Γιατί και πως η Ελλάδα οφείλει να συνεργαστεί στενά με την Ρωσία

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://www.xryshaygh.com/assets/images/news/na-strafei-tora-i-ellada-pros-ti-rosia-1-315x236.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" height="151" src="http://www.xryshaygh.com/assets/images/news/na-strafei-tora-i-ellada-pros-ti-rosia-1-315x236.jpg" width="280" /></a></div> <br /> <br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;">Οι παράμετροι και τα «αγκάθια». Τι πρέπει να κάνει η Ελλάδα και τι η Ρωσία…</span><br /><br />του <b><span style="color: #990000;">Κίμωνα Γεωργακάκη</span></b><br /><br /><b>Γιατί:</b><br /><ul> <li>Γιατί έχουν κοινό γεωστρατηγικό αντίπαλο, την Τουρκία που επιθυμεί την πρωτοκαθεδρία σε Μαύρη Θάλασσα και Αιγαίο και πιέζει με «μειονότητες» τόσο σε Θράκη όσο και σε Κριμαία. </li> <li>Γιατί η Ευρώπη εξαρτάται ενεργειακά από το ρωσικό φυσικό αέριο. </li> <li>Γιατί οι Ρώσοι «ψάχνονται» στο να επενδύσουν και όχι στο να βουτήξουν, όπως άλλοι. </li> <li>Γιατί η Ρωσία θεωρεί ότι το Αιγαίο πρέπει να παραμείνει ελληνική θάλασσα, καθώς βλέπει στην ομόδοξη χώρα το τελευταίο αποκούμπι της στον δρόμο προς την Αν. Μεσόγειο. </li> <li>Γιατί ανώτατοι αξιωματούχοι της Μόσχας έχουν επισκεφθεί την Αθήνα, φανερώνοντας την πρόθεση των Ρώσων για εμβάθυνση των σχέσεων με την Ελλάδα. </li> <li>Γιατί ο χαρακτήρας των Ελλήνων είναι οικουμενικός και αυτό στην πολιτική μεταφράζεται: «Δεν ανήκουμε μόνο στην Δύση». </li> <li>Γιατί οι πολυδιάστατες συμμαχίες αποφέρουν καλό παζάρεμα στις ιδιωτικοποιήσεις και όχι μονόπλευρο ξεπούλημα. </li> </ul> <br /><b>Πως:</b><br /><ul> <li>Μέσω Βερολίνου: Η Γερμανία διατηρεί, θέλει δεν θέλει, ζωτικής σημασίας για την γερμανική οικονομία συμφωνίες με την Μόσχα. Εκτός από τους προκατόχους της Μέρκελ, μια σειρά από ισχυρούς Γερμανούς επιχειρηματίες υποστηρίζουν την Ρωσία, από το αφεντικό της Siemens μέχρι τον γενικό διευθυντή της Adidas. Αφού οι Γερμανοί είναι που είναι εδώ, ας αξιοποιήσουν την παρουσία τους στα πλαίσια μιας πιθανής διαδρομής: Αθήνα – Βερολίνο – Μόσχα, διότι σε έναν πολυκεντρικό κόσμο δεν μπορεί να «παίζει μπάλα» μόνο ένας. </li> <li>Μέσω Πεκίνου: Οι Κινέζοι έχουν εισχωρήσει επενδυτικά στην Ελλάδα από την μία και έχουν συνάψει ενεργειακού και στρατιωτικού περιεχομένου συμφωνίες με την Ρωσία από την άλλη. Μπορούν να λειτουργήσουν και αυτοί ως σκαλοπάτι προς την Μόσχα υπό το σκεπτικό ότι οι Η.Π.Α., που παραδοσιακά αντιδρούν στην ελληνό-ρωσική προσέγγιση, εξαρτώνται από την κινεζική οικονομία (ομόλογα αμερικανικού χρέους). </li> <li>Μέσω Κύπρου: Η Λευκωσία διατηρεί πιο στενές σχέσεις με την Ρωσία απ’ ότι η Ελλάδα, κάτι που προσπάθησε να τορπιλίσει η φιλοδυτική παράταξη Αναστασιάδη. Ευτυχώς τα υπόλοιπα κόμματα της Μεγαλονήσου δεν ξεχνούν την ρωσική στήριξη στην Κύπρο όλα αυτά τα χρόνια και αρνούνται την απομάκρυνση από το Κρεμλίνο. Η Κύπρος δεν είναι επίσης χώρα-μέλος του ΝΑΤΟ. Μια χαλύβδινη ελλαδό-κυπριακή συνεργασία -χωρίς σχέδια τύπου Ανάν- θα αποτελούσε άλλο ένα μονοπάτι προς την σύσφιξη των σχέσεων Ρωσίας-Ελληνισμού. </li> <li>Μέσω Ορθοδοξίας: Η κοινή πίστη των δύο λαών μπορεί να λειτουργήσει ως πολιτισμικό καμουφλάζ για μια ακόμα στενότερη προσέγγιση. Ο πολιτισμός άλλωστε χρησιμοποιείται στις διεθνείς σχέσεις ως μέσον προβολής, βελτίωσης της εικόνας ενός κράτους και σύσφιξης σχέσεων με άλλους λαούς (πολιτιστική διπλωματία). </li> <li>Μέσω ελληνικής ομογένειας στην Ρωσία. Οι Έλληνες στην Ρωσία (συμπεριλαμβανομένων πλέον και αυτών της Κριμαίας) έχουν αναδειχθεί τόσο πολιτικά όσο και επιχειρηματικά, συμμετέχοντας ενεργά στην ανάπτυξη της ρωσικής οικονομίας. Ενεργοποίησή τους θα συμβάλλει ακόμα περισσότερο σε ενδεχόμενη ελληνό-ρωσική σύμπραξη. </li> </ul> <br /><b>Τα «αγκάθια»:</b><br /><ul> <li>Από απαρχής της δημιουργίας -σε περιορισμένα σύνορα- του σημερινού ελλαδικού κράτους η Δύση δεν επιθυμεί προσέγγιση Ελλάδας-Ρωσίας (Φυλάκιση Κολοκοτρώνη, δολοφονία Καποδίστρια, υπόθεση Καραμανλή 2008). Η ισχύς της Ρωσίας σε συνδυασμό με το ελληνικό επιχειρηματικό δαιμόνιο, την τεράστιας σημασίας γεωστρατηγική θέση της Ελλάδας και το ελεύθερο ελληνικό πνεύμα είναι σε θέση να σφυρηλατήσουν ένα ισχυρό ορθόδοξο γεωπολιτικό άξονα από την Μαύρη Θάλασσα έως την Μέση Ανατολή. </li> <li>Ο γεωπολιτικός αναλφαβητισμός και ο άκρατος φιλοατλαντισμός πολιτικών παραγόντων και γεωστρατηγικών «αναλυτών» στην χώρα. </li> <li>Η πολιτική ατολμία και η έλλειψη μακρόπνοου σχεδιασμού ελιγμών στην εξωτερική πολιτική. </li> </ul> <br /><b> Άποψή μου είναι ότι με προσεκτικά βήματα η ελληνό-ρωσική προσέγγιση μπορεί να προχωρήσει, βασισμένη στην αρχή των αμοιβαίων συμφερόντων. Οι Η.Π.Α., παρότι ακόμα ικανές να δημιουργήσουν προβλήματα μέσω παρακράτους στην Ελλάδα, δεν βρίσκονται στα καλύτερά τους. Ενδεχόμενη ενεργοποίηση του τουρκικού «μπαμπούλα» θα βρει μπροστά της την Ρωσία.<br /><br />Η μεν Ελλάδα οφείλει να παρουσιαστεί σοβαρή και αποφασισμένη απέναντι στην Μόσχα και όχι να την «ρίχνει» διαρκώς για χάρη των υπερχρεωμένων Η.Π.Α. Η δε Ρωσία οφείλει από την πλευρά της να κάνει υπομονή, καθώς το εγχείρημα ελληνό-ρωσικής προσέγγισης δεν είναι μεν ακατόρθωτο αλλά δεν είναι και εύκολο.</b><a href="http://www.pygmi.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Γιατί και πως η Ελλάδα οφείλει να συνεργαστεί στενά με την Ρωσία

Οι παράμετροι και τα «αγκάθια». Τι πρέπει να κάνει η Ελλάδα και τι η Ρωσία… του Κίμωνα Γεωργακάκη Γιατί: Γιατί έχουν κοινό γεωστρατηγικό...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι Ελληνο-Ισραηλινές σχέσεις και ο ακόλουθος Αμυνας.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://nationalpride.files.wordpress.com/2014/04/israel_greece_handshake201_0.jpg?w=610" imageanchor="1" style=""><img border="0" height="179" src="https://nationalpride.files.wordpress.com/2014/04/israel_greece_handshake201_0.jpg?w=610" width="280" /></a></div> <br /> του <strong>Ιωάννη Μπαλτζώη</strong>*<br /> Πολλά έχουν λεχθεί και γραφεί για τις σχέσεις Ελλάδος – Ισραήλ, με υποστηρικτές  και φανατικά αντίθετους σε κάθε σχέση και συνεργασία με την χώρα αυτή. Τελευταία με την υποτυπώδη «αναθέρμανση» των σχέσεων του Ισραήλ με την Τουρκία, αναμενόμενη σε κάποιο βαθμό, η δεύτερη κατηγορία βγήκε και ξιφούλκησε κατά του Ισραήλ, με το επιχείρημα ότι τελικά ήταν πρόσχημα και περίπου αναγκαιότητα η στρατηγική μας σχέση και συνεργασία, μέχρι να τα ξαναβρούν με τους Τούρκους. Καταλήγουν δε στο λανθασμένο τελικά συμπέρασμα  ότι μας χρησιμοποίησαν ξεδιάντροπα μέχρι να επιτύχουν τον τελικό τους σκοπό που είναι η «ζεστή αγκαλιά» των Τούρκων, πουλώντας τους αφελείς Έλληνες. Ουδέν ανακριβέστερο και αποδεικνύουν έτσι τον αντισημισμό των, που όπως φαίνεται είναι διαχρονικός και δεν πείθεται με τίποτα και αναζητά προσχήματα να εκδηλωθεί. Και θα το αποδείξουμε παρακάτω. <br /> Για να ξεκαθαρίσουμε τα πράγματα ας αναφερθούμε εν συντομία στους δύο όρους που αφορούν το Ισραήλ και το Εβραϊκό έθνος, τον Σιωνισμό και τον Σημιτισμό, η για την ακρίβεια τα αντίθετα αυτών..<br /> Ο Σιωνισμός είναι πολιτικό κίνημα που ξεκίνησε τον 19ο αιώνα με σκοπό τη δημιουργία στην περιοχή της Παλαιστίνης  (σημερινό Ισραήλ και Δυτική Όχθη) ενός νέου εβραϊκού κράτους, που θα συγκέντρωνε όλους τους Εβραίους της διασποράς. Το όνομα του προέρχεται από τον λόφο της Σιών στην Ιερουσαλήμ. Στην Παλαιά Διαθήκη η λέξη Σιών χρησιμοποιείται συνεκδοχικά για την πόλη Ιερουσαλήμ. Ο όρος αντισιωνισμός και αντισιωνιστής αφορά το αντίθετο όλων των παραπάνω.<br /> Ως Αντισημιτισμός χαρακτηρίζεται η οποιαδήποτε συστηματική αντίθεση προς την Εβραϊκή φυλή, καθώς και οποιαδήποτε προσπάθεια περιορισμού της όποιας έκφρασής της, φθάνοντας πολύ συχνά στην εχθρότητα, αλλά και σε προσπάθειες ακόμη μέχρι και την εξόντωσή της είναι δε σαφώς ρατσιστική αντίληψη και συμπεριφορά.  Η εχθρότητα αυτή προς την εβραϊκή φυλή παρουσιάζει ιστορικά ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό συνεχείας σε αντίθεση με άλλες που περιορίσθηκαν ή περιορίζονται τόσο τοπικά όσο και χρονικά. Ο αντισημιτισμός απαντάται από τους αρχαιοτάτους χρόνους μέχρι σήμερα, εκδηλούμενος πότε σε μια χώρα, πότε σε άλλη, και πότε σε πολλές μαζί, έτσι ώστε να προσλαμβάνει ο όρος μια παγκόσμια έκφανση. Έτσι ο αντισημιτισμός θεωρείται και είναι μια κεκαλυμμένη μορφή αντισιωνισμού . <br />  Οι επεξηγήσεις αυτές θεωρήθηκαν αναγκαίες για να αντιληφθούμε την συμπεριφορά ορισμένων και δη «υπερ-πατριωτών», οι οποίοι δεν μπορούν να ξεχωρίσουν το εθνικό συμφέρον από (προσωπικές) εμμονές, αντιλήψεις, παραπληροφόρηση, συμπάθειες και αντιπάθειες. Θεωρούν ότι η εξωτερική πολιτική της χώρας  θα πρέπει να καθορίζεται από τις  προαναφερθείσες αντιλήψεις  και όχι από σοβαρή και καλά σχεδιασμένη εθνική πολιτική, από στρατηγικές συμμαχίες με ισχυρούς και ωφέλιμους, με ταύτιση συμφερόντων και αντιμετώπιση ομοειδών απειλών.<br /> Ερχόμαστε τώρα στην είδηση που δεν αναφέρθηκε πουθενά , ούτε θα αναφερθεί από τα Ελληνικά ΜΜΕ και  ούτε θα αναλυθεί η πραγματική της σημασία. Η είδηση έρχεται από το Ισραήλ και αναφέρει:  «Οι IDF  (Israel Defense Forces) και το Υπουργείο Άμυνας του Ισραήλ  αποφάσισαν τον τερματισμό λειτουργίας του γραφείου ΑΚΑΜ (Ακόλουθος Άμυνας)  στην Ελβετία, αυτό το καλοκαίρι. Παράλληλα, αποφασίστηκε η έναρξη λειτουργίας ενός νέου γραφείου ΑΚΑΜ στην Ελλάδα, ως αντίβαρο στην υποβάθμιση των στρατιωτικών σχέσεων με την Τουρκία. Μέχρι στιγμής, ο ΑΚΑΜ του Ισραήλ στην Ιταλία ήταν υπεύθυνος και για τις συναλλαγές και τις σχέσεις στον τομέα της ασφάλειας με την Ελλάδα, εντούτοις ένας μόνιμος ΑΚΑΜ θα εγκατασταθεί τώρα στην Αθήνα, με σκοπό τη διαχείριση των σχέσεων μεταξύ των δύο χωρών σε ζητήματα ασφάλειας».<br /> Η απόφαση αυτή όπως αναμένετο για τους γνωρίζοντες,  δεν έγινε δεκτή χωρίς αντιδράσεις στους κόλπους του  Ισραηλινού στρατιωτικού κατεστημένου, δεδομένου ότι η Ελβετία αγοράζει παραδοσιακά περισσότερα Ισραηλινά συστήματα ασφάλειας σε σχέση με την Ελλάδα. Η Ελβετία θα λέγαμε ότι είναι από τους καλύτερους πελάτες των πολεμικών βιομηχανιών του Ισραήλ και αυτός είναι και ο λόγος, που το Ισραήλ είχε τοποθετήσει ΑΚΑΜ σε μια χώρα με ανύπαρκτο στρατιωτικό και γεωστρατηγικό ενδιαφέρον, στην καρδιά της Ευρώπης.  Και γιατί το έκαναν αυτό οι Ισραηλινοί; Το επεξηγούν με διπλωματικό και κεκαλυμμένο τρόπο, οι ίδιοι στην ανακοίνωσή των: «Οι IDF [Ισραηλινές Ένοπλες Δυνάμεις] και το ΥΠΕΘΑ δήλωσαν σχετικά ότι η τοποθέτηση ενός ΑΚΑΜ καθορίζεται ανάλογα με τη συνολική εκτίμηση της κατάστασης, που αποτελείται από τις ανάγκες, τους πόρους καθώς και άλλα σχετικά στοιχεία». Και για όσους διαβάζουν πίσω από τις ανακοινώσεις με απλά λόγια το Ισραήλ επέλεξε την Ελλάδα γιατί την θεωρεί πολύ σημαντική σύμμαχο και εταίρο σε θέματα γεωστρατικής και στρατιωτικής συμμαχίας και είναι προς το αμοιβαίο συμφέρον των δύο χωρών. Έτσι οι Κασσάνδρες διαψεύδονται και πάλι και η Ελλάδα και το Ισραήλ αναβαθμίζουν ακόμη περισσότερο τις σχέσεις των, ιδιαίτερα τις στρατιωτικές και αυτό είναι καλό για τα εθνικά μας θέματα, ιδιαίτερα την περίοδο αυτή.<br /> Η στρατηγική  συμμαχία Ελλάδος – Ισραήλ θεωρούμε ότι είναι δεδομένη και επωφελής για τα εθνικά μας θέματα και τις αναμενόμενες εξελίξεις στην περιοχή με πλείστα όσα θέματα εν εξελίξει. Θεωρούμε ότι θα πρέπει να συνεχιστεί και να ενδυναμωθεί για το εθνικό μας συμφέρον, καθόσον είναι επωφελής και για τα δύο μέρη. Από την δική μας πλευρά και για τους σκεπτικιστές και εν αμφιβολία για την συμμαχία μας αυτή,  ας αναλογιστούμε για λίγο με ποιο γειτονικό κράτος θα μπορούσαμε να κάνουμε στρατιωτική συμφωνία και στρατηγική συμμαχία, που θα είναι επωφελής  για τα εθνικά θέματα, καθώς θα  εγγυάται έναν ισχυρό σύμμαχο σε περίπτωση ανάγκης. Και ας θυμηθούμε την κατάσταση προ των Βαλκανικών πολέμων και την στρατηγική συμφωνία της Ελλάδας με τα Βαλκανικά κράτη, που οραματίστηκε και υλοποίησε  ο Ελευθέριος Βενιζέλος και τα επακόλουθα αυτής της συμμαχίας με τον υπερδιπλασιασμό της Ελλάδος. Μήπως με τα ανύπαρκτα στρατιωτικά κράτη στα βόρεια σύνορα μας; Με την Τουρκία, την αιματούσα Συρία ή το Λίβανο; Ή μήπως με τα διαλυμένα από τις «ευεργετικές επιπτώσεις» της Αραβικής Άνοιξης κράτη της Βορείου Αφρικής; Η απάντηση είναι ένα καθαρό και ξάστερο Όχι. Άρα το μόνο που απομένει είναι το Ισραήλ και είναι η ευκαιρία μας. Ας μην την κλωτσήσουμε αφρόνως. Με δύο όμως προϋποθέσεις: Η συμμαχία μας αυτή να είναι ισοβαρής και να μην είναι λεόντειος, υπέρ του Ισραήλ και η δεύτερη και πολύ σημαντική. Να μην διαταραχθούν οι πολύ καλές σχέσεις μας με τον Αραβικό κόσμο και ιδιαίτερα με τον Παλαιστινιακό λαό, που οι σχέσεις μας είναι ιστορικές και θα λέγαμε «αδελφικές» από παλιά. Και εκτιμούμε ότι έτσι η Ελλάδα θα είναι χρήσιμη και στις δύο πλευρές, την Ισραηλινή και την Παλαιστινιακή, τώρα που το Παλαιστινιακό βρίσκεται σε τέλμα, αλλά σύντομα το θέμα θα «ανοίξει» και δεν μπορεί, αυτό το χρονίζον θέμα θα λυθεί.<br /> <br /> Η διεθνής κοινότητα το οφείλει στον Παλαιστινιακό λαό, ίσως τον πιο αδικημένο λαό στην Μέση Ανατολή. Και ο ρόλος της πατρίδος μας; Μα ο έντιμος ενδιάμεσος που θα εμπιστεύονται και οι δύο πλευρές στις μελλοντικές συνομιλίες που αναγκαστικά θα ακολουθήσουν. Ιδού ο διεθνής σημαντικός ρόλος της Ελλάδος, που θα την βγάλει εξάλλου και από την  διεθνή  ανυποληψία και διπλωματική ανυπαρξία.  Έτσι η τοποθέτηση του Ισραηλινού ΑΚΑΜ στην Ελλάδα είναι θετικό μήνυμα  για τις Ελληνο-Ισραηλινές σχέσεις και απόδειξη ότι η Ισραηλινή πλευρά επιθυμεί την συνέχιση και την βελτίωση αυτών το σχέσεων και για το μέλλον,  προσβλέποντας στην στρατηγική συμμαχία με την Ελλάδα και όχι στην Τουρκία για το μέλλον. Και έρχονται δύσκολοι καιροί και καταστάσεις και η πατρίδα θα πρέπει να βρίσκεται με τους ισχυρούς, αφήνοντας  στην άκρη εσφαλμένες ιδεοληψίες και αντιλήψεις, συμπάθειες και αντιπάθειες και γνώμονα μόνο το εθνικό συμφέρον.<br /> <a href="http://www.elkeda.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Οι Ελληνο-Ισραηλινές σχέσεις και ο ακόλουθος Αμυνας.

