Συρία-ΗΠΑ-Ρωσία, δρόμοι πετρελαίων και τιμές υδρογοναθράκων

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjI_cgNqBSJVyqvkzDFKAQG_bmdnpO5sGAR7kA3vPqUnGhCdNpFMrhZeL5QjgMxRSpLixz5fTSDs9Pzqv2i65Ov-8-LQ6KfOISqIvpWBCeMWlEQ-cPcF4YJOnNIe1VMnPxyqhh2m_lXF1c/s1600/syria+usa+rwsia+kai+oi+ydrogonanthrakes.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" height="252" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjI_cgNqBSJVyqvkzDFKAQG_bmdnpO5sGAR7kA3vPqUnGhCdNpFMrhZeL5QjgMxRSpLixz5fTSDs9Pzqv2i65Ov-8-LQ6KfOISqIvpWBCeMWlEQ-cPcF4YJOnNIe1VMnPxyqhh2m_lXF1c/s280/syria+usa+rwsia+kai+oi+ydrogonanthrakes.jpg" width="280" /></a></div> <br /> <div> <br />Αν δεχτούμε ότι πετρέλαια και φυσικό αέριο πωλούν οι ΗΠΑ, η Ρωσία και τα Αραβικά κράτη, τότε γίνεται αντιληπτό τί διακυβεύεται στη Συρία και γιατί οι ΗΠΑ συνεργάζονται με τη Ρωσία στο θέμα της Συρίας, ενώ η Τουρκία πάει όπου φυσάει ο άνεμος πιο δυνατά.<br /><br />Tου <b>Καθηγητή Γ.Ζουγανέλη</b><br /><br />Η Ρωσία έχει οικονομικό πρόβλημα. Μια αύξηση της τιμής του φυσικού αερίου θα ευνοούσε την οικονομία της αλλά αυτό θα ευνοούσε και τις ΗΠΑ που θέλουν να πουλήσουν φυσικό αέριο στην ΕΕ. <br /><br />Για να συμβεί αυτό θα πρέπει να αυξηθεί η μεταφορά των καυσίμων με πλοία απο τα Αραβικά κράτη και το Ιράν αλλά και να υπάρχουν λιγότεροι αγωγοί προς την ΕΕ, ώστε να υπάρξει αύξηση των τιμών του πετρελαίου. Υπο το ανωτέρω σκεφτικό, η Τουρκία είναι στο μέσον του ρίγκ για τον έλεγχο της Συρίας που δεν είναι τελικά ο στόχος των ΗΠΑ και της Ρωσίας. <br /><br />Η Γερμανία έχοντας στα χέρια της μια συμφωνία ενός ακόμη αγωγού με τη Ρωσία δεν έχει κανένα λόγο να φοβάται για την ενέργεια. <br /><br />H Γαλλία αντίθετα παραμένει υποτακτική στη πυρηνική ενέργεια και στους εμπόρους ουρανίου, κάτι που η Ρωσία προσφέρει “αφιλοκερδώς” σε χώρες όπως τη Τουρκία, τη Νότια Αφρική και την Αργεντινή για να πουλάει η ίδια φυσικό αέριο στις αγορές. <br /><br />H Eλλάδα δεν κυβερνάται απο Έλληνες, οπότε τι να αναλύω πλέον. Με τα λόγια δεν χτίζονται παλάτια.<br /><br />Σαφώς οι Άραβες έχουν στόχο να επιζητούν μια ισχυρή Τουρκία αλλά όχι όλοι οι υπόλοιποι. Σίγουρα θα υπάρξουν ποσοστά κυριαρχίας στη Τουρκία μελλοντικά. Όσο αφορά τους υδρογονάνθρακες της Μεσογείου, απο τη στιγμή που η Πολωνία είναι τίγκα, όπως και η FYROM σε υδρογονάνθρακες γεωστρατηγικά αυτοί θα περιοριστούν σε χρήση απο το Ισραήλ και κυρίως για τις ανάγκες του.</div> <div> <br /><a href="http://zcode-gr.blogspot.gr/" target="_blank">πηγή</a></div>

Συρία-ΗΠΑ-Ρωσία, δρόμοι πετρελαίων και τιμές υδρογοναθράκων

Αν δεχτούμε ότι πετρέλαια και φυσικό αέριο πωλούν οι ΗΠΑ, η Ρωσία και τα Αραβικά κράτη, τότε γίνεται αντιληπτό τί διακυβεύεται στη Συρία...

Διαβάστε την συνέχεια

Όλα έτοιμα για την εισβολή του «χάους»

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh15uAULzYzFzCO90x8nkv2kHikb1ompIWkGHk4nfKzDTQt6IIXAAO2vQZ-63Tf-pzPtfOlcnsHNBccCXoThXzYViUNHwisDz8SBJao5GrD3wYtsZH89vptxtD4LQhUSLcjOFy-ZtMzHoc/s1600/toyrkos+stratigos.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh15uAULzYzFzCO90x8nkv2kHikb1ompIWkGHk4nfKzDTQt6IIXAAO2vQZ-63Tf-pzPtfOlcnsHNBccCXoThXzYViUNHwisDz8SBJao5GrD3wYtsZH89vptxtD4LQhUSLcjOFy-ZtMzHoc/s1600/toyrkos+stratigos.jpg" /></a></div> <br /> Οι τελευταίες προετοιμασίες έχουν περατωθεί και όλα είναι έτοιμα για την κοινή αμερικανοτουρκική εισβολή στην Συρία, σύμφωνα με αποκλειστικό δημοσίευμα της τουρκικής εφημερίδας, Milliyet.<br /><br />Η εισβολή θα γίνει σε δυο επίπεδα, αεροπορική και, εδώ είναι και επίμαχο σημείο και χερσαία εισβολή για την υποτιθέμενη δημιουργία ζώνης ασφαλείας μέσα στο συριακό έδαφος. Θα γίνει από τον διάδρομο του Cerablus, που είναι υπό τον έλεγχο του ISIS.<br /><br /><a href="http://nikosxeiladakis.gr/wp-content/uploads/2015/11/foto2.jpg?737278"><img src="https://blogger.googleusercontent.com/img/proxy/AVvXsEgHrCPhzoMum3D5mjHVGg0xR_pabvAm5O5dl8dey5Cu98BxHw3RtKUJMKJTnvXBDTNq9e4Hlbz017YlJz-rJLSUbzuUinwOPe-Ked6BtNI4J2lDUKjWPDggfMfTTqihBxeNDxtT8F8UpoJ3FC0fdHHawy7OPm5SO6sKPvdBuapOHbpiJDT-=" /></a><div> <br /></div> <div> Στην εισβολή θα πάρουν μέρος 6 αμερικανικά F-15C, έξη βομβαρδιστικά, A-10, δώδεκα αεροσκάφη τάνκερς, KC-135 και δέκα MQ-I εξοπλισμένα και μη επανδρωμένα αεροσκάφη. Η συγκέντρωση όλων αυτών γίνεται στην βάση του Ιντζιρλίκ. Παράλληλα οι Τούρκοι θα κινητοποιήσουν τις βάσεις τους στην Μαλάτεια και στο Ντιαρμπακίρ, από όπου θα απογειώνονται τα τουρκικά F-16, δεκατέσσερα τον αριθμό. Η συνολική αεροπορική δύναμη που θα πάρει μέρος στην επιχείρηση υπολογίζεται σε 60 αεροσκάφη.<br /><br />Το ενδιαφέρων είναι ότι δεν δίνονται λεπτομέρειες για τις χερσαίες δυνάμεις που θα πάρουν μέρος στην επιχείρηση, αλλά το γεγονός είναι ότι τις τελευταίες μέρες είναι σε ύψιστη επιφυλακή οι τουρκικές δυνάμεις που συγκεντρώνονται στα σύνορα με την Σύρια.<br /><br />Εκείνο που αφήνει να «διαρρέει» η Άγκυρα, είναι ότι οι χερσαίες επιχειρήσεις θα γίνουν σε συντονισμό με τις δυνάμεις του λεγόμενου «Συριακού Απελευθερωτικού Στρατού» της συριακής αντιπολίτευσης, καθώς και με τις τουρκομανικές δυνάμεις, δηλαδή των ενόπλων τουρκόφωνων της Συρίας.<br /><br />Ο κύριος στόχος όπως αναφέρεται θα είναι η ISIS, αλλά είναι προφανές ότι η βασική επιδίωξη θα είναι η οριστική κατάρρευση του καθεστώτος Άσαντ.<br /><br />Όλα αυτά την ίδια στιγμή που ήδη στην Συρία βρίσκονται ρωσικές, ιρανικές και δυνάμεις της λιβανέζικης Χετζμπολάχ, που πολεμούν στο πλευρό του Άσαντ.<br /><br />Όπως φαίνεται κάποιοι επιδιώκουν να ανοίξουν τις πύλες του «παγκόσμιου τρελοκομείου».<br /><br />ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ<br /><br /><a href="http://nikosxeiladakis.gr/" target="_blank">πηγή</a></div> <!-- Blogger automated replacement: "https://images-blogger-opensocial.googleusercontent.com/gadgets/proxy?url=http%3A%2F%2Fnikosxeiladakis.gr%2Fwp-content%2Fuploads%2F2015%2F11%2Ffoto2.jpg%3F737278&container=blogger&gadget=a&rewriteMime=image%2F*" with "https://blogger.googleusercontent.com/img/proxy/AVvXsEgHrCPhzoMum3D5mjHVGg0xR_pabvAm5O5dl8dey5Cu98BxHw3RtKUJMKJTnvXBDTNq9e4Hlbz017YlJz-rJLSUbzuUinwOPe-Ked6BtNI4J2lDUKjWPDggfMfTTqihBxeNDxtT8F8UpoJ3FC0fdHHawy7OPm5SO6sKPvdBuapOHbpiJDT-=" -->

Όλα έτοιμα για την εισβολή του «χάους»

Οι τελευταίες προετοιμασίες έχουν περατωθεί και όλα είναι έτοιμα για την κοινή αμερικανοτουρκική εισβολή στην Συρία, σύμφωνα με αποκλειστ...

Διαβάστε την συνέχεια

Δυναμική εμφάνιση των Κινέζων περιπλέκουν τις εξελίξεις

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhiLnFCd0ykXfec4JupVBKlxut7Vf_iprvllFazCygGUUt3Vq7E5cFs6ZorMPcuFaqymg9rxnHMMCbXkYaK_rHw6DEwP4zGB57yt4uF5_8wQJ_pwKvLbyHUIJYiqrq_PhyphenhyphenaGIMlq7lRWro/s1600/oi+kinezei+stin+mesi+anatoli.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhiLnFCd0ykXfec4JupVBKlxut7Vf_iprvllFazCygGUUt3Vq7E5cFs6ZorMPcuFaqymg9rxnHMMCbXkYaK_rHw6DEwP4zGB57yt4uF5_8wQJ_pwKvLbyHUIJYiqrq_PhyphenhyphenaGIMlq7lRWro/s1600/oi+kinezei+stin+mesi+anatoli.jpg" /></a></div> <br /> Μεγάλη ανησυχία δημιουργεί στην Άγκυρα και όπως αναφέρεται και στους Αμερικανούς, η ανοιχτή πλέον στρατιωτική παρέμβαση της Κίνας στα πράγματα της Μέσης Ανατολής και της ευρύτερης περιοχής.<br /><br />Σύμφωνα με τις δημοσιογραφικές πληροφορίες από την τουρκική πρωτεύουσα, εκτός από την παρουσία κινεζικού στόλου στην ανατολική Μεσόγειο, μια παρουσία με πολλαπλή σημασία για τις εξελίξεις, οι Κινέζοι έβαλλαν πόδι και στην περιοχή νότια της Σαουδικής Αραβίας δημιουργώντας μεγάλο πρόβλημα στις ευαίσθητες στρατιωτικές ισορροπίες της περιοχής, στέλνοντας προμήνυμα για μεγαλύτερη στρατιωτική κινεζική ανάμειξη.<br /><br />Όπως έγινε γνωστό, ο υπουργός Άμυνας της Κίνας και αρχηγός του Γενικού Επιτελείου, στρατηγός Fang Fenghui, βρέθηκε στο Τζιμπουτί απέναντι από την Υεμένη όπου όπως είναι γνωστό βρίσκεται σε εξέλιξη εμφύλιος πόλεμος με τους Σιΐτες Χούσι που πρόσκεινται στο Ιράν, εναντίον των Σουνιτών που πρόσκεινται στην Σαουδική Αραβία. Η επίσκεψη αυτή του Κινέζου αρχιστρατήγου συνοδεύτηκε με παρουσία του κινεζικού στόλου και με την εντυπωσιακή ανακοίνωσης της απόβασης 10.000 (!!!) Κινέζων στρατιωτών στην περιοχή, εναντίον της Σαουδικής Αραβίας βασικού συμμάχου της Τουρκίας και των ΗΠΑ.<br /><br />Σημειωτέον ότι είναι η πρώτη φορά που τόσο μεγάλος αριθμός Κινέζων στρατιωτών εξέρχονται από την Κίνα με την προοπτική ευρύτερης επέμβασης τους και στην Μέση Ανατολή.<br /><br />Ήδη αυτή η κινεζική εμφάνιση στην περιοχή έχει ανησυχήσει έντονα τους Αμερικανούς, όπως αναφέρεται στην Άγκυρα, σε μια περίοδο που οι αμερικανοκινεζικές σχέσεις δεν βρίσκονται σε καλό επίπεδο εξ’ αιτίας των αμερικανικών προκλήσεων στην κινεζική θάλασσα.<br /><br />Στην Άγκυρα εκτιμούν ότι οι Κινέζοι θα προχωρήσουν σε μια δυναμική παρέμβαση γενικότερα στην Μέση Ανατολή υπέρ των Ρώσων, αλλάζοντας δραματικά τις ισορροπίες. Η απόβαση τόσο μεγάλου αριθμού Κινέζων στρατιωτών, είναι η αρχή γενικότερων απρόοπτων εξελίξεων που θα δυσχεραίνει τα τουρκοαμερικανικά σχέδια για την περιοχή.<div> <br />ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ<br /> <br /> <a href="http://nikosxeiladakis.gr/" target="_blank">πηγή</a></div>

Δυναμική εμφάνιση των Κινέζων περιπλέκουν τις εξελίξεις

Μεγάλη ανησυχία δημιουργεί στην Άγκυρα και όπως αναφέρεται και στους Αμερικανούς, η ανοιχτή πλέον στρατιωτική παρέμβαση της Κίνας στα πρά...

Διαβάστε την συνέχεια

State Department: Δεν αναγνωρίζουμε την κατοχή στην Κύπρο

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEghvSBbt1ywGQcYRVBNRi-Wks3N1SfDV-tfNdK3OQPpEbuczrMbaegssSwz8jlLV6k1ABVjEAZ6PEk1xKgLL2uTpQP1YZv1YBkkEXJwKdG1NjkNWu8Lgux0vxYleQOLse-7AX_OTMLUePY/s1600/state+department.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEghvSBbt1ywGQcYRVBNRi-Wks3N1SfDV-tfNdK3OQPpEbuczrMbaegssSwz8jlLV6k1ABVjEAZ6PEk1xKgLL2uTpQP1YZv1YBkkEXJwKdG1NjkNWu8Lgux0vxYleQOLse-7AX_OTMLUePY/s1600/state+department.jpg" /></a></div> <br /> "Οι ΗΠΑ δεν αναγνωρίζουν την κατοχή της Κύπρου" υπογράμμισε χθες Τετάρτη, ο αναπληρωτής Εκπρόσωπος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, Μάρκ Τόνερ, απαντώντας σε ερώτημα αναφορικά με την παρουσία των ένστολων αξιωματικών του κατοχικού στρατού στη δεξίωση της Αμερικανίδας Πρέσβειρας.<br /> "Γνωρίζετε ότι η θέση μας δεν έχει αλλάξει στην Κύπρο. Υποστηρίζουμε μία διαδικασία, η οποία οδηγεί σε διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία", είπε. Στην ερώτηση του δημοσιογράφου "δεν αναγνωρίζετε την κατοχή;", ο κ. Τόνερ απάντησε "όχι”. Ο αναπληρωτής εκπρόσωπος είπε πως “κάποια μέλη της τουρκικής αντιπροσωπείας εμφανίστηκαν με στολή και αυτό είναι κάτι που δεν θα παραβλέπαμε".<br /> Στο ερώτημα αν ήταν λάθος, ο κ. Τόνερ παρέπεμψε το δημοσιογράφο "να ρωτήσει τους Τούρκους στρατιωτικούς που αποφάσισαν να εμφανιστούν έτσι". "Αντιλαμβάνομαι ότι έγινε λάθος, αλλά θα σας παραπέμψω στις τουρκικές αρχές επ` αυτού”, είπε.<br /> Όπως αναφέρει το skai.gr σε σχέση με τη χθεσινή συνάντηση του Υπουργού Εξωτερικών Τζον Κέρι με το Βρετανό ομόλογό του, Φίλιπ Χαμοντ, ο αναπληρωτής Εκπρόσωπος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ είπε πως συζήτησαν το Κυπριακό.<br /> "Ο υπουργός έπρεπε να αναβάλει την επίσκεψη στην Κύπρο, αλλά οπωσδήποτε προτίθεται να την επισκεφθεί στο εγγύς μέλλον. Συναντήθηκε χθες με τον κ. Χάμοντ και συζήτησαν το Κυπριακό. Συνεχίζουμε να είμαστε αισιόδοξοι ότι μπορούμε να φτάσουμε σε λύση", ήταν η δήλωσή του.<br /> Κληθείς να σχολιάσει την έκφραση που χρησιμοποίησε χθες ο κ. Χάμοντ ότι βρισκόμαστε προκλητικά κοντά στην επίτευξη μιας διευθέτησης, ο κ. Τόνερ δήλωσε άγνοια. "Μπορώ να ρωτήσω γι` αυτό. Δεν γνωρίζω πού είμαστε, αλλά προφανώς αν συμβαίνει αυτό θα το προωθήσουμε".<br /> <br /> <a href="http://www.liberal.gr/" target="_blank">πηγή</a>

State Department: Δεν αναγνωρίζουμε την κατοχή στην Κύπρο

"Οι ΗΠΑ δεν αναγνωρίζουν την κατοχή της Κύπρου" υπογράμμισε χθες Τετάρτη, ο αναπληρωτής Εκπρόσωπος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, Μάρκ ...

