Γιατί οι Αμερικανοί υποτιμούν τον “κίνδυνο Ερντογάν”; Η ExxonMobil πάντως δεν φοβάται…

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgaKwtWmidxVrxRr0CQjRVlMO7cT0UBxbr1xggiSisfVBNbtP0G1on1nd56-W2osH1rFz9tYtVT-rCMiNAEx_4ue5Lfx9776F6KHZA62ezR8dhNKHJXT0loD-uMVO_lcKfPM-pk7N19peQ/s1600/DOHERTY-USA-KYPROS.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="437" data-original-width="777" height="156" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgaKwtWmidxVrxRr0CQjRVlMO7cT0UBxbr1xggiSisfVBNbtP0G1on1nd56-W2osH1rFz9tYtVT-rCMiNAEx_4ue5Lfx9776F6KHZA62ezR8dhNKHJXT0loD-uMVO_lcKfPM-pk7N19peQ/s280/DOHERTY-USA-KYPROS.jpg" width="280" /></a></div> <br /> Του <b>ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ </b><br /> Η Πρέσβειρα των Ηνωμένων Πολιτειών στην Κύπρο, κ. Κάθλιν Ντόχερτι, από τα βασικά και ικανά στελέχη του αμερικανικού διπλωματικού σώματος, μίλησε καθαρά την Τετάρτη για τις απειλές της Τουρκίας με αφορμή την έναρξη των ερευνών στην κυπριακή ΑΟΖ από πλοία που μίσθωσε ο ενεργειακός κολοσσός του Τέξας, η ExxonMobil. <br /> <br /> Δεν αναμένουμε οποιαδήποτε προβλήματα από την Τουρκία, γράφει το ΚΥΠΕ ότι είπε η κ. Ντόχερτι, η οποία προφανώς μίλησε στους Κύπριους δημοσιογράφους για να καταθέσει δημόσια την αμερικανική θέση και να στείλει μηνύματα σε όλους τους αποδέκτες. Διότι το μήνυμά της δεν εστάλη μόνο στην Άγκυρα, αλλά και στη Λευκωσία και στο κατοχικό καθεστώς, του οποίου ηγείται ο μέγας «ειρηνιστής» Μουσταφά Ακιντζί. Αυτός ο άνθρωπος είναι τελικά η μεγαλύτερη πολιτική απάτη των κατεχομένων… <br /> <br /> Ουσιαστικά το μήνυμά της ήταν τριπλό: <br /> Η Κύπρος, είπε, δικαιούται να αναπτύξει τους πόρους της στην κυπριακή ΑΟΖ και η Αμερική υποστηρίζει αυτό το δικαίωμα. Είναι μία πάγια θέση των Ηνωμένων Πολιτειών. Καλώς το υπενθυμίζει στην Τουρκία η Αμερικανίδα Πρέσβειρα, διότι είναι μία δίκαιη και ορθή θέση, που καλύπτεται απόλυτα από το Δίκαιο της Θάλασσας. Θα ήταν πρέπον η Αμερική να υποστηρίζει σε όλα τα επίπεδα, άρα και στο Κυπριακό, τις αρχές του Καταστατικού Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών. <br /> <br /> Δυστυχώς δεν το κάνει, και ακόμα και σήμερα στηρίζει της θέσεις της Τουρκίας, η οποία έχει εξελιχθεί στον χειρότερο εχθρό της Αμερικής στην περιοχή μας. Ξεπέρασε και τους απαίσιους τζιχαντιστές, που πόνεσαν πολύ τον αμερικανικό λαό. Ο Ερντογάν ήταν ο βασικός υποστηρικτής τους. <br /> <br /> Τίθεται πάντα το ερώτημα: Γιατί οι ΗΠΑ υποστηρίζουν τον αντιαμερικανό Ερντογάν στο Κυπριακό; Ουδείς μπορεί να απαντήσει το ερώτημα. Εγώ θα έλεγα πως είναι άβυσσος η ψυχή των Αμερικανών και τους παίρνει χρόνο για να ξεχωρίσουν τους φίλους και τους εχθρούς τους. Τι άλλο πρέπει να τους κάνει ο ισλαμιστής ηγέτης της Τουρκίας για να ξυπνήσουν; Δεν αρκεί ότι άλλαξε στρατόπεδο και ότι συντάχθηκε με τους εχθρούς της Αμερικής, τη Ρωσία του Βλαντιμίρ Πούτιν και το Ιράν των μουλάδων; <br /> Το δεύτερο μήνυμα εστάλη στη Λευκωσία, αλλά αφορά και την Τουρκία: Θα αργήσετε, λέει στους Ελληνοκύπριους, να έχετε οφέλη από το φυσικό αέριο. Δεν γνωρίζω αν συμφωνούν με την κ. Ντόχερτι ο επιτυχημένος υπουργός Ενέργειας Γιώργος Λακκοτρύπης και οι συνεργάτες του, αλλά θα έλεγα πως μπαίνει σε ξένα χωράφια η Αμερικανίδα Πρέσβειρα. Το τρένο έχει μπει στις ράγες. Οι συμμαχίες είναι υπό δημιουργία και η Τουρκία είναι αναγκαστικά απ’ έξω… Και οι συμμαχίες γίνονται με χώρες που είναι απόλυτα φιλικές και πιστές στην Αμερική: Το Ισραήλ και την Αίγυπτο. Άρα από αυτές τις συμμαχίες κερδίζει ΜΟΝΟ η Αμερική. <br /> <br /> Ο κ. Ερντογάν, με βάση την ανάλυση των λεγομένων της κ. Ντόχερτι, δημιουργεί προβλήματα για μία υπόθεση που θα γίνει πραγματικότητα μετά από πολλά χρόνια. Αυτό του διαμηνύει. Βεβαίως, θα μπορούσαν οι Αμερικανοί να στείλουν το μήνυμα και με διαφορετικό τρόπο. Αν ήδη το έπραξαν δεν το γνωρίζω. Θα φανεί σε λίγες μέρες… <br /> Μηνύματα στέλνει και στους εμπλεκομένους, στο εσωτερικό και το εξωτερικό, ότι υπάρχει χρόνος, μέχρι να βγουν κέρδη από το φυσικό αέριο, για τη διευθέτηση του Κυπριακού. Εάν βρεθεί τρόπος να επικρατήσει η ειρήνη, θα ωφεληθούν οι Ελληνοκύπριοι και οι Τουρκοκύπριοι, αλλά και όλοι οι παράγοντες στην περιοχή της Μεσογείου, στην ουσία υποστηρίζει η κ. Ντόχερτι. <br /> <br /> Σωστά τα λέει η Αμερικανίδα Πρέσβειρα, αλλά μου κάνει εντύπωση ότι δεν λαμβάνει υπόψιν τον πιο βασικό παράγοντα, που λέγεται Ταγίπ Ερντογάν. Ο πρόεδρος της Τουρκίας δεν επηρεάζεται πλέον από την Αμερική. Για να το κάνουμε πιο λιανά δεν έχει καμία σχέση με τους Αμερικανούς. Όλα τα άλλα είναι παραμύθια. Τους θεωρεί εχθρούς. Οι φίλοι του είναι οι Ιρανοί και οι Ρώσοι. Ομιλεί για τους Αμερικανούς με τρόπο που βγάζει απίστευτο μίσος. Μελετώ τα βίντεο των ομιλιών του. Όταν ομιλεί για την Αμερική βγάζει σπίθες. Σε αντίθεση, οι φίλοι της Αμερικής είναι οι Έλληνες, οι Ισραηλινοί, οι Κύπριοι και οι Αιγύπτιοι. Αυτές είναι οι συμμαχίες στη Μεσόγειο και από την ανάλυση των δηλώσεων της εξάγεται το συμπέρασμα ότι δεν συμφωνεί και ακόμα ελπίζει ότι ο Ερντογάν θα επιστρέψει στην αμερικανική αγκαλιά. <br /> Άρα, ο αγγελικός κόσμος που περιέγραψε είναι …διαβολικός λόγω ακριβώς του γεγονότος ότι οι Τούρκοι δεν θα ακούσουν τις αμερικανικές παραινέσεις και θα συνεχίσουν τα ίδια και χειρότερα. Μπορεί η Αμερική να πέτυχε μία συνεννόηση για να μην ενοχλήσει ο Ερντογάν τα πλοία της ExxonMobil, αλλά πιθανότατα δεν θα το κάνει επειδή -όπως τονίζει και η Πρέσβειρα- πρόκειται για έρευνες και όχι γεωτρήσεις. <br /> <br /> Αν έφτανε στην κυπριακή ΑΟΖ γεωτρύπανο, ίσως τα πράγματα να ήταν διαφορετικά. Κρατώ, βεβαίως, ότι όταν προσπάθησε ο Ερντογάν να κάνει τον νταή με τη γεώτρηση της Noble, η τότε υπουργός Εξωτερικών κ. Χίλαρι Κλίντον τα είπε και από την …καλή και από την ανάποδη στον τότε ομόλογό της, Αχμέτ Νταβούσογλου. [Είναι και αυτός ένα από τα θύματα του Ερντογάν. Τον εξαφάνισε από την πολιτική ζωή και τον έστειλε στα πανεπιστημιακά του καθήκοντα]. Η κ. Κλίντον τότε τόνισε ότι το γεωτρύπανο της Noble ήταν αμερικανικό έδαφος… Και καλώς έπραξε και είμαι βέβαιος πως η κ. Ντόχερτι, που είναι ικανή διπλωμάτης, το γνωρίζει. <br /> <br /> Για να μην παραμυθιαζόμαστε και τσακωνόμαστε μεταξύ μας, το αδιαμφισβήτητο γεγονός είναι αυτό: Για να επιλυθεί το Κυπριακό πρέπει να το αποφασίσει ο Ταγίπ Ερντογάν. Για να το θέσουμε από την τουρκική σκοπιά, πρέπει να ασκεί επιρροή η Τουρκία στο νησί μετά τη λύση, για να αποδεχθεί ο πρόεδρος της οποιαδήποτε λύση. Οι πολιτικοί που επιμένουν στην όποια λύση, αλλά και όσοι ξένοι τους υποστηρίζουν, δεν βαρέθηκαν τα καραγκιοζιλίκια του Ερντογάν; Θα του παραδώσουμε την Κύπρο απλά για να επιτύχουμε την ότι νάναι λύση; Δεν γίνεται… <br /> <br /> Η συνέντευξη της κ. Ντόχερτι μας βοήθησε να καταλάβουμε πάρα πολλά πράγματα και γι’ αυτό την ευχαριστούμε. Πρέπει όμως και η ίδια να καταλάβει ότι δεν μπορεί κανείς να ζητά από κανένα λαό να αυτοκτονήσει… <br /> <br /> ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Έχει τελικά πλάκα η υπόθεση της παρουσίας του Ιβάν Σαββίδη στην κυπριακή Βουλή. Ξαφνικά εκεί που όλοι συνωστίζονταν να τον γνωρίσουν ανακάλυψαν ότι είναι …διάολος! Επειδή είναι μικρός ο τόπος και δεν μένει τίποτα κρυφό, και επειδή έχουν όλοι κοντή μνήμη στην ελίτ της Λευκωσίας και της Λεμεσού, λίγο καιρό θα ξαποστάσουν και ξανά θα ζητούν την εύνοιά του. Εδώ οι πρώην του ΔΗΚΟ κουβάλησαν στην Κύπρο τον τεράστιο απατεώνα Αρτέμιο Σώρρα, και μας απειλούν με τη δημιουργία νέου κόμματος αντί να πάνε στην Μύκονο να λιαστούν… <br /> ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ: Όλες οι πληροφορίες συγκλίνουν ότι η ΕΝΙ θα επιστρέψει στην κυπριακή ΑΟΖ. Είναι μία καλή είδηση. Οι επαφές του υπουργού Εξωτερικών Νίκου Χριστοδουλίδη στην Ιταλία και του πρέσβη στη Ρώμη Τάσου Τζιωνή, φαίνεται ότι έπιασαν τόπο. Υποθέτω ότι η εταιρεία, με τη βοήθεια της ιταλικής κυβέρνησης, έκανε τις αναγκαίες κουβέντες και βρήκε υποστήριξη. Την ίδια στιγμή η εταιρεία αποδέχεται το λάθος της να εγκαταλείψει την κυπριακή ΑΟΖ και να φύγει άρον-άρον. Οι συμφωνίες γίνονται για να τηρούνται, ως γνωστόν…<br /> <br /> <a href="http://hellasjournal.com/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Γιατί οι Αμερικανοί υποτιμούν τον “κίνδυνο Ερντογάν”; Η ExxonMobil πάντως δεν φοβάται…

Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ Η Πρέσβειρα των Ηνωμένων Πολιτειών στην Κύπρο, κ. Κάθλιν Ντόχερτι, από τα βασικά και ικανά στελέχη του αμερικανικού ...

Διαβάστε την συνέχεια

Αν δεν το έχουμε καταλάβει ακόμα, η Τουρκία έχει κηρύξει υβριδικό πόλεμο στην Ελλάδα…

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjtul66SCcxQV4xXxf7AzVPZHwYEeiIieJojqZt_Qx6aCsyxRPwZ26_LdDap5xItD0e9no1bIcSgxnh6Vo1TMYofijmknAdXy2dM_h107WVmCb126uef3_ogE5Qm4m1bF4_CVl-MhYQeiM/s1600/immigrants.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="437" data-original-width="777" height="156" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjtul66SCcxQV4xXxf7AzVPZHwYEeiIieJojqZt_Qx6aCsyxRPwZ26_LdDap5xItD0e9no1bIcSgxnh6Vo1TMYofijmknAdXy2dM_h107WVmCb126uef3_ogE5Qm4m1bF4_CVl-MhYQeiM/s280/immigrants.jpg" width="280" /></a></div> <br />Γράφει ο <b>Βασίλης Κοψαχείλης*</b><br />Θα μπορούσε να είναι σενάριο ταινίας τρόμου! Μία χώρα «ζόμπι» που τρέφεται κλέβοντας ζωή – οικονομική, εμπορική, γεωπολιτική, πολιτισμική – από τους γείτονές της και πέρα από αυτούς. Δεν χορταίνει ποτέ. Όσο τρώει από την πίτα των άλλων, τόσο γιγαντώνεται και ζητάει κι άλλο…<br /><br />Σαν να μην έφτανε αυτό, στο τιμόνι της χώρας-ζόμπι βρίσκεται ένας παλιός μικρός εμποράκος, που για να επιβιώσει πούλαγε ως έφηβος λεμονάδες σε κακόφημα σοκάκια. Με τρόπο μαγικό, ο μικρός «εμποράκος» εξελίχθηκε σε πρωθυπουργό και συνταγματικό σουλτάνο.<br /><br />Δυστυχώς, η παραπάνω ιστορία δεν είναι σενάριο ταινίας, αλλά η πραγματικότητα με την Τουρκία. Πραγματικότητα που ζει η Ελλάδα και η Κύπρος καθημερινά με τη γείτονα.<br /><br />Ωστόσο, επειδή ο σημερινός συνταγματικός σουλτάνος της Τουρκίας έχει ταπεινή καταγωγή, δεν διαθέτει την «Ιπποσύνη» των Οθωμανών προκατόχων του. Στην πράξη υποβιβάζει το σουλτανάτο του σε πειρατική γαλέρα, με εκείνον σε ρόλο μικρού Μπαρμπαρόσα. <br /><br />Μπορεί η περιγραφή να ακούγεται υποτιμητική για την Τουρκία και την ηγεσία της. Όμως ως απειλή είναι θανάσιμα επικίνδυνη για όποιον μπει, από τύχη ή πρόθεση, στη ρότα της “πειρατικής γαλέρας” της.<br /><br />Το μεγάλο πλεονέκτημα των πειρατών της εποχής του Μπαρμπαρόσα ήταν η δυνατότητά τους να δρουν ασύμμετρα με ότι αυτό σημαίνει ή συνεπάγεται.<br /><br />Το να στέλνει η Τουρκία μαζικά δεκάδες χιλιάδες μεταναστών στην ΕΕ και να αποσυντονίζει τη συμμετρική πολιτική, οικονομική και κοινωνική ζωή της Ευρώπης, δεν διαφέρει από τις πειρατικές τακτικές των σύγχρονων του Μπαρμπαρόσα.<br /><br />Το να στέλνει η Τουρκία, πάνω σε ξύλινες σχεδίες μεσοπέλαγα στα νερά του γείτονά της, ψυχές ανθρώπων να πνιγούν, και αυτόματα να εγείρει ζητήματα δικαιοδοσίας σε έρευνα και διάσωση, δείχνει ότι υπάρχει σχέδιο και ότι μάλλον ο πόλεμος έχει ήδη αρχίσει και είναι ασύμμετρος και υβριδικός!<br /><br />Δεν είναι μόνο το χθεσινό, τραγικό, γεγονός. Δεν είναι οι δύο Έλληνες στρατιωτικοί που κρατούνται στις φυλακές της Αδριανούπολης. Δεν είναι ο εμβολισμός του σκάφους του Λιμενικού πριν εβδομάδες. Δεν είναι οι συνεχείς παραβιάσεις του εναέριου χώρου και των θαλασσών μας. Δεν είναι οι μεταναστευτικές ροές…<br /><br />Είναι ότι η πειρατική γαλέρα πλέει με ορμή εναντίον μας και εμείς, εκτός από την παραδοσιακή διπλωματία και το διεθνές δίκαιο, δεν έχουμε να πούμε ή να κάνουμε τίποτε άλλο.<br /><br />Δεν έχουμε καταλάβει ότι ο πειρατής δεν νοιάζεται για το διεθνές δίκαιο;<br /><br />Αναλωνόμαστε με το να επικαιροποιούμε σχέδια και τακτικές της εποχής του Βιετνάμ, την ώρα που έχουμε απέναντί μας έναν ικανό πειρατή με δορυφόρους, βαλλιστικά όπλα και σύντομα αεροσκάφη τεχνολογίας στελθ και ένα στρατό παρανόμων που έχρισε πραιτοριανούς και εκπαίδευσε για ρεσάλτα στη διεθνή νομιμότητα και τάξη.<br /><br />Αν έχουμε να διδαχθούμε κάτι από την ιστορία για το πώς θα αντιμετωπίσουμε τους σύγχρονους πειρατές είναι τα παραδείγματα των Ισπανών και των Άγγλων του 16ου και 17ου αιώνα.<br /><br />Οι πειρατές λυμαίνονταν τις θάλασσες και τους θαλάσσιους δρόμους του εμπορίου δρώντας αντισυμβατικά και ασύμμετρα. Οι Ισπανοί προσπαθούσαν να τους αντιμετωπίσουν πολεμώντας τους όπως πολεμούσαν και τα οργανωμένα ναυτικά των αντιπάλων τους. Το αποτέλεσμα ήταν συνεχώς να αποτυγχάνουν μέχρι που εξαφανίστηκαν ως ναυτική δύναμη.<br /><br />Αντίθετα, οι Άγγλοι πολέμησαν τους πειρατές, ως πειρατές. Έκαναν την πειρατεία μέρος της στρατηγικής τους στο αχανές και ευέλικτο περιβάλλον των Ωκεανών, ενώ σε τακτικό επίπεδο λειτούργησαν ομοίως ασύμμετρα, καλύτερα ίσως και από τους ασύμμετρους πειρατές-αντιπάλους τους.<br /><br />Το ζητούμενο για εμάς σήμερα είναι να κατανοήσουμε πως έχουμε απέναντί μας όχι ένα κράτος με στρατηγική και ανταγωνιστικά συμφέροντα που θα λειτουργήσει πολιτικά, αλλά μία πειρατική γαλέρα με καπετάνιο και πλήρωμα που διψά για λάφυρα.<br /><br />Ο πειρατής δεν κηρύσσει πολέμους! Τον βλέπεις ξαφνικά στις ακτές σου, εισβάλει ξαφνικά στο σπίτι σου, μπαίνει ξαφνικά στο χωριό με τα γυναικόπαιδα εκτεθειμένα όταν οι άντρες και οι φρουροί βρίσκονται μακριά ή στα χωράφια τους. Ενδεχομένως να κάψει τη σοδειά σου ή να σε απειλεί διαρκώς να του πληρώνεις λύτρα που με αυτά θα σε κατασπαράξει αύριο, όταν δεν θα έχεις πια να του δώσεις κάτι…<br /><br />Κανένας θεσμός και καμία συμβατική προσέγγιση δεν είναι ικανή να τιθασεύσει τον πειρατή, παρά μόνο η ικανότητά μας να γίνουμε καλύτεροι πειρατές από εκείνον στο σύγχρονο περιβάλλον.<br /><br />Αν δεν το έχουμε καταλάβει, η «πειρατική γαλέρα» της Ανατολής μας έχει κηρύξει τον πόλεμο και εμείς οφείλουμε να προσαρμοστούμε στα νέα δεδομένα και να αντιμετωπίσουμε τον πειρατή, ως πειρατές. Ειδάλλως, θα έχουμε την τύχη των Ισπανών…<br /><b><i><br />*Ο Βασίλης Κοψαχείλης είναι διεθνολόγος</i></b><br /><br /><a href="http://hellasjournal.com/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Αν δεν το έχουμε καταλάβει ακόμα, η Τουρκία έχει κηρύξει υβριδικό πόλεμο στην Ελλάδα…

Γράφει ο Βασίλης Κοψαχείλης* Θα μπορούσε να είναι σενάριο ταινίας τρόμου! Μία χώρα «ζόμπι» που τρέφεται κλέβοντας ζωή – οικονομική, εμπορι...

