικής που απονομιμοποίησαν στο παρελθόν τις προσπάθειες της χώρας του για κυριαρχία! Και είναι αποφασισμένος να συνεχίσει τον αγώνα για κυριαρχία, αυτή τη φορά με τρόπο «έξυπνο» και «δημιουργικό».<br /> <br /> Από τη «βολική» στην «έξυπνη» αποτροπή…<br /> <br /> Εάν θέλουμε σε Ευρώπη και Ελλάδα να αντιμετωπίσουμε την νέο-Οθωμανική στρατηγική «άλωσης» του Ερντογάν, θα πρέπει να εγκαταλείψουμε το δόγμα της «βολικής αποτροπής» και να αρχίσουμε να εντρυφούμε στο δόγμα της «έξυπνης αποτροπής». <br /> <br /> Οι εποχές έχουν αλλάξει και κοινός στόχος ΗΠΑ και Ρωσίας είναι ο αποσυντονισμός της Ευρώπης ως ενιαίας οντότητας μέσα από την επιστροφή σε επιλεκτικές διμερείς ή αξονικές συνεννοήσεις. Εγνωσμένα ο Ερντογάν παίζει αυτό το παιχνίδι στρατηγικών ισορροπιών απέναντι σε μια άνευρη Ευρωπαϊκή Ένωση και ειδικά απέναντι σε μια Ελλάδα που μονότονα παπαγαλίζει και προτάσσει επιχειρηματολογία και μέσα της δεκαετίας του ’70, που πλέον κουράζουν όπως το «πολύ το Κύριε ελέησον» τον παπά…<br /> <br /> Τα προβλήματα σήμερα αντιμετωπίζονται κυρίως με προτάσεις, όχι μόνο με «χαρτιά», ακόμη και αν αυτά τα «χαρτιά» αποτελούν Διεθνείς Συνθήκες που θεμελίωσαν το status quo περιοχών για δεκαετίες. Με τον διεθνή παράγοντα να μην είναι ευχαριστημένος από το status quo και να επιλέγει ο ίδιος την ανατροπή του, η εποχή μας προφανώς δεν σηκώνει ιδιαίτερα την επιχειρηματολογία των διεθνών νομικών εγγράφων. Το ερώτημα είναι τι κάνουμε…<br /> <br /> Η αίσθηση ότι έχουμε το διεθνές δίκαιο με το μέρος μας, μας οδήγησε στην υιοθέτηση ενός δόγματος «βολικής αποτροπής». Δηλαδή βάλαμε όλους τους παράγοντες κάτω, τους ερμηνεύσαμε κατά πως μας ήταν βολικό και όχι ορθό ή χρήσιμο, (αυτό) αφοπλιστήκαμε αφού πιστεύουμε ότι έχουμε βόλια για καμιά ντουφεκιά μέχρι να επέμβει το ΝΑΤΟ να μας στηρίξει, και αφήσαμε τα οικονομικά μας συμφέροντα να τα διαχειρίζονται ευρωπαίοι Προτεστάντες, αφού οι γαλαζοαίματοι ευγενείς της Ιστορίας δεν πρέπει να ασχολούνται με τέτοια δευτερεύοντα ζητήματα. <br /> <br /> Ο Ερντογάν τα έχει δει όλα αυτά, τα έχει αναλύσει και μας έχει μετρήσει, οδηγώντας μας βήμα-βήμα σε «Φιλανδοποίηση». Συντηρεί την στρατιωτική απειλή εναντίον μας, όχι όμως για να μας κατακτήσει. Κάτι τέτοιο θα επαναλάμβανε τα λάθη των προκατόχων του και θα απονομιμοποιούσε την στρατηγική του. Στόχος του είναι να μας εξουθενώσει και ανέξοδα να μας κάνει de facto Βιλαέτι του. <br /> <br /> Όταν τα ελληνικά νησιά του βόρειου και ανατολικού Αιγαίου δεν θα έχουν γιατρούς και συγκοινωνία, όταν δεν θα έχουν ικανή αγορά και παραγωγή να την διαθέσουν, όταν θα έχουν δυσβάστακτη φορολογία, θεσμικούς περιορισμούς και μόνο υποχρεώσεις, τότε τι θα κάνουν; Αναγκαστικά θα πάνε «απέναντι» δημιουργώντας σταδιακά μεγαλύτερες εξαρτήσεις με την Μικρασιατική ακτή απ’ ότι με την ηπειρωτική Ελλάδα. Η ισχυρή και συστηματική παρουσία των ενόπλων δυνάμεων στο νησιωτικό μας χώρο αποτελεί τρόπο τινά και έναν διαρκή δεσμό μεταξύ των νησιών μας με τον υπόλοιπο ηπειρωτικό κορμό, που διατηρεί το αίσθημα ασφάλειας και ενισχύει οικονομικά τις μικρές νησιωτικές κοινωνίες. Το ίδιο φυσικά ισχύει μεταξύ της Βόρειας Ελλάδας με τα Σκόπια, τη Βουλγαρία και με την τουρκική Θράκη. Μέχρι πόσο θα αντέξει αυτός ο δεσμός ηπειρωτικού κέντρου-συνοριακής περιφέρειας, είναι ένα ζήτημα… Αυτό θέλει και ο Ερντογάν. Να μας φτάσει σε αδιέξοδο και να (αυτό) παραιτηθούμε της πραγματικότητας! Και αφού κάτι τέτοιο θα λειτουργεί για χρόνια, ενδεχομένως να ευνοηθεί από τις συγκυρίες να το απαιτήσει και de jure… Εκεί μας καταλήγει το δόγμα της «βολικής αποτροπής». <br /> <br /> Η εναλλακτική μας είναι η «έξυπνη» αποτροπή, προσαρμοσμένη στα μέτρα μας και στα μέτρα της απειλής. Ο σχεδιασμός της προϋποθέτει ξεβόλεμα, μελέτη και πολιτική βούληση. Τους ανθρώπους και τα μέσα τα διαθέτουμε, και θα είναι κρίμα να γράψει η Ιστορία ότι χάσαμε… λόγω διάθεσης! <br /> <br /> <b><i>*Ο Βασίλης Κοψαχείλης είναι Διεθνολόγος.</i></b><br /> <br /> <a href="https://www.liberal.gr/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Με ξεπερασμένη στρατηγική απέναντι στην Τουρκία…

Του Βασίλη Κοψαχείλη* Από τις αρχές της δεκαετίας του 1970, η Τουρκία - συστηματικά και έμπρακτα - αμφισβητεί τα κυριαρχικά δικαιώματα τ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Ερντογάν, η «λύκαινα» της τουρκική πολιτικής σκηνής και οι υπόλοιποι παίκτες

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjxtRrcOqodP2QIG-go6hFwcNAMgFM0iSCKB0vadGY1WYLlBQHqE48Kxrw_pLzbLjkfQvElx7fedvK2qd2dw-WOacHKroCV1Z0O6ThNdkLR1jyCLaDcwL6HH-QRe83ZZaBsk7U_TtMQqdk/s1600/Meral+Ak%25C5%259Fener.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="790" height="141" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjxtRrcOqodP2QIG-go6hFwcNAMgFM0iSCKB0vadGY1WYLlBQHqE48Kxrw_pLzbLjkfQvElx7fedvK2qd2dw-WOacHKroCV1Z0O6ThNdkLR1jyCLaDcwL6HH-QRe83ZZaBsk7U_TtMQqdk/s280/Meral+Ak%25C5%259Fener.jpg" width="280" /></a></div> <br /><b>Χρήστος Λουτράδης </b><br />Κάτι λιγότερο από δυο μήνες έχουν απομείνει για την διενέργεια των Προεδρικών και των Κοινοβουλευτικών εκλογών στην γειτονική μας χώρα και το πολιτικό σκηνικό, όσο και αν προσπαθεί ο Τούρκος Πρόεδρος να παρουσιάσει την εικόνα της σιγουριάς και της σταθερότητας, αναδύει τουλάχιστον νευρικότητα και εκνευρισμό και στα στελέχη του Κυβερνώντος κόμματος αλλά και της αντιπολίτευσης . <br /><br />Τα μέχρι στιγμής δεδομένα, συνηγορούν ότι το βασικό στέλεχος της αντιπολίτευσης που θα αντιπαρατεθεί στον Τούρκο Πρόεδρο είναι η Μεράλ Ασκενέρ, πρόεδρος του κατ’ όνομα κεντροδεξιού κόμματος με την ιδιαίτερη ονομασία «Καλό Κόμμα». Η προερχόμενη από το υπερ - εθνικιστικό κόμμα της Εθνικιστικής Δράσης, με την φασιστική υπό-ομάδα των «Γκρίζων Λύκων» στην αγκαλιά τους, φαίνεται ότι δεν συμμερίζεται τις αιτιάσεις στελεχών της αντιπολίτευσης για κοινό υποψήφιο από τον χώρο σύσσωμης της αντιπολίτευσης. Στην προκειμένη περίπτωση η πρόταση τους για κοινό υποψήφιο τον πρώην πρόεδρο της Τουρκίας και συνιδρυτή του Κόμματος του Ταγίπ Ερντογάν, «Δικαιοσύνη και Ανάπτυξη», Αμπντουλάχ Γκιουλ έπεσε στον τοίχο των υψηλών φιλοδοξιών της ανερχόμενης «λύκαινας» της Τουρκικής πολιτικής σκηνής που παίζει στο ίδιο γήπεδο με τον Ερντογάν. Το γήπεδο του εθνικισμού, του μεγαλο-ιδεατικού παροξυσμού και την θωπεία των κατώτερων ενστίκτων των μαζών της Τουρκικής κοινωνίας που βιώνουν βαθιές συνθήκες κοινωνικού και οικονομικού αποκλεισμού. <br /><br />Η αξιωματική αντιπολίτευση με ηγέτη τον πολιτικά άχρωμο Κεμάλ Κιλιτσάρογλου έχει συστηθεί πίσω από την υποψηφιότητα της Ασκενέρ, χωρίς σε αυτή την περίοδο να υπολογίζει στον πολιτικό κίνδυνο ιδεολογικής και στρατηγικής εξαέρωσης του χώρου που είχε διαχρονικά αναφορές στον Κεμαλισμό και στέκονταν στον αντίποδα του Ταγίπ Ερντογάν από την Ασκενέρ και τον πολιτικό της σχηματισμό με ότι αυτό σημαίνει για την στροφή του πολιτικού αυτού χώρου από το κέντρο και την κεντροδεξιά σε θέσεις και πολιτικούς άξονες που θα θυμίζουν ένα πολιτικό πρόταγμα που θα μοιάζει περισσότερο με μια Μαρί Λεπέν αλα Τούρκα. <br /><br />Ενδεικτικό του τρόπου που διεξάγονται οι εκλογές στην απέναντι πλευρά του Αιγαίου, είναι το φίλο-Κουρδικό Κόμμα, «Δημοκρατικό Κόμμα Του Λαού» θα έχει προεδρικό υποψήφιο, τον Σελαχετίν Ντερμιτντάς, που θα δώσει τον προεκλογικό αγώνα πίσω από τα σίδερα της φυλακής. Δεδομένο που δεν επιτρέπει την εξαγωγή αισιόδοξων συμπερασμάτων για την δημοκρατική ποιότητα κάτω υπό την οποία θα διεξαχθούν οι εκλογές. <br /><br />Η δημοκρατία και το κράτος δικαίου στην Τουρκία δέχθηκαν και άλλο ένα χτύπημα αυτή τη φορά από την «ανεξάρτητη δικαιοσύνη» που καταδίκασε σημαίνοντα δημοσιογραφικά στελέχη της κεντρο-αριστερής εφημερίδας «Τζουμχουριέτ» σε ποινές κάθειρξης που ξεκινούν από τα δυόμιση έτη και φτάνουν τα 7,5 με την κατηγορία της συνεργασίας με τρομοκρατικές οργανώσεις. <br /><br />Από τα προαναφερθέντα καθίσταται σαφές ότι το πολιτικό-δημοσιογραφικό, και κατ’ επέκταση και κοινωνικό περιβάλλον στην γειτονική μας χώρα δεν καθίσταται απλά τοξικό αλλά ενέχει και τον ορατό κίνδυνο να μετατραπεί σε έναν άρρητο αγώνα ανάμεσα στο ποιους θα είναι ο πιο εθνικιστής, ο πιο προκλητικός, και ο πιο χυδαίος εθνικιστής. Και αυτό θα έχει μόνο έναν χαμένο - Τις Ελληνο-Τουρκικές σχέσεις.<br /><br /><a href="https://www.huffingtonpost.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Ο Ερντογάν, η «λύκαινα» της τουρκική πολιτικής σκηνής και οι υπόλοιποι παίκτες