Διαβάστε την συνέχεια

To γεωστρατηγικό αδιέξοδο της Τουρκίας και η ελληνική βιασύνη

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj8WPAJ5Q3VpFRib-BPbUO71DaCL2cDwxE7w-SyXG735kogzxfDn0hPAWImw2qgm8G0nThANoirUhvY3gfGdeFWvMcRZSHH8lWJIV_XylIai4JHUDNyFq4sGeR9X_-rFjC8xRn-jexwGZg/s1600/KYPROS.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj8WPAJ5Q3VpFRib-BPbUO71DaCL2cDwxE7w-SyXG735kogzxfDn0hPAWImw2qgm8G0nThANoirUhvY3gfGdeFWvMcRZSHH8lWJIV_XylIai4JHUDNyFq4sGeR9X_-rFjC8xRn-jexwGZg/s1600/KYPROS.jpg" /></a></div> <br /> <blockquote class="tr_bq"> <b><i>Τη στιγμή που ο ζωτικός γεωπολιτικός χώρος του Ελληνισμού όπως αυτός ορίζεται από τον υδάτινο άξονα Μαύρη Θάλασσα-Στενά-Αιγαίο-Ανατολική Μεσόγειος στην κυριολεξία φλέγεται, με τις πιθανότητες περαιτέρω κλιμάκωσης να είναι περισσότερες από αυτές της σταθεροποίησης, το Κυπριακό έχει αποκτήσει μία δυναμική η οποία κατά τα φαινόμενα, κυοφορεί ραγδαίες εξελίξεις οι οποίες άπτονται των εθνικών και στρατηγικών συμφερόντων του ελληνισμού.</i></b></blockquote> Του <b>Γεωργίου Κ. Φίλη Ph.D.</b><br /> <br /> Σε μία περίοδο βαθιάς συστημικής αστάθειας, τόσο σε οικονομικό όσο και σε επίπεδο διεθνούς ασφαλείας, αλλά και γεωπολιτικής (αν)ισορροπίας πραγματικότητα, η οποία επηρεάζει τόσο την Τουρκία όσο και την Ελλάδα αλλά και την Κύπρο, είναι τουλάχιστον «περίεργη» η αδημονία την οποία επιδεικνύει η Άγκυρα αναφορικά με το ζήτημα της διευθέτησης του Κυπριακού, ενώ κανονικά θα ήταν πιο σοφό για τη ίδια να προσπαθήσει να επικεντρώσει στα πλέον επείγοντα ζητήματα που έχουν ανακύψει -και με ευθύνη δική της- στα ανατολικά και νότια χερσαία σύνορά της με την Συρία, το Ιράκ, τους Κούρδους και το Ισλαμικό Κράτος. Προς τι η σπουδή της Τουρκίας να ανακινήσει το Κυπριακό, πέραν φυσικά της εκτίμησης (ορθής ή λάθος είναι ένα άλλο ζήτημα), ότι η Ελλάδα βρίσκεται σε μία στιγμή αδυναμίας από εκείνες τις οποίες κάποιος μπορεί να βρει τον «αντίπαλο» μία φορά στα εκατό χρόνια; <br /> <br /> Εκτιμάται, πως τρεις είναι οι κύριοι λόγοι για τους οποίους η Τουρκία φαίνεται να συνεπικουρεί στη διαδικασία και στην επιτάχυνση των διαπραγματεύσεων και των συνομιλιών, εάν φυσικά συγκρίνει κανείς αυτήν τη διαδικασία σε σχέση με την περίοδο μετά το Δημοψήφισμα για το σχέδιο Ανάν, μέχρι και την ανάληψη της ηγεσίας των Τουρκοκυπρίων από τον Μουσταφά Ακιντζί. Ο πρώτος λόγος είναι γεωοικονομικός, ο δεύτερος είναι γεωπολιτικός και ο τρίτος αφορά τις πολιτικές ισορροπίες στην ίδια την Τουρκία.<br /> <br /> Η γεωοικονομική παράμετρος είναι αυτή που έχει λειτουργήσει ως καταλύτης στην επιτάχυνση των διαδικασιών, στην -υποτίθεται- υποστήριξη της διαδικασίας από την Τουρκία, αλλά και στις πιέσεις του διεθνούς παράγοντα (βλέπε κυρίως χώρες της Δύσης). Η σταδιακή μετατροπή της Κυπριακής Δημοκρατίας σε χώρα παραγωγό ενέργειας και εξαγωγέα φυσικού αερίου στην ουσία έχει θέσει το Κυπριακό σε ένα άλλο επίπεδο.<br /> <br /> Η Τουρκία, αλλά και η τουρκοκυπριακή κοινότητα αντιλαμβάνονται την σημασία της εξέλιξης και προσπαθούν να παρασύρουν την Λευκωσία σε μία λύση τύπου «καζάν-καζάν», χωρίς όμως στην ουσία να παραχωρούν τίποτα, ούτε και στο θέμα των οικονομικών παραμέτρων που άπτονται της επίλυσης -και που ίσως κάποιος θα περίμενε να υπάρχει μία «ελαστικότητα» από την άλλη πλευρά, σε αντίθεση με θέματα πολιτικής και στρατιωτικής υφής, όπως για παράδειγμα το θέμα κυρίως της άρσης των εγγυήσεων και φυσικά της αποχώρησης των κατοχικών στρατευμάτων από τη νήσο.<br /> <br /> Για παράδειγμα, ενδιαφέρον έχει η τοποθέτηση αναφορικά με το κόστος της «επανένωσης» το οποίο προτείνεται να το επωμιστεί κατά 80% η Ελληνοκυπριακή πλευρά. Με άλλα λόγια, το αέριο θα πρέπει να μοιράζεται «μισό-μισό» το κόστος όμως της ενοποίησης θα πρέπει να καταβληθεί αναλογικά με τον πληθυσμό.<br /> <br /> Η γεωοικονομική παράμετρος αναγκάζει την Τουρκία να επιταχύνει τις διαδικασίες εξεύρεσης μία λύσης, αφού η αναμενόμενη οικονομική ισχυροποίηση της Λευκωσίας στην ουσία έχει αχρηστεύσει τοποθετήσεις του τύπου πως «το Κυπριακό έχει λυθεί το 1974», οι οποίες ευδοκίμησαν στην Τουρκία μέχρι το πρόσφατο παρελθόν, μέχρι δηλαδή η Λευκωσία προχωρήσει στο «τετελεσμένο» της εξόρυξης και περαιτέρω εκμετάλλευσης του φυσικού αερίου, γεγονός το οποίο ανάγκασε την Άγκυρα να αντιμετωπίσει μία πολύ αρνητική και σταδιακά επιδεινούμενη για την ίδια πραγματικότητα.<br /> <br /> Η δεύτερη παράμετρος, η γεωπολιτική, άμεσα συνδεδεμένη με την γεωοικονομική, σχετίζεται με την εντεινόμενη ανησυχία της Τουρκίας για την έως τώρα αποτυχία της πολιτικής εκφοβισμού της Λευκωσίας, αναφορικά με τη συνέχιση του προγράμματος εκμετάλλευσης των κοιτασμάτων υδρογονανθράκων στην Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη της. Το να επιτρέψει η Άγκυρα την επανάληψη αυτών που έλαβαν χώρα στο θαλάσσιο οικόπεδο 12 και σε άλλες περιοχές -δηλαδή να εγκατασταθεί μία ξένη εταιρεία η οποία σε σύμπραξη με τη Λευκωσία να προχωρήσει σε έρευνες και εξορύξεις- θα ήταν καταστροφή για την πολιτική εκβιασμών που ακολουθεί, αφού κανένας πλέον δεν θα λαμβάνει σοβαρά τις απειλές της. Και μόνο αυτή η παράμετρος εάν ληφθεί υπόψη, οδηγεί στο συμπέρασμα ότι ολόκληρη η στρατηγική καταναγκασμού που ακολουθεί η Τουρκία στο Κυπριακό, αλλά και σε σχέση με την Ελλάδα, θα κριθεί στο κατά πόσο οι εταιρείες που έχουν λάβει τις άδειες προς έρευνα και εκμετάλλευση κατά τον επιτυχημένο δεύτερο γύρο αδειοδοτήσεων θα προχωρήσουν απρόσκοπτα με τον προγραμματισμό τους.<br /> <br /> Παλινωδίες της Ελληνοκυπριακής πλευράς αναφορικά με την πρόοδο των ερευνών, στην ουσία στέλνουν το λάθος σήμα στην Άγκυρα πως η πολιτική εκφοβισμού λειτουργεί, ενώ ελλοχεύει ο κίνδυνος μία διαδικασία τόσο σημαντική για την οικονομική και πολιτική ανάκαμψη της Κυπριακής Δημοκρατίας να αποτελέσει για ακόμα μία φορά θέμα διαπραγμάτευσης με τον εισβολέα. Η πρόσφατη ανακάλυψη των γιγαντιαίων διαστάσεων κοιτάσματος (Ζορ) φυσικού αερίου στην Αίγυπτο, το οποίο βρίσκεται πλησίον της Κυπριακής Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης, και φυσικά της δυνητικής Ελληνικής, έχει αυξήσει την νευρικότητα της Άγκυρας, αφού οι εταιρείες αναζωπυρώνουν το ενδιαφέρον τους για την Κύπρο, με αποτέλεσμα οι εξελίξεις να αναμένονται καταιγιστικές. Η Τουρκία θα βρεθεί προ μεγάλων διλλημάτων αφού θα πρέπει να αποφασίσει εάν θα προσπαθήσει να αναχαιτίσει εταιρείες όπως η γαλλική TOTAL ή η ιταλική ENI, με ότι αυτό συνεπάγεται για τις σχέσεις της με τις συγκεκριμένες χώρες, ή να αποδεχτεί για ακόμα μία φορά την πραγματικότητα. <br /> <br /> Αλλά και σε ευρύτερο γεωπολιτικό πεδίο, η κατάσταση για την Τουρκία δεν είναι θετική. Για παράδειγμα, η (αυτό)καταστροφική πολιτική της Άγκυρας στο θέμα Ιράκ-Συρίας την έχει απομονώσει σε τοπικό και σε περιφερειακό επίπεδο. Η λίστα των δηλωμένων εχθρών της περιλαμβάνει το Ισραήλ, την Αίγυπτο, το Ιράν, τη Συρία και το Ιράκ. Οι Κούρδοι από την πλευρά τους βρίσκονται ένα βήμα πριν τον ανοιχτό πόλεμο με την Τουρκία – τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό της χώρας. Το Ισλαμικό Κράτος παρά την υποστήριξη που λαμβάνει από το τουρκικό «Βαθύ Κράτος» φαίνεται πως δεν θα ανεχθεί την επιθετική ρητορική από την ηγεσία της Τουρκίας η οποία προσπαθεί με κάθε τρόπο να πείσει τη διεθνή κοινότητα πως πραγματικά θέλει να χτυπήσει τον σουνιτικό εξτρεμισμό. Οι μεγάλες δυνάμεις δε, τηρούν μία εφεκτική αλλά εξόχως αρνητική θέση απέναντι στον τουρκικό αναθεωρητισμό, με τη Ρωσία ειδικά να βρίσκεται ολοένα και σε πιο έντονη τροχιά σύγκρουσης με την Άγκυρα, κάτι το οποίο δεν φαίνεται να απασχολεί την ηγεσία της Τουρκίας, με τον Τούρκο πρόεδρο να προχωράει σε εμπρηστικές δηλώσεις αναφορικά με την απώλεια εκατοντάδων ζωών στο τραγικό συμβάν με το ρωσικό αεροσκάφος στο Σινά.<br /> <br /> Σε γενικές γραμμές, η Τουρκική πολιτική στην Ανατολική Μεσόγειο (Κύπρος) και στη Μέση Ανατολή (Συρία-Ιράκ), σκοπό έχει να «υπενθυμίσει» πως το «κόστος» μη υποστήριξης των στόχων της Άγκυρας στην ευρύτερη περιοχή μπορεί να είναι δυσανάλογα μεγάλο. Με άλλα λόγια, η Άγκυρα παίζει ένα «μαξιμαλιστικό» παίγνιο του «όλα ή τίποτα», το οποίο δυνητικά μπορεί να αποφέρει μεγάλα κέρδη υποκρύπτει όμως και τραγικές συνέπειες υπαρξιακών διαστάσεων για την Τουρκία.<br /> <br /> Ο τρίτος λόγος έχει να κάνει με τις εσωτερικές ισορροπίες στην ίδια την Τουρκία. Μία σειρά δυσλειτουργιών και αδιεξόδων του τουρκικού κράτους και της ηγετικής του ελίτ συνεισφέρουν τα μέγιστα στην πιθανότητα εκτράχυνσης της κατάστασης στην Κύπρο. Για παράδειγμα, η σχετικά πρόσφατη εναλλαγή πολιτικών ρόλων με την ανάγκη του Τούρκου προέδρου να αυξήσει την εξουσία του και την ανασφάλεια του νέου πρωθυπουργού να αποδειχτεί άξιος του προκατόχου του, η εσωτερική σύγκρουση του «Βαθέως Κράτους ΑΚΡ» με το «Βαθύ Κράτος Γκιουλέν», η εσωτερική αναταραχή, αρχής γενομένης από τα γεγονότα του πάρκου Γκεζί μέχρι τις εκλογές του Νοεμβρίου και ειδικά η προεκλογική περίοδος την οποία η Τουρκία την πέρασε «δια πυρός και σιδήρου», αλλά και η ανάγκη της τουρκικής ηγεσίας να σημειώσει μία εξωτερική επιτυχία, μετά από μία σειρά αποτυχιών σε Ιράκ και Συρία.<br /> <br /> Με βάση όλα τα παραπάνω η περαιτέρω η πιθανότητα κλιμάκωσης της κρίσης και των πιέσεων για μία «επίλυση» του Κυπριακού α la Turca είναι μεγάλη, με την Αθήνα και τη Λευκωσία να πρέπει να αντιμετωπίσουν την κατάσταση με την απαραίτητη νηφαλιότητα, ψυχραιμία αλλά και αποφασιστικότητα. Η σφυρηλάτηση του άξονα Ελλάδας-Κύπρου-Αιγύπτου κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση, ενώ η περαιτέρω εμπέδωση της συμμαχίας με το Ισραήλ θα αποτελέσει τον «καταλύτη» των εξελίξεων στην περιοχή, καθώς και τον απόλυτο «στρατηγικό εφιάλτη» της Άγκυρας η οποία θα προσπαθήσει να αποτρέψει μία τέτοια εξέλιξη.<br /> <br /> Επιπροσθέτως, η αποστολή ελληνικών αεροναυτικών δυνάμεων, με οποιαδήποτε δικαιολογία και επιχειρησιακό καθεστώς στη μεγαλόνησο, αποτελεί την εγγύηση της επίδειξης της απαραίτητης «σκληρής ισχύος» προς κάθε ενδιαφερόμενο για τρεις λόγους:<br /> <br /> Πρώτον, κανένας κρατικός γεωπολιτικός δρώντας δεν μπορεί να συμπήξει συμμαχίες εάν δεν συνεισφέρει και ο ίδιος στην κοινή ασφάλεια. Με άλλα λόγια η Αθήνα με τις πράξεις της θα πρέπει να πείσει τόσο το Κάιρο όσο και το Τελ-Αβίβ πως είναι μία χώρα στην οποία μπορεί κάποιος να δείξει εμπιστοσύνη και να συνομολογήσει κάποιους κανόνες κοινής ασφαλείας.<br /> <br /> Δεύτερον, η Κύπρος αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι του ελληνισμού η παραχώρηση της υπεράσπισής του σε τρίτους, ακόμα και εάν αυτοί είναι σύμμαχοι, στην ουσία αποτελεί παραχώρηση εθνικού «χώρου», κάτι το οποίο είναι αυτό ακριβώς που ο Ελληνισμός θα ήθελε να αποφύγει.<br /> <br /> Τρίτον, η Τουρκία το μόνο που αντιλαμβάνεται και υπολογίζει στις διεθνείς σχέσεις είναι η στρατιωτική ισχύς. Η ιστορία, η εμπειρία και η παρατήρηση, αποδεικνύουν την παραπάνω πρόταση και όποιος δεν το αντιλαμβάνεται εθελοτυφλεί.<br /> <br /> Εν κατακλείδι, η πρόσφατη κινητικότητα και εξελίξεις στο Κυπριακό δεν θα πρέπει τόσο να προβληματίζουν την Αθήνα και τη Λευκωσία αναφορικά με τις προθέσεις της Άγκυρας, η οποία μπροστά στα προαναφερόμενα αδιέξοδα που αντιμετωπίζει τόσο σε γεωοικονομικό και γεωπολιτικό επίπεδο όσο και στο εσωτερικό της μέτωπο θα προσπαθήσει να «εκβιάσει» μία λύση που να εξυπηρετεί τους «μαξιμαλιστικούς» της στόχους, αλλά πρέπει να τις κάνουν να αναρωτηθούν στο κατά πόσο η πολιτική του κατευνασμού έναντι οποιουδήποτε κόστους φέρνει τα επιθυμητά αποτελέσματα στις σχέσεις μας με την Τουρκία ή στην ουσία οδηγεί τη κατάσταση σε ένα συγκρουσιακό επίπεδο όπου από ένα σημείο και μετά δεν θα υπάρχει επιστροφή.<br /> <br /> Με βάση τα παραπάνω, όσο αιρετικό και εάν ακούγεται, σε μία κοινωνία που δογματικά την έκαναν να πιστεύει πως «πρέπει να τελειώνουμε» με το Κυπριακό διότι η καθυστέρηση βαίνει εναντίον μας, είναι προφανές πως ο χρόνος πλέον λειτουργεί υπέρ μας. Η Κύπρος, όσο περνάει ο χρόνος ενισχύεται οικονομικά, γίνεται υπολογίσιμος παίχτης στο ενεργειακό παίγνιο, άρα και αναγκαίος παράγοντας για τους περιφερειακούς σχεδιασμούς των μεγάλων δυνάμεων, ενώ ταυτοχρόνως σφυρηλατεί συμμαχίες οι οποίες αναμένεται να δημιουργήσουν μία νέα ισορροπία στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /> <br /> Το ίδιο χρονικό διάστημα, η Τουρκία με τις επιλογές της στο εξωτερικό έχει και πρόκειται να απολέσει διπλωματικό και γεωπολιτικό κεφάλαιο, με την πολιτική της στο εσωτερικό δημιουργεί μεγαλύτερη κοινωνική αστάθεια και οικονομικό ρίσκο, άρα αβεβαιότητα για τον εξωτερικό παράγοντα, ενώ κάθε χρόνο που περνάει, βάζει στη λίστα των αντιπάλων της και έναν ακόμη τοπικό ή/και παγκόσμιο δρώντα. Δεν είναι τυχαίο πως στη Δύση, για τουλάχιστον ορισμένες ελίτ θεωρείται ένα «αποτυχημένο κράτος».<br /> <br /> Γιατί λοιπόν να βιαστούμε για μία λύση τη στιγμή που ο αντίπαλος, παρά τις δικές μας αδυναμίες, αντιμετωπίζει τέτοιου μεγέθους στρατηγικά αδιέξοδα; <br /> <br /> <b><i>* Ο κ. Γεώργιος Φίλης είναι διδάκτωρ Γεωπολιτικής (Durham University, UK), Επισκέπτης καθηγητής Ευρωπαϊκών Υποθέσεων στο τμήμα Διεθνών Επιχειρήσεων και μέλος του Institute of Diplomacy & Global Affairs του Αμερικανικού Κολλεγίου Ελλάδος – DEREE καθώς και μέλος του Ινστιτούτου Αναλύσεων Ασφάλειας & Άμυνας (georgios.filis@hotmail.com)</i></b><br /> <a href="http://www.liberal.gr/" target="_blank">πηγή</a>

To γεωστρατηγικό αδιέξοδο της Τουρκίας και η ελληνική βιασύνη

Τη στιγμή που ο ζωτικός γεωπολιτικός χώρος του Ελληνισμού όπως αυτός ορίζεται από τον υδάτινο άξονα Μαύρη Θάλασσα-Στενά-Αιγαίο-Ανατολική...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Τουρκία παίζει με τη φωτιά: Ετοιμάζει αεροπορικές επιχειρήσεις στη Συρία