Διαβάστε την συνέχεια

Στο Αιγαίο κερδίζει όποιος πατήσει πρώτος τη σκανδάλη, …μικρές πικρές αλήθειες

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEghtmrbRTsI6hyphenhyphenJmSdtgTSpn_pPL4EercMJ5exrhhh88dLTURoayhDOEwV-o95xz-r955HltRgvknHS9TFfJYqWxMc6VPNuXHYkZFoLXJboHOTWruzzYOj77vFx8N5GwQCoE0EDSD351BM/s1600/POLEMIKH-AERORORIA01.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="437" data-original-width="777" height="156" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEghtmrbRTsI6hyphenhyphenJmSdtgTSpn_pPL4EercMJ5exrhhh88dLTURoayhDOEwV-o95xz-r955HltRgvknHS9TFfJYqWxMc6VPNuXHYkZFoLXJboHOTWruzzYOj77vFx8N5GwQCoE0EDSD351BM/s280/POLEMIKH-AERORORIA01.jpg" width="280" /></a></div> <br />ΤΟΥ <b>ΓΙΩΡΓΟΥ ΧΑΡΒΑΛΙΑ</b><br />‘Οποιος θέλει να θρέφει αυταπάτες και να πιστεύει ότι η Τουρκία του Ερντογάν είναι μια χώρα θρασύδειλων μπουνταλάδων, με διαλυμένη οικονομία, ψυχασθενή πρόεδρο, τεράστια ανοιχτά μέτωπα που απειλούν να την καταπιούν και θα το βάλει στα πόδια μόλις ακουστεί το πρώτο μπάμ στο Αιγαίο, καλύτερα να μην συνεχίσει να διαβάζει αυτό το άρθρο.<br /><br />Δυστυχώς αυτές οι αυταπάτες καλές είναι για να μας νανουρίζουν, αλλά μας έχουν στοιχίσει ακριβά στην ιστορία. Και εσχάτως μας έχουν οδηγήσει σε παροιμιώδεις ήττες και διασυρμούς. Από τα Υμια και την υπόθεση Οτσαλάν μέχρι αυτά τα χαμηλότερης κλίμακας νταηλίκια που συμβαίνουν σήμερα και παριστάνουμε ότι…ψιχαλίζει. <div> <br />Η Τουρκία λοιπόν, δεν ξέρω αν είναι ο προαιώνιος εχθρός με τον οποίο ποτέ δεν θα ημερέψουμε, σίγουρα όμως δεν είναι καθόλου εύκολος αντίπαλος. Σήμερα μας έχει ξεπεράσει σε όλα. Και σε ρυθμούς πληθυσμιακής αύξησης και σε δείκτες οικονομικής ευρωστίας, κυρίως όμως σε παραγωγική ικανότητα. Διαθέτει μία δεύτερης διαλογής έστω, αλλά αξιόμαχη αμυντική βιομηχανία την ώρα που εμείς ξεπουλάμε, ότι …πετάει κι ότι κολυμπάει, διαθέτει έναν πολυπληθέστατο στρατό, αρκετά εμπειροπόλεμο, πάνω απ’ όλα όμως διαθέτει ανοχή, λόγω θρησκευτικής και πολιτικής ιδιοσυγκρασίας στις ανθρώπινες απώλειες. Οι δικοί μας δύο αιχμάλωτοι για την ασφάλεια των οποίων δίνουμε μάχη, όπως κάθε πολιτισμένη χώρα, θα ήταν για τους Τούρκους ένας αμελητέος αστερίσκος στην εκστρατεία της Αφρίν. <br /><br />Συνεπώς η ενδεχόμενη αναμέτρηση ξεκινά από διαφορετικές αφετηρίες. Στο Βασιλικό Κολέγιο του Λονδίνου όπου είχα την τύχη να κάνω το μεταπτυχιακό μου στον τομέα της στρατηγικής (War Studies) ένα από τα αγαπημένα σενάρια εργασίας ήταν μία θερμή εμπλοκή Ελλάδας-Τουρκίας στη σύγχρονη εποχή. Κανείς δεν τολμούσε να αμφισβητήσει το αξιόμαχο των ελληνικών δυνάμεων(ήταν άλλωστε και η εποχή της μεγάλης ελληνοτουρκικής κρίσης με το «Σισμίκ»)<br /><br />Κοινή διαπίστωση ήταν όμως πώς το θέατρο του πολέμου στο Αιγαίο προσφέρει στην Τουρκία δεκάδες εναλλακτικά σενάρια για επιθετικές ενέργειες μικρής έντασης(π.χ. κατάληψη ακατοίκητης βραχονησίδας), ενώ η Ελλάδα για να απαντήσει πειστικά θα πρέπει να κλιμακώσει άμεσα τον πόλεμο οδηγώντας τον σε μια γενικευμένη σύρραξη. Με κίνδυνο να ξεμείνει από δυνάμεις, «καύσιμα» και συμμάχους, αλλά και να χρεωθεί το υψηλό κόστος σε ανθρώπινες απώλειες.<br /><br />Τι εννοώ; Η γεωμορφολογία του Αιγαίου είναι τέτοια που επιτρέπει στους απέναντι μία σειρά επιθετικών ενεργειών αντιπερισπασμού ρίχνοντας στην πατρίδα μας το βάρος της επιλογής μιας κλιμάκωσης με «αληθινά πυρά εναντίον ανθρώπινων στόχων». <br />Τα περί δικής μας «πρώτης απάντησης» με μηχανοκίνητη εισβολή στη Θράκη και κατάληψη της …Αδριανούπολης είναι γραφικότητες για να διαβάζουν πυροβολημένοι σε παραστρατιωτικά σάιτ. Αυτές οι…αρματοδρομίες σε κατοικημένες περιοχές με εκατόμβες αμάχων ανήκουν στο παρελθόν. Σήμερα, σε οποιαδήποτε επιθετική ενέργεια των Τούρκων η ελληνική απάντηση πρέπει να είναι ακαριαία, στοχευμένη και λελογισμένης ισχύος για να μην ανοίξουν οι ασκοί του Αιόλου σε έναν γενικευμένο πόλεμο που μέχρι να τον σταματήσουν οι «μεγάλες δυνάμεις» δεν ξέρουμε που θα έχει οδηγήσει. <br /><br />Πολεμική αναμέτρηση με βομβαρδισμούς «πολιτικών στόχων» εργοστασίων, ηλεκτροπαραγωγικών μονάδων και άλλων δικτύων υποδομής θα οδηγήσει στο απόλυτο χάος. Ο φόρος αίματος σε απώλειες θα είναι τρομερός και έξω από την (υποκριτική έστω) πολεμική ηθική του 21ου αιώνα. Συνεπώς σε ένα θερμό επεισόδιο θα μιλήσουν τα «έξυπνα όπλα» και οι επαγγελματίες του κλάδου.<br /><br />Το ερώτημα είναι είμαστε σε θέση; Ενας εμπειρότατος απόστρατος αξιωματικός του ναυτικού μου έλεγε ότι στην ελληνοτουρκική σύρραξη του μέλλοντος θα κερδίσει όποιος τολμήσει να πατήσει τη σκανδάλη πρώτος. Και αυτό απαιτεί εκτός από πολεμική ετοιμότητα, ισχυρή πολιτική βούληση.<br /><br />Δεν είναι καθόλου εύκολος αντίπαλος η Τουρκία, ξαναλέω. Ειδικότερα για μία γενιά Ελλήνων που γαλουχήθηκε μέσα στην νομοτέλεια του ενδοτισμού από τους εκλεγμένους πολιτικούς της ταγούς. Σκύψαμε στους Αλβανούς την ώρα που υποδεχτήκαμε με ανοιχτές αγκάλες τα ξυπόλητα λεφούσια τους. Πουλήσαμε τα απαράγραπτα δίκαια μιας ιστορικής μειονότητας. Συμβιβαστήκαμε με τον παρανοικό αλυτρωτισμό των Σκοπιανών για να μη…ταυτιστούμε με τον Μιλόσεβιτς που μας έλεγε να τους κάνουμε μια μπουκιά. Τώρα πώς θα τα βάλουμε με τους πανίσχυρους Τούρκους;<br /><br />Ευτυχώς οι ιστορικές αποφάσεις δεν βασίζονται πάντα στη λογική. Όταν έρθει ο κόμπος στο χτένι απλά κλείνεις τα μάτια και πατάς το κουμπί. Η θα επιβεβαιώσουμε την προγονική παράδοση, ή απλά θα παραδοθούμε…<br /><br /><a href="http://hellasjournal.com/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Στο Αιγαίο κερδίζει όποιος πατήσει πρώτος τη σκανδάλη, …μικρές πικρές αλήθειες

ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΧΑΡΒΑΛΙΑ ‘Οποιος θέλει να θρέφει αυταπάτες και να πιστεύει ότι η Τουρκία του Ερντογάν είναι μια χώρα θρασύδειλων μπουνταλάδων,...

Διαβάστε την συνέχεια

Το Ισραήλ μελέτησε σενάριο ελληνοτουρκικής σύρραξης – Κρίσιμα τα πρώτα λεπτά αντίδρασης των Ελληνικών δυνάμεων

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjWrvkGj-PrbnNWYfqr3kXXADaU1n1Pg_Yaeou2RmfA9KeivB9obYkO8u498l3IixE20w99giSa_TtZblMnOgYadXPedYriLq4Osd1Rfo1tsArTqrTOAkPtcaY1AiZwH7KkAfYEyRwwRrM/s1600/soldiers.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="434" data-original-width="609" height="199" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjWrvkGj-PrbnNWYfqr3kXXADaU1n1Pg_Yaeou2RmfA9KeivB9obYkO8u498l3IixE20w99giSa_TtZblMnOgYadXPedYriLq4Osd1Rfo1tsArTqrTOAkPtcaY1AiZwH7KkAfYEyRwwRrM/s280/soldiers.jpg" width="280" /></a></div> <br />Οι Ισραηλινοί και συγκεκριμένα οι ένοπλες δυνάμεις τους μαζί με τον κρατικό μηχανισμό πραγματοποίησαν μια πρόβα τζενεράλε με γενική άσκηση η οποία συμπεριελάμβανε το σύνολο των υπηρεσιών της χώρας και του κρατικού μηχανισμού , σε περίπτωση πολέμου με Ρωσία , Χεζμπολάχ , Ιράν, Τουρκία κά, με κύρια αιτία την Συρία.<br /><br />Σε ότι αφορά την Τουρκία, βλέπουν θύελλες και πολύ σύντομα.<br /><br />Μέσα στα άκρως ρεαλιστικά σενάρια που υλοποίησε ο «εμπειρότατος» ισραηλινός στρατός, υπήρχε και ένα σενάριο που έχουν μελετήσει οι μυστικές υπηρεσίες της χώρας αυτής και αφορά και τον ελληνικό στρατό ενόψει των απειλών και του «παιχνιδιού» που παίζουν οι Τούρκοι από τον Έβρο μέχρι το Καστελόριζο.<br /><br /><img height="240" src="https://www.pentapostagma.gr/wp-content/uploads/2018/03/gg2-4-700x601.jpg" width="280" /><br /><br />Το ισραηλινό σενάριο βασιζόμενο στην «φιλοσοφία» των «μουσουλμάνων» και ειδικά της Τουρκίας ανέφερε αστραπιαία «διείσδυση» εχθρικών δυνάμεων ( πχ Χαμάς ή Χεζμπολάχ) σε ισραηλινή κοινότητα στον Βορρά η οποία θα καταλαμβάνονταν για λίγες ώρες με σκοπό την εμφάνιση «νίκης» στα τοπικά και ξένα ΜΜΕ.<br /><br />Επειτα θα ακολουθούσε η άμεση και αποτελεσματική εξουδετέρωση της από ειδικά εκπαιδευμένες ισραηλινές δυνάμεις κομάντος, οι οποίες είναι γνωστές για τις τρομερές ικανότητες τους και τον εξοπλισμό τους.<br /><br />Το σενάριο των ισραηλινών αφορούσε δεδομένα που αναλύθηκαν από την MOSSAD και αφορούν την φιλοσοφία των σουνιτών μουσουλμάνων (όπως και οι Τούρκοι του Ρ.Τ.Ερντογάν ) οι οποίοι αρέσκονται σε τέτοιου είδους πρακτικές και σενάρια βάζοντας το, πιθανόν σε «ενέργεια» σε κάποιο ελληνικό απομονωμένο νησί η μικρονήσι από τα εκατοντάδες που διαθέτουμε στο ελληνικό Αρχιπέλαγος.<br /><br />Οποιοσδήποτε εισέβαλε και καταλάμβανε, σε ένα υποθετικά πάντα σενάριο, ένα ελληνικό νησί εξουδετερώνοντας την σχετικά μικρή σε αριθμό φρουρά με μια μεγαλύτερη δύναμη, για σχετικά μικρό διάστημα ακόμη και χωρίς να αποχωρήσει , αυτό θα προκαλούσε αυτόματα σοκ και δέος στην ελληνική κοινωνία, τις ένοπλες δυνάμεις και την ίδια στην χώρα .<br /><br />Το σενάριο αυτό περιλαμβάνει επίσης πολλαπλές επιθέσεις στον κυβερνοχώρο, τρομερή προπαγάνδα στον έντυπο και ηλεκτρονικό τύπο, με καθημερινό «εκθειασμό» των «πανίσχυρων» υποτίθεται τουρκικών δυνάμεων που πολεμούν τώρα στον Αφρίν.<br /><br />Το ίδιο κάνει και ο τουρκικός τύπος συνέχεια, και τώρα σιγοντάρει και το Stratfor δημιουργώντας «επικίνδυνο κλίμα» κατά της Ελλάδος που είναι στην κυριολεξία μόνη της .<br /><br /><img height="209" src="https://www.pentapostagma.gr/wp-content/uploads/2018/03/Ekran-Resmi-2018-01-25-14_23_13-700x523.png" width="280" /><br /><br />Τρομερό σενάριο λοιπόν αυτό της προσπάθειας δημιουργίας «εικόνας νίκης» σε ελληνικό νησί από τους Τούρκους που θα είχαν «εξουδετερώσει» (υποθετικά πάντα) την ελληνική δύναμη της περιοχής με τοπικά συντριπτική υπεροχή σε αριθμό στρατιωτών και μέσων …. <br /><br />Θα είχε πιθανό σκοπό την κάμψη του ηθικού του ελληνικού λαού , της κυβέρνησης και φυσικά της στρατιωτικής ηγεσίας, για να λάβει η Άγκυρα «χωρίς ντουφεκιά» τα θαλάσσια οικόπεδα σε Καστελόριζο ( για να βγάλουν δική τους ΑΟΖ μέχρι την Κρήτη) και Κύπρο ( διότι κατέχουν το 40% του νησιού) .<br /><br />Η ελληνική «απάντηση» σε ένα τέτοιο σενάριο θα ήταν σίγουρα η ταχύτατη αποστολή ειδικά εκπαιδευμένων ομάδων κομάντος με ταχύπλοα μέσα , ελικόπτερα, και αεροσκάφη για την ανακατάληψη της συγκεκριμένης πιθανής πάντα περιοχής μικρονήσου , ή νήσου και της αντιστροφής του κλίματος .<br /><br />Η «ζημιά» όμως που θα επέφερε στην ελληνική πλευρά μαι τέτοια πιθανή τουρκική πολεμική επιχείρηση (έστω και για ώρες κατοχής ελληνικής γης) , θα ήταν πραγματικά πολύ μεγάλη στην «ανυποψίαστη» από τέτοιες συμπεριφορές ελληνική κοινωνία …όπως μας έδειξε και η πρόσφατη περίπτωση της «περίεργης» σύλληψης των δύο Ελλήνων στρατιωτικών στις Καστανιές.<br /><br />Οι Τούρκοι πάντως πήραν φόρα και μας απειλούν με κάθε τρόπο , ειδικά τα χείλια του Ερντογάν σχεδόν καθημερινά …ξεστομίζονται ύβρεις, λοιδωρίες, και ιστορικές νίκες των Οθωμανών , προεξοφλώντας μια τέτοια πιθανή δράση από πλευράς τους στο Αιγαίο, αφού πρώτα παίξουν το γνωστό παιχνίδι της «ανατολίτικης παραπλάνησης» , κάτι το οποίο από την εποχή των Ιμίων προμήνυε μετά την άμεση «τουρκική δράση». <br /><br />Τους αναμένει όμως ο ελληνικός στρατός τον οποίο ότι και να λένε φοβούνται και τρέμουν διότι έχουν να πολεμήσουν ως χώρα πολλά πάρα πολλά χρόνια ( 1922), και ας είναι τώρα στην Συρία και λένε ότι πολεμούν εδώ και 52 ημέρες, διότι άλλο οι δύστυχοι Κούρδοι αντάρτες και άλλο τακτικός στρατός με τρομερή δύναμη και στρατηγικά όπλα όπως ο ελληνικός .<br /><br /><a href="https://www.pentapostagma.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Το Ισραήλ μελέτησε σενάριο ελληνοτουρκικής σύρραξης – Κρίσιμα τα πρώτα λεπτά αντίδρασης των Ελληνικών δυνάμεων

Οι Ισραηλινοί και συγκεκριμένα οι ένοπλες δυνάμεις τους μαζί με τον κρατικό μηχανισμό πραγματοποίησαν μια πρόβα τζενεράλε με γενική άσκηση...