Χρήστος Λουτράδης Κάτι λιγότερο από δυο μήνες έχουν απομείνει για την διενέργεια των Προεδρικών και των Κοινοβουλευτικών εκλογών στην γειτ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η “τρελή” ιστορία του πως η Τουρκία κατέστρεψε μόνη της την “THK”, την Αεροπορία!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjJTjTP_JBLb0I5X1iRBbXs_vL19X2y9lihBaQoyIoxZ9LFxdN_TTNsqiJnXKb95OUE3hkW-bxh01Fy24qrk2hUC7hs9-DddvZIxky6CUCpySS-XyTkZ9ZaRtQLYmJptkSxukE7TM5DJ5E/s1600/TURKEY_F-16.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="790" height="141" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjJTjTP_JBLb0I5X1iRBbXs_vL19X2y9lihBaQoyIoxZ9LFxdN_TTNsqiJnXKb95OUE3hkW-bxh01Fy24qrk2hUC7hs9-DddvZIxky6CUCpySS-XyTkZ9ZaRtQLYmJptkSxukE7TM5DJ5E/s280/TURKEY_F-16.jpg" width="280" /></a></div> <br /> Οι πιλότοι των μαχητικών αποτελούν «ακριβό κεφάλαιο». Η αμερικανική Αεροπορία εκτιμά ότι η εκπαίδευση ενός νέου πιλότου αεροσκάφους όπως το F-35 κοστίζει 11 εκ. δολάρια. Φυσικά στο ποσό αυτό δεν μπορεί να υπολογιστεί η πολύτιμη εμπειρία που αποκτάται με τα χρόνια. Γι’ αυτό η USAF προσφέρει μέχρι και 500.000 δολάρια bonus για να κρατήσει έμπειρους πιλότους στις τάξεις της. <br /> <br /> Του <b>Michael Peck</b><br /> <a href="http://nationalinterest.org/"><b>Νational Interest</b></a> <br /> <br /> Κατά συνέπεια μια χώρα που ρίχνει τους πιλότους στη φυλακή δεν πετά απλώς χρήματα από το παράθυρο, αλλά καταστρέφει και ένα εξαιρετικά πολύτιμο εθνικό κεφάλαιο. Παρόλα αυτά, στο όνομα της πολιτικής ο Ερντογάν εξαπέλυσε διωγμό κατά του σώματος των πιλότων σε βαθμό που ο στόλος των μαχητικών F-16 δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί. <br /> <br /> Τα προβλήματα ξεκίνησαν με το υποτιθέμενο πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου 2016 για ανατροπή του Ερντογάν. Και η λέξη «υποτιθέμενο» χρησιμοποιείται επίτηδες διότι το πραξικόπημα του 2016 ήταν για γέλια. <br /> <br /> Οι πραξικοπηματίες προσπάθησαν να αποκλείσουν οδικώς την Κωνσταντινούπολη, κλείνοντας με οδοφράγματα τις γέφυρες του Βοσπόρου, αλλά έκλεισαν μόνο τη μια κατεύθυνση του δρόμου, ενώ σε βίντεο εμφανίζονται στρατιώτες με άρματα Leopard να παραδίδονται σε αστυνομικούς και πολίτες. <br /> <br /> Καθώς ο Ερντογάν επέστρεφε με αεροπλάνο στην Κωνσταντινούπολη από τις διακοπές του δύο τουρκικά F-16 έθεσαν το αεροσκάφος του στα σκοπευτικά τους αλλά δεν κατάφεραν να το καταρρίψουν. <br /> <br /> Και μετά από αυτά υποτίθεται ότι οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις ήταν η νότια “ασπίδα” του ΝΑΤΟ κατά των Σοβιετικών στον Ψυχρό Πόλεμο; Αν ήταν έτσι είναι θαύμα που οι Ρώσοι δεν βρέθηκαν στον Βόσπορο. <br /> <br /> Όλα τα ανωτέρω γεννούν ερωτηματικά μήπως τελικά το πραξικόπημα ήταν επιχείρηση της τουρκικής κυβέρνησης με στόχο να παράσχει τη δικαιολογία που ήθελε η τουρκική κυβέρνηση για να εξουδετερώσει τους κεμαλικούς ανωτάτους αξιωματικούς και τους οπαδούς του Γκιουλέν. Σε κάθε περίπτωση το πραξικόπημα κατέρρευσε σε λιγότερο από μια ώρα και ο Ερντογάν πήρε την εκδίκησή του. <br /> <br /> Διώχθηκαν εκατοντάδες ανώτατοι αξιωματικοί αλλά και πάνω από 300 πιλότοι μαχητικών. Έτσι οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις έπαψαν να αποτελούν πολιτική απειλή για τον Ερντογάν η αυταρχική εξουσία του οποίου ενισχύθηκε, αλλά γέννησε και ένα μεγάλο ερώτημα… ποιος θα πετά τα τουρκικά F-16; Με τον πόλεμο να μαίνεται στην Συρία και τις τουρκικές δυνάμεις να έχουν καταλάβει τμήμα της χώρας αυτής μάλλον ο χρόνος δεν φαντάζει κατάλληλος για τον αποκεφαλισμό της τουρκικής Αεροπορίας. <br /> <br /> Η τουρκική κυβέρνηση ζήτησε βοήθεια στο εξωτερικό αλλά η Ουάσινγκτον αρνήθηκε να παραχωρήσει εκπαιδευτές ιπταμένων, αν και Τούρκοι πιλότοι λαμβάνουν βασική εκπαίδευση ιπταμένου στις ΗΠΑ. Η Τουρκία ζήτησε βοήθεια από το Πακιστάν και υπό την απειλή αφαίρεσης της άδειας χειριστή υποχρέωσε 330 πρώην πιλότους μαχητικών να επιστρέψουν στην πολεμική Αεροπορία για θητεία τεσσάρων ετών. <br /> <br /> Και ξαφνικά εμφανίζεται και η παραδοσιακή αντίπαλος, για αιώνες, της Τουρκίας, η Ρωσία στο προσκήνιο, η Ρωσία αεροσκάφος της οποίας καταρρίφθηκε από τους Τούρκους στην Συρία. Παρόλα αυτά η Άγκυρα αγοράζει ρωσικούς πυραύλους S-400 αυξάνοντας την ένταση με την Ουάσινγκτον. <br /> <br /> Η Τουρκία παράλληλα υπέγραψε συμφωνία με τη γαλλοϊταλική Eurosam για την ανάπτυξη ενός μεγάλου βεληνεκούς αντιαεροπορικού συστήματος. Και γιατί ξαφνικά η Τουρκία ενδιαφέρεται τόσο για αντιαεροπορικά συστήματα; <br /> <br /> «Ως αποτέλεσμα του πραξικοπήματος και της συνακόλουθης μείωσης του αριθμού των πιλότων δημιουργήθηκε η ανάγκη για αντιαεροπορικά συστήματα», αναφέρει Τούρκος αναλυτής. «Αυτός είναι ο λόγος της αγοράς των S-400». <br /> <br /> Όμως ακόμα και οι S-400 δεν θα λύσουν παρά σε κάποιο βαθμό το πρόβλημα της Τουρκίας. «Καθώς οι S-400 δεν είναι συμβατοί με τις ΝΑΤΟϊκές υποδομές δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν έναντι πυραυλικών απειλών», ανέφερε ο ίδιος αναλυτής. Για αυτό η Τουρκία χρειάζεται δύο συστήματα, τους πυραύλους S-400 κατά αεροσκαφών και αυτούς της Eurosam για αντιπυραυλική άμυνα.<br /> <br /> <a href="http://www.defence-point.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Η “τρελή” ιστορία του πως η Τουρκία κατέστρεψε μόνη της την “THK”, την Αεροπορία!

Οι πιλότοι των μαχητικών αποτελούν «ακριβό κεφάλαιο». Η αμερικανική Αεροπορία εκτιμά ότι η εκπαίδευση ενός νέου πιλότου αεροσκάφους όπως ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τα drones που παραβιάζουν πρέπει να καταρρίπτονται άμεσα και ιδού το γιατί

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiaUUXWXLpbvuDkNRYCJuZ4nkoIhmsgbYjh1EDi-rAqyzj4riTCLchA0bFuxOUuPgaC4uQ99InKgrrT2-zF053nnLKwxc2iPU96wzDH1sSDcWbLarUAzCT2E0ZTRIkkDNrJ1JFMeytIXd8/s1600/drones.png" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="744" height="150" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiaUUXWXLpbvuDkNRYCJuZ4nkoIhmsgbYjh1EDi-rAqyzj4riTCLchA0bFuxOUuPgaC4uQ99InKgrrT2-zF053nnLKwxc2iPU96wzDH1sSDcWbLarUAzCT2E0ZTRIkkDNrJ1JFMeytIXd8/s280/drones.png" width="280" /></a></div> <br /> Η Τουρκία ανοίγει ένα νέο κεφάλαιο μιας πρωτοείσακτης απειλής. Τα μη επανδρωμένα τηλεκατευθυνόμενα αεροσκάφη, γνωστά σαν drones. Τα προβλήματα που προκύπτουν είναι πολλά. <br /> <br /> Γράφει ο <b>Ευάγγελος Αθανασιάδης* </b><br /> <br /> Παρά την ύπαρξη του κανονισμού της Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας για τα drones (ΦΕΚ 3152/Β/30.9.2016 που ισχύει από την 1 Ιανουαρίου 2017) και προσφάτων αναλόγων Ευρωπαϊκών Οδηγιών, αρκετά θέματα γύρω από αυτά, δεν είναι πλήρως νομικά νομοθετημένα και οριοθετημένα, αλλά η αντιμετώπισή τους προκύπτει από τη διεθνή νομική πρακτική και τους γενικούς κανόνες ασφαλείας και ελέγχου εναερίου κυκλοφορίας. <br /> <br /> Το φαινόμενο – απειλή πρέπει να οριοθετηθεί εν τη γενέσει του, τώρα στην αρχή. Εάν γίνει κατεστημένο, status quo, συνήθης πρακτική, τότε τα πράγματα θα είναι δύσκολα αντιμετωπίσιμα. Όπως τώρα γίνεται με τις αεροπορικές παραβάσεις και παραβιάσεις. Δηλαδή έχουν περιπέσει σε μια κατάσταση που οπωσδήποτε ανεχόμαστε και εν τοις πράγμασι «αποδεχόμαστε». <br /> <br /> Η αναγνώριση και αναχαίτιση μη επανδρωμένων αεροσκαφών από επανδρωμένα δικά μας είναι μια ανεπίτρεπτη τακτικά μέθοδος που προσκρούει σε σοβαρές δεοντολογικές αρχές και ασύμβατη χρησιμοποίηση της Πολεμικής Αεροπορίας. <br /> <br /> Δημιουργείται μια ασύμφορη – ασύμβατη σχέση όσον αφορά την αμοιβαιότητα: Μέσων, κόστους, διακυβεύματος, απασχολήσεως-καταπονήσεως μέσων και προσωπικού, αύξηση επικινδυνότητας, υποβάθμιση και υποτίμηση του διακυβεύματος, δημιουργίας μιας φτηνής απειρίας απειλών. <br /> <br /> Χρειάζεται λοιπόν μία άμεση και στοιχειοθετημένη αντίδραση αποτροπής, αντιμετωπίσεως και εξαλείψεως της απειλής. Οριοθέτηση νομικού καθεστώτος. «Ιδού πεδίον δόξης λαμπρόν» για διεθνολόγους, για νομικούς διεθνούς δικαίου, για ασχολούμενους με διεθνείς σχέσεις και διπλωμάτες. <br /> <br /> Απαιτείται τώρα να συγκροτηθεί ένα σκεπτικό νομικής υποστήριξης του θέματος. Καταθέτουμε κάποιες σκέψεις-προβληματισμούς: <br /> <ul> <li>Να μην ονομάζονται αεροσκάφη μη επανδρωμένα, διότι τα αεροσκάφη υπόκεινται και αντιμετωπίζονται με συγκεκριμένη διεθνή νομοθεσία.</li> </ul> <ul> <li>Να μην ονομάζονται drones. Η νομική αντιμετώπιση των drones δεν έχει σχηματοποιηθεί, δεν έχει μορφοποιηθεί, δεν έχει ολοκληρωθεί ακόμη, αφήνοντας πολλά κενά για τη χρησιμοποίηση και αντιμετώπισή τους.</li> </ul> Τα αεροσκάφη αυτά έχουν χαρακτηριστικά και προσομοιάζουν:<br /> <ul> <li>με τηλεκατευθυνόμενες βλητικά συστήματα, όπως πύραυλοι κ.λπ. και</li> </ul> <ul> <li>με αγνώστου ταυτότητος ιπτάμενα αντικείμενα (ΑΤΙΑ). Και μάλιστα χωρίς να επιβαίνουν υπεύθυνοι κυβερνήτες, που να έχουν την ευθύνη πλοήγησης, συνεννόησης και επικοινωνίας.</li> </ul> Ως εκ τούτου πρέπει να χαρακτηρίζονται σαν επικίνδυνα για την αεροπλοΐα και αγνώστου βαθμού (αλλά οπωσδήποτε υψηλής) επικινδυνότητας για εναέρια – θαλάσσια μέσα αλλά και επίγεια σημεία και περιοχές, όπως και ατόμων, συνόλων (επιβάτες αεροσκαφών και πλοίων), πληθυσμών και εγκαταστάσεων.<br /> <br /> Τελική κατάταξη βλητικών συσκευών <br /> <br /> Ως εκ τούτου, πρέπει να κατατάσσονται και να θεωρούνται αγνώστου ταυτότητος αντικείμενα (ΑΤΙΑ) με άγνωστο προορισμό και σκοπό πτήσεως με σοβαρό ενδεχόμενο να φέρουν – μεταφέρουν ικανή ποσότητα εκρηκτικών γεμισμάτων και να προκαλέσουν μεγάλης εκτάσεως επικίνδυνα αποτελέσματα. Ως εκ τούτου πρέπει να καταρρίπτονται άμεσα. <br /> <br /> Ακόμη πρέπει να θεωρούνται αγνώστου εθνικότητος διότι τα διακριτικά που ενδεχομένως να φέρονται επ’ αυτών δεν επαληθεύονται από τη φυσική επικοινωνία με επιβαίνοντα κυβερνήτη και ως εκ τούτου αμφισβητούνται διότι θα μπορούσαν να χρησιμοποιούνται παραπλανητικά (προβοκάτσια) από τρίτο μέρος ή ενδιαφερόμενο (π.χ. Γκιουλενιστές). <br /> <br /> Η Ελλάδα σαν αποκλειστικά υπεύθυνο κράτος για το FIR Αθηνών, έχει νομική υποχρέωση να εξασφαλίζει ασφαλείς αερομεταφορές και εξ αυτού είναι υποχρεωμένη και εξουσιοδοτημένη να τα καταρρίπτει. Αλλά και σύμφωνα με την διεθνή πρακτική, που εφαρμόζεται σήμερα και είναι αποδεκτή και επιβεβλημένη, για την αντιμετώπιση απειλών διεθνούς τρομοκρατίας. <br /> <br /> Ακόμη, ειδικά αυτή την εποχή, και σε μια περιοχή που κινούνται ναυτικές και αεροπορικές πολεμικές μονάδες πολλών ξένων κρατών, όπως και επιβατηγά αεροσκάφη, θαλαμηγοί, κρουαζιερόπλοια, πλοία νησιωτικών συγκοινωνιών, κάτοικοι, αλλά και ομάδες τουριστών, για την ασφάλεια των οποίων στην Ελληνική επικράτεια υπεύθυνο είναι αποκλειστικά το Ελληνικό κράτος. <br /> <br /> Κλιμάκωση ενεργειών <br /> <br /> Να γίνει διπλωματική διακοίνωση-διάβημα-ενημέρωση προς γειτονικά κράτη (ενδεικτικά, Βουλγαρία, Τουρκία, Κύπρος, Αίγυπτος), ότι η πτήση droneς, θεωρείται πτήση αγνώστου ταυτότητος και σκοπού ιπτάμενο αντικείμενο και θα καταρρίπτεται άμεσα. <br /> <br /> Πρέπει να καταρριφθεί Σύντομα και Νωρίς το πρώτο. <br /> <br /> Και να είμαστε έτοιμη για κατάρριψη και του δευτέρου, <br /> <br /> Σημείωση: Θα ήταν καλό να βληθεί με γενική κατεύθυνση Ανατολή – Δύση και ενώ να έχει κατεύθυνση κινήσεως δυτική ή από ΝΝδυτική έως ΒΒδυτική και η πτώση του να γίνει, ή δυνατόν εντός χωρικών μας υδάτων. <br /> <br /> Με ετοιμότητα άμεσου ελέγχου της περιοχής από ελληνικά μέσα έρευνας – διάσωσης – ανάσυρσης. Η ανάσυρση ή μη να γίνει κατόπιν αξιολογήσεως και εκτιμήσεως του ζητουμένου διπλωματικού αποτελέσματος και συγκυρίας. <br /> <br /> Προτεινομένη τεχνική καταρρίψεως <br /> <br /> Να προηγηθεί διάλογος πιλότου ή χειριστού Α/Α, με το κέντρο ελέγχου κυκλοφορίας του τύπου: «Άγνωστη πολεμική μηχανή, χωρίς υπεύθυνο κυβερνήτη, με ανεπιβεβαίωτα διακριτικά, άγνωστο προορισμό και σκοπό πτήσεως, δυναμένη να αποτελεί επικίνδυνο οπλικό σύστημα, παραβίασε το FIR Αθηνών, εκτελεί επικίνδυνους, άσκοπους ελιγμούς (κατά περίπτωση) ή έχει επικίνδυνη πορεία, αποτελεί επικίνδυνη απειλή για Α/Φ αεροπλοΐας, πλέοντα πολεμικά σκάφη Ελληνικά και Ξένων κρατών, για επιβατικά σκάφη και για κατοικημένες περιοχές». <br /> <br /> Καμία σκέψη-αξιολόγηση οικονομικού κόστους του μέσου καταρρίψεως. Δηλαδή σύγκριση του κόστους στόχου και όπλου. Η κατάρριψη πρέπει να γίνει έναντι οποιουδήποτε οικονομικού κόστους, που θα εξασφαλίζει βέβαιο αποτέλεσμα. <br /> <br /> Να εκτιμηθεί και αξιολογηθεί τι είναι προτιμότερο, η βολή να γίνει με κεντρική εντολή ή βολή κατά την απόφαση μεμονωμένου χειριστού. <br /> <br /> Προτιμότερο είναι η κατάρριψη να γίνει από πιλότο και όχι από Α/Α. : <br /> <ul> <li>Η αίσθηση ότι η Πολεμική Αεροπορία βάλλει και καταρρίπτει, είναι ηχηρότατο μήνυμα, διπλωματικό, στρατιωτικό, πολιτικό, κυριαρχικό.</li> </ul> <ul> <li>Η αίσθηση βολής και κατάρριψης από ελληνικό αεροσκάφος έχει ισχυρότατο συμβολισμό.</li> </ul> <ul> <li>Αποτελεί εκτόνωση συσσωρευμένης αδικίας για τους πιλότους. Αποτελεί Δικαίωση.</li> </ul> <ul> <li>Είναι μια καλή εκπαίδευση των πιλότων μας κατά ανέξοδων ιπταμένων στόχων.</li> </ul> <ul> <li>Δημιουργία ενός κινήτρου στους πιλότους μας. Μια νέα γενιά αεροπόρων που θα μετρούν καταρρίψεις.</li> </ul> <ul> <li>Η βολή κατά ιπταμένων στόχων αποτελεί έντονη κυριαρχική πράξη</li> </ul> <ul> <li>Η βολή κατά των εχθρικών σημάτων και συμβόλων αποτελεί κατεξοχήν πράξη υψηλού συμβολισμού.</li> </ul> Διπλωμάτες, διεθνολόγοι, νομικοί διεθνούς δικαίου και διεθνών σχέσεων, σας θέλουμε ΤΩΡΑ!<br /> Πιλότους σε ΕΤΟΙΜΟΤΗΤΑ 2 λεπτών, έχουμε. Καταρρίψτε το ΤΩΡΑ… <br /> <br /> <b><i>*Ο Ευάγγελος Αθανασιάδης είναι Συνταγματάρχης ε.α.</i></b><br /> <br /> <a href="http://www.defence-point.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Τα drones που παραβιάζουν πρέπει να καταρρίπτονται άμεσα και ιδού το γιατί