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh4rdnH6qEl-hC5X_Io5V1iYnPCdf6_XR-K35U9i6Ql1Hw309ujnJvIo16lQaiHN3txfeDAse27PDUyunK3jUOCHoZtCvQf2VaTXYPQgLdeca6r4Fm2hT6lh0_bviy7KD7shPVi-2M1oEg/s1600/S-300+.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" height="178" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh4rdnH6qEl-hC5X_Io5V1iYnPCdf6_XR-K35U9i6Ql1Hw309ujnJvIo16lQaiHN3txfeDAse27PDUyunK3jUOCHoZtCvQf2VaTXYPQgLdeca6r4Fm2hT6lh0_bviy7KD7shPVi-2M1oEg/s280/S-300+.jpg" width="280" /></a></div> <strong><br /></strong> <strong>Οι Τούρκοι αρχίζουν και πάλι να καλλιεργούν κλίμα εισβολής στη Συρία, με προετοιμασία για αεροπορικές επιδρομές υπό την κάλυψη των ΗΠΑ, αλλά αυτή τη φορά θα βρεθούν αντιμέτωποι με τη ρωσική πολεμική μηχανή. Τα αντιαεροπορικά συστήματα S-300 που έχουν αναπτυχθεί στα εδάφη της Συρίας και τα ρωσικά μαχητικά είναι έτοιμα να καταρρίψουν τα τουρκικά αεροσκάφη με το που παραβιάσουν τον εθνικό εναέριο χώρο. </strong><br /> Οι βομβαρδισμοί των Τούρκων από τα ρωσικά αεροσκάφη τη στιγμή που επιχειρούσαν να παραδώσουν αντιαεροπορικά συστήματα στην Al Nusra ήταν ένα σαφέστατο μήνυμα από τη Μόσχα.<strong> “<em>Ότι κινείται εντός της Συρίας και θέτει σε απειλή τις ρωσικές δυνάμεις που έχουν αναπτυχθεί στη χώρα και αντίκεινται στην αποστολή που έχουν κατά των τζιχαντιστών καταρρίπτεται ή καταστρέφεται χωρίς δεύτερη κουβέντα</em>”.</strong><br /> <strong>Σύμφωνα με τουρκικά δημοσιεύματα ο αρχηγός του τουρκικού Γενικού Επιτελείου στρατηγός Χουλούσι Ακάρ επισκέφθηκε αεροπορικές βάσεις στη νότια επαρχία των Αδάνων και στην νοτιοανατολική επαρχία του Ντιγιάρμπακιρ για να εμψυχώσει το στρατιωτικό προσωπικό και να δώσει κατευθύνσεις.</strong><br /> Δεν είναι και λίγο να απογειώνονται τουρκικά F-16 και να εγκλωβίζονται επι μακρόν εντός του τουρκικού εναέριου χώρου από ρωσικά Sukhoi.<br /> Ο Τούρκος στρατηγός συνοδεύονταν από τον αρχηγό της Αεροπορίας πτέραρχο Αμπιντίν Γιουνάλ, ενώ η επίσκεψη-επιθεώρηση μονάδων στη νοτιοανατολική Τουρκία ήρθε τη στιγμή που ο υπουργός Άμυνας της χώρας δήλωσε έτοιμος για επιχειρήσεις του Στρατού στη Συρία.<br /> <strong>Η επέμβαση αυτή μπορεί να γίνει στο όνομα της καταπολέμησης του ISIS ή και των Κούρδων και σε συνεργασία με τις ΗΠΑ που υποτίθεται πώς έχουν φτιάξει ένα συνασπισμό και βομβαρδίζουν τους τζιχαντιστές στη Συρία και στο Ιράκ. Πρόκειται όμως για πρόσχημα, αφού στόχος είναι τα Συριακά στρατεύματα και τίποτα άλλο.</strong><br /> «<em>Η κατοχή του ενός τρίτου του εδάφους του Ιράκ, αλλά και οι τεράστιες περιοχές της Συρίας που κατέχονται από τους ισλαμιστές , έχουν δημιουργήσει αναμφισβήτητα μία από τις πιο σοβαρές προκλήσεις</em>», είπε Τούρκος αξιωματούχος καλλιεργώντας το κλίμα για μία επιχείρηση στα εδάφη της Συρίας.<br /> Να σημειωθεί δε πώς ο Τούρκος πρωθυπουργός Αχμέτ Νταβούτογλου υποσχέθηκε να συνεχίσει τις στρατιωτικές επιχειρήσεις εναντίον του επικηρυγμένου Κουρδικού Εργατικού Κόμματος (ΡΚΚ) κατά την διάρκεια του χειμώνα.<br /> <strong>Και το ερώτημα είναι θα τολμήσουν οι Τούρκοι να αντιπαρατεθούν με τους Ρώσους στη Συρία; Κάτι τέτοιο μοιάζει περισσότερο με απονενοημένο διάβημα παρά με πράξη που θα μπορούσε να αποφέρει πολιτικά και στρατηγικά οφέλη, όπως πιθανόν θεωρούν οι Τούρκοι και ο Ρ. Τ. Ερντογάν. Οι Ρώσοι έχουν στείλει να μηνύματα του και αυτά είναι σαφέστατα.</strong><br /> <strong>Σε περίπτωση λοιπόν που τουρκικά μαχητικά απογειωθούν και επιχειρήσουν να πλήξουν στόχους εντός της Συρίας θα καταρριφθούν πριν ακόμη το καταλάβουν από την αντιαεροπορική άμυνα που έχουν στήσει οι Ρώσοι στη Λαττάκεια και σε άλλες περιοχές της χώρας.</strong><br /> <strong>“<em>Η πραγματικότητα της ύπαρξης των ισχυρών αντιαεροπορικών-αντιπυραυλικών συστημάτων S-300 εντός του συριακού εδάφους συγκλονίζει τις ΗΠΑ</em>” έγραψε ο Dave Majumdar σε ένα άρθρο του για το περιοδικό National Interest. </strong>Παρά το γεγονός ότι ο ρωσικός στρατός δεν διευκρινίζει επίτηδες την τοποθέτησης των πυραύλων στη Συρία, η μεταφορά των S-300 από τη Μόσχα στη Συρία, ανησυχεί σοβαρά τη Δύση. Γεγονός βέβαια που πιστοποιεί και την ύπαρξη τους.<br /> <strong>Εκτός βέβαια της ανάπτυξης των S-300 που επιβεβαιώνεται από πολλά δημοσιεύματα, οι Ρώσοι έχουν φροντίσει και έχουν φτιάξει στη Συρία ένα ισχυρό σύστημα αεράμυνας που περιλαμβάνει επίσης τα συστήματα S-125 «Pechora-2M» και πολλά άλλα.</strong><br /> <strong>Βέβαια τα ρωσικά μαχητικά SuKhoi που έχουν επιχειρούν από τη Λαττάκεια κατά του ISIS καθημερινά βρίσκονται σε πλήρη ετοιμότητα όπως και τα πλοία που έχουν αναπτυχθεί στη Μεσόγειο και έχουν στην ακτίνα δράσης τους ότι πετάει και κινείται στα σύνορα Τουρκίας-Συρίας.</strong><br /> Ιδού η Ρόδος λοιπόν ιδού και το πήδημα για τους Τούρκους που ονειρεύονται εισβολή στη Συρία με τη Ρωσία παρούσα.<br /> <br /> <a href="http://www.defencenet.gr/">πηγή</a>

Η Τουρκία παίζει με τη φωτιά: Ετοιμάζει αεροπορικές επιχειρήσεις στη Συρία

Οι Τούρκοι αρχίζουν και πάλι να καλλιεργούν κλίμα εισβολής στη Συρία, με προετοιμασία για αεροπορικές επιδρομές υπό την κάλυψη των ΗΠΑ, α...

Διαβάστε την συνέχεια

Paul Craig Roberts: "Οι ΗΠΑ ηττήθηκαν στη Μέση Ανατολή από τη στρατηγική Πούτιν - Ήρθε η ώρα να τα μαζεύουν..."

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgSQUjDk2z8pAzi4rzbetR_5dunbebq1oMINvl1gUpCWCW4xiIRCKn-XQ952FKpb4tcfS7I4glYFEQrjzg8q5fZ37ZpqTpY-4vfFZhsQKrTo0_gzySZ5mDkt2ET426iV2y-BkZ6YC79Gt0/s1600/Paul+Craig+Roberts.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" height="158" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgSQUjDk2z8pAzi4rzbetR_5dunbebq1oMINvl1gUpCWCW4xiIRCKn-XQ952FKpb4tcfS7I4glYFEQrjzg8q5fZ37ZpqTpY-4vfFZhsQKrTo0_gzySZ5mDkt2ET426iV2y-BkZ6YC79Gt0/s280/Paul+Craig+Roberts.jpg" width="280" /></a></div> <strong><br /></strong> <strong>Η αμερικανική πολιτική έχει ηττηθεί στη Μέση Ανατολή από τη στρατηγική του Ρώσου Προέδρου Βλαντιμίρ Πούτιν και η Ουάσιγκτον αυτό που πρέπει να κάνει είναι να συνεργαστεί με τη Μόσχα για την αντιμετώπιση των τζιχαντιστών στη Συρία, επισημαίνει ο πρώην υφυπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ και αναλυτής Paul Craig Roberts που κατά καιρούς επικρίνει το Λευκό Οίκο για τη στάση του απέναντι στη Ρωσία.</strong><br /> <strong>“<em>Ο κόσμος έχει αρχίσει να συνειδητοποιεί ότι από τις 28 Σεπτεμβρίου έχει αλλάξει ριζικά η κατάσταση στη διαχείριση των παγκοσμίων υποθέσεων</em>”, επισήμανε ο Paul Craig Roberts θυμίζοντας πώς τότε έγινε η ομιλία του Βλαντιμίρ Πούτιν στην έδρα του ΟΗΕ όπου “ξεβράκωσε” τις ΗΠΑ που είχαν συμμαχήσει με τους τρομοκράτες τζιχαντιστές στέλνοντας τους όπλα.</strong><br /> Ο Ρώσος πρόεδρος είχε προειδοποιήσει πώς δεν πρόκειται να ανεχθεί φαύλες και καταστροφικές πολιτικές στη Μέση Ανατολή και δύο ημέρες μετά ανακοίνωσε επισήμως πώς η Μόσχα αναλαμβάνει την ευθύνη να “καθαρίσει” με τον ISIS στη Συρία. Η πλευρά του Μπάρακ Ομπάμα επιχείρησε να απαντήσει αλαζονικά τότε, αλλά ήταν μάλλον ήδη αργά.<br /> Όπως επισημαίνει σε συνέντευξη του ο πρώην υφυπουργός Οικονομικών, επικαλούμενος και δημοσιεύματα, μεταξύ των οποίων και ένα του Sputinik, ένας σύμβουλος είχε συμβουλεύσει τον Αμερικανό Πρόεδρο να αποσύρει τα αμερικανικά στρατεύματα από τη Συρία και να εγκαταλείψει το σχέδιο της ανατροπής του καθεστώτος Άσαντ.<br /> “<em>Τον συμβούλευσε επίσης να συνεργαστεί με τη Ρωσία και να σταματήσει τη ροή των προσφύγων που πλημμυρίζουν την Ευρώπη, κάτι που σπαταλά δυνάμεις των ΗΠΑ, αφού η αμερικανική εξωτερική ζητάει από την Ε.Ε. να δέχεται τους πρόσφυγες</em>”, αναφέρει ο Paul Craig Roberts και στη συνέχεια γίνεται πολύ πιο καυστικός απέναντι στην Ουάσιγκτον.<br /> <strong>Επικαλούμενος και τον αμερικανό αναλυτή Mike Whitney Steven Landman σημειώνει πώς το σχέδιο για τη δημιουργία ζώνης απαγόρευσης πτήσεων πάνω από τη Συρία υπό την αιγίδα των Ηνωμένων Εθνών για να σπρώξει προς τα έξω ρωσικά είναι ένα άπιαστο όνειρο.</strong><br /> <strong>“<em>Ο ΟΗΕ δεν θα δεχθεί ποτέ κάτι τέτοια. Η Ρωσία δε έχει ήδη δημιουργήσει μια ντε φάκτο ζώνη απαγόρευσης πτήσεων. Ο Πούτιν χωρίς φραστικές απειλές αλλάζει ριζικά την ισορροπία δυνάμεων, και ο κόσμος το γνωρίζει. Η Ουάσιγκτον έπεσε θύμα της ανικανότητας της</em>”, τονίζει ο Paul Craig Roberts και καταλήγει:</strong><br /> “<em>Αν ο Μπάρακ Ομπάμα έχει λίγη κοινή λογική, θα πρέπει να αποσυρθεί από τη Μέση Ανατολή, να μετατοπίσει το κέντρο βάρους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής στην Ευρώπη, να συνεργαστεί με την Ρωσία για την καταστροφή της τρομοκρατίας στη Μέση Ανατολή και να αναγνωρίσει τα λάθη του. <strong>Διαφορετικά οι ΗΠΑ θα συνεχίσουν να χάνουν την εξουσία και το κύρος του σε ολόκληρ</strong></em><strong><span style="color: black; font-family: "calibri" , sans-serif; font-size: 13pt;"><em>ο τον κόσμο</em>”.</span></strong><br /> <br /> <a href="http://www.defencenet.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Paul Craig Roberts: "Οι ΗΠΑ ηττήθηκαν στη Μέση Ανατολή από τη στρατηγική Πούτιν - Ήρθε η ώρα να τα μαζεύουν..."

Η αμερικανική πολιτική έχει ηττηθεί στη Μέση Ανατολή από τη στρατηγική του Ρώσου Προέδρου Βλαντιμίρ Πούτιν και η Ουάσιγκτον αυτό που πρέπ...

Διαβάστε την συνέχεια

Σεργκέι Σόιγκου: Ο Ρώσος υπουργός Άμυνας και πιθανός διάδοχος του Βλάντιμιρ Πούτιν

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiqgBel6tzAscIfyfLTB53zMkwQ5rPoYGmenF6QsOZZOX5-izu7zU51AEP_8I-HciU8kf5c9RTj_GgquSFMxqxRdW394esfpYJDbNZMtjxq2TTYvt_tRFC7WyEpjtdEry3-PRiArVTmj6o/s1600/Sergei+Shoigu%252C+poutin.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiqgBel6tzAscIfyfLTB53zMkwQ5rPoYGmenF6QsOZZOX5-izu7zU51AEP_8I-HciU8kf5c9RTj_GgquSFMxqxRdW394esfpYJDbNZMtjxq2TTYvt_tRFC7WyEpjtdEry3-PRiArVTmj6o/s1600/Sergei+Shoigu%252C+poutin.jpg" /></a></div> <br /><br />Η ισχυρή προσωπικότητα του Βλάντιμιρ Πούτιν έχει αναμφίβολα αφήσει το αποτύπωμά της στη ρωσική πολιτική σκηνή από την έναρξη του 21ου αιώνα μέχρι σήμερα, δημιουργώντας υποστηρικτές, που υπογραμμίζουν την εκ νέου ανάδειξη της Ρωσίας σε μια γεωπολιτική υπερδύναμη, και πολεμίους, οι οποίοι επικρίνουν τον «αυταρχικό» τρόπο με τον οποίο ηγείται της χώρας του. <br /><br />Ο γεννηθείς το 1952 πρώην πράκτορας της KGB έχει αναδειχτεί σε μία από τις σημαντικότερες φυσιογνωμίες της διεθνούς πολιτικής σκηνής- ωστόσο, αργά ή γρήγορα, θα τεθεί θέμα διαδοχής του, καθώς ο Ρώσος πρόεδρος είναι 63 ετών. Και, σε αυτή την περίπτωση, το <a href="http://www.huffingtonpost.gr/2015/10/11/kremlinology_n_8276158.html"><b>ποιος θα διαδεχθεί μια τόσο ισχυρή προσωπικότητα</b></a> αποτελεί μεγάλο ερωτηματικό. Δύο ονόματα που αναφέρονται ως πιθανοί διάδοχοι είναι αυτό του πρώην προέδρου και νυν πρωθυπουργού- και στενού συνεργάτη του Πούτιν- Ντμίτρι Μεντβέντεφ, καθώς και του υπουργού Εξωτερικών, Σεργκέι Λαβρόφ. Ωστόσο, στην πρώτη περίπτωση θεωρείται ότι ο Μεντβέντεφ δεν διαθέτει το απαραίτητο «βάρος» για να αναλάβει μόνιμα τα ηνία, ενώ ο Λαβρόφ είναι επίσης μεγάλης ηλικίας. <br /><br />Ένα άλλο όνομα το οποίο <b><a href="http://www.economist.com/news/europe/21677992-trusty-defence-minister-only-person-serve-every-government-fall">βάζει ο Economist στο τραπέζι</a> </b>είναι αυτό του υπουργού Άμυνας, Σεργκέι Σόιγκου. Όπως επισημαίνεται, από το 2012 που ο Σόιγκου ανέλαβε καθήκοντα, οι σχέσεις τους έχουν ανθίσει, καθώς οι ρωσικές ένοπλες δυνάμεις έχουν εξελιχθεί σε βασικό (αν όχι κύριο) μέσον άσκησης της ρωσικής εξωτερικής πολιτικής, με τη Ρωσία να τις χρησιμοποιεί (ιδιαίτερα αποτελεσματικά, όπως φαίνεται μέχρι τώρα) για την επίτευξη των στόχων της και την επίδειξη ισχύος στην Ουκρανία, με την προσάρτηση της Κριμαίας, στα όρια των εναερίων χώρων του ΝΑΤΟ, και πρόσφατα στη Συρία. Αναλυτές σε όλο τον κόσμο επισημαίνουν ότι οι ρωσικές ένοπλες δυνάμεις παρουσιάζουν απίστευτη βελτίωση σε σχέση με το 2008 (πόλεμος Ρωσίας- Γεωργίας), σχεδόν σε κάθε επίπεδο.<br /><br />Ωστόσο, όπως υπογραμμίζει ο Economist, ο Σόιγκου είναι κάτι πολύ παραπάνω από «απλά» ο τελευταίος υπουργός Άμυνας της χώρας. Αν και δεν είναι πολύ νεώτερος του Πούτιν (στα 60), είναι το αρχαιότερο μέλος της ρωσικής κυβέρνησης, με τη θητεία του να έχει αρχίσει λίγο πριν την πτώση της ΕΣΣΔ, όταν ο Πούτιν ήταν ακόμα στην αφάνεια. Ο Σόιγκου έγινε ιδιαίτερα γνωστός για τις επιδόσεις του στο υπουργείο Εκτάκτων Αναγκών, μια ημι-στρατιωτική υπηρεσία επιφορτισμένη με καθήκοντα διάσωσης, την οποία έστησε ο ίδιος και ηγήθηκε για περίπου 22 χρόνια. Επίσης, μέσω προσεκτικών επιλογών, έχει καταφέρει να συγκεντρώσει ισχύ και να είναι δημοφιλής χωρίς να έχει σημαντικούς εχθρούς. <br /><br />Ο Σόιγκου χαίρει της εμπιστοσύνης του Πούτιν και θεωρείται ως «νούμερο 2» μεταξύ των συνεργατών του με τη μεγαλύτερη επιρροή, κάτω μόνο από τον προσωπάρχη του Ρώσου προέδρου, Σεργκέι Ιβάνοφ. Σε καταστάσεις κρίσης είναι αναντικατάστατος, και ως εκ τούτου θεωρείται ως ένας από τους πιθανούς διαδόχους. <br /><br />Ο Ρώσος υπουργός Άμυνας μεγάλωσε στη νότια Σιβηρία, και ήταν γνωστός κατά τη νιότη του για την αγάπη του για τα σπορ, παράτολμες δραστηριότητες, αλλά και τους καυγάδες, κερδίζοντας το παρατσούκλι «Σατανάς». Με πτυχίο μηχανολογίας και μια σειρά επιτυχημένων οικοδομικών projects στο ενεργητικό του, κλήθηκε στη Μόσχα το 1990 από την ηγεσία του Κομμουνιστικού Κόμματος, για να αναλάβει τη δημιουργία ενός νέου σώματος συνεργείων διάσωσης- το οποίο μετέτρεψε στο αποτελεσματικό υπουργείο Εκτάκτων Αναγκών του. Επίσης, έχει δείξει ότι είναι πιστός, υποστηρίζοντας τον Γέλτσιν κατά το πραξικόπημα του Αυγούστου 1991 και κατά τη συνταγματική κρίση του Οκτωβρίου 1993. <br /><br />Εν μέσω του χάους της δεκαετίας του 1990, τονίζει ο Economist, ο Σόιγκου έγινε φιγούρα – συνώνυμο της σταθερότητας: Πέρα από έκτακτες ανάγκες όπως φυσικές καταστροφές, έχει αναλάβει καθήκοντα διαμεσολαβητή σε διενέξεις και συγκρούσεις (Νότια Οσετία, Τατζικιστάν, Τσετσενία). Όταν ο Πούτιν ανέλαβε καθήκοντα, σύμβουλοί του φέρονται να διαμόρφωσαν την εικόνα του εν μέρει βάσει αυτής του Σόιγκου (τον οποίον ο Γέλτσιν είχε χαρακτηρίσει το «μεγαλύτερο αστέρι μας»). Ο Σόιγκου, από πλευράς του, επέλεξε να απομακρυνθεί από το προσκήνιο, καθώς, όπως φαίνεται, ποτέ δεν ήταν στα σχέδιά του να εμπλακεί κομματικά (τον έβαλε ο Γέλτσιν στο κόμμα που εξελίχθηκε στη «Νέα Ρωσία» του Πούτιν). <br /><br />Παράλληλα όμως, εδραίωνε τη θέση του, βελτιώνοντας τις σχέσεις του με τον πρόεδρο, και συχνά συνοδεύοντάς τον στην καλλιέργεια της ανδροπρεπούς εικόνας του και στα ενδιαφέροντά του (όπως την ιστορία). Κάποια στιγμή ο Πούτιν του ανέθεσε καθήκοντα υπουργού Άμυνας, στη θέση του Ανατόλι Σερντιούκοφ – ο οποίος είχε προβεί σε δραστικές μεταρρυθμίσεις, αλλά είχε έρθει σε αντιπαράθεση με τις τάξεις των ανώτατων αξιωματικών. Αυτό που έκανε ο Σόιγκου ήταν να διατηρήσει τις αλλαγές, αλλά να βελτιώσει τις σχέσεις του με τη στρατιωτική ηγεσία, βελτιώνοντας το ηθικό. «Υπό τον Σόιγκου ο στρατός άρχισε να πιστεύει ξανά στον εαυτό του» αναφέρει ο Μιχαήλ Κονταρένοκ, του Military-Industrial Courier. <br /><br />Ο Σόιγκου επικεντρώθηκε σε θέματα στρατιωτικής ετοιμότητας και δημοσίων σχέσεων. Σε αρχική φάση, η πραγματιστική του προσέγγιση μάλιστα βελτίωσε τις σχέσεις και με τη Δύση- ωστόσο αυτό έληξε με την προσάρτηση της Κριμαίας, η οποία, σημειωτέον, παρουσίασε έναν νέο ρωσικό στρατό, σύμβολο του οποίου ήταν ο Σόιγκου. <br /><br />Στις 9 Μαΐου, κατά τους εορτασμούς για την ημέρα της νίκης επί της ναζιστικής Γερμανίας, ο Σόιγκου εμφανίστηκε με στρατιωτική στολή- μια χειρονομία ισχύος, που δημιούργησε ερωτηματικά για το κατά πόσον προορίζεται για υψηλότερη θέση. <br /><br />Καταλήγοντας, ο Economist εκτιμά ότι εάν υπάρχει μια λίστα διαδόχων του Πούτιν – μέρος της ισχύος του οποίου βασίζεται στην bezalternativnost, την έλλειψη εναλλακτικών- ο Σόιγκου πιθανότατα βρίσκεται σε αυτήν, καθώς είναι ο πλέον «αξιόπιστος» και δημοφιλής πολιτικός, πέραν του Πούτιν. Έχει αποφύγει σκάνδαλα, θεωρείται καθαρός και από παλιά αρνείται ότι έχει πολιτικές φιλοδοξίες. Αυτό ενδεχομένως να λειτουργήσει υπέρ του: «Όταν προκύψει η υπέρτατη κατάσταση έκτακτης ανάγκης, οι Ρώσοι ενδεχομένως να στραφούν στον επικεφαλής διασώστη». <br /> <a href="http://www.huffingtonpost.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Σεργκέι Σόιγκου: Ο Ρώσος υπουργός Άμυνας και πιθανός διάδοχος του Βλάντιμιρ Πούτιν