του Ιωάννη Μπαλτζώη * Πολλά έχουν λεχθεί και γραφεί για τις σχέσεις Ελλάδος – Ισραήλ, με υποστηρικτές  και φανατικά αντίθετους σε κάθε σ...

Διαβάστε την συνέχεια

Το Συνταγματικό Δικαστήριο ακυρώνει τις μεταβιβάσεις εξουσίας του Ερντογάν

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://www.rizopoulospost.com/wp-content/uploads/2014/04/%CE%A4%CE%BF-%CE%A3%CF%85%CE%BD%CF%84%CE%B1%CE%B3%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B9%CE%BA%CF%8C-%CE%94%CE%B9%CE%BA%CE%B1%CF%83%CF%84%CE%AE%CF%81%CE%B9%CE%BF-%CE%B1%CE%BA%CF%85%CF%81%CF%8E%CE%BD%CE%B5%CE%B9-%CF%84%CE%B9%CF%82-%CE%BC%CE%B5%CF%84%CE%B1%CE%B2%CE%B9%CE%B2%CE%AC%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82-%CE%B5%CE%BE%CE%BF%CF%85%CF%83%CE%AF%CE%B1%CF%82-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%95%CF%81%CE%BD%CF%84%CE%BF%CE%B3%CE%AC%CE%BD.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="151" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/proxy/AVvXsEiKGPDcH2jgK3oYpfHc5LcasV3nuwHagdQrSUwO-bS-OqfWvPnYfBN-xazSmUie3mqwHhKMuCmv9fjkZNQXf4rWr03ePlKaKmopi_u1BZ1-yELc3lditvCt_4tZ7BSQwsn2FkDXWX0D6RqAA9dNo8bxmF1esXkR2Oi8VzaZ9vvh1GGUwHa9yjVHqAE7cN5s6w8D5HPd-t2DypUHtKm1oVk9sYd75wpfo1lBQQDjTOvgA26tOJEnGrKs0IRFPKrucmvMzqgH7-7nTbE__skGPdXUgRlBQNz6T47IWTUP5jrfkRkAeg7DLaakUk7zPGI2PNsFCHj-JNEcwrpiMPOPEyDc3pzWAVhTpmlUQtTNbfIBKsc4qtJTCvAIejNiaJ2ZnTyin869Mv4_5gJErk913riEA5e2ds5tLmr3z-5dk-lZU08n0bLHREbAUKgbss1wykLxRQ7YzkM9T8DslcFpgmZSFdQj0QUeNdDQqx9B7X7zlCLEtONS4cxbJnwRtYFdm7bOjfvOZSElk39bwQMuVVJu7FTHeFLsrLBzmICVtUOAyvCvIXVhlqDz3F1nGABldCJNVbn8bDI0iI9yfEt7FCkm0LniBYnUiUCr2_pky5z2pJ1a2fjP_fNb0U0RShLOaXBTTkGBUXBSJCrH2UfZMvwp-HWzNi4DcJ-TIm65v_BvHUohiyxlv1MAs7TQqhRxUmVVb30=" width="280" /></a></div> <br /> Το Συνταγματικό Δικαστήριο της Τουρκίας ακύρωσε την Παρασκευή άρθρα νόμου που δίνουν στον υπουργό Δικαιοσύνης εξουσία επί του Ανώτατου Συμβουλίου Δικαστών και Εισαγγελέων (HSYK), το οποίο είναι υπεύθυνο για τους διορισμούς των δικαστικών. Επρόκειτο για έναν νόμο που ψήφισε η κυβέρνηση του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν προκειμένου να καταστείλουν τις επιπτώσεις του σκανδάλου διαφθοράς στο οποίο εμπλέκονται κορυφαία στελέχη της και μέλη της οικογένειάς τους.<br /> <a href="https://www.blogger.com/blogger.g?blogID=4744786448641111194" name="more"></a><br /> Μετά το ξέσπασμα του σκανδάλου ο Ερντογάν απομάκρυνε χιλιάδες αστυνομικούς και δικαστικούς από τις θέσεις τους, ενώ εν συνεχεία απαγόρευσε την πρόσβαση στο Twitter, όπου δημοσιεύονταν υποκλαπείσες συνομιλίες που τον ενέπλεκαν στο σκάνδαλο, και αργότερα την πρόσβαση στο YouTube. Το Συνταγματικό Δικαστήριο με αποφάσεις του διέταξε την άρση των απαγορεύσεων κρίνοντας ότι πλήττουν την ελευθερία του λόγου.<br /> <br /> Η αντιπολίτευση υποστηρίζει ότι το νομοσχέδιο, που δίνει στον υπουργό Δικαιοσύνης τον τελευταίο λόγο όσον αφορά το διορισμό των δικαστών, είναι αντισυνταγματικό και ότι μοναδικός σκοπός του είναι να επιτρέψει στην κυβέρνηση να σταματήσει τις έρευνες για τα σκάνδαλα που την απειλούν.<br /> <br /> Ο Τούρκος πρωθυπουργός κατηγορεί τους πρώην συμμάχους του, τα μέλη του θρησκευτικού τάγματος Χιζμέτ του ισλαμιστή ιεροκήρυκα Φετουλάχ Γκιουλέν, ότι εκμεταλλεύονται τη επιρροή του στην αστυνομία και τη Δικαιοσύνη για να εξυφάνουν μια «συνωμοσία» εναντίον της κυβέρνησής του προκειμένου να αποσταθεροποιήσουν τη χώρα.<br /> <a href="http://www.logiosermis.net/">πηγή</a> <!-- Blogger automated replacement: "https://images-blogger-opensocial.googleusercontent.com/gadgets/proxy?url=http%3A%2F%2Fwww.rizopoulospost.com%2Fwp-content%2Fuploads%2F2014%2F04%2F%25CE%25A4%25CE%25BF-%25CE%25A3%25CF%2585%25CE%25BD%25CF%2584%25CE%25B1%25CE%25B3%25CE%25BC%25CE%25B1%25CF%2584%25CE%25B9%25CE%25BA%25CF%258C-%25CE%2594%25CE%25B9%25CE%25BA%25CE%25B1%25CF%2583%25CF%2584%25CE%25AE%25CF%2581%25CE%25B9%25CE%25BF-%25CE%25B1%25CE%25BA%25CF%2585%25CF%2581%25CF%258E%25CE%25BD%25CE%25B5%25CE%25B9-%25CF%2584%25CE%25B9%25CF%2582-%25CE%25BC%25CE%25B5%25CF%2584%25CE%25B1%25CE%25B2%25CE%25B9%25CE%25B2%25CE%25AC%25CF%2583%25CE%25B5%25CE%25B9%25CF%2582-%25CE%25B5%25CE%25BE%25CE%25BF%25CF%2585%25CF%2583%25CE%25AF%25CE%25B1%25CF%2582-%25CF%2584%25CE%25BF%25CF%2585-%25CE%2595%25CF%2581%25CE%25BD%25CF%2584%25CE%25BF%25CE%25B3%25CE%25AC%25CE%25BD.jpg&container=blogger&gadget=a&rewriteMime=image%2F*" with "https://blogger.googleusercontent.com/img/proxy/AVvXsEiKGPDcH2jgK3oYpfHc5LcasV3nuwHagdQrSUwO-bS-OqfWvPnYfBN-xazSmUie3mqwHhKMuCmv9fjkZNQXf4rWr03ePlKaKmopi_u1BZ1-yELc3lditvCt_4tZ7BSQwsn2FkDXWX0D6RqAA9dNo8bxmF1esXkR2Oi8VzaZ9vvh1GGUwHa9yjVHqAE7cN5s6w8D5HPd-t2DypUHtKm1oVk9sYd75wpfo1lBQQDjTOvgA26tOJEnGrKs0IRFPKrucmvMzqgH7-7nTbE__skGPdXUgRlBQNz6T47IWTUP5jrfkRkAeg7DLaakUk7zPGI2PNsFCHj-JNEcwrpiMPOPEyDc3pzWAVhTpmlUQtTNbfIBKsc4qtJTCvAIejNiaJ2ZnTyin869Mv4_5gJErk913riEA5e2ds5tLmr3z-5dk-lZU08n0bLHREbAUKgbss1wykLxRQ7YzkM9T8DslcFpgmZSFdQj0QUeNdDQqx9B7X7zlCLEtONS4cxbJnwRtYFdm7bOjfvOZSElk39bwQMuVVJu7FTHeFLsrLBzmICVtUOAyvCvIXVhlqDz3F1nGABldCJNVbn8bDI0iI9yfEt7FCkm0LniBYnUiUCr2_pky5z2pJ1a2fjP_fNb0U0RShLOaXBTTkGBUXBSJCrH2UfZMvwp-HWzNi4DcJ-TIm65v_BvHUohiyxlv1MAs7TQqhRxUmVVb30=" -->

Το Συνταγματικό Δικαστήριο ακυρώνει τις μεταβιβάσεις εξουσίας του Ερντογάν

Το Συνταγματικό Δικαστήριο της Τουρκίας ακύρωσε την Παρασκευή άρθρα νόμου που δίνουν στον υπουργό Δικαιοσύνης εξουσία επί του Ανώτατου Συ...

Διαβάστε την συνέχεια

«Τρελό» ενεργειακό σενάριο παίρνει σάρκα και οστά;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2014/04/Siberian-pipeline.png" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" class="aligncenter size-full wp-image-100519" height="148" src="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2014/04/Siberian-pipeline.png" title="Siberian pipeline" width="280" /></a></div> <br /> <strong>Η σημερινή είδηση στην ουσία επιβεβαιώνει αυτό που γράφαμε στις αρχές Μαρτίου όταν η σκόνη από το ζήτημα της Κριμαίας άρχισε να κατακάθεται αλλά το μέγιστο γεωπολιτικό ερώτημα αναφορικά με την ασφάλεια της ενεργειακής τροφοδότησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης με το ρωσικό αέριο είχε αρχίσει να τίθεται μετ’ επιτάσεως.</strong><br /> <span style="color: maroon;"><strong>Του Δρ. Γεωργίου Κ. Φίλη</strong></span><br /> <br /> Και ενώ τα γεγονότα πλέον κινούνται με την ταχύτητα του φωτός, τη στιγμή που ολόκληρη η Ανατολική Ουκρανία φαίνεται να τινάζεται στον αέρα και οι πρώτοι νεκροί – και από τις δύο πλευρές – ποτίζουν με το αίμα τους την στέπα στα βόρεια της Μαύρης Θάλασσας, το ζήτημα της ροής του φυσικού αερίου προς την Ευρώπη από την Ρωσία γίνεται ακόμα πιο πιεστικό.<br /> Ίσως, πριν από έναν μήνα, όταν κάποιος θα υπέθετε ότι η Κριμαία αποτελεί ένα μεμονωμένο επεισόδιο και ένα «φυσιολογικό γεγονός» το οποίο μετά από ένα εύλογο χρονικό διάστημα θα ξεχνιόταν και από τις δύο πλευρές, <strong>το ζήτημα των οικονομικών σχέσεων Ρωσίας-Ουκρανίας να έμπαινε σε δεύτερη μοίρα,</strong> αφού στο τέλος το «κοινό συμφέρον» θα ξεπερνούσε τα γεωπολιτικά εμπόδια και η κατάσταση θα ηρεμούσε, πριν φτάσουμε σε μία οριστική ρήξη των δύο πλευρών όπου θα επηρέαζε την Ευρώπη άμεσα.<br /> <br /> Δυστυχώς, <strong>τις τελευταίες ώρες στην Ανατολική Ουκρανία η κατάσταση φαίνεται να οδηγείται σε άκρα</strong>. Η περίπτωση ανοιχτής σύγκρουσης Ανατολικής-Δυτικής Ουκρανίας με την άμεση εμπλοκή της Ρωσίας είναι πλέον μία πιθανή κατάσταση, την οποία όλοι υποτίθεται ότι απεύχονται, αλλά κανένας δεν κάνει μέχρι στιγμής κάτι για αυτό.<br /> <strong>Στην περίπτωση λοιπόν που η κατάσταση στην Ουκρανία οδηγηθεί σε ανοιχτό πόλεμο, με ή χωρίς την εμπλοκή της Ρωσίας, είναι προφανές ότι η ροή φυσικού αερίου στην χώρα θα διακοπεί, τόσο για λόγους πίεσης όσο και για πρακτικούς.</strong> Κατά συνέπια η Ρωσία θα πρέπει ΑΜΕΣΑ να αναδιατάξει την ροή φυσικού αερίου η οποία κατευθύνεται προς την Ευρώπη, διότι αυτό είναι υποχρεωμένη να κάνει λόγω συμβολαίων, αλλά και για να διαφυλάξει τη φήμη της ως «<strong>αξιόπιστος προμηθευτής</strong>», κάτι που θα της επιτρέψει να κερδίζει συμβόλαια και στο μέλλον.<br /> Άρα, η διοχέτευση φυσικού αερίου σε άλλες οδούς που είναι ΑΜΕΣΑ διαθέσιμες αποτελεί μία βασική προτεραιότητα για το Κρεμλίνο. <strong>Μία από αυτές τις εναλλακτικές οδούς είναι και ο Blue Stream, δηλαδή διαμέσου Τουρκίας. Φυσικά, η συγκεκριμένη εναλλακτική δεν είναι η μοναδική αλλά αποτελεί μία βολική και έτοιμη λύση στην οποία θα εμπλακεί και η Ελλάδα,</strong> αφού μέρος του φυσικού αερίου από το τουρκικό δίκτυο θα διοχετευθεί στο ελληνικό αλλά και στο βουλγαρικό.<br /> <div style="text-align: center;"> <span style="color: maroon;"><strong>Σε κάθε περίπτωση μία τέτοια κατάσταση στο μέλλον θα έχει την εξής ενδιαφέρουσα εξέλιξη: Θα δημιουργηθεί ένας… de facto South Stream, με συμμετέχοντες την Τουρκία, τη Βουλγαρία και την Ελλάδα, οι οποίες θα μεταφέρουν ΚΑΙ ρωσικό αέριο στην Ευρώπη, ίσως μέσω κάποιας συμφωνίας με την κοινοπραξία του ΤΑΡ και του IGB. </strong></span></div> Όλα τα παραπάνω είναι φυσικά μία υπόθεση εργασίας για το μέλλον, λαμβάνοντας όμως υπόψη το γεγονός, ότι <strong>ήδη υπάρχει τουρκικό αίτημα για αύξηση της χωρητικότητας του Blue Stream,</strong> άρα να δεχτεί περισσότερο ρωσικό αέριο προς εσωτερική κατανάλωση αλλά και εξαγωγή, ενώ τα σχέδια για τον Νότιο Διάδρομο Φυσικού Αερίου (SGC-South Gas Corridor) της Ευρώπης υλοποιούνται μέσω των <strong>συμπληρωματικών αγωγών SCP-TANAP-TAP</strong>.<br /> <strong>Βέβαια, μία ενδεχόμενη εμπλοκή της Ρωσίας στο σχέδιο θα έφερνε τα πάνω-κάτω στο ενεργειακό παίγνιο της περιοχής, αφού η ουσία του SGC ήταν και είναι η απεμπλοκή από τη ρωσική εξάρτηση. Από την άλλη πλευρά όμως, μία τέτοια εξέλιξη θα έκανε το σχέδιο του South Stream μη χρειαζούμενο, άρα θα χτυπούσε την Μόσχα.</strong><br /> <strong><a href="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2013/03/pipeline.jpg"><img alt="" class="aligncenter size-full wp-image-71540" height="209" src="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2013/03/pipeline.jpg" title="pipeline" width="280" /></a></strong><br /> Το συγκεκριμένο σενάριο μας λέει το εξής <strong>εκπληκτικό</strong>:<br /> <span style="color: maroon;"><strong>> O SGC </strong></span>στην ουσία θα φιλοξενούσε φυσικό αέριο από τον «<strong>αντίπαλο</strong>», δηλαδή την Ρωσία<br /> <span style="color: maroon;"><strong>> O South Stream</strong></span> στην ουσία <strong>δεν θα είχε λόγο ύπαρξης,</strong> αφού με κάτι πιο οικονομικό και γρήγορο (το υπάρχον δίκτυο είναι εκεί, το μελλοντικό βρίσκεται υπό κατασκευή, κάθε μετατροπή είναι σχεδόν πάντα οικονομικότερη από το να φτιάξεις κάτι από το μηδέν) θα μπορούσε να σταλεί ρωσικό αέριο στην Ευρώπη<br /> <span style="color: maroon;"><strong>> Στην πραγματικότητα,</strong></span> η ουκρανική κρίση θα μπορούσε υπό προϋποθέσεις να δημιουργήσει ένα <strong>κοινό σύστημα παροχής φυσικού αερίου από τη Ρωσία, την Κασπία και την Ανατολική Μεσόγειο στην Ευρώπη</strong>. Κάτι το οποίο είναι σίγουρο πως θα ήταν μία <strong>πρωτόγνωρη και «win-win» κατάσταση</strong> για πολλούς γεωπολιτικούς δρώντες αφού όλοι θα εξαρτιόταν από όλους, βέβαια δύσκολα διαχειρίσιμη για τους ίδιους λόγος.<br /> Φυσικά, ένα τέτοιο «τρελό» σενάριο προϋποθέτει ότι στην Ουκρανία θα καταρρεύσει πλήρως και για μεγάλο χρονικό διάστημα το υπάρχον δίκτυο, με τον πόλεμο να λαμβάνει διαστάσεις και τη Ρωσία να εμπλέκεται σε αυτόν.<br /> Ακόμα όμως και η κρίση να τελείωνε γρήγορα με μία «διχοτόμηση», <strong>η Δυτική Ουκρανία δεν θα δεχόταν ενδεχομένως</strong> να συνεχίσει να αποτελεί τον διαμετακομιστή φυσικού αερίου από την Ρωσία προς την Ευρώπη για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα .<br /> Τέλος, το σενάριο αυτό <strong>προϋποθέτει </strong>ότι παρά την κλιμάκωση στην Ουκρανία η Ευρώπη θα συνεχίσει να κάνει «<strong>business as usual</strong>» με τη Ρωσία αφού γνωρίζει ότι μεσοπρόθεσμα δεν μπορεί να κάνει και αλλιώς. Θεωρητικά και οι ΗΠΑ θα είχαν λόγους να επιθυμούν μπλοκάρισμα της Ρωσίας, ωστόσο, <strong>αφενός οι ευρωπαϊκές χώρες με κάποιον τρόπο θα πρέπει να τροφοδοτηθούν, ενώ η Τουρκία έχει κάνει ήδη αίτημα αύξησης της χωρητικότητας…</strong><br /> Κλείνουμε το σύντομο αυτό σημείωμα επαναλαμβάνοντας, ότι το συγκεκριμένο σενάριο μπορεί να φαίνεται ή και να είναι «τρελό», αλλά εάν η κατάσταση δεν οδηγήσει σε έναν νέο ευρωπαϊκό πόλεμο, <strong>κάτι τέτοιο ή παρεμφερές θα αποτελεί την «ενδιάμεση λύση»</strong> (εάν η Ουκρανία γίνει… Συρία, ή ότι η διχοτομημένη χώρα – το δυτικό της κομμάτι – δεν θα θέλει/μπορεί να συνδιαλεχτεί με την Μόσχα) μέχρι όλες οι πλευρές να ανασυντάξουν τις δυνάμεις τους και να ξεκινήσουν έναν νέο γύρο ανταγωνισμού.<br /> Σε τελική ανάλυση, «τρελό» φαινόταν και πριν έναν μήνα, όταν επισημάναμε τη συγκεκριμένη πιθανότητα, αλλά για την ώρα φαίνεται ότι η Τουρκία προσπαθεί να το υλοποιήσει (<strong>ο ρόλος και συμπεριφορά της Τουρκίας αποτελεί φυσικά κρίσιμη παράμετρο για τους σχεδιασμούς της Ρωσίας</strong> σε μία τέτοια περίπτωση).<br /> Από την πλευρά μας λοιπόν καλό θα ήταν <strong>να έχουμε ανοιχτές όλες τις επιλογές μας,</strong> καλό θα ήταν η στάση μας να είναι πολύ προσεχτική και να κάνουμε τους υπολογισμούς μας <strong>με βάση ΚΑΙ ΜΟΝΟ το εθνικό συμφέρον</strong>.<br /> <!-- /metas --> <br /> Το χαρακτηριστικότερο παράδειγμα ορκισμένων «εχθρών» που τους έφερε κοντά η ενεργειακή πραγματικότητα είναι <strong>το Ιράν με το Κατάρ</strong> όπου εκμεταλλεύονται το ίδιο κολοσσιαίο κοίτασμα στον Κόλπο και στην ουσία χρησιμοποιούν τα χρήματα που βγάζουν για να εξοπλιστούν έναντι του ενδεχομένου σύγκρουσης μεταξύ τους (είτε διά αντιπροσώπων). Ίσως, παράδειγμα μέχρις ενός σημείου να αποτελεί και<strong> η σχέση των Κούρδων του Βορείου Ιράκ με τους Τούρκους</strong>…<br /> <a href="http://www.defence-point.gr/" target="_blank">πηγή</a>

«Τρελό» ενεργειακό σενάριο παίρνει σάρκα και οστά;

Η σημερινή είδηση στην ουσία επιβεβαιώνει αυτό που γράφαμε στις αρχές Μαρτίου όταν η σκόνη από το ζήτημα της Κριμαίας άρχισε να κατακάθετ...