Η Τουρκία ανοίγει ένα νέο κεφάλαιο μιας πρωτοείσακτης απειλής. Τα μη επανδρωμένα τηλεκατευθυνόμενα αεροσκάφη, γνωστά σαν drones. Τα προβλ...

Διαβάστε την συνέχεια

Το αντίπαλο θρησκευτικό «αγκάθι» του Ερντογάν στισ εκλογές

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjWhyXahvak14zFH8sZFBEYQv7wNq-s7T_mOqGkU-sOG6IA3RjEhOM0XY9owQ73I8WxPuiyuPYo05d3Q1oKtwui9rRJPb-Lbe0AOZIXIdMv2tF7aF7bKtQY_5k3-fqZNcU378UrUfseVcI/s1600/aleviler_de_isyan_atesi_yakildi_sokaga_cikacaklar.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="652" height="171" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjWhyXahvak14zFH8sZFBEYQv7wNq-s7T_mOqGkU-sOG6IA3RjEhOM0XY9owQ73I8WxPuiyuPYo05d3Q1oKtwui9rRJPb-Lbe0AOZIXIdMv2tF7aF7bKtQY_5k3-fqZNcU378UrUfseVcI/s280/aleviler_de_isyan_atesi_yakildi_sokaga_cikacaklar.jpg" width="280" /></a></div> <br /> Γράφει ο<b> Νίκος Χειλαδάκης </b><br /> Ενώ η Τουρκία βαδίζει σε μια πολύ κρίσιμη εκλογική αναμάρτητη μεγάλο ερώτημα είναι τι θα κάνουν οι Αλεβήτες που ανέκαθεν βρίσκονταν απέναντι από τον Σουνίτη Ισλαμιστή Ερντογάν <br /> <br /> Άλλοι τους υπολογίζουν σε 25 εκατομμύρια, άλλοι σε 10, το γεγονός είναι πως αποτελούν σήμερα το μεγαλύτερο εσωτερικό «αγκάθι» στην σύγχρονη ισλαμική Τουρκία του Ερντογάν καθώς αμφισβητούν έντονα την κλασική ισλαμική ταυτότητα, δεν πατούν το πόδι τους στα τζαμιά και δεν τηρούν τις ισλαμικές νηστείες. Πέρα τούτων υπάρχει και το πολιτικό σκέλος καθώς η Τουρκία πλησιάζει στις εκλογές της 7 Ιουνίου και πολλοί προσπαθούν να τους προσεταιριστούν. Οι Αλεβήτες διαφωνούν ριζικά και έντονα με ττην πολιτική του Ερντογάν εναντίον του Άσαντ της Συρίας που τον θεωρούν σαν αδελφό τους θρησκευτικά. <br /> <br /> Στις 17 Φεβρουαρίου του 2012 εκδόθηκε στην Τουρκία ένα βιβλίο, που προκάλεσε μεγάλο σκάνδαλο αλλά και επίκεντρο έντονων συζητήσεων, του Erdoğan Çinar και μιας ομάδας Τούρκων ερευνητών με τον χαρακτηριστικό τίτλο : «Σκάνδαλο η ιστορία των Αλεβητών». Το βιβλίο αυτό, περιγράφοντας την ιστορία των Αλεβητών, υποστηρίζει ότι οι Αλεβήτες της Τουρκίας είναι στην πραγματικότητα οι χαμένοι χριστιανοί της Μικράς Ασίας, ένα πραγματικά μεγάλο ιστορικό πρόβλημα στο οποίο όμως η σύγχρονη επίσημη Τουρκία αποφεύγει συστηματικά να δώσει πειστικές απαντήσεις. <br /> <br /> Οι Αλεβήτες εμφανίστηκαν σε μια περιοχή στην βορειοανατολική Καππαδοκία, όπου υπήρχε πυκνός ελληνορθόδοξος χριστιανικός πληθυσμός. Πολλά χριστιανικά στοιχεία που υπάρχουν στους Αλεβήτες δίνουν πραγματικά ερείσματα σε όσους υποστηρίζουν την εκδοχή περί χαμένης χριστιανικής τους ταυτότητας. Οι Αλεβήτες πιστεύουν στον άγιο Γεώργιο, ενώ στα μοναστήρια τους γίνονταν εξομολόγηση των νέων μελών και μετά την εξομολόγηση τους έδιναν να ποιούν κρασί και να φάνε ψωμί και τυρί. Οι «μοναχοί» τους είχαν εφαρμόσει την αγαμία και σε πολλά σημεία θύμιζαν χριστιανικά ορθόδοξα μοναστήρια. Οι δοξασίες τους έχουν πολλά κοινά στοιχεία με την ορθόδοξη χριστιανική παρουσία στην Μικρά Ασία και για τον λόγο αυτό προσέλκυσαν από νωρίς χιλιάδες χριστιανούς ελληνορθόδοξους στις τάξεις τους.<br /> <br /> Μια μοναδική τελετουργία που είχαν και που μας θύμιζε τον Μυστικό Δείπνο, ήταν η αλεβητική παράδοση του τελετουργικού δείπνου. Οι γυναίκες διατηρήσαν το καθεστώς της ελευθερίας και της ισότητας με τους άντρες, κάτι που υπήρχε από την αρχαία εποχή στον ελληνισμό της Μικράς Ασίας. Ακόμα και Οθωμανοί ιστορικοί, όπως οι Γιακούμπ και Χασλούκ, έχουν τονίσει ότι ο Αλεβητισμός οφείλει πάρα πολλά από τις δοξασίες του στις χριστιανικές δοξασίες και τελετές των κατοίκων της Μικράς Ασίας. Αποκορύφωμα όλων αυτών ήταν η αλεβητική δοξασία για την Αγία Τριάδα που έφερε ακόμα πιο κοντά τους Αλεβήτες στον ελληνορθόδοξο χριστιανισμό της Μικράς Ασίας. Η Ενότητα του Θεού, του Μωάμεθ, και του προφήτη Αλί, ήταν η αλεβητική έκδοση της Αγίας Τριάδας. Αλλά οι ελληνορθόδοξες επιδράσεις εκδηλώνονταν και με άλλους τρόπους, όπως η εγκατάσταση προσκυνημάτων σε προσκυνήματα ή τοποθεσίες όπου οι Ελληνορθόδοξοι Χριστιανοί τις θεωρούσαν ιερές και μέχρι σήμερα είναι τόποι προσκυνήματος των Αλεβητών. <br /> <br /> Επηρεασμένοι από την χριστιανική θρησκεία οι Αλεβήτες πρεσβεύουν την ισλαμική τριάδα, δηλαδή τον Θεό, τον Προφήτη Μωάμεθ και τον Αλί. Υπάρχουν πολλές υποδιαιρέσεις των Αλεβητών, ενώ πολλοί Τούρκοι ερευνητές χρησιμοποιούν αυτόν τον όρο και για τους Μπεκτασήδες. Τα κύρια χαρακτηριστικά που τους διαφοροποιούν ριζικά από τους κλασικούς μουσουλμάνους είναι τα εξής :<br /> <br /> <ul> <li> 1) Οι ναοί των Αλεβητών δεν είναι τα τζαμιά, αλλά τα λεγόμενα Τζεμ, χώροι μυστικοί που εκ των πραγμάτων μοιάζουν με ορθόδοξες εκκλησίες χωρίς σταυρό. Σε κάποιους από αυτούς, όπως και στην δυτική Θράκη, υπάρχουν αφιερώματα και εικόνες της Παναγίας και του Αγίου Γιώργη όπως στην περιοχή της Σεβάστεια στην Τουρκία. </li> <li>2) Η πίστη των Αλεβητών τείνει στην θεϊκότητα του προσώπου του Αλί, κάτι ανάλογο με την θειότητα στο πρόσωπο του Χριστού. Ουσιαστικά ορισμένα τάγματα αναφέρονται σε ένα Ισλαμικό τριαδικό Θεό που αποτελείτε από τους Αλλάχ – Θεό, τον προφήτη Μωάμεθ και το Αλί και αυτή είναι η περίφημη αλεβητική μουσουλμανική αγία τριάδα. </li> <li>3) Στις θρησκευτικές τους λειτουργίες στα τζεμ αγινλαρί οι Αλεβήτες πίνουν κρασί και ρακί γεγονός που είναι μεγάλο σκάνδαλο για κάθε μουσουλμάνο Σουνίτη ή Σιϊτη. </li> <li>4) Οι Αλεβήτες παραδέχονται και καλλιεργούν τον μοναχισμό. Είναι οργανωμένοι μάλιστα σε μοναχικά τάγματα. Τα μοναστήρια τους σε απόλυτη αντιστοιχία με τα ορθόδοξα είναι χώροι περισυλλογής άσκησης και αγνείας. Ονομάζονται τεκέδες. </li> <li>5) Απεικονίζουν τον Αλί και τους αγίους τους σε εικόνες τις οποίες προσκυνούνε. Η πράξη αυτή αποτελεί μεγάλη ιεροσυλία για τους μουσουλμάνους, γιατί στο Ισλάμ απαγορεύεται κάθε απεικόνιση προσώπων για κάθε πιστό του Ισλάμ και θεωρείτε αμαρτία. </li> <li>6) Οι γυναίκες δεν φοράνε φερετζέ και συχνά μάλιστα κινούνται πολύ περισσότερο ελεύθερα από ότι οι άντρες. </li> <li>7) Τιμούνε τους δώδεκα ιμάμηδες, κατά ανάλογο τρόπο με τον οποίο τιμούνται οι δώδεκα μαθητές του Ιησού, στον χριστιανισμό. </li> <li>8) Δέχονται ότι ο Αλί αναλήφθηκε στους ουρανούς και τέλος,</li> <li> 9) Οι τελετάρχες τους, δηλαδή οι ιερείς τους, φοράνε άμφια που μοιάζουν με τα ράσα των παπάδων.</li> </ul> <br /> <br /> <a href="http://nikosxeiladakis.gr/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Το αντίπαλο θρησκευτικό «αγκάθι» του Ερντογάν στισ εκλογές

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης Ενώ η Τουρκία βαδίζει σε μια πολύ κρίσιμη εκλογική αναμάρτητη μεγάλο ερώτημα είναι τι θα κάνουν οι Αλεβήτες π...

