Είναι απλά deja vu…

<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhAWWHpTYx9kdmShivu-3kdbbCkq2rouYT2M7OBGW7MC6u9ytDQnDnohQXMzLuqxzJ45f4y-K9YkUJf4uU3G3oZ2hcgL1FvWwKj7KS6sPlt6AqrTUGm_47CsfqEP2C6BSGYCRyZrjPkjNg/s1600/erdogan2.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" height="148" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhAWWHpTYx9kdmShivu-3kdbbCkq2rouYT2M7OBGW7MC6u9ytDQnDnohQXMzLuqxzJ45f4y-K9YkUJf4uU3G3oZ2hcgL1FvWwKj7KS6sPlt6AqrTUGm_47CsfqEP2C6BSGYCRyZrjPkjNg/s280/erdogan2.jpg" width="280" /></a><br /> <span style="color: #990000; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><b>Γράφει ο Σπύρος Ν. Λίτσας* </b></span><br /> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /> Τι συμβαίνει στην Τουρκία; Ποιοι «άνεμοι» αποσταθεροποιούν την γείτονα;</span><br /> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Μία εύκολη απάντηση που ακούγεται μεταξύ σοβαρού και αστείου είναι ότι ο Ερντογάν, μετά την προ ολίγου καιρού περιπέτεια με την υγεία του, δεν έχει σώας τας φρένας.</span><br /> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Αν θέλετε την άποψή μου, η φήμη αυτή αποτελεί άλλη μία θεωρία συνωμοσίας, όχι από τις καλύτερες μάλιστα. Ο Ερντογάν δεν έχει χάσει τα λογικά του. Απλώς περνά την πλέον γνωστή ασθένεια των πολιτικών, ιδίως αυτών που, ό,τι και αν κάνουν, η πλειονότητα τους επιβραβεύει με την ψήφο της… ναρκισσισμός. Παρακολουθήστε απλώς τις δημόσιες εμφανίσεις του. Ενοχλείται όταν ο πρόεδρος του τουρκικού δικηγορικού συλλόγου Μετίν Φεϊζίογλου δεν τον επαινεί στην ομιλία του και σηκώνεται και φεύγει…</span><br /> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /> Σηκώνει το δάχτυλό του απειλητικά εμπρός στους νεκρούς συγγενείς των ανθρακωρύχων της Σόμα, γιατί αυτοί δεν είχαν τη διάθεση να ζητωκραυγάσουν υπέρ του ιδίου, ενώ ο σύμβουλός του Γιουσούφ Γιερκέλ μετείχε στον ξυλοδαρμό ενός συγγενή των ανθρακωρύχων, προφανώς για να δείξει στο αφεντικό του ότι είναι έτοιμος να υπερασπιστεί την τιμή και την υπόληψή του με την πειθώ της γροθιάς κι ενώ τον άτυχο συγγενή έδερναν και οι αστυνομικοί του… αφεντικού!</span><br /> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /> Η κρίση όμως αφορά την Τουρκία. Είναι εμφανές ότι το δόγμα της Υψηλής Στρατηγικής του Νταβούτογλου έχει εκ των πραγμάτων ακυρωθεί και η Τουρκία έχει ζητήματα στο να αντιμετωπίσει τις νέες πραγματικότητες.</span><br /> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Αρχικώς, οι μαξιμαλιστικές προσεγγίσεις του Οζάλ και των επιγόνων του ως προς τον επανακαθορισμό της στρατηγικής θέσης της Τουρκίας στην περιοχή της Ευρασίας μέσω της επαναφοράς της πολιτικής του παντουρανισμού, φθίνει ή εξαφανίζεται υπό την πίεση της ρωσικής και κινεζικής επιρροής στην περιοχή.</span><br /> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Επίσης, η δημιουργία της Ευρασιατικής Οικονομικής Ένωσης μπορεί να μη διαθέτει ακόμη τα φορτία ισχύος να επηρεάσει κομβικά το σύνολο των διεθνών οικονομικών εξελίξεων, αλλά σίγουρα θα περιορίσει την επιρροή της Τουρκίας στις περιοχές εκεί.</span><br /> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Στ συνέχεια, το de facto κράτος του Β. Ιράκ, υπό κουρδική κυριαρχία αποσταθεροποιεί τα δεδομένα για την Άγκυρα στην περιοχή, ανοίγοντας ένα νέο κεφάλαιο για τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή.</span><br /> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Η Κουρδική ζώνη του Β. Ιράκ αποτελεί έναν σημαντικό πυλώνα εξελίξεων, ενώ αργά και σταδιακά οι Κούρδοι που κατοικούν και στα άλλα κράτη (Τουρκία, Ιράν, Συρία) ξεπερνούν τον δομικό φατριασμό που χαρακτηρίζει την κουρδική οντολογία εδώ και αιώνες, φλερτάροντας ανοιχτά με την ιδέα της δημιουργίας του δικού τους εθνικού οίκου.</span><br /> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /> Ένα μεγάλο Κουρδιστάν τοποθετημένο στον δυτικό πόλο, που στο μέλλον μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως παράγοντας εξισορρόπησης της ρωσικής διάθεσης να διευρύνει την επιρροή της στη Μέση Ανατολή. </span><br /> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Τέλος, η συνολική σουνιτική ατζέντα όχι μόνο δημιούργησε για την Τουρκία έναν μεγάλο αντίπαλο, τη Σαουδική Αραβία, όχι μόνο λειτούργησε σαν μαύρη τρύπα για τις σχέσεις της με κράτη όπως η Αίγυπτος μετά την έλευση του στρατηγού Αμπντέλ Φάταζ αλ Σίσι, αλά και ώθησε την Άγκυρα να συνάψει στενές σχέσεις με τη Χαμάς, γεγονός που επιδείνωσε τις ήδη τεταμένες σχέσεις της με το Ισραήλ.</span><br /> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /> Η Τουρκία βρίσκεται σε μία διαρκή εσωτερική μόχλευση, με την πυξίδα της να δείχνει προς όλες τις κατευθύνσεις, πλην αυτής του Βορρά. Γι αυτό και επιδιώκει να δημιουργεί διαρκώς ζητήματα στο Αιγαίο, κινήσεις βέβαια που ενισχύουν τις φωνές στο εσωτερικό του δυτικού πόλου που μιλούν ορθά για έναν αφερέγγυο νατοϊκό σύμμαχο που δημιουργεί διαρκώς προβλήματα δίχως να έχει τη δυνατότητα ή τη διάθεση να επιλύει κανένα από αυτά.</span><br /> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /> Η ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου εισέρχεται σε μία νέα εποχή υψηλών πιέσεων υπό τον επηρεασμό του πολυπολιτισμού, με την Τουρκία στον ρόλο του «ασθενούς».</span><br /> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Αυξημένοι κίνδυνοι, πολλαπλές πιέσεις, αλλά και σημαντικές ευκαιρίες για τους δρώντες εκεί.</span><br /> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Déjà vu…</span><br /> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /> <i>* Καθηγητής Διεθνών Σχέσεων Πανεπιστημίου Μακεδονίας</i></span><br /> <a href="http://kostasxan.blogspot.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Είναι απλά deja vu…

Γράφει ο Σπύρος Ν. Λίτσας* Τι συμβαίνει στην Τουρκία; Ποιοι «άνεμοι» αποσταθεροποιούν την γείτονα; Μία εύκολη απάντηση που ακούγεται μετ...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι θέσεις της Λέσχης Bilderberg για το ουκρανικό και άλλα ζητήματα, στα πλαίσια της 62ης συνόδου

<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhCHonx4n1VApUKgFII1yv1nPZ9szWswKXxgYFRXbZhzdz7eW5bh4sj0n_LUlbNLgL8YaRQKKWu-FI6nj75C1ld2UxGMB4hRn2gonzzzVkrdhDTWvUIbl1KdI1hfq8mfGWoUOz03uKstQc/s1600/obama-suicide.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" height="157" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhCHonx4n1VApUKgFII1yv1nPZ9szWswKXxgYFRXbZhzdz7eW5bh4sj0n_LUlbNLgL8YaRQKKWu-FI6nj75C1ld2UxGMB4hRn2gonzzzVkrdhDTWvUIbl1KdI1hfq8mfGWoUOz03uKstQc/s280/obama-suicide.jpg" width="280" /></a><br /> <span style="font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;"><span style="font-family: "Trebuchet MS",sans-serif;"></span></span> <b><span style="font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;">Του <span style="color: #990000;">Boris Novoseltsev</span></span></b><br /> <a href="http://www.strategic-culture.org/news/2014/06/05/the-bilderberg-club-on-ukrainian-issue.html"><b><span style="font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;">Κέντρο Στρατηγικών Μελετών της Μόσχας</span></b></a><br /> <br /> <span style="font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;"><span style="font-size: medium;">Η</span><b> 62η σύνοδος της Λέσχης Bilderber</b>g, μιας από τις σημαντικότερες κλειστές «δομές» της <b>παγκόσμιας διακυβέρνησης</b>, στην οποία εδώ και αρκετά χρόνια οι δημοσιογράφοι έχουν προσδώσει το προσωνύμιο «η παγκόσμια κλίκα», πραγματοποιήθηκε φέτος στην Κοπεγχάγη, στο διήμερο της 31ης Μαΐου - 1ης Ιουνίου. </span><br /> <span style="font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;"><br /> </span> <span style="font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;">Το <b>δελτίο τύπου</b> που εξέδωσε η λέσχη ανέφερε, πως η ημερήσια διάταξη των συνεδριάσεων επρόκειτο να καλύψει ένα ευρύ φάσμα θεμάτων, όπως, μεταξύ άλλων, </span><br /> <blockquote class="tr_bq"> <span style="font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;"><i>- «το μέλλον της δημοκρατίας και της μεσαίας τάξης»,</i></span><br /> <span style="font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;"><i>- «τη νέα διεθνή αρχιτεκτονική της Μέσης Ανατολής»</i> και<i> </i></span><br /> <span style="font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;"><i>- «το μέλλον της Ευρώπης».</i> </span></blockquote> <span style="font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;"></span> <span style="font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;">Η <b>ασαφής </b>και <b>διφορούμενη</b> αυτή διατύπωση σαφώς <b>απέκρυπτε πιο συγκεκριμένα ζητήματα </b>τα οποία επίσης τέθηκαν σε συζήτηση. </span><br /> <br /> <b><span style="font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;">Μεταξύ των θεμάτων αυτών ήταν: </span></b><br /> <blockquote class="tr_bq"> <span style="font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;"></span> <i><span style="font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;">- η προοπτική του πυρηνικού προγράμματος του Ιράν, και συγκεκριμένα το πώς αυτή έχει διαμορφωθεί μετά την προσέγγιση μεταξύ Ρωσίας, Κίνας και Ιράν, </span></i><br /> <i><span style="font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;"></span></i> <i><span style="font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;">- η άνοδος των εθνικιστικών κινημάτων στην Ευρώπη, η οποία κατά τους συνέδρους αυξάνει τον κίνδυνο της διάλυσής της, </span></i><br /> <i><span style="font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;"></span></i> <i><span style="font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;">- η συμφωνία για το φυσικό αέριο μεταξύ Ρωσίας και Κίνας, </span></i><br /> <i><span style="font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;"></span></i> <i><span style="font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;">- η επικείμενη θέσπιση νομοθεσίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης σχετικής με την προστασία του ιδιωτικού βίου και των προσωπικών δεδομένων στο Διαδίκτυο, </span></i><br /> <i><span style="font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;"></span></i> <i><span style="font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;">- οι πόλεμοι στον κυβερνοχώρο και οι συνέπειές τους για την ελευθερία του διαδικτύου, καθώς και </span></i><br /> <i><span style="font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;"></span></i> <i><span style="font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;">- η κλιματική αλλαγή. </span></i></blockquote> <span style="font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;"></span> <b><span style="font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;">Ωστόσο, δύο υπήρξαν τα κομβικής σημασίας ζητήματα: </span></b><br /> <blockquote class="tr_bq"> <span style="font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;"></span> <i><span style="font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;">- η κατάσταση στην Ουκρανία και </span></i><br /> <i><span style="font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;"></span></i> <i><span style="font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;">- η εξωτερική πολιτική του Μπαράκ Ομπάμα, η οποία θεωρείται ανεπαρκής από τους ισχυρούς κύκλους του παγκόσμιου κατεστημένου. </span></i></blockquote> <span style="font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;"></span> <span style="font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;">Ο τόνος κατά τις συζητήσεις των παραπάνω θεμάτων διαμορφώθηκε με γνώμονα την <b>μακράς πνοής σύμβαση που υπεγράφη μεταξύ Ρωσίας και Κίνας για το φυσικό αέριο</b>. Σύμφωνα με Δυτικούς παρατηρητές, η σύμβαση αυτή επέτρεψε στη Ρωσία να ενισχύσει σημαντικά τη θέση της στον κόσμο γενικότερα, και πιο συγκεκριμένα στην Ουκρανία. Μια μακροπρόθεσμη συνεργασία μεταξύ Ρωσίας και Κίνας με βάση το φυσικό αέριο αφαιρεί από το Κίεβο το πλεονέκτημα που διατυπώθηκε πρόσφατα στα πλαίσια συγκεκριμένης επιχειρηματολογίας, η οποία επικεντρώνεται στο ζήτημα του ελέγχου του αγωγού που συνδέει τη Ρωσία με τους Ευρωπαίους εμπορικούς εταίρους της. Συγχρόνως, μια στρατηγική συμμαχία μεταξύ Κίνας και Ρωσίας αποτελεί, εδώ και πολύ καιρό, μόνιμο πονοκέφαλο για τη Δύση, η οποία έχει κάνει μέχρι στιγμής ό, τι ήταν δυνατόν για να αποτραπεί η επαναπροσέγγιση μεταξύ των δύο χωρών. </span><br /> <span style="font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;"><br /> </span> <span style="font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;">Ένας από τους συμμετέχοντες στη συνεδρίαση της Λέσχης Bilderberg στην Κοπεγχάγη επιβεβαίωσε ότι <b>η Ουκρανία ήταν ένα από τα πρώτα θέματα</b> στην ημερήσια διάταξη κατά την πρωινή συνεδρίαση της 31ης Μαΐου. Το ποιοί ακριβώς συμμετείχαν στη συνάντηση παραμένει άγνωστο, αλλά μπορεί να προβεί κανείς σε ορισμένα συμπεράσματα βάσει της λίστας των προσκεκλημένων. </span><br /> <span style="font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;"><br /> </span> <span style="font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;">Όλα δείχνουν, επομένως, ότι οι συμμετέχοντες της συνεδρίασης δεν είχαν καμία αμφιβολία ότι η τρέχουσα στρατηγική των ΗΠΑ στην Ουκρανία είναι<b> αναποτελεσματική</b>, αλλά δεν ήταν όλοι απολύτως βέβαιοι για τον τρόπο με τον οποίο αυτή θα πρέπει να αλλάξει. Είχαν δε ιδιαίτερες αμφιβολίες ως προς το εάν και κατά πόσο κρίνεται αναγκαίο η Δύση να μειώσει το επίπεδο της έντασης στις σχέσεις της με τη Μόσχα σχετικά με το ουκρανικό ζήτημα. </span><br /> <span style="font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;"><br /> </span> <span style="font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;">Θεωρείται δεδομένο ότι ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ, <b>Άντερς Φογκ Ράσμουσεν</b>, και ο <b>Φίλιπ Μπρήντλαβ</b>, Αμερικανός στρατηγός και διοικητής των δυνάμεων του ΝΑΤΟ στην Ευρώπη, συμμετείχαν επίσης στη συνεδρίαση της Bilderberg για την Ουκρανία. Αρκετές ημέρες πριν από τη σύνοδο της Λέσχης, μετά τη συνάντηση των Αρχηγών του προσωπικού του ΝΑΤΟ, ο ίδιος ο Φίλιπ Μπρήντλαβ είχε δηλώσει ότι η συμμαχία δεν στοχεύει σε αλλαγή του πλαισίου των σχέσεών της με τη Ρωσία σε παγκόσμια θέματα ασφάλειας, ως αποτέλεσμα της ουκρανικής κρίσης, και ιδίως σε σχέση με το Αφγανιστάν. (Προφανώς ο Αμερικανός στρατηγός παρέλειψε να διευκρινίσει εάν η Ρωσία επιθυμούσε από την πλευρά της να διατηρήσει το πλαίσιο των σχέσεών της με το ΝΑΤΟ, ως αποτέλεσμα των διαφορών της με αυτό ως προς το ζήτημα της Ουκρανίας.) Η θέση του Ράσμουσεν είναι μεν λιγότερο σαφής, αλλά σε πρόσφατες δημόσιες δηλώσεις δεν φάνηκε να επιδιώκει μια ένταση της αντιπαράθεσης με τη Ρωσία. </span><br /> <span style="font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;"><br /> </span> <span style="font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;">Ο <b>Γιουτζήν Ράμερ</b>, διευθυντής του Προγράμματος για τη Ρωσία και την Ευρασία στο <b>Κέντρο Κάρνεγκι</b>, ο οποίος στο παρελθόν επεσήμανε το γεγονός ότι το ουκρανικό ζήτημα απέχει πολύ από τον "ρωσικό παράγοντα", αλλά οφείλεται σαφώς στο κενό ασφαλείας που δημιουργήθηκε από τις ενέργειες του καθεστώτος του Κιέβου μετά τα γεγονότα του Μαϊντάν, ήταν επίσης παρών στη σύσκεψη της Bilderberg για το ουκρανικό. Σημειωτέον ότι, ο Ράμερ είναι της άποψης ότι οι προσπάθειες του Κιέβου για άμεση εξασφάλιση στρατιωτικής βοήθειας από τις ΗΠΑ (π.χ. με τη μορφή των προμηθειών όπλων) είναι αντιπαραγωγική, δεδομένου ότι η ίδια η Ουκρανία είναι ο 9ος μεγαλύτερος εξαγωγέας όπλων στον κόσμο, οπότε το πρόβλημά της δεν είναι η έλλειψη εξοπλισμών, αλλά μάλλον το πλεόνασμά τους. </span><br /> <span style="font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;"><br /> </span> <span style="font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;">Είναι <b>αποκαλυπτικό</b> το γεγονός ότι στην συνεδρίαση δεν παραβρέθηκε σχεδόν κανένας από τους εκπροσώπους από την Ευρωπαϊκή Ένωση, οι οποίοι ασχολούνται με την Ουκρανία. Κανείς τους δεν έλαβε πρόσκληση για τη σύνοδο της Κοπεγχάγης (με εξαίρεση τον υπουργό Εξωτερικών της Σουηδίας, Καρλ Μπιλντ). Σύμφωνα με παρατηρητές, <b>οι Ευρωπαίοι σταδιακά παραμερίζονται από τη συμμετοχή σε συσκέψεις της διεθνούς ελίτ για την επίλυση του ουκρανικού ζητήματος. </b></span><br /> <span style="font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;"><br /> </span> <span style="font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;">Σε γενικές γραμμές, ήταν αναμενόμενη η εκδήλωση έντονης ανησυχίας εκ μέρους των μεγάλων βιομηχάνων και επιχειρηματιών που παραδοσιακά αποτελούν ένα σημαντικό ποσοστό των προσκεκλημένων στις συνόδους της Λέσχης Bilderberg στα πλαίσια των συσκέψεων στην Κοπεγχάγη. Οι δε φόβοι τους εστιάζονται στις κυρώσεις που εισηγήθηκε η κυβέρνηση Ομπάμα κατά της Ρωσίας, οι οποίες έγιναν αφορμή να προκληθεί πανικός και να διακινδυνεύσουν οι επιχειρήσεις τους, χωρίς να υπάρχουν κάποια προφανή οφέλη. </span><br /> <span style="font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;"><br /> </span> <span style="font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;">Επιπλέον, οι επικριτές της κυβέρνησης Ομπάμα πιστεύουν ότι η τελευταία, με τις ενέργειές της σε σχέση με το ουκρανικό ζήτημα, δημιούργησε τις <b>προϋποθέσεις για την επιτυχημένη εδραίωση μιας ανάπτυξης μακρόπνοων στρατηγικών σχέσεων μεταξύ του Πεκίνου και της Μόσχας</b>, γεγονός το οποίο η Δύση δεν μπορεί παρά να θεωρήσει ως απειλή για το σύστημα της παγκόσμιας διακυβέρνησης. Εξ ου και η<b> εκ νέου αναγωγή</b> της ανάπτυξης μιας εταιρικής σχέσης μεταξύ της Κίνας και της Ρωσίας <b>σε προτεραιότητα. </b></span><br /> <span style="font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;"><br /> </span> <span style="font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;">Μετά την ειδική σύσκεψη της Λέσχης Bilderberg, κατέστη προφανές ότι <b>η πίεση που ασκείται στον Μπαράκ Ομπάμα αυξάνεται στη Δύση από δύο πλευρές ταυτόχρονα</b>: αφ’ ενός από εκείνους που τάσσονται υπέρ της μείωσης της λεκτικής επιθετικότητας του Λευκού Οίκου έναντι της Ρωσίας, και αφ’ ετέρου από εκείνους που τηρούν έντονα επικριτική στάση έναντι της έλλειψης αποφασιστικότητας του Προέδρου των ΗΠΑ όσον αφορά στην Ουκρανία και πιστεύουν ότι η Ουκρανία θα πρέπει να διατηρηθεί ως πρόσφορο έδαφος για την καταπολέμηση της Ρωσίας κατά τα προσεχή έτη. </span><br /> <span style="font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;"><br /> </span> <span style="font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;">Είναι δύσκολο στην παρούσα φάση να προβλέψει κανείς ποια θα είναι η τελική έκβαση βάσει των δυναμικών αυτών. Ωστόσο, είναι αρκετά προφανές ότι η δυσαρέσκεια εναντίον της Ουάσιγκτον έχει αυξηθεί στη Δύση από την προηγούμενη συνεδρίαση της Λέσχης Bilderberg μέχρι την φετινή. Η δυσαρέσκεια αυτή παρατηρείται μεταξύ των Ευρωπαίων ηγετών, των ιδιοκτητών πολυεθνικών επιχειρήσεων, αλλά ακόμη και μέρους της ελίτ που κυβερνά τις ΗΠΑ. <b>Η τραγική ειρωνεία της υπόθεσης που ανέκυψε κατά την ουκρανική κρίση είναι ότι υπάρχει ο κίνδυνος να γίνει πραγματικό γεγονός η απομόνωση της εξωτερικής πολιτικής της Ουάσιγκτον που υιοθετήθηκε με σκοπό τον εκφοβισμό της Ρωσίας, και να αποδειχθεί μπούμερανγκ για τις ίδιες τις ΗΠΑ. </b></span><br /> <span style="font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;"><br /> </span> <span style="font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;">Δεν θα πρέπει να αναμένεται στο αμέσως επόμενο διάστημα η επαλήθευση και η εφαρμογή των αποφάσεων που πάρθηκαν στο πλαίσιο των μυστικών συσκέψεων της Λέσχης Bilderberg, αλλά <b>θα αρχίσουν να γίνονται αισθητές από το φθινόπωρο, σε όλους τους σημαντικούς τομείς της διεθνούς πολιτικής, και ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά την Κίνα, τη Ρωσία και την Ουκρανία.    </b></span><br /> <a href="http://kostasxan.blogspot.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Οι θέσεις της Λέσχης Bilderberg για το ουκρανικό και άλλα ζητήματα, στα πλαίσια της 62ης συνόδου

