Η Χρυσή Αυγή θα είναι η τελευταία σανίδα σωτηρίας του πολιτικού συστήματος

<a href="http://lh4.ggpht.com/-vbTPDnyeU1o/UmKTA99uhmI/AAAAAAABFiE/lrvjfxRdejU/s1600-h/image%25255B3%25255D.png"><img align="left" border="0" height="154" src="http://lh6.ggpht.com/-YcLVBIlCY-4/UmKTBhK59MI/AAAAAAABFiM/ceqCoFzZb48/image_thumb%25255B1%25255D.png?imgmax=800" style="background-image: none; border-width: 0px; display: inline; float: center; margin: 7px 15px 7px 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px;" width="280" /></a><br /> <br /> Μετά από όσα έχουν γίνει, διερωτάται κανείς εύλογα αν μελλοντικά στο καταστατικό της η Χρυσή Αυγή θα αναφέρει, ότι ο Ναζισμός δεν αποτελεί για αυτήν πρότυπο ή ότι η προτίμηση της στο Ελληνικό στοιχείο δεν έχει σχέση με ρατσιστικά πρότυπα αλλά με την ανάγκη στήριξης του Ελληνικού πολιτισμού και της παράδοσης. <br /> Για ένα μοντέρνο Εθνικιστικό κόμμα θα έπρεπε τέτοια νοήματα να είναι ξεκάθαρα και να είναι πρώτα στη σειρά των αρχών του. Μήπως όμως η ΧΑ δεν είναι Εθνικιστικό κόμμα αλλά κάτι άλλο;<br /> Η σβάστικα, το σύμβολο της Νέας Τάξης όπως θα μπορούσε να θεωρηθεί την εποχή του μυστικισμού της Εταιρείας της Θούλης στην οποία στηρίχτηκε ο Ναζισμός έχει αντικατασταθεί στο σήμα της ΧΑ απο τον Ελληνικό Μαίανδρο (τη Θεική λαβή όπως λένε τα μέλη της) δίνοντας “ζωή” στο Ελληνικό Δωδεκαθεϊστικό <a href="http://zcode-gr.blogspot.jp/2013/09/to.html">Δένδρο της Ζωής</a> ή αν θέλετε στην Ελληνική Καμπάλα,  που οδηγεί στο Greek Right (κατά το όνομα μόνο). <br /> Είναι γνωστό, ότι πολλές μυστικιστικές ερμηνείες στα βασικά φιλοσοφικά ερωτήματα που αφορούν το λεγόμενο “μικροπρόσωπο” και το λεγόμενο “μακροπρόσωπο” σε πολλά σημεία συναντώνται. <br /> <a href="http://www.blogger.com/blogger.g?blogID=4744786448641111194" name="more"></a> Οι “αντιστοιχίες” που υπάρχουν ανάμεσα στις διάφορες ερμηνείες και φιλοσοφικές τάσεις ωριμάζουν και ενοποιούν τους ανθρώπους στρέφοντάς τους πρός μία παγκόσμια θρησκεία του ενός κοινού Θεού ενώ παράλληλα αμβλύνουν υπάρχοντες φανατισμούς που έχουν δημιουργηθεί απο λάθη του παρελθόντος. <br /> Σε αυτό το λογικά σωστό κανόνα δυστυχώς υπάρχουν εξαιρέσεις, γιατί πολλοί χωρίς πνευματικά χαρακτηριστικά σε θέσεις εξουσίας δεν το επιθυμούν και δεν το επιθυμούν για να παρατείνουν το χρόνο της “βασιλείας” τους, των συμφερόντων τους ή άλλων γεωστρατηγικών σχεδίων τους. <br /> Οι πάσης προέλευσης φανατισμοί πρέπει να μειώνονται προς όλες τις κατευθύνσεις ανεξαρτήτως φυλής, γλώσσας κλπ και πάντα κατά τον ίδιο τρόπο. Σε άλλη περίπτωση θα υπάρχει επιβολή της αλήθειας της μιας φιλοσοφικής τάσης σε βάρος των άλλων, που σημαίνει αυτόματα ανισότητα και πνευματική σκλαβιά για όλους τους ανθρώπους ανεξαιρέτως.  Θα υπάρξει δηλαδή αυτοαναίρεση της αρχικής αιτίας!<br /> Η “δημοκρατία” του πνεύματος ευτυχώς οριοθετεί τις πράξεις και τις πρακτικές όλων ενώ δείχνει την αποτυχία όσων ηγούνται όταν συμβαίνουν θάνατοι ανθρώπων χωρίς λόγο. <br /> 5000 αυτοκτονίες δεν έκαναν καλύτερη τη ζωή των Ελλήνων ούτε εξάλειψαν τους φανατισμούς αν υπήρχαν. Αντίθετα τους μεγένθυναν.<br /> Το μεταναστευτικό κύμα επίσης δεν πρόκειται να δημιουργήσει πανθρησκεία στην Ευρώπη - και γιατί άλλωστε να είναι πανάκεια κάτι τέτοιο – αλλά μια αυξημένη αντίδραση κατά των μουσουλμάνων σε διεθνές επίπεδο, που θα οδηγήσει σε μια νέα τελική σταυροφορία. Το ερώτημα είναι αν αυτό είναι αναγκαίο ή όχι. Άν το μέλλον του κόσμου προσαρμόζεται στις προφητείες, τη θρησκοληψία και τις φαντασιώσεις του καθενός τότε μήπως η έννοια του Θεού είναι ανύπαρκτη; <br /> Μπορεί να πεί κανείς αντί συμπεράσματος, ότι “το καλύτερο είναι κάποιος να επιβιώνει κάπου στη μέση των οποιωνδήποτε ορίων, ώστε να είναι πάντα κερδισμένος”. Είναι αυτές οι εξυπνακίστικες βλακείες που δεν επιτρέπουν σε “εξωτερικούς” να έχουν την ευκαιρία να βιώσουν κρυφές αλλά σημαντικές αλήθειες της ανθρώπινης και πνευματικής φύσης του ανθρώπου. Και αυτό όμως που μόλις ανέφερα είναι αναλώσιμο…<br /> <h4> Είναι ένα πολιτικό “μόρφωμα” ή ένα “ξεχύλωμα” του πολιτικού συστήματος η ΧΑ;</h4> <a href="http://lh3.ggpht.com/-R7y38BmRUbQ/UmHk0MzVTLI/AAAAAAABFhc/OftEOdpxPbU/s1600-h/assets_LARGE_t_420_54114898%25255B12%25255D.jpg"><img align="left" border="0" height="426" src="http://lh5.ggpht.com/-XZ5oYknSEWE/UmHk0-8sUWI/AAAAAAABFhk/5ofHqh2is9o/assets_LARGE_t_420_54114898_thumb%25255B12%25255D.jpg?imgmax=800" style="background-image: none; border-width: 0px; display: inline; float: left; margin: 7px 15px 7px 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px;" width="280" /></a>Η ΧΑ θα έλεγα ότι αποτελεί ένα μόρφωμα, που όπως ο Ναζισμός κάποτε έτσι και αυτή χρησιμοποιεί ένα μυστικιστικό μοντέλο εσωτερικής ανάπτυξης του ανθρώπου για να στηρίξει την “προσωπικότητά” της. Δικαίωμά της αλλά πρέπει να θυμάται πως οι ιδέες και οι προθέσεις κρίνονται εκ του αποτελέσματος. <br /> Δεν μπορείς να οδηγείς στο χάος μια χώρα αν είσαι πραγματικός εθνικιστής και ειδικά όταν δεν έχεις την ισχύ να δημιουργήσεις μια νέα τάξη πραγμάτων και αξιών, εκτός αν κάτι άλλο είναι πίσω σου που σε στηρίζει για τους δικούς του κρυφούς λόγους. Σε αυτή τη περίπτωση θα πρέπει να  δούμε τη ΧΑ ακόμη και σαν ένα “ξεχύλωμα” του παρόντος πολιτικού συστήματος, που χρησιμοποιεί ότι μπορεί να χρησιμοποιήσει για να διασώσει τα “υπάρχοντά” του.<br /> Ο Χίτλερ ας πούμε ναί μεν χρησιμοποίησε σαν βάση το μυστικισμό της Εταιρείας της Θούλης για να στηρίξει τη κοσμοθεωρία του αλλά στόχος του ήταν ο έλεγχος των πετρελαίων της Μέσης Ανατολής και της Ανατολικής Μεσογείου, κάτι που πιθανόν να επιβεβαιώνεται και απο το χάρτη του Ισίδωρου Πόσδαγλη που κυκλοφόρησε πρόσφατα στο διαδίκτυο με τη Ναζιστική σφραγίδα (γιατί άραγε τώρα;) και την αλήθεια της ύπαρξής του οποίου δεν μπορώ να ελέγξω.<br /> Σύμφωνα με τελευταία δημοσιεύματα, η ΧΑ φαίνεται ότι στηρίζεται από Έλληνες πολίτες Εβραικού θρησκεύματος εμπλεκομένους με ΜΚΟ, από πολίτες που ανήκουν στη ΔΗΜΑΡ και στο ΚΚΕ, απο εφοπλιστές κλπ (βλέπετε το απόκομμα αριστερά, στο οποίο μπορείτε να διαβάσετε ποιό είναι το Διοικητικό Συμβούλιο του ιδρύματος Πάλις, που φέρεται ότι στηρίζει τη ΧΑ). Θα πρέπει να κατανοήσετε ότι τα πάσης φύσης συμφέροντα ποτέ δεν είχαν αρχές, ποτέ δεν πίστευαν σε αξίες ούτε ποτέ είχαν θρησκεία. Ο λαός αντίθετα πάντα πιεζόταν να πιστεύει και να υπακούει νόμους.<br /> Η ΧΑ φαίνεται ότι αποτελεί το “λίθο σωτηρίας” των συμφερόντων του “χτές”, που χρησιμοποιούν τον πατριωτισμό των Ελλήνων για να περισώσουν τα δικά τους συμφέροντα σε περίπτωση συνολικής αποτυχίας της μνημονιακής κατοχικής κυβέρνησης, όπως και του μελλοντικά προωθούμενου να αναλάβει τη κυβέρνηση της Ελλάδας ΣΥΡΙΖΑ, ενός ακόμη πολιτικού μορφώματος με συνιστώσες που δεν είναι τίποτα άλλο από ένα σύλλογο ΜΚΟ, που δρούν στον Ελληνικό χώρο υπέρ τρίτων και που τελευταία “μορφοποιήθηκε” σε κόμμα. <br /> <strong>Το παρόν πολιτικό σύστημα αυτοαποκαλύπτεται συνεχώς σαν μια Λερναία Ύδρα με κρυφές και απίθανες προεκτάσεις.</strong> <br /> Η ΧΑ αποτελεί κατά τη γνώμη μου μέρος του παρόντος πολιτικού συστήματος με ηγετικά στελέχη, που δεν υστερούν σε τίποτα απο το Δένδια, τον Αθανασίου, τον Καραμανλή, τον ΓΑΠ, τον πρώην Τούρκογλου, τον Αβραμόπουλο, τον Τζάκ τον Πειρατή και τα άλλα πολιτικά “παίγνια” που έφεραν τους Έλληνες πολίτες στη κατάσταση που είναι. <br /> Υπενθυμίζω ότι οι Έλληνες εφοπλιστές δεν πληρώνουν 15 δις ευρώ φόρους το χρόνο ενώ η Ελλάδα χρειάζεται 10 δις ευρώ δάνεια το χρόνο για να μη σκλαβώνει τις επόμενες γενεές στη θέληση και τα τερτίπια των δανειστών. Αυτό το γεγονός, με δωράκια για βενζίνες στις παρελάσεις και δωρεές που εκπίπτουν σαν ποσά απο την εφορία δεν εξαλείφεται. Φτάνουν πιά τα κόλπα με τις offshore και το ξέπλυμα χρήματος. Καιρός να κοπούν αυτά και όποιου δεν του αρέσει ας πάει στην Αφρική με το Ταρζάν.<br /> Αν ήθελε να κάνει η κυβέρνηση έλεγχο των οικονομικών των κομμάτων θα έπρεπε να ξεκινήσει απο το ΚΚΕ. Αυτά τα μυξοκλάμματα για το “ιερό” σφυροδρέπανο της Παπαρήγα δεν περνούν σε εμένα και αποτελούν μεγάλη πολιτική πρόκληση που δεν τιμά την αριστερά. Αν πίσω απο τη ΧΑ έχουν ευρεθεί τόσα “φυντάνια”, σκεφτείτε πόσα θα ευρεθούν πίσω απο κόμματα με χρόνια παράδοση στην πολιτική. <br /> <strong>Όλα τα παρόντα πολιτικά κόμματα είναι τίγκα στη μπόχα.</strong><br /> Δυστυχώς για την Ελλάδα και τη λειτορυγία της Ελληνικής Δημοκρατίας, τα ΜΜΕ δεν προωθούν ανθρώπους με νέες ιδέες χωρίς εντολή και αυτό όλοι πρέπει να το θυμάστε… <br /> Το μόνο καλό είναι πώς όσα έχουν υπογραφεί απο τις καθεστωτικές κυβερνήσεις είναι παράνομα αφού παράνομα και αντισυνταγματικά κυβερνούν, κάτι που αποδεικνύεται απο το συνεχώς αυξανόμενο αριθμό των μηνύσεων εναντίον τους για εσχάτη προδοσία σε Ελληνικά και Διεθνή δικαστήρια.<br /> <strong>ΥΓ.</strong> Παρατηρείστε ότι τα άρθρα στα οποία αναφέρω τους χάρτες των υδρογονανθράκων στην Ελλάδα και αλλού, απο ελάχιστα ιστολόγια έχουν αναπαραχθεί. Αυτό δεν είναι τυχαίο. Δεν είναι δυνατό να μη δημοσιεύουν τις απόψεις μου τα ΜΜΕ και να ακούγονται αντί αυτών οι απόψεις εγκάθετων και επιστημονικά ασχέτων. Αυτό δεν μπορεί να συνεχιστεί. Μετά το Μάρτιο του 2014 θα με αντιληφθείτε.<br /> <a href="http://zcode-gr.blogspot.gr/" target="_blank"> πηγή</a>