Διαβάστε την συνέχεια

Έτσι κάηκε η Σμύρνη κύριε Ερντογάν

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhbGVwmMhWTkwSj2sZ7bAuRIv1T6RzlR8vrPaVN9iGpgXzhV6i8JYovME9txL_SRDXClOexaQi8i7g0JHS0SgJqqZn_iQRXg0I0mvCOv7pMUCkw7Ph-wT7kurnehyphenhyphenebH3ro-xIcYGIDi6A/s1600/smirni+1922.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="381" data-original-width="660" height="161" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhbGVwmMhWTkwSj2sZ7bAuRIv1T6RzlR8vrPaVN9iGpgXzhV6i8JYovME9txL_SRDXClOexaQi8i7g0JHS0SgJqqZn_iQRXg0I0mvCOv7pMUCkw7Ph-wT7kurnehyphenhyphenebH3ro-xIcYGIDi6A/s280/smirni+1922.jpg" width="280" /></a></div> <br /> Ο Ταγίπ Ερντογάν προέβαλλε έναν απίστευτο ισχυρισμό για το πώς κάηκε η Σμύρνη. Ούτε λίγο ούτε πολύ ισχυρίζεται ότι την πυρπόλησαν οι Έλληνες στρατιώτες. Είναι μία θεωρία που δεν αντέχει σε σοβαρή συζήτηση και η οποία προφανώς δεν περιλαμβάνεται σε κανένα βιβλίο ιστορίας εκτός από τα αναθεωρημένα βιβλία τουρκικής ιστορικής προπαγάνδας<br /> <br /> (Το παρακάτω κείμενο είχε δημοσιευθεί στις 17 Σεπτεμβρίου του 2016 με αφορμή τη συμπλήρωση 94 χρόνων από την καταστροφή της Σμύρνης. Αναδημοσιεύεται αυτούσιο μετά τις πρόσφατες δηλώσεις Ερντογάν) <br /> <br /> «Οι γονείς μου κατοικούσαν στη Σμύρνη και ωνομάζοντο Ανδρομάχη και Κωνσταντίνος Χατζημάρκου. Ο πατέρας μου είχε ξενοδοχείο ύπνου, καφενείο και ηλεκτροκίνητο καφετριβείο “η Μόκα” στην προκυμαία της Σμύρνης. Γεννήθηκα στη Σμύρνη, στο ξενοδοχείο μας, στες 15 Μαρτίου του 1909. Επειδή οι αδελφές μου μεγάλωσαν και δεν ήθελε ο πατέρας μου να ζούμε στο ξενοδοχείο, κατοικήσαμε σ’ άλλο προάστειο, τον Κιός Τεπέ. Το σπίτι μας ήταν μία ωραία έπαυλις σ’ένα ύψωμα, από όπου εφαίνετο ωραία η κίνησις του κόλπου… <br /> Η ζωή μας κυλούσε ήρεμη και ανέφελη, την ευτυχία μας δε τη μεγάλωσε ο Ελληνικός στρατός, που κατέλαβε τη Σμύρνη. Θυμούμε μάλιστα με τι λαχτάρα στες 2 Μαΐου 1919 τους υποδεχθήκαμε στο σπίτι μας, τον χορό που έδωσε ο πατέρας μου στον 1ον λόχο των ευζώνων, που ήλθε στο χωριό καθώς και τον Εθνικόν Ύμνον που για πρώτη φορά έπαιξα στο πιάνο με την αδελφούλα μου. Έτσι πέρασαν τρία χρόνια γεμάτα χαρά και ευτυχία, που βλέπαμε τη Σμύρνη μας γαλανόλευκη. <br /> Η ευτυχία μας όμως δεν βάσταξε πολύ· και μια μέρα του 1922, στες 14 Αυγούστου , μάθαμε την οπισθοχώρησι του Ελληνικού στρατού. Στην αρχή μας φάνηκε απίστευτο, γιατί ο εγωϊσμός μας δεν μας άφινε να το πιστέψωμε. <br /> Και όμως ένα Σάββατο… ακούστηκε ο φοβερός ερχομός των Τούρκων…» <br /> <br /> Η Αμφιλύκη Χατζημάρκου, ήταν ένα κορίτσι που μεγάλωνε στη Σμύρνη ανέμελα και με σχετική οικονομική άνεση μέχρι την καταστροφή της πόλης το Σεπτέμβριο του 1922. Η αφήγησή της αναβιώνει μια από τις πιο μαύρες σελίδες της ελληνικής ιστορίας, τη σφαγή και την πυρπόληση της Σμύρνης, που σφράγισε επί της ουσίας το θάνατο του ελληνισμού της Μικράς Ασίας και την αποτυχία της υλοποίησης της Μεγάλης Ιδέας. Μικρασιατική Καταστροφή για τους Έλληνες, Αγώνας Ανεξαρτησίας (Kurtuluş Savaşı) για τους Τούρκους ... <br /> <br /> Το Σάββατο 9 Σεπτεμβρίου 1923 ο τουρκικός στρατός, ο ίδιος ο Μουσταφά Κεμάλ και οι άτακτοί του, μπήκαν στην Σμύρνη. Επτά μέρες πριν είχε αποχωρήσει και το τελευταίο ελληνικό στρατιωτικό τμήμα από τη Μικρά Ασία με το Μέτωπο να έχει καταρρεύσει από τις παραμονές του Δεκαπενταύγουστου. <br /> <br /> Η ήττα του Ελληνικού στρατού και η κατάληψη της πόλης από τους κεμαλικούς βρήκε την οικογένεια της Αμφιλύκης απροετοίμαστη. Αναζήτησαν ασφάλεια «στο στόμα του λύκου», στο ξενοδοχείο της Προκυμαίας, αλλά κατάφεραν να σωθούν με τη βοήθεια ενός άλλου ξενοδόχου μουσουλμάνου, πιθανόν του Ναΐμ Μούλαβιτς, ιδιοκτήτη των «Σμύρνα Παλάς» και «Σπλέντιτ Παλάς». Χριστιανοί και Μουσουλμάνοι αντάλλασαν εξυπηρετήσεις και προστασία κατά τη διάρκεια της οθωμανικής κυριαρχίας και της ελληνικής κατοχής του 1919-1922, ως τεχνολογία επιβίωσης απέναντι στις υπερβάσεις των αρχών και τη βιαιότητα των ατάκτων ενόπλων ομάδων. Μόνο που τον Αύγουστο – Σεπτέμβριο του 1922 οι παλιές ασφαλιστικές δικλείδες αποδείχθηκαν ανεπαρκείς… <br /> Φωτιά, μαχαίρι και θάλασσα<br /> <br /> <img src="http://www.news247.gr/img/810/6458900/634000/o/660/0/eim_pha_kz2118a.jpg" /> <br /> Όποιος μπορέσει ας σωθή· η Σμύρνη καίεται <br /> <br /> «Την Τετάρτη το βράδυ έρχεται ο Τούρκος ξενοδόχος και μας λέγει: “Όποιος μπορέσει ας σωθή· η Σμύρνη καίεται”» περιγράφει η Αμφιλύκη Χατζημάρκου στην σπάνια σήμερα έκδοση «Από τας ημέρας της Μικρασιατικής Καταστροφής, Αυτοβιογραφίαι των Προσφύγων Κοριτσιών του Οικοτροφείου του Διεθνούς Συνδέσμου Γυναικών» (Αθήνα, 1926). «Βγήκαμε όλοι έξω και βλέπομε τη Σμύρνη να καίεται από τέσσερα μέρη και όλος ο κόσμος να φωνάζη και να μη ξεύρη που πηγαίνει. Ο πατέρας μου βλέποντας το κακό που γινότανε έξω, αποφάσισε να καούμε εκεί για να μη πέσωμε στα χέρια των θηρίων αυτών». <br /> <br /> «Η απόφασις του ήτο σταθερά. Η μητέρα μου κ’ εμείς με κλάματα τον παρακαλούσαμε να φύγωμε. Τόσο τραγικό το σύμπλεγμα αυτό φάνηκε στον Τούρκο ξενοδόχο που ήρθε και είπε στη μητέρα μας: “Έλα πάρε τα παιδιά σου και θα σωθούμε όλοι μαζί. Έχω ατμάκατο”. Μια αχτίνα χαράς μας παρηγόρησε και αφού μας έδωσαν σκεπάσματα οθωμανικά μαζί με τη μητέρα και αδελφή του ξενοδόχου μας παρέλαβον μερικοί ωπλισμένοι Τούρκοι και μας πήγαν στην ατμάκατο. Προχωρήσαμε λίγο και ύστερα από πολλά εμπόδια, γιατί τα πτώματα των πνιγμένων κτυπούσαν δεξιά και αριστερά στην ατμάκατο, σταθήκαμε στο μέσον του κόλπου. Μπροστά στα μάτια μας είχαμε το τραγικό θέαμα, που μας παρουσιάζει φωτιά, μαχαίρι και θάλασσα. Σ’ όλη μου τη ζωή δε θα ξεχάσω την τραγική αυτή νύχτα». <br /> Μπροστά στα μάτια μας είχαμε το τραγικό θέαμα, που μας παρουσιάζει φωτιά, μαχαίρι και θάλασσα. Σ’ όλη μου τη ζωή δε θα ξεχάσω την τραγική αυτή νύχτα. <br /> <br /> <img src="http://www.news247.gr/img/2946/6458901/664000/o/660/0/eim_pha_kz2141a.jpg" /> <br /> <br /> Η μεγάλη πυρκαγιά εκδηλώθηκε αρχικά στην αρμενική συνοικία από την ανατίναξη της Αρμενικής Εκκλησίας του Αγίου Νικολάου. Με τη βοήθεια του ευνοϊκού για τους Τούρκους ανέμου (που έπνεε αντίθετα από την τουρκική συνοικία) και της βενζίνης με την οποία ράντιζαν τα σπίτια, η φωτιά κατέκαψε όλη την πόλη, εκτός από τη μουσουλμανική και την εβραϊκή συνοικία. <br /> <br /> Η φωτιά διήρκεσε από τις 13 έως τις 17 Σεπτεμβρίου του 1922 (31 Αυγούστου έως 4 Σεπτεμβρίου με το παλαιό ημερολόγιο). Καθώς η οικογένεια Παπαμάρκου προσπαθούσε να διαφύγει, ο πατέρας συνελήφθη. Στην αφήγησή της η Αμφιλύκη χρησιμοποιεί το παλιό ημερολόγιο αλλά και αυτές οι ημερομηνίες φαίνεται πως είναι συγκεχυμένες στο μυαλό της. <br /> <br /> «Στες 4 το πρωΐ της 1ης Σεπτεμβρίου φθάσαμε στο Κορδελιό, προάστειο της Σμύρνης. Οι Τούρκοι για να δείχνουν δυσκίολες στους χριστιανούς, ζητούσαν διάφορα πιστοποιητικά. Ο πατέρας κατώρθωσε με τη βοήθεια ενός δικηγόρου, Τούρκου να κάνη ένα τέτοιο πιστοποιητικό, που έπρεπε να επικυρωθή από την Τουρκική κυβέρνησι, και γι αυτό πήγε στο Διοικητήριο. Αλά δυστυχώς για μας εκεί κρατήθηκε από τους Τούρκους. Ήτανε Σαββάτο στες 15 Σεπτεμβρίου του 1922, η πιο δυστυχισμένη μέρα της ζωής μου . Αφού άδικα γυρέψαμε να τον σώσωμε και δεν μπορέσαμε, στες 15 Σεπτεμβρίου το πρωΐ φύγαμε αφήνοντας πίσω μας τον καλό μας πατέρα, περιουσία, σπίτι και την πατρίδα μας, με ένα επίτακτο Αμερικανικό που ήλθε να μας σώση». <br /> <br /> Πιθανόν αναφέρεται στο Σάββατο 30 Σεπτεμβρίου, τελευταία μέρα που επιτρέπονταν η ελεύθερη αποχώρηση του χριστινικού πληθυσμού από τον Τουρκικό στρατό. Φαίνεται ότι η οικογένεια εξάντλησε άδικα κάθε περιθώριο για τη σωτηρία του πατέρα… <br /> Ξεριζωμός <img src="http://www.news247.gr/img/8941/6458903/707000/o/660/0/eim_pha_kz2144a.jpg" /> <img src="http://www.news247.gr/img/209/6458904/677000/o/660/0/eim_pha_kz2150a.jpg" /> <br /> Φύγαμε αφήνοντας πίσω μας τον καλό μας πατέρα, περιουσία, σπίτι και την πατρίδα μας <br /> <br /> Ο ξεριζωμός ενός μεγάλου μέρους του χριστιανικού πληθυσμού, Ελλήνων και Αρμενίων, προς τη μικρασιατική ακτή, που -κατά τους υπολογισμούς του Οικουμενικού Πατριαρχείου- έφτανε τις 250.000, άρχισε μετά την ήττα του ελληνικού στρατού και την κατάρρευση του Μετώπου στα μέσα Αυγούστου του 1922. <br /> <br /> Την επομένη της αναχώρησης και του τελευταίου ελληνικού στρατιωτικού τμήματος από τη Σμύρνη, οι χιλιάδες των προσφύγων Έλληνες και Αρμένιοι που κατέκλυζαν όλο το μήκος της περίφημης Προκυμαίας "Κε" μάταια περίμεναν πλέον τα επιταγμένα ελληνικά πλοία για τη μεταφορά τους στα γειτονικά ελληνικά νησιά. Μετά από παρέμβαση του Αμερικανού Προξένου G. Horton, στάλθηκαν δύο αμερικανικά αντιτορπιλικά για την εξυπηρέτηση των προσφύγων. <img src="http://www.news247.gr/img/7956/6458902/808000/o/660/0/eim_pha_kz2142a.jpg" /> <br /> <br /> Οι μαρτυρίες για όσα συνέβησαν στην πόλη πριν την πλήρη εκκένωση της είναι ανατριχιαστικές. Οι Αρμένιοι και οι Έλληνες άντρες από 15 μέχρι και 45 ετών οδηγήθηκαν στα τάγματα εργασίας (αμελέ ταμπουρού) που βρήκαν τραγικό θάνατο από την εξουθενωτική εργασία και τις ταλαιπωρίες. Περίπου 160.000 άντρες δεν γύρισαν ποτέ. Όλη η Σμύρνη καλύφθηκε από τις στριγκλιές και τα ουρλιαχτά των γυναικών που βιάσθηκαν, οι Ευρωπαίοι μάρτυρες διέκριναν ακέφαλα βρέφη στους δρόμους της αρμένικης συνοικίας, ολόκληρες οικογένειες εκτελέσθηκαν εν ψυχρώ ενώ από τη μανία των Τούρκων δεν γλίτωσαν ούτε οι Γαλλίδες νοσοκόμες του Ερυθρού Σταυρού και οι καθολικές αδελφές του Τάγματος του Ελέους που σφαγιάσθηκαν εν ώρα καθήκοντος. Ο ευαγγελιστής ιερέας πατήρ Μαλτάς εκτελέσθηκε και ο πρόεδρος του Αμερικανικού Κολεγίου Αλεξ Μακ Λάχλαν υπέστη βασανιστήρια μέχρι θανάτου. Ο Διεθνής Ερυθρός Σταυρός έστειλε αντιπροσωπεία στον Κεμάλ Ατατούρκ ώστε να συγκαταθέσει στην εκκένωση της πόλης. <img src="http://www.news247.gr/img/106/6458908/220000/o/660/0/eim_pha_kz2117a.jpg" /> <br /> <br /> Η εκκένωση της Σμύρνης άρχισε στις 11 Σεπτεμβρίου και διήρκησε μια εβδομάδα. Κατόπιν ασφυκτικών πιέσεων ο Κεμάλ Ατατούρκ επέτρεψε σε ελληνικά και άλλα πλοία να μπουν στο λιμάνι. <br /> <br /> Όταν η πόλη τυλίχτηκε στις φλόγες στις 13 Σεπτεμβρίου, 19 συνολικά πλοία μπήκαν στη Σμύρνη να σώσουν τον κόσμο. <br /> <br /> Συνολικά 300.000 πρόσφυγες πέρασαν στην Ελλάδα. <br /> <br /> Οι εμπρησμοί κατέστρεψαν τα 3/5 της έκτασης της Σμύρνης αφήνοντας άθικτη την τουρκική συνοικία. Από τις φωτιές δεν γλίτωσαν ούτε τα πολυτελή κτίρια της πόλης, όπως το Sporting Club, τα κομψά ξενοδοχεία του Και, τα εστιατόρια και οι επαύλεις. Από τις 46 ορθόδοξες εκκλησίες σώθηκαν οι τρεις. <img src="http://www.news247.gr/img/752/6458906/240000/o/660/0/eim_pha_kz2155a.jpg" /> <img src="http://www.news247.gr/img/971/6458905/666000/o/660/0/eim_pha_kz2153a.jpg" /> <img src="http://www.news247.gr/img/5106/6458907/255000/o/660/0/eim_pha_kz2159_a.jpg" /> <img src="http://www.news247.gr/img/1062/6458910/435000/o/660/0/eim_pha_kz2127a.jpg" /> <img src="http://www.news247.gr/img/8542/6458909/424000/o/660/0/eim_pha_kz2125a.jpg" /> <br /> Τα τελευταία τραγικά δείγματα της σμυρνιώτικης φωτογραφίας <br /> <br /> Την έκταση της καταστροφής αποτυπώνει καρέ καρέ η συλλογή φωτογραφιών που έθεσε στη διάθεσή του NEWS247 το Φωτογραφικό Αρχείο του <a href="http://www.nhmuseum.gr/">Εθνικού Ιστορικού Μουσείου</a> και έχει αξιοποιηθεί από το νεοϊδρυθέν <a href="http://www.smyrnimuseum.gr/%CE%A4%CE%BF-%CE%9C%CE%BF%CF%85%CF%83%CE%B5%CE%AF%CE%BF/%CE%95%CE%B9%CF%83%CE%B1%CE%B3%CF%89%CE%B3%CE%AE">Ψηφιακό Μουσείο Νέας Σμύρνης</a> σε μια προσπάθεια συγκέντρωσης και ψηφιοποίησης του σχετικού με τον ελληνισμό της Σμύρνης υλικού που βρίσκεται σε κάθε γωνιά της Ελλάδας και του κόσμου. <br /> <br /> «Αυτή η σχετικά άγνωστη ιδιωτική συλλογή, που παραχωρήθηκε στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, είναι επί της ουσίας τα τελευταία τραγικά δείγματα της σμυρνιώτικης φωτογραφίας» επισημαίνει στο NEWS247 ο ιστορικός Μιχάλης Βαρλάς, υπενθυμίζοντας πως η Σμύρνη, η Νέα Υόρκη της Ανατολής όπως αποκαλείτο λόγω της ιδιαίτερης κουλτούρας της, είχε έναν μεγάλο αριθμό ανθρώπων της εικόνας: επαγγελματίες φωτογράφους, φωτορεπόρτερ, καλλιτέχνες, κινηματογραφιστές αλλά και απλούς ανθρώπους που ήταν εξοικειωμένοι με τη φωτογραφία και την εικονοληψία. <br /> <br /> «Από τέτοιες συλλογές όχι μόνο ξαναζούμε την καταστροφή αλλά βλέπουμε και πως οι άνθρωποι αποτύπωναν την ιστορία» τονίζει ο κύριος Βαρλάς. <br /> <br /> Πηγή Φωτογραφιών: Φωτογραφικό Αρχείο Εθνικού Ιστορικού Μουσείου. <br /> Ευχαριστούμε για τις πληροφορίες και τη βοήθεια τον Μιχάλη Βαρλά, επιμελητή και υπεύθυνο τεκμηρίωσης της έκθεσης του Ψηφιακού Μουσείου Νέας Σμύρνης, καθώς και την Νίκη Μαρκασιώτη, υπεύθυνη του Φωτογραφικού Αρχείου στο Εθνικό Ιστορικό Μουσείο της Αθήνας. <br /> <br /> <img src="http://www.news247.gr/img/6685/6458916/912000/o/660/0/eim_pha_kz2119a.jpg" /> <br /> <br /> <img src="http://www.news247.gr/img/4035/6458917/915000/o/660/0/eim_pha_kz2120a.jpg" /> <br /> <br /> <img src="http://www.news247.gr/img/7327/6458918/926000/o/660/0/eim_pha_kz2121a.jpg" /> <br /> <br /> <a href="http://www.news247.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Έτσι κάηκε η Σμύρνη κύριε Ερντογάν

