Γιατί έχει νόημα ένα ανεξάρτητο Κουρδιστάν τώρα

<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh_bM0mWhCK57weE3aEeL_4xAdaMNxJTLkZTI2mQoyN9gj9KKp_x-ipZdaUATJ2rt2ytCSsXQ_7tnovbc8tepDUpnCdo-ezXGWFelfuqz9MfPGK3h3lqseAhUmbN9J38mDXXZfbZAPTGSdh/s1600/state8121.jpg" imageanchor="1" peppycount="5" style=""><img border="0" height="203" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh_bM0mWhCK57weE3aEeL_4xAdaMNxJTLkZTI2mQoyN9gj9KKp_x-ipZdaUATJ2rt2ytCSsXQ_7tnovbc8tepDUpnCdo-ezXGWFelfuqz9MfPGK3h3lqseAhUmbN9J38mDXXZfbZAPTGSdh/s280/state8121.jpg" width="280" /></a><br /> <br /> <b><i><span lang="EN-US" style="font-family: 'Bookman Old Style', serif; font-size: 13pt;"><br /></span></i></b> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><b><i><span lang="EN-US">Mohammed Shareef </span></i></b><b><i>και</i></b><b><i><span lang="EN-US"> Janroj Yilmaz Keles</span></i></b><i><span lang="EN-US"> — Ekurd.net</span></i><i>    (μτφ. Κριστιάν)</i></span><br /> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Με την εισβολή στο Ιράκ και τη μετέπειτα κακοδιαχείριση, οι Ηνωμένες Πολιτείες επιτάχυναν τη κατάρρευση του Ιράκ ως ενιαίο κράτος, αλλά δεν την προκάλεσαν. </span><br /> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><a href="https://www.blogger.com/null" name="more" peppycount="6"></a></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Με το ριζοσπαστικό Ισλαμικό Κράτος στο Ιράκ και το Λεβάντε (ΙΚΙΛ) να έχει κατακτήσει  τεράστιες εκτάσεις στο Βόρειο και Δυτικό Ιράκ από τη κυβέρνηση του Νούρι αλ Μαλίκι όπου κυριαρχούν οι Σιίτες, τέθηκε υπό εξέταση η εδαφική ακεραιότητα του Ιράκ. </span><br /> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Αυτές οι πρόσφατες εξελίξεις στο Ιράκ είναι σαφές σημάδι ενός αποτυχημένου κράτους (<span lang="EN-US">failed</span><span lang="EN-US"> </span><span lang="EN-US">state</span>)<span style="color: #c00000;"> </span>στο χείλος της ολικής κατάρρευσης και μια πραγματικότητα που πολλοί στη Δύση εξακολουθούν να αρνούνται.</span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Η κατάτμηση του Ιράκ λειτουργεί ως μια πολιτική λύση για το Κουρδιστάν, το Σιιτικό νότο, και το Σουνιτικό Αραβικό κέντρο γιατί επισημοποιεί αυτό που έχει ήδη λάβει χώρα. Η διαίρεση είναι ο κύριος λόγος γιατί το Κουρδιστάν είναι σταθερό. </span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Καθ 'όλη τη πολυτάραχη ιστορία του Ιράκ, η θρησκευτική και εθνοτική νοοτροπία της Βαγδάτης ξεπέρασε σήμερα κατά πολύ την κοινή ιρακινή εθνική ταυτότητα. </span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Για αυτό το λόγο, η επιμονή των ΗΠΑ και άλλων δυτικών εθνών για τη διατήρηση του status quo δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια φαντασίωση. </span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Η πραγματικότητα για τους Κούρδους και Σιίτες / Σουνίτες Άραβες θα μπορούσε να περιγραφεί καλύτερα ως «εξαναγκασμό σε γάμο». </span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Η ένσταση των διεθνών δυνάμεων για τη διαίρεση του Ιράκ σε τρία κράτη (Σιιτικό Αραβικό, Σουνιτικό Αραβικό, και Κουρδικό κράτη), είναι μια μάταιη προσπάθεια για το τετραγωνισμό του κύκλου. </span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Ένα ανεξάρτητο κουρδικό κράτος δεν είναι κάτι καινούργιο, η περιοχή του Ιρακινού Κουρδιστάν λειτουργεί de facto ως ανεξάρτητο κράτος από το 1991, όταν ο στρατός του Σαντάμ Χουσεΐν εκτινάχθηκε από το Κουβέιτ. </span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Το Κουρδιστάν είναι ήδη αυτάρκες με τις δικές του στρατιωτικές δυνάμεις  (Πεσμαργκά) και αναπτύσσει τους δικούς του πετρελαϊκούς πόρους, όλα αυτά είναι χρήσιμοι παράγοντες για την επίσημη διακήρυξη της ανεξαρτησίας του.<span lang="EN-US" style="color: #c00000;"> </span><span lang="EN-US" style="color: #c00000;"> </span><span style="color: #c00000;"></span></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Εσωτερικά, η Περιφερειακή Κυβέρνηση του Κουρδιστάν (KRG) άσκησε σχετικά «καλή διακυβέρνηση» και υγιή οικονομική πολιτική, καταδεικνύοντας ότι ένα ανεξάρτητο Κουρδιστάν θα είναι μια βιώσιμη οντότητα. Οι Κούρδοι, σε μεγάλο βαθμό, αν και όχι άψογα, έχουν δημιουργήσει μια δημοκρατική κυβέρνηση με θεσμούς. Εκτός από αυτό, οι καλά εκπαιδευμένες δυνάμεις Πεσμαργκά της κουρδικής κυβέρνησης έχουν αποδείξει τη δέσμευσή τους και την ικανότητα για τη προστασία της ασφάλειας και της σταθερότητας του Κουρδιστάν ενάντια σε κάθε εξωτερική ριζοσπαστική ισλαμιστική επίθεση. </span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Πίσω από όλα αυτά, υπάρχει επίσης ένα πολιτικό, πολιτιστικό και συναισθηματικό χάσμα μεταξύ του κουρδικού και του αραβικού πληθυσμού στο Ιράκ. </span><br /> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Η παρακμή της αραβικής γλώσσας στην μετα-1991 κουρδική γενιά δείχνει ότι οι Κούρδοι δεν έχουν ούτε την αίσθηση ότι ανήκουν στο Ιράκ, ούτε μελλοντικό όραμα εντός του ιρακινού κράτους. </span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Το 2005, έγινε ένα ανεπίσημο δημοψήφισμα, ρωτώντας στο ιρακινοκουρδικό λαό αν θα προτιμούσαν να παραμείνουν κάτοικοι ενός τμήματος του Ιράκ ή να γίνουν κάτοικοι ενός ανεξάρτητου Κουρδιστάν. </span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Το αποτέλεσμα ήταν μια συντριπτική πλειοψηφία 98,8% υπέρ της ανεξαρτησίας. </span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Σε περιφερειακό επίπεδο, η KRG απέδειξε ότι έιχε φιλικές σχέσεις και σχέσεις καλής γειτονίας, αμοιβαίου σεβασμού και συνεργασίας. Έχει αποδειχθεί ότι η περιφερειακή σταθερότητα θα διατηρηθεί και ότι μια ανεξάρτητη οντότητα δεν θα διαταράξει τις χώρες της περιοχής και δεν θα απειλήσει την εδαφική τους ακεραιότητα. Για να τους καθησυχάσει περαιτέρω, εξάλλου, θα πρέπει να δοθεί μεγαλύτερη προσοχή από την περιφερειακή κυβέρνηση του Κουρδιστάν για νέες συνθήκες αμοιβαίου ενδιαφέροντος και τη δημιουργία άριστων εμπορικών και διπλωματικών σχέσεων με τις χώρες της περιοχής. </span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Η περιφερειακή σταθερότητα και ειδικότερα η σταθερότητα της σύμμαχου της Αμερικής στο ΝΑΤΟ Τουρκίας είναι τα σημαντικότερα ζητήματα για την Ουάσιγκτον, όταν πρόκειται για το κουρδικό ζήτημα. Το KRG έχει ήδη συμβάλει θετικά και ενθαρρύνει την εξάλειψη της σύγκρουσης μεταξύ της τουρκικής κυβέρνησης και του Κουρδικού Εργατικού Κόμματος (ΡΚΚ).</span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Περεταίρω, τα κουρδικά πολιτικά κόμματα στην Τουρκία και στη Συρία έχουν από καιρό δηλώσει ότι δεν απαιτούν ένα ανεξάρτητο κουρδικό κράτος στη Συρία και στη Τουρκία και απλώς αναζητούν μια ειρηνική λύση για το κουρδικό ζήτημα εντός των σημερινών εθνικών συνόρων. Συνεπώς, η ανησυχία ότι η ανεξαρτησία της κουρδικής περιοχής του Ιράκ θα αποσταθεροποιήσει την περιοχή είναι σε μεγάλο βαθμό αβάσιμη. </span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Το Ιράν είναι ήδη ο δεύτερος μεγαλύτερος εμπορικός εταίρος της KRG μετά την Τουρκία. <span lang="EN-US"></span></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Ο κύκλος εργασιών του εμπορίου μεταξύ των δύο κυβερνήσεων υπερέβη τα 4 δισεκατομμύρια δολάρια το 2013. Όσον αφορά την Τουρκία, περισσότερο από το 70% της συνολικής τουρκο-ιρακινής ετήσιας ανταλλαγής αξίας περίπου 12 δις. δολάρια είναι μεταξύ της Τουρκίας και του ιρακινού Κουρδιστάν. Η ανταλλαγή αυτή αναμένεται να αυξηθεί σε 25 δισεκατομμύρια δολάρια μέσα στα επόμενα λίγα χρόνια. Υπάρχουν σήμερα περίπου χίλιες πεντακόσια τουρκικές εταιρείες που δραστηριοποιούνται στην περιοχή του Κουρδιστάν. Η σχέση μεταξύ της τουρκικής κυβέρνησης  και της KRG έφτασε στο αποκορύφωμά της, όταν ο Τούρκος πρωθυπουργός Ερντογάν κάλεσε τον πρόεδρο της περιφέρειας του Κουρδιστάν στο κουρδοκατοικούμενο Diyarbakir το Νοέμβριο 2013, όπου και οι δύο ηγέτες υπογράμμισαν τη σημασία της ειρήνης και της οικονομικής ανάπτυξης στην περιοχή.</span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Σε συνέντευξη στην κουρδική εφημερίδα Rudaw στις 14 Ιουνίου 2014, ο αντιπρόεδρος του ΑΚΡ, Hüseyin Çelik δήλωσε ότι «εάν το Ιράκ θα διαιρεθεί, οι Κούρδοι θα έχουν το δικαίωμα στην αυτοδιάθεση» και πρόσθεσε ότι «η Τουρκία έχει υποστηρίξει τη κυβέρνηση του κουρδικού Ιράκ μέχρι τώρα και θα συνεχίσει να το κάνει».  </span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Λαμβάνοντας υπόψη ότι σε λίγα χρόνια, με την ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ, το Κουρδιστάν θα αντιπροσωπεύσει το ανατολικό σύνορο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, θα είχε απλά νόημα, από ρεαλιστή άποψη, ότι το Κουρδιστάν θα είναι ένα buffer μεταξύ της  ΕΕ και μιας αναδυόμενης ριζοσπαστικής σουνιτικής οντότητας στα νότια των συνόρων του Κουρδιστάν. </span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Δεύτερον, το Κουρδιστάν με τα τεράστια αποθέματα πετρελαίου του, στην έκτη θέση σε παγκόσμιο επίπεδο, θα είναι άλλο ένας σημαντικός εξαγωγέας πετρελαίου προς τις δυτικές αγορές. </span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Για να συνοψίσω, η κοινή άποψη ισχυρίζεται ότι η διάλυση του Ιράκ θα αποσταθεροποιήσει  τη χώρα και ως εκ τούτου θα πρέπει να αποφεύγεται με κάθε κόστος. Κοιτάζοντας τη μελαγχολική ιστορία του Ιράκ, θα πρέπει να είναι εμφανές ότι είναι η ίδια η προσπάθεια να κρατηθεί ενωμένο το Ιράκ που ήταν πηγή αποσταθεροποίησης. Η επιμονή σε εξαναγκαζόμενη ενότητα έχει οδηγήσει σε συνεχή βία, καταπίεση, δικτατορία και γενοκτονία. </span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Δεν είναι δυνατόν μακροπρόθεσμα να αναγκάσει τους ανθρώπους που ζουν σε μια γεωγραφικά καθορισμένη περιοχή να παραμείνουν μέρος ενός κράτους παρά τη θέλησή τους. </span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Οι Κούρδοι του Ιράκ δεν πρόκειται ποτέ να συμβιβαστούν με το να είναι μέρος του Ιράκ. Υπό αυτές τις συνθήκες, ένα καλά διαχειριζόμενο συναινετικό διαζύγιο είναι προς το συμφέρον του Ιράκ, και θα συμβάλει στην ενίσχυση της σταθερότητας στην περιοχή. </span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Ο τρέχον εμφύλιος πόλεμος του Ιράκ είναι το ακατάστατο τέλος μιας χώρας που ποτέ δεν λειτούργησε ως μια εθελοντική ένωση και που έφερε δυστυχία το περισσότερο καιρό στους περισσότερους κατοίκους της. </span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Με την εισβολή στο Ιράκ και τη μετέπειτα κακοδιαχείριση, οι Ηνωμένες Πολιτείες επιτάχυναν τη κατάρρευση του Ιράκ ως ενιαίο κράτος, αλλά δεν τη προκάλεσαν.  Η διαίρεση  -η ιρακινή λύση-  δημιούργησε σταθερότητα στο μεγαλύτερο μέρος της χώρας και για το λόγο αυτό θα πρέπει να γίνει αποδεκτή. <br /> Ένα ανεξάρτητο Κουρδιστάν θα πρέπει να επιτευχθεί μέσω κάποιου είδους Βελούδινου διαζυγίου μεταξύ του αραβικού Ιράκ και του Κουρδιστάν, παρόμοιου με τη διάλυση της πρώην Τσεχοσλοβακίας το 1993. </span><br /> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Ο ΟΗΕ, η ΕΕ, οι ΗΠΑ και ο Αραβικός Σύνδεσμος θα πρέπει να διαδραματίσουν ρόλο στη διαπραγμάτευση αυτής της απόσχισης. <span style="background: white;"> </span></span><br /> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span style="background: white;">Ο καλύτερος τρόπος για να συμβεί αυτό είναι να υπάρχει μια συμφωνία με την ιρακινή κυβέρνηση.</span><span class="apple-converted-space"><span lang="FR" style="background-color: white;"> </span></span><span style="background-color: white;">Για να επιτευχθεί αυτό, το θέμα των επίμαχων κουρδικών εδαφών θα πρέπει να επιλυθεί, επειδή είναι πολύ δύσκολο να επιτευχθεί η ανεξαρτησία, αν δεν ξέρεις ποια εδάφη θα ελέγχεις.</span><span class="apple-converted-space"><span lang="FR" style="background-color: white;"> </span></span><span class="apple-converted-space"><span style="background-color: white;"></span></span></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><i><span style="background-color: white;">Υποβλήθηκε στο </span></i><i><span lang="FR" style="background-color: white;">Ekurd</span></i><i><span style="background-color: white;">.</span></i><i><span lang="FR" style="background-color: white;">net</span></i><i><span style="background-color: white;"> από</span></i><span class="apple-converted-space"><i><span lang="FR" style="background-color: white;"> </span></i></span><span class="apple-converted-space"><i><span style="background-color: white;">τους </span></i></span><i><span lang="EN-US">Mohammed</span></i><i><span lang="EN-US"> </span></i><i><span lang="EN-US">Shareef</span></i><i><span lang="EN-US"> </span></i><i>και </i><i><span lang="EN-US">Janroj</span></i><i><span lang="EN-US"> </span></i><i><span lang="EN-US">Yilmaz</span></i><i><span lang="EN-US"> </span></i><i><span lang="EN-US">Keles</span></i><i>.</i><span class="apple-converted-space"><i><span lang="FR" style="background-color: white;"> </span></i></span><i><span style="background-color: white;">Το άρθρο 1ο εμφανίστηκε στο </span></i><i><span lang="FR" style="background-color: white;">opendemocracy</span></i><i><span style="background-color: white;">.</span></i><i><span lang="FR" style="background-color: white;">net</span></i><span class="apple-converted-space"><span lang="FR" style="background-color: white;"> </span></span><span lang="FR" style="background-color: white;">Copyright</span><span style="background-color: white;"> ©, αντίστοιχου συγγραφέα ή πρακτορείου ειδήσεων</span><span class="apple-converted-space"><span lang="FR" style="background-color: white;"> </span></span></span></div> <a href="http://infognomonpolitics.blogspot.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Γιατί έχει νόημα ένα ανεξάρτητο Κουρδιστάν τώρα

Mohammed Shareef και Janroj Yilmaz Keles — Ekurd.net     (μτφ. Κριστιάν) Με την εισβολή στο Ιράκ και τη μετέπειτα κακοδιαχείριση...