Διαβάστε την συνέχεια

Νέο σημείο εστίασης για υδρογονάνθρακες στην Ελλάδα

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2014/04/greece_sat.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" class="aligncenter size-large wp-image-100507" height="148" src="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2014/04/greece_sat-1024x512.jpg" title="greece_sat" width="280" /></a></div> <br /> <strong>Η Ελλάδα δεν διαθέτει σημεία ενδιαφέροντος για την ύπαρξη κοιτασμάτων υδρογονανθράκων μόνο στο Ιόνιο, τον Πατραϊκό και νότια της Κρήτης. Σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες του «defence-point.gr», η χώρα μας δύναται να διαθέτει κοιτάσματα υδρογονανθράκων σε συγκεκριμένη θαλάσσια περιοχή «μεταξύ Κρήτης και Κυκλάδων».</strong><br /> Σύμφωνα με επιστήμονες οι οποίοι είναι σε γνώση της συγκεκριμένης εξέλιξης, στη συγκεκριμένη περιοχή «υπάρχουν και <strong>γεωφυσικές γραμμές που δείχνουν κοιτάσματα</strong> υδρογονανθράκων», άρα, πέραν της επιστημονικής κοινότητας, τα συγκεκριμένα αποτελέσματα είναι <strong>γνωστά σε κυβερνητικούς και όχι μόνο κύκλους</strong>.<br /> Είναι προφανές, ότι μία τέτοια εξέλιξη θα μπορούσε <strong>να μεταβάλλει και την κατάσταση αναφορικά με τις περιοχές ενδιαφέροντος</strong> τόσο των επιστημόνων όσο και της κυβέρνησης αλλά και των επενδυτών.<br /> <br /> Εκτιμάται, ότι η περίπτωση εισαγωγής στην ενεργειακή εξίσωση και περιοχών <strong>μεταξύ Κρήτης και Κυκλάδων,</strong> θα αλλάξει άρδην την κατάσταση σε μία σειρά από θέματα εσωτερικής και εξωτερικής πολιτικής της χώρας μας, αναφέρουμε μόνο τα εξής:<br /> Το πως ακριβώς θα γίνει η <strong>διαχείριση της τουριστικής και της θαλάσσιας κίνησης</strong> στην συγκεκριμένη περιοχή, φυσικά αυτό εξαρτάται και από το που ακριβώς βρίσκονται οι στόχοι.<br /> Σε στρατιωτικό επίπεδο, η ευρύτερη περιοχή φιλοξενεί ασκήσεις, ένα <strong>πεδίο βολής</strong> (Κρήτης), τον <strong>ναύσταθμο</strong> Σούδας και την <strong>Αμερικανική Βάση</strong>, η κίνηση δε πολεμικών σκαφών είναι πολύ μεγάλη.<br /> Το πιο ενδιαφέρον σημείο σε μία τέτοια εξέλιξη σχετίζεται με <strong>το θέμα που θα τεθεί αναφορικά με την υφαλοκρηπίδα, τα μίλια και την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη</strong>. Αναμένουμε την τουρκική αντίδραση σε μία τέτοια περίπτωση και το <strong>ποια ακριβώς σοφιστεία θα εφεύρει </strong>έτσι ώστε να βάλει φρένο σε μία περιοχή όπου η ελληνική κυριαρχία είναι <strong>ΑΔΙΑΜΦΙΣΒΗΤΗΤΗ</strong>.<br /> <!-- /metas --> <br /> Θα επανέλθουμε με περισσότερες λεπτομέρειες σύντομα.<br /> <a href="http://www.defence-point.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Νέο σημείο εστίασης για υδρογονάνθρακες στην Ελλάδα

Η Ελλάδα δεν διαθέτει σημεία ενδιαφέροντος για την ύπαρξη κοιτασμάτων υδρογονανθράκων μόνο στο Ιόνιο, τον Πατραϊκό και νότια της Κρήτης. ...

Διαβάστε την συνέχεια

Πως και πόσο επηρεάζεται η Ελλάδα από την ουκρανική κρίση - Χάρτες ανάλυση

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> </div> <div style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"> <img alt="Image" height="151" src="http://www.onalert.gr/image/?w=630&src=/files/Image/ONALERTPHOTOS/AOZ_ENERGEIA/AGOGOI/EUSTREAM.jpg" width="280" /></div> <br /> <br /> <br /> Πόσο επηρεάζει η κρίση της Ουκρανίας την Ελλάδα; Ποιες "ενεργειακές" και άλλες ισορροπίες διαταράσσονται και αγγίζουν τα ελληνικά ενδιαφέροντα; Η ανάλυση που έχει κάνει ο Υποστράτηγος ε.α Νίκος Καρατουλιώτης αποδεικνύει ότι τα όσα συμβαίνουν μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας πρέπει να μας απασχολούν σοβαρά.<br /> <br /> <strong>Ιστορικό.</strong><br /> Μια ισχυρή Ρωσία με έξοδο σε θερμά ύδατα (Μεσόγειο) θα είναι εν δυνάμει απειλή για την πρωτοκαθεδρία των Η.Π.Α. <br /> Μέσα σε αυτή την λογική η Δύση (Η.Π.Α- Γερμανία) προσπάθησαν να απομονώσουν την Ρωσία στο στεριανό της χώρο, αποκόπτοντας την πρόσβαση της από την Μεσόγειο. Τόσο η επιδιωκόμενη ανατροπή του Άσαντ στην Συρία αλλά και η ανατροπή του Γιανουκόβιτς στην Ουκρανία, είχαν έναν κοινό παρονομαστή και το μέγα ζητούμενο ήταν η Ρωσία να στερηθεί των ναυτικών της βάσεων και ο στόλος της να μείνει στον αέρα.<br /> Ο Πούτιν αντιλήφθηκε έγκαιρα το όλο παίγνιο και με απρόβλεπτες κινήσεις κατοχύρωσε τα ρωσικά συμφέροντα, τόσο στην Συρία με την παραμονή του Άσαντ και την δυναμική επαναφορά του, αλλά και στην Ουκρανία με την προσάρτηση της Κριμαίας.<br /> Η Δύση (Γερμανία – Η.Π.Α) εγκατέλειψαν στην τύχη τους τόσο τους ισλαμοφασίτες στην Συρία, αλλά και στην Ουκρανία (εδώ μάλιστα άρχισαν τον αφοπλισμό και προχώρησαν ακόμη και σε συλλήψεις), συγκεκριμένα <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> το ουκρανικό κοινοβούλιο υπερψήφισε αφοπλισμό των παραστρατιωτικών ομάδων (της ακροδεξιάς οργάνωσης Δεξιός Τομέας) που μετείχαν στο κίνημα διαμαρτυριών ενάντια στο φιλορωσικό καθεστώς του Βίκτορ Γιανουκόβιτς. <br /> <strong>Παρούσα κατάσταση. </strong><br /> 1. Η Δυτική συμμαχία αποδείχθηκε αδύναμη αλλά και απροετοίμαστη να διαχειριστεί την κρίση.<br /> 2. Το Δυτικό μέτωπο διερράγη ένεκα αλληλοσυγκρουόμενων συμφερόντων (Αγγλία, Βουλγαρία, Κύπρος. … κλπ).<br /> 3. Χαρακτηριστική η περίπτωση πολυφωνίας ακόμη και εντός της Γερμανίας, όπου <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> τρεις πρώην καγκελάριοι ( Γκέρχαρντ Σρέντερ, Χέλμουτ Σμιτ και Χέλμουτ Κολ) αμφισβήτησαν την Δυτική επέμβαση στη Ουκρανία και την επιθετική πολιτική της Δύσης προς την Ρωσία. <br /> 4. Η Ρωσία αύξησε τιμές φυσικού προς την Ουκρανία κατά 33% και απαιτεί την εξόφληση των οφειλών της (απλήρωτοι ενεργειακοί λογαριασμοί).<br /> 5. Η έλευση του ΔΝΤ στην Ουκρανία επιφυλάσσει δυσάρεστες εκπλήξεις για τον λαό της και ενδεχομένως να έχουμε αναστροφή των εξεγερθέντων, δηλαδή δεν αποκλείεται, λίαν συντόμως να δούμε αντίστοιχες εξεγέρσεις στην πλατεία Μεϊντάν του Κιέβου, αλλά αυτή την φορά εναντίον του ΔΝΤ.<br /> <br /> 1. Η Ρωσία υπέγραψε κολοσσιαία ενεργειακή σύμβαση με την Κίνα , προκειμένου να μην στερηθεί του ενεργειακού συναλλάγματος, σε περίπτωση <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> εμπάργκο από την Δύση (πράγμα απίθανο μιας και η Ευρώπη εξαρτάται ενεργειακά από την Ρωσία). <br /> 2. Όσο η Δύση πιέζει από δυσμάς την Ρωσία, τόσο αυτή θα στρέφεται προς ανατολάς προσεγγίζοντας την Κίνα, υλοποιώντας το εφιαλτικότερο γεωπολιτικό σενάριο . <br /> <br /> <strong>Ο παράγων Τουρκία.</strong><br /> 1. Η Τουρκία τάχτηκε ενάντια στην προσάρτηση της Κριμαίας από την Ρωσία. <br /> 2. Η Ρωσία και Τουρκία βρίσκονται σε μια συνεχή σύγκρουση, από τον 16 αιώνα μέχρι σήμερα, είχαμε <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> δεκαεπτά ΡωσοΤουρκικούς πολέμους (σε όλους επεκράτησε η Ρωσία).<br /> 3. Η Τουρκία έβλεπε την Ουκρανία σαν έναν ασφαλή ενδιάμεσο χώρο μεταξύ αυτής και της Ρωσίας , κάτι σαν ένα αμορτισέρ απορρόφησης των συγκρουσιακών σχέσεων της με την Ρωσία.<br /> 4. Σε περίπτωση ανάπτυξης (πράγμα που είναι στα σχέδια) βομβαρδιστικών αεροπλάνων Tu-22 στην Κριμαία, ο Τουρκικός στόλος είναι λίαν ευάλωτος.<br /> 5. Η Τουρκία εξαρτάται ενεργειακά από την Ρωσία. <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> <br /> 6. Η Συρία του Άσαντ έχει πάρει το πάνω χέρι στις στρατιωτικές επιχειρήσεις και η Τουρκία έχει περιέλθει σε δυσμενή θέση, καθόσον όχι μόνο είχε στηρίξει τους αντικαθεστωτικούς, αλλά ετοίμαζε και πολεμική προβοκάτσια. <br /> 7. Η Αρμενία <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> κατηγόρησε την Τουρκία ως υπεύθυνη για τα εγκλήματα που διεπράχθησαν σε βάρος χριστιανών αρμενικής καταγωγής στην πόλη <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> Kessab της Συρίας, επειδή οι τούρκοι επιτρέπουν τους ισλαμιστές τρομοκράτες της al-Nusra να περνάνε μέσα από το έδαφος της και επιπλέον τους εξοπλίζει.<br /> 8. Η Τουρκία έχει περιέλθει σε καθεστώς <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> δυσμένειας με τις ΗΠΑ από την εποχή που δεν επέτρεψε την διέλευση των αμερικανικών στρατευμάτων στον πόλεμο του Ιράκ.<br /> 9. Ο Ερντογάν κατηγορεί ευθέως ότι πίσω από τα γεγονότα αποσταθεροποίησης του, είναι ο Φετουλάχ Γκιουλέν ο οποίος λειτουργεί κατόπιν εντολής της C.I.A<br /> 10. Ανεξάρτητα από τα όποια εκλογικά αποτελέσματα, η Τουρκία έχει περιέλθει σε ένα καθεστώς γεωπολιτικής αστάθειας, συνορεύουσα με ένα ρευστό και ασταθές γεωστρατηγικό περιβάλλον. <br /> <br /> <br /> <img alt="" height="160" src="http://www.onalert.gr/files/Image/ONALERTPHOTOS/XARTES/karatouliotis1.png" width="280" /><br /> <br /> <strong>Ο παράγων Ρωσία.</strong><br /> 1. Η Ρωσία πρόσφατα αποφάσισε την κατασκευή σύγχρονου αποβατικού στόλου (Ivan Gren, καθώς και τα LPD  κλάσης Μistral), προκειμένου να αυξήσει τις επιχειρησιακές δυνατότητες της στην Μαύρη Θάλασσα και στην Ανατολική Μεσόγειο. <br /> 2. Η Ρωσία επιθυμεί διακαώς την συμμετοχή της στις ιδιωτικοποιήσεις των λιμένων Πειραιά- Θεσσαλονίκης αλλά και για τους σιδηροδρόμους Βουλγαρίας και Ελλάδας, προκειμένου να υλοποιήσουν τον «νέο διευρασιατικό διάδρομο». <br /> 3. Ο Ρωσία έκανε μεγάλα ανοίγματα προς την Αίγυπτο και έστησε γέφυρες επικοινωνίας με τον <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> στρατάρχη Άμπντελ Φάταχ αλ Σίσι (νυν πρόεδρο), οι οποίες και επισφραγίσθηκαν με μεγάλη στρατιωτική συμφωνία αγοράς ρωσικού οπλισμού σε προνομιακές τιμές. Εδώ πρέπει να ληφθεί σοβαρά ότι οι αιγυπτιακές ένοπλες δυνάμεις έχουν προϊστορία απόν τον Νάσερ .<br /> 4. Η Μόσχα ήρε το εμπάργκο στα ελληνικά αγροτικά προϊόντα που είχε επιβάλει τον περασμένο Ιούλιο. <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> Η Ρωσία είναι η μεγαλύτερη αγορά ελληνικών αγροτικών προϊόντων εκτός της ευρωζώνης, αλλά οι εξαγωγές υπέστησαν μείωση λόγω των προβλημάτων στις ελληνορωσικές σχέσεις, ειδικά μεταξύ 2009-2012.<br /> 5. Η Ρωσία επιθυμεί την υλοποίηση κατασκευής του αγωγού South_Stream και την συμμετοχή της Ελλάδας .<br /> <br /> <img alt="" height="170" src="http://www.onalert.gr/files/Image/ONALERTPHOTOS/XARTES/karatouliotis2.png" width="280" /><br /> <br /> 1. Η Ρωσία για πρώτη φορά μέσα από το ελεγχόμενο κρατικό κανάλι Rusia Today και με αφορμή την υπογραφή της ελληνορωσικής συμφωνίας στην Ελλάδα του ΥΠΑΜ Σεργκέϊ Σοϊγκού αναφέρεται στην κρίση των Ιμίων τονίζοντας : « Τα ρωσικά οπλικά συστήματα θα βοηθήσουν να μην γίνει πράξη, ο εφιάλτης της τουρκικής εισβολής στα ελληνικά νησιά».<br /> <strong>Ο παράγων Ελληνισμός ( Ελλάδα-Κύπρος) και η ουκρανική κρίση.</strong><br /> Η Ρωσία επιθυμεί διακαώς την ισχυροποίηση της παρουσίας στην Μεσόγειο για γεωστρατηγικούς αλλά και εμπορικούς λόγους (το σύνολο των εισαγωγών αλλά και εξαγωγών της).<br /> Μέσα σε αυτή την λογική η Ρωσία πραγματοποιεί επιθέσεις φιλίας προς την Ελλάδα αλλά και την Κύπρο. <br /> 1. Πρόσφατα μείωσε την τιμή φυσικού αερίου κατά 15% ύστερα από ελληνικό αίτημα.<br /> 2. Η Ρωσία 'ευλόγησε' την στρατηγική συμμαχία Ελλάδας-Ισραήλ-Αιγύπτου-Κύπρου.<br /> 3. Πρότεινε στην Ελλάδα την αγορά των <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> υπερσύγχρονων <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> πολεμικών <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> αεροπλάνων <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> 4ης γενιάς Su-35S με ιδιαίτερα ευνοϊκούς όρους. <br /> 4. Έχει λάβει σαφή θέση υπέρ της ελληνικής και κυπριακής ΑΟΖ. Και ετάχθη υπέρ της Ελλάδας – Κύπρου σε πολλά θέματα.<br /> Κατόπιν των ανωτέρω, η παρουσία της Ρωσίας <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> στην Ανατολική Μεσόγειο, προσφέρει εγγύηση ασφάλειας και είναι επωφελής, καθόσον οι απειλές αυξάνουν τόσο από ομάδες τζιχαντιστών αλλά και από χώρες που θα ήθελαν να επιβάλουν την κυριαρχία τους στη περιοχή (π.χ. Τουρκία).<br /> Η Ελλάδα οφείλει να δημιουργήσει προϋποθέσεις και διευκολύνσεις της παρουσίας της Ρωσίας στην Μεσόγειο, ως έπραξε η Κύπρος. <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> <br /> Η Ελλάδα δύναται να εκμεταλλευτεί την ρωσική επιθυμία της ενεργειακής παράκαμψης της Ουκρανίας και να συμμετάσχει <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> στην κατασκευή του αγωγού South_Stream. Αυτό σε συνδυασμό με τους υπόλοιπους σχεδιαζόμενους αγωγούς μπορεί να καταστήσει την πατρίδα μας ενεργειακό κέντρο, καθόσον όλοι οι αγωγοί διέρχονται είτε μέσω Ελλάδας είτε πέριξ αυτής. <br /> <br /> <img alt="" height="245" src="http://www.onalert.gr/files/Image/ONALERTPHOTOS/XARTES/karatouliotis3.png" width="280" /><br /> <br /> Επιπλέον η Ελλάδα πρέπει να επιμείνει στην κατασκευή του αγωγού Κύπρου- Ελλάδας –Ευρώπη.<br /> <br /> <br /> <img alt="" height="192" src="http://www.onalert.gr/files/Image/ONALERTPHOTOS/XARTES/karatouliotis4.png" width="280" /><br /> <br /> Καθόσον η Γερμανία μέσω Τουρκίας προσπαθεί να υφαρπάξει τα ελληνικά κοιτάσματα και να τα διοχετεύσει στην Ευρώπη, καθιστώντας την Τουρκία ενεργειακό κέντρο μεταφοράς, προς όφελος της Γερμανίας.<br /> <br /> <img alt="" height="132" src="http://www.onalert.gr/files/Image/ONALERTPHOTOS/XARTES/karatouliotis5.png" width="280" /><br /> <br /> Η Ελλάδα οφείλει να αναπτύξει εταιρικές σχέσεις με την Ρωσία, οι οποίες δεν θα έρχονται <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> υποχρεωτικά σε σύγκρουση με την Ευρώπη και τις ΗΠΑ, αλλά θα λειτουργούν συμπληρωματικά. <br /> <br /> <strong>Η Ελλάδα, δεν έχει άλλη επιλογή από το να συνθέτει και να ενώνει στην περιοχή. Αυτός ήταν, άλλωστε, και ο ιστορικός της ρόλος. Αυτός είναι και σήμερα ο ρόλος της σε μια εποχή μετάβασης από το παλιό, που υποχωρεί, στο νέο που αναδύεται. Και, όπως πάντα στην ιστορία, οι μεταβατικές περίοδοι είναι και οι πιο ρευστές. Γι’ αυτό χρειάζονται μεγάλη προσοχή. </strong><br /> Η Ελλάδα βρίσκεται σε μια από τις κρισιμότερες στιγμές της σύγχρονης ιστορίας της, ακέφαλη από ισχυρή πολιτική, οικονομική και πνευματική ηγεσία. <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> Σε αυτή την κρίσιμη περίοδο, όταν όλα στην περιοχή μας επαναπροσδιορίζονται γεωπολιτικά, η χώρα βρίσκεται στη χειρότερη οικονομική κατάσταση με καταλυτικές συνέπειες στο κύρος και την ισχύ της. Το παιχνίδι είναι σκληρό και ο πλέον αδύναμος θα υποστεί τις συνέπειες του αδήριτου νόμου της εξέλιξης. Το γεωπολιτικό παίγνιο είναι πολύπλοκο και απαιτεί μια ανάλογη κινητοποίηση της ελληνικής πλευράς. Η Ελλάδα πρέπει να ξεπεράσει <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> τα φοβικά της σύνδρομα και την εσωστρέφεια που της προκάλεσε η κρίση. Μπορεί να έχει παρουσία στην περιοχή και θα πρέπει να το επιδιώξει. Η Ελλάδα είναι μια άκρως φιλειρηνική χώρα ενταγμένη απολύτως στις δομές της πολιτισμένης ανθρωπότητας αλλά αυτή η θέση της δεν μπορεί να υποστηριχθεί χωρίς κύρος και ισχύ. Για να επιτευχθούν όλα τα παραπάνω απαιτείται αποφασισμένος λαός και πεφωτισμένη πολιτική ηγεσία. Δυστυχώς, και οι δύο αυτές προϋποθέσεις απουσιάζουν σήμερα από το δυναμικό της χώρας.<br /> <br /> <b>Γράφει ο </b><br /> <b>Νίκος Καρατουλιώτης</b><br /> <b>Υποστράτηγος ε.α- Συγγραφέας</b><br /> <b>Μέλος ΚΕΘΑ</b><br /> <a href="http://www.onalert.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Πως και πόσο επηρεάζεται η Ελλάδα από την ουκρανική κρίση - Χάρτες ανάλυση