Ο Ταγίπ Ερντογάν προέβαλλε έναν απίστευτο ισχυρισμό για το πώς κάηκε η Σμύρνη. Ούτε λίγο ούτε πολύ ισχυρίζεται ότι την πυρπόλησαν οι Έλλη...

Διαβάστε την συνέχεια

Το πρώτο «χαστούκι» από την Ρωσία στη Τουρκία μετά από καιρό «έπεσε» στην κυπριακή ΑΟΖ!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjW2SAvZnJwEfttl6WBUd9MVmLnBcXmItXNunj1X4ZZptmyBmCCue2w9fS1c6dyEp5HA_7UdQ4WdY0X5_W9FEHI5FPeLAVuf_YsbsNoFcDxfWSrt7vPDMBhkSJtnnhicXlNJJC0QStqqak/s1600/erdoputin2.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="600" data-original-width="1366" height="122" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjW2SAvZnJwEfttl6WBUd9MVmLnBcXmItXNunj1X4ZZptmyBmCCue2w9fS1c6dyEp5HA_7UdQ4WdY0X5_W9FEHI5FPeLAVuf_YsbsNoFcDxfWSrt7vPDMBhkSJtnnhicXlNJJC0QStqqak/s280/erdoputin2.jpg" width="280" /></a></div> <br /> Γράφει: <b>Πέτρος Αναστασίου</b><br /> Η Μόσχα ζήτησε από την Λευκωσία να της εγκρίνει άσκηση του ρωσικού Ναυτικού με χρήση πυρών σε μια περιοχή που η Τουρκία υποστηρίζει ότι είναι τουρκικής αρμοδιότητας, αναγνωρίζοντας έτσι την κυπριακή κυριαρχία! <br /> <br /> Η Λευκωσία απάντησε καταφατικά και εξέδωσε NAVTEX για δύο θαλάσσιες περιοχές ανατολικά της Αμμοχώστου και δυτικά της Πάφου, αναφέροντας μάλιστα ότι οι ρωσικές δυνάμεις θα εκτελέσουν και εκτοξεύσεις πυραύλων επιφανείας-επιφανείας και επιφανείας-αέρος!<br /> <br /> Η Τουρκία αντέδρασε άμεσα, ζήτησε από την Μόσχα να ανακαλέσει το αίτημα αδείας προς την Λευκωσία, όμως οι Ρώσοι επέμειναν ότι «Κυριαρχία ή δικαίωμα αστυνόμευσης σε αυτές τις περιοχές έχει μόνο η Κύπρος» και απέρριψαν το τουρκικό αίτημα.<br /> <br /> Εν συνεχεία η Άγκυρα μέσω του σταθμού Αττάλειας, εξέδωσε δικής της NAVTEX, επιχειρώντας να μπλοκάρει την ρωσική άσκηση και η Λευκχαία απάντησε με anti-NAVTEX, καλώντας ως η μόνη αρμόδια Αρχή, τους ναυτιλομένους όπως αγνοήσουν την αντίστοιχη τουρκική οδηγία.<br /> <br /> Παράλληλα, στην κυπριακή NAVTEX υπάρχει προειδοποίηση ότι η εν λόγω περιοχή καθίσταται πολύ επικίνδυνη για την ναυσιπλοΐα.<br /> <br /> Η Μόσχα ήδη ανακοίνωσε ότι θεωρεί ως μόνη έγκυρη την κυπριακή NAVTEX και ότι θα εκτελέσει την άσκηση κανονικά, προειδοποιώντας τα τουρκικά σκάφη να μην πλησιάσουν την περιοχή.<br /> <br /> Κυβερνητικές πηγές από την Λευκωσία εξέφραζαν την ευαρέσκειά τους για την στάση της Ρωσίας.<br /> <br /> Είναι η πρώτη σοβαρή διαφοροποίηση Μόσχας και Αγκυρας για μείζον θέμα το τελευταίο χρονικό διάστημα.<br /> <br /> H ρωσική κίνηση ήρθε ως απάντηση σε σειρά ενεργειών της Αγκυρας στην Κύπρο, καθώς η Μόσχα δεν θέλει σε καμία περίπτωση την ισχυροποίηση της Τουρκίας στο νησί και γενικά στην Α.Μεσόγειο.<br /> <br /> Ετσι είχαμε επίσκεψη του Τούρκου διοικητή των κατοχικών δυνάμεων στον Ερντογάν παρουσία της ανωτάτης τουρκικής στρατιωτικής ηγεσίας και των τεσσάρων Κλάδων σε μια μυστική κλειστή συνεδρίαση. <br /> <br /> Ενισχύσεις τόσο σε έμψυχο υλικό όσο και σε οπλικά συστήματα καταφθάνουν συνέχεια στην κατεχόμενη Κύπρο, ενώ μεγάλη τουρκική αεροναυτική βάση κατασκευάζεται στην Αμμόχωστο, ταυτόχρονα με την αναβάθμιση του αεροδρομίου του Τύμπου.<br /> <br /> <a href="http://www.pronews.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Το πρώτο «χαστούκι» από την Ρωσία στη Τουρκία μετά από καιρό «έπεσε» στην κυπριακή ΑΟΖ!