Η Χρυσή Αυγή θα είναι η τελευταία σανίδα σωτηρίας του πολιτικού συστήματος

Μετά από όσα έχουν γίνει, διερωτάται κανείς εύλογα αν μελλοντικά στο καταστατικό της η Χρυσή Αυγή θα αναφέρει, ότι ο Ναζισμός δεν αποτελεί...

Διαβάστε την συνέχεια

Το πετρέλαιο μας οδηγεί εκτός Ευρώπης;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjAGRFtWkdT_zzeaVLQAlMMybECcwsJDF1tUu3gt_GFIfuJ91T-q5hx8Q75muTLKvdT9AKSFO2MO5sSRNUiniqRb65yAG2jnsvj_KpI6BdfxRleS9GsSCJGKEiYYWymLgSj6SPQJdmNdgYp/s1600/greece-oryktos-ploutos-495x330.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" height="154" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjAGRFtWkdT_zzeaVLQAlMMybECcwsJDF1tUu3gt_GFIfuJ91T-q5hx8Q75muTLKvdT9AKSFO2MO5sSRNUiniqRb65yAG2jnsvj_KpI6BdfxRleS9GsSCJGKEiYYWymLgSj6SPQJdmNdgYp/s280/greece-oryktos-ploutos-495x330.jpg" width="280" /></a></div> <br /> <strong>Θανάσης Μαυρίδης</strong><br /> Η Ελλάδα είναι μία πλούσια χώρα. Το υπέδαφός της κρύβει πετρέλαιο, φυσικό αέριο, βιομηχανικά και πολύτιμα μέταλλα. Η Ελλάδα είναι μία χώρα που εξαιτίας του ενεργειακού της πλούτου έχει πλέον τεράστιο γεωπολιτικό ενδιαφέρον. Φανταστείτε ότι το τρίγωνο Ελλάδα - Κύπρος - Ισραήλ μπορούν να καλύψουν το 50% των αναγκών της Ευρώπης σε φυσικό αέριο για τα επόμενα 30 χρόνια. Αυτό τελικά τι σημαίνει; Ότι δενόμαστε περισσότερο με την Ευρώπη ή ανοίγει ο δρόμος για την έξοδό μας;<br /> <br /> Μέχρι πριν από λίγα χρόνια όποιος ισχυριζότανε ότι κάτω από το Αιγαίο υπήρχε πετρέλαιο ήταν οπαδός των θεωριών συνωμοσίας, ύποπτος για ακροδεξιά δράση και σε κάθε περίπτωση εχθρός της επανάστασης και της Σοβιετικής Δημοκρατίας της Ελλάδας.<br /> <br /> Η αλήθεια είναι ότι το πολιτικό σύστημα φοβότανε να ανοίξει τον φάκελο ενέργεια, επειδή δεν μπορούσε να βρει έναν ικανοποιητικό τρόπο και να αντικρούσει τις αντιδράσεις της Τουρκίας. Φοβότανε ότι αν επιχειρούσαμε να εκμεταλλευτούμε τον ενεργειακό μας  πλούτο, θα ήταν σαν να στρώναμε τραπέζι για ένα οικογενειακό δείπνο, το οποίο όμως θα είχε πικρό τέλος επειδή θα δεχόμασταν τους γνωστούς απρόσκλητους επισκέπτες.<br /> <br /> Η ουσία είναι ότι το καλοκαίρι του 2012 μας είχαν όλοι ξεγραμμένους. Ήμασταν μία χρεοκοπημένη χώρα με σχεδόν μηδενικό γεωπολιτικό ενδιαφέρον. Αν θυμόμαστε καλά, τότε ήταν που αναλυτής του Stratfor έγραφε ότι η Ελλάδα κινδύνευε να μείνει εντελώς μόνη, για πρώτη φορά μετά από την επανάσταση του 1821.<br /> <br /> Κι όλα άλλαξαν μαγικά όταν ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς ενημέρωσε τους Ευρωπαίους για τις μελέτες που υπήρχαν για τον ενεργειακό θησαυρό που κρυβότανε κάτω από την Ελλάδα. Μέσα σε λίγα εικοσιτετράωρα το κλίμα για την Αθήνα άλλαξε και πάλι. Όχι ότι γίναμε το αγαπημένο τους παιδί. Η καχυποψία συνεχίζει και υπάρχει. Δεν είμαστε, όμως, και για πέταμα!<br /> <br /> Την ίδια εποχή συνέβησαν κι άλλα πράγματα. Όπως η περίφημη αραβική άνοιξη. Μπορεί να μην πέρασε και τόσος καιρός, αλλά πολλοί θα ήθελαν να ξεχάσουν τι δήλωναν εκείνες τις ημέρες για τις "αυθόρμητες εξεγέρσεις του αραβικού λαού". Πολύ περισσότερο θα ήθελε να γυρίσει πίσω τον χρόνο η Δύση, η οποία διαπιστώνει για άλλη μία φορά ότι της ήταν πιο εύκολο να συνεννοηθεί με τύραννους, παρά με δήθεν δημοκράτες που σκοτώνουν διπλωμάτες μέσα σε ξένες πρεσβείες, απαγάγουν ξένους υπηκόους και αποκεφαλίζουν τους αλλόθρησκους.  Η ουσία είναι ότι η αραβική άνοιξη δημιούργησε ένα ασαφές περιβάλλον που πρόκρινε αυτόματα την ανάγκη να παραμείνει τουλάχιστον σταθερό το τρίγωνο Ελλάδα - Κύπρος - Ισραήλ.<br /> <br /> Πόσο μάλλον όταν η Ευρώπη θα έχει την σιγουριά ότι για τα επόμενα τριάντα χρόνια θα διαθέτει μία σίγουρη πηγή για να καλύπτει τις ενεργειακές της ανάγκες. Θα την διαθέτει; Είμαστε σίγουροι γι΄ αυτό; Είναι σίγουρη η Ευρώπη για μία τέτοια εξέλιξη; Εμείς αμφιβάλλουμε. Είναι τελείως διαφορετικό να προμηθεύεσαι πολύτιμα αγαθά από μία φίλια χώρα και διαφορετικό από μία επαρχία της αυτοκρατορίας σου. Το πρώτο καθιστά τις ισορροπίες πιο ενδιαφέρουσες...<br /> <br /> Δεν μπορούμε να ξέρουμε τι ακριβώς παίζεται στα παρασκήνια των μεγάλων για το ελληνικό ζήτημα. Αυτό που γνωρίζουμε είναι ότι έχει ανοίξει ο δρόμος για μία νέα προσέγγιση στο κυπριακό. Επίσης παρατηρούμε ότι για άλλη μία φορά η Ευρώπη δεν έχει άποψη για το θέμα, όπως συνήθως συμβαίνει με καθετί που την αφορά. Δεν αποκλείουμε, λοιπόν, το ενδεχόμενο να υπάρχουν για την Ελλάδα άλλου είδους σενάρια από αυτά που εμείς θεωρούμε σήμερα ως πιθανά.<br /> <br /> Είναι κρίσιμη η περίοδος που διανύουμε. Κρίσιμη από κάθε πλευρά. Και πιστεύουμε ότι το κλειδί των εξελίξεων θα είναι το ενεργειακό.<br /> <br /> <a href="http://www.capital.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Το πετρέλαιο μας οδηγεί εκτός Ευρώπης;