Πόσο επηρεάζει η κρίση της Ουκρανίας την Ελλάδα; Ποιες "ενεργειακές" και άλλες ισορροπίες διαταράσσονται και αγγίζουν τα ελ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο θρύλος του Μαρμαρωμένου Βασιλιά στην ευρωπαϊκή παράδοση

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgvktNbPF7aVGfk9d-gea9rUUFz1HXaAUJjOmAfCl5mcThhs1eaxcAUP8CB3t3RZXiWd2wcj6qFbevr5A0Vptu2GujwCVDCZFGZqGdBYvDdUQPf2ATH2Gp4PKyzMbt9YRuuXe3odLnh03Cx/s1600/_.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" height="168" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgvktNbPF7aVGfk9d-gea9rUUFz1HXaAUJjOmAfCl5mcThhs1eaxcAUP8CB3t3RZXiWd2wcj6qFbevr5A0Vptu2GujwCVDCZFGZqGdBYvDdUQPf2ATH2Gp4PKyzMbt9YRuuXe3odLnh03Cx/s280/_.jpg" width="280" /></a></div> <br /> <i>¨Δεν είναι νεκρός αλλά κοιμάται, καθισμένος στο θρόνο του. Οι λίγοι που τυχαία τον είδαν στην βαθιά σπηλιά λένε πως τα γένια του ακόμα μεγαλώνουν, ενώ κάποιες φορές φαίνεται πως κοιμάται με τα μάτια ανοιχτά. Και όταν θα έρθει η ώρα, θα σηκωθεί, θα μαζέψει τους πιστούς του και θα σώσει τον λαό του από τον κίνδυνο που τους απειλεί”. </i><a href="https://www.blogger.com/blogger.g?blogID=4744786448641111194"></a><br /> <br /> Μαρτυρία για το Μαρμαρωμένο Βασιλιά. Αλλά για ποιον Μαρμαρωμένο Βασιλιά; <b>Τον Κωνσταντίνο Παλαιολόγο; Τον Ιωάννη Βατάτζη,</b> όπως υποστηρίζουν αρκετοί; <br /> <br /> Η μαρτυρία αυτή όμως θα μπορούσε κάλλιστα να μην προέρχεται απ' την Ελλάδα ή να μην είναι απλά από την περίοδο της παρακμής της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. <br /> <br /> Γιατί η παράδοση αυτή δεν περιορίζεται τοπικά ή χρονικά αλλά υπάρχει σχεδόν σε όλους τους Ευρωπαϊκούς λαούς. <br /> <br /> Σε αντίθεση με την ιουδαϊκή παράδοση της αναμονής του Μεσσία, που θα οδηγήσει τον εκλεκτό λαό του στην κυριαρχία, οι ευρωπαϊκοί λαοί επέλεξαν μια εντελώς διαφορετική προσέγγιση.<br /> Ο εκλεκτός δεν είναι o απεσταλμένος του Θεού, αλλά είναι ο Ήρωας, που δεν πεθαίνει, παρά το πεπρωμένο που του επεφύλαξε τη μοίρα του αιώνιου ύπνου. <br /> Πηγάζοντας ίσως από τις αρχέγονες δοξασίες των Ινδοευρωπαίων, που τοποθετούσαν τους θεούς τους επάνω σε βουνά και στον ουρανό, αυτή τη φορά οι ρίζες του βουνού και οι σπηλιές του ορίζονται ως τόπος στον οποίο ο Ήρωας κοιμάται, προστατευμένος μέχρι την έλευση της κατάλληλης στιγμής. <br /> <br /> Η αρχαιότερη αναφορά στο Μαρμαρωμένο Βασιλιά, που θα ξυπνήσει από “άγγελο Κυρίου” για να σώσει τον λαό του, βρίσκεται σε μια προφητεία της Τιμπουρτίνας Σίβυλλας. Σ' αυτή την περίπτωση, ο αντίπαλος ήταν οι εχθροί του χριστιανισμού και ο αναμενόμενος βασιλιάς Κώνστας θα έσπερνε το θάνατο στους εθνικούς, θα μετέτρεπε τους ναούς τους σε εκκλησίες και θα επέβαλε θανατική καταδίκη σε όποιον δεν βαφτιζόταν χριστιανός. Ο σταδιακός προσηλυτισμός της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας στον χριστιανισμό και η μεταμόρφωσή που συντελέστηκε στο Ανατολικό τμήμα, το οποίο επεβίωσε της Μεγάλης Μετανάστευσης των Λαών, τροποποίησε και τις λεπτομέρειες του μύθου. <br /> <br /> Εμπνευσμένη από την πρωτοχριστιανική παράδοση των Επτά Κοιμώμενων της Εφέσου, που κοιμήθηκαν κατά την διάρκεια των διωγμών του Δέκιου και ξύπνησαν στη βασιλεία του Θεοδόσιου του Β', η προφητεία που γνώρισε τη μεγαλύτερη εξάπλωση στους χριστιανικούς πληθυσμούς, τους οποίους απασχολούσε εξίσου η ζωή στη γη με τη μέλλουσα ζωή, είχε αποδοθεί σε έναν χριστιανό οσιομάρτυρα του 4ου αιώνα, τον Μεθόδιο Πατάρων. <br /> <br /> Στην πραγματικότητα, όμως, είχε συνταχθεί κατά τον 7ο αιώνα μΧ., ως υποσυνείδητη προσπάθεια ανάτασης του ηθικού κατά την αραβική ισλαμική εξάπλωση. <br /> <br /> Η παράδοση αυτή υπέβοσκε στην Αυτοκρατορία και γνώρισε την μεγάλη της έξαρση όταν η Κωνσταντινούπολη έπεσε πια στα χέρια των Οθωμανών.<br /> <br /> Τότε, η αξία του Κωνσταντίνου Δραγάση-Παλαιολόγου και η Ηρωική του στάση επέβαλλαν στον απλό λαό να μην του επιφυλάξει τη μοίρα των κοινών θνητών, αλλά να τον εξυψώσει ως Ήρωα. <br /> <br /> Να του αρνηθούν τον θάνατο πάνω στην μάχη, αλλά, αντίθετα, η λαϊκή μούσα να διαβεβαιώσει πως άγγελος Κυρίου τον έσωσε από τον βέβαιο θάνατο και τον οδήγησε κάπου σε μια κρυφή σπηλιά. <br /> <br /> Εκεί περιμένει την ώρα που ο ίδιος άγγελος θα τον ξυπνήσει και τότε ο Μαρμαρωμένος Βασιλιάς θα οδηγήσει τον λαό του στη νίκη και την ελευθερία. <br /> <br /> Μέχρι εδώ, ειδικότερα όσα αφορούν στο Μαρμαρωμένο Βασιλιά της ανατολικορωμαϊκής παράδοσης είναι γνωστά, και αποτελούν οργανικά τμήματα του ελληνικού εθνικού υποσυνείδητου. Είναι όμως η κατάλληλη στιγμή για να αναφερθούν και άλλοι Μαρμαρωμένοι Βασιλιάδες και άλλοι Ήρωες απ' όλη την Ευρώπη που δεν πέθαναν αλλά κοιμούνται, αναμένοντας την ώρα του μεγάλου κινδύνου του λαού τους. Η Ινδοευρωπαϊκή μυθιστορική παράδοση άλλωστε, επεφύλασσε τη μοίρα του ημίθεου για όσους ξεχώριζαν. <br /> <br /> Στην Κέλτικη παράδοση της Ιρλανδίας και της Σκωτίας σημαντικό ρόλο έχουν οι Φιάννα, ομάδες νεαρών ανδρών, κυρίως προερχόμενων από την αριστοκρατία, που γυρνούσαν το νησί, φιλοξενούμενοι από αριστοκράτες και χωρικούς και επέβαλλαν την τάξη υπηρετώντας την δικαιοσύνη.<br /> Ο πιο ξακουστός ήταν ο <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Fionn_mac_Cumhaill">Fionn mac Cumhaill</a>, που πολεμούσε τα ξωτικά (πανταχού παρόντα στην ιρλανδική μυθολογία) και οι περιπέτειές του αποτέλεσαν ένα μεγάλο κομμάτι του κύκλου των Φένιαν, μιας ηρωικής εποχής που τραγουδούσαν οι βάρδοι.<br /> Η ιστορία του Fionn και της γυναίκας του Sadhbh, κατά τους βάρδους, τραγουδήθηκε από τον γιό τους Oisín, και ήταν το ενδοξότερο κομμάτι της εποχής εκείνης, Σύμφωνα με τον μύθο, ο Fionn δεν πέθανε ποτέ, αλλά κοιμάται κάπου σε μια σπηλιά κάτω από ένα βουνό, σε ένα άγνωστο σημείο της Ιρλανδίας. <br /> Βρίσκεται εκεί, περιτριγυρισμένος από τους υπόλοιπους Fianna και θα ξυπνήσει μια μέρα, όταν το κυνηγετικό του κέρας ηχήσει τρεις φορές, για να υπερασπίσει και να σώσει τη χώρα του από το μέγιστο κίνδυνο που την απειλεί. <br /> <br /> Στην Ιβηρική χερσόνησο, στο βασίλειο που είχαν δημιουργήσει οι Βισηγότθοι όταν την κατέκτησαν, η άνοδος του Ισλάμ, μερικές δεκαετίες πριν στη Μέση Ανατολή, δεν φαινόταν ως γεγονός που θα μπορούσε να προκαλέσει ανησυχίες. Μπορεί μεν οι Βερβέροι και οι Μαυριτανοί να επέδραμαν στο βασίλειο, αλλά τίποτα δεν έδειχνε ότι ετοίμαζαν κάτι περισσότερο από επιδρομές προς λεηλασία. Και οι δυναστικές έριδες, με την συνδρομή διαφόρων αριστοκρατών και χριστιανών επισκόπων, αποτελούσαν ενδημικό φαινόμενο. <br /> Σε μια δυναστική λοιπόν διαμάχη, ο εγγονός του βασιλιά <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Chindaswinth">Chindaswinth</a>, Ρόντερικ, βοηθούμενος από μερίδα της αριστοκρατίας και του κλήρου, ανακυρήχθηκε βασιλιάς διαιρώντας το βασίλειο των Βισηγότθων, χωρίς όμως να έρθει σε άμεση σύγκρουση με τον <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Agila_II">Achila</a>, νόμιμο διάδοχο του θρόνου που διατήρησε την εξουσία στις βόρειες επαρχίες. Ένοπλη σύγκρουση μεταξύ των δύο βασιλέων δεν υπήρξε, σύμφωνα τόσο με τον μύθο, όσο και με τα αρχαιολογικά στοιχεία. <br /> <br /> Αντίθετα, ο Ρόντερικ, από την πρώτη στιγμή της βασιλείας του, αποφάσισε να επιδιώξει τον τερματισμό των αραβικών επιδρομών και γι' αυτό συγκέντρωσε όσο στρατό μπορούσε, για ν' αντιμετωπίσει τους Μαυριτανούς. <br /> Μόλις ένα ή δύο χρόνια μετά την άνοδό του στον θρόνο, μάζεψε όσους ευγενείς ανταποκρίθηκαν στο αίτημά του, τους ελάχιστους ελεύθερους άντρες που μπορούσε, και πολλούς δούλους φτωχά εξοπλισμένους και ξεκίνησε την εκστρατεία του. Ίσως το χαμηλό ηθικό των στρατιωτών όμως, ίσως η απροθυμία των ευγενών που εποφθαλμιούσαν τον θρόνο του, ίσως οι δυναστικές διαμάχες που είχαν διχάσει τον στρατό του, οδήγησαν σε μια πρωτοφανή ήττα, απ' την οποία ελάχιστοι διασώθηκαν, ευγενείς ή απλοί στρατιώτες. <br /> Το Τολέδο, η πρωτεύουσα του, ήταν η πρώτη μεγάλη πόλη της Ισπανίας που αλώθηκε από τους Μουσουλμάνους αμέσως μετά την μάχη, το 711 μΧ, και ήταν η αρχή της ισλαμικής κατοχής της Ιβηρικής, που διήρκεσε πολλούς αιώνες. <br /> Για τον Ρόντερικ, τον βασιλιά που επέλεξε να πολεμήσει τους εισβολείς και όχι να ξεκινήσει έναν εμφύλιο, ο θρύλος τον θέλει να επιβίωσε. Να κατόρθωσε να ξεφύγει μόνος από το πεδίο της μάχης, μετά από θεϊκή παρέμβαση, και να βρίσκεται κάπου τώρα, έτοιμος να ξυπνήσει και να ξαναοδηγήσει τον λαό του σε μια μάχη που αυτή την φορά θα έχει θετική έκβαση. <br /> <br /> Ένας ακόμα βασιλιάς, που η λαϊκή κουλτούρα αποφάσισε να κρατήσει μακριά από τον θάνατο, είναι ο αυτοκράτορας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας του Γερμανικού Έθνους, Φρειδερίκος Μπαρμπαρόσα. Με σχέσεις λατρείας από τους υπηκόους του, με απεριόριστες φιλοδοξίες και οργανωτικές ικανότητες, ανάλωσε μεγάλο τμήμα της βασιλείας του στη διαμάχη του με τον Πάπα. <br /> Σε αυτή την διαμάχη, χρησιμοποίησε ως νομικό όπλο τον Ιουστινιανό Κώδικα, επαναφέροντας το Ρωμαϊκό Δίκαιο στη δυτική Ευρώπη και μόνο στα τελευταία χρόνια της ζωής του συμφιλιώθηκε με την Καθολική εκκλησία αποτελώντας έναν από τους οργανωτές της Τρίτης Σταυροφορίας. Στην πορεία προς τους Αγίους Τόπους, κατά τη διάσχιση ενός ποταμού, στις 10 Ιουνίου 1190, πνίγηκε, βάζοντας τέλος στη χρυσή εποχή της δυναστείας των Χοχεστάουφεν.<br /> Όμως, ο απλός λαός δεν πίστεψε ποτέ πως πέθανε τόσο άδοξα.<br /> Ο θρύλος μιλάει για μια σπηλιά στους πρόποδες του όρους Κυφχάουζερ στη Θουριγγία ή στο όρος Ουντερσμπέργκ στη Βαβαρία. Εκεί, κάθεται στο θρόνο του, με ιππότες γύρω του, ενώ τα κόκκινα γένια του μεγαλώνουν και έχουν καλύψει όλο το τραπέζι μπροστά του. <br /> Κοιμάται, αλλά μερικές φορές ανοίγει τα μάτια του και στέλνει ένα αγόρι έξω απ' την σπηλιά να δει αν τα κοράκια πετούν ακόμα γύρω απ' το βουνό. Γιατί είναι γραφτό πως όταν τα κοράκια πάψουν να πετούν, τότε ο Μπαρμπαρόσα θα ξυπνήσει και θα αποκαταστήσει το κύρος και το μεγαλείο της Γερμανίας. <br /> <br /> Στην αγγλοσαξωνική και κέλτικη παράδοση βρίσκουμε τα αντίστοιχα του γνωστού σε όλους βασιλιά Αρθούρου, αλλά και του Βασιλιά της Ουαλίας Μπράν. Ο Αρθούρος, στην τελική μάχη δεν πέθανε, αλλά η Κυρά της Λίμνης τον μετέφερε στο Άβαλον, όπου κοιμάται και περιμένει να επιστρέψει στην Αγγλία, στην ώρα της μεγάλης ανάγκης. <br /> Ίδιος είναι σχεδόν ο μύθος και για τον Μπραν τον Ευλογημένο, έναν μυθικό βασιλιά της Ουαλίας, που εκστράτευσε στην Ιρλανδία για να σώσει την αδερφή του. Με όλο τον στρατό που μπόρεσε να συγκεντρώσει, πέρασε την θάλασσα. Η μάχη που ακολούθησε ήταν μεν νικηφόρα αλλά τόσο αιματηρή που μόλις επτά από τους συντρόφους του επιβίωσαν. <br /> Ο Μπραν, ετοιμοθάνατος, τους ζητά να του κόψουν το κεφάλι και να το πάρουν μαζί τους, ώστε να ταφεί στα πάτρια εδάφη. Για επτά χρόνια μένουν σε ένα μέρος και άλλα οκτώ σε άλλο, χωρίς να καταλαβαίνουν ότι ο χρόνος περνάει, καθώς έχουν ως συντροφιά το κεφάλι του Μπραν που συνεχίζει να τους μιλάει - στοιχείο παρμένο από την κέλτικη δρυιδική παράδοση πως το κεφάλι είναι το σπίτι της ψυχής.<br /> Στο τέλος, περνούν πίσω στην Αγγλία και κατά το θρύλο το κεφάλι του Μπραν τους οδηγεί εκεί που τώρα βρίσκεται ο Πύργος του Λονδίνου, με την εντολή να θάψουν το κεφάλι του εκεί, με το πρόσωπο στραμμένο προς την Γαλλία, ώστε ακόμα και νεκρός ο Μπραν, με τις μαγικές του δυνάμεις, να αποτρέπει κάθε προσπάθεια εισβολής. Και σ' αυτή την περίπτωση ο Ήρωας αναμένει την ύστατη στιγμή για να σηκωθεί ξανά.<br /> Ο Μπραν θα ξυπνήσει και το κεφάλι του θα ενωθεί ξανά με το σώμα του, για να σώσει τον λαό του για μια ακόμα φορά και να επιβεβαιώσει το όνομά του ως Μπραν ο Ευλογημένος, οδηγώντας τους σε μια χρυσή εποχή. Η ίδια πίστη υπάρχει και για τον τελευταίο Ουαλό με τον τίτλο του Πρίγκιπα της Ουαλίας, τον <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Owain_Glynd%C5%B5r">Owain Glyndŵr</a>. <br /> <br /> Ηγέτης της τελευταίας Ουαλικής προσπάθειας ανεξαρτησίας, ποτέ δεν προδόθηκε από τους συντρόφους του και ποτέ δεν δέχτηκε καμία απ' τις αγγλικές απονομές χάριτος, αλλά μέχρι το τέλος της ζωής του πάλεψε για μια ανεξάρτητη κι ελεύθερη Ουαλία, ενώ ακόμα και ο βασιλιάς Χάρολντ επεβίωσε στο μύθο, δεν σκοτώθηκε κατά την μάχη του Χέιστινγκς, αλλά κάποια στιγμή θα επιστρέψει και θα σώσει τον λαό του από τους Νορμανδούς. <br /> <br /> Ο κατάλογος είναι μακρύς ακόμα. Ο Καρλομάγνος, ο πρώτος μεσαιωνικός Δυτικοευρωπαίος που διεκδίκησε τον τίτλο του Ρωμαίου Αυτοκράτορα, κείται στο Ούντερσμπεργκ, κοντά στο Σάλτσμπουργκ. Ο Χοσρόης, ο Πέρσης βασιλιάς. Ο Väinämöinen, ο πρωταγωνιστής της φιννικής Καλεβάλα, που κατά το μύθο δεν πέθανε αλλά αποχώρησε σε μια βάρκα, υποσχόμενος να επιστρέψει όταν ο λαός του τον έχει ανάγκη. Ο Αλί-Μαχντί στην σιιτική παράδοση, που είναι μπόλιασμα της ισλαμικής μεταφυσικής με τον ευρωπαϊκό εσωτερισμό. <br /> <br /> Ο Σεμπαστιάν Α' στην Πορτογαλία, που κατά τους οπαδούς του θα προβάλλει μια μέρα να έρχεται απ' τον Ατλαντικό μέσα σε μια βάρκα για να ξανακυβερνήσει. Ο Βάσλαβ της Βοημίας, που κοιμάται στο βουνό Μπλάνικ με μια τεράστια στρατιά Τσέχων ιπποτών και στην χείριστη των στιγμών θα επιστρέψει για να προστατέψει την χώρα του καβάλα στο λευκό του άλογο και κραδαίνοντας το θρυλικό σπαθί του Μπρούνσβικ. Ακόμα και για τον Βλαντ Τέπες, τον περιβόητο Παλουκωτή, που πολεμούσε μέχρι τέλους τους Οθωμανούς, προσαρμόστηκε ο θρύλος. Οι υπήκοοί του μπορεί να έτρεμαν την σκληρότητά του, αλλά εκτιμούσαν τη δικαιοσύνη του, γνωρίζοντας πως η αγριάδα του στρεφόταν κατά των αντιπάλων του και όχι κατά των υποτελών του. Στην Σερβία, στη Νορβηγία, στην Λετονία, σε όλη την Ευρώπη, σχεδόν σε κάθε λαό, υπάρχει και αντίστοιχος μύθος, λίγα παραδείγματα του οποίου παρουσιάστηκαν σε αυτό το κείμενο. <br /> <br /> Είναι η πίστη στην παράδοση πως ο Ήρωας αγγίζει την αθανασία, που αρνείται να τον παραχωρήσει στον θάνατο, που δεν δέχεται πως ο Άριστος απλά ταξιδεύει προς τον Άδη.<br /> Για την ευρωπαϊκή παράδοση, ο Ήρωας που πέρασε το στάδιο του απλού ανθρώπου είναι ως ει παρόν, κοιμόμενος, σε αναμονή για να πολεμήσει ξανά, για να προσθέσει κι άλλα ανδραγαθήματα σε όσα ήδη έχει κάνει. <br /> <br /> Γιατί για τους Ευρωπαϊκούς λαούς, τα πρότυπα προς μίμηση και παραδειγματισμό δεν ήταν όσα έφερναν εφήμερη δόξα ή υλικό πλούτο. Ήταν όσοι κατόρθωσαν να εξυψωθούν πάνω από τη φθορά του χρόνου και τα επιτεύγματά τους στέκουν αιώνιοι οδηγοί, κληρονομιά και κατάρα για τους απογόνους τους.<br /> <br /> Ποιοι Ευρωπαίοι σήμερα μπορούν να διεκδικήσουν αυτή την σύνδεση; Πόσοι είναι αυτοί που νιώθουν το βάρος της κληρονομιάς μας; <br /> <br /> Ας ελπίσουμε πραγματικά πως θα γεννηθούν κι άλλοι μέσα απ' τους λαούς μας, για να αξιώσουν την αιώνια κι αθάνατη ζωή που προσφέρει ο θρύλος για τους λίγους και ξεχωριστούς.<br /> <a href="http://greek1.blogspot.com/" target="_blank">πηγή</a>

Ο θρύλος του Μαρμαρωμένου Βασιλιά στην ευρωπαϊκή παράδοση

¨Δεν είναι νεκρός αλλά κοιμάται, καθισμένος στο θρόνο του. Οι λίγοι που τυχαία τον είδαν στην βαθιά σπηλιά λένε πως τα γένια του ακόμα με...