Του Boris Novoseltsev Κέντρο Στρατηγικών Μελετών της Μόσχας Η 62η σύνοδος της Λέσχης Bilderber g, μιας από τις σημαντικότερες κλειστές...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι προβιές των…γκριζόλυκων!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://proxeneio-stop.org/wp-content/uploads/2013/12/137361218761631.jpg" peppycount="4" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="137361218761631" class="alignleft wp-image-8279" height="160" src="http://proxeneio-stop.org/wp-content/uploads/2013/12/137361218761631.jpg" width="280" /></a></div> <b>    </b><br /> <br /> <b>Ανακοίνωση του φασιστικού κόμματος των τουρκόψυχων της Θράκης DEB εναντίον όσων το καταγγέλουν ως υπονομευτικό φορέα αλυτρωτισμού…</b><br />      Δελτίο τύπου εξέδωσε χτες το φασιστο-ρατσιστικό κόμμα των τουρκοπρακτόρων DEB. Θορυβημένοι προφανώς από τις διαστάσεις που έχει πάρει η περίπτωσή τους, κάνουν ό,τι μπορούν για να ρίξουν στάχτη στα μάτια των αφελών. Αλλά βγαίνουν κι από πάνω, εκδίδοντας θρασύτατες ανακοινώσεις εναντίον κάποιων που έχουν αντιληφθεί ξεκάθαρα τον άθλιο ρόλο τους <i>(ενδεικτικά μόνο, στη 2η φωτογραφία βλέπετε τον πρόεδρο και τον αντιπρόεδρό του DEB μέσα στο τουρκικό Προξενείο Κομοτηνής, παρέα με τον πρόξενο<b> Ιλχάν Σενέρ</b>). </i>Όσο όμως κι αν διαρηγνύουν τα ιμάτιά τους ότι ο στόχος τους δεν είναι η υπονόμευση της εθνικής ακεραιότητας της Ελλάδας στη Θράκη, μάταια φωνάζουν. Καμμιά προβιά πλέον, όσο λευκή κι αν είναι, δεν μπορεί να σκεπάσει ένα λυσσασμένο γκριζόλυκο…<br />      Όσο για την ανακοίνωση, έχει ως εξής:<br /> <a href="https://www.blogger.com/blogger.g?blogID=4744786448641111194" name="more" peppycount="5"></a><br /> <i>«Μετά την επιτυχία του Κόμματος Ισότητας Ειρήνης και Φιλίας (ΚΙΕΦ – DEB) στις ευρωεκλογές, έλαβε χώρα μεγάλος αριθμός ειδήσεων και σχολίων στα τοπικά και εθνικά μέσα μαζικής ενημέρωσης για το αποτέλεσμα και το μήνυμα που έστειλε το ΚΙΕΦ – DEB και ο ψηφοφόρος.</i><br /> <i>     Είναι ενθαρρυντικό και ελπιδοφόρο η ύπαρξη ανθρώπων που προσπαθούν να κατανοήσουν με τρόπο ακριβή και αδιατάρακτο το μήνυμα που έδωσε στις ευρωεκλογές της 25ης Μαΐου 2014 η Μειονότητα Δυτικής Θράκης και την εκλογική νίκη του ΚΙΕΦ, όμως είναι λυπηρό και προκαλούν ερωτηματικά η ύπαρξη ειδήσεων και σχολίων στα μέσα ενημέρωσης, που δεν θέλουν να κατανοήσουν το μήνυμα, τις προσδοκίες και τις απαιτήσεις της κοινωνίας μας και τα στρεβλώνουν.</i><br /> <i>     Θα θέλαμε να επαναλάβουμε άλλη μια φορά ότι το ΚΙΕΦ και η Μουσουλμανική Τουρκική Μειονότητα Δυτικής Θράκης δεν είναι μια απειλή και κίνδυνος για την χώρα μας την Ελλάδα, αλλά είναι πλούτος αυτής της χώρας. Εμείς δεν είμαστε η δύναμη διχασμού αυτής της χώρας και της περιοχής, αλλά είμαστε ένα πολιτικό κόμμα που πιστεύει στις αρχές του δημοκρατικού αγώνα.</i><br /> <a href="http://proxeneio-stop.org/wp-content/uploads/2013/08/%CE%A0%CE%A1%CE%9F%CE%9E%CE%95%CE%9D%CE%9F%CE%A3-%CE%9C%CE%95-DEB.png" peppycount="6" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img alt="ΠΡΟΞΕΝΟΣ ΜΕ DEB" class="alignright wp-image-7761" height="199" src="http://proxeneio-stop.org/wp-content/uploads/2013/08/%CE%A0%CE%A1%CE%9F%CE%9E%CE%95%CE%9D%CE%9F%CE%A3-%CE%9C%CE%95-DEB.png" width="280" /></a><i>     Αντί να γίνει προσπάθεια να εντοπισθούν τα κοινωνικά αίτια της μεγάλης στήριξης των μειονοτικών ψηφοφόρων που άσκησαν το δημοκρατικό τους δικαίωμα, υποστηρίζοντας το ΚΙΕΦ, η παραγωγή καταστροφικών ειδήσεων και σεναρίων για την χώρα και την περιοχή μας, με σκοπό να ενοχοποιηθεί και να στοχοποιηθεί η μειονότητα, δεν είναι τίποτα άλλο εκτός από την καταστροφή της δημοκρατίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.</i><br /> <i>     Η στοχοποίηση του ΚΙΕΦ και της Μουσουλμανικής Τουρκικής Μειονότητας της Δυτικής Θράκης με ισχυρισμούς που δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματικότητα είναι τουλάχιστον απαράδεκτη. Παρακολουθούμε με θλίψη και σκεπτικισμό τις τελευταίες μέρες, μερίδα μέσων μαζικής ενημέρωσης να προβαίνουν σε έναν αγώνα λάσπης και συκοφάντησης με παράλογες κατηγορίες και ισχυρισμούς κατά του ΚΙΕΦ και φυσικά του μειονοτικού ψηφοφόρου που έδωσε μεγάλη ώθηση στο κόμμα μας στις ευρωεκλογές.</i><br /> <i>     Αυτοί που έχουν το θράσος να δείχνουν την Μειονότητα ως απειλή και κίνδυνο για την Ελλάδα, εκτός του ότι δεν γνωρίζουν την μειονότητα μας, δυστυχώς δεν γνωρίζουν και την ιστορία του τόπου.</i><br /> <i>     Οι ψευδείς ειδήσεις και τα σχόλια φαντασίας, που δημοσιεύονται τις τελευταίες εβδομάδες στο περιοδικό «Επίκαιρα» και παρουσιάζουν το κόμμα μας και την μειονότητα της Θράκης ως «εχθρό της χώρας» υποτιμούν την νοημοσύνη του Έλληνα πολίτη. Καταδικάζουμε έντονα τους ισχυρισμούς και τις κατηγορίες, σχετικά με το ΚΙΕΦ και την μειονότητα μας στη Δυτική Θράκη, του εν λόγω περιοδικού στις εκδόσεις του με ημερομηνία 24 και 29 Μαΐου 2014.</i><br /> <i>     Ο συγγραφέας του εν λόγω περιοδικού, διαδίδοντας αναληθείς και ψευδείς ειδήσεις σχετικά με το θέμα χρηματοδότησης του κόμματός μας από το εξωτερικό με 30 εκατομμύρια ευρώ, καταφεύγει σε μια τεράστια στρέβλωση και προσπαθεί να στοχοποιήσει το κόμμα μας.</i><br /> <i>     Θέλουμε να τονίσουμε ότι, οι ισχυρισμοί που θέλουν να παρουσιάσουν το ΚΙΕΦ ως «αυτονομιστικό κόμμα» είναι πολύ επικίνδυνες και ψευδείς. Οι άνθρωποι της μειονότητας είναι περήφανοι που είναι πολίτες της Ελλάδας. Η Ελλάδα είναι πατρίδα και των Μουσουλμάνων Τούρκων Δυτικής Θράκης. Δεν πρέπει να ξεχαστεί ότι οι άνθρωποι της μειονότητας έπεσαν μάρτυρες για την πατρίδα τους την Ελλάδα στο Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και στον εμφύλιο.</i><br /> <i>     Περιμένουμε την αποκατάσταση της αλήθειας σχετικά με αβάσιμους και κακόβουλους ισχυρισμούς που αφορούν το κόμμα μας και ζητάμε να μην επαναληφθούν στο μέλλον.</i><br /> <i>     Δηλώνουμε ότι ως κόμμα επιφυλασσόμαστε για κάθε νόμιμο δικαίωμά μας σχετικά με τους παράλογους ισχυρισμούς που δημοσιεύθηκαν και εκφράζουμε την πεποίθηση και την ελπίδα μας για την αποκατάσταση της αλήθειας».</i><br />      Δηλαδή, φωνάζει ο κλέφτης, για μια ακόμη φορά…<br /> <a href="http://infognomonpolitics.blogspot.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Οι προβιές των…γκριζόλυκων!

     Ανακοίνωση του φασιστικού κόμματος των τουρκόψυχων της Θράκης DEB εναντίον όσων το καταγγέλουν ως υπονομευτικό φορέα αλυτρωτισμού...