Διαβάστε την συνέχεια

Προς μια Παγκόσμια Σύρραξη: Πού θα βρίσκεται το Κέντρο Βάρους της (;)

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <img border="0" height="148" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhkxmA_M0eIbaIAZcJxZtySMNr2YWYUatvrDUDlwA18c5QUYFM69urDbIokoPMfnV9ZZFja6RzqsqJDrnRIjSXGdpKhcCl4gHnvowYLuX79B9mmk_E9mUKCxkF4sGUbgYQua_1bVriNj0g/s280/world_war_iii_by_isikol-d411xx1.jpg" width="280" /></div> <br /> Η πιθανότητα μιας νέας παγκόσμιας σύρραξης έχει απασχολήσει το κοινό, τους πολιτικούς και στρατιωτικούς κύκλους και κυρίως τους οικονομικούς από τα τέλη κιόλας του Β Παγκοσμίου Πολέμου. Από τον Πάττον, ο οποίος πίεζε να επιτεθούν οι Αμερικανοί στους Σοβιετικούς μόλις λίγες μέρες αφού έπεσε το Βερολίνο μέχρι τον ΜακΆρθουρ ο οποίος είχε εισηγηθεί την χρήση τακτικών πυρηνικών όπλων στον πόλεμο της Κορέας, με κίνδυνο να εμπλακεί η Σοβιετική Ένωση παίρνοντας φυσικά το μέρος της Κίνας, και από την κρίση των πυραύλων της Κούβας μέχρι το πρόγραμμα Star Wars (SDI) του προέδρου Ρέιγκαν, η Δαμόκλειος Σπάθη ενός θερμοπυρηνικού πολέμου κρεμόταν πάνω από τα «κεφάλια» της ανθρωπότητας, απειλώντας την ολοκληρωτική καταστροφή της. <br /> Ακόμα και στην μετά-ψυχροπολεμική περίοδο, η ανθρωπότητα έφτασε άλλες δύο φορές (εξ’όσων γνωρίζουμε) μισό βήμα πριν από το χείλος του γκρεμού, το 1995 όταν εκτοξεύτηκε Νορβηγικός πύραυλος με επιστημονικό εξοπλισμό και για πρώτη φορά, ο τότε πρόεδρος Γιέλτσιν έκανε χρήση των «πυρηνικών κλειδιών» ενεργοποιώντας τα, ευτυχώς όμως χωρίς να δοθεί ποτέ η εντολή για μαζικές εκτοξεύσεις Ρωσικών διηπειρωτικών πυραύλων εναντίον Αμερικανικών στόχων. Η Νορβηγική κυβέρνηση είχε ενημερώσει τουλάχιστον 30 χώρες συμπεριλαμβανομένης και της Ρωσίας πως θα εκτόξευε επιστημονικό υλικό, αλλά στην διαλυμένη φάση που βρισκόταν η νέο-ιδρυθείσα Ρωσική Ομοσπονδία, η κοινοποίηση χάθηκε κάπου στην γραφειοκρατική ιεραρχία. Τέσσερα χρόνια αργότερα, το 1999 όταν οι δυνάμεις του ΝΑΤΟ έμπαιναν στο Κοσσυφοπέδιο, θα έβρισκαν τους Ρώσους αλεξιπτωτιστές (VDV) να έχουν καταλάβει το αεροδρόμιο της Πρίστινα, χωρίς να έχουν την οποιαδήποτε διάθεση να το δώσουν πίσω. Τότε ο «θερμοκέφαλος Γιάνκης» Γουέσλι Κλαρκ θα έδινε την εντολή να ανοίξουν πυρ εναντίον των Ρώσων, και πάλι όμως την τελευταία στιγμή, ως από μηχανής  Θεός, ο Βρετανός Μάικ Τζάκσον σε μια αρκετά έντονη συνομιλία φέρεται να είπε στον Κλαρκ πως: “Δεν πρόκειται να ξεκινήσω τον Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο για σένα”.<br /> <br /> Φυσικά υπήρξαν και άλλες ουκ ολίγες “ευκαιρίες” και άνθρωποι στην κυριολεξία με το δάχτυλο στην πυρηνική σκανδάλη τόσο κατά την διάρκεια του Ψυχρού πολέμου όσο και μετά. Λιγότερο γνωστές κρίσεις όπως αυτή του Ντιζελοκίνητου Σοβιετικού Υποβρυχίου Κ-129 (κλάσης Golf II), το οποίο εξαφανίστηκε από τα ραντάρ το 1968 και σύμφωνα με ειδικούς (Kenneth Sewell-Red Star Rogue) ενδεχομένως να είχε καταληφθεί από Σοβιετικές ειδικές δυνάμεις (Οσνάζ), οι οποίες είχαν σκοπό να προσομοιώσουν ένα πυρηνικό χτύπημα με στόχο το Περλ Χάρμπορ και να το κάνουν να φανεί ως Κινεζική πρωτοβουλία (τότε τα Κινεζικά υποβρύχια έπρεπε να αναδυθούν για να εκτοξεύσουν τους πυραύλους τους σε αντίθεση με τα Σοβιετικά και τα Αμερικανικά και οι Σοβιετικοί είχαν αυτόν ακριβώς το σκοπό να αναδυθούν και να εξαπολύσουν την επίθεση εμπλέκοντας έτσι την Αμερική και την Κίνα σε μια θερμοπυρηνική αντιπαράθεση), έφεραν ομοίως τον κόσμο μια ανάσα πριν το ολοκαύτωμα. Άλλες δε, στην μετά-Ψυχροπολεμική περίοδο, οι οποίες αποφεύχθηκαν την τελευταία στιγμή, όπως η κρίση των στενών της Ταιβάν το ’96 ή ο παρ’ολίγον πόλεμος μεταξύ ΗΠΑ και Βόρειας Κορέας το ’94 (απεφεύχθη τελευταία στιγμή με παρέμβαση του Τζίμι Κάρτερ), είχαν την κατάλληλη δυναμική για να πάρουν μια θερμοπυρηνική, παγκοσμίων διαστάσεων, αναμέτρηση. <br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi0QbIQkmKelub2rnyrDJaeGaiH1vu7pKRj4yW4PrKFGXQOENnPc-jKxjtyGzjPEaerLxDlCrgd0xzmk7B8rThfClbBTm7cvjYJ7xrPhvMfV45BkOCjeAsTzyGygK_Ey3yOE8bnTRnd49c/s1600/Golf+II.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" height="243" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi0QbIQkmKelub2rnyrDJaeGaiH1vu7pKRj4yW4PrKFGXQOENnPc-jKxjtyGzjPEaerLxDlCrgd0xzmk7B8rThfClbBTm7cvjYJ7xrPhvMfV45BkOCjeAsTzyGygK_Ey3yOE8bnTRnd49c/s280/Golf+II.jpg" width="280" /></a></div> Ήταν ο Θεός, η τύχη, οι συγκυρίες ή κάτι εντελώς πέρα από αυτά, που σταμάτησαν τις κρίσεις αυτές στο παρά πέντε πριν ο πλανήτης γίνει στάχτη; Κατ’αρχάς μέχρι και τα τέλη του ’90 η παγκόσμια πολιτική σκηνή δεν θύμιζε σε τίποτα το συνονθύλευμα της ανικανότητας, που απαντάται σήμερα. Κατά δεύτερον, όπως είπε πρόσφατα ο Πάπας Φραγκίσκος, οι σύγχρονοι πόλεμοι απορρέουν από ένα αρρωστημένο οικονομικό κατεστημένο, το οποίο έχει διαβρώσει τις ψυχές και την ορθότητα της σκέψης των κυβερνώντων όποιοι και να είναι αυτοί, πολιτικοί ή οικονομικοί ταγοί. Βέβαια ο Φραγκίσκος προέβλεψε πως τα παγκόσμια οικονομικά συμφέροντα θα οδηγήσουν σε περισσότερους θύλακες παρατεταμένης εμπλοκής (protracted insurgency), κάτι για το οποίο εμείς δεν είμαστε και τόσο σίγουροι.<br /> <br /> Η οικονομική κρίση του 2008 απετέλεσε ένα νέο 1929 και από τότε ο χρόνος μετράει αντίστροφα προς μια παγκόσμια αναμέτρηση. Αν οι, ας πούμε, υπό εμπλοκή χώρες δρούσαν με τον ίδιο τρόπο θα συμφωνούσαμε και εμείς με τον Πάπα Φραγκίσκο, κάτι τέτοιο όμως δεν ισχύει και θα εξηγήσουμε το γιατί. Η Κίνα για παράδειγμα προτάσσει τεράστια οικονομικά συμφέροντα μεν, αλλά οι ολίγοι οι οποίοι κυβερνούν υπάγονται στην κρατική μηχανή (αυτή είναι και η μετεξέλιξη του Κινεζικού Σοσιαλισμού στην ενδιάμεση Καπιταλο-Σοσιαλιστική του μορφή), συνεπώς το συμφέρον της χώρας βρίσκεται πάνω και από τα-τεράστια-οικονομικά συμφέροντα. Όταν εντάχθηκε η Κίνα στον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου, αυτό έγινε προκειμένου να εγκλωβιστεί σε θεσμούς και να καταλάβει πως ως χώρα έχει περισσότερα να χάσει αρχίζοντας έναν πόλεμο παρά να κερδίσει. Εν τέλει όχι μόνον δεν έγινε κάτι τέτοιο, αλλά αντιστρόφως ήταν η Κίνα η οποία άλλαξε ριζικά τους κανόνες που διέπουν τον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου και κατά συνέπεια όλη την Παγκόσμια Οικονομία. Η Κίνα πλημμύρισε τον κόσμο με φτηνό εργατικό δυναμικό αναγκάζοντας την ΕΕ να μετατρέψει τον Νότο σε μια ζώνη φτηνής εργασίας προκειμένου να την ανταγωνιστεί (έτσι εξηγείται η αδράνεια στην πάταξη της λαθρομετανάστευσης), ενώ και για την ίδια την Αμερική οι συνέπειες ήταν καταστροφικές με το Ντιτρόιτ, το πιο βιομηχανοποιημένο κρατίδιο στις ΗΠΑ, να χρεοκοπεί καθότι οι βιομηχανίες μπορούσαν πλέον να μεταναστεύσουν μαζικά στην Κίνα.<br /> Και ενώ έγιναν όλα αυτά, βλέπουμε πως οι πολεμικές ορέξεις της Κίνας όχι μόνον δεν μετριάστηκαν, αλλά γιγαντώθηκαν, δηλαδή μιλάμε για αποτυχία μιας ολόκληρης σχολής στον τομέα των Διεθνών Σχέσεων, αυτής του Φιλελευθερισμού, η οποία ακόμα διδάσκεται, όχι στην μορφή της “αρχαιολογίας”, αλλά στην μορφή των υπαρχόντων δογμάτων διπλωματίας. Με λίγα λόγια αν η Κίνα μοιάζει με “Ελέφαντα σε κουτί” όπως έχει ειπωθεί από τους Κινέζους (και θυμίζει χρόνια στα τέλη της δεκαετίας του ’30 όταν ο Χίτλερ μιλούσε για “Ζωτικό χώρο” {Lebensraum}), τότε η Δύση δεν μοιάζει, είναι στρουθοκάμηλος.<br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiYaHL1KbJ1pJ8efC24wnf2IUpdF8GJb4iGbFNGLMs1ZrBWoqgHL39dlLkfql9VkgMUoY1GYex6RQvwKethPYo8b4BBlJqwQnrjgsnfPcsXFTOHCVNe-F_t975RwWuLrGGj31NQXVxfABo/s1600/1822152.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" height="203" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiYaHL1KbJ1pJ8efC24wnf2IUpdF8GJb4iGbFNGLMs1ZrBWoqgHL39dlLkfql9VkgMUoY1GYex6RQvwKethPYo8b4BBlJqwQnrjgsnfPcsXFTOHCVNe-F_t975RwWuLrGGj31NQXVxfABo/s280/1822152.jpg" width="280" /></a></div> Και δεν είναι μόνον η Κίνα, η οποία χαμογελάει στις αγορές από τη μια, ενώ από την άλλη έχει σαν πυξίδα της το δόγμα της εγγύτητας του χώρου του Μάο (εξ ου και ο ρεβιζιονισμός στις περιοχές οι οποίες βρίσκονται στην άμεση εγγύτητα της χώρας, όπως π.χ τα νησιά Σενκάκου της Ιαπωνίας, τα Σπράτλι των Φιλιππινών, οι διενέξεις με το Βιετνάμ, κτλ), είναι και η Ρωσία η οποία ναι μεν σκέφτεται εκ διαμέτρου αντίθετα από την Κίνα, από την άλλη όμως ακολουθεί την πεπατημένη του “ρεαλισμού”, δηλαδή τι είναι καλό για την χώρα και όχι για τους ολιγάρχες που εμπλέκονται στην διακυβέρνηση της χώρας.<br /> <br /> Η αδιαλλαξία του ΝΑΤΟ, η μωρότητα των ηγετών της Δύσης, η Αντι-Πυραυλική ασπίδα και η επέκταση των Δυτικών θεσμών σε μετά-Σοβιετικές  Δημοκρατίες (Βαλτική, Ουκρανία, Γεωργία), ανάγκασαν (γιατί περί ανάγκης επρόκειτο) την Ρωσία να έρθει πιο κοντά στην Κίνα, υπογράφοντας κολοσσιαίες εμπορικές και αμυντικές συμφωνίες, οι οποίες υπό Κ.Σ (Κανονικές Συνθήκες) δεν επρόκειτο ποτέ να γίνουν αποδεκτές από την Ρωσία. Τούτο σημαίνει πως αν οι ΗΠΑ επιχειρήσουν να έρθουν αντιμέτωπες με την Κίνα στον Ειρηνικό, θα βρουν ΚΑΙ την Ρωσία απέναντί τους. Η δε πιθανότητα μιας Σινο-Αμερικανικής προσέγγισης όπως αυτή που κατάφερε ο Κίσινγκερ το ’71 και κορυφώθηκε στην διάσκεψη κορυφής μεταξύ Νίξον και Ζου Ενλάι, είναι από χλωμή έως ανύπαρκτη καθότι οι πολιτικοί “νάνοι” της Δύσης δεν δύνανται να συνεννοηθούν με τα κοινοβούλιά τους, πολλώ δε μάλλον, να επιχειρήσουν τέτοιου είδους διπλωματικά “ακροβατικά”. Άρα ο κύβος έχει ριφθεί και ο άξονας Ρωσίας-Κίνας είναι άρρηκτος. <br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhTdAJQyPtDjX84mDIvREoBeWrcnO6WobD_pLXpAUwlEpwdxEW7xcsQNlwoLdf0jx5pBLPhj9I1wgJzt1CLjW43CvJJulINkeTMi7PVM31PipPMdvX7FWPNPJVt_54i7K71wd98j5j3LXo/s1600/pg-33-russia-china-1-getty.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" height="244" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhTdAJQyPtDjX84mDIvREoBeWrcnO6WobD_pLXpAUwlEpwdxEW7xcsQNlwoLdf0jx5pBLPhj9I1wgJzt1CLjW43CvJJulINkeTMi7PVM31PipPMdvX7FWPNPJVt_54i7K71wd98j5j3LXo/s280/pg-33-russia-china-1-getty.jpg" width="280" /></a></div> Είναι αλήθεια πως καθώς γράφονται αυτές οι γραμμές, τα μέτωπα τα οποία δημιουργούνται παγκοσμίως είναι πάρα πολλά, και όλα αποτελούν δυνητικές εστίες ξεσπάσματος μιας παγκόσμιας σύρραξης. Όπως γράψαμε και χθες ο επαναπατρισμός των Εβραίων στο Ισραήλ μπορεί να συνδέεται με μια υπαρξιακή κρίση του κράτους τους Ισραήλ. Μπορεί για παράδειγμα το Ισραήλ να έχει πάρει την απόφαση να κινηθεί μονομερώς εναντίον του Ιράν με ότι και αν συνεπάγεται αυτό. Από την άλλη, στον ίδιο χώρο, στην Μέση Ανατολή δηλαδή, οι Ισλαμιστές κατέλαβαν τρεις ακόμα πόλεις και ως έχουν τα πράγματα το όνειρο του Μπιν Λάντεν για ένα παν-Ισλαμικό Χαλιφάτο, ίσως να πάρει σάρκα και οστά, ειδικά αν πέσει η Βαγδάτη. Ακόμα και σε Ευρωπαϊκό χώρο τα πράγματα κάθε άλλο παρά ήρεμα είναι. Η κυβέρνηση του Κιέβου σφυροκοπάει τις αποσχισθείσες περιοχές της Ανατολικής Ουκρανίας, σκοτώνοντας αδιακρίτως πολύ κόσμο, ενόσω η Ρωσία ασκείται στην Κεντρική Περιφέρειά της είτε για να μεταφέρει οπλισμό στην Δυτική Περιφέρεια υπό το πέπλο των ασκήσεων, είτε για να σιγουρευτεί πως το βάθος μετώπου της θα είναι άρτιο σε περίπτωση που αποφασίσει να επέμβει στα Δυτικά της και βρει απέναντί της το ΝΑΤΟ.<br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiU_vA2ZAMQ2PSVGWQ2XUWK7JqKi7r8TrItA_dTlRsnyXkD12ncpBr1BPvgyP0fE7bsm_tD5Byu67YZ-8-BolCND-Cqw6oT-gI6l2a3EuWLIhz6ErkCf4YoJHzx2BJjzC5XmPgaTf6wge4/s1600/M1A1+COMBAT+Background-Wallpapers.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" height="177" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiU_vA2ZAMQ2PSVGWQ2XUWK7JqKi7r8TrItA_dTlRsnyXkD12ncpBr1BPvgyP0fE7bsm_tD5Byu67YZ-8-BolCND-Cqw6oT-gI6l2a3EuWLIhz6ErkCf4YoJHzx2BJjzC5XmPgaTf6wge4/s280/M1A1+COMBAT+Background-Wallpapers.jpg" width="280" /></a></div> Η κατάσταση είναι έκρυθμη, αλλά τα μεγαλύτερα ερωτήματα που τίθενται είναι α) Ποιες παρατεταμένες αψιμαχίες έχουν την δυναμική να μετεξελιχθούν σε θέατρα μια παγκόσμιας σύρραξης και β) Από όλα τα θέατρα που δύνανται να δημιουργηθούν, ποιο θα είναι εκείνο που θα κρίνει όλα τα υπόλοιπα; Να θυμίσουμε πως στον Β παγκόσμιο υπήρχαν τρία μεγάλα θέατρα επιχειρήσεων, η Ευρώπη, ο Ειρηνικός και για κάποια περίοδο η Βόρεια Αφρική. Ακόμα και σήμερα δεν μπορούμε να αποφανθούμε με σιγουριά για το ποιο ήταν το κυριότερο. Ήταν το Ανατολικό μέτωπο (Ευρώπη) και η πανωλεθρία της Βέρμαχτ στη Μόσχα και στο Στάλινγκραντ; Ήταν οι καθοριστικές νίκες στο Μιντγουέι, στα Νησιά του Σολομώντα, στο Γκουαντάλκανάλ; Ήταν η ήττα του Ρόμελ στην Βόρεια Αφρική, η οποία δεν κατάφερε να ανοίξει το δρόμο της Βέρμαχτ για τις πετρελαιοπηγές της Μέσης Ανατολής; Επίσης, αν οι Αμερικανοί είχαν ηττηθεί κατά κράτος στον Ειρηνικό, θα τολμούσαν μια απόβαση στην Νορμανδία ή σε ακόμα μεγαλύτερο βαθμό, θα αποτολμούσαν την “Επιχείρηση Κόμπρα”, με επικεφαλής τον Πάττον, ο οποίος τους έβγαλε από το τέλμα της απόβασης;<br /> Πολλά έχουν αλλάξει από τον Β παγκόσμιο, ακόμα και τα δόγματα μάχης τα οποία μέχρι και στις αρχές του 2000 θεωρούνταν αειθαλή (το δόγμα των τεθωρακισμένων και της δύναμης πυρός για παράδειγμα), σήμερα καλώς ή κακώς έχουν αναθεωρηθεί. Ο πόλεμος έχει πέσει και αυτός θύμα ομηρείας της τεχνολογίας, ενώ τα Όπλα Μαζικής Καταστροφής παραμένουν οι υπέρτατοι παράγοντες που θα καθορίσουν το μέλλον της ανθρωπότητας, το αν θα συνεχίσουμε να υφιστάμεθα δηλαδή και αν ναι πού θα ζούμε; Στο έδαφος, στο υπέδαφος ή (όσοι έχουν χρήμα δηλαδή) στο Διάστημα; Ακόμα πιο δύσκολο είναι να αποφανθούμε και μάλιστα εκ των προτέρων για το ποιο θέατρο θα είναι καθοριστικό. Το μόνο σίγουρο είναι πως αν ξεσπάσει ένας τέτοιος πόλεμος, οι εστίες αναμέτρησης θα ξεφυτρώνουν σαν τα μανιτάρια.<br /> <br /> Κατά την γνώμη μας όμως για να δούμε ποιο θέατρο επιχειρήσεων θα είναι καθοριστικό, θα πρέπει να ζυγίσουμε και τον πιο δυνατό “παίκτη”, τουλάχιστον με τα τωρινά δεδομένα, που δεν είναι άλλος από τις ΗΠΑ. Η Αμερική έχει ακόμα τον μεγαλύτερο και τον πιο τεχνολογικά προηγμένο στρατό στον κόσμο, άσχετο το πώς τον χρησιμοποιεί. Ο Ειρηνικός είναι μια περιοχή, την οποία οι Αμερικανοί “γνωρίζουν”, άλλωστε η μεταφορά του Κέντρου Βάρους προς την περιοχή συνεχίζεται παρά την κρισιμότητα της κατάστασης στην Ευρώπη. Αν οι Αμερικανοί εμπλακούν με τους Κινέζους, τότε θα πρέπει εν αρχή να επικρατήσουν στον Ειρηνικό και αυτό δεν είναι τόσο εύκολο όσο ακούγεται. Προηγουμένως μιλήσαμε για το δόγμα της εγγύτητας το οποίο έχει υιοθετήσει η Κίνα και αυτό αντανακλάται στο δόγμα πολέμου της χώρας και στα οπλικά της συστήματα. Με ντιζελοκίνητα υποβρύχια τα οποία επιχειρούν σε ρηχά νερά και με αντί-πλοϊκούς πυραύλους, οι οποίοι μπορούν να στείλουν στον πάτο της θάλασσας τον στόλο του Ειρηνικού (μιλάμε για τους DongFeng 21-D, οι οποίοι σύμφωνα με το Janes δεν έχουν χρησιμοποιηθεί ακόμα εναντίον πλωτών στόχων, αλλά και ακόμα και να είχαν χρησιμοποιηθεί σίγουρα οι Κινέζοι δεν θα το διατυμπάνιζαν), οι Αμερικανοί πρέπει να ζυγίσουν πολύ καλά τις κινήσεις τους και τον οπλισμό τους, διότι αν δεν το κάνουν τότε ο Τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος θα αποτελέσει μια πολύ σύντομη αναμέτρηση πάλι με κυριότερο θέατρο επιχειρήσεων τον Ειρηνικό.<br /> <br /> Ο Στρατιωτικός Νόμος του Μέρφι λέει πως το απόσπασμα του εχθρού που εσύ θεωρείς πως είναι αντιπερισπασμός, είναι στην ουσία ο κύριος άξονας επίθεσής τους. Μπορεί η Μέση Ανατολή να βράζει και όλα να δείχνουν πως οι Ρώσοι θα επέμβουν στην Ανατολική Ουκρανία, εντούτοις ούτε η Ευρώπη ούτε η Μέση Ανατολή μπορούν να εξελιχθούν σε κοιτίδες Παγκόσμιας Σύρραξης που θα μονοπωλήσουν τις κυριότερες και πιο αποφασιστικές μάχες. Αν η Μέση Ανατολή ήταν να πυροδοτήσει παγκόσμιο πόλεμο θα το είχε κάνει το ’47, το ’56, το ’67, το ’73, το ’81, το 2000, το 2006 και πάει λέγοντας. Για να μην το έχει κάνει, σημαίνει πως η περιοχή έχει την τάση να κρατάει τις τοπικές συρράξεις, τοπικές. Η δε Ευρώπη αποτελεί φρούριο της διπλωματίας και ειδικά μετά τον Β παγκόσμιο, θα τολμούσαμε να πούμε, Άβατον. Και επέμβαση των Ρώσων να υπάρξει στην Ουκρανία και το ΝΑΤΟ να αναμειχθεί, δεν υπάρχει περίπτωση οι Ρώσοι να κινηθούν ενάντια στις χώρες της Δυτικής Ευρώπης , αυτά αποτελούν μόνο πιασάρικους τίτλους για παιχνίδια Στρατηγικής όπως το Wargame European Escalation, το World In Conflict και άλλα του είδους. <br /> Από την άλλη, με το που θα αρχίσουν οι αψιμαχίες σε οποιοδήποτε από τα προαναφερθέντα θέατρα επιχειρήσεων, τότε είναι σχεδόν σίγουρο πως οι Κινέζοι θα πέσουν πάνω στις διαφιλονικούμενες ζώνες και θα δημιουργήσουν τετελεσμένα και μέχρι να ξεμπλέξουν οι Αμερικανοί με τους συμμάχους τους στον Ειρηνικό (αν ξεμπλέξουν), τότε η όποια επιρροή του ΝΑΤΟ σε πρώην Σοβιετικές Δημοκρατίες θα έχει εξαφανιστεί παντελώς. Σε αυτό το σημείο να σημειώσουμε πως γεγονότα όπως το χθεσινό πιστολίδι μεταξύ του Νοτιο-Κορεάτη Λοχία, ο οποίος σκότωσε 5 συναδέλφους του, μπορεί να φαίνονται τυχαία, αλλά δεν είναι. Μπορει κάλλιστα να αποτελούν προβοκάτσιες της Βόρειας Κορέας, ένα κράτος το οποίο αποτελεί το μακρύ χέρι της Κίνας στην χερσόνησο της Κορέας, δηλαδή την έναρξη μικρο-επεισοδίων τα οποία ενδέχεται να κλιμακωθούν όσο οι Αμερικανοί είναι απασχολημένοι με τις ανούσιες Ευρωπαικές πολιτικές δεσμεύσεις τους. <br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEid0tkd1z6T1aJ5KgtkflFL2mSdCNyitOo1LX5tlf0Fr6MMrvmzUjzHuaLtJrohlKN58z1JAyCwj6NW2T-4V4LObSGihIFLcU2L41Y5qw7qM-WqYTJ98M1B1NeAlfh6drbRNWYdE6BJzmw/s1600/End1.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" height="203" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEid0tkd1z6T1aJ5KgtkflFL2mSdCNyitOo1LX5tlf0Fr6MMrvmzUjzHuaLtJrohlKN58z1JAyCwj6NW2T-4V4LObSGihIFLcU2L41Y5qw7qM-WqYTJ98M1B1NeAlfh6drbRNWYdE6BJzmw/s280/End1.jpg" width="280" /></a></div> Εν κατακλείδι, η πάστα των ανθρώπων εκείνων που τράβηξαν, στην κυριολεξία, τον κόσμο από το χείλος του γκρεμού πολλάκις κατά το παρελθόν έχει δυστυχώς εκλείψει. Οι σημερινοί στρατιωτικοί και πολιτικοί ταγοί δεν μπορούν καν να συγκριθούν με τους προκατόχους τους, ενώ οι οικονομικοί παράγοντες κατάφεραν για ακόμα μια φορά να μεταφέρουν μια τεράστια οικονομική κρίση στην πραγματική οικονομία, βάζοντας τα θεμέλια, δημιουργώντας την δυναμική για μια νέα καθοριστική για το ανθρώπινο είδος παγκόσμια σύρραξη. Βέβαια δεν έχουμε καμία διαβεβαίωση πως οι εν λόγω κύκλοι δεν επιθυμούν αυτή τη σύρραξη. Αρκεί μόνο να αναφέρουμε πως ακόμα και σε περίπτωση ήττας των ΗΠΑ, αυτό θα τους βόλευε ακόμα περισσότερο καθότι θα μπορούσαν κάλλιστα να πυροδοτήσουν περαιτέρω τις ήδη υπάρχουσες αποσχιστικές τάσεις και να εντάξουν στη συνέχεια τα κρατίδια στην NAFTA (North American Federation Trade Agreement), δημιουργώντας ένα συνονθύλευμα κρατιδίων, τα οποία μαζί με το Μεξικό και τον Καναδά θα υπάγονται σε ένα…Εμπορικό Σύμφωνο!<br /> <a href="http://amina-politiki.blogspot.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Προς μια Παγκόσμια Σύρραξη: Πού θα βρίσκεται το Κέντρο Βάρους της (;)

