Τουρκικό σχέδιο για την κατασκευή ατομικής βόμβας!

<img alt="Τουρκικό σχέδιο για την κατασκευή ατομικής βόμβας!" class="attachment-588x330" height="208" src="http://mignatiou.com/wp-content/uploads/2014/11/TURKEY-ATOMIKH-BOMBA01-19NOVEMBER2014-500x373.jpg" title="Τουρκικό σχέδιο για την κατασκευή ατομικής βόμβας!" width="280" /><br /> <br /> <b>Του Πάρι Αγγέλλου, www</b><b>.imerisia</b><b>.gr</b><br /> <br /> Στις 22 Σεπτεμβρίου 2014 η έγκριτη γερμανική εφημερίδα DIE WELT δημοσίευσε εκτενές άρθρο με τίτλο «Εργάζεται η Τουρκία μυστικά για την κατασκευή ατομικής βόμβας;» Το σχετικό δημοσίευμα είναι σοβαρότατο και επιστημονικά ακριβές με αναφορές στη γερμανική κρατική υπηρεσία πληροφοριών και επιπλέον φέρει την έγκυρη υπογραφή του Hans Ruhle, πρώην επικεφαλής της Διεύθυνσης Σχεδιασμού του γερμανικού υπουργείου Άμυνας.<br /> Η απάντηση που δίνει το δημοσίευμα στο ερώτημα της επικεφαλίδας του είναι τεκμηριωμένα καταφατική. Μεταξύ άλλων, αναφέρεται σε εντολή του τότε πρωθυπουργού Ερντογάν το 2010 για «μυστική δημιουργία εγκαταστάσεων εμπλουτισμού Ουρανίου», σύμφωνα με στοιχεία της γερμανικής υπηρεσίας πληροφοριών. Η δημοσίευση έγινε κατά τη διάρκεια της ετήσιας γενικής συνέλευσης του Διεθνούς Οργανισμού Ατομικής Ενέργειας στη Βιέννη, η οποία μεταξύ άλλων ασχολήθηκε με τα παρόμοια κρίσιμα πυρηνικά θέματα του Ιράν, της Βόρειας Κορέας, της Συρίας και του Ισραήλ.<br /> Ακολούθησε διάψευση του Τούρκου υπουργού Ενέργειας κ. Yldiz σε τουρκικό ΜΜΕ <span style="color: #990000;"><span style="color: black;">(</span><span style="color: #990000;"><a href="http://www.aa.com.tr/en">http://www.aa.com.tr/en</a></span></span> 24 Σεπτεμβρίου 2014), επικαλούμενος προκλητικά ψεύδη (!), όπως «η Τουρκία δεν έχει ούτε έναν ερευνητικό αντιδραστήρα» («Turkey doesn’t even have a nuclear research reactor»), ενώ είναι κοινώς γνωστό ότι έχει δύο ερευνητικούς αντιδραστήρες, οι οποίοι υπόκεινται χωρίς πρόβλημα στο καθεστώς των διεθνών επιθεωρήσεων του ΟΗΕ. Η ανάδειξη του θέματος από την DIE WELT, χωρίς να ακολουθήσει σχετική τοποθέτηση του επίσημου γερμανικού κράτους, θα πρέπει να συνδυαστεί με την ανησυχία ισχυρών δυνάμεων για την αδιευκρίνιστη στάση της Τουρκίας σχετικά με τις τρέχουσες εξελίξεις στην ευρύτερη περιοχή (Συρία, Ιράκ, ISIS, Κουρδικό) και την προσπάθειά της για κτίσιμο ηγετικού ρόλου.<br /> Εκτιμάται ότι υπάρχει μεγάλη πιθανότητα κλιμάκωσης του θέματος «Πυρηνικός εξοπλισμός Τουρκίας;» μέσα από διεθνή ΜΜΕ, και όχι μόνο, σε αναλογία του μοντέλου της πυρηνικής κρίσης του Ιράν, με παράλληλες επιδράσεις και απρόβλεπτες ίσως ανακατατάξεις στο ευρύτερο γεωπολιτικό σκηνικό, αλλά κυρίως στην ασταθή ευρύτερη γειτονιά μας.<br /> <b>Οι επιβεβλημένες ελληνικές αρμόδιες αναλύσεις θα πρέπει να λάβουν πρωτίστως υπόψη τους ότι:</b><br /> Η στρατηγική ισχύς της ατομικής βόμβας δεν πηγάζει μόνον από την κατοχή της, αλλά και από την υποψία κατοχής ή δυνατότητας κατασκευής της.<br /> Απαιτείται, ως εκ τούτου, ιδιαίτερα μεγάλη προσοχή ώστε σχετικά συμπεράσματα «αρμοδίων» και ενδεχόμενη δημοσιοποίησή τους μην αποβούν μπούμερανγκ σε εθνικά ελληνικά συμφέροντα μέσα από τη δημιουργία ανεδαφικών εντυπώσεων ή και πεποιθήσεων σε άρχοντες και κοινή γνώμη. Φρονώ ότι υπάρχει άμεση αναγκαιότητα για:<br /> <b>α) </b>επανεξέταση, επιβεβαίωση ή και καθορισμό συγκεκριμένων εθνικών στόχων, συνεργασιών και συμμαχιών εντός ενός στρατηγικού σχεδιασμού υπό παγκοσμιοποιημένη οπτική θεώρηση της εξωτερικής μας πολιτικής, και<br /> <b>β) </b>βραχυπρόθεσμο, μεσοπρόθεσμο και μακροπρόθεσμο σχεδιασμό ενδεχόμενων δράσεων και αντιδράσεων (proactive – reactive) ) και εθνικών τοποθετήσεων στις συμμαχίες και διεθνείς συνεργασίες μας.<br /> Χωρίς έναν έγκυρο και επικαιροποιημένο στρατηγικό σχεδιασμό δεν υπάρχει κανένα νόημα στο να προβαίνουμε στις απαραίτητες καθημερινές πρακτικές που μετέρχεται κάθε σοβαρό κράτος:<br /> <b>α)</b> Παρακολούθηση και καταγραφή εξελίξεων – αξιολόγηση φερεγγυότητας σχετικών πληροφοριών – αναγνώριση και ιεράρχηση απειλών – εκτίμηση κινδύνων, και<br /> <b>β)</b> ενδεχόμενη αντίδραση (από μηδενική έως απόλυτη) – επικαιροποίηση στρατηγικού σχεδιασμού και στόχων – ενημέρωση αρμοδίων.<br /> Για ευκολότερη εκτίμηση της σοβαρότητας του εν λόγω θέματος κρίνεται απαραίτητη η συνοπτική παράθεση της ιστορικής εξέλιξης του μεγαλεπήβολου εξαγγελμένου ενεργειακού πυρηνικού προγράμματος της Τουρκίας.<br /> <b>Ιστορικό – συμμαχίες – επισημάνσεις</b><br /> <ul> <li>Η παρούσα πέμπτη προσπάθεια της Τουρκίας σε σχεδόν πενήντα έτη για να αποκτήσει αντιδραστήρες πυρηνικής ενέργειας άρχισε επίσημα τον Νοέμβριο του 2007, με την έναρξη ισχύος ενός νόμου ο οποίος προετοιμαζόταν για περισσότερο από ένα έτος. Σύμφωνα με την τότε γνώμη ανώτερων στελεχών των προμηθευτών πυρηνικής τεχνολογίας, με βάση την εμπειρία τους στις τέσσερις προηγούμενες αποτυχημένες προσπάθειες της τουρκικής κυβέρνησης -το 1960, 1968, 1974 και 1998- να αποκτήσει πυρηνικούς αντιδραστήρες, και αυτή η προσπάθεια ήταν καταδικασμένη σε αποτυχία (NUCLEONICS WEEK, 29 NOVEMBER 2007).</li> <li>Το 2011 η Τουρκία υπέγραψε συμφωνία με τη ρωσική Rosatom για την κατασκευή τεσσάρων πυρηνικών αντιδραστήρων στο Akkuyu κοντά στη μεσογειακή πόλη Mersin, με βάση ένα χρηματοδοτικό μοντέλο Εγκατάσταση – Λειτουργία – Ιδιοκτησία (BOO: Build, Operate, Own). Προϋπολογισμός περί τα 20 δισ. ευρώ. Η Rosatom συμφώνησε να κατέχει ένα 100% equity stake στην επιχείρηση Akkuyu NPP JSC για να λειτουργεί τους αντιδραστήρες, να επιτηρήσει τη μελλοντική απόσυρσή τους (decommissioning), να προμηθεύει τα πυρηνικά καύσιμά τους και τέλος να μπορεί να πάρει πίσω στη Ρωσία τα αναλωμένα πυρηνικά καύσιμα.</li> </ul> <b>Σημείωση 1η:</b> Δεν υπάρχει στο σχετικό σύμφωνο υποχρέωση της Ρωσίας για τελικό επαναπατρισμό των αναλωμένων καυσίμων, κάτι που όλα τα κράτη που λειτουργούν αντιδραστήρες επιτακτικά απαιτούν και συμφωνούν με τον κατασκευαστή προς αποφυγήν των πολλών και μέχρι στιγμής άλυτων προβλημάτων ασφαλούς οριστικής αποθήκευσης των αναλωμένων καυσίμων.<br /> <b>Σημείωση 2η:</b> Τα αναλωμένα καύσιμα εμπεριέχουν σαν υποπροϊόν το πλουτώνιο, υλικό απαραίτητο υπό προϋποθέσεις για την κατασκευή πυρηνικού όπλου.<br /> <b>Σημείωση 3η:</b> Η κατασκευή των ρωσικών πυρηνικών αντιδραστήρων στο Akkuyu δεν έχει ακόμη αρχίσει για λόγους όχι άσχετους με την αντίθεση Ρωσίας και Τουρκίας στην κρίση της Συρίας.<br /> <ul> <li>Επιπλέον, δύο πυρηνικά σύμφωνα μεταξύ Τουρκίας και Κίνας υπεγράφησαν κατά την επίσκεψη του Ερντογάν στο Πεκίνο στις 9 Απριλίου 2012. Το ένα είναι επιστολή πρόθεσης (letter of intent) μεταξύ της Εθνικής Διοίκησης Ενέργειας της Κίνας και του τουρκικού υπουργείου Ενέργειας για περαιτέρω και εντατικότερη πυρηνική συνεργασία, χωρίς να δοθεί καμία άλλη πληροφορία επί του προκειμένου. Η δεύτερη είναι η «Συμφωνία συνεργασίας για την ειρηνική χρήση της πυρηνικής ενέργειας».</li> <li>Στις 30 Οκτωβρίου 2013 οι πρωθυπουργοί Τουρκίας και Ιαπωνίας, Ταγίπ Ερντογάν και Σίνζο Αμπε, υπέγραψαν συμφωνία-πλαίσιο για εγκατάσταση πυρηνικών αντιδραστήρων παραγωγής ηλεκτρισμού στην τουρκική πόλη Sinop της Μαύρης Θάλασσας.</li> <li>Στη συνέχεια, κατά την επίσκεψη του Τούρκου πρωθυπουργού Ερντογάν στο Τόκιο στις 7 Ιανουαρίου 2014 υπογράφηκε σύμφωνο συνεργασίας των δύο κρατών στον ειρηνικό τομέα της πυρηνικής ενέργειας. Το σύμφωνο προβλέπει τη μεταφορά πυρηνικών και άλλων υλικών, μηχανημάτων, τεχνολογίας και σχετικής εκπαίδευσης.</li> </ul> <b>Σημείωση 1η:</b> Ανώτερος αξιωματούχος του ιαπωνικού υπουργείου Εξωτερικών ανέφερε ότι με απαίτηση της Τουρκίας, προστέθηκε στη συμφωνία το άρθρο 8, που παρέχει στην Τουρκία τη δυνατότητα εμπλουτισμού ουρανίου και απόκτησης πλουτωνίου από πυρηνικό υλικό που θα δίνεται από την Ιαπωνία στην Τουρκία και από πυρηνικό υλικό που θα ανακτάται ή παράγεται στην Τουρκία ως υποπροϊόν αναλωμένων καυσίμων, στο πλαίσιο αυτού του συμφώνου.<br /> <b>Σημείωση 2η:</b> Τόσο το εμπλουτισμένο ουράνιο όσο και το πλουτώνιο, όπως αναφέραμε για την τουρκική συμφωνία με τη Ρωσία, αποτελούν υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις τα βασικά υλικά για την κατασκευή πυρηνικού όπλου.<br /> Για τον λόγο αυτό και με την εμπειρία της κρίσης του Ιράν αναφορικά με τις δυνατότητές του στον εμπλουτισμό ουρανίου υπάρχουν συντονισμένες ενέργειες των βασικών προμηθευτών πυρηνικής τεχνολογίας (ΗΠΑ, Γαλλία, Ρωσία, Ιαπωνία, Ν. Κορέα) για την μη παροχή σχετικής τεχνολογίας με σκοπό την αποφυγή πιθανής στρατιωτικής διάστασης (Possible Military Dimension) στα προγράμματα κρατών για ειρηνική χρήση της πυρηνικής ενέργειας.<br /> Η Ιαπωνία τήρησε ήδη τη δέσμευση αυτή στα σύμφωνα πυρηνικής συνεργασίας της με Βιετνάμ, Νότια Κορέα και Ιορδανία. Επίσης το πρόσφατα υπογεγραμμένο πυρηνικό σύμφωνο συνεργασίας μεταξύ των ΗΠΑ και Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων αποκλείει ρητά τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα από τον εμπλουτισμό και την επανεπεξεργασία αναλωμένων καυσίμων.<br /> <ul> <li><b>Στις 15 Ιανουαρίου 2014</b> υπεγράφη η εμπορική σύμβαση της Τουρκίας με την κοινοπραξία των Mitsubishi Heavy Industries Ltd και Itochu (Ιαπωνία) και των Areva και GDF Suez (Γαλλία) για την εγκατάσταση και τη λειτουργία του συγκροτήματος των τεσσάρων πυρηνικών αντιδραστήρων στη Sinop της Μαύρης Θάλασσας, προϋπολογισμού περί τα 22 δισ. ευρώ, εν πολλοίς στο πρότυπο της συμφωνίας με τη Ρωσία για τους πυρηνικούς σταθμούς στο Akkuyu. Σημειώνεται η επιμονή του Τούρκου πρωθυπουργού για συνεργασία με Ιαπωνία καθώς και η υποστήριξη του Ιάπωνα πρωθυπουργού Σίνζο Αμπε, ο οποίος ωθεί εξαγωγές πυρηνικών εγκαταστάσεων ως τμήμα πολιτικής και οικονομικής στρατηγικής του μετά το ατύχημα της Fukkushima.</li> <li><b>Τον Μάρτιο του 2014</b> η Τουρκία υπέγραψε το δεύτερο κατά σειρά σύμφωνο με τον Νίγηρα για συνεργασία και τουρκικές επενδύσεις στον τομέα της εξόρυξης κοιτασμάτων ουρανίου στην πλούσια σε κοιτάσματα ουρανίου αφρικανική χώρα.</li> <li><b>Πρόσφατα, στις 21 Οκτωβρίου 2014</b> ο νέος Τούρκος πρωθυπουργός Νταβούτογλου ανήγγειλε ότι η Τουρκία θα κατασκευάσει μόνη της και τρίτο συγκρότημα πυρηνικών αντιδραστήρων ηλεκτρισμού. Οι εργασίες κατασκευής των αντιδραστήρων θα αρχίσουν το 2018-2019 (WNN Daily, ref: Anadolu Agency, 22 October 2014). Υπάρχουν πληροφορίες ότι η Τουρκική Αρχή Ατομικής Ενέργειας (TAEK) έχει προσδιορίσει τη μικρή πόλη Igneada στη Μαύρη Θάλασσα ως την τρίτη περιοχή των εγκαταστάσεων πυρηνικής ενέργειας, 12 χλμ. από τα βουλγαρικά σύνορα, περίπου 75 χλμ. νότια της βουλγαρικής πόλης της Μαύρης Θάλασσας Burgas και περί τα 250 χιλιόμετρα από τα ελληνικά σύνορα της Θράκης. Σημειωτέον ότι τον Ιανουαρίου του 2011 ο υπουργός Ενέργειας της Τουρκίας Taner Yildiz είχε αναγγείλει ότι οι κορυφαίες γαλλικές επιχειρήσεις Areva, GDF και ΕΤΑ έχουν εκδηλώσει το ενδιαφέρον για την κατασκευή στην Τουρκία του τρίτου μελλοντικού συγκροτήματος πυρηνικών αντιδραστήρων ηλεκτρισμού.</li> </ul> <br /> <a href="http://mignatiou.com/" target="_blank">πηγή</a>

Τουρκικό σχέδιο για την κατασκευή ατομικής βόμβας!

Του Πάρι Αγγέλλου, www .imerisia .gr Στις 22 Σεπτεμβρίου 2014 η έγκριτη γερμανική εφημερίδα DIE WELT δημοσίευσε εκτενές άρθρο με τίτλο «...