Η ισχυρή προσωπικότητα του Βλάντιμιρ Πούτιν έχει αναμφίβολα αφήσει το αποτύπωμά της στη ρωσική πολιτική σκηνή από την έναρξη του 21ου αιών...

Διαβάστε την συνέχεια

Κοινές περιπολίες στο Αιγαίο!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgRB4J1r7U6yDc7snnKuuLLJ0aUm2TwjpV-4jApzejCpPOxQy9ICXMlx7X3dCOPXYtYZmw5-MXJRY8tSESjFoZiZfenwPQ-iazXKe-ZBKoBSLHi_cb7wYdf7C9XyPgo0eXMaCvmI6SQ5_8/s1600/koines+peripolies+sto+aigaio.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgRB4J1r7U6yDc7snnKuuLLJ0aUm2TwjpV-4jApzejCpPOxQy9ICXMlx7X3dCOPXYtYZmw5-MXJRY8tSESjFoZiZfenwPQ-iazXKe-ZBKoBSLHi_cb7wYdf7C9XyPgo0eXMaCvmI6SQ5_8/s1600/koines+peripolies+sto+aigaio.jpg" /></a></div> <br /> <blockquote class="tr_bq"> <b><i><br /></i></b><b><i>Δεν γνωρίζουμε αν οι εμπνευστές των κοινών περιπολιών στο Αιγαίο με την Τουρκία βρίσκονται όντως στην Ευρώπη ή στην… Άγκυρα, καθόσον το θέμα τέθηκε κατ’ αρχήν από τη γερμανική Κυβέρνηση μετά τη συνάντηση του Τούρκου προέδρου, Recep Tayyip Erdoğan, με τη Γερμανίδα Καγκελάριο, Άνγκελα Μέρκελ, με την εσπευσμένη αποδοχή «της ιδέας» από μέρους της Τουρκίας. Ακολούθησαν «κύκλοι» της Επιτροπής της Ευρωπαϊκής Ένωσης αλλά και ο ίδιος ο Πρόεδρος της, Jean-Claude Juncker, ο οποίος την προηγούμενη εβδομάδα έφθασε να πει «ότι ενώ οι Τούρκοι συμφωνούν (sic!) για κοινές περιπολίες, οι Έλληνες όχι και δεν μπορούμε να τσακωνόμαστε για 10 χιλ θάλασσα», ασκώντας έμμεση πίεση προς τη χώρα μας.</i></b></blockquote> <div> <br />Του <b>Κωνσταντίνου Λουκόπουλου</b>*<br /><br />Αν και το περιβάλλον του κ. Juncker, επιχειρώντας «να τα… μπαλώσει» μετά από την ενόχληση και τις αντιδράσεις της ελληνικής πλευράς, το Σάββατο 6 Νοεμβρίου μίλησε για παρερμηνεία των δηλώσεων του, το θέμα δυστυχώς από πλευράς Ε.Ε. και άλλων διεθνών κύκλων υφίσταται. Και συνεχίζει να υφίσταται καθόσον έχουμε μια γραφειοκρατική «βρυξελλιώτικη» αντίληψη που προσπαθεί ένα σοβαρό ζήτημα μεταξύ της Ένωσης (ως ενιαίας πολιτικής οντότητας) και μίας τρίτης χώρας, της Τουρκίας, να το μετακυλήσει στις πλάτες ενός κράτους-μέλους της, μετατρέποντας το σε Ελληνοτουρκικό, δείχνοντας αδυναμία ή ακόμα και έλλειψη πολιτικής βούλησης να διαχειρισθεί αυτό που ονομάζουμε «προσφυγικό-μεταναστευτικό» πρόβλημα. Η Τουρκία με τις κοινές περιπολίες βλέπει ως ευκαιρία να προωθήσει τις πάγιες θέσεις της και να δημιουργήσει τετελεσμένα σε ο,τι αφορά στις αρμοδιότητες Έρευνας και Διάσωσης (SAR) στην περιοχή του Αιγαίου και που ανήκουν στη χώρα μας.<br /><br />Στην καλοπροαίρετη ή ακόμα και στην εσκεμμένη κριτική «μα καλά εδώ καθημερινά χάνονται άνθρωποι και εσείς μας λέτε για τα όρια αρμοδιοτήτων αρνούμενοι τις κοινές περιπολίες», απαντούμε ότι κανένα τεχνικό πλεονέκτημα δεν θα αποκτήσουν οι Ακτοφυλακές και των δύο κρατών προκειμένου να σώζονται ανθρώπινες ζωές με τις περιλάλητες κοινές περιπολίες. Από τη στιγμή που οι δουλέμποροι δρουν με απόλυτη ελευθερία στην τουρκική επικράτεια και επιπροσθέτως δεν αποτρέπεται από τις τουρκικές αρχές ο απόπλους των αυτοσχεδίων λέμβων… μίας χρήσεως και τεράστιας επικινδυνότητας από τα τουρκικά παράλια, είναι πλέον δυσχερές να ελεγχθεί και η κίνηση τους μέσα στη θάλασσα. Η απώθηση (push backs) «εν πλω», εκτός του ότι απαγορεύεται, θα προκαλούσε μεγαλύτερους κινδύνους για τη ζωή των επιβαινόντων. Έτσι, αυτό που προέχει είναι η διάσωση ανθρωπίνων ζωών λόγω των ναυαγίων (ανατροπές ή βυθίσεις λέμβων), είτε λόγω καιρικών συνθηκών, είτε λόγω ηθελημένης ενέργειας. Έτσι, γίνεται κατανοητό ότι οι κοινές περιπολίες σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να σταματήσουν τους πνιγμούς, αν δεν περιορισθεί μέχρι και να παύσει η ροή των δουλεμπορικών λέμβων από τα τουρκικά παράλια προς τα ελληνικά νησιά. Εκεί που υπάρχει κυρίως το πρόβλημα, δηλαδή στη Λέσβο, στη Σάμο και την Κω δεν υφίστανται διεθνή ύδατα και υπάρχει η μέση γραμμή, οπότε η κάθε Ακτοφυλακή μπορεί να ενεργεί στα χωρικά της ύδατα με τοπικό επιχειρησιακό συντονισμό. Άλλωστε, αυτό γίνεται σε μεγάλη έκταση και σήμερα.<br /><br />Οι ευρωπαίοι αλλά και κάποιοι εγχώριοι υποστηρικτές των κοινών περιπολιών ίσως να μην γνωρίζουν ότι ένα από τα πολλά προβλήματα που δημιουργεί η τουρκική αναθεωρητική πολιτική σε ο,τι αφορά στο Status Quo στο Αιγαίο είναι και τα διοικητικά όρια αρμοδιότητας Έρευνας και Διάσωσης (SAR) και κρίνουμε σκόπιμο να δώσουμε πολύ συνοπτικά το πλαίσιο. Η χώρα μας, με την επικύρωση το 1985 της Σύμβασης του Αμβούργου (1979), που ρυθμίζει θέματα ναυτικής Έρευνας και Διάσωσης, καθόρισε τα όρια ευθύνης της να συμπίπτουν με το FIR Αθηνών (έχει καθορισθεί από τον ICAO), κάτι όμως που δεν μπορεί να χαρακτηρισθεί αυθαίρετη ενέργεια μιας και έπραττε το ίδιο χωρίς αντιρρήσεις από την δεκαετία του 50 τόσο για αεροπορικά όσο και ναυτικά ατυχήματα. Σύμφωνα με την επιχειρηματολογία του υπουργείου Εξωτερικών, αυτή η ταύτιση «αντικατοπτρίζει τη γεωγραφική πραγματικότητα στην περιοχή, δεδομένων των διάσπαρτων ελληνικών νησιών στο Αιγαίο, που επιτρέπουν την πλέον άμεση, ταχεία και αποτελεσματική, από επιχειρησιακής άποψης, παροχή υπηρεσιών για την προστασία της ανθρώπινης ζωής στη θάλασσα». Η Ελληνική επιχειρηματολογία, ενώ έχει γίνει αποδεκτή από Διεθνείς Οργανισμούς και μάλιστα το ΝΑΤΟ (ATP-10 SAR), δεν έγινε από την Τουρκία, η οποία μονομερώς όρισε ως περιοχή ευθύνης Έρευνας και Διάσωσης, χωρίς να διευκρινίζει, με κουτοπονηριά, εάν πρόκειται για ναυτικά ή και για αεροπορικά ατυχήματα, περιοχές πέραν των FIRs Κωνσταντινούπολης και Άγκυρας που περιλαμβάνονται στο FIR Αθηνών μέχρι το μέσο περίπου του Αιγαίου. Είναι εμφανές ότι πρόκειται για ενέργεια εγκλωβισμού ελληνικών νησιών, ελληνικών χωρικών υδάτων και ελληνικού εναερίου χώρου στην τουρκική περιοχή Έρευνας και Διάσωσης και αναμφίβολα παραβιάζει τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας. Πλέον των παραπάνω το γεγονός ότι η «τουρκική περιοχή ευθύνης» περιλαμβάνει και τμήμα του FIR Αθηνών εκτός του ότι στερείται επιχειρησιακής αποτελεσματικότητας, παραβιάζει ελληνικές διοικητικές αρμοδιότητες που έχουν εκχωρηθεί από τον ICAO.<br /><br />Η Τουρκία βλέπει το θέμα των κοινών περιπολιών ως μία μοναδική ευκαιρία να πετύχει διεθνή και έμμεση ελληνική αναγνώριση των ορίων Έρευνας και Διάσωσης που αυτή αυθαίρετα θέτει, επιχειρώντας κατά πάγια πρακτική να δημιουργήσει τετελεσμένα. Εκμεταλλευόμενη ένα τεράστιο ανθρωπιστικό πρόβλημα, προσπαθεί με ανατολίτικη «πονηριά» και οθωμανικά παζάρια με την Ε.Ε. να κερδίσει «πόντους» στο Αιγαίο, μιας και εκτιμά ότι μπορεί να χάσει αλλού, λόγου χάρη στο κουρδικό! Αν και για την ελληνική πλευρά εκτιμούμε και ευχόμαστε το θέμα να είναι λήξαν, οι Ευρωπαίοι εταίροι μας θα πρέπει να γνωρίζουν σε όλες τις διαστάσεις τους τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η Ελλάδα από τον δύστροπο γείτονα της και που οφείλονται στις μονομερείς απαιτήσεις του για αλλαγή του υφισταμένου Status Quo.<br /><br />Για το προσφυγικό/μεταναστευτικό πρόβλημα και την απώλεια τόσο πολλών ανθρωπίνων υπάρξεων και μάλιστα παιδιών έχει μεγάλη ευθύνη η γειτονική μας χώρα και πρέπει να αποτελεί θέμα Ε.Ε. – Τουρκίας και όχι ακόμα ένα θέμα της ατζέντας των Ελληνοτουρκικών «προβλημάτων». Για τον λόγο αυτό, μιας και το πρόβλημα «ξεκινάει» από την τουρκική πλευρά (δεν αναφερόμαστε στη γενεσιουργό αιτία), η Ε.Ε. θα μπορούσε να ζητήσει τη συγκρότηση κοινών μονάδων (FRONTEX-Τουρκικών Δυνάμεων Ασφαλείας) για τη σύλληψη των διακινητών και την αποτροπή του άκρως επικίνδυνου απόπλου των «μίας χρήσης» εντελώς ανασφαλών λέμβων, εντός της Τουρκικής επικράτειας (…λέτε άραγε να το δεχθούν οι Τούρκοι…), αντί των κοινών περιπολιών των Ακτοφυλακών Ελλάδος και Τουρκίας.<br /><br />* <b><i>Ο Αντιστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Λουκόπουλος είναι Ερευνητής - Αναλυτής στο Ινστιτούτο Αναλύσεων Άμυνας και Ασφάλειας. Είναι απόφοιτος της ΣΕΘΑ και έχει περατώσει Στρατηγικές Σπουδές Ασφαλείας. Διατέλεσε Εκπρόσωπος Τύπου του Α/ΓΕΕΘΑ, Διευθυντής Διεθνών Σχέσεων στο ΥΕΘΑ/ΓΓΟΣΑΕ, ενώ υπηρέτησε σε διοικητικές και επιτελικές θέσεις στην Ελλάδα και στο ΝΑΤΟ.</i></b></div> <div> <b><i><br /></i></b><a href="http://www.liberal.gr/" target="_blank">πηγή</a></div>

Κοινές περιπολίες στο Αιγαίο!

Δεν γνωρίζουμε αν οι εμπνευστές των κοινών περιπολιών στο Αιγαίο με την Τουρκία βρίσκονται όντως στην Ευρώπη ή στην… Άγκυρα, καθόσον το ...

Διαβάστε την συνέχεια

Μέρος Β' - ΗΠΑ, Ρωσία και τα περιθώρια ανάδειξης της Τουρκίας σε «αξονικό» κράτος