Γράφει: Πέτρος Αναστασίου Η Μόσχα ζήτησε από την Λευκωσία να της εγκρίνει άσκηση του ρωσικού Ναυτικού με χρήση πυρών σε μια περιοχή που ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκία: Ένα πρόβλημα χωρίς ορατές λύσεις;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhUVSNZLVcVcUH6GDtmUzq7JDf6vqnmtuU3s9_Zp7Y3iev-peaZM-0ua_1ZpKD5hYZML_tJohabJoB6CwSOZ01v_gqVODLf7iuPsvy5ntvzeHeZ1D4LZFEhrPLV8tK_7U-ScAx3ZuluCZs/s1600/%25CE%25A4%25CE%25BF%25CF%2585%25CF%2581%25CE%25BA%25CE%25AF%25CE%25B1.+%25CE%2588%25CE%25BD%25CE%25B1+%25CF%2580%25CF%2581%25CF%258C%25CE%25B2%25CE%25BB%25CE%25B7%25CE%25BC%25CE%25B1+%25CF%2587%25CF%2589%25CF%2581%25CE%25AF%25CF%2582+%25CE%25BF%25CF%2581%25CE%25B1%25CF%2584%25CE%25AD%25CF%2582+%25CE%25BB%25CF%258D%25CF%2583%25CE%25B5%25CE%25B9%25CF%2582%253B+.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="507" data-original-width="900" height="157" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhUVSNZLVcVcUH6GDtmUzq7JDf6vqnmtuU3s9_Zp7Y3iev-peaZM-0ua_1ZpKD5hYZML_tJohabJoB6CwSOZ01v_gqVODLf7iuPsvy5ntvzeHeZ1D4LZFEhrPLV8tK_7U-ScAx3ZuluCZs/s280/%25CE%25A4%25CE%25BF%25CF%2585%25CF%2581%25CE%25BA%25CE%25AF%25CE%25B1.+%25CE%2588%25CE%25BD%25CE%25B1+%25CF%2580%25CF%2581%25CF%258C%25CE%25B2%25CE%25BB%25CE%25B7%25CE%25BC%25CE%25B1+%25CF%2587%25CF%2589%25CF%2581%25CE%25AF%25CF%2582+%25CE%25BF%25CF%2581%25CE%25B1%25CF%2584%25CE%25AD%25CF%2582+%25CE%25BB%25CF%258D%25CF%2583%25CE%25B5%25CE%25B9%25CF%2582%253B+.jpg" width="280" /></a></div> <br /> Η Τουρκία ακολουθεί με ταχύτατους ρυθμούς τα βήματα του Πακιστάν, μίας χώρας με συχνές κρίσεις και ακόμα περισσότερα προβλήματα <br /> Κατά την διάρκεια των τελευταίων μηνών ακούγονται στην Ελλάδα ιαχές πολεμοκαπηλείας, κραυγές πατριδοκαπηλείας, εκκλήσεις συναίνεσης, φωνές επίκλησης μίας κατά τα άλλα ανύπαρκτης ψυχραιμίας, με μία στρατιά αυτόκλητων αναλυτών (;) και δημοσιογράφων να βομβαρδίζει ανελέητα την κοινή γνώμη με ένα συνονθύλευμα αμφιβόλου αξιοπιστίας πληροφοριών, σχολίων και επισημάνσεων με μοναδικό θέμα την τουρκική προκλητικότητα.<br /> <br /> Η πρώτη άμεση συνέπεια αυτού του συνονθυλεύματος της υποτιθέμενης έγκυρης ειδησεογραφίας που σε καθημερινή βάση προβάλλεται εξουθενωτικά από τα ΜΜΕ, εστιάζεται στην δημιουργία ενός κλίματος που κυριαρχείται από ψιθύρους, απίθανες προβλέψεις, φαντασιώσεις, εξωπραγματικές αναλύσεις πολιτικής φαντασίας, ακόμα και προφητείες (!), προκαλώντας ανησυχία, σύγχυση και δυστυχώς φοβίες στους πολίτες. Όμως σχεδόν κανείς δεν αντιμετωπίζει με κριτήρια κοινής λογικής και κριτικής σκέψης το τουρκικό πρόβλημα, ώστε να τοποθετήσει σε ορθολογικά πλαίσια τα κίνητρα που προκαλούν την τουρκική στάση αυτή την περίοδο, με συνεπακόλουθο τις επικοινωνιακής μορφής εντάσεις και να ιχνηλατήσει τις ενδεχόμενες προσεχείς κινήσεις, τις πιθανές επιλογές αντιδράσεων και τα συνεπακόλουθα οφέλη τους.<br /> <br /> Πολλοί αναλογίζονται προγενέστερες περιόδους εντάσεων, όπως τα επεισόδια με το τουρκικό ερευνητικό σκάφος HORA όπου πρωταγωνιστεί συνθηματολογικά ο Ανδρέας Παπανδρέου (μετά το 1975 SISMIK 1) ή τα περισσότερο πρόσφατα των Ιμίων επί κυβερνήσεως Κωνσταντίνου Σημίτη (1996), θεωρώντας πιθανή μία ανάλογη εμπλοκή που δεν θα ευνοήσει την Ελλάδα, εν όψει μάλιστα και της τουριστικής περιόδου. Παραβλέπουν όμως μία σημαντική και ίσως κυρίαρχη παράμετρο, που αφορά το γεγονός ότι η Τουρκία εκείνων των εποχών δεν ανταποκρίνεται στην Τουρκία του 2018.<br /> <br /> Το Συριακό Πρόβλημα<br /> <br /> Οι εντάσεις μεταξύ των ΗΠΑ και της Τουρκίας αποκλιμακώνονται προσωρινά μετά την επίσκεψη των πρώην Αμερικανού Υπουργού Εξωτερικών Rex Tillerson στην Άγκυρα τον Φεβρουάριο του 2018, με επίκεντρο το ζήτημα της αμέριστης αμερικανικής υποστήριξης προς την κουρδική πολιτοφυλακή του YPG στην Συρία, που θεωρείται όμως μία συμμορία τρομοκρατών από την τουρκική πολιτική ηγεσία. Οι αντιπαραθέσεις όμως κορυφώνονται μετά την τουρκική εισβολή στα συριακά εδάφη και την κατάληψη της περιφέρειας του Afrin με την αγαστή συμπαράσταση ομάδων ακραίων ισλαμιστών μαχητών, που προκαλούν την αμερικανική αντίδραση με επίκεντρο την υπονόμευση του αγώνα εναντίον του ισλαμικού κράτους, από την στιγμή που οι κουρδικές πολιτοφυλακές αποσύρονται για να υποστηρίξουν την εκκένωση του Afrin και να ενισχύσουν τις δυνάμεις που αντιμετωπίζουν τους Τούρκους εισβολείς.<br /> <br /> <img height="115" src="https://pbs.twimg.com/media/DbyVRyPWAAIMgLi.jpg" width="280" /><br /> Χάρτης της βόρειας Συρίας πρίν από την τελική κατάρρευση του ισλαμικού χαλιφάτου, με τα τέσσερα βασικά αντιμαχόμενα στρατόπεδα. Στο πλευρό της συριακής κυβέρνησης τάσσονται η Ρωσσία και το Ιράν, στο πλευρό των επαναστατών χώρες της δύσης και η Τουρκία, στο πλευρό του ισλαμικού χαλιφάτου το Κατάρ και η Τουρκία, στο πλευρό των Κούρδων οι ΗΠΑ και το Ισραήλ. Αν και τα τέσσερα στρατόπεδα περιορίζονται πλέον σε δύο, δηλαδή την συριακή κυβέρνηση και τους Κούρδους, καθώς οι θύλακες των επαναστατών στον βορρά δεν θα διασωθούν, οι σύμμαχοί τους ενδιαφέρονται πλέον για τον βαθμό επιρροής τους στο νέο καθεστώς που θα προκύψει για την περιοχή (The Guardian)<br /> <br /> Το επόμενο βήμα που εστιάζεται στην τουρκική προέλαση προς την περιφέρεια Manbij, απαιτεί κατά την Άγκυρα την αποχώρηση των αμερικανικών δυνάμεων από την περιοχή, αλλά παρά τις αλλεπάλληλες τουρκικές προειδοποιήσεις, ο Αμερικανός στρατιωτικός διοικητής στην περιοχή, στρατηγός Joseph Votel αρνείται να εκκενώσει την ελεγχόμενη με την συνδρομή των κουρδικών πολιτοφυλακών από τις δυνάμεις του ζώνη, προκαλώντας το πρώτο αδιέξοδο για την τουρκική πολιτική ηγεσία. Αναπόφευκτα η οποιαδήποτε εχθρική κίνηση κατά των αμερικανικών μονάδων, έστω και έμμεσα, φέρει την Τουρκία σε ανοικτή πλέον αντιπαράθεση με τις ΗΠΑ και συνεπακόλουθα με τους συμμάχους της στο NATO με απρόβλεπτες συνέπειες.<br /> <br /> Η αποχώρηση του Tillerson από το αμερικανικό Υπουργείο Εξωτερικών περιπλέκει ακόμα περισσότερο την κατάσταση, συρρικνώνοντας τις πιθανότητες επίλυσης της αμερικανοτουρκικής κρίσης, καθώς απομακρύνεται ο άνθρωπος που ενδεχομένως είχε την δυνατότητα να αποκλιμακώσει τις εντάσεις. Ο νέος Υπουργός Εξωτερικών και πρώην Γενικός Διευθυντής της CIA, Mike Pompeo, έχει εντελώς διαφορετική προσέγγιση στα θέματα της εξωτερικής πολιτικής και προκρίνει την τήρηση σκληρής γραμμής, θεωρώντας τις ήπιες κινήσεις ενδείξεις αδυναμίας. <br /> <br /> Επιπλέον σε ανύποπτο χρόνο, μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα στην Τουρκία τον Ιούλιο του 2016 και το απίστευτο κύμα των πολιτικών διώξεων που το ακολουθεί, δεν διστάζει να χαρακτηρίσει επίσημα το καθεστώς Erdoğan, ένα ολοκληρωτικό δικτατορικό ισλαμικό καθεστώς. Για την Άγκυρα η μετακίνησή του από την CIA στο Υπουργείο Εξωτερικών προσθέτει νέα προβλήματα, λόγω του ότι πρόκειται μάλλον να υποστηρίξει δυναμικά την απαίτηση του αμερικανικού Πενταγώνου για περαιτέρω σύσφιξη των σχέσεων με τις κουρδικές πολιτοφυλακές και πρόσθετη ενίσχυσή τους, ώστε να ελεγχθούν πλήρως οι ζώνες που αμφισβητούνται από τα υπολείμματα των ενόπλων ομάδων του ισλαμικού κράτους.<br /> Η αμερικανική στρατιωτική κεντρική διοίκηση (U.S. Central Command-CENTCOM) που επιβλέπει τις συμμαχικές επιχειρήσεις στο Ιράκ και στην Συρία κατά των ισλαμιστών, δεν επιθυμεί να διαρρήξει τις σχέσεις της με τους Κούρδους, τους οποίους θεωρεί πολύτιμους συμμάχους στον αγώνα κατά των ακραίων τρομοκρατών. Η περισσότερο από πιθανή σύμπλευση του Pompeo με τις θέσεις της CENTCOM, συνεπάγεται ενίσχυση του μισητού για την Άγκυρα κουρδικού YPG, προκαλώντας νέες εντάσεις και κλιμάκωση της κρίσης.<br /> <br /> Το Σφάλμα στην Υπόθεση του Qatar<br /> <br /> Το καθεστώς Erdoğan προκρίνει στην θερινή περίοδο του 2017, μία στάση στιβαρής υποστήριξης προς το εμιράτο του Qatar, τον άλλοτε συνεργάτη του στην χρηματοδότηση του ισλαμικού κράτους, χωρίς όμως να συνεκτιμήσει την συμπεριφορά των ΗΠΑ, αλλά το κυριώτερο την θέση της Σαουδικής Αραβίας και του συνασπισμού που έχει σχηματίσει με τα εμιράτα του κόλπου (UAE) και την Αίγυπτο με τις ευλογίες των Αμερικανών. Στον αποκλεισμό του Qatar, τον προηγούμενο Ιούνιο, η τουρκική ηγεσία αντιδρά σπασμωδικά υποστηρίζοντας αναφανδόν την Doha, παρά το γεγονός ότι το εμιράτο κατηγορείται και μάλιστα με σχεδόν αδιάσειστα στοιχεία ότι αποτελεί έναν από τους κύριους χρηματοδότες και υποστηρικτές της ισλαμικής τρομοκρατίας. <br /> <br /> <br /> Ο νέος Υπουργός Εξωτερικών και πρώην Γενικός Διευθυντής της CIA, Mike Pompeo. H εντελώς διαφορετική προσέγγισή του στα θέματα της εξωτερικής πολιτικής σε σχέση με τον βραχύβιο προκάτοχό του και η τάση του να προκρίνει την τήρηση σκληρής γραμμής, αναμένεται να προκαλέσουν σημαντικά προβλήματα στην Άγκυρα (CIA Official Photo)<br /> <br /> Η τύχη πάντως ευνοεί τους Τούρκους, καθώς ο τότε Αμερικανός Υπουργός Εξωτερικών Rex Tillerson στην προσπάθειά του να κατασιγάσει τις εντάσεις και τα προβλήματα που ενδεχόμενα προβλέπει να προκληθούν στην νοτιοανατολική πτέρυγα του NATO, υποβαθμίζει την αντιπαράθεση με την Τουρκία για το ζήτημα του εμιράτου, παρά την αντίθετη θέση του προέδρου Trump, προωθώντας μία σειρά διαπραγματεύσεων και συναινετικών διαδικασιών για την επίλυση της κρίσης.<br /> Ο νέος Υπουργός Εξωτερικών όμως ενδιαφέρεται περισσότερο για την ανάδειξη του συνασπισμού που έχει συμπήξει η Σαουδική Αραβία σε τοποτηρητή των Αμερικανών στην Μέση Ανατολή και μάλλον συμπλέει με τον Αμερικανό πρόεδρο στο θέμα της σκληρής στάσης έναντι της Τουρκίας. <br /> <br /> Η αντιπαράθεση με την Αίγυπτο<br /> <br /> Ο Mike Pompeo πάντως δεν έχει να αντιμετωπίσει μόνον την πιθανότητα κλυδωνισμών στην νοτιοανατολική πτέρυγα του NATO, λόγω της επικίνδυνα προκλητικής τουρκικής τακτικής στο Αιγαίο και στην Κύπρο ή των αλλοπρόσαλλων κινήσεων του καθεστώτος Erdoğan έναντι των δυτικών συμμάχων, αλλά και τις επικίνδυνα τεταμένες σχέσεις Τουρκίας-Αιγύπτου. Η μάλλον απερίσκεπτη επιλογή του προέδρου Erdoğan να υποστηρίξει την παράταξη των σκληρών ισλαμιστών των Αδελφών Μουσουλμάνων και τον εκλεκτό τους, πρώην πρόεδρο Mohammed Morsi, οδηγεί μετά την ανατροπή του τελευταίου από τους στρατιωτικούς σε σοβαρή διπλωματική κρίση, που καταλήγει στην αμοιβαία ανάκληση των πρέσβεων των δύο χωρών και την υποβάθμιση των υπηρεσιών των πρεσβειών τους στην Άγκυρα και στο Κάϊρο σε επίπεδο επιτετραμμένων. Οι σχέσεις των δύο χωρών επιδεινώνονται μετά τον Ιούλιο του 2016, όταν ο αιγυπτιακός τύπος υποστηρίζει αναφανδόν την απόπειρα ανατροπής του προέδρου Erdoğan, με αποτέλεσμα μετά την αποτυχία του, κάθε κίνηση της Τουρκίας στην περιοχή της Μέσης Ανατολής να αντιμετωπίζεται με σκεπτικισμό και επιφυλακτικότητα από την Αίγυπτο, που αναζητά σημεία στήριξης.