Διαβάστε την συνέχεια

Η ενέργεια αλλάζει τη Μεσόγειο: Νέος αγωγός από Ισραήλ μέσω Κύπρου και Κρήτης

<img alt="Η ενέργεια αλλάζει τη Μεσόγειο: Νέος αγωγός από Ισραήλ μέσω Κύπρου και Κρήτης" class="attachment-588x330" height="148" src="http://mignatiou.com/wp-content/uploads/2014/11/East-Med-pipeline01-20november2014-500x341.jpg" title="Η ενέργεια αλλάζει τη Μεσόγειο: Νέος αγωγός από Ισραήλ μέσω Κύπρου και Κρήτης" width="280" /><br /> <br /> Την άμεση συμμετοχή του στην επιλογή προώθησης των ενεργειακών φυσικών πόρων της Ανατολικής Μεσογείου μέσω του αγωγού East Med Pipeline, αλλά και στην κατασκευή του ίδιου του αγωγού, ζήτησε το Ισραήλ, δια στόματος του Ισραηλινού υπουργού Ενέργειας, όπως δήλωσε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο υπουργός ΠΕΚΑ, Γιάννης Μανιάτης.<span id="more-43958"></span><br /> Ο East Med Pipeline, με τη συμμετοχή της Edison, από τα θαλάσσια κοιτάσματα της Ανατολικής Μεσογείου θα επεκταθεί στην Κύπρο, την Κρήτη, στη συνέχεια στη δυτική Ελλάδα, την Πελοπόννησο και Ήπειρο και θα συναντήσει, τελικά τον ελληνοϊταλικό αγωγό IGI (διασυνδετήριο αγωγό Ελλάδα- Ιταλία).<br /> Συμμετέχοντας στη διάσκεψη υψηλού επιπέδου στη Ρώμη με θέμα «Κτίζοντας μια ευρωμεσογειακή ενεργειακή γέφυρα- Η στρατηγική σημασία των ευρωμεσογειακών δικτύων φυσικού αερίου και ηλεκτρικής ενέργειας στο πλαίσιο της ενεργειακής ασφάλειας», ο υπουργός Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής μίλησε για σημαντικές εξελίξεις στον τομέα της ενεργειακής συνεργασίας Ελλάδας- Κύπρου- Ισραήλ.<br /> «Ανοίγει μια νέα σελίδα στο ενεργειακό γίγνεσθαι της ευρύτερης περιοχής» τόνισε ο κ. Μανιάτης, προσθέτοντας ότι συναντήθηκε προχθες βράδυ με τους ομολόγους του της Κύπρου, Γιώργο Λακκοτρύπη και του Ισραήλ, Σιλβάν Σαλόμ, όπως και με τον αντιπρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής αρμόδιο για θέματα ενέργειας, Μάρος Σέφτσοβιτς.<br /> «Κατά τη συνεργασία αυτή, ο Ισραηλινός υπουργός ζήτησε και συμφωνήσαμε να συμμετάσχει άμεσα η χώρα του στον αγωγό East Med Pipeline» όπως τόνισε ο Γιάννης Μανιάτης. Πρόκειται για τον αγωγό – αποτέλεσμα συνεργασίας της Ελλάδας και της Κύπρου, ο οποίος, με τη νέα αυτή εξέλιξη θα μπορεί να μεταφέρει αέριο από τα κοιτάσματα του Ισραήλ, προς την Ευρώπη.<br /> «Με τον Κύπριο και τον Ισραηλινό ομόλογό μου, κάναμε επίσης γνωστή τη βούλησή μας να οργανωθεί άμεσα συνάντηση στις Βρυξέλλες, προκειμένου να υλοποιηθεί αυτή η σημαντικότατη πρωτοβουλία για την ενεργειακή ασφάλεια της Ευρώπης, στην οποία επιθυμούμε να συμμετάσχει και η Ιταλία. Ο νέος αυτός αγωγός εξασφαλίζει μια νέα πηγή τροφοδοσίας, που είναι τα κοιτάσματα του Ισραήλ και της Κύπρου» πρόσθεσε ο κ. Μανιάτης.<br /> «Το Ισραήλ, εκτός από τη συμμετοχή με τα κοιτάσματά του, εξέφρασε ενδιαφέρον να πάρει μέρος και στην κατασκευή του αγωγού East Med Pipeline» τόνισε ο Ιω. Μανιάτης και πρόσθεσε: «Μας ενδιαφέρει να συμμετάσχει και η ιταλική κυβέρνηση, αφού θεωρώ πως είναι ό,τι καλύτερο έχουμε πετύχει στον σημαντικότατο αυτό τομέα, τα τελευταία πέντε χρόνια».<br /> Υπενθυμίζεται ότι ο αγωγός ΤAP, σύμφωνα με τις προβλέψεις, θα μεταφέρει 10 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα τον χρόνο. Ο East Med προβλέπεται να μπορεί να μεταφέρει από οκτώ μέχρι και 10 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα ανά έτος.<br /> Στη διάσκεψη της Ρώμης έγινε ιδιαίτερη αναφορά και στην περιφερειακή συνεργασία με τις χώρες της Μεσογείου.<br /> Ο κ. Μανιάτης είχε συνάντηση με τον Κύπριο ομόλογό του και τους υπουργούς ενέργειας του Ισραήλ και της Παλαιστινιακής Αρχής, στο γενικότερο πνεύμα να λειτουργήσουν οι υδρογονάνθρακες ως μέσο για την επίλυση των προβλημάτων και όχι για την επιδείνωσή τους.<br /> «Η Ελλάδα επιθυμεί να παίξει, μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, τον ρόλο του πρεσβευτή των χωρών της ευρύτερης περιοχής μας» τόνισε στην παρέμβασή του, ο Γιάννης Μανιάτης. Φράση στην οποία αναφέρθηκαν, κατά τις παρεμβάσεις τους, οι υπουργοί του Λιβάνου, του Ισραήλ και της Παλαιστίνης.<br /> <br /> <a href="http://mignatiou.com/" target="_blank">πηγή</a>

Η ενέργεια αλλάζει τη Μεσόγειο: Νέος αγωγός από Ισραήλ μέσω Κύπρου και Κρήτης

Την άμεση συμμετοχή του στην επιλογή προώθησης των ενεργειακών φυσικών πόρων της Ανατολικής Μεσογείου μέσω του αγωγού East Med Pipeline, α...

Διαβάστε την συνέχεια

Τα δυο σενάρια για πόλεμο Ελλαδας – Τουρκίας της περιβόητης SAIC!

<img alt="ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ: τα δυο σενάρια για πόλεμο Ελλαδας – Τουρκίας της περιβόητης SAIC!" class="frame_box alignleft" height="185" src="http://www.hellasforce.com/wp-content/uploads/2014/11/greece_Turkey_geopolitikos_hartis-620x412.jpg" width="280" /><br /> <br /> Τον Δεκέμβριο του 1996 η SAIC εκπόνησε κατόπιν παραγγελίας του αμερικανικού Πενταγώνου μία στρατηγική αποτίμηση του μέλλοντος της Τουρκίας για την περίοδο 1997-2020. Στην παρουσίαση της έκθεσης («Τελική Έκθεση του Εργαστηρίου για το Μέλλον της Τουρκίας») είχαν παρευρεθεί ανώτατα πρώην και νυν (τότε) στελέχη των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών και της κυβέρνησης.<br /> Από τα σενάρια που αναπτύχθηκαν λεπτομερώς στην έκθεση κάποια παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον.<br /> <b>Σενάριο 1.</b> Που φαίνεται να απομακρύνεται λόγω της ρήξης Τουρκίας – Ισραηλ: Η αγορά ρωσικών αντιαεροπορικών πυραύλων από την Κύπρο (αναφορά στη γνωστή υπόθεση των S300) προκαλεί αναταραχή στην Τουρκία. Αναταραχές ξεσπούν στη Μεγαλόνησο. Στρατιωτικό πραξικόπημα στην Τουρκία, αποβίβαση τουρκικών στρατευμάτων στο νησί, η Ελλάδα απαντά με αεροπορικές επιθέσεις κατά τουρκικών στόχων στα παράλια του Αιγαίου. Το αμερικανικό Κογκρέσο, κατόπιν πιέσεων του ελληνικού λόμπυ στις ΗΠΑ, παγώνει κάθε βοήθεια προς την Τουρκία ενώ και η Ευρωπαϊκή Ένωση προχωρεί σε εμπάργκο. Μυστική συμφωνία Τουρκίας-Ισραήλ για κοινή δράση κατά της Συρίας, που αποτελεί βάση εξόρμησης των Κούρδων ανταρτών, που εκπαιδεύονται στην Ελλάδα (η SAIC έχει προτίμηση στα «περσινά ξινά σταφύλια»). Τουρκία και Ισραήλ επιτίθενται στη Συρία, η Ελλάδα αρπάζει την ευκαιρία και επιτίθεται στην Τουρκία που ανταπαντά. Οι ναυτικές δυνάμεις των δύο χωρών συγκρούονται στο Αιγαίο. Ελληνικά αεροσκάφη υποστηρίζουν τους Σύριους και εμπλέκονται σε αερομαχίες με ισραηλινά αεροπλάνα. «Σε μία σύγκρουση ένας έμπειρος Ισραηλινός πιλότος καταρρίπτει τέσσερα ελληνικά μαχητικά-βομβαρδιστικά. Σε μία ημέρα η Ελλάδα χάνει 20 αεροσκάφη». Η Ελλάδα αποσύρεται από τον πόλεμο. Τουρκία και Ισραήλ καταλαμβάνουν τη Συρία. Το Ισραήλ, με την πλήρη υποστήριξη των ΗΠΑ, οργανώνει πραξικόπημα στο Ιράκ και ανατρέπει τον Σαντάμ Χουσεΐν. Στο Ιράκ διασπάται σε τρία τμήματα. Το Ιράν καταλαμβάνει το ανατολικό, η Τουρκία την πετρελαιοφόρο περιοχή της Μοσούλης, ενώ το δυτικό τμήμα συνενώνεται σε ομοσπονδία με τη Συρία.<br /> <b>Σενάριο 2</b>. Η αναγεννημένη οικονομικά και στρατιωτικά Ρωσία αντιδρά στις τουρκικές προσπάθειες ενίσχυσης των αντιρωσικών καθεστώτων του Αζερμπαϊτζάν και της Γεωργίας οργανώνοντας πραξικοπήματα σ” αυτές τις δύο χώρες. Η Ρωσία στέλνει τελεσίγραφο στην Τουρκία να σταματήσει να επεμβαίνει στον Καύκασο και να αναγνωρίσει ένα ανεξάρτητο Κουρδιστάν. Η Τουρκία απορρίπτει το τελεσίγραφο. Η Ρωσία εισβάλει στην Τουρκία και καταλαμβάνει τις περιοχές της Κωνσταντινούπολης, του Μαρμαρά και τα λιμάνια της Μαύρης Θάλασσας, ενώ η Ελλάδα καταλαμβάνει τη Σμύρνη και το μεγαλύτερο μέρος των παραλίων της Μικράς Ασίας. Οι Μεγάλες Δυνάμεις (ΟΗΕ) συμφωνούν στην απόσχιση της Κωνσταντινούπολης και του Μαρμαρά από την Τουρκία και την πλήρη αποστρατιωτικοποίησή τους. Δημιουργείται κουρδικό κράτος. Οι Έλληνες υποχρεώνονται να αποχωρήσουν από τη Σμύρνη και τη Μικρά Ασία αφού εκεί δεν ζουν Έλληνες. Η Τουρκία αποδυναμώνεται σημαντικά, η Ρωσία είναι πια ο κυρίαρχος του παιχνιδιού στην περιοχή.<br /> <br /> <a href="http://www.hellasforce.com/" target="_blank">πηγή</a>

Τα δυο σενάρια για πόλεμο Ελλαδας – Τουρκίας της περιβόητης SAIC!

Τον Δεκέμβριο του 1996 η SAIC εκπόνησε κατόπιν παραγγελίας του αμερικανικού Πενταγώνου μία στρατηγική αποτίμηση του μέλλοντος της Τουρκίας...

Διαβάστε την συνέχεια

Άναψαν οι μηχανές για επίσκεψη Νταβούτογλου…

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://www.hellasforce.com/wp-content/uploads/2014/11/%CE%A3%CE%91%CE%9C%CE%91%CE%A1%CE%91%CE%A3-%CE%9A%CE%91%CE%99-%CE%9D%CE%A4%CE%91%CE%92%CE%9F%CE%A5%CE%A4%CE%9F%CE%93%CE%9B%CE%9F%CE%A53-620x412.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" height="185" src="http://www.hellasforce.com/wp-content/uploads/2014/11/%CE%A3%CE%91%CE%9C%CE%91%CE%A1%CE%91%CE%A3-%CE%9A%CE%91%CE%99-%CE%9D%CE%A4%CE%91%CE%92%CE%9F%CE%A5%CE%A4%CE%9F%CE%93%CE%9B%CE%9F%CE%A53-620x412.jpg" width="280" /></a></div> <br /> <div style="text-align: left;"> <span style="color: #444444;"> <span style="font-size: large;">Προκαταρκτικές επαφές και προετοιμασία σε όλα τα επίπεδα…</span></span></div> Γράφει: <span style="color: #990000;"><b>Κώστας Βενιζέλος </b></span><br /> Η Αθήνα επιμένει πως παρά το κακό κλίμα που διαμορφώνεται στα ελληνοτουρκικά λόγω των συνεχιζόμενων προκλήσεων στην κυπριακή ΑΟΖ αλλά και στο Αιγαίο, πρέπει να υπάρξουν «κανάλια επικοινωνίας» με την Τουρκία. Γι’ αυτό και ενόψει της επίσκεψης του Τούρκου Πρωθυπουργού Αχμέτ Νταβούτογλου στην Αθήνα, στις 5-6 Δεκεμβρίου και τη σύγκληση του 3ου Ανώτατου Συμβουλίου των δυο χωρών αρχίζουν οι προπαρασκευαστικές συζητήσεις.<br /> Παράλληλα ανέφερε στον «Φιλελεύθερο» ελλαδική ενημερωμένη πηγή, θα υπάρξει και επαφή με τη Λευκωσία για να διαβιβασθούν απόψεις, που θα ήθελε η κυπριακή Κυβέρνηση να τεθούν στον Νταβούτογλου. Για την Αθήνα είναι σαφές πως δεν αναμένονται αποτελέσματα από την επίσκεψη αυτή, ούτε από τις συζητήσεις στο επίπεδο του Ανωτάτου Συμβουλίου. Είναι σαφές πως ενόσω συνεχίζονται οι προκλήσεις, η συνάντηση αυτή εμπεριέχει υψηλό ρίσκο για την Αθήνα.<br /> Παρόλα αυτά συνεχίζονται οι προετοιμασίες σε διάφορα επίπεδα.<br /> Πρώτο, χθες σε ελλαδικό επίπεδο, πραγματοποιήθηκε στο ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών συνάντηση επτά υπουργών στο πλαίσιο προετοιμασίας της ατζέντας του Ανωτάτου Συμβουλίου. Όπως προκύπτει από τη σύσκεψη, δεν αναμένονται νέες συμφωνίες και από ελλαδικής πλευράς σημειώνεται ότι το ζητούμενο είναι να υπάρξει πρόοδος σε συμφωνίες που έχουν ήδη υπογράψει οι δυο χώρες.<br /> Δεύτερο, ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και υπουργός Εξωτερικών, Ευάγγελος Βενιζέλος, θα βρίσκεται στην Κωνσταντινούπολη στις 29 Νοεμβρίου και κατά την εκεί παραμονή του θα συναντηθεί με τον Τούρκο ομόλογό του, Μεβλούτ Τσαβούσογλου, για να συζητήσουν την ατζέντα των συναντήσεων. Θα συζητήσουν, όπως αναμένεται, και την ένταση που προκαλούν οι τουρκικές κινήσεις στην περιοχή. Νωρίτερα, στις 23 Νοεμβρίου, θα πραγματοποιηθεί στην Αθήνα, συνάντηση των Γενικών Γραμματέων των δυο ΥΠΕΞ, Αναστάσιος Μητσιάλης και Feridun Sinirlioglu, για την προετοιμασία του Συμβουλίου.<br /> Τρίτο, στο Ανώτατο Συμβούλιο Συνεργασίας των δύο χωρών, που θα πραγματοποιηθεί υπό την προεδρία των δύο Πρωθυπουργών, Σαμαρά και Νταβούτογλου, δεν αναμένεται να τεθούν θέματα υψηλής πολιτικής. Αυτά θα συζητηθούν στις κατ΄ιδίαν συναντήσεις που θα έχει ο Αντώνης Σαμαράς με τον Αχμέτ Νταβούτογλου στην παρουσία των υπουργών Εξωτερικών.<br /> Πάντως, αν και η Λευκωσία κρατά μικρό καλάθι για τα αποτελέσματα των επαφών που θα έχει αύριο στην Τουρκία ο Αμερικανός αντιπρόεδρος Τζο Μπάιντεν, ωστόσο, θα παρακολουθήσει από κοντά τις εξελίξεις γύρω από την επίσκεψη. Είναι προφανές πως αυτό που ενδιαφέρει πρωτίστως τις ΗΠΑ και την Τουρκία, είναι οι εξελίξεις στη Συρία και η αντιμετώπιση του Ισλαμικού Κράτους. Οι Αμερικανοί θέλουν να ξεκαθαρίσει η Τουρκία τη στάση της στον πόλεμο κατά του Ισλαμικού Κράτους. Η Ουάσινγκτον έχει δώσει διαβεβαιώσεις προς τη Λευκωσία ότι θα θέσει το θέμα των παραβιάσεων στην κυπριακή ΑΟΖ.<br /> <br /> <a href="http://www.hellasforce.com/" target="_blank">πηγή</a>

Άναψαν οι μηχανές για επίσκεψη Νταβούτογλου…

  Προκαταρκτικές επαφές και προετοιμασία σε όλα τα επίπεδα… Γράφει: Κώστας Βενιζέλος Η Αθήνα επιμένει πως παρά το κακό κλίμα που διαμο...

Διαβάστε την συνέχεια

Κράτος OFFSHORE

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://polemiko-imerologio.gr/wp-content/uploads/2014/11/offshore.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="148" src="http://polemiko-imerologio.gr/wp-content/uploads/2014/11/offshore.jpg" width="280" /></a></div> <br /> <b>Μιχάλης Τζανάκης</b><br /> Σε μια χώρα που αρχηγοί κόμματος είναι ιδιοκτήτες offshore εταιρειών για να κάνουν «νόμιμες» τις ανήθικες μπίζνες τους,<br /> <a href="https://www.blogger.com/null" name="more"></a><br /> Σε μια χώρα που τα «όργανα» της τάξης πλιατσικολογούν «αναρχικά» μπακάλικα,<br /> Σε μια χώρα που ο πρύτανης «τραμπουκίζει» υμνούμενος από Πάγκαλο και Άδωνη,<br /> Σε μια χώρα που υπουργός διατάζει ΕΔΕ γιατί δεν πήγε στη δοξολογία και θέλει εθελοντές καθηγητές,<br /> Σε μια χώρα που το πέμπτο σε δύναμη κόμμα ελέγχει τον μισό κρατικό μηχανισμό, <br /> Σε μια χώρα που η Γιάννα το «παίζει» παράγοντας του τόπου και συνομιλεί με την «αριστερά» του Τσίπρα,<br /> Σε μια χώρα που το νομοθετικό έργο καθοδηγείται από τροϊκανά υπερπόντια μέηλ,<br /> Σε μια χώρα που ο φιλο-ναζισμός χαρακτηρίζεται … ακτιβισμός(!!!),<br /> Σε μια χώρα που «τσακώνεται» για τις «δόσεις» της, <br /> Σε μια χώρα που η μετανάστευση των νέων χαρακτηρίζεται «μείωση» της ανεργίας,<br /> Σε μια χώρα που Αλαμουντινίζεται για να παραμυθιάζει το πόπολο της,<br /> Σε μια χώρα που την «ψυχαγωγεί» ο Λάκης Γαβαλάς,<br /> Σε μια χώρα που την «ενημερώνει» ο Γ. Πρετεντέρης, <br /> Σε μια χώρα που την «αναπτύσσει» το ΤΑΙΠΕΔ και η εταιρεία «ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ»,<br /> Σε μια χώρα που ευδοκιμούν τα talent show των πιτσιρικάδων,<br /> Σε μια χώρα που σκοτώνονται σε αγώνες Γ΄Εθνικής,<br /> Σε μια χώρα που «ξεπερνά» την κρίση με πεντάμηνα voucher των 400 ευρώ,<br /> Σε μια χώρα που πρόεδρος δημοκρατίας εκλέγεται ο αποτυχημένος πολιτικός της αντίπαλης παράταξης για λόγους συναίνεσης,<br /> Σε μια χώρα που οι πλέον ενεργοί και δραστήριοι Έλληνες είναι ο 95χρονος Μ. Γλέζος κι ο 90χρονος Μ. Θεοδωράκης, <br /> Σε μια χώρα που ένας νεκρός χαρακτηρίζεται ως «ένοικος» του τάφου και ως «ένοικος» τη «διαχείριση» στον τάφο αναλαμβάνει μια φίλα προσκείμενη δημοσιογράφος,<br /> Σε μια χώρα φορολογούνται οι … πυλωτές, οι στάβλοι και οι… αρχαιολογικοί και ιστορικοί της τόποι,<br /> Σε μια χώρα που προάγονται σε υπουργούς ή πρωθυπουργούς οι τραπεζίτες της, χαρακτηριζόμενοι ως «τεχνοκράτες», <br /> Σε μια χώρα που το κράτος χρωστά παντού αλλά φυλακίζει όσους του χρωστούν,<br /> Σε μια χώρα που κόβουν θεραπείες από ανίατα ασθενείς,<br /> Σε μια χώρα που κλείνουν πραξικοπηματικά την κρατική ραδιοτηλεόραση,<br /> Σε μια χώρα που άπαντες τα έχουμε «χάσει» βλέποντας να διαλύεται κάθε μέρα και περισσότερο μετατρεπόμενη σε μια offshore της Γερμανίας, περιμένουμε άραγε τι;<br /> <br /> <a href="http://polemiko-imerologio.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Κράτος OFFSHORE

Μιχάλης Τζανάκης Σε μια χώρα που αρχηγοί κόμματος είναι ιδιοκτήτες offshore εταιρειών για να κάνουν «νόμιμες» τις ανήθικες μπίζνες τους,...