Διαβάστε την συνέχεια

Η δεύτερη ευκαιρία και το μήλο των Εσπερίδων

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj3FSNyscUSz3fqgVAhd_X85Mjr0idndPf5SiaGMqF7nfAvwtLz78q-ILZhkKTAIHiMLFCdhX10nJmTMJCoQrlT5Qizgdj-5rBd0dO9l_CFZk1W7A7Scy0IrWKufj4svpV11fyJTObx0mg/s1600/%25CE%2597+%25CE%25B4%25CE%25B5%25CF%258D%25CF%2584%25CE%25B5%25CF%2581%25CE%25B7+%25CE%25B5%25CF%2585%25CE%25BA%25CE%25B1%25CE%25B9%25CF%2581%25CE%25AF%25CE%25B1+%25CE%25BA%25CE%25B1%25CE%25B9+%25CF%2584%25CE%25BF+%25CE%25BC%25CE%25AE%25CE%25BB%25CE%25BF+%25CF%2584%25CF%2589%25CE%25BD+%25CE%2595%25CF%2583%25CF%2580%25CE%25B5%25CF%2581%25CE%25AF%25CE%25B4%25CF%2589%25CE%25BD.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="758" height="147" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj3FSNyscUSz3fqgVAhd_X85Mjr0idndPf5SiaGMqF7nfAvwtLz78q-ILZhkKTAIHiMLFCdhX10nJmTMJCoQrlT5Qizgdj-5rBd0dO9l_CFZk1W7A7Scy0IrWKufj4svpV11fyJTObx0mg/s280/%25CE%2597+%25CE%25B4%25CE%25B5%25CF%258D%25CF%2584%25CE%25B5%25CF%2581%25CE%25B7+%25CE%25B5%25CF%2585%25CE%25BA%25CE%25B1%25CE%25B9%25CF%2581%25CE%25AF%25CE%25B1+%25CE%25BA%25CE%25B1%25CE%25B9+%25CF%2584%25CE%25BF+%25CE%25BC%25CE%25AE%25CE%25BB%25CE%25BF+%25CF%2584%25CF%2589%25CE%25BD+%25CE%2595%25CF%2583%25CF%2580%25CE%25B5%25CF%2581%25CE%25AF%25CE%25B4%25CF%2589%25CE%25BD.jpg" width="280" /></a></div> <br /> <b>Άγγελος Συρίγος</b><br /> Για μία ακόμα φορά, η Ελλάδα βρίσκεται αντιμέτωπη όχι απλώς με τις χρόνιες τουρκικές επεκτατικές πιέσεις, αλλά με ένα ολοένα και περισσότερο ρευστό γεωπολιτικό περιβάλλον, το οποίο εγκυμονεί κινδύνους, αλλά ενδεχομένως και μία δεύτερη ευκαιρία. Το 1912-13, απελευθερώθηκαν και ενσωματώθηκαν η Μακεδονία, η Ήπειρος και τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου, γεγονός που προσέδωσε στην Ελλάδα ξεχωριστή γεωπολιτική σημασία. Η επακολουθήσασα Συνθήκη του Βουκουρεστίου το 1913 επιβεβαίωσε και κατοχύρωσε την πραγματικότητα που είχε διαμορφωθεί στα πεδία των μαχών.<br /> <br /> Τα επόμενα ογδόντα χρόνια δύο ήσαν οι ισχυρές χώρες των Βαλκανίων: η Ελλάδα και η Γιουγκοσλαβία. Η χώρα μας ήλεγχε το θαλάσσιο μέτωπο. Η Γιουγκοσλαβία ήταν ο άλλος ισχυρός παίκτης και λόγω μεγέθους και λόγω του γεγονότος ότι ήλεγχε την καρδιά των Βαλκανίων. Ακόμη και η «διανομή» της επιρροής στην περιοχή μας από τον Τσώρτσιλ και τον Στάλιν στη Γιάλτα το 1945 δεν άγγιξε αυτή την ισορροπία.<br /> <br /> Το τέλος του Ψυχρού Πολέμου το 1989-90 σήμανε την αφετηρία γεωπολιτικών αλλαγών. Το ΝΑΤΟ επεκτάθηκε προς Ανατολάς και αντιμετώπισε τα Βαλκάνια σαν ζωτικό χώρο ασφάλειας. Μέσα από τις γνωστά γεγονότα της δεκαετίας του 1990, η Γιουγκοσλαβία κατακερματίσθηκε σε κράτη μειωμένης κυριαρχίας και σε de facto προτεκτοράτα.<br /> <br /> Η διάλυση της Γιουγκοσλαβίας μετέτρεψε εκ των πραγμάτων την Ελλάδα στην ισχυρότερη χώρα της Χερσονήσου. Το γεωπολιτικό κέντρο βάρους είχε μετατοπιστεί προς Νότο. Η πρόσδεση στο ΝΑΤΟ και στην ΕΕ, η εθνική ομοιογένεια, η ευστάθεια και η στρατηγική θέση κατέστησαν την Ελλάδα στα μάτια της Δύσης ηγέτιδα δύναμη των Βαλκανίων.<br /> <br /> Η εν λόγω αναβάθμιση δεν ήταν επιλογή των ΗΠΑ ή της ΕΕ. Ούτε επιλογή του ελληνικού πολιτικού συστήματος. Προέκυψε ως συνέπεια ανακατατάξεων που δρομολογήθηκαν από άλλους. Αυτός είναι που η Ουάσιγκτον και οι Βρυξέλλες ανέθεταν ρητορικά στην Αθήνα ηγετικό ρόλο στα Βαλκάνια, αλλά ουσιαστικά την θεωρούσαν μέρος του προβλήματος. Σ’ αυτό έπαιξε ρόλο και το γεγονός ότι η Ελλάδα είχε ανοικτά ζητήματα και με τα Σκόπια και με την Αλβανία.<br /> Απόκλιση συμφερόντων<br /> <br /> Η ειδοποιός διαφορά του σήμερα με τις προηγούμενες δεκαετίες είναι το οριακό σημείο, στο οποίο έχουν φθάσει οι σχέσεις της Δύσης με την Τουρκία του Ερντογάν. Είναι παρακινδυνευμένη οποιαδήποτε πρόβλεψη για το πώς θα καταλήξει αυτή η πρωτοφανής διελκυστίνδα στις αμερικανοτουρκικές, αλλά και στις ευρωτουρκικές σχέσεις.<br /> <br /> Είναι προφανές πως ούτε οι Αμερικανοί ούτε οι Ευρωπαίοι θέλουν να χάσουν την Τουρκία. Γι’ αυτό και εξαντλούν όλα περιθώρια να βρουν ένα συμβιβασμό, ο οποίος θα κρατήσει τη γειτονική χώρα στο δυτικό σύστημα ασφαλείας. Από την άλλη πλευρά, όμως, τα γεγονότα δείχνουν πως αυτό δεν είναι εύκολο. Η επιθετική ρητορική του Ερντογάν αντανακλά αφ’ ενός τη βαθιά δυσπιστία του για τις προθέσεις των Αμερικανών, αφ’ ετέρου την στρατηγικού χαρακτήρα απόκλιση συμφερόντων.<br /> <br /> Η Αθήνα καλώς πράττει που δεν αναμιγνύεται σ’ αυτή τη διελκυστίνδα, αφ’ ενός επειδή η κατάληξη είναι ακόμα αβέβαιη, αφ’ ετέρου επειδή δεν μπορεί να την επηρεάσει. Αυτό, ωστόσο, δεν την εμποδίζει να δείξει εμπράκτως στη Δύση πως μπορεί να στηριχθεί στην Ελλάδα. Το μήλο των Εσπερίδων σε αυτή τη φάση είναι η βάση της Σούδας, λόγω της γεωγραφικής θέσεώς της. Ένα γεωγραφικό πλεονέκτημα αποτελεί σταθερή αξία.<br /> <br /> Εάν, όμως, δεν θέλουμε επανάληψη της ιστορίας της δήθεν ισχυρής Ελλάδος στα Βαλκάνια κατά τη δεκαετία του 1990, θα πρέπει οι όποιες συζητήσεις να συνοδεύονται και από την πολιτική μας βούληση να μας αντιμετωπίσουν ως τον γεωπολιτικό ζωτικό παίκτη της περιοχής. Θα πρέπει να δείξουμε ότι έχουμε τη δυνατότητα και το εθνικό σθένος να στηρίξουμε ενεργά την πολιτική και οικονομική σταθερότητα σε όλη την Ανατολική Μεσόγειο.Το θετικό είναι ότι παρ’ όλους τους εσωτερικούς πολιτικούς κλυδωνισμούς των τελευταίων ετών, ο προσανατολισμός της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής είναι σταθερός. Η εναλλαγή των κομμάτων στην εξουσία δεν τον επηρέασε.<br /> <br /> <a href="https://slpress.gr/" target="_blank">Πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Η δεύτερη ευκαιρία και το μήλο των Εσπερίδων

Άγγελος Συρίγος Για μία ακόμα φορά, η Ελλάδα βρίσκεται αντιμέτωπη όχι απλώς με τις χρόνιες τουρκικές επεκτατικές πιέσεις, αλλά με ένα ολ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ας μας εξηγήσει κάποιος γιατί διεξάγεται η σύνοδος της Ε.Ε. στη Βάρνα για την Τουρκία!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg3UEfFMzkfSwJY2eAJ_n68vZhRinEHUO5byJ__ewDAgmGTZDIFlTL_O5mLu_w3IL3sJPfGCv7oey3lFPlP0Qv0goum5B6lUfp090HeE4HHWblSzhMme5CmI_GDeGzKidQ3kH1WizXYVWY/s1600/EU-SYNODOS-EUROPEAN-UNION.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="437" data-original-width="777" height="156" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg3UEfFMzkfSwJY2eAJ_n68vZhRinEHUO5byJ__ewDAgmGTZDIFlTL_O5mLu_w3IL3sJPfGCv7oey3lFPlP0Qv0goum5B6lUfp090HeE4HHWblSzhMme5CmI_GDeGzKidQ3kH1WizXYVWY/s280/EU-SYNODOS-EUROPEAN-UNION.jpg" width="280" /></a></div> <br />Του <b>Δημήτρη Γ. Απόκη*</b><br />Μόλις χθες, είχαμε ακόμη ένα επεισόδιο στο γνωστό πλέον σήριαλ προκλητικότητας, αναίδειας και παραφροσύνης, του Προέδρου της Τουρκίας, Ταγίπ Ερντογάν, εναντίον του δεύτερου μετά τις Ηνωμένες Πολιτείες, προσφιλή στόχου του, της Ευρωπαϊκής Ένωσης.<br /><br />Ξεπερνώντας για μια ακόμη φορά κάθε όριο, ο απολυταρχικός ηγέτης της Τουρκίας, εξαπέλυσε μύδρους εναντίον της Ευρώπης, απειλώντας να ανοίξει τις πόρτες και να εξαπολύσει εκατομμύρια προσφύγων και μεταναστών προς τις ευρωπαϊκές χώρες με πρώτη και καλύτερη, όπως όλοι καταλαβαίνουμε και έχουμε ζήσει, την Ελλάδα.<br /><br />Την ίδια στιγμή, δεν απειλεί απλά, αλλά απαιτεί λίτρα δισεκατομμυρίων ευρώ από την ΕΕ για το προσφυγικό, φίμωση οποιασδήποτε κριτικής, της σφαγής αμάχων μέσω της επιχείρησης “Κλάδος Ελιάς», στο Αφρίν της Συρίας, των δικτατορικών μεθόδων διακυβέρνησης και καταστρατήγησης κάθε είδους δημοκρατικών ελευθεριών στο εσωτερικό της Τουρκίας, μιας αναθεωρητικής στρατηγικής διεθνών συνθηκών, και ευθείας απειλής κατά της εδαφικής ακεραιότητας και της εθνικής κυριαρχίας της Ελλάδας και της Κύπρου, δύο χωρών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.<br /><br />Και ενώ συμβαίνουν όλα αυτά οι Βρυξέλλες, το Βερολίνο και το Παρίσι, συνεχίζουν να χαϊδεύουν τον παράφρονα πλέον ηγέτη της Τουρκίας, προσπαθώντας μέσω μιας προκλητικής, από την πλευρά τους, πολιτική κατευνασμού να τον αποτρέψουν από την υλοποίηση των απειλών και των σχεδίων του.<br /><br />Είναι να αναρωτιέται κανείς: Πιστεύουν πραγματικά ότι μέσω μιας τέτοιας ανόητης αντιμετώπισης θα πετύχουν αυτό το στόχο; Εάν πραγματικά το πιστεύουν, τότε ακόμα και για ένα σφοδρό, όπως εγώ, επικριτή της σημερινής ΕΕ, η κατάσταση του ευρωπαϊκού οικοδομήματος είναι πολύ χειρότερη από αυτή που πίστευα.<br /><br />Ο Σουλτάνος της Άγκυρας πετάει ρουκέτες και οι Βρυξέλες και το Βερολίνο συμπεριφέρονται σαν να ψιχαλίζει.<br /><br />Όχι μόνο αυτό, αλλά εν μέσω αυτής της καταιγίδας προκλητικότητας, ξετσιπωσιάς, και ωμού εκβιασμού, οι τραγικές και χωρίς σπονδυλική στήλη Βρυξέλλες, προχωρούν κανονικά στο σχεδιασμό της Συνόδου Κορυφής ΕΕ – Τουρκίας στη Βάρνα της Βουλγαρίας. Μάλιστα, μόλις προχθές η Καγκελάριος της Γερμανίας και της γερμανικής Ευρώπης, Άγκελα Μέρκελ, σε τηλεφωνική επικοινωνία με τον κ. Ερντογάν, συζήτησε το προσφυγικό, τις σχέσεις Τουρκίας – Ε.Ε., τις επιχειρήσεις της Άγκυρας στη Συρία, και την ανάγκη στενής συνεργασίας για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας αλλά και τη σπουδαιότητα της συνόδου κορυφής ΕΕ-Τουρκίας στις 26 Μαρτίου.<br /><br />Μια ημέρα μετά ο Σουλτάνος της Άγκυρας, φρόντισε να διασύρει, να απειλήσει και να εκβιάσει την Ευρώπη. Τι λοιπόν θα συζητήσει, μετά από όλα αυτά η Ευρώπη μαζί του στη Βάρνα.<br /><br />Και καλά η Ευρώπη κάθε ημέρα που περνά, οι Βρυξέλλες αποδεικνύουν ότι αποτελούν ένα τραγικό αστείο στη διεθνή πολιτική. Η Ελλάδα και η Κύπρος που η εδαφική ακεραιότητά τους, η εθνική κυριαρχία τους, το εθνικό τους συμφέρον απειλείται ευθέως από το παράφρονα ηγέτη της Τουρκίας τι κάνουν ενόψει της Συνόδου-φάρσας στη Βάρνα. Οι κυβερνήσεις σε Αθήνα και Λευκωσία, ως ισότιμα μέλη της ΕΕ γιατί, δεν έχουν συνδέσει τη συμμετοχή τους σε αυτή, με καθορισμό και δημοσιοποίηση σαφούς ατζέντας που θα περιλαμβάνει ως θέματα της συζήτησης με την Τουρκία, την προκλητικότητα και τις απειλές της στο Αιγαίο και την ΑΟΖ της Κύπρου, την αμφισβήτηση της εθνικής τους κυριαρχίας, και την αμφισβήτηση διεθνών συνθηκών;<br /><br />Γιατί η ελληνική κυβέρνηση δεν απαιτεί πριν από τη Σύνοδο, δέσμευση από την ΕΕ, ότι στην περίπτωση που η Τουρκία αρνηθεί να δεσμευτεί σε σεβασμό, όλων των παραπάνω, η Ελλάδα θα κλείσει τα σύνορα της Ευρώπης (έτσι δεν τα αποκαλεί η πολιτική και πολιτειακή μας ηγεσία) με την Τουρκία, και η απόφαση αυτή θα στηριχθεί με προστασία Ευρωπαϊκών και Νατοϊκών δυνάμεων. Γιατί δεν πρέπει, παρεμπιπτόντως, να ξεχνάμε και το ΝΑΤΟ, που σφυράει κλέφτικα στην απειλητική συμπεριφορά της Τουρκίας και του παράφρονα Σουλτάνου της.<br /><br />Ήρθε η ώρα όλοι να αναλάβουν τις ευθύνες τους και να κόψουν το χάιδεμα και την πλάκα με τον παράφρονα Ερντογάν. Όσο συνεχίζουν στη ρότα του κατευνασμού και του “και καλά δεν συμβαίνει τίποτα” θα οδηγηθούμε σε τραγωδία της οποίας το αβάσταχτο μάρμαρο θα πληρώσει ο Ελληνικός λαός και η πατρίδα μας.<br /><b><i><br />*Ο Δημήτρης Απόκης, είναι Διεθνολόγος και Δημοσιογράφος, Απόφοιτος του The Paul H. Nitze, School of Advanced International Studies, The Johns Hopkins University και Μέλος του The International Institute of Strategic Studies</i></b><br /><br /><a href="http://hellasjournal.com/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Ας μας εξηγήσει κάποιος γιατί διεξάγεται η σύνοδος της Ε.Ε. στη Βάρνα για την Τουρκία!

Του Δημήτρη Γ. Απόκη* Μόλις χθες, είχαμε ακόμη ένα επεισόδιο στο γνωστό πλέον σήριαλ προκλητικότητας, αναίδειας και παραφροσύνης, του Προέ...

Διαβάστε την συνέχεια

Στο νέο κόσμο, οι φιλελεύθεροι δεν έχουν θέση: Tο παγκόσμιο σκηνικό, λίγο πριν το μοιραίο…

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj1tKqrq_26B20AqXqiqpGTwJO1IH8PaG20e2nXPZ6pb9C_jvtX4lDlSFuUhdZX2LVMAmUfhBBPFhuHPe2ZXuGf58WsFHCsRVgDV1KgtJ6bO-HpiM71_9kWeavQeF3CTOuebcwveQ_XqTA/s1600/%25CE%25A3%25CF%2584%25CE%25BF+%25CE%25BD%25CE%25AD%25CE%25BF+%25CE%25BA%25CF%258C%25CF%2583%25CE%25BC%25CE%25BF%252C+%25CE%25BF%25CE%25B9+%25CF%2586%25CE%25B9%25CE%25BB%25CE%25B5%25CE%25BB%25CE%25B5%25CF%258D%25CE%25B8%25CE%25B5%25CF%2581%25CE%25BF%25CE%25B9+%25CE%25B4%25CE%25B5%25CE%25BD+%25CE%25AD%25CF%2587%25CE%25BF%25CF%2585%25CE%25BD+%25CE%25B8%25CE%25AD%25CF%2583%25CE%25B7.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="437" data-original-width="777" height="156" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj1tKqrq_26B20AqXqiqpGTwJO1IH8PaG20e2nXPZ6pb9C_jvtX4lDlSFuUhdZX2LVMAmUfhBBPFhuHPe2ZXuGf58WsFHCsRVgDV1KgtJ6bO-HpiM71_9kWeavQeF3CTOuebcwveQ_XqTA/s280/%25CE%25A3%25CF%2584%25CE%25BF+%25CE%25BD%25CE%25AD%25CE%25BF+%25CE%25BA%25CF%258C%25CF%2583%25CE%25BC%25CE%25BF%252C+%25CE%25BF%25CE%25B9+%25CF%2586%25CE%25B9%25CE%25BB%25CE%25B5%25CE%25BB%25CE%25B5%25CF%258D%25CE%25B8%25CE%25B5%25CF%2581%25CE%25BF%25CE%25B9+%25CE%25B4%25CE%25B5%25CE%25BD+%25CE%25AD%25CF%2587%25CE%25BF%25CF%2585%25CE%25BD+%25CE%25B8%25CE%25AD%25CF%2583%25CE%25B7.jpg" width="280" /></a></div> <br />Γράφει ο <b>Βασίλης Κοψαχείλης*</b><br />Στις ΗΠΑ, ο πρόεδρος Ντόναλντ Τράμπ διαμορφώνει σταδιακά μία υπερσυντηρητική κυβέρνηση. Στη Ρωσία αναμένεται να επανεκλεγεί ο Βλαντιμίρ Πούτιν, ένας πραγματικός Τσάρος, ίσως ο σημαντικότερος μετά το Μέγα Πέτρο.<br /><br />Στην Κίνα, ουσιαστικά θεσμοθετήθηκε ισόβια θητεία για τον νυν πρόεδρο Σι Τσινπίνγκ. Στην Ευρωπαϊκή Ένωση, μετά την πολιτική αποδυνάμωση της Γερμανίδας καγκελαρίου Άνγκελα Μέρκελ, κουμάντο κάνει η γραφειοκρατία. Στη Γερμανία, ο νέος υπουργός εσωτερικών, Χόρστ Ζέεχοφερ, θυμήθηκε τις παραδοσιακές αξίες και τον Χριστιανισμό τονίζοντας ότι το Ισλάμ δεν ανήκει στη γερμανική κουλτούρα.<br /><br />Στην Κεντρική Ευρώπη οι ηγέτες των κρατών διαμορφώνουν μια δική τους, συντηρητική, πολιτική ατζέντα, θυμίζοντας την Αυστροουγγρική Αυτοκρατορία σε νέα έκδοση. Και στη γειτονιά μας, ο Ταγίπ Ερντογάν εξελίσσεται σε συνταγματικό Σουλτάνο με όραμα την αναβίωση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.<br /><br />Τα κέντρα εξουσίας και ο κόσμος μας, κάθε άλλο παρά φιλελεύθερος μοιάζει. Για ορισμένους διανοητές, ο κόσμος μας στην πραγματικότητα δεν υπήρξε ποτέ φιλελεύθερος, απλά σήμερα κατέρρευσαν τα προσχήματα και φαίνεται η πραγματική εικόνα.<br /><br />Για άλλους στοχαστές, απλά υπάρχει μια ατέρμονη εναλλαγή μεταξύ φιλελεύθερων-παγκοσμιοποίησης και συντηρητικών-προστατευτισμού.<br /><br />Τα τελευταία τριακόσια χρόνια, οι σύντομες περίοδοι της ευφορίας και της παγκοσμιοποίησης, όπου επιπόλαια ορισμένοι έσπευδαν μάλιστα να ανακηρύξουν το τέλος της Ιστορίας, άνοιγαν διάπλατα το δρόμο σε μακρές, σκοτεινές περιόδους κατήφειας, συντηρητισμού και πολέμων.<br /><br />Το βέβαιο είναι ότι ο σημερινός κόσμος μας δεν ευνοεί τους φιλελεύθερους. Αυτό που δεν ξέρουμε ακόμη, και μόνο η ίδια η Ιστορία θα δείξει, είναι αν βρισκόμαστε μπροστά σε μία νέα περίοδο διόρθωσης μιας στρεβλής παγκοσμιοποίησης ή πολύ χειρότερα, βρισκόμαστε μπροστά σε μία νέα εποχή υπέρ-συντηρητισμού, κατήφειας, υβριδικής αποδόμησης του πολιτισμού, και στο τέλος πολέμου!<br /><br />Προσωπική μου εκτίμηση είναι πως πράγματι βρισκόμαστε μπροστά σε μία ιστορική καμπή. Από εκείνες τις ιστορικές καμπές που αλλάζουν τη ροή της Ιστορίας και το πολύ να έχουν συμβεί άλλες 5-6 φορές στο παρελθόν. Ωστόσο, τίποτε δεν έχει κριθεί ακόμη. Ίσως σήμερα να βιώνουμε απλά μια διόρθωση που να παρατείνει τη μετάβαση σε επόμενο χρόνο. Ίσως, να ζούμε ένα προπομπό δυνατών γεγονότων που έρχονται σαν τσουνάμι να σαρώσουν με τρόπο υβριδικό, δεδομένα και δομές αιώνων.<br /><br />Για το μόνο που είμαι σχεδόν βέβαιος είναι ότι δεν θα αποφύγουμε το μοιραίο. Ανεξάρτητα του τι μας επιφυλάσσει η επόμενη σελίδα της Ιστορίας, ο καταλύτης ή ο μοχλός αν θέλετε, που αλλάζει τη σελίδα, είναι ο πόλεμος. Αυτόν δεν βλέπω να τον αποφεύγουμε, διότι ακριβώς εκεί είναι που έχει αποτύχει ο φιλελευθερισμός. Να συνδυάσει την ελευθερία με το μέτρο και να διατηρεί έτσι την ισορροπία.<br /><br /><b><i>*Ο Βασίλης Κοψαχείλης είναι Διεθνολόγος</i></b><br /><a href="http://hellasjournal.com/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Στο νέο κόσμο, οι φιλελεύθεροι δεν έχουν θέση: Tο παγκόσμιο σκηνικό, λίγο πριν το μοιραίο…

Γράφει ο Βασίλης Κοψαχείλης* Στις ΗΠΑ, ο πρόεδρος Ντόναλντ Τράμπ διαμορφώνει σταδιακά μία υπερσυντηρητική κυβέρνηση. Στη Ρωσία αναμένεται ...