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjaHxlQeE8SSzw7xy2w1gyBuofvkPvyBb86gAN1CaElS7irf2_8Ia3NiTt0luX1Q_JGT7AYLIgfCp3mjFVnojpmyIlM8GE-ADa0_oiyCUFsI1k99eiXFJdsrnEx5YPGmx5rVQC39WQp94M/s1600/toyrkiko+kratos.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjaHxlQeE8SSzw7xy2w1gyBuofvkPvyBb86gAN1CaElS7irf2_8Ia3NiTt0luX1Q_JGT7AYLIgfCp3mjFVnojpmyIlM8GE-ADa0_oiyCUFsI1k99eiXFJdsrnEx5YPGmx5rVQC39WQp94M/s1600/toyrkiko+kratos.jpg" /></a></div> <br /> <blockquote class="tr_bq"> <b><i>Οι δημόσιες σχέσεις του προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, με τους μεγάλους αντιπάλους του στην Ευρώπη, τους Γερμανούς, εκμεταλλευόμενος την ευκαιρία που του έδωσε η κατάσταση με το προσφυγικό στο Αιγαίο, αγνοώντας προκλητικά την αμφισβήτηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας, προτάσσοντας τον «ανθρωπισμό», χωρίς να εξηγεί για ποιον λόγο η Επιτροπή δεν φροντίζει για την αποτροπή του θανάσιμου ταξιδιού με την παραμονή των μεταναστών – προσφύγων σε τουρκικό έδαφος, βρέθηκε στο επίκεντρο της παρούσας ανάλυσης, στο <a href="http://www.elladasimera.blogspot.gr/2015/11/moodys.html" target="_blank">πρώτο της μέρος</a>.</i></b></blockquote> <strong>Του Ζαχαρία Μίχα*</strong><br /> Οι δημόσιες σχέσεις του προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, με τους μεγάλους αντιπάλους του στην Ευρώπη, τους Γερμανούς, εκμεταλλευόμενος την ευκαιρία που του έδωσε η κατάσταση με το προσφυγικό στο Αιγαίο, αγνοώντας προκλητικά την αμφισβήτηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας, προτάσσοντας τον «ανθρωπισμό», χωρίς να εξηγεί για ποιον λόγο η Επιτροπή δεν φροντίζει για την αποτροπή του θανάσιμου ταξιδιού με την παραμονή των μεταναστών – προσφύγων σε τουρκικό έδαφος, βρέθηκε στο επίκεντρο της παρούσας ανάλυσης, στο πρώτο της μέρος.<br /> <div style="text-align: justify;"> Μια έκθεση της Moody’s για την κατάσταση στην Ελλάδα, σε συνδυασμό με το πλαίσιο που ορίζουν οι εξελίξεις στο εσωτερικό της Τουρκίας με την ηγεμονία του ισλαμιστή Ερντογάν που ενδύθηκε ταυτοχρόνως και τη στολή του κεμαλικού εθνικιστή, αποτέλεσαν επίσης αντικείμενο της ανάλυσης. Ακολουθεί το πλαίσιο που ορίζει ο ανταγωνισμός ανάμεσα στις Ηνωμένες Πολιτείες και τη Ρωσία, υπό το φως των παγκόσμιων οικονομικών εξελίξεων και τις επιπτώσεις τους στην Τουρκία, καθώς η έκθεση της Moody’s για την Τουρκία αυτή τη φορά, δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνείας για τους κινδύνους που αντιμετωπίζει και η χώρα του Ερντογάν, που αντιμετωπίζει σοβαρό αδιέξοδο, αφού η επιθετική συμπεριφορά της δεν είναι απότοκο «υπερβάλλουσας ισχύος», αλλά σοβαρής και αιτιολογημένης ανασφάλειας, η οποία εν πολλοίς προσδιορίζει τα περιθώρια κινήσεων, αποσταθεροποιώντας όμως την ευρύτερη περιοχή.</div> <div style="text-align: justify;"> Επιστρέφοντας όμως στο αρχικό ερώτημα του σημειώματος, «που το πάνε ΕΕ και ΗΠΑ με την Τουρκία», καλό θα συμβουλευτούμε ξανά μια έκθεση της Moody’s, αυτή που αφορά τη χώρα του Ερντογάν, καθώς οι ανησυχητικές προβολές στο προσεχές μέλλον δεν αφορούν μόνο τη χώρα μας. Η Τουρκία, αναφέρει η έκθεση, είναι η πλέον ευάλωτη οικονομία ανάμεσα σε όλες τις αναδυόμενες οικονομίες, η οποία μπορεί να χτυπηθεί από τα ρίσκα των παγκόσμιων χρηματοπιστωτικών αγορών.</div> <div style="text-align: justify;"> Η σχετική παρουσίαση των προβλέψεων έγινε στο πλαίσιο του ένατου ετήσιου συνεδρίου για τον πιστωτικό κίνδυνο της Τουρκίας (Moody's 9th Annual Turkey Credit Risk Conference), που έγινε στην Κωνσταντινούπολη, με ομιλητή τον Τούρκο αντιπρόεδρο, Αλπόνα Βανερτζί (Alpona Banerji), ο οποίος ξεκαθάρισε ότι η Τουρκία έχει την υψηλότερη έκθεση σε πιθανές διεθνείς αναταράξεις, καθώς εξαρτάται από την εξωτερική χρηματοδότηση για να μειώσει το τρέχων έλλειμμα του προϋπολογισμού της (CAD: current account deficit) (Έλλειμμα Τρεχουσών Συναλλαγών, δηλαδή οι εισαγωγές της χώρας είναι πολύ μεγαλύτερες από τις εξαγωγές της), αν και κατόρθωσε να το μειώσει σημαντικά το τελευταίο διάστημα. Το πρόβλημα όμως παραμένει.</div> <div style="text-align: justify;"> Ο μέγας εφιάλτης για την Τουρκία είναι η αύξηση των αμερικανικών επιτοκίων, μια εξέλιξη που μοιάζει πλέον νομοτελειακή μετά τις εξελίξεις στη διακύμανση της τιμής του δολαρίου σε σχέση με τα υπόλοιπα κυρίαρχα νομίσματα παγκοσμίως. Και οι επενδυτές σιχαίνονται το ρίσκο, όπως ανέφερε με νόημα το στέλεχος της Moody’s, ο οποίος λόγω εντοπιότητας διαθέτει προφανώς εξαιρετική γνώση των δεδομένων της τοπικής αγοράς.</div> <div style="text-align: justify;"> Άλλες αναδυόμενες οικονομίες έχουν μειώσει την εξάρτησή τους από το διεθνές κεφάλαιο, αφήνοντας μόνη της στην εν λόγω κατηγορία την Τουρκία. Θα σπεύσει άραγε το «σουνιτικό» κεφάλαιο από το Κόλπο να διασώσει την Τουρκία του Ερντογάν σε ενδεχόμενη ανάγκη; Ενδεχομένως, σίγουρα όμως όχι δίχως ανταλλάγματα.</div> <div style="text-align: justify;"> Άλλος παράγοντας μεγάλης αβεβαιότητας για την τουρκική οικονομία – και όχι μόνο – είναι η αναιμική ανάπτυξη στην Κίνα, η οποία έχει ήδη αναθεωρηθεί καθοδικώς από την αφετηρία του 7%, χωρίς να μπορεί κανείς να διαβεβαιώσει ότι ο νέος στόχος του 6,3% θα επιτευχθεί. Τέλος, η Moody’s ανακοίνωσε ότι θα επανεξετάσει τη βαθμολογία Baa3 της Τουρκίας τον επόμενο μήνα, όπου θα έχει ξεκαθαρίσει το τοπίο με την επιβραδυνόμενη ανάπτυξη και τις επιπτώσεις του διεθνούς περιβάλλοντος στην ισοτιμία της λίρας, αλλά και το αν θα αυξηθούν τα αμερικανικά επιτόκια.</div> <div style="text-align: justify;"> Τούτων λεχθέντων, η ματιά μας θα πρέπει να μετακινηθεί στη μακροσκοπική θεώρηση της Τουρκίας και του γεωπολιτικού της μέλλοντος, αν και πάντα αυτό θα πρέπει να γίνει υπό το πρίσμα των συμφερόντων και της οπτικής των ισχυρών παραγόντων που δρουν και συγκρούονται στην περιοχή αυτό το διάστημα, των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ρωσίας.</div> <div style="text-align: justify;"> Το ερώτημα που καλούμαστε να απαντήσουμε είναι, εάν η Τουρκία θα εξελιχθεί σε «αξονικό»  κράτος (pivotal state) στην περιοχή, τόσο επειδή το επιθυμεί, κάτι το οποίο θεωρείται δεδομένο λόγω και του «αυτοκρατορικού συνδρόμου» που κατατρύχει την ηγεσία της, κατά βάθος για λόγους επιβίωσης (βλ. την εξαιρετική ανάλυση <a href="http://www.liberal.gr/arthro/19404/amyna--diplomatia/2015/to-thanasimo-dillima-ton-erntogan-ntaboutoglou-autokratoria-i-katarreusi.html" target="_blank">"Το θανάσιμο δίλημμα των Ερντογάν-Νταβούτογλου: Αυτοκρατορία ή κατάρρευση"</a>), όσο κι επειδή θα χρησιμοποιηθεί έμμεσα ή άμεσα σε αυτό τον ρόλο από την Ουάσιγκτον ή/και τη Μόσχα, με την πρώτη εκδοχή να είναι απείρως πιθανότερη.</div> <div style="text-align: justify;"> Οι Ηνωμένες Πολιτείες δείχνουν να θεωρούν την αξιοποίηση της Τουρκίας ως βέλτιστο σενάριο στην ανάπτυξη της πολιτικής τους στη Μέση Ανατολή, υπό την προϋπόθεση όμως μιας Τουρκίας η οποία θα είναι αποφασιστικά προσδεμένη στο «άρμα» της Δύσης, που θα έχει κυρίαρχο ρόλο στην περιοχή ως «subcontractor» (υποκατασκευαστής, αυτός που θα αναλάβει την υλοποίηση του σχεδιασμού της Ουάσιγκτον).</div> <div style="text-align: justify;"> Ωστόσο, η υλοποίηση του βέλτιστου σεναρίου δείχνει να έχει προβλήματα, εξαιτίας της αυτόνομης ατζέντας που έχει ο Ερντογάν για ολόκληρη την περιοχή της Μέσης Ανατολής με έντονο το ισλαμιστικό στοιχείο. Εάν η παρέμβαση τα τελευταία χρόνια είχε στεφθεί με επιτυχία, όπως αφελώς προέβλεπαν όσοι θαύμαζαν τον Τούρκο ισλαμιστή, με απαρχή το επεισόδιο του «Μαβί Μαρμαρά», όταν και η σφοδρή αντιπαράθεση με τους Ισραηλινούς είχε οδηγήσει σε παροδική εκτόξευση της δημοτικότητάς του στους δρόμους των πόλεων της Μέσης Ανατολής, προτού ο ίδιος φροντίσει να υπενθυμίσει με τη συμπεριφορά του το Οθωμανικό παρελθόν, τότε οι Αμερικανοί πιθανότατα θα «καβαλούσαν το κύμα» στην προσπάθεια αναδιάταξης των συνόρων της περιοχής.</div> <div style="text-align: justify;"> Το φιάσκο της αμερικανικής πολιτικής στην Αίγυπτο, με την οποία ακόμα δεν έχουν αποκατασταθεί οι σχέσεις, ενώ η στρατιωτική βοήθεια έχει ξεκινήσει εκ νέου, όμως η ρωσική παρουσία δείχνει να αποτελεί μια νέα παράμετρο για την περιοχή, δεν επιτρέπει αμφιβολίες για τη δυσκολία στις σχέσεις των ΗΠΑ με την Τουρκία (εκ των πιο φανατικών υποστηρικτών του ανατραπέντος Αιγύπτιου προέδρου, Μοχάμεντ Μόρσι). Οι ΗΠΑ ποτέ δεν εκτιμούσαν ιδιαίτερα τις αέναες διαπραγματεύσεις και τη διαρκή αβεβαιότητα, ακόμα κι αν τυπικά έχει υπάρξει συμφωνία.</div> <div style="text-align: justify;"> Διαφωνίες υπάρχουν όμως και στην αντιμετώπιση των Κούρδων της Συρίας, τον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων (όσο κυνική και να είναι η Ουάσιγκτον, οι επιδόσεις του καθεστώτος Ερντογάν στην Τουρκία είναι εξ ορισμού προβληματικές), όπως επίσης και με την απαίτηση της Τουρκίας να παίζει παντού τον πρώτο ρόλο. Τουλάχιστον στην περίπτωση των υδρογονανθράκων της Ανατολικής Μεσογείου, η σύγκρουση με τις προτεραιότητες των Ισραηλινών, έχει σαφέστατα όριο.</div> <div style="text-align: justify;"> Άλλος παράγοντας που θα μπορούσε να ακυρώσει στην πράξη την όποια προδιάθεση ανάθεσης ρόλου στην Άγκυρα, είναι οι επικείμενες προεδρικές εκλογές στις ΗΠΑ, αφού το ενδεχόμενο ανάδειξης Ρεπουμπλικάνου προέδρου, θα μπορούσε στην καλύτερη των περιπτώσεων να έχει ως αποτέλεσμα ένα διάστημα διερεύνησης των προθέσεων, ενώ το Ρεπουμπλικανικό κόμμα, παραδοσιακά, έδειχνε πολύ μικρότερη ανοχή στη διαφοροποίηση περιφερειακών συμμάχων, ενώ τις «καλές εποχές» η ταύτιση ήταν πολύ ισχυρότερη.</div> <div style="text-align: justify;"> Σε μια περίοδο όπου οι Ηνωμένες Πολιτείες παρουσιάζουν εικόνα διεθνούς αναδίπλωσης, είναι φυσιολογικό στις πιο κρίσιμες περιοχές της υφηλίου να επιθυμούν να αντιστρέψουν αυτή την εικόνα, κάτι που αποτυπώνεται και στην προεκλογική ρητορική των ισχυρότερων υποψηφίων για το χρίσμα, τόσο των Ρεπουμπλικάνων, όσο και των Δημοκρατικών.</div> <div style="text-align: justify;"> Και περνάμε στον παράγοντα Ρωσία που είναι – όπως η Ελλάδα – καταδικασμένη από τη γεωγραφία να συνυπάρχει με την Τουρκία και να επιχειρεί την προάσπιση των γεωπολιτικών της συμφερόντων στη Μέση Ανατολή, αλλά και την ίδια της την ασφάλεια στην περιοχή του Καυκάσου, όπου το μουσουλμανικό στοιχείο κυριαρχεί, ενώ παραδοσιακά Τουρκία και Ρωσία βρίσκονταν σε αντιπαράθεση, αφού διεκδικούσαν τον έλεγχο του ιδίου γεωπολιτικού χώρου.</div> <div style="text-align: justify;"> Η ρωσική πολιτική απέναντι στην Τουρκία δείχνει να είναι υποταγμένη στις συνθήκες που επικρατούν στις σχέσεις της Μόσχας με την Ουάσιγκτον. Πέραν του οικονομικού συμφέροντος, η Μόσχα πραγματοποιεί ανοίγματα στην Άγκυρα όταν επιθυμεί να αποτρέψει την υπερβολική της πρόσδεση στο «άρμα» της Δύσης. Πρόκειται σαφώς για το τακτικό επίπεδο των σχέσεων, αφού στο στρατηγικό ουδείς αμφιβάλει ότι το «Ανατολικό Ζήτημα» (Eastern Question) παραμένει ανοιχτό.</div> <div style="text-align: justify;"> Ο καθοριστικός ρόλος των σχέσεων της Μόσχας με την Ουάσιγκτον στον καθορισμό των περιθωρίων κίνησης στις σχέσεις με την Άγκυρα, είναι όμως αληθές και από την ανάποδη, δηλαδή ισχύει και το αντίστροφο. Η κατάσταση στις σχέσεις Ρωσίας και ΗΠΑ, επηρεάζει καθοριστικά τη στάση των Αμερικανών απέναντι στην Άγκυρα.</div> <div style="text-align: justify;"> Κατά συνέπεια, δε χρειάζεται μεγάλη φιλοσοφία για να καταλήξει κανείς σε ένα θεμελιακό συμπέρασμα όσον αφορά την ελληνική ασφάλεια και τα συμφέροντα της Ελληνικής Δημοκρατίας: Όταν ΗΠΑ και Ρωσία έχουν βρει ισορροπία στις σχέσεις τους, μειώνεται η γεωπολιτική αξία της Τουρκίας, άρα μειώνεται θεωρητικά και το ενδεχόμενο να αναζητηθούν ανταλλάγματα σε περιοχές ενδιαφέροντος της Ελλάδας με σκοπό να «συμμορφώσουν» την Τουρκία και να την οδηγήσουν στην αποδοχή αμερικανικών αιτημάτων, στο πλαίσιο της διαπραγμάτευσης Άγκυρας-Ουάσιγκτον για ζητήματα περιφερειακής ασφάλειας.</div> <div style="text-align: justify;"> Παρόλα αυτά, θα πρέπει να γίνει συνείδηση, ότι η Ελλάδα στη σημερινή της κατάσταση, δεν μπορεί να αποτελέσει υποκατάστατο στη γεωστρατηγική σημασία της Τουρκίας. Όπως επί Ψυχρού Πολέμου το γεωγραφικό δεδομένο των 1.700 χιλιομέτρων κοινών συνόρων με τη Σοβιετική Ένωση έπαιζε καθοριστικό ρόλο, με την Ελλάδα να αποτελεί σε επίπεδο ΝΑΤΟϊκού σχεδιασμού ένα είδος στρατηγικού βάθους της Ατλαντικής Συμμαχίας στην περιοχή, έτσι και σήμερα, η σημασία της Τουρκία που γειτνιάζει με τη Συρία, στην έναρξη του εμφυλίου πολέμου της οποίας έπαιξε ρόλο, δεν μπορούν εύκολα να την προσπεράσουν.</div> <div style="text-align: justify;"> Παράλληλα όμως, υπάρχουν όρια σε όσα είναι διατεθειμένοι να αποδεχτούν οι εμπλεκόμενοι στην περιοχή, παρότι η Τουρκία δείχνει αξιοσημείωτη εμμονή στην υλοποίηση των δικών της σχεδιασμών, στον ανασχηματισμό της Μέσης Ανατολής με βάση τις δικές της προτεραιότητες, τις οποίες επιχειρεί να «πουλήσει» προς κάθε κατεύθυνση ότι θα φέρουν μεγαλύτερη ασφάλεια και σταθερότητα, με την ίδια τοποτηρητή.</div> <div style="text-align: justify;"> Εν ολίγοις, το τοπίο είναι ρευστό και ένα πλέγμα παραγόντων, εσωτερικών και εξωτερικών, θα καθορίσουν ποια μορφή θα λάβει η τουρκική περιφερειακή παρουσία. Ο κίνδυνος εδαφικού ακρωτηριασμού για την Άγκυρα είναι υπαρκτός και παρά τις κατά καιρούς διακηρύξεις υπερφίαλων Τούρκων κυβερνητικών αξιωματούχων, εξαρτάται από τους δυτικούς θεσμούς συνεργασίας και ασφάλειας περισσότερο από ποτέ. Το θράσος της ηγεσίας της όμως, σε συνδυασμό με την απροθυμία εμπλοκής νωρίτερα από την «υστάτη ώρα» των Ηνωμένων Πολιτειών, εγείρει σοβαρούς κινδύνους για την Ελλάδα, που ήδη γνωρίζει από το 1996 και την κρίση των Ιμίων, πως είναι να προσποιείσαι ότι διαπραγματεύεσαι υπό το βάρος τετελεσμένων. Εάν βέβαια το είχε αντιληφθεί, θα είχε συνειδητοποιήσει και την κατάσταση στην οποία είχε περιέλθει σε οικονομικό επίπεδο πολύ νωρίτερα.</div> <em><strong>*Ο Ζαχαρίας Μίχας είναι Διευθυντής Μελετών στο Ινστιτούτο Αναλύσεων Ασφάλειας και Άμυνας</strong></em><br /> <br /> <a href="http://www.liberal.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Μέρος Β' - ΗΠΑ, Ρωσία και τα περιθώρια ανάδειξης της Τουρκίας σε «αξονικό» κράτος

Οι δημόσιες σχέσεις του προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, με τους μεγάλους αντιπάλους του στην Ευρώπη, τους Γερμανο...

Διαβάστε την συνέχεια

Άγνωστο ρωσικό όπλο «έσβησε τα φώτα» στο ΝΑΤΟ σε ολόκληρη την ανατολική Μεσόγειο και την Συρία