Διαβάστε την συνέχεια

Η κατάρρευση της αμερικανικής στρατιωτικής ισχύος

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi0KENJK6t3jSG3OsDDDZxhvJeNOjqVEniBv7yv32OOPAmU59ogV5WNqWIXvTbV_OOnEnutx23tfvGnatvc4iEAvwv6nLZlWq0vsggLFGEbJNDzbrsWwZ5D6z9FJQFbTFTb3LIu6Y8ArYI/s1600/hpa.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" height="161" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi0KENJK6t3jSG3OsDDDZxhvJeNOjqVEniBv7yv32OOPAmU59ogV5WNqWIXvTbV_OOnEnutx23tfvGnatvc4iEAvwv6nLZlWq0vsggLFGEbJNDzbrsWwZ5D6z9FJQFbTFTb3LIu6Y8ArYI/s280/hpa.jpg" width="280" /></a></div> <br /> <span style="color: #0b5394;"><b><span style="font-size: large;"><span style="color: #444444;">Η παρακμή της πολεμικής βιομηχανίας οδηγεί σε γεωπολιτική συρρίκνωση τις ΗΠΑ</span> </span></b></span><br /> <br /> <span style="color: #990000;"><b><span style="color: black;">Γράφει ο </span>δρ. Κωνσταντίνος Γρίβας </b></span><br /> <br /> Ένα από τα δομικά στοιχεία της παρανοϊκής αντίληψης περί αμερικανικής παντοδυναμίας η οποία επιμένει να στοιχειώνει τη σκέψη των Ελλήνων (συμπεριλαμβανομένων των πιο ακραιφνών αντιαμερικανών), είναι η πίστη στη στρατιω-τική ισχύ των Ηνωμένων Πολιτειών. <br /> <br /> Ακόμη κι όσοι έχουν αποδεχτεί ότι οι ΗΠΑ βρίσκονται σε τροχιά καθόδου όσον αφορά στην οικονομία και τη γεωπολιτική τους επιρροή, θεωρούν ότι στον στρατιωτικό τομέα είναι απλώς πανίσχυρες. <br /> <br /> Επίσης, είναι σχεδόν καθολικά αποδεκτό ότι οι πολεμικές βιομηχανίες έχουν κολοσσιαία οικονομικά μεγέθη και ελέγχουν το αμερικανικό πολιτικό σύστημα. <br /> <br /> Ο γράφων έχει προσπαθήσει να καταπολεμήσει αυτή την αντίληψη, τονίζοντας ότι η εμπλοκή των ΗΠΑ... στον χιμαιρικό «πόλεμο ενάντια στην τρομοκρατία» και η συνεπακόλουθη αυτοκαταστροφική εμπλοκή στο Αφγανιστάν και το Ιράκ προκάλεσαν τεράστια ζημιά στην αμερικανική πολεμική ικανότητα και οδήγησαν το στρατοβιομηχανικό τους σύμπλεγμα σε παρακμή. <br /> <br /> Αυτό συνέβη γιατί ο εγκλωβισμός σε έναν μακροχρόνιο πόλεμο εναντίον αντιπάλων χαμηλής τεχνολογίας κατέστησε άχρηστα πλείστα προγράμματα υψηλών τεχνολογιών, τα οποία αποσκοπούσαν στην ανάπτυξη ικανοτήτων για την αντιμετώπιση «παραδοσιακών» ισχυρών στρατευμάτων, όπως ήταν ο παλιός καλός Σοβιετικός Στρατός1. <br /> <br /> Ωστόσο, η κατάσταση ενδέχεται να είναι πολύ χειρότερη για τους Αμερικανούς. <br /> <br /> Συγκεκριμένα, στο τελευταίο τεύχος της διάσημης επιθεώρησης Foreign Affairs ο πρώην υφυπουργός Άμυνας των ΗΠΑ και μεγαλο-στέλεχος πολεμικών βιομηχανιών William J. Lynn III αποδομεί ολοκληρωτικά την κυρίαρχη εικόνα της αμερικανικής πολεμικής βιομηχανίας2. <br /> <br /> <b>Σοβιετικού τύπου γραφειοκρατία και παγκοσμιοποιημένη οικονομία </b><br /> <br /> Σε πολύ γενικές γραμμές, το άρθρο του Foreign Affairs υποστηρίζει ότι ο συνδυασμός των μειωμένων εξοπλιστικών δαπανών, της άκαμπτης γραφειοκρατίας και της παγκο-σμιοποίησης έχει μετατρέψει το πάλαι ποτέ πανίσχυρο αμερικανικό στρατοβιομηχανικό σύμπλεγμα σε μια ομάδα «μικρομεσαίων» εταιρειών, με αποτέλεσμα η εμπορική αξία της Google, που ανέρχεται στα 400 δις δολάρια περίπου, να είναι σχεδόν διπλάσια από αυτή της Lockheed Martin, της General Dynamics της Raytheon και της Northrop Grumman μαζί. <br /> <br /> Το άρθρο δίνει ιδιαίτερη έμφαση στη μέχρι εξαφανίσεως μείωση των κονδυλίων για έρευνα και ανάπτυξη (R&D), που είναι το άλφα και το ωμέγα για την πολεμική βιο-μηχανία, μια και είναι αυτή που παράγει την υψηλή τεχνολογία του μέλλοντος. <br /> <br /> Ακόμη και στο κοντινό παρελθόν, η επικέντρωση στη στρατιωτική έρευνα και ανάπτυξη ήταν ο παράγοντας που επέτρεπε στις ΗΠΑ να διατηρούν την πρωτοκαθεδρία στα παγκό-σμια οικονομικά δρώμενα, ευρισκόμενες ένα βήμα μπροστά από τους ανταγωνιστές τους, καθώς ανέπτυσσαν νέους βιομηχανικούς χώρους, όπως συνέβη με τη μικροηλεκτρονική και την πληροφορική. Όμως, απ' ό,τι φαίνεται, κάτι τέτοιο δεν ισχύει σήμερα. <br /> <br /> Το Foreign Affairs μας πληροφορεί ότι οι μεγαλύτερες αμερικανικές πολεμικές βιομηχα-νίες (General Dynamics, Raytheon, Boeing, Lockheed Martin και Northrop Grumman) δαπάνησαν όλες μαζί περίπου 4 δις δολάρια για έρευνα και ανάπτυξη το τελευταίο έτος. Το ποσό αυτό είναι περίπου το μισό απ' αυτό που ξοδεύει ετησίως η Microsoft ή η Toyota για αντίστοιχους σκοπούς. <br /> <br /> Σύμφωνα δε με το άρθρο του Foreign Affairs, η παρακμή του αμερικανικού στρατοβιομηχανικού συμπλέγματος έχει και δομικά χαρακτηριστικά και δεν οφείλεται απλώς σε μια περιστασιακή έλλειψη χρημάτων. <br /> <br /> Μεταξύ των άλλων, οι πολεμικές βιομηχανίες έχουν εγκλωβιστεί κι αυτές στον κόσμο του καπιταλισμού νέας γενεάς και, αντί να επενδύουν σε καινοτόμα προϊόντα και στην παραγωγική δραστηριότητα, στρέφουν τα διαθέσιμα κεφάλαιά τους στην παγκόσμια χρηματαγορά έτσι ώστε να επιτυγχάνουν καλύτερα βραχυπρόθεσμα οικονομικά αποτελέσματα, τα οποία ναι μεν ικανοποιούν τα απρόσωπα επενδυτικά σχήματα που κατέχουν μεγάλο μέρος των μετοχών τους, υπονομεύουν όμως το μέλλον τους. <br /> <br /> <b>Με το βλέμμα στις εμπορικά διαθέσιμες τεχνολογίες </b><br /> <br /> Το σημαντικότερο, ωστόσο, είναι ότι τα τελευταία χρόνια η κατάσταση έχει αλλάξει άρδην στην παγκόσμια στρατιωτική τεχνολογία και πλέον οι εμπορικά διαθέσιμες τε-χνολογίες είναι αυτές που οδηγούν την κούρσα. <br /> <br /> Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα της τρισδιάστατης εκτύπωσης, με τις απροσδιό-ριστες ακόμη θετικές εφαρμογές που μπορεί να έχει στη διοικητική μέριμνα.<br /> <br /> Έτσι, όποιος έχει την καλύτερη πρόσβαση σε εμπορικά διαθέσιμες τεχνολογίες είναι θεωρητικά και εκείνος που μπορεί να επιτύχει τα καλύτερα αποτελέσματα όσον αφορά στην ανάπτυξη προηγμένων στρατιωτικών συστημάτων στο μέλλον. <br /> <br /> Υπό φυσιολογικές συνθήκες, οι ΗΠΑ θα είχαν το πλεονέκτημα. Όμως η άκαμπτη γρα-φειοκρατία του Πενταγώνου, που όσο πάει γίνεται και πιο άκαμπτη, αποτρέπει τις αμε-ρικανικές εταιρείες υψηλής τεχνολογίας να συνεργαστούν με τις αμερικανικές Ένοπλες Δυνάμεις. <br /> <br /> Για παράδειγμα, μια εταιρεία λογισμικού δεν έχει καμιά διάθεση να εγκλωβίσει το προϊόν της στην αποκλειστική χρήση του Πενταγώνου, όπως απειλεί το τελευταίο για λόγους διασφάλισης του απορρήτου. <br /> <br /> Πολλώ δε μάλλον όταν, σε αντίθεση με το παρελθόν, έχει πρόσβαση σε μια τεράστια παγκοσμιοποιημένη αγορά, ενώ το Πεντάγωνο δεν είναι πλέον και τόσο μεγάλος πελάτης ώστε να διεκδικεί την αποκλειστικότητα. Κι αυτή είναι απλώς η κορυφή του παγόβουνου. <br /> <br /> Ένα δαιδαλώδες πλέγμα νομικών δεσμεύσεων και υποχρεώσεων καθιστά περίπου απαγορευτική τη συνεργασία με το Πεντάγωνο, ιδιαίτερα δε σε μικρές εταιρείες που δεν μπορούν να εξασφαλίσουν την πανάκριβη νομική υποστήριξη που χρειάζονται για να βγάλουν άκρη. <br /> Όμως ακριβώς αυτές οι νέες και μικρές εταιρείες είναι που παραδοσιακά αναπτύσσουν κρίσιμες καινοτόμες τεχνολογίες, τις οποίες χρειάζεται απεγνωσμένα η αμερικανική πολεμική μηχανή και τώρα δεν μπορεί να τις αποκτήσει. <br /> <br /> Παρεμπιπτόντως, με βάση τα παραπάνω προκύπτει αυτομάτως το συμπέρασμα ότι χώρες με δικό τους προηγμένο τεχνολογικό δυναμικό και με καλύτερη πρόσβαση στις εμπορικά διαθέσιμες τεχνολογίες, με προε- ξάρχουσα την Κίνα, είναι μόνο θέμα χρόνου να ξεπεράσουν τους Αμερικανούς στον κρίσιμο τομέα των προηγμένων οπλικών συ-στημάτων. <br /> <br /> <b>«Μαύρα» προγράμματα και «μυστικά υπερόπλα» </b><br /> <br /> Έτσι, στο κοντινό μέλλον οι αμερικανικές Ένοπλες Δυνάμεις αντιμετωπίζουν τον κίνδυνο να μην έχουν πρόσβαση στις νέες εμπορικές υψηλές τεχνολογίες, την ίδια στιγμή που δεν θα έχουν δική τους έρευνα και ανάπτυξη για τη δημιουργία προηγμένων όπλων. Άρα οδηγούνται ολοταχώς προς την παρακμή και την απαξίωση. <br /> <br /> Παρακμή που κρύβεται, στο επίπεδο της εικόνας, από την προσεκτική προβολή υπολειμμάτων προγραμμάτων παλαιοτέρων και καλύτερων εποχών, όπως αυτό του διαστημοπλάνου Χ-37Β, που σήμερα καρκινοβατεί, και από τις πάσης φύσεως συνωμοσιολογικές θεωρίες για μυστικά αμερικανικά προγράμματα διαφόρων υπερόπλων. <br /> <br /> Ειρήσθω εν παρόδω, «μαύρα» προγράμματα για την ανάπτυξη προηγμένων οπλικών συστημάτων υπήρχαν και προφανώς συνεχίζουν να υπάρχουν στις Ηνωμένες Πολιτείες. Όμως αυτά είναι προέκταση των «φυσιολογικών» αμυντικών προγραμμάτων. <br /> <br /> Όταν, λοιπόν, ο αμυντικός προϋπολογισμός έχει καταρρεύσει, οι πολεμικές βιομηχανίες τείνουν να μετατραπούν σε επενδυτικές που αναζητούν το βραχυχρόνιο κέρδος στην παγκοσμιοποιημένη χρηματαγορά κι η πρόσβαση στις καινοτόμες εμπορικά διαθέσιμες τεχνολογίες είναι προβληματική, κανένα μυστικό κέντρο ερευνών δεν μπορεί να σώσει την παρτίδα.<br /> <br /> Θα πρέπει κάποια στιγμή, ιδιαίτερα στην Ελλάδα, να ξεφύγουμε από τον κόσμο του... Χόλυγουντ, όπου έχουμε επιλέξει να ζούμε, και να εξετάσουμε την ισχύ των Ηνωμένων Πολιτειών όπως πράγματι είναι. <br /> <br /> Για να γίνουν ακόμη χειρότερα τα πράγματα για την αμερικανική υψηλή πολεμική τεχνολογία, η μόδα για συνεχείς εξαγορές και συγχωνεύσεις δεν άφησε αλώβητη ούτε την πολεμική βιομηχανία. <br /> <br /> Έτσι, κατέληξε να υπάρχουν μόλις πέντε μεγάλες εταιρείες, που προέκυψαν έπειτα από σωρεία συγχωνεύσεων και εξαγορών, με αποτέλεσμα να μειωθούν ο ανταγωνισμός και η συνεπακόλουθη ανάπτυξη καινοτόμων προϊόντων και τεχνολογιών. <br /> <br /> <b>Αναγκαία η απελευθέρωση από την εικονική πραγματικότητα </b><br /> <br /> Κοντολογίς, η στρατιωτική ισχύς των ΗΠΑ φαίνεται πως παρακμάζει με ρυθμούς τα-χύτερους απ' ό,τι πιστεύαμε. <br /> <br /> Σε συνδυασμό με μια σειρά από άλλους παράγοντες, το γεγονός αυτό καθιστά τις Ηνωμένες Πολιτείες έναν αμφισβητήσιμο μεγάλο «παίκτη» του διεθνούς συστήματος και σε καμιά περίπτωση τον αναντίρρητο παγκόσμιο επικυρίαρχο, όπως επιμένουν να πιστεύουν οι Έλληνες. <br /> <br /> Η ανορθολογική αυτή εμμονή στην αμερικανική παντοδυναμία μπορεί να έχει καταστρεπτικές συνέπειες στο μέλλον. <br /> <br /> Αυτή την κρίσιμη εποχή, τη στιγμή που η ελληνική εξωτερική πολιτική είχε μια μεγάλη επιτυχία με τη συμφωνία με την Αίγυπτο όσον αφορά στα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας και της Κυπριακής Δημοκρατίας στην Ανατολική Μεσόγειο, η... μεταφυσική πίστη στις δυνατότητες των Ηνωμένων Πολιτειών να μας στηρίξουν ή να μας υπονομεύσουν μπορεί να οδηγήσει σε εντελώς λανθασμένη διαχείριση του διπλωματικού αυτού άσου. <br /> <br /> Κι αυτή είναι απλώς μία και μόνο πλευρά του σύνθετου γεωπολιτικού προβλήματος που αντιμετωπίζει σήμερα η χώρα μας. <br /> <br /> <i>* Διδάσκει το μάθημα της Γεωπολιτικής στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων και Γεωγραφία της Ασφάλειας και των Αφοπλισμών στο Τμήμα Τουρκικών και Σύγχρονων Ασιατικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών. </i><br /> <br /> <b>περιοδικό <a href="http://www.epikaira.gr/zine/101233">«Επίκαιρα»</a>, τεύχος 263</b><br /> <a href="http://kostasxan.blogspot.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Η κατάρρευση της αμερικανικής στρατιωτικής ισχύος

Η παρακμή της πολεμικής βιομηχανίας οδηγεί σε γεωπολιτική συρρίκνωση τις ΗΠΑ Γράφει ο δρ. Κωνσταντίνος Γρίβας Ένα από τα δομικά στοι...