Διαβάστε την συνέχεια

Νέα μέθοδος τουρκικών παραβιάσεων στο Αιγαίο

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> </div> <div style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"> <img alt="" height="298" src="http://www.anixneuseis.gr/wp-content/uploads/2014/06/s16_nhsia_0606-thumb-large.jpg" width="280" /> </div> <br /> <br /> Μόνο μέσα στους πέντε πρώτους μήνες του 2014, οι Τούρκοι πραγματοποίησαν 1.017 παραβιάσεις του Ελληνικού Εναερίου Χώρου (EEX). Αυτό ισοδυναμεί με μια κατακόρυφη αύξηση της παραβατικής τους δραστηριότητας, σε σχέση με το 2013, όπου είχαν πραγματοποιήσει μόνο 636 παραβιάσεις.<br /> Παρά την αύξηση αυτή, ωστόσο, δεν μπορεί κανείς να ισχυριστεί ότι οι Τούρκοι κλιμακώνουν την αεροπορική δραστηριότητα στο Αιγαίο. Οι αριθμοί είναι αποκαλυπτικοί. Τις 636 παραβιάσεις του 2013 τις πραγματοποίησαν 1.084 αεροσκάφη, ενώ για τις 1.107 του 2014 ευθύνονται… 576 αεροσκάφη. Στο ΓΕΕΘΑ εκτιμούν, μάλιστα, ότι έξοδοι των τουρκικών σχηματισμών μαχητικών τύπου F-16 έχουν μειωθεί σημαντικά τους τελευταίους μήνες. Είναι προφανές, λοιπόν, ότι οι Τούρκοι έχουν βρει ένα νέο τρόπο, ώστε να πολλαπλασιάζουν τις παραβιάσεις.<br /> Η διαφορά βρίσκεται στο αεροσκάφος αεροναυτικής συνεργασίας τύπου CN-235, που ξεκίνησε να παραλαμβάνει η Τουρκία το περασμένο καλοκαίρι. Το CN-235 που κατασκευάζεται από την ισπανική <span class="es3akf34in" id="es3akf34in_2" style="color: #0000ff !important;">CASA</span>, μια θυγατρική της ευρωπαϊκής αεροπορικής βιομηχανίας EADS, είναι ένα δικινητήριο ελικοφόρο αεροσκάφος, που μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως μεταγωγικό, για έρευνα και διάσωση, για αεροναυτική συνεργασία, αλλά και για ηλεκτρονικό πόλεμο. Η τουρκική αεροπορία έχει παραγγείλει 32 τέτοια αεροσκάφη και έχει παραλάβει ώς σήμερα έντεκα.<br /> Μέχρι τώρα, οι παραβιάσεις του ΕΕΧ από την τουρκική αεροπορία γίνονταν με μια συγκεκριμένη τακτική. Ενας τουρκικός σχηματισμός F-16, συνήθως 4 ή 6 αεροσκαφών, απογειωνόταν από κάποια τουρκική βάση στα παράλια του Βορείου Αιγαίου, π.χ. το Μπαλί Κισίρ, και έκανε μια μεγάλη βόλτα στο Αιγαίο «κόβοντας» τον ΕΕΧ των νησιών μέσα από τα 10 μίλια σε 2 ή 3 σημεία. Τα αεροσκάφη αυτά συνήθως επιστρέφουν και προσγειώνονται εκεί που απογειώνονται, δηλαδή είτε από τα βόρεια είτε από τα κεντρικά τουρκικά παράλια. Η όλη διαδικασία είχε συνήθως διάρκεια 20 λεπτών και στην ολοκλήρωση της «βόλτας» τα τουρκικά μαχητικά είχαν διενεργήσει 2 ή 4 παραβιάσεις. Εξυπακούεται ότι κάθε φορά που συμβαίνει αυτό σηκώνεται ένα ζεύγος ελληνικών F-16, τα αναγνωρίζει και τα αναχαιτίζει. Περισσότερες παραβιάσεις καταγράφονταν μόνο όταν οι Τούρκοι είχαν περισσότερα μαχητικά στον αέρα.<br /> Αυτό άλλαξε όταν έκαναν την εμφάνισή τους τα CN-235. Τα αεροσκάφη αυτά απογειώνονται από τη ναυτική βάση του Τόπελ, στα βόρεια τουρκικά παράλια, κατευθύνονται όμως νότια και κάνουν μια μεγάλη «βόλτα» κατά μήκος του Αιγαίου για να προσγειωθούν στην αεροπορική βάση Νταλαμάν, απέναντι από τη Ρόδο. Αυτό γίνεται φυσικά χωρίς να υποβάλλουν σχέδιο πτήσης, κάτι που συνιστά παράβαση των Κανόνων του FIR Αθηνών.<br /> <b>Ελληνική εγρήγορση</b><br /> Το νέο στοιχείο είναι ότι τα αεροσκάφη αυτά διασχίζουν τα Δωδεκάνησα, όπου τα νησιά είναι πάρα πολλά και στη διάρκεια της πτήσης «κόβουν» τον ΕΕΧ κάτω από τα 10 μίλια σε πολλά σημεία. Σύμφωνα με στρατιωτικές πηγές, μόνο εκεί μπορεί να κάνουν 10 παραβιάσεις. Πέρα από αυτό, όμως, όντας ελικοφόρα, έχουν ταχύτητα μόνο 450 χλμ. ανά ώρα και χρειάζονται πάνω από δυόμισι ώρες, που σημαίνει ότι διατηρούν την Π.Α. σε εγρήγορση όλο αυτό το διάστημα. Ενα CN-235 μπορεί να κάνει σε μια πτήση 15 ή και 25 παραβιάσεις του ΕΕΧ, αν δε μάλιστα επιστρέψει την ίδια μέρα μπορεί να ξεπεράσει τις 45 παραβιάσεις.<br /> Ως τώρα, η Πολεμική Αεροπορία δεν πραγματοποιούσε αναχαιτίσεις ελικοφόρων αεροσκαφών, τέτοια φαινόμενα άλλωστε ήταν σπάνια. Μόλις όμως διαπίστωσε ότι οι παραβιάσεις των CN-235 παγιώνονται σε σχεδόν καθημερινή συχνότητα, άλλαξε τακτική. Από το ΓΕΕΘΑ δόθηκε εντολή τα αεροσκάφη αυτά να αναχαιτίζονται, κάτι που στην πράξη σημαίνει, ότι μόλις σημειωθεί παραβίαση, ένα αεροσκάφος τύπου F-16 απογειώνεται και «πέφτει» δίπλα τους.<br /> Σύμφωνα με στρατιωτικές πηγές, αυτή η αποφασιστική αντίδραση ενόχλησε τους Τούρκους, κάτι που αποτυπώθηκε σε δημοσιεύματα του τουρκικού Τύπου, που ανέφεραν ότι τουρκικά αεροσκάφη παρενοχλήθηκαν από ελληνικά μαχητικά σε διεθνή εναέριο χώρο. Αλλωστε οι Τούρκοι δέχονται μόνο 6 μίλια εναέριο χώρο, ενώ ο δικός μας εκτείνεται στα 10 μίλια. Στρατιωτικές πηγές εκτιμούν, πάντως, ότι η ενόχληση των Τούρκων από τις αναχαιτίσεις των CN-235 εκδηλώνεται… στη θάλασσα. Τα θαλάσσια συμβάντα φαίνεται να επιβεβαιώνουν αυτήν την υπόθεση. Τα CN-235 αναχαιτίζονται από τον Σεπτέμβριο και στο διάστημα αυτό έχει καταγραφεί μια έκρηξη των πλόων τουρκικών πολεμικών εντός των χωρικών μας υδάτων…<br /> <br /> <b>ΠΑΝΑΓΗΣ ΓΑΛΙΑΤΣΑΤΟΣ<br /> Καθημερινή</b><br /> <a href="http://infognomonpolitics.blogspot.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Νέα μέθοδος τουρκικών παραβιάσεων στο Αιγαίο

Μόνο μέσα στους πέντε πρώτους μήνες του 2014, οι Τούρκοι πραγματοποίησαν 1.017 παραβιάσεις του Ελληνικού Εναερίου Χώρου (EEX). Αυτό...

Διαβάστε την συνέχεια

Το Ισραήλ εγκαταλείφτηκε από τους συμμάχους του

<img height="148" src="http://www.lepoint.fr/images/2014/06/06/netanyahou-2680332-jpg_2320085.JPG" width="280" /><br /> <br /> Η απάντηση του Νετανιάχου για την απομόνωση της χώρας του στη διεθνή σκηνή: Η ανακοίνωση της κατασκευής 1.500 οικιστικών μονάδων στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη<br /> <span style="color: #990000;">©Dan Balilty / AFP</span><br /> <span style="color: #990000;">DANIÈLE KRIEGEL, Le Point (Γαλλία) (μτφ. Κριστιάν)</span><br /> <div> <a href="https://www.blogger.com/blogger.g?blogID=4744786448641111194" name="more"></a><br /> Οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Ευρώπη, η Ρωσία, η Κίνα και η Ινδία αναγνώρισαν την παλαιστινιακή κυβέρνηση εθνικής ενότητας. Μια προσβολή στον Νετανιάχου.<br /> <br /> Μαύρη Τρίτη. Πιθανώς έτσι θα θυμάται <a href="http://www.lepoint.fr/tags/benjamin-netanyahu">ο Νετανιάχου</a> αυτή τη 3η Ιουνίου. Σε διάστημα λίγων ωρών, και σχεδόν η μια μετά την άλλη, οι μεγάλες δυνάμεις ανακοίνωσαν την υποστήριξη τους στη παλαιστινιακή κυβέρνηση εθνικής ενότητας, που είχε ορκιστεί τη προηγούμενη μέρα ενώπιον του Πρόεδρου Αμπάς. </div> <div> <br /></div> <div> Οι πρώτες που άνοιξαν το χορό αυτής της διεθνούς αναγνώρισης ήταν οι Ηνωμένες Πολιτείες. Στη συνέχεια, ήρθαν η Ευρωπαϊκή Ένωση, οι υπουργοί Εξωτερικών της <a href="http://www.lepoint.fr/tags/france">Γαλλίας</a> και της Βρετανίας, ο Γενικός Γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών και μετά η Ρωσία. Αλλά, επίσης, η Κίνα και η Ινδία, δύο χώρες που δεν έθεσαν καμία προϋπόθεση για την υποστήριξή τους. Ενώ οι κυβερνήσεις των ΗΠΑ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης θέτουν τη συνεργασία τους με τον νέο παλαιστινιακό υπουργικό συμβούλιο υπό την αποδοχή τριών όρων: αποκήρυξη της βίας, σεβασμός των ήδη υπογεγραμμένων συμφωνιών και αναγνώριση του Ισραήλ. Όρους που ο Μαχμούντ Αμπάς και ο πρωθυπουργός του Rami Hamdallah, δεσμεύτηκαν να σεβαστούν.<br /> <br /> Για τον Νετανιάχου, πρόκειται για ήττα. Ο ίδιος, μετά την ανακοίνωση της συμφιλίωσης Φατάχ-Χαμάς, δεν έπαψε να καλέσει τον κόσμο να απορρίψει οποιαδήποτε συνεργασία με τους «τρομοκράτες της Χαμάς» και βρίσκεται πλέον πιο απομονωμένος από ποτέ, έχοντας στα χέρια μια νέα κρίση μεταξύ της Ιερουσαλήμ και της Ουάσιγκτον. Επειδή για τον Ισραηλινό Πρωθυπουργό, οι Ηνωμένες Πολιτείες αθέτησαν τις δεσμεύσεις τους, καθώς η κυβέρνηση Ομπάμα του είχε υποσχεθεί να περιμένει πριν από την αναγνώριση της κυβέρνησης Hamdallah. Ως εκ τούτου, κάλεσε σε βοήθεια τους συμμάχους του στις Ηνωμένες Πολιτείες: την AIPAC, το λόμπι υπέρ του Ισραήλ και τους Ρεπουμπλικάνους φίλους του, οι οποίοι ξεκίνησαν πάλι μάχη κατά της πολιτικής του Λευκού Οίκου.<br /> <br /> <b>Μια πυρομανή πολιτική (Yitzhak Herzog)</b></div> <div> <br /> Το άλλο σκληρό πλήγμα, εκείνο προσθέτει αλάτι στην πληγή, ήρθε από χώρες που αγκαλιαστήκαν εδώ και κάποιο καιρό από την ισραηλινή ηγεσία και οι οποίοι όμως ευθυγραμμίστηκαν με τις αμερικανικές και ευρωπαϊκές θέσεις. Όπως η Κίνα, για την οποία ο Ισραηλινός υπουργός Εξωτερικών Αβιγκντόρ Λίμπερμαν και ο συνάδελφός του για την οικονομία Naftali Bennett, δήλωναν πρόσφατα: «Αυτή η χώρα δεν ενδιαφέρεται για τους Παλαιστινίους, αλλά μόνο για την υψηλή τεχνολογία μας». Ή η Ινδία, για την οποία η ανάληψη της εξουσίας από το νέο Πρωθυπουργό Narendra Μόδι, έτυχε θερμής υποδοχής από το σύνολο της ισραηλινής ηγεσίας.<br /> <br /> Στα μέσα ενημέρωσης, ορισμένοι σχολιαστές, μιλάμε επομένως για πραγματική διπλωματική «κατάρρευση». Άλλοι παρατηρούν ότι, όλο και περισσότερο, η Μέση Ανατολή - και ιδίως η ισραηλινο-παλαιστινιακή υπόθεση – εξαφανίζεται από τη διεθνή ατζέντα, γεγονός που μειώνει περαιτέρω τον αντίκτυπο της ισραηλινής αντίδρασης. Μια ανάλυση με την οποία συμμερίζεται ο επικεφαλής της αντιπολίτευσης του Εργατικού Κόμματος. Ο Yitzhak Herzog επικρίνει τον Νετανιάχου, κατηγορώντας τον για τη διάπραξη δύο λαθών: δεν αντιλαμβάνεται την αποδυνάμωση του καθεστώτος του Ισραήλ στην παγκόσμια σκηνή και κυρίως εφαρμόζει μια πολιτική ενός «πυρομανή», της οποίας η μοναδική συνέπεια ήταν «η είσοδος της Χαμάς στη Δυτική Όχθη».<br /> <br /> <b>«Η κατάλληλη σιωνιστική απάντηση» (Uri Ariel)</b></div> <div> <b><br /> </b>Εν τω μεταξύ, ο Νετανιάχου επιμένει και υπογράφει. Σε αντίποινα για την παλαιστινιακή ενότητα, το Υπουργείο Στέγασης προκήρυξε διαγωνισμό για την κατασκευή1.500 οικιστικών μονάδων στη Δυτική Όχθη και την Ανατολική Ιερουσαλήμ. «Αυτή είναι η κατάλληλη σιωνιστική απάντηση όταν μας φτύνουν. Εννοώ τους γείτονές μας, αλλά και τον υπόλοιπο κόσμο», δήλωσε ο Uri Ariel, ο υπουργός της στέγασης ο οποίος είναι και ο νούμερο δύο της Εβραϊκής Εστίας, του ακροδεξιού θρησκευτικού κόμματος αιχμή του δόρατος του εποικισμού στην Κνεσέτ.<br /> <br /> Στο διεθνές επίπεδο, ο Βενιαμίν Νετανιάχου, θα μπορέσει πάντα να παρηγορηθεί με αυτή την απρόσμενη απόφαση της νέας συντηρητικής κυβέρνησης στην Αυστραλία, η οποία από δω και στο εξής δεν θεωρεί την Ανατολική Ιερουσαλήμ ως κατεχόμενο έδαφος. Οι Παλαιστίνιοι ηγέτες διαμαρτυρήθηκαν έντονα. <br /> <a href="http://www.lepoint.fr/monde/israel-lache-par-ses-allies-06-06-2014-1833093_24.php">Le Point</a></div> <a href="https://www.blogger.com/%CE%A0%CE%B7%CE%B3%CE%AE:%20http://www.logiosermis.net/" target="_blank">πηγή</a>

Το Ισραήλ εγκαταλείφτηκε από τους συμμάχους του

Η απάντηση του Νετανιάχου για την απομόνωση της χώρας του στη διεθνή σκηνή: Η ανακοίνωση της κατασκευής 1.500 οικιστικών μονάδων στην κατε...

Διαβάστε την συνέχεια

Τέλος οι ΗΠΑ από την κεντρική Ασία, παρέδωσαν τη βάση…

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2014/06/manas_air-base_Kyrgyzstan.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" class="aligncenter size-full wp-image-104191" height="157" src="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2014/06/manas_air-base_Kyrgyzstan.jpg" title="manas_air-base_Kyrgyzstan" width="280" /></a></div><br /> <strong>Παρέδωσαν τη μοναδική τους βάση στην κεντρική Ασία οι ΗΠΑ. Η βάση «Μάνας» βρισκόταν στο Κιργιστάν, μια πρώην σοβιετική δημοκρατία, που εξακολουθεί να έχει στενότατες σχέσεις με τη Μόσχα. Η βάση είχε παραχωρηθεί στις ΗΠΑ από την κυβέρνηση του Κιργιστάν, με τις ευλογίες της Μόσχας, το 2001, για να εξυπηρετηθούν οι ανάγκες της διεθνούς ειρηνευτικής δύναμης στο Αφγανιστάν. </strong><br /> Ένα χρόνο πριν το κοινοβούλιο του Κιργιστάν είχε περάσει νόμο, βάσει του οποίου οι ΗΠΑ είχαν<strong> προθεσμία μέχρις τις 11 Ιουνίου 2014,</strong> να εκκενώσουν την εν λόγω βάση. Η βάση αυτή βρίσκεται στο κεντρικό αεροδρόμιο της χώρας, χρησιμοποιήθηκε εκτεταμένα για τη <strong>μεταφορά από και προς το Αφγανιστάν, χιλιάδων ανδρών και εκατομμυρίων τόνων υλικού και εφοδίων</strong>.<br /> Όπως αναφέρθηκε,<strong> η βάση είχε παραχωρηθεί στις ΗΠΑ, το 2001, με τη συγκατάθεση της Ρωσίας</strong>. Ωστόσο, από το 2011, οπότε και πρόεδρος του Κιργιστάν εξελέγη ο Αλμαζμπέκ Αταμπάγιεφ, τα πράγματα άλλαξαν. Ο έχων ισχυρούς δεσμούς με τον πρόεδρο Πούτιν Αταμπάγιεφ, <strong>υποσχέθηκε στη Ρωσία αμέσως μετά την εκλογή του, ότι θα έδιωχνε τους Αμερικανούς</strong> από τη βάση.<br /> Ο Αμερικανός διοικητής, σε επίσημη τελετή, <strong>παρέδωσε συμβολικά το κλειδί της βάσης στον υπαρχηγό της Εθνικής Φρουράς του Κιργιστάν,</strong> συνταγματάρχη Μιρμπέκ Ιμάγιεφ. Καθώς η κυβέρνηση του προέδρου Ομπάμα αποφάσισε την απόσυρση όλων, πλην 9.800 στρατιωτών, από το Αφγανιστάν, εντός του τρέχοντος έτους και την απόσυρση και των υπολοίπων, έως το 2016, η σημασία της βάσης έχει βέβαια ελαχιστοποιηθεί, αν και <strong>η αποχώρηση του υλικού που είχε μεταφερθεί στο Αφγανιστάν</strong> έχει περισσότερες περιπλοκές.<br /> <br /> Η παράδοση της όμως από τους Αμερικανούς, τώρα που <strong>Ομπάμα και Πούτιν συναντήθηκαν για πρώτη φορά από την εκδήλωση της ουκρανικής κρίσης,</strong> έχει έναν αναφαίρετο <strong>συμβολισμό</strong>. Υπενθυμίζεται, ότι οι δύο πρόεδροι, μαζί με πολλούς Ευρωπαίους ηγέτες παρακολούθησαν από κοινού τις εορταστικές εκδηλώσεις για την επέτειο από την απόβαση στη <strong>Νορμανδία</strong>.<br /> Φεύγοντας οι Αμερικανοί <strong>θα εγκαταλείψουν υλικό αξίας 30 εκατ. δολαρίων, καθώς θεωρείται ασύμφορη η μεταφορά του</strong>. Επίσης, θα αφήσουν πίσω τους και τις <strong>υποδομές </strong>που είχαν δημιουργήσει για την καλύτερη λειτουργία της βάσης.<br /> Η Αμερικανίδα πρέσβης στο Κιργιστάν δήλωσε ότι<strong> εντός μιας εβδομάδος θα έχει εγκαταλείψει τη βάση και ο τελευταίος Αμερικανός στρατιώτης</strong>. Η ίδια πάντως απέφυγε να απαντήσει σε ερώτηση δημοσιογράφου αν θεωρεί ότι η πίεση από την πλευρά του Κιργιστάν για την άμεση εγκατάλειψη της βάσης σχετίζεται <strong>με την επιδείνωση των αμερικανορωσικών σχέσεων</strong>.<br /> Το Κιργιστάν είναι μια <strong>μικρή χώρα, με μόλις 5,5 εκ. κατοίκους,</strong> η οποία επιβιώνει μέσω της διακίνησης ναρκωτικών από το Αφγανιστάν. <strong>Η Ρωσία διατηρεί, αυτή τη στιγμή, τέσσερις βάσεις στη χώρα.</strong> Τον Δεκέμβριο του 2012 το Κιργιστάν υπέγραψε νέα συμφωνία παραχώρησης, για <strong>15 έτη,</strong> των εν λόγω βάσεων στη Ρωσία, <strong>με αντάλλαγμα τη διαγραφή χρεών του, ύψους 500 εκατ. δολαρίων, </strong>προς τη Μόσχα.<br /> Και το <strong>γειτονικό Τατζικιστάν υπάγεται στη ζώνη επιρροής της Μόσχας, </strong>καθώς ελέγχεται, ουσιαστικά, οικονομικά από τη Μόσχα και στο έδαφός του υπάρχουν <strong>ρωσικές βάσεις</strong>. Την προηγούμενη, άλλωστε, εβδομάδα, η Ρωσία, μαζί με τη Λευκορωσία και το Καζακστάν, υπέγραψαν συμφωνία για τη δημιουργία της <strong>Ευρασιατικής Οικονομικής Ένωσης</strong>. Το Κιργιστάν αναμένεται σύντομα <strong>να ενταχθε</strong>ί και αυτό στην ένωση.<br /> <!-- /metas --> <br /> Είναι φανερό, ότι <strong>η Μόσχα ενισχύει την παρουσία της στην ευαίσθητη περιοχή της κεντρικής Ασίας, μια περιοχή επί της οποίας όμως έχει και η Κίνα φιλοδοξίες και ήδη έχει εισχωρήσει οικονομικά</strong>. Άρα η κεντρική Ασία αποκτά ιδιαίτερη γεωπολιτική αξία, ειδικά μετά την πρόσφατη ενεργειακή συμφωνία Ρωσίας – Κίνας. Και <strong>είτε θα ενώσει,</strong> έτι περεταίρω τις δύο χώρες, ή θα αποτελέσει, σταδιακά, το<strong> μήλο της Έριδος</strong> για αυτές.<br /> <a href="http://www.defence-point.gr/">πηγή</a>