Η πιθανότητα μιας νέας παγκόσμιας σύρραξης έχει απασχολήσει το κοινό, τους πολιτικούς και στρατιωτικούς κύκλους και κυρίως τους οικονομικ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Ουκρανία «μυρίζει» (πάλι) μπαρούτι

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> </div> <div style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"> <img alt="" class="imagefield imagefield-field_fotografia" height="161" src="http://www.dimokratianews.gr/sites/default/files/oukrania953.jpg?1403471420" width="280" /></div> <br /> <br /> <br /> Αρωμα μπαρουτιού αντί για κατάπαυση του πυρός σχέδιο Β, με υπογραφή Ποροσένκο, αντί για ειρηνευτικό σχέδιο Α, έκκληση Πούτιν για διάλογο ανάμεσα στις αντιμαχόμενες πλευρές στην Ουκρανία, με τις ένοπλες δυνάμεις της κεντρικής Ρωσίας να τίθενται ωστόσο σε κατάσταση ύψιστου συναγερμού. Ταυτόχρονα η Μόσχα επιβεβαιώνει ότι έχει ενισχύσει τη στρατιωτική παρουσία της στα σύνορά της με την Ουκρανία και καταγγέλλει ότι οι προϋποθέσεις που θέτει ο νέος Ουκρανός πρόεδρος για να σταματήσει η βία είναι «μη ρεαλιστικές», εφόσον δεν περιλαμβάνουν και τη συμμετοχή των αυτονομιστών στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Ουκρανικό αδιέξοδο με τις κάννες των όπλων ανασηκωμένες... Σε αυτό συγκλίνουν οι παραπάνω εικόνες που συνθέτουν το τοπίο του ουκρανικού ζητήματος.<br /> <br /> Η μονομερής εκεχειρία που κήρυξε το Κίεβο στις ανατολικές επαρχίες μοιάζει να κατέρρευσε λίγες ημέρες μετά την κήρυξή της, αφού νέες συγκρούσεις έλαβαν χώρα, παρά την κατάπαυση το πυρός. Ο πρόεδρος της Ουκρανίας Πέτρο Ποροσένκο, αφού παρουσίασε το ειρηνευτικό σχέδιό του για τις ανατολικές επαρχίες της χώρας, στις οποίες περιλαμβάνεται και η έναρξη διαλόγου με όσους φιλορώσους αυτονομιστές αντάρτες «δεν έχουν διαπράξει ούτε φόνο ούτε βασανιστήρια», με στόχο την αποκατάσταση της εθνικής ακεραιότητας της χώρας, ανακοίνωσε με νόημα την ύπαρξη του σχεδίου Β. «Το ειρηνευτικό σενάριο είναι το βασικό σενάριό μας. Είναι το σχέδιο Α. Ομως εκείνοι που σχεδιάζουν να χρησιμοποιήσουν τις ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις με μοναδικό σκοπό να κερδίσουν χρόνο και να ανασυγκροτήσουν τις δυνάμεις τους θα πρέπει να ξέρουν ότι διαθέτουμε και ένα λεπτομερές σχέδιο Β. Δεν θα μιλήσω γι' αυτό τώρα, επειδή πιστεύω ότι το ειρηνευτικό σχέδιο θα επιτύχει».<br /> <br /> Από τη μεριά, του ο Βλαντιμίρ Πούτιν κάλεσε την ουκρανική προεδρία και τους φιλορώσους αυτονομιστές αντάρτες να αρχίσουν «ουσιαστικό διάλογο», ζητώντας παράλληλα από το Κίεβο να τερματίσει τις στρατιωτικές επιχειρήσεις και να παράσχει εγγυήσεις προς τους ρωσόφωνους της ανατολικής Ουκρανίας.Κι ενώ η εκεχειρία του Κιέβου κατέρρεε, οι ΗΠΑ, η Γαλλία και η Γερμανία συμφώνησαν ότι η Ρωσία θα αντιμετωπίσει νέες κυρώσεις, αν δεν συμβάλει στην αποκλιμάκωση της έντασης στην Ουκρανία.<br /> <br /> <strong>Ποινή 100 ε αν μιλούν ρωσικά</strong><br /> <br /> Ρωσία 2014, απαγορευμένη γλώσσα η αγγλική. Για την ακρίβεια, οι αγγλικανισμοί πάνω στη ρωσική γλώσσα. Οι πολίτες της Ρωσίας θα πρέπει να ομιλούν αυστηρά και μόνο ρώσικα. Αυτή ήταν πρόταση των ακροδεξιών βουλευτών του Φιλελεύθερου Δημοκρατικού Κόμματος της Ρωσίας (LDPR), με βασικό επιχείρημα ότι οι ξενόφερτες λέξεις έχουν κατακλύσει τις καθημερινές συνομιλίες των συμπατριωτών τους. Οσο για όσους δεν σέβονται την απαγόρευση; Θα τους επιβάλλεται πρόστιμο από 50 έως 1.000 ευρώ. Τα πρόστιμα θα αφορούν τόσο πολίτες όσο και εταιρίες, για τη χρήση των απαγορευμένων λέξεων, ακόμα κι αν αυτές είναι γραμμένες στα κυριλλικά.<br /> <a href="http://www.dimokratianews.gr/">πηγή</a>

Η Ουκρανία «μυρίζει» (πάλι) μπαρούτι

Αρωμα μπαρουτιού αντί για κατάπαυση του πυρός σχέδιο Β, με υπογραφή Ποροσένκο, αντί για ειρηνευτικό σχέδιο Α, έκκληση Πούτιν για διάλ...

Διαβάστε την συνέχεια

ΗΠΑ: Πλήρης σύγχυση στο Ιράκ, φέρνουν πίσω «σκελετούς»;

<strong><a href="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2014/06/Maliki_Obama.jpg"><img alt="" class="alignleft size-medium wp-image-105289" height="151" src="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2014/06/Maliki_Obama-300x200.jpg" title="Maliki_Obama" width="280" /></a><br /> <br /> Στρατηγική σύγχυση επικρατεί στις Ηνωμένες Πολιτείες αναφορικά με τον βέλτιστο τρόπο αντιμετώπισης του προβλήματος που έχει ανακύψει στο Ιράκ, με τη χώρα έτοιμη να διαλυθεί, να τριχοτομηθεί, με αποτέλεσμα να ανακαλύπτουν ότι οι δυνατότητες αντίδρασης είναι πολύ περιορισμένες, ενώ στο προσκήνιο έρχονται αμφιλεγόμενα – τουλάχιστον – πρόσωπα επιδιώκοντας να παίξουν εκ νέου ρόλο…</strong><br /> <span style="color: blue;"><strong>Του Μιχαήλ Βασιλείου</strong></span><br /> Τα δημοσιεύματα έγκυρων μέσων ενημέρωσης στο εξωτερικό, αναφέρουν ότι <strong>η αμερικανική CIA έχει απολέσει τις «επαφές» της στη Βαγδάτη,</strong> καθώς αυτές προέρχονταν κυρίως από το <strong>σουνιτικό τμήμα</strong> της διοικητικής πυραμίδας της χώρας. Το πογκρόμ που εξαπέλυσε σταδιακά ο σιίτης πρωθυπουργός, Νούρι Αλ Μάλικι, οδήγησε σε <strong>απομάκρυνση των σουνιτών από κρίσιμες θέσεις</strong>.<br /> <div style="text-align: center;"> <span style="color: maroon;"><strong>Η αποχώρηση των αμερικανικών δυνάμεων από το Ιράκ οδήγησε σε περαιτέρω επιδείνωση της θέσεως των ΗΠΑ στη χώρα και της δυνατότητας να ελέγχουν τις εξελίξεις, ενώ μεγάλη εντύπωση προκαλεί το γεγονός, ότι οι αμερικανικές εταιρίες δεν συμμετέχουν στην εκμετάλλευση του πετρελαϊκού πλούτου του Ιράκ, που γίνεται από ρωσικές, κινεζικές και ευρωπαϊκές εταιρίες.</strong></span></div> Η όλη κατάσταση χάους, οδήγησε στην<strong> αιφνιδιαστική και εσπευσμένη μετάβαση του υπουργού Εξωτερικών, Τζον Κέρι, στη Βαγδάτη,</strong> προερχόμενος από την Αίγυπτο, όπου είχε συναντήσει τον πρόεδρο της χώρας, στρατάρχη εν αποστρατεία Αμπντέλ Φατάχ Αλ Σίσι.<br /> <strong>Η συνεννόηση με τους Ιρακινούς μόνο εύκολη δεν είναι,</strong> διότι παρά το γεγονός ότι απευθύνθηκε έκκληση προς την αμερικανική Αεροπορία να υποστηρίξει την προσπάθεια απόκρουσης των επιθέσεων της ισλαμιστικής εξτρεμιστικής – εγκληματικής οργάνωσης μαχητών, ISIL, <strong>οι Ιρανοί που στηρίζουν τη σιιτική κυβέρνηση, δια του ανώτατου θρησκευτικού ηγέτη της χώρας, Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ, απέρριψαν κάθε προοπτική εκ νέου αμερικανικής επέμβασης</strong> στο Ιράκ.<br /> <a href="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2014/06/Chalabi.jpg" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" class="aligncenter size-full wp-image-105287" height="156" src="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2014/06/Chalabi.jpg" title="Chalabi" width="280" /></a><br /> <div style="text-align: center;"> <span style="color: maroon;"><strong>Την ίδια στιγμή, δημοσιεύματα κάνουν λόγο για κινήσεις του αλήστου μνήμης Αχμέτ Χαλαμπί, που είχε χαρακτηριστεί από τις γαλλικές μυστικές υπηρεσίες ως «πράκτορας επιρροής» του Ιράν (agent of influence), με στόχο να επανέλθει στα πράγματα και να αντικαταστήσει τον εκδικητικό και ρεβανσιστή Αλ Μάλικι.</strong></span></div> Δηλαδή, η συζήτηση γίνεται για το πρόσωπο που <strong>«φλόμωσε» τις ΗΠΑ με πλαστά έγγραφα που «αποδείκνυαν» την κατοχή όπλων μαζικής καταστροφής από το καθεστώς του Σαντάμ Χουσεΐν,</strong> δημιουργώντας το πρόσχημα στρατιωτικής επέμβασης που οδήγησε σε καθεστωτική αλλαγή και το σημερινό χάος.<br /> <strong>Το ανεκδιήγητο και σκοτεινό αυτό πρόσωπο, πάν</strong><strong>τα ήθελε να γίνει πρωθυπουργός και δεν έχει διευκρινιστεί εάν η απόπειρα ολικής επαναφοράς γίνεται με ίδια πρωτοβουλία, ή με αμερικανική «παρότρυνση».</strong> Σε κάθε περίπτωση, προκοπή με φθαρμένα υλικά, στη διαδικασία οικοδόμησης του οτιδήποτε στο Ιράκ δεν είναι δυνατό να γίνει.<br /> <a href="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2014/06/Bush_Rumsfeld_Wolfowitz.jpg" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" class="alignright size-medium wp-image-105288" height="210" src="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2014/06/Bush_Rumsfeld_Wolfowitz-300x226.jpg" title="Bush_Rumsfeld_Wolfowitz" width="280" /></a>Επίσης, θα ήταν τουλάχιστον περίεργο, μια<strong> κυβέρνηση Δημοκρατικών που ήγειρε πολλά ζητήματα</strong> για την πολιτική των ΗΠΑ στο Ιράκ και ανάστρεψε την τάση στρατιωτικής εμπλοκής οδηγώντας στην αναδίπλωση, <strong>να υποστηρίζει ένα πρόσωπο που είτε χρησιμοποιήθηκε</strong> για να αιτιολογηθεί η ανατροπή του Σαντάμ στο Ιράκ, <strong>είτε κατόρθωσε να παραπλανήσει</strong> ολόκληρη υπερδύναμη. Υπάρχει βέβαια και το ενδεχόμενο, η ηγεσία αυτής της υπερδύναμης, <strong>να επιθυμούσε την παραπλάνησή της</strong> τότε…<br /> <!-- /metas --> <br /> Υπενθυμίζεται, ότι ο Αχμέτ Χαλαμπί,<strong> είχε χρεοκοπήσει την Τράπεζα της Πέτρας στην Ιορδανία (είχε τραπεζική εμπλοκή και σε άλλες χώρες)</strong> και τα 200 εκατομμύρια που έλειπαν από το ταμείο βρέθηκαν σε λογαριασμούς του εν λόγω στη δυτική Ευρώπη, με τα οποία <strong>χρηματοδοτήθηκε η αντικαθεστωτική δράση</strong> που οδήγησε στις γνωστές εξελίξεις, τα αποτελέσματα των οποίων τα βλέπουμε σήμερα, παρότι ουδείς εχέφρων υποστηρίζει ότι ο Σαντάμ Χουσεΐν ήταν κάτι λιγότερο από ένας αιμοσταγής δικτάτορας.<br /> <a href="http://www.defence-point.gr/" target="_blank">πηγή</a>