Διαβάστε την συνέχεια

Με φόντο την τραγωδία, η Τουρκία διεκδικεί την «Έρευνα και Διάσωση» και στο Αγαθονήσι

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhf7K-YtjZ2qUpojebviVManh15cwtXl9dqGPJ9fXMkdgrBGa2ovTW2-o2JzHpmQEpMfRaW4iZHEQrAYkSTTUnC6VLn63mrgp1ykEVNpYniHXjo-QvQ5OUksRjzmUNHeEVtA95IHy47RBw/s1600/aoz-xarths-turkey.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="437" data-original-width="777" height="156" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhf7K-YtjZ2qUpojebviVManh15cwtXl9dqGPJ9fXMkdgrBGa2ovTW2-o2JzHpmQEpMfRaW4iZHEQrAYkSTTUnC6VLn63mrgp1ykEVNpYniHXjo-QvQ5OUksRjzmUNHeEVtA95IHy47RBw/s280/aoz-xarths-turkey.jpg" width="280" /></a></div> <br /> Του <b>Νίκου Μελέτη </b><br /> Για μια ακόμη φορά η Τουρκία δεν διστάζει να επιχειρήσει να εκμεταλλευθεί μια τραγωδία όπως αυτή με το ναυάγιο της λέμβου που μετέφερε μετανάστες στο Αγαθονήσι για να προωθήσει τις γνωστές διεκδικήσεις της στο Αιγαίο και να δημιουργήσει τετελεσμένα, διεκδικώντας το δικαίωμα Έρευνας και Διάσωσης ακόμη και εντός των ελληνικών χωρικών υδάτων <br /> <br /> Ετσι ενώ οι Ελληνικές Αρχές είχαν εκδώσει εγκαίρως ΝΟΤΑΜ για την έναρξη επιχείρησης Έρευνας και Διάσωσης, η Τουρκία αρκετές ώρες αργότερα εξέδωσε δίκη της NAVTEX αναγγέλλοντας επίσης Έρευνα και Διάσωση με τον ισχυρισμό μάλιστα ότι πρόκειται για τουρκική περιοχής ευθύνης (Search & Rescue Region). <br /> <br /> Με την πρακτική αυτή που ακολουθεί η Τουρκία δυσχεραίνει τις προσπάθειες εντοπισμού και διάσωσης των ναυαγών καθώς δημιουργείται και σύγχυση στα παραπλέοντα σκάφη για το ποιος έχει τον συντονισμό της επιχείρησης SAR. <br /> <br /> Οι ελληνικές Αρχές από τις 06.40 το πρωί του Σαββάτου ανακοίνωσαν με τις NΟΤΑΜ’s A722/18 και Α/723/18 την διεξαγωγή επιχείρησης SAR σε δυο περιοχές ακτίνας 5ν.μ. από τα δυο σημεία (οι μπλε κύκλοι). Η αναγγελία αυτή ισχύει μέχρι το πρωί της Κυριακής. Σύμφωνα με τις ελληνικές NOTAM’s καλούνται όλα τα εναέρια μέσα να επικοινωνούν με το Κέντρο του Πειραιά PIRAEUS JRCC πριν εισέλθουν στις συγκεκριμένες περιοχές και επισημαίνεται ότι η περιοχή αυτή εμπίπτει στο FIR Αθηνών. <br /> <br /> Η Τουρκική NAVTEX(0402/18) δεσμεύει μια μεγάλη περιοχή η οποία επικαλύπτει όχι μόνο ελληνική περιοχή ευθύνης αλλά ακόμη και τα χωρικά ύδατα των ελληνικών νησιών (Φαρμακονήσι και Αγαθονήσι) ενώ αποκόπτει τα δυο ελληνικά νησιά από το σύμπλεγμα των Λειψών. <br /> <br /> Εντύπωση προκαλεί πάντως ότι οι ελληνικές Αρχές ενώ το Λιμενικό έχει αναλάβει το βάρος της διάσωσης των ναυαγών και εντοπισμού του σκάφους, δεν έχουν εκδώσει και NAVTEX όπως θα όφειλαν, ούτε εξέδωσαν όμως και NAVTEX που να κηρύσσουν άκυρη την τουρκική αναγγελία, η οποία είναι προφανές ότι δεν αμφισβητεί μόνο ελληνικές κυριαρχικές αρμοδιότητες, αλλά και ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα εντός των χωρικών υδάτων των δυο ελληνικών νησιών. Οι κινήσεις αυτές της Τουρκίας εντάσσονται στην πάγια διεκδίκηση της για επιχειρησιακή διχοτόμηση του Αιγαίου, όπου πολλά ελληνικά νησιά θα εγκλωβίζονταν έτσι σε περιοχές τουρκικής αρμοδιότητας.<br /> <br /> <a href="http://www.liberal.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Με φόντο την τραγωδία, η Τουρκία διεκδικεί την «Έρευνα και Διάσωση» και στο Αγαθονήσι

Του Νίκου Μελέτη Για μια ακόμη φορά η Τουρκία δεν διστάζει να επιχειρήσει να εκμεταλλευθεί μια τραγωδία όπως αυτή με το ναυάγιο της λέμ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η «ακτινογραφία» της Τουρκίας, πέρα από τις κραυγές Ερντογάν

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhaiB2CtTs6gxRaPL9KeoG8ncMa0CxsqA7NrIxBLlLaDr7kdnmjicEfofrhB7K9-vNOF6-VFjTKXKgCv-atgk43dsnXnuNACr5QiHSowhZvVIx12Rcy4jdD2RPt8SUl-TN6Fc40rxBzDuA/s1600/erdogan5.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="562" data-original-width="960" height="163" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhaiB2CtTs6gxRaPL9KeoG8ncMa0CxsqA7NrIxBLlLaDr7kdnmjicEfofrhB7K9-vNOF6-VFjTKXKgCv-atgk43dsnXnuNACr5QiHSowhZvVIx12Rcy4jdD2RPt8SUl-TN6Fc40rxBzDuA/s280/erdogan5.jpg" width="280" /></a></div> <br /> <b>Κώστας Μαυραγάνης</b><br /> <b>Η τουρκική προκλητικότητ</b>α σε Έβρο, Αιγαίο και κυπριακή ΑΟΖ, σε συνδυασμό με τις εμπρηστικές δηλώσεις του Τούρκου προέδρου, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, και άλλων στελεχών της κυβέρνησής του, έχουν προκαλέσει έντονη ανησυχία σχετικά με το πού οδεύουν τα ελληνοτουρκικά και η κατάσταση στην ανατολική Μεσόγειο. Ωστόσο, πέρα από τις ιαχές Ερντογάν, υπάρχει μια σειρά πολύ συγκεκριμένων παραγόντων που διαμορφώνουν το τι ακριβώς συμβαίνει στην Τουρκία και το τι πράττει η γείτονας- και αυτοί παρουσιάζονται στην έκθεση <a href="http://www.geetha.mil.gr/media/pdf-arxeia/pamak/2018/ekthesi-ianouarios-fevrouarios-2018.pdf"><b>«Οι εξελίξεις στον διεθνή περίγυρο της χώρας – Ιανουάριος-Φεβρουάριος 2018»</b></a> από την Έδρα Στρατηγικών Σπουδών ΓΕΕΘΑ «Θουκυδίδης». <br /> <br /> Ελληνοτουρκικά και Κύπρος <br /> <br /> Όπως υπογραμμίζεται στην έκθεση, οι κινήσεις των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων στο Αιγαίο πρέπει να γίνουν αντιληπτές ως μέρος μια ευρύτερης στρατηγικής και όχι αυτόνομα και πέραν του πολιτικού συγκείμενου. <br /> <br /> «Η χρονική στιγμή που λαμβάνουν χώρα οι προκλήσεις στο Αιγαίο, λίγο πριν την έναρξη και κατά τη διάρκεια της εισβολής στον κουρδικό θύλακα του Αφρίν στη Συρία, είναι χαρακτηριστική της προσπάθειας της τουρκικής πολιτικής ηγεσίας να συσπειρώσει την κοινή γνώμη γύρω της, να την καλλιεργήσει και να την παραπλανήσει. Ακολουθώντας μια ρητορική εκφοβισμού του γείτονα επιχειρεί, αφενός, να καλύψει τα νώτα της ενόσω η ίδια διεξάγει πολεμικές επιχειρήσεις στα μεσανατολικά της σύνορα και διακινδυνεύει μια πολιτική και στρατιωτική ήττα, και, αφετέρου, να προωθήσει ανώδυνα το πολυπόθητο σχέδιο αναθεώρησης του καθεστώτος του Αιγαίου (Λωζάννη). Με τον τρόπο αυτό, απειλώντας και εκφοβίζοντας, επιδιώκει να πετύχει δίχως να διεξάγει πολεμική επιχείρηση τον πολιτικό στόχο της. Χρησιμοποιεί δηλαδή την απειλή χρήσης βίας ως ένα διπλωματικό εργαλείο». <br /> <br /> Ωστόσο, ως προς το δόγμα των «2,5 πολέμων» και τις βαρύγδουπες δηλώσεις επ’αυτού, σημειώνεται πως «με την περιορισμένη πρόοδο που έχουν σημειώσει οι επιχειρήσεις στο Αφρίν έως τα τέλη Φεβρουαρίου, το οποίο ελέγχεται από έναν μη κυρίαρχο δρώντα, κανείς θα έλεγε ότι η Άγκυρα απέχει από το να εφαρμόσει επιτυχώς, προς το παρόν τουλάχιστον, το παραπάνω δόγμα». <br /> <br /> Ως προς την Κύπρο, εκτιμάται πως η κλιμάκωση της Τουρκίας δεν συνιστά έκπληξη και οι μελλοντικές κινήσεις για την έρευνα και εκμετάλλευση των πόρων στην ΑΟΖ δεν αναμένονται να είναι απρόσκοπτες. <br /> <br /> «Η αποκλιμάκωση της κρίσης για την Τουρκία περνά μέσα από τη συνδιαχείριση του φυσικού αερίου για την οποία επί χρόνια ο Πρόεδρος Ερντογάν συνδέει με “παραγκώνιση” των Τ/Κ από την όλη διαδικασία. Επίσης, οι προκλήσεις σε Αιγαίο και Κύπρο δεν είναι τυχαία γεγονότα, αλλά μέρος της στρατηγικής της Τουρκίας για τον ενεργειακό ρόλο που διεκδικεί στην Ανατολική Μεσόγειο» σημειώνεται σχετικά. <br /> <br /> Εσωτερική πολιτική σκηνή <br /> <br /> Σύμφωνα με την έκθεση, παρά την εικόνα της «παντοδυναμίας» του Ερντογάν στο πολιτικό σκηνικό, η εκλογική δύναμη του κυβερνώντος κόμματος έχει υποχωρήσει και η ηγεσία του επιχειρεί να ενισχύσει τη θέση της συνάπτοντας εκλογικούς συνασπισμούς. Σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις παραμένει το κατώφλι του 10% στις εκλογικές αναμετρήσεις, πράγμα που σημαίνει ότι ο αδύναμος εταίρος του συνασπισμού θα εκπροσωπηθεί στην επόμενη εθνοσυνέλευση ανεξαρτήτως αν θα περάσει το εν λόγω κατώφλι. Επιπλέον, στην περίπτωση που τα μικρότερα κόμματα της αντιπολίτευσης αποτύχουν να περάσουν το κατώφλι, όπως το «Καλό Κόμμα» της Άκσενερ ή το φιλοκουρδικό HDP, θα ευνοηθεί περισσότερο ο συνασπισμός AKP (το κυβερνών κόμμα) και του εθνικιστικού MHP. Εκτιμάται ότι η συμμαχία αυτή θα προκαλέσει αντιδράσεις στη βάση των κομμάτων κυρίως στην Ανατολική και Νοτιοανατολική Μικρά Ασία, όπου υπάρχει σημαντική πόλωση μεταξύ Κούρδων και Τούρκων ψηφοφόρων. <br /> <br /> Η κατάσταση της τουρκικής οικονομίας <br /> <br /> Η τουρκική οικονομία σημείωσε σημαντική βελτίωση του ΑΕΠ κατά το 2017, ξεπερνώντας σημαντικά τις προσδοκίες διεθνών οικονομολόγων. Η ανάκαμψη της τουρκικής οικονομίας κατά το 2017 υπερέβη τις αντίστοιχες των περισσότερων μελών της ΕΕ, και πλέον κατατάσσεται στην 2η θέση μαζί με την Ινδία (επίσης 6,7%) και ελαφρώς πίσω από την Κίνα (6,8%), μεταξύ των χωρών της G-20. <br /> <br /> Η σημαντική ανάπτυξη της Τουρκίας πέρυσι σε 6,7%, από 3,2% το 2016, υποστηρίχθηκε από δημοσιονομικά κίνητρα με στόχο την επιτάχυνση της ανάκαμψης από τις οικονομικές επιπτώσεις της αποτυχημένης απόπειρας πραξικοπήματος το 2016. Η ανάπτυξη των εξαγωγών βασίστηκε επίσης στην ενίσχυση της ζήτησης από την ΕΕ και τα κέρδη ανταγωνιστικότητας από την υποτίμηση του νομίσματος. Επίσης, η στήριξη της δημοσιονομικής και νομισματικής πολιτικής στην Τουρκία συνέβαλαν σε μία πολύ ισχυρότερη από την αναμενόμενη ανάκαμψη της ανάπτυξης που ενισχύει την εγχώρια ζήτηση. Η ανάπτυξη στην Τουρκία αναμένεται να μετριασθεί σε περίπου 3,5% το 2018, καθώς ο αντίκτυπος των δημοσιονομικών μέτρων του 2017 εξασθενεί. Ο προβλεπόμενος ρυθμός ανάπτυξης προβλέπεται να ανέλθει σε 4% το 2019 και 2020. «Η διατήρηση, ωστόσο, της πολιτικής και διεθνούς αστάθειας, σε συνδυασμό με διάφορα αντικρουόμενα οικονομικά στοιχεία, αναμένεται να συνεχίσουν να καθιστούν την οικονομική ανάκαμψη της Τουρκίας και οποιαδήποτε βελτίωση μεσο μακροπρόθεσμα ως υψηλού ρίσκου» σημειώνεται στην έκθεση. <br /> <br /> «Η χρόνια πολιτική αναταραχή, οι τρομοκρατικές επιθέσεις, και οι φόβοι για αμερικανικά πρόστιμα εναντίον τουρκικών τραπεζών που είναι ύποπτες για παραβίαση κυρώσεων κατά του Ιράν, έχουν επιφέρει σημαντικές επιπτώσεις στο νόμισμα της χώρας. Η τουρκική λίρα έχει απωλέσει το ένα δέκατο της αξίας της έναντι του δολαρίου από τις αρχές του 2017 και σχεδόν το 40% από τις αρχές του 2015». <br /> <br /> Όπως σημειώνεται στην έκθεση, η Τουρκία γενικά αποτελεί μια από τις πιο εύθραυστες οικονομίες παγκοσμίως, κυρίως επειδή εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από βραχυπρόθεσμες ροές χρήματος, όπως επιβεβαιώθηκε τον Νοέμβριο/Δεκέμβριο (και από τις ΗΠΑ, που ίσως τις χρησιμοποιεί και για λόγους άσκησης πίεσης εξωτερικής πολιτικής). Αξίζει να σημειωθεί ότι η Κεντρική Τράπεζα της Τουρκίας διαθέτει καθαρά συναλλαγματικά αποθέματα μόλις 32,9 δις δολαρίων. <br /> <br /> Οι αμυντικές δαπάνες <br /> <br /> Για το 2018 προβλέπεται σημαντική αύξηση του αμυντικού προϋπολογισμού. Ο λόγος της αμυντικής δαπάνης της χώρας προς το ΑΕΠ ανήλθε σε 1,46% το 2017, έναντι 1,47% το 2016. Το ποσοστό των βασικών συστημάτων εξοπλισμού της Τουρκίας ως προς τις αμυντικές δαπάνες ήταν 30,4% το 2017. Λαμβάνοντας υπόψη το σχέδιο του προϋπολογισμού για το 2018, το ύψος αυτής της δαπάνης θα αυξηθεί στο 1,65%, ενώ στόχο αποτελεί η σταδιακή αύξηση των εξόδων άμυνας στο 2% μέχρι το 2024. <br /> <br /> «Κλάδος Ελαίας» και σχέσεις με τις ΗΠΑ <br /> <br /> Ως προς την επιχείρηση «Κλάδος Ελαίας» κατά των Κούρδων στο Αφρίν της βόρειας Συρίας, στην έκθεση σημειώνεται πως σύμφωνα με επίσημες τουρκικές πηγές, στα τέλη Φεβρουαρίου, οι απώλειες του τουρκικού στρατού ανέρχονταν σε περίπου 40 στρατιώτες και 200 τραυματίες,42 ενώ οι μαχητές του Ελεύθερου Συριακού Στρατού (Σύριοι αντικαθεστωτικοί) είχαν πάνω από 100 νεκρούς και πολλές δεκάδες τραυματίες.43 Οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις είχαν επίσης σημαντικές υλικές απώλειες, όπως άρματα μάχης γερμανικής κατασκευής (Leopard II),44 επιθετικά ελικόπτερα τουρκικής κατασκευής (T129 ΑΤΑΚ) κ.ο.κ. <br /> <br /> Πέρα από τις αντιδράσεις των μεγάλων δυνάμεων, που δεν πτόησαν την άγκυρα, η επιχείρηση, όπως σημειώνεται στην έκθεση, αποτελεί έναν παρεμποδιστικό πόλεμο που έχει κηρύξει η Άγκυρα εναντίον ενός μη κυρίαρχου δρώντα της Μέσης Ανατολής, ο οποίος θα μπορούσε να εξελιχθεί σε κυρίαρχο. Ο φόβος της αλλαγής του status quo στην μεταπολεμική Συρία σε βάρος της είναι εκείνος που οδηγεί την Άγκυρα να προσφύγει στη χρήση ένοπλης βίας με το πρόσχημα της «νόμιμης άμυνας». Έτσι, όσο πιστεύει ότι διαθέτει ακόμη κάποιο πλεονέκτημα, επιχειρεί να αλλάξει πρώτη το status quo στην περιοχή, διακινδυνεύοντας την εμπλοκή της σε μία ένοπλη αναμέτρηση, η οποία μπορεί να εξελιχθεί σε παρατεταμένη σύγκρουση. <br /> <br /> Η επίσκεψη του πρώην ΥΠΕΞ, Ρεξ Τίλερσον, συνέβαλε στην αποκλιμάκωση της έντασης μεταξύ Άγκυρας και Ουάσιγκτον. «Η κρίση, όμως, επιβεβαίωσε τη σοβαρή διάσταση απόψεων μεταξύ της υπερδύναμης και μίας μικρής δύναμης, η οποία επιδιώκει να εξελιχθεί σε περιφερειακή δύναμη. Από τη μία, η Ουάσιγκτον θεωρεί τις κουρδικές δυνάμεις πολύτιμες στον αγώνα εναντίον του «Ισλαμικού Κράτους» στη Συρία και το Ιράκ και τις ενισχύει με κάθε τρόπο. Από την άλλη, η Τουρκία τις θεωρεί απειλή στην επιβίωσή της και της επιτίθεται, ενώ απαιτεί από την Αμερικανική ηγεσία να αποσύρει τη στήριξη που της παρέχει. Αυτή η σύγκρουση συμφερόντων στο πεδίο, δημιουργεί τις προϋποθέσεις για σοβαρό ρήγμα στις σχέσεις μεταξύ των δύο συμμάχων« σημειώνεται σχετικά. <br /> <br /> Τουρκία και Ρωσία <br /> <br /> Όπως σημειώνεται στην έκθεση, η στάση της Ρωσίας στην έναρξη της επιχείρησης «Κλάδος Ελαίας» ήταν καθοριστική, καθώς δεν υπάρχει αμφιβολία ότι μια τέτοια επιχείρηση δεν θα μπορούσε να διεξαχθεί χωρίς την σύμφωνη γνώμη της Μόσχας. <br /> <br /> «Υποστηρίζοντας την τουρκική επιχείρηση, η Μόσχα πετυχαίνει να διαδραματίσει έναν κρίσιμο ρόλο στην περιοχή, στρέφοντας τους συμμάχους του κυριότερου αντιπάλου της εναντίον του. Η κατατριβή που επιχειρεί να δημιουργήσει η Μόσχα σε βάρος των Η.Π.Α., ενισχύει σε κάποιο βαθμό την κρίση μεταξύ Άγκυρας και Ουάσιγκτον, καθώς και την απογοήτευση των Κούρδων απέναντι στην αδυναμία της τελευταίας να τους προστατέψει αποτελεσματικά. Αποτέλεσμα αυτής της κατάστασης είναι ότι η Άγκυρα καθίσταται ολοένα και πιο εξαρτημένη από τη Μόσχα και κατ’ επέκταση επιρρεπής στις πιέσεις της» αναφέρεται σχετικά. <br /> <br /> Ως προς τους S-400, υπογραμμίζεται εκ νέου πως η Μόσχα θέτει σε εφαρμογή την τακτική της μεγαλύτερης εξάρτησης της Άγκυρας από αυτήν, ενώ η ίδια κινείται κατά το δοκούν στην ευρύτερη Μέση Ανατολή. Επιπρόσθετα, μία τέτοια ανακοίνωση δημιουργεί εντυπώσεις περί της απομάκρυνσης της Άγκυρας από τη Δύση και το ΝΑΤΟ, πιθανότητα που ευνοείται μετά και την συνάντηση Ερντογάν- Τίλερσον, η οποία διεξήχθη υπό δύσκολες συνθήκες». <br /> <br /> Προσέγγιση με ΠΓΔΜ <br /> <br /> Σύμφωνα με την έκθεση, η Άγκυρα γνωρίζει ότι η τυχόν επίλυση των προβλημάτων μεταξύ Αθηνών και Σκοπίων θα ανοίξει μία νέα περίοδο στις διμερείς σχέσεις αυτών των χωρών, εξέλιξη που θα σημάνει πιθανότατα την απομάκρυνση των Σκοπίων από την Άγκυρα. <br /> <br /> «Στη λογική της σύσφιξης των σχέσεων με τον περιφερειακό αδύναμο σύμμαχο, η Άγκυρα προσέφερε όχι μόνο την πολιτική στήριξή της στο θέμα της ένταξης της χώρας στο ΝΑΤΟ, αλλά και υπόσχεση για προώθηση της οικονομικής συνεργασίας. Έτσι, μολονότι δεν μπορεί να παίξει έναν πρωταγωνιστικό ρόλο στην επίλυση του ζητήματος της ονομασίας της χώρας, ευελπιστεί ότι προσφέροντας οικονομική και πολιτική στήριξη με διάσταση ασφάλειας (ΝΑΤΟ), θα μπορέσει να διατηρήσει την επιρροή της στα Σκόπια, τα οποία θεωρεί πως εντάσσονται στο ζωτικό της χώρο» αναφέρεται στην έκθεση. <br /> <br /> <a href="https://www.huffingtonpost.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Η «ακτινογραφία» της Τουρκίας, πέρα από τις κραυγές Ερντογάν

