ΕΛΛΑΔΑ ΣΗΜΕΡΑ

Ο Βασιλιάς ήταν πάντα γυμνός…

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="http://outelogos.files.wordpress.com/2014/04/the-kings-are-naked.jpg?w=469" imageanchor="1" style=""><img border="0" height="225" src="http://outelogos.files.wordpress.com/2014/04/the-kings-are-naked.jpg?w=469" width="280" /></a></div>
 
 
Ο Βασιλιάς ήταν πάντα γυμνός και εμείς ως συνήθως, κάπου αλλού… 
 
Δεκαετίες τώρα βλέπαμε τα λάθη των άλλων κομμάτων μόνο και όχι αυτών που ψηφίζαμε. Όποιος κατά τύχη έβλεπε τις κουταμάρες που έκανε το κόμμα του, το έριχνε στο «σιγά τώρα», «ντάξει μωρέ», «οι άλλοι είναι χειρότεροι» και διάφορα παρόμοια. 
 
Τώρα που ένα μεγάλο μέρος των ψηφοφόρων αρχίζει να βλέπει πιο καθαρά τη γύμνια των Βασιλιάδων, μας έχουν δέσει χειροπόδαρα με τα κατά καιρούς διλλήματα που μας θέτουν. 
 
Σήμερα το πρωί ο κος Αθανασίου με αφορμή το Θέμα Μπαλτάκου, έλεγε στη τηλεόραση «Μα συνωμοτήσαμε τώρα δικαστές, υπουργοί κλπ»; Μάλιστα, δηλαδή αν έχει συμβεί, θα μας ενημερώνατε. 
 
Αν ψάξει κάποιος στο διαδίκτυο σε ξένες ιστοσελίδες, θα δει από γελοιογραφίες μέχρι ότι θες, που θα σατιρίζουν το “τυφλό” της δικαιοσύνης. Δεν υπάρχει χώρα στον κόσμο που να μη γίνονται παρεμβάσεις, και θέλουν να μας πουν ότι εδώ ζουν οι πιο τίμιοι πολιτικοί και δικαστές. Ρε άντε από ΄δω. 
 
Γενικά ακούμε από βουλευτές της συγκυβέρνησης τα απίθανα, «γιατί το έφερε τώρα ο Κασιδιάρης;», ρωτάνε Βουλευτή άλλου κόμματος «Θέλετε να μας πείτε ότι η δικαιοσύνη δέχτηκε παρεμβάσεις; πέστε μου, πείτε το», λένε σε άλλον «Δηλαδή αποδέχεστε αυτά που λέει ο Κασιδιάρης;» και πολλά άλλα. Σε λίγο θα μας πουν ότι τον σημάδευε με πιστόλι που δεν το έπαιρνε η κάμερα. 
 
Κάποια στιγμή σε μια κρίση ειλικρίνειας, θα τους ακούσουμε να λένε, «μπορεί στο παρελθόν να έχουν γίνει κάποιες παρεμβάσεις, όχι όμως τώρα!». Αυτό το αόρατο παρελθόν που κανείς Βουλευτής δεν είχε ποτέ σχέση μαζί του. 
 
Σήμερα πολλοί από τους χθεσινούς ψηφοφόρους μιλούν για τις αθλιότητες των πολιτικών -όχι για τη δική τους λάθος ψήφο-, αλλά είναι άγνωστο αν τελικά δε θα ψηφίσουν τους ίδιους. 
 
Το πολιτικό σύστημα είναι ηθικά ξεπεσμένο και ξεβράκωτο. Θέλουν λοιπόν να μας κάνουν σαν τα μούτρα τους, για να μοιραστούν πιο ανώδυνα τη κατρακύλα τους. 
 
<a href="http://www.logiosermis.net/">πηγή</a>

Ο Βασιλιάς ήταν πάντα γυμνός…

Ο Βασιλιάς ήταν πάντα γυμνός και εμείς ως συνήθως, κάπου αλλού… Δεκαετίες τώρα βλέπαμε τα λάθη των άλλων κομμάτων μόνο και όχι αυτών π...

Διαβάστε την συνέχεια

Ελλάδα: Πλησιάζει η ώρα μηδέν.

Ellada simera 0 Ελλάδα 16:19

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
</div>
<div style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;">
<img border="0" height="153" src="http://www.elkeda.gr/images/stories/ee37814df02d653fbf140bcee56d4e91.jpg" style="float: left;" width="280" /></div>
 
 
του Ησαΐα Κωνσταντινίδη 
Οι περίπλοκες γεωπολιτικές στρατηγικές και οι κινήσεις των υπερδυνάμεων πάνω στη γιγάντια σκακιέρα του πλανήτη Γη, δεν αφήνουν ανεπηρέαστο το εσωτερικό πολιτικό σκηνικό των χωρών-«κλειδιά». Κάτι το απολύτως λογικό. Μία τέτοια χώρα-«κλειδί» είναι αναμφίβολα η Ελλάδα. Ευρισκόμενη στη μία όχθη του κρίσιμου γεωστρατηγικά Αρχιπελάγους του Αιγαίου και στις πύλες της αχανούς ευρασιατικής ενδοχώρας, πάντοτε η Ελλάδα είχε νευραλγική σημασία για το μεγάλο σκάκι που παίζεται εδώ και αιώνες στην πλάτη λαών και ανθρώπων. Πρόσφατα, στον Ψυχρό πόλεμο, κατόπιν στα νέα πλανητικά δεδομένα που προέκυψαν από την πτώση της ΕΣΣΔ. Τώρα, η ανθρωπότητα εισήλθε πια στην περιβόητη Νέα Εποχή.... 
Ζούμε χωρίς αμφιβολία το εισαγωγικό μόνο στάδιο της Νέας Εποχής. Και οι υπερδυνάμεις έχουν πλέον καταλάβει γεωπολιτικές θέσεις μάχης. Το ίδιο και οι περιφερειακές δυνάμεις. Στη γειτονιά μας, η Ρωσία έδειξε πια τη διάθεσή της να παίξει κυρίαρχο ρόλο στην Ανατολική Μεσόγειο. Προσπαθεί να επανακτήσει τη χαμένη το 1991 επιρροή της σε μέρος της πρώην ΕΣΣΔ (Κριμαία, Λευκορωσία, Καύκασος κτλ), με απώτερο στόχο της να βγει στις ζεστές θάλασσες της Μεσογείου και του Ινδικού. Σ’ αυτή την τάση της Μόσχας προσπαθούν να αντιδράσουν οι ΗΠΑ, ανεπιτυχώς όμως, διότι η Ουάσιγκτον βρίσκεται σε σημαντική οικονομική ύφεση. Οι περιφερειακές δυνάμεις της περιοχής μας, π.χ. η Τουρκία και το Ισραήλ, αποπειρώνται να ενδυναμώσουν τις θέσεις τους. 
 
Η Ελλάδα βρίσκεται σε μεγάλη κρίση, όχι απλά οικονομική, αλλά βαθύτατα πολιτική και ηθική. Ο ελληνικός λαός έχει χάσει τον προσανατολισμό του, ενώ παράλληλα συρρικνώνεται πληθυσμιακά, λόγω της φοβερής υπογεννητικότητας των Ελλήνων. Είναι εμφανές ότι χάθηκε η ευκαιρία για τον Ελληνισμό να ξεπεράσει την κρίση με μέσα ειρηνικά. Το «τρένο» έφυγε για πάντα. Μόνο μία ελπίδα απομένει: η ριζική αλλαγή κράτους, νοοτροπίας και υποδομών! Και εκεί είναι, που πολλοί φοβούνται ότι κάτι τέτοιο (αναπόφευκτο έτσι κι αλλιώς) θα γίνει με τρόπο εξαιρετικά βίαιο και αιματηρό. 
 
Την κατάσταση αυτή προσπαθούν να εκμεταλλευτούν στο παρασκήνιο εξτρεμιστικές ομάδες. Οι αρμόδιες αρχές της χώρας (π.χ. η ΕΥΠ) έχουν γνώση αυτών των προσπαθειών. Ήδη στα Εξάρχεια παρατηρούνται τον τελευταίο καιρό ανάλογες ύποπτες κινήσεις. Αναρχικοί κύκλοι προσεταιρίζονται ισλαμιστικούς πυρήνες. 
Στόχος: μία μαζική εξέγερση, κατά το πρότυπο του Δεκέμβρη του 2008, για την αποσταθεροποίηση του συστήματος! Οι ευρωεκλογές πλησιάζουν, και πιθανό αποτέλεσμά τους σε βάρος των κομμάτων της «συγκυβέρνησης» θα φέρει απίστευτη ανισορροπία σε ολόκληρο το πολιτικό σύστημα της χώρας. Αυτό θα το εκμεταλλευτούν οι ως άνω κύκλοι. Η νύχτα του «Αγίου Βαρθολομαίου» είναι τελικά πολύ πιο κοντά απ’ όσο πίστευε μέχρι πρότινος και ο πλέον απαισιόδοξος... 
<a href="http://www.elkeda.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Ελλάδα: Πλησιάζει η ώρα μηδέν.

του Ησαΐα Κωνσταντινίδη Οι περίπλοκες γεωπολιτικές στρατηγικές και οι κινήσεις των υπερδυνάμεων πάνω στη γιγάντια σκακιέρα του πλανήτ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ποιά Ευρώπη θέλουμε ΕΜΕΙΣ;

Ellada simera 0 Ευρώπη 12:50

<img alt="Ποιά Ευρώπη θέλουμε ΕΜΕΙΣ;" class="attachment-588x330" height="153" src="http://mignatiou.com/wp-content/uploads/2014/04/European-Union01-20march2014-1024x512.jpg" title="Ποιά Ευρώπη θέλουμε ΕΜΕΙΣ;" width="280" /> 
 
Του ΚΩΣΤΑ ΜΑΥΡΙΔΗ 
 
Ως Ευρωπαίοι πολίτες προσβλέπαμε -και συνεχίζουμε να θέλουμε- σε μια Ευρώπη που δυστυχώς, δεν έχει ανταποκριθεί ως τώρα στις προσδοκίες μας. Φυσικά, πιστεύουμε στην Ευρώπη αφού, άλλωστε, με κριτήρια πολιτισμού ανήκουμε στην Ευρώπη. 
 
Είναι ιστορικά αυταπόδεικτο. Ωστόσο, στη σύγχρονη εποχή της παγκοσμιοποίησης και σε καθαρά πολιτειακό επίπεδο οργάνωσης, εμείς ως Κυπριακή Δημοκρατία εναποθέσαμε δικαιολογημένα με την ένταξή μας ψηλές προσδοκίες στην Ε.Ε. ως προς δύο τουλάχιστον κατευθύνσεις. 
 
Πρώτον, ότι θα λειτουργούσε ως χώρος προστασίας και εφαρμογής αρχών και αξιών με βάση το δίκαιο και τις δημοκρατικές αρχές που συνθέτουν τον ευρωπαϊκό πολιτισμό –που έχει τις ρίζες του και στον ελληνικό πολιτισμό– για να έχει καθοριστικό ρόλο στην επίλυση του εθνικού προβλήματος με αποκατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ενάντια στην κατοχή και άσκηση βίας των κατοχικών στρατευμάτων και νέων απειλών εκ μέρους της Τουρκίας. 
 
Δεύτερον, ότι η Ε.Ε. θα λειτουργήσει ως ένας κοινός χώρος σύνδεσης και αλληλεγγύης των πολιτών των κρατών-μελών στη βάση της ευρωπαϊκής ιδιότητας και ταυτότητας. Επιπλέον, ιδιαίτερα ως Δημοκρατικό Κόμμα, ότι αυτός ο κοινός χώρος της ευρωπαϊκής κοινωνίας και οικονομίας, θα λειτουργήσει εξισορροπητικά ανάμεσα στην οικονομία της αγοράς και του ρυθμιστικού ρόλου του κράτους και των εποπτικών αρχών. 
 
Δεν μειώνουμε τα θετικά που έχουν προκύψει λόγω της Ε.Ε. αλλά, ταυτόχρονα βιώνουμε τελευταίως την απογοήτευση και στους δύο πιο πάνω τομείς. Αν κάναμε αυτή τη συζήτηση στην Κεντρική ή Βόρεια Ευρώπη, η απογοήτευση δεν θα ήταν βιωματική αλλά μια απόμακρη είδηση εν πολλοίς εικονική επειδή συμβαίνει αλλού. Στην Κύπρο είναι η ωμή πραγματικότητα που ζει καθημερινά η κοινωνία. 
 
Η Ευρώπη που δεν θέλουμε λοιπόν είναι εκείνη η Ευρώπη που ασκώντας πολιτική προβαίνει σε εκβιασμούς. Για παράδειγμα, πέραν από τα κουρέματα καταθέσεων που ουσιαστικά επιβλήθηκαν, ανακυκλώνεται ως πρόταση το απευθείας εμπόριο των κατεχομένων και άλλα τέτοια που αντιστρατεύονται τη νομιμότητα του κυπριακού κράτους, με την οποία εντάχθηκε στην Ε.Ε. Συγκεκριμένα, στην Ε.Ε. έχει ενταχθεί ολόκληρη η επικράτεια περιλαμβανομένων των κατεχομένων. Και αυτό έχει σφραγιστεί με δεσμευτικές αποφάσεις του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στην ίδια όμως Ευρώπη, είδαμε ευρωπαίους επιτρόπους τη μια μέρα να εμφανίζονται εκπρόσωποι της συλλογικής ευρωπαϊκής ιδέας και την επόμενη μέρα, μετά τη λήξη της θητείας τους, να είναι στο μισθολόγιο τουρκικών συμφερόντων. Είδαμε ευρωπαίους αξιωματούχους να προωθούν και να επιβάλλουν στην Κύπρο, εκείνα που είναι αδιανόητα για άλλους εταίρους εντός της Ε.Ε. 
 
Θέλουμε μια Ευρώπη, ένα κόσμο. Όχι μια Ευρώπη, σε δύο κόσμους. Ο διαχωρισμός της Ευρώπης σε οικονομικές ζώνες αναπόφευκτα θα επιφέρει και την πολιτική διάσπαση. 
 
Πάντως, η Κύπρος διαθέτει σήμερα στην εποχή της παγκοσμιοποίησης ενεργειακό πλούτο που την καθιστά πολύτιμο εταίρο για την Ε.Ε. και όχι μόνο. Από την άλλη, με όσα συμβαίνουν στην Ανατολική Μεσόγειο και στην Κυπριακή ΑΟΖ με επίκεντρο την ενέργεια, αν κάποιος θεωρεί το Μνημόνιο σαν απλά ένα οικονομικό σχέδιο για να διασωθούμε και τίποτα άλλο, καλό είναι να το ξανασκεφτεί… Το 2004 καταφέραμε ως λαός με τη στάση μας στο δημοψήφισμα να αποτρέψουμε την συγκαλυμμένη συνωμοσία Τουρκίας και Αγγλίας για παρέμβαση στον υποθαλάσσιο ενεργειακό πλούτο της Κύπρου (ενώ πλείστοι από τους σημερινούς παρελαύνοντες στα ΜΜΕ, τότε αλληθώριζαν). Σήμερα έφτασε η ώρα για την ευκαιρία αιώνων. 
 
Η δυνατότητα υπάρχει αλλά τα λόγια δεν αρκούν. Η Τουρκία θα κάνει τα πάντα για να το αποτρέψει. Και χρειάζεται ηγεσία που να πιστεύει στην πράξη (όχι στα λόγια που ΤΩΡΑ όλοι ανταγωνίζονται!) στην αξιοποίηση αυτής της ιστορικής ευκαιρίας ώστε η Κύπρος να απεγκλωβιστεί από την Τουρκική θηλιά. Η Κύπρος για να αξιοποιήσει αυτή την ιστορική ευκαιρία πρέπει πρώτα να απαλλαγεί από την πολιτική της ηττοπάθειας και του φόβου τώρα και να περάσει στην πολιτική του ορθολογισμού. Γιατί ΤΩΡΑ κρίνονται πολλά. 
<a href="http://mignatiou.com/" target="_blank">πηγή</a>

Ποιά Ευρώπη θέλουμε ΕΜΕΙΣ;

Του ΚΩΣΤΑ ΜΑΥΡΙΔΗ Ως Ευρωπαίοι πολίτες προσβλέπαμε -και συνεχίζουμε να θέλουμε- σε μια Ευρώπη που δυστυχώς, δεν έχει ανταποκριθεί ως τώρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκία, ένα κράτος προβοκάτορας

Ellada simera 0 Τουρκία 12:46

<img alt="Τουρκία, ένα κράτος προβοκάτορας" class="attachment-588x330" height="153" src="http://mignatiou.com/wp-content/uploads/2014/04/DIADHLOSEIS-TOYRKIA02-29DECEMBER2013.jpg" title="Τουρκία, ένα κράτος προβοκάτορας" width="280" /> 
 
Του ΜΑΡΙΟΥ ΕΥΡΥΒΙΑΔΗ 
 
Το πολιτικό συμπέρασμα από τον φαινομενικά εκλογικό θρίαμβο του Πρωθυπουργού Ερτογάν στις δημοτικές εκλογές της περασμένης Κυριακής είναι ότι από τώρα μέχρι και τις Προεδρικές εκλογές του 2014, η Τουρκία θα λειτουργεί σε συνθήκες ακραίας εσωτερικής πόλωσης και υψηλής πολιτικής ρευστότητας. 
 