ΗΠΑ: Πλήρης σύγχυση στο Ιράκ, φέρνουν πίσω «σκελετούς»;

Στρατηγική σύγχυση επικρατεί στις Ηνωμένες Πολιτείες αναφορικά με τον βέλτιστο τρόπο αντιμετώπισης του προβλήματος που έχει ανακύψει στο Ι...

Διαβάστε την συνέχεια

ΚΙΝΑ: Ταυτόχρονη «εισβολή» σε Ελλάδα-Ισραήλ, η στρατηγική λογική

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2012/07/Map-of-Eastern-Mediterranean.png" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" class="aligncenter size-full wp-image-54684" height="148" src="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2012/07/Map-of-Eastern-Mediterranean.png" title="Map-of-Eastern-Mediterranean" width="280" /></a></div> <br /> <strong>Εναλλακτική λύση σε περίπτωση που κάτι δεν πάει καλά με την Ελλάδα ή συμπληρωματικότητα και σαφής στρατηγικός σχεδιασμός για περαιτέρω περιορισμό του κόστους μεταφοράς των κινεζικών προϊόντων στις δυτικές αγορές;</strong><br /> Μάλλον το δεύτερο αναζητά η Κίνα με τη <strong>μαζική δραστηριοποίησή της στην αγορά του Ισραήλ,</strong> όπου σύμφωνα με την επιχειρηματική εφημερίδα «<strong>Globes</strong>», προηγείται σε διαγωνισμό για την κατασκευή νέου λιμένα, κατατροπώνοντας τον ανταγωνισμό, καθώς η προσφορά της <strong>China Harbour Engineering Company Ltd.</strong> είναι πολύ πιο οικονομική από το ένα περίπου δισεκατομμύριο δολάρια που είχε προταθεί.<br /> Η διαφαινόμενη επιτυχία έρχεται μετά από αυτή του Μαρτίου, όταν και κινεζική προσφορά <strong>επικράτησε σε διαγωνισμό για τη σιδηροδρομική σύνδεση του Εϊλάτ στην Ερυθρά Θάλασσα, με τον λιμένα Ασντόντ στη Μεσόγειο, σε μια σιδηροδρομική γραμμή 300 χιλιομέτρων με την επωνυμία «Red-Med»</strong> που θα μεταφέρει εμπορεύματα. Χρονοδιάγραμμα του έργου είναι η πενταετία.<br /> <div style="text-align: center;"> <span style="color: maroon;"><strong>Όλα δείχνουν ότι η στρατηγική σκέψη των Κινέζων είναι εντυπωσιακή αφού μειώνοντας το κόστος μεταφοράς, θα αντισταθμιστεί σε έναν τουλάχιστον βαθμό η ανάγκη αύξησης των αποδοχών των Κινέζων εργαζομένων, ώστε να τονωθεί και η εσωτερική ζήτηση, οπότε σε συνδυασμό με τη διατήρηση σε σταθερά επίπεδα του ενεργειακού κόστους, με συμφωνίες όπως αυτή με τη Ρωσία, να μην υπάρχουν σοβαρές αναταράξεις που θα απειλήσουν την περαιτέρω ανάπτυξη της ασιατικής χώρας.</strong></span></div> <div style="text-align: center;"> <span style="color: maroon;"><strong></strong></span></div> <strong>Τα εμπορεύματα θα μεταφέρονται στην Ερυθρά Θάλασσα και από εκεί στις ακτές της Μεσογείου, απ’ όπου, μέσω Ελλάδας, θα μεταφέρονται στις δυτικές αγορές.</strong> Η στρατηγική σύλληψη των Κινέζων συμπεριλαμβάνει τις θαλάσσιες, τις χερσαίες και τις αεροπορικές μεταφορές, με το <strong>κινεζικό κεφάλαιο</strong> να επενδύεται με σύνεση, σε έργα πνοής, που θα αλλάξουν τον παγκόσμιο εμπορικό χάρτη.<br /> Θυμίζουμε την εμπλοκή της Κίνας στο λιμάνι του Πειραιά και το τεράστιο ενδιαφέρον για το <strong>αεροδρόμιο στο Καστέλι της Κρήτης,</strong> νησί κομβικής σημασίας στο μέσον της Μεσογείου. Όλα μεθοδικά και με σταθερά βήματα, συμβατά με τις διδαχές μεγάλων Κινέζων, όπως ο <strong>Κομφούκιος… ακόμα και ο Σουν Τσου</strong>.<br /> Τεράστιο ενδιαφέρον έχει η <strong>διαφαινόμενη τάση της Κίνας να αντιμετωπίζει ως ενιαίο χώρο την ανατολική Μεσόγειο, με ακρογωνιαίο λίθο την Ελλάδα και το Ισραήλ</strong>. Περιττό να αναφερθεί ότι αυτή η τάση εγείρει ζητήματα τα οποία μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο στον<strong> στρατηγικό διάλογο</strong> ανάμεσα στην Ελλάδα και το Ισραήλ, αφού οι <strong>συνέργειες </strong>που μπορούν να προκύψουν είναι <strong>πολλαπλές και άκρως επωφελείς</strong>.<br /> Όσον αφορά τον λιμένα του Ασντόντ, <strong>οι Κινέζοι κατέθεσαν την τελευταία στιγμή πρόταση να αναλάβουν για 25 χρόνια τη διαχείριση,</strong> ανταγωνιζόμενοι τη γερμανική <strong>Eurogate</strong>, την ολλανδική <strong>Terminal Investment</strong> και την <strong>International Container Terminal Services</strong>.<br /> Οι Ισραηλινοί που έχουν αντιληφθεί εγκαίρως τα περιθώρια, αφενός <strong>επιθυμούν σε μια πενταετία τον διπλασιασμό των εξαγωγών τους στην Κίνα,</strong> φθάνοντας τα 5 δισεκατομμύρια δολάρια και αφετέρου δείχνουν να <strong>ενθαρρύνουν την εμπλοκή των Κινέζων στην αγορά τους, </strong>όπως για παράδειγμα την εξαγορά από κινεζικά κεφάλαια του κολοσσού στον τομέα των τροφίμων «<strong>Tnuva</strong>», έναντι ενός δισεκατομμυρίου δολαρίων.<br /> <!-- /metas --> <br /> Δεν είναι τυχαίο αυτό που λένε Ισραηλινοί, ότι <strong>3.000 χρόνια πριν η χώρα τους γίνει γνωστή ως «έθνος των start ups»</strong> (των νεοφυών επιχειρήσεων που με την τεχνολογική καινοτομία δημιουργούν αξίες τεράστιες που αποτυπώνονται σε εξαγορές δισεκατομμυρίων δολαρίων), <strong>ήταν εμπορικός κόμβος</strong>. Θα ακολουθήσει η Ελλάδα μας ή θα… μπερδευτεί στον δρόμο, <strong>παγιδευμένη ανάμεσα σε στερεότυπα και την παρασιτική νοοτροπία πολλών;</strong><br /> <a href="http://www.defence-point.gr/" target="_blank">πηγή</a>

ΚΙΝΑ: Ταυτόχρονη «εισβολή» σε Ελλάδα-Ισραήλ, η στρατηγική λογική

Εναλλακτική λύση σε περίπτωση που κάτι δεν πάει καλά με την Ελλάδα ή συμπληρωματικότητα και σαφής στρατηγικός σχεδιασμός για περαιτέρω πε...

Διαβάστε την συνέχεια

Global Fire Power: Οι ελληνικές ΕΔ είναι οκτώ φορές λιγότερο ικανές από αυτές της Τουρκίας

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://emprosellada.gr/wp-content/uploads/2013/11/toyrkia-ellada-polemos.gif" imageanchor="1" style=""><img border="0" height="158" src="http://emprosellada.gr/wp-content/uploads/2013/11/toyrkia-ellada-polemos.gif" width="280" /></a></div> <strong><br /></strong> <strong>Έρευνα του Global Fire Power, επιβεβαιώνει τη μεγάλη ισχύ και την ικανότητα των τουρκικών Ένοπλων Δυνάμεων, τις οποίες και κατατάσσει στην 8η θέση των παγκόσμιων δυνάμεων. </strong><br /> <strong>Την ίδια στιγμή, απογοητευτική είναι η κατάταξη για τις ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις, οι οποίες εμφανίζονται να είναι οκτώ φορές λιγότερο ικανές από αυτές της Τουρκίας και να έπονται Στρατών «τριτοκοσμικών» χωρών.</strong><br /> Η έρευνα βασίσθηκε σε έναν συγκεκριμένο σύνθετο δείκτη που μετρά την ισχύ των Ένοπλων Δυνάμεων με κριτήρια, <strong>μεταξύ των οποίων, πληθυσμιακά και οικονομικά, δίδοντας πάντως ιδιαίτερη βάση στις ετοιμότητες και τις διαθεσιμότητες. </strong><br /> <strong>Εν τέλει βγάζει τις δυνατότητες των Ένοπλων Δυνάμεων κάθε χώρας (106 χωρών του κόσμου).</strong><br /> Βάσει αυτού του δείκτη, ο οποίος χαρακτηρίζεται έγκυρος, (δεν περιλαμβάνεται η πυρηνική ισχύς των χωρών) προκύπτει πώς <strong>η Τουρκία βρίσκεται στην 8η θέση των παγκοσμίως ισχυρών από πλευράς Ένοπλων Δυνάμεων χωρών και η Ελλάδα στην… 57η θέση. </strong><br /> <strong>Σαφώς και δεν μπορούμε να πούμε ότι είναι έτσι τα πράγματα, αφού δεν μπορούμε να θεωρήσουμε ότι υπολειπόμεθα τριτοκοσμικών χωρών σε ισχύ ενόπλων δυνάμεων. Π.χ.η Πολεμική Αεροπορία, αναμφίβολα συγκαταλέγεται στις κορυφαίες όλου του κόσμου. </strong><br /> <strong>Και οι επίσημες διαθεσιμότες εμφανίζονται υψηλές. Και το ΠΝ δεν είναι σε τόσο μεγάλα χάλια. Μπορεί ο Στόλος των κύρων σκαφών επιφανείας να αποτελείται από πλοία 40ετίας, αλλά γενικά στέκεται σε καλό επίπεδο.</strong><br /> Την πρώτη 10αδα, αποτελούν οι ΗΠΑ, Ρωσία, Κίνα, Ινδία, Βρετανία, Γαλλία, Γερμανία, Τουρκία, Νότια Κορέα, Ιαπωνία. Κάποιες ακόμη χώρες με ισχυρές Ένοπλες Δυνάμεις, όπως το Ισραήλ και η Ιταλία έπονται και πολύ πίσω έρχονται οι ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις.<br /> <strong>Το ανησυχητικό, δεν είναι μόνο ότι η Τουρκία βρίσκεται στην 8η θέση (αυτό είναι γνωστό), αλλά το ότι η Ελλάδα κατατάσσεται στην 57η θέση και ακολουθεί χώρες όπως η Πολωνία, η Τσεχία, η Αλγερία, η Ρουμανία, η Λευκορωσία και η Πορτογαλία.</strong><br /> <strong>Βρίσκεται πίσω ακόμη και από χώρες «τριτοκοσμικές», όπως η Αιθιοπία, η Υεμένη, η Νιγηρία, το Ουζμπεκιστάν και το Μπαγκλαντές.</strong><br /> <strong>Αν είναι δυνατόν, δόθηκαν τόσα δισ. ευρώ τα προηγούμενα χρόνια και ειδικά από το 1996 και μετά για εξοπλισμούς και η Ελλάδα υστερεί όσον αφορά στη στρατιωτική ισχύ της ακόμη και από το ανύπαρκτο στρατιωτικά Μπαγκαλντές. Κι όμως είναι.</strong><br /> Σκεφτείτε τι έχει να γίνει τα επόμενα χρόνια που πολιτικοί και τρόικα αφοπλίζουν εντελώς τις Ένοπλες Δυνάμεις. Κοντεύει δεκαετία να προχωρήσει ένα μεγάλο εξοπλιστικό πρόγραμμα, οι δαπάνες που έχουν εγκρίνει οι δανειστές αρκούν μόνο για τη συντήρηση των υπαρχόντων οπλικών συστημάτων. Και αυτό με δυσκολία αν κανείς λάβει υπόψη του πώς δεν υπάρχει επάρκεια ούτε καν σε καύσιμα και σε λάδια και γράσα για τις ερπύστριες των αρμάτων.<br /> <strong>Τα επόμενα δε χρόνια που η Τουρκία «τρέχει» βαριά εξοπλιστικά προγράμματα και αναμένει οπλικά συστήματα που αλλάζουν την ισορροπία δυνάμεων στο Αιγαίο, όπως τα αεροσκάφη F-35, η Ελλάδα πασχίζει να εκσυγχρονίζει τα F-16 (κι αυτό μέχρι το 2020) και να παραλάβει τα υποβρύχια που έχει πληρώσει 3,2 δισ. ευρώ και έπρεπε να έχει παραλάβει εδώ και χρόνια.  </strong><br /> <strong>Για κάτι άλλο ούτε cent. Η τρόικα αποφάσισε και η κυβέρνηση αποδέχθηκε κονδύλια μόνο για τα απαραίτητα. Για κανένα ανταλλακτικό και συντήρηση των οπλικών συστημάτων χωρίς πολλά πολλά.  </strong><br /> <strong>Σίγουρα αυτό που δεν λαμβάβει υπ'όψιν ο δείκτης είναι η αξία του ελληνικου προσωπικού και η υψηλή ποιοτική στάθμη του... Αλλωστε και το 1940 ποιος περίμενε ότι θα νικούσαμε την Ιταλία;</strong><br /> <a href="http://www.defencenet.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Global Fire Power: Οι ελληνικές ΕΔ είναι οκτώ φορές λιγότερο ικανές από αυτές της Τουρκίας

Έρευνα του Global Fire Power, επιβεβαιώνει τη μεγάλη ισχύ και την ικανότητα των τουρκικών Ένοπλων Δυνάμεων, τις οποίες και κατατάσσει στη...