Κώστας Μαυραγάνης Η τουρκική προκλητικότητ α σε Έβρο, Αιγαίο και κυπριακή ΑΟΖ, σε συνδυασμό με τις εμπρηστικές δηλώσεις του Τούρκου προέ...

Διαβάστε την συνέχεια

Αλλαγή του εθνικού ύμνου της χώρας του θέτει ξαφνικά ο πρόεδρος της Τουρκίας Ερντογάν

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiBb4DH_ISJ_gdxwibQjyYUZjT17h8SsERA5Uoauv8nUDdb6S6xHPiyUi8oqIGcFfcPszPUectiH-IJ0IDjt-ohW7bgbN0MzlQIGwcKeXfARgyEYCt_Dw5czvU0KVFl8f3rINm4HDEV9FU/s1600/O+soyltanos+Erdogan.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="391" data-original-width="696" height="156" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiBb4DH_ISJ_gdxwibQjyYUZjT17h8SsERA5Uoauv8nUDdb6S6xHPiyUi8oqIGcFfcPszPUectiH-IJ0IDjt-ohW7bgbN0MzlQIGwcKeXfARgyEYCt_Dw5czvU0KVFl8f3rINm4HDEV9FU/s280/O+soyltanos+Erdogan.jpg" width="280" /></a></div> <br /> Θέμα αλλαγής του εθνικού ύμνου της χώρας του θέτει ξαφνικά ο πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, με την αιτιολογία ότι: «Η μουσική του ύμνου δεν ανταποκρίνεται στο πνεύμα του». <br /> <br /> «Ο εγγονός μου προχωρά στο σπίτι με τον βηματισμό των Γενιτσάρων», αναφέρει χαρακτηριστικά ο Τούρκος πρόεδρος και αναρωτιέται: «Οι συνθέτες δεν μπορούν να κάνουν μουσική όπως αυτή των Γενιτσάρων;».<br /> <br /> Ο τουρκικός εθνικός ύμνος υπάρχει εδώ και 97 χρόνια και ουσιαστικά συμβολίζει τη γέννηση του σύγχρονου τουρκικού κράτους. Το θέμα που ανοίγει ο Ερντογάν αξιολογείται ως ιδιαιτέρως επικίνδυνο από σχολιαστές στη γείτονα χώρα και προκαλεί μεγάλες αντιδράσεις από την πλευρά της αντιπολίτευσης. <br /> <div style="box-sizing: border-box; color: #222222; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 17px; line-height: 26px; margin-bottom: 26px; word-wrap: break-word;"> <iframe allowfullscreen="allowfullscreen" data-mce-fragment="1" frameborder="0" height="210" src="https://www.youtube.com/embed/KV3LxxyhFcM" style="box-sizing: border-box; height: 391.5px; max-width: 695.92px;" width="280"></iframe></div> Ο Ερντογάν στην τακτική συνάντηση που είχε με τους κοινοτάρχες στο Παλάτι του (Σαράι), κάλεσε τους συνθέτες να παρουσιάσουν κάποιες εναλλακτικές προτάσεις, κάποιες νέες συνθέσεις, που θα ανταποκρίνονται στον ρόλο που επιτελεί ο ύμνος: «Θέλουμε το νόημα του κειμένου να αποδοθεί από μια τέτοια μουσική σύνθεση, ώστε τα λόγια του εθνικού ύμνου να μεταφέρονται στην ψυχή του λαού».<br /> <br /> Η νέα αυτή πολεμική που άνοιξε από τον Τούρκο πρόεδρο είναι από τα πρώτα θέματα της επικαιρότητας στη χώρα. Πολλοί εκτιμούν ότι ο Ερντογάν θέλει να κλείσει την περίοδο του κοσμικού κράτους στην Τουρκία και μετά τη συζήτηση για τη συνθήκη της Λωζάννης, τώρα θέτει θέμα εθνικού ύμνου. <br /> <br /> <div style="box-sizing: border-box; color: #222222; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 17px; line-height: 26px; margin-bottom: 26px; word-wrap: break-word;"> <iframe allowfullscreen="allowfullscreen" data-mce-fragment="1" frameborder="0" height="210" src="https://www.youtube.com/embed/OrPuGJcJ1LU" style="box-sizing: border-box; height: 391.5px; max-width: 695.92px;" width="280"></iframe></div> Σημειώνεται ότι η συνθήκη αποτελεί τη διακήρυξη, το ιδρυτικό συμβόλαιο του νέου τουρκικού κράτους, μετά την περίοδο της οθωμανικής αυτοκρατορίας.<br /> <br /> Στην απόσταση λοιπόν που παίρνει ο Ερντογάν από τις δομές και τις αρχές του κεμαλικού κράτους θέλει να προσθέσει και την αλλαγή της μουσικής του ύμνου, καθώς ο συνθέτης του ήταν ένας δυτικόστροφος στις επιρροές του βιολιστής, γεγονός που κάθε άλλο παρά εκφράζει τις αντιλήψεις και τα ιδεώδη του Τούρκου προέδρου.<br /> <br /> <a href="https://hellas-now.com/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Αλλαγή του εθνικού ύμνου της χώρας του θέτει ξαφνικά ο πρόεδρος της Τουρκίας Ερντογάν

Θέμα αλλαγής του εθνικού ύμνου της χώρας του θέτει ξαφνικά ο πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, με την αιτιολογία ότι: «Η μουσι...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκία, χειρότερα και από την Ελλάδα...

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiCzoDM43b7LgZLCGlfE4PkmWCGu7ZZi51LggtANcQjQTQsrGmGgMoHDlI8EDFr3GSBras2jMEV4-zS_CkF0HSCIXFCO6o69DNVEO6-ufUosEOVmcmTeReuiLWJVRD8iPdZLUZmVM4eMC4/s1600/%25CE%25B5%25CF%2581%25CE%25BD%25CF%2584%25CE%25BF%25CE%25B3%25CE%25AC%25CE%25BD.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="420" data-original-width="750" height="156" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiCzoDM43b7LgZLCGlfE4PkmWCGu7ZZi51LggtANcQjQTQsrGmGgMoHDlI8EDFr3GSBras2jMEV4-zS_CkF0HSCIXFCO6o69DNVEO6-ufUosEOVmcmTeReuiLWJVRD8iPdZLUZmVM4eMC4/s280/%25CE%25B5%25CF%2581%25CE%25BD%25CF%2584%25CE%25BF%25CE%25B3%25CE%25AC%25CE%25BD.jpg" width="280" /></a></div> <br /> Του <b>Κώστα Στούπα </b><br /> Ο "σουλτάνος” ​Ερντογάν την εβδομάδα που πέρασε τα έβαλε με τον οίκο αξιολόγησης της Moody’s γιατί υποβάθμισε τις τουρκικές τράπεζες. Στην ίδια ομιλία αναφέρθηκε στην τελευταία αναβάθμιση της Ελλάδας.<br /> <br /> "Πείτε μας με ποια λογική και με ποια κριτήρια μας υποβαθμίσατε. Οι γείτονές μας έχουν βυθιστεί, είναι εξαντλημένοι. Ωστόσο την αναβαθμίσατε. Σας ξέρουμε καλά" είπε ο Ερντογάν. <br /> <br /> Η εφημερίδα Daily Sabbah, σχολιάζοντας την υποβάθμιση της Τουρκίας από τη Moody’s απέδωσε την ενέργεια σε σκοτεινή συνωμοσία "η έκθεση της Moody’s γράφτηκε πιθανότατα στο σπίτι του Φετουλάχ Γκιουλέν"... <br /> <br /> Ο Γκιουλέν για την τουρκική κυβέρνηση μοιάζει να έχει μια θέση ανάλογη με αυτήν που έχει ο διοικητής της Τραπέζης της Ελλάδας κ. Στουρνάρας. Η συμπάθεια και η "αγάπη” προς το πρόσωπό του δεν κρύβονται. <br /> <br /> Η Τουρκία μετά από 15ετία περίπου δυναμικής οικονομικής ανάπτυξης φαίνεται να εισέρχεται σε μια περίοδο οικονομικής αποσταθεροποίησης. Η άνοδος του λαϊκιστή Ερντογάν ενισχύθηκε από την καλή πορεία της οικονομίας μετά την κρίση των αρχών της περασμένης δεκαετίας. <br /> <br /> Η αποσταθεροποίηση της οικονομίας όμως μπορεί να βάλει τέλος στο πολιτικό τους άστρο. <br /> <br /> Ο Τουρισμός <br /> <br /> Το μεγαλύτερο πλήγμα τα τελευταία χρόνια η Τουρκία το έχει δεχτεί από την πτώση των εσόδων από τον τουρισμό. Το 2015 είχαν επισκεφτεί την Τουρκία περί τα 40 εκατ. τουρίστες, σχεδόν διπλάσιοι από αυτούς που επισκέφθηκαν την Ελλάδα. Τα 40 εκατ. εκτιμάται πως συνεισέφεραν στην τουρκική οικονομία περί τα 30 δισ. δολάρια, συμβάλλοντας κατά 12% στο ΑΕΠ της γείτονος που το 2015 έφτασε τα 850 δισ. δολάρια έναντι 950 δισ. δολάρια το 2013. <br /> <br /> Κατά το πρώτο εξάμηνο του 2016 οι εισπράξεις από τον τουρισμό παρουσίαζαν βουτιά της τάξης του 36%. Από το πλήγμα αυτό στην Τουρκία και την ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής λόγω γεωπολιτικής έντασης επωφελήθηκε η Ελλάδα και οι άλλες ευρωπαϊκές μεσογειακές χώρες. <br /> <br /> Από το 2003 μέχρι το 2008 οι εξαγωγές προς την ΕΕ παρουσίασαν αύξηση κατά 300%. Από τότε μέχρι σήμερα έχουν αυξηθεί μόνο κατά 7%. <br /> <br /> Παρά το πλήγμα στον τουρισμό το 2017 η οικονομία της Τουρκίας συνέχιζε να "πετάει” καθώς στο τρίτο τρίμηνο η ανάπτυξη σε ετήσια βάση έτρεχε με 11,1%. Εκτός από το φθηνό πετρέλαιο και το πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης της ΕΚΤ που τόνωσε τη ζήτηση η εκτίναξη αυτή αποδίδεται και σε εσωτερικές εξελίξεις στη γείτονα. <br /> <br /> Το καλοκαίρι του 2016 έγινε το αποτυχημένο πραξικόπημα στην Τουρκία και η οικονομία στο τρίτο τρίμηνο παρουσίασε ύφεση. Η Κεντρική Τράπεζα έριξε στην αγορά μεγάλες ποσότητες ρευστότητας προκειμένου επιχειρήσεις και νοικοκυριά να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα μείωσης των τουριστικών εσόδων και της γενικότερης οικονομικής δυσπραγίας. Υπολογίζεται πως έχουν δοθεί περί τα 220 δισ. τουρκικές λίρες σε δάνεια προς μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις. <br /> <br /> Παρ’ όλα αυτά στο τρίτο τρίμηνο 2017 το έλλειμμα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών έχει αυξηθεί στα 41,9 δισ. δολ. (4,7% του ΑΕΠ) από 33,7 δισ. δολ. στα τέλη του 2016. <br /> <br /> Η διανομή δωρεάν χρήματος όμως όταν δεν είσαι το χρηματιστηριακό κέντρο του κόσμου και δεν διαθέτεις κάποιο ισχυρό αποθεματικό νόμισμα πολύ γρήγορα εξελίσσεται σε πρόβλημα. <br /> <br /> Η καλύτερη εικόνα της οικονομίας μιας χώρας που έχει εθνικό νόμισμα είναι η πορεία της ισοτιμίας του. Το 2009 1 ευρώ ισοδυναμούσε με 2 τουρκικές λίρες, σήμερα ισοδυναμεί με 4,5 λίρες. <br /> <br /> Στην Ελλάδα, μεταξύ 2010 και σήμερα έχουμε χάσει περίπου το 25% του ΑΕΠ με ό,τι αυτό σημαίνει για την αγοραστική δύναμη. Στην Τουρκία τα νοικοκυριά έχουν χάσει πάνω από το 60% της αγοραστικής τους δύναμης και της αξίας των αποταμιεύσεων... <br /> <br /> Στην Ελλάδα αν οι "παλαβοί” είχαν καταλάβει το Νομισματοκοπείο και είχαμε επιστρέψει σε εθνικό νόμισμα, με υποτίμηση 60% θα είχαμε επαναστάσεις και πραξικοπήματα. <br /> <br /> Η θηλιά του χρέους... <br /> <br /> Η Τουρκία δεν έχει μεγάλο δημόσιο χρέος, έχει όμως μεγάλο εξωτερικό χρέος. Η υποτίμηση της τουρκικής λίρας δυσκολεύει το κράτος αλλά και τις λιγότερο εξαγωγικές επιχειρήσεις για να πληρώσουν το χρέος αυτό. Η αύξηση των αμερικάνικων επιτοκίων, το διαφαινόμενο τέλος του προγράμματος ποσοτικής χαλάρωσης της ΕΚΤ και μια πιθανή επιβράδυνση της παγκόσμιας οικονομίας, θα προκαλούσε στην Τουρκία μεγαλύτερη ασφυξία από τη δύσκολη κατάσταση την οποία ήδη βιώνει. <br /> <br /> Το εξωτερικό χρέος της Τουρκίας ανέρχεται σε περίπου 450 δισ. δολάρια από τα οποία τα 276 δισ. δολάρια είναι σκληρά νομίσματα όπως δολάρια και ευρώ. Τα υπόλοιπα 174 δισ. δολάρια είναι σε λίρες Τουρκίας. Αμφότερα αντιμετωπίζουν προβλήματα. Τα επιτόκια της λίρας έχουν διπλασιαστεί τα τελευταία πέντε χρόνια από 6 σε 12%. <br /> <br /> Η ένταση των σχέσεων της Τουρκίας με τη Δύση επιδεινώνει την κατάσταση. Η Τουρκία τα τελευταία 20 χρόνια προσπάθησε με επιτυχία να εξελιχθεί στο εργοστάσιο της Δύσης στη γειτονιά της, υποκαθιστώντας ένα μικρό μέρος των εισαγωγών από την Κίνα και τις ασιατικές χώρες. <br /> <br /> Οι τελευταίες εξελίξεις έχουν ανατρέψει αυτήν την εικόνα του ελκυστικού προορισμού παραγωγικών επενδύσεων, κυρίως σε τομείς μηχανολογικού εξοπλισμού και κλωστοϋφαντουργίας. <br /> <br /> Η γοητεία της Ρωσίας <br /> <br /> Το 68% των Τούρκων πολιτών πιστεύει ότι η σχέση της Τουρκίας με την Ευρώπη και τις ΗΠΑ καταρρέει. Το 71,5% των Τούρκων πιστεύει πως η Τουρκία πρέπει να συνάψει μια οικονομική, πολιτική και αμυντική συμμαχία με τη Ρωσία. <br /> <br /> Η Ρωσία δεν φημίζεται πως εξασφαλίζει ευημερία σε όσους εξαρτώνται από αυτήν. Η Συρία που ήταν η μοναδική χώρα μακριά από τα σύνορά της που εξαρτιόταν από τη Ρωσία, σπαράσσεται από εμφύλιες διαμάχες και έχει σχεδόν καταρρεύσει εξάγοντας εκατομμύρια πρόσφυγες. Η Ουκρανία βρίσκεται σε εμφύλιο επίσης. <br /> <br /> Οι αντιπαραθέσεις της Τουρκίας με όλους σχεδόν τους γείτονες τους οποίους θέλει να εντάξει σε κάποιο νεοθωμανικό σχέδιο ισχύος δεν φαίνεται πως θα έχει θετικό αποτέλεσμα για την ίδια. <br /> <br /> Οι σχέσεις της Τουρκίας με τις ΗΠΑ δεν βρίσκονται στην καλύτερη φάση τους. Για την ακρίβεια κρέμονται από μιαν κλωστή. Αν η Τουρκία συνεχίσει να προσεγγίζει τη Ρωσία και το Ιράν παρακάμπτοντας το δυτικό εμπάργκο δεν αποκλείεται και η ίδια να υποστεί κυρώσεις. Η Τουρκία όμως είναι μέλος του ΝΑΤΟ και μια από τις σημαντικές περιφερειακές δυνάμεις του. <br /> <br /> Ελλάδα, Κύπρος, Ισραήλ και Αίγυπτος έχουν συνάψει κάποιου είδους συμμαχία ή οποία σαν στόχο έχει τον περιορισμό της τουρκικής ισχύος στη ΝΑ Μεσόγειο. Οι ΗΠΑ στηρίζουν τους Κούρδους οι οποίοι συνέβαλαν στη διάλυση του Ισλαμικού Κράτους αλλά σχεδιάζουν αυτόνομη κρατική οντότητα απειλώντας την προσάρτηση των κουρδικών επαρχιών της Τουρκίας. <br /> <br /> Η αποσταθεροποίηση της Τουρκίας δεν θα είναι εύκολη υπόθεση ούτε για τους γείτονες ούτε για την Ευρώπη. Η Τουρκία είναι μια μεγάλη χώρα 75 εκατ. Αν αποσταθεροποιηθεί οι προσφυγικές πιέσεις θα είναι ανεξέλεγκτες... <br /> <br /> Η επιθετικότητα της Τουρκίας έναντι της Ελλάδας εκτός της προσπάθειας επικοινωνιακής διαχείρισης της κουρδικής "σφήνας” και τους εκβιασμούς συμμετοχής στο ενεργειακό πάρτι της Ν.Α. Μεσογείου μπορεί να αποδοθεί και στην προσπάθεια διαχείρισης του οικονομικού προβλήματος που αναδύεται...<br /> <br /> <a href="http://www.capital.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Τουρκία, χειρότερα και από την Ελλάδα...