Διαβάστε την συνέχεια

Γεωπολιτικό πόκερ για γερούς παίκτες

<img border="0" height="140" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhN6fcX_HvxmwbgMCIR-0-orcA8B1lHZFOVbDWxNq31q-ZzODMtiOiI-8H5H1Ap6nC-Jsgws9_x2tIp7BxPR_NxVQdVYhmqL8SAg2EpLUALLReQgJfLXJyHjmidBBvNG2Mz1Qh1uNJMyA4/s280/med-poker.jpg" width="280" /><br /> <br /> <span style="color: #444444;"><span style="font-size: large;">Η προκλητική Άγκυρα, η φοβική Αθήνα και οι άλλοι… </span></span><br /> <span style="color: #990000;"><br /> </span> <span style="color: #990000;"><b><span style="color: black;">Γράφει ο</span> Σωτήρης Σιδέρης </b></span><br /> <br /> Παγιδευμένη στον δογματισμό και την έπαρση που διακατέχει το δίδυμο Ερντογάν – Νταβούτογλου, η Τουρκία παίζει με τη φωτιά, απειλώντας τους πάντες, ενώ από τις αποφάσεις που θα λάβει το αμέσως επόμενο διάστημα θα εξαρτηθούν η ειρήνη και η σταθερότητα στην περιοχή μας.<br /> <br /> Η Τουρκία μπορεί να μην είναι τόσο ισχυρή για να πραγματοποιήσει τις απειλές της, είναι, ωστόσο, αρκετά ισχυρή για να τις διατυπώνει, γι αυτό κάθε της κίνηση προκαλεί κρίση, φόβους αλλά και αντιδράσεις κι είναι θέμα χρόνου η ένταση να γίνει ορατή και στις διμερείς ελληνοτουρκικές σχέσεις. Αυτός είναι ο λόγος που το υπουργείο Εξωτερικών προσπαθεί να κρατήσει ανοιχτούς διαύλους με την Άγκυρα και σε αυτό ακριβώς το πλαίσιο αποφασίστηκε η πραγματοποίηση του Ανώτατου Συμβουλίου Συνεργασίας Ελλάδας – Τουρκίας, στις 5-6 Δεκεμβρίου, με πλήθος ερωτημάτων να συνοδεύουν την απόφαση αυτή, όπως θα δούμε στην πορεία.<br /> <br /> Την ίδια στιγμή, στην Ελλάδα μόνο… εντελώς εκτός διπλωματικού κλίματος μπορούν να χαρακτηριστούν οι πανηγυρισμοί του κυβερνητικού στρατοπέδου –κυρίως του Μεγάρου Μαξίμου- που δίνουν την εντύπωση ότι επίκειται συμφωνία με την Αίγυπτο για την ΑΟΖ, που θα λαμβάνει υπόψη το Καστελλόριζο. Ούτε συμφωνία πρόκειται να υπάρξει στο ορατό μέλλον ούτε κάποια εξέλιξη θα σημειωθεί άμεσα στο θέμα αυτό, αναφέρει συνδυασμός πληροφοριών και εκτιμήσεων διπλωματικών και πανεπιστημιακών πηγών που έχουν γνώση των διεργασιών. <br /> Όλα αυτά επιβεβαιώνουν την εικόνα μίας κυβέρνησης η οποία κινείται στο επίπεδο του εντυπωσιασμού, υποβαθμίζοντας τη στρατηγική της έντασης που ακολουθεί η Τουρκία στη βάση συγκεκριμένου σχεδίου, γνωστού στην Αθήνα από το 2011.<br /> <br /> Οι οριοθετήσεις, εξάλλου, στη Μεσόγειο απαιτούν συνεργασίας με πολιτική βούληση και δεν είναι δυνατόν να υπάρξουν λύσεις εν μέσω εντάσεων, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, που υπογραμμίζουν, ωστόσο, την ανάγκη να κλονιστεί η αλαζονεία της γείτονος πριν καταστεί ανεξέλεγκτη.<br /> <br /> Από έμπειρη διπλωματική πηγή επισημαίνεται ακόμη ότι η τριμερής συνεργασία Ελλάδας – Κυπριακής Δημοκρατίας – Αιγύπτου δεν μπορεί να «αφυδατώσει» την τουρκική απειλή έναντι της χώρας μας σε διμερές επίπεδο. Με απλά λόγια, η κατάσταση είναι δύσκολη, σύνθετη και υπερβαίνει τις όποιες «κορώνες» εσωτερικής κατανάλωσης του Μεγάρου Μαξίμου.<br /> <br /> <b>Οι λεπτές γραμμές</b><br /> Παρά τη διακήρυξή τους, που είναι βαρυσήμαντη από κάθε άποψη και θέτει την Άγκυρα προ των ευθυνών της, τόσο η Αθήνα όσο και το Κάιρο θα κάνουν ιδιαίτερα προσεκτικές κινήσεις. Σημειώνεται ότι η κοινή δήλωση Σαμαρά – Αναστασιάδη – Σίσι κάνει λόγο για θαλάσσιες ζώνες γενικότερα και όχι ειδικά για την ΑΟΖ, που περιλαμβάνεται στις θαλάσσιες ζώνες.<br /> <br /> Μείζονος πολιτικής σημασίας, είναι, πάντως, η προσήλωση των τριών χωρών στη Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας, που ουσιαστικά καλούν την Τουρκία να την κυρώσει και να προσέλθει σε διάλογο, υπογραμμίζοντας ότι κάθε λύση στην περιοχή δεν μπορεί να γίνεται εκτός του πλαισίου του διεθνούς δικαίου. Αυτό σημαίνει ότι η σχέση της γείτονος με το ψευδοκράτος και οι μεταξύ τους συμφωνίες δεν παράγουν έννομα αποτελέσματα, γι αυτό και η Άγκυρα καταφεύγει στην απειλή για βία προκειμένου να έχει στη συνέχεια πολιτικά αποτελέσματα. Με βάση τη δήλωση του Καΐρου, η Αίγυπτος αναγνωρίζει την επήρεια του Καστελλόριζου στην οριοθέτηση των θαλάσσιων ζωνών –πολύ θετική εξέλιξη για τις μελλοντικές διαπραγματεύσεις-, αλλά απέχουμε πολύ από την οριοθέτηση και από την αποσόβηση των τριβών με την Τουρκία, που, ως γνωστόν, δεν αναγνωρίζει την επήρεια του ακριτικού μας νησιού.<br /> <br /> Η Τουρκία θα αντιδράσει και η Αίγυπτος δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι α εργαστεί στο μέλλον για την οριοθέτηση των θαλάσσιων ζωνών με τον δυναμισμό που εμφάνισε στη Διακήρυξη του Καΐρου. Γι αυτό τον λόγο στο υπουργείο Εξωτερικών επικρατεί κλίμα αναμονής ενόψει της αντίδρασης της Τουρκίας, ίσως και κοντά στο Καστελλόριζο, που είναι το σημείο εκκίνησης των συνομιλιών Ελλάδας – Αιγύπτου με βάση τη Διακήρυξη του Καΐρου. Έχει ιδιαίτερη αξία, πάντως, το στοιχείο ότι όσο στην ευρύτερη Μέση Ανατολή υπάρχουν οι τζιχαντιστές που ψάχνουν δίκτυα και στην Αίγυπτο πλέον και όσο στην Τουρκία υπάρχει ο Ερντογάν, οι σχέσεις Άγκυρας – Καΐρου δύσκολα θα αποκατασταθούν. Ας μην ξεχνάμε ότι η Τουρκία επιχείρησε επί Μόρσι να ακυρώσει τη συμφωνία Αιγύπτου – Κυπριακής Δημοκρατίας για την ΟΑΖ και ίσως τα πράγματα να είχαν πάρει αρνητική τροπή αν ο ηγέτης των Αδελφών Μουσουλμάνων δεν είχε ανατραπεί.<br /> <br /> <b>Επιχείρηση κατευνασμού</b><br /> Σημειώνεται ότι το προσεχές διάστημα η ελληνική διπλωματία θα εργαστεί ώστε να παραμείνουν ανοιχτοί οι δίαυλοι επικοινωνίας με την Τουρκία, καθώς προβλέπεται αύξηση της έντασης στον εναέριο και θαλάσσιο χώρο του Αιγαίου και στη μεσόγειο, αλλά μάλλον με δειλό τρόπο. Η κατάσταση στην Κύπρο και η ένταση στο Αιγαίο συνετέλεσαν στο να μην μιλά κανείς για την πραγματοποίηση του Ανώτατου Συμβουλίου Συνεργασίας Ελλάδας – Τουρκίας που είχε προγραμματιστεί γι αυτό το μήνα στην Αθήνα. Μετά τις αντιδράσεις της Τουρκίας όμως η ελληνική κυβέρνηση αποφάσισε εσπευσμένα να ανακοινώσει την πραγματοποίηση του Συμβουλίου τον Δεκέμβριο, εν μέσω έντονων ερωτημάτων.<br /> <br /> Διπλωματικοί κύκλοι έκαναν λόγο για φοβισμένη κίνηση που στόχο έχει να κατευνάσει την Τουρκία και όχι να συζητηθεί κάποιο φλέγον θέμα. Η Αθήνα προχωρά σε μία τέτοια κίνηση τη στιγμή που η Άγκυρα απειλεί την Ελλάδα, εκβιάζει την Κυπριακή Δημοκρατία, περιφρονεί το διεθνές δίκαιο και αρνείται να συμμορφωθεί με τη διεθνή νομιμότητα. Παρ’ όλα αυτά, η κυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου προβαίνει σε άτακτες κινήσεις χωρίς αντίκρυσμα και χωρίς περιεχόμενο. Γιατί, σημειωτέον, από την ατζέντα του Συμβουλίου έχουν εξαιρεθεί τα μεγάλα πολιτικά και διπλωματικά προβλήματα, κατά συνέπεια απορεί κανείς τι θα συζητήσουν εντέλει οι δυο κυβερνήσεις.<br /> <br /> <b>Εκστρατεία ενημέρωσης </b><br /> Από την άλλη, λόγω του μεγάλου ενδιαφέροντος που δείχνουν πολλές κυβερνήσεις, σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες, Ελλάδα, Αίγυπτος και Κυπριακή Δημοκρατία θα ενημερώσουν σχεδόν όλες τις χώρες του κόσμου για τα αποτελέσματα της Τριμερούς και θα τους επιδώσουν την διακήρυξη του Καΐρου. Κύρια στόχευση είναι η κατανόηση, κυρίως από πλευράς των μεγάλων δυνάμεων, των προθέσεων των τριών χωρών, ότι, δηλαδή, δεν επιδιώκουν να συγκροτήσουν αντιτουρκικό άξονα, αλλά εργάζονται για την δημιουργία ενός νέου μοντέλου συνεργασίας σε μία ιδιαίτερα ταραγμένη περιοχή του πλανήτη, που κατά κοινή ομολογία εμφανίζει κενά ασφαλείας.<br /> Αυτονόητος στόχος της ελληνικής διπλωματίας, με βάση τις ίδιες πηγές, είναι να υποστηριχθεί επίσημα πλέον, η τριμερής συνεργασία Ελλάδας – Κυπριακής Δημοκρατίας – Αιγύπτου από τις μεγάλες χώρες και την Ε.Ε., ώστε να πιεστεί ακόμη περισσότερο η Τουρκία να αναθεωρήσει την στάση της. Ιδιαίτερα η Αθήνα και η Λευκωσία θέλουν να υπογραμμίσουν την ανάγκη να αποφευχθεί η κλιμάκωση της έντασης εκ μέρους της γείτονος και είναι αρμοδιότητα των μεγάλων χωρών να απευθύνουν τις σχετικές συστάσεις.<br /> <br /> <b>Η αντίδραση</b><br /> Παρά την ανοχή που επέδειξαν ΗΠΑ, ΝΑΤΟ, ΟΗΕ και ΕΕ, η Τουρκία δείχνει σημάδια έντονου εκνευρισμού μετά τη Σύνοδο Ελλάδας – Κυπριακής Δημοκρατίας – Αιγύπτου. Τώρα, λοιπόν, επιχειρεί τον απεγκλωβισμό της από την Κυπριακή ΑΟΖ, υπό τον όρο ότι θα αποσπάσει πολιτικά οφέλη, να συμφωνηθεί, δηλαδή, κατά κάποιον τρόπο η συνεκμετάλλευση του φυσικού αερίου, ακόμη και χωρίς συμφωνία στο πολιτικό πρόβλημα. Η πρώτη πρόταση, παρά την άθλια απόπειρα του ΟΗΕ να δημιουργηθεί κοινή επιτροπή Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων, απορρίφθηκε, αλλά ήδη αναζητούνται πλάγιοι δρόμοι που οδηγούν στο ίδιο αποτέλεσμα, δηλαδή στην ομηρία της Λευκωσίας στο θέμα των υδρογονανθράκων. Σαν να ζητούσε η Κυπριακή Δημοκρατία να υπάρξει από τώρα συμφωνία για επιστροφή εδαφών από την Τουρκία, χωρίς προηγούμενη λύση του πολιτικού προβλήματος.<br /> <br /> Αποτελεί μέγα ολίσθημα για τον ΟΗΕ ουσιαστικά να αναγνωρίζει τον ρόλο της Τουρκίας στην Κυπριακή ΑΟΖ και να τον εντάσσει στο διαπραγματευτικό πλαίσιο, ενώ η λογική και η νομιμότητα απαιτούν την άνευ όρων αποχώρηση των τουρκικών πλοίων από την περιοχή. <br /> Ευθύνες έχει και η Ελληνική κυβέρνηση, που δεν προετοιμάστηκε όλο αυτό το διάστημα, παρότι ήταν φανερή η πολιτική της γείτονος.<br /> <br /> Στο ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών, ιδιαίτερα στην υπηρεσιακή ιεραρχία, επικρατεί κινητικότητα, με την έννοια ότι δρομολογούνται ιστορικές εξελίξεις και η Ελλάδα έχει μία ακόμη ευκαιρία να αναβαθμιστεί στην περιοχή, αλλά και να προστατεύσει τα εθνικά της συμφέροντα, αρκεί να υπάρξει συνολικό σχέδιο αντιμετώπισης της Τουρκίας, όσο και συνεργασίας με το Ιράν και το Ισραήλ, που είναι οι μεγάλοι παίκτες της ευρύτερης περιοχής.<br /> Ουδείς, ωστόσο, στο ΥΠΕΞ συμμερίζεται τις διαρροές για εσωτερική κατανάλωση που έκανε τις τελευταίες ημέρες το Μέγαρο Μαξίμου σχετικά με την ΑΟΖ, υπογραμμίζοντας την ανάγκη να γίνονται στέρεα βήματα.<br /> <br /> Σύμφωνα με καλά ενημερωμένες πηγές, ήδη υπάρχει προεργασία, που θα εντατικοποιηθεί, η οποία αποβλέπει στην ενεργό συμμετοχή της Τεχεράνης στον υπό διαμόρφωση «Συνεταιρισμό της Μεσογείου». Το Ιράν είναι ενήμερο για τη συνεργασία με την Αίγυπτο και θα ενημερωθεί πληρέστερα κατά την επίσκεψη του Ιρανού υπουργού Εξωτερικών στην Αθήνα το προσεχές διάστημα. Σημειώνεται ότι το Ιράν είναι έντονα δυσαρεστημένο από τη στήριξη που παρέχει η Τουρκία στους τζιχαντιστές και αναζητεί τρόπους περιορισμού της επιρροής της Άγκυρας στην περιοχή.<br /> Η συνεργασία όλων αυτών των χωρών είναι ικανή να προσφέρει σε βάθος χρόνου σημαντικό κεφάλαιο ασφάλειας, ανάπτυξης και πολύπλευρης συνεργασίας και στην Ελλάδα και στην Κυπριακή Δημοκρατία. Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, ότι η Γερμανία έχει εντείνει την προσοχή της στις κινήσεις της Αθήνας, της Λευκωσίας και του Καΐρου και ζητά πρόσθετα στοιχεία.<br /> <br /> <b>Εν αναμονή του Συμβουλίου Υπουργών Εξωτερικών της Ε.Ε.</b><br /> Υπό το πρίσμα αυτό, οι διαβουλεύσεις που αναμένονται στο πλαίσιο της Ε.Ε. κρίνονται εξαιρετικά σημαντικές. Στις 17 Νοεμβρίου (χθες) πραγματοποιήθηκε το Συμβούλιο Υπουργών Εξωτερικών της Ένωσης, όπου ο Ευάγγελος Βενιζέλος ενημέρωσε τους ομολόγους του εφ’ όλης της ύλης. Η Ελληνική πλευρά θέλει να ενισχύσει το ασθενές μήνυμα των Βρυξελλών, όπως διατυπώθηκε στα Συμπεράσματα της Συνόδου Κορυφής της 24ης Οκτωβρίου, με στόχο να πιεστεί η Τουρκία να αναδιπλωθεί άνευ όρων. Είναι η στιγμή που θα αποκαλυφθεί τι ακριβώς επιδιώκει η Ε.Ε. με το να τηρεί στάση ανοχής έναντι της γείτονος. Καλά ενημερωμένες διπλωματικές πηγές, πάντως, θεωρούν βέβαιο ότι στην πρόταση του ΟΗΕ για τη συγκρότηση κοινής επιτροπής Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων έχει βάλει το… χέρι της και η Ε.Ε. Άρα ευθύνη του κ. Βενιζέλου είναι να καταστήσει σαφές στο Συμβούλιο υπουργών ότι η στάση της Ένωσης είναι λανθασμένη και όσο δείχνει ανοχή στην Άγκυρα τόσο πιο επιθετική θα γίνεται.<br /> <br /> Το Συμβούλιο αυτό κρίνεται πολύ σημαντικό και γιατί κάποια στιγμή η Αθήνα και η Λευκωσία, όπως και συνολικά η Ε.Ε., θα πρέπει να αποσαφηνίσουν τι θα κάνουν με την ενταξιακή πορεία της Τουρκίας, δεδομένου ότι ο Πρόεδρος Αναστασιάδης έχει δεσμευτεί να μπλοκάρει τις ενταξιακές διαπραγματεύσεις.<br /> <br /> Στην πορεία, πάντως, προς τη Σύνοδο Κορυφής του Δεκεμβρίου βρίσκονται πολλά και σημαντικά θέματα για την ελληνική πλευρά.<br /> Επιγραμματικά η ατζέντα οφείλει να περιέχει:<br /> 1. Την άνευ όρων αποστρατιωτικοποίηση της Κυπριακής ΑΟΖ ώστε να συνεχιστούν οι έρευνες χωρίς πιέσεις και να αποσυνδεθούν από τις διαπραγματεύσεις για το πολιτικό πρόβλημα. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να απομακρυνθούν από την περιοχή εντός και γύρω από την ΑΟΖ όλοι οι ξένοι στόλοι, του ΝΑΤΟ και των διαφόρων χωρών.<br /> 2. Η ΕΕ οφείλει να τοποθετηθεί με σαφήνεια, καθώς η Κυπριακή ΑΟΖ είναι ευρωπαϊκή ΑΟΖ, είναι νομίμως οριοθετημένη και έχει κατατεθεί στον ΟΗΕ. Προκαλεί εύλογα ερωτήματα το γεγονός ότι η Ελλάδα, ενώ ψήφισε πανηγυρικά την Κοινή Πολιτική Άμυνας και Ασφάλειας, δεν την έχει επικαλεστεί ακόμη στην περίπτωση της ΑΟΖ, ώστε να προκαλέσει αν μη τι άλλο διλήμματα στην Ε.Ε. Σημειώνεται ότι με απόφαση της ΕΕ στρατεύματα έχουν μεταβεί στην Κεντρο-αφρικανική Δημοκρατία, αλλά στην περίπτωση της Κύπρου δεν υπάρχει ούτε μία δήλωση. Μάλιστα, εντύπωση προκαλεί η σιωπή της Μογκερίνι, της νέας υπερ-επιτρόπου Εξωτερικών της ΕΕ, όπως και το γεγονός ότι η Ελληνική κυβέρνηση δεν πιέζει προς αυτή την κατεύθυνση.<br /> 3. Τη διακοπή των ενταξιακών διαπραγματεύσεων της Τουρκίας αν συνεχίσει να απειλεί είτε στην Κύπρο είτε στο Αιγαίο, επικαλούμενη, μάλιστα, δεκάδες αποφάσεις Συνόδων Κορυφής και τα κριτήρια Κοπεγχάγης, που απορρίπτουν κατηγορηματικά τη χρήση ή την απειλή για χρήση βίας.<br /> 4. Τη σαφή δήλωση του Συμβουλίου Υπουργών και μετά της Συνόδου Κορυφής ότι η Ε.Ε. τάσσεται ανεπιφύλακτα υπέρ της Διακήρυξης του Καΐρου και υποστηρίζει την οριοθέτηση των θαλάσσιων ζωνών στη Μεσόγειο με βάση το Δίκαιο της Θάλασσας.<br /> 5. Την απαίτηση της Ε.Ε. η Τουρκία να κυρώσει τη Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας.<br /> 6. Την κατηγορηματική δήλωση εκ μέρους της ΕΕ –προφανώς και του ΟΗΕ- ότι δεν αναγνωρίζει ως έγκυρες συμφωνίες που συνάπτει η Τουρκία με το ψευδοκράτος, κατά συνέπεια η τουρκική παρουσία στην Κυπριακή ΑΟΖ είναι απολύτως εκτός του πλαισίου της διεθνούς νομιμότητας.<br /> <br /> Αν έστω και μέρος αυτής της ατζέντας υιοθετηθεί και οδεύσει προς έγκριση από τη Σύνοδο Κορυφής του Δεκεμβρίου, το πλαίσιο διαλόγου και συνεννόησης θα επηρεαστεί προς θετική κατεύθυνση και η Τουρκία θα υποχρεωθεί να καταλάβει ότι είναι προς το συμφέρον της να αλλάξει τακτική.<br /> Η κατάσταση προφανώς είναι και δύσκολη και περίπλοκη. Και ίσως να γίνει και πολύ επικίνδυνη, αν η προληπτική διπλωματία των διεθνών οργανισμών δεν ενεργοποιηθεί για να διαφυλάξει την σταθερότητα στην περιοχή.<br /> <br /> <a href="http://kostasxan.blogspot.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Γεωπολιτικό πόκερ για γερούς παίκτες

Η προκλητική Άγκυρα, η φοβική Αθήνα και οι άλλοι… Γράφει ο Σωτήρης Σιδέρης Παγιδευμένη στον δογματισμό και την έπαρση που διακατέχει...