Θανάσης Μαυρίδης Η Ελλάδα είναι μία πλούσια χώρα. Το υπέδαφός της κρύβει πετρέλαιο, φυσικό αέριο, βιομηχανικά και πολύτιμα μέταλλα. Η Ελ...

Διαβάστε την συνέχεια

Το ευρωπαϊκό Ράιχ και ο ναζισμός είναι γεγονός

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi7Ead2SwAT09wzNNpvk0A4iRgU03iu5lPQwwA0FBJQRWGwoy5VzlljbGCGRBEPlmA2v97YV3hRErEwoP7uHqV2VRPsKnSOlosfek8LSF1ZYK0r3Ku-DOC-7NpEgocmFFF2sCgQ95OO10Q/s1600/0003.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" height="154" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi7Ead2SwAT09wzNNpvk0A4iRgU03iu5lPQwwA0FBJQRWGwoy5VzlljbGCGRBEPlmA2v97YV3hRErEwoP7uHqV2VRPsKnSOlosfek8LSF1ZYK0r3Ku-DOC-7NpEgocmFFF2sCgQ95OO10Q/s280/0003.jpg" width="280" /></a></div> <br /> <span style="color: #990000; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: medium;">- Η Ε.Ε διολισθαίνει στον αυταρχισμό.</span><br /> <span style="color: #990000;"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: medium;">- Η απειλή Μπαρόζο για χρήση του άρθρου 7 της Συνθήκης της Ένωσης στην ουσία την αποδομεί.</span></span><br /> <span style="color: #990000; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: medium;">- Το Βερολίνο επιχειρεί να επιβάλει σιδηρά πειθαρχία, αποβάλλοντας όσα κράτη-μέλη δεν ακολουθούν τις «επιταγές» του...</span><br /> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span> <b><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Του Λεωνίδα Βατικιώτη </span></b><br /> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Βαθιά διχαστική και απρόσμενα ρεβανσιστική ήταν η ετήσια πανηγυρική ομιλία του προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο, στις 11 Σεπτεμβρίου.</span><br /> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Πρόκειται για ένα θεσμό που έχει εισαχθεί τα τελευταία χρόνια στο πρωτόκολλο της ΕΕ και αποτελεί πιστό αντίγραφο της αντίστοιχης ομιλίας που εκφωνεί κάθε χρόνο ο Αμερικανός Πρόεδρος, περιγράφοντας τους βασικούς άξονες της πολιτικής που θα ακολουθήσει σε κάθε πεδίο: από τη διπλωματία μέχρι την οικονομία και τα κοινωνικά ζητήματα.</span><br /> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Καμία πρωτοτυπία επομένως από τις Βρυξέλλες, που επιχειρούν με δάνεια πολιτικά εργαλεία να αναβαπτίσουν το κύρος τους που σταθερά καταποντίζεται, όπως ανάγλυφα αποτυπώνουν και οι έρευνες του Ευρωβαρόμετρου, με μόλις το 31% των Ευρωπαίων πολιτών να εμπιστεύεται τους ευρωπαϊκούς θεσμούς, όταν το 2007 δήλωνε την εμπιστοσύνη του σ' αυτούς το 57% (Ιούλιος 2013).</span><br /> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Ως αποτέλεσμα και η ίδια η ομιλία του κ. Μπαρόζο προκαλεί νύστα, καθώς βρίθει κοινοτοπιών, αοριστολογιών και βερμπαλισμών, στους οποίους η γραφειοκρατία των Βρυξελλών ούτως ή άλλως έχει αναπτύξει έφεση.</span><br /> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Αυτή τη φορά όμως η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ξεπέρασε τον εαυτό της με έναν απρόσμενο τρόπο: κάνοντας επίδειξη δύναμης απέναντι σε ανεξάρτητα, τύποις, κράτη και στους λαούς! Συγκεκριμένα, ο Μπαρόζο απείλησε ότι θα γίνει χρήση του άρθρου 7 της Συνθήκης της Ένωσης, στο οποίο προβλέπεται αναστολή του δικαιώματος ψήφου των κρατών-μελών στην περίπτωση που παρατηρείται συστηματική παραβίαση των αρχών του κράτους δικαίου και των συνταγματικών δεσμεύσεων. Ουσιαστικά, δηλαδή, απείλησε ότι θα αποβάλει κράτη-μέλη της ΕΕ.</span><br /> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span> <b><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Η Ουγγαρία στο στόχαστρο</span></b><br /> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Η καμπάνα πίσω από αυτές τις γενικολογίες χτυπά για την Ουγγαρία και την κυβέρνηση του κεντροδεξιού Βίκτορ Ορμπαν, που εδώ και χρόνια αποτελεί κόκκινο πανί για τις Βρυξέλλες. Οι αξιωματούχοι της ΕΕ επικαλούνται την αντιδημοκρατική συμπεριφορά του Ορμπαν, η οποία υποτίθεται πως τορπιλίζει το ευρωπαϊκό κεκτημένο. Και πράγματι υπάρχουν ουκ ολίγα παραδείγματα που δίνουν βάση στην επιχειρηματολογία τους για αντιδημοκρατικές μεθοδεύσεις. Αναφέρουμε ενδεικτικά: τιμητικές διακρίσεις σε ρατσιστές και αντισημίτες δημοσιογράφους, υπερεξουσίες στον διορισμένο επικεφαλής των δικαστικών Αρχών, ποινικοποίηση των αστέγων, απαγόρευση των πολιτικών διαφημίσεων στα μέσα ενημέρωσης αλλεπάλληλες τροποποιήσεις σε ένα Σύνταγμα που μόλις ψηφίστηκε κ.λπ.</span><br /> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Όμως όσο αλήθεια είναι ότι η κυβέρνηση του Ορμπαν δεν είναι και η πιο δημοκρατική, άλλο τόσο αλήθεια είναι πως στις ίδιες και ακόμη χειρότερες αντιδημοκρατικές μεθοδεύσεις επιδίδονται όλες σχεδόν οι κυβερνήσεις της ΕΕ υπό τη σκανδαλώδη ανοχή, αν όχι και ενθάρρυνση της. Και πολύ μεγαλύτερη αλήθεια επίσης είναι ότι η ΕΕ δίνει ρεσιτάλ υποκρισίας σχετικά με την Ουγγαοία. Για παράδειγμα, αν δίνει τόσο μεγάλη σημασία στο σεβασμό που οφείλουν να επιδεικνύουν οι κυβερνήσεις απέναντι στο Σύνταγμα και τον κοινοβουλευτισμό, τότε γιατί έχει αφήσει ασχολίαστο το γεγονός ότι στην Ελλάδα οι σημαντικότερες αποφάσεις δεν ψηφίζονται από τη Βουλή, αλλά ενσωματώνονται στη νομοθεσία από την... πίσω πόρτα, μέσω Πράξεων Νομοθετικού Περιεχομένου;</span><br /> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Η δημοκρατική ευαισθησία που επιδεικνύει η ΕΕ απέναντι στην Ουγγαρία προκαλεί θυμηδία, αν την αντιπαραβάλουμε με την άνευ προηγουμένου παρέμβαση στα εσωτερικά της Ελλάδας από το δίδυμο των «Μερκοζί» πριν από δύο ακριβώς χρόνια, όταν έδειξαν την πόρτα της εξόδου στον (εκλεγμένο πρωθυπουργό) Γ. Παπανδρέου και επέβαλαν τον τραπεζίτη Λουκά Παπαδήμο μόνο και μόνο για να ολοκληρωθεί ομαλά και χωρίς απρόοπτα η αναδιάρθρωση του δημόσιου χρέους. Κατά συνέπεια, η ΕΕ στερείται των ηθικών πλεονεκτημάτων για να αναλάβει το ρόλο του τιμητή της Δημοκρατίας.</span><br /> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Η ΕΕ έχει περάσει την κυβέρνηση του Ορμπαν στη μαύρη λίστα για δύο λόγους.</span><br /> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Πρώτον, επειδή ο Ορμπαν επέλεξε να ζημιωθούν οι γερμανο-αυστριακές τράπεζες που λειτουργούσαν στην Ουγγαρία σαν κράτος εν κράτει προκειμένου να ωφεληθούν οι Ούγγροι δανειολήπτες. Επιλογή που αποτέλεσε αιτία πολέμου για το Βερολίνο και τα φερέφωνα του στις Βρυξέλλες.</span><br /> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Δεύτερον, η ΕΕ έχει ανοίξει βεντέτα με την Ουγγαρία λόγω της απροθυμίας του Ορμπαν να εκχωρήσει άνευ όρων κυριαρχικά δικαιώματα στις Βρυξέλλες. Δύο πρόσφατα παραδείγματα είναι ενδεικτικά: οι κοινοτικοί αξιωματούχοι έγιναν πυρ και μανία επειδή η Βουδαπέστη δεν έλαβε υπόψη της στη διαδικασία της πρόσφατης συνταγματικής αναθεώρησης τις παρατηρήσεις της Επιτροπής της Βενετίας, όπως αποκαλείται μια επιτροπή πρώην δικαστών από συνταγματικά δικαστήρια, που γνωμοδοτεί σε αντίστοιχες περιπτώσεις. Η ΕΕ επίσης θεώρησε αμφισβήτηση των ευρωπαϊκών αξιών πρόσφατο νόμο βάσει του οποίου όσοι φοιτητές απολαμβάνουν κρατική υποτροφία στην Ουγγαρία έχουν την υποχρέωση να εργαστούν για ένα χρονικό διάστημα στη χώρα τους!</span><br /> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Κι εδώ η υποκρισία ξεχειλίζει, καθώς η ΕΕ και ειδικότερα οι βόρειες χώρες διατηρούν το δικαίωμα να εκμεταλλεύονται νέους επιστήμονες που σπούδασαν με δαπάνες των κρατών στα οποία γεννήθηκαν. Όταν όμως αυτά τα κράτη επιχειρούν να επιβάλουν μια ελάχιστη ανταπόδοση για το κόστος που επωμίστηκαν σπουδάζοντας τόσες χιλιάδες νέων επιστημόνων αυτό χαρακτηρίζεται εθνικισμός και εμπόδιο στην ευρωπαϊκή ενοποίηση!</span><br /> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Ταυτόχρονα και ο σεβασμός που απαιτείται στην Επιτροπή της Βενετίας είναι εξίσου αμφιλεγόμενος, καθώς ακόμη και η γνωμοδότηση της αποτελεί παρέμβαση στα εσωτερικά ανεξάρτητου κράτους, την ώρα, μάλιστα, που αυτή η Επιτροπή έχει... καταπιεί την κάμηλο για τις συνταγματικές παραβιάσεις σε άλλες χώρες της ΕΕ.</span><br /> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span> <b><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Γερμανική πειθαρχία</span></b><br /> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Εν κατακλείδι, η απειλή χρήσης του άρθρου 7 αποτελεί κάτι παραπάνω από κίνηση εκδίκησης. Η ενεργοποίηση του, που θα γίνει αργά ή γρήγορα (θέμα χρόνου είναι δηλαδή να πεταχτεί έξω η Ουγγαρία), θα αποδείξει ότι το Βερολίνο απαιτεί και μπορεί να επιβάλει σιδηρά πειθαρχία εντός της ΕΕ, αποβάλλοντας όσα κράτη-μέλη δεν στοιχίζονται πειθήνια και χωρίς αντιρρήσεις πίσω από τις επιλογές του. Σε αυτό το πλαίσιο η τυπική ισότητα των κρατών-μελών που προβλέπεται από τις ιδρυτικές συνθήκες της ΕΕ πάει περίπατο, όπως και ο σεβασμός από τη μεριά των Βρυξελλών στα εσωτερικά τους. Έτσι, η ΕΕ που οικοδομείται στα ερείπια της κρίσης περισσότερο θυμίζει γερμανική φυλακή, παρά οικειοθελή ένωση ανεξάρτητων κρατών.</span><br /> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Αποκαλύπτεται ταυτόχρονα πως το ζητούμενο των διαδικασιών ενοποίησης σε ευρωπαϊκό επίπεδο δεν είναι η βελτίωση του βιοτικού επιπέδου των Ευρωπαίων πολιτών ή η κοινωνική συνοχή ή η ισχυροποίηση της Δημοκρατίας και των θεσμών που την εγγυώνται.</span><br /> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Το ζητούμενο είναι η εξασφάλιση των συμφερόντων των γερμανικών τραπεζών και η στάση της κάθε κυβέρνησης εξετάζεται υπό αυτό το πρίσμα. Στην καλύτερη εκδοχή, οι κυβερνήσεις κρίνονται από το πόσο διευκολύνουν τα σχέδια προώθησης της ενιαίας αγοράς.</span><br /> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Ανέφερε συγκεκριμένα ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην ομιλία του: «Στο επίπεδο της ΕΕ προτεραιότητα έχει η πλήρης αξιοποίηση της ενιαίας αγοράς. Έχουμε μια ενιαία αγορά που λειτουργεί καλά στα αγαθά και βλέπουμε τα οφέλη της. Χρειάζεται να επεκτείνουμε αυτό το σχήμα και σε άλλους τομείς: κινητικότητα, επικοινωνίες, ενέργεια, χρηματοπιστωτικά και ηλεκτρονικό εμπόριο, για να ονοματίσω ορισμένους απ'αυτούς. Πρέπει να απομακρύνουμε τα εμπόδια που κρατούν καθηλωμένες επιχειρήσεις και ανθρώπους». Ακόμη κι αν χρειάζεται να αποβληθούν απείθαρχα κράτη-μέλη...</span><br /> <a href="http://kostasxan.blogspot.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Το ευρωπαϊκό Ράιχ και ο ναζισμός είναι γεγονός