Του Κώστα Στούπα Ο "σουλτάνος” ​Ερντογάν την εβδομάδα που πέρασε τα έβαλε με τον οίκο αξιολόγησης της Moody’s γιατί υποβάθμισε τις...

Διαβάστε την συνέχεια

Stratfor. Η θέση της Τουρκίας μετά την Αφρίν

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgdgOkpf2tCTjEq2qHmwFAo-YW-9lwe9mOTe17YJc9gMOYpDcwy12ff9jCnCRLVdFr3F8ZoPIQ-6YKI_74B3xLNMnRNCORQPsl5Keb0d0COxjgDOPOjrB8A4jiytvyu0KVN-xokQoYjtIk/s1600/stratfor-logo.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="200" data-original-width="390" height="143" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgdgOkpf2tCTjEq2qHmwFAo-YW-9lwe9mOTe17YJc9gMOYpDcwy12ff9jCnCRLVdFr3F8ZoPIQ-6YKI_74B3xLNMnRNCORQPsl5Keb0d0COxjgDOPOjrB8A4jiytvyu0KVN-xokQoYjtIk/s280/stratfor-logo.jpg" width="280" /></a></div> <h3> <span style="font-weight: normal;">Η υπεροπλία έναντι του YPG σε όλα τα επίπεδα εντέλει θα καθορίσει την εξέλιξη της μάχης, αλλά είναι πολύ νωρίς για να κηρύξει «νίκη». Πώς κινήθηκε στην επιχείρηση. Οι επόμενες κινήσεις της Αγκυρας και ποιους θα βρει απέναντι.</span></h3> Μετά από πάνω από 50 ημέρες, ο δεύτερος μεγαλύτερος στρατός του ΝΑΤΟ εντέλει επιβάλλει το υπέρτερο μέγεθός του στην επίθεση κατά της Αφρίν. Παρά το αργό ξεκίνημα της επιχείρησης «Κλάδος Ελαίας», η Τουρκία δείχνει ότι ο στρατός της παραμένει αποτελεσματική και ισχυρή δύναμη, παρά τις πρόσφατες εσωτερικές αναταραχές, καθώς πολεμά για να εκδιώξει το YPG και τους τοπικούς συμμάχους του από την ορεινή περιοχή στα σύνορά της.<br /> <br /> Η όποια επιτυχία στις επιχειρήσεις στην Αφρίν πιθανότατα θα ενθαρρύνει την Αγκυρα να αναλάβει περαιτέρω στρατιωτική δράση για να εδραιώσει τη θέση της στην περιοχή και να αποτρέψει το YPG από το να επεκτείνει την επιρροή και τα εδάφη του, ακόμα και αν αυτό βάλει την Τουρκία σε τροχιά σύγκρουσης με άλλες χώρες που έχουν συμφέροντα στην περιοχή.<br /> <br /> Η επιχείρηση «Κλάδος Ελαίας» αντιμετώπισε σημαντικές δυσκολίες στην αρχική φάση της εισβολής. Κακές καιρικές συνθήκες, ειδικά η βροχή και η λάσπη, καθυστέρησαν την προέλαση του πεζικού και μείωσαν την αποτελεσματικότητα της αεροπορικής υποστήριξης. Επιπλέον οι Τούρκοι και οι αντάρτες σύμμαχοί τους αντιμετώπισαν δύσκολο έδαφος, όπως βουνά και δάση κατά την αρχική επίθεση.<br /> <br /> Το YPG επίσης εμπόδισε την τουρκική προέλαση αρχικά υιοθετώντας μια επιθετικά αμυντική στάση, στέλνοντας μεγάλο αριθμό μαχητών του στα σύνορα και διεξάγοντας σθεναρές αντεπιθέσεις που οδήγησαν σε υποχώρηση τους Τούρκους και τους συμμάχους τους. Επίσης το YPG έκανε προετοιμασίες. Γνωρίζοντας από καιρό τα σχέδια της Αγκυρας για την περιοχή, έστησε σειρά αμυντικών οχυρώσεων στα σύνορα με την Τουρκία, περιμένοντας την επίθεση.<br /> <br /> Η μεγάλη διαφορά σε δύναμη πυρός, ωστόσο, έγειρε την πλάστιγγα υπέρ της Τουρκίας και των συμμάχων της. Το YPG έλαβε μεγάλο αριθμό αντιαρματικών πυραύλων από τη συριακή κυβέρνηση, το Ιράν και αλλού στις ελεγχόμενες από τους Κούρδους περιοχές της Βόρειας Συρίας στην αρχή της σύγκρουσης, αλλά αυτά τα όπλα δεν ήταν αρκετά για να αντιμετωπίσουν την υπεροπλία των επιτιθέμενων. Ως αποτέλεσμα, το YPG υπέστη σημαντικές απώλειες κατά την αρχική φάση της σύγκρουσης. Βοηθούμενη από τις βελτιωμένες καιρικές συνθήκες, οι Τούρκοι και οι σύμμαχοί τους διπλασίασαν τις προσπάθειές τους για να πάρουν τον έλεγχο μεγάλων εκτάσεων στα σύνορα, εξασφαλίζοντας πόλεις-κλειδιά (όπως οι Bulbul, Rajo και Sheikh Hadid) και εντέλει τις Sharran και Jinderes.<br /> <br /> Μετά από αυτή τη μεγάλη προέλαση, η Αγκυρα έστρεψε την προσοχή της στην προώθηση στην κοιλάδα της Αφρίν. Χάρη στην ταυτόχρονη κίνηση από βορειοανατολικά και νοτιοδυτικά, οι επιτιθέμενοι είναι σε θέση να περικυκλώσουν το YPG στο κέντρο της πόλης της Αφρίν εντός λίγων ημερών, εξαρτώμενων από την πορεία της μάχης.<br /> <br /> Όπως προχωρούσε η επιχείρηση «Κλάδος Ελαίας», ο στρατός της Τουρκίας επέδειξε τις αξιοσημείωτες δυνάμεις του. Η Αγκυρα κατέβαλε σημαντική προσπάθεια μετά το τέλος της επιχείρησης «Ασπίδα του Ευφράτη», στις αρχές του 2017, να βελτιώσει τη μαχητική ικανότητα των Σύρων αναρτών συμμάχων της.<br /> <br /> Αυτοί οι μαχητές εξακολουθούν να έχουν σημαντικές ατέλειες σε ό,τι αφορά τη μαχητική ικανότητα και την πειθαρχία, αλλά εμφανίζονται τώρα καλύτερα εκπαιδευμένοι και εξοπλισμένοι, αλλά και καλύτερα καθοδηγούμενοι. Και σε μια προσπάθεια να κερδίσει υποστήριξη για την επιχείρηση κυρίως από τους Κούρδους ντόπιους, η Τουρκία έχει ενσωματώσει σημαντικούς αριθμούς εθνικών Κούρδων μαχητών στις μονάδες των ανταρτών, περιλαμβανομένης της σχετικά ελίτ -με βάση τα στάνταρντ των Σύρων ανταρτών- κουρδικών «Falcons Brigade» της μεραρχίας Hamza.<br /> <br /> Η τουρκική αεροπορία έπαιξε επίσης κρίσιμο ρόλο έως τώρα στην επιχείρηση. Παρότι οι αρχές προχώρησαν στην εκκαθάριση αριθμού πιλότων μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα του 2016, η αεροπορία της χώρας διατηρεί αρκετούς χειριστές, ώστε να προσφέρει την εναέρια υποστήριξη για την επέμβαση στην Αφρίν. Οι σχεδιαστές της επιχείρησης συνδύασαν τις αεροπορικές επιχειρήσεις με βαρύ πυροβολικό και πυρά ρουκετών από μονάδες πυροβολικού. Το YPG, που αποτελείται κυρίως από ελαφρύ πεζικό με λίγο βαρύ οπλισμό, έχει σοβαρό μειονέκτημα απέναντι σε αυτή τη δύναμη πυρός και υπέφερε ανάλογα.<br /> <br /> Η Τουρκία ανέπτυξε επίσης κάποιες από τις πλέον επίλεκτες μονάδες της στις επιχειρήσεις, περιλαμβανομένου μεγάλου αριθμού ειδικών δυνάμεων, που έχουν αποκτήσει εμπειρία μετά το 2015 στις μάχες κατά του PKK στη νοτιοανατολική Ανατολία. Οι ειδικές δυνάμεις εντάχθηκαν στις μονάδες των Σύρων ανταρτών για να διευρύνουν την αποτελεσματικότητά τους και να καλούν αεροπορικές επιδρομές, ενώ οι διοικητές ανέπτυξαν ειδικές μονάδες κομάντο και μονάδες ορεινού πολέμου σε μερικές από τις πιο δύσκολες επιθέσεις στην ορεινή περιοχή της Αφρίν.<br /> <br /> <img height="308" src="http://static.euro2day.gr/media/inlinepics/ARSENIS/Untitled_9.jpg" width="280" /><br /> <br /> Τα πιθανά πισωγυρίσματα<br /> <br /> Παρά το πλεονέκτημα της Τουρκίας έναντι των αντιπάλων της, όμως, είναι πολύ νωρίς για να κηρύξει τη νίκη στην επιχείρηση «Κλάδος Ελαίας». Απομένουν πολύ δύσκολες μάχες, ειδικά εναντίον των υπερασπιστών του YPG στα βουνά, όπως και με μονάδες που ετοιμάζονται για αστικό πόλεμο έναντι των επιτιθέμενων.<br /> <br /> Παρά ταύτα η Αγκυρα κοιτά ήδη τις νέες μάχες κατά του YPG και των συμμάχων τους στην περιοχή. Παρά τις φωνές ότι σκοπεύει να απομακρύνει το YPG από τη Μανμπίτζ, είναι εξαιρετικά απίθανο να εξαπολύσει επίθεση στην κατά κύριο λόγο αραβική πόλη, εξαιτίας της παρουσίας αμερικανικών δυνάμεων στην περιοχή. Αντ’ αυτού Αγκυρα και Ουάσιγκτον θα μπορούσαν να καταλήξουν σε ένα συμβιβασμό στον οποίο το YPG θα υποχρεωνόταν να εγκαταλείψει την περιοχή.<br /> <br /> Μετά την επιχείρηση «Κλάδος Ελαίας», η Τουρκία είναι πιθανό να ενισχύσει την παρουσία της στην περιοχή της Ιντλίμπ και να ενισχύσει τις εκεί συμμαχικές δυνάμεις Σύρων ανταρτών ενάντια της Hayat Tahrir al-Sham (διάδοχο της Jabhat al-Nusra), όπως και να κινηθεί προς μια ενδεχόμενη επιχείρηση κατά του PKK και των μαχητών Yazidi που υποστηρίζει (αμφότερα έστειλαν ενισχύσεις στην Aφρίν για την αντίσταση κατά των Τούρκων) στην περιοχή Σίνζαρ του Ιράκ.<br /> <br /> Όμως είτε στη Συρία είτε στο Ιράκ, μια ενθαρρυμένη Τουρκία πιθανότατα θα δεχτεί ισχυρότερη πίεση από άλλες περιφερειακές δυνάμεις που ανησυχούν με τις φιλοδοξίες της. Καθώς η Τουρκία και οι σύμμαχοί της επιτίθενται στην Αφρίν, ο πόλεμος δι' αντιπροσώπων μεταξύ Αγκυρας και Τεχεράνης έχει ενταθεί και η σύγκρουση το πιθανότερο είναι ότι θα αυξηθεί σε αγριότητα, όσο περισσότερο η Τουρκία πιέζει σε Συρία και Ιράκ.<br /> <br /> Η Σαουδική Αραβία επίσης ανησυχεί για τις στοχεύσεις της Τουρκίας, οδηγώντας την να διερευνήσει την πιθανότητα για μεγαλύτερη συνεργασία με την ομπρέλα του YPG, τις Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις (SDF), εξαιτίας της απώλειας ισχύος του πρώην ανταρτικού συμμάχου της της Jaish al-Islam. Ως εκ τούτου, η Σαουδική Αραβία θα μπορούσε, επίσης, σύντομα να βρεθεί αντιμέτωπη με τις φιλοδοξίες της Τουρκίας στη Συρία.<br /> <br /> Το YPG έχει δεσμευτεί να πολεμήσει με νύχια και με δόντια για να υπερασπιστεί την Αφρίν αλλά τα πλεονεκτήματα των Τούρκων και των συμμάχων τους -είτε σε εκπαίδευση, αριθμούς, τεχνολογία ή εμπειρία- υποδηλώνουν ότι εντέλει η εισβολή θα επιτύχει στο να εκτοπίσει τους αμυνόμενους από τη βορειοδυτική συριακή πόλη.<br /> <br /> Η Τουρκία ήδη σχεδιάζει τις επόμενες κινήσεις της στη Συρία, αλλά η μελλοντική επιτυχία της επιχείρησης «Κλάδος Ελαίας» ίσως δεν καθαρίσει το μονοπάτι όσο ελπίζουν οι αρχές της Αγκυρας. Αντίθετα, φαίνεται ότι η επιχείρηση ίσως μόνο κινητοποιήσει περιφερειακούς ανταγωνιστές, ώστε να δημιουργήσουν περαιτέρω εμπόδια στη στρατηγική της Τουρκίας στην περιοχή.<br /> <br /> <a href="http://www.euro2day.gr/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Stratfor. Η θέση της Τουρκίας μετά την Αφρίν

Η υπεροπλία έναντι του YPG σε όλα τα επίπεδα εντέλει θα καθορίσει την εξέλιξη της μάχης, αλλά είναι πολύ νωρίς για να κηρύξει «νίκη». Πώς...

Διαβάστε την συνέχεια

16/3/1921: Υπογράφεται η σοβιετοτουρκική Συνθήκη Φιλίας και Αδελφότητος... και μετά στάλθηκαν τα όπλα και ο χρυσός στον Κεμάλ

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhvDJBIn9EdAxh66oQZipxJEFy2NNv993E8Gc2-wIjqY_5hadpYWz6DWbAhqHC-w7_E6H-HYAWCD7Z0r-iPw6AqVJP4e5dVg_pUbEoUnwTiAQsw-N0uu_t0z4Joj7wQu5jP8CO8ph-4Dqo/s1600/lenin_kemal.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="480" data-original-width="820" height="163" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhvDJBIn9EdAxh66oQZipxJEFy2NNv993E8Gc2-wIjqY_5hadpYWz6DWbAhqHC-w7_E6H-HYAWCD7Z0r-iPw6AqVJP4e5dVg_pUbEoUnwTiAQsw-N0uu_t0z4Joj7wQu5jP8CO8ph-4Dqo/s280/lenin_kemal.jpg" width="280" /></a></div> <b><br /></b> <b>Τάσος Κ. Κοντογιαννίδης</b><br /> Οι Ρώσοι μπολσεβίκοι, μετά την υπογραφή της <a href="http://www.pontos-news.gr/article/131024/3-martioy-1918-i-synthiki-poy-prodose-toys-ellines-toy-anatolikoy-pontoy"><b>Συνθήκης Μπρεστ-Λιτόφσκ</b></a> στις 3/3/1918, στη Λευκορωσία, επανέρχονται στα προ του 1878 σύνορά τους. Η συνθήκη, που την υπέγραψε ο Λένιν, αφορούσε τις Κεντρικές Δυνάμεις (Γερμανία, Πολωνία Λιθουανία, Φινλανδία, Ουκρανία και Οθωμανική Αυτοκρατορία) και υπήρξε ιδιαίτερα επώδυνη για τη Ρωσία, την άλλοτε Τσαρική Αυτοκρατορία. Η Συνθήκη τής αφαίρεσε περίπου το ένα τέταρτο των εδαφών, με τους πληθυσμούς τους, και σε ίδιο ποσοστό του συνόλου της βιομηχανίας της, καθώς και το ένα δέκατο του συνόλου των πλουτοπαραγωγικών πηγών, ανθρακωρυχείων κτλ.<br /> <br /> <img src="http://www.pontos-news.gr/sites/default/files/soviet-turk.jpg" /> <br /> <br /> Ταυτοχρόνως οι Μπολσεβίκοι αλλάζουν πολιτική έναντι των Τούρκων. Η σύσφιξη των σχέσεων Λένιν-Κεμάλ οδηγεί σε συνδιάσκεψη, και οι δύο λαοί, Τουρκίας και Σοβιετικής Ένωσης, θα βαδίσουν μαζί το δρόμο της συνεργασίας. Θα ακολουθήσει στις 16 Μαρτίου 1921 η υπογραφή Συνθήκης Φιλίας και Αδελφότητος μεταξύ ΕΣΣΔ και Τουρκίας, εκχώρηση από τη Σοβιετική Ένωση στην Τουρκία των κατεχόμενων εδαφών Καρς, Αρνταχάν και Αρτβίν, και υπογραφή στρατιωτικής και οικονομικής βοήθειας σε χρήμα και πολεμικό υλικό.<br /> <br /> <img src="http://www.pontos-news.gr/sites/default/files/kars-rosiko.jpg" /><br /> <i><br /> </i>Τελετή παράδοσης του Καρς στους Τούρκους από τον ρωσικό στρατό <br /> <img src="http://www.pontos-news.gr/sites/default/files/2-_froyntze.jpg" /><br /> <br /> Η παροχή στρατιωτικής βοήθειας συνίστατο σε 35.000 τυφέκια, εκατομμύρια σφαίρες, πυροβόλα όπλα, οβίδες, άλλο στρατιωτικό υλικό, δεξαμενές με πετρέλαιο και βενζίνη αλλά και 10 εκατομμύρια χρυσά ρούβλια. Και μαζί μ’ αυτήν τη στρατιωτική βοήθεια, αποστέλλεται και ο σύμβουλος του Λένιν, Ρώσος στρατηγός Μιχαήλ Βασίλιεβιτς Φρούντζε (φωτο δεξιά), ως σύμβουλος πλέον του Κεμάλ.<br /> <br /> Η Συνθήκη που υπέγραψαν οι δύο χώρες και η μεγάλη στρατιωτική βοήθεια που έλαβε η Τουρκία ήταν καθοριστικής σημασίας για την εξέλιξη των επιχειρήσεων του ελληνικού στρατού στη Μικρά Ασία.<br /> <br /> Ο εναγκαλισμός Λένιν και Κεμάλ, η στενή συνεργασία και βοήθεια που παρείχαν οι Σοβιετικοί στην Τουρκία, ανάγκασαν τους Αγγλογάλλους να αλλάξουν τακτική απέναντι των Ελλήνων. Η Ελλάδα έμενε στην ουσία άνευ συμμάχων, αφού τα συμφέροντα των Άγγλων υπερίσχυαν στις επιλογές τους και ταυτίζονταν με την τουρκική πλευρά. Αποσπώντας τον Κεμάλ από τις αγκάλες του Λένιν και κάνοντάς τον σύμμαχό τους, οι Άγγλοι δεν θα είχαν πλέον δυσκολίες να ιδιοποιηθούν τα πετρέλαια της Μοσούλης... <br /> <br /> <a href="http://infognomonpolitics.blogspot.gr/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

16/3/1921: Υπογράφεται η σοβιετοτουρκική Συνθήκη Φιλίας και Αδελφότητος... και μετά στάλθηκαν τα όπλα και ο χρυσός στον Κεμάλ

Τάσος Κ. Κοντογιαννίδης Οι Ρώσοι μπολσεβίκοι, μετά την υπογραφή της Συνθήκης Μπρεστ-Λιτόφσκ στις 3/3/1918, στη Λευκορωσία, επανέρχονται...