Διαβάστε την συνέχεια

Περίεργη συνάντηση του Αμερικανού πρόξενου με στελέχη του κόμματος DEB

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> </div> <div style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"> <img alt="" height="240" src="http://defencenews.gr/templates/paula/scripts/timthumb.php?src=images/saders.jpg&w=256&zc=1" style="opacity: 1;" width="280" /> </div> <br /> <br /> <br /> Σε μία περίεργη εώς "ύποπτη" ενέργεια προχώρησε ο Αμερικανός γενικός πρόξενος στη Θεσσαλονίκη Ρ. Σάντερς προσκαλώντας στην οικία του στο πλαίσιο δεξίωσης για εκπροσώπους φορέων και οργανώσεων που ασχολούνται με τα ανθρώπινα δικαιώματα στη βόρεια Ελλάδα, την ηγεσία του κόμματος DEB (πρόκειται για το κόμμα του γνωστού Σαδίκ). Όπως αναφέρει σε δημοσίευμα της η εφημερίδα ΕΘΝΟΣ, ο Αμερικανός πρόξενος διοργάνωσε τη δεξίωση στους κήπους της οικίας του στο Πανόραμα Θεσσαλονίκης προσκαλώντας αποκλειστικά εκπροσώπους των παραπάνω οργανώσεων από την βόρεια Ελλάδα. Όμως παρά το γεγονός ότι το DEB όπως είναι γνωστό πρόκειται για πολιτικό κόμμα, τα στελέχη του προσεκλήθησαν από τον Ρ. Σάντερς ως αντιπρόσωποι φορέα που ασχολείται με τα ανθρώπινα δικαιώματα.<br /> Από την άλλη πλευρά είναι πρακτικά αδύνατο ο Αμερικανός πρόξενος να μην γνωρίζει ότι το συγκεκριμένο κόμμα εκφράζει την πολιτική γραμμή του τουρκικού προξενείου στην Θράκη δηλ. μίας ξένης δύναμης η οποία εμπλέκεται στα εσωτερικά ζητήματα της Ελλάδας και υπηρετεί ακραίους κύκλους της μειονότητας που σπέρνουν την διχόνοια, το φυλετικό μίσος και την υποστηρίζουν την καταπάτηση των δικαιωμάτων σημαντικού μέρους των μοσουλμανικών μειονοτήτων που διαβιούν στη Θράκη δηλ. των Πομάκων και των Ρομά. Ο πρόσφατος αποκλεισμός της Ρομά Ελληνίδας πολίτη Σ. Σαμπιχά απο το ευρωψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ μετά από παρεμβάσεις τοπικών στελεχών του κόμματος που ακολουθούν την πολιτική γραμμή του τουρκικού προξενείου επιβεβαιώνει την καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων από μέλη της μειονότητας γεγονός που όπως φαίνεται δεν προβλημάτισε τον κατα τα άλλα ευαίσθητο για τα ανθρώπινα δικαιώματα Αμερικανό πρόξενο.<br /> Επιπλέον τα στελέχη του DEB που παρευρέθησαν στην δεξίωση έσπευσαν να ανακοινώσουν ότι υπήρξε συνάντηση με τους Αμερικανούς διπλωμάτες, όπου, μεταξύ άλλων «τέθηκαν τα θέματα και τα αιτήματα της τουρκικής μειονότητας δυτικής Θράκης». Δυστυχώς όπως συμπεραίνεται από τα παραπάνω ο Αμερικανός πρόξενος δεν φαίνεται να “συμφωνεί” με την επίσημη πολιτική του αμερικανικού υπουργείου Εξωτερικών, το οποίο από τότε που ξεκίνησε η κρίση στην Αν. Ουκρανία καταδικάζει διαρκώς την εμπλοκή της Ρωσίας στα εσωτερικά ζητηματα της Ουκρανίας, αφού προσωπικά επέλεξε να συνομιλήσει με ένα πολιτικό φορέα που εκφράζει τις θέσεις μίας ξένης δύναμης στην Ελλάδα. Τέλος αξίζει να σημειωθεί ότι ο Αμερικανός πρόξενος δεν προσκάλεσε στην δεξίωση τα αληθινά θύματα καταπίεσης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη Θράκη από παρεμβάσεις ξένης δύναμης, που είναι σύμφωνα με έκθεση του αμερικανικού υπουργείου Εξωτερικών για τα ανθρώπινα δικαιώματα στην Ελλάδα το 2012 οι Πομάκοι Έλληνες πολίτες.<br /> Όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται στην αμερικανική έκθεση “ορισμένα μέλη της πομακικής κοινότητας ανέφεραν ότι μέλη της τουρκόφωνης κοινότητας άσκησαν πίεση σε αυτούς για να αρνηθούν την διαφορετική ταυτότητα των Πομάκων από την “τουρκική”. Επιπλέον όπως αναφέρεται στην έκθεση μέλη της τουρκόφωνης κοπινότητας προσπάθησαν να δωροδοκίσουν μέλη της πομακικής ταυτότητας για να απαρνηθούν την ταυτότητα τοτυς και να αποδεχτούν την “τουρκική”. Για την ιστορία παραθέτεται και ο σχετικός σύνδεσμς της αμερικανικής έκθεσης http://www.state.gov/documents/organization/204503.pdf (σελ 27-28).><br /> <a href="http://defencenews.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Περίεργη συνάντηση του Αμερικανού πρόξενου με στελέχη του κόμματος DEB

Σε μία περίεργη εώς "ύποπτη" ενέργεια προχώρησε ο Αμερικανός γενικός πρόξενος στη Θεσσαλονίκη Ρ. Σάντε...

Διαβάστε την συνέχεια

Από το Αραβικό Βασίλειο στη «Βαλκανοποίηση» της Μέσης Ανατολής

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/proxy/AVvXsEh3jOKvila_eiuLPqea9UX5tW9-LTgcUw1z43lbjm6e67Emuks6fIdrvWESDNsthS2jF6NvPZOHFB1ydTh4W-mIIauY6sOSYJoJbY1fPjjW3NXzFp3KDdeBbaqd4a3NwC_BAMsUG8lxBBom=" imageanchor="1" style=""><img align="left" border="0" height="218" src="http://energia.gr/photos/middle%20east.jpg" width="280" /></a></div> <br /> <b>Του Γιώργου Καπόπουλου</b><br /> <br /> Το 1915 ήταν μια άσχημη χρονιά για το Λονδίνο και τον πρώτο Λόρδο του Ναυαρχείου νεαρό και φιλόδοξο πολιτικό άνδρα Ουίνστον Τσόρτσιλ. Τον Δεκέμβριο τα βρετανικά στρατεύματα έφευγαν από την Χερσόνησο της Καλλίπολης χωρίς να πετύχουν να καταλάβουν τα Στενά των Δαρδανελίων. Ο οθωμανικός στρατός με τοπικό διοικητή τον συνταγματάρχη Μουσταφά Κεμάλ και υπό την επίβλεψη των δύο Γερμανών στρατηγών που ο Κάιζερ Γουλιέλμος ο Δεύτερος είχε παραχωρήσει στην κυβέρνηση των Νεοτούρκων, του Λίμαν φον Σάντερς και του Φον Ντερ Γκολτς Πασά, ταπείνωσαν τη Βρετανική Αυτοκρατορία.<br /> Ομως η Οθωμανική Αυτοκρατορία ήταν ο αδύναμος κρίκος, ο μεγάλος ασθενής, που το Λονδίνο έπρεπε να πλήξει καίρια και κατά προτεραιότητα για να αποδυναμώσει τη Γερμανία και την Αυστροουγγαρία. Μετά το φιάσκο στα Δαρδανέλια, επόμενος σταθμός στις αρχές του 1916, η Μέκκα, με τον μετέπειτα Λόρενς της Αραβίας να φθάνει στην Ιερή Πόλη του Ισλάμ με αποσκευές μερικά κιβώτια χρυσές λίρες και όχι μόνον: Συναντά τον Σερίφη (Φύλακα των Αγίων Τόπων) Χουσεΐν της Μέκκας της δυναστείας των Χασεμιτών που ισχυρίζεται ότι είναι απευθείας απόγονος του Μωάμεθ και του υπόσχεται τον Θρόνο του Ηνωμένου Αραβικού Βασιλείου που θα περιλάμβανε την έκταση που σήμερα καλύπτουν η Συρία, το Ιράκ, ο Λίβανος, η Ιορδανία, το Ισραήλ, αλλά και το δυτικό τμήμα της Αραβικής Χερσονήσου με πρωτεύουσα τη Δαμασκό.<br /> <br /> Η φωτιά του πολέμου ανάβει, οι Βεδουίνοι του Χουσεΐν γίνονται ο εφιάλτης του οθωμανικού στρατού, γρήγορα ελέγχουν τις σιδηροδρομικές γραμμές, φθάνουν στο λιμάνι της Ακαμπα στην Ερυθρά θάλασσα και ανοίγουν τον δρόμο στις δυνάμεις του Βρετανού στρατηγού Αλένμπι για να καταλάβει την Ιερουσαλήμ και τη Δαμασκό. Η νίκη όμως είναι πύρρειος, καθώς το έργο των Λόρενς - Χουσεΐν είναι ήδη βαριά υποθηκευμένο.<br /> <span style="font-weight: bold;">Από τους Sykes-Picot στον Balfour</span><br /> <br /> Την ώρα που ο Λόρενς, έφιππος με αραβική στολή, ονειρεύεται το Μεγάλο Αραβικό Βασίλειο ως δημιούργημα και μέλος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας με καθεστώς Κτήσης ( Dominion) ανάλογο με αυτό του Καναδά, της Αυστραλίας και της Νέας Ζηλανδίας, οι ανάγκες του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου στα άλλα μέτωπα οδηγούν την κυβέρνηση πρώτα του Ασκουίθ και στη συνέχεια του Λόιντ Τζορτζ σε επιλογές που ακυρώνουν το αραβικό όραμα των Λόρενς-Χουσεΐν. Η Γαλλία που έχει το μεγαλύτερο βάρος συμμετοχής στον πόλεμο στο δυτικό μέτωπο, έχει ταυτόχρονα το γενικό πρόσταγμα στο ανατολικό μέτωπο γύρω από τη Θεσσαλονίκη, και έτσι απαιτεί συμμετοχή στη μοιρασιά των αραβικών επαρχιών της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Οι εκπρόσωποι των δύο χωρών, ο Βρετανός Sykes και ο Γάλλος Picot σχεδόν την ίδια ώρα που ο Λόρενς ανοίγει τα κασόνια με τις χρυσές λίρες μπροστά στον Χουσεΐν αποφασίζουν ότι οι περιοχές που καλύπτονται από τη σημερινή Συρία και τον Λίβανο συν τη Νότια Μικρά Ασία-Κιλικία περιέρχονται στον έλεγχο της Γαλλίας.<br /> Την ίδια πάλι στιγμή, στο Λονδίνο, το εβραϊκό λόμπι με επικεφαλής τον Ρότσιλντ πιέζει την κυβέρνηση Λόιντ Τζορτζ να μην αφήσει το σιονιστικό χαρτί στα χέρια του Βερολίνου και της Βιέννης, αλλά να πάρει την πρωτοβουλία να δεσμευθεί υπέρ της δημιουργίας εβραϊκής εθνικής εστίας στην Παλαιστίνη. Ετσι το 1918 ο υπουργός Εξωτερικών της Βρετανίας Balfour δεσμεύεται προς την παραπάνω κατεύθυνση. Ο Χουσεΐν και ο μέντορας του Λόρενς χάνουν μετά τον Λίβανο και τη Συρία και την Παλαιστίνη. Το Αραβικό Βασίλειο όχι μόνο δεν θα έχει πρωτεύουσα τη Δαμασκό, αλλά δεν θα ελέγχει ούτε την Ιερή Πόλη της Ιερουσαλήμ.<br /> <span style="font-weight: bold;">Τα κράτη των μειονοτήτων</span><br /> Το Συνέδριο της Ειρήνης στο Παρίσι το 1919 επικυρώνει την παραπάνω διανομή: Η Γαλλία παίρνει από την Κοινωνία των Εθνών Εντολή Διοίκησης του Λιβάνου και της Συρίας και η Βρετανία για το Ιράκ και την Παλαιστίνη, από την οποία αποσπά τη σημερινή Ιορδανία.<br /> Αμέσως, Παρίσι και Λονδίνο προσπαθούν να εδραιώσουν τα λάφυρα του πολέμου, ανοίγοντας πληγές που είναι ανοικτές ακόμη και σήμερα.<br /> Η Γαλλία αναθέτει τη διοίκηση του Λιβάνου στους Χριστιανούς Μαρονίτες που αποτελούν τότε περίπου το 50% του πληθυσμού, ενώ στη γειτονική Συρία η Διοίκηση συγκροτείται με προνομιακή μεταχείριση των Αλαουιτών που αποτελούν περίπου το 10% του πληθυσμού. Οι Σουνίτες εξεγείρονται και το Παρίσι για να αποκαταστήσει τον έλεγχό του κλείνει το Βόρειο Μέτωπο: Αποχωρεί από την Κιλικία και την παραχωρεί στον Μουσταφά Κεμάλ και υπογράφει μαζί τους την περίφημη συμφωνία Franklin Bouillon, που είναι μοιραίο πλήγμα για την ελληνική παρουσία στη Σμύρνη και τη Μικρά Ασία.<br /> Η Βρετανία δεν έχει θρόνο για τον Σερίφη Χουσεΐν και ο Λόρενς προδομένος παραιτείται. Οι δύο γιοι του Χουσεΐν γίνονται όμως βασιλιάδες: ο Φεϊζάλ στο Ιράκ και ο Αμπντάλα στην Ιορδανία.<br /> Στο Ιράκ η Βρετανία με βάση το τελευταίο σχέδιο που εκπόνησε ο Λόρενς πριν από την παραίτησή του αποφασίζει να οικοδομήσει ένα σουνιτικό μειονοτικό καθεστώς: Σουνιτικό γιατί αν αφεθεί να κυβερνήσει η πλειοψηφία των Σιιτών το νέο κράτος θα γίνει δορυφόρος του Ιράν.<br /> Επιπλέον για να είναι βιώσιμο το νέο κράτος χρειάζεται τα πετρέλαια της Μοσούλης και του Κιρκούκ, δύο περιοχών που διεκδικεί σκληρά η Τουρκία του Κεμάλ, που εμφανίζεται τότε ως κοινό κράτος Τούρκων-Κούρδων.<br /> Βρετανία και Τουρκία φθάνουν στα πρόθυρα του πολέμου μέχρι το 1926 όταν η Κοινωνία των Εθνών δίνει στο Βρετανικό Ιράκ τις δύο διεκδικούμενες επαρχίες.<br /> ΤΑ ΣΧΕΔΙΑ<br /> <span style="font-weight: bold;">Στο Φορέιν Οφις</span><br /> Στο Λονδίνο πολύ γρήγορα βλέπουν τη γαλλική παρουσία στη Μέση Ανατολή ως στρατηγική παρενόχληση και το ίδιο θα συμβεί στα τέλη της δεκαετίας του '30, το 1939, με το Σιωνιστικό Κίνημα. Το 1938 η πόρτα της Βρετανικής Παλαιστίνης κλείνει στους Εβραίους μετανάστες και πρόσφυγες. Η ήττα της Γαλλίας τον Ιούνιο του 1940 και η συνθηκολόγηση με τη Γερμανία λύνει τα χέρια του Λονδίνου: Ενα χρόνο μετά, τον Ιούνιο του 1941, βρετανικές δυνάμεις εισβάλλουν στο Λίβανο και στη Συρία, όπου οι πιστές στην κυβέρνηση Πετέν γαλλικές δυνάμεις πολεμούν σκληρά πριν συνθηκολογήσουν.<br /> Για μια στιγμή δημιουργείται η ψευδαίσθηση της ανάστασης του Αραβικού Βασιλείου: οι Γάλλοι έχουν φύγει, η μετανάστευση των Εβραίων έχει σταματήσει και στο Λονδίνο ο Τσόρτσιλ «φλερτάρει» με την ιδέα να συνεχίσει το έργο του Λόρενς. Αραβική ενότητα στο πλευρό της Βρετανικής Αυτοκρατορίας είναι η κεντρική ιδέα. Ετσι ο Αραβικός Σύνδεσμός σχεδιάζεται στα γραφεία του Φόρεϊν Οφις στο Λονδίνο και στο κτίριο της Βρετανικής Διοίκησης Μέσης Ανατολής στο Κάιρο πριν υλοποιηθεί το 1945.<br /> <span style="font-weight: bold;">Από τον Λόρενς στον Νάσερ και το Μπαάθ</span><br /> Το 1945 είναι πια πολύ αργά για τη Βρετανία και η επιστροφή της στη Μέση Ανατολή είναι μια σύντομη παρένθεση. Το Λονδίνο εγκαταλείπει ασύντακτα την Παλαιστίνη το 1948, ενώ το πραξικόπημα των Ελευθερών Αξιωματικών στην Αίγυπτο υπό τον συνταγματάρχη Νάσερ τον Ιούλιο του 1952 ανοίγει ένα νέο κεφάλαιο στην Ιστορία. Παράδοξο της Ιστορίας ο Νάσερ αλλά και το Ριζοσπαστικό Εθνικό Κόμμα Μπαάθ, που ιδρύθηκε στον Λίβανο το 1942 και γρήγορα δικτυώθηκε στη Δαμασκό και τη Βαγδάτη συνεχίζουν στο δρόμο του Λόρενς και του Χουσεΐν, με τη φιλοδοξία να σβήσουν τα σύνορα του χάρτη που χάραξαν το 1916 Λονδίνο και Παρίσι, όχι για να συγκροτηθούν θρησκευτικές-κοινοτικές κρατικές οντότητες, αλλά για ένα Ενιαίο Κοσμικό Αραβικό Κράτος. Ετσι το 1958 η Αίγυπτος και η Συρία ενώνονται για να αποτελέσουν μέχρι το 1961 την Ηνωμένη Αραβική Δημοκρατία, η οποία στη σύντομη ζωή της προσπαθεί ανεπιτυχώς να προσαρτήσει την Ιορδανία και την Υεμένη. Το Μπαάθ διασπασμένο ανάμεσα στους Αλαουίτες της Δαμασκού και τους Σουνίτες της Βαγδάτης προσπαθεί να σφυρηλατήσει Περιφερειακή Ενότητα, ενώ στις δεκαετίες του '60 και '70 καταγράφονται η Ενωση Αιγύπτου-Σουδάν και Λιβύης, η προσπάθεια Ενωσης υπό τον Καντάφι Λιβύης και Τυνησίας.<br /> <span style="font-weight: bold;">Το «ναυάγιο» της Pax Americana</span><br /> Από την εποχή του Πρώτου Πολέμου στον Κόλπο, το 1991, οι ΗΠΑ προωθούσαν μια συνολική Νέα Τάξη στην περιοχή όπου δεν φαινόταν να έχουν θέση τα αυταρχικά-δικτατορικά, αλλά κοσμικά καθεστώτα της Δαμασκού και της Βαγδάτης, που είχαν περιφερειακές ηγεμονικές φιλοδοξίες. Ο πατήρ Μπους σταμάτησε στην απελευθέρωση του Κουβέιτ, αλλά ο Μπους Υιός ανέτρεψε το καθεστώς Σαντάμ και έφερε στην εξουσία τη σιιτική πλειοψηφία. Η Αραβική Ανοιξη έδωσε το πρόσχημα σε Σαουδική Αραβία και Τουρκία να προσπαθήσουν να εγκαθιδρύσουν σουνιτική κυβέρνηση στη Συρία. Ετσι ό,τι είχαν κτίσει με κόπο Βρετανία και Γαλλία μετά το 1920 κατέρρευσε, χωρίς η εξέλιξη αυτή από ό,τι φαίνεται να προκαλεί ιδιαίτερη θλίψη στην Ουάσιγκτον. Ουδείς μπορεί να αποδώσει την ευθύνη για θρησκευτικές συγκρούσεις αιώνων στις ΗΠΑ, από ό,τι φαίνεται όμως θεωρούν πλέον την ενότητα του Ιράκ και της Συρίας παρελθόν, με την πολυδιάσπαση να προβάλλει ως πιο διαχειρίσιμη και μικρότερου κόστους επιλογή . Μια δυναμική εξελίξεων που θυμίζει τη στάση της Ουάσιγκτον στην πρώτη περίοδο της σύγκρουσης στη Γιουγκοσλαβία το 1990-91.<br /> <ul> <li>Ο Βρετανός Sykes και ο Γάλλος Picot, σχεδόν την ίδια ώρα που ο Λόρενς ανοίγει τα κασόνια με τις χρυσές λίρες μπροστά στον Χουσεΐν αποφασίζουν ότι οι περιοχές που καλύπτονται από τη σημερινή Συρία και τον Λίβανο συν τη Νότια Μικρά Ασία - Κιλικία περιέρχονται στον έλεγχο της Γαλλίας</li> <li>Ασχημη χρονιά το 1915 για το Λονδίνο και τον φιλόδοξο τότε λόρδο Ουίνστον Τσόρτσιλ</li> </ul> <div> (από την εφημερίδα "Ημερησία")<br /> <a href="http://energia.gr/" target="_blank">πηγή</a></div> <!-- Blogger automated replacement: "https://images-blogger-opensocial.googleusercontent.com/gadgets/proxy?url=http%3A%2F%2Fenergia.gr%2Fphotos%2Fmiddle%2520east.jpg&container=blogger&gadget=a&rewriteMime=image%2F*" with "https://blogger.googleusercontent.com/img/proxy/AVvXsEh3jOKvila_eiuLPqea9UX5tW9-LTgcUw1z43lbjm6e67Emuks6fIdrvWESDNsthS2jF6NvPZOHFB1ydTh4W-mIIauY6sOSYJoJbY1fPjjW3NXzFp3KDdeBbaqd4a3NwC_BAMsUG8lxBBom=" -->