<br /> <br /> <img height="175" src="https://pbs.twimg.com/media/DbyVS9SX0AARLqW.jpg" width="280" /><br /> <i>O νέος ηγέτης της Σαουδικής Αραβίας, Πρίγκηπας Mohammed bin Salman, σύμφωνα με τον οποίο η Τουρκία, το Ιράν και οι ακραίες ισλαμιστικές ομάδες, εντάσσονται σε έναν "Άξονα του Κακού" που απειλεί την Μέση Ανατολή και επιβάλλεται να αντιμετωπισθεί άμεσα πριν δημιουργήσει επιπλοκές και σοβαρές αναταραχές στην περιοχή (The Observer)</i><br /> <br /> Η αναπόφευκτη σύσφιξη των σχέσεων της Αιγύπτου με το συνασπισμό που σχηματίζει η Σαουδική Αραβία, την εντάσσει σε μία συμμαχία, στην οποία κυριαρχεί η θέση που εκφράζεται από τον νέο της ηγέτη, Πρίγκηπα Mohammed bin Salman, κατά την οποία η Τουρκία, το Ιράν και οι ακραίες ισλαμιστικές ομάδες, εντάσσονται σε έναν "Άξονα του Κακού" που απειλεί την Μέση Ανατολή και επιβάλλεται να αντιμετωπισθεί άμεσα πριν δημιουργήσει επιπλοκές και σοβαρές αναταραχές στην περιοχή.<br /> Η απροκάλυπτα εχθρική στάση του Σαουδάραβα πρίγκηπα, επικροτεί ουσιαστικά και την σκληρή γραμμή των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων έναντι των Τούρκων. Μάλιστα τον Δεκέμβριο του 2017, όταν ο πρόεδρος Erdoğan επικαλείται για ακόμα μία φορά οθωμανικά οράματα και μεγαλεία, ο Υπουργός Εξωτερικών των εμιράτων Abdullah bin Zayed al-Nahyέn, σπεύδει να καταγγείλει την κλοπή πολύτιμων αρχαίων αραβικών χειρογράφων από τον Οθωμανό στρατιωτικό διοικητή στην Μεδίνα το 1916, χαρακτηρίζοντας συλλήβδην τους Οθωμανούς ως άρπαγες, ληστές και εγκληματίες. <br /> <br /> Το Πρόβλημα της Περσίας<br /> <br /> Μετά τις διπλωματικές διευθετήσεις των Ευρωπαίων και των Αμερικανών στο ζήτημα του οικονομικού αποκλεισμού της Περσίας με αντάλλαγμα τον έλεγχο του πυρηνικού προγράμματος της Τεχεράνης, η Άγκυρα προωθεί με ταχύτατους ρυθμούς την σύσφιξη των σχέσεών της με την Περσία, με την οποία ούτως ή άλλως διατηρεί επί σειράν ετών, παρά τις οικονομικές κυρώσεις των δυτικών της συμμάχων και τον αποκλεισμό, άριστη οικονομική συνεργασία. Μάλιστα η μετριοπαθής στάση του Rex Tillerson στο θέμα του Ιράν, παρά την εμμονή του προέδρου Trump στην επάνοδο της σκληρής πολιτικής γραμμής έναντι της Τεχεράνης και την επιβολή νέων εξοντωτικών κυρώσεων, ενθαρρύνει το καθεστώς Erdoğan να προχωρήσει σε σειρά νέων κινήσεων στρατηγικής συμμαχίας με τους Πέρσες για την επίλυση της μακροχρόνιας συριακής κρίσης με την συνδρομή της Ρωσσίας.<br /> <br /> <img height="157" src="https://pbs.twimg.com/media/DbyVTfMWsAEGYLB.jpg" width="280" /><br /> <i>Το χρώμα του χρήματος. Σύμφωνα με την διδάκτορα πολιτικών επιστημών στο Πολυτεχνείο της Pomona, στο Los Angeles και πρώην πολιτική αρθρογράφο της Hurriyet Daily News και της Today's Zaman, Pinar Tremblay, αλλά και τις έρευνες του διωκόμενου πλέον άλλοτε αρθρογράφου της Turkey Pulse και της Milliyet, Kadri Gursel (αποφυλακίζεται τον Οκτώβριο του 2017), όπως και του επίσης διωκόμενου παλαίμαχου δημοσιογράφου της Turkey Pulse και της Today's Zaman, Yavuz Baydar (εγκαταλείπει την Τουρκία στα τέλη του 2015 για να αποφύγει την σύλληψη), στην περίοδο 2012-2015, οι παράνομες συναλλαγές και οι λαθραίες κινήσεις χρήματος με κεντρικό κόμβο την HALKBANK, υπερβαίνουν σε αξία τα $75 δισεκατομμύρια (Murad Sezer/Reuters)</i><br /> <br /> Η σχεδόν αναπάντεχη μεταβολή στο αμερικανικό Υπουργείο Εξωτερικών και η είσοδος του Pompeo, δημιουργούν σειρά νέων προβλημάτων, κυρίως λόγω του ότι ο νέος υπουργός θεωρεί πως η συμφωνία του 2015 με επίκεντρο το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν είναι απλώς καταστροφική. Μάλιστα αμέσως μετά την υπογραφή της συμφωνίας και με την ιδιότητα τότε του Γενικού Διευθυντή της CIA, προειδοποιεί τους Ευρωπαίους ηγέτες πως για λόγους ασφαλείας οφείλουν να αποφύγουν την υποστήριξη των οποιοδήποτε επενδύσεων στην Περσία, παρά το γεγονός ότι το καθεστώς Erdoğan στην Τουρκία διαβεβαιώνει σε κάθε ευκαιρία πως το πυρηνικό πρόγραμμα της Τεχεράνης έχει αυστηρά ειρηνικό χαρακτήρα και δεν απειλεί κανέναν.<br /> Η ανάληψη των καθηκόντων του Υπουργού Εξωτερικών από τον συγκεκριμμένο Αμερικανό αξιωματούχο περιπλέκει την ήδη ρευστή κατάσταση για την Άγκυρα, που ήδη αντιμετωπίζει και άλλες επιπλοκές λόγω των στενών δεσμών της με την Τεχεράνη. Ειδικότερα η πρόσφατη εισήγηση της εισαγγελικής αρχής της πολιτείας της Νέας Υόρκης για την επιβολή κάθειρξης 20 ετών στον σαρανταεπτάχρονο ιρανικής καταγωγής Τούρκο τραπεζίτη Mehmet Hakan Atilla, πρώην γενικό υποδιευθυντή της τουρκικής τράπεζας HALKBANK, εκτιμάται πως θα προκαλέσει νέα σειρά οικονομικής κυρίως υφής προβλημάτων στην Άγκυρα. <br /> Ο τραπεζίτης έχει κατηγορηθεί πως από το 2010 έως το 2015, σε συνεργασία με τον επίσης ιρανικής καταγωγής Τούρκο έμπορο χρυσού Reza Zarrab και μέλη της οικογένειας Erdoğan, έχει αναλάβει την διεκπεραίωση όλων των ύποπτων συναλλαγών σε χρυσό και είδη διατροφής με την Τεχεράνη, παραβιάζοντας ωμά τις κυρώσεις των δυτικών συμμάχων της Τουρκίας, πλήττοντας τα νόμιμα έσοδα των συναλλαγών σε πετρέλαιο με αδιαφανείς συναλλακτικές διαδικασίες (ουσιαστικά λαθρεμπόριο), αλλά και τις συναλλαγές σε συνάλλαγμα και σε πολύτιμα μέταλλα. Ο Zarrab περιγράφει επί σειράν ημερών κατά την διάρκεια της δίκης, όλες τις ουσιαστικά παράνομες διαδικασίες και το δίκτυο του κυκλώματος των δωροδοκιών που λειτουργεί με τις ευλογίες του Τούρκου προέδρου, προσκομίζοντας και αποδεικτικά στοιχεία.<br /> Αν και η τελική απόφαση του δικαστηρίου στις 11 Απριλίου, ίσως αποδειχθεί επιεικέστερη, το τελικό δεδικασμένο παρέχει το δικαίωμα στο αμερικανικό Υπουργείο Οικονομικών να προχωρήσει στην διαδικασία επιβολής αυστηρών χρηματοοικονομικών ποινών στην HALKBANK και άλλες τουρκικές τράπεζες που έχουν ήδη αποδεδειγμένη εμπλοκή στην υπόθεση, λόγω της χρηματοδότησης των παράνομων συναλλαγών.<br /> Οι διεθνείς τραπεζικοί κύκλοι προειδοποιούν πως η HALKBANK και οι τουρκικές χρηματοοικονομικές αρχές οφείλουν να παραδεχθούν το σφάλμα τους και να διασφαλίσουν στο μέλλον τα κριτήρια κανονιστικής συμμόρφωσης (compliance) που απαιτεί το αμερικανικό χρηματοπιστωτικό σύστημα. Η ενδεχόμενη άρνηση συνεπάγεται μεγαλύτερες χρηματοοικονομικές κυρώσεις και τελικά την ένταξη των τουρκικών τραπεζών στην κατηγορία των ανεπιθύμητων οικονομικών φορέων, γεγονός που συνεπάγεται σχεδόν ανυπέρβλητες δυσχέρειες στις διεθνείς συναλλαγές τους. Επιπλέον υπάρχει σοβαρή πιθανότητα να ενταχθούν σε καταλόγους υπόπτων προς διερεύνηση ανώτατοι Τούρκοι κυβερνητικοί αξιωματούχοι, συμπεριλαμβανομένου και του προέδρου Erdoğan. Αυτά τα ενδεχόμενα απομακρύνουν τους ξένους επενδυτές από την χώρα και επιδεινώνουν το κλίμα αποεπένδυσης, το οποίο πάντως έχει εκδηλωθεί από το 2015, όταν ο γιγαντιαίος χρηματοπιστωτικός όμιλος της CITIGROUP, τονίζει στην ετήσια ανάλυσή του για την Τουρκία πως θεωρεί επιβεβλημένη την σταδιακή αποχώρηση των ξένων επενδυτών από την χώρα, επικαλούμενος κυρίως τα προβλήματα της παιδείας και την έλλειψη αξιόπιστου και εκπαιδευμένου προσωπικού, που αυξάνει δραματικά το κόστος λειτουργίας της οποιασδήποτε επιχείρησης.<br /> <br /> <img height="157" src="https://pbs.twimg.com/media/DbyWRz3X0AAGkrH.jpg" width="280" /><br /> <i>Αριστερά ο τραπεζίτης Mehmet Hakan Atilla, κομβικό πρόσωπο από το 2011 στην σκοτεινή υπόθεση της HALKBANK και δεξιά ο έμπορος χρυσού Reza Zarrab που με τις καταθέσεις του στις αμερικανικές αρχές αποκαλύπτει ένα τεράστιο δίκτυο λαθραίων συναλλαγών μεταξύ του Ιράν και της Τουρκίας (AP & Reuters)</i><br /> <br /> Οικονομικές Δυσχέρειες και Κρίση<br /> <br /> Ο υψηλός πληθωρισμός σε συνδυασμό με την απότομη έκρηξη του δανεισμού του τουρκικού χρηματοπιστωτικού συστήματος από την διεθνή αγορά χρήματος, οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια την Τουρκία σε σοβαρώτατη κρίση κατά το δεύτερο εξάμηνο του 2018. Από 7,78% το 2016, ο πληθωρισμός εκτινάσσεται στο 10,86% το 2017, εκμηδενίζοντας την οποιαδήποτε ανάπτυξη επικαλείται ο πρόεδρος Erdoğan στις προεκλογικές του εμφανίσεις. Ο διψήφιος πλέον πληθωρισμός που δεν αποκλιμακώνεται με ευχολόγια, σε συνάρτηση με την εμμονή του προέδρου να αρνείται τις φωνές της λογικής που επιμένουν στην αύξηση των επιτοκίων της κεντρικής τράπεζας για αντιμετωπισθεί η επικίνδυνη κλιμάκωση, έχει άμεση επίπτωση σχεδόν σε όλες τις πτυχές της οικονομικής ζωής στην χώρα.<br /> Αν και οι ισχυρές πληθωριστικές πιέσεις επηρεάζουν συνήθως ανοδικά το Ακαθάριστο Εθνικό Προϊόν (ΑΕΠ), ωστόσο το τουρκικό ΑΕΠ του 2017 διαμορφώνεται σε 841,2 δισεκατομμύρια δολλάρια (μη αποπληθωρισμένο), έναντι 863,4 δισεκατομμυρίων του 2016, μειωμένο κατά 2,57%. Ταυτόχρονα το έλλειμμα των τρεχουσών συναλλαγών του 2017 αυξάνεται κατά 38% έναντι του 2016, στα 77,1 δισεκατομμύρια δολλάρια, πιέζοντας ακόμα περισσότερο το οικονομικό περιβάλλον στην χώρα και σε συνδυασμό με την υποτίμηση της τουρκικής λίρας από τις αρχές του 2018 κατά 14% έναντι του Ευρώ και κατά 9% έναντι του Δολλαρίου, επιδεινώνει δραματικά την κατάσταση. <br /> <br /> <img height="143" src="https://pbs.twimg.com/media/DbyWShQX4AEpPUR.jpg" width="280" /><br /> <i>Η πορεία της τουρκικής λίρας σε σχέση με το ευρωπαϊκό κοινό νόμισμα. Από το 2015 η αξία της υποδιπλασιάζεται, από τις 2,5 λίρες ανά ευρώ στις 5 λίρες, χωρίς όμως η μεγάλη της υποτίμηση να επηρεάσει θετικά τις εξαγωγές της προς την Ε.Ε., με συνέπεια την διεύρυνση του ελλείμματος τρεχουσών συναλλαγών με τον συγκεκριμμένο εταίρο (Eurosystem/ECB)</i><br /> <br /> Η Τουρκία αποτελεί πλέον μία εξαίρεση στο διεθνές οικονομικό περιβάλλον, όπου περιορίζονται τα ελλείμματα των ισοζυγίων τρεχουσών συναλλαγών και αυξάνονται τα συναλλαγματικά αποθέματα σε όλες σχεδόν τις αναπτυσσόμενες αγορές. Η συμπεριφορά αυτή προκαλεί μεγάλες ανησυχίες σε διεθνείς χρηματοοικονομικούς κύκλους, που επιτείνεται και από τις υποβαθμίσεις των οίκων αξιολόγησης, με αποτέλεσμα την άνοδο των επιτοκίων των δεκαετών τουρκικών ομολόγων σε επίπεδα σταθερά ανώτερα του 12%. Οι συνθήκες αυτές διακυβεύουν την πολιτική των παροχών, των επιδομάτων και των έκτακτων επιχορηγήσεων ενός μεγάλου μέρους του τουρκικού πληθυσμού από το καθεστώς Erdoğan, το οποίο αποτελεί ουσιαστικά και την εκλογική του βάση.