Όμως αυτό που έχει ύψιστη σημασία για όλους τους γείτονες της Τουρκίας και ειδικά για εμάς, είναι η τρομακτική αποκάλυψη που έγινε κατά τη διάρκεια της έντονης προεκλογικής πόλωσης, ότι η κυβέρνηση Ερτογάν σχεδίαζε, ελαφρά τη καρδία και με ερασιτεχνισμό που άγγιζε το γελοίο, να προκαλέσει πόλεμο με τη Συρία μέσω δικών της προβοκατόρικων ενεργειών, τις οποίες η τουρκική προπαγάνδα θα παρουσίαζε ως “επιδρομικές”ενέργειες της Συρίας. 
 
Έτσι ένας διακρατικός πόλεμος θα προσερίθετο στο τριετές μακελειό στη Συρία. Αλλά γιατί; Η απάντηση είναι για λόγους Τουρκικής σοβινιστικής εσωτερικής κατανάλωσης και για τη νομή της εξουσίας. Για να εισπράξει μικροκομματικά εσωτερικά ωφέλη το πολεμοχαρές δίδυμο Ερτογάν-Νταβούτογλου και, μαζί, το υπόλοιπο ισλαμικό κυβερνητικό συνάφι. 
 
Συνοπτικά, τα γεγονότα γύρω απο την κρατική τουρκική επιδρομική προβοκάτσια έχουν ως εξής. Στις 26 Μαρτίου αναρτήθηκε στο διαδίκτυο (YouTube) μια απόρρητη συζήτηση που έγινε στο Υπουργείο Εξωτερικών στις 14 Μαρτίου, με παρόντες τον Μέγα Μάγιστρο της Τουρκικής εξωτερικής πολιτικής Α. Νταβούτογλου, τον Υφυπουργό Εξωτερικών Φ. Σινιρλίογλου (αυτόν με τον οποίο συναντήθηκε στην Αγκυρα ο δικός μας Α. Μαυρογιάννης στήν περίφημη χιαστή διαδικασία), τον αρχηγό της μυστικής υπηρεσίας (ΜΙΤ) της Τουρκίας Χ. Φιντάν και τον Υπαρχηγό των Ενόπλων Δυνάμεων Γ. Γκουρέλ. Επίκεντρο της συζήτησης ήταν πώς να δημιουργηθεί αφορμή η οποία να δικαιολογεί ως “αυτοάμυνα” μια τουρκική επίθεση κατά της Συρίας. Και στη σύσκεψη αυτή ο Νταβούτογλου δήλωσε ότι ο Ερτογάν τού είπε ότι αφορμή μπορεί να είναι μια επίθεση σε ένα τάφο μέσα στη Συρία ο οποίος, με βάση μιά συνθήκη του 1921, αποτελεί τουρκικό κυρίαρχο έδαφος και φρουρείται απο Τούρκους στρατιώτες. 
 
Εκεί υποτίθεται ότι βρίσκεται θαμμένος ο Σουλεΐμάν Σάχης, παππούς του Σουλτάνου Οσμάν ιδρυτή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Στο σημείο αυτό παρενέβη ο Αργηγός της ΜΙΤ Φιντάν, λέγοντας ότι αυτό μπορεί άνετα να διευθετηθεί. Ο τούρκος αρχιπράκτορας καταγράφεται να λέει: “Θα στείλω 4 άνδρες μέσα στη Συρία, εάν αυτό είναι που χρειάζεται. Θα κατασκευάσω την αφορμή για πόλεμο διατάζοντας μία πυραυλική επίθεση κατά της Τουρκίας. Μπορεί επίσης να οργανώσουμε μια επίθεση εναντίον του τάφου του Σουλεΐμάν Σάχη”. ( Όλες οι λεπτομέρειες μπορούν να εντοπισθούν στο διαδίκτυο με τη φράση “Turkey, false flag operation”). Είναι με αφορμή τη διαρροή αυτή που ο Ερτογάν απογόρευσε και το YouTube, αφού είχε προηγηθεί η απαγόρευση του Τwitter. 
 
Η συζήτηση-συνωμοσία, συνεχίσθηκε αποκαλύπτοντας λεπτομέρειες για τον ρόλο της Τουρκίας ως πολεμικού τροφοδότη αλλά και δράστη υπέρ των εξτρεμιστικών ισλαμιστικων αντικαθεστωτικών της Συρίας τα τελευταία τρία χρόνια. Την αυθεντικότητα της συνωμοτικής συζήτησης και της μαγνητοφώνησης που κυκλοφόρησε στο διαδίκτυο, παραδέχθηκαν ο Πρόεδρος Γκούλ, ο Ερτογάν και ο Νταβούτογλου, χαρακτηρίζοντάς την όλοι, ως “εσχάτη προδοσία”. Μάλιστα ο Νταβούτογλου είχε και το χαρακτηριστικό θράσος να την χαρακτηρήσει κήρυξη “πολέμου” κατά της Τουρκίας! 
 
Προτού κάνω κάποια σχόλια που αφορούν στήν διαχρονική ανεπάρκεια μας να κατανοήσουμε τα εγγενή και δομικά χαρακτηριστικά του τουρκικού κράτους και, κυρίως, την εθελοτυφλία και τους ευσεποθισμούς αυτών που εργάζονται ευλαβικά και ακατάπαυστα ελληνοποιώντας την τουρκική προπαγάνδα, θέλω να υπογραμμίσω το εξής. 
 
Έχουμε εδώ ένα νατοϊκό κράτος, την Τουρκία, να συνωμοτεί στο υψηλότερο σχεδόν κρατικό επίπεδο πώς να επιτεθεί, με δική της κατασκευασμένη προβοκάτσια κατά μιάς άλλης χώρας, της Συρίας, την οποία το ΝΑΤΟ εχθρεύεται και θέλει να ανατρέψει την κυβέρνησή της. Με το ξέσπασμα ενός πολέμου μεταξύ Τουρκίας και Συρίας και με τη Συρία βέβαια να στιγματίζεται ως “επιδρομέας”, η Νατοϊκή Τουρκία θα επικαλείτο την ρήτρα αλληλεγγύης του ΝΑΤΟ (άρθρο 5), απαιτώντας υποστήριξη. Κάτι τέτοιο το είχε ήδη πράξει, σε μικρότερη κλίμακα, όταν καταρρρίφθηκε τουρκικό αεροπλάνο απο τη Συρία στην αρχή της Συριακής κρίσης, με αποτέλεσμα να αναπτυχθούν νατοϊκές αντιαεροπορικές συστοιχίες στα Τούρκο-συριακά σύνορα. Με την αναπόφευκτη εμπλοκή του ΝΑΤΟ μετά απο μια Συριακή “επίθεση”, (τραβάτεμαι και ας κλαίω), οι σύμμαχοι της Συρίας, Ρωσία και Ιράν, δεν θα παρέμειναν θεατές. Και έτσι θα οδηγηγούμεθα σε ένα αρμαγγεδώνα στη γειτονιά μας, επειδή έτσι απεφάσισαν οι πολεμοχαρείς ισλαμιστές της Τουρκίας για εσωτερική και μόνο κατανάλωση! Ανεξάρτητα απο τα παραπάνω, τις τελευταίες μέρες χιλιάδες εξτρεμιστές ισλαμιστές πέρασαν τα σύνορα της Τουρκίας και υπο τη κάλυψη τουρκικού πυροβολικού κατέλαβαν την μόνη αρμενική πόλη στην Συρία, την παραλιακή Κεσσάπ, και την μόνη οργανωμένη αρμενική κοινότητα που επιβίωσε της γενοκτονίας του 1915! 
 
Αυτό που εμείς ωφείλουμε να κατανοήσουμε είναι ότι η βία και η πολεμοκαπηλεία δεν είναι περιστασιακά φαινόμενα και δεν αποτελούν προνόμιο των ισλαμιστών. Είναι και αυτών που διαδέχθηκαν–των Κεμαλιστών. Είναι εγγενή στο τουρκικό κράτος και αποτελούν δομικά χαρακτηριστικά του. 
 
Λίγα χρόνια πρίν, το 2010, πληροφορηθήκαμε για το Σχέδιο Βαριοπούλα, τουρκιστί VALYOZ, που οι Κεμαλιστές εκπόνησαν για να ανατρέψουν τον Ερτογάν. Το σχέδιο, σε μορφή “άσκησης επί χάρτου”, προέβλεπε βομβιστικές επιθέσεις σε ιστορικά τζαμιά αλλά και μια προβακάτσια εφάμιλλη αυτή της Συρίας. Οι Τούρκοι θα κατέρριπταν δικό τους πολεμικό αεροπλάνο αποδίδοντας την ευθύνη στην Ελλάδα και, σε αντίποινα, θα καταλάμβαναν ελληνικό έδαφος στον Εβρο. Με μια ελληνοτουρκική κρίση, ακόμη και πόλεμο σε εξέλιξη, θα ανατρέπετο και η κυβέρνηση του ισλαμιστή Ερτογάν. Είναι με κατηγορητήριο το Σχέδιο Βαριοπούλα για την ανατροπή του, και όχι βέβαια τη βούληση για διεθνή προβοκοκάτσια κατά μιάς συμμάχου της Τουρκίας Νατοϊκή χώρα, που ο Ερτογάν ευνούχισε τους κεμαλιστές, φυλακίζοντας σχεδόνολόκληρη τη στρατιωτική τους ηγεσία. 
 
Στίς παραπάνω δυό διεθνούς εμβέλειας πρόσφατες προβοκάτσιες θα πρέπει να προστεθεί και μια τρίτη, εσωτερική μεν, αλλά με διεθνείς διαστάσεις και εξίσου δηλωτική της κρατικής βίας. Η αναφορά είναι στη στυγνή δολοφονία των τρίων κουρδισών ακτιβίστριων στο Παρίσι τον Ιανουάριο του 2013 . Εχει εξακριβωθεί απο τη Γαλλική αστυνομία ότι το φονικό ήταν έργο της ΜΙΤ του Φιντάν και αποσκοπούσε στον διχασμό και αποδυνάμωση του PKK στις εν εξελίξει διαπραγματεύσεις με την Άγκυρα . Αυτό που δεν είναι ευρέως γνωστό είναι ότι οι μυστικές υπηρεσίες Γαλλίας και Γερμανίας σταμάτησαν να συνεργάζονται με την ΜΙΤ σε κουρδικά ζητήματα, μη τυχόν και κατηγορηθούν ως συνένοχες σε μελλοντικές δολοφονίες Κούρδων απο το τουρκικό κράτος. Αυτό, σε αντίθεση με τις αντίστοιχες ελληνικές που έχουν αγαστή συνεργασία με την ΜΙΤ του περιβόητου Φιντάν στο κουρδικό και όχι μόνο. 
 
Και αυτό μόνο τυχαίο δεν είναι. Δυστυχώς επί “εκσυχρονιστικού” ΠΑΣΟΚ και των παραφυάδων του στην Κύπρο, γίναμε μάρτυρες μιας συστηματικής προσπάθειας ελληνοποιήσης της τουρκικής προπαγάνδας για τα ελληνοτουρκικά και το κυπριακό. 
 
Την ονόμασαν “εναλλακτική ή διαφορετική αφήγηση”. Η προσπάθεια αυτή (που στη περίπτωση της Κύπρου πάει πολύ πιο πίσω και αρχίζει λίγα χρόνια μετά την εισβολή, με Κύπριους φοιτητές στις ΗΠΑ ως “πειραματόζωα” υπο την καθοδήγηση καθηγητών όπως, αλλά όχι μόνο, των Herbert Kelman, Leonard Doob ,Joseph Montville) είχε πολλαπλή στόχευση. Αλλά αποσκοπούσε κυρίως, στο εξαγνισμό της τουρκικής επεκτατικής πολιτικής ώστε να τελεσφορήσουν “ανιδιοτελείς”, τάχατες, προσπάθειες εμπέδωσης της ειρήνης στην περιοχή. Και ανομολόγητος στόχος της όλης προσπάθειας ήταν και είναι να αναπτυχθεί και ένα αίσθημα ενοχής στο λαό ότι δεν υπήρξε θύμα μιάς επεκτατικής και προβοκατόρικης τουρκικής κρατικής πολιτικής αλλά, αντίθετα υπήρξε ο θύτης και που πρέπει, συνεπώς, να πληρώσει για τα “γενοκτονικά”, μάλιστα, εγκλήματά του κατά της “φιλοειρηνικής” και παντελώς “ανυπεράσπιστης” τουρκικής μειονότητας στην Κύπρο. 
 
Στην περίπτωση ειδικά της Κύπρου, οι κύπριοι κατηγορούνται ότι αυτοί έφταιγαν για το κρατικά οργανωμένο ποκρόμ της Κωνσταντινούπολης του 1955, διότι με τον αντιαποικιακό τους αγώνα “εξαγρίωσαν”τους Τούρκους οι οποίοι βομβάρδισαν οι ίδιοι το σπίτι που υποτίθεται γεννήθηκε ο σύγχρονος εθνοπατέρας τους Ατατούρκ στη Θεσσαλονίκη, αποδίδοντας την βεβήλωση σε έλληνες και με αφορμή αυτό επεδώθηκαν στο ποκρόμ. Σάς θυμίζει αυτό τη Συρία του 2014 όπου ήθελαν να βομβαρδίσουν τον τάφο ενός άλλου εθνοπατέρα τους; Οπως και το 1958, που κατά παραδοχή και εντολή του Ντενκτάς βομβαρδίστηκε το Τουρκικό προξενείο της Λευκωσίας και, αφιονισμένοι οι ομόθρησκοι του, κατέκαυσαν την Λευκωσία; Οταν κατά παραδοχή τους βομβάρδισαν τζαμιά αποδίδοντας τους βομβαρδισμούς σε έλληνες; Οταν κατα παραδοχή Τούρκων αξιωματικών εισήγαγαν από την Τουρκία, αφού υπεγράφη η Ζυρίχη, όπλα για να εξοπλίσουν δέκα χιλιάδες άνδρες; Για να τα κάνουν τι; 
 
Δεν υπάρχει, κατά τον ιστορικό Πολύβιο (200-118π.χ.), μεγαλύτερο αγαθό απο την ειρήνη, εφόσον μάς εγγυάται την τιμή μας και τα νόμιμα δικαιώματά μας. Αυτό, που στην Κύπρο πρέπει να γίνει συνείδηση είναι, ότι μια τέτοια ειρήνη δέν μπορεί να οικοδομηθεί με “εγγυητές” τους ισλαμοπασάδες της Άγκυρας, όπως καθημερινά υπενθυμίζει απαιτώντας, ο σημερινός εγκάθετος τους στη Λευκωσία. 
<a href="http://mignatiou.com/">πηγή</a>

Τουρκία, ένα κράτος προβοκάτορας

Του ΜΑΡΙΟΥ ΕΥΡΥΒΙΑΔΗ Το πολιτικό συμπέρασμα από τον φαινομενικά εκλογικό θρίαμβο του Πρωθυπουργού Ερτογάν στις δημοτικές εκλογές της περ...

Διαβάστε την συνέχεια

Νέο επικίνδυνο πεδίο αντιπαράθεσης Δύσης & Ρωσίας… Μολδαβία

Ellada simera 0 κόσμος 12:33

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2014/04/transnistria-moldova.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" class="aligncenter size-full wp-image-99740" height="148" src="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2014/04/transnistria-moldova.jpg" title="transnistria-moldova" width="280" /></a></div>
 
Η ουκρανική κρίση και η προσάρτηση της Κριμαίας στη Ρωσική Ομοσπονδία επανέφεραν στο προσκήνιο το πρόβλημα της Μολδαβίας. Οι κάτοικοι της Υπερδνειστερίας ζητούν, πλέον, να ενταχθούν και αυτοί στη Ρωσία, σύμφωνα και με το δημοψήφισμα που διεξήγαγαν το 2006, όπως και οι Γκαγκαούζοι στα νότια της χώρας. Την ίδια ώρα, με παρότρυνση της Δύσης, η νέα εξουσία στο Κίεβο μπλόκαρε τα σύνορα της φιλορωσικής περιοχής, απαγορεύοντας την έξοδο των κατοίκων της προς τα ανατολικά. 
του Σωτήρη Δημόπουλου. 
Στην πραγματικότητα, επρόκειτο για μια αναμενόμενη εξέλιξη. Η μικρή αυτή χώρα, με πληθυσμό περίπου 3,5 εκατομμύρια, επηρεάζεται αυτόματα από τις γεωπολιτικές ανακατατάξεις στον ευρύτερο ρωσικό χώρο επιρροής. Άλλωστε, στο παρελθόν λειτούργησε ως πύλη επικοινωνίας των Βαλκανίων με το ρωσικό κόσμο.Βασικό στοιχείο της ταυτότητας της Μολδαβίας είναι η ανθρωπογεωγραφική της διαίρεση. 
Δυτικά του ποταμού Δνείστερου, στη Βεσσαραβία, ο πληθυσμός είναι ρουμανόφωνος ενώ ανατολικά, στην Υπερδνειστερία, ρωσόφωνος και κατά πλειοψηφία σλαβικός. Ο διχασμός αυτός έχει σφραγίσει τη πρόσφατη ιστορική πορεία της περιοχής. Η Ρουμανία τη θεωρεί ως αναπόσπαστο τμήμα της, ενώ η Ρωσία ως όριο της παρουσίας της στις παρυφές των Βαλκανίων. 
 