Τέλος οι ΗΠΑ από την κεντρική Ασία, παρέδωσαν τη βάση…

Παρέδωσαν τη μοναδική τους βάση στην κεντρική Ασία οι ΗΠΑ. Η βάση «Μάνας» βρισκόταν στο Κιργιστάν, μια πρώην σοβιετική δημοκρατία, που εξακ...

Διαβάστε την συνέχεια

Υποβάθμιση Ελλάδας από Fraser στα ενεργειακά: Κι αυτό «success story»;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2012/04/Oil_Greece.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" class="aligncenter size-full wp-image-44947" height="173" src="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2012/04/Oil_Greece.jpg" title="Oil_Greece" width="280" /></a></div> <br /> <strong>Η Ελλάδα, παρά τα «θρυλούμενα», βρίσκεται σε κάθετη πτώση αναφορικά με το επενδυτικό ενδιαφέρον στον ενεργειακό τομέα σύμφωνα με τον Οίκο Fraser, τον πλέον έγκυρο οίκο αξιολόγησης στον συγκεκριμένο τομέα παγκοσμίως. Σύμφωνα με την τελευταία έκθεση του οίκου, η χώρα για το 2013, έπεσε από την θέση 93 το 2012 στην θέση 116 το 2013, ενώ το 2009 βρισκόταν στην θέση… 106.</strong><br /> <span style="color: maroon;"><strong>Του Δρ. Γεωργίου Κ. Φίλη</strong></span><br /> Αξίζει να σημειωθεί ότι η συγκεκριμένη αναφορά του<strong> οίκου FRASER, </strong>δεν αποτελεί κάποια από τις… πολλές αναλύσεις-εκτιμήσεις στον συγκεκριμένο τομέα αλλά <strong>σύμφωνα με τους ειδικούς η ετήσια ανασκόπηση του συγκεκριμένου οργανισμού αποτελεί το «Ευαγγέλιο» για τους γνώστες του αντικειμένου και τους δυνητικούς επενδυτές</strong> στον τομέα της ενέργειας.<br /> Με λίγα λόγια η «κατολίσθηση» στην γενική κατάταξη της χώρας μας αποτελεί<strong> ένδειξη πως κάτι δεν πάει καλά με την ακολουθούμενη πολιτική της Αθήνας στον ενεργειακό τομέα</strong> για τον οποίο η ίδια η κυβέρνηση αλλά και ο ελληνικός λαός εναποθέτει πολλές ελπίδες για την αντιστροφή της οικονομικής κατάστασης.<br /> Για να αντιληφθούνε οι φίλοι του «<strong>defence-point.gr</strong>» τι σημαίνει η συγκεκριμένη υποβάθμιση, θα πρέπει να θυμήσουμε <strong>την ιστορία της «εργαλειοθήκης» του ΟΟΣΑ</strong> (Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας & Ανάπτυξης) που τόσο μας απασχόλησε την περίοδο προ των εκλογών.<br /> <div style="text-align: center;"> <span style="color: maroon;"><strong>Όπως λοιπόν ο ΟΟΑΣΑ μας ζητάει να ληφθούν συγκεκριμένα μέτρα για να «ανοίξει» η αγορά, να «σπάσουνε» τα καρτέλ και να μπορέσουμε να έχουμε έναν ανταγωνισμό υπό καλύτερους όρους, άρα και καλύτερη ποιότητα και τιμές, έτσι και ο οίκος Fraser μείωσε την «ενεργειακή πιστοληπτική μας ικανότητα» ακριβώς για τους ίδιους λόγους.</strong></span></div> Προσοχή! Στο ανωτέρω σχόλιο περί του περιεχομένου της «εργαλειοθήκης», δεν εισερχόμαστε στο ζήτημα των μέτρων τα οποία έχουν σχέση με μείωση μισθών, συντάξεων αλλά και δημιουργία νέων καρτέλ-εξωτερικού / εσωτερικού κ.λπ.,<strong> απλά αναφέρουμε την οφθαλμοφανή πραγματικότητα ότι η χώρα λειτουργεί με βάση μία οικονομική «φεουδαρχία»,</strong> η οποία αποτελεί και τον κύριο λόγο της χρεοκοπίας και της κατάστασης στην οποία βρισκόμαστε.<br /> <br /> <strong>Η Ελλάδα με τις υιοθετούμενες πολιτικές στον ενεργειακό τομέα, αντί να προσελκύει επενδυτές, στην ουσία τους απομακρύνει.</strong> Αυτό είναι κάτι το οποίο μπορεί φυσικά να μην γίνεται αντιληπτό από τον ζαλισμένο λαό ο οποίος το μόνο που ακούει είναι να του μιλάνε για την επερχόμενη «<strong>ενεργειακή άνοιξη</strong>», γίνεται όμως άμεσα κατανοητό από τους πλέον ειδικούς της παγκόσμιας «ενεργειακής αγοράς», οι οποίοι και <strong>μας υποβαθμίζουν δίχως κανέναν δισταγμό</strong>.<br /> Δεν πρόκειται να μπούμε στον πειρασμό να αναφέρουμε ποιες χώρες του… αναπτυσσόμενου κόσμου βρίσκονται σε υψηλότερες θέσεις από την Ελλάδα, αφού επιθυμούμε να αποφύγουμε τον «φτηνό» εντυπωσιασμό. <strong>Θα αναφέρουμε όμως, ότι ΚΑΙ η Κύπρος φαίνεται να έχει υποστεί μεγάλη καθίζηση – μεγαλύτερη από εμάς – αφού από τη θέση 27 για το 2012 βρίσκεται στην θέση 76 το 2013,</strong> με μία όμως διαφορά…<br /> <strong>H Κύπρος βρίσκεται τουλάχιστον πέντε με εφτά χρόνια μπροστά από την Ελλάδα</strong> στον συγκεκριμένο τομέα, ενώ ήδη έχει αρχίσει να βλέπει τα <strong>απτά αποτελέσματα</strong> των κόπων και των πολιτικών που ακολούθησε τα τελευταία δέκα έτη, τη στιγμή που εμείς είμαστε ακόμα κυρίως στα λόγια και τις διακηρύξεις. Φυσικά, αυτό δεν σημαίνει πως τα λάθη δεν πρέπει να διορθώνονται, έτσι ώστε <strong>η «επενδυτική κόπωση» να αντιστραφεί,</strong> ειδικά ενόψει των εξελίξεων που έχουν δρομολογηθεί μέσα από τον <strong>β’ γύρο παραχωρήσεων</strong>.<br /> Πριν λίγες ημέρες αναφερθήκαμε σε <strong>12 έργα στον ενεργειακό τομέα</strong> τα οποία υπάγονται στην διαδικασία <strong>fast track</strong> με στόχο να καταστήσουν τη χώρα μας «<strong>ενεργειακό κόμβο</strong>», σε αυτό που αναφέρουμε ως τον υδάτινο άξονα Μαύρη Θάλασσα-Στενά-Αιγαίο-Ανατολική Μεσόγειος.<br /> <strong>Ακριβώς μία τέτοια διαδικασία χρειαζόμαστε και για τη υπόθεση των δικών μας «κοιτασμάτων» και των δικών μας ερευνών, </strong>διότι τα 12 αυτά έργα συνδέονται κυρίως με τη δημιουργία δικτύου (αγωγών, LNG και συναφούς υποδομής) για τη μεταφορά <strong>ΜΗ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ φυσικού αερίου</strong> στην Ευρώπη. Για τον λόγο αυτό η χώρα με τα έργα αυτά θα καταστεί χώρα «<strong>διαμετακομιστής</strong>» και «<strong>κόμβος</strong>», ΑΛΛΑ <strong>όχι παραγωγός</strong>.<br /> Ο Οίκος Fraser λοιπόν <strong>κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για ό,τι κάνουμε αναφορικά με τις διαδικασίες ερευνών στη χώρα μας</strong> και αυτό που λέει είναι πως με τον τρόπο που διαχειριζόμαστε τα θέματα, οτιδήποτε και να διαθέτουμε, ό,τι και να υπάρχει, δεν θα έρθει <strong>κανένας ΑΞΙΟΠΙΣΤΟΣ επενδυτής</strong> να βάλει τα λεφτά του για να ερευνήσει, να εξορύξει και τελικά να βγάλει κέρδος, άρα κι εμείς μαζί του.<br /> Το να αναφερθούμε στα <strong>πολλά παραδείγματα «αρτηριοσκλήρωσης» του κρατικού μηχανισμού</strong> για τα οποία ο συγκεκριμένος Οίκος μας βγάζει «κίτρινη κάρτα», δεν έχει νόημα, για την ώρα. Ένα μόνο παράδειγμα είναι ενδεικτικό της κατάστασης: Σύμφωνα με τα λεγόμενα των υπευθύνων, <strong>οι συμβάσεις των εταιρειών που θα επενδύσουν στην Ελλάδα για κοιτάσματα θα πρέπει να περάσουν «για λόγους διαφάνειας από την Βουλή»</strong>.<br /> <a href="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2013/01/Parliament_Greece.jpg" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" class="aligncenter size-full wp-image-67228" height="186" src="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2013/01/Parliament_Greece.jpg" title="Parliament_Greece" width="280" /></a><br /> <div style="text-align: center;"> <span style="color: maroon;"><strong>Αναφερόμαστε στο συγκεκριμένο θέμα ακριβώς επειδή εκ πρώτης όψεως μία τέτοια διατύπωση μπορεί να ακούγεται ως λογικοφανής και «δημοκρατική» ειδικά στα αυτιά του κάθε Έλληνα πολίτη. ΟΜΩΣ: Τέτοια διαδικασία ΔΕΝ προβλέπεται σε καμία σοβαρή χώρα του πλανήτη και φυσικά όχι στην Ευρώπη – στην οποία κάποιοι τόσο κόπτονται να μοιάσουμε – για έναν και μόνο λόγο: Τέτοιες συμβάσεις οι οποίες είναι άκρως τεχνικές και πολύπλοκες δεν είναι δυνατόν να γίνονται παιχνίδι πολιτικού εντυπωσιασμού και σπέκουλας.</strong></span></div> Είναι φανταζόμαστε εύκολο να γίνει αντιληπτό, ότι <strong>η εκάστοτε αντιπολίτευση, ειδικά στο ελληνικό πολιτικό περιβάλλον, θα προβάλει τέτοια προσκόμματα, ώστε η διαδικασία να πάρει χρόνια και στο τέλος ο επενδυτής να αποχωρήσει</strong>, αφού καμία εταιρία στον πλανήτη δεν πρόκειται να δεχτεί να θέσει τα οικονομικά της συμφέροντα βορρά στο πολιτικό παιχνίδι (στην κυριολεξία ο όρος…) <strong>κομμάτων και επιτροπών</strong> οι οποίες θα αποτελούνται από άσχετους προς το θέμα και το πεδίο εθνοπατέρες.<br /> Αυτοί, πιθανότατα, το μόνο που θα κάνουν, θα είναι <strong>είτε να φοβούνται να υπογράψουν, είτε θα φροντίσουν να «σκανδαλολογήσουν», είτε να προχωρήσουν σε… ασκήσεις ιδεολογικής γυμναστικής,</strong> για την οποία ο Έλληνας πολίτης απλώς δεν ενδιαφέρεται.<br /> <div style="text-align: center;"> <span style="color: blue;"><strong>Οι εθνοπατέρες όμως, έχουν διακριθεί στο να θέτουν ως απόλυτο στόχο την κατάληψη της εξουσίας και για την επίτευξη του στόχου μπορεί ακόμα και… ο γάιδαρος να πετάει, ενώ όταν καταληφθεί η εξουσία, «ανακαλύπτουν» αιφνιδίως ότι δεν διαθέτει… φτερά και/ή κινητήρες, οπότε περνούν στην απέναντι όχθη, για να ανακαλύψει τις… πτητικές επιδόσεις του γαϊδάρου η αντιπολίτευση.</strong></span></div> Δυστυχώς, το πολιτικό προσωπικό της χώρας με αυτά που κάνει και <strong>κυρίως με αυτά που ΔΕΝ κάνει,</strong> αποδεικνύει την ορθότητα της άποψης, ότι<strong> η Ελλάδα είναι το τελευταίο σοβιετικού τύπου κρατικό μόρφωμα στον πλανήτη</strong> (πλην φυσικά της Βορείου Κορέας η ο οποία βρίσκεται… σε δικό της πλανήτη) κι έτσι συνεχίζει να πορεύεται τη στιγμή που <strong>η υφήλιος κινείται προς μία οικονομική παγκοσμιοποίηση και έναν πολιτικό πολυπολισμό</strong>.<br /> <!-- /metas --> <br /> Ενώ λοιπόν ο κόσμος αλλάζει συνεχώς,<strong> η Ελλάδα εξακολουθεί να χώνει το κεφάλι της άμμο,</strong> χωρίς να αντιλαμβάνεται ότι αυτό που δεν μπορεί η ίδια να δει, <strong>το βλέπει ολοκάθαρα ο κυνηγός της</strong>.<br /> <a href="http://www.defence-point.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Υποβάθμιση Ελλάδας από Fraser στα ενεργειακά: Κι αυτό «success story»;

Η Ελλάδα, παρά τα «θρυλούμενα», βρίσκεται σε κάθετη πτώση αναφορικά με το επενδυτικό ενδιαφέρον στον ενεργειακό τομέα σύμφωνα με τον Οίκο...