Διαβάστε την συνέχεια

Με μικρά βήματα προς τον 3ο Μεγάλο αγγλικό Πόλεμο: ο λύκος βγήκε επιτέλους από το δάσος

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhq5bo9In-JOtO6wOMFybt1QPpXCMoyQWczZxX-kA6w_BFztNwhXAkKt2DpkyQkPixWz3-jHIgeT1myTf82Ha-9m63YytVXUgDvhz6VtoggF9KMncNCn6vxlYO6j-d-rM2I04Z7PP-YTGw/s1600/May-Powell.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="741" data-original-width="1600" height="129" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhq5bo9In-JOtO6wOMFybt1QPpXCMoyQWczZxX-kA6w_BFztNwhXAkKt2DpkyQkPixWz3-jHIgeT1myTf82Ha-9m63YytVXUgDvhz6VtoggF9KMncNCn6vxlYO6j-d-rM2I04Z7PP-YTGw/s280/May-Powell.jpg" width="280" /></a></div> <br /> Οι δύο πρώτοι μεγάλοι παγκόσμιοι πόλεμοι ήταν εξ ολοκλήρου το έργο της Μεγάλης Βρετανίας. Το τρίτο θα είναι επίσης. Μέχρι τώρα, όλος ο κόσμος επικεντρωνόταν στις Ηνωμένες Πολιτείες και τη φλυαρία τους στις σχέσεις τους με τον υπόλοιπο κόσμο. Αλλά ο πραγματικός διευθυντής της ορχήστρας είναι και παραμένει η Βρετανία, της οποίας η κυβέρνηση έλαβε προφανώς την εντολή να ενεργοποιήσει το τούρμπο για ένα τρίτο κατακλυσμό που δυσκολευόταν να γεννηθεί. <br /> <br /> Οι ευρωπαίοι σύμμαχοι είναι, ως συνήθως, μόνο λακέδες, ή απλά όργανα, και θα είναι κυρίως οι μόνοι που θα πληρώσουν το τίμημα των μυστικών κατευθυντήριων γραμμών της Αγγλίας. Δυστυχώς, η ιστορία μας έδειξε ότι ο πιο ζωντανός από αυτούς τους λακέδες είναι η Γαλλία, πάντα στη πρώτη γραμμή όλων των πολέμων που πυροδοτήθηκαν στη σκιά της Δόλιας Αλβιώνας, με εξαίρεση το μοναδικό πόλεμο στο Ιράκ στον οποίο ο Ζακ Σιράκ δεν ήθελε να συμμετάσχει. Πρέπει να φοβόμαστε ότι πάλι η Γαλλία θα αναλάβει για λογαριασμό της την άθλια υπόθεση δηλητηρίασης που δημιουργήθηκε ολόκληρα από την Μέι και θα ντυθεί με το φόρεμα του σωτήρα του πολιτισμού και του κόσμου.<br /> <br /> Η υπόθεση του Salisbury, όσο τρελο-παράξενη να είναι, επαρκεί κατά μεγάλο μέρος ως πρόσχημα για να προκαλέσει τον κατακλυσμό, όπως και κάθε άλλο γεγονός, ανεξάρτητα από το πόσο ασήμαντο είναι. Είναι μόνο η σπίθα της αρχής, γιατί τώρα είναι που όλα ξεκινούν. Οι συναντήσεις, οι διατριβές, οι αυξανόμενοι τόνοι, οι απειλές και όλα αυτά με τη βοήθεια των μέσων μαζικής ενημέρωσης, όλα αυτά θα υπολογιστούν έτσι ώστε να αυξάνονται σταδιακά οι εντάσεις ώστε να φτάσουν σε σημείο μη επιστροφής όπου κανείς δεν μπορεί πλέον να κάνει πίσω. Οι Βρετανοί πάντα ενεργήσαν έτσι και πάντα δούλεψε.<br /> <br /> Οι Ηνωμένες Πολιτείες, που όλοι τις θεωρούν κυρίους του κόσμου, είναι, παρόλο που είναι συνένοχοί τους, βαλέδες όπως και οι άλλοι. Αποτελούν, σε κάθε περίπτωση, ο κύριος ένοπλος βραχίονας όλου του ατλαντικού πολεμικού μηχανισμού που διαχειρίζεται στη σκιά από το Λονδίνο. Η ηγετική δύναμη του κόσμου είναι ένα εργαλείο, ακριβώς όπως το ΝΑΤΟ το οποίο χρηματοδοτεί και διευθύνει στρατιωτικά. Κατανοούμε ότι το Ηνωμένο Βασίλειο δεν χρειάζεται να είναι μέλος της ΕΕ για να ηγηθεί του κόσμου του.<br /> <br /> Η υψηλή χρηματοδοτική δύναμη και το ΝΑΤΟ βρίσκονται εκεί για να το κάνουν για εκείνο. Το σίριαλ με επεισόδια του Brexit δεν έχει ακόμη αντιληφθεί, σχεδόν δύο χρόνια μετά το δημοψήφισμα του Ιουνίου 2016, για αυτό που είναι πραγματικά: μια τεράστια φάρσα. Από το εσωτερικό ή το εξωτερικό της ΕΕ, η Μεγάλη Βρετανία θα συνεχίσει να χειραγωγεί την Ευρώπη με την ίδια μαεστρία, μέσω του ΝΑΤΟ, της γερμανικής βιομηχανίας, των γαλλικών "δικαιωμάτων του ανθρώπου", και της στρατιωτικής ισχύος των ΗΠΑ με το δολάριο τους.<br /> <br /> Υπάρχει, ωστόσο, η ελπίδα ότι όλο αυτό το σινεμά γύρω από τη δηλητηρίαση του Ρωσοβρετανού διπλού πράκτορα Σεργκέι Σκριπάλ δεν αποσκοπεί στη δημιουργία μιας γενικευμένης στρατιωτικής αντιπαράθεσης. Πράγματι, το παρελθόν μας δείχνει ότι, στις μεγάλες ένοπλες συγκρούσεις, η Μεγάλη Βρετανία πάντα φρόντισε να προωθηθεί με μάσκα, τοποθετώντας τους συμμάχους της (τις Ηνωμένες Πολιτείες ή τη Γαλλία) στην πρώτη γραμμή. Η υστερία που συντηρείται από την Μέι με τόσο βίαιο και τόσο ορατό επιθετικό τρόπο, μπορεί να εξυπηρετήσει άλλους σκοπούς που δεν γνωρίζουμε ακόμα, αλλά οι οποίοι δεν θα αργήσουν πολύ να φανούν, εκτός κι αν η απογοήτευση να δει τον τρίτο πόλεμο να απομακρυνθεί ώθησε τον αγγλικό λύκο να εξέλθει από το δάσος. <br /> <a href="https://reseauinternational.net/author/avicenne/">Avic</a> - <a href="https://reseauinternational.net/"> Διεθνές Δίκτυο</a> <br /> <a href="https://reseauinternational.net/a-petits-pas-vers-la-3eme-grande-guerre-anglaise-le-loup-sort-enfin-du-bois">reseauinternational.net/</a>/<br /> <br /> <a href="http://infognomonpolitics.blogspot.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Με μικρά βήματα προς τον 3ο Μεγάλο αγγλικό Πόλεμο: ο λύκος βγήκε επιτέλους από το δάσος

Οι δύο πρώτοι μεγάλοι παγκόσμιοι πόλεμοι ήταν εξ ολοκλήρου το έργο της Μεγάλης Βρετανίας. Το τρίτο θα είναι επίσης. Μέχρι τώρα, όλος ο κό...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Τουρκία κινδυνεύει από εμφύλιο! “Χαμένα” 106 χιλιάδες όπλα που είναι σε “άγνωστα” χέρια

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjcXkKmqGGZ5kDsyzqmCVsH47lpFZ-NUXrBZDmI3BFuLdAkbL_v8vVleObVzbE6GZV_RwEe_TxWKPgox10B3tRA6oHCGXT75lDIhUXBVNTDiemFd1V5bGjsOotyx07hvlDlS18hXtEaDBU/s1600/gun.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="160" data-original-width="324" height="138" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjcXkKmqGGZ5kDsyzqmCVsH47lpFZ-NUXrBZDmI3BFuLdAkbL_v8vVleObVzbE6GZV_RwEe_TxWKPgox10B3tRA6oHCGXT75lDIhUXBVNTDiemFd1V5bGjsOotyx07hvlDlS18hXtEaDBU/s280/gun.jpg" width="280" /></a></div> <br />Στην Τουρκία έχουν χαθεί περισσότερα από 100 χιλιάδες όπλα, μετά από την απόπειρα πραξικοπήματος του 2016, αλλά φαίνεται ότι το καθεστώς Ερντογάν δεν κάνει ότι μπορεί για να τα βρει. Ίσως επειδή δεν θέλει. Ίσως επειδή είναι γνωστό ότι σ΄ όλη την Τουρκία έχουν δημιουργηθεί “στρατόπεδα εκπαίδευσης”, στα οποία εκπαιδεύονται πολίτες! Για ποιο λόγο;<br /><br />Το σενάριο ενός εμφυλίου πολέμου στην Τουρκία συζητείται δημόσια. Ο καθηγητής Κώστας Φίλης το ΄χει αναφέρει και αναλύσει στην συνέντευξή του στο Militaire.gr.<div> <br /><div style="box-sizing: border-box; color: #222222; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 15px; font-variant-east-asian: normal; font-variant-numeric: normal; line-height: 26px; margin-bottom: 26px; word-wrap: break-word;"> <iframe allow="autoplay; encrypted-media" allowfullscreen="" frameborder="0" height="210" src="https://www.youtube.com/embed/9sCyFIKqy5k?feature=oembed" style="box-sizing: border-box; height: 391.5px; max-width: 695.92px;" width="280"></iframe></div> Σύμφωνα με δημοσίευμα του al-monitor στην ετήσια έκθεση του Τουρκικού Υπουργείου Εσωτερικών του 2017, που κυκλοφόρησε στα τέλη Φεβρουαρίου, αναφέρεται ότι 106.740 όπλα έχουν καταγραφεί ως χαμένα ή κλεμμένα. Να σημειωθεί ότι το 2014, αυτός ο αριθμός ήταν 14.682, το 2015, αυξήθηκε πάνω από 500% σε 91.120 και το 2016,έφθασαν σε 107.628.<br /><br />Πολλά απ΄ αυτά βρέθηκαν στα χέρια αγνώστων τη νύχτα της απόπειρας πραξικοπήματος. Δεν μπορεί όμως όλα να “χάθηκαν” σε μια νύχτα. Η υποψία ότι το καθεστώς Ερντογάν εξοπλίζει ομάδες πολιτών για να τις χρησιμοποιήσει στο εσωτερικό της χώρας γίνεται όλο και πιο βάσιμη. Όπως γράφει το al-monitor “η τουρκική κοινωνία είναι ήδη έντονα πολωμένη και πολλοί πιστεύουν ότι οι κυβερνητικοί υποστηρικτές οπλίζονται για μελλοντική δράση εναντίον πολιτικών αντιπάλων. Οι ανοιχτές απειλές από τις ισλαμικές ομάδες τροφοδοτούν την ανησυχία”.<br /><br />Ο υπουργός Άμυνας Νουρεττίν Κανίκλι επιβεβαίωσε τον Φεβρουάριο ότι οι αρχές εξακολουθούν να αναζητούν όπλα που ανήκουν στον στρατό . Η αναζήτηση δεν έχει σοβαρά αποτελέσματα…<br /><br /><a href="https://www.militaire.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Η Τουρκία κινδυνεύει από εμφύλιο! “Χαμένα” 106 χιλιάδες όπλα που είναι σε “άγνωστα” χέρια

Στην Τουρκία έχουν χαθεί περισσότερα από 100 χιλιάδες όπλα, μετά από την απόπειρα πραξικοπήματος του 2016, αλλά φαίνεται ότι το καθεστώς Ε...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Ερντογάν δρα, η Ελλάδα του “δεν διεκδικούμε” κοιμάται τον ύπνο του (διεθνούς) δικαίου

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjVUXCeixZpKz170TR4hWU6KtFZXPPC2Bw2N3a2bEp29mSXJ0E3p3RQXb8N9phR69FOozJoXbhF0BZLysAE9zeT5_7Awg4pjBIUUCAbIhouOjbx8CJzf9KYgKi3Z5GjrM_a4SyERKQyti8/s1600/FREGATA-TOURKIA.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="437" data-original-width="777" height="156" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjVUXCeixZpKz170TR4hWU6KtFZXPPC2Bw2N3a2bEp29mSXJ0E3p3RQXb8N9phR69FOozJoXbhF0BZLysAE9zeT5_7Awg4pjBIUUCAbIhouOjbx8CJzf9KYgKi3Z5GjrM_a4SyERKQyti8/s280/FREGATA-TOURKIA.jpg" width="280" /></a></div> <br />Του <b>Παντελή Δ. Καρύκα</b><br />Η Τουρκία έχει αποθρασυνθεί. Και η εξέλιξη αυτή δεν είναι τυχαία. Έχει να κάνει με την αίσθηση ισχύος που όχι ιδιαίτερα άδικα έχει πλέον αποκτήσει και λόγω της συμμαχίας, ας μη γελιόμαστε, με την ομόδοξο Ρωσία του ηγέτη του Ξανθού Γένους Βλαντιμίρ Πούτιν. <br /><br />Και ο Πούτιν, ο κάθε Πούτιν επί γης, έχει το αναφαίρετο δικαίωμα να συμμαχήσει και με τον διάβολο ακόμα (βλ. Ερντογάν) για να εξυπηρετήσει τα συμφέροντά του και πράγματι τα εξυπηρετεί με τον καλύτερο για τη Μόσχα τρόπο.<br /><br />Η Ρωσία επέτρεψε την τουρκική επιχείρηση στην Συρία κατά των Κούρδων η οποία εξυπηρετεί και το καθεστώς Άσαντ και τους μουλάδες του Ιράν. <br />Με ένα σμπάρο όλα τα τρυγόνια ικανοποιημένα. Ο δε πρόεδρος της Τουρκίας Ταγίπ Ερντογάν, χωρίς να ρισκάρει ιδιαίτερα, με αιχμή του δόρατος και τροφή για τα κανόνια τους κατσαπλιάδες του λεγόμενου Ελεύθερου Συριακού Στρατού τα έχει σχεδόν καταφέρει στο Αφρίν με ότι αυτό μπορεί να συνεπάγεται όχι μόνο πολιτικά-στρατηγικά αλλά και όσον αφορά την αυτοπεποίθησή του. <br /><br />Η συμμαχία όμως Ρωσίας και Τουρκίας εκφράζεται και σε ένα άλλο μέτωπο, στην κυπριακή ΑΟΖ. Δεν είναι προς τον συμφέρον της Ρωσίας η ύπαρξη εναλλακτικής, που μπορεί να γίνει και κύρια, πηγής τροφοδοσίας της Ευρώπης με φυσικό αέριο. Η Τουρκία έχει τις παράνομες απαιτήσεις της στην κυπριακή ΑΟΖ και κάθε συμφέρον να σπάσει τον άξονα Αθήνας και Λευκωσίας με Κάιρο και Ιερουσαλήμ. Στο σημείο αυτό τα συμφέροντα Μόσχας και Άγκυρας σε μικρό ή μεγάλο βαθμό ταυτίζονται.<br /><br />Η Ρωσία άλλωστε έχει στόχο τον διεμβολισμό του ΝΑΤΟ. Και στην Συρία δεν πήγε για τον Άσαντ αλλά για την Κριμαία. Απλώς λόγω «σοφής» αμερικανικής πολιτικής της δόθηκε πολύς ελεύθερος χώρος στο συριακό γήπεδο τον οποίο και εκμεταλλεύτηκε. Η Ρωσία όμως δεν είναι ισχυρή στην Συρία και οι απειλές έναντι των ΗΠΑ να μην αγγίξουν τον Άσαντ δεν έχουν αντίκρισμα εκεί, αλλά στην Ουκρανία.<br /><br />Από την άλλη, στην Ελλάδα κυριαρχεί ο ύπνος του (διεθνούς) δικαίου. Επικαλούμενη αλήθεια η ελληνική ηγεσία το διεθνές δίκαιο τι πιστεύει ότι θα καταφέρει; Πιστεύει κανείς εκ των ταγών του έθνους ότι ο Ερντογάν δεν ξέρει ότι παραβιάζει το διεθνές δίκαιο; Περίμενε εμάς να του το πούμε; Δεν ήρθε εντός Αθηνών και γράφοντας στα παλιά του παπούτσια το πρωτόκολλο έθεσε ανοικτά θέμα αναθεώρησης της Συνθήκης της Λωζάννης;<br /><br />Πιστεύει κανείς ότι θα συγκινηθεί από δηλώσεις του τύπου «οι διεθνείς συνθήκες δεν αναθεωρούνται». Αλήθεια; Σε ποιόν πλανήτη; Γιατί στη Γη οι διεθνείς συνθήκες αναθεωρούνται από νεότερες συνθήκες που επιβάλει ο νικητής, ιστορικά τεκμηριωμένα. Το πλέον φαιδρό δε είναι να επικαλείται κανείς την απειλή περί ευρωπαϊκής προοπτικής της Τουρκίας λες και η Άγκυρα εκλιπαρεί την ένταξή της στην Ένωση. <div> <br />Πραγματικά ο Ερντογάν το βράδυ σε κάποιο από τα 1.000+ δωμάτια του ανακτόρου του θα γελά με την καρδιά του ακούγοντας τις «σκληρές» ανακοινώσεις, τα μηνύματα και τις δηλώσεις της Αθήνας. Είναι δε πιθανό να πεθάνει από τα γέλια ακούγοντας τις αναλύσεις που θεωρούν ότι ο Ερντογάν κινείται επιθετικά σε Αιγαίο και Κύπρο διότι έχει προβλήματα στο Αφρίν. Δηλαδή μόλις πέσει το Αφρίν σώθηκε η Ελλάδα και η Κύπρος κύριοι; <br /><br />Υπάρχουν βέβαια και ορισμένοι που διατείνονται πως οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις είναι διαλυμένες, πως μόνο πέντε φρεγάτες μπορούν να πλεύσουν και κάτι παρόμοια. Ευσεβείς πόθοι, ειδικά αν πρόκειται να υπάρξει σύγκρουση με την Ελλάδα.<br /><br />Οι Τούρκοι ξέρουν τι συμβαίνει απέναντί τους ενώ οι υπεύθυνοι Έλληνες ταγοί κρύβουν πράγματα. Οι δε κραυγές περί ηρωισμού και προγόνων δεν ωφελούν, ειδικά αν ακούγονται από ανεύθυνους-υπεύθυνους που δεν είναι σε θέση να ξεχωρίσουν το τυφέκιο από την γκλίτσα για μια σειρά από λόγους.<br /><br />Ο πόλεμος είναι το χειρότερο παιχνίδι λογικής που έχει ανακαλυφθεί. Και ουδέποτε, κανένας πόλεμος δεν κερδήθηκε παρά με την σωστή μίξη τόλμης και λογικής, με την δεύτερη να επικρατεί σχεδόν απολύτως στον τομέα της σχεδίασης και την τόλμη να εκδηλώνεται κυρίως στην εκτέλεση. <br />Θα αφήσουν δηλαδή οι Αμερικάνοι να γίνει πόλεμος Ελλάδας-Τουρκίας; Αυτή είναι η μόνιμη επωδός. Και αν δεν υπήρχε περίπτωση να γίνει πόλεμος γιατί ξοδεύαμε τόσα σε εξοπλισμούς; Και ακόμα χειρότερα, τι ακριβώς θα προλάβουν να πράξουν οι ΗΠΑ αν η Τουρκία επιτεθεί και σε μερικές ώρες καταλάβει ένα μικρό νησί ή έστω μια βραχονησίδα; </div> <div> <br />Θα της κηρύξουν τον πόλεμο για χάρη της πτωχής πλην τίμιας κόρης Ελλάδος ή θα προσπαθήσουν να συμβιβάσουν τα πράγματα και από τα 100 που ζητά ο Ερντογάν να του δώσουν τα 10 ή έστω το 1 για να μην φέρει τίποτα Ρώσους στο παιχνίδι; <br />Ή μήπως θα κατέβουν τα ευρωπαϊκά φουσάτα να “καθαρίσουν” για την Ελλάδα και την Κύπρο; <br /><br />Και για να μην τρέφουμε αυταπάτες, η Τουρκία, ως εξορισμού επιτιθέμενη, είναι αυτή που θα επιλέξει τον τόπο και τον χρόνο της όποιας κρίσης. Μήπως αυτό δεν της παρέχει εξ αρχής καταλυτικό πλεονέκτημα, δεδομένου ότι κατέχει και το αντίστοιχο αριθμητικό;<br /><br />Αλλά εμείς δεν διεκδικούμε τίποτα…Για αυτό ακριβώς και θα χάσουμε πολλά. Γιατί έχουμε παραχωρήσει και το στρατηγικό πλεονέκτημα στην άλλη πλευρά. Της επιτρέπουμε να διεκδικεί τον ουρανό με τ’ άστρα και είναι λογικό οι όποιοι διαιτητές να της δώσουν τουλάχιστον λίγη αστρόσκονη για αποζημίωση. Αυτό δεν περνά από το μυαλό κανενός ταγού του έθνους, ούτε καν από το μυαλό ευφυέστατων συμβούλων με μεγάλο ενδιαφέρον για τα πράσινα φυτά;<br /><br />Οι δύο Έλληνες στρατιωτικοί στην Αδριανούπολη, ο εμβολισμός στα Ίμια, οι τσαμπουκάδες στην κυπριακή ΑΟΖ είναι σημάδια και μάλιστα καθόλου ενθαρρυντικά.<br /><br /><a href="http://hellasjournal.com/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Ο Ερντογάν δρα, η Ελλάδα του “δεν διεκδικούμε” κοιμάται τον ύπνο του (διεθνούς) δικαίου

Του Παντελή Δ. Καρύκα Η Τουρκία έχει αποθρασυνθεί. Και η εξέλιξη αυτή δεν είναι τυχαία. Έχει να κάνει με την αίσθηση ισχύος που όχι ιδιαίτ...