Διαβάστε την συνέχεια

Καστελόριζο το κλειδί για την ελληνική ΑΟΖ και το αντικλείδι που ψάχνει η Τουρκία

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg8zbFxwfZ2K3cuItwobd-hgyXTupbmeJJwfWn8AljLPC_HuKLb1J4xvOtIGRUngmOwlsDsP580qLJnZ1v5CGzLzLJu98Ntndz-93k2OGTQGER8FX1ySMubK9bQtvNr_lIW82KIIGDP7f0z/s1600/%CE%A7%CF%89%CF%81%CE%AF%CF%82+%CF%84%CE%AF%CF%84%CE%BB%CE%BF650.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" height="148" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg8zbFxwfZ2K3cuItwobd-hgyXTupbmeJJwfWn8AljLPC_HuKLb1J4xvOtIGRUngmOwlsDsP580qLJnZ1v5CGzLzLJu98Ntndz-93k2OGTQGER8FX1ySMubK9bQtvNr_lIW82KIIGDP7f0z/s280/%CE%A7%CF%89%CF%81%CE%AF%CF%82+%CF%84%CE%AF%CF%84%CE%BB%CE%BF650.jpg" width="280" /></a></div> <br /> Του <b style="font-weight: bold !important;">Χρήστου Καπούτση</b><br /> <br /> Το μυστικό που κρύβει ή αποκαλύπτει , η <b style="font-weight: bold !important;">τριμερής συμφωνία του Καίρου</b>, που δυνητικά προβλέπει τη ρύθμιση των θαλασσίων ζωνών μεταξύ Ελλάδας, Αιγύπτου και Κυπριακής Δημοκρατίας, ονομάζεται <b style="font-weight: bold !important;">ΚΑΣΤΕΛΟΡΙΖΟ. </b><br /> <br /> Καταρχήν να ξεκαθαρίσουμε ότι, <b style="font-weight: bold !important;">δεν μπορεί να γίνει τμηματική ρύθμιση των θαλασσίων ζωνών </b>(υφαλοκρηπίδα, Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη) στην Ανατολική Μεσόγειο μόνο μεταξύ τριών ή τεσσάρων κρατών <b style="font-weight: bold !important;">(π.χ. Ελλάδας, Αιγύπτου, Κύπρου, Ισραήλ)</b>, αλλά η ρύθμιση πρέπει να είναι συνολική, για να είναι λειτουργική. Η οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών της Ανατολικής Μεσογείου έχει νόημα και νομική υπόσταση, εφόσον συμφωνήσουν ΟΛΕΣ οι χώρες που εφάπτονται τα θαλάσσια σύνορά τους, που είναι: Τουρκία, Ελλάδα, Κύπρος, Συρία, Λίβανος, Ισραήλ, Αίγυπτος Λιβύη και Ιταλία.<br /> <br /> <b style="font-weight: bold !important;">Το «κλειδί» για την Ελλάδα,</b> σε αυτή τη ρύθμιση των θαλασσίων ζωνών, είναι να συμπεριληφθεί και το νησιωτικό συμπλέγματα του ΚΑΣΤΕΛΟΡΙΖΟΥ, ως τμήμα της ελληνικής ΑΟΖ. Αλλά για το θέμα αυτό, θα πρέπει να υπάρξει καταρχήν συμφωνία της Ελλάδας με την Τουρκία, που δεν είναι καθόλου εύκολη υπόθεση. <br /> <br /> <b style="font-weight: bold !important;">Το Καστελόριζο είναι το ανατολικότερο άκρο της Ελλάδας αλλά και της Ευρώπης, που απέχει 72 ναυτικά μίλια από Ρόδο και 1,25 από τις τουρκικές ακτές. </b><br /> <br /> Στη νέα Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας (του 1982) αναφέρεται ρητά στο άρθρο 121, ότι <b style="font-weight: bold !important;">όλα τα νησιά που κατοικούνται, δηλαδή που έχουν οικονομική ζωή, διαθέτουν ΑΟΖ και ότι η ΑΟΖ ενός νησιού καθορίζεται με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που καθορίζεται και για τις ηπειρωτικές περιοχές. Άρα, σύμφωνα με το Δίκαιο για την Σύμβαση της Θάλασσας (Montego Bay, 1982), το ΚΑΣΤΕΛΟΡΙΖΟ έχει ΑΟΖ.</b><br /> <br /> Ειδικά για την περίπτωση του Καστελόριζου, <b style="font-weight: bold !important;">η τουρκική διπλωματία υποστηρίζει </b>ότι δεν είναι δυνατόν ένα τόσο μικρό νησί μπροστά από τις τουρκικές ακτές, να έχει ένα τόσο μεγάλο κομμάτι υφαλοκρηπίδας ή ΑΟΖ. Και προβάλει το επιχείρημα ότι το σύμπλεγμα των 14 νησίδων-βραχονησίδων της περιοχής του Καστελόριζου (κατοικούνται οι νησίδες Μεγίστη, ΡΩ, Στρογγύλη) <b style="font-weight: bold !important;">διέπεται από ειδικό καθεστώς</b>, των αποκομμένων νησίδων που επικάθονται επί της τουρκικής υφαλοκρηπίδας. Άρα, τα νησιά αυτά δεν διαθέτουν ούτε ΑΟΖ, ούτε και έχουν δική τους υφαλοκρηπίδα, υποστηρίζει η Άγκυρα!<br /> <br /> <b style="font-weight: bold !important;">Η Τουρκία , διατείνεται, ότι δεν πρόκειται να συμφωνήσει, ότι το Καστελόριζο ανήκει στην Ελληνική ΑΟΖ</b>, που ως έννοια είναι υπέρτερη της υφαλοκρηπίδας. Επισημαίνουμε ότι, η ΑΟΖ είναι οικονομική και όχι γεωλογική έννοια, όπως η υφαλοκρηπίδα. Αυτός είναι ο λόγος που η τουρκική διπλωματία επιμένει να μιλάει για υφαλοκρηπίδα στην περιοχή του Καστελόριζου.<br /> <br /> <br /> Γιατί αντιδρά η Τουρκία; Διότι, αν δεχτεί ότι η περιοχή του Καστελόριζου ανήκει στην Ελληνική ΑΟΖ, τότε, το Καστελόριζο <br /> αποτελεί σημείο οριοθέτησης της ΑΟΖ της Ελλάδας με την Αίγυπτο και με την Κύπρο και συνεπώς, η Τουρκία δεν έχει θαλάσσια σύνορα με την Αίγυπτο! Γι’ αυτό το λόγο η Τουρκία ζήτησε από την Αίγυπτο να μη λάβει υπόψη το Καστελόριζο, στις διαπραγματεύσεις που είχε με την Ελλάδα, ώστε να έχει και αυτή αφενός θαλάσσια σύνορα με την Αίγυπτο και αφετέρου μεγάλο μερίδιο στον υποθαλάσσιο πλούτο της περιοχής, που εκτιμάται ότι έχει και τα μεγαλύτερα αποθέματα (λεκάνη Ηροδότου). Μάλιστα ο Τ. Ερντογάν με τον ανατραπέντα πρόεδρο της Αιγύπτου Μ.Μόρσι είχαν προχωρήσει σε καταρχήν συμφωνία ρύθμισης των μεταξύ τους θαλασσίων ζωνών, αγνοώντας Ελλάδα και Κύπρο!<br /> <br /> Το εντυπωσιακό είναι ότι, η Τουρκία, ενώ δεν έχει υπογράψει και δεν έχει επικυρώσει το Δίκαιο για την Σύμβαση της Θάλασσας (Montego Bay, 1982), έχει οριοθετήσει την ΑΟΖ στη Μαύρη Θάλασσα με την Ρουμανία, την Βουλγαρία και με την Ρωσία!!<br /> <br /> Και ακόμη, σύμφωνα με Διεθνές Δίκαιο, ένα παράκτιο κράτος αποκτάει ΑΟΖ με μονομερή δήλωση ανακήρυξης. Και στη συνέχεια, συνάπτει συμφωνίες οριοθέτησης με τα γειτονικά κράτη. Εάν δεν καταστεί δυνατή η συμφωνία οριοθέτησης, τότε η διαφορά τους λύνεται με παραπομπή στο Διεθνές Δικαστήριο.<br /> Επομένως, η Ελλάδα, μπορεί μονομερώς να ανακηρύξει την ΑΟΖ της, στην οποία θα συμπεριλάμβανε και το Καστελόριζο. Στην περίπτωση που η Τουρκία αντιδράσει με πολιτικά μέσα, η υπόθεση θα παραπεμφθεί στο Διεθνές Δικαστήριο. Αν όμως η Άγκυρα επιλέξει την αντίδραση με στρατιωτικά μέσα, τότε, Ελλάδα και Τουρκία θα μπουν σε οδυνηρές περιπέτειες. <br /> <a href="http://www.onalert.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Καστελόριζο το κλειδί για την ελληνική ΑΟΖ και το αντικλείδι που ψάχνει η Τουρκία

Του Χρήστου Καπούτση Το μυστικό που κρύβει ή αποκαλύπτει , η τριμερής συμφωνία του Καίρου , που δυνητικά προβλέπει τη ρύθμιση των θαλασ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τα δύο όχι του Μπάϊντεν στον Ερντογάν αλλά ναι στην συζήτηση για την Κύπρο!

<img alt="Image" src="http://www.onalert.gr/image/?w=630&src=/files/Image/ONALERTPHOTOS/WORLD/USA/biden.jpg" /><br /> <br /> 20-11-2014 <br /> Επιμέλεια <b style="font-weight: bold !important;">Λ. ΛΙΓΟΥΡΙΩΤΗΣ </b><br /> <br /> Σε αδιέξοδο φαίνεται να οδηγούνται οι επαφές ΗΠΑ -Τουρκίας για τον πόλεμο κατά του ''Ισλαμιστικού  Κράτους'' (ΙSIL) : Πριν καν ο Τούρκος Προεδρος κ. Ερντογάν θέσει το ''τελεσίγραφο'' στις ΗΠΑ ότι θα αποχωρήσει από το συνασπισμό αν η Ουάσιγκτον δεν  «λάβει τώρα μέτρα όσον αφορά την περιοχή απαγόρευσης πτήσεων και τη ζώνη ασφαλείας, την εκπαίδευση και τον εξοπλισμό» του Ελεύθερου Συριακού Στρατού, ο Λευκός Οίκος δια αξιωματούχων του είχε σπεύσει να ξεκαθαρίσει με αφορμή την άφιξη του αντιπροέδρου των ΗΠΑ κ. Τζ. Μπάιντεν  (Joe Biden) στην Κωνσταντινούπολη  ότι  η αμερικανική κυβέρνηση δεν σκέφτεται για την ώρα ζήτημα επιβολής ζώνης απαγόρευσης πτήσεων πάνω από τη Συρία.<br /> <br /> Ο όρος αυτός είναι και ο σημαντικότερος διότι έτσι κι αλλιώς το θέμα του εξοπλισμού και της εκπαίδευσης των ανταρτών του '' Ελεύθερου Συριακού Στρατού'' την έχει αναλάβει η Άγκυρα- τουλάχιστον για 2.000 άντρες.<br /> <br /> <b style="font-weight: bold !important;">Αντιπερισπασμός Ερντογάν λόγω αρνητικού κλίματος </b><br /> Το αρνητικό αυτό κλίμα από την πλευρά της Ουάσιγκτον η Άγκυρα - που ίσως ενισχύθηκε και από τις επαφές που είχε ο  Ειδικός Εκπρόσωπος του Αμερικανού Προέδρου Obama, Στρατηγός John Allen, στην Αγκυρα- το είχε εισπράξει και γι αυτό  φεύγοντας σήμερα το πρωί ο κ. Ερντογαν μίλησε με όρους τελεσιγράφου που ίσως του βγει ίσως όμως και όχι...<br /> <br /> Ειχε δει λοιπόν πρωί -πρωί στον τουρκικό τύπο την επίσημη διαρροή από τον Λευκό Οίκο για τις απαντήσεις που κομίζει ο κ Τζ. Μπάιντεν όπως διατυπώθηκαν από αρμόδιο αξιωματούχο, μαζί με το πρόγραμμα του Αμερικανού αντιπροέδρου που φθάνει  το απόγευμα της Παρασκευής στην Πόλη:Η Hurriyet, λοιπόν, και με τον τίτλο «Το 2ο όχι από το Λευκό Οίκο»,αναφέρεται στην αναμενόμενη επίσκεψη στην Τουρκία του κ. Μπάιντεν , σημειώνοντας ότι η ΑμερικανικήΔιοίκηση είχε απορρίψει τους ισχυρισμούς περί νέας στρατηγικής έναντι του Άσαντ και πριν από την επίσκεψη του Αμερικανού αντιπροέδρου  στην Κωνσταντινούπολη, τώρα ανακοινώθηκε ότι οι ΗΠΑ δεν σκέφτονται για απαγορευμένη ζώνη πτήσεων στα σύνορα με τη Συρία, ούτε και για δημιουργία ουδέτερης ζώνης!<br /> <br /> <b style="font-weight: bold !important;">Ξένοι μαχητές δια μέσου Τουρκίας</b><br /> <br /> Όπως ανέφεραν οι ανώτεροι αξιωματούχοι του Λευκού Οίκου, στις συναντήσεις με Ερντογάν και Νταβούτογλου θα συζητηθεί η συνεργασία των δύο χωρών στο πλαίσιο της συμμαχίας για την αντιμετώπιση του ISIL, η αποτροπή της μετάβασης ξένων μαχητών στη Συρία και το Ιράκ, η ανθρωπιστική κρίση στη Συρία κι ο ρόλος της Τουρκίας, το Κυπριακό κ.ά.<br /> <br /> Βεβαίως για να χρυσώσουν το χάπι και απαντώντας σε σχετικές ερωτήσεις, οι αξιωματούχοι του Λευκού Οίκου απέρριψαν την εκτίμηση ότι οι σχέσεις του Αντιπροέδρου κ. Μπάιντεν με τον Τούρκο Πρόεδρο  είναι άσχημες. «Δεν υπάρχει θέμα κακών σχέσεων», είπαν χαρακτηριστικά, προσθέτοντας ότι οι σχέσεις τους είναι επαγγελματικές και επικοινωνούν τακτικά.<br /> <br /> Αναφορικά με τα θέματα που σχετίζονται με τη Συρία και το Ιράκ, ανέφεραν ότι η Τουρκία είναι ενεργό μέλος του συνασπισμού κατά του ISIL και πως με την τουρκική ηγεσία ο κ. Μπάιντεν θα συζητήσει τρόπους εμβάθυνσης της συνεργασίας για την καταπολέμηση του «Ισλαμικού Κράτους» και τρόπους ενδυνάμωσης του συνασπισμού...Το πόσο όμως αυτό θα επιτευχθεί τώρα, μετά τις δηλώσεις Ερντογάν,  φαίνεται λιγότερο εύκολο... Πάντως από προχθές η  Cumhuriyet, αναφορικά με την επίσκεψη Μπάιντεν είχε σπεύσει να  αναφέρει, επικαλούμενη αρμόδιο του Τούρκικού ΥΠΕΞ, ότι '' δεν  θα πρέπει από τις συζητήσεις αυτές να αναμένεται κάποιο συγκεκριμένο αποτέλεσμα ή απόφαση''...<br /> <br /> <b style="font-weight: bold !important;">Το Κυπριακό </b><br /> Για να μπούμε τώρα στα ελληνικά ...νερά - και το ενδεχόμενο να υπάρχουν ...απόνερα που μας αφορούν, ανώτεροι αξιωματούχοι του Λευκού Οίκου, κατά την  ενημέρωση  που έκαναν την Τρίτη στους δημοσιογράφους, υπό τον όρο να παραμείνουν ανώνυμοι, για την επίσκεψη Μπάιντεν σε Μαρόκο, Ουκρανία και Τουρκία,  ανέφεραν το Κυπριακό θα είναι μεταξύ των θεμάτων που θα συζητήσει στην Κωνσταντινούπολη ο Αντιπρόεδρος των ΗΠΑ  στις συνομιλίες με τον Τούρκο Πρόεδρο και τον Πρωθυπουργό.<br /> Ειδικά για το Κυπριακό, ανέφεραν ότι «η κύρια θέση των ΗΠΑ είναι η σημασία να επιστρέψει στο προσκήνιο η ειρηνευτική διαδικασία και να διασφαλιστεί ότι όλοι οι εμπλεκόμενοι πρωταγωνιστές θα αποφύγουν βήματα που είναι προκλητικά, ώστε να μπορέσουμε να φέρουμε πίσω στο προσκήνιο την ειρηνευτική διαδικασία», είπαν.<br /> Στο παρασκήνιο οι Τούρκοι εκφράζουν αγωνία για τις συζητήσεις σχετικά με την Κύπρο και δεν αποφεύγουν - και για λόγους τακτικής - να λένε ...φωναχτά ότι ο Αντιπρόεδρος των ΗΠΑ είναι φίλα προσκείμενος στις ελληνικές θέσεις...<br /> <b style="font-weight: bold !important;"><br /> Το πρόγραμμα </b><br /> Ο Αντιπρόεδρος Μπάιντεν μεταβαίνει αρχικά  στο Μαρόκο, μετά θα πάει στο Κίεβο της Ουκρανίας, όπου θα έχει την Πέμπτη και την Παρασκευή συναντήσεις με τον Πρόεδρο κ. Ποροσένκο, την κυβέρνηση της χώρας και ηγέτες της κοινωνίας των πολιτών.<br /> Το απόγευμα της Παρασκευής θα μεταβεί στην Κωνσταντινούπολη όπου το ίδιο βράδυ θα έχει δείπνο εργασίας με τον Πρωθυπουργό της Τουρκίας Αχμέτ Νταβούτογλου. Την επομένη θα μιλήσει στη σύνοδο της αμερικανικής δεξαμενής σκέψης Atlantic Council με θέμα την οικονομία και την ενέργεια και θα έχει συνάντηση με τον Τούρκο Πρόεδρο κ. Ερντογάν. Θα παραβρεθεί επίσης στο Συνέδριο του «Δικτύου Σταθερότητας και Εποπτείας», ένα δίκτυο 115 ΜΚΟ,όπου θα συζητηθούν θέματα όπως οι πιθανοί τρόποι προώθησης πολιτικών και θεσμικών μεταρρυθμίσεων καθώς και η αναγκαιότητα διαχωρισμού των εξουσιών σε ένα κράτος.<br /> <br /> <b style="font-weight: bold !important;">Με τον Οικουμενικό Πατριάρχη </b><br /> <br /> Την Κυριακή πρόκειται να έχει ιδιωτική συνάντηση με τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο, στην οποία θα συζητήσουν θέματα θρησκευτικών ελευθεριών- ένα θέμα που ''καίει '' την Αγκυρα λόγω του ενδιαφέροντος των ΗΠΑ για την Θεολογική Σχολή της Χάλκης κ.α..<br /> <br /> <a href="http://www.onalert.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Τα δύο όχι του Μπάϊντεν στον Ερντογάν αλλά ναι στην συζήτηση για την Κύπρο!

20-11-2014 Επιμέλεια Λ. ΛΙΓΟΥΡΙΩΤΗΣ  Σε αδιέξοδο φαίνεται να οδηγούνται οι επαφές ΗΠΑ -Τουρκίας για τον πόλεμο κατά του ''Ισλαμ...