Διαβάστε την συνέχεια

Αναστάσιος Λαυρέντζος: Έφτασε η ώρα να απαντηθεί το ερώτημα που τέθηκε το 1204

<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh1IuQagWu83HzIWpdzWb8I9zlu18LbVeT1dmb3_Ndd9DJIb4iilk3QzaARopd2kSA4cGiDxOlJJBPgsu53SZItsHUflqEbjF0m_QiSu4_CbBILHcXo9uHig7Dic1KyM8z1Fyn_aOQUpFpZ/s1600/ca22020b7e6e0837047cea29a1194623_M.jpg" imageanchor="1" peppycount="4" style=""><img border="0" height="148" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh1IuQagWu83HzIWpdzWb8I9zlu18LbVeT1dmb3_Ndd9DJIb4iilk3QzaARopd2kSA4cGiDxOlJJBPgsu53SZItsHUflqEbjF0m_QiSu4_CbBILHcXo9uHig7Dic1KyM8z1Fyn_aOQUpFpZ/s280/ca22020b7e6e0837047cea29a1194623_M.jpg" width="280" /></a><br /> <br /> Το 1204 ήταν ίσως η πιο σημαντική χρονιά για τον ελληνισμό. Ήταν η χρονιά της πρώτης άλωσης της Κωνσταντινούπολης, όταν η πόλη ήταν ακόμη η Νέα Υόρκη του Μεσαίωνα και όχι η σκιά του εαυτού της που έπεσε αργότερα στους Οθωμανούς.Από την άποψη αυτή το 1204 ήταν απείρως πιο σημαντικό από το 1453, αλλά με βάση το ιστορικό ερώτημα που έθεσε, πιο σημαντικό και από το 1821... Σε αυτό το ερώτημα θα αναφερθούμε στη συνέχεια και θα δείξουμε ότι ήλθε η ώρα να απαντηθεί οριστικά σήμερα...<br /> <div class="itemFullText" style="margin: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px;"> <div style="margin-bottom: 1.5em; margin-top: 0.5em; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px;"> Το 1204 η ανικανότητα, αλλά και η ανενδοίαστη βουλιμία ενός πολιτικού συστήματος που θυσίασε καθετί συλλογικό και μακροπρόθεσμο στον βωμό του πρόσκαιρου και του ατομικού, έφερε έξω από τα τείχη της Βασιλεύουσας τις ορδές των σταυροφόρων. Αυτοί δεν είχαν παρά να λεηλατήσουν (με ασύλληπτη βαρβαρότητα για χριστιανούς...) μια πόλη της οποίας τον πλούτο δεν είχαν καν φανταστεί. Θα πετύχαιναν έτσι την πρώτη μεγάλη αποικιακή τους κατάκτηση.</div> <div style="margin-bottom: 1.5em; margin-top: 0.5em; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px;"> Είχαν προηγηθεί 80 χρόνια βυζαντινής παρακμής, εμφυλίων συγκρούσεων και αλληλοϋπονομεύσεων μεταξύ της αυλικής γραφειοκρατίας και της στρατιωτικής αριστοκρατίας, οι οποίες οδήγησαν σε μια ταχύτατη (για τα δεδομένα της εποχής) συρρίκνωση της αυτοκρατορίας. Ελάχιστοι έχουν συνειδητοποιήσει πόσο εύκολα και πόσο γρήγορα χάθηκε την περίοδο αυτή μια τεράστια γεωγραφική έκταση με συμπαγείς ελληνικούς και ελληνόφωνους πληθυσμούς όπως η Μ.Ασία. Κι όμως, τυφλωμένοι από το πάθος τους οι ντόπιοι διεκδικητές της εξουσίας και του πλούτου, δεν δίστασαν να παραδώσουν ακόμη και τα κλειδιά μεγάλων μικρασιατικών πόλεων, προκειμένου να εξασφαλίσουν τη στρατιωτική συνδρομή των Τούρκων φυλάρχων στους εμφύλιους πολέμους τους. Αργότερα θα ερχόταν και η ώρα των σταυροφόρων...</div> <div style="margin-bottom: 1.5em; margin-top: 0.5em; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px;"> Το 1204 είναι σημαντικό και για έναν ακόμη λόγο. Η Βυζαντινή Αυτοκρατορία, συρρικνωμένη σε εδάφη και πληθυσμούς, αλλά κυρίως μέσα από την απόλυτη επικράτηση της ελληνικής γλώσσας στη διοίκηση και στην καθημερινή ζωή, απέβαλλε και τα τελευταία στοιχεία του πολυεθνικού της χαρακτήρα και γινόταν όλο και πιο πολύ ένα μεσαιωνικό ελληνικό κράτος. Μέσα από αυτό το κρατικό μόρφωμα ο ελληνισμός ήταν η απόλυτα κυρίαρχη δύναμη στην Ανατολική Μεσόγειο, κυρίαρχη σε όλα: στην οικονομία, στην πολιτική, στη γλώσσα. Με την άλωση του 1204 επήλθε και τυπικά η καταστροφή της ελληνικής πολιτικής κυριαρχίας σε αυτή την τεράστια γεωγραφική περιοχή. Έκτοτε δημιουργήθηκε ένα πολιτικό κενό που μόνο ξένες δυνάμεις θα διαγκωνίζονταν για να καλύψουν. Αρχικά το πέτυχε η Δύση, η οποία στη φεουδαρχική της έκφανση δεν είχε ούτε τους θεσμούς ούτε την ιστορική ορμή για να διατηρήσει την επιτυχία της. Αργότερα θα ακολουθούσαν οι Οθωμανοί, οι οποίοι θα επέβαλαν για περισσότερους από τέσσερις αιώνες τη δική τους Pax ala Turka.</div> <div style="margin-bottom: 1.5em; margin-top: 0.5em; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px;"> Η επακολουθήσασα παρακμή της τουρκικής ισχύος, αλλά και οι ιστορικές συγκυρίες θα ευόδωναν τις αλυτρωτικές προσδοκίες του ελληνικού λαού τετρακόσια χρόνια μετά, όταν με την επανάσταση του 1821 θα άρχιζε η μεγάλη ιστορική εξόρμηση του νεότερου ελληνισμού. Μια εξόρμηση που θα τερματιζόταν οριστικά και δραματικά έναν αιώνα μετά, το 1922, στα βάθη της Μ. Ασίας.</div> <div style="margin-bottom: 1.5em; margin-top: 0.5em; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px;"> Στα διακόσια χρόνια που κύλησαν από το 1821 έως σήμερα, δόθηκε στον ελληνισμό μια ιστορική ευκαιρία. Να γίνει ένα αυτοδιάθετο ιστορικό υποκείμενο που εν μέρει θα κάλυπτε το πολιτικό κενό που δημιουργήθηκε το 1204. Τελικά ο ελληνισμός δεν τα κατάφερε. Δεν τα κατάφερε σε επίπεδο θεσμών, σε επίπεδο πολιτικών και οικονομικών ηγεσιών, σε επίπεδο συλλογικής πολιτικής ωριμότητας. Είναι αλήθεια βέβαια ότι εξ αρχής του επιβλήθηκε ξένη επιτροπεία. Στη συνέχεια γνώρισε αναρίθμητες δοκιμασίες: βαλκανικοί πόλεμοι, 1ος και 2ος παγκόσμιος πόλεμος, εμφύλιος, μεταναστευτική έξοδος... Γνώρισε όμως και μια πυκνή αλυσίδα εθνικών καταστροφών: από την εκδίωξη του από την Βόρεια και Ανατολική Θράκη, από τη Μ. Ασία και τελικά από την Κωνσταντινούπολη, από την Αλεξάνδρεια, τη Β. Κύπρο και πρόσφατα από την Β. Ήπειρο. Τίποτε από όλα αυτά όμως δεν στάθηκε ικανό να χαλυβδώσει ένα νέο συλλογικό φρόνημα, αυτό που θα οδηγούσε σε μια νέα ελληνική αφήγηση. Και το αποτέλεσμα το ξέρουμε...</div> <div style="margin-bottom: 1.5em; margin-top: 0.5em; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px;"> Σήμερα ο ελληνισμός κείτεται ενδεής σε μια γωνία της ανατολικής Μεσογείου και για μια ακόμη φορά έρχεται αντιμέτωπος με το τραγικό δίλημμα του 1453 που έθεσε το μακρινό 1204: υποταγή στη Δύση – που πλέον έχει τους θεσμούς για να εξαλείψει την «ελληνική ασυνέχεια» – ή δορυφοροποίηση στη νεοοθωμανική Τουρκία; Σε αυτό το δίλημμα ο ελληνισμός προσέρχεται ιδεολογικά απορρυθμισμένος και έχοντας χάσει κάθε δημογραφική ζωντάνια. Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, δέχεται επί πλέον μια μαζική μεταναστευτική εισροή, η οποία αλλάζει άρδην τα κοινωνικά του χαρακτηριστικά.</div> <div style="margin-bottom: 1.5em; margin-top: 0.5em; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px;"> Για την υπέρβαση αυτής της υπαρξιακής αγωνίας απαιτείται μια νέα ηγεσία. Πάνω από όλα όμως απαιτείται ένα νέο όραμα. Ένα όραμα που θα μπορούσε να δώσει ξανά ζωτικότητα στον ελληνισμό. Ίσως όλα αυτά να συνιστούν έναν Ηράκλειο άθλο, τον οποίο αδυνατεί να επιτελέσει η ελληνική κοινωνία. Σε κάθε περίπτωση πάντως κάποιοι πρέπει να δώσουν την έσχατη μάχη για την υπεράσπιση της αξιοπρέπειας μιας ιστορίας και μιας γλώσσας 4.000 ετών...<br /> <a href="http://infognomonpolitics.blogspot.gr/" target="_blank">πηγή</a></div> </div>

Αναστάσιος Λαυρέντζος: Έφτασε η ώρα να απαντηθεί το ερώτημα που τέθηκε το 1204

Το 1204 ήταν ίσως η πιο σημαντική χρονιά για τον ελληνισμό. Ήταν η χρονιά της πρώτης άλωσης της Κωνσταντινούπολης, όταν η πόλη ήταν ακόμ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Τουρκία δίνει 70 δισ. για όπλα έως το 2023!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/proxy/AVvXsEhe-h3mwIaF7jrtZBnwJR71Irv1jbLo8ugoIflF5P-X5cuVDluyM-YG8k9N9dAF93mqAwQh0txtzfyEfUBMmAzTbdJx9LAz4MTnS9lN0aYy-BdvtPxlesF5DAuf8YBv2T4In2_D28mgXth2pSBLBmw_k6EgyaPNWQ4apQTcTYyjeOVHVncx5W6nqg=" imageanchor="1" style=""><img alt="" border="0" class="imagefield imagefield-field_fotografia" height="161" src="http://www.dimokratianews.gr/sites/default/files/f50f098_0.jpg?1402063005" width="280" /></a></div> <br /> <span style="color: blue; font-size: large;">Το (υπερφιλόδοξο) γιγάντιο σχέδιο του Ταγίπ Ερντογάν που μπορεί να κάνει πανίσχυρους τους γείτονες, αλλά ενδεχομένως να προκαλέσει οικονομική κατάρρευση.</span><br /> <br /> <br /> Το εξωφρενικό ποσό των 70 δισ. δολαρίων έχει προγραμματίσει να δαπανήσει η Τουρκία για εξοπλισμούς έως το 2023, έτος που αποτελεί την 100ή επέτειο από την ίδρυση της Τουρκικής Δημοκρατίας, την ίδια περίοδο που η Ελλάδα (βάσει του τελευταίου Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου Δημοσιονομικής Στρατηγικής) δεν αναμένεται να δαπανήσει περισσότερα από 2,828 δισ. ευρώ έως το 2018 και το πολύ άλλα τόσα έως το 2023. <br /> Για την εξαγωγή συμπερασμάτων αναφορικά με τις προφανείς επιδράσεις που τέτοιες ανισορροπίες ισχύος έχουν στις σχέσεις μεταξύ δύο χωρών δεν χρειάζεται να είναι κανείς ειδικός σε θέματα διεθνών σχέσεων ή άμυνας. Χρειάζεται, όμως, να αναφέρει κανείς τα στοιχεία αυτά και όσα αυτά συνεπάγονται, για να σταματήσει επιτέλους το θέατρο που παίζεται στον τομέα της άμυνας της χώρας εδώ και αρκετά χρόνια, με συμμετοχή όλων των αρμόδιων και υπεύθυνων για την προστασία των συμφερόντων και την ασφάλεια της χώρας.<br /> <br /> <strong>Οι συσχετισμοί</strong><br /> <br /> Το περίεργο είναι ότι ακόμη και οι πλέον τολμηροί από αυτούς  ομιλούν ακόμη -και αυτό όσο πιο «σεμνά» γίνεται- για  «κίνδυνο» διαταράξεως του συσχετισμού ισχύος μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, τη στιγμή που έχει επέλθει από ετών πλήρης ανατροπή κάθε έννοιας ισορροπίας (σ.σ.: ο συντάκτης του παρόντος έχει υποστηρίξει από το 2007 ότι η Ελλάδα είχε ήδη εγκαταλείψει την παραδοσιακή πολιτική της «ισοπαλίας» έναντι της Τουρκίας, υπό την έννοια της αντιπαραθέσεως στην τουρκική απειλή μίας, όχι ανάλογης αλλά επαρκούς στρατιωτικής ισχύος, που θα αποτελούσε πράγματι μια αξιόπιστη δύναμη αποτροπής).<br />               <br /> Πριν αναφερθούμε στους εξοπλισμούς των 70 δισ. δολαρίων έως το 2023, θα πρέπει να σημειωθεί ότι στην περίοδο 2002-2012 το συνολικό ύψος των ολοκληρωθέντων και εν εξελίξει  εξοπλιστικών προγραμμάτων της Τουρκίας ανήλθε σε 19,733 δισ. ευρώ, με ισοτιμίες Τ.Λ./ευρώ τον μέσο όρο του έτους 2012 (βλ. βιβλίο Χρ. Μηνάγια για τη Γεωπολιτική Στρατηγική και τη Στρατιωτική Ισχύ της Τουρκίας).  <br /> Την ίδια περίπου περίοδο, με αφετηρία δύο έτη αργότερα, ήτοι στο διάστημα από το 2004 έως το τέλος του 2012, η Τουρκία υπέγραψε 145 (!) συμβόλαια για ισάριθμα εξοπλιστικά προγράμματα, εκ των οποίων οκτώ το 2004, 11 το 2005, 18 το 2006, 20 το 2007, 15 το 2008, 26 το 2009, 11 το 2010, 17 το 2011 και 19 το 2012 (σ.σ.: φαντάζεστε εδώ κανέναν υπουργό να υπογράφει τόσα συμβόλαια τον χρόνο;).<br /> <br /> Για την εκτέλεση των προγραμμάτων, η Τουρκία θα χρειαστεί να δαπανά κατά μέσο όρο περί τα 7 δισ. δολάρια ετησίως, έναντι των 3,5-4 δισ. δολαρίων που, όπως αναφέρεται, δαπανά ετησίως για εξοπλισμούς (σ.σ.: με άλλα λόγια, η Τουρκία δαπανά σήμερα 3,5-4 δισ. δολάρια ετησίως για εξοπλισμούς, που είναι περίπου το ίδιο ποσό με όσα θα δαπανά η Ελλάδα για ολόκληρη την 5ετία 2014-2018). Τα ποσά αυτά είναι τεράστια, ακόμη και για μια χώρα όπως η Τουρκία, το ΑΕΠ της οποίας το 2013 ανήλθε σε 786 δισ. δολάρια (περίπου τριπλάσιο του δικού μας), με αποτέλεσμα να εκφρασθούν αμφιβολίες από επικριτές του προγράμματος ως προς τη δυνατότητα της χώρας αυτής να υλοποιήσει τα υπερφιλόδοξα σχέδιά της.<br /> <br /> <strong>Η διαχείρηση</strong><br /> <br /> Κατά την άποψή μας, εάν υπάρχει δυσκολία, αυτή έγκειται στο γεγονός της ταυτόχρονης χρηματοδοτήσεως και διαχειρίσεως όλων αυτών των προγραμμάτων στο συγκεκριμένο χρονικό πλαίσιο (έως το 2023). Αυτό που παραβλέπουν οι επικριτές των τουρκικών εξοπλισμών είναι το γεγονός ότι το μέγιστο μέρος των εξοπλισμών αυτών θα υλοποιηθεί από την τουρκική αμυντική βιομηχανία, κάτι που θα καταστήσει ευχερέστερη την εκτέλεσή τους, εκ των θετικών αποτελεσμάτων για την οικονομία της χώρας, την απασχόληση και τη συμμετοχή της αμυντικής βιομηχανίας στη διαμόρφωση του ΑΕΠ της χώρας. Σημειώνεται ότι ο ετήσιος κύκλος εργασιών της τουρκικής αμυντικής βιομηχανίας ανήλθε σε 4,8 δισ. δολάρια το 2012 (από 1,8 δισ. το 2006), ότι οι εξαγωγές των προϊόντων της εκτείνονται σε σχεδόν 60 χώρες, με το ύψος τους για το 2012 να έχει ανέλθει σε ένα σύνολο 1.162 δισ. δολαρίων και τελικό στόχο οι εξαγωγές αμυντικών προϊόντων έως το 2025 να ανέλθουν στο 5% των συνολικών εξαγωγών της χώρας.  <br /> Λέτε να είναι ώρα να υποβάλουμε στους Τούρκους εκείνη  την ηλίθια πρόταση που είχαν εκφράσει ορισμένοι για... αμοιβαία μείωση των εξοπλισμών, η οποία ήταν ανάλογης σοβαρότητας με αυτή που υποστήριζαν πρόσφατα κάποιοι της Αριστεράς για εγγύηση των συνόρων μας από την Ε.Ε.;    <br /> <br /> <br /> <strong>Αναλυτικά τα  προγράμματα που προωθούνται</strong><br /> <br /> Το ύψος των εξοπλιστικών προγραμμάτων έως το 2023 έχει ως ακολούθως:<br /> <br /> 16 δισ. δολάρια για την προμήθεια 100 αεροσκαφών F-35.<br /> 10 δισ. δολάρια για την ανάπτυξη τουρκικού μαχητικού αεροσκάφους (TF-X). <br /> 4,5 δισ. για αναβάθμιση των αεροσκαφών F-16.<br /> 4 δισ. δολάρια για νέα υποβρύχια.<br /> 3,5 δισ. δολάρια για μεταφορικά ελικόπτερα.<br /> 3,5 δισ. δολάρια για αντιαεροπορικά και αντιπυραυλικά συστήματα μεγάλου βεληνεκούς.<br /> 3 δισ. δολάρια για επιθετικά ελικόπτερα.<br /> 2,5 δισ. δολάρια για την ανάπτυξη ενός τουρκικής σχεδιάσεως άρματος μάχης (Altay).<br /> 2,5 δισ. δολάρια για κορβέτες MILGEM (εθνικό πλοίο).<br /> 2,4 δισ. δολάρια για ιπτάμενα συστήματα εγκαίρου προειδοποιήσεως και ελέγχου.<br /> 1,5 δισ. για την εγχώρια ανάπτυξη ελικοπτέρων.<br /> 1,5 δισ. δολάρια για μεταφορικά αεροσκάφη Α-400Μ.<br /> 1 δισ. δολάρια για τουρκικής κατασκευής δορυφόρους.<br /> 1 δισ. δολάρια για κατασκευή κέντρου εκτοξεύσεως δορυφόρων.<br /> 1 δισ. δολάρια  για την κατασκευή ενός μικρού «αεροπλανοφόρου» (14.000-15.000 τόνων) της Τουρκίας.<br /> 1 δισ. δολάρια για την εγχώρια ανάπτυξη φρεγατών.<br /> 1 δισ.  δολάρια για νέα τεθωρακισμένα οχήματα.<br /> 1 δισ. δολάρια  για συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου.<br /> 1 δισ. δολάρια για μη επανδρωμένα εναέρια οχήματα και ηλεκτροοπτικά συστήματα.<br /> 750.000.000 δολάρια για το τουρκικής αναπτύξεως αεροσκάφος βασικής εκπαιδεύσεως (Hurkus).<br /> Tο σύνολο των παραπάνω προγραμμάτων ανέρχεται σε 62,65 δισ. δολάρια, χωρίς να υπολογίζονται σε αυτά μια σειρά μικρότερων εξοπλιστικών προγραμμάτων, όπως τα νέα τουρκικής σχεδιάσεως πολεμικά τυφέκια, και πολλών άλλων ανάλογων ή μικρότερων προγραμμάτων, το κόστος των οποίων εκτιμάται ότι θα ανέλθει συνολικώς σε περίπου 70 δισ. δολάρια.<br /> <br /> Μάνος Ηλιάδης<br /> <a href="http://www.dimokratianews.gr/" target="_blank">πηγή</a> <!-- Blogger automated replacement: "https://images-blogger-opensocial.googleusercontent.com/gadgets/proxy?url=http%3A%2F%2Fwww.dimokratianews.gr%2Fsites%2Fdefault%2Ffiles%2Ff50f098_0.jpg%3F1402063005&container=blogger&gadget=a&rewriteMime=image%2F*" with "https://blogger.googleusercontent.com/img/proxy/AVvXsEhe-h3mwIaF7jrtZBnwJR71Irv1jbLo8ugoIflF5P-X5cuVDluyM-YG8k9N9dAF93mqAwQh0txtzfyEfUBMmAzTbdJx9LAz4MTnS9lN0aYy-BdvtPxlesF5DAuf8YBv2T4In2_D28mgXth2pSBLBmw_k6EgyaPNWQ4apQTcTYyjeOVHVncx5W6nqg=" -->

Η Τουρκία δίνει 70 δισ. για όπλα έως το 2023!