Διαβάστε την συνέχεια

«Χαϊδεύουν» την Τουρκία, γυρίζουν την πλάτη στην ελληνική κυβέρνηση

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEinsFn_gpVkU92uJmO6lQE1kWPhvrb0OYFT4D4-b74EXpzjbzoX7teyxvZ0CzL2RWqWX54HUPh-1_inHejeWKrgytaxCqaEAhSO9qZsqTrgMo4-AheB1OkL85A3_7yfD1GOJB3IYk_RYfc/s1600/Merkel_J.+Stoltenberg.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="380" data-original-width="625" height="169" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEinsFn_gpVkU92uJmO6lQE1kWPhvrb0OYFT4D4-b74EXpzjbzoX7teyxvZ0CzL2RWqWX54HUPh-1_inHejeWKrgytaxCqaEAhSO9qZsqTrgMo4-AheB1OkL85A3_7yfD1GOJB3IYk_RYfc/s280/Merkel_J.+Stoltenberg.jpg" width="280" /></a></div> <br />Του <b>Νίκου Μελέτη </b><br />Μπροστά σε μια δυσάρεστη πραγματικότητα, την οποία ήθελε να αποφύγει προκειμένου να μην καταρρεύσει το αφήγημα περί ενίσχυσης της διεθνούς θέσης της χώρας και ισχυρών συμμαχιών της, αλλά και για ύπαρξη εναλλακτικών επιλογών στην αντιμετώπιση της Τουρκίας βρίσκεται η κυβέρνηση με αφορμή την υπόθεση των δύο στρατιωτικών.<br /><br />Ο διεθνής παράγοντας, το ΝΑΤΟ αλλά και η ίδια η Ε.Ε., δείχνουν διάθεση να «χαϊδεύουν» την Τουρκία, να αποδέχονται ως ένα «ιδιότυπο χούι» την προκλητικότητα και τις απειλές εναντίον της Ελλάδας και της Κύπρου - κρατών μελών της Ε.Ε. και της μιας εξ αυτών και μέλους του ΝΑΤΟ.<br /><br />Δεν είναι μόνο η δήλωση του γ.γ. του ΝΑΤΟ J. Stoltenberg που προκαλεί ανησυχία, αν και ήταν αναμενόμενη σε όσους γνωρίζουν το πλέγμα των ελληνοτουρκικών σχέσεων στη νατοϊκή διάστασή τους.<br /><br />Το Βερολίνο, οι περισσότερες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες αλλά και η Κομισιόν στηρίζουν αναφανδόν την κυβέρνηση Zaev στα Σκόπια και αποφεύγουν να εμπλακούν στα ελληνοτουρκικά, ενώ και η Ουάσιγκτον πιέζει για εξεύρεση λύσης στη διαφορά με την ΠΓΔΜ και τηρεί πολιτική ίσων αποστάσεων στο Αιγαίο (προσφάτως αποκαλύψαμε ότι τα νατοϊκά AWACS δεν κάνουν χρήση των αεροδιαδρόμων του Αιγαίου λόγω των ισχυρισμών της Τουρκίας περί αποστρατιωτικοποίησης των νησιών).<br /><br />Σε ό,τι αφορά την Κύπρο, η υποστήριξη των ερευνών στην ΑΟΖ συνοδεύεται με την επισήμανση ότι η εκμετάλλευση των φυσικών πόρων θα πρέπει να γίνει προς όφελος και των δύο κοινοτήτων. Αναφορά που ερμηνεύεται από την τουρκική πλευρά με διαφορετικό τρόπο, ως συμπλέουσα με την τουρκική απαίτηση για διακοπή των ερευνών μέχρι την επίλυση του Κυπριακού ή σε διαφορετική περίπτωση συνεκμετάλλευση των φυσικών πόρων μεταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίας και του ψευδοκράτους.<br /><br />Πελαγοδρομώντας η κυβέρνηση δήλωνε από τη μια ότι η υπόθεση της σύλληψης των δύο στρατιωτικών ήταν σύνηθες περιστατικό που δεν απαιτεί διεθνή ανάδειξη, και την ίδια στιγμή ο πρωθυπουργός έθετε το ζήτημα στον γ.γ. του ΟΗΕ, ενώ ο Π. Καμμένος ζητούσε τη μεσολάβηση του… Ρουμάνου υπουργού Άμυνας.<br /><br />Ενώ λοιπόν η Αθήνα υποτίθεται ότι κινητοποιείται κυρίως στην Ε.Ε. για να ορθώσει ανάχωμα στην τουρκική επιθετικότητα, οι εξελίξεις είναι απογοητευτικές<br /><br />Η κα Merkel με την έναρξη της νέας θητείας της ως καγκελαρίου, αφού επανήλθε στη γνωστή και δημοφιλή στη Γερμανία θέση για μη αναβάθμιση της Τελωνειακής Ένωσης με την Τουρκία λόγω της κατάστασης του κράτους δικαίου στη γειτονική χώρα, έσπευσε να πλέξει το εγκώμιο της Τουρκίας για τον ρόλο της στην ανακοπή των μεταναστευτικών ροών, αλλά και για τον... σταθεροποιητικό ρόλο της στα Βαλκάνια.<br /><br />Και φυσικά απέφυγε την οποιαδήποτε έκφραση αλληλεγγύης προς την Ελλάδα και την Κύπρο, χαιρετίζοντας απλώς τις «συχνές επαφές του κ. Τσίπρα με την τουρκική ηγεσία και την επίσκεψή Erdogan στην Αθήνα».<br /><br />Ενώ μάλιστα η Αθήνα και η Λευκωσία είχαν αφήσει να εννοηθεί ότι θα διασυνδέσουν το θέμα των προκλήσεων στην κυπριακή ΑΟΖ και της απελευθέρωσης των δύο Ελλήνων στρατιωτικών με την πραγματοποίηση της συνάντησης Κορυφής Ε.Ε.-Τουρκίας στη Βάρνα, τώρα το ενδεχόμενο αυτό απομακρύνεται όλο και περισσότερο, καθώς η συνάντηση προαναγγέλλεται και μάλιστα χωρίς τέτοιους όρους.<br /><br />Η συνάντηση, όχι μόνο δεν έχει ακυρωθεί αλλά η Ε.Ε. αποφάσισε να επιβραβεύσει την Τουρκία με ένα ποσό 3 δισεκατομμυρίων ευρώ τα οποία θα προέλθουν από τον προϋπολογισμό της Ε.Ε. και από τους προϋπολογισμούς των κρατών - μελών. Δηλαδή Αθήνα και Λευκωσία θα προσφέρουν και δώρο μερικών δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ στο καθεστώς Erdogan, τη στιγμή που κορυφώνεται η τουρκική επιθετικότητα εναντίον των δύο χωρών.<br /><br />Η «εξάρτηση» της Γερμανίας αλλά και των κεντροευρωπαϊκών χωρών από την Τουρκία και η οικοδόμηση έτσι de facto μιας ειδικής σχέσης, οφείλεται σε μεγάλο βαθμό και στις συμφωνίες του 2016, που σταδιακά αποδέχθηκε η Ελλάδα να αποτελέσουν τα νησιά τη δεξαμενή «φύλαξης» των μεταναστευτικών ροών που διοχετεύει στο Αιγαίο ο κ. Erdogan, αφού βεβαίως είχε προηγηθεί το κλείσιμο του βαλκανικού διαδρόμου, όπου μεγάλες ευρωπαϊκές χώρες πριμοδότησαν την ΠΓΔΜ για το σφράγισμα των συνόρων της με μια ευρωπαϊκή χώρα.<br /><br />Σε ό,τι αφορά το ΝΑΤΟ, η απάντηση του γ.γ. J. Stoltenberg στο τουρκικό πρακτορείο «Anadolu», που παρέπεμψε στη συνεννόηση των δύο συμμάχων χωρών για το θέμα των δύο στρατιωτικών, αποτελεί πιστή τήρηση της απαράδεκτης πολιτικής ουδετερότητας που υιοθετεί το ΝΑΤΟ μεταξύ της Ελλάδας και της Τουρκίας. Και αυτό φυσικά αφορά και μείζονα ζητήματα στο Αιγαίο που η Τουρκία επιβάλλει γκριζάρισμα μεγάλων περιοχών ακόμη και εντός του ΝΑΤΟ.<br /><br />Χαρακτηριστικά του κλίματος εξωραϊσμού της Τουρκίας αλλά και του τρόπου με τον οποίο χαϊδεύουν τη χώρα αυτή, ήταν και τα αποσπάσματα της συνέντευξης του κ. Stoltenberg, που εξήρε την προσφορά της Τουρκίας στην κοινή ασφάλεια και έσπευσε να δικαιολογήσει και αυτήν ακόμη την απόφαση της Τουρκίας για αγορά ρωσικών πυραύλων S-400, κάτι που οι στρατιωτικοί παράγοντες της Συμμαχίας θεωρούν ως υπονομευτική της αξιοπιστίας της.<br /><br /><a href="http://www.liberal.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

«Χαϊδεύουν» την Τουρκία, γυρίζουν την πλάτη στην ελληνική κυβέρνηση

Του Νίκου Μελέτη Μπροστά σε μια δυσάρεστη πραγματικότητα, την οποία ήθελε να αποφύγει προκειμένου να μην καταρρεύσει το αφήγημα περί ενίσχ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η πολιορκία του Αφρίν και το μέλλον των Κούρδων της Συρίας

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiidTuD4rN78HjhhjQHBvO1MRuPLyCyVTX7Cukx8fG8ePny0wVFhOjfeW7qe68q4zB3SAIgLCnBrb2rGVZG9YdmkjDI2fISgfR9nxM3Gcc_Ng8jCKS1slEMGPGQbjkw64IwishG3DbxzMM/s1600/Afrin.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="380" data-original-width="625" height="169" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiidTuD4rN78HjhhjQHBvO1MRuPLyCyVTX7Cukx8fG8ePny0wVFhOjfeW7qe68q4zB3SAIgLCnBrb2rGVZG9YdmkjDI2fISgfR9nxM3Gcc_Ng8jCKS1slEMGPGQbjkw64IwishG3DbxzMM/s280/Afrin.jpg" width="280" /></a></div> <br /> Του <b>Σπυρίδωνος Πλακούδα* </b><br /> <br /> <b><i>H Αναμενόμενη Πτώση του Αφρίν </i></b><br /> <br /> Το Αφρίν, η πρωτεύουσα του ομώνυμου Κουρδικού θύλακα στην βορειοδυτική Συρία, έχει σχεδόν περικυκλωθεί από τις Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις (ΤΕΔ) και τον Ελεύθερο Συριακό Στρατό (ΕΣΣ) μετά την ταχεία κατάρρευση (εντός μόλις 72 ωρών) της αμυντικής περιμέτρου των Κούρδων του YPG κατά μήκος της μεθορίου με την Τουρκία. Πού οφείλεται όμως η άτακτη υποχώρηση των Κούρδων; Μήπως στις βαριές απώλειές τους; Μάλλον όχι. Οι 910 ταυτοποιημένοι νεκροί (όχι δα 3,444 (!) της προπαγάνδας του Τουρκικού ΓΕΕΘΑ) αποτελούν το 1/5 της μαχητικής δύναμης των Κούρδων εντός του θύλακα και ήδη αναπληρώθηκαν με την άφιξη ενισχύσεων από το YPG και (προς έκπληξη όλων) του Assad.<br /> <br /> Οι νεκροί των ΤΕΔ και του ΕΣΣ (έως την Τετάρτη 14 Μαρτίου) σε 43 και 360 νεκρούς αντιστοίχως – μια αναλογία μόλις 2:1 υπέρ της Άγκυρας παρά τη συντριπτική στρατιωτική υπεροχή της τελευταίας. Μήπως τότε σε ένα συντεταγμένο σχέδιο για την ηρωική υπεράσπιση του Αφρίν σαν Κομπάνι Νο. 2; Μάλλον όχι. Δίχως την αεροπορική υποστήριξη των ΗΠΑ όπως στον αγώνα εναντίον του ΙΣΙΣ, οι Κούρδοι θα ηττηθούν κατά κράτος δίχως αμφιβολία. Πότε λοιπόν αναμένεται η πτώση του Αφρίν; <br /> <br /> Κατ’ αναλογία, η εκπόρθηση των αστικών προπύργιων του PKK στη νοτιοανατολική Τουρκία κατά τον «πόλεμο των οδοφραγμάτων» μεταξύ 2015 και 2016 από τις ΤΕΔ διήρκησε κατά μέσο όρο μεταξύ 78 (π.χ. Τσίζρε) και 101 ημερών (π.χ. Σιλόπι) . Εντούτοις, η πολιορκία του Αφρίν ίσως εξελιχθεί εντελώς διαφορετικά. Εν αντιθέσει με το PKK, το YPG έχει ήδη δημιουργήσει ένα de facto ημιαυτόνομο κρατίδιο (υπό την προστασία των ΗΠΑ) στη βορειοανατολική Συρία και διατηρεί υπό τον άμεσο ή έμμεσο έλεγχό του σχεδόν το 80% των πετρελαιοπηγών και το 25% του πληθυσμού της Συρίας.<br /> <br /> Άρα γιατί το YPG να αμυνθεί μέχρις εσχάτων στο Αφρίν επί ματαίω – ειδικά ενώ η Τουρκία εξαπολύει επανειλημμένως απειλές περί προέλασης εναντίον της Μανμπίτζ; Εν ολίγοις συμφέρει»το YPG να διασπάσει τον κλοιό και να διαφύγει προς ανατολάς (διαμέσου των κυβερνητικών γραμμών βορείως του Χαλεπίου). Αντιθέτως, η άμυνα μέχρις εσχάτων στο Αφρίν εξυπηρετεί τον ΑΝΣΚ (αντικειμενικό σκοπό) της Τουρκίας – την αποδυνάμωση του YPG στη βόρεια Συρία και την εκδίωξή του από την Μανμπίτζ . Η Τουρκία δεν «διάλεξε» τυχαία το θέατρο πολέμου. Το Αφρίν αποτελούσε εξ αρχής «παγίδα» για το YPG λόγω της μη παρουσίας (και κατ’ επέκταση μη προστασίας) των ΗΠΑ στην περιοχή και της απομόνωσης του θύλακα από τον κορμό του ημιαυτόνομου κρατιδίου στη βόρεια Συρία. <br /> <br /> Η Επόμενη Ημέρα <br /> <br /> Κατά πάσα πιθανότητα, ο πολυφυλετικός πληθυσμούς του Αφρίν (ιδίως οι πλειοψηφούντες Κούρδοι) θα αντιδράσουν βιαίως στην επιχειρούμενη δημογραφική αλλοίωση της περιοχής εκ μέρους της Τουρκίας και, ως εκ τούτου, ίσως δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις λίαν συντόμως για την «υπόγεια επιστροφή» του YPG ως ένα αντάρτικο υπαίθρου κατ’ αναλογίαν του αντάρτικου του PKK εντός της Τουρκίας (π.χ. με την χρήση αυτοσχέδιων εκρηκτικών μηχανισμών). Η Δαμασκός, που εκλαμβάνει την Τουρκία ως μακράν χειρότερη απειλή από το YPG, πιθανώς να υποστηρίξει εμμέσως ένα εμβρυικό αντάρτικο του YPG ή να εξεγείρει τους Άραβες του Αφρίν εναντίον του ΕΣΣ (του οποίου ένα τμήμα απαρτίζεται από πρώην τζιχαντιστές προς γενική δυσαρέσκεια των Αράβων της βόρειας Συρίας). Άλλωστε, η Δαμασκός διαθέτει «ποινικό μητρώο» ως προς την υποστήριξη αντάρτικων εναντίον ισχυρότερων αντιπάλων. Υποστήριζε το PKK εναντίον της Τουρκίας (έως το 1998) και υποστήριξε την Αλ Κάιντα στο Ιράκ εναντίον των ΗΠΑ επί σειρά ετών. Οπότε, η στρατιωτική «περιπέτεια» της Τουρκίας στη βόρεια Συρία ίσως να μην λήξει σύντομα ή αίσια. <br /> <br /> Οι ΗΠΑ αντιμετωπίζουν επίσης ένα κρίσιμο δίλημμα: θα υποστηρίξουν το YPG ή την Τουρκία; Εάν η Ουάσινγκτον υποστηρίξει τους Κούρδους, τότε η Άγκυρα θα εναντιωθεί ανοιχτά κατά των ΗΠΑ (με αρνητικά επακόλουθα για το ΝΑΤΟ) και κατά των Κούρδων της Συρίας (σε αγαστή συνεργασία με τους αντι-Αμερικανικούς περιφερειακούς παίκτες) – οπότε οι ΗΠΑ θα εμπλακούν σε αδιέξοδες στρατιωτικές περιπέτειες στη Συρία προς υποστήριξη των ευάλωτων Κούρδων συμμάχων τους.<br /> <br /> Εάν η Ουάσινγκτον προτιμήσει την Τουρκία έναντι των Κούρδων, τότε η αξιοπιστία των ΗΠΑ ως συμμάχου θα υποστεί ένα σημαντικό πλήγμα και οι Κούρδοι θα στραφούν (ύστερα από τη διπλή προδοσία σε Ιράκ και Συρία) προς τη Ρωσία και το Ιράν. Η καλύτερη (και δυσκολότερη) επιλογή θα ήταν η μεσολάβηση των ΗΠΑ μεταξύ Τουρκίας και Κούρδων για μια «έντιμη συμφωνία».<br /> <br /> Η Τουρκία θα απαιτούσε την απομάκρυνση του YPG από την Μανμπίτζ και τον αφοπλισμό του PKK (ή τουλάχιστον την υποχώρησή τους στη Συρία και το Ιράκ). Σε αντάλλαγμα, η Τουρκία θα άνοιγε την επικράτειά της στο ημιοαυτόνομο κρατίδιο στη Συρία και θα διασφάλιζε την επιβίωσή του (όπως ακριβώς με το Ιρακινό Κουρδιστάν μετά την αναρρίχηση του Erdogan στην εξουσία). Μια τέτοια συμφωνία θα ωφελούσε άπαντες – Τουρκία, Κούρδους και ΗΠΑ – προς μεγάλη δυσαρέσκεια της Μόσχας, της Τεχεράνης και της Δαμασκού.<br /> <br /> Η ήττα των Κούρδων στο Αφρίν, η πρώτη από το 2014, ίσως διαλύσει κάποιους «μύθους» περί του αήττητου του YPG στο πεδίο της μάχης και περί της υπέρτερης αξίας του έναντι της Τουρκίας (που ήδη ανήκει σε ΝΑΤΟ και G20) στους υπολογισμούς των ΗΠΑ – οπότε ίσως οδηγήσει το YPG στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων με την Τουρκία. O Erdogan; Ο Erdogan, αν και πλέον ένας αυταρχικός ηγέτης με τάσεις μεγαλομανίας, αποτελεί τον ΜΟΝΟ ηγέτη της Τουρκίας που δύναται να επιλύσει το Κουρδικό Ζήτημα ακόμη και τώρα. Μια νίκη στο Αφρίν και μια συμφωνία περί Μανμπίτζ μάλλον θα βοηθήσουν τον βετεράνο survivor της Τουρκικής πολιτικής αρένας να «χρυσώσει το χάπι» μιας νέας ειρηνευτικής συμφωνίας με το PKK. Άλλωστε ο Erdogan είναι ο μόνος ηγέτης στη σύγχρονη ιστορία της Τουρκίας που διαπραγματεύθηκε απευθείας με το PKK.<br /> Είναι σε θέση όμως ο νέος Υπ.Εξ. των ΗΠΑ να φέρει εις πέρας μια τέτοια «επικίνδυνη αποστολή»; <br /> <b><i><br /></i></b> <b><i>*Επίκουρος Καθηγητής στο American University in the Emirates και Αντιπρόεδρος του ΚΕΔΙΣΑ</i></b><br /> <br /> <a href="http://www.liberal.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Η πολιορκία του Αφρίν και το μέλλον των Κούρδων της Συρίας

Του Σπυρίδωνος Πλακούδα* H Αναμενόμενη Πτώση του Αφρίν Το Αφρίν, η πρωτεύουσα του ομώνυμου Κουρδικού θύλακα στην βορειοδυτική Συρία, ...

Διαβάστε την συνέχεια