Από το Αραβικό Βασίλειο στη «Βαλκανοποίηση» της Μέσης Ανατολής

Του Γιώργου Καπόπουλου Το 1915 ήταν μια άσχημη χρονιά για το Λονδίνο και τον πρώτο Λόρδο του Ναυαρχείου νεαρό και φιλόδοξο πολιτικό άνδ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η τελευταία “αποζημίωση” των ανεξάρτητων βουλευτών

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://olympiada.files.wordpress.com/2014/06/wpid-20140622012028.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img height="153" pxz:uid="1230fcfa9f9-1" src="http://olympiada.files.wordpress.com/2014/06/wpid-20140622012028.jpg?w=320&h=200" width="280" /></a></div> <br /> <br /> Μπορεί κανείς να τη χαρακτηρίσει ηθική. Μπορεί να τη χαρακτηρίσει εθνικής σημασίας.. <br /> Το μόνο σίγουρο είναι ότι η κυβέρνηση μπορεί να προσφέρει στους ανεξάρτητους βουλευτές την ευκαιρία να εκλέξουν τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας που θα προτείνει το Μαξίμου. <br /> Προσφορά που μπορεί να έχει πολλές διαστάσεις, μιας και όλοι γνωρίζουν ότι αν γίνουν πρόωρες εκλογές, οι περισσότεροι από τους ανεξάρτητους δεν θα επανεκλεγούν. <span id="more-396900"></span><br /> Αν λοιπόν θελήσουν να συμμετάσχουν στην πρόταση Σαμαρά για τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, θα μπορέσουν να απολαύσουν την ..ικανοποίηση ότι συμμετείχαν στην εκλογή χωρίς εθνικές εκλογές.. <br /> Και επειδή οι ανεξάρτητοι βουλευτές δεν επαρκούν, την ίδια πρόταση ενδέχεται να έχουν και βουλευτές άλλων κομμάτων, ώστε να βρεθούν οι 180, χωρίς φυσικά να προεξοφλείται ότι θα εισπράξουν το τίμημα της προσφοράς. Εννοείται βέβαια, πως το Μαξίμου γνωρίζει τους πρόθυμους ή και αυτούς που μπορεί να το σκεφτούν.. <br /> Κρίμα, όμως.. Την ίδια ..”αποζημίωση” δεν θα λάβουν οι κυβερνητικοί βουλευτές.. Πως γίνεται αυτό; Για μαντέψτε!<br /> <br /> <a href="http://olympia.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Η τελευταία “αποζημίωση” των ανεξάρτητων βουλευτών

Μπορεί κανείς να τη χαρακτηρίσει ηθική. Μπορεί να τη χαρακτηρίσει εθνικής σημασίας.. Το μόνο σίγουρο είναι ότι η κυβέρνηση μπορεί να πρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Σουνίτες, Σιΐτες και ενεργειακές εμπλοκές

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://cdn1.vox-cdn.com/assets/4231075/sunni_shia_nasr.jpg" imageanchor="1" peppycount="4" style=""><img border="0" height="148" src="http://cdn1.vox-cdn.com/assets/4231075/sunni_shia_nasr.jpg" width="280" /></a></div> <br /> <h1 style="background-color: white; color: #2c2c2c; line-height: 25px; margin: 0px; padding: 0px 0px 15px;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: small; line-height: 17px;">Γράφει ο Ανδρέας Ανδριανόπουλος</span></h1> <h1 style="background-color: white; color: #2c2c2c; line-height: 25px; margin: 0px; padding: 0px 0px 15px;"> <a href="http://www.andrianopoulos.gr/" peppycount="5" style="color: black; line-height: 17px;"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: small;">www.andrianopoulos.gr</span></a></h1> <div style="background-color: white; color: #2c2c2c; line-height: 17px; padding: 0px 0px 8px;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Να ανακεφαλαιώσω συνοπτικά εδώ όσα μέχρι σήμερα με διάφορα κείμενά μου έχω σημειώσει. Από την ώρα που οι ΗΠΑ εξασφάλισαν επάρκεια αλλά και δυνατότητα εξαγωγής ενέργειας, λόγω κοιτασμάτων σχιστολίθων και αμμόλοφων του Καναδά, έχει αισθητά μειωθεί το ενδιαφέρον τους για τη Μέση Ανατολή.</span><br /> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><a href="https://www.blogger.com/null" name="more" peppycount="6"></a><span style="background-color: transparent;">Συνακόλουθα βελτιώνονται οι σχέσεις τους με το Ιράν, ενώ απεξαρτώνται από τα καπρίτσια της Σαουδικής Αραβίας κι από την έμμεση υποχρέωση να στηρίζουν τις όποιες της -και θρησκευτικές, αν και αντι-δυτικές ακόμη- επιδιώξεις. Με τη συνετή πολιτική του Σιίτη Αγιατολάχ Σιστανί από τη Νατζέφ του Ιράκ, βρέθηκε ένας τρόπος συμβίωσης Σουνιτών και Σιιτών στη χώρα αυτή και σχηματίσθηκε κυβέρνηση.</span></span></div> <div style="background-color: white; color: #2c2c2c; line-height: 17px; padding: 0px 0px 8px;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Όλα αυτά οδήγησαν σταδιακά στην αλλαγή του πολιτικού χάρτη της Μέσης Ανατολής. Όπως δήλωσε και ο βασιλιάς Αμπντάλα της Ιορδανίας, «υπάρχει μια σιιτική περικύκλωση της περιοχής». Εννοούσε πως χώρες όπως το Ιράν, το Ιράκ, η Συρία (με το φιλοσιιτικό καθεστώς Ασαντ) και ο Λίβανος (με την κυριαρχία της Χετζμπολάχ) αντανακλούσαν πλέον τα συμφέροντα της πάλαι ποτέ διωκόμενης και περιθωριοποιημένης αντι-σουνιτικής αυτής δύναμης.</span></div> <div style="background-color: white; color: #2c2c2c; line-height: 17px; padding: 0px 0px 8px;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Ο πανικός της Σαουδικής Αραβίας εκφράσθηκε και στην Αίγυπτο, στηρίζοντας το στρατιωτικό καθεστώς του στρατηγού Σίσι, εγκαταλείποντας την εκλογικά πανίσχυρη μουσουλμανική αδελφότητα (που οι ίδιοι κατά το παρελθόν είχαν βοηθήσει να ιδρυθεί) φοβούμενοι πιθανή τους ηγεμονία στον μουσουλμανικό κόσμο. Σε όλα αυτά προστέθηκε και η προσάρτηση από την Ρωσία της Κριμαίας, που άνοιξε τον ασκό του Αιόλου, συντρίβοντας τη διεθνή συναίνεση περί απαραβιάστου των συνόρων κρατών που αναδείχθηκαν μετά την κατάρρευση παλαιών προπολεμικών συνομοσπονδιών.</span></div> <div style="background-color: white; color: #2c2c2c; line-height: 17px; padding: 0px 0px 8px;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Όλα αυτά, μας οδηγούν στα φαινόμενα των τελευταίων εξελίξεων. Αποτυγχάνοντας να εμπλέξουν τη Δύση στον στόχο των ακραίων ισλαμιστών, με εμπλοκή των Ουαχάμπις της Σ. Αραβίας, να ανατραπεί ο Ασαντ και να δημιουργηθεί στη Συρία ένα σκοτεινό καθεστώς τύπου Λιβύης, ήταν φυσικό οι ακραίοι ισλαμιστές να ψάξουν για άλλες διεξόδους. Ηδη είχαν κυκλοφορήσει λογής σενάρια για ενδεχόμενο σπάσιμο του Ιράκ στα τρία και για μια πιθανή διχοτόμηση της Συρίας. Με τη διαφορά πως αυτές οι εκδοχές προϋπέθεταν συμμετοχή των ΗΠΑ και της Τουρκίας στις εξελίξεις και ελεγχόμενες μετεξελίξεις. Προφανέστατα οι ισλαμιστές πρόλαβαν τις επίσημες κυβερνήσεις, εκμεταλλευόμενοι τη διαφαινόμενη ανοχή τους σε αλλαγές συνόρων.</span></div> <div style="background-color: white; color: #2c2c2c; line-height: 17px; padding: 0px 0px 8px;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Μόνο που τώρα τα ζητήματα περιπλέκονται. Η Τουρκία δύσκολα θα ανεχθεί τετελεσμένα. Με ομήρους μάλιστα διπλωμάτες της αλλά και με τη σύσταση αφενός κουρδικού κράτους στα σύνορά της, αλλά και ενός καθεστώτος ακραίου Ισλάμ δίπλα της (B.A. Συρία) που θα κλείνει το μάτι στους δικούς της, μετριοπαθείς για την ώρα, μουσουλμάνους. Εξίσου το Ιράν, δεν μπορεί να επιτρέψει στη Σαουδική Αραβία να αντιστρέψει την ροή των πραγμάτων κατορθώνοντας να κυριαρχήσει και πάλι στην περιοχή ? αλλά και γενικότερα στον ισλαμικό κόσμο.</span></div> <div style="background-color: white; color: #2c2c2c; line-height: 17px; padding: 0px 0px 8px;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Η εμπλοκή -πιθανότατα ένοπλη- Τουρκίας και Ιράν στις εξελίξεις είναι μάλλον αναπόφευκτη. Με τις ΗΠΑ να παρέχουν διευκολύνσεις αλλά και αεροπορική στήριξη σε χθεσινούς της αντιπάλους (Ιράν) ή ψυχρούς φίλους (είναι γνωστό πως η σχέση της με την Τουρκία δεν είναι και στα καλύτερά της).</span></div> <div style="background-color: white; color: #2c2c2c; line-height: 17px; padding: 0px 0px 8px;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Η ταπείνωση της κυβέρνησης Ομπάμα από την ανταλλαγή αιχμαλώτων με τους Ταλιμπάν δεν μπορεί να συμπληρωθεί με μια πλήρη κατάρρευση στο Ιράκ. Απλά, η σχέση με τη Σαουδική Αραβία θα φθάσει στο χειρότερο σημείο, το καθεστώς Σίσι στην Αίγυπτο θα περάσει δύσκολες ώρες, ο Ασαντ θα ανακουφισθεί αισθητά από τις μέχρι τώρα αμφισβητήσεις που υφίστατο, ενώ και στο Αφγανιστάν το Ιράν θα κληθεί να παίξει ενεργότερο ρόλο (για στήριξη των πολυπληθών σιιτών Χαζάρας στο κέντρο της χώρας).</span></div> <div style="background-color: white; color: #2c2c2c; line-height: 17px; padding: 0px 0px 8px;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Η Ιορδανία δύσκολα θα αποφύγει εντάσεις από τις νέες ανακατατάξεις, ενώ και το Πακιστάν θα βρεθεί στο μέσο του κυκλώνα. Η αναγγελία των Σουνιτών του Κασμίρ πως θα επιδιώξουν μια εξέγερση-προέλαση σαν αυτή σε Συρία-Ιράκ θα βάλουν εντονότερα στο παιχνίδι την Ινδία, θα δοκιμασθούν οι σχέσεις της νέας ινδουιστικής εθνικιστικής κυβέρνησης Μόντι με τα 120 εκατ. μουσουλμάνων υπηκόων της, αλλά και το Πακιστάν θα χρειασθεί να τοποθετηθεί ξεκάθαρα απέναντι στους δικούς του ζιχαντιστές. Εκτός πλάνου εξελίξεων δεν μένει σίγουρα η Ρωσία.</span></div> <div style="background-color: white; color: #2c2c2c; line-height: 17px; padding: 0px 0px 8px;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Ο Καύκασος δεν είναι ήσυχος με αυτά που συμβαίνουν, οι Τατάροι της Ουκρανίας αλλά και οι μουσουλμάνοι στις περιοχές Βόλγα - Ουραλίων θα αντιμετωπίσουν εσωτερικές εντάσεις αλλά και ισχυρή καχυποψία από όλους τους υπόλοιπους.</span></div> <div style="background-color: white; color: #2c2c2c; line-height: 17px; padding: 0px 0px 8px;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Η Βόρεια Αφρική, τέλος, με σημαντική κληρονομιά σιιτικών συμπαθειών αλλά και με λεπτές τις ισορροπίες ανάμεσα στις δύο θρησκευτικές ενδο-μουσουλμανικές κοινότητες κινδυνεύει να βρεθεί στο επίκεντρο σημαντικών εντάσεων. Οσο για τις σιιτικές κοινότητες σε ανατολική Σαουδική Αραβία, σε Υεμένη και στα κράτη του Κόλπου (ιδιαίτερα στο Μπαχρέιν) δύσκολα θα αποδεχθούν μια εκ νέου, βίαιη και πάλι, περιθωριοποίησή τους.</span></div> <div style="background-color: white; color: #2c2c2c; line-height: 17px; padding: 0px 0px 8px;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Το καζάνι λοιπόν βράζει. Και μας αφορά όλους. Να μην ξεχνάμε πως εμπλοκή της Τουρκίας και ριζοσπαστικοποίηση των εκεί ισλαμιστών θα έχει αντανάκλαση και άμεσες συνέπειες στη Θράκη, αλλά και στους υπόλοιπους πιστούς του Ισλάμ που ζουν στην Ελλάδα. Το ζήτημα απαιτεί προσοχή και επαγρύπνηση από κάθε αρμόδιο...</span></div> <div style="background-color: white; color: #2c2c2c; line-height: 17px; padding: 0px 0px 8px;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Στο μέτωπο της ενέργειας αναπόφευκτα οι τιμές του πετρελαίου θα «τσιμπήσουν» προς τα πάνω. Αν το Ιράκ καταρρεύσει, όλα τα premium που μπαίνουν για πετρελαϊκά ρίσκα θα ενεργοποιηθούν. Οι τιμές του αργού έτσι θα αυξηθούν πάνω από 2 δολάρια. Αν υπάρξει ανάφλεξη στον Κόλπο, με την όποια εμπλοκή του Ιράν, τα premiums θα ανεβούν ακόμη παραπάνω.</span></div> <div style="background-color: white; color: #2c2c2c; line-height: 17px; padding: 0px 0px 8px;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Σε περίπτωση μάλιστα ανάφλεξης και στη Βόρεια Αφρική, τα πράγματα θα γίνουν εξαιρετικά δύσκολα. Τα αποθέματα της Ρωσίας δεν φθάνουν για να καλύψουν τις όποιες ελλείψεις, ενώ Κίνα και Ιαπωνία, με σοβαρά συμβόλαια με το Ιράν, θα υποχρεωθούν να στραφούν στις αγορές του Μαγκρέμπ και του ανατολικού και δυτικού Ατλαντικού.</span></div> <div style="background-color: white; color: #2c2c2c; line-height: 17px; padding: 0px 0px 8px;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Μοναδικό θετικό στοιχείο είναι η αναδυόμενη επάρκεια των ΗΠΑ, που θα εξισορροπήσει κάποιες πιέσεις. Όχι, όμως, όλες. Το πρόβλημα δεν θα είναι οι τιμές τότε της ενέργειας. Αλλά η επάρκειά της. Αν θα υπάρχει δηλαδή διαθέσιμο πετρέλαιο και αέριο. Χώρες με σημαντικά συναλλαγματικά αποθέματα θα βρίσκονται σε ιδιαίτερα πλεονεκτική θέση. Στον καθένα γίνεται φανερό πόσο δύσκολα θα είναι τα πράγματα για τη χώρα μας.</span></div> <div style="background-color: white; color: #2c2c2c; line-height: 17px; padding: 0px 0px 8px;"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Αν ο κόσμος βρεθεί, σχετικά απότομα, δίχως ενέργεια, πολλοί θα καταλάβουν γιατί ήταν για χρόνια απαραίτητη η παρουσία της Δύσης στη Μέση Ανατολή!..</span></div> <a href="http://infognomonpolitics.blogspot.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Σουνίτες, Σιΐτες και ενεργειακές εμπλοκές

Γράφει ο Ανδρέας Ανδριανόπουλος www.andrianopoulos.gr Να ανακεφαλαιώσω συνοπτικά εδώ όσα μέχρι σήμερα με διάφορα κείμενά μου έχω ...