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjqcengXnkB6ILHzuwCh5-C-tT5WhkobOn0vLXMjwVxFURg3flPjxhhelAEiz1-xQNatOh2ZK5nAvCH3-VBhZSpjF70YraYJaLxNn3uRuVQC3kKxM-SD1DNzlB3bs5kIe1KY-iDwOb0K1g/s1600/rwsiko+systima+hlektronikwn+parembolwn.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjqcengXnkB6ILHzuwCh5-C-tT5WhkobOn0vLXMjwVxFURg3flPjxhhelAEiz1-xQNatOh2ZK5nAvCH3-VBhZSpjF70YraYJaLxNn3uRuVQC3kKxM-SD1DNzlB3bs5kIe1KY-iDwOb0K1g/s1600/rwsiko+systima+hlektronikwn+parembolwn.jpg" /></a></div> <br /> Η Ρωσία έχει ολόκληρη την Μ. Ανατολή υπό τον απόλυτο ηλεκτρονικό έλεγχο της, είχαμε επισημάνει ότι με την βοήθεια συστημάτων ηλεκτρονικού πολέμου, τα οποία «χρησιμοποιούν» τεχνολογία αιχμής,  η Ρωσία έχει δημιουργήσει στην Μέση Ανατολή τις συνθήκες εκείνες  κάτω από τις οποίες καμία   δυτική αεροπορική ή χερσαία  δύναμη δεν θα είναι σε θέση να αναλάβει  στρατιωτική δράση χωρίς την συγκατάθεση της Μόσχας.<br /> Σε επιβεβαίωση αυτού του άρθρου η εφημερίδα Daily OSNet, φιλοξένησε δηλώσεις του Αμερικανού Στρατηγού Phillip  Breedlove, ο οποίος ομολόγησε ότι  σε νατοϊκά αεροσκάφη ‘’τυφλώθηκαν ‘’  τα ραντάρ τους  μπλοκαρίστηκαν  τα ηλεκτρονικά συστήματα καθοδήγησης τους , ακόμη και η επικοινωνία από δορυφόρο σε μια ακτίνα με  διάμετρο 600 χιλιόμετρα με επίκεντρο της βάση της Λατάκειας, <strong>από άγνωστο ρωσικό σύστημα παρεμβολών</strong> , αναφέρει ρωσικό <a href="http://topru.org/26911/nato-gigantskij-radioelektronnyj-puzyr-v-sirii-ne-dayot-nam-letat/" target="_blank"><b>δημοσίευμα</b></a>.<br /> <strong>Το μυστικό ρωσικό σύστημα μπορεί  να ρυθμιστεί ώστε να εμποδίζει  την πτήση ελικοπτέρων, αεροσκαφών , καθώς και επίγειων και ναυτικών δυνάμεων. Ο Στρατηγός του ΝΑΤΟ Phillip  Breedlove   είπε ότι ‘‘εκτός από τη Βαλτική και τη Μαύρη Θάλασσα, η Ρωσία μας έκλεισε την πρόσβαση και στην Μεσόγειο‘‘.!!!</strong><br /> Το ΝΑΤΟ έπαθε αυτό που είχε πάθει το αμερικανικό αντιτορπιλικό ‘’Donald Cook‘‘ πριν κάποιους μήνες στην Μαύρη θάλασσα, όταν ένα ρωσικό  μαχητικό αεροσκάφος Su-24 ‘‘τύφλωσε ‘’ όλα τα υπερσύγχρονα συστήματα του , μπλοκάροντας τα πάντα.<br /> <strong>Από την εμπόλεμη ζώνη στο βόρειο τμήμα της Συρίας ήρθε η είδηση της ανάπτυξης ενός  νέου ρωσικού συστήματος ηλεκτρονικών παρεμβολών που μπορεί, σύμφωνα με πληροφορίες, να τυφλώνει  νατοϊκά  ραντάρ, να διαταράσσει το ηλεκτρονικό σύστημα καθοδήγησης, καθώς και την δυνατότητα δορυφορικής  παρατήρησης και φωτογράφησης.</strong><br /> Αυτό είναι η τελευταία πληροφορία που ακολουθεί μια προηγούμενη έκθεση σχετικά με τις δυνατότητες του   ρωσικού  Καταδρομικού κατευθυνόμενων πυραύλων MOSKVA , το οποίο διαθέτει  σύστημα αντιπυραυλικής άμυνας με ναυτικής έκδοσης πυραύλους  S-300, και βρίσκεται στα ανοικτά των ακτών της Λατάκειας. Αυτά τα δύο  συστήματα αποτελούν αυτό που ο ονομάζει ο  ανώτατος διοικητής του ΝΑΤΟ στην Ευρώπη , Στρατηγός Phillip  Breedlove  ως «ρωσική φούσκα» (αντι-πρόσβασης / και ζώνη αποκλεισμού) στην Συρία, γράφει η εφημερίδα  Daily OSNet.<br /> <strong>Ως αποτέλεσμα, το ΝΑΤΟ έχει τυφλωθεί ΤΕΛΕΙΩΣ   στο εσωτερικό της φυσαλίδας διαμέτρου 600 χιλιομέτρων, από το κέντρο της ρωσικής βάσης στο Λατάκεια και πέριξ αυτής. Οι νατοϊκοί ακόμη ψάχνουν τι είδους όπλο  ρωσικής κατασκευής έχει  αναπτυχθεί στην Συρία.</strong><br /> Υποτίθεται ότι η τεχνολογία που χρησιμοποιεί είναι πολύ προηγμένη και προφανώς διαθέτει άγνωστες λειτουργίες και δυνατότητες   σε πολύ  μεγαλύτερη κλίμακα. Η τακτική  έκδοση του συστήματος παρουσιάστηκε στους δημοσιογράφους στη Ρωσία τον Απρίλιο του 2015.<br /> Πρόκειτε για το  σύστημα Richag είναι τοποθετημένο στην βάση ελικοπτέρου τύπου Mi-8MT. Οι Ρώσοι λένε ότι δεν υπάρχει τρόπος να  καταστολής του από κανένα γνωστό νατοϊκό σύστημα αντιμέτρων . Τα ρωσικά ηλεκτρονικά αντίμετρα  έχουν  σχεδιαστεί για να τυφλώνουν ραντάρ, σόναρ και άλλα συστήματα ανίχνευσης με σκοπό την προστασία των αεροσκαφών, ελικοπτέρων, UAVs, χερσαίων και ναυτικών δυνάμεων ενάντια  σε πυραύλους  «αέρος-αέρος» και «εδάφους-αέρος», αλλα  και άλλα  αμυντικά συστήματα  σε ακτίνα αρκετών εκατοντάδων χιλιομέτρων.<br /> Μπορούμε να φανταστούμε εδώ στην πατρίδα μας τι ακριβώς θα κάνει αυτό το σύστημα στο Αιγαίος Πέλαγος, που αποτελεί θαλάσσια δίοδο του ρωσικού στόλου, και στα συρο-τουρκικά σύνορα. Με λίγα λόγια θα πατάνε το κουμπί  οι Ρώσοι στην Λατάκεια και θα ‘’σβήνουν ‘’ τα ‘‘φώτα‘‘ στην Άγκυρα.!<br /> <br /> <a href="http://www.triklopodia.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Άγνωστο ρωσικό όπλο «έσβησε τα φώτα» στο ΝΑΤΟ σε ολόκληρη την ανατολική Μεσόγειο και την Συρία

Η Ρωσία έχει ολόκληρη την Μ. Ανατολή υπό τον απόλυτο ηλεκτρονικό έλεγχο της, είχαμε επισημάνει ότι με την βοήθεια συστημάτων ηλεκτρονικού...

Διαβάστε την συνέχεια

Τρίζει κι επισήμως το «οικοδόμημα»… Έχουμε μόνο λίγους μήνες για τη σωτηρία της ΕΕ

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgObIjxYHqt9yT1vrChCBSgj1-hyBJHEYHIHukYpQGpros4aPCwPNPGKgckXk9eiLl0nf6w05e_sgoIvLE7fmA_3VN_4eMk2-HcRGNBO8CYX83htIhVoXZkm_SmfRNvdreKgFfRyG5g3t4/s1600/E+E.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgObIjxYHqt9yT1vrChCBSgj1-hyBJHEYHIHukYpQGpros4aPCwPNPGKgckXk9eiLl0nf6w05e_sgoIvLE7fmA_3VN_4eMk2-HcRGNBO8CYX83htIhVoXZkm_SmfRNvdreKgFfRyG5g3t4/s1600/E+E.jpg" /></a></div> <br /> Μέχρι σήμερα μια Ευρώπη χωρίς την Ευρωπαϊκή Ένωση ήταν αδιανόητη. Ωστόσο πυκνώνουν οι φωνές εκείνων που προειδοποιούν πλέον ανοιχτά για πιθανή διάλυση του ευρωπαϊκού οράματος. Ανάμεσά τους και ο Ζαν Άσελμπορν.<br /> <br /> Στις Βρυξέλλες η συνοχή της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν αποτελεί πλέον ένα θέμα ταμπού. Έχει παρέλθει ο καιρός που ακουγόταν από όλες τις πλευρές ότι οι κρίσεις κάνουν την Ευρώπη ισχυρότερη, επειδή τα 28 κράτη-μέλη υποχρεώνονται να συνεργαστούν στενά για να τις υπερβούν.<br /> Από εκείνη την εποχή μέχρι σήμερα έχει κυλήσει πολύ νερό στον ποταμό της Γηραιάς Ηπείρου: οικονομική και συνταγματική κρίση, προσφυγικό, Ουκρανία. «Η Ευρώπη βρίσκεται πλέον σε κρίση ταυτότητας» δήλωσε ο αντιπρόεδρος της Κομισιόν Φρανς Τίμερμανς. Ο ολλανδός πολιτικός, δεύτερος τη τάξει στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή και γνωστός υποστηρικτής της στρατηγικής σκέψης, παραδέχτηκε τον Οκτώβρη ότι το αδιανόητο δεν είναι πλέον απίθανο. Ενώ ο υπουργός Εξωτερικών του Λουξεμβούργου Ζαν Άσελμπορν είπε το ίδιο με πιο απλά λόγια: «Η Ευρωπαϊκή Ένωση ενδέχεται να καταρρεύσει».<br /> Ωστόσο ο πρόεδρος της Κομισιόν Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ υπήρξε περισσότερο συγκρατημένος σε μια ομιλία του στο Ευρωκοινοβούλιο στις αρχές Σεπτέμβρη: «Η ΕΕ δεν βρίσκεται σε καλή κατάσταση» τόνισε. «Δεν υπάρχει αρκετή Ευρώπη στην Ένωση, όπως δεν υπάρχει και αρκετή Ένωση μέσα στην ίδια την Ένωση».<br /> <strong>Έλλειψη εμπιστοσύνης μεταξύ των κρατών-μελών</strong><br /> Ανάμεσα στις δηλώσεις του Γιούνκερ και του Τίμερμανς είχε μεσολαβήσει η Σύνοδος Κορυφής για το προσφυγικό των 28 κρατών-μελών και των ηγετών τους στις 15 Οκτωβρίου, όπου φάνηκε καθαρά η κρισιμότητα της κατάστασης. Κι ενώ το προσφυγικό πιέζει αφόρητα τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, άλλα σημαντικά ζητήματα για την επιβίωση της ΕΕ, όπως η απειλή εξόδου από την πλευρά της Μεγάλης Βρετανίας και η ολοκλήρωση της νομισματικής ένωσης, δεν έχουν τεθεί σε αυτή την επιτακτική συγκυρία ακόμη στο τραπέζι.<br /> Όπως παρατηρεί ο Γιάννης Εμμανουηλίδης, διευθυντής Μελετών στο Κέντρο Ευρωπαϊκής Πολιτικής (EPC), «μια ολοένα αυξανόμενη έλλειψη εμπιστοσύνης έχει προκαλέσει μεγάλα ρήγματα στην ΕΕ». Πρόκειται για έλλειψη εμπιστοσύνης μεταξύ των κρατών-μελών, μεταξύ των κυβερνήσεων και των θεσμών και μεταξύ των πολιτών και των αντιπροσώπων τους. Σε αυτή την τροπή καθοριστικό ρόλο έπαιξε η προσφυγική κρίση, κατά τον έλληνα οικονομολόγο, καθώς οι κυβερνήσεις αντιμετωπίζουν τώρα το ζήτημα με διαφορετικές προτεραιότητες. Κι αυτό οδηγεί τους πολίτες στο να πιστεύουν «ότι η ΕΕ δεν μπορεί να λύσει τα προβλήματά τους».<br /> <strong>Πεθαίνει η Συνθήκη του Σένγκεν;</strong><br /> Το προσφυγικό συνδέεται άλλωστε άμεσα με την κρίση στην οικονομία. Και στα δύο ζητήματα οι κυβερνήσεις δεν έχουν κατορθώσει να θέσουν κοινώς αποδεκτούς κανόνες. Άλλωστε προϋπόθεση για την ελεύθερη μετακίνηση εντός της ΕΕ, όπως προέβλεπε η Συνθήκη του Σένγκεν, η οποία υπεγράφη πριν από 30 χρόνια στην ομώνυμη κωμόπολη του Λουξεμβούργου, είναι ο επαρκής έλεγχος των εξωτερικών ευρωπαϊκών συνόρων. Ο Άσελμπορν φοβάται ότι εάν δεν επιτευχθεί ευρωπαϊκή λύση «η Συνθήκη του Σένγκεν είναι καταδικασμένη να πεθάνει». Και καταλήγει: «Ο κίνδυνος είναι πλέον σαφής. Έχουμε μόνο λίγους μήνες για τη σωτηρία της ΕΕ».<br /> Παράλληλα σε αρκετές χώρες, μεταξύ των οποίων πρόσφατα η Πολωνία και η Δανία, η δεξιά σημειώνει εκλογική άνοδο και μαζί με αυτή και ο ευρωσκεπτικισμός. «Για πρώτη φορά μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο φοβούνται οι άνθρωποι της μεσαίας τάξης πως τα παιδιά τους θα ζήσουν χειρότερες μέρες από εκείνους, γεγονός που οδηγεί σε λιγότερη αυτοσυνείδηση και απειλεί τη δημοκρατία», δήλωσε ο Τίμερμανς στη δεξαμενή σκέψης Friends of Europe.<br /> Από την πλευρά του ο Άσελμπορν φοβάται ότι η ΕΕ θα χάσει την εμπιστοσύνη των πολιτών της, εάν σπάσουν οι αρμοί των κοινών πολιτισμικών αξιών. «Ένας κακώς νοούμενος εθνικισμός θα μπορούσε να οδηγήσει σε πραγματικό πόλεμο» προειδοποιεί.<br /> <br /> <a href="http://on-news.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Τρίζει κι επισήμως το «οικοδόμημα»… Έχουμε μόνο λίγους μήνες για τη σωτηρία της ΕΕ

Μέχρι σήμερα μια Ευρώπη χωρίς την Ευρωπαϊκή Ένωση ήταν αδιανόητη. Ωστόσο πυκνώνουν οι φωνές εκείνων που προειδοποιούν πλέον ανοιχτά για π...

Διαβάστε την συνέχεια

Ισλαμιστές υποδέχονται πρόσφυγες σε ελληνικά νησιά;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhf8YSvJt3AqgqZRZG44vHwogM_s3Eto0U8lmMmrUdMItUcYqRhoFqxIqNgSwqpQiAIb5IvsGv_3sPtSzdagrDEFnIJHDipcsXH2hLvbXher7P6DA4FU0vBJ7mA5DouVvBIMwC2VZhXFyA/s1600/islamistes+ypodexonte+prosfyges+sta+nisia.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhf8YSvJt3AqgqZRZG44vHwogM_s3Eto0U8lmMmrUdMItUcYqRhoFqxIqNgSwqpQiAIb5IvsGv_3sPtSzdagrDEFnIJHDipcsXH2hLvbXher7P6DA4FU0vBJ7mA5DouVvBIMwC2VZhXFyA/s1600/islamistes+ypodexonte+prosfyges+sta+nisia.jpg" /></a></div> <br /> <span style="font-size: large;">Γιατί κινητοποιήθηκε σήμερα το ΥΠΕΘΑ</span><br /> Ο έλεγχος στα ευρωπαϊκά σύνορα όπως μας θυμίζουν συχνά Μέρκελ-Σόϊμπλε- Γιούνκερ του Αιγαίου,φαίνεται ότι έχει πλέον ορισμένα θέματα που ελπίζουμε ότι θα έχουν προβληματίσει τις αρμόδιες ελληνικές αρχές.<br /> <br /> Αρκετές οργανώσεις εθελοντών έχουν κάνει την εμφάνισή τους στα ακριτικά νησιά και ειδικά στη Λέσβο. Σκοπός της παρουσίας τους να βοηθήσουν στη περίθαλψη των απελπισμένων προσφύγων-μεταναστών που βγαίνουν στις ακτές. Ποιος μπορεί να πει όχι σε τέτοια βοήθεια;<br /> <br /> Θα μας συγχωρήσετε την καχυποψία ,αλλά στις μέρες που ζούμε πως να την αποφύγεις;<br /> <br /> Υπάρχουν λοιπόν πληροφορίες και απόψεις που θέλουν κάποιες απ΄ αυτές τις οργανώσεις να μην είναι και τόσο “αθώες”. Κάποιες απ΄ αυτές φέρονται να έχουν ιδιαίτερες σχέσεις με “συνιστώσες” του Ισλάμ που δεν μπορεί καποιος να της χαρκτηρίσει “φιλήσυχες” . Και ορισμένες έχουν φθάσει στο σημείο να εκτελούν χωρίς καμία άδεια,εποπτεία και έλεγχο ακόμη και επιχειρήσεις …διάσωσης μεταναστών,με βάρκες! Ή έτσι τουλάχιστον διαφημίζουν με φωτογραφικό υλικό που αναρτούν στο διαδίκτυο και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Γιατί όπως λένε άνθρωποι που ζουν από πολύ κοντά το προσφυγικό δράμα στη Λέσβο, οι περισσότερες …επιχειρήσεις διάσωσης γίνονται μόνο και μόνο για τη…φωτογράφηση.<br /> <br /> Το ερώτημα είναι αν κάποια ελληνική υπηρεσία ελέγχει ποιοι πάνε στα ακριτικά νησιά, τι κάνουν και από που προέρχονται όλες αυτές οι φιλανθρωπικές οργανώσεις οι οποίες προφανώς από κάπου χρηματοδοτούνται.<br /> <br /> Ακόμη και η υποψία ότι ισλαμιστές “φροντίζουν” τους πρόσφυγες σε ελληνικά ύδατα και έδαφος καλό δεν κάνει σε κανέναν μας.<br /> <br /> Κι επίσης με ποιου την εξουσιοδότηση και τον έλεγχο κάποιοι που δηλώνουν εθελοντές κάνουν “επιχειρήσεις” διάσωσης; <br /> <br /> Έχουμε γράψει πολλές φορές ότι υπό τον μανδύα του ανθρωπισμού πολλοί θα προσπαθήσουν να “κρυφτουν”. Και κάποιοι απ΄ αυτούς είναι επικίνδυνοι. <br /> <br /> Καλό θα ήταν λοιπόν οι ελληνικές υπηρεσίες να έχουν το νου τους. Και να ελέγξουν σήμερα όχι αύριο ποιες οργανώσεις είναι πράγματι φιλανθρωπικές και ποιες απλά …το παίζουν.<br /> <br /> Οι πληροφορίες λένε ότι μόλις σήμερα υπηρεσίες των ΕΔ κινητοποιήθηκαν για το θέμα.<br /> <a href="http://www.onalert.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Ισλαμιστές υποδέχονται πρόσφυγες σε ελληνικά νησιά;

Γιατί κινητοποιήθηκε σήμερα το ΥΠΕΘΑ Ο έλεγχος στα ευρωπαϊκά σύνορα όπως μας θυμίζουν συχνά Μέρκελ-Σόϊμπλε- Γιούνκερ του Αιγαίου,φαίνετα...