Τη δεκαετία του 1920, και ενώ η Βεσσαραβία είχε παραχωρηθεί στη Ρουμανία, η Μόσχα συνέστησε στην ανατολική όχθη του Δνείστερου την «Αυτόνομη Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Μολδαβίας», ως τμήμα της ΣΣΔ της Ουκρανίας. Ο σκοπός ήταν προφανής: η προσάρτηση και της Βεσσαραβίας. Και ο στόχος επετεύχθη το 1940, ως αποτέλεσμα του Συμφώνου Ρίμπεντροπ-Μολότωφ. Από τη μεριά της Ρουμανίας, ο στόχος της ένωσης με τη Μολδαβία επέδρασε καταλυτικά στη ενεργητικότατη συστράτευση του Βουκουρεστίου με τις δυνάμεις του Άξονα. Μετά το β΄ παγκόσμιο πόλεμο δημιουργήθηκε η Σοβιετική Δημοκρατία της Μολδαβίας, χωρίς, όμως, τη νότια Βεσσαραβία, και επομένως έξοδο στη Μαύρη Θάλασσα. 
Η αφύπνιση των εθνικών κινημάτων στην ΕΣΣΔ, στα τέλη της δεκαετίας του 1980, θα λάβει χώρα και στη Μολδαβία. Κατά τη περίοδο αυτή η σύνθεση του πληθυσμού ήταν: Μολδαβοί-ρουμανόφωνοι 64,5%, Ουκρανοί 13,8%, Ρώσοι 13%, Γκαγκαούζοι 5,2%, Βούλγαροι 2%. Σε αντίθεση με την εθνική σύσταση, η ομοιογένεια στη θρησκευτική είναι πολύ υψηλή, καθώς το 98% είναι Ορθόδοξοι. Η έναρξη των εθνοτικών συγκρούσεων είχε ως αφορμή το «γλωσσικό ζήτημα». Η προσπάθεια καθιέρωσης της ρουμανικής ως της μόνης επίσημης γλώσσας αποτέλεσε τη θρυαλλίδα της έκρηξης. 
Αν προωθούνταν οι αλλαγές ο κρατικός μηχανισμός θα έπρεπε να στελεχωθεί μόνον από ρουμανόφωνους. Αυτό θα οδηγούσε τελικά στην ενσωμάτωση της Μολδαβίας στη Ρουμανία. Μέσα σε αυτό το κλίμα, οι κάτοικοι της Υπερδνειστερίας ανακήρυξαν την περιοχή τους σε σοβιετική Δημοκρατία με πρωτεύουσα το Τιράσπολ (έκταση 3.567 τ.χλμ., πληθυσμός 633.000 κάτοικοι, και εθνοτική σύνθεση: Μολδαβοί 43%, Ουκρανοί 28%, Ρώσοι 25%). 
<div style="text-align: left;">
Το πλήγμα ήταν μεγάλο για τη Βεσσαραβία, καθώς ανατολικά του Δνείστερου παραγόταν το 40% του ΑΕΠ και το 90% της παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος. Το 1992, 50 χιλιάδες οπλισμένοι ρουμανόφωνοι εθνικιστές επιτέθηκαν στην αποσχισθείσα περιοχή και 1.500 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους, κατά τις συγκρούσεις που ακολούθησαν. Η επέμβαση της 14ης ρωσικής στρατιάς, που βρίσκεται στη Μολδαβία από το 1956, έβαλε τέλος στην αιματοχυσία αλλά θα αποτελεί εφεξής και τον εγγυητή της Υπερδνειστερίας.</div>
Την απόσχισή τους, όμως, επεδίωξαν και οι Γκαγκαούζοι, λαός τουρκόφωνος αλλά ορθόδοξος στο θρήσκευμα, που είναι υπερήφανος για τη βυζαντινή του καταγωγή. Οι Γκαγκαούζοι αριθμούν στη νότια Μολδαβία περί τους 150 χιλιάδες. Όταν το 1990 ανακήρυξαν τη περιοχή τους ανεξάρτητη, από τις εκκαθαρίσεις των ρουμανόφωνων τους προστάτεψε ο ρωσικός στρατός. Τελικά, το 1994, η Γκαγκαουζία κέρδισε καθεστώς αυτονομίας, με παρέμβαση της Τουρκίας! 
Τα σοβαρά οικονομικά προβλήματα της χώρας, σε όλη τη διάρκεια της ανεξαρτησίας της, έχουν οδηγήσει στη μετανάστευση περίπου ένα εκατομμύριο Μολδαβούς, και τα εμβάσματα των ξενιτεμένων φθάνουν ετησίως στο ένα δις. ευρώ. Ο αγροτικός τομέας, που ήταν αρκετά δυναμικός, πλήγηκε από τις απαγορεύσεις εισαγωγών κρασιού που επέβαλαν οι Ρώσοι ως αντίποινα για τη στάση του Τσισινάου. Επιπλέον, η εξάρτηση από το ρωσικό φυσικό αέριο και τα χρέη προς την Γκάζπρομ -σχεδόν στα 4,3 δις. όταν το ΑΕΠ είναι περίπου στα 13 δις.- καταδεικνύει την πολυπλοκότητα της κατάστασης. 
Μετά την ουκρανική κρίση, οι διαδικασίες επιταχύνονται και στη Μολδαβία. Το Τσισινάου υπέγραψε πρόσφατα συμφωνία σύνδεσης με την Ε.Ε., και η Δύση διαμορφώνει ένα νέο πεδίο επικίνδυνης αντιπαράθεσης με τη Μόσχα. Στην περίπτωση που δημιουργηθούν, αρνητικά για τη Ρωσία, τετελεσμένα στις σχέσεις Μολδαβίας και ευρωατλαντικών δομών, είναι σχεδόν βέβαιο ότι ο Πούτιν θα ενσωματώσει και την Υπερδνειστερία στη Ρωσία. 
 
Το ερώτημα είναι αν αυτό θα γίνει σε συνδυασμό με τις όποιες κινήσεις εκδηλωθούν στην ανατολική και νότιο Ουκρανία, ανοίγοντας έτσι έναν ρωσικό διάδρομο μέχρι τον Δνείστερο, ή η μικρή Δημοκρατία θα αποτελεί έναν ρωσικό θύλακο, όπως η περιοχή του Καλινινγκράντ στο βορρά. 
<a href="http://www.defence-point.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Νέο επικίνδυνο πεδίο αντιπαράθεσης Δύσης & Ρωσίας… Μολδαβία

Η ουκρανική κρίση και η προσάρτηση της Κριμαίας στη Ρωσική Ομοσπονδία επανέφεραν στο προσκήνιο το πρόβλημα της Μολδαβίας. Οι κάτοικοι τη...

Διαβάστε την συνέχεια

Άντε!..και καγκελάριοι!..

Ellada simera 0 Πολιτική 20:19

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi2LNsY4QAME75bdSM86f_SdwQMlI1t6GAOptSsrsQlp1nDgwV-tbfLJTyIbTfXjEoadl3mF6Zz74oSHM85veJvEsFR7-0qF-W9e-Wc08XcCy00ntPKTjWcWXUacrgcGANPPY7QkuYK4y37/s1600/%CE%A7%CF%89%CF%81%CE%AF%CF%82+%CF%84%CE%AF%CF%84%CE%BB%CE%BF526.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi2LNsY4QAME75bdSM86f_SdwQMlI1t6GAOptSsrsQlp1nDgwV-tbfLJTyIbTfXjEoadl3mF6Zz74oSHM85veJvEsFR7-0qF-W9e-Wc08XcCy00ntPKTjWcWXUacrgcGANPPY7QkuYK4y37/s1600/%CE%A7%CF%89%CF%81%CE%AF%CF%82+%CF%84%CE%AF%CF%84%CE%BB%CE%BF526.jpg" /></a></div>
 
     Γιά να το ξανασκεφτούμε όσο πιό απλά γίνεται, να το εμπεδώσουμε: 
     Ένα κόμμα που κυβερνάει, εκμεταλλεύεται την εξουσία αυτή, και διαλύει ένα άλλο κόμμα χρησιμοποιώντας την Δικαιοσύνη, για να του πάρει τις ψήφους! 
 
     Με αυτή την λογική και την πρακτική, αύριο-μεθαύριο θα βαλθεί να διαλύσει ένα άλλο κόμμα, άλλου χώρου, και μετά ένα άλλο, κι ένα άλλο.. 
 
     Θα πείτε ότι το ίδιο έκαναν και οι συνταγματάρχες, κι ακόμα πιό απροκάλυπτα: καταργούσαν όλα τα κόμματα! 
     Πολύ σωστά! Εκείνοι όμως είχαν κηρύξει πριν Στρατιωτικό Νόμο, και είχαν αναστείλλει τα μισά άρθρα του Συντάγματος!  Μετά απ' αυτό όλα τ' άλλα ήταν αναμενόμενα. 
 
     Ετούτοι εδώ όμως, οι σημερινοί κυβερνώντες ορκίζονται στο Σύνταγμα! Ομνύουν!! Κόβουν τις φλέβες τους άμα τους το πειράξεις!!! 
     Με προεξάρχοντα μάλιστα τον Χυδαίο ''συνταγματολόγο'', έχουν εφεύρει καινούργιο όρο, κι έχουν συστήσει ένα ανύπαρκτο ''Συνταγματικό τόξο''! 
     Ανύπαρκτο ως όρο, ανύπαρκτο ως πολιτική οντότητα, μόνο και μόνο για να εγκλωβίσουν άλλα κόμματα στις δικές τους ανήθικες μεθοδεύσεις και επιδιώξεις. 
     (Αν σήμερα, στις παρούσες συνθήκες μπορούν να υπάρξουν κάποια ''τόξα'', αυτά είναι μόνον το Μνημονιακό και το Αντιμνημονιακό. Εκεί συμπεριλαμβάνονται και η πίστη ή όχι στην Δημοκρατία, και η τήρηση ή μή του Συντάγματος!) 
 
     Και άν ακόμα ξεχάσουμε τα παρελκόμενα της οιονεί δικτατορικής αυτής κυβέρνησης, που είναι τα μνημόνια, η διάλυση της κοινωνίας, η φτωχοποίηση του λαού, 
     ..παραμένουν πάντα και κυρίαρχα τα ζητήματα της απιστίας προς τον λαό,  της κατάργησης της Δημοκρατίας,  και της καταπάτησης του Συντάγματος, 
     ..που σε καθημερινή βάση αποτελούν τις πρακτικές των κυβερνώντων. 
 
     Κι αν ακόμα παραβλέψουμε λοιπόν όλα τ' άλλα, 
     ..γι αυτά τα μείζονα εγκλήματα κατά του Έθνους και της χώρας, δεν είναι δυνατόν να μην τιμωρηθούν! 
     Εάν αυτό δεν γίνει.. 
     ..ομαλή, ήρεμη και αποτελεσματική πολιτική ζωή δεν θα μπορέσει να υπάρξει στο μέλλον! 
 
     Ευχόμαστε λοιπόν ολόψυχα, 
     ..από πρόεδροι, αντιπρόεδροι και ό,τι άλλο της κυβέρνησης, 
     ..να γίνουν και...καγκελάριοι!.. 
<a href="http://mandatoforos.blogspot.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Άντε!..και καγκελάριοι!..

Γιά να το ξανασκεφτούμε όσο πιό απλά γίνεται, να το εμπεδώσουμε : Ένα κόμμα που κυβερνάει, εκμεταλλεύεται την εξουσία αυτή, κ...

Διαβάστε την συνέχεια

Μπορούν να γίνουν τηλεφωνικές υποκλοπές στο Μέγαρο Μαξίμου;

Ellada simera 0 Ελλάδα 16:07

<table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"><tbody>
<tr><td style="text-align: center;"><a href="http://asset.tovima.gr/vimawebstatic//DC3FFC66EEE87082F5354103E32C93B0.jpg" imageanchor="1" peppycount="6" style=""><img border="0" height="153" src="http://asset.tovima.gr/vimawebstatic//DC3FFC66EEE87082F5354103E32C93B0.jpg" width="280" /></a></td></tr>
<tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;">Εργαλεία σύγχρονης τεχνολογίας για επαγγελματίες κατασκόπους</td></tr>
</tbody></table>
Λαμπρόπουλος Βασίλης Γ.  
 
Ποιος και πως θα μπορούσε να υποκλέψει τις συνομιλίες ακόμη και του ίδιου του Πρωθυπουργού της χώρας μέσα από το Μέγαρο Μαξίμου; Πως θα κατόρθωνε κάποιος ν αποφύγει την παράνομη καταγραφή του από κρυμμένες μικροκάμερες; 
<a href="https://www.blogger.com/blogger.g?blogID=4744786448641111194" name="more" peppycount="7"></a> 
Απάντηση σε αυτά τα ερωτήματα καλούνται να δώσουν υπεύθυνοι ασφαλείας κυβερνητικών παραγόντων ύστερα από τη δημοσιοποίηση του βίντεο με την καταγραφή του πρώην γ. γ. της κυβέρνησης Παναγιώτη Μπαλτάκου, αλλά και τις δηλώσεις του στελέχους της «Χρυσής Αυγής» Ηλία Κασιδιάρη ότι διαθέτει μαγνητοφωνημένες συνομιλίες του πρωθυπουργού κ. Αντώνη Σαμαρά με ανώτερο δικαστικό. 
 
Σύμφωνα λοιπόν με αναφορές αξιωματούχων της λεωφόρου Κατεχάκη, αλλά και ειδικών σε τέτοιου είδους συστήματα «κοριός στο Μέγαρο Μαξίμου είναι εξαιρετικά δύσκολο να τοποθετηθεί». Οπως λένε «τουλάχιστον μία ή δύο φορές τον χρόνο κλιμάκιο της Ε' Διεύθυνσης της ΕΥΠ - ειδικό σε θέματα επικοινωνιών - ελέγχει τους χώρους του πρωθυπουργικού γραφείου με ειδικό σαρωτή, που μπορεί να προσδιορίσει ηλεκτρονικά μικροκυκλώματα που μπορεί να σχετίζονται με κοριό και αναμεταδότη συνομιλιών. Επιπλέον κάθε πρώτη του μήνα υπάλληλοι από την ίδια διεύθυνση της ΕΥΠ πηγαίνουν στο Μέγαρο Μαξίμου κι αλλάζουν τις επονομαζόμενες «κλείδες» - κωδικούς - των τριψηφίων τηλεφώνων για απόρρητη επικοινωνία μελών της κυβέρνησης. 
 
Μία δεύτερη περίπτωση είναι να υπάρχει υποκλοπή του τηλεφώνου του Πρωθυπουργού μέσω του συστήματος νομίμων συνακροάσεων της ΕΥΠ - έχει την δυνατότητα ακρόασης άνω των 700 τηλεφώνων - στον 15ο όροφο του κτιρίου της λεωφόρου Κατεχάκη. Όμως αυτό προϋποθέτει ότι θα υπήρχε συνεργασία και «συνωμοσία» υψηλόβαθμων παραγόντων της ΕΥΠ, που θα έδιναν σχετική εντολή και θα φρόντιζαν την απόκρυψη της διαδικασίας υποκλοπής του τηλεφώνου του πρωθυπουργού. Η τρίτη περίπτωση ήταν κάποιος πράκτορας να χρησιμοποιούσε το φορητό βαλιτσάκι της ΕΥΠ, το οποίο θα βρισκόταν μέσα σε κάποιο όχημα, κοντά στο μέγαρο Μαξίμου και θα υπέκλεπτε από κοντά, στοχευμένα το τηλέφωνο του Πρωθυπουργού. Μάλιστα τον Απρίλιο του 2009 είχε εντοπισθεί πράκτορας της ΕΥΠ με ύποπτη συσκευή στην οδό Ηρώδου του Αττικού. Όμως τότε είχαν μιλήσει για άσχετη ενέργειά του. Όμως ακόμη και υποκλοπή με το "βαλιτσάκι" της ΕΥΠ προϋποθέτει άνωθεν εντολή κι ειδικές διαδικασίες». 
 
Όπως ωστόσο συμπληρώνουν οι ίδιοι άνθρωποι «δεν μπορεί ν αποκλεισθεί ότι κάτι τέτοιο μπορεί να γίνει κι από έναν ιδιώτη, αφού τέτοιου είδους φορητές συσκευές υπάρχουν και στο εμπόριο ή πωλούνται μέσω ειδικών εταιρειών. Κι αυτό ακριβώς είναι ένα μεγάλο πρόβλημα». 
 
Θεωρητικά μία τέτοιου είδους υποκλοπή μπορεί να υπάρξει κι από συστήματα δορυφορικής καταγραφής που - όπως απέδειξε η υπόθεση Σνοόουντεν - χρησιμοποιεί η NSA. Όμως προφανώς …μάλλον είναι εξαιρετικά δύσκολο σε αυτό το υλικό να έχει πρόσβαση ο Κασιδιάρης ή ο Παναγιώταρος! 
 
Σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες, τα τελευταία χρόνια κυβερνητικά στελέχη επειδή δεν έχουν απόλυτη εμπιστοσύνη από τεχνικής κι όχι μόνο άποψης στα στελέχη της ΕΥΠ να ελέγξουν τα γραφεία τους, απευθύνονται σε γραφεία ιδιωτικών ερευνητών και χρηστών συστημάτων υψηλής τεχνολογίας. 
 
Όσον αφορά τον τρόπο εντοπισμού κρυφών καμερών, οι ειδικοί αναφέρουν ότι για τον σκοπό αυτόν υπάρχουν ειδικοί σαρωτές, κόστους εκατοντάδων ευρώ, οι οποίοι όμως είναι σχετικά δύσχρηστοι. Κι αυτό γιατί ο χρήστης του σαρωτή πρέπει να τον κρατά απέναντι από τον συνομιλητή του και να τον ελέγχει με πρόδηλο τρόπο, δείχνοντας τις υπόνοιες που έχει. 
 
Οι σαρωτές αυτοί με υπέρυθρες ακτίνες μπορούν να εντοπίσουν σαν ισχυρό «κόκκινο» στίγμα την άκρη του φακού της μικροκάμερας όπου κι αν είναι καλά κρυμμένος. Επιπλέον στην αγορά υπάρχουν ειδικά σκάνερ αξίας περίπου άνω των 1.000 ευρώ με ενσωματωμένο έγχρωμο μόνιτορ και ήχο που έχουν την δυνατότητα εντοπισμού και ανίχνευσης ασύρματων καμερών που λειτουργούν στις συχνότητες από 900 Mhz έως 2,7GHz. 
 
Σημειώνεται ότι μικροκάμερες μπορεί να τοποθετηθούν όχι μόνο σε φορητά αντικείμενα όπως στυλό, μπουτόν κ. λ. π, αλλά ακόμη και μέσα σε τοίχους όπου ενσωματώνεται και το σύστημα καταγραφής. Το σύστημα αυτό συνολικής αξίας άνω των 3.000 ευρώ προϋποθέτει την εγκατάσταση της κάμερας σε συνεννόηση με τους κατασκευαστές του σπιτιού και με ειδική τοποθέτηση μέσα στους σοβάδες. Ο εντοπισμός της θεωρείται ιδιαίτερα δύσκολος, αφού μάλιστα προτιμάται η κάμερα να τοποθετείται στην «γωνιά» που σχηματίζουν οι τοίχοι κι είναι ουσιαστικά αόρατη. 
 
Μεγάλο ζητούμενο στον τομέα ασφάλειας είναι οι σαρωτές για τον εντοπισμό κινητών τηλεφώνων που μπορεί να χρησιμοποιηθούν για μαγνητοφωνήσεις, βιντεοσκοπήσεις κλπ. 
 
Σε συναντήσεις πολιτικών αλλά κι επιχειρηματιών ζητείται για λόγους ασφαλείας όλοι οι συμμετέχοντες να αφήσουν τα τηλέφωνα τους εκτός αίθουσας συνεδριάσεων. Έτσι καλείται ειδική ομάδα τεχνικών οι οποίοι έναντι 1000 - 2000 ευρώ όχι μόνο ελέγχουν τους χώρους για κοριούς, αλλά και με σαρωτές εξετάζουν αν κάποιος από τους «συνέδρους» …ξέχασε και πήρε μαζί του το κινητό στην αίθουσα των συνομιλιών. 
<a href="http://infognomonpolitics.blogspot.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Μπορούν να γίνουν τηλεφωνικές υποκλοπές στο Μέγαρο Μαξίμου;

Εργαλεία σύγχρονης τεχνολογίας για επαγγελματίες κατασκόπους Λαμπρόπουλος Βασίλης Γ. Ποιος και πως θα μπορούσε να υποκλέψει τις συν...

Διαβάστε την συνέχεια

Η ιδεολογία και το ψυχογράφημα των Τούρκων ψηφοφόρων

Ellada simera 0 Τουρκία 16:01

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="http://www.geostrategy.gr/images/photos/themata/TurkishElectionsMarch2014b.png" imageanchor="1" style=""><img border="0" height="121" src="http://www.geostrategy.gr/images/photos/themata/TurkishElectionsMarch2014b.png" width="280" /></a></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0pt;">
 </div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0pt;">
 Του Χρήστου 
Μηνάγια</div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0cm; text-align: justify;">
 </div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0cm; text-align: justify;">
 Στις 30 Μαρτίου 2014, έκλεισε «προσωρινά» 
ο κύκλος της σκιώδους πολιτικής πόλωσης που άρχισε τον περασμένο Δεκέμβριο και 
είχε ως βασικό στόχο τον Τούρκο πρωθυπουργό. Στο παρελθόν υπήρχε η πόλωση μεταξύ 
θρησκευόμενων και κοσμικών, ενώ τώρα η πόλωση αυτή μεταλλάχθηκε και έλαβε το 
χαρακτήρα μιας ανοικτής αντιπαράθεσης μεταξύ του <a href="http://www.milliyet.com.tr/tayyip-erdogan/" peppycount="7" target="_blank" title="Tayyip Erdoğan">Erdoğan</a> από τη μια πλευρά και της συμμαχίας που 
αποτελείτο από το κεμαλικό κατεστημένο και το 
θρησκευτικό κίνημα του Fethullah Gülen από την άλλη.</div>
<a href="https://www.blogger.com/blogger.g?blogID=4744786448641111194" name="more" peppycount="8"></a>Η στρατηγική που 
εφάρμοσε ο Tayyip 
Erdoğan και το κόμμα του ήταν αναμφισβήτητα 
επιτυχής, σε αντίθεση με τους αντιπάλους του, οι οποίοι υιοθέτησαν τακτικές του 
παρελθόντος που κατ’ επανάληψη είχαν αποδοκιμασθεί από την τουρκική κοινωνία. 
Επίσης, η πλειοψηφία των θρησκευόμενων Τούρκων ψηφοφόρων δεν επηρεάστηκε από τα 
σκάνδαλα που αποκάλυψε το παράλληλο κράτος του 
θρησκευτικού κινήματος Gülen, αλλά μετατρέποντας τις δημοτικές εκλογές σε μια 
μορφή δημοψηφίσματος στήριξε το κυβερνόν κόμμα ΑΚΡ φοβούμενη μήπως απολέσει τα 
οφέλη που απέκτησε από την 12ετή διακυβέρνηση της χώρας από τον  
Erdoğan. 
 