Διαβάστε την συνέχεια

Στάχτη στα μάτια της Ελλάδος τέτοιες κρίσιμες μέρες.

<img alt="εκρηξη (1)" class="attachment-large wp-post-image" src="http://i2.wp.com/triklopodia.gr/wp-content/uploads/2014/04/%CE%B5%CE%BA%CF%81%CE%B7%CE%BE%CE%B7-1.jpg?fit=1024%2C1024" /><br /> <br /> <span style="color: blue; font-size: large;">Ποιοι θέλουν να ρίξουν στάχτη στα μάτια της Ελλάδος τέτοιες κρίσιμες στιγμές και για ποιους λόγους;</span><br /> <span style="color: blue; font-size: large;">Ποιοι επιθυμούν να απαξιώσουν τα ενεργειακά κοιτάσματα της πατρίδας μας;</span><br /> <span style="color: blue; font-size: large;">Ποιοι υποτιμούν τον κίνδυνο εξ ανατολών;</span><br /> <div style="float: right; padding-top: 25px;"> <strong style="color: maroon; font-size: 15px;">¨Πιστεύω λοιπόν ότι στο Αιγαίο τα πράγματα θα παραμείνουν ήρεμα¨!! (ομότιμος καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης του Πανεπιστημίου Ντουίσμπεργκ-Έσσεν Χανς-Γιούργκεν Αξτ)</strong><br /> <br /> Το μέλλον της Τουρκίας, όπως αυτό διαμορφώνεται μετά τις δημοτικές εκλογές ήταν το αντικείμενο συζήτησης στην DW που διοργάνωσε η Γερμανοτουρκική Εταιρεία και η Εταιρεία Νοτιοανατολικής Ευρώπης. <br /> Στους συμμετέχοντες ήταν ο ομότιμος καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης του Πανεπιστημίου Ντουίσμπεργκ-Έσσεν Χανς-Γιούργκεν Αξτ, ο Σουλεϊμάν Μπαγκ, διευθυντής σύνταξης της τουρκικής εφημερίδας Ζαμάν στο Βερολίνο καθώς και τούρκοι δημοσιογράφοι που εργάζονται στην Τουρκία και τη Γερμανία.<br /> Οι διαμάχες στο εσωτερικό της χώρας μεταξύ Ερντογάν και Γκιουλέν ή του Ερντογάν με τους στρατιωτικούς, αλλά κυρίως η πρόσφατη κατάρριψη ενός μαχητικού της Συρίας από τις τουρκικές ένοπλες δυνάμεις εντείνουν την ανησυχία για το ενδεχόμενο μεταφοράς της κρίσης σε κάποια από τις όμορες χώρες. Με άλλα λόγια, υπάρχει το ενδεχόμενο πρόκλησης επεισοδίου στο Αιγαίο, ρωτήσαμε τον καθηγητή Χανς-Γιούργκεν Αξτ:<br /> <strong>¨Είμαι συγκρατημένα αισιόδοξος ότι η Τουρκία δεν έχει κανένα συμφέρον να προκαλέσει επεισόδιο στο Αιγαίο. Πρώτον γιατί τα κοιτάσματα πετρελαίου είναι, όπως φαίνεται, πολύ λιγότερα από ότι είχε εκτιμηθεί τη δεκαετία του ΄70.</strong><br /> <strong>Δεύτερον η κυβέρνηση Ερντογάν επιθυμεί λιγότερες διενέξεις στα σύνορά της και όχι περισσότερες. Υπάρχουν ήδη αρκετές: με τη Συρία, το Ισραήλ και την Αρμενία. Δεν ωφελεί την Τουρκία μια νέα αντιπαράθεση με την Ελλάδα στο Αιγαίο. Πιστεύω λοιπόν ότι στο Αιγαίο τα πράγματα θα παραμείνουν ήρεμα¨</strong>. ΠΗΓΗ: DW onalert.gr http://triklopodia.gr/14 Απριλίου 2014<br /> ΑΠΑΝΤΗΣΗ στην πρώτη διαπίστωση ότι¨ τα κοιτάσματα πετρελαίου είναι, όπως φαίνεται, πολύ λιγότερα από ότι είχε εκτιμηθεί τη δεκαετία του ΄70¨<br /> Πολλά και ενδιαφέροντα ειπώθηκαν σε ημερίδα που έλαβε χώρα στις 10 Απριλίου στο Ίδρυμα Νομικών Μελετών Καθηγητή Ηλία Κρίσπη και Αναστασίας-Σαμαρά Κρίσπη σε συνεργασία με τη Σχολή Εθνικής Άμυνας, αναφορικά με τις ποσότητες υδρογονανθράκων στο Ιόνιο και την συνολική τους αξίας.<br /> Το θέμα της ημερίδας ήταν «Η Ενεργειακή και Στρατηγική ΑΟΖ στην Ελλάδα και την Ανατολική Μεσόγειο, Νομικές και Γεωπολιτικές Θεωρήσεις» μεταξύ των ομιλητών ήταν και ο Ομότιμος Καθηγητής Αντώνιος Φώσκολος,<br /> Αναφορικά με την ουσία του θέματος, δηλαδή με το κατά πόσο υπάρχουν κοιτάσματα τα οποία είναι οικονομικώς εκμεταλλεύσιμα ο καθηγητής υπογράμμισε πως:<br /> Πρώτον, όταν ο πρωθυπουργός της χώρας και ο υπουργός ΥΠΕΚΑ μιλάνε για «κοιτάσματα που θα αφήσουν στο ελληνικό δημόσιο 150 δισεκατομμύρια ευρώ σε βάθος 25 ετών» αναφέρονται «στο μερίδιο της Ελλάδας, το οποίο ανέρχεται στο 20%». Με απλά μαθηματικά, η αξία των κοιτασμάτων ανέρχεται στα «στα 750 δισεκατομμύρια ευρώ ή 1 τρισ. δολάρια» και συνέχισε λέγοντας, ότι «εάν διαιρέσουμε την αξία των κοιτασμάτων με την αξία ενός βαρελιού που είναι 100 δολάρια ανά βαρέλι, βγάζουμε την ποσότητα των εκμεταλλεύσιμων κοιτασμάτων του Ιονίου», το οποίο κατά τον Αντώνη Σαμαρά και τον Γιάννη Μανιάτη διαθέτει το ισοδύναμο των 10 δισεκατομμυρίων βαρελιών.<br /> Σε τελικά ανάλυση, δεν έχει από εδώ και πέρα σημασία το εάν τα αποθέματά και τα κοιτάσματα είναι της τάξεως των 500 δισεκατομμυρίων ή των 5 τρισεκατομμυρίων, αφού ό,τι και να υπάρχει αυτό θα καταστεί εκμεταλλεύσιμο σταδιακά, μαζί με τη ραγδαία εξέλιξη της τεχνολογίας. Σημασία έχει η χώρα να καταφέρει για πρώτη φορά στην σύγχρονη ιστορία της να ΠΑΡΑΞΕΙ κάτι, του οποίου η σημαντική οικονομική και στρατηγική αξία θα επιτρέψει στην Ελλάδα να προχωρήσει με καλύτερους όρους από ότι λειτούργησε στο παρελθόν, τουλάχιστον το πρόσφατο. http://www.defence-point.gr/news/<br /> ΑΠΑΝΤΗΣΗ στην δεύτερη διαπίστωση¨ Δεν ωφελεί την Τουρκία μια νέα αντιπαράθεση με την Ελλάδα στο Αιγαίο. Πιστεύω λοιπόν ότι στο Αιγαίο τα πράγματα θα παραμείνουν ήρεμα¨<br /> Μεγάλος αριθμός τουρκικών παραβιάσεων στο Αιγαίο και σήμερα. Πιο συγκεκριμένα δύο τουρκικά ΑΦΝΣ CN-235 κινούμενα από το βορά προς νότο το ‘ένα και με αντίθετη κατεύθυνση το άλλο πραγματοποίησαν σήμερα 3 παραβάσεις του FIR Αθηνών και 16 παραβιάσεις του Εθνικού Εναέριου Χώρου. defencenet.gr14 Απριλίου 2014<br /> Και αυτά έγιναν λίγες ώρες πριν και μετά αφ ότου μίλησε ο εν λόγω Γερμανός καθηγητής.<br /> <strong>Ποιοι θέλουν να ρίξουν στάχτη στα μάτια της Ελλάδος τέτοιες κρίσιμες στιγμές και για ποιους λόγους;</strong><br /> <strong>Ποιοι επιθυμούν να απαξιώσουν τα ενεργειακά κοιτάσματα της πατρίδας μας;</strong><br /> <strong>Ποιοι υποτιμούν τον κίνδυνο εξ ανατολών;</strong><br /> H Γεωπολιτική κρίση στην Ουκρανία φαίνεται να αλλάζει άρδην τα πλάνα και τις λεπτές ισορροπίες συμφερόντων στην Μεσογειακή Ενεργειακή Λεκάνη.<br /> <strong>Κάποιοι φοβούνται ότι θα ξεπαγώσουν τον επόμενο χρόνο.</strong><br /> <span style="color: #993300;"><strong>Σε αυτούς έχουμε να πούμε ότι παρόλο την Ελλάδα την καταντήσανε άθλια και μνημονιακή ¨παλιόψαθα¨ εδώ εξακολουθεί να ζεσταίνει τις καρδιές των ανθρώπων όχι μόνο το άπλετο του γαλάζιου ουρανού αλλά και ο νοητός ΗΛΙΟΣ της ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ.</strong></span><br /> <span style="color: maroon;"><strong>Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας</strong></span></div> <a href="http://triklopodia.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Στάχτη στα μάτια της Ελλάδος τέτοιες κρίσιμες μέρες.

Ποιοι θέλουν να ρίξουν στάχτη στα μάτια της Ελλάδος τέτοιες κρίσιμες στιγμές και για ποιους λόγους; Ποιοι επιθυμούν να απαξιώσουν τα ενερ...

Διαβάστε την συνέχεια

Έχει αρχή και τέλος η στρατηγική των ΗΠΑ στην Ουκρανία;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2014/04/cia-brennan.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" class="aligncenter size-full wp-image-100430" height="157" src="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2014/04/cia-brennan.jpg" title="cia-brennan" width="280" /></a></div> <br /> <strong>Με ένα δεύτερο σοβαρό λάθος επιχειρούν να διορθώσουν οι Αμερικανοί την τραγική μέχρι στιγμής πολιτική που οδήγησε στην απώλεια της Κριμαίας ή τις δύσκολες αποστολές αναλαμβάνουν οι μυστικές υπηρεσίες; Ο Λευκός Οίκος, τελικά επιβεβαίωσε την παρουσία του διευθυντή της CIA Τζον Μπρέναν στο Κίεβο, το προηγούμενο σαββατοκύριακο. Την επίσκεψη Μπρέναν είχαν καταγγείλει άμεσα ρωσικά ΜΜΕ αλλά οι Αμερικανοί είχαν αρχικά διαψεύσει την πληροφορία.</strong><br /> <strong><span style="color: maroon;">Του Παντελή Καρύκα</span></strong><br /> Ο επικεφαλής της CIA προφανώς και, παρά τις επί του προκειμένου διαψεύσεις του Λευκού Οίκου, βρέθηκε στο Κίεβο και είχε επαφές με τους Ουκρανούς αξιωματούχους, αναζητώντας τρόπο τερματισμού της κρίσης στην ανατολική Ουκρανία. Μια, προηγηθείσα δήλωση του αμερικανικού υπουργείου Εξωτερικών, όμως ξεκαθάρισε το αντικείμενο της επίσκεψης Μπρέναν.<br /> «<strong>Οι ΗΠΑ σκέφτονται να ενισχύσουν με οπλισμό την Ουκρανία ώστε να μπορέσει να αντιμετωπίσει τους ρωσόφωνους ενόπλους</strong>», αναφέρει η ανακοίνωση. Προφανώς αυτά δεν είναι σοβαρά πράγματα, εάν υποτεθεί ότι η Δύση επιθυμεί να προστατεύσει την Ουκρανία, να τη διατηρήσει ως έναν «<strong>ουδέτερο χώρο</strong>» και όχι να δημιουργήσει <strong>ένα νέο ψυχροπολεμικό σύνορο με τη Ρωσία</strong>.<br /> <br /> Προετοιμάζονται μήπως οι Αμερικανοί για έναν νέο πόλεμο διά αντιπροσώπου (<strong>proxy war</strong>); Αν ναι, το ρίσκο είναι ιδιαίτερα μεγάλο αυτή τη φορά, καθώς θα πρέπει να θεωρείται βέβαιο ότι <strong>η Ουκρανία, αν δε διαλυθεί, θα βυθιστεί στο απόλυτο χάος, στο οποίο θα κινδυνεύσει να παρασυρθεί ολόκληρη η ανατολική Ευρώπη</strong>. Σίγουρα πάντως θα ακρωτηριαστεί, αφού η δυτική πολιτική θα έχει αφήσει μόνο μία επιλογή στη Ρωσία.<br /> Οι Αμερικανοί, ή για την ακρίβεια το υπουργείο των Εξωτερικών τους, το οποίο <strong>εσχάτως δείχνει να κινείται κάπως αυτόνομα,</strong> υπό την ηγεσία του «λίγου» Τζον Κέρι, ίσως να θεωρούν ότι ένας τέτοιας μορφής και <strong>περιορισμένης έντασης</strong> πόλεμος, είναι ό,τι χρειάζεται.<br /> Όπως και στην περίπτωση της Κριμαίας, <strong>ο Πούτιν απέδειξε ότι δεν παίζει</strong>. Φυσικά τώρα είναι αυτός που πιέζει, μέσω των <strong>«αυθορμήτως» εξεγερθέντων</strong> Ρώσων της ανατολικής Ουκρανίας. Στόχος δείχνει να είναι μια <strong>ομόσπονδη Ουκρανία,</strong> όχι νέες προσαρτήσεις. Εναλλακτική λύση όμως δεν φαίνεται να υπάρχει, τέτοια που να εξασφαλίζει <strong>εύσχημη οδό απεμπλοκής</strong> από το σημερινό αδιέξοδο.<br /> Αυτά τα δεδομένα όμως δεν καθιστούν τη θέση των Ουκρανών ισχυρότερη, ούτε τους εξασφαλίζει, όπως και στην περίπτωση της Κριμαίας, <strong>ενεργό στρατιωτική βοήθεια έξωθεν, όχι απλά εξοπλισμό</strong>. Γιατί τόσο οι Αμερικανοί, όσο και – πολύ περισσότερο – οι Ευρωπαίοι, <strong>δεν υπάρχει περίπτωση να κινηθούν κατά της Ρωσίας προς χάρη της Ουκρανίας, εκτός πια και αν συμβούν κοσμοϊστορικά γεγονότα</strong>.<br /> Έτσι, η αμερικανική κίνηση ρίχνει απλώς νέο λάδι στη φωτιά, χωρίς να ενισχύει καν επί της ουσίας τους Ουκρανούς, που <strong>οδεύουν ως πρόβατο στη σφαγή,</strong> απειλώντας παράλληλα να τινάξει στον αέρα ολόκληρη την ανατολική Ευρώπη. Εκτός αν οι φωστήρες του Κέρι θεωρούν ότι <strong>η παραχώρηση μερικών φορητών όπλων μπορεί να αλλάξει τα στρατιωτικά δεδομένα</strong> στην περιοχή.<br /> Ή μήπως επιδίωξη είναι <strong>η στρατιωτική «υπερεξάπλωση» της Ρωσίας και ο οικονομικός της στραγγαλισμός;</strong> Στα χαρτιά το σενάριο μπορεί να υπάρχει, η σημερινή όμως πραγματικότητα πολύ περισσότερο πολύπλοκη.<br /> <br /> Σε κάθε περίπτωση <strong>η κλιμάκωση είναι επικίνδυνη</strong> και η Μόσχα έδειξε ήδη τη δυσαρέσκειά της, μη διστάζοντας να παρενοχλήσει αμερικανικό πολεμικό στη Μαύρη Θάλασσα.<br /> <a href="http://www.defence-point.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Έχει αρχή και τέλος η στρατηγική των ΗΠΑ στην Ουκρανία;

Με ένα δεύτερο σοβαρό λάθος επιχειρούν να διορθώσουν οι Αμερικανοί την τραγική μέχρι στιγμής πολιτική που οδήγησε στην απώλεια της Κριμαί...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Χριστιανισμός στη Μέση Ανατολή μετά την “Αραβική Άνοιξη”