- Η Ε.Ε διολισθαίνει στον αυταρχισμό. - Η απειλή Μπαρόζο για χρήση του άρθρου 7 της Συνθήκης της Ένωσης στην ουσία την αποδομεί. - Το Β...

Διαβάστε την συνέχεια

Νέος Αττίλας:Στόχος. Διχοτόμηση και φυσικό αέριο

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://images.newsnow.gr/39/391607/o-tritos-attilas-1-315x236.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" height="154" src="http://images.newsnow.gr/39/391607/o-tritos-attilas-1-315x236.jpg" width="280" /></a></div> <br />  <b><span style="color: #990000;">Η Τουρκία "εισβάλλει" στα Κατεχόμενα & αρπάζει τις περιουσίες των ε/κ.</span></b><br /> <b><span style="color: #990000;"><br /> </span></b> <br /> <div> <strong>Ένας νέος "Αττίλας" σχεδιάζεται και υλοποιείται αυτή τη στιγμή από την Τουρκία στην Κύπρο, αφού η Άγκυρα προχωρά σε μαζικές εξαγορές ελληνοκυπριακών ιδιοκτησιών στα Κατεχόμενα με τελικό στόχο την "τουρκοποίηση" του βόρειου τμήματος του νησιού και την de facto διχοτόμησή του. Σχέδιο που εάν επιτευχθεί θα δώσει την ευκαιρία στην Τουρκία να βάλει "χέρι" στα κοιτάσματα υδρογονανθράκων που περιλαμβάνει η κυπριακή ΑΟΖ.</strong></div> <div> </div> <div> <strong>H "τουρκοποίηση" των ελληνοκυπριακών περιουσιών φαίνεται πώς είναι μία καλά οργανωμένη και συστηματική επιχείρηση της Άγκυρας με απώτερο στόχο να δημιουργήσει νέα δεδομένα επί του εδάφους της Κύπρου.</strong> Έχει ξεκινήσει εδώ και χρόνια αλλά ατο τελευταίο διάστημα έχει ενταθεί προκαλώντας ανησυχία στην Κυπριακη κυβέρνηση που τώρα "ξυπνά" αντολαμβάνεται τι ακριβώς συνέβη με την "Επιτροπή Ακινήτων Περιουσιών".</div> <div> </div> <div> Χρησιμοποιώντας την «Επιτροπή Ακινήτων Περιουσιών», η οποία συστάθηκε από την Άγκυρα καθ' υπόδειξη του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΑΔ), <strong>η τουρκική πλευρά αντί να αποζημιώσει τους ελληνοκύπριους που στερούνται τόσα χρόνια τη χρήση της ιδιοκτησίας τους, προβαίνει στην "αρπαγή" με μικρά ποσά.</strong></div> <div> </div> <div> <strong>Συγκεκριμένα το ΕΔΑΔ επέβαλε στην Τουρκία να δημιουργήσει ένα εσωτερικό ένδικο μέσο, το οποίο να είναι σε θέση να προσφέρει αποτελεσματική θεραπεία στους ελληνοκύπριους ιδιοκτήτες ακινήτων περιουσιών στα Κατεχόμενα. </strong></div> <div> </div> <div> Όμως η Τουρκία προσπαθεί να «νομιμοποιήσει» άλλες ενέργειες, που αφορούν στις ελληνοκυπριακές περιουσίες. Μία από αυτές είναι η καταβολή αποζημίωσης στον Ελληνοκύπριο και η εξαγορά της περιουσίας του. </div> <div> </div> <div> Δηλαδή, ενώ η θεραπεία για την οποία μιλούσε το διεθνές δικαστήριο είχε να κάνει περισσότερο με αποζημίωση για την απώλεια χρήσης (ΚΑΙ ΟΧΙ ΚΤΗΣΗΣ) της περιουσίας, η Τουρκία τελικά -με την αποδοχή ελληνοκύπριων ιδιοκτητών- τη μετέτρεψε σε εξαγορά του ακινήτου, ωθώντας τους δηλαδή στο να απολέσουν μετά την χρήση και την κτήση της περιουσίας τους.</div> <div> </div> <div> <strong>Σε αυτό το σχέδιο της Τουρκίας η κυβέρνηση της Κύπρου έμεινε απαθής και τώρα, εκ των υστέρων εκφράζει τις ανησυχίες της. Σημειωτέον πως βρίσκονται σε εξέλιξη διαδικασίες για την επίλυση του Κυπρικού, με το... διεθνή παράγοντα να θέλει την προώθηση ενός νέου σχεδίου Ανάν. Σχέδιο που είχε βρεί θετικά διακείμενο τον νυν Πρόεδρο Νίκο Αναστασιάδη.</strong></div> <div> </div> <div> <strong>Αντιλαμβάνεται κανείς τι θα συμβεί αν η Τουρκία βάλει στο "χέρι" την περιουσία των ελληνοκυπρίων, η οποία αποτελεί το 78,6% ιδιοκτησία των ελληνοκυπρίων. </strong>Το σύνολο των κατεχομένων περιοχών (αυτό που οι ίδιοι οι Τούρκοι παρουσιάζουν ως ΤΔΒΚ) είναι 3.355 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Από αυτά, ένα 23% είναι κρατική ιδιοκτησία (δηλαδή ανήκουν στη Δημοκρατία). Στο υπόλοιπο που απομένει το 78,6% είναι ελληνοκυπριακή ιδιωτική γη και το 21,4% τουρκοκυπριακή ιδιωτική γη.</div> <div> </div> <div> Οι αποφάσεις του ΕΔΑΔ αλλά και του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου θεωρούν ως νόμιμους ιδιοκτήτες τους ελληνοκύπριους και ως εκ τούτου αυτό δημιουργεί ένα πρόβλημα στην τουρκική πλευρά. Γι' αυτό προχώρησαν στον «νόμιμο» τρόπο τουρκοποίησης μέσω της «Επιτροπής Ακινήτων Περιουσιών».</div> <div> </div> <div> <strong>Μέχρι στιγμής έχουν καταφέρει μέσω αυτής της διαδικασίας να τουρκοποιήσουν γύρω στα 12 τετραγωνικά χιλιόμετρα ελληνοκυπριακής γης.</strong></div> <div> </div> <div> Αριθμός φαινομενικά μικρός, αφού φτάνει μόλις στο 0,6% του συνόλου της ελληνοκυπριακής ακίνητης περιουσίας στα Κατεχόμενα. Πλην όμως έχει δημιουργηθεί μια βάση, η οποία διαφοροποιεί ακόμα περισσότερα τα δεδομένα στο θέμα του εδαφικού.</div> <div> </div> <div> Χαρακτηριστική είναι η προσπάθεια, που καταβάλλει η Τουρκία αλλά και το κατοχικό καθεστώς, να "τουρκοποιήσει" συγκεκριμένες περιοχές, οι οποίες θεωρούνται ότι θα αποφέρουν μεγάλα οικονομικά οφέλη.</div> <div> </div> <div> Τοποθετώντας κάποιος πάνω σ' έναν χάρτη τις περιοχές για τις οποίες δόθηκαν αποζημιώσεις μέσω της «επιτροπής», μπορεί εύκολα να αντιληφθεί τις προθέσεις των Τούρκων.</div> <div> </div> <div> Είναι οι περιοχές που επεκτείνονται σ' όλο σχεδόν το παραθαλάσσιο μέτωπο της επαρχίας Κερύνειας μέχρι και τις πλαγιές του Πενταδακτύλου.</div> <div> </div> <div> Ανάλογη εικόνα και στην επαρχία Αμμοχώστου, όπου οι αποζημιώσεις καλύπτουν κατά κύριο λόγο παραθαλάσσιες περιοχές, ξεκινώντας από βόρεια της πόλης των Βαρωσίων και επεκτείνονται μέχρι και το Ριζοκάρπασο.</div> <div> </div> <div> <strong>Τα τουριστικά οφέλη είναι ένας λόγος αλλά όχι ο μοναδικός. Εάν οι Τούρκοι καταφέρουν να εξαγοράσουν το σύνολο της ελληνοκυπριακής ιδιοκτησίας, θα έχουν καταφέρει να λύσουν το Κυπριακό προς το συμφέρον τους και δια παντός. Αφού δεν θα υπάρχουν πλέον Ελληνοκύπριοι που θα έχουν νόμιμα διακιώματα ιδιοκτησίας στο βόρειο τμήμα του Νησιού.</strong></div> <div> </div> <div> <strong>Αφου΄η Άγκυρα εξανάγκασε τους Ελληνοκύπριους στην απώλεια χρήσης της ιδιοκτησίας τους αρα και σε απώλεια εσόδων επί 39 χρόνια, τους δελεάζει τώρα με την προοπτική απόδοσης μετρητών ("ψίχουλα" δηλαδή), ώστε να παραδώσουν οριστικά τις περιουσίες τους.</strong></div> <div> </div> <div> <strong>Άλλωστε μετά από τοσα χρόνια μη λύσης έχουν απογοητευθεί, και μια τέτοια προοπτική σε κάποιους θα φαντάζει ελκυστική.</strong></div> <div> </div> <div> <strong>Οι αγορές γίνονται από το τουρκικό κράτος που είναι νόμιμη οντότητα και όχι το Ψευδοκράτος.Υπάρχει ακόμα ένας παράγοντας που πρέπει να ληφθεί υπόψιν. Η Κύπρος βρίσκεται σε καθεστώς Μνημονίου, και ολοένα περισσότεροι πολιτες της θα χρειαστουν μετρητά για να ανταπεξελθουν στα δύσκολα χρόνια που έρχονται. Συνεπώς όλως "τυχαίως" οι σχεδιασμοί των Τούρκων υλοποιούνται στη σωστή για αυτούς στιγμή. Μόλις μαθεύτηκε ότι η ΑΟΖ της Κύπρου κρύβει στα "σπλάχνα" προσοδοφόρα ενεργειακα΄κοιτάσματα.</strong></div> <div> </div> <a href="http://www.defencenet.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Νέος Αττίλας:Στόχος. Διχοτόμηση και φυσικό αέριο

  Η Τουρκία "εισβάλλει" στα Κατεχόμενα & αρπάζει τις περιουσίες των ε/κ. Ένας νέος "Αττίλας" σχεδιάζεται και...

Διαβάστε την συνέχεια