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0cm; text-align: justify;">
 </div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0cm; text-align: justify;">
Άλλωστε, η αντίσταση 
των Τούρκων στην προπαγάνδα που έγινε εναντίον του κόμματος ΑΚΡ οφείλεται σε δύο 
παράγοντες: ο πρώτος έχει να κάνει με τις πολιτικές της κυβέρνησης για την 
ισχυροποίηση της σουνιτικής συντηρητικής ταυτότητας, όπως η αποκατάσταση του 
θεσμού των θρησκευτικών λυκείων İmam-hatip, η αποδοχή της μαντήλας από τα 
πανεπιστήμια και τους κρατικούς φορείς, η διαφύλαξη των ηθικών αξίων και 
παραδόσεων κ.λπ. Και ο δεύτερος παράγοντας αφορά στην οικονομική ανάπτυξη που 
είχε σημαντική απήχηση στο οικογενειακό τους εισόδημα. Ενδεικτικά παρατίθενται 
τα εξής παραδείγματα: α. Χορήγηση μηνιαίου εισοδήματος στις γυναίκες άνω των 65 
ετών. β. Ειδικό μηνιαίο επίδομα στα άτομα με ειδικές ανάγκες. γ. Οικονομική 
βοήθεια στις οικογένειες για να καλύψουν τα έξοδα σπουδών των παιδιών τους, 
ειδικά των κοριτσιών. δ. Βελτίωση των συνθηκών ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης. ε. 
Παροχή διευκολύνσεων για απόκτηση κατοικίας. στ. Μερική διαγραφή των δανείων 
νέων ζευγαριών που παντρεύτηκαν. ζ. Αναβάθμιση των υπηρεσιών ανευρέσεως 
εργασίας.<o:p></o:p></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0cm; text-align: justify;">
 </div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0cm; text-align: justify;">
Στον 
πίνακα που ακολουθεί παρατίθενται τα συγκριτικά αποτελέσματα των δημοτικών εκλογών του 2009 και 2014, 
καθώς επίσης των γενικών εκλογών του 2011 στην Τουρκία. 
<o:p></o:p></div>
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEix_gQ_QKVdC5lPzjEZxDlSFJg8VNbny0ayyYGHRnh40BbaqrpTToWB6x0J_OrunmV9X3WQUAZjmfOo0XkHMZuDzTSl1UQIZwCP_g2OyyWng4xi3GB68FXhNXmsP2shazKE1RIKE8P1zOo/s1600/Untitled.png" imageanchor="1" peppycount="10" style=""><img border="0" height="212" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEix_gQ_QKVdC5lPzjEZxDlSFJg8VNbny0ayyYGHRnh40BbaqrpTToWB6x0J_OrunmV9X3WQUAZjmfOo0XkHMZuDzTSl1UQIZwCP_g2OyyWng4xi3GB68FXhNXmsP2shazKE1RIKE8P1zOo/s280/Untitled.png" width="280" /></a></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0cm; text-align: justify;">
Από  τα παραπάνω στοιχεία 
καθίσταται σαφές ότι, ο εκλογικός χάρτης της Τουρκίας δεν υπέστη καμία σοβαρή 
διαφοροποίηση σε σχέση με το παρελθόν και συνεχίζει να δίδει την εικόνα μιας 
εθνο-θρησκευτικο-ιδεολογικής 
τριχοτομημένης χώρας. Αναλυτικότερα: Οι κάτοικοι της 
Ανατολικής Θράκης και των παράλιων της Ανατολικής Μεσογείου και του Αιγαίου 
υποστηρίζουν θερμά τον κοσμικό χαρακτήρα του κράτους και δεν δέχονται καμία 
υπαναχώρηση. Οι Κούρδοι κυριαρχούν στους νομούς της νοτιοανατολικής Τουρκίας. 
Και τέλος, όλη η υπόλοιπη χώρα και κυρίως τα μεγάλα αστικά κέντρα, των οποίων οι 
κάτοικοι ασπάζονται τις θέσεις του ΑΚΡ. Εκτός τούτου, τα κόμματα της αντιπολίτευσης όχι μόνο δεν παρουσίασαν 
κάποια εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης της χώρας, αλλά έπεσαν στην παγίδα του 
Τούρκου πρωθυπουργού, ο οποίος, όπως έκανε και στο παρελθόν, κάθε ημέρα 
σχεδόν πραγματοποιούσε ομιλίες σε δύο πόλεις και παράλληλα συμμετείχε σε 
τηλεοπτικές εκπομπές, μετατρέποντας τον αγώνα που έδωσε σε «one man show», υποστηριζόμενος όμως σημαντικά από τον 
κομματικό του μηχανισμό.</div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0cm; text-align: justify;">
 </div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0cm; text-align: justify;">
Επιπλέον, εύκολα αντιλαμβάνεται κανείς 
ότι η εν λόγω νίκη του Erdoğan: α. Αποτελεί την 
«εγγυητική επιστολή» για να είναι υποψήφιος στην εκλογική διαδικασία για 
πρόεδρος Δημοκρατίας που θα λάβει χώρα στις 10 Αυγούστου 2014 και σε περίπτωση 
που δεν πετύχει το ποσοστό του 50% τότε θα ακολουθήσει ο δεύτερος γύρος στις 24 
Αυγούστου. β. Θα αποδυναμώσει έτι περαιτέρω το σκιώδη μηχανισμό του 
Fethullah Gülen, δεδομένου ότι 
η εκδικητικότητα του Τούρκου πρωθυπουργού θα εστιασθεί στους επιχειρηματικούς 
ομίλους του εν λόγω ιμάμη και στους κρατικούς λειτουργούς που αυτός έχει 
στρατολογήσει.    <o:p></o:p></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0cm; text-align: justify;">
 </div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0cm; text-align: justify;">
Όμως, ποια είναι η βασική ιδεολογία 
και ποιο είναι το ψυχογράφημα των Τούρκων ψηφοφόρων; Ο συντάκτης του παρόντος, 
στο βιβλίο του με τίτλο: «Αποκαλύπτοντας τον Τουρκικό Λαβύρινθο, Ισλάμ και 
Πολιτική στην Τουρκία» που θα κυκλοφορήσει τον επόμενο μήνα, συμβάλλει στην 
απόκτηση μιας πληρέστερης εικόνας για τη σύγχρονη διαπάλη στο εσωτερικό 
γίγνεσθαι της Τουρκίας και προκαλεί τους αναγνώστες να σκεφτούν τα πιθανά 
σενάρια εξέλιξης στις ελληνο-τουρκικές σχέσεις. Ειδικότερα δε, παρατίθενται τα 
ακόλουθα στοιχεία από το υπό έκδοση βιβλίο:<o:p></o:p></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0cm; text-align: justify;">
 </div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0cm; text-align: justify;">
Αποκαλύπτοντας τον Τουρκικό Λαβύρινθο, 
Ισλάμ και Πολιτική στην Τουρκία<o:p></o:p></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0cm; text-align: justify;">
 </div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0cm; text-align: justify;">
Μετά το 1922, η Τουρκία βιώνει μια 
σοβαρή ιδεολογική σύγκρουση, η οποία αφενός συνεχίζεται μέχρι σήμερα, αφετέρου 
είχε σαν συνέπεια την κόπωση της τουρκικής κοινωνίας και τη δημιουργία 
αντιδράσεων με πολωτικά χαρακτηριστικά. Σημειωτέον ότι, η πόλωση αποτελεί ένα 
δομικό πρόβλημα στην τουρκική πολιτική ζωή και πηγάζει από τη μορφή και την 
οργάνωση του πολιτικού συστήματος της χώρας.<o:p></o:p></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0cm; text-align: justify;">
 </div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0cm; text-align: justify;">
Τις δεκαετίες  που μεσολάβησαν δεν 
συγκρούσθηκαν απλώς δύο αντιμαχόμενες πλευρές αλλά δύο τρόποι ζωής με δύο 
διαφορετικές ιδεολογίες που δίδουν την εντύπωση ότι η Τουρκία έχει διαχωριστεί 
στα δύο. Η ρεπουμπλικανική, επιστημονική και κοσμική σκέψη από τη μια πλευρά και 
η θρησκευτική ισλαμική σουνιτική ταυτότητα από την άλλη. Ωστόσο, οι ενδογενείς 
αδυναμίες των φιλελεύθερων και αριστερών τάσεων είχαν σαν αποτέλεσμα η ιδεολογία 
του εθνικισμού αφενός να υιοθετηθεί από όλους τους πολιτικούς και θρησκευτικούς 
φορείς-οργανώσεις, αφετέρου να εδραιωθεί θεσμικά σε όλες τις βαθμίδες του 
τουρκικού κρατικού μηχανισμού.   <o:p></o:p></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0cm; text-align: justify;">
 </div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0cm; text-align: justify;">
Ο όρος πολιτικό Ισλάμ έχει την έννοια 
της μετατροπής του Ισλάμ σε μια πολιτική κίνηση, η οποία εκ πρώτης όψεως 
υποστηρίζει την αναγκαιότητα επιστροφής στα ισλαμικά ιδεώδη και αντιτίθεται στην 
υιοθέτηση καινούργιων ιδεών και νέας συμπεριφοράς σε διάφορους τομείς της 
καθημερινότητας. Ταυτόχρονα, αυτό αποτελεί και μια εκσυγχρονιστική κίνηση με 
πολιτιστική διάσταση, αποτέλεσμα της σύγχρονης κοινωνίας και της αυξανόμενης 
αστικοποίησης της. Πρόκειται δηλαδή για μια κινητοποίηση προκειμένου η ισλαμική 
σκέψη να αποκτήσει μια νομοθετημένη κοινωνική, πολιτική και πολιτιστική 
ηγεμονία.<o:p></o:p></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0cm; text-align: justify;">
 </div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0cm; text-align: justify;">
Κατά βάση, η κύρια πηγή οπαδών και 
μελών του πολιτικού Ισλάμ είναι οι μεσαίες τάξεις των αστικών κέντρων με χαμηλό 
βιοτικό επίπεδο και άτομα που έχουν βιώσει τον δυτικό τρόπο ζωής. Εν τω μεταξύ, 
μπορεί το πολιτικό Ισλάμ να χρησιμοποιείται από τις αστικές και μικροαστικές 
τάξεις ως μέσο αντίδρασης, ωστόσο αυτή η ενέργεια δεν το κατατάσσει στην 
κατηγορία των εργατικών κινημάτων, όπου ο συνδικαλισμός και ο τρόπος εκλογής των 
οργάνων του θεωρούνται δεδομένα. Άλλωστε, από πολιτικής και κοινωνιολογικής 
πλευράς το πολιτικό Ισλάμ εναντιώνεται σε κάθε έννοια δημοκρατίας (ελευθερία 
συνείδησης, θρησκείας και σκέψης, ελευθερία έκφρασης, δικαιώματα γυναικών, 
δικαιώματα μειονοτήτων κ.λπ.) με αποτέλεσμα να ενδυναμώνεται η ισχύς των 
αυταρχικών καθεστώτων στις συγκεκριμένες χώρες.<o:p></o:p></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0cm; text-align: justify;">
 </div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0cm; text-align: justify;">
Η πολιτικοποίηση του 
Ισλάμ στην Τουρκία άρχισε μετά το 1946. Σχεδόν όλα τα κόμματα ανέπτυξαν στενές 
σχέσεις με τις θρησκευτικές αδελφότητες, όμως αυτό δεν είχε 
να κάνει με την επιστροφή στον ισλαμικό θρησκευτικό κώδικα διαβίωσης, δηλαδή το 
νόμο της σαρίας, αλλά στο να κερδίσουν τη ψήφο των μελών των εν λόγω 
αδελφοτήτων. Επίσης, το πολιτικό Ισλάμ χρησιμοποιήθηκε ως μια παρεμβαλλόμενη 
ζώνη, «buffer 
zone»<a href="file:///C:/Users/company_m/Downloads/%CE%97%20%CE%B9%CE%B4%CE%B5%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%AF%CE%B1%20%CE%BA%CE%B1%CE%B9%20%CF%84%CE%BF%20%CF%88%CF%85%CF%87%CE%BF%CE%B3%CF%81%CE%AC%CF%86%CE%B7%CE%BC%CE%B1%20%CF%84%CF%89%CE%BD%20%CE%A4%CE%BF%CF%8D%CF%81%CE%BA%CF%89%CE%BD%20%CF%88%CE%B7%CF%86%CE%BF%CF%86%CF%8C%CF%81%CF%89%CE%BD.doc#_edn1" name="_ednref1" peppycount="11" title="">[1]</a>, 
μεταξύ της ιδεολογίας της δεξιάς και των αριστεριστών, ενώ η ταχεία 
εξάπλωση του ισλαμικού ρεύματος αντιμετωπίζεται ως ένας παράγοντας ενδυνάμωσης 
της πολιτιστικής και κοινωνικής ισχύος της χώρας. Περαιτέρω θα πρέπει να ληφθεί 
υπόψη ότι, ο κεμαλισμός 
και το πολιτικό Ισλάμ αποτελούν τις δύο όψεις ενός νομίσματος διότι όσο ανάγκη 
έχει ο κεμαλισμός το πολιτικό Ισλάμ την ίδια ανάγκη έχει και το πολιτικό Ισλάμ 
από τον κεμαλισμό. Για το λόγο αυτό, η διαμάχη του στρατιωτικού κατεστημένου με 
το καθεστώς Erdoğan θα πρέπει να εκληφθεί αποκλειστικά και μόνο ως ένας 
«ασύμμετρος πόλεμος» για το ποιος θα κατέχει την εξουσία της χώρας.<o:p></o:p></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0cm; text-align: justify;">
 </div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0cm; text-align: justify;">
Όμως, στη δύσκολη εσωτερικά ισορροπία 
μεταξύ Erdoğan και κεμαλιστών, η πολιτική φιλοσοφία του Τούρκου πρωθυπουργού, 
δηλαδή η χειραγώγηση της κοινωνίας μέσω του Ισλάμ, προσέκρουσε σε ύφαλο διότι: 
α. Είχε πολωτικά χαρακτηριστικά. β. Περιορίσθηκε αποκλειστικά στις απαιτήσεις 
των ψηφοφόρων του. γ. Δεν έδωσε καμία σημασία ούτε εκτίμηση στους αντιπάλους 
του. Και τέλος, έδωσε την εντύπωση ότι δεν επιθυμεί να μεταμορφώσει το κράτος 
αλλά να το ιδιοποιηθεί. Ταυτόχρονα, αυτός κατηγορούσε τους αντιπάλους του για 
ανυποληψία, δικτατορική νοοτροπία και υποκίνηση από ξένα κέντρα ισχύος, 
καταστέλλοντας κάθε αντίδραση τους με απειλές, συκοφαντίες, εκβιασμούς και κάθε 
είδος δικαστικών και κατασταλτικών μέτρων. Ειδικότερα δε, μετά την εμφάνιση του 
φαινομένου Gezi, διότι περί φαινομένου πρόκειται 
(σ.σ. αναταραχές στην πλατεία Taksim της Κωνσταντινούπολης), το κυριότερο 
πρόβλημα του κυβερνόντος κόμματος δεν ήταν πλέον η διεύρυνση του δημοκρατικού 
επιπέδου της χώρας, αλλά η εξασφάλιση της παραμονής του στην 
εξουσία.<o:p></o:p></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0cm; text-align: justify;">
 </div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0cm; text-align: justify;">
O εκσυγχρονισμός του Ισλάμ πρωτοστατεί 
διαχρονικά στην πολιτική σκηνή της Τουρκίας, έχοντας πάντα δύο συνισταμένες: η 
μια είναι η προσωπική ζωή και η προσαρμογή των θρησκευτικών συναισθημάτων της 
κοινωνίας στις νέες συνήθειες και απαιτήσεις που επέβαλαν η αστικοποίηση, η 
οικονομική ανάπτυξη, η συμμετοχή των γυναικών σε πολιτικούς φορείς και 
οργανώσεις κ.λπ. Και η άλλη συνισταμένη αφορά στις θεολογικές επιστήμες, τα 
ιερατικά σχολεία, τους θρησκευτικούς λειτουργούς και τις πολιτικές δυναμικές που 
δημιουργούν τα μυστικιστικά τάγματα του Ισλάμ που υπάρχουν στη χώρα. Παράλληλα, 
η παρεμβατικότητα του κρατικού μηχανισμού στις θρησκευτικές υποθέσεις είναι 
περισσότερο από εμφανής διότι μέσω των ελεγκτικών του μηχανισμών επιδιώκει την 
απομόνωση της τουρκικής κοινωνίας, με θεμιτά και αθέμιτα μέσα, από κάθε εστία 
του φανατικού, εξτρεμιστικού και ριζοσπαστικού Ισλάμ.<del cite="mailto:user" datetime="2013-10-04T22:52"> </del><del cite="mailto:user" datetime="2013-10-04T22:51"> </del><o:p></o:p></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0cm; text-align: justify;">
 </div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0cm; text-align: justify;">
Ο τρόπος σκέψης του τουρκικού λαού 
εστιάζεται στη θρησκεία, την ιστορία και τον εθνικισμό. Συνεπώς, όποιος 
πολιτικός φορέας μπορέσει να αγγίξει τη σκέψη της εκλογικής βάσης με τις 
προαναφερθείσες λέξεις είναι βέβαιο ότι θα κερδίσει και την ψήφο της. Συνήθως 
στην Τουρκία, ο ισλαμισμός συμβαδίζει με τον εθνικισμό με αποτέλεσμα αυτό να 
επιδρά σημαντικά στη διαμόρφωση του συστήματος αξιών της τουρκικής κοινωνίας. 
Μάλιστα, άλλοτε ο εθνικισμός είχε πρωταγωνιστικό ρόλο επικουρούμενος από τον 
ισλαμισμό, άλλοτε πρωταγωνιστούσε ο ισλαμισμός με τη στήριξη του εθνικισμού και 
σε μερικές περιόδους ενεργούσαν και οι δύο ισότιμα.<o:p></o:p></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0cm; text-align: justify;">
 </div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0cm; text-align: justify;">
Οι όροι οθωμανισμός, 
ισλαμισμός και παντουρκισμός (Türkçülük)<a href="file:///C:/Users/company_m/Downloads/%CE%97%20%CE%B9%CE%B4%CE%B5%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%AF%CE%B1%20%CE%BA%CE%B1%CE%B9%20%CF%84%CE%BF%20%CF%88%CF%85%CF%87%CE%BF%CE%B3%CF%81%CE%AC%CF%86%CE%B7%CE%BC%CE%B1%20%CF%84%CF%89%CE%BD%20%CE%A4%CE%BF%CF%8D%CF%81%CE%BA%CF%89%CE%BD%20%CF%88%CE%B7%CF%86%CE%BF%CF%86%CF%8C%CF%81%CF%89%CE%BD.doc#_edn2" name="_ednref2" peppycount="12" title="">[2]</a> αποτέλεσαν τις κύριες 
αιτίες ώστε η τουρκική κοινωνία να ενστερνισθεί την ιδέα του συντηρητισμού που 
είχε σημαντική επίδραση στην κοινωνική, πολιτιστική και πολιτική ζωή της χώρας 
διαχρονικά και θεωρείται ως ένα νέο μόρφωμα ή μια νέα κίνηση με θρησκευτικά 
χαρακτηριστικά. Αρχικά, ο 
συντηρητισμός διείσδυσε στην πολιτική ζωή προβάλλοντας έναν πολιτιστικό 
χαρακτήρα, ο οποίος στη συνέχεια ενεργοποίησε τα θρησκευτικά και εθνικιστικά 
αντανακλαστικά της τουρκικής κοινωνίας. Τούτο έχει δύο αιτίες: πρώτον, η βασική 
πηγή τροφοδότησης του συντηρητισμού είναι ο τουρκικός εθνικισμός διότι η έννοια 
των λέξεων έθνος και πατρίδα είναι άμεσα συνυφασμένα με τα πολιτιστικά 
χαρακτηριστικά της τουρκικής κοινωνίας. Μάλιστα, οι ιδεολογίες του εθνικισμού 
και του συντηρητισμού έχουν ως κοινή συνισταμένη τον αντικομουνισμό. Η δεύτερη 
αιτία αφορά στο Ισλάμ που θεωρείται ως το βασικότερο στοιχείο του τουρκικού 
εθνικού πολιτισμού-κουλτούρας και επηρεάζει τόσο την οικονομική, κοινωνική, 
πολιτική και πολιτιστική κατάσταση, όσο την οικογενειακή ζωή και την 
ατομικότητα. Συνακόλουθα δε, αυτό που εγείρει τον πλέον έντονο προβληματισμό 
είναι ότι στην Τουρκία είναι πολύ δύσκολο να συγκεκριμενοποιηθεί μια οριοθέτηση 
μεταξύ εθνικισμού και ισλαμισμού δεδομένου ότι και οι δύο συντηρούνται και 
ασπάζονται τους ίδιους πολιτιστικούς κώδικες. <o:p></o:p></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0cm; text-align: justify;">
 </div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0cm; text-align: justify;">
Όμως τι σημαίνουν όλα αυτά; Ο 
συντηρητισμός είναι ιδεολογία ή τρόπος ζωής; Πως αντιλαμβάνεται η τουρκική 
κοινωνία την έννοια του συντηρητισμού;<o:p></o:p></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0cm; text-align: justify;">
 </div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0cm; text-align: justify;">
Ο συντηρητισμός για τους Τούρκους 
είναι μια ιδεολογία που αναφέρεται στη συνέχιση του δυτικού τρόπου ζωής 
διαφυλάττοντας παράλληλα τις εθνικές και ηθικές αξίες, καθώς επίσης τα έθιμα και 
τις παραδόσεις. Αν κάτι χαρακτηρίζει τη σημασία του, αυτό είναι ο ρυθμιστικός 
ρόλος που έχει στη διαμόρφωση του πολιτικού χάρτη της χώρας διαχρονικά και η 
αντίθεση του σε κάθε έννοια ολοκληρωτισμού, αυταρχικότητας και ριζοσπαστισμού. 
Τούτο οφείλεται στα δομικά του στοιχεία, που τον κάνουν να εμφανίζεται με πέντε 
διαφορετικά πρόσωπα: α. Τον πολιτιστικό συντηρητισμό, ο οποίος προασπίζει 
και διαφυλάττει τις ηθικές αξίες και τις παραδόσεις, δεδομένου ότι δεν νοείται η 
ύπαρξη κάποιου έθνους χωρίς παραδόσεις. Άλλωστε, η ίδρυση ενός κράτους είναι 
εύκολο, η οικοδόμηση ενός έθνους είναι δύσκολο, όμως η δημιουργία παραδόσεων 
είναι αδύνατο. Για το λόγο αυτό, ο συντηρητισμός με το πολιτιστικό του πρόσωπο 
επιδιώκει να συμπληρώσει το βαθύ κενό που υπάρχει μεταξύ του τουρκικού λαού και 
των ανθρώπων του πνεύματος σε ό,τι αφορά στη γλώσσα, την ηθική και την 
κοινωνικότητα. Στην επιδίωξη αυτή, σημαντικός είναι ο ρόλος της οικογένειας και 
της εκπαίδευσης. Της οικογένειας, διότι αποτελεί τη βασική δομή του τουρκικού 
έθνους και την πρωταρχική εγγύηση για την κοινωνική ασφάλεια και τη διαφύλαξη 
των ηθικών αξιών. Και της εκπαίδευσης, διότι αυτή συμβάλλει αποφασιστικά στη 
διάδοση του συντηρητισμού στη νεολαία. β. Τον ισλαμικό συντηρητισμό που 
συνδέει τους εθνικιστές με τους συντηρητικούς διότι αφενός το Ισλάμ αποτελεί τη 
θεμελιώδη βάση της τουρκικής κοινωνίας, αφετέρου η ισλαμική ταυτότητα έπαιξε 
πολύ σημαντικό ρόλο στην ίδρυση της Τουρκικής Δημοκρατίας. γ. Τον εθνικιστικό 
συντηρητισμό που εστιάζεται στο πολιτικό και πολιτιστικό επίπεδο. Υπόψη ότι, 
ο εθνικιστικός συντηρητισμός εμπεριέχει και τον αυταρχισμό που είναι ένα δομικό 
συστατικό του τουρκικού DNA και θα ήταν αδύνατο να μην επηρεασθεί 
από αυτόν. δ. Το φιλελεύθερο συντηρητισμό που αναφέρεται στην περίοδο 
μετά την εφαρμογή του πολυκομματικού συστήματος στην Τουρκία και έχει σχέση με 
έναν ήπιο εθνικισμό, ο οποίος εξασφαλίζει την ισορροπία μεταξύ του έθνους, της 
θρησκείας και του κοσμικισμού. Στο πλαίσιο αυτό, η θρησκεία αναλαμβάνει τη 
γαλούχηση μιας θεοσεβούμενης και ακηλίδωτης κοινωνίας εντός ενός μετριοπαθούς 
πλαισίου, ενώ ο κοσμικισμός αποτελεί έναν κοινωνικό θεσμό και μια κοινωνική 
πραγματικότητα που έχει λάβει τη μορφή ενός μη διαπραγματεύσιμου κοινωνικού 
πεπρωμένου. Επομένως προκύπτει το συμπέρασμα ότι, μια ενδεχόμενη μετατροπή της 
Τουρκικής Δημοκρατίας σε ένα ολοκληρωτικό θρησκευτικό καθεστώς δεν στηρίζεται σε 
καμία λογική βάση. ε. Το μεταρρυθμιστικό συντηρητισμό, ο οποίος εν γένει 
υποστηρίζει τις αλλαγές και τις μεταρρυθμίσεις. Ωστόσο, αυτές θα πρέπει να είναι 
σύμφωνες με τις πολιτικές, πολιτιστικές και ιστορικές παραδόσεις, με 
χαρακτηριστικό παράδειγμα τη μεγάλη σημασία που δίδεται στα σύμβολα, όπως η 
Άγκυρα, η Κωνσταντινούπολη με την πλατεία Taksim και το γραφείο του πρωθυπουργού 
Tayyip Erdoğan στο ανάκτορο Dolmabahçe<a href="file:///C:/Users/company_m/Downloads/%CE%97%20%CE%B9%CE%B4%CE%B5%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%AF%CE%B1%20%CE%BA%CE%B1%CE%B9%20%CF%84%CE%BF%20%CF%88%CF%85%CF%87%CE%BF%CE%B3%CF%81%CE%AC%CF%86%CE%B7%CE%BC%CE%B1%20%CF%84%CF%89%CE%BD%20%CE%A4%CE%BF%CF%8D%CF%81%CE%BA%CF%89%CE%BD%20%CF%88%CE%B7%CF%86%CE%BF%CF%86%CF%8C%CF%81%CF%89%CE%BD.doc#_edn3" name="_ednref3" peppycount="13" title="">[3]</a> 
κ.λπ.<o:p></o:p></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0cm; text-align: justify;">
 </div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0cm; text-align: justify;">
Αν κρίνουμε από τις έως τώρα 
συμπεριφορές της Τουρκίας, διαπιστώνουμε ότι αυτή είναι μια περίπλοκη χώρα, 
είναι μια χώρα που μεταμορφώνεται συνεχώς και η κοινωνία της μεταβάλλεται με 
ταχείς ρυθμούς. Άλλωστε, τα τελευταία χρόνια αποκαλύπτονται τα στοιχεία 
μιας αρχόμενης εσωτερικής ρήξης στην τουρκική κοινωνία η οποία αναζητά μια νέα 
ταυτότητα και ιδεολογικό προσανατολισμό που θα παραπέμπουν σε φιλελεύθερες αξίες 
και αρχές, χωρίς όμως να παρεκκλίνουν από τις αντιλήψεις περί τουρκισμού 
και εθνικισμού. Μάλιστα, η ρήξη αυτή πιθανόν να ξεπεράσει τις στενά πολιτικές 
εξελίξεις και να κλιμακωθεί ακόμη περισσότερο αν η ηγετική ομάδα του κόμματος 
ΑΚΡ δεν χαράξει μια διορθωτική πορεία στην αυταρχική συμπεριφορά της, αλλά 
απεναντίας δρομολογήσει στρατηγικές δημιουργίας μιας μονοτυπικής κοινωνίας και 
θρησκευόμενων γενεών. Ενισχυτικό της εκτίμησης αυτής είναι η εμφάνιση ενός νέου 
ρεύματος διανοουμένων που ασπάζονται τον μουσουλμανικό φιλελευθερισμό και 
άρχισαν να έχουν ιδιαίτερη απήχηση στην τουρκική κοινωνία ακόμη και στο 
εσωτερικό του κόμματος του Erdoğan. Σημειωτέον ότι, ο βασικός στόχος των 
διανοουμένων αυτών είναι να διατηρηθούν οι θρησκευτικές αξίες ως έχουν διότι 
θεωρούν ότι η επιμονή του Τούρκου πρωθυπουργού στην αυταρχική αντίληψη περί 
θρησκείας και θρησκευόμενων γενεών μέσω του εκπαιδευτικού συστήματος θα επιφέρει 
ακριβώς τα αντίθετα αποτελέσματα και συγκεκριμένα τη δημιουργία γενεών που θα 
αντιμάχονται τη θρησκεία.<o:p></o:p></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0cm; text-align: justify;">
 </div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">
Συνεπώς, 
καθίσταται σαφές ότι ο συντηρητισμός διαμορφώνει διαχρονικά τον πολιτικό χάρτη 
της Τουρκίας προβάλλοντας πάντα το πολιτιστικό, ισλαμικό, εθνικιστικό, 
φιλελεύθερο και μεταρρυθμιστικό πρόσωπο του. Ο <del cite="mailto:user" datetime="2013-10-06T02:30">εν λόγω </del>ρυθμιστικός 
του ρόλος είναι κοινά αποδεκτός από το μεγαλύτερο μέρος της τουρκικής κοινωνίας 
και υπερβαίνει τα πολιτικά κόμματα. Για το λόγο αυτό, όσοι επιχείρησαν στο 
παρελθόν να τον αμφισβητήσουν, εξ ολοκλήρου ή μερικώς, υπέστησαν πάντα τις ίδιες 
συνέπειες: είτε απομακρύνθηκαν από την πολιτική σκηνή, είτε 
φυλακίσθηκαν.</div>
 