Διαβάστε την συνέχεια

Τα ναρκωτικά και το κέρδος… στο πιο ανατρεπτικό κείμενο

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiyYFd0AjTjhGC7h-SWJanxfciNEBiHX6M3nFxBLEnV8OjxSm3pptvbBRjZCucVbZ8-CHHOQiIofg0OYb3VaIXHJTx-9gnPH7F5jbTfnOEcql6IV4CxqPRcteCW_Vu5FyxyL0V6r9Tyxe0/s1600/narkwtika.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiyYFd0AjTjhGC7h-SWJanxfciNEBiHX6M3nFxBLEnV8OjxSm3pptvbBRjZCucVbZ8-CHHOQiIofg0OYb3VaIXHJTx-9gnPH7F5jbTfnOEcql6IV4CxqPRcteCW_Vu5FyxyL0V6r9Tyxe0/s1600/narkwtika.jpg" /></a></div> <blockquote class="tr_bq"> <em><strong>Τα Ναρκωτικά είναι αναμφίβολα η Μάστιγα του 20ου και του 21ου αιώνα και ένα από τα κορυφαία θέματα διεθνούς ασφάλειας. Το μεγαλύτερο ποσοστό του παγκόσμιου πληθυσμού είναι άμεσα η έμμεσα επηρεασμένο από την βιομηχανία των Ναρκωτικών (όχι βεβαίως ως χρήστης αλλά κυρίως ως θύμα της εγκληματικότητας που δημιουργεί ως υποπαράγωγο, η διακίνηση και χρήση ναρκωτικών).</strong></em></blockquote> Τα Ναρκωτικά υπήρχαν πάντα ως φυσικό προϊόν και πηγαίνοντας πίσω στην Ιστορία θα βρούμε πολλές αναφορές για την ύπαρξη και την χρήση των Ναρκωτικών, είτε για θρησκευτικούς είτε για ιατρικούς σκοπούς. Στην εποχή μας και ειδικά μετά τον 19 αιώνα τα ναρκωτικά και η παραγωγή τους εξελίχθηκαν παράλληλα με την επιστήμη και σήμερα χωρίζονται στα φυσικά επεξεργασμένα ναρκωτικά και τα αμιγώς συνθετικά.<br /> Θα ήταν πλεονασμός να προσπαθήσουμε να περιγράψουμε εδώ τις καταστροφικές συνέπειες της χρήσης των ναρκωτικών, εφόσον λίγο πολύ όλοι τις ξέρουμε χωρίς να χρειάζεται να είμαστε ειδικοί επιστήμονες. Οι παρενέργειες της χρήσης ναρκωτικών είναι επίσης γνωστές, αυτό που όμως δεν φωτίζεται αρκετά είναι ότι τα ναρκωτικά είναι μόνο ένας από τους διάφορους καταστρεπτικούς και θανατηφόρους παράγοντες που υπάρχουν γύρω μας.<br /> <strong>Αν ανατρέξουμε στα στοιχεία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας θα εκπλαγούμε δυσάρεστα όταν ανακαλύψουμε τις επιπτώσεις από την χρήση / κατάχρηση Αλκοόλ και Καπνού. Μια και ζούμε στην εποχή της πληροφορίας, όλοι έχουμε μία γενική αίσθηση της ζημιάς που προκαλούν το Αλκοόλ και ο Καπνός χωρίς να χρειάζεται να ξέρουμε ακριβή στατιστικά στοιχεία. </strong><br /> <strong></strong><br /> Η θεμελιώδης διαφορά μεταξύ των τριών, είναι ότι τα ναρκωτικά έχουν τεράστια κοινωνική επίπτωση εν αντιθέσει με το Αλκοόλ και τον Καπνό. Το Αλκοόλ και ο Καπνός επιβαρύνουν κυρίως τον χρήστη και σε μικρότερο βαθμό το άμεσο περιβάλλον του χρήστη, οι κοινωνικές δε επιπτώσεις από την χρήση αυτών των ουσιών είναι δευτερεύουσες (π.χ. Σύστημα Υγείας).<br /> Τα ναρκωτικά όμως, λόγω της ποινικοποίησης τους, έχουν ως συνέπεια την τρομακτική αύξηση της κερδοφορίας τους ως προϊόν και δημιουργούν ένα ευρύτερο κύκλο παρανομίας ως επίπτωση της δραστηριότητας γύρω από αυτά, όπως: Οργανωμένες συμμορίες, λαθρεμπόριο όπλων, πορνεία, κλοπές, φόνους, ξέπλυμα μαύρου χρήματος, διαφθορά δημόσιων λειτουργών, πολεμικές συρράξεις κ.λπ.<br /> <strong>Τα ναρκωτικά δεν ήταν πάντα ποινικοποιημένα, σε πολλές χώρες μέχρι τις αρχές του 20α. η χρήση ήταν νόμιμη. Ας μην ξεχνάμε το Παγκόσμιο Ιστορικό Αίσχος του «Πολέμου του Οπίου», όπου η τότε παντοκράτειρα Αγγλία κήρυξε τον πόλεμο εναντίον της Κινεζικής Αυτοκρατορίας γιατί είχε θέσει εκτός νόμου το εμπόριο και την χρήση του Οπίου. </strong><br /> Η Κίνα έχασε τον πόλεμο και αναγκάστηκε να ανακαλέσει τον νόμο περί απαγόρευσης του Οπίου και η Αγγλία… υπερήφανα συνέχισε να είναι το πρώτο κράτος Έμπορος Ναρκωτικών. Ευτυχώς κανένας άλλος δεν ακολούθησε το παράδειγμα της για αρκετά χρόνια. Αργότερα τα ναρκωτικά χρηματοδότησαν πολλού πολέμους, εμφυλίους, επαναστάσεις, συγκαλυμμένες επιχειρήσεις μυστικών υπηρεσιών (CIA, KGB, κ.λπ.), απελευθερωτικά κινήματα και ούτω καθεξής.<br /> Το ερώτημα είναι γιατί τα ναρκωτικά και όχι κάτι άλλο. Η απάντηση είναι εύκολη (τη λέξη εύκολη θα την δείτε να επαναλαμβάνεται πολλές φορές πιο κάτω) και αφορά το τεράστιο ποσοστό καθαρού κέρδους στα ναρκωτικά, ο μικρός όγκος του προϊόντος, η εύκολη συσκευασία και η εύκολη και γρήγορη διακίνηση / διανομή το κάνουν το ιδανικό προϊόν για αυτό το σκοπό.<br /> <a href="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2015/11/cocaine.jpg" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" class="aligncenter size-full wp-image-140873" height="142" src="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2015/11/cocaine.jpg" title="cocaine" width="280" /></a><br /> <div style="text-align: left;"> <strong>Ναι, όμως αλλά όλα αυτά δεν εξηγούν επαρκώς το γιατί τα ναρκωτικά είναι το ιδανικό εργαλείο για όλους αυτούς τους σκοπούς. Η απάντηση είναι οφθαλμοφανής, το ΚΕΡΔΟΣ. Αν κάποιος θέλει πραγματικά να μειώσει το πρόβλημα των Ναρκωτικών σε επίπεδο αμελητέο, δεν έχει παρά να εκμηδενίσει το ΚΕΡΔΟΣ. Αν σκοτώσεις το ΚΕΡΔΟΣ σκοτώνεις το ΕΜΠΟΡΙΟ, δεν νομίζω ότι χρειάζεται να είσαι διάνοια για να το αντιληφθείς αυτό.</strong></div> Γιατί λοιπόν δεν κάνουμε ακριβώς αυτό; Δεν υπάρχουν εύκολες απαντήσεις, η πιο λογικοφανής απάντηση, είναι τα οργανωμένα συμφέροντα που κρύβονται πίσω από τη δραστηριότητα αυτή, τα οποία φορώντας την Τήβεννο της Ηθικής εμποδίζουν τον οποιονδήποτε πραγματικό έλεγχο του προβλήματος.<br /> Ποιος θα μπορούσε να είναι αυτός ο τρόπος; Δεν θα μπω στη διαδικασία των απλουστευτικών και εύκολων προτάσεων, γιατί είναι ένας πολύ ολισθηρός δρόμος. Πιστεύω δε, ότι υπάρχουν πιο έξυπνοι και ειδικοί από μένα για να απαντήσουν σε αυτό. Γι’ αυτό θα αρκεστώ να παραθέσω ένα πείραμα που εφάρμοσε μία κεντροευρωπαϊκή χώρα πριν κάποια χρόνια. Για ευκολία θα την ονομάσω «Μπλε Χώρα».<br /> <strong>Η Μπλε Χώρα λοιπόν, αποφάσισε να αποποινικοποιήσει τη χρήση όλων των τύπων των Ναρκωτικών, όχι όμως και την εμπορία (μη βιαστείτε να πείτε ότι υπάρχουν κι άλλες χώρες που το κάνουν αυτό, γιατί το γνωρίζω). Αυτό που έκανε διαφορετικά, είναι ότι πήγε ένα μεγάλο βήμα πιο κάτω…</strong><br /> Κάλεσε όλους τους εξαρτημένους να παρουσιαστούν εθελοντικά σε ιατρικά κέντρα που δημιούργησε σε εθνικό επίπεδο, σε κάθε πόλη και σε κάθε γειτονιά. Το δέλεαρ ήταν η παροχή των ναρκωτικών ΔΩΡΕΑΝ, κάτι δηλαδή που σκότωνε το ΚΕΡΔΟΣ, άρα το Εμπόριο. Έθετε δε τους χρήστες σε υγειονομική επίβλεψη, σταματούσε τους θανάτους από υπερβολική δόση, μπλόκαρε την εγκληματικότητα ως απόρροια του εμπορίου ναρκωτικών, κ.λπ.<br /> Ο κάθε χρήστης, μετά από λίγες μέρες παρατήρησης όπου καθοριζόταν ο τύπος του ναρκωτικού και η δοσολογία την οποία είχε ανάγκη, αποκτούσε μία ηλεκτρονική ταυτότητα η οποία του έδινε πρόσβαση στο ναρκωτικό του δωρεάν, σε συγκεκριμένα φαρμακεία και υγειονομικά κέντρα.<br /> <a href="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2015/11/DRUGS_PROFIT.jpg" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" class="alignright size-medium wp-image-140874" height="177" src="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2015/11/DRUGS_PROFIT-300x190.jpg" title="DRUGS_PROFIT" width="280" /></a><strong>Εάν ο χρήστης το επιθυμούσε και με την βοήθεια κοινωνικών λειτουργών, έμπαινε σε ένα πρόγραμμα εργασίας ώστε σταδιακά να επανενταχθεί κοινωνικά και σε μία δεύτερη φάση αν το επιθυμούσε έμπαινε σε πρόγραμμα απεξάρτησης. Υπήρχαν βεβαίως πολλά περιθώρια βελτίωσης του Πειραματικού αυτού Μοντέλου γιατί το πρόβλημα είναι πολυσύνθετο, δεν έπαυε όμως να είναι μια πολύ καλή αρχή.</strong><br /> Ούτε εγκλεισμοί, ούτε ιδρύματα, ούτε δικαστήρια, ούτε κοινωνικός στιγματισμός και διασυρμός. Το πρόγραμμα σε μεγάλο βαθμό πέτυχε εξαιρετικά αποτελέσματα και στο τέλος… ΚΑΤΑΡΓΗΘΗΚΕ μετά χιλίων επαίνων. Γιατί; Διότι οι πιέσεις που δέχτηκε η Μπλε Χώρα να ακυρώσει το πρόγραμμα από τις γειτονικές της χώρες ήταν ασφυκτικές. Το κράτησε για μερικά χρόνια και τελικά ενέδωσε.<br /> Η δικαιολογία των γειτονικών χωρών, ήταν ότι δεχόντουσαν μεγάλη πίεση από τους δικούς τους χρήστες και οργανώσεις να εφαρμόσουν το ίδιο πρόγραμμα, αλλά η κοινωνία τους και οι θρησκευτικές οργανώσεις τους δεν ήταν ώριμες να δεχτούν ένα τόσο αντισυμβατικό μοντέλο αντιμετώπισης του προβλήματος των Ναρκωτικών…<br /> <strong>Είναι πλέον προφανές ότι το τιμωριτικό μοντέλο της αντιμετώπισης του προβλήματος των Ναρκωτικών έχει αποτύχει παταγωδώς παντού και είναι καιρός να βρούμε άλλους τρόπους αντιμετώπισης του θέματος. Όσο δε κλείνουμε τα μάτια στον παράγοντα ΚΕΡΔΟΣ η αποτυχία θα διαιωνίζεται. </strong><br /> <!-- /metas --> <br /> <div style="text-align: left;"> <strong>George Anagnostopoulos…</strong></div> <a href="http://www.defence-point.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Τα ναρκωτικά και το κέρδος… στο πιο ανατρεπτικό κείμενο

Τα Ναρκωτικά είναι αναμφίβολα η Μάστιγα του 20ου και του 21ου αιώνα και ένα από τα κορυφαία θέματα διεθνούς ασφάλειας. Το μεγαλύτερο ποσο...

Διαβάστε την συνέχεια

17 χρόνια μετά, ο Οτσαλάν στέλνει την Ελλάδα στο δικαστήριο

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhqfVz2hXPTzHrg6V6kyqZRyy9H8y-hYhCViJm7UJTSRYFW9dcNVncCqSzfYmeWUSwZ1AmXn1S4M6US5krL_Zkdup7FWUkR733Jj4hhTWOxac4CEtaFZTmNwx3yFJzH3JYiLsIrSGXp8aU/s1600/Otsalan1.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhqfVz2hXPTzHrg6V6kyqZRyy9H8y-hYhCViJm7UJTSRYFW9dcNVncCqSzfYmeWUSwZ1AmXn1S4M6US5krL_Zkdup7FWUkR733Jj4hhTWOxac4CEtaFZTmNwx3yFJzH3JYiLsIrSGXp8aU/s1600/Otsalan1.jpg" /></a></div> <br /> Τη Δευτέρα 9 Νοεμβρίου εκδικάζεται στην Αθήνα η αγωγή του Αμπντουλάχ Οτσαλάν κατά του Ελληνικού Δημοσίου για την παράδοσή του στους Τούρκους το 1999. Το WE κάνει μια αναδρομή στο πολιτικό και διπλωματικό θρίλερ που οδήγησε στη φυλάκιση του Κούρδου ηγέτη: το χρονικό, οι πρωταγωνιστές, το παρασκήνιο, οι μυστικές υπηρεσίες και τα σημεία που παραμένουν θολά μετά από 17 χρόνια<br /> <br /> <b>Ιωάννα Ηλιάδη</b><br /> <div class="byline"> <div class="date"> </div> </div> <div id="div-gpt-ad-1418214929464-0" style="display: none; margin-bottom: 10px; width: 620px;"> <div id="google_ads_iframe_/4834629/News247_ROS_620x40_0__container__" style="border-image: none; border: 0pt currentColor;"> <iframe frameborder="0" height="40" id="google_ads_iframe_/4834629/News247_ROS_620x40_0" marginheight="0" marginwidth="0" name="google_ads_iframe_/4834629/News247_ROS_620x40_0" scrolling="no" style="border-image-source: none; border: 0px currentcolor; vertical-align: bottom;" width="620"></iframe></div> </div> <!-- Widget id 1721155 rendered in 0.001321848 seconds. --> <!-- Widget id 2730526 rendered in 0.001184194 seconds. --> <!-- Widget id 1769158 rendered in 0.001293583 seconds. --> <!-- News247_ROS_620x40 --> <br /> <div itemprop="articleBody"> <div class="storyContent "> <div class="prologue"> Την Τρίτη 16 Φεβρουαρίου η Ελλάδα ξυπνούσε με την εικόνα του Αμπντουλάχ Οτσαλάν να μεταφέρεται δέσμιος με δεμένα τα μάτια του, στις τουρκικές φυλακές.<br /> Ένα μακρύ παρασκήνιο με πρωταγωνιστές μέλη της ελληνικής κυβέρνησης, πράκτορες και μυστικές υπηρεσίες διαφόρων χωρών, άρχισε να ξεδιπλώνεται στα μέσα ενημέρωσης.  Η τουρκική κυβέρνηση έδωσε στη δημοσιότητα βίντεο με σκηνές από τη μεταφορά του Κούρδου ηγέτη με το ιδιωτικό Φάλκον.<br /> Ο μυθικός ηγέτης των Κούρδων, είχε προδοθεί στο Ναϊρόμπι της Κένυας και είχε παραδοθεί στις τουρκικές αρχές, ξεσηκώνοντας έντονες αντιδράσεις και πλήθος διαδηλώσεων τόσο στην Ελλάδα όσο και στο Εξωτερικό.</div> <div class="body"> <div id="ebzNative_above"> </div> <center class="ebz_native_center" style="height: 0px; margin: auto; overflow: hidden; width: auto;"> <div style="color: #888888; font-size: 10px; padding-bottom: 5px; padding-top: 10px;"> ADVERTISEMENT</div> <div id="ebzNative"> </div> </center> <br /> <div class="inlineElementPicture"> <img alt="" src="http://news247.gr/eidiseis/weekend-edition/article3760418.ece/BINARY/w660/ocalanblindfolded2.jpg" title="" /> </div> <br /> Το κέντρο της Αθήνας σείεται από τις διαδηλώσεις, την ώρα που Κούρδοι καταλαμβάνουν το κτίριο της ελληνικής πρεσβείας στο Λονδίνο. Στη Γερμανία γίνονται οδομαχίες, ενώ καταλαμβάνονται πρεσβείες σε Ζυρίχη και Βέρνη.<br /> Σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τη στάση της ελληνικής κυβέρνησης, οι Κούρδοι πολιτικοί πρόσφυγες – για πρώτη φορά στην ιστορία του ελληνικού κράτους - αυτοπυρπολούνται μπροστά στις ελληνικές πρεσβείες ανά την Ευρώπη.<br /> Κούρδοι σκοτώνονται και από πυρά Ισραηλινών στο Βερολίνο, όταν προσπάθησαν να εισβάλουν και να το καταλάβουν το προξενείο.<br /> Στην Αθήνα, παραιτούνται τρεις υπουργοί: τότε υπουργός Εξωτερικών Θεόδωρος Πάγκαλος, και οι υπουργοί Εσωτερικών και Δημόσιας Τάκης Α. Παπαδόπουλος και Φ. Πετσάλνικος.<br /> <br /> <div class="inlineElementPicture"> <img alt="" src="http://news247.gr/eidiseis/weekend-edition/article3760167.ece/BINARY/w660/protest2.jpg" title="" /> </div> <br /> <br /> <div class="inlineElementPicture"> <img alt="" src="http://news247.gr/eidiseis/weekend-edition/article3760165.ece/BINARY/w660/protest.jpg" title="" /> </div> <br /> Οι τηλεοράσεις και τα ραδιόφωνα αρχίζουν να ξεπλέκουν το νήμα της ιστορίας. Τα συνθηματικά που χρησιμοποιούσαν οι πρωταγωνιστές για να μην τους καταλαβαίνουν όταν μιλάνε για το θέμα, διαδίδονται πλέον ευρέως. Ο υπουργός Εξωτερικών <strong>Θεόδωρος Πάγκαλος</strong> αποκαλούνταν «μεγάλος τραγουδιστής», ο πράκτορας <strong>Σάββας Καλεντερίδης</strong> «δεσποινίδα Κατεχάκη» και η πρεσβευτική κατοικία «εθνικά χρώματα», ενώ ο <strong>Οτσαλάν</strong> «γιαγιά»!<br /> Την προηγούμενη νύχτα, λίγο μετά τις 8 την Δευτέρα το βράδυ,  στην ελληνική πρεσβεία στο Ναϊρόμπι παιζόταν η τελευταία πράξη ενός πολιτικο-διπλωματικού μαραθωνίου με αρκετή δόση κατασκοπείας, οι πλήρεις λεπτομέρειες του οποίου δεν έχουν αποκαλυφθεί σε όλο το εύρος τους ούτε μέχρι σήμερα, σχεδόν 17 χρόνια μετά.<br /> Ο Κούρδος ηγέτης "χάθηκε" μέσα από την ελληνική πρεσβεία και μετά από λίγες ώρες η Άγκυρα τον εμφάνιζε σε βίντεο να οδεύει κρατούμενος κάτω από δρακόντεια μέτρα ασφαλείας προς την απομόνωσή του.<br /> Σύμφωνα με το ντοκιμαντέρ και το βιβλίο «Τελευταίο Πραξικόπημα» του Τούρκου δημοσιογράφου Μεχμέτ Αλί Μπιράντ, η CIA παρέδωσε τον Αμπντουλάχ Οτσαλάν στις Τουρκικές μυστικές υπηρεσίες στο Ναϊρόμπι, λίγη ώρα μετά αφού τον είχε παραλάβει από την ελληνική πρεσβεία.<br /> «Περπατούσε προς το αεροσκάφος έχοντας στο ένα χέρι τη βαλίτσα και στο άλλο το κομπολόι, χωρίς να υποψιάζεται τίποτα. Είχε την πεποίθηση ότι θα μεταβεί στην Ολλανδία. Μόλις μπήκε μέσα έπεσαν πάνω του τρία άτομα και δεν μπόρεσε να αντιδράσει. Κατάλαβε τότε, ότι η περιπετειώδης διαδρομή του, που είχε αρχίσει από τη Συρία πριν από τέσσερις μήνες, είχε φτάσει στο τέλος της».<br /> Έκτοτε, παραμένει φυλακισμένος σε πλήρη απομόνωση στην ειδική φυλακή που κατασκευάστηκε στο νησί Ιμραλί, χωρίς να έχει δικαίωμα να συναντηθεί με τους δικηγόρους του, να κάνει χρήση τηλεφώνου, να αλληλογραφήσει ή να δει τηλεόραση. Έχει μόνο περιορισμένη πρόσβαση σε ανάγνωση εφημερίδων κι επικοινωνεί γραπτώς με τους οικείους του.<br /> <br /> <div class="inlineElementPicture"> <img alt="" src="http://news247.gr/eidiseis/weekend-edition/article3760159.ece/BINARY/w660/oc3.jpg" title="" /> </div> <br /> <h3> Η παράδοση Οτσαλάν ρήγμα στην εικόνα της κυβέρνησης Σημίτη. Πώς σώζεται από τους βομβαρδισμούς στη Γιουγκοσλαβία</h3> "Η σύλληψη του Οτσαλάν αποτέλεσε μία κρίση, η ευθύνη για την οποία αποδίδεται από την κοινή γνώμη στην κυβέρνηση Σημίτη, με αποτέλεσμα το τότε  κυβερνών κόμμα ΠΑΣΟΚ να οδηγηθεί το 1999 στις δημοσκοπήσεις στο  χαμηλότερο ποσοστό του  από τότε που ανέλαβε για πρώτη φορά την εξουσία στις εκλογές του 1981", αναφέρει στο <strong>WE</strong> του <strong><a href="http://news247.gr/" title="">Νews247</a></strong> o καθηγητής στρατηγικής επικοινωνίας <strong>Αθανάσιος Ν. Σαμαράς</strong>.<br /> Τελικά, η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ διασώζεται στις ευρωεκλογές του 1999 με μία σχετικά ήπια ήττα της τάξης του 3%, η οποία του επιτρέπει στην συνέχεια να ανακάμψει και να κερδίσει στο νήμα τις εκλογές του 2000.<br /> Η ήττα ήταν ήπια, γιατί εν τω μεταξύ προέκυψε ο βομβαρδισμός της Γιουγκοσλαβίας και άρχισε η πολεμική ειδησεογραφία να κυριαρχεί στην επικαιρότητα.<br /> "Ο βομβαρδισμός της Γιουγκοσλαβίας από τις ΗΠΑ για το Κόσοβο οδήγησε στην άνοδο αυτού του θέματος στην κορυφή της ημερησίας διάταξης με αντίστοιχη έκλειψη των ειδησεογραφικών αναφορών στον Οτσαλάν. Η εναλλαγή ενός θέματος με σαφέστατα αρνητική λειτουργία για την κυβέρνηση με ένα θέμα με ουδέτερη λειτουργία λειτούργησε ακούσια ως μία αποτελεσματική διαδικασία διαχείρισης κρίσεων, Μία διαδικασία η οποία δεν οφείλεται στην στρατηγική επικοινωνία του ΠΑΣΟΚ αλλά στην αλληλουχία των γεγονότων και την εγγενή τους δυναμική" εκτιμά ο καθηγητής Αθ. Σαμαράς.<br /> Είναι μάλιστα χαρακτηριστικό το άρθρο του Ηλία Νικολακόπουλου με τίτλο "Θετική στροφή για Πρωθυπουργό και κυβέρνηση",  στις 3/5/1999: "Οι βομβαρδισμοί του ΝΑΤΟ στη Γιουγκοσλαβία, που συνεχίζονται αδιάκοπα από τα τέλη Μαρτίου, και η διάχυτη ανησυχία για ενδεχόμενη παράταση (ή και γενίκευση) των πολεμικών συγκρούσεων έχουν επηρεάσει καθοριστικά την ελληνική κοινή γνώμη, η οποία, εγκαταλείποντας την εσωστρεφή μεμψιμοιρία που επικρατούσε πριν από λίγους μήνες, υιοθετεί σήμερα σαφώς θετικότερη στάση για το σύνολο των ελληνικών πολιτικών δυνάμεων. Η κυβέρνηση και ο Πρωθυπουργός είναι οι άμεσα ωφελημένοι από αυτήν την εξέλιξη, αφού, ύστερα από μια μακρά περίοδο παγιωμένου αρνητικού κλίματος (από τα τέλη του 1997 έως και τις αρχές του 1999), έχουν σήμερα, σε μεγάλο βαθμό, ανακτήσει τη θετική εικόνα που διέθεταν κατά τον πρώτο χρόνο της τρέχουσας τετραετίας".<br /> <br /> <div class="inlineElementPicture"> <img alt="" src="http://news247.gr/eidiseis/weekend-edition/article3760162.ece/BINARY/w660/pagk_sim1999.jpg" title="" /> </div> <br /> <h3> Ο Οτσαλάν κατά του ελληνικού Δημοσίου για να δικαιωθεί</h3> Το 2008 οι δικηγόροι του Οτσαλάν καταθέτουν αγωγή κατά της Ελλάδας, με σκοπό όπως υποστηρίζουν "να αναδειχτεί η παράβαση της νομιμότητας από το ελληνικό κράτος, να φανούν οι συνθήκες κάτω από τις οποίες έγινε η παράδοση του Α. Οτσαλάν, να μαθευτεί πώς έγινε αυτό το έγκλημα σε βάρος του, να αποκαλυφθούν οι ένοχοι και να αποδοθεί δικαιοσύνη". Το ποσό που διεκδικούν είναι συμβολικό, καθώς περισσότερη σημασία έχει η αναγνώριση της προδοσίας.<br /> Η δίκη αυτή ξεκινάει τη Δευτέρα 9 Νοεμβρίου στο Διοικητικό πρωτοδικείο της Αθήνας, με χαρακτηριστική καθυστέρηση.<br /> Το χρονολόγιο της υπόθεση Οτσαλάν, που ακολουθεί, έχει προκύψει από τη δημοσιογραφική έρευνα, αν και ακόμα παραμένει ατελές, καθώς δεν έχουν γίνει γνωστές όλες οι πτυχές της ιστορίας.<br /> <!--Set Video Map Fields to Request--> <!--End Set--> <iframe frameborder="0" height="800" src="https://s3.amazonaws.com/uploads.knightlab.com/storymapjs/7d02ed749b73486ce836b0c3e9281058/to-khroniko-tes-paradoses-otzalan/index.html" width="100%"></iframe>            </div> </div> </div> <a href="http://news247.gr/" target="_blank">πηγή</a>