<br /> <br /> Εάν αναλογισθεί κανείς πως από το 2015 η αξία της τουρκικής λίρας έχει υποδιπλασιασθεί έναντι του κοινού ευρωπαϊκού νομίσματος και του αμερικανικού δολλαρίου και συνεκτιμήσει το πρόβλημα των Ελλήνων δανειοληπτών σε ελβετικό φράγκο, όπου η πτωτική διακύμανση του ευρώ δεν υπερβαίνει το 10% από τον Απρίλιο του 2017 έως τον Απρίλιο του 2018, αντιλαμβάνεται αμέσως τις δραματικές συνέπειες για τις οικονομικές δραστηριότητες στην τουρκική επικράτεια που αναγκαστικά πραγματοποιούνται σε ξένο συνάλλαγμα.<br /> Από την άλλη πλευρά, η ανεξέλεγκτη έκρηξη του κατασκευαστικού κλάδου εξελίσσεται σε παράγοντα αποσταθεροποίησης και σε συνάρτηση με τις μεγάλες εισαγωγές ενέργειας, τις μαζικές εισαγωγές σε διάφορα είδη και την δραματικά αυξανόμενη εξάρτηση από τους διεθνείς δανειστές, δημιουργεί ένα εκρηκτικό μείγμα με απρόβλεπτες συνέπειες για την χώρα. Όμως, όπως επισημαίνεται σχεδόν από όλους τους οικονομικούς αναλυτές, τα πάντα εξαρτώνται από τον πρόεδρο Recep Tayyip Erdoğan, έναν άνθρωπό που χαρακτηρίζεται απρόβλεπτος, αναξιόπιστος και τελικά επικίνδυνος, με αποτέλεσμα να λογίζεται ως η μεγαλύτερη παράμετρος ασύμμετρων κινδύνων και η καταστροφικότερη απειλή για τους επενδυτές.<br /> <br /> <img height="94" src="https://pbs.twimg.com/media/DbyWTK-W0AAynEt.jpg" width="280" /><br /> <i>Η πορεία της τουρκικής λίρας σε σχέση με το αμερικανικό δολλάριο. Παρατηρείται και στην περίπτωση αυτή υποδιπλασιασμός της αξίας της με αφετηρία το 2015, από τις 2 λίρες ανά δολλάριο, στις 4 λίρες (Bloomberg)</i><br /> <br /> Ένα Πακιστάν στην Ανατολική Μεσόγειο<br /> <br /> Το χειρότερο πάντως στοιχείο απορρέει από το γεγονός ότι η Τουρκία ακολουθεί με ταχύτατους ρυθμούς τα βήματα του Πακιστάν, μίας χώρας με συχνές κρίσεις και ακόμα περισσότερα προβλήματα, όπου η στρατιωτική ηγεσία προωθεί το όραμα ενός αυστηρού πολιτικού Ισλάμ, εντελώς εχθρικού προς τις ΗΠΑ και τα ευρύτερα δυτικά συμφέροντα. Βέβαια η Τουρκία δεν έχει μετατραπεί ακόμα σε Πακιστάν, καθώς η μετατόπισή της προς αυτή την κατεύθυνση συναντά τις αντιδράσεις μεγάλης μερίδας του πληθυσμού που επιθυμεί την προσέγγιση με την Ευρώπη και την ένταξη της χώρας στην Ε.Ε. Επιπρόσθετα η οικονομία της χώρας παραμένει προς το παρόν ισχυρότερη σε σύγκριση με την χρόνια κλυδωνιζόμενη οικονομική κατάσταση του Πακιστάν, με το τραπεζικό της σύστημα να διατηρεί αισθητά μεγαλύτερο βαθμό αξιοπιστίας. <br /> <br /> Επιπλέον και σε αντίθεση με το Πακιστάν, η ισλαμοποίησή της δεν προωθείται από την στρατιωτική της ηγεσία, αλλά από έναν εκλεγμένο πρόεδρο. Μάλιστα έως την περίοδο των σαρωτικών μεταρρυθμίσεων του Recep Tayyip Erdoğan, ο τουρκικός στρατός αποτελεί ιστορικά μία δύναμη που υπονομεύει τους εκάστοτε εκλεγμένους πολιτικούς ηγέτες, ακόμα και μέσω πραξικοπημάτων με πρόσχημα την προστασία και την διαφύλαξη της κοσμικής παράδοσης του ιδρυτή της νέας Τουρκίας Kemal Ataturk.<br /> <br /> Το δυστύχημα στην περίπτωση των Τούρκων εστιάζεται στο γεγονός ότι ο Erdoğan ακολουθεί πιστά το πακιστανικό πρότυπο, με αναμφίβολα επικίνδυνες συνέπειες για την χώρα. Ο πρώην πρέσβυς του Πακιστάν στην Washington, Husain Haqqani, συγγραφέας ενός εξαιρετικού έργου με θέμα την ιστορική διαδρομή του στρατιωτικού κατεστημένου της χώρας του προς τον εναγκαλισμό και την υιοθέτηση του ισλαμικού φονταμενταλισμού, θεωρεί πως ο Τούρκος πρόεδρος αντιγράφει πιστά την τακτική του δικτάτορα του Πακιστάν, στρατηγού Zia ul-Haq, της περιόδου 1978-1988. Όπως ο Πακιστανός στρατηγός, ο Erdoğan, προωθεί βήμα προς βήμα νομοθετικές και κοινωνικές ρυθμίσεις που ενισχύουν την ισλαμοποίηση της χώρας και μάλιστα τον Ιανουάριο του 2018, προκρίνει ένα νέο σχέδιο χρηματοδοτήσεων και επιδοτήσεων των ισλαμικών σχολείων, παρεμβαίνοντας με αναπόφευκτες δραματικές συνέπειες για την παιδεία στην χώρα.<br /> <br /> Σύμφωνα με τον Haqqani που αξιολογεί προσεκτικά τις κινήσεις του Τούρκου προέδρου, ο Erdoğan αντιγράφει το πακιστανικό πρότυπο της σύζευξης του ακραίου εθνικισμού με τον ριζοσπαστικό θρησκευτικό ζήλο των φανατικών μουσουλμάνων. Μετά το 1978 ο Zia ul-Haq σταδιακά επιβάλλει με διατάγματα τον ισλαμικό νόμο, τροποποιεί το σύνταγμα, περιθωριοποιεί τα κοσμικά εκπαιδευτικά ιδρύματα και τις αντιτιθέμενες στις κινήσεις του προσωπικότητες, δημιουργώντας παράλληλα ινστιτούτα για την προώθηση της ισλαμοποίησης που επιβιώνουν και μετά τον θάνατό του το 1988. Ο Τούρκος πρόεδρος επιχειρεί να επαναλάβει τον σχεδιασμό του, αν και συμπεριφέρεται εντελώς μυωπικά, καθώς όχι μόνον οι δυτικοί, αλλά ακόμα και οι νέοι Ρώσσοι σύμμαχοί του το τελευταίο που επιθυμούν είναι μία τοξική πακιστανική παραλλαγή στην ανατολική Μεσόγειο.<br /> <br /> Ο Erdoğan προσπαθεί να ακολουθήσει την προσέγγιση των Πακιστανών στον πόλεμο των Αμερικανών και των συμμάχων τους στο Αφγανιστάν, όπου οι μυστικές υπηρεσίες και οι υπηρεσίες πληροφοριών του Πακιστάν, ανέχονται και συχνά ενθαρρύνουν το Δίκτυο Haqqani των ακραίων ισλαμιστών (καμμία σχέση με τον συνώνυμο πρώην πρέσβυ της χώρας), με στόχο την δημιουργία γραμμών επικοινωνίας και ανεφοδιασμού των Αφγανών Ταλιμπάν και άλλων τρομοκρατικών ομάδων που πλήττουν τις αμερικανικές δυνάμεις και την νέα αφγανική κυβέρνηση. Από την άλλη πλευρά όμως οι Πακιστανοί παραμένουν σύμμαχοι των Αμερικανών, υποστηρίζοντας μετά το 2001 τις επιχειρήσεις τους εναντίον της al Qaeda, αν και ο ηγέτης της Osama bin Laden εντοπίζεται τελικά στο Abbottabad, μία από τις ισχυρά φρουρούμενες πακιστανικές πόλεις, λόγω της ύπαρξης της εξαιρετικής στρατιωτικής ακαδημίας της χώρας.<br /> <br /> Κατά τρόπο ανάλογο η Τουρκία ακολουθεί την ίδια τακτική, καθώς στην πρώτη περίοδο που ακολουθεί την έκρηξη του πολέμου στην Συρία το 2011, ανέχεται ή και ενθαρρύνει την διέλευση μαχητών από τα νότια σύνορά της, που κατευθύνονται προς την πρωτεύουσα του βραχύβιου ισλαμικού χαλιφάτου στην Raqqa. Παράλληλα οι μυστικές της υπηρεσίες επιβλέπουν τις αποστολές οπλισμού στους ισλαμιστές της Συρίας και ακόμα και στις ημέρες μας η χώρα παραμένει ένα φιλικό καταφύγιο για την Hamas, την ακραία ισλαμιστική οργάνωση που ελέγχει την λωρίδα της Γάζας από το 2007. Πρόσφατα και μάλλον προκλητικά, στην σύνοδο της Ομάδας Χρηματοοικονομικής Δράσης (Financial Action Task Force), που παρακολουθεί και αντιμετωπίζει σε διεθνές επίπεδο τις λαθραίες και παράνομες διακινήσεις χρήματος, η Τουρκία σπεύδει να ακυρώσει την κίνηση των Αμερικανών να επιβάλλουν καθεστώς στενής παρακολούθησης των πακιστανικών τραπεζών με στόχο τις χρηματοδοτήσεις της τρομοκρατίας.<br /> <br /> Αναμφίβολα η Τουρκία δεν έχει ακόμα ολοκληρώσει την μετατροπή της σε ένα Πακιστάν της Μεσογείου, αλλά όπως επισημαίνουν έμπειροι διπλωμάτες, με προεξέχοντα τον πρώην Αμερικανό πρέσβυ στην Άγκυρα Eric Edelman, ακολουθεί πιστά μία τροχιά προς την συγκεκριμμένη κατεύθυνση, απογοητεύοντας τους συμμάχους της. Προς το παρόν τα ευρύτερα συμφέροντα της νοτιοανατολικής πτέρυγας του ΝΑΤΟ επιτάσσουν μία στάση αναμονής, αλλά η επαμφοτερίζουσα πολιτική και η λυκοφιλία με την δύση που προωθεί ο Τούρκος πρόεδρος επικαλούμενος στο εκλογικό του σώμα την ανάδειξη της χώρας του σε περιφερειακή υπερδύναμη στην περιοχή, εξαντλεί την υπομονή των συμμάχων του και την βραχυπρόθεσμη ανοχή τους. Αναπόφευκτα θα αντιμετωπίσει την επιβολή συγκεκριμμένων ορίων στην συμπεριφορά του, με κίνδυνο εάν τα καταπατήσει να διαρρήξει τις σχέσεις του μαζί τους, γεγονός που νομοτελειακά θα επιταχύνει την πορεία την χώρας προς την άβυσσο μίας νέας κρίσης.<br /> <br /> Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι στην Διεθνή Διάσκεψη Επενδυτικών Προοπτικών του REUTERS στα μέσα Νοεμβρίου του 2017, διατυπώνεται η άποψη ότι η Τουρκία αντιπροσωπεύει ένα ατύχημα που πρόκειται να συμβεί σύντομα και η μόνη διέξοδος για τα εμπλεκόμενα στην χώρα διεθνή επενδυτικά σχήματα έγκειται στην σχεδίαση των αναγκαίων διαδικασιών περιορισμού ή και εκμηδενισμού των αναμενόμενων απωλειών τους.<br /> <br /> <img height="130" src="https://pbs.twimg.com/media/DbyWTyeXkAIOtUo.jpg" width="280" /><br /> <i>Η πορεία των άμεσων ξένων επενδύσεων στην Τουρκία μετά την κρίση του 2008. Από τα $16,8 δισεκατομμύρια του 2015, υποχωρούν στα $12,3 δισεκατομμύρια το 2016 σημειώνοντας σοβαρή κάμψη κατά 27%, ενώ κατά το 2017 ανέρχονται σε $10,8 δισεκατομμύρια με περαιτέρω πτώση κατά 18,8% έναντι του 2016 (Trading Economics-Investment Support and Promotion Agency)</i><br /> <br /> Η Μεγάλη Εικόνα<br /> <br /> Αν και στην Ελλάδα κυριολεκτικά διϋλίζονται καθημερινά οι λεπτομέρειες της τουρκικής προκλητικότητας και μάλιστα στα όρια του παραλόγου, με συνέπεια να προβληματίζουν μάλλον αδικαιολόγητα την κοινή γνώμη, η μεγάλη εικόνα παρουσιάζει μία εντελώς διαφορετική κατάσταση. Οι διπλωματικές αστοχίες του Τούρκου προέδρου, η μυωπική του συμπεριφορά έναντι του συνασπισμού που ηγείται η Σαουδική Αραβία, η αδυναμία να εξισορροπηθούν οι σχέσεις με το Ιράν σε επίπεδα ανεκτά από τους δυτικούς του συμμάχους, οι ποικίλες προκλήσεις όχι μόνον στο Αιγαίο και στην Κύπρο και κυρίως η διαφαινόμενη είσοδος της τουρκικής οικονομίας σε φάση περιδίνησης, συνθέτουν ένα πλαίσιο ζοφερών συνθηκών, το οποίο όμως δεν φαίνεται να απασχολεί ιδιαίτερα την τουρκική ηγεσία.<br /> Κατά το δεύτερο εξάμηνο του 2018, εάν δεν ληφθούν άμεσα μέτρα, η χώρα θα αντιμετωπίσει το πρόβλημα των κατά τους σκακιστές forcé κινήσεων, δηλαδή καταναγκαστικών κινήσεων, χωρίς δυνατότητα επιλογών, με μοναδικό κριτήριο την παράταση του χρόνου έως το προδιαγραφόμενο μοιραίο ατύχημα. Αυτή η απειλή εξωθεί το καθεστώς Erdoğan σε πρόωρες εκλογές για την εκλογή προέδρου στις 24 Ιουνίου, με την ελπίδα μίας άνετης νίκης που ενδεχόμενως θα επιτρέψει μεγαλύτερη ελευθερία κινήσεων κατά κύριο λόγο στον οικονομικό τομέα, χωρίς πλέον την πίεση του πολιτικού κόστους λόγω της προεκλογικής περιόδου. Από την άλλη πλευρά, όπως είναι ευνόητο, η στάση της Τουρκίας στο Αιγαίο, στην Κύπρο και στην Συρία εντάσσεται σε μία επικοινωνιακή προεκλογική εκστρατεία με μοναδικό αντικειμενικό σκοπό την επανεκλογή του Recep Tayyip Erdoğan, χωρίς άλλο ουσιαστικό περιεχόμενο. Κατά συνέπεια προκύπτει σχεδόν αβασάνιστα το ερώτημα για τούς λόγους και τα κριτήρια που την αναδεικνύουν σε τόσο σημαντική για τα ελληνικά ΜΜΕ ώστε να αποτελεί καθημερινό αντικείμενο ειδησεογραφικών "υπερπαραγωγών".<br /> <br /> <a href="http://bankingnews.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Τουρκία: Ένα πρόβλημα χωρίς ορατές λύσεις;

Η Τουρκία ακολουθεί με ταχύτατους ρυθμούς τα βήματα του Πακιστάν, μίας χώρας με συχνές κρίσεις και ακόμα περισσότερα προβλήματα Κατά την...

Διαβάστε την συνέχεια