 
<div>
 
<hr align="left" size="1" width="33%" />
 
 
<div id="edn1">
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0cm; text-align: justify;">
<a href="file:///C:/Users/company_m/Downloads/%CE%97%20%CE%B9%CE%B4%CE%B5%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%AF%CE%B1%20%CE%BA%CE%B1%CE%B9%20%CF%84%CE%BF%20%CF%88%CF%85%CF%87%CE%BF%CE%B3%CF%81%CE%AC%CF%86%CE%B7%CE%BC%CE%B1%20%CF%84%CF%89%CE%BD%20%CE%A4%CE%BF%CF%8D%CF%81%CE%BA%CF%89%CE%BD%20%CF%88%CE%B7%CF%86%CE%BF%CF%86%CF%8C%CF%81%CF%89%CE%BD.doc#_ednref1" name="_edn1" peppycount="14" title="">[1]</a> 
Πρόκειται για μια περιοχή που ευρίσκεται ανάμεσα σε δύο ή περισσότερες περιοχές 
(συχνά αλλά όχι απαραίτητα σε χώρες) είτε για να τις διαχωρίσει είτε για να τις 
συνδέσει. Οι buffer zones κατά βάσει εξυπηρετούν 
πολιτικούς σκοπούς και οι συνήθεις τύποι αυτών είναι αποστρατικοποιημένες 
περιοχές, ζώνες συνόρων και ζώνες περιοριστικών 
διευκολύνσεων.<o:p></o:p></div>
</div>
<div id="edn2">
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0cm; text-align: justify;">
<a href="file:///C:/Users/company_m/Downloads/%CE%97%20%CE%B9%CE%B4%CE%B5%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%AF%CE%B1%20%CE%BA%CE%B1%CE%B9%20%CF%84%CE%BF%20%CF%88%CF%85%CF%87%CE%BF%CE%B3%CF%81%CE%AC%CF%86%CE%B7%CE%BC%CE%B1%20%CF%84%CF%89%CE%BD%20%CE%A4%CE%BF%CF%8D%CF%81%CE%BA%CF%89%CE%BD%20%CF%88%CE%B7%CF%86%CE%BF%CF%86%CF%8C%CF%81%CF%89%CE%BD.doc#_ednref2" name="_edn2" peppycount="15" title="">[2]</a>  
«Ο παντουρκισμός είναι μια ιδεολογία που αποβλέπει στη δημιουργία ενός ενιαίου 
και πανίσχυρου κράτους που θα ξεπερνά τα σύνορα της Τουρκικής Δημοκρατίας και θα 
βυθίζεται στα μουσουλμανικά εδάφη της Σοβιετικής Ένωσης, συνενώνοντας έτσι όλους 
τους λαούς που μιλούν τουρκικές γλώσσες», Παντουρκισμός το Δόγμα του Τουρκικού 
Επεκτατισμού, Jacob M. Landau, 1986, 
ΔΕΚ/ΓΕΣ<o:p></o:p></div>
</div>
<div id="edn3">
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0cm; text-align: justify;">
<a href="file:///C:/Users/company_m/Downloads/%CE%97%20%CE%B9%CE%B4%CE%B5%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%AF%CE%B1%20%CE%BA%CE%B1%CE%B9%20%CF%84%CE%BF%20%CF%88%CF%85%CF%87%CE%BF%CE%B3%CF%81%CE%AC%CF%86%CE%B7%CE%BC%CE%B1%20%CF%84%CF%89%CE%BD%20%CE%A4%CE%BF%CF%8D%CF%81%CE%BA%CF%89%CE%BD%20%CF%88%CE%B7%CF%86%CE%BF%CF%86%CF%8C%CF%81%CF%89%CE%BD.doc#_ednref3" name="_edn3" peppycount="16" title="">[3]</a> 
<a href="http://www.turizm.gov.tr/TR,28915/dolmabahce-sarayi.html" peppycount="17">http://www.turizm.gov.tr/TR,28915/dolmabahce-sarayi.html</a>. 
To Dolmabahçe Sarayı  ήταν κατοικία των <a href="http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A3%CE%BF%CF%85%CE%BB%CF%84%CE%AC%CE%BD%CE%BF%CF%82" peppycount="18" title="Σουλτάνος">σουλτάνων</a> 
και διοικητικό κέντρο της <a href="http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9F%CE%B8%CF%89%CE%BC%CE%B1%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AE_%CE%91%CF%85%CF%84%CE%BF%CE%BA%CF%81%CE%B1%CF%84%CE%BF%CF%81%CE%AF%CE%B1" peppycount="19" title="Οθωμανική Αυτοκρατορία">Οθωμανικής 
Αυτοκρατορίας</a> από το 1856 μέχρι το 1922, με εξαίρεση την περίοδο 
1889-1909 κατά την οποία χρησιμοποιήθηκε το <a href="http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CE%BD%CE%AC%CE%BA%CF%84%CE%BF%CF%81%CE%BF_%CE%93%CE%B9%CE%BB%CE%BD%CF%84%CE%AF%CE%B6" peppycount="20" title="Ανάκτορο Γιλντίζ">ανάκτορο 
Yıldız. 
</a>Από το 1960 λειτουργεί ως <a href="http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9C%CE%BF%CF%85%CF%83%CE%B5%CE%AF%CE%BF" peppycount="21" title="Μουσείο">μουσείο</a> 
και βρίσκεται στην <a href="http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9A%CF%89%CE%BD%CF%83%CF%84%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%B9%CE%BD%CE%BF%CF%8D%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%B7" peppycount="22" title="Κωνσταντινούπολη">Κωνσταντινούπολη</a>, 
επί της ευρωπαϊκής πλευράς του <a href="http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%92%CF%8C%CF%83%CF%80%CE%BF%CF%81%CE%BF%CF%82" peppycount="23" title="Βόσπορος">Βοσπόρου</a>.</div>
</div>
</div>
<a href="http://www.geostrategy.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Η ιδεολογία και το ψυχογράφημα των Τούρκων ψηφοφόρων

Του Χρήστου Μηνάγια Στις 30 Μαρτίου 2014, έκλεισε «προσωρινά» ο κύκλος της σκιώδους πολιτικής πόλωσης που άρχισε τον περασμέν...

Διαβάστε την συνέχεια

Η λέξη Έλληνας απαγορευόταν επι 1.500 χρόνια με ποινή θανάτου!

Ellada simera 0 Ελλάδα, Ιστορία 13:07

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgkbgIORXZe_xc5XX5oSRax9zlJSma_1Zswj6q1NYMFgtqeGvp3Ubo433Jc7RStPSCgX1FXu92SYO6ix9KmD958Mx7i4hfql9T-U9vQk1UOuaylR3T1T2vIj7kIgmAaDatPZAPW0iTeFPM4/s1600/%CE%A7%CF%89%CF%81%CE%AF%CF%82+%CF%84%CE%AF%CF%84%CE%BB%CE%BF527.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgkbgIORXZe_xc5XX5oSRax9zlJSma_1Zswj6q1NYMFgtqeGvp3Ubo433Jc7RStPSCgX1FXu92SYO6ix9KmD958Mx7i4hfql9T-U9vQk1UOuaylR3T1T2vIj7kIgmAaDatPZAPW0iTeFPM4/s1600/%CE%A7%CF%89%CF%81%CE%AF%CF%82+%CF%84%CE%AF%CF%84%CE%BB%CE%BF527.jpg" /></a></div>
 
Του Θωμά Ηλιόπουλου* 
 
Η μεγαλύτερη καταστροφή του ελληνισμού –χωρίς αμφιβολία– έγινε κατά τη διάρκεια του 4ου μ.Χ. αιώνα. Από τότε και για τα επόμενα 1500 χρόνια ακόμη και το όνομα Έλληνας απαγορεύτηκε τελείως να χρησιμοποιείται. 
<div>
Στη διάρκεια αυτών των 1500 ετών ψάξτε να βρείτε το όνομα Έλληνας σε ό,τι έμεινε γραπτό στην eλληνική γλώσσα. Δεν υπάρχει. Έγινε καταπιεστικά Ρωμαίος ή Ρωμιός και η Ελλάδα και οι Έλληνες ξεχάστηκαν για πάντα. </div>
<div>
 
Το όνομα Έλληνας ήταν απαγορευμένο επί ποινή ΘΑΝΑΤΟΥ.</div>
<div>
Συκοφαντήθηκε ανελέητα και κακόβουλα και έγινε συνώνυμο του ειδωλολάτρη, μία λέξη ειδικά κατασκευασμένη για τους έλληνες μόνο με «πνευματική» μανία.</div>
<div>
 
Κατά το υπόλοιπο της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, τα χρόνια του Βυζαντίου και κατά την τουρκοκρατία, ο ραγιάς Ρωμιός είχε ξεχάσει τελείως την Ελλάδα, την ελληνικότητά του και το ίδιο το όνομά του. Τον έκαναν να απεχθάνεται τον έλληνα και για αυτό έγινε ρωμιός και μάλιστα να είναι υπερήφανος για αυτό. Κανένας άλλος λαός στον κόσμο δεν πέταξε το όνομά του για να πάρει το όνομα του κατακτητή. Θλιβερό κατάντημά μας. Έμεινε, όμως, η ελληνική γλώσσα η οποία εξυπηρέτησε το εκάστοτε κατεστημένο, αλλά και αυτή αλλοιώθηκε βάναυσα να το υπηρετεί. Χιλιάδες λέξεις της πήραν άλλη σημασία που ήθελαν οι κατακτητές οι οποίοι ήξεραν ότι ένα λαό τον κατακτάς όταν όντως του αλλάζεις τη γλώσσα του. 
 
Η 25η Μαρτίου 1821 έφτασε σαν ένας εφιάλτης και τον ξύπνησε, γιατί στο βαθύ υποσυνείδητο όλοι οι σκλάβοι Ρωμιοί ήξεραν ότι ήταν «Έλληνοι». Ευτυχώς τους είχε μείνει και αυτό μέσα στη ρωμαίικη παράδοση. Τα δημοτικά μας τραγούδια και πάλι ευτυχώς κράτησαν κάτι από αυτή την καταστροφική ισοπέδωση. Αυτή ήταν η ζοφερή κατάσταση των Ελλήνων όταν ανέτειλε το 1821.</div>
<div>
Κατά την Αναγέννηση οι Ευρωπαίοι μάς «άνοιξαν» λίγο τα μάτια, αλλά η λάμψη της, δυστυχώς, δεν μπορούσε να φτάσει σε κάθε ελληνική γωνιά της Μεσογείου. Εξάλλου ακολούθησαν και τα 400 χρόνια της μαύρης Τουρκοκρατίας. </div>
<div>
 </div>
<div>
Μέχρι και το 1821 –και πολύ μετά από αυτό– η πραγματικότητα ήταν ότι όλος ο Ελληνισμός έμεινε πρώτα από όλα ανιστόρητος και συνεπώς ανελλήνιστος. Η ρωμιοσύνη τον κρατούσε απολίτιστο και κάτω από την εξουσία των δογμάτων και τον τυραννούσε πολιτικά, αλλά περισσότερο πνευματικά. </div>
<div>
 </div>
<div>
Ακόμη και μετά το 1821 η Ευρώπη φιλελληνικά προσπάθησε να μάς βοηθήσει, αλλά το ρωμαίικο έμεινε πάντοτε εναντίον της Ελλάδας και κάθε τι ελληνικό. Ακόμη και σήμερα ονομάζουμε τους προγόνους μας, τους φωτοδότες της ανθρωπότητας φευ, τους ιδεολάτρες που έσπειραν το σημερινό μας πολιτισμό, χλευαστικά τους υποβιβάζουμε και τους αποκαλούμε αηδιαστικά ειδωλολάτρες! 
 
Η ελληνικότητά μας ακόμη και σήμερα διαστρεβλώνεται, τις περισσότερες φορές αποκρύπτεται και αλλοιώνεται τόσο άδικα ώστε να την απωθούμε. Ο σημερινός έλληνας αγνοεί τελείως το παρελθόν του και τον εαυτό του. Με τη ρωμιοσύνη γίναμε ένας λαός σχιζοφρενής. Τι μέλλον μπορεί να έχει ένας λαός ο οποίος δεν γνωρίζει την ένδοξη ιστορία και το λαμπρό παρελθόν του το οποίο θα πρέπει να τον οδηγεί στο μέλλον για σημαντικότερα κατορθώματα; 
 
Οι Ευρωπαίοι ακόμη και σήμερα περιμένουν σπίθες αναλαμπής από τον ελληνισμό που δεν έρχονται. </div>
<div>
 </div>
<div>
Ως ρωμιοί τι έχουμε δώσει στον κόσμο; Η Ευρώπη κατά την Αναγέννηση αναγεννήθηκε μέσα στο αρχαίο ελληνικό πνεύμα. Εμείς είμαστε αιώνες πίσω και ζούμε μέσα σε ένα δογματισμό και κρατικισμό που δεν είναι ελληνικά και αυτό ακριβώς μας απομονώνει από την Ευρώπη, αλλά περισσότερο εκμηδενίζει τις δημιουργικές δυνάμεις του Ελληνισμού. Με μία τόσο μακραίωνη ταπείνωση, ο σημερινός Έλληνας δεν γνωρίζει το χθες και είναι ανίκανος να προβλέψει και να βαδίσει στο ελληνικό του μέλλον. Αυτό μας έχει φέρει σε μία κατάσταση βαρβαρότητας που τη ζει σήμερα ο Έλληνας μέσα στη χρεοκοπία του. 
 
Το πιο σημαντικό πράγμα που μας έφερε τα ο 1821 –εκτός από την ελευθερία από τον τουρκικό ζυγό– είναι που ξαναέφερε στην επιφάνεια και ζωντάνεψε τα ονόματα Ελλάς και Έλληνες. Να, λοιπόν γιατί η γενναία Ελληνική Επανάσταση αφορίστηκε τόσο πανηγυρικά! Η ρωμιοσύνη μάς ήθελε ανιστόρητους, βάρβαρους και σκλάβους. Ποιος το αμφιβάλει αυτό;</div>
<div>
Εάν έχετε διαβάσει δύο-τρία βιβλία Ιστορίας, βάλτε το χέρι στην καρδιά σας και πέστε ότι όλα τα ανωτέρω είναι ψέματα. Η καρδιά που χτυπάει ελληνικά και βλέπει ελεύθερα και με πόνο την κατάντιά μας, θα ομολογήσει την αλήθεια που φαίνεται με γυμνό μάτι. Ας κοιτάξουμε λίγο γύρω μας.</div>
<div>
 </div>
<div>
Είχε απόλυτο δίκιο ο ποιητής μας Κωστής Παλαμάς που διακήρυξε: 
<blockquote class="tr_bq">
Αυτό το λόγο θα σας πω 
δεν έχω άλλο κανένα, 
Μεθύστε με το αθάνατο 
κρασί του Εικοσιένα.</blockquote>
Μόνο τότε θα ψάλλουμε με πολλή υπερηφάνεια τα αθάνατα λόγια του εθνικού μας ποιητή Διονυσίου Σολωμού. 
<blockquote class="tr_bq">
Απ’ τα κόκκαλα βγαλμένη 
Των ελλήνων τα ιερά 
Και σαν πρώτα ανδρειωμένη 
Χαίρε, ω χαίρε Ελευθεριά!</blockquote>
ΕΠΙΜΥΘΙΟ: Ας σκεφτούμε ΟΜΩΣ τι μας λένε και τι μας συμβουλεύουν τα λόγια αυτά! 
 