Το (υπερφιλόδοξο) γιγάντιο σχέδιο του Ταγίπ Ερντογάν που μπορεί να κάνει πανίσχυρους τους γείτονες, αλλά ενδεχομένως να προκαλέσει οικονο...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκία: Έκανε πίσω ο Ερντογάν για την Αγία Σοφία;

<a href="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2014/06/Erdogan.jpg"><img alt="" class="alignleft size-medium wp-image-104146" height="151" src="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2014/06/Erdogan-300x168.jpg" title="Erdogan" width="280" /></a><br /> <br /> <strong>Η ισχυρή αντίδραση που προκλήθηκε διεθνώς μετά τη διαρροή των φιλοδοξιών των ισλαμιστών της Τουρκίας για τη μετατροπή του ιερού συμβόλου της Ορθοδοξίας, της Αγίας Σοφίας στην Κωνσταντινούπολη, σε τζαμί, φαίνεται πως έχει οδηγήσει τον Ερντογάν να αναθεωρήσει τη στάση του.</strong><br /> Με δήλωσή του ο πρωθυπουργός Ερντογάν έδωσε <strong>ενδιαφέρουσα απάντηση</strong> σε όσους τον καλούσαν να μετατρέψει τον ναό (μουσείο σήμερα) της Αγίας Σοφίας σε τζαμί κατά την διάρκεια των εγκαινίων του τζαμιού στο Ορτάκιοϊ: «<strong>Πρώτα να γεμίσουμε το Σουλταναχμέτ που είναι δίπλα και μετά βλέπουμε</strong>»…<br /> <!-- /metas --> <br /> Ίσως όμως η απάντηση του Τούρκου πρωθυπουργού να ήταν <strong>λιγότερο σαφής και πιο διπλωματική</strong> απ’ ότι φαίνεται σε μια πρώτη ανάγνωση. Τουρκικά μέσα ενημέρωσης χαρακτηρίζουν και αυτά την απάντηση ως «διπλωματική», καθώς <strong>παρόμοια απάντηση είχε δώσει και πέρσι τον Μάιο κατά τη σύνοδο του κόμματός του,</strong> όταν είχε τεθεί το θέμα από βουλευτές του AKP.<br /> <a href="http://www.defence-point.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Τουρκία: Έκανε πίσω ο Ερντογάν για την Αγία Σοφία;

Η ισχυρή αντίδραση που προκλήθηκε διεθνώς μετά τη διαρροή των φιλοδοξιών των ισλαμιστών της Τουρκίας για τη μετατροπή του ιερού συμβόλου τ...

Διαβάστε την συνέχεια

Εκλογικά και γεωπολιτικά παίγνια στη Θράκη

<img alt="Image" height="148" src="http://www.onalert.gr/image/?w=630&src=/files/Image/ONALERTPHOTOS/THRAKI/erdogan_thraki.jpg" width="280" /> <br /> <br /> του <strong>Σταύρου Λυγερού</strong>*<br /> <br /> Τα αποτελέσματα των ευρωεκλογών έστεψαν με επιτυχία τη μεγαλύτερη προσπάθεια της Άγκυρας να συσπειρώσει εκλογικά και να ελέγξει πολιτικά τη μουσουλμανική μειονότητα. Η συντριπτική πλειονότητα των μουσουλμανικών ψήφων κατευθύνθηκε στο τουρκόφρονο Κόμμα Ισότητας Ειρήνης και Φιλίας (ΚΙΕΦ). Το πανελλαδικό ποσοστό του είναι 0,75% (42.627 ψήφους), αλλά κατέκτησε την πρώτη θέση στους νομούς Ροδόπης (42%) και Ξάνθης (26%).<br /> <br /> Σύμφωνα με υπολογισμούς στις αγροτικές περιοχές οι μουσουλμάνοι ψήφισαν περίπου 95% στη Ροδόπη, ενώ το αντίστοιχο ποσοστό στις αστικές περιοχές είναι χαμηλότερο (περίπου 65%). Τα αντίστοιχα ποσοστά στην Ξάνθη είναι σημαντικά μικρότερα. Όσον αφορά τους μουσουλμάνους Ρομά υπολογίζεται ότι μόνο ένας στους τέσσερις ψήφισε το τουρκόφρονο κόμμα. Το ΚΙΕΦ απέτυχε πλήρως να διεισδύσει στους μουσουλμάνους της Δωδεκανήσου και σε μειονοτικούς που έχουν μετοικήσει σε άλλες περιοχές.<br /> <br /> Στόχος της Άγκυρας ήταν να κάνει επίδειξη δύναμης και να εγγράψει υποθήκες. Το μέγεθος της μειονότητας δεν επιτρέπει την υπέρβαση του ορίου του 3% για την είσοδο στη Βουλή αυτόνομου μουσουλμανικού συνδυασμού. Γι’ αυτό και η έμφαση δίνεται στη μεγιστοποίηση των ανταλλαγμάτων που μπορεί να αποσπάσει ο ελεγχόμενος από το τουρκικό προξενείο σκληρός πυρήνας της μειονότητας, παζαρεύοντας τις μουσουλμανικές ψήφους με τα ελληνικά κόμματα στις επόμενες εθνικές.<br /> <br /> Στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2010 οι αυτόνομοι μειονοτικοί συνδυασμοί στους δήμους Ξάνθης και Κομοτηνής είχαν αποτύχει να συσπειρώσουν τις μουσουλμανικές ψήφους. Είχε καταστεί σαφές ότι λόγω των ευκαιριών εκλογής, αλλά και των τοπικών και προσωπικών αντιθέσεων, η συσπείρωση της μειονότητας σ’ αυτού του είδους τις εκλογικές αναμετρήσεις ήταν πρακτικά αδύνατη. Γι’ αυτό και η Άγκυρα επέλεξε να κάνει επίδειξη δύναμης στις ευρωεκλογές.<br /> <br /> Για τον σκοπό αυτό κατέβασαν από το ράφι το κόμμα που είχε ιδρύσει ο μακαρίτης αυτονομιστής Σαδίκ και το έριξαν στη μάχη με σύνθημα «όλοι μαζί είμαστε πιο δυνατοί». Λόγω των πιέσεων που τος ασκήθηκαν, αλλά και επειδή δεν είχαν ελπίδες εκλογής, μουσουλμάνοι πολιτευτές και άλλοι παράγοντες της μειονότητας αρνήθηκαν τη συμμετοχή τους στα ευρωψηφοδέλτια των ελληνικών κομμάτων, στα οποία ανήκουν! Κι όχι μόνο αυτό. Όλοι σχεδόν πήγαν στα γραφεία του τουρκόφρονου ΚΙΕΦ για να δηλώσουν ότι το στηρίζουν στις ευρωεκλογές.<br /> <br /> Το έμμεσο πλην σαφές μήνυμά τους ήταν ότι όλες οι μουσουλμανικές ψήφοι πρέπει να κατευθυνθούν στο μειονοτικό κόμμα. Το ίδιο μήνυμα έστειλε η ενεργός συμμετοχή του Τούρκου προξένου στην προεκλογική εκστρατεία του ΚΙΕΦ, καθώς και η προβολή του από την τουρκική τηλεόραση. Το μεγαλύτερο μέρος της προεκλογικής εκστρατείας, όμως, έγινε στα τζαμιά.<br /> <br /> Τη στοίχιση πίσω από τις επιταγές του τουρκικού προξενείου έσπασε η συμμετοχή της Ρομά ακτιβίστριας Σαμπιχά στο ευρωψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ. Γι’ αυτό και αμέσως εκδηλώθηκε λυσσασμένη αντίδραση όχι μόνο από τον βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ στην Ξάνθη Ζεϊμπέκ, αλλά και συνολικά από τη νομαρχιακή επιτροπή, η οποία έχει συνηθίσει να ασκεί τοπική πολιτική και να δίνει εκλογικές μάχες, λαμβάνοντας καθοριστικά υπόψη τις επιθυμίες του τουρκικού προξενείου.<br /> <br /> Η συνέχεια είναι γνωστή. Αν και η Κεντρική Επιτροπή είχε εγκρίνει με ευρεία πλειοψηφία την υποψηφιότητα της Σαμπιχά, η Κουμουνδούρου όχι μόνο την έκοψε, αλλά και την αντιμετώπισε με ανθρωποφαγικό τρόπο. Η αυτοκριτική του Τσίπρα στην τηλεοπτική συνέντευξή του στον Άλφα ήταν ένα παρήγορο σημάδι, το οποίο, όμως, δεν είχε πρακτική αξία. Ο Χριστόπουλος, που δημοσίως δήλωσε ότι εργάσθηκε για να κοπεί η Σαμπιχά και που χαρακτήρισε τη μουσουλμανική μειονότητα «ένα ενιαίο συμπαγές πράμα» παρέμεινε στο ψηφοδέλτιο, επιβεβαιώνοντας την ισχύ της εθνομηδενιστικής πτέρυγας. Ας σημειωθεί ότι η νομαρχιακή επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ, που είχε χαλάσει τον κόσμο για την υποψηφιότητα της Σαμπιχά, είχε προτείνει ενθέρμως την υποψηφιότητα (για το περιφερειακό συμβούλιο) του δεδηλωμένου Τούρκου εθνικιστή Κουρτ, ο οποίος υπερηφανεύεται για τις σχέσεις του με τον αρχηγό των Γκρίζων Λύκων.<br /> <br /> Οι προσδοκίες της Κουμουνδούρου ότι με τη θυσία της Σαμπιχά ο ΣΥΡΙΖΑ θα διατηρούσε τα ποσοστά του στη μειονότητα και στις ευρωεκλογές διαψεύσθηκαν. Τα ποσοστά του στη Ροδόπη και στην Ξάνθη καταβαραθρώθηκαν όταν πανελλαδικά κατάκτησε την πρωτιά. Η μαζική μετακίνηση στο τουρκόφρονο ΚΙΕΦ απέδειξε ότι η εκλογική επιρροή του ΣΥΡΙΖΑ στους μουσουλμάνους ήταν δοτή και καθόλου παγιωμένη.<br /> <br /> Η υπόθεση Σαμπιχά λειτούργησε σαν καταλύτης για να τεθούν ευρύτερα ερωτήματα σχετικά με τον τρόπο που η Κουμουνδούρου αντιλαμβάνεται το εθνικό συμφέρον και βεβαίως για την ικανότητά της να χειρισθεί τα εθνικά θέματα. Όταν ο ΣΥΡΙΖΑ είχε ποσοστό της τάξεως του 4% δεν είχαν μεγάλη σημασία τα όσα έλεγαν στελέχη του. Τώρα, όμως, που ζητάει από τους Έλληνες να του εμπιστευθούν τη διακυβέρνηση, οι εθνομηδενιστικές αντιλήψεις κόστισαν πολύ και σε ψήφους και σε πολιτική εμπιστοσύνη. Μια ματιά στα εκλογικά ποσοστά του ΣΥΡΙΖΑ στη Μακεδονία και στον χριστιανικό πληθυσμό της Θράκης το αποδεικνύει.<br /> <br /> Στη Θράκη, όμως, δεν παίζεται μόνο ένα παιχνίδι κομματικής αριθμητικής. Παίζεται και ένα επικίνδυνο για τα εθνικά συμφέροντα παιχνίδι. Το καταδεικνύει η δήλωση Ερντογάν στα τέλη του 2013: «Η Θράκη είναι η ζωντανή ιστορία της Τουρκίας και η εκπρόσωπος του ιστορικού παρελθόντος της στην Ευρώπη». Οι Τούρκοι επιδιώκουν να μετατρέψουν τη μουσουλμανική μειονότητα σε γεωπολιτικό έρεισμα με στόχο την έμμεση πλην σαφή αποσταθεροποίηση της ελληνικής κυριαρχίας στην περιοχή.<br /> Η ρητορική αυτή δεν είναι σκόρπιες κουβέντες. Είναι οργανική συνιστώσα της νεοοθωμανικής στρατηγικής. Πίσω από τον κομψό όρο "στρατηγικό βάθος" κρύβεται η επιδίωξη της Τουρκίας να αναδειχθεί σε κέντρο και ηγεμόνα του μεταοθωμανικού χώρου. Οι Ερντογάν και Νταβούτογλου πραγματοποιούν κάθε χρόνο πολλές επισκέψεις, υφαίνοντας ένα δίκτυο σχέσεων και θεσμών συνεργασίας στη Μέση Ανατολή, στα Βαλκάνια και στον Καύκασο.<br /> <br /> Τον Οκτώβριο 2009, μιλώντας στο Σεράγεβο, ο Νταβούτογλου είχε πει ότι τα Βαλκάνια κατά την περίοδο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας ήταν «πρότυπο συνεργασίας σ’ όλους τους τομείς… Επιθυμούμε μια νέα Βαλκανική, που θα θεμελιώνεται στις πολιτικές αξίες, στην οικονομική αλληλεξάρτηση, στη συνεργασία και στην πολιτιστική αρμονία. Όλα αυτά εξασφαλίζονταν στα οθωμανικά Βαλκάνια... Εμείς θα αναβιώσουμε την εποχή αυτή. Τα οθωμανικά Βαλκάνια ήταν μια επιτυχημένη ιστορία και τώρα πρέπει να αναγεννηθούν».<br /> <br /> Ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών δεν είναι αφελής για να οραματίζεται την αναγέννηση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Προσπαθεί να οικοδομήσει ένα περιφερειακό σύστημα, στο κέντρο του οποίου και σε ρόλο ηγεμόνα θα είναι η Τουρκία. Για να προωθήσει αυτήν τη στρατηγική εξιδανικεύει την Οθωμανική Αυτοκρατορία και την παρουσιάζει σαν καθοριστικό και ρυθμιστικό παράγοντα της ιστορικής εξέλιξης της ευρύτερης περιοχής. Στην πραγματικότητα επενδύει με ιδεολογικό-ιστορικό περίβλημα γεωπολιτικούς στόχους. <br /> <br /> Η νεοθωμανική διπλωματία με τίτλο «μηδενικά προβλήματα με τους γείτονες» ήταν ένα όχημα για προβολή ήπιας ισχύος, για διαπραγματεύσεις από πλεονεκτική θέση και τελικώς για διευθετήσεις οι οποίες θα επέτρεπαν στην Τουρκία να αναδειχθεί σε ηγεμόνα στον μεταοθωμανικό χώρο. Η διπλωματία αυτή τελικώς έχει βαλτώσει. Η Άγκυρα δεν απέτυχε μόνο να κλείσει παραδοσιακά μέτωπα της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής και να διαμορφώσει όρους ηγεμονίας στην περιοχή. Έχει και βαθιά εμπλακεί στις τοπικές αντιθέσεις όχι ως επιδιαιτητής, όπως επιθυμούσε, αλλά ως μέρος του προβλήματος.<br /> <a href="http://www.onalert.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Εκλογικά και γεωπολιτικά παίγνια στη Θράκη

του Σταύρου Λυγερού * Τα αποτελέσματα των ευρωεκλογών έστεψαν με επιτυχία τη μεγαλύτερη προσπάθεια της Άγκυρας να συσπειρώσει εκλογικά ...