<img alt="Ο Χριστιανισμός στη Μέση Ανατολή μετά την “Αραβική Άνοιξη”" class="attachment-588x330" height="151" src="http://mignatiou.com/wp-content/uploads/2014/04/Syria-christians01-11september2013-500x333.jpg" title="Ο Χριστιανισμός στη Μέση Ανατολή μετά την “Αραβική Άνοιξη”" width="280" /><br /> <br /> Του ΧΡΗΣΤΟΥ ΙΑΚΩΒΟΥ<br /> <br /> Ο όρος «Αραβική Άνοιξη» χρησιμοποιήθηκε δημοσιογραφικά από το αμερικανικό περιοδικό Foreign Policy, τον Ιανουάριο του 2011, για να προσδιορίσει τις λαϊκές εξεγέρσεις στη Μέση Ανατολή, οι οποίες είχαν σκοπό την ανατροπή δικτατορικών καθεστώτων και την αντικατάστασή τους με δημοκρατικά εκλελεγμένες κυβερνήσεις. Ο όρος αυτός αποτελεί υπαινιγμό προς την «Άνοιξη των Λαών», εν σχέσει με τις επαναστάσεις στην Ευρώπη το 1848 και, ως δυτικό κατασκεύασμα, αποτελεί μία από τις πολλές περιπτώσεις κατά τις οποίες χρησιμοποιείται αδόκιμα ένας όρος με ευρωπαϊκές ιστορικές παραστάσεις και εμπειρίες.<br /> <br /> Μέσα στο ίδιο πλαίσιο, διάφοροι αναλυτές είδαν τις εξελίξεις στον αραβικό κόσμο ως το ιστορικά ισοδύναμο της κατάρρευσης του κομουνισμού στην Ανατολική Ευρώπη το 1989, παραγνωρίζοντας το γεγονός ότι στην Ανατολική Ευρώπη ήταν καθολικό το αίτημα να υιοθετήσουν οι κοινωνίες τις δημοκρατικές δομές της δυτικής Ευρώπης.<br /> <br /> Στην Αίγυπτο, παρά το ότι υπήρχε ρεύμα υποστηρικτών της φιλελεύθερης δημοκρατίας ανάμεσα στο κίνημα που ανέτρεψε το Μουμπάρακ, εντούτοις δεν μπόρεσε να ασκήσει μεγάλη επιρροή με αποτέλεσμα να καπελωθεί μέχρι το καλοκαίρι του 2013 από τους ισλαμιστές, οπότε το πραξικόπημα του στρατού ανέτρεψε την ακατάσχετη άνοδο και τελική κυριαρχία των ισλαμιστών.<br /> <br /> Στην Τυνησία η εξέγερση έφερε τους ισλαμιστές στην εξουσία που συνεχίζουν με σοβαρά προβλήματα. Στη Λιβύη η εξέγερση προκάλεσε διεθνή στρατιωτική επέμβαση που επέφερε χάος, αβεβαιότητα και πιθανή τριχοτόμηση της χώρας. Στη Συρία, η αδυναμία μίας διεθνούς επέμβασης έδωσε παράταση στην κρίση λαμβάνοντας τη μορφή εμφυλίου πολέμου, με τους ισλαμιστές-σαλαφιστές να παίζουν τον κεντρικό ρόλο στην προσπάθεια ανατροπής του καθεστώτος Άσαντ.<br /> <br /> Ό,τι όμως ξεκίνησε ως «Αραβική Άνοιξη» για πολλές κοινωνίες της Μέσης Ανατολής έχει αρχίσει να εξελίσσεται ως κινούμενη άμμος για τους χριστιανικούς πληθυσμούς της περιοχής, οι οποίοι αποδεικνύονται τα εύκολα θύματα των πολιτικών εξελίξεων. Βεβαίως όσο εύκολο κι αν είναι να αποδώσουμε τις διώξεις Χριστιανών στην γενικότερη αναρχία που συσσωρεύουν οι εξεγέρσεις, κυρίως στην Αίγυπτο και την Συρία, εντούτοις δεν είναι η καλύτερη οπτική γωνία για να προσεγγίσει κανείς το πρόβλημα.<br /> <br /> Μία πιο επισταμένη μελέτη του θέματος και γίνεται σαφές ότι οι πρόσφατες επιθέσεις είναι μέρος μιας μεγαλύτερης πολεμικής εναντίον των Χριστιανών στη Μέση Ανατολή, μιας πολεμικής η οποία μπορεί να αναχθεί σε εξελίξεις που έλαβαν χώρα στις μουσουλμανικές κοινωνίες σε περασμένες δεκαετίες. Οι αραβικές εξεγέρσεις μπορεί να είναι η γενεσιουργός αιτία για μερικά ακραία περιστατικά βίας, αλλά οι ρίζες του προβλήματος είναι πολύ βαθύτερες – και το διακύβευμα είναι πολύ μεγαλύτερο από ό, τι θα περίμενε κανείς. Αυτό που βλέπουμε είναι στην πραγματικότητα μια περιφερειακή θρησκευτική εξόντωση η οποία σύντομα θα εξελιχθεί σε μία ιστορική καταστροφή για τους Χριστιανούς αλλά και για τους μετριοπαθείς Μουσουλμάνους.<br /> <br /> Κατά τις αρχές του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, ο χριστιανικός πληθυσμός της Μέσης Ανατολής, η οποία τότε ήταν κατά το πλείστον μέρος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, αποτελούσε ένα σημαντικό κομμάτι στη γενικότερη δημογραφική κατανομή που έφθανε περίπου στο 20% επί του συνόλου.<br /> <br /> Σήμερα, εκατόν δηλαδή χρόνια μετά έχει συρρικνωθεί περίπου στο 4%. Αν και είναι δύσκολο να είμαστε ακριβείς, έχουν απομείνει περίπου 13 εκατομμύρια Χριστιανοί στην περιοχή και ο αριθμός αυτός ενδέχεται μειωθεί περαιτέρω, λαμβάνοντας υπόψη την συνεχιζόμενη αποσταθεροποίηση της Συρίας και της Αιγύπτου, δύο κράτη με ιστορικά μεγάλους χριστιανικούς πληθυσμούς. Με τον σημερινό ρυθμό μείωσης, μπορεί κάλλιστα να μην υπάρχει σημαντική χριστιανική παρουσία στη Μέση Ανατολή, σε μια γενιά ή δύο.<br /> <br /> Οι Σαλαφιστές έχουν στηρίξει την πολιτική των διώξεων κατά των Χριστιανών της Συρίας, τους οποίους χαρακτήρισαν συνεργάτες και στυλοβάτες του καθεστώτος Άσαντ. Συνεπώς σε περίπτωση ανατροπής του καθεστώτος Άσαντ, οι Χριστιανοί θα βρεθούν σε εξαιρετικά δυσμενή θέση. Ακόμη και η αδράνεια και παθητικότητα που επιδεικνύουν σήμερα οι Χριστιανοί για τον συριακό εμφύλιο πόλεμο είναι για τους Σαλαφιστές τεκμήριο ενοχής.<br /> <br /> Σε παρόμοιο πλαίσιο λειτούργησε και η δυναμική εναντίον των Χριστιανών στην Αίγυπτο, η οποία διαθέτει τον παλαιότερο και μεγαλύτερο χριστιανικό πληθυσμό της Μέσης Ανατολής. Οι Κόπτες της Αιγύπτου αποτελούν περίπου το 10% του πληθυσμού, ή περί τα οκτώ εκατομμύρια άνθρωποι. Πολλοί Χριστιανοί της Αιγύπτου, συμπεριλαμβανομένου του Κόπτη Πατριάρχη, δεν έκρυψαν την υποστήριξή τους προς το στρατιωτικό πραξικόπημα που ανέτρεψε τον υποστηριζόμενο από την Μουσουλμανική Αδελφότητα πρόεδρο από το αξίωμά του. Αυτή η υποστήριξη έχει ανοίξει τον δρόμο για αχαρακτήριστες πράξεις βίας από ορισμένους υποστηρικτές των Αδελφών Μουσουλμάνων εναντίον των χριστιανικών μειονοτήτων της χώρας.<br /> <br /> Η τραγωδία για τους Χριστιανούς της Μέσης Ανατολής είναι προφανής. Οι ζωές, οι περιουσίες και οι λατρευτικοί τους χώροι ευρίσκονται σε διαρκή κίνδυνο. Εκδιώκονται από τις πατρογονικές τους εστίες και αναγκάζονται να φύγουν ως πρόσφυγες σε γειτονικές χώρες όπου είναι, σε πολλές περιπτώσεις, εξίσου ανεπιθύμητοι. Αλλά, είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι το ξερίζωμα των Χριστιανών της περιοχής αποτελεί επίσης μια καταστροφή και για τους Μουσουλμάνους.<br /> <br /> Είναι αυτοί στους οποίους θα μείνει το έργο της οικοδόμησης μιας πιο ανεκτικής και δημοκρατικής(;) κοινωνίας στον απόηχο αυτών των βαρβαροτήτων. Σήμερα οι τζιχαντιστές αφαιρούν το είδος τού πλουραλισμού που αποτελεί το θεμέλιο για κάθε πραγματικά δημοκρατική δημόσια ζωή. Ένα από τα συνθήματα των αραβικών εξεγέρσεων ήταν ότι οι πολίτες θέλουν να βάλουν τέλος στην τυραννία. Αλλά, ο μόνος διαρκής εγγυητής των πολιτικών δικαιωμάτων είναι το είδος τής κοινωνικής και θρησκευτικής πολυμορφίας που οι ριζοσπάστες Μουσουλμάνοι της περιοχής βρίσκονται στην διαδικασία να εξαλείψουν.<br /> <br /> <b>Ο Χρήστος Ιακώβου είναι Διευθυντής του Κυπριακού Κέντρου Μελετών</b><br /> <a href="http://mignatiou.com/">πηγή</a>

Ο Χριστιανισμός στη Μέση Ανατολή μετά την “Αραβική Άνοιξη”

Του ΧΡΗΣΤΟΥ ΙΑΚΩΒΟΥ Ο όρος «Αραβική Άνοιξη» χρησιμοποιήθηκε δημοσιογραφικά από το αμερικανικό περιοδικό Foreign Policy, τον Ιανουάριο το...

Διαβάστε την συνέχεια

Η εκδίκηση είναι πιάτο που σερβίρεται κρύο

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://arouraios.gr/wp-content/uploads/2014/02/Antonis-Samaras.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" src="http://arouraios.gr/wp-content/uploads/2014/02/Antonis-Samaras.jpg" /></a></div> <br /> Γράφειο Σταύρος Λυγερός<br /> <br /> <strong>Η ΕΚΔΙΚΗΣΗ </strong>είναι ένα πιάτο που σερβίρεται κρύο και κυρίως τη στιγμή που επιφέρει τη μεγαλύτερη ζημιά. Απ’ αυτή την άποψη, η κίνηση της Χρυσής Αυγής ήταν καλά ζυγισμένη. Εκδηλώθηκε τη στιγμή που -με την αμέριστη πάντα βοήθεια των κατεστημένων ΜΜΕ- η κυβέρνηση καλλιεργούσε με σχετική επιτυχία την εντύπωση ότι η οικονομία εισέρχεται σε τροχιά σταθεροποίησης και ότι σε λίγο το μνημόνιο θα είναι παρελθόν. Το βίντεο του Κασιδιάρη ανέτρεψε το πολιτικό κλίμα, έφερε τον πρωθυπουργό σε εξαιρετικά δυσχερή θέση και όξυνε τις ενδοκυβερνητικές αντιθέσεις.<br /> <br /> Ο Μάιος είναι κρίσιμη καμπή και για την κυβέρνηση και για τον Σαμαρά. Δεν του αρκεί πως ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα τα πάει πολύ καλά στις αυτοδιοικητικές εκλογές. Παραλλήλως, έχει ζωτική ανάγκη η διαφορά του ΣΥΡΙΖΑ από τη Ν.Δ. στις ευρωκάλπες να είναι όσο το δυνατόν μικρότερη.<br /> <br /> Για να το επιτύχει στηρίζεται στην υποστήριξη του ευρωιερατείου. Το έργο, άλλωστε, το έχουμε ξαναδεί. Στις εκλογές του 2012, το μόνο που δεν έκαναν οι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι ήταν να κολλήσουν προεκλογικές αφίσες της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ! Τώρα, αυτόν τον σκοπό υπηρετούν τα καλά λόγια που ακούστηκαν στο Γιούρογκρουπ, η επικείμενη επίσκεψη Μέρκελ, ο περιορισμένος δανεισμός από τις αγορές και οι αναμενόμενες ρητορικές υποσχέσεις για αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους.<br /> <br /> Μία μικρή διαφορά στις ευρωεκλογές θα απέτρεπε τάσεις εσωκομματικής αμφισβήτησης του Σαμαρά και θα του άφηνε περιθώρια κινήσεων. Ολα δείχνουν ότι το χαμηλό εκλογικό ποσοστό της «Ελιάς» θα δρομολογήσει διαλυτικές τάσεις στο ΠΑΣΟΚ. Αυτό, όμως, δεν οδηγεί υποχρεωτικά σε ανατροπή της κυβέρνησης.<br /> <br /> Ο μνημονιακός κοινός παρονομαστής των βενιζελικών και των γεωργοπανδρεϊκών, σε συνδυασμό με έξωθεν πιέσεις, είναι πιθανόν να οδηγήσει σε ένα νέο κυβερνητικό σχήμα. Στο ίδιο πλαίσιο εγγράφεται και η πρόσφατη πρόσκληση του πρωθυπουργού προς τη ΔΗΜΑΡ. Κοινοβουλευτικές εφεδρείες, άλλωστε, υπάρχουν και στον χώρο των ανεξάρτητων βουλευτών.<br /> <br /> Η ιδανική εξέλιξη για τον Σαμαρά είναι όχι μόνο να ανασυγκροτήσει την κυβέρνηση και την κοινοβουλευτική πλειοψηφία, αλλά και να ξεπεράσει τον σκόπελο της εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας τον ερχόμενο Μάρτιο. Η συγκέντρωση των απαραίτητων 180 ψήφων, όμως, αν και δεν μπορεί να αποκλεισθεί, είναι εξαιρετικά δυσχερής.<br /> <br /> Ακριβώς γι’ αυτό, ο πρωθυπουργός ετοιμάζεται για πρόωρες εθνικές εκλογές. Λόγω και του πριμ των 50 εδρών, στόχος του είναι η πρώτη θέση. Για τον σκοπό αυτό θα επιστρατευθούν όλα τα θεμιτά κι αθέμιτα μέσα και από τις εγχώριες άρχουσες ελίτ και από το ευρωιερατείο. Ακόμα και έτσι, όμως, είναι εξαιρετικά δύσκολο η Ν.Δ. να κερδίσει την πρωτιά.<br /> <br /> Αυτός είναι ο λόγος που ο Σαμαράς συζητούσε το σενάριο της δημιουργίας μίας ευρύτερης παράταξης με την ενσωμάτωση υπολειμμάτων του ΠΑΣΟΚ, της μνημονιακής πτέρυγας της ΔΗΜΑΡ και κινήσεων της νεοφιλελεύθερης Δεξιάς. Θα πρόβαλε σαν ιδεολογικό συνεκτικό ιστό την παραμονή στην ευρωζώνη και σαν κοινό πολιτικό στόχο την αποτροπή της νίκης του ΣΥΡΙΖΑ, επειδή οδηγεί σε χάος. Τέλος, τον ρόλο καταλύτη για τη συσπείρωση τόσο διαφορετικών πολιτικών δυνάμεων στο πλαίσιο μίας -έστω και ομοσπονδιακού τύπου- παράταξης θα έπαιζαν η εγχώρια ολιγαρχία του χρήματος και το ευρωιερατείο.<br /> Λόγω των βαθιά ριζωμένων κομματικών στερεοτύπων, αυτό το σενάριο ήταν εξαρχής δύσκολο να πραγματοποιηθεί. Η υπόθεση Μπαλτάκου, όμως, μάλλον το ακυρώνει. Η ΔΗΜΑΡ είναι στα κάγκελα, ενώ οι «πράσινοι» βουλευτές έχουν πρόσθετο λόγο να δυσφορούν. Με άλλα λόγια, δοκιμάζεται η συνοχή της συμπολίτευσης.<br /> <br /> Είναι ενδεικτικό ότι ο Παπανδρέου εκμεταλλεύθηκε την υπόθεση Μπαλτάκου για να διαφοροποιηθεί περαιτέρω από τον Βενιζέλο, αφήνοντας να αιωρείται ακόμα και το ενδεχόμενο αποχώρησης του ΠΑΣΟΚ από την κυβέρνηση. Στην πραγματικότητα, απλώς εγγράφει υποθήκες για να διεκδικήσει αυτόνομο πολιτικό ρόλο μετά τις ευρωεκλογές.<br /> <br /> Η αποσταθεροποίηση της κυβέρνησης, ίσως και η προκήρυξη εθνικών εκλογών τον Μάιο, δεν είναι η πιθανότερη εξέλιξη. Δεν μπορεί, όμως, να αποκλεισθεί. Πολύ περισσότερο εάν αληθεύουν οι φήμες ότι η Χρυσή Αυγή διαθέτει κι άλλα αποκαλυπτικά βίντεο.<br /> <br /> <strong>Πώς από την ανοχή φθάσαμε στην κήρυξη πολέμου</strong><br /> <strong>ΤΑ ΟΣΑ ΛΕΕΙ </strong>ο Μπαλτάκος στον Κασιδιάρη δεν εγείρουν μόνο μείζον ζήτημα για τη λειτουργία των θεσμών και ειδικά της Δικαιοσύνης. Φωτίζουν και τη στάση της ομάδας Σαμαρά έναντι της Χρυσής Αυγής. Μέχρι τη δολοφονία Φύσσα, η κυβέρνηση και το κατεστημένο μιντιακό σύστημα ανέχονταν τις εμφανείς παράνομες πράξεις και δραστηριότητες της Χρυσής Αυγής. Σχεδόν έκλειναν τα μάτια σ’ αυτά που σήμερα υπερπροβάλλουν.<br /> <br /> Η δε Δικαιοσύνη ακολουθούσε τις αργόσυρτες διαδικασίες που στην πράξη ισοδυναμούν με ατιμωρησία. «Εβαλε φτερά» στα πόδια της μόνο όταν η κυβέρνηση έκανε στροφή, λόγω και της δολοφονίας Φύσσα. Στην πραγματικότητα, το έδαφος είχε στρωθεί, λόγω της απροθυμίας του Μιχαλολιάκου να λειτουργήσει σαν δεκανίκι της Ν.Δ.<br /> <br /> Η εξήγηση για την αρχική στάση ανοχής και για τη μετέπειτα στροφή είναι ότι το Μαξίμου και κύκλοι των αρχουσών ελίτ ερωτοτροπούσαν με την ιδέα να χρησιμοποιήσουν το κόμμα του Μιχαλολιάκου. Οχι μόνο σαν δεκανίκι της Ν.Δ., αλλά και ως δύναμη εξισορρόπησης του ΣΥΡΙΖΑ και μάλιστα με εμφυλιοπολεμικούς όρους. Η θεωρία των δύο άκρων, που αντανακλά αυτή την πρόθεση, προϋποθέτει ισχυρή και προκλητική Χρυσή Αυγή.<br /> <br /> Στο Μαξίμου εκτιμούσαν ότι οι δικαστικές διώξεις και η ηθική καταρράκωσή της θα συρρίκνωναν την εκλογική επιρροή της. Προσδοκούσαν ότι οι περισσότεροι ψηφοφόροι της θα επέστρεφαν στο «γαλάζιο» μαντρί. Οι δημοσκοπήσεις, όμως, διαψεύδουν αυτή την προσδοκία. Ειδικά εάν συνεκτιμηθεί και το γεγονός ότι τώρα αρκετοί ψηφοφόροι της Χρυσής Αυγής αποφεύγουν για προφανείς λόγους να το δηλώνουν στους δημοσκόπους.<br /> <br /> Η ιστορία, πάντως, διδάσκει ότι η προσπάθεια να ανασχεθεί ένα πολιτικό φαινόμενο με δικαστικές διώξεις, συνήθως φέρνει το αντίθετο αποτέλεσμα. Το ζήτημα, όμως, δεν αφορά μόνο το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών. Αφορά και τον πυρήνα του πολιτεύματος. Οι δημοκρατικοί κανόνες δεν έχουν εγκαθιδρυθεί για να εφαρμόζονται αλά καρτ και, βεβαίως, ο σκοπός δεν αγιάζει τα μέσα. Ούτε η δημοκρατική ευαισθησία μπορεί να έχει ιδεολογικό πρόσημο.<br /> <a href="http://www.real.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Η εκδίκηση είναι πιάτο που σερβίρεται κρύο

Γράφειο Σταύρος Λυγερός Η ΕΚΔΙΚΗΣΗ είναι ένα πιάτο που σερβίρεται κρύο και κυρίως τη στιγμή που επιφέρει τη μεγαλύτερη ζημιά. Απ’ αυτή ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η γεωπολιτική σημασία των στενών