*Ο ΘΩΜΑΣ ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ είναι εκπαιδευτικός στη Μελβούρνη και αρθρογράφος σε ομογενειακά και Ελληνικά έντυπα 
<a href="http://www.logiosermis.net/">πηγή</a></div>

Η λέξη Έλληνας απαγορευόταν επι 1.500 χρόνια με ποινή θανάτου!

Του Θωμά Ηλιόπουλου* Η μεγαλύτερη καταστροφή του ελληνισμού –χωρίς αμφιβολία– έγινε κατά τη διάρκεια του 4ου μ.Χ. αιώνα. Από τότε και γ...

Διαβάστε την συνέχεια

Αιγαίο: Όλα όσα πρέπει να ξέρουμε για ΑΟΖ - Υφαλοκρηπίδα και χωρικά ύδατα

Ellada simera 0 Εθνικά Θέματα 12:38

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgrFMRDR15r4J7HQkNMHKDN0YzfRWcq1U5P6WN9LD8HiTNYpu24FN-PDC5GtBLi2iGRdLXlS68GY58mBfFwKJ2HYwjZMmblxzHvXhZCAWX7xb8N9Lxi_zOEPxGjZXeUq70md-_xsdv24tLp/s1600/5.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" height="153" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgrFMRDR15r4J7HQkNMHKDN0YzfRWcq1U5P6WN9LD8HiTNYpu24FN-PDC5GtBLi2iGRdLXlS68GY58mBfFwKJ2HYwjZMmblxzHvXhZCAWX7xb8N9Lxi_zOEPxGjZXeUq70md-_xsdv24tLp/s280/5.jpg" width="280" /></a></div>
 
Το Αιγαίο ως Αρχιπέλαγος στο Διεθνές Δίκαιο και οι κυριαρχικές ζώνες της Ελλάδας: Χωρικά Ύδατα, Υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ. Το κείμενο που μας έστειλε ο δικηγόρος Γιώργος Χρήστου είναι ένα πολύ καλό “εργαλείο” για να καταλάβουμε τι σημαίνουν όλοι αυτοί οι όροι που συχνά επικαλούμαστε χωρίς ίσως να καταννοούμε απολύτως την σημασία τους. Ειδικά τώρα που η Τουρκία δείχνει να προσπαθεί διαρκώς να ανεβάζει την θερμοκρασία στο Αιγαίο. 
 
Γράφει ο Γιώργος Χρήστου 
Δικηγόρος LLM Kent 
 
Υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ 
 
- Κατά τη διάρκεια του προηγούμενου έτους, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δημοσίευσε έκθεση (final report) σχετικά με την οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών στη Μεσόγειο. Τα ελληνικά Μ.Μ.Ε. μετέδωσαν θριαμβευτικά για την έννοια της ΑΟΖ την έκθεση αυτή, χωρίς, όμως, να αναφερθούν στο περιεχόμενό της. 
 
Ας δούμε, πολύ σύντομα, το κείμενο της έκθεσης με τίτλο «Costs and benefits arising from the establishment of maritime zones in the Mediterranean Sea» Final Report, ήτοι «Κόστη και οφέλη από τη δημιουργία θαλασσίων ζωνών στη Μεσόγειο Θάλασσα», Τελική Έκθεση. <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> 
 
Α) Πετρέλαιο και φυσικό αέριο 
 
Παράγραφος 4.6 
 
«Exploitation of non-living resources 
It is hard to see how the establishment of EEZs would have any significant impact as regards the exploitation of non-living resources (such as oil and gas) for the simple reason that the continental shelf regime confers what is for most purposes an identical bundle of exclusive ‘sovereign rights’ as regards the exploring and exploiting minerals and other non-living resources of the seabed and subsoil. 
Coastal Mediterranean States already make use of such rights in terms of, for example, gas abstraction in the Adriatic Sea. As already noted the rights of coastal States to make navigation/safety rules around such structures are identical, irrespective of whether such platforms are established on the basis of EEZ or continental shelf rights.» 
 
«Εκμετάλλευση των μη ζώντων πόρων  
Είναι δύσκολο να δει κανείς πώς η δημιουργία των ΑΟΖ θα είχε οποιαδήποτε σημαντική επίπτωση σε ό,τι αφορά στην εκμετάλλευση των μη ζώντων πόρων (όπως το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο), για τον απλό λόγο ότι το καθεστώς της ηπειρωτικής υφαλοκρηπίδας παρέχει μία πανομοιότυπη δέσμη αποκλειστικών «κυριαρχικών δικαιωμάτων» όσον αφορά στην εξερεύνηση και εκμετάλλευση ορυκτών και άλλων μη έμβιων πόρων του θαλασσίου βυθού και υπεδάφους. Τα παράκτια μεσογειακά κράτη κάνουν ήδη χρήση των δικαιωμάτων αυτών, για παράδειγμα, με την άντληση φυσικού αερίου στην Αδριατική Θάλασσα. Όπως έχει ήδη σημειωθεί τα δικαιώματα των παρακτίων κρατών να θεσπίσουν κανόνες πλοήγησης / ασφαλείας γύρω από τέτοιες δομές είναι τα ίδια, ανεξάρτητα από το αν οι εν λόγω πλατφόρμες εγκαθίστανται βάσει της ΑΟΖ ή της υφαλοκρηπίδας.» 
 
Β) Τοποθέτηση αγωγών και καλωδίων 
 
Παράγραφος 4.8 
 
«Laying of pipelines and cables 
Given that the rules relating to the laying by a third country of pipelines and cables on the seabed within an EEZ are essentially identical to those applicable to the continental shelf it is difficult to see what additional legal consequences would arise from the establishment of EEZs in the Mediterranean with respect to this issue.» 
 
«Τοποθέτηση αγωγών και καλωδίων   
Δεδομένου ότι οι κανόνες σχετικά με την τοποθέτηση από τρίτη χώρα αγωγών και καλωδίων στο βυθό της θάλασσας μέσα σε μία ΑΟΖ είναι ουσιαστικά ίδιοι με εκείνους που ισχύουν για την υφαλοκρηπίδα, είναι δύσκολο να δούμε ποιες πρόσθετες νομικές συνέπειες θα προκύψουν από τη δημιουργία ΑΟΖ στην Μεσόγειο σε σχέση με αυτό το θέμα.» 
 
Γ) Απόρριψη αποβλήτων στη θάλασσα – Ντάμπινγκ 
 
Παράγραφος 4.7 
 
«Dumping 
The legal regime for the dumping of wastes at sea is essentially the same as regards dumping within the EEZ as it is in relation to dumping onto the continental shelf: in both cases the express permission of the coastal State is required. 
Leaving aside the fact that as far as the EU Mediterranean States are concerned there are strict limits on at-sea waste disposal under EU environmental law, the overall impact of claiming an EEZ would be negligible given that any such EEZ would lie directly above the continental shelf of the coastal Member State concerned.» 
«4.7 Ντάμπινγκ  
Το νομικό καθεστώς για την απόρριψη αποβλήτων στη θάλασσα είναι ουσιαστικά το ίδιο, όσον αφορά το ντάμπινγκ εντός της ΑΟΖ, <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> σε σχέση με το ντάμπινγκ επάνω στην ηπειρωτική υφαλοκρηπίδα: και στις δύο περιπτώσεις απαιτείται η ρητή άδεια του παράκτιου κράτους. Αφήνοντας κατά μέρος το γεγονός ότι, σε ό,τι αφορά στα μεσογειακά κράτη μέλη της ΕΕ, υπάρχουν αυστηρά όρια για τη διάθεση αποβλήτων στη θάλασσα σύμφωνα με την περιβαλλοντική νομοθεσία της ΕΕ, ο συνολικός αντίκτυπος για τη διεκδίκηση μίας ΑΟΖ θα ήταν αμελητέος, δεδομένου ότι οποιαδήποτε τέτοια ΑΟΖ θα βρίσκεται ακριβώς πάνω από την ηπειρωτική υφαλοκρηπίδα του εν λόγω παρακτίου κράτους μέλους .» 
… 
 
Συνοδευτικό της έκθεσης είναι το Executive Summary, στο οποίο γίνεται περίληψη, κατά περίπτωση με πίνακες, των συμπερασμάτων της. Στο κεφάλαιο 4, στον Πίνακα 1, αναγράφεται: 
 
«4. The potential impacts of establishing EEZs and/or derivative zones in the Mediterranean Sea 
4. Οι πιθανές επιπτώσεις της θέσπισης ΑΟΖ ή /και παράγωγων ζωνών στην Μεσόγειο Θάλασσα 
 
 
Table 1 Legal impacts of establishing EEZs in the Mediterranean 
 
Πίνακας 1 Νομικές συνέπειες της θέσπισης ΑΟΖ στη Μεσόγειο 
 
… 
 
«Exploitation of non-living resources 
 
The establishment of an EEZ or relevant derivative zone would have no substantive legal impact given that these activities, namely oil and gas extraction, are already subject to the continental shelf regime.» 
 
 
«Εκμετάλλευση των μη-ζώντων πόρων 
 
Η θέσπιση μίας ΑΟΖ ή σχετικής παράγωγης ζώνης δεν θα είχε κανένα ουσιαστικό νομικό αντίκτυπο, δεδομένου ότι οι δραστηριότητες αυτές, ήτοι η εξαγωγή πετρελαίου και φυσικού αερίου, υπόκεινται ήδη στο καθεστώς της ηπειρωτικής υφαλοκρηπίδας.» 
 
… 
 
 
Δίπλα από τα συμπεράσματα στον Πίνακα 1, οι συντάκτες του κειμένου αξιολογούν με σύμβολα τη νομική σημασία ανακήρυξης ΑΟΖ για κάθε διαφορετική ενέργεια που περιγράφεται. Στην «Εκμετάλλευση των μη-ζώντων πόρων» υπάρχει το σύμβολο (Ʈ), το οποίο σημαίνει «No identifiable substantive impact», ήτοι «Καμία αναγνωρίσιμη ουσιαστική επίπτωση». <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> 
 
Η ίδια φράση, αυτολεξεί, και το ίδιο σύμβολο, υιοθετούνται και για την «Τοποθέτηση αγωγών και καλωδίων», αλλά και για την «Απόρριψη αποβλήτων στη θάλασσα - Ντάμπινγκ». 
 
Ένα ερώτημα που θα έπρεπε να έχει τεθεί εξ αρχής είναι το εξής: Για ποιούς ακριβώς λόγους πήραν κάποιοι τους χάρτες της Υφαλοκρηπίδας και έγραψαν από κάτω «ΑΟΖ»? 
 
 
- Εάν ένα κράτος έχει κηρύξει ΑΟΖ χωρίς να έχει οριοθετήσει Υφαλοκρηπίδα, ΔΕΝ μπορεί να κάνει εξόρυξη του πετρελαίου της. 
Με απλά λόγια, εάν η Ελλάδα κηρύξει AOZ, δεν μπορεί να εκμεταλλευτεί τους υδρογονάνθρακές της, παρά μόνο αν οριοθετήσει την Υφαλοκρηπίδα της. 
Στη Σύμβαση του Δικαίου της Θάλασσας, στο κομμάτι της ΑΟΖ, και συγκεκριμένα εκεί που αφορά στους υδρογονάνθρακες, ο νομοθέτης παραπέμπει μονολεκτικά, για την εξόρυξη πετρελαίου και φυσικού αερίου, στις διατάξεις για την Υφαλοκρηπίδα. 
«Άρθρο 56 παρ.3 
The rights set out in this article with respect to the seabed and subsoil shall be exercised in accordance with Part VI» ->[την Υφαλοκρηπίδα] 
Τα άρθρα που αφορούν στην εξόρυξη υδρογονανθράκων δεν συμπεριλαμβάνονται στην ΑΟΖ. Δεν μπορείς να κάνεις τίποτα στο βυθό και το υπέδαφος, αν δεν χρησιμοποιήσεις το καθεστώς της Υφαλοκρηπίδας. Η ΑΟΖ δεν συμπεριλαμβάνει την Υφαλοκρηπίδα σε επίπεδο ουσίας δικαίου και συνεπαγόμενων δικαιωμάτων, παρά μόνο ονομαστικά. Το άρθρο 56 (3) είναι σαφές. Για να εξορύξει μία χώρα υδρογονάνθρακες, είναι απαραίτητο να οριοθετήσει την Υφαλοκρηπίδα. Το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης το 1982 στην υπόθεση Λιβύης - Μάλτας ήταν επίσης σαφές : Υφαλοκρηπίδα χωρίς ΑΟΖ γίνεται. ΑΟΖ χωρίς Υφαλοκρηπίδα ΔΕΝ γίνεται. 
 
Χωρικά Ύδατα 
 
12 Νοεμβρίου 2013 : Σύμφωνα με τους τίτλους στα δημοσιεύματα, «Σε ελληνικά χωρικά ύδατα μπήκε τουρκική φρεγάτα», έφτασε, δε, μέχρι τη Σκύρο και την Εύβοια. 
Με μια προσεκτικότερη ματιά, βέβαια, μπορεί κάποιος να παρατηρήσει ότι η παραβίαση των χωρικών υδάτων δεν έγινε παρά μόνο για μισή ώρα, δηλαδή για 13 περίπου μίλια, όση ήταν και η διαδρομή του στα σημεία των χωρικών υδάτων των δύο αυτών νησιών που εφάπτονται, λόγω απόστασης μικρότερης των 12 νμ μεταξύ τους, έχοντας 6 ν.μ. το καθένα. Σύμφωνα με την ανακοίνωση του ΓΕΕΘΑ: «Η τουρκική φρεγάτα «TGS ORUC REIS» … εισήλθε το βράδυ 22:32 στις 12 Νοεμβρίου, σε ελληνικά χωρικά ύδατα μεταξύ Ν. Ευβοίας και Ν. Σκύρου. Στη συνέχεια, κινούμενη με πορεία νοτιοανατολική εξήλθε από τα Ελληνικά Χωρικά Ύδατα νοτίως Ν. Σκύρου στις 23:04, συνεχίζοντας τον πλου του προς νοτιοανατολικό Αιγαίο.» 
 
 
Στον παραπάνω χάρτη μπορείτε κι εσείς να διαπιστώσετε ότι οι τίτλοι «Σε ελληνικά χωρικά ύδατα τουρκική φρεγάτα» αναφέρονται ουσιαστικά μόνο στο σημείο που είναι τόσο μικρό στο χάρτη, ώστε να είναι δυσδιάκριτο. Πάνω από την Εύβοια, το σημείο Α (στα αριστερά) είναι το σημείο εισόδου της φρεγάτας στα ελληνικά χωρικά ύδατα. Το σημείο Β (στα δεξιά, πάνω από τη νήσο Εύβοια) είναι το σημείο εξόδου. 
Η παραβίαση έγινε μόνο στα σημεία Α – Β, μόνο μεταξύ Σκύρου και Εύβοιας, μόνο για μισή ώρα και μόνο για περίπου 13 ν.μ. Έπειτα, όπως λέει και η ανακοίνωση του ΓΕΕΘΑ, η φρεγάτα «εξήλθε από τα Ελληνικά Χωρικά Ύδατα νοτίως Ν. Σκύρου την 23:04, συνεχίζοντας τον πλου του προς νοτιοανατολικό Αιγαίο.» Αφού βγήκε από τα χωρικά ύδατα της Σκύρου, μπήκε στα διεθνή, προς το νοτιοανατολικό Αιγαίο. Εκεί τελείωσε και η αρμοδιότητα και η δικαιοδοσία του ΓΕΕΘΑ. Έξω από τη Σκύρο. Μετά από τα 6 νμ της Σκύρου, κυκλοφορούσε μέσα στο Αιγαίο, μεταξύ Χίου και Εύβοιας, στο κέντρο του Αρχιπελάγους, έχοντας κάθε δικαίωμα να το κάνει, επειδή δεν έχει δικαιοδοσία, για την ακρίβεια «κυριαρχία» το ελληνικό κράτος. Το ίδιο ισχύει και για το πώς έφτασε στη Σκύρο από την έξοδό του από τον Ελλήσποντο. Έπλεε σε Διεθνή Ύδατα, όπου δεν έχει αρμοδιότητα το ελληνικό κράτος, γιατί δεν αποτελεί κομμάτι της «κυριαρχίας» του. 
Από τα εκατοντάδες μίλια που διέσχισε στο Αρχιπέλαγος, μόνο τα 13 ήταν παραβίαση χωρικών υδάτων. Ολόκληρη η υπόλοιπη διαδρομή δεν είναι ελληνική επικράτεια. Είναι «διεθνή ύδατα». Έτσι είναι με το σημερινό σύστημα των 6 ή 12 νμ. 
Χωρικά ύδατα, άρα «κυριαρχία», είναι μόνο οι δακτύλιοι, οι κύκλοι των 6 ή 12 νμ γύρω από τα νησιά. Τα μεταξύ των νησιών νερά αν αυτά απέχουν παραπάνω από 6 ή 12 νμ είναι διεθνή. 
Η διαφορά είναι μεταξύ «κυριαρχίας» και «κυριαρχικών δικαιωμάτων». 
«Κυριαρχία» είναι μόνο τα χωρικά ύδατα κι ο εναέριος, η περιοχή ανήκει πλήρως στην εκάστοτε χώρα. 
«Κυριαρχικά δικαιώματα» είναι η υφαλοκρηπίδα και η αποκλειστική οικονομική ζώνη, με την εκάστοτε χώρα να έχει δικαίωμα εκμεταλλεύσεως των υδρογονανθράκων στην Υφαλοκρηπίδα και δικαιώματα αλιείας και εκμεταλλεύσεως των υπεράνω της υφαλοκρηπίδας υδάτων στην ΑΟΖ. Τα ύδατα της επιφάνειας είναι διεθνή, «ανήκουν» στο διεθνή παράγοντα. 
 