Διαβάστε την συνέχεια

Γιατί η Ελλάδα κωλυσιεργεί στο ζήτημα της οριοθέτησης της ΑΟΖ με την Κύπρο;

<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjQ2NGj4BXVqsqSEzfFJ1xngBQWVEX3UQU5yB07Tss0iSmxOe43sz0IxVL3yIqYy9zOA1j9mjEJAlKafYAL7HWBnAEUS6rhzjL7aOLpshnU0Ve-hA4TAUVXpsdT6k94d22lrjxhCm35HK0/s1600/%25CE%2597+%25CE%25BD%25CE%25BF%25CE%25B7%25CF%2584%25CE%25B9%25CE%25BA%25CE%25AE+%25CE%25A7%25CE%25AC%25CF%2581%25CF%2584%25CE%25B1+%25CF%2584%25CE%25B7%25CF%2582+%25CE%2591%25CE%259F%25CE%2596+-+%25CE%259D%25CE%25AF%25CE%25BA%25CE%25BF%25CF%2582+%25CE%259B%25CF%2585%25CE%25B3%25CE%25B5%25CF%2581%25CF%258C%25CF%2582.jpg" imageanchor="1" peppycount="4" style=""><img border="0" height="140" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjQ2NGj4BXVqsqSEzfFJ1xngBQWVEX3UQU5yB07Tss0iSmxOe43sz0IxVL3yIqYy9zOA1j9mjEJAlKafYAL7HWBnAEUS6rhzjL7aOLpshnU0Ve-hA4TAUVXpsdT6k94d22lrjxhCm35HK0/s280/%25CE%2597+%25CE%25BD%25CE%25BF%25CE%25B7%25CF%2584%25CE%25B9%25CE%25BA%25CE%25AE+%25CE%25A7%25CE%25AC%25CF%2581%25CF%2584%25CE%25B1+%25CF%2584%25CE%25B7%25CF%2582+%25CE%2591%25CE%259F%25CE%2596+-+%25CE%259D%25CE%25AF%25CE%25BA%25CE%25BF%25CF%2582+%25CE%259B%25CF%2585%25CE%25B3%25CE%25B5%25CF%2581%25CF%258C%25CF%2582.jpg" width="280" /></a><br /> <br /> <b><i><span lang="EL">ΝΙΚΟΣ ΜΕΛΕΤΗΣ</span> </i></b><br /> <div class="MsoNormal"> <span lang="EL">Τέσσερα χρόνια περιμένει στο «ακουστικό» της η Λευκωσία, την ανταπόκριση της Αθήνας στην πρόσκληση για έναρξη συνομιλιών για το θέμα των θαλασσίων ζωνών στην Ανατολική Μεσόγειο και την προετοιμασία του εδάφους για μελλοντική οριοθέτηση μεταξύ των δυο χώρων  σε συνεργασία και με την Αίγυπτο στην κρίσιμη αυτή ,γεωστρατηγικα και οικονομικά περιοχή.</span><br /> <a href="https://www.blogger.com/null" name="more" peppycount="5"></a>Οι πρώτες κρούσεις είχαν γίνει  ήδη από το 2004 αλλά από το 2010 είχαν υπάρξει μάλιστα και συμφωνίες μεταξύ των δυο κυβερνήσεων  για συντονισμό των Υπουργείων εξωτερικών και έναρξη συνομιλιών ώστε να προχωρήσει τουλάχιστον σε τεχνικό επίπεδο  η διαμόρφωση μιας οριοθετικής  γραμμής  που θα αποτελούσε βάση των διαπραγματεύσεων και με τρίτες χώρες.</div> <div class="MsoNormal"> <span lang="EL">Αν και είχε προαναγγελθεί ακόμη και η επίκυψη στην Ελλάδα του κυπριού πρέσβη Τασου Τζιωνη ο οποίος διαπραγματεύτηκε την συμφωνία της Κύπρου  με το Ισραήλ και χειρίσθηκε επί προεδρίας Τ.Παπαδοπουλου αλλά και μετα ,το διπλωματικό σκέλος της οριοθέτησης και εκμετάλλευσης της κυπριακής ΑΟΖ, η Αθήνα  φρόντιζε να αναβάλλει αυτές τις συνομιλίες .</span></div> <div class="MsoNormal"> <span lang="EL">Όπως πληροφορούμαστε μάλιστα σε πρόσφατη επίσκεψη του στην Αθήνα ο κύπριος υπουργός ενέργειας Γ.Λακκοτρυπης  επεχείρησε να βολιδοσκοπήσει και πάλι την ελληνική κυβέρνηση για την  έναρξη αυτών των συνομιλιών ,αλλά δεν πήρε σαφή απάντηση.</span></div> <div class="MsoNormal"> <span lang="EL">Η οριοθέτηση  των θαλασσίων ζωνών στην Ανατολική Μεσόγειο στην περιοχή μεταξύ Ελλάδας-Αιγύπτου -Κύπρου και Τουρκίας ,είναι προφανές ότι δεν αποτελεί ένα απλό τεχνικό θέμα ,αλλά έχει κυρίως πολιτικά χαρακτηριστικά. Όμως η προετοιμασία   σε τεχνικό επίπεδο ώστε όταν  παρουσιασθεί η ευκαιρία για μια τέτοια οριοθέτηση , να μην πάει χαμένη , είναι ζωτικής  σημασίας.  Κορυφαίο παράδειγμα είναι η Κυπρος και το πώς σε ανύποπτο χρόνο έκανε την προετοιμασία  οριοθέτησης με το Ισραήλ και με την κρίση που προκάλεσε στις τουρκοισραηλινες σχέσεις το επεισόδιο του Μαβή Μαρμαρά ,βρέθηκε η ευκαιρία  για υπογραφή της συμφωνίας μέσα σε μερικούς μήνες και με τρόπο ιδιαίτερα επωφελή για τα κυπριακά συμφέροντα.</span></div> <div class="MsoNormal"> <br /></div> <div class="MsoNormal"> <span lang="EL">Για την Ελλάδα είναι ζωτικής σημασίας η ρύθμιση των εκκρεμοτήτων των θαλασσίων ζωνών  της ,αλλά μετα το «δυναμικό» ξεκίνημα που υπήρξε από τον υπουργό εξωτερικών Β.Βενιζελο  με παρεμβάσεις προς τα Τίρανα και το Κάιρο, δεν φαίνεται να έχει υπάρξει κανένα ουσιαστικό βήμα.</span></div> <div class="MsoNormal"> <span lang="EL">Το διακύβευμα για την Ελλάδα είναι ιδιαίτερα σημαντικό και δεν περιορίζεται μόνον  στην οικονομική σημασία της εκμετάλλευσης πιθανόν νέων κοιτασμάτων φυσικού αερίου . </span></div> <div class="MsoNormal"> <span lang="EL">Η Ελλάδα έχει την μοναδική ευκαιρία να προσφέρει στο Ισραήλ από κοινού με την Κύπρο ,έναν διάδρομο ασφάλειας προς την Ευρώπη  και συγχρόνως να εξασφαλίσει στην Αίγυπτο μια </span>buffer zone<span lang="EL"> στην Μεσόγειο.</span></div> <div class="MsoNormal"> <span lang="EL">Το Ισραήλ και η Αίγυπτος αποτελούν τους δυο σημαντικότερους πυλώνες της περιφερειακής σταθερότητας σε μια περιοχή που επηρεάζει όμως την παγκόσμια ασφάλεια και η δυνατότητα της Ελλάδας να διεκδικήσει ρόλο σε αυτό το σύστημα ασφαλείας αναβαθμίζει σημαντικά τον γεωστρατηγικο ρόλο της χώρας.</span></div> <div class="MsoNormal"> <br /></div> <div class="MsoNormal"> <span lang="EL">Η συγκυρία δείχνει να είναι ευνοϊκή  αυτή την περίοδο ,καθώς παρά τις πιέσεις των αμερικανών οι τουρκοισραηλινες σχέσεις δεν έχουν αποκατασταθεί ενώ είναι σαφές ότι η καχυποψία προς την Τουρκία του Τ.Ερντογαν ποτέ δεν θα διαλυθεί  πλήρως στο πολιτικό  προσωπικό του Ισραήλ. Εξάλλου και στο θέμα της εξαγωγής του φυσικού αερίου ,όπου η Κοινοπραξία του Λεβιάθαν δεν αποκλείει την εξαγωγή μέσω αγωγού προς την Τουρκία, το Τελ Αβίβ  δεν προτίθεται να παραδώσει το «όπλο» του φυσικού αερίου σε μια απρόβλεπτη και ολοένα και πιο εθνικιστική και φιλοισλαμικη Τουρκία.</span></div> <div class="MsoNormal"> <span lang="EL">Στην Αίγυπτο ,όπου η Αθήνα και η Κύπρος ορθά από την πρώτη στιγμή προσέφεραν στήριξη στο μεταβατικό στρατιωτικό καθεστώς και τώρα στον νεοεκλεγέντα πρόεδρο Σισι,θα πρέπει να εκμεταλλευθούν τόσο την δηλωμένη εχθρότητα του Τ.Ερντογάν  (που στήριξε σθεναρά από την πρώτη στιγμή το καθεστώς των Αδελφών Μουσουλμάνων ) προς το νέο αιγυπτιακό καθεστώς , όσο και την ανάγκη διεθνούς νομιμοποίησης που έχει ο πρόεδρος Σισι  , στην οποία συμβάλει σημαντικά η σχέση με τις δυο ευρωπαϊκές  χώρες της περιοχής  την Ελλάδα και την Κύπρο.</span></div> <div class="MsoNormal"> <br /></div> <div class="MsoNormal"> <span lang="EL">Με την Αίγυπτο οι συνομιλίες για την  οριοθέτηση   των θαλασσίων ζωνών διαρκούν χρόνια και έχουν παγώσει ουσιαστικά λόγω της μέχρι τώρα διστακτικότητας των Αιγυπτίων , να ρισκάρουν την  ρήξη με την Τουρκία η οποία αυθαιρέτως και αφαιρώντας από τον χάρτη το Καστελόριζο διεκδικεί θαλάσσια σύνορα με την Αίγυπτο ,αφαιρώντας κυρίως από την Ελλάδα ένα πολύ σημαντικό τμήμα  της υφαλοκρηπίδας της ,ενώ συγχρόνως διακόπτει την «συνέχεια» του διαδρόμου  Ισραήλ-Κύπρος –Ελλάδα- Ευρώπη …</span></div> <div class="MsoNormal"> <span lang="EL">Κατά περιόδους  (όπως αναλυτικά έχουν παρουσιάσει τα ΕΠΙΚΑΙΡΑ) οι Αιγύπτιοι είτε απροκάλυπτα είτε με έμμεσο τρόπο έδειχναν να αποδέχονται εν μέρει την τουρκική θέση  μπλοκάροντας έτσι τις διαπραγματεύσεις με την Ελλάδα. </span></div> <div class="MsoNormal"> <span lang="EL">Μια τελευταία κίνηση τον περασμένο Δεκέμβριο όπου παρά τις περί αντιθέτου διαβεβαιώσεις ,δόθηκε σε  διεθνή διαγωνισμό το Οικόπεδο 12 της Αιγυπτιακής ΑΟΖ (του οποίου η χάραξη είναι προβληματική για την  Ελλάδα και υπερκαλύπτει μικρό τμήμα της ελληνικής  υφαλοκρηπίδας και συγχρόνως δείχνει να υιοθετεί την διεκδίκηση της Τουρκίας ) προκάλεσε προβληματισμό στην Αθήνα ,αλλά δεν θα πρέπει να αποτελέσει ανασχετικό παράγοντα για την επιδίωξη προώθησης Συμφωνίας με τους Αιγύπτιους, καθώς το διακύβευμα για την  Ελλάδα είναι πολύ σημαντικότερο.</span></div> <div class="MsoNormal"> <br /></div> <div class="MsoNormal"> <span lang="EL">Ιδιαίτερο ενδιαφέρον όμως έχουν τα όσα πρόσφατα δήλωσε ο νέος σύμβουλος του πρωθυπουργού Α.Σαμαρα για θέματα  ενεργειακής  πολιτικής Σόλων Κασινης ο οποίος θεωρείται και η «ψυχή» του κυπριακού προγράμματος για οριοθέτηση των ΑΟΖ και εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων στην κυπριακή ΑΟΖ.</span></div> <div class="MsoNormal"> <span lang="EL">Ο κ. Κασίνης τόνισε ότι βασικό χαρακτηριστικό της κυπριακής προσπάθειας όσον αφορά την χάραξη ΑΟΖ και τους υδρογονάνθρακες κατά την προηγούμενη δεκαετία ήταν η αποφασιστικότητα, καθώς η Λευκωσία  αψήφησε τις τουρκικές αντιδράσεις και  κατάφερε να διατηρήσει την ίδια ενεργειακή πολιτική παρά την εναλλαγή των κυβερνήσεων.  Αποκαλύπτει μάλιστα ότι τόσο  ο ίδιος όσο και το υπουργείο Εμπορίου της Κύπρου δέχτηκαν πιέσεις από την ελληνική πρεσβεία την περίοδο της κυβέρνησης Σημίτη  ώστε να μην προβληθεί από την Λευκωσία μια ΑΟΖ η οποία να εφάπτεται με την ελληνική στην Ανατολική Μεσόγειο. Παρόλα αυτά και παρά τις αντιδράσεις της Άγκυρας, οι προσπάθειες χάραξης ΑΟΖ με τις γειτονικές χώρες προχώρησαν ομαλά και είχαν ως αποτέλεσμα την διαμόρφωση ενός πλαισίου ικανού να στηρίξει τις έρευνες υδρογονανθράκων που ακολούθησαν. <o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal"> <br /></div> <div class="MsoNormal"> <span lang="EL">Στο πλαίσιο αυτής της αντίληψης για την αντιμετώπιση της Τουρκίας εντάσσεται ίσως και η επιλογή της Αθήνας να μην καταθέσει και την δική της απάντηση στον ΟΗΕ ,όπως έπραξε η Λευκωσία στην  προκλητικότατη  ρηματική διακοίνωση της Τουρκίας με την οποία ζητούσε να αναγνωρισθεί η «οριοθέτηση» που είχε συνάψει με το ψευδοκράτος. Αν και η οριοθέτηση δεν επηρέαζε άμεσα την Ελλάδα η αναφορά ότι για τις περιοχές δυτικά της γραμμής 32^ο 16΄ 18” ισχύει η  ρηματική διακοίνωση της 12Μαρτιου 2013    δεν μπορεί να μένει αναπάντητη. Στην ρηματική αυτή διακοίνωση της η Τουρκία  υποστηρίζει εκτός των άλλων ότι δυτικά της γραμμής αυτής  ισχύει η οριοθέτηση στην βάση της μέσης γραμμής   μεταξύ των ακτών της Τουρκίας και της Αιγύπτου και ως απώτατο δυτικό σημείο εκεί που θα καταλήξει η οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας του Αιγίου και η οροθέτηση των ζωνών με άλλες χώρες (δηλ της Ελλάδας με την Αίγυπτο).Μια  διατύπωση η οποία ουσιαστικά αφαιρει κάθε επήρεια από το Καστελόριζο αλλά και από την Ρόδο και την Κάρπαθο...<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal"> <span lang="EL"><b>Επίκαιρα</b></span></div> <a href="http://infognomonpolitics.blogspot.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Γιατί η Ελλάδα κωλυσιεργεί στο ζήτημα της οριοθέτησης της ΑΟΖ με την Κύπρο;

ΝΙΚΟΣ ΜΕΛΕΤΗΣ   Τέσσερα χρόνια περιμένει στο «ακουστικό» της η Λευκωσία, την ανταπόκριση της Αθήνας στην πρόσκληση για έναρξη συνομιλιώ...

Διαβάστε την συνέχεια

Παγκόσμιος διπλωματικός πολεμος πάνω από την Κρήτη!

<a href="http://www.hellasforce.com/wp-content/uploads/2014/06/11261.jpg"><img src="http://www.hellasforce.com/wp-content/uploads/2014/06/11261-620x412.jpg" /></a><br /> <br /> Ένα άγριο διπλωματικό παιχνίδι παίζεται αυτές τις ώρες μεταξύ Ελλάδας-Κίνας- ΗΠΑ και ιδιαίτερα τώρα με την επίσκεψη του Κινέζου Πρωθυπουργού και τις προθέσεις του Πεκίνου να αποκτήσει αεροδρόμιο προκειμένου να υποβοηθήσει τη διακίνηση τεράστιων ποσοτήτων εμπορευματοκιβωτίων στην Ευρώπη.<br /> <div> <br /> Οι Κινέζοι αναζητούσαν τρόπους για την είσοδο των προϊόντων τους στην Ευρωπαϊκή αγορά και βρήκαν την κατάλληλη επενδυτική ευκαιρία να αξιοποιήσουν τη μεγάλη τους δυνατότητα!!<br /> <br /> Όμως καλά πληροφορημένες διπλωματικές πηγές επιμένουν ότι υπάρχει ένας μεγάλος διπλωματικός «σκόπελος» καθώς σε αυτή την επιλογή για αεροπορική βάση των Κινέζων αντιδρούν έντονα οι Αμερικανοί.<br /> <br /> Το μυστικό; Οι Κινέζοι δεν ενδιαφέρονται για το αεροδρόμιο του Τυμπακίου της Κρήτης –παρά τα όσα γράφονται – αλλά για το αεροδρόμιο στο Καστέλι (για το οποίο παλαιότερα έδειξαν έντονο ενδιαφέρον και οι Ρώσοι).<br /> <br /> Νέος παίκτης με σημαντικό ενδιαφέρον για την περιοχή είναι εσχάτως και οι Αμερικανοί που είδαν τις προθέσεις των Κινέζων και αντιδρούν διπλωματικά. Ο λόγος; Οι ΗΠΑ θέλουν το Καστέλι για να εγκαταστήσουν στο αεροδρόμιο βάση για τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη τους που επιχειρούν στον ευαίσθητο χώρο της Μέσης Ανατολής. <br /> <br /> <a href="http://www.logiosermis.net/">πηγή</a></div>

Παγκόσμιος διπλωματικός πολεμος πάνω από την Κρήτη!

Ένα άγριο διπλωματικό παιχνίδι παίζεται αυτές τις ώρες μεταξύ Ελλάδας-Κίνας- ΗΠΑ και ιδιαίτερα τώρα με την επίσκεψη του Κινέζου Πρωθυπουργ...