Κυβερνητικός “θρίαμβος”: Θα πεθάνουμε χωρίς “νέα μέτρα”

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhwrxTRhRJYNgFVRsYv0036bRjs_KbOVffThbmgZOnquioI3nM5F6ysrvAx1nc4VkLs637ByOUArtncE3xIThbZI0IxtezJIeDXC_g1TQQXe1KmNZrNNoi1WUXm4_dNZvn8-EwyVPxsyg4/s1600/efta-nea-metra-fernei-trito-paketo-stiriksis.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" height="129" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhwrxTRhRJYNgFVRsYv0036bRjs_KbOVffThbmgZOnquioI3nM5F6ysrvAx1nc4VkLs637ByOUArtncE3xIThbZI0IxtezJIeDXC_g1TQQXe1KmNZrNNoi1WUXm4_dNZvn8-EwyVPxsyg4/s280/efta-nea-metra-fernei-trito-paketo-stiriksis.jpg" width="280" /></a></div> <br /> <span style="color: #990000; font-family: Verdana, sans-serif;"><b>Γράφει ο Ευριπίδης Μπίλλης</b></span><br /> <span style="color: #990000; font-family: Verdana, sans-serif;"><b>Τ. Επίκουρος Καθηγητής ΕΜΠ</b></span><br /> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span> <span style="font-family: Verdana, sans-serif;">Η προπαγάνδα και η εξαπάτηση των Ελλήνων οργιάζει . Ο κ. Σαμαράς έγινε «εθνικός ήρωας» «αρνούμενος ηρωικά» και «βροντοφωνάζοντας» εν όψει εκλογών (<i>και τώρα που «καθαρίσαμε»; με τη Χρυσή Αυγή</i>), όχι άλλα μέτρα.</span><br /> <span style="font-family: Verdana, sans-serif;">Περίπου ο κ. Σαμαράς, μας λέει ότι είμαστε μια χαρά με:</span><br /> <ul> <li><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">Με 45% πραγματικούς ανέργους.</span></li> <li><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">Με  180% χρέος ως προς το ΑΕΠ.</span></li> <li><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">Με ΑΕΠ μειωμένο πέραν του 25% από το αντίστοιχο του 2009.<span id="more-347348"></span></span></li> <li><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">Με χρηματοδοτικό αδιέξοδο και 2014 που το ήξεραν από το 2010</span></li> <li><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">Με υπό απάνθρωπη και ανάλγητη χωρίς λόγο απόλυση των πάντων.</span></li> <li><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">Με καταχρεωμένους όλους τους Έλληνες με επιτόκια μέχρι 20%</span></li> <li><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">Με ίσως πέραν των 100.000 άστεγων σε όλη την χώρα,</span></li> <li><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">Με εν εξελίξει γενοκτονία και ανθρωπιστική κρίση του Ελληνισμού.</span></li> <li><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">Με υπό εκποίηση-ξεπούλημα των πάντων <i>(κλοπή, ιδιωτικοποίηση)</i></span></li> <li><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">Με υπόδουλη την Ελλάδα σε μία τρόικα</span></li> <li><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">Με υποθηκευμένο τον Εθνικό και ιδιωτικό πλούτο στα μνημόνια που δεν τα καταγγέλλει ο κ. Σαμαράς,</span></li> <li><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">Με κλειστές τις περισσότερες μικρομεσαίες επιχειρήσεις</span></li> <li><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">Με εξοντωτική φορολογία, χαράτσια κτλ</span></li> <li><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">Με τον Ελληνικό λαό να ξεπαγιάζει, όχι λόγω ειδικού φόρου αλλά επειδή τον καταληστεύουν και δεν έχει χρήματα.</span></li> <li><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">Με εκποίηση από την εφορία των σπιτιών των Ελλήνων που αδυνατούν να πληρώσουν την εφορία.</span></li> <li><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">Με κατάσχεση για τον ίδιο λόγο μισθών και συντάξεων</span></li> <li><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">Με ξεγύμνωμα της άμυνας της Ελλάδας και με το κλείσιμο των Αμυντικών μας βιομηχανιών.</span></li> <li><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">Και άπειρα, κάθε Έλληνας και μία δραματική ιστορία.</span></li> </ul> <span style="font-family: Verdana, sans-serif;">Επομένως λέει ο κ. Σαμαράς ότι το μόνον που θέλει,</span><br /> <ul> <li><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">ελπίζοντας με αυτό να «πείσει» ως το έκανε με την «επαναδιαπραγμάτευση», </span></li> <li><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">είναι ΟΧΙ ΑΛΛΑ ΜΕΤΡΑ</span></li> </ul> <span style="font-family: Verdana, sans-serif;">Θυμίζει την περίπτωση του μύθου του Καραγκιόζη (<i>δεν υπονοώ ότι ο κ. Σαμαράς είναι Καραγκιόζης</i>),</span><br /> <ul> <li><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">όπου ο Πασάς αφού του έβαλε στην καλύβα του τα πάντα <i>(κατσίκα, γάιδαρο κτλ) </i></span></li> <li><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">τον έκανε μετά πολύ ευχαριστημένο,</span></li> <li><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">αφαιρώντας (<i>δήθεν, στην περίπτωση του κ. Σαμαρά, τα όχι άλλα μέτρα</i>) ελάχιστα από όσα του είχε φορτώσει.</span></li> </ul> <span style="font-family: Verdana, sans-serif;">Ο κ. Σαμαράς είναι με τη δήλωση του δεσμευμένος προς Ντράγκι.</span><br /> <ul> <li><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">Και να μην αφαιρέσει τίποτε και άλλα μέτρα να ΕΠΙΒΑΛΕΙ. </span></li> <li><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">Μέχρι τελικής εξόντωσης των Ελλήνων για να καταληστευθεί η περιουσία τους.</span></li> <li><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">ΠΑΡΑ ΤΟ ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΟ ΤΟΥ «ΟΧΙ ΑΛΛΑ ΜΕΤΡΑ» ΤΟΥ.</span></li> </ul> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjsvviTnOrW0CvfX6w0Bclt-S6Lh7BmqJIenrGrHDRCXXnSUtaonc2mU5Qi5Kamy4utl-QNUC9PGS8Uy8xbcvaOjeWB8gM1rH6gHBXk3toPd_EIASBZY7AtgcKNIC1QkChbeZC4g95Klu0/s1600/53b98-cea6cea9cea4ce9fcea3cea5cea3ce9ace95cea8ce97cea328529.jpg" imageanchor="1" style=""><span style="color: black; font-family: Verdana, sans-serif;"><img border="0" height="196" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjsvviTnOrW0CvfX6w0Bclt-S6Lh7BmqJIenrGrHDRCXXnSUtaonc2mU5Qi5Kamy4utl-QNUC9PGS8Uy8xbcvaOjeWB8gM1rH6gHBXk3toPd_EIASBZY7AtgcKNIC1QkChbeZC4g95Klu0/s200/53b98-cea6cea9cea4ce9fcea3cea5cea3ce9ace95cea8ce97cea328529.jpg" width="200" /></span></a></div> <span style="font-family: Verdana, sans-serif;">Κύριοι της βουλευτές της ΝΔ το πρόβλημα δεν είναι να κερδίσει η ΝΔ τις εκλογές εξαπατώντας τον Ελληνισμό για να συνεχίσει την ανωτέρω περιγραφείσα  πολιτική της «παρέας».</span><br /> <span style="font-family: Verdana, sans-serif;">Απαιτείται καταγγελία μνημονίων, κούρεμα του χρέους κτλ. </span><br /> <span style="font-family: Verdana, sans-serif;">Και οι κύριοι Σαμαράς και Βενιζέλος με τις δηλώσεις υπακοής τους,  υπέγραψαν τη «σωτηρία» μας στην οποία επιμένουν με το «ΟΧΙ ΑΛΛΑ ΜΕΤΡΑ».</span><br /> <span style="font-family: Verdana, sans-serif;">Επιτρέψτε μου να πω ότι αυτό αποτελεί ΝΤΡΟΠΗ. </span><br /> <span style="font-family: Verdana, sans-serif;">Παρακαλείστε να δώσετε άμεσα λύση χάριν της Ελλάδας και του Ελληνισμού.</span><br /> <a href="http://kostasxan.blogspot.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Κυβερνητικός “θρίαμβος”: Θα πεθάνουμε χωρίς “νέα μέτρα”