Διαβάστε την συνέχεια

Γερμανικά Σχέδια Πολέμου με Ρωσία!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://olympiada.files.wordpress.com/2014/11/cebdceb1ceb6ceb9-cf81cf89cf83ceb9ceb1-3.jpg?w=300&h=169" imageanchor="1" style=""><img alt="ΝΑΖΙ ΡΩΣΙΑ 3" border="0" class="aligncenter size-medium wp-image-429184" height="157" src="https://olympiada.files.wordpress.com/2014/11/cebdceb1ceb6ceb9-cf81cf89cf83ceb9ceb1-3.jpg?w=300&h=169" width="280" /></a></div> <br /> <span style="color: #990000;"><span style="font-size: large;">«Γερμανός Στρατηγός Σχεδιάζει Γυμνάσια Πολέμου Εναντίον της Ρωσίας.»</span></span><br /> <br /> <b>Αποκαλυπτικό άρθρο του Γιοχάνες Στερν, σε μετάφραση Μιχαήλ Στυλιανού</b><b> </b><br /> <br /> Με τον παρά πάνω τίτλο,  αποκαλυπτικό άρθρο του <b><i>Γιοχάνες Στερν</i></b> στην επιθεώρηση <b><i>WorldSocialist</i></b> για την επιθετική επαναπροβολή του γερμανικού μιλιταρισμού, έρχεται να συμπληρώσει –εν είδει συμπτωματικής τριλογίας- την ακτινογραφία της σημερινής πραγματικότητας και το μέλλον που διανοίγεται για την «<b>Ευρώπη υπό Γερμανική Κατοχή</b>», κατά το προχθεσινό αφυπνιστικό άρθρο, με αναλυτικό πολιτικο-ψυχολογικό χάρτη, του <b><i>Εμμάνουελ Τόντ</i></b> (κορυφαίου σήμερα Γάλλου διανοητή) και την ανάλυση του υπογράφοντος, με τίτλο « <b>Η Γερμανία σε Φάση Επιθετικού Ιμπεριαλισμού</b>», που δημοσιεύθηκε στις 9 Νοεμβρίου.<br /> Τα τρία άρθρα στοιχειοθετούν πέρα από αμφισβήτηση, ότι η χώρα του 3^ου Ράϊχ, αφού κεφαλαιοποίησε ονειρώδη εδαφικά και «ηθικά» κέρδη από τον Ψυχρό Πόλεμο και πέτυχε την υφαρπαγή, μετάλλαξη και καταλήστευση της Ευρωπαϊκής Ιδέας, κρίνει ήδη ότι περιττεύουν οι προσποιήσεις σεμνότητας και ότι μπορεί να προκαλεί την νικήτρια Βρετανία να φύγει από την <span id="more-429181"></span>ΕΕ, να διορίζει και απολύει πρωθυπουργούς  και υπουργούς στην Ευρώπη του Νότου, να σχεδιάζει ως ηγέτιδα δύναμη στο ΝΑΤΟ ποιες χώρες θα συμμετέχουν στην ταχυκίνητη δύναμη αιχμής- κατά της Ρωσίας- και να εξαπολύει διπλωματικές (προς το παρόν) εκστρατείες διαβολής και υπονόμευσης σε χώρες μέχρι του Καυκάσου.<br /> <br /> Αλλά ιδού το αποκαλυπτικό άρθρο του <b><i>Γιοχάνες Στερν</i></b>, σε  <b><i>μετάφραση Μιχαήλ Στυλιανού   </i></b><b><i> </i></b><b><i> </i></b><br /> <b><i>Πολεμικοί Σχεδιασμοί</i></b><br /> «Εβδομήντα πέντε χρόνια από την έναρξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, το γερμανικό γενικό επιτελείο προετοιμάζεται και πάλι για πόλεμο με την Ρωσία.<br /> Αυτό γίνεται σαφές με άρθρο που δημοσιεύθηκε την περασμένη βδομάδα στην εφημερίδα Die Welt, όπου ο Γερμανός στρατιωτικός ηγέτης στο ΝΑΤΟ στρατηγόςXανς  Λόθαρ Ντομρόζε (Hans Lothar Domrose), ανώτατος στρατιωτικός διοικητής της  ενιαίας συμμαχικής στρατιωτικής διοίκησης, μιας από τις τρεις ομάδες διοίκησης των επιχειρησιακών δυνάμεων του ΝΑΤΟ στην Ευρώπη<b><i>, διατυπώνει θέσεις που ισοδυναμούν με ανοικτή απειλή πολέμου εναντίον της Ρωσίας.</i></b><br /> <a href="https://olympiada.files.wordpress.com/2014/11/cebdceb1ceb6ceb9-cf81cf89cf83ceb9ceb1-1.jpg"><img alt="ΝΑΖΙ ΡΩΣΙΑ 1" class="aligncenter size-medium wp-image-429183" height="187" src="https://olympiada.files.wordpress.com/2014/11/cebdceb1ceb6ceb9-cf81cf89cf83ceb9ceb1-1.jpg?w=300&h=201" width="280" /></a><br /> <b><i> </i></b><i>The last time Germany tried this, it didn’t go so well…</i><br /> Ο στρατηγός Ντομρόζε αναφέρει ότι, για πρώτη φορά, το ΝΑΤΟ προετοιμάζει μεγάλης κλίμακας στρατιωτικά γυμνάσια σε περιοχές πλησίον των συνόρων της Ρωσίας: «Μέχρι τώρα διεξήγαμε μείζονα γυμνάσια, 25.000 έως 40.000 ανδρών, μόνο  στα δυτικά κράτη του ΝΑΤΟ. Στο μέλλον <b>-είμαι βέβαιος-</b> ότι θα το κάνουμε στην Ανατολικήν Ευρώπη και στις Βαλτικές χώρες.»<i> </i><br /> Εικοσιπέντε χρόνια από την διάλυση της Σοβιετικής ΄Ενωσης, το ΝΑΤΟ σχεδιάζει να συγκεντρώσει δεκάδες χιλιάδες στρατό κοντά στα σύνορα της Ρωσίας. Ουάσιγκτων και Βερολίνο σχεδίασαν ένα -με φασιστική ηγεσία- πραξικόπημα στο Κίεβο τον περασμένο Φεβρουάριο για να εγκαθιδρύσουν άλλο, δυτικόστροφο και φανατικά αντί-ρωσικό καθεστώς.<br /> Τώρα οι δυνάμεις του ΝΑΤΟ συνεχίζουν την στρατιωτική περικύκλωση της Ρωσίας, μια πολιτική που συνεπάγεται τον πολύ πραγματικό κίνδυνο σύρραξης με μια πυρηνική δύναμη. Ακόμη και τμήματα του Δυτικού Τύπου, που επί μήνες προπαγάνδιζαν εναντίον της Ρωσίας, χαρακτηρίζουν αυτό το σχέδιο σαν «προκλητική ενέργεια  απέναντι στη Ρωσία» (Σπήγκελ).<br /> « Θα δημιουργήσουμε μια Δύναμη Ταχείας Αντίδρασης του ΝΑΤΟ, από 5.000-7.000 άνδρες, που θα μπορεί να αναπτυχθεί σε δύο έως πέντε ημέρες σε μια περιοχή,» είπε ο Γερμανός στρατηγός. «Τα σχέδια μας προβλέπουν τη συμμετοχή αυτής της δύναμης  στα μεγάλα γυμνάσια «Περίσταση Τρίαινας» στην Ιταλία, την Ισπανία και την Πορτογαλία, τον Σεπτέμβριο του 2015. Αν όλα εξελιχθούν κατά το σχέδιο, η δύναμη ταχείας ανταπόκρισης θα είναι έτοιμη να αναπτυχθεί από τα τέλη του 2015.»<br /> Ο Γερμανός επιτελάρχης του ΝΑΤΟ εξήγησε ότι <b><i>μόνο κράτη που διαθέτουν εξοπλισμό υψηλής τεχνολογίας και εκπαιδευμένους στρατιώτες θα μπορούν να συμμετάσχουν σ’ αυτή τη ΝΑΤΟ-ϊκή δύναμη αιχμής, στην οποία η Γερμανία θα έχει ηγετικό ρόλο.</i></b><br /> «Σχεδιάζουμε-είπε-το καθένα από έξη έως δέκα κράτη που θα σχηματίζουν την αιχμή του δόρατος θα διατηρεί την ηγεσία για ένα χρόνο. Κατά το ισχύον σχέδιο την ηγεσία σε κάθε κύκλο θα έχει ένα ηγετικό κράτος, που βεβαίως συμπεριλαμβάνει τη Γερμανία.<br /> Αλλά αυτή η εξαιρετικά ευκίνητη δύναμη πρέπει να υποστηρίζεται από μεγάλη αεροπορική δύναμη για να μπορεί να φθάνει γρήγορα στις ζώνες επιχειρήσεων.» Και αυτή η ανάγκη μέσων ταχείας μεταφοράς αποτελεί –σημείωσε- μείζονα πρόκληση για τα κράτη του ΝΑΤΟ…<br /> <b><i>«Ανάγκη αύξησης στρατιωτικών δαπανών»</i></b><br /> Εδώ ο στρατηγός Χανς Λόθαρ Ντομρόζε ξεκαθάρισε με ωμότητα πως τα σχέδια πολεμικής ετοιμότητας απαιτούν αυξημένες στρατιωτικές δαπάνες και θα κοστίσουν πολύ χρήμα: « Η δύναμη αυτή πρέπει να είναι καλά οπλισμένη και εκπαιδευμένη-είπε. Πρέπει να είναι πάντα έτοιμη προς ανάπτυξη, ακόμη και τα Σαββατοκύριακα. Αυτό δεν γίνεται φθηνά. Θα απαιτηθεί υψηλότερη οικονομική επένδυση στην αμυντική ετοιμότητα του ΝΑΤΟ.»<br /> Το ΝΑΤΟ θα πρέπει να εκσυγχρονισθεί, τόνισε ο Γερμανός επιτελάρχης. <b><i>«Το ΝΑΤΟ πρέπει να είναι έτοιμο για έναν ενδεχόμενο πόλεμο στον 21^ο</i></b><b><i> </i></b><b><i>Αιώνα.</i></b><b> </b>Αυτό περιλαμβάνει άμυνα κατά συμβατικών επιθέσεων, <b><i>αλλά και την ικανότητα απόκρουσης</i></b> ηλεκτρονικών (cyber-attacks) επιθέσεων όπως <b><i>και ελέγχου τοπικών κινήσεων αποσταθεροποίησης από εχθρικές ανατρεπτικές δυνάμεις δυσχερούς ταυτοποίησης.»</i></b> (Σημ. Μετφ: Εδώ χωρεί κάθε λαϊκή εξέγερση, η ογκώδης διαδήλωση απειλητική για καθεστώτα Κουίσλιγκ.)<br /> Ως δικαιολογία της προετοιμασίας για νέο πόλεμο, ο στρατηγός Ντομρόζε επικαλέσθηκε τη ρωσική αντίδραση στο δυτικο-κίνητο πραξικόπημα στην Ουκρανία. « Η προσάρτηση της Κριμαίας και η παραβίαση των διεθνών κανόνων μας αιφνιδίασε- είπε. Δεν το περιμέναμε. Διαπιστώσαμε ότι ο πρόεδρος Πούτιν έχει κάνει το ρωσικό στρατό πιο αξιόμαχο και ότι τα ρωσικά στρατεύματα είναι απίστευτα γρήγορα.»<br /> Αυτές οι δηλώσεις ενός από τους κορυφαίους Γερμανούς στρατιωτικούς υπογραμμίζει τη συνέχεια στις παραδόσεις του γερμανικού γενικού επιτελείου και της Βέρμαχτ του Β’ Π.Π., που εξαπέλυσαν την χιτλερική επιχείρηση Μπαρμπαρόσα εναντίον της τότε Σοβ. Ένωσης, που στοίχισε τη ζωή σε 27 εκατομμύρια Ρώσους. Μετά την ήττα της ναζιστικής Γερμανίας ο γερμανικός ιμπεριαλισμός υιοθέτησε πιο φιλειρηνική στάση, για μερικές δεκαετίες. Τώρα Γερμανοί πολιτικοί, δημοσιογράφοι, ακαδημαϊκοί και στρατιωτικοί εξαπολύουν ακονίζουν την πολεμική ρητορική τους κατά της Ρωσίας.<br /> <b><i>Πιστοί στη παράδοση της Βέρμαχτ</i></b><br /> Η οικογενειακή ιστορία του στρατηγού Ντομρόζε κάνει τις δηλώσεις περισσότερο δυσοίωνες. Ο πατέρας του υπηρέτησε στο τελευταίο πόλεμο ως διοικητής λόχου της Βέρμαχτ στο Ανατολικό Μέτωπο. Με τον επανεξοπλισμό της Γερμανίας, επανεντάχθηκε στο στράτευμα και έκανε επιτυχή καριέρα. Το 1975 έγινε αρχηγός του γενικού επιτελείου των ενόπλων δυνάμεων. Τώρα ο γιός του προφανώς ανέλαβε να ολοκληρώσει το έργο που ο πατέρας του δεν μπόρεσε να φέρει εις πέρας: Να καθυποτάξει τη Ρωσία.<br /> Έχοντας συναίσθηση της ιστορικής βαρύτητας των δηλώσεων του στρατηγού Ντομρόζε, το γερμανικό υπουργείο των Εξωτερικών επιχείρησε διά του εκπροσώπου του την εκτόνωση των εντυπώσεων, δηλώνοντας κατευναστικά ότι γυμνάσια τέτοιας έκτασης δεν σχεδιάζονται για το άμεσο μέλλον και ότι «η διατήρηση εποικοδομητικών σχέσεων με τη Ρωσία λαμβάνεται σοβαρά υπ’ όψιν».<br /> Πρόκειται βέβαια για υποκριτικά φληναφήματα.<br /> <b><i>Στην πραγματικότητα οι δηλώσεις του Γερμανού Επιτελάρχη εκφράζουν την νέα, επιθετική εξωτερική πολιτική της γερμανικής κυβέρνησης και έχουν συζητηθεί στα υψηλότερα κλιμάκιά της.</i></b><br /> Ο Ντομρόζε διατηρεί στενούς δεσμούς με τον Γερμανό Πρόεδρο Γιοακίμ Γκώκ, ο οποίος έπαιξε σημαίνοντα ρόλο στην αναβίωση του γερμανικού μιλιταρισμού. Στην περσινή επίσημη γιορτή της πρωτοχρονιάς στην προεδρική κατοικία στο Βερολίνο, ο στρατηγός πόζαρε στους φακούς δίπλα στον Γερμανό Πρόεδρο.<br /> Λίγες βδομάδες αργότερα, <b><i>στη Διάσκεψη Ασφαλείας στο Μόναχο, ο Γκώκ, ο υπουργός των Εξωτερικών Φρανκ- Βάλτερ Σταϊνμάγιερ και η υπουργός ΄Αμυνας Ούρσουλα Φον ντεν Λέϋεν ανακοίνωσαν το τέλος της γερμανικής στρατιωτικής αυτοσυγκράτησης</i></b><b><i>.</i></b><br /> Μετά το πραξικόπημα στην Ουκρανία, ακολούθησε η γερμανική στρατιωτική ανάμειξη στη Μέση Ανατολή. Και τώρα έχουμε ολοένα πιο απροκάλυπτες προετοιμασίες πολέμου εναντίον της Ρωσίας.<br /> Σε πρόσφατη συνέντευξή του στην εφημερίδα Ντι Ζάϊτ ( Die Zeit), με τίτλο<br /> «Η Αποχή Αποκλείεται», <b><i>ο υπουργός των Εξωτερικών Στάϊνμάγερ</i></b><b><i> </i></b>προειδοποίησε :<br /> «Θα πρέπει να προετοιμασθούμε για το γεγονός ότι οι κρίσεις θα γίνουν μια φυσιολογική κατάσταση στα ερχόμενα χρόνια»<b><i> </i></b><br /> <b><i>Όταν ο δημοσιογράφος του παρατήρησε πως « αντίθετα με την πολιτική «ελίτ», οι Γερμανοί πολίτες δεν θέλουν να ακούνε για διεθνείς υποχρεώσεις και ακόμη λιγότερο για στρατιωτικές επεμβάσεις», ο σοσιαλιστής (!)</i></b> <b><i>υπουργός Στάϊνμάγερ απάντησε: </i></b><br /> <b><i>«Σε πείσμα αυτού (της λαϊκής αντίθεσης σε πολεμικές περιπέτειες), η αποχή δεν είναι επιλογή.</i></b><br /> <b>Η πεποίθηση πως μπορούμε να ζήσουμε σε μια νησίδα ειρήνης στην Ευρώπη και πως θα αφεθούμε σε ησυχία από τον κόσμο, δεν μπορεί να λειτουργήσει.»</b><b> </b><br /> <b>Y</b><b>.Γ</b>.   <b><i>Το άρθρο του Γιοχάνες Στερν αναδημοσιεύεται από τη ρωσική επιθεώρηση «Στα Εσώτερα της Ρωσίας», με την ακόλουθη αναμνηστική φωτογραφία</i></b>:<br /> <br /> <a href="https://olympiada.files.wordpress.com/2014/11/cebdceb1ceb6ceb9-cf81cf89cf83ceb9ceb1.jpg"><img alt="ΝΑΖΙ ΡΩΣΙΑ" class="aligncenter size-medium wp-image-429182" height="182" src="https://olympiada.files.wordpress.com/2014/11/cebdceb1ceb6ceb9-cf81cf89cf83ceb9ceb1.jpg?w=300&h=196" width="280" /></a><br /> <br /> <a href="http://olympia.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Γερμανικά Σχέδια Πολέμου με Ρωσία!

«Γερμανός Στρατηγός Σχεδιάζει Γυμνάσια Πολέμου Εναντίον της Ρωσίας.» Αποκαλυπτικό άρθρο του Γιοχάνες Στερν, σε μετάφραση Μιχαήλ Στυλιαν...

Διαβάστε την συνέχεια

Μία ανάσα από την Κρήτη οι ισλαμοφασίστες της Λιβύης, σύμφωνα με το CNN.

<img alt="3FFB7EFC88A7065652FBF54FE6D507BF" class="attachment-large wp-post-image" src="http://i0.wp.com/www.triklopodia.gr/wp-content/uploads/2014/11/3FFB7EFC88A7065652FBF54FE6D507BF.jpg?fit=1024%2C1024" /><br /> <br /> Oι μαχητές του Ισλαμικού Κράτους φέρονται να έχουν θέσει υπό πλήρη έλεγχο τη λιβυκή πόλη, Ντέρνα, μόλις 200 μίλια (321 χλμ), από τις νότιες ακτές της ΕΕ, σύμφωνα με το αμερικάνικο δίκτυο!<br /> Στο λιβυκό πέλαγος, μια ανάσα από τα νότια σύνορα της Ευρώπης (δηλαδή Κρήτη) βρίσκονται πλέον οι τζιχαντιστές, σύμφωνα <a href="http://edition.cnn.com/2014/11/18/world/isis-libya/index.html" target="_blank">με ρεπορτάζ </a>του γνωστού αμερικανικού ειδησεογραφικού δικτύου CNN.<br /> Oι μαχητές του Ισλαμικού Κράτους φέρονται να έχουν θέσει υπό πλήρη έλεγχο τη λιβυκή πόλη, Ντέρνα, με πληθυσμό 100.000 ανθρώπων, μόλις 200 μίλια (321 χλμ), από τις νότιες ακτές της ΕΕ, σύμφωνα με το αμερικάνικο δίκτυο!<br /> <b>«Η μαύρη σημαία</b> (του Ισλαμικού Κράτους) ανεμίζει πάνω στα κυβερνητικά κτίρια. Τα αυτοκίνητα της αστυνομίας μεταφέρουν τα διακριτικά του ΙΚ. Το τοπικό γήπεδο ποδοσφαίρου χρησιμοποιείται για δημόσιες εκτελέσεις. Όλα αυτά σε μία πόλη της Συρίας ή του Ιράκ; Όχι”, Σε μία πόλη στην ακτή της Μεσογείου, στη Λιβύη» αναφέρει χαρακτηριστικά το αμερικανικό δίκτυο στην αρχή του ρεπορτάζ του.<br /> Σύμφωνα με έναν πρώην ισλαμιστή μαχητή, «το ΙΚ αποτελεί σοβαρή απειλή για τη Λιβύη. Δημιουργούν ήδη ένα ισλαμικό εμιράτο στην Ανατολική Λιβύη».<br /> <b>«Οι τζιχαντιστές</b>, εκμεταλλεύονται το πολιτικό χάος του για να επεκτείνουν ραγδαία την παρουσία τους προς τα δυτικά κατά μήκος της ακτής» αναφέρουν επίσης λίβυοι αξιωματούχοι στο CNN.<br /> Σε ένα ηχητικό μήνυμά του την περασμένη εβδομάδα, ο Μουτζαχεντίν της Λιβύης απείλησε «τους κοσμικούς και τους κοινοβουλευτικούς, και τους πυλώνες τους από την αστυνομία και το στρατό»: «Έχουμε ετοιμάσει για εσάς το πιο πικρό από τα ποτήρια, και τον χειρότερο θάνατο» ανέφερε.<br /> <br /> <a href="http://www.triklopodia.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Μία ανάσα από την Κρήτη οι ισλαμοφασίστες της Λιβύης, σύμφωνα με το CNN.

Oι μαχητές του Ισλαμικού Κράτους φέρονται να έχουν θέσει υπό πλήρη έλεγχο τη λιβυκή πόλη, Ντέρνα, μόλις 200 μίλια (321 χλμ), από τις νότιε...