O παρακάτω χάρτης, ο οποίος δημοσιεύτηκε σε μεγάλης κυκλοφορίας εφημερίδες, με τον τίτλο, μάλιστα, «Η οριοθέτηση των χωρικών υδάτων, ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδας στο Αιγαίο, σύμφωνα με το Δίκαιο της Θάλασσας», ουδεμία σχέση έχει με την πραγματικότητα, πόσω μάλλον με το Διεθνές Δίκαιο. <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> 
 
<img alt="" height="246" src="http://www.onalert.gr/files/Image/ONALERTPHOTOS/XARTES/Screen%20Shot%202014-04-04%20at%2021.35.22.png" width="280" /> 
 
 
Ο πραγματικός χάρτης των Χωρικών Υδάτων στο Αιγαίο με το σημερινό σύστημα του άρθρου 3 της Σύμβασης για το Δίκαιο της Θάλασσας, ήτοι 6 ή 12 νμ, είναι ο κάτωθι. Το λευκό είναι Διεθνή Ύδατα, δηλαδή, όχι κομμάτι της ελληνικής επικράτειας. 
<img alt="" height="170" src="http://www.onalert.gr/files/Image/ONALERTPHOTOS/XARTES/Screen%20Shot%202014-04-04%20at%2021.35.37.png" width="280" /> 
 
Η «επίσημη» εκδοχή είναι ότι με τα 6 νμ κατέχουμε το «43% του Αιγαίου», ενώ εάν τα επεκτείνουμε στα 12, θα κατέχουμε το «70%». 
Μόνο που το «43%» δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Ο παραπάνω χάρτης στην απεικόνιση των 6 νμ είναι ορθός, όποιος θελήσει μπορεί να ελέγξει τις αποστάσεις, πχ στο Google Earth. «43%», όμως, σημαίνει το μισό Αιγαίο. Δείτε, τώρα, στο χάρτη των 6 νμ, εάν το «43%» όντως ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. 
 
Υπενθυμίζω, το γαλάζιο είναι τα ελληνικά Χωρικά Ύδατα, ενώ το λευκό τα Διεθνή. 
Το γαλάζιο, τα ελληνικά χωρικά ύδατα στο Αιγαίο, στο χάρτη, όπως <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> και στην πραγματικότητα, με τα 6 νμ, αντιστοιχούν στο 15-20% του Αιγαίου. 
Στο χάρτη στα δεξιά, με τα 12 νμ, τα χωρικά ύδατα των 6 νμ δεν είναι διπλάσια, όπως θα έπρεπε να είναι, αλλά 3 φορές μεγεθυμένα. 
Ο χάρτης στα αριστερά, με τα 6 νμ, προέρχεται από βιβλία διεθνούς δικαίου. Ο χάρτης στα δεξιά, με τα «12 νμ», είναι Photoshop από χρήστη του διαδικτύου. 
Χρήσιμο θα ήταν σε αυτό το σημείο να παρατεθούν τα όσα είπε ο επίτιμος Α/ΓΕΝ, κ. Α. Αντωνιάδης, σε εκπομπή, για το θέμα: 
«Πρέπει να μαθαίνουμε την αλήθεια, όμως, (...) να μη στρουθοκαμηλίζουμε. Το Αιγαίο ΔΕΝ είναι ελληνικό. Το Αιγαίο 90 τοις εκατό, 80-κάτι τοις εκατό είναι Διεθνή Ύδατα. Κι αν πάτε απ’ την Αγια-Μαρίνα της Αίγινας, (…)[με] σκάφος στον Αη-Γιώργη, περνάτε από Διεθνή Ύδατα στα οποία μπορεί να συναντήσετε μπροστά σας τουρκική φρεγάτα καθ’ όλα νόμιμη, έξω από την Αίγινα, και να μην το κάνετε εκπομπή. Γιατί είμαι σίγουρος ότι εσείς θα το κάνετε εκπομπή αν τη συναντήσετε τη φρεγάτα (…) Δεν το μαθαίνουμε αυτό. Μαθαίνουμε στα σχολεία ότι το Αιγαίο είναι ελληνική λίμνη και πάμε στους ξένους και το προβάλλουμε, κι όταν ανοίγουν το χάρτη με τα χωρικά [ύδατα], δέστε το χάρτη (…), λένε “πώς είναι ελληνική ρε παιδιά, αυτό είναι Διεθνή Ύδατα”. Πρέπει αυτά, αυτή είναι η αυτογν… (…) Εγώ, για μένα από εκεί ξεκινάει, από την παιδεία. Και για να λύσουμε τα προβλήματα, (…), είναι ίσως οι καινούριες γενιές, αν σήμερα αρχίσει και φτιάχνει η παιδεία μας, ύστερα από 20-30 χρόνια, ίσως, τότε να μπορέσει η Ελλάδα να [τα] αντιμετωπίσει.» 
Την ίδια πορεία που έκανε η τουρκική φρεγάτα στις 12 του Νοέμβρη μέσα στο Βόρειο, στο Κεντρικό και Νοτιοανατολικό Αιγαίο, θα μπορούσε να την κάνει και με τα 6, αλλά και με τα 12 νμ. Αυτό έκανε η «Giresun», στις 20 του Γενάρη 2014, φτάνοντας στην Κέα (!), και η «Bandirma», πριν από περίπου ένα μήνα, ακολούθησε παρόμοια πορεία. Η ίδια φρεγάτα πριν από λίγες ημέρες αφού έκανε βόλτες στο κεντρικό και νοτιοανατολικό Αιγαίο «εξήλθε από τα ελληνικά χωρικά ύδατα από το στενό Καφηρέα.», δηλαδή έφτασε έξω από την Ανάβυσσο και την Κερατέα! 
Με το σημερινό σύστημα, μια τουρκική φρεγάτα έχει κάθε δικαίωμα να φτάνει μέχρι τα 6 νμ από το Σούνιο χρησιμοποιώντας τα διεθνή ύδατα. Το 7ο ναυτικό μίλι, 12 χιλιόμετρα από το Σούνιο, είναι διεθνή ύδατα. Τι θα αλλάξει αν πάμε στα 12? Θα μπορεί να φτάνει μέχρι τα 12 νμ από το Σούνιο, ή καλύτερα, επειδή παρεμβάλλονται νησιά μπροστά από το Σούνιο, μέχρι τα 12 νμ από τις ακτές της Εύβοιας. Η ΑΟΖ δεν αναφέρεται σε «κυριαρχία», επομένως δεν έχει κάτι να προσφέρει στο θέμα των χωρικών υδάτων. 
 
Το Αιγαίο ως Αρχιπέλαγος στο Διεθνές Δίκαιο 
 
Η Ελλάδα στο Αιγαίο στηρίζεται σε εξ ολοκλήρου και εξ αντικειμένου λανθασμένη νομική βάση, ήτοι το άρθρο 3 της Σύμβασης για το Δίκαιο της Θάλασσας -6 ή 12 ν.μ.-. 
 
Ο κανόνας των 6 ή 12 νμ δεν εφαρμόζεται σε Αρχιπελάγη, και ιδιαίτερα σε Παράκτια, γιατί διασπάται η κυριαρχική συνέχεια και γεωγραφική ενότητα. 
 
Η δυνατότητα που παρέχεται στην Ελλάδα να αναγνωρίσει το Αιγαίο ως «Παράκτιο Αρχιπέλαγος» σύμφωνα με την έννοια που του δίνεται από το άρθρο 7 της Σύμβασης για το Δίκαιο της Θάλασσας και, κυρίως, από το διεθνές εθιμικό δίκαιο, όπως αυτό διαμορφώνεται από την πρακτική των κρατών, διασφαλίζουν την ικανότητα της χώρας να θεωρείται ο χώρος αυτός ενιαίος όταν ηπειρωτική και νησιωτική περιοχή γειτνιάζουν. 
 
Η θέση της χώρας μας στο διεθνές δίκαιο είναι αρχιπελαγική. Τα γειτνιάζοντα στο ηπειρωτικό κομμάτι νησιά εμπίπτουν στον ορισμό του Παρακτίου Αρχιπελάγους, όπως αυτό φωτογραφίζεται στο άρθρο 7 της Σύμβασης του 1982, και όπως ο όρος έχει διαμορφωθεί στο διεθνές εθιμικό δίκαιο. Οι εθιμικοί κανόνες στο Διεθνές Δίκαιο δεν έχουν το συμπληρωματικό χαρακτήρα που έχουν στην εσωτερική ελληνική δικαιϊκή τάξη. Αποτελούν κανόνες αναγκαστικού δικαίου και είναι υποχρεωτικοί για όλους, σε αντίθεση με τους συμβατικούς, όπως πχ της Σύμβασης για το Δίκαιο της Θάλασσας, η οποία δεσμεύει μόνο τα κράτη-μέλη. Το διεθνές εθιμικό δίκαιο διαμορφώνεται από την πρακτική των κρατών. 
 
Σύμφωνα με το άρθρο 7 της Σύμβασης και το διεθνές εθιμικό δίκαιο, το Αιγαίο Αρχιπέλαγος πρέπει να περικλειστεί με ευθείες γραμμές βάσης, κατά το παράδειγμα του νορβηγικού και του καναδικού - το μεγαλύτερο παράκτιο αρχιπέλαγος στον κόσμο -, του φινλανδικού, του σουηδικού κ.ο.κ. 
 
Η οριοθέτηση του νορβηγικού αρχιπελάγους Skjaergaard από το Διεθνές Δικαστήριο το 1951 οδήγησε την 1η Συνδιάσκεψη για το Δίκαιο της Θάλασσας του 1958 στο να υιοθετήσει την απόφαση του δικαστηρίου και να την ενσωματώσει στη Σύμβαση του 1958 για τα Χωρικά Ύδατα στο άρθρο 4. Η δε εφαρμογή του κανόνα των ευθειών γραμμών βάσης κατά το διεθνές δικαστήριο επιβάλλεται λόγω της ιδιαίτερης αρχιπελαγικής γεωμορφολογίας. Το άρθρο 4 της Σύμβασης του 1958 μεταφέρθηκε αυτολεξεί στο προαναφερθέν άρθρο 7 της Σύμβασης για το Δίκαιο της Θάλασσας του 1982. 
 
Με την αναγνώριση του Αιγαίου ως «παρακτίου αρχιπελάγους» τα νερά μεταξύ των νησιών θεωρούνται εσωτερικά, και, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, καλύπτονται τα κυριαρχικά κενά που ονομάζονται «διεθνή ύδατα». 
 
Το κάθε νησί δεν αποτελεί αυθύπαρκτη οντότητα, αλλά ενώνεται άρρηκτα με το διπλανό του και δημιουργείται μία κι ενιαία αρχιπελαγική κυριαρχική αλυσίδα. 
 
Το διεθνές αρχιπελαγικό δίκαιο παρέχει τις εγγυήσεις για την ενιαία αμυντική διάσταση που αποκτά ένα Παράκτιο Αρχιπέλαγος. 
 
Τα αρχιπελαγικά κράτη του άρθρου 46 δεν έχουν καμία απολύτως σχέση. Αυτά τα κράτη αποτελούνται εξ ολοκλήρου από νησιά. 
 
«Αρχιπέλαγος» σημαίνει Αρχιπέλαγος, και με τη γεωγραφική και με τη νομική έννοια του όρου. Η γεωγραφική και η νομική έννοια ταυτίζονται. Η χρήση του όρου στο άρθρο 46, στο οποίο περιέχονται ορισμοί για το Μέρος της Σύμβασης που αφορά στα αρχιπελαγικά κράτη, γίνεται μόνο για να περιγραφεί το τι είναι ένα «αρχιπέλαγος» κι όχι επειδή αρχιπελάγη έχουν μόνο τα αρχιπελαγικά κράτη! Το λέει η επικεφαλίδα, “Use of Terms”! Αν ακόμη «επιμένουν» κάποιοι, μπορούν να δουν τη νομολογία του Διεθνούς Δικαστηρίου από το 1982 και μετά, δηλαδή μετά τη Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας, όταν και θεσπίστηκαν τα αρχιπελαγικά κράτη. Η χρήση του όρου «αρχιπέλαγος» δεν αλλάζει στο ελάχιστο, έχει την ίδια χρήση, είτε πριν, είτε μετά τη Σύμβαση. Ούτε βέβαια περιορίζεται στα αρχιπελαγικά κράτη (!), και νομολογιακά, αλλά και στην παγκόσμια πρακτική. 
 
Επίσης, «πέλαγος» - sea - σημαίνει «θάλασσα». «Αρχιπέλαγος» - archipelago – σημαίνει «θάλασσα με νησιά». Ο όρος «αρχιπέλαγος» σήμερα, διεθνώς και διεθνοδικαϊκώς, δε σημαίνει αυτό που ίσως οι περισσότεροι Έλληνες μπορεί να θεωρούμε, ως «το πρώτο, το αρχικό πέλαγος, το αρχι-πέλαγος», αλλά «θάλασσα με νησιά», αποτελεί όρο αντιδάνειο. Είναι το «Αιγαίο Αρχιπέλαγος» και το «Ιόνιο Αρχιπέλαγος». Και όσα ισχύουν για τα Αρχιπελάγη διεθνώς, και δη για τα Παράκτια, ισχύουν και για τα δύο αυτά αρχιπελάγη. <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> 
 
Η Τουρκία χωρίς να έχει υπογράψει τις διεθνείς Συμβάσεις για το Δίκαιο της Θάλασσας (1958 και 1982) εφάρμοσε τα όσα προβλέπονται σύμφωνα με τα παραπάνω σε Ίμβρο και Τένεδο από το 1964, βάσει εθιμικού δικαίου. Η απάντηση της Ελλάδας τότε ήταν ότι η Τουρκία ήταν παράνομη, απάντηση χωρίς καμία βάση στο διεθνές δίκαιο, αφού είχαν προηγηθεί η απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου για το παράκτιο αρχιπέλαγος της Νορβηγίας και η ενσωμάτωση της απόφασης στη Σύμβαση για τα Χωρικά Ύδατα του 1958. 
 
Ο γνωστότερος Τούρκος διεθνολόγος Yucel Acer σε πόνημά του για το Αιγαίο, γράφει σε μια υποσημείωσή του ότι η Τουρκία ενεργεί έτσι ώστε να αποτρέψει την Ελλάδα από το να εφαρμόσει τα όσα προβλέπονται για τα Παράκτια Αρχιπελάγη: 
 
Yucel Acer, "The Aegean Maritime Disputes and International Law", υποσημείωση 156: 
 
"It is noted that Turkey has not applied the straight baselines system since June 1973 in order not to encourage Greece to apply the same system in the Aegean Sea. See İnan & Başeren, (1996), p. 58." 
Μετάφραση: «Η Τουρκία δεν εφαρμόζει το σύστημα των ευθειών γραμμών βάσης από τον Ιούνιο του 1973, για να μην ενθαρρύνει την Ελλάδα να εφαρμόσει το ίδιο σύστημα στο Αιγαίο.»   Στη σελ. 26 γράφει : "It is emphasized that if Greece benefits from its right to the system of straight baselines as a party to the 1982 Convention, it would gain considerable maritime areas as its Aegean coasts are deeply fringed and surrounded by many islands and islets in close vicinity" 
 
Μετάφραση: 
 
«Τονίζεται ότι αν η Ελλάδα επωφεληθεί από το δικαίωμά της στο σύστημα των ευθειών γραμμών βάσεως, ως συμβαλλόμενο μέρος στη Σύμβαση του 1982, θα αποκτήσει σημαντικές θαλάσσιες περιοχές [του Αιγαίου], επειδή οι ακτές της είναι βαθιά πλαισιωμένες (σ.σ. από νησιά) και περιβάλλονται από πολλά νησιά και νησίδες σε κοντινή απόσταση.» 
<a href="http://www.onalert.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Αιγαίο: Όλα όσα πρέπει να ξέρουμε για ΑΟΖ - Υφαλοκρηπίδα και χωρικά ύδατα

Το Αιγαίο ως Αρχιπέλαγος στο Διεθνές Δίκαιο και οι κυριαρχικές ζώνες της Ελλάδας: Χωρικά Ύδατα, Υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ. Το κείμενο που μας ...

Διαβάστε την συνέχεια