Γράφει ο Ευριπίδης Μπίλλης Τ. Επίκουρος Καθηγητής ΕΜΠ Η προπαγάνδα και η εξαπάτηση των Ελλήνων οργιάζει . Ο κ. Σαμαράς έγινε «εθνικός ...

Διαβάστε την συνέχεια

Αντεπίθεση της Γαλλίας ή πυροτέχνημα;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://www.naftemporiki.gr/fu/p/713469/638/399/0x000000000079433e/2/fn-marin-lepen.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" height="154" src="http://www.naftemporiki.gr/fu/p/713469/638/399/0x000000000079433e/2/fn-marin-lepen.jpg" width="280" /></a></div> <br /> Είναι βέβαιο ότι σήμερα συντρέχουν όλοι οι λόγοι για μια γαλλική αφύπνιση που θα μας υπενθυμίζει ότι το Παρίσι παραμένει μεγάλη δύναμη στην Ευρώπη:<br /> <br /> Πρώτον, η κατάρρευση του Ολάντ και η πρωτιά της Λεπέν στις δημοσκοπήσεις καθιστούν ελκυστική την επιλογή μιας σκληρής γλώσσας απέναντι στο Βερολίνο με ζητούμενη την πραγματική εμβέλεια της γαλλικής αντεπίθεσης.<br /> <br /> Δεύτερον, το σχετικό κενό εξουσίας στο Βερολίνο, με τη διαπραγμάτευση Χριστιανοδημοκρατών - Σοσιαλδημοκρατών να βρίσκεται σε κρίσιμο σημείο, με τη Μέρκελ να επείγεται να τελειώνει και τον Γκάμπριελ να θέλει να δώσει το στίγμα μιας σκληρής διαβούλευσης.<br /> <br /> Ετσι μέσα σε μια μέρα, προχθές Τετάρτη, είχαμε τη δημοσιοποίηση των διαπιστώσεων του υπουργού Οικονομικών της Γαλλίας Μοσκοβισί για το παιχνίδι καθυστέρησης που παίζει η Γερμανία στην τραπεζική ένωση μέχρι να καθαρισθούν από τους σκελετούς τα ντουλάπια των πιστωτικών της ιδρυμάτων, μια διαπίστωση που ξεκινά από μεγάλα μεγέθη, όπως οι Deutsche Bank και Comerzbank, και φθάνει στις τοπικές τράπεζες της πελατειακής κομματικής διαπλοκής, της Landesbank.<br /> <br /> Την ίδια στιγμή, το κύριο πρωτοσέλιδο άρθρο της Μοντ με τίτλο «Τραπεζική Ενωση, φθάνει η καθυστέρηση κυρία Μέρκελ!», επιβεβαιώνει ότι το Παρίσι προφανώς με την πλήρη συνεργασία του αρμόδιου Γάλλου επιτρόπου Μπαρνιέ από τις Βρυξέλλες ανοίγει, για πρώτη φορά μετά τη συνθηκολόγηση Σαρκοζί στην καγκελάριο τον Ιούνιο του 2010, μέτωπο αντιπαράθεσης με το Βερολίνο.<br /> <br /> Η κίνηση αυτή δεν έχει με δεδομένη τη σημερινή θέση της Γαλλίας στους συσχετισμούς της Ε.Ε. και της Ευρωζώνης χαρακτήρα κανονικής αντεπίθεσης, επιδίωξης δηλαδή ανατροπής της γερμανικής πρωτοκαθεδρίας. Είναι μάλλον μια τακτική κίνηση εχθροπραξιών, φθοράς του αντιπάλου, που ανεβάζουν το κόστος της πρωτοκαθεδρίας του και τον αναγκάζουν να είναι λιγότερο απαιτητικός στις διαπραγματεύσεις για ανακωχή που θα ακολουθήσουν.<br /> <br /> Οταν το 1970 ο τότε υπουργός Οικονομικών της Γαλλίας διαμαρτυρήθηκε στον Αμερικανό ομόλογό του για τις αρνητικές για την Ευρώπη παρενέργειες των διακυμάνσεων του δολαρίου, πήρε την απάντηση «το δολάριο είναι το νόμισμά μας και το πρόβλημά σας».<br /> <br /> Σήμερα, πέραν των φραστικών διατυπώσεων και των όποιων δηλώσεων, δεν υπάρχει περίπτωση να εξαναγκασθεί το Βερολίνο να δεχθεί την υπαγωγή ενός σάπιου, δίχως υπερβολή, τραπεζικού συστήματος, σε ευρωπαϊκή υπερεθνική εποπτεία, καθώς οι πολιτικές παρενέργειες θα ήταν δυσβάστακτες.<br /> <br /> Η δημοσιοποίηση της πραγματικής εικόνας των γερμανικών τραπεζών θα δημιουργούσε ένα συνολικό σοκ ευρωπαϊκής αναξιοπιστίας με το Βερολίνο, παρόμοιο με αυτό που υπέστη η Ελλάδα όταν την άνοιξη του 2004 και το φθινόπωρο του 2009 αυτοκαταγγέλθηκε -με ευθύνη δύο υπουργών- ότι έχει δώσει ψευδή στοιχεία για το έλλειμμα.<br /> <br /> Αλλωστε, αν το Παρίσι δείχνει τη Γερμανία και είναι έτοιμο να φωνάξει ο βασιλιάς είναι γυμνός, το Βερολίνο μπορεί να απαντήσει με το ίδιο νόμισμα ως προς τα δημοσιονομικά μεγέθη της Γαλλίας που είναι «μακιγιαρισμένα» με τη σιωπηλή ανοχή της Μέρκελ.<br /> <br /> Αν ο διασωληνωμένος Νότος της Ευρωζώνης δεν μπορεί να επικρίνει το Βερολίνο, η Γαλλία το πράττει και δηλώνει ότι απαιτεί τουλάχιστον τον σεβασμό κάποιων προσχημάτων ισοτιμίας από τη Γερμανία, αυτό είναι το μήνυμα Μοσκοβισί - Μοντ.<br /> <br /> Η Γαλλία λέει με άλλα λόγια ότι μπορεί να επιστρέψει στη Γερμανία την προσβλητική στάση Σόιμπλε, που δημοσιοποιούσε την ανησυχία του για τα δημοσιονομικά μεγέθη της Γαλλίας.<br /> <br /> Σε ό,τι αφορά αυτή καθαυτή την τραπεζική ένωση, είναι φανερό ότι δεν πρόκειται να αποκτήσει ουσιαστική υπόσταση πριν το Βερολίνο διαπιστώσει ότι δεν θίγονται ζωτικά συμφέροντα της χώρας.<br /> <br /> <b>Συνολικό σοκ</b><br /> <br /> Η δημοσιοποίηση της πραγματικής εικόνας των γερμανικών τραπεζών θα δημιουργούσε ένα συνολικό σοκ ευρωπαϊκής αναξιοπιστίας με το Βερολίνο, παρόμοιο με αυτό που υπέστη η Ελλάδα, όταν την άνοιξη του 2004 και το φθινόπωρο του 2009 αυτοκαταγγέλθηκε -με ευθύνη δύο υπουργών- ότι έχει δώσει ψευδή στοιχεία για το έλλειμμα.<br /> <br /> Γ. ΚΑΠΟΠΟΥΛΟΣ<br /> <a href="http://www.logiosermis.net/" target="_blank">πηγή</a>