17 χρόνια μετά, ο Οτσαλάν στέλνει την Ελλάδα στο δικαστήριο

Τη Δευτέρα 9 Νοεμβρίου εκδικάζεται στην Αθήνα η αγωγή του Αμπντουλάχ Οτσαλάν κατά του Ελληνικού Δημοσίου για την παράδοσή του στους Τούρκ...

Διαβάστε την συνέχεια

Μέρος Α' - Moody’s, Ερντογάν και δημόσιες σχέσεις Γιούνκερ

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjK6NlbEVQe-GngcAXPP1VhZAQRmj3_9JdsNA22F5Utxi-syqCF05_S9NSkZhKV9PM56lxex6TJjEYmKZBo5WCnmkDnRzU8U175Y9EpcY34VBtnF9fQC7Y2WOnDwRMnZcR-apGCmT0hMaQ/s1600/greece.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjK6NlbEVQe-GngcAXPP1VhZAQRmj3_9JdsNA22F5Utxi-syqCF05_S9NSkZhKV9PM56lxex6TJjEYmKZBo5WCnmkDnRzU8U175Y9EpcY34VBtnF9fQC7Y2WOnDwRMnZcR-apGCmT0hMaQ/s1600/greece.jpg" /></a></div> <br /> <br />Μέχρι σχετικά πρόσφατα, προτού τουλάχιστον ενσκήψει η σφοδρή οικονομική κρίση στην Ελλάδα και αποδιοργανώσει συνολικότερα το ελληνικό κράτος, οι ενασχολούμενοι με τις διεθνείς σχέσεις και την άμυνα της χώρας, συνήθιζαν να θέτουν το εξής ερώτημα: Που το πάει η Τουρκία; Στις σημερινές συνθήκες και ιδιαίτερα τον τελευταίο καιρό ολοένα και περισσότερο, το ερώτημα που δείχνει να τίθεται είναι λίγο διαφορετικό: Που το πάνε Ευρωπαϊκή Ένωση και ΗΠΑ με την Τουρκία…<div> <br /><div> Του <b>Ζαχαρία Μίχα</b>*<br /><br />Αυτό το ερώτημα δείχνει διαφορετικό. Σε κάθε περίπτωση αντανακλά και αποτυπώνει έναν κόσμο σε σύγχυση, έναν κόσμο που ταλαιπωρείται από τη σύγκρουση των ισχυρών σε κάθε επίπεδο, με τελικό στόχο τον επανακαθορισμό των παγκοσμίων ισορροπιών. Και σε αυτό το πλαίσιο, η περιοχή της Νοτιοανατολικής Μεσογείου, όπου η γεωγραφία έχει «καταδικάσει» την Ελλάδα να βρίσκεται και να επιβιώνει στο άναρχο – υπό την έννοια της απουσίας αρχής για την επιβολή ενός συστήματος κανόνων, που θα το ονομάζαμε Δίκαιο – διεθνές περιβάλλον, αυτό γίνεται περισσότερο αντιληπτό.<br /><br />Το σημείωμα που ακολουθεί χωρίζεται σε δύο μέρη. Στο πρώτο έμφαση θα δοθεί σε τρία γεγονότα του τελευταίου διαστήματος που ήγειραν το κεντρικό ζήτημα που αποκαλύπτει ο τίτλος της ανάλυσης. Το δεύτερο μέρος που θα παρουσιαστεί αύριο, η παρούσα ανάλυση θα καταπιαστεί με την εξέταση του πλαισίου που ορίζουν οι σχέσεις Ηνωμένων Πολιτειών με τη Ρωσία στις περιφερειακές εξελίξεις και ειδικότερα στην αντιμετώπιση της Τουρκίας, που επηρεάζει άμεσα την ελληνική ασφάλεια…<br /><br />Τις τελευταίες εβδομάδες, την επικαιρότητα απασχόλησαν δυο-τρία διαφορετικά εκ πρώτης όψεως ζητήματα, τα οποία όμως θα μπορούσαν να ειδωθούν υπό το πρίσμα των εξελίξεων στη γειτονική μας χώρα. Το πρώτο είναι η έκθεση του γνωστού Οίκου Πιστοληπτικής Αξιολόγησης (rating agency), τη Moody’s, να ασχολείται με την Ελλάδα θέτοντας το ερώτημα εάν «μπορεί η Ελλάδα να αποτελέσει απειλή για τις προοπτικές της παγκόσμιας ανάκαμψης», όπως αυτό συμπυκνώθηκε από το «liberal.gr» σε σχετικό ρεπορτάζ.<br /><br />Η απάντηση είναι καταφατική για τον αναλυτή του Οίκου, Alastair Wilson, «ο οποίος είναι γενικός διευθυντής για τον κλάδο του οίκου που ασχολείται με διεθνείς κινδύνους που άπτονται των εθνικών οικονομιών». Οι γεωπολιτικές αναταράξεις, κυρίως στην περιοχή της Μέσης Ανατολής και στην Ελλάδα, δεν μπορούν να αγνοηθούν καθώς παραμένουν μια υποβόσκουσα απειλή για τις διεθνείς κρατικές πιστοληπτικές αξιολογήσεις.<br /><br />Η έκθεση επισημαίνει την αστάθεια στη Μέση Ανατολή λόγω των τεκταινομένων στη Συρία και το προσφυγικό πρόβλημα που έχει πλήξει την Ελλάδα να μη βρίσκει λύση, με αποτέλεσμα ο παράγων «γεωπολιτική αβεβαιότητα» να μη λείπει από τις αναλύσεις «εκτίμησης κινδύνου» (risk assessment).<br /><br />Το δεύτερο γεγονός ήταν οι τουρκικές εκλογές, με τη θριαμβευτική επικράτηση του κόμματος του προέδρου Ερντογάν, του AKP, αναδεικνύοντάς τον στην αδιαμφισβήτητη ηγετική προσωπικότητα στην Τουρκία για το προσεχές διάστημα, ένα πρόσωπο που έχει καταφέρει να συσπειρώσει το μισό τουρκικό κράτος. Είναι πανίσχυρος, έχει όμως διχάσει σοβαρά τη χώρα. Το AKP εξελίσσεται σταδιακά σε ένα κόμμα-κράτος (party-state), το οποίο έχει ενσωματώσει τον ισλαμικό χαρακτήρα της χώρας με τον εθνικισμό του Μουσταφά Κεμάλ, εξαερώνοντας εκλογικά τους αντιπάλους του. Οι ίδιοι παράγοντες όμως που έχουν οδηγήσει τον Ερντογάν να μεσουρανεί στα πολιτικά πράγματα της Τουρκίας, εξηγούν – διερμηνεύουν και την εκ νέου επιτυχία του φιλοκουρδικού κόμματος HDP να σπάσει το αντιδημοκρατικό πλαφόν του 10%, μπαίνοντας στη Βουλή.<br /><br />Αυτό είναι ένα πρόβλημα που η Τουρκία θα το βρει μπροστά της, καθώς η προοπτική ανάδυσης κουρδικής κρατικής οντότητας εξαιτίας της πολεμικής σύρραξης στην Τουρκία, θα ανοίξει νομοτελειακά νέο κεφάλαιο στην ιστορία της προσπάθειας των Κούρδων να αποκτήσουν τη δική τους πατρίδα. Το μέγα πρόβλημα όμως είναι η γεωγραφική γειτνίαση των Κούρδων που ζουν στην Τουρκία, με αυτούς που ζουν στη Συρία, το Ιράκ και το Ιράν.<br /><br />Κατά συνέπεια, οι φυγόκεντρες τάσεις είναι η φυσιολογική εξέλιξη σε όλες τις εμπλεκόμενες χώρες. Η καταπίεση και ο στρατιωτικός νόμος είναι ο ένας τρόπος να κρατηθεί μια χώρα ενωμένη. Πρόκειται όμως για μια πολιτική με ισχυρές παρενέργειες, η οποία μάλιστα τη σήμερον ημέρα, περισσότερο από ποτέ, αναμένεται να δώσει ισχυρή λαβή σε περιφερειακούς και διεθνείς δρώντες να ανακατευθούν στα εσωτερικά ζητήματα της Τουρκίας.<br /><br />Η αξιοποίηση των κουρδικών πληθυσμών που ζουν στο έδαφος της γειτονικής χώρας με στόχο να επηρεαστεί η εξωτερική πολιτική του είναι ο κανόνας δεκαετιών σε αυτή τη γωνιά του πλανήτη, αν και την ίδια στιγμή, η λογική θεώρηση των πραγμάτων διακρίνει ως κοινό συμφέρον την αποτροπή του εδαφικού ακρωτηριασμού, κάτι που θα έπρεπε να οδηγήσει σε συνεργασία. Το θέμα των Κούρδων δεν είναι όμως το μοναδικό πρόβλημα στην περιοχή.<br /><br />Ερχόμενοι λίγο πιο κοντά στην περιοχή μας, η τρίτη εξέλιξη που συνδέεται με τις δυο προηγούμενες, έρχεται από τον πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Λουξεμβούργιο Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, ο οποίος επί της ουσίας αμφισβήτησε την κυριαρχία της Ελλάδας στο Αιγαίο, ζητώντας από κοινού περιπολίες με την Τουρκία, που θα οδηγούσαν σε de facto αποδοχή, ή έστω νομιμοποίηση, δια της μεθόδου της υποτίμησης των αιτιάσεων της Άγκυρας για το καθεστώς του Αιγαίου, με το επιχείρημα ότι αποτελεί «θάλασσα ειδικών περιστάσεων», όπου -εν ολίγοις- το υπάρχον διεθνές δίκαιο δεν είναι επαρκές για να ρυθμίσει την «ειδική κατάσταση» που επικαλούνται οι Τούρκοι.<br /><br />«Είχα π.χ. προτείνει και αντιμετώπισα μεγάλες αντιδράσεις, Έλληνες και Τούρκοι να διαθέσουν μια κοινή ακτοφυλακή μεταξύ της Τουρκίας και των ελληνικών νησιών. Οι Τούρκοι συμφωνούν, οι Έλληνες όχι. Πού ζούμε; Το θέμα είναι ότι πρέπει να τσακωνόμαστε τώρα για 10 χιλιόμετρα θαλάσσιου πλάτους, ποιος είναι πού και για ποιο πράγμα αρμόδιος ή να σώσουμε ανθρώπινες ζωές; Μερικές φορές μιλάμε μακριά από τα πραγματικά θέματα της ζωής», ήταν η σχετική αναφορά του Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, ο οποίος για να «χρυσώσει το χάπι», συμπλήρωσε ότι ομίλησε για «ευρωπαϊκά οργανωμένη ακτοφυλακή», δεσμευόμενος να υποβάλει σχετική πρόταση εντός του έτους.<br /><br />Ο κ. Γιούνκερ βέβαια, δεν εξήγησε τι ακριβώς θα κάνει αυτή η Ακτοφυλακή. Θα στέλνει όσους επιχειρούν να περάσουν τα σύνορα πίσω στην Τουρκία; Μα δεν αντιλαμβάνεται ότι εάν η Άγκυρα συνεργαζόταν, οι άνθρωποι αυτοί ποτέ δεν θα έπεφταν στα νερά του Αιγαίου, χωρίς να γνωρίζουν αν θα ξαναβγούν στη στεριά, ή θα προστεθούν στον μακρύ κατάλογο με την τραγωδία της απώλειας ψυχών διαφόρων ηλικιών, επί της οποίας «πάτησε» ο Ευρωπαίος αξιωματούχος για να διατυπώσει την πρότασή του.<br /><br />Ο Γιούνκερ όμως ξέρει πολύ καλά τι κάνει. Πέραν της αυτονόητης επιθυμίας διευθέτησης μιας υπάρχουσας προβληματικής κατάστασης, μοιάζει βέβαιο ότι βρήκε την ευκαιρία να «χαϊδέψει τα’ αυτιά» των Γερμανών, καθώς η διαφοροποίησή του με το Βερολίνο δεν ήταν ποτέ μυστικό, από την εποχή της απόπειρας εκλογής του. Οπότε, απλά επιλέγει να κάνει δημόσιες σχέσεις με τους Γερμανούς, ταυτιζόμενος με την πολιτική του Βερολίνου που επιχειρεί μέσω της Τουρκίας να μη μείνει εκτός της νομής των τιμαρίων της Μέσης Ανατολής, την επαύριον του συριακού εμφυλίου.<br /><br />Ο τρόπος που το πράττει είναι έξυπνος: Το κάνει αξιοποιώντας τον «αδύναμο κρίκο» της περιοχής, ο οποίος εξαρτάται από την Ευρωπαϊκή Ένωση για την επιβίωσή του. Είναι αυτό θεμιτό στο πλαίσιο της διεθνούς πολιτικής; Απόλυτα. Είναι ηθικό; Σίγουρα όχι. Μπορεί να μην τον απασχολεί σε αυτή τη συγκυρία, όμως δεν υπάρχει ενέργεια χωρίς επιπτώσεις. Θα μπορούσε κανείς να φανταστεί δηλώσεις Γιούνκερ που να αμφισβητούσαν για παράδειγμα κυριαρχικά δικαιώματα της Βρετανίας; Όχι, και ουχί μόνον επειδή θα εκτινασσόταν ο ευρωσκεπτικισμός.<br /><br />Άρα, βρίσκει κάποιος και τα κάνει. Αυτό σημαίνει, ότι για να σε σέβονται φίλοι, σύμμαχοι και εταίροι, θα πρέπει να νιώθουν ότι σε περίπτωση «παρεκτροπής», η δική τους, προσωπική και θεσμική, «ζυγαριά» κόστους-οφέλους θα επιβαρυνθεί. Και αυτό αποτελεί μακρινή ανάμνηση στην Ελλάδα της κρίσης, όπου η καθημερινότητα όλων εξαντλείται στο αν ήρθε στη χώρα ο τάδε ή ο δείνα αξιωματούχος των «θεσμών», ή θα «κρατάει μούτρα» επειδή δεν εφαρμόζει η χώρα όσα έχει υποσχεθεί. Η γεωπολιτική απαξίωση μιας χώρας, εν ολίγοις, αρχίζει και ολοκληρώνεται στο εσωτερικό…<em><strong>*Ο κ. Ζαχαρίας Μίχας είναι Διευθυντής Μελετών στο Ινστιτούτο Αναλύσεων Ασφάλειας και Άμυνας.</strong></em><br /> <strong>Διαβάστε αύριο το Β' Μέρος της ανάλυσης: "ΗΠΑ, Ρωσία και τα περιθώρια ανάδειξης της Τουρκίας σε 'αξονικό' κράτος"</strong><br /> <br /> <a href="http://www.liberal.gr/" target="_blank">πηγή</a></div> </div>

Μέρος Α' - Moody’s, Ερντογάν και δημόσιες σχέσεις Γιούνκερ

Μέχρι σχετικά πρόσφατα, προτού τουλάχιστον ενσκήψει η σφοδρή οικονομική κρίση στην Ελλάδα και αποδιοργανώσει συνολικότερα το ελληνικό κρά...

Διαβάστε την συνέχεια