Διαβάστε την συνέχεια

Πούτιν: Οι ΗΠΑ θέλουν να μας υποτάξουν, αλλά αυτό δεν θα συμβεί ποτέ

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgMS6o7U00n350uZ2a-abSShLrnJt9Nyf9XMLR6r7y1c2E5htoaWneKdEVXgLlgqL0-3egMJuX2EKmhFBvX4XjES-YqcQ41jjbW04EwacqxyRTcKnNOH-vMijeY71Sn3xlD5jjS4wvP8GS5/s1600/putin_president.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="219" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgMS6o7U00n350uZ2a-abSShLrnJt9Nyf9XMLR6r7y1c2E5htoaWneKdEVXgLlgqL0-3egMJuX2EKmhFBvX4XjES-YqcQ41jjbW04EwacqxyRTcKnNOH-vMijeY71Sn3xlD5jjS4wvP8GS5/s280/putin_president.jpg" width="280" /></a></div> <br /> <span class="author"><a href="http://gr.rbth.com/author/TASS">TASS</a></span> <br /> <div style="font-weight: normal; margin-bottom: 0cm;"> <span style="color: black; font-family: arial,helvetica,sans-serif; font-size: 100%;"><i>«</i><i>Οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν προσπαθούν να μας ταπεινώσουν, θέλουν να μας υποτάξουν... Αλλά αυτό δεν κατάφερε κανείς να το κάνει μέχρι τώρα και </i><i>ού</i><i>τε πρόκειται να συμβεί ποτέ</i><i>»:</i></span><br /> <a href="https://www.blogger.com/null" name="more"></a><span style="color: black; font-family: arial,helvetica,sans-serif; font-size: 100%;"><br /> Οι δηλώσεις του ρώσου προέδρου <b>Βλαντίμιρ Πούτιν</b> στη συγκέντρωση του Πανρωσικού Λαϊκού Μετώπου έγιναν δεκτές με παρατεταμένο χειροκρότημα από το ακροατήριο.<br /> </span><br /> <div style="font-weight: normal; margin-bottom: 0cm;"> <span style="color: black; font-family: arial,helvetica,sans-serif; font-size: 100%;"><br /> </span></div> <div style="margin-bottom: 0cm;"> <span style="color: black; font-family: arial,helvetica,sans-serif; font-size: 100%;"><span style="color: black; font-family: arial,helvetica,sans-serif; font-size: 100%;"><span style="font-weight: normal;">Σε σχόλιο από τον σκηνοθέτη </span><b>Γιούρι Καρά </b><span style="font-weight: normal;">για τις προσπάθειες των ΗΠΑ να ταπεινώσουν τη Ρωσία, ο Πούτιν είπε: </span><i><span style="font-weight: normal;">«</span></i><i><span style="font-weight: normal;">Τα πράγματα δεν είναι καθόλου έτσι... </span></i><b><i><span style="font-weight: normal;">οι ΗΠΑ δεν θέλουν να μας ταπεινώσουν, θέλουν να μας καθυποτάξουν, να επιλύσουν τα προβλήματά τους σε βάρος μας. </span></i></b><b><i><span style="font-weight: normal;">Θέλουν να υποκύψουμε στην επιρροή τους... Αλλά κανείς στην ιστορία δεν το κατάφερε αυτό σε ό,τι αφορά τη Ρωσία, και κανείς δεν θα το κάνει</span></i></b><i><span style="font-weight: normal;">».</span></i></span></span></div> <div style="margin-bottom: 0cm;"> <span style="color: black; font-family: arial,helvetica,sans-serif; font-size: 100%;"><span style="color: black; font-family: arial,helvetica,sans-serif; font-size: 100%;"><i><span style="font-weight: normal;"> </span></i><br /> Η πολιτική των Ηνωμένων Πολιτειών, συνέχισε ο Πούτιν, έχει αποδειχθεί επιτυχής, όσον αφορά την επιρροή της στους συμμάχους της, στα ήταν επιτυχής όσον αφορά τη διάδοση επιρροή της στους συμμάχους της, στους “δορυφόρους” τους όπως τους αποκαλούν κάποιοι προπαγανδιστές, με αποτέλεσμα να βλέπουμε πολλές χώρες να είναι αναγκασμένες να παραμελούν τα δικά τους συμφέροντα, προς όφελος της συμμάχου Ουάσινγκτον. </span></span><br /> <span style="color: black; font-family: arial,helvetica,sans-serif; font-size: 100%;"><span style="color: black; font-family: arial,helvetica,sans-serif; font-size: 100%;"><br /> <b><i>«Μερικές φορές </i><i>νιώθω απόλυτη σύγχυση... </i><i>Η προστασία τ</i><i>ων πανευρωπαϊκών συμφερόντων, η δυτική πολιτική με τις επιρροές των ΗΠΑ, είναι πολλές φορές σε βάρος των εθνικών συμφερόντων των χωρών της Ευρώπης... Δημιουργούνται δεκάδες προβλήματα, μπροστά στα οπο</i><i>ία</i><i> κάποιοι εθελοτυφλούν. </i><i>Κατά πρώτον, δεν διακρίνω τα κοινά κριτήρια για τα λεγόμενα κοινά συμφέροντα... Και κατά δεύτερον, είναι βέβαιο πως τα </i><i>γεωπολιτικά συμφέροντα μιας χώρας ή μιας ομάδας χωρών</i><i>, δεν συμφωνούν τελικά με τα συμφέροντα των ίδιων των λαών τους...</i><i><span style="font-weight: normal;">» </span></i></b><span style="font-style: normal;"><span style="font-weight: normal;">σχολίασε ο πρόεδρος Πούτιν. </span></span></span></span><br /> <span style="color: black; font-family: arial,helvetica,sans-serif; font-size: 100%;"><span style="color: black; font-family: arial,helvetica,sans-serif; font-size: 100%;"><span style="font-style: normal;"><span style="font-weight: normal;"><br /> Τέλος </span></span><span style="font-style: normal;"><span style="font-weight: normal;">ο ρώσος ηγέτης τόνισε πως κανένας λαός στον πλανήτη δεν αποζητά διεθν</span></span><span style="font-style: normal;"><span style="font-weight: normal;">είς</span></span><span style="font-style: normal;"><span style="font-weight: normal;"> εντάσεις μεταξύ των κυβερν</span></span><span style="font-style: normal;"><span style="font-weight: normal;">ή</span></span><span style="font-style: normal;"><span style="font-weight: normal;">σεων.</span></span><i><span style="font-weight: normal;"> </span></i></span></span><br /> <span style="color: black; font-family: arial,helvetica,sans-serif; font-size: 100%;"><br /> </span> <span style="color: black; font-family: arial,helvetica,sans-serif; font-size: 100%;"><span style="color: black; font-family: arial,helvetica,sans-serif; font-size: 100%;"><i><span style="font-weight: normal;">«</span></i><i><span style="font-weight: normal;">Οχι μόνο οι ρώσοι αλλά και πολλοί αμερικανοί πολίτες αποδοκιμάζουν την πολιτική του λευκού Οίκου. </span></i><i><span style="font-weight: normal;">Νομίζω </span></i><i><span style="font-weight: normal;">πως ο λαός μας δεν αντιπαθεί τον αμερικανικό λαό, αλλά κρατά έντονα αρνητική στάση απέναντι στην πολιτική των ΗΠΑ,</span></i><i><span style="font-weight: normal;"> και όχι ότι αντιπαθούν την Αμερική και τον αμερικανικό λαό. Αλλά το πιο πιθανό, η πλειοψηφία των πολιτών μας έχουν αρνητική στάση απέναντι στην </span></i><i><span style="font-weight: normal;">ηγεμονική </span></i><i><span style="font-weight: normal;">πολιτική τ</span></i><i><span style="font-weight: normal;">ων ΗΠΑ</span></i><i><span style="font-weight: normal;">».</span></i></span></span><br /> <span style="color: black; font-family: arial,helvetica,sans-serif; font-size: 100%;"><br /> </span> <span style="color: black; font-family: arial,helvetica,sans-serif; font-size: 100%;"><span style="color: black; font-family: arial,helvetica,sans-serif; font-size: 100%;"><a href="http://gr.rbth.com/news/2014/11/18/poytin_oi_ipa_theloyn_na_ma_ypotaksoyn_alla_ayto_den_tha_symbei_pote_33817.html"><span style="font-weight: normal;">Η ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΡΩΣΙΑ </span></a><i><span style="font-weight: normal;"><br /> </span></i></span></span></div> </div> <br /> <a href="http://infognomonpolitics.blogspot.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Πούτιν: Οι ΗΠΑ θέλουν να μας υποτάξουν, αλλά αυτό δεν θα συμβεί ποτέ

TASS « Οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν προσπαθούν να μας ταπεινώσουν, θέλουν να μας υποτάξουν... Αλλά αυτό δεν κατάφερε κανείς να το κάνει...