Αντεπίθεση της Γαλλίας ή πυροτέχνημα;

Είναι βέβαιο ότι σήμερα συντρέχουν όλοι οι λόγοι για μια γαλλική αφύπνιση που θα μας υπενθυμίζει ότι το Παρίσι παραμένει μεγάλη δύναμη ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Πτώση των Πραξικοπηματίων Ζήτημα Ζωής η Θανάτου για τον Ελληνικό Λαό

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEih0Qbejndvz24ss1VRlZJSexCmL-ziNrfVnCcbBX00zivFhdxFHJsMLofLBq8Td7yCC_jDNIdf8CmgYgN7y_Zi0SB7JILMJNNOyNih7sTSjNT9YyUSWacsUzlixQw9Dh3nwuvScOIT-yY/s798/Sam+Stourna+Xounta+&+parallagi+1.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" height="131" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEih0Qbejndvz24ss1VRlZJSexCmL-ziNrfVnCcbBX00zivFhdxFHJsMLofLBq8Td7yCC_jDNIdf8CmgYgN7y_Zi0SB7JILMJNNOyNih7sTSjNT9YyUSWacsUzlixQw9Dh3nwuvScOIT-yY/s280/Sam+Stourna+Xounta+&+parallagi+1.jpg" width="280" /></a></div> <br /> Η Μήλος ήταν μια πόλη – κράτος στο Αιγαίο, μια σπαρτιάτικη αποικία σημείο αντίστασης ενάντια στην Αθηναϊκή  κυριαρχία στο αρχιπέλαγος. Κατά τη διάρκεια του Πελοποννησιακού Πολέμου, παρ όλη τη συμπάθεια που το ολιγαρχικό καθεστώς της πόλης έτρεφε προς τη Σπάρτη, η πόλη έμεινε ουδέτερη και δεν θέλησε να πάρει μέρος στον πόλεμο. Το γεγονός αυτό θεωρήθηκε προσβλητικό από τους Αθηναίους οι οποίοι το 426 πχ πολιόρκησαν την πόλη. Ακολούθησε ένας χειμώνας λιμού και μετά η Μήλος παραδόθηκε. Οι Αθηναίοι όμως δεν αρκέστηκαν στην παράδοση  και αποφάσισαν να τιμωρήσουν τους κατοίκους του νησιού  φονεύοντας όλους τους άνδρες   ενώ τις γυναίκες και τα παιδιά τους έκαναν δούλους και όλη η νήσος δόθηκε στους Αθηναίους αποίκους. Ο Ηγεμόνας, στην προκειμένη περίπτωση η πόλη της Αθήνας, στο όνομα αυτού που οι Γερμανοί ονομάζουν στις μέρες μας  Realpolitik θέλησε  με κτηνώδη  τρόπο να επιβεβαιώσει  την πολιτική του ισχύ.<br /> Κάτι ανάλογο συμβαίνει στη χώρα μας σήμερα,  βέβαια δεν υπάρχει πόλεμος ούτε ανήκουμε σε διαφορετικά στρατόπεδα με την κυρίαρχη ευρωπαϊκή δύναμη τη Γερμανία, απεναντίας  είμαστε «ισότιμοι» εταίροι στην Ευρωπαϊκή Ένωση και μέλη της Ευρωζώνης την πολιτική της οποίας  υποτίθεται ότι συνδιαμορφώνουμε. Και το κυριότερο, οι κυρίαρχες ελίτ στη χώρα είναι πλήρως υποταγμένες και πειθήνια όργανα της Γερμανίας την εξυπηρέτηση των συμφερόντων της οποίας, θέτουν υπεράνω και από αυτήν ακόμη την επιβίωση του Ελληνικού Λαού.<br /> <br /> Η Ελλάδα σήμερα δεν είναι, πλέον, μια ανεξάρτητη χώρα, δεδομένου ότι αποτελεί στην κυριολεξία αποικία χρέους της Γερμανίας η οποία ως κυρίαρχος ηγεμόνας δείχνει την ίδια κτηνώδη συμπεριφορά την οποίαν επέδειξαν οι Αθηναίοι στους ανυπότακτους  κατοίκους της Μήλου. Η διαφορά είναι ότι η Γερμανία την σκληρότητά της την εφαρμόζει όχι στο πεδίο του στρατιωτικού πολέμου αλλά στην οικονομία με αποτελέσματα εξίσου οδυνηρά για τους Έλληνες,   οι οποίοι βιώνουν καθημερινά ένα δράμα  βλέποντας τη ζωή τους να υποβαθμίζεται, τους δημοκρατικούς θεσμούς να συρρικνώνονται μέχρις εξαφανίσεως και τα όνειρά τους για ένα καλλίτερο μέλλον των ιδίων και των παιδιών τους να θυσιάζονται στο βωμό της εξυπηρέτησης των συμφερόντων των τοκογλύφων και του Ευρωπαϊκού Αυτοκρατορικού Τριγώνου το οποίο, σύμφωνα με τον Ν Κοτζιά, αποτελείται από τις διεθνείς χρηματοπιστωτικές αγορές (οι οποίες στην Τρόικα εκπροσωπούνται από το ΔΝΤ), τη γραφειοκρατία των Βρυξελλών και τη Γερμανία ο ρόλος της οποίας είναι έμμεσος μεν μέσω των ευρωπαϊκών θεσμών και αγορών αλλά και άμεσος με αυτοτελή λόγο και παρέμβαση.<br /> <br /> Για να συμβεί αυτό χρειάστηκε να γίνει στη χώρα μας ένα ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ. Ο Γρ Κασιμάτης σε σχόλιό του αναφέρει <b>« Είναι κατανοητό ότι κάποιοι έχουν   αμφιβολίες…. Είναι κατανοητό ότι κάποιοι ευελπιστούν και ελπίζουν…Είναι κατανοητό πως είναι φρικτή η αλήθεια που γνωρίζουμε – αν και μας την κρύβουν- και δεν θέλουμε να την πιστέψουμε, να την αποδεχτούμε. Είτε μας αρέσει, είτε δεν μας αρέσει στη χώρα έχει  γίνει πραξικόπημα με πολύ καλά οργανωμένο σχέδιο, και με εναλλαγές στην θέση του κατ’ επίφαση  πρωθυπουργού. Το πολιτικό σύστημα γνωρίζει καλά τι συμβαίνει, όπως γνωρίζει πολύ καλά σε τι έχει συναινέσει, όπως γνωρίζει πολύ καλά και την κατάληξη όσων σήμερα ζούμε.</b><br /> <br /> <br /> <b>Στην Ελλάδα έγινε ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ και η χώρα παραδόθηκε άνευ όρων σε καρτέλ οικονομικών συμφερόντων, σε συμφέροντα τρίτων χωρών. Έγινε ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ και οι πραξικοπηματίες κυβερνούν ενώ ταυτόχρονα μετέχουν σε σχέδιο ολικής απώλειας της εθνικής μας κυριαρχίας  και ανεξαρτησίας. Έγινε ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ από όλους εκείνους που γνωρίζουν πως η θέση τους για το  υπόλοιπο της ζωής τους είναι σε κάποιο κελί υπόγειας φυλακής και αντάλλαξαν την τιμωρία τους με τη δική μας  δουλεία και την άλωση της χώρας στο διηνεκές.</b><br /> <br /> <b>Αυτούς τους πραξικοπηματίες  πρέπει να τους απομακρύνουμε  εμείς γιατί δεν θα το κάνει κανένας άλλος για εμάς. Είτε το πιστεύουμε, είτε όχι είναι πια ζήτημα ζωής η θανάτου. Η αυτοί η Εμείς.</b><br /> <br /> Παρέθεσα αυτούσιο το  συγκλονιστικό κείμενο του Γρ. Κασιμάτη θέλοντας να τονίσω την κρισιμότητα των στιγμών που περνάει ο τόπος και τους κινδύνους οι οποίοι δημιουργούνται από τη συνέχιση αυτής της πολιτικής για το Δημοκρατικό μας πολίτευμα αλλά και την Εθνική Ανεξαρτησία της χώρας μας.<br /> <br /> Για να αποτραπούν οι κίνδυνοι απαιτείται η άμεση, καθολική και συγχρονισμένη αντίδραση από τη μεριά του λαϊκού παράγοντα. Το ερώτημα που προκύπτει είναι με ποιο τρόπο θα οργανωθεί και τι μορφές θα πάρει , ώστε να κατορθώσει να σταματήσει σε πρώτη φάση  τη νεοφιλελεύθερη  επέλαση και στη συνέχεια να την ανατρέψει.<br /> <br /> Ο  Πάμπλο Γκρου  Κανέδο Υπουργός Πολιτισμού της Βολιβίας δίνει τη δική του απάντηση στο παραπάνω ερώτημα μεταφέροντας μας Την εμπειρία του από τον αγώνα του λαού της Βολιβίας για την αποτροπή της ιδιωτικοποίησης του νερού. <b>« Αυτό που συνέβη στη Βολιβία έγινε πολύ γνωστό παγκοσμίως. Ήταν η πρώτη φορά που οι κοινωνικές οργανώσεις νίκησαν, κατατρόπωσαν το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Νίκησαν πραγματικά στο δρόμο και τους ανάγκασαν να πάρουν πίσω την ιδιωτικοποίηση του νερού. Αυτό που κάναμε ήταν να οργανωθούμε  όχι σε πολιτικά κόμματα αλλά στον περίγυρό μας, στη  γειτονιά, στην κοινότητα, στα πανεπιστήμια. Αυτό που ανακαλύψαμε τότε ήταν ότι τα παραδοσιακά κόμματα δεν ήταν αναγκαία για να αλλάξουμε το κοινωνικό μοντέλο της χώρας».</b><br /> <br /> Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τα εμπόδια που θα συναντήσει μια τέτοια προσπάθεια θα είναι μεγάλα και οι παγίδες διαρκείς, όσοι κερδίζουν από τη σημερινή δυστυχία των Ελλήνων προφανώς δεν είναι διατεθειμένοι να υποχωρήσουν. Ο αγώνας θα είναι σκληρός και επίπονος και θα απαιτηθούν θυσίες.  <b>Ο Ελληνικός λαός όμως έχει αποδείξει στο διάβα της ιστορίας του ότι δεν υπολογίζει θυσίες προκειμένου να επιτύχει την  επιβίωσή του και την απαλλαγή του από ντόπιους και ξένους δυνάστες. Ας το έχουν αυτό υπόψη τους οι τροϊκανοί  εντός και εκτός των τειχών. </b><br /> <b> </b><b style="line-height: 1.5;">Σπύρος  Κότσιας</b><br /> <b>αἰέν ἀριστεύειν</b> <br /> <a href="http://www.logiosermis.net/">πηγή</a>