Διαβάστε την συνέχεια

'Παιχνίδι' με την Στρατιά του Αιγαίου κάνει η Τουρκία

<img alt="Image" height="148" src="http://www.onalert.gr/image/?w=630&src=/files/Image/ONALERTPHOTOS/TOYRKIA/ARMY/turkish_generals.jpg" width="280" /> <br /> <br /> Επιμέλεια : <strong>Λ. ΛΙΓΟΥΡΙΩΤΗΣ </strong><br /> Επανέρχεται - δια της οδού της Τουρκικής Βουλής - το θέμα της κατάργησης του Αρχηγείου της Στρατιάς του Αιγαίου στο πλαίσιο της συζητούμενης από ετών  περαιτέρω αναδιοργάνωσης των Ενόπλων Δυνάμεων της Τουρκίας.<br /> Ο βουλευτής Κωνσταντινούπολης του κόμματος της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης CHP, κ. Ουμούτ Οράν με επερώτηση που κατέθεσε στη Βουλή για να δοθεί απάντηση από τον Υπουργό Άμυνας, κ. Ισμέτ Γιλμάζ, ζήτησε διευκρινήσεις για τους ισχυρισμούς που έχουν δεί το φως της δημοσιότητας ότι θα κλείσει το Αρχηγείο της Στρατιάς Αιγαίου και ότι το Αρχηγείο της Στρατοχωροφυλακής θα υπαχθεί στο Υπουργείο Εσωτερικών.<br /> H ερώτηση - με την οποία συγκεκριμένα ο κ. Οράν  ρωτάει αν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα, η πληροφορία ότι θα διαλυθεί το αρχηγείο της στρατιάς Αιγαίου- έκανε αίσθηση  και η έκδοση Σμύρνης της Zaman την προβάλει με τον τίτλο «Θα κλείσει το αρχηγείο της Στρατιάς Αιγαίου;» <br /> <br /> <strong>Το σχέδιο την Νέας Δομής</strong><br /> <br /> Να σημειωθεί ότι η τελευταία σχετική αναφορά στον τύπο ήταν στο τέλος Απριλίου όταν είχε γραφεί πως σύμφωνα με τουρκικές πηγές, ο Τουρκος πρόεδρος Abdullah Gül ενημερώθηκε κατά τη τότε συνεδρίαση του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας  για την προωθούμενη -από την κλιμακωτά προωθούμενη το 2006-αναδιοργάνωση των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων που μεταξύ άλλων στην τρέχουσα φάση  προβλέπει :<br /> α) την ενοποίηση των Διοικήσεων Χερσαίων, Ναυτικών και Αμφίβιων Δυνάμεων υπό το τουρκικό Γενικό Επιτελείο,<br />  β) την ανασυγκρότηση των 4 Στρατιών σε 2 (συγχώνευση της 1ης Στρατιάς και της Στρατιάς Αιγαίου σε μία «Δυτική Στρατιά» με έδρα την Κωνσταντινούπολη και της 2ης και 3ης Στρατιάς σε «Ανατολική Στρατιά» με έδρα τη Μαλάτεια) και<br />  γ) τη μετεξέλιξη τμήματος της Χωροφυλακής σε Συνοριοφυλακή.<br /> <br /> Θέμα είχε εγερθεί και το 2011 όταν ο αντιπρόεδρος του τουρκικού κυβερνώντος κόμματος ΑΚΡ  κ. Χουσεΐν Τσελίκ, φέρεται να είχε πει σύμφωνα με δημοσίευμα της τουρκικής εφημερίδας "Ραντικάλ", ότι συζητείται,μεταξύ άλλων, η κατάργηση της "Στρατιάς του Αιγαίου"- που όμως το διέψευσε.<br /> <br /> <strong>Τι είχε γράψει  η "Ραντικάλ" το 2011</strong><br /> <br /> Τότε λοιπόν  ο κ.Τσελίκ φέρεται να είχε πει ότι "η δομή των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων έχει στηριχθεί στον ψυχρό πόλεμο" και ότι "ενώ οι άλλες ΝΑΤΟϊκές χώρες έχουν πραγματοποιήσει αλλαγές, η Τουρκία δεν μπόρεσε να κάνει το ίδιο".Η εφημερίδα έγραψε  για τη δέσμη 15 σημείων του κυβερνώντος κόμματος για να προχωρήσει η απο-στρατιωτικοποίηση της τουρκικής πολιτικής σκηνής, με σημαντικότερα την υπαγωγή του Γενικού Επιτελείου στο υπουργείο Άμυνα, την κατάργηση του άρθρου 35 του εσωτερικού κανονισμού των ενόπλων δυνάμεων ,το οποίο ορίζει ως καθήκον του στρατού την προστασία του καθεστώτος, τη μετάβαση σε καθεστώς μισθοφόρων στο στρατό, τη μείωση της θητείας, τη διαφάνεια στις στρατιωτικές δαπάνες, το θέμα με τις Στρατιές, τις αλλαγές στον τρόπο εκπαίδευσης στις στρατιωτικές σχολές, την κατάργηση των στρατιωτικών παρελάσεων στις εθνικές επετείους, την κατάργηση του μαθήματος Εθνικής Ασφάλειας στα σχολεία, την αναθεώρηση ύπαρξης και λειτουργίας του Ιδρύματος Aλληλοβοηθείας Στρατού ( OYAK), την εφαρμογή της αρχής VET (Αποτελεσματικότητα, Αποδοτικότητα και Λιτότητα) στις Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις.κ. ά.<br /> <br /> Η "Ραντικάλ" πρόβαλε  τις δηλώσεις Τσελίκ με κύριο πρωτοσέλιδο θέμα με τον τίτλο "Πολιτικός άνεμος στο Αιγαίο" και τον υπότιτλο "Ο Τσελίκ ανακοίνωσε στη "Ραντικάλ": Δεν υπάρχει πλέον ανάγκη για τη Στρατιά Αιγαίου". .<br /> <strong><br /> << Προσωπικές απόψεις>>...</strong><br /> Ωστόσο ο ίδιος ο κ. Τσελίκ  διέψευσε το δημοσίευμα, τονίζοντας ότι στις δηλώσεις του προς την εφημερίδα δεν ανέφερε κάτι περί "κατάργησης της Στρατιάς Αιγαίου" και ότι αυτό "ήταν σχόλιο της εφημερίδας επί ενός σημείου της δέσμης που έχει επεξεργαστεί ο ίδιος, σχετικά με τις αλλαγές στις ένοπλες δυνάμεις" και συγκεκριμένα το σημείο εκείνο το οποίο αναφέρει ότι "πρέπει να επανεξεταστεί το πόσες στρατιές θα έχουν οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις και το πού ακριβώς θα βρίσκονται αυτές".Καί σημείωσε ότι ήταν προσωπικές απόψεις. όπως και ότι "όλα αυτά τα ζητήματα είναι πάγια θέματα που συζητούνται στο πλαίσιο του εκδημοκρατισμού της Τουρκίας'' και ως . βουλευτής τα θέτει υπό συζήτηση .Πάντως αν δει κανείς σήμερα μια σειρά κινήσεων μπορεί να πεί  ότι η δέσμη αυτή αποτελούσε πράγματι κυβερνητική ατζέντα...<br /> Λίγο αργότερα και ο Αρχηγός ΓΕΕΘΑ της Τουρκίας στρατηγός Οζέλ, ανέφερε ότι δεν σχεδιάζεται, στη φάση αυτή, η κατάργηση της Στρατιάς Αιγαίου (Δ΄ Στρατιά) και  τόνισε ότι "οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις επανεξετάζουν συνεχώς τη δομή τους, με βάση τις παγκόσμιες και περιφερειακές ανάγκες ασφάλειας, την τεχνολογική εξέλιξη και τις αλλαγές στις απειλές. Υπό την έννοια αυτή, οι αναγκαίες ρυθμίσεις εντάσσονται στο βραχυπρόθεσμο, μεσοπρόθεσμο και μακροπρόθεσμο σχεδιασμό"...<br /> <strong><br /> <br /> Η "επιθετική στρατιά"</strong><br /> Η Στρατιά του Αιγαίου δημιουργήθηκε το 1974-75 μετά το τέλος των επιχειρήσεων των τουρκικών στρατευμάτων στην Κύπρο. Μετά το τέλος του Αττίλα, η Τουρκία άρχισε να συγκεντρώνει τις πρώτες μονάδες στην περιοχή, που θα αποτελούσαν τον πυρήνα της Στρατιάς. Και πράγματι, στις 2 Μαΐου του 1975 ιδρύθηκε και επίσημα η νέο Στρατιά του Αιγαίου (Ege Ordusu, πρώην 4η Στρατιά) με έδρα τη Σμύρνη ως Μείζων Επιχειρησιακός Σχηματισμός του Τουρκικού Στρατού με Ζώνη Ευθύνης τα παράλια της Μικράς Ασίας. Υπάγονταν απ' ευθείας στο Γενικό Επιτελείο του Τουρκικού Στρατού,ενώ ανέλαβε  ταυτόχρονα και τη διοίκηση των κατοχικών στρατευμάτων που εισέβαλαν παράνομα στην Κύπρο  ένα χρόνο νωρίτερα. Πρώτος διοικητής της Στρατιάς Αιγαίου ανέλαβε ο αντιστράτηγος Kenan Evren που ηγήθηκε του στρατιωτικού πραξικοπήματος της 12ης Σεπτεμβρίου 1980.<br /> <br /> Η επιχειρηματολογία που επικαλέστηκε η Αγκυρα ήταν ''νομική'' διότι,λέει η Ελλάδα προχώρησε σε στρατικοποίηση των νησιών του Αν. Αιγαίου.<br /> <strong><br /> Τι έδειξε η Efes 2014</strong><br /> Η Στρατιά του Αιγαίου ήταν από τη αρχή της ίδρυσής της σταθερά προσανατολισμένη προς τα νησιά του Αιγαίου, ενώ τα τελευταία χρόνια έχει ενισχυθεί σημαντικά με πολύ μεγάλο αριθμό αποβατικών σκαφών, γεγονός που αποδεικνύει και τον επιθετικό της χαρακτήρα. Έχει ,εκτός από τον Αττίλα,πολλές μηχανοκίνητες Ταξιαρχίες Πεζικού και Πυροβολικού, μια ταξιαρχία κομάντος του ναυτικού με έδρα τη Φώκαια και τη Σμύρνη, ενώ υποστηρίζεται από το 3ο Σύνταγμα Αεροπορίας Στρατού που εδρεύει στην Σμύρνης.Σε περίοδο επιχειρήσεων αναλαμβάνει τη διοίκηση της Tαξιαρχίας Αμφίβιων Δυνάμεων  που εδρεύει μαζί με τη Διοίκηση Αποβατικών Πλοίων στο ναύσταθμο Φώκαιας. Πληροφορίες αναφέρουν ότι η Στρατιά Αιγαίου έχει ήδη συγκροτήσει από τον καιρό της ειρήνης τη Διοίκηση Συγκροτήματος Ειδικής Αποστολής Αιγαίου με κύρια αποστολή τη διεξαγωγή αποβατικών επιχειρήσεων εναντίον των νησιών του Αιγαίου- κάτι που φαίνεται και από την ανάλυση των ασκήσεων όπως πχ της Efes, όπως ήδη έγραψε το OnAlert.<br /> <strong><br /> Απλή συγχώνευση...</strong><br /> Kλείνοντας να υπενθυμίσουμε ότι και τωρα δεν μιλάνε - αν μιλάνε...- για <<λουκέτο>> της Στρατιάς του Αιγαίου αλλά για  συγχώνευσή της με την - πανίσχυρη - 1η Στρατιά δημιουργώντας  την λεγόμενη «Δυτική Στρατιά» με έδρα την Κωνσταντινούπολη ...<br /> <a href="http://www.onalert.gr/">πηγή</a>

'Παιχνίδι' με την Στρατιά του Αιγαίου κάνει η Τουρκία

Επιμέλεια : Λ. ΛΙΓΟΥΡΙΩΤΗΣ  Επανέρχεται - δια της οδού της Τουρκικής Βουλής - το θέμα της κατάργησης του Αρχηγείου της Στρατιάς του ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο αρχηγός της τουρκικής ΜΙΤ προορίζεται για υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας!

<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhzzsVfu8Bb3irtN7Bnm7g4sWt6NQFc1WsZaQHjEnpq1MfYBKTwGy8rh1-H9gUjBz759JhxoE_wuqQNojBVCtL3VZfZpNiGyIF0QybGPpmlYyn6MQdL22xGBjccbPPPiyyjGhHx9O8gUKI/s1600/wpid-20140606125014.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" height="186" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhzzsVfu8Bb3irtN7Bnm7g4sWt6NQFc1WsZaQHjEnpq1MfYBKTwGy8rh1-H9gUjBz759JhxoE_wuqQNojBVCtL3VZfZpNiGyIF0QybGPpmlYyn6MQdL22xGBjccbPPPiyyjGhHx9O8gUKI/s280/wpid-20140606125014.jpg" width="280" /></a><br /> <br /> <div> <span style="font-family: Georgia,"Times New Roman",serif; font-size: large;">Με τον πλέον επίσημο τρόπο η Τουρκία μετατρέπεται σε κράτος των μυστικών υπηρεσιών (και σίγουρα όχι μόνο της Τουρκίας)</span></div> <div> <br /></div> <div> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><b>Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης </b></span></div> <div> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><b>Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος</b></span></div> <div> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Ο Hakan Fıdan, αρχηγός της μεγαλύτερης τουρκικής μυστικής υπηρεσίας, της ΜΙΤ, ένα από τα πιο έμπιστα πρόσωπα του σημερινού Τούρκου πρωθυπουργού, Ταΐπ Ερντογάν, προορίζεται, σύμφωνα με αποκλειστικές δημοσιογραφικές πληροφορίες από την Άγκυρα, να αναλάβει μετά τις προεδρικές εκλογές του ερχόμενου Αυγούστου και την μεταπήδηση του Ερντογάν στην προεδρία το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών. </span><br /> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Σίγουρα ο δικός μας ΥΠΕΞ θα «χαρεί» πάρα πολύ όταν θα έχει ένα συνομιλητή σαν τον σημερινό αρχηγό της ΜΙΤ, που το όνομα το έχει συνδεθεί με τις πιο «σκοτεινές» υποθέσεις της Τουρκίας, όπως το…<span id="more-393479"></span> γνωστό σκάνδαλο των μυστικών διασυνδέσεων με το Ιράν στο οποίο ενεπλάκη ο ίδιος ο γιος του Ερντογάν, ο Bılal Erdoğan.</span><br /> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Όπως αναφέρεται ο Ερντογάν, αν και ακόμα δεν έχει πάρει τη οριστική του απόφαση, θα είναι ο κύριος υποψήφιος στις προεδρικές εκλογές του ερχόμενου Αυγούστου, εκλογές που θα κρίνουν σε μεγάλο μέρος τα επόμενα βήματα και τις κατευθύνσεις της Τουρκίας σε ένα φοβερά εύφλεκτο εσωτερικό και εξωτερικό περιβάλλον και με την τουρκική προκλητικότητα εναντίον της χώρας μας να αυξάνεται συνεχώς. </span><br /> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Το στενό οικογενειακό περιβάλλον του Ερντογάν έχει εκδηλώσει κάποιες αντιρρήσεις στην πρόθεση του Τούρκου πρωθυπουργού να μεταπηδήσει την προεδρία, μια κίνηση που θα επιβεβαιώσει τις φιλοδοξίες του Ερντογάν, ενώ και κάποιοι κομματικοί κύκλοι έχουν εκφράσει κάποιες ενστάσεις κυρίως στο θέμα της αντικατάστασης του Ερντογάν στην ηγεσία του κόμματος και στην πρωθυπουργία. </span><br /> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Οι πιο πιθανές εξελίξεις που αναμένονται μετά την επικείμενη νίκη του Ερντογάν στις προεδρικές εκλογές του ερχόμενου Αυγούστου, καθώς μέχρι σήμερα δεν έχει εμφανιστεί κάποιος ικανός αντίπαλος να του ανακόψει τον δρόμο, είναι να μεταπηδήσει στην πρωθυπουργία της χώρας ο σημερινός υπουργός Εξωτερικών, γνωστός νεοοθωμανιστής, Αχμέτ Νταβούτολγου. </span><br /> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Με την μεταπήδηση όμως του Νταβούτογλου στην πρωθυπουργία, εξέλιξη που θα σημάνει την περαιτέρω προώθηση της νεοοθωμανικής επεκτατικότητας της Τουρκίας κυρίως σε βάρος τη χώρας μας, δημιουργείται ένα κενό στο κρίσιμο υπουργείο Εξωτερικών. </span><br /> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Γι αυτή την θέση λοιπόν, όπως αποκαλύπτει και ο Abdulkadir Selvi, βασικός αρθρογράφος της τουρκικής εφημερίδας, Yeni Şafak, (εφημερίδα που εκφράζει τις απόψεις του Ερντογάν), προορίζεται ο μέχρι σήμερα αρχηγός της ΜΙΤ, ο Hakan Fıdan, ο οποίος, όπως αναφέραμε και παραπάνω είναι από τα ποιο έμπιστα πρόσωπα του Ταΐπ Ερντογάν. </span><br /> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Όσον αφόρα τον Νταβούτογλου, που προορίζεται σαν ο επόμενος πρωθυπουργός, θα πλαισιωθεί από ένα επιτελείο από τους πιο στενούς συνεργάτες του Ερντογάν όπως οι αντιπρόεδρος της σημερινής κυβέρνησης, Bülent Arinç, ο σύμβουλος επί εσωτερικών υποθέσεων, Numan Kurtulmuş και ο ειδικός σύμβουλος Yalçın Doğan.</span><br /> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Σίγουρα όλες αυτές οι αλλαγές θα επηρεάσουν αποφασιστικά τις κατευθύνσεις της Τουρκίας προς μια νέα πιο σκληρή νεοοθωμανική πολιτική και η ανάληψη του υπουργείου Εξωτερικών από ένα από τα πιο «σκοτεινά» πρόσωπα του τουρκικού δημόσιου βίου, θα παίξει καθοριστικό ρόλο στις ελληνοτουρκικές επαφές με την συσσώρευση των διμερών προβλημάτων και την αύξηση της τουρκικής προκλητικότητας. </span><br /> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Το ερώτημα μας είναι αν μια ελληνική κυβέρνηση, όπως η σημερινή, που έχει παραδώσει την εθνική κυριαρχία στην «λεηλασία» της Ευρωπαϊκής Ένωσης, θα μπορέσει να συνομιλήσει και κυρίως να υπερασπιστεί τα εθνικά μας συμφέροντα έναντι της τουρκικής προκλητικότητας με την νέα ηγεσία του τουρκικού ΥΠΕΞ.</span><br /> <a href="http://kostasxan.blogspot.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Ο αρχηγός της τουρκικής ΜΙΤ προορίζεται για υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας!