Διαβάστε την συνέχεια

Η ευκαιρία της Κύπρου να επιβληθεί στην ΑΟΖ της

<img alt="Η ευκαιρία της Κύπρου να επιβληθεί στην ΑΟΖ της" class="attachment-588x330" height="175" src="http://mignatiou.com/wp-content/uploads/2014/10/barbaros04-26october2014.jpg" title="Η ευκαιρία της Κύπρου να επιβληθεί στην ΑΟΖ της" width="280" /><br /> <br /> <b>Της ΠΗΝΕΛΟΠΗΣ ΓΙΩΣΑ</b><br /> <b>ΕΙΣΑΓΩΓΗ: </b>Στις 20 Οκτωβρίου 2014 το τουρκικό σεισμογραφικό πλοίο «Μπαρπαρός Χαριεντίν Πασά», συνοδευόμενο από δύο σκάφη, ένα τουρκικό και ένα νορβηγικό (τα M/V «Bravο» και M/V «Deep Supporter»), εισήλθε στην κυπριακή ΑΟΖ, με σκοπό να διατελέσει παρανόμως μέχρι τις 30 Δεκεμβρίου 2014 σεισμογραφική έρευνα ώστε να αποτυπώσει τον ενεργειακό πλούτο μεγάλων τμημάτων των τεμαχίων 1, 2, 3 και 9 επί της Κυπριακής ΑΟΖ.<span id="more-43912"></span><br /> Σύμφωνα με τις γενικές αρχές του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας, όλα τα κράτη απολαύουν του δικαιώματος της ελεύθερης ναυσιπλοΐας, των υπερπτήσεων και της πόντισης καλωδίων εντός των ορίων της ΑΟΖ του αντίστοιχου παράκτιου κράτους. Εντούτοις, όσον αφορά τη θαλάσσια επιστημονική έρευνα, όπως θα δούμε στη συνέχεια, το καθεστώς είναι διαφορετικό, με αποτέλεσμα η ως άνω συμπεριφορά της Τουρκίας να αποτελεί κατάφωρη παραβίαση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Κύπρου επί της ΑΟΖ της.<br /> <b>Η ΣΥΜΒΑΣΗ ΟΗΕ ΓΙΑ ΤΟ ΔΙΚΑΙΟ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ ΚΑΙ Η ΔΕΣΜΕΥΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΗΣ </b><br /> Το 1982 δημιουργήθηκαν νέα δεδομένα για το Δίκαιο της Θάλασσας, με τη νέα Σύμβαση του ΟΗΕ (UNLOSC, εις το εξής η «Σύμβαση») στο Montego Bay της Τζαμάικα, η οποία τέθηκε σε εφαρμογή στις 16 Νοεμβρίου 1994. Η βαρύνουσα σημασία της εν λόγω Σύμβασης έγκειται στο γεγονός ότι οριοθετήθηκαν εκ νέου οι έννοιες της αιγιαλίτιδας ζώνης (τα γνωστά σε όλους μας χωρικά ύδατα), η συνορεύουσα ή παρακείμενη ζώνη και η Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ).<br /> Η Κύπρος επικύρωσε τη Σύμβαση στις 12 Δεκεμβρίου 1988, ενώ η Τουρκία την καταψήφισε, εφόσον δεν εξυπηρετούνταν τα συμφέροντά της. Αυτό ως γεγονός ίσως θα μπορούσε να έχει κάποιον αντίκτυπο σε ό,τι αφορά την μη δέσμευση της Τουρκίας από τις πρόνοιες της εν λόγω Σύμβασης. Όμως, έχει γενικά αναγνωριστεί ότι με τη συμμετοχή 164 κρατών και της Ευρωπαϊκής Ένωσης ως συμβαλλόμενων μερών της Σύμβασης, αυτή έχει πλέον αποκτήσει την ισχύ του <i>Εθιμικού Δικαίου</i> κι έτσι είναι <i>δεσμευτική για όλα τα μέλη της διεθνούς κοινότητας</i>, συμπεριλαμβανομένης και της Τουρκίας. Επομένως, όλες οι πρόνοιες της Σύμβασης που αφορούν στη Θαλάσσια Επιστημονική Έρευνα, ισχύουν και για την Τουρκία ακόμα κι αν δεν είναι συμβαλλόμενο μέρος της Σύμβασης.<br /> <b>ΘΑΛΑΣΣΙΑ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΕΡΕΥΝΑ-ΕΝΝΟΙΑ ΚΑΙ ΟΡΙΟΘΕΤΗΣΗ ΑΥΤΗΣ</b><br /> Σύμφωνα με το άρθρο 56 της Σύμβασης, κάθε παράκτιο κράτος που έχει διακηρύξει και οριοθετήσει την ΑΟΖ του, όπως έπραξε η Κύπρος μέσω της σύναψης συμφωνιών με τα κράτη που οι ακτές τους είναι αντικείμενες των δικών της, έχει κυριαρχικά δικαιώματα επί αυτής, που αποσκοπούν στην εξερεύνηση, εκμετάλλευση, διατήρηση και διαχείριση των φυσικών πόρων, ζωντανών ή μη, όπως είναι οι υδρογονάνθρακες και τα ορυκτά, χωρίς να υπέχει καμιά υποχρέωση για διατήρηση ή συνετή χρήση αυτών. Αυτά τα δικαιώματα του παράκτιου κράτους επί των μη ζωντανών, φυσικών πόρων της ΑΟΖ του, είναι αποκλειστικά, υπό την έννοια ότι το παράκτιο κράτος δεν έχει καμιά υποχρέωση να μοιραστεί την πρόσβαση ή/και οποιαδήποτε οφέλη προκύψουν από την εκμετάλλευσή τους. Το παράκτιο κράτος έχει δε <i>εθνική</i> <i>δικαιοδοσία</i> σχετικά με τη θαλάσσια επιστημονική έρευνα που διενεργείται στην ΑΟΖ του.<br /> Η Σύμβαση δεν περιέχει κανέναν ορισμό για τη θαλάσσια επιστημονική έρευνα. Θα μπορούσαμε όμως να ορίσουμε την έννοια αυτή ως κάθε επιστημονική εργασία ή σχετική εμπειρική εργασία που έχει ως αντικείμενο το θαλάσσιο περιβάλλον και ως σκοπό να μεγιστοποιήσει τις γνώσεις που κατέχουμε επί των ωκεανών. Για την πλήρη κατανόηση τόσο του όρου αυτού όσο και του καθεστώτος που διέπει τη θαλάσσια επιστημονική έρευνα, θα πρέπει κανείς να μελετήσει το άρθρο 56 της Σύμβασης συνδυαστικά με το άρθρο 246 αυτής, Μέρος XIII.<br /> Σύμφωνα λοιπόν με το άρθρο 246 της Σύμβασης, τα παράκτια κράτη κατά την άσκηση της δικαιοδοσίας τους, έχουν το δικαίωμα να ρυθμίζουν, να εξουσιοδοτούν και να διεξάγουν θαλάσσια επιστημονική έρευνα στην ΑΟΖ και την υφαλοκρηπίδα τους, σύμφωνα με τις σχετικές διατάξεις της Σύμβασης. Κάθε δε θαλάσσια επιστημονική έρευνα στην ΑΟΖ και την υφαλοκρηπίδα διεξάγεται με τη <i>συναίνεση</i> του παράκτιου κράτους.<br /> Λαμβάνοντας υπόψη την ως άνω πρόνοια της Σύμβασης που ρητά καθορίζει ότι για οποιαδήποτε θαλάσσια επιστημονική έρευνα στην ΑΟΖ ενός κράτους χρειάζεται η προηγούμενη συναίνεση αυτού, γίνεται πλήρως αντιληπτό ότι η Τουρκία δρα παράνομα, καταπατώντας το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας, αφού ουδέποτε ζήτησε τη συναίνεση της Κυπριακής Δημοκρατίας προκειμένου να προβεί στις σεισμογραφικές έρευνες επί των τεμαχίων της κυπριακής ΑΟΖ.<br /> Στο σημείο αυτό θεωρείται απαραίτητο να επισημανθεί ότι η Σύμβαση, στα πλαίσια της ειρηνικής επίλυσης οποιωνδήποτε διαφορών μεταξύ των κρατών και προς αποφυγή οποιασδήποτε έντασης μεταξύ τους, θεωρεί αναγκαία, <i>υπό κανονικές συνθήκες</i>, την χορήγηση άδειας από το παράκτιο κράτος προς ένα τρίτο κράτος για τη διεξαγωγή από το τελευταίο θαλάσσιας έρευνας επί της ΑΟΖ του πρώτου, εφόσον πληρούνται κάποιες τυπικές προϋποθέσεις, οι οποίες απαριθμούνται στην παράγραφο 5 του άρθρου 246 της Σύμβασης. Για τους σκοπούς μάλιστα εφαρμογής αυτής της ευρύτερης φιλοσοφίας που προωθεί η Σύμβαση με σκοπό την αποφυγή εντάσεων μεταξύ των κρατών, <i>κανονικές συνθήκες</i> μπορεί να υπάρχουν ακόμα κι όταν απουσιάζουν οι διπλωματικές σχέσεις μεταξύ του παράκτιου κράτους και του διεξάγοντος τις έρευνες κράτους (παράγραφος 4, άρθρο 246 της Σύμβασης).<br /> Ενόψει της παραπάνω «ελευθεριότητας» της Σύμβασης, όσον αφορά τη διεξαγωγή θαλάσσιας επιστημονικής έρευνας σε ξένη ΑΟΖ, γεννιέται το ερώτημα γιατί η Τουρκία προτίμησε την παρανομία έναντι της νομιμότητας που θα μπορούσε να της προσδώσει η Σύμβαση και κατ’ επέκταση το Διεθνές Εθιμικό Δίκαιο, αν ζητούσε προηγουμένως τη συναίνεση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Η απάντηση σε αυτό το ερώτημα μπορεί εύκολα να δοθεί αφενός αν αναλογιστεί κανείς ότι η Τουρκία δεν αναγνωρίζει την Κυπριακή Δημοκρατία ως κράτος, αφετέρου αν μελετήσουμε προσεκτικά την παράγραφο 3 του Άρθρου 246 της Σύμβασης, σε αντιπαραβολή με την παράγραφο 5 αυτού.<br /> Αν και η Σύμβαση δεν προβαίνει ευθαρσώς σε οποιαδήποτε διάκριση, εντούτοις στο ευρύτερο πλαίσιο του Διεθνούς Δικαίου έχει αναγνωριστεί ότι η θαλάσσια επιστημονική έρευνα για την οποία γίνεται λόγος στο άρθρο 246 της Σύμβασης, διακρίνεται σε «βασική» (pure/fundamental) και «εφαρμοσμένη» (applied/resource-oriented) θαλάσσια επιστημονική έρευνα.<br /> Ως βασική θεωρείται η θαλάσσια επιστημονική έρευνα που εκτελείται αποκλειστικά για ειρηνικούς σκοπούς και με σκοπό την αύξηση των επιστημονικών γνώσεων του θαλάσσιου περιβάλλοντος προς όφελος όλης της ανθρωπότητας (άρθρο 246, παράγραφος 3). Ως εφαρμοσμένη θεωρείται η θαλάσσια επιστημονική έρευνα που έχει άμεση σημασία για την εξερεύνηση και εκμετάλλευση των φυσικών πόρων, ζωντανών ή μη, εφόσον (α) συνεπάγεται γεώτρηση στην υφαλοκρηπίδα, τη χρήση εκρηκτικών ή την εισαγωγή επιβλαβών ουσιών στο θαλάσσιο περιβάλλον, (β) συνεπάγεται την κατασκευή, λειτουργία ή χρήση τεχνητών νήσων, εγκαταστάσεων και κατασκευών, όπως αναφέρονται στα άρθρα 60 και 80 της Σύμβασης (άρθρο 246, παράγραφος 5).<br /> Από τις παραπάνω δύο κατηγορίες της θαλάσσιας επιστημονικής έρευνας, η εφαρμοσμένη έρευνα παραβιάζει ευθέως τα συμφέροντα του παράκτιου Κράτους και την άσκηση των κυριαρχικών του δικαιωμάτων επί των φυσικών του πόρων. Οι σεισμογραφικές έρευνες της Τουρκίας επί της κυπριακής ΑΟΖ εμπίπτουν στην κατηγορία της εφαρμοσμένης θαλάσσιας επιστημονικής έρευνας, επομένως, ακόμα κι αν η Τουρκία ζητούσε τη συναίνεση της Κυπριακής Δημοκρατίας προτού προβεί στις εν λόγω έρευνες, η Κυπριακή Δημοκρατία θα είχε κάθε δικαίωμα να της αρνηθεί, καθότι με αυτόν τον τρόπο παρεμποδίζονται τα κυριαρχικά δικαιώματά της επί του φυσικού πλούτου της ΑΟΖ της.<br /> <b>ΣΕΙΣΜΟΓΡΑΦΙΚΕΣ ΕΡΕΥΝΕΣ: ΝΟΜΙΚΗ ΒΑΣΗ ΓΙΑ ΑΞΙΩΣΕΙΣ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ;</b><br /> Στην παρούσα φάση, εφόσον η Τουρκία έχει ήδη εισέλθει στην κυπριακή ΑΟΖ και πραγματοποιεί στα πλαίσια αυτής σεισμογραφικές έρευνες, το ερώτημα που πρωτίστως μας απασχολεί, εκτός από τη λήψη των κατάλληλων μέτρων για την απομάκρυνση του Μπαρμπαρός από τη θαλάσσια ζώνη της Κύπρου, είναι κατά πόσο θα μπορούσε να θεμελιωθεί στο μέλλον αξίωση της Τουρκίας επί των τεμαχίων 1, 2, 3 και 9 της Κυπριακής ΑΟΖ, όπου τώρα διεξάγει τις ανάλογες θαλάσσιες επιστημονικές έρευνες.<br /> Το ενδεχόμενο αυτό μπορεί να αποκλειστεί, καθότι η Σύμβαση είναι κατηγορηματική στο άρθρο 241, όπου προνοείται ότι «δραστηριότητες σχετικές με θαλάσσια επιστημονική έρευνα δεν συνιστούν τη νομική βάση για οποιαδήποτε αξίωση σε οποιοδήποτε μέρος του θαλάσσιου περιβάλλοντος ή των πόρων του», πόσο μάλλον όταν η θαλάσσια επιστημονική έρευνα που διενεργείται ανήκει στην κατηγορία των εφαρμοσμένων θαλάσσιων επιστημονικών ερευνών και γίνεται χωρίς τη συναίνεση του παράκτιου κράτους.<br /> Εντούτοις, η παραπάνω πρόνοια της Σύμβασης δεν θα πρέπει να μας καθησυχάζει, αλλά αντιθέτως, επιβάλλεται η Κυπριακή Δημοκρατία να δράσει άμεσα στις προκλήσεις της Τουρκίας με τέτοιο τρόπο, ώστε να υποδηλώνει αναντίρρητα την ικανότητα επιβολής της επί της ΑΟΖ και να μην δημιουργηθούν εντυπώσεις, ούτε σε πολιτικό ούτε σε νομικό επίπεδο, ότι πλέον έχει διαμορφωθεί ένα status quo στην περιοχή.<br /> <b>Η ΙΚΑΝΟΤΗΤΑ ΕΠΙΒΟΛΗΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΣΤΗΝ ΑΟΖ ΔΥΝΑΜΕΙ ΤΟΥ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΔΙΚΑΙΟΥ </b><br /> Με την εξέλιξη του Δικαίου της Θάλασσας ανά τους αιώνες, έχει παρατηρηθεί ότι πλέον τα παράκτια κράτη έχουν το δικαίωμα να ασκούν υπέρμετρο έλεγχο στις θαλάσσιες ζώνες που εμπίπτουν στην κυριαρχία τους και στην εθνική τους δικαιοδοσία. Στηριζόμενη στο Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας, η Κύπρος έχει στη διάθεσή της μια σειρά από δικαιώματα που μπορεί να ασκήσει προκειμένου να άρει την παρανομία του τουρκικού σεισμογραφικού πλοίου «Μπαρπαρός Χαριεντίν Πασά», απέχοντας ταυτόχρονα από κάθε χρήση απειλής ή βίας.<br /> <b>Δικαίωμα Συνεχούς Καταδίωξης του Μπαρμπαρός</b><br /> Η Κύπρος προτού προβεί σε οποιαδήποτε προσπάθεια επίλυσης των διαφορών της με την Τουρκία, έχει πρωτίστως το δικαίωμα της συνεχούς καταδίωξης του πλοίου Μπαρμπαρός από την ΑΟΖ της, δυνάμει του άρθρου 111, παράγραφος 2 της Σύμβασης. Η Κύπρος δύναται ανά πάσα στιγμή να στείλει πολεμικά πλοία ή στρατιωτικά αεροσκάφη ή άλλα πλοία ή αεροσκάφη με εμφανή διακριτικά στοιχεία ότι ανήκουν σε κρατική υπηρεσία και να είναι εξουσιοδοτημένα για το σκοπό αυτό, για να καταδιώξει το τουρκικό πλοίο μαζί με τα δύο σκάφη που το συνοδεύουν, έως ότου αποχωρήσουν από την ΑΟΖ της. Η καταδίωξη θα μπορεί να αρχίσει μετά την εκπομπή οπτικού ή ηχητικού σήματος για την ανακοπή του πλου, το οποίο θα πρέπει να εκπέμπεται από απόσταση που να μπορεί να ακουστεί ή να γίνει ορατό από το ξένο πλοίο. Σε περίπτωση που το καταδιωκόμενο πλοίο δεν συμμορφωθεί, οι κυπριακές αρχές έχουν το δικαίωμα να συλλάβουν το πλοίο και να το συνοδεύσουν σε λιμάνι της Κυπριακής Δημοκρατίας, όπου θα διεξαγάγουν ανάκριση του πληρώματος. Οι προϋποθέσεις που προνοεί το άρθρο 111 της Σύμβασης είναι σωρευτικές και θα πρέπει η καθεμιά από αυτές να πληρούται ξεχωριστά (υπόθεση <i>Άγιος Βικέντιος και Γρεναδίνες εναντίον Γουινέας ή </i>M/V “Saiga”No2).<br /> Όσον αφορά δε τη δυνατότητα του παράκτιου κράτους να προστρέξει σε τρίτα κράτη για βοήθεια ώστε να μπορέσει να καταδιώξει το πλοίο που βρίσκεται παρανόμως στις θαλάσσιες ζώνες του, η Σύμβαση δεν κάνει οποιονδήποτε λόγο. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι κάτι τέτοιο απαγορεύεται. Ενδεχομένως θα μπορούσαμε να ισχυριστούμε ότι από τη στιγμή που η συμμετοχή τρίτων κρατών στην καταδίωξη θεωρείται αναγκαία από το ίδιο το παράκτιο κράτος και γίνεται με την έγκρισή του, είναι σύμφωνη με τις κύριες προϋποθέσεις, τόσο τις ουσιαστικές όσο και τις διαδικαστικές, που θέτει το Άρθρο 111 της Σύμβασης. Άλλωστε παρόμοια καταδίωξη είχε σημειωθεί κατά το παρελθόν στο Νότιο Ωκεανό, εναντίον των πλοίων  Viarsa I και South Tomi.<br /> <b>Κατάσχεση Σκάφους & Εξοπλισμού-Καταδίκη σε πρόστιμο ή φυλάκιση </b><br /> Η Κύπρος κατά το έτος 2004 υπέβαλε στα Ηνωμένα Έθνη, δυνάμει της Σύμβασης, τον νόμο 64(Ι)/2004 (εις το εξής ο «Νόμος») με τον οποίο κήρυξε την ΑΟΖ της. Ο νόμος αυτός στην πραγματικότητα ενσωματώνει στην κυπριακή έννομη τάξη τις διατάξεις του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας, ήτοι της Σύμβασης, σχετικά με την ΑΟΖ και αποτελεί έμπρακτη εφαρμογή του δικαιώματος που κατέχει η Κύπρος να ασκεί πλήρη δικαιοδοσία στην ΑΟΖ της.<br /> Το άρθρο 8, παράγραφος 2 του Νόμου επιτρέπει στην Κυπριακή Δημοκρατία να επιβάλει χρηματική ποινή έως και €1.000.000 ή και φυλάκιση για χρονική περίοδο μέχρι και πέντε έτη ή και τις δυο αυτές ποινές σε οποιοδήποτε πρόσωπο προβαίνει μέσα στην ΑΟΖ σε εξερεύνηση και εκμετάλλευση των μη ζώντων πόρων, εκτός από τις περιπτώσεις που έχει λάβει άδεια από τον Υπουργό Ενέργειας, Εμπορίου, Βιομηχανίας και Τουρισμού, ο οποίος με τη σειρά του θα πρέπει να έχει λάβει τη σύμφωνη γνώμη των Υπουργών Εξωτερικών, Άμυνας, Γεωργίας, Φυσικών Πόρων και Περιβάλλοντος και Συγκοινωνιών και Έργων. Σε περίπτωση δε διάπραξης του αδικήματος από νομικό πρόσωπο, ποινική ευθύνη υπέχουν οι αξιωματούχοι αυτού.<br /> Επιπρόσθετα με οποιαδήποτε από τις παραπάνω ποινές, τα κυπριακά δικαστήρια δύνανται να διατάξουν την κατάσχεση οποιουδήποτε σκάφους, αντικειμένου, εξοπλισμού ή υλικού, συμπεριλαμβανομένων και των ίδιων των μη ζώντων πόρων, που λήφθηκαν κατά τη διάπραξη του αδικήματος.<br /> Συνεπώς, η Κυπριακή Δημοκρατία δύναται να προβεί σε κατάσχεση του σεισμογραφικού πλοίου Μπαρμπαρός, των σκαφών που το συνοδεύουν καθώς και του αντίστοιχου εξοπλισμού τους. Παράλληλα η Κυπριακή Δημοκρατία μπορεί να ασκήσει ποινική δίωξη και να επιβάλει πρόστιμα ή/και φυλάκιση στην τουρκική εταιρεία πετρελαίου ΤΡΑΟ και τους αξιωματούχους αυτής, στο νορβηγικό επιστημονικό προσωπικό που εργάζεται εντός του Μπαρμπαρός καθώς και στο πλήρωμα των δυο συνοδευτικών σκαφών, M/V «Bravο» και M/V «Deep Supporter».<br /> <b>Ειρηνική Διευθέτηση της Διαφοράς</b><br /> Σύμφωνα με το άρθρο 33 του Καταστατικού Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών που έχει υπογράψει τόσο η Κύπρος όσο και η Τουρκία, σε κάθε διαφορά που η παράτασή της μπορεί να θέσει σε κίνδυνο τη διατήρηση της διεθνούς ειρήνης και ασφάλειας, τα ενδιαφερόμενα μέρη θα προσπαθούν πρώτα από όλα να λύσουν τη διαφορά τους με πολιτικές μεθόδους όπως <i>διαπραγματεύσεις</i>, <i>έρευνα</i>, <i>μεσολάβηση</i>, <i>συνδιαλλαγή</i>, <i>προσφυγή σε τοπικούς οργανισμούς </i>ή με νομικές, όπως η <i>διαιτησία</i> και η <i>προσφυγή στο Διεθνές Δικαστήριο</i>.<br /> Οι ως άνω αναφερόμενοι τρόποι ειρηνικής επίλυσης των διαφορών μεταξύ δυο χωρών, πιθανόν να είχαν κάποιο θετικό αποτέλεσμα και στην προκειμένη περίπτωση, αν η Τουρκία δεν προέβαινε σε μονομερή Διακήρυξη κατά την υπογραφή του Πρωτοκόλλου της Άγκυρας στις 29 Ιουλίου 2005, με την οποία δεν αναγνωρίζει την Κυπριακή Δημοκρατία ως κράτος και κατ’ επέκταση ως κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Υπό αυτές τις συνθήκες είναι αμφίβολο κατά πόσο θα μπορούσε η Τουρκία να παρευρεθεί στο ίδιο τραπέζι διαπραγματεύσεων με την Κύπρο ή να προβεί σε οποιουδήποτε είδους δικαστικό ή εξωδικαστικό διακανονισμό μαζί της. Άλλωστε για να μπορέσουν δυο διάδικα κράτη να απευθυνθούν ενδεχομένως στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης για την επίλυση της διαφοράς τους, θα πρέπει να συναινέσουν πρώτα και τα δυο μεταξύ τους.<br /> Την παραπάνω περίπτωση διαφορών που δεν καρποφόρησε η επίλυσή τους με τα μέσα που προνοεί το άρθρο 33 του Καταστατικού Χάρτη, προβλέπει το άρθρο 37 του ίδιου Καταστατικού Χάρτη του ΟΗΕ, σύμφωνα με το οποίο μπορεί η εν λόγω διαφορά να υποβληθεί στο Συμβούλιο Ασφαλείας, ώστε εκείνο να αναλάβει δράση ή να συστήσει τους όρους διακανονισμού που αυτό θα κρίνει κατάλληλους και τις νομικές διαφορές μπορεί να τις παραπέμψει το ίδιο στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης. Άλλωστε, κάτι τέτοιο είχε γίνει και στην περίπτωση της υφαλοκρηπίδας του Αιγαίου κατά το 1976. Σε μια τέτοια ενέργεια θα μπορούσε να προβεί κι η Κυπριακή Δημοκρατία και μάλιστα άμεσα.<br /> <b>ΕΙΣΗΓΗΣΕΙΣ- ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ</b><br /> Μια από τις πάγιες αρχές του Διεθνούς Δικαίου είναι ότι κανένα κράτος δεν θα πρέπει να υποβάλλεται στα δικαστήρια ενός άλλου κράτους, με αποτέλεσμα η Κύπρος να μην έχει τη δυνατότητα να «δικάσει» η ίδια την Τουρκία για την παράνομη διεξαγωγή σεισμογραφικών ερευνών στην ΑΟΖ της. Εντούτοις, όπως ήδη εξηγήσαμε παραπάνω, το Διεθνές Δίκαιο παρέχει στην Κύπρο άλλες δυνατότητες τις οποίες θα πρέπει να εξαντλήσει άμεσα, καθότι έγκεινται στα πλαίσια της πλήρους νομιμότητας και δεν αποτελούν ουδαμώς λόγο άσκηση βίας ή απειλών κατά της Τουρκίας.<br /> Η Κύπρος, όπως ήδη εξηγήσαμε, δεν μπορεί να οδηγήσει την Τουρκία στα κυπριακά δικαστήρια για την παρανομία της, ούτε βέβαια μπορεί από μόνη της να απευθυνθεί στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης για επίλυση της διαφοράς χωρίς τη συναίνεση της Τουρκίας. Αυτό όμως που μπορεί να κάνει και είναι αναφαίρετο δικαίωμα που της προσδίδει έμμεσα το Διεθνές Δίκαιο μέσω του Νόμου 64(Ι)/2004 είναι να οδηγήσει Τούρκους υπηκόους ενώπιον της κυπριακής δικαιοσύνης. Με τον τρόπο αυτό η Τουρκία θα δεχθεί έμμεσο πλήγμα μέσω των υπηκόων της και το πιθανότερο είναι να θελήσει να ασκήσει διπλωματική προστασία υπέρ τους, εφόσον εκείνη ήταν που τους έδωσε το πράσινο φως για να ενεργήσουν τοιουτοτρόπως.<br /> Η άσκηση διπλωματικής προστασίας πηγάζει από την αντίληψη ότι το κράτος ως κύριος φορέας διεθνών δικαιωμάτων και υποχρεώσεων έχει δικαίωμα να εξασφαλίσει το σεβασμό του διεθνούς δικαίου στο πρόσωπο των πολιτών του. Πρόκειται για δικαίωμα και όχι καθήκον του κράτους εκείνου του οποίου οι υπήκοοι οδηγούνται ενώπιον αλλοδαπών δικαστηρίων και καλύπτει τόσο τους υπηκόους του (συμπεριλαμβανομένων των εταιρειών που έχουν ιδρυθεί στο έδαφος αυτού), όσο και τα πλοία και αεροσκάφη που πετάνε υπό τη σημαία αυτού του κράτους. Από τη στιγμή που ένα κράτος ασκεί διπλωματική προστασία υπέρ ενός υπηκόου του, είναι αυτό που θα υπεισέλθει στη θέση του υπηκόου του, ως διαπράττον το αδίκημα εναντίον του αλλοδαπού κράτους κι έτσι πλέον η διαφορά μετατρέπεται σε <i>διακρατική</i>. Χαρακτηριστικό παράδειγμα μιας τέτοιας περίπτωσης είναι το Ηνωμένο Βασίλειο που ανέλαβε τις υποθέσεις Βρετανών ιδιοκτητών αλιευτικών πλοίων που συνελήφθησαν σε τόπο αλιείας της Ισλανδίας, κατά την περίοδο του πολέμου για τα χωρικά ύδατα (“cod wars”) με την Ισλανδία.<br /> Με τον παραπάνω τρόπο, στο τέλος της ημέρας η Κύπρος θα μπορέσει να οδηγήσει την Τουρκία στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, αφού προηγουμένως εξαντληθούν όλα τα ένδικα μέσα της κυπριακής έννομης τάξης εναντίον των Τούρκων υπηκόων. Σίγουρα υπάρχει ο κίνδυνος η Τουρκία να μην δεχθεί να παράσχει διπλωματική προστασία στους υπηκόους της, μιας και όπως επισημάναμε, πρόκειται για δικαίωμα κι όχι για καθήκον του αντίστοιχου κράτους. Σε μια τέτοια περίπτωση, η Τουρκία θα έχει να αντιμετωπίσει την κατακραυγή της κοινής γνώμης στο εσωτερικό της κοινωνίας της, καθότι δεν αναλαμβάνει το βάρος των ευθυνών της και αφήνει εκτεθειμένους τους υπηκόους της έναντι των ξένων δικαστικών αρχών. Το πολιτικό κόστος μιας τέτοιας θρασύδειλης συμπεριφοράς εκ μέρους της Τουρκίας σαφώς θα είναι μεγάλο για τους πολιτευτές της και είναι αμφίβολο κατά πόσο οι άμεσα εμπλεκόμενοι στην υπόθεση υπήκοοί της θα θελήσουν να συνεχίσουν το εγχείρημα που τους ανατέθηκε στην κυπριακή ΑΟΖ μέχρι τέλους.<br /> Προτού λοιπόν μεμψιμοιρήσουμε για το μέλλον της Κύπρου και της ΑΟΖ της, ας αναλογιστούμε καλύτερα και ας ασκήσουμε έξυπνα τα δικαιώματα που εναπόθεσε στην φαρέτρα της Κύπρου το Διεθνές Δίκαιο.<br /> <br /> <a href="http://mignatiou.com/" target="_blank">πηγή</a>

Η ευκαιρία της Κύπρου να επιβληθεί στην ΑΟΖ της

Της ΠΗΝΕΛΟΠΗΣ ΓΙΩΣΑ ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Στις 20 Οκτωβρίου 2014 το τουρκικό σεισμογραφικό πλοίο «Μπαρπαρός Χαριεντίν Πασά», συνοδευόμενο από δύο σκά...

Διαβάστε την συνέχεια