Διαβάστε την συνέχεια

Χαμός και στη Γαλλία με τα προεκλογικά τσαλίμια Ερντογάν!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2014/06/Erdogan_Lyon_France.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" class="aligncenter size-full wp-image-105236" height="148" src="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2014/06/Erdogan_Lyon_France.jpg" title="Erdogan_Lyon_France" width="280" /></a></div> <br /> <strong>Δεν σταματά μπροστά σε τίποτα ο Τούρκος πρωθυπουργός ενώπιον του μεγάλου στόχου να καταλάβει τον προεδρικό θώκο στην Τουρκία τον ερχόμενο Αύγουστο και επιδιώκει να κερδίσει και την τελευταία ψήφο Τούρκων της ευρωπαϊκής διασποράς, λέγοντας αυτά που θέλουν ν’ ακούσουν οι ψηφοφόροι και αδιαφορώντας για την αναταραχή που προκαλεί στις χώρες που επισκέπτεται!</strong><br /> Μετά τη <strong>Γερμανία </strong>και την <strong>Αυστρία </strong>ήταν η <strong>σειρά της Γαλλίας να δεχθεί τον «σουλτάνο»</strong> και να αναστατωθεί αρκούντως από την τουλάχιστον περίεργη, με βάση τα διπλωματικών ειωθότα, συμπεριφορά του. Μίλησε κοντά στην πόλη Λυών της Γαλλίας, ενώ <strong>κοντά στο σημείο της εκδήλωσης, είχε διοργανωθεί πορεία διαμαρτυρίας, στην οποία συμμετείχαν και Τούρκοι, κυρίως Αλεβίτες</strong> που αποτελούν το 10-15% της τουρκικής κοινωνίας, σύμφωνα με δημοσίευμα της «Χουριέτ», καθώς επίσης Κούρδοι, Αρμένιοι και άλλοι που έχουν λόγους να… θαυμάζουν τον ευρωπαϊκό «αέρα» του Ερντογάν.<br /> Οι συμμετέχοντες στην πορεία διαμαρτυρίας, ανέφεραν ότι <strong>η κυβέρνηση Ερντογάν είναι αυταρχική και καταπατά τα δικαιώματα στην ειρηνική διαμαρτυρία, καθώς και αυτά των μειονοτήτων στην Τουρκία</strong>. Και στη Γαλλία, ο Ερντογάν κάλεσε τους Τούρκους που μένουν στη χώρα να διατηρήσουν την ταυτότητά τους, επαναλαμβάνοντας το <strong>σύνθημα </strong>που προκάλεσε τόσες διαμαρτυρίες στη Γερμανία και την Αυστρία, «<strong>ναι στην ενσωμάτωση, όχι στην απορρόφηση</strong>»…<br /> <br /> <span style="color: maroon;"><strong>Κάλεσε τους συγκεντρωμένους να διατηρήσουν «την κουλτούρα, τις παραδόσεις, την ταυτότητα και ειδικά τη θρησκεία τους», καθώς θα ενσωματώνονται στη γαλλική κοινωνία. Ενδιαφέρον είχε όμως και η αναφορά του στην Ευρωπαϊκή Ένωση και την ενταξιακή πορεία της Τουρκίας, όπου πετώντας το γάντι στους Ευρωπαίους ηγέτες, είπε ότι είναι απλά θέμα χρόνου να γίνει η Τουρκία δεκτή</strong></span>!Αν και <strong>δεν φαίνεται να επανέλαβε το αμίμητο «η Ευρωπαϊκή Ένωση χρειάζεται την Τουρκία περισσότερο από όσο η Τουρκία την Ευρωπαϊκή Ένωση», </strong>ανέφερε πως η ΕΕ χρειάζεται την Τουρκία για τον νεαρό και δυναμικό της πληθυσμό και ότι δεν μπορεί να την έχουν στο κατώφλι για πάντα.<br /> <!-- /metas --> <br /> Θα μπορούσε βέβαια κανείς να υποστηρίξει, ότι <strong>με τα λόγια αυτά εξέφραζε την αγωνία του για το ότι εάν δεν εισέλθει η Τουρκία στην ΕΕ, τότε ένας τόσο νέος και δυναμικός πληθυσμός, μπορεί εύκολα να μετατραπεί σε πηγή σοβαρής εσωτερικής αστάθειας,</strong> εάν το οικονομικό μοντέλο που μέχρι στιγμής έχει οδηγήσει στο «οικονομικό θαύμα» του AKP και των ισλαμιστών, ένα «θαύμα» που όμως <strong>ίσως έχει χτιστεί πάνω σε «πήλινα πόδια», </strong>όπως υποστηρίζουν έγκριτοι οικονομολόγοι.<br /> <a href="http://www.defence-point.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Χαμός και στη Γαλλία με τα προεκλογικά τσαλίμια Ερντογάν!

Δεν σταματά μπροστά σε τίποτα ο Τούρκος πρωθυπουργός ενώπιον του μεγάλου στόχου να καταλάβει τον προεδρικό θώκο στην Τουρκία τον ερχόμενο...

Διαβάστε την συνέχεια

Το θανάσιμο δίλημμα της Τουρκίας: ISIL ή Κούρδοι;

<strong><a href="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2014/03/kurdistan.jpg"><img alt="" class="size-full wp-image-97599 alignleft" height="151" src="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2014/03/kurdistan.jpg" title="kurdistan" width="280" /></a></strong><br /> <br /> <strong>Το παράδειγμα της Τουρκικής εξωτερικής πολιτικής την περίοδο 2002-2014 θα διδάσκεται στα Πανεπιστήμια, τις διπλωματικές και στρατιωτικές σχολές όλου του πλανήτη, ως το χαρακτηριστικό δείγμα μίας αναθεωρητικής και αλαζονικής πολιτικής η οποία αντί της δόξας που ευαγγελιζόταν έφερε τον πόνο, τον πόλεμο, την ήττα, τελικά ίσως και τη διάλυση της χώρας που την υιοθέτησε.</strong><br /> <strong><span style="color: maroon;">Του Δρ. Γεωργίου Κ. Φίλη</span></strong><br /> Αυτό που συμβαίνει αυτή τη στιγμή στην περιοχή του Λεβάντε (Συρίας) και Ιράκ πέραν των άμεσων αρνητικά επηρεασμένων από τα τεκταινόμενα, δηλαδή <strong>της Δαμασκού και της Βαγδάτης,</strong> οι οποίες όπως και να το πάρει κανείς ακόμα και εάν επιβιώσουν της αντιπαράθεσης θα έχουν βγει βαριά λαβωμένες από τη δοκιμασία, έχει έναν τεράστιο νικητή, έναν συγκλονιστικά μεγάλο ηττημένο και μία «wild card» της οποίας η τύχη θα εξαρτηθεί <strong>από τις γενικές ισορροπίες που θα δημιουργηθούν στην ευρύτερη περιοχή</strong> και στο κατά πόσο η σύγκρουση να εξελιχθεί σε έναν ευρύτερο διαμουσουλμανικό θρησκευτικό πόλεμο.<br /> <strong>Ο μεγάλος νικητής μπορούμε να πούμε με μεγάλη σιγουριά από τώρα, θα είναι οι Κούρδοι. Ο μεγάλος ηττημένος θα είναι η Τουρκία ενώ ο «τρελός» του παιγνίου θα είναι το ISIL. </strong><br /> Σε ένα παίγνιο μηδενικού αθροίσματος όπως είναι το <strong>Ανατολικό Ζήτημα η νίκη του ενός αυτομάτως συμβαδίζει με την ήττα του άλλου</strong>. Η νίκη των Κούρδων σημαίνει πολύ απλά την ήττα των Τούρκων και εξηγούμαστε:<br /> Ποιο είναι το μοναδικό ζητούμενο των Κούρδων του Βορείου Ιράκ από το 2003 (τον 2ο Πόλεμο του Κόλπου) και ύστερα; <strong>Η δημιουργία των συνθηκών για την πλήρη ανεξαρτησία.</strong> Ποιο είναι το μοναδικό ζητούμενο των Τούρκων από το 2003 και μετά; <strong>H αποτροπή της δημιουργίας ανεξάρτητου κουρδικού κράτους στο Βόρειο Ιράκ. </strong><br /> Εάν η απάντηση αναφορικά με το ζητούμενο των Κούρδων είναι αυταπόδεικτη, δηλαδή το να καταφέρουν να περάσουν από την εθνο-γέννεση στη δημιουργία μίας κρατικής οντότητας για πρώτη φορά στην ιστορία τους, άλλο τόσο προφανής είναι και λόγος του στόχου της Τουρκίας. Η Άγκυρα γνωρίζει πως <strong>η ανεξαρτητοποίηση των Κούρδων του Βορείου Ιράκ θα οδηγήσει, αργά ή γρήγορα, στην πλήρη ρήξη με τους Κούρδους της δικής της χώρας,</strong> κάτι που θα την οδηγήσει στην καλύτερη για αυτή περίπτωση στην (συν)ομοσπονδοποίηση στην χειρότερη στην διάσπαση.<br /> Γιατί το γνωρίζει αυτό; Διότι ξέρει πως αυτή τη στιγμή δεν αντιμετωπίζει απλά διαφορετικές ορεσίβιες φυλές των Κούρδων αλλά <strong>έναν λαό 40 εκατομμυρίων που έχει αποκτήσει μία εθνική συνείδηση,</strong> η οποία εν πολλοίς επικαλύπτει τις τοπικιστικές διαφορές οι οποίες φυσικά υπάρχουν αλλά δεν είναι πλέον το πιο χαρακτηριστικό γνώρισμα των Κούρδων. Ας μην ξεχνάμε πως οι Κούρδοι αντιλαμβάνονται πως <strong>ο καιρός έφτασε αφού οι ισορροπίες είναι τέτοιες ώστε να ευνοούν το εγχείρημα τουλάχιστον στο Ιράκ και στην Συρία</strong>.<br /> Λαμβάνοντας υπόψη τη συγκεκριμένη παρατήρηση αναφορικά με τον φόβο της Τουρκίας, μπορεί να γίνει αντιληπτό ότι <strong>η Άγκυρα αυτό που θεωρεί ως πρωτεύουσα απειλή ΔΕΝ είναι το ISIL αλλά οι Κούρδοι</strong>.<br /> H εξήγηση για την για ακόμα μία φορά πρωτοβουλία της Τουρκίας σαν «δαρμένο σκυλί» να τρέξει στον «αφέντη» του (δηλαδή τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ) να «κλαφτεί» για να «επέμβει» και να χτυπήσει το ISIL γίνεται για ΈΝΑΝ λόγο ο οποίος δεν έχει καμία σχέση με την «ισλαμική τρομοκρατία».<br /> Ο λόγος είναι ο εξής:<strong> H Τουρκία γνωρίζει ότι εάν το ISIL εδραιωθεί στην περιοχή του δυτικού και κεντρικού Ιράκ τότε θα υπάρξει μία de facto διάσπαση της χώρας,</strong> με αποτέλεσμα η Βαγδάτη να χάσει οριστικά τα τελευταία της ερείσματα στο Ερμπίλ, το οποίο έχει καταλάβει και την περιοχή που εποφθαλμιούσε, το Κιρκούκ. Κατά συνέπεια, κάθε καθυστέρηση αποκατάστασης του προτεραίου καθεστώτος στην περιοχή <strong>οδηγεί όλο και κοντύτερα στην ημέρα που οι Κούρδοι θα κηρύξουν την ανεξαρτησία τους,</strong> η οποία λόγω της πραγματικότητας επί του πεδίου έχει είδη επιτευχθεί.<br /> Ο γράφων εκτιμά ότι <strong>μία τέτοια εξέλιξη μπορεί να συγκριθεί σε σημασία μόνο με τη Ναυμαχία του Ναβαρίνου σε σχέση με την πορεία της ανεξαρτησίας των Ελλήνων</strong>. Δηλαδή μία κρίσιμη εξωτερική παρέμβαση η οποία έδωσε ένα αποφασιστικό πλεονέκτημα – αλλάζοντας την ισορροπία δυνάμεων – στους αγωνιζόμενους Έλληνες, και οδήγησε τις Μεγάλες Δυνάμεις «θέλοντας και μη» στην αναγνώριση της πλήρους ανεξαρτησίας του έθνους μας.<br /> <strong>Τι θα συμβεί όμως εάν η Τουρκία, με βάση το προηγούμενο σκεπτικό, χτυπήσει το ISIL ή να το θέσουμε καλύτερα, εάν το ISIL θεωρήσει ότι η Άγκυρα πρωτοστατεί στο να το χτυπήσουν οι Δυτικοί και όχι μόνο; </strong><br /> Αρχικά να σημειώσουμε πως <strong>ο τρόπος λειτουργίας της Άγκυρας μόλις θα εντοπίσει κάποιον «εχθρό» του «μεγάλου Τουρκικού έθνους» είναι η υιοθέτηση του συστήματος «ταύρος εν υαλοπωλείο»</strong>. Να πάρουμε τον τρόπο αντιμετώπισης του Ισραήλ μετά το «Μαβί Μαρμαρά», την Αίγυπτο του Σίσσι, την Συρία του Άσαντ;<strong> O νεοθωμανικός τρόπος είναι το να επιτίθεσαι με τον χειρότερο τρόπο ρητορικά και ταυτοχρόνως να δημιουργείς εστίες αποσταθεροποίησης στον αντίπαλο.</strong><br /> Βέβαια όταν οι ισορροπίες θα αλλάξουν θα τρέξεις να παραπονεθείς στον υπερατλαντικό σύμμαχο ότι «απειλείσαι» έτσι ώστε να ξεκινήσει έναν πόλεμο για εσένα. Φυσικά αυτό ισχύει για όλους τους αντιπάλους της Τουρκίας πλην της Ελλάδας, αφού εμείς είμαστε ήμαστε ειδική κατηγορία από μόνοι μας – η κατηγορία ότι με ή χωρίς υποστήριξη από οπουδήποτε μας έχουν του χεριού τους.<br /> <a href="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2014/06/kurdistan_flag.jpg"><img alt="" class="aligncenter size-large wp-image-105168" height="203" src="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2014/06/kurdistan_flag-1024x744.jpg" title="kurdistan_flag" width="280" /></a><br /> Άρα, <strong>ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζουν το ISIL σήμερα δεν είναι καινούργιος τουναντίον είναι βαρετά προβλέψιμος </strong>αφού η νεοθωμανική φαντασία φτάνει έως εκεί. Το θέμα όμως είναι ότι τόσο το ISIL όσο και οι πατρόνες του το βλέπουν και θα αντιμετωπίσουν αυτές τις κινήσεις με τις κατάλληλες κινήσεις. Εξηγούμαστε:<br /> <strong>Ξεκινώντας από το ISIL, είναι προφανές πως σε περίπτωση που αντιληφθεί την Τουρκία ως εχθρό θα αρχίσει να «δραστηριοποιείται» στο εσωτερικό της χώρας ειδικά στα σύνορα με Συρία και Ιράκ, με αποτέλεσμα τον «Χαλιφάτο» που τόσο ονειρεύονται στο ΑΚΡ να τους έρθει από εκεί που δεν το περιμένουν. Μόνο που δεν θα είναι υπό τον έλεγχό τους.</strong><br /> Να υποθέσουμε ότι ο αφιονισμός των μεγάλων απαίδευτων μαζών της Τουρκίας με το Σουνιτικό (υπερεθνικό) Ισλάμ της παγκόσμιας «Ούμα» (κοινότητας πιστών ανεξαρτήτου εθνικής προέλευσης) τα τελευταία χρόνια θα οδηγήσει πολλούς στις αγκάλες του ISIL; Να θεωρήσουμε επίσης πως η Τουρκία θα κάνει εχθρό μία οργάνωση εξοπλισμένη με δυτικό οπλισμό, αποφασισμένη για όλα, αδίστακτη μπροστά στο έγκλημα και εκπαιδευμένη σε πολεμικές επιχειρήσεις από την ίδια;<br /> Αναφορικά τώρα με τους «πατρόνες» και προστάτες του ISIL οι οποίοι είναι γνωστό πως είναι <strong>οι στενότεροι σύμμαχοι της Άγκυρας στην «σταυροφορία» της κατά του Άσαντ,</strong> τι να υποθέσουμε; Θα αφήσουν την Άγκυρα να καταστρέψει ότι με πολύ χρήμα, κόπο και αίμα δημιούργησαν με στόχο να αλλάξουν τα σύνορα στον Μεσογειακό μουσουλμανικό κόσμο και τη Μεσοποταμία; Μήπως σε μία τέτοια περίπτωση <strong>δούμε να βγαίνουν στην δημοσιότητα στοιχεία που να αποδεικνύουν τις στενές σχέσεις της Τουρκίας με αυτούς που αποκαλεί σήμερα εγκληματίες και τρομοκράτες;</strong> Μήπως οι προστάτες του παγκόσμιου Σουνιτικού εξτρεμισμού εκλάβουν την Τουρκία ως εχθρό και πράξουν αναλόγως;<br /> <strong>Με άλλα λόγια, η Τουρκία με την πολιτική που ακολούθησε στο Ιράκ (από το 1990 και μετά, ειδικά το 2003 με την άρνησή της για τη δημιουργία του βορείου μετώπου) και στη Συρία (με το να εκθρέψει στην ουσία το ISIL και να το στείλει να χτυπήσει τον Άσαντ) το μόνο που κατάφερε ήταν να δημιουργήσει ένα εύρωστο Κουρδικό κράτος, και ένα ισλαμιστικό τέρας έτοιμο να κατασπαράξει την ίδια;</strong><br /> <div style="text-align: center;"> <span style="color: maroon;"><strong>Δηλαδή τι πρέπει να κάνει τώρα η Άγκυρα, από τη μία να βοηθήσει την Βαγδάτη να χτυπήσει το ISIL έτσι ώστε να μην δημιουργηθεί de facto Κουρδικό κράτος ενώ θα κάνει εχθρό και το ISIL και τους πανίσχυρους προστάτες του, ή να μην κάνει τίποτα άρα να βοηθήσει το ISIL και να δημιουργηθεί ένα de facto Κουρδικό κράτος και να στρέψει όλους τους Σιίτες εναντίον της;</strong></span></div> Το δίλημμα πλέον της Άγκυρας είναι αυτό: <strong>Είτε δημιουργείται Κουρδικό κράτος και έχεις σύμμαχο (λυκοφιλία φυσικά) το ISIL και τους Σουνίτες, είτε δημιουργείται Κουρδικό κράτος και έχεις σύμμαχο (λυκοφιλία φυσικά) τους Σιίτες.</strong> Και με Συρία τελικά τι θα γίνει; Στο Ιράκ θα πολεμάς το ISIL και στη Συρία θα το βοηθάς ή εκεί θα λες πως βοηθάς μόνο την… αντιπολίτευση. Μάλλον θα πρέπει να διαλέξουν την… κουρτίνα τρία διότι όλες οι άλλες επιλογές που έχουν είναι αυτοκτονικές, αλλά οι ίδιοι εν πολλοίς τις δημιούργησαν.<br /> <!-- /metas --> <br /> <strong>Αυτά τα ολίγα με την «σταθερή» εξωτερική πολιτική της Τουρκίας η οποία κατά περίεργο τρόπο φέρνει αποτελέσματα στα δυτικά της σύνορα ΚΑΙ ΠΟΥΘΕΝΑ ΑΛΛΟΥ. Γιατί άραγε; </strong><br /> <a href="http://www.defence-point.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Το θανάσιμο δίλημμα της Τουρκίας: ISIL ή Κούρδοι;

Το παράδειγμα της Τουρκικής εξωτερικής πολιτικής την περίοδο 2002-2014 θα διδάσκεται στα Πανεπιστήμια, τις διπλωματικές και στρατιωτικές σ...

Διαβάστε την συνέχεια