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgd1GI355KMy_hPcnuUTsUHaktGbN3ymG6FEX6gQUjdN4cplJ7UVybQZafZEyeVrPJJBylL5nL2V8IXToJgUKswrsjM7bb_wYKSlS2lBGVYoRHhu0kOsMevIZEa2ydTk3pzxbeXtmEsyP4/s1600/606935_HY56m.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" height="151" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgd1GI355KMy_hPcnuUTsUHaktGbN3ymG6FEX6gQUjdN4cplJ7UVybQZafZEyeVrPJJBylL5nL2V8IXToJgUKswrsjM7bb_wYKSlS2lBGVYoRHhu0kOsMevIZEa2ydTk3pzxbeXtmEsyP4/s280/606935_HY56m.jpg" width="280" /></a></div> <br /> <div> <div style="text-align: center;"> <span style="color: #990000;"><b><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: large;">«Μεσ’ του Βοσπόρου τα στενά» </span></b></span></div> </div> <div> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /> </span></div> <div> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><b>Του Γιώργου Δημητρακόπουλου </b></span></div> <div> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /> </span></div> <div> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Η προσάρτηση της Κριμαίας στη Ρωσία επανέφερε στο επίκεντρο του διεθνούς ενδιαφέροντος το σημαντικό θέμα της γεωπολιτικής σημασίας των Στενών του Βοσπόρου και των Δαρδανελίων. Οι διελεύσεις από τα Στενά αυτά κυρίως ρωσικών πολεμικών πλοίων, που έχουν έδρα τους τη ναυτική βάση της Ρωσίας στην Κριμαία, με κατεύθυνση τη Μεσόγειο, έχει κατά καιρούς απασχολήσει αρκετές χώρες και ιδιαίτερα τις ΗΠΑ. Βέβαια, η σημασία τους δεν περιορίζεται στα ρωσικά πλοία, ιδιαίτερα μάλιστα αφού έχουν χαρακτηριστεί ως μία από τις πιο δύσκολες θαλάσσιες οδούς στον κόσμο.</span></div> <div> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /> </span></div> <div> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Η αναγνώριση της σημασίας τους ξεκινά από την αρχαία εποχή, αφού πέρα από το όνομα –Ελλήσποντος- αναφορές για τη σημασία των στενών υπάρχουν σε σχέση με τον Τρωικό Πόλεμο. Γεωγραφικά η Τροία είχε χτισθεί στην περιοχή πολύ κοντά στην είσοδο των στενών από τα δυτικά. Έτσι, ήταν σε θέση να ελέγχει τη ναυσιπλοΐα προς εκείνη τη σημαντική από κάθε άποψη θαλάσσια οδό.</span></div> <div> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /> </span></div> <div> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Η Ηρόδοτος αναφερόμενος στην εκστρατεία του Ξέρξη, τότε βασιλιά της Περσίας, εναντίον των Ελλήνων, παραθέτει την απόφασή του, το 482 π.Χ., για την κατασκευή δύο πλωρών γεφυρών, για τη γρήγορη διέλευση των στρατευμάτων του από την Ασία στην Ελλάδα. Εκατό και πλέον χρόνια αργότερα, το 334 π.Χ., ο Μέγας Αλέξανδρος θα διαβεί τα Στενά, ξεκινώντας την εκστρατεία του εναντίον των Περσών.</span></div> <div> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /> </span></div> <div> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Στη διάρκεια της Βυζαντινής περιόδου ο έλεγχος των Στενών ήταν σημαντικό πλεονέκτημα για την άμυνα της Κωνσταντινούπολης. Ενδεικτική είναι μία μαρμάρινη επιγραφή που βρίσκεται στο αρχαιολογικό μουσείο της Κωνσταντινούπολης, στην οποία έχει αποτυπωθεί διαταγή του τότε αυτοκράτορα Αναστασίου του Πρώτου (491 – 518 μ.Χ.) με σκοπό τον καθορισμό των τελών διέλευσης από το Τελωνείο των Δαρδανελίων, σύμφωνα με την οποία όποιος τολμήσει να παραβιάσει τους κανονισμούς δεν α θεωρείται πλέον φίλος και θα τιμωρείται.</span></div> <div> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /> </span></div> <div> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><b>Στόχος των Ρώσων</b></span></div> <div> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Με την πτώση της Κωνσταντινούπολης τον έλεγχο των Στενών θα αποκτήσουν οι Τούρκοι. Όμως τον 190 αιώνα ο έλεγχος των Στενών γίνεται στρατηγικός στόχος της Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Πρώτη ενδιαφέρουσα ημερομηνία το 1807, όταν η Ρωσία στη διάρκεια των Ναπολεόντιων Πολέμων με την υποστήριξη της Μεγάλης Βρετανίας αποκλείει τα Στενά. Δεύτερη σημαντική ημερομηνία το 1853, όταν οι στόλοι της Γαλλίας και της Μεγάλης Βρετανίας διήλθαν τα Στενά προκειμένου να συμμετάσχουν ως σύμμαχοι της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στον Πόλεμο της Κριμαίας.</span></div> <div> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /> </span></div> <div> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Χωρίς να παραγνωρίζεται η σημασία και άλλων ημερομηνιών με σημασία για την ιστορία των Στενών, οι ημερομηνίες που αποτελούν σταθμό για τις μετέπειτα εξελίξεις, είναι: Το 1920 με τη Συνθήκη των Σεβρών που προέβλεψε την αποστρατικοποίηση των Στενών, το 1923 με τη Συνθήκη της Λωζάνης που αποκατέστησε ως ένα βαθμό την τουρκική εξουσία στα Στενά, επιτρέποντας όμως την ελεύθερη διέλευση όλων των ξένων πολεμικών πλοίων και το 1936 με τη Σύμβαση του Μοντρέ, η οποία δίνει μεταξύ άλλων στην Τουρκία το δικαίωμα να περιορίζει τη διέλευση από τα Στενά πλοίων χωρών που δεν βρίσκονται στην περιοχή της Μαύρης Θάλασσας, όπως η Ελλάδα.</span></div> <div> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /> </span></div> <div> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Παρά το γεγονός ότι οι ΗΠΑ δεν υπέγραψαν τη σύμβαση αυτή πάντα εκδήλωναν το ενδιαφέρον τους για τα Στενά. Έτσι, το 1946, όταν η Σοβιετική Ένωση ζήτηση εγγράφως από την Τουρκία μία νέα ρύθμιση –στην ουσία επανεξέταση και αλλαγές στη Σύμβαση του Μοντρέ- σχετικά με το καθεστώς των Στενών, εκείνη, υπό την πίεση των ΗΠΑ, απέρριψε την πρόταση.</span></div> <div> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /> </span></div> <div> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Αρκετά χρόνια αργότερα, το 1976 και το 1979, όταν η Τουρκία επέτρεψε τη διέλευση των ρωσικών αεροπλανοφόρων τύπου Κιέβ κατά παράβαση τα Σύμβασης του Μοντρέ, τόσο οι ΗΠΑ όσο και άλλοι σύμμαχοι στο ΝΑΤΟ εξέφρασαν τις αντιρρήσεις τους, χωρίς όμως αποτέλεσμα, αφού ειδικοί είχαν τότε υποστηρίξει ότι η Σύμβαση είχε υποστεί τροποποιήσεις ντε φάκτο σύμφωνα με τις οποίες η διέλευση τέτοιου τύπου πλοίων δεν μπορούσε να εμποδιστεί.</span></div> <div> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /> </span></div> <div> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><b>Σιωπηλή παράταση</b></span></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiQr2bg4_3ViOn6OcZK8M4pAwnHm_T_mSM9A-in3RuFJi4XGhbd2ZiPW6RV_C4pK1HOOV-AxIHthyphenhyphenNyZqyAT5sWH3FZB9OzH7Sryq_MbyRIXyqS7tS4EV9Kxleh9SqoW5hD85Vj3yVqvbE/s1600/turkey_ist_us_navy_stena.jpg" imageanchor="1" style=""><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><img border="0" height="162" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiQr2bg4_3ViOn6OcZK8M4pAwnHm_T_mSM9A-in3RuFJi4XGhbd2ZiPW6RV_C4pK1HOOV-AxIHthyphenhyphenNyZqyAT5sWH3FZB9OzH7Sryq_MbyRIXyqS7tS4EV9Kxleh9SqoW5hD85Vj3yVqvbE/s280/turkey_ist_us_navy_stena.jpg" width="280" /></span></a></div> <div> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Γενικότερες συζητήσεις είχα, βέβαια, γίνει και όταν έληγε τυπικά η ισχύς της Σύμβασης. Όμως ο διεθνής συσχετισμός δυνάμεων μάλλον είχε τότε οδηγήσει τις ΗΠΑ να στηρίξουν μία σιωπηλή παράταση της ισχύος της, παρά να ανακινήσουν συνολικά το ζήτημα όπως θα έπρεπε. Αξίζει να σημειωθεί ότι η συνολική επανεξέταση της Σύμβασης του Μοντρέ α μας επέτρεπε να θέσουμε με σαφήνεια το ζήτημα του δικαιώματός μας για την επαναστρατιωτοκοποίηση των νήσων Λήμνου και Σαμοθράκης. Πράγμα που δεν είχαμε πράξει κατά τις αρχικές διαπραγματεύσεις, με αποτέλεσμα αρκετά χρόνια μετά να δεχόμαστε τουρκική αμφισβητήσεις για την αντίκρουση των οποίων να πρέπει δυστυχώς να επικαλεστούμε σχετικές δηλώσεις του τούρκου υπουργού Εξωτερικών (πρόκειται για τον Ρουσδή Αράς) και όχι άρθρα της Σύμβασης.</span></div> <div> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /> </span></div> <div> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Η στρατηγική σημασία των Στενών, ως σημαντικών θαλάσσιων οδών, είναι χωρίς αμφιβολία ένα από τα σημαντικότερα ζητήματα των διεθνών σχέσεων σήμερα. Ιδιαίτερα μάλιστα αφού στενά θεωρούνται από κάθε άποψη σημαντικά βρίσκονται σε γεωγραφικές περιοχές όπου υπάρχει κρίση σε εξέλιξη ή σε περιοχή με ευρύτερη στρατηγική σημασία.</span></div> <div> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /> </span></div> <div> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Το καθεστώς δε των Στενών είχε απασχολήσει αρκετά τις εργασίες που είχαν αποτέλεσμα τη Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας το 1982. Πέρα από τα Δαρδανέλια και τα Στενά του Βοσπόρου, οι εξελίξεις στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής αναδεικνύουν τη σημασία των Στενών του Ορμούζ, στα οποία το Ιράν έχει πολλές φορές αναφερθεί, απειλώντας μάλιστα πρόσφατα να εμποδίσει την λειτουργία τους. Με δεδομένο ότι το κέντρο βάρους της κρίσης στη Μέση Ανατολή βρίσκεται στη «σχέση» των δύο σημαντικότερων πόλων, του Ισραήλ και του Ιράν, η διαρκής προσπάθεια του δεύτερου για τον έλεγχο των Στενών αυτών είναι ζήτημα στρατηγικής υπεροχής.</span></div> <div> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /> </span></div> <div> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><b>Ανταγωνισμοί</b></span></div> <div> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Σε ένα διεθνές σύστημα που προσδιορίζεται από τον ανταγωνισμό για το ποιος θα θέτει τους όρους του πλαισίου και των συσχετισμών για το υπόλοιπο διάστημα του 21ου αιώνα, δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι οι βασικοί παράγοντες αυτής της διελκυστίνδας ασχολούνται με τον έλεγχο θαλάσσιων οδών. Αξιοσημείωτη είναι εδώ η επιμονή της Κίνας για τον πλήρη έλεγχο των νησιών αλλά και των υδάτων στην περιοχή της Νότιας Θάλασσας της Κίνας. Η περιοχή αυτή είναι το κύριο σημείο διέλευσης των εμπορικών πλοίων που μεταφέρουν πρωτίστως ενεργειακές πηγές στα κινέζικα λιμάνια.</span></div> <div> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /> </span></div> <div> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Δεν θα πρέπει, βέβαια, να παραγνωρίζεται και η μεγάλη στρατηγική σημασία που έχουν τα στενά της Μαλάκα, που αποτελούν το βασικό θαλάσσιο δίαυλο ανάμεσα στον Ινδικό και τον Ειρηνικό Ωκεανό. Εκεί αναπτύσσεται και η δραστηριότητα των σύγχρονων πειρατών παρά τις προσπάθειες της διεθνούς κοινότητας για την εξάλειψή της.</span></div> <div> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /> </span></div> <div> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Η Ελλάδα, ως κατ’ εξοχήν ναυτική χώρα, έχει κάθε συμφέρον να μετέχει ενεργά σε εξελίξεις σχετικές με τα Στενά σε όλα τα σημεία του πλανήτη.</span></div> <a href="http://kostasxan.blogspot.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Η γεωπολιτική σημασία των στενών

«Μεσ’ του Βοσπόρου τα στενά» Του Γιώργου Δημητρακόπουλου Η προσάρτηση της Κριμαίας στη Ρωσία επανέφερε στο επίκεντρο του διε...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Ελλάδα εξελίσσεται σε αναγκαίο γεωστρατηγικό στήριγμα της Ρωσίας - Ανάλυση

<img alt="Image" height="151" src="http://www.onalert.gr/image/?w=630&src=/files/Image/ONALERTPHOTOS/WORLD/RUSSIA/UKRAINE/russians_panagia.jpg" width="280" /> <br /> Γράφει ο <br /> <strong>Δρ. Κωνσταντίνος Γρίβας*</strong><br /> <br /> Η ανάλυση των εξελίξεων στην Ουκρανία, κατά την άποψη του γράφοντος, έχει επικεντρωθεί στην ίδια την Ουκρανία και υποτιμά τις συνέπειες σε έναν πολύ σημαντικότερο γεωπολιτικό χώρο, ο οποίος επηρεάζεται αποφασιστικά από τα πρόσφατα γεγονότα και κυρίως από την επαναφορά της Κριμαίας στον ρωσικό κορμό. <strong>Τη Μαύρη Θάλασσα. </strong><br /> <br /> Συγκεκριμένα, μετά την ενσωμάτωση της Κριμαίας και την απορρόφηση του Ουκρανικού Ναυτικού, η Ρωσία καθίσταται η αναντίρρητη κυρίαρχος της Μαύρης Θάλασσας, με μόνο υποψήφιο ανταγωνιστή την Τουρκία. <br /> <br /> Βέβαια, η απορρόφηση του μικροσκοπικού Ουκρανικού Ναυτικού ελάχιστα συνεισέφερε άμεσα στη ρωσική ισχύ. Σε μακροχρόνιο, όμως, ορίζοντα η κατάσταση αλλάζει. Η εξάλειψη των ναυτικών της δυνάμεων, σε συνδυασμό με την απώλεια της Κριμαίας, ουσιαστικά εξαφανίζουν την Ουκρανία από τον χάρτη της ναυτικής ισχύος στη Μαύρη Θάλασσα, τόσο τον σημερινό όσο και τον μελλοντικό. Έτσι μένουν απομονωμένες οι ΝΑΤΟϊκές χώρες της περιοχής, δηλαδή η Βουλγαρία και η Ρουμανία. Με αυτόν τον τρόπο μειώνεται, σχεδόν μέχρι εξαλείψεως, το ενδεχόμενο να δημιουργηθεί κάποια στιγμή στο μέλλον μια ΝΑΤΟϊκή δύναμη των χωρών της Μαύρης Θάλασσας, αποτελούμενη από τα ναυτικά της Ουκρανίας, της Ρουμανίας και της Βουλγαρίας, που θα μπορούσε ίσως να αποτελέσει αντίπαλο δέος για το ρωσικό ναυτικό. Αντιθέτως, ενισχύονται οι τάσεις για μελλοντική αλλαγή πλεύσης αυτών των χωρών, ιδιαίτερα της Βουλγαρίας, προς την κατεύθυνση της Ρωσίας, δεδομένου ότι η τελευταία επανακάμπτει ως ο κυρίαρχος της περιοχής και η Σόφια κάποια στιγμή ενδέχεται να θυμηθεί τις ιστορικά στενές της σχέσεις με τη μεγάλη σλαβική της μητέρα. <br /> <br /> <strong>Η απρόσμενη ρωσική ναυτική κυριαρχία στη Μαύρη Θάλασσα συνδυάζεται με μια πιθανή γεωγραφική αλλαγή στον πλανήτη, κρίσιμης εν δυνάμει γεωπολιτικής σημασίας</strong>, η οποία μπορεί να ωθήσει τη Ρωσία στο να εξελιχθεί σε μια μεγάλη ναυτική δύναμη νέου τύπου. Η αλλαγή αυτή είναι το λιώσιμο των πάγων στον Αρκτικό Ωκεανό. Σε αυτήν την περίπτωση η Ρωσία θα ωθηθεί στο να αναπτύξει τεχνολογίες, συστήματα και μεθοδολογίες έτσι ώστε να ελέγξει ολοκληρωτικά τις μέχρι πρότινος παγωμένες αρκτικές θάλασσες, οι οποίες μπορεί να εξελιχθούν σε έναν θαλάσσιο δίαυλο ταχύτατης προβολής ισχύος αλλά και εμπορικών διαδρομών παγκόσμιας κλίμακας. Μια σχετική κατηγορία οπλικών συστημάτων είναι οι καινοφανείς αντιπλοϊκοί βαλλιστικοί πύραυλοι (ASBM) που αναπτύσσονται σήμερα στην Κίνα, η διάδοση των οποίων στο ρωσικό οπλοστάσιο ενδέχεται να αποτελέσει έναν βασικό παράγοντα αλλαγής των διεθνών ισορροπιών ισχύος στα χρόνια που έρχονται. Σε περίπτωση δε που ο Αρκτικός Ωκεανός καταστεί πλόιμος, τότε μπορεί να μεταβληθεί σε μια κεντρική εσωτερική θάλασσα του κόσμου και τότε θα χρειαστούμε μια νέα γεωγραφική και χαρτογραφική ανάγνωση του πλανήτη.<br /> <br /> <strong>ΜΙΑ ΝΕΑ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ ΟΝΤΟΤΗΤΑ ΓΕΝΝΙΕΤΑΙ. Η ΡΩΣΙΑ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΕ ΤΡΕΙΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΕΣ ΘΑΛΑΣΣΕΣ</strong><br /> <br /> Σε πολύ γενικές γραμμές, προκύπτει το ενδεχόμενο στα επόμενα χρόνια να δημιουργηθεί μια τοπική θαλάσσια γεωγραφία γύρω από τη Ρωσία όπου θα κυριαρχεί μια πρωτεύουσα «λίμνη», δηλαδή ο Αρκτικός Ωκεανός, ο οποίος θα συμπληρώνεται από άλλες δύο «λίμνες», τις κλειστές θαλάσσιες εκτάσεις της Βαλτικής και του Εύξεινου Πόντου. Για να μπορέσει η Ρωσία να λειτουργήσει σε αυτό το σύστημα ως κυρίαρχη δύναμη θα πρέπει να ασκεί πλήρη, απόλυτη, αποφασιστική και αναντίρρητη κυριαρχία στις τρεις περιφερειακές της θάλασσες. Άρα και στη Μαύρη Θάλασσα. Για την ακρίβεια ιδιαίτερα σε αυτήν. <br /> <br /> Συγκεκριμένα, με την επανένταξή της Κριμαίας στον εθνικό κορμό η Ρωσία έκανε μια υψηλών συμβολισμών κίνηση για αναγέννησή της ως κυρίαρχη δύναμη στο γεωπολιτικό της περιβάλλον και δεσμεύεται πλέον από αυτήν. Δηλαδή, η Ρωσία χρειάζεται, έστω και για συμβολικούς λόγους, τον ξεκάθαρο και αναντίρρητο έλεγχο της Μαύρης Θάλασσας έτσι ώστε να αποτελέσει τη βάση για την αναγέννηση της επιρροής της στον ευρύτερο ζωτικό της χώρο. Αυτόν που παραδοσιακά ήλεγχε είτε ως τσαρική Ρωσία είτε ως Σοβιετική Ένωση. Με άλλα λόγια, η Μαύρη Θάλασσα θέτει σοβαρή υποψηφιότητα στο να καταστεί το θεμέλιο της μελλοντικής ρωσικής γεωστρατηγικής. Έτσι, η Ρωσία έρχεται σε άμεση αντιπαράθεση με όποιον αμφισβητεί έστω και δια της υπάρξεώς του την κυριαρχία της εκεί. Και αυτός που πράττει κάτι τέτοιο είναι η Τουρκία, μόνο και μόνο γιατί είναι η άλλη αξιόλογη δύναμη της Μαύρης Θάλασσας.<br /> <br /> Επιπροσθέτως, η Μαύρη Θάλασσα, εκτός από την άμεσή αξία της, είναι ιδιαίτερα σημαντική ως ορμητήριο για πέρασμα στην, ακόμη κομβικότερης σημασίας, Ανατολική Μεσόγειο. Με άλλα λόγια, ο Εύξεινος Πόντος, μαζί με το συγκρότημα του Βοσπόρου, της Θάλασσας του Μαρμαρά και των Στενών των Δαρδανελίων, το <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> αρχιπέλαγος του Αιγαίου και την Ανατολική Μεσόγειο, θα πρέπει να αντιμετωπιστούν ως ένα ενιαίο γεωσύστημα, με την Κριμαία να αποτελεί, κατά κάποιον τρόπο, το σημείο έναρξης της διαδρομής της ρωσικής ισχύος και την Ανατολική Μεσόγειο το σημείο τερματισμού της. Για να μπορέσει, λοιπόν, η Ρωσία να διασπάσει το φράγμα του Βοσπόρου – Θάλασσας Μαρμαρά – Δαρδανελίων χρειάζεται να διαθέτει στο πλάι της μια δύναμη που να αποτελεί ένα αντίβαρο στην Τουρκία. <strong>Και αυτή η δύναμη είμαστε εμείς. Ακόμη και αν στη θέση της Ελλάδας, της ομόδοξης Ελλάδας, ήταν το μουσουλμανικό Μπαγκλαντές, μόνο και μόνο το γεγονός ότι θα βρισκόταν σε αυτήν τη γεωγραφική θέση, η ίδια η γεωπολιτική δυναμική της κατάστασης που έχει διαμορφωθεί θα το καθιστούσε ιδανικό υποψήφιο σύμμαχο της Ρωσίας. </strong>Υπό μία έννοια, η χώρα μας λειτουργεί σαν την αναγκαία κάτω σιαγώνα που δίνει υπόσταση στην άνω σιαγώνα, την Κριμαία, θέτοντάς ανάμεσά τους την Τουρκία και εξασφαλίζοντας ότι δεν θα περάσει από το μυαλό της τελευταίας να κλείσει τα Στενά ώστε να διασπάσει την ενότητα του γεωσυστήματος Μαύρης Θάλασσας – Ανατολικής Μεσογείου και να εγκλωβίσει τη Ρωσία.<br /> <br /> <strong>Ακόμη και αν ο Εύξεινος Πόντος εξεταστεί αυτόνομα και πάλι ο ρόλος της Ελλάδας είναι κρίσιμης σημασίας.</strong> Η ελληνική ναυτική ισχύς θα τραβήξει κατά κάποιον τρόπο την τουρκική ναυτική ισχύ στο Αιγαίο, αποστερώντας της από τη Μαύρη Θάλασσα και εξασφαλίζοντας στη Ρωσία την αναντίρρητη κυριαρχία σε αυτήν. Με άλλα λόγια, η νέα γεωπολιτική πραγματικότητα ενδέχεται να καταστήσει την Ελλάδα ένα αναγκαίο στρατηγικό συμπλήρωμα της Ρωσίας τόσο γιατί ελέγχει τον κρίσιμο δίαυλο του Αιγαίου, όσο και ως αντίβαρο της Τουρκίας. <br /> <br /> Εν ολίγοις ενισχύεται η συνεργατική φύση των γεωπολιτικών σχέσεων Ελλάδας – Ρωσίας και το γεγονός αυτό προσφέρει τεράστιες ευκαιρίες στη χώρα μας αυτήν την εξαιρετικά δύσκολη εποχή. Ακόμη και αν η Ελλάδα αποφασίσει ότι δεν είναι προς το συμφέρον της να προχωρήσει σε μια ενίσχυση των στρατηγικών της σχέσεων με τη Ρωσία, η κατάσταση που διαμορφώνεται αποτελεί ένα τεράστιας σημασίας χαρτί στα χέρια της ελληνικής διπλωματίας και της εξωτερικής πολιτικής που μπορεί να το αξιοποιήσει προς πολλές κατευθύνσεις και στο πλαίσιο πολλών στρατηγικών. <br /> <br /> <strong>(*) Ο Κωνσταντίνος Γρίβας διδάσκει το μάθημα της Γεωπολιτικής στην Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων και Γεωγραφία της Ασφάλειας και των Αφοπλισμών στο Τμήμα Τουρκικών και Σύγχρονων Ασιατικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών. </strong><br /> <a href="http://www.onalert.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Η Ελλάδα εξελίσσεται σε αναγκαίο γεωστρατηγικό στήριγμα της Ρωσίας - Ανάλυση

Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Γρίβας* Η ανάλυση των εξελίξεων στην Ουκρανία, κατά την άποψη του γράφοντος, έχει επικεντρωθεί στην ίδια ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τα δύο αμερικανικά καρφιά που τρέμει ο Ερντογάν! Ποια είναι και πότε γίνεται η σταύρωση

<img alt="Image" height="151" src="http://www.onalert.gr/image/?w=630&src=/files/Image/ONALERTPHOTOS/TOYRKIA/ERDOGAN/erdogan_xeria(1).jpg" width="280" /><br /> <br /> Επιμέλεια <strong>Λ.ΛΙΓΟΥΡΙΩΤΗΣ</strong><br /> <br /> <strong>Σε αναμμένα κάρβουνα κάθεται η Τουρκική κυβέρνηση σε σχέση με την στάση των ΗΠΑ απέναντι της για δυο καίρια ζητήματα :</strong><br /> <strong>- ΠΡΩΤΟΝ,</strong> αν τελικά ο Αμερικανός Πρόεδρος, Ομπάμα, θα πει ή όχι «γενοκτονία των Αρμενίων» στην ανακοίνωσή του στις 24 Απριλίου που θεωρείται επέτειος των γεγονότων του 1915 κατά τα οποία η Τουρκία ξεκλήρισε στο πλαίσιο συστηματικής γενοκτονίας 1,5 εκατομμυρίων Αρμένιων.Και<br /> <br /> <strong>-ΔΕΥΤΕΡΟΝ</strong>,αν θα έχουν και άλλες επιπτώσεις στην Τουρκία οι αποκαλύψεις ότι τα χημικά που ρίχτηκαν στην Συρία - και παραλίγο να προκαλέσουν επέμβαση των ΗΠΑ κατά του Ασαντ- είχαν ριφθεί από την Τουρκία!Ηδη,ωστόσο,η γενικότερη σταση της στο Συριακό έχει κοστίσει στην Αγκυρα αρκετά,λένε ειδικοί.<br /> <br /> <strong> Ως προς το πρώτο,</strong> η Επιτροπή Εξωτερικών Σχέσεων της Γερουσίας των Ηνωμένων Πολιτειών ήδη ενέκρινε ψήφισμα για την <strong>αναγνώριση της γενοκτονίας των Αρμενίων,</strong> με ψήφους 12 υπέρ, 5 κατά και μια αποχή. Το ψήφισμα πρότειναν ο πρόεδρος της Επιτροπής, Δημοκρατικός γερουσιαστής Ρόμπερτ Μενέντεζ (του Νιου Τζέρσεϊ) και ο Ρεπουμπλικανός Μαρκ Κιρκ (του Ιλινόις). <strong>«Η Γενοκτονία των Αρμενίων είναι μια τρομακτική πραγματικότητα που δεν μπορεί να αμφισβητηθεί»</strong> δήλωσε ο κ. Μενέντεζ, προσθέτοντας ότι «το ψήφισμα αυτό επιβεβαιώνει με τον εντονότερο τρόπο πως θυμόμαστε για πάντα αυτή την τραγωδία και τιμούμε τη μνήμη των αθώων Αρμενίων, ανδρών, γυναικών και παιδιών που σκοτώθηκαν και εκδιώχθηκαν από την πατρίδα τους. Η Γενοκτονία των Αρμενίων θα πρέπει να διδαχθεί, να αναγνωριστεί και να τιμηθεί, ώστε να μην ξανασυμβούν ποτέ παρόμοιες φρικαλεότητες». Ο γερουσιαστής Κιρκ τόνισε ότι «οι ΗΠΑ, για να τιμήσουν τους επιζώντες και τη μνήμη αυτών που χάθηκαν, αλλά και για να ηγηθούν παγκοσμίως στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, πρέπει τελικά να συμπράξουν με την Ευρωπαϊκή Ένωση και 11 εταίρους στο ΝΑΤΟ, αναγνωρίζοντας επίσημα την Αρμενική Γενοκτονία».<br /> <br /> <strong>Κάλεσμα Γερουσίας στον Ομπάμα για Αρμενικό</strong><br /> <br /> Το ψήφισμα προτείνει στη Γερουσία να τιμηθεί η 24η Απριλίου ως επέτειος και Ημέρα Μνήμης της Αρμενικής Γενοκτονίας και καλεί τον Πρόεδρο Ομπάμα να εργαστεί «για μια ακριβοδίκαιη, εποικοδομητική και διαρκή τουρκο-αρμενική σχέση, η οποία θα συμπεριλαμβάνει την πλήρη αναγνώριση από την τουρκική κυβέρνηση των στοιχείων για την Αρμενική Γενοκτονία».<br /> <br /> Στην ιστοσελίδα του CNNTurk, αναφέρεται ότι ενώ αναμένεται με ανυπομονησία εάν ο Αμερικανός Πρόεδρος, Ομπάμα, <strong>θα πει ή όχι «γενοκτονία των Αρμενίων» στην ανακοίνωσή του  θα πραγματοποιηθεί κρίσιμη επίσκεψη στην Τουρκία από τις ΗΠΑ. </strong><br /> <br /> Ο Πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων, κ.John Boehner, θα επισκεφθεί στην Τουρκία την Τριτη 15 Απριλίου, ως προσκεκλημένος του Προέδρου της Τουρκικής Εθνοσυνέλευσης, κ. Τζεμίλ Τσιτσέκ. Ο κ. Boehner, μετά τη συνάντηση που θα έχει με τον Τσιτσέκ, θα επισκεφθεί τον Τούρκο Πρόεδρο Γκιουλ.<br /> <br /> Στην ημερήσια διάταξη των επαφών που θα έχει, παράλληλα με την ανακοίνωση του Ομπάμα της 24ης Απριλίου, θα συμπεριληφθούν οι εσωτερικές εξελίξεις στην Τουρκία, οιτελευταίες απαγορεύσεις στο Twitter  και στο Youtube, καθώς επίσης και θέματα της περιοχής  με αυτό της  Συρίας πρώτο.<br /> <br /> <strong>Τα χημικά στην Συρία και η αποκάλυψη</strong><br /> <br /> <strong>Εδώ ''κολλάει'' και η αγωνία της Τουρκίας για τον περαιτέρω αντίκτυπο που θα έχει στις αμερικανοτουρκικές σχέσεις</strong> η αποκάλυψη για την τουρκική ανάμειξη στα χημικά της Συρίας.Να θυμίσουμε εδώ,παίρνοντας στοιχεία από άρθρο του Μάριου Ευρυβιάδη στην ιστοσελίδα του Μ.Ιγνατίου,ότι στις 6 Απριλίου  με μεταχρονολογημένη ημερομηνία 17 Απριλίου, η έγκριτη επιθεώρηση London Review of Books φιλοξένησε εκτεταμένο ερευνητικό κείμενο του κατά παγκόσμια παραδοχή μοναδικού στο είδος του  διερευνητικού αμερικανού δημοσιογράφου Seymour Hersh.<br /> <br /> <br /> Το κείμενο έφερε τον τίτλο <strong>“The Red Line and the Rat Line”</strong>, (σε ελεύθερη μετάφραση “Η Κόκκινη Γραμμή και η  Γραμμή του Ποντικού”). Στο κείμενο ο Hersh κάνει την συνταρακτική αποκάλυψη, με  βάση την υπηρεσία πληροφοριών του αμερικανικού Πενταγώνου,DIA- Defense Intelligence Agency,  ότι η πολύκροτη επίθεση με χημικά όπλα στις 21 Αυγούστου σε προάστιο της Δαμασκού  δεν έγινε από το καθεστώς Άσαντ, που κατηγορήθηκε επί τούτου, αλλά από την Τουρκία! Και ότι το Πεντάγωνο, αφού διεπίστωσε τα  πραγματικά γεγονότα, ενημέρωσε τον Πρόεδρο Ομπάμα και του εισηγήθηκε να μη διατάξει επίθεση κατά της Συρίας και γι’αυτό δεν εκδηλώθηκε αμερικανική επίθεση.<br /> <br /> <br /> Ταυτόχρονα, υπογραμμίζει ο Ηersh, παρέλυσε και “εγκλωβίστηκε” η αμερικανική κυβέρνηση από τον Ομπάμα και κάτω, διότι κανείς δεν αποτολμούσε να αντιμετωπίσει μετωπικά τους Τούρκους μην τυχόν και, άκουσον άκουσον, “νευριάσουν” ο Ερτογάν και οι ισλαμοπασσάδες της συμμάχου και νατοϊκής Τουρκίας και εγκαταλείψουν την Δύση,όπως αναφέρει ο Ευρυβιάδης!<br /> <br /> <br /> Ας λάβουμε όμως τα πράγματα  από την αρχή . Η “Κόκκινη Γραμμή” στον  τίτλο του κειμένου αφορά στην  επίσημη τοποθέτηση του αμερικανού Προέδρου Ομπάμα, το 2012, ότι εάν στη Συρία το καθεστώς Άσαντ αποτολμήσει να χρησιμοποιήσει χημικά όπλα “κατά τού λαού του”, τότε θα έχει διαβεί μια “κόκκινη γραμμή” που αυτομάτως θα ενεργοποιούσε μαζική αμερικανική επέμβαση με στόχο την ανατροπή του.<br /> <br /> <br /> Η “Γραμμή του Ποντικού” είναι από την εποχή του Β´ Π.Π. ευρέως διαδεδομένη φράση για πολύμορφες κρατικές (υπόγειες, όπως υπόγεια λειτουργούν τα ποντίκια) μυστικές επιχειρήσεις σαμποτάζ αλλά και παραπλάνησης, που στοχεύουν άμεσα τον εχθρό ή, σε πιο εκλεπτυσμένο επίπεδο, στοχεύουν στην παραπληροφόρηση και παραπλάνηση όχι του εχθρού αλλά της κοινής γνώμης της δικής σου χώρας ή της λεγόμενης διεθνούς κοινότητος.<br /> <strong><br /> <br /> Οι υπόγειες επιχειρήσεις- “False flag operations”</strong><br /> Στη δεύτερη περίπτωση και εφόσον οι δράσεις αυτές έχουν στρατιωτική μορφή, ονομάζονται επίσης και “False flag operations”. Είναι, δηλαδή, υπόγειες επιχειρήσεις πού υλοποιεί ένα κράτος αποδίδοντάς τις στον αντίπαλο, με στόχο τον διεθνή στιγματισμό του ώστε ο αντίπαλος  ως “δράστης” να υποστεί τις όποιες συνέπειες και κυρώσεις είτε από το “θυματοποιημένο” και ''αυτοαμυνόμενο” κράτος είτε από την διεθνή κοινότητα ως εντολοδόχου για τη διατήρηση της διεθνούς ειρήνης και ασφάλειας.<br /> <br /> <br /> Αυτό που συνέβη στις 21 Αυγούστου στη συνοικία Ghouda - συνεχίζει το άρθρο- ανήκει στη δεύτερη περίπτωση. Ήταν μια τουρκική τρομοκρατική επιδρομική επιχείρηση με χρήση διεθνώς απηγορευμένων χημικών όπλων με εκατοντάδες θύματα και, με άμεσο στόχο, όχι βέβαια τον Άσαντ αλλά τον Ομπάμα.  Με την επίθεση οι Τούρκοι αποσκοπούσαν να ξεγελάσουν τον Ομπάμα ώστε ο τελευταίος να ξεπεράσει τους αυξανόμενους ενδοιασμούς του και να διατάξει αμερικανική επίθεση κατά της Συρίας με στόχο την ανατροπή του Άσαντ,  κάτι που η Μεγάλη (Buyuk) Τουρκία, με τον μεγαλύτερο νατοϊκό στρατό στην Ευρώπη, προφανώς αδυνατούσε να πετύχει.<br /> <strong><br /> <br /> Η μεταφορά όπλων από Λιβύη</strong><br /> Ο Hersh αποκαλύπτει επίσης ότι είχαν προηγηθεί δυο άλλες μικρότερης εκτάσεως τουρκικά οργανωμένες και και πάλι χημικές επιθέσεις, Μάρτιο και Απρίλιο, που και πάλι δεν έπεισαν τον Ομπάμα, κάτι  που εκνεύρισε μέγιστα τον Ερντογάν.  Κατά τον Hersh, στις αρχές 2012 ΗΠΑ , Τουρκία, Σαουδική Αραβία και Κάταρ, συμφώνησαν να οργανώσουν την επιχείρηση “Rat Line”, τροφοδοτώντας τούς αντικαθεστωτικούς με όπλα, από την Λιβύη του ανατραπέντος Καντάφι. Την επιχείρηση στην Λιβύη συντόνιζε η CIA στην πόλη Βεγκάζη, υπο την εποπτεία τού εκεί αμερικανού αλλά και του τούρκου πρέσβη με τουρκικά πλοία να μεταφέρουν τα όπλα στην Τουρκία και από εκεί οδικώς στην Συρία. Ήταν στο αρχηγείο της επιχειρήσεως αυτής που επιτέθηκαν εξτρεμιστές ισλαμιστές στις 11 Σεπτ. 2012 και δολοφόνησαν, μεταξύ  άλλων, τον αμερικανό πρέσβυ. Δέκα λεπτά πρίν την επίθεση είχε αποχωρήσει απο εκεί ο Τούρκος πρέσβυς  που συντόνιζε με τον αμερικανό την Rat Line!<br /> <br /> <br /> Εν τω μεταξύ στον Λευκό Οίκο στις 16 Μαΐου (2013) έγινε μια πολύ σημαντική συνάντηση τις λεπτομέρειες  της οποίας  αποκαλύπτει ο Hersh. Συναντήθηκαν οι Πρόεδρος Ομπάμα, Αντιπρόεδος Μπαΐντεν και ο Σύμβουλος Εθνικής Ασφαλείας Ντόνιλον, με τους Ερτογάν, Νταβούτογλου και τον Αργηγό της Τουρκικής Υπηρεσίας Πληροφοριών, Φιντάν. Την συνάντηση εζήτησε επίμονα ο Ερντογάν για να πείσει τον Ομπάμα ότι ο  Άσαντ χρησιμοποιήσε χημικά όπλα την Άνοιξη, ότι έτσι παραβίασε την “Κόκκινη Γραμμή” Ομπάμα, και έπρεπε η Αμερική να επιτεθεί. Ο Ομπάμα άκουγε, αλλά πονηρεμένος από τις δικές του υπηρεσίες δεν επείθετο. Όταν ο Ερντογάν ζητούσε επιμόνως να κάνει ενημέρωση ο αρχιπράκτοράς του, ο Ομπάμα τον έκοβε λέγοντας στον Φιντάν, “γνωρίζουμε τι κάνετε με τους εξτρεμιστές”. Τότε, κατά μαρτυρία που αποδίδεται στον Ντόνιλον, ένας εξαγριωμένος Ερντογάν άρχισε να κουνά το δάκτυλο του στον Ομπάμα φωνάζοντας ότι ο Άσαντ “παραβίασε τις κόκκινες γραμμές σου”.<br /> <strong><br /> <br />  Το ” γ….. του δάκτυλο κατά του Προέδρου μέσα στον Λευκό Οίκο”</strong><br /> <br /> <br /> Κατά πηγή του Hersh, o Nτόνιλον είπε ότι ο Ερντογάν  κουνούσε το ” γ….. του δάκτυλο κατά του Προέδρου μέσα στον Λευκό Οίκο”. Η κουστωδία Ερντογάν απεχώρησε, και τον Αύγουστο οργάνωσε την μεγάλη επίθεση με χημικά, η οποία είχε πάνω από 1.000 νεκρούς!<br /> <br /> Ο Ομπάμα απέφυγε την τουρκική παγίδα . Αλλά σε προπαγανδιστικό επίπεδο η κυβέρνησή του εξυπηρετείτο να κατηγορεί το Άσαντ και να “ποιεί τη νήσσαν” έναντι  του νατοϊκού της συμμάχου και, με αμερικανική βούλα πλέον, κράτους-τρομοκράτη.<br /> <br /> Γνωρίζαμε, παραδέχεται αμερικανός αξιωματούχος, ότι οι Τούρκοι προσπάθησαν να σπρώξουν τον Πρόεδρο πέρα των “κόκκινων γραμμών” . Λειτουργήσαμε ανεύθυνα, συνέχισε. Αλλά, υπογράμμισε, δεν μπορούσαμε να παραδεχθούμε λάθος. Και δεν μπορούσαμε αφού κατηγορούσαμε συνεχώς τον Άσαντ, να αρχίσουμε να λέμε δεν το έκανε αυτός, αλλά ο Ερντογάν!<br /> <br /> Η πηγή του Hersh συνεχίζει με μια καθόλα εκπληκτική παραδοχή που νοηματοδοτεί όλη την συμπλεγματική σχέση των ΗΠΑ  με την Τουρκία και ερμηνεύει, κατ’ εμέ (σ.σ. τον καθηγητή Ευρυβιάδη) τα πάντα στο κυπριακό και τα ελληνοτουρκικά. Λέγει χαρακτηριστικώς: “εχουμε γ…. Θα μπορούσαμε να βγούμε δημόσια, αν ήταν άλλος εκτός του Ερτογάν, αλλά η Τουρκία είναι ειδική περίπτωση (but Turkey is a special case). Είναι νατοϊκή μας σύμμαχος. Οι Τούρκοι δεν εμπιστεύονται τη Δύση. Δεν θα μας ανέχονται αν δεν εξυπηρετούμε τα συμφέροντά τους. Αν δημοσιοποιούσαμε τον ρόλο του Ερντογάν θα ήταν καταστροφικό” .Και ολοκληρώνει λέγοντας ότι αν τους καταγγέλλαμε θα μας μισούσαν!>>.<br /> <strong><br /> Το συμπέρασμα</strong><br /> Αυτά,μεταξύ άλλων, μεταφέρει σχολιασμένα ο κ Ευρυβιάδης από την αποκάλυψη του Hersh στην έγκριτη επιθεώρηση London Review of Books.Κατα ορισμένους αναλυτές η αποκάλυψη,όσο και αν οι ΗΠΑ δεν παραδέχονται την προβοκάτσια των Τουρκων, έχει ενεργοποιήσει τα αντανακλαστικά των αμερικανών και ιδιαίτερα του Ομπάμα. Αυτό οι Τούρκοι το ξέρουν- άλλωστε έχουν ήδη εισπράξει την αρνητική διάθεση της Ουάσιγκτον. Γι αυτό κάθονται σε αναμμένα κάρβουνα.Δεν ξέρουν- πάρα τα όσα λέει καθησυχαστικά - για αυτούς ο Hersh- αν  και πότε ο Ομπάμα θα ...ξεπεράσει την γραμμή ...αυτοσυγκράτησης απέναντί τους!!!<br /> <a href="http://www.onalert.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Τα δύο αμερικανικά καρφιά που τρέμει ο Ερντογάν! Ποια είναι και πότε γίνεται η σταύρωση

Επιμέλεια Λ.ΛΙΓΟΥΡΙΩΤΗΣ Σε αναμμένα κάρβουνα κάθεται η Τουρκική κυβέρνηση σε σχέση με την στάση των ΗΠΑ απέναντι της για δυο καίρια ζητή...

Διαβάστε την συνέχεια