Με τον πλέον επίσημο τρόπο η Τουρκία μετατρέπεται σε κράτος των μυστικών υπηρεσιών (και σίγουρα όχι μόνο της Τουρκίας) Γράφει ο Νίκος...

Διαβάστε την συνέχεια

Γιατί η Κίνα και η Αμερική «οδηγούνται» προς μια καταστροφική σύγκρουση

<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhZArVEi7x-6Y1QDFUqll0t9PH6_Ncx8yOxVHP4x37LlSGeVr0WZGKidiFr8k9hnE2yKQjyll3vBzCeMd14gO3pFS-dSivJeeuZQlePG8Y77cUBAIt6IvqiiD3ZtgpTBmSQrVe6UeYuNGw/s1600/usa-china.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" height="148" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhZArVEi7x-6Y1QDFUqll0t9PH6_Ncx8yOxVHP4x37LlSGeVr0WZGKidiFr8k9hnE2yKQjyll3vBzCeMd14gO3pFS-dSivJeeuZQlePG8Y77cUBAIt6IvqiiD3ZtgpTBmSQrVe6UeYuNGw/s280/usa-china.jpg" width="280" /></a><br /> <br /> <div> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><b><a href="http://www.huffingtonpost.com/hugh-white/china-america-relations_b_5412014.html">Μετάφραση </a>- Απόδοση Γ. Μοτσάκος <br /> Ειδικός σε Θέματα Άμυνας και Ασφάλειας Πληροφοριών </b></span></div> <div> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Σύμφωνα με την ιστοσελίδα του ινστιτούτου Aspen Institute - Huffington Post, καταγράφεται σε άρθρο, περί μιας πιθανής σύγκρουσης των δύο υπερδυνάμεων, όπως είναι οι ΗΠΑ και η Κίνα, σχετικά με το ποιος θα κυριαρχήσει στην περιοχή της Ασίας. </span></div> <div> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /> </span></div> <div> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Το άρθρο αναφέρει ότι, πολλοί άνθρωποι θεωρούν σήμερα ότι στο παγκόσμιο γεωπολιτικό παιχνίδι είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς, γιατί η Κίνα ενεργεί με τον τρόπο που ενεργεί στην Ανατολή και Νότια θάλασσα της Κίνας. Μήπως το Πεκίνο ελπίζει και επιδιώκει να επιτύχει την αποξένωση των γειτόνων του υπονομεύοντας την περιφερειακή σταθερότητα;</span></div> <div> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /> </span></div> <div> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Η Κίνα προσπαθεί να «χτίσει» ό, τι ο Πρόεδρος Xi Jinping αποκαλεί ως «ένα νέο μακρόπνοο μοντέλο σχέσεων εξουσίας». Για να καταλάβουμε πώς αυτό θα μπορούσε να γίνει εφικτό και ποιος θα είναι ο στόχος των δράσεων του Πεκίνου, πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι, σύμφωνα με αυτό το «νέο μοντέλο», που ο Xi επιθυμεί, <b>«η Κίνα να ασκήσει πολύ περισσότερη δύναμη και επιρροή στην Ασία, από ότι ασκεί τον τελευταίο αιώνα». </b>Αυτά τα πράγματα όμως είναι εγγενώς μηδενικού αθροίσματος, τόσο για την Κίνα, που επιθυμεί να διαθέτει μεγαλύτερη δύναμη και επιρροή, όσο και για την Αμερική να διαθέτει όσο γίνεται λιγότερη επιρροή. Αυτός αποτελεί τον αντικειμενικό σκοπό που επιδιώκει ο Xi και οι συνεργάτες του.</span></div> <div> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /> </span></div> <div> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Η επιχειρηματολογία τους είναι αρκετά απλή. Γνωρίζουν ότι η θέση της Αμερικής στην Ασία βασίζεται σε ένα δίκτυο ευρέων συμμαχιών και συνεργασιών με πολλούς από τους «γείτονές» της Κίνας. Οι κινέζοι πιστεύουν ότι η αποδυνάμωση αυτών των σχέσεων, αποτελεί τον καλύτερο και ευκολότερο τρόπο για να αποδυναμώσουν τις ΗΠΑ από περιφερειακή δύναμη. Και ξέρουν ότι, κάτω από τις «διανθισμένες διπλωματικές φράσεις», το θεμέλιο αυτών των συμμαχιών και συνεργασιών είναι στην ουσία η «εμπιστοσύνη» των «Ασιατών φίλων» προς την Αμερική.</span></div> <div> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Οι χώρες αυτές γνωρίζουν συγχρόνως ότι οι ΗΠΑ είναι ικανές και πρόθυμες, να τους προστατεύσει από την εξουσία της Κίνας. </span></div> <div> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /> </span></div> <div> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Έτσι, ο πιο εύκολος τρόπος για το Πεκίνο είναι να αποδυναμώσει την εξουσία της Ουάσινγκτον στην Ασία, και να υπονομεύσει την εμπιστοσύνη αυτή. Και ο καλύτερος τρόπος για να το πράξει αυτό το Πεκίνο είναι απλά, να πιέσει τους «φίλους» και συμμάχους των ΗΠΑ, σε σημαντικά ζητήματα, στα οποία δεν εμπλέκονται άμεσα τα συμφέροντα των ΗΠΑ, όπως μια σειρά από θαλάσσιες διαφορές.</span></div> <div> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /> </span></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjjnq_ARfkXSHeya5kGvW65C2J-PYa7VOfDuXEnvg1ZpY5Uhc6JmKHwvrt_HTL2tliipeDPi3gBrkKEkbIzTJLklNY26WEPkaRmq6CSlc6FdBQ7rV4Ra2m261GNdyVPpVTe4klyFJkvAC0/s1600/ch-arm1.jpg" imageanchor="1" style=""><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><img border="0" height="153" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjjnq_ARfkXSHeya5kGvW65C2J-PYa7VOfDuXEnvg1ZpY5Uhc6JmKHwvrt_HTL2tliipeDPi3gBrkKEkbIzTJLklNY26WEPkaRmq6CSlc6FdBQ7rV4Ra2m261GNdyVPpVTe4klyFJkvAC0/s280/ch-arm1.jpg" width="280" /></span></a></div> <div> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Με την απειλή χρήσης,<b> άμεσης ή έμμεσης ένοπλης βίας </b>και κάτω από συνεχή πίεση πάνω σε αυτές τις διαφορές, η Κίνα θα μεταβάλλει άρδην τους γείτονές της, σε πιο «πρόθυμούς» προς την στρατιωτική «υποστήριξη της», ενώ την ίδια στιγμή θα κάνει την Αμερική λιγότερο πρόθυμη να δώσει μια τέτοιου τύπου βοήθεια, λόγω του σαφούς κινδύνου, μιας άμεσης σύγκρουσης ΗΠΑ-Κίνας.</span></div> <div> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /> </span></div> <div> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Με άλλα λόγια, με αυτού του τύπου την « αντιμετώπιση» των «φίλων χωρών» των ΗΠΑ, η Κίνα αντιμετωπίζει την Αμερική, δίνοντας της τις επιλογές, ή να εγκαταλείψει τις φιλικές χώρες ή να έρθει σε ευθεία αντιπαράθεση με την ίδια την Κίνα.</span></div> <div> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /> </span></div> <div> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Το Πεκίνο «παίζει « αυτό το χαρτί» με αυτή την επιλογή, πιστεύοντας ότι η Αμερική θα κάνει πίσω και θα αφήσει τους συμμάχους και «φίλους της», χωρίς έμπρακτη στρατιωτική υποστήριξη. Αυτό θα αποδυναμώσει τις συμμαχίες και τις συνεργασίες της Αμερικής, υπονομεύοντας συγχρόνως την ισχύ των ΗΠΑ στην Ασία, ενώ θα ενισχύσει τα μέγιστα την εξουσία της Κίνας.</span></div> <div> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /> </span></div> <div> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><b>Η άποψη των κινήτρων της Κίνας εξηγεί πρόσφατη συμπεριφορά της. </b></span></div> <div> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Από τότε που ο Πρόεδρος Ομπάμα ανακοίνωσε τον «άξονα» των χωρών φίλων των ΗΠΑ στην Ασία, η Κίνα έχει «δοκιμάσει» παντοιοτρόπως την αμερικανική προθυμία υποστήριξης των συμμάχων της, όπως π.χ. κατά τη διάρκεια της διαμάχης των νησιών Σενκάκου / Daioyu( Κίνα-Ιαπωνία) και της δημιουργία κινεζικής θαλάσσιας ζώνης απαγόρευσης.</span></div> <div> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /> </span></div> <div> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Μέχρι που το ταξίδι τον περασμένο μήνα από τον αμερικανό πρόεδρο, κατέδειξε ότι ο Μ. Ομπάμα, φάνηκε για μια στιγμή ότι είναι διατεθειμένος να κάνει «ένα βήμα πίσω», από τις δεσμεύσεις της Αμερικής, αλλά στην συνέχεια και βάση των ομιλιών του σε Τόκιο και Μανίλα, «κράτησε» με αποφασιστικότητα σταθερή πολιτική γραμμή.</span></div> <div> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /> </span></div> <div> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Τώρα μπορούμε να περιμένουμε την Κίνα, να δοκιμάσει αυτήν την πρόσφατη ανακτηθείσα αμερικανική «αποφασιστικότητα» εφαρμόζοντας μια σαφώς μεγαλύτερη πίεση στα ίδια «σημεία» ή «αλλού». Και αυτό ακριβώς είναι που πράττει το Πεκίνο σήμερα στα διεθνή ύδατα, ανοικτά του Βιετνάμ,, υλοποιώντας ένα σχέδιο τύπου «μπλόφας» κατά του Ομπάμα. Αναμένεται επίσης μεγαλύτερη πίεση κατά της Μανίλα και του Τόκιο πολύ σύντομα.</span></div> <div> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /> </span></div> <div> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><b>Φυσικά αυτό ενέχει και πολλούς κινδύνους για την Κίνα. Διότι το Πεκίνο δεν επιθυμεί σαφώς ένα πόλεμο με την Αμερική και έτσι η κινεζική πολιτική ηγεσία, πρέπει να είναι «απολύτως σίγουρη» περί «υποχώρησης» των ΗΠΑ, που θα αφήσει εκτεθειμένους τους «φίλους» της Αμερικής, αντί του να εμπλακεί ή ίδια σε σύγκρουση με την Κίνα, ακόμη και αν αποδυναμωθεί σοβαρά η θέση της στην Ασία. </b></span></div> <div> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Αυτή η εμπιστοσύνη αντανακλάται σε δύο σημαντικές αποφάσεις από τους ηγέτες της Κίνας. </span></div> <div> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /> </span></div> <div> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><b>Πρώτον</b>, οι κινέζοι θεωρούν ότι σύμφωνα με τις νέες στρατιωτικές δυνατότητες της χώρας τους, μπορούν να «αρνηθούν» στην Αμερική μια γρήγορη και εύκολη νίκη σε περίπτωση μίας θαλάσσιας σύγκρουσης στην Ανατολική Ασία και τα παράκτια ύδατα. Σύμφωνα με το αμερικανικό δόγμα «Air - Sea Battle» οι ΗΠΑ γνωρίζουν ότι δεν δύνανται να υπερισχύσουν στα ύδατα αυτά, χωρίς να ξεκινήσει μια ευρείας κλίμακας επίθεση, εναντίον της κινεζικής επικράτειας. Αυτές οι επιθέσεις προφανώς θα διακινδυνεύσουν μια γενικότερη κλιμάκωση, που δεν μπορεί να σταματήσει παρά μόνο στον «πυρηνικό όλεθρο». Έτσι, οι ηγέτες της Κίνας πιστεύουν οι αμερικανοί ομόλογοί τους, έχουν κατανοήσει βαθειά ότι ένας πόλεμος με την Κίνα του σήμερα, είναι αυτό που η Αμερική δεν θα μπορούσε σίγουρα, είτε να κερδίσει ή είτε να περιορίσει.</span></div> <div> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /> </span></div> <div> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><b>Δεύτερον</b>, το Πεκίνο θεωρεί ότι η αποφασιστικότητα βρίσκεται από την πλευρά της Κίνας. Η Ουάσινγκτον θέλει σαφώς να διατηρήσει τον ρόλο της στην Ασία, αλλά το Πεκίνο είναι ακόμα πιο αποφασισμένο να περιορίσει την δύναμη των ΗΠΑ στην περιοχή. Η συμπεριφορά της Κίνας δείχνει ότι το Πεκίνο πιστεύει η Ουάσιγκτον κατανοεί αυτή την ανισορροπία της αποφασιστικότητας. Αυτό αυξάνει την κινεζική πεποίθηση ότι οι ηγέτες των ΗΠΑ «γνωρίζουν», ότι η Κίνα δεν πρόκειται να υποχωρήσει πρώτη σε μια πιθανή ενδεχόμενη κρίση.</span></div> <div> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /> </span></div> <div> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Η ιδέα ότι η Κίνα θα μπορούσε να πραγματοποιήσει όλα αυτά τα πράγματα, έρχεται ως έκπληξη για πολλούς που βρίσκονται εκτός της Κίνας, συμπεριλαμβανομένων, και πολλών στην Ουάσιγκτον.</span></div> <div> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /> </span></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiHJXFnL5AyCVEljkRxB4vUq7yKgCGmRwsfIFhefjbM1SKoMct6X3DacjFb2NXLHPjn2H4oIzvl-NYwMb3aswFzlZruFZZuxKFuiXBqHIQ5LwmboouaTgt5raq88vx1m2b6xc3633mk_uA/s1600/arm.jpg" imageanchor="1" style=""><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><img border="0" height="186" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiHJXFnL5AyCVEljkRxB4vUq7yKgCGmRwsfIFhefjbM1SKoMct6X3DacjFb2NXLHPjn2H4oIzvl-NYwMb3aswFzlZruFZZuxKFuiXBqHIQ5LwmboouaTgt5raq88vx1m2b6xc3633mk_uA/s280/arm.jpg" width="280" /></span></a></div> <div> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Η πολιτική των ΗΠΑ έναντι της Κίνας, συμπεριλαμβανομένου και του ίδιου του άξονα χωρών «φίλων», βασίζεται σε αντίθετες παραδοχές. Η συναίνεση για τις ΗΠΑ, λέει « ότι το Πεκίνο δεν είναι πραγματικά «σοβαρός παίκτης» για να αμφισβητήσει την ηγεμονία των ΗΠΑ στην Ασία, επειδή δεν είναι απλά διατεθειμένο να διακινδυνεύσει μια σύγκρουση με την Αμερική, γεγονός που οι ηγέτες της Κίνας γνωρίζουν εκ των προτέρων και δεν επιθυμούν να χάσουν, αλλά και δεν ενδιαφέρονται αρκετά για την επέκταση του ρόλου της Κίνας στην Ασία, κάτι που προμηνύει όμως πολλούς κινδύνους ως άποψη για την κινεζικής γεωστρατηγική πολιτική.</span></div> <div> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /> </span></div> <div> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Αν αυτό είναι αλήθεια, τότε η συμπεριφορά της Κίνας είναι τουλάχιστον «ανόητη». Αλλά πριν από αυτήν την παραδοχή ότι οι Κινέζοι ηγέτες είναι «ανόητοι», θα ήταν σοφό να αναρωτηθούμε αν πραγματικά πιστεύουν ό, τι αυτό ακριβώς υποθέτει η Ουάσιγκτον, ότι πιστεύουν οι ίδιοι. Αυτό σίγουρα δεν πρόκειται να το κάνουν.</span></div> <div> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /> </span></div> <div> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Στην Ασία σήμερα έχουν «εμφυτευτεί», οι σπόροι μιας πραγματικά καταστροφικής αμοιβαίας παρεξήγησης. Τόσο η Ουάσιγκτον, όσο και η Κίνα ευρίσκονται σε μια αυξανόμενη αντιπαλότητα, με τις προκλήσεις της Κίνας και των συμμάχων των ΗΠΑ να γίνονται συνεχώς και πιο κατάφωρες, καθώς και τις δεσμεύσεις της Αμερικής για να τους υποστηρίξει να γίνονται πιο κατηγορηματικές.</span></div> <div> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /> </span></div> <div> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><b>Και οι δύο (ΗΠΑ-Κίνα) πιστεύουν ότι μπορούν να το κάνουν αυτό που επιθυμούν ο καθένας για λογαριασμό του, έχοντας εσαεί ατιμωρησία, επειδή και οι δύο πιστεύουν, ότι πρώτα ο «άλλος» θα υποχωρήσει για να αποφευχθεί η σύγκρουση. Υπάρχει μια ανησυχητικά μεγάλη πιθανότητα ότι και οι δύο σκέπτονται εντελώς λανθασμένα. </b></span></div> <div> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /> </span></div> <div> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Κάποιος πρέπει να αλλάξει τη φύση του παιχνιδιού για να αποφευχθεί ο κίνδυνος μιας παγκόσμιας καταστροφής, καταλήγει το άρθρο. </span><br /> <a href="http://kostasxan.blogspot.gr/" target="_blank">πηγή</a></div>

Γιατί η Κίνα και η Αμερική «οδηγούνται» προς μια καταστροφική σύγκρουση

Μετάφραση - Απόδοση Γ. Μοτσάκος Ειδικός σε Θέματα Άμυνας και Ασφάλειας Πληροφοριών  Σύμφωνα με την ιστοσελίδα του ινστιτούτου Aspen ...

Διαβάστε την συνέχεια