Η Πτώση των Πραξικοπηματίων Ζήτημα Ζωής η Θανάτου για τον Ελληνικό Λαό

Η Μήλος ήταν μια πόλη – κράτος στο Αιγαίο, μια σπαρτιάτικη αποικία σημείο αντίστασης ενάντια στην Αθηναϊκή  κυριαρχία στο αρχιπέλαγος. Κα...

Διαβάστε την συνέχεια

The Economist 1988: Ετοιμαστείτε για τον Φοίνικα και το παγκόσμιο νόμισμα του 2018!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEht_rSn7InbKdYOGQkvpxI4YUKBwaQ5p1KvdPcfAd87bKS1AamA85DgaMeXUCl1bi6S3iSt2GBPRHzkwmp6HYHb4PXvVg4xa0hxmNsdJVfXGbzgT5nzC4qjsh5UiZL7yeBVPG7zD9xkuhs/s1600/003.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" height="302" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEht_rSn7InbKdYOGQkvpxI4YUKBwaQ5p1KvdPcfAd87bKS1AamA85DgaMeXUCl1bi6S3iSt2GBPRHzkwmp6HYHb4PXvVg4xa0hxmNsdJVfXGbzgT5nzC4qjsh5UiZL7yeBVPG7zD9xkuhs/s280/003.jpg" width="280" /></a></div> <br /> Τον Ιανουάριο του 1988 είχαμε αυτό το πρωτοσέλιδο στο πολύ γνωστό Αμερικάνικο,Οικονομικό περιοδικό “The Economist”. Στο εξώφυλλο, το χρυσό νόμισμα του «πτηνού», έχει χρονολογία…2018.<br /> <br /> Εν έτει 2013 και με την κρίση να χτυπάει κατάσαρκα την Ελλάδα, το εξώφυλλο αυτό είναι σοκαριστικό και αντιστοίχως η ανάλυση του άρθρου αποκαλυπτική και χρήσιμη. <br /> <br /> Επιχείρησα μία μετάφραση (ελεύθερη) γιατί νομίζω ότι αξίζει.<br /> <a href="http://www.blogger.com/blogger.g?blogID=4744786448641111194" name="more"></a><br /> Απολαύστε το<br /> <blockquote class="tr_bq"> Get ready for the phoenix. (government and businessmen are growing tired of floating exchange rates) (editorial) The Economist (US) January 9, 1988 | Copyright  </blockquote> <blockquote class="tr_bq"> THIRTY years from now, Americans, Japanese, Europeans, and people in many other rich countries and some relatively poor ones will probably be paying for their shopping with the same currency. Prices will be quoted not in dollars, yen or D-marks but in, let’s say, the phoenix.  </blockquote> <blockquote class="tr_bq"> The phoenix will be favoured by companies and shoppers because it will be more convenient than today’s national currencies, which by then will seem a quaint cause of much disruption to economic life in the late twentieth century.  </blockquote> <blockquote class="tr_bq"> At the beginning of 1988 this appears an outlandish prediction. Proposals for eventual monetary union proliferated five and ten years ago, but they hardly envisaged the setbacks of 1987. The governments of the big economies tried to move an inch or two towards a more managed system of exchange rates-a logical preliminary, it might seem, to radical monetary reform.<br /> For lack of co-operation in their underlying economic policies they bungled it horribly, and provoked the rise in interest rates that brought on the stockmarket crash of October. These events have chastened exchange-rate reformers. The market crash taught them that the pretence of policy[…]</blockquote> <b>«Ετοιμαστείτε για τον Φοίνικα» Economist 09/01/1988, τεύχος 306, σελ. 9-10 </b><br /> <br /> <b>Σε τριάντα χρόνια από τώρα,</b> οι Αμερικανοί, Ιάπωνες, Ευρωπαίοι, και οι άνθρωποι σε πολλές άλλες πλούσιες χώρες, και σε μερικές σχετικά φτωχές μάλλον θα πρέπει να πληρώνουν τα ψώνια τους με το ίδιο νόμισμα.<br /> <br /> Οι τιμές θα αναφέρονται όχι σε δολάρια, γιεν ή D-σήμα, αλλά ας πούμε, σε φοίνικες. Ο φοίνικας θα ευνοηθεί από εταιρείες και καταναλωτές, διότι θα είναι πιο βολικός από τα εθνικά νομίσματα του σήμερα, τα οποία μέχρι τότε θα φαίνονται μια περίεργη αιτία της μεγάληςαναστάτωσης στην οικονομική ζωή, στα τελειώματα του εικοστού αιώνα.<b> </b><br /> <b><br /> </b> <b>Στις αρχές του 1988 αυτή φαίνεται μία παράξενη πρόβλεψη.</b><br /> <br /> Προτάσεις για την τελική νομισματική ένωση είχαν πολλαπλασιαστεί πέντε και δέκα χρόνια πριν, αλλά δεν προβλέπεται καμία σχεδόν αποτυχία όπως του 1987. Οι κυβερνήσεις των μεγάλων οικονομιών προσπάθησαν να μετακινήσουν μια ίντσα ή δύο προς ένα πιο διαχειρίσιμο σύστημα των συναλλαγματικών ισοτιμιών – μια λογική προκαταρκτική, και μπορεί να φαίνεται, ριζική νομισματική μεταρρύθμιση.<br /> <br /> Η έλλειψη συνεργασίας τους σε βασικές οικονομικές πολιτικές τα έκαναν,φρικτά,θάλασσα, και προκάλεσαν την αύξηση των επιτοκίων που έφερε τοχρηματιστηριακό κραχ του Οκτωβρίου.Αυτά τα γεγονότα έχουν αθωώσει τους μεταρυθμιστές των συναλλαγματικών ισοτιμιών Η συντριβή της αγοράς τους δίδαξε ότι το πρόσχημα της πολιτικής συνεργασίας μπορεί να είναι χειρότερο από το τίποτα, και ότι μέχρι η πραγματική συνεργασία ναείναι εφικτή (δηλαδή, μέχρι οι κυβερνήσεις να παραδώσουν κάποια οικονομική κυριαρχία) περαιτέρω προσπάθειες για την πρόσδεση των νομισμάτων θα είναι απαραίτητη. Αλλά παρ ‘όλο τα προβλήματα των κυβερνήσεων στην επίτευξη και (ακόμα πιο δύσκολο) να κολλήσουν με τις διεθνείς συμφωνίες σχετικά με τη μακροοικονομική πολιτική, η πεποίθηση,ότι οι συναλλαγματικές ισοτιμίες δεν μπορεί να αφεθούνστους εαυτούς τους είναι αυξανόμενη.<br /> <br /> Να θυμάστε ότι η συμφωνία του «Λούβρου»και ο προκάτοχός του, η συμφωνία «Πλάζα» του Σεπτεμβρίου του 1985, ήταν τα μέτρα έκτακτης ανάγκης για την αντιμετώπιση μιας κρίσης της αστάθειας τουνομίσματος.<br /> <br /> Μεταξύ 1983 και 1985 το δολάριο αυξήθηκε κατά 34% έναντι των νομισμάτων των εμπορικών εταίρων της Αμερικής- από τότε έχει μειωθεί κατά 42%. Τέτοιες αλλαγές έχουν τρελλάνει τον τρόπο διεξαγωγής του διεθνούς συγκριτικούπλεονέκτηματος, πιο δραστικά μέσα σε τέσσερα χρόνια, από ότι βασικές οικονομικέςδυνάμεις που μπορεί να γίνονταν σε μια ολόκληρη γενιά. Στις προηγούμενες μέρες οι κεντρικές τράπεζες του κόσμου, φοβούμενοι μια άλλη κατάρρευση του δολαρίου, είχαν και πάλι από κοινού παρέμβαση στις αγορές συναλλάγματος (βλ. σελίδα 62). Αγαπημένοι υπουργοί των αγορών όπως της Βρετανίας κ. Nigel Lawson έχει μετατραπεί σε αιτία για την υπόθεση της σταθερότητας των συναλλαγματικών ισοτιμιών.<br /> <br /> Ιάπωνες αξιωματούχοι παίρνουν στα σοβαρά την ιδέα όπως του προγράμματος EMS για τις κύριες βιομηχανικές οικονομίες. Ανεξάρτητα από την ενοχλητική έλλειψη του «Λούβρου», παραμένει η πεποίθηση ότι πρέπει να γίνει κάτι σχετικά με τις συναλλαγματικές ισοτιμίες. Κάτι θα γίνει, σχεδόν βέβαιο, κατά τη διάρκεια του 1988.<br /> <br /> Και όχι πολύ καιρό μετά την συμφωνία νομισμάτων που υπογράφηκε, θα πάει με τον ίδιο τρόπο όπως ητελευταία. Θα καταρρεύσει. Οι κυβερνήσεις δεν είναι έτοιμες να υποτάξουν τους εγχώριους στόχους τους για το στόχο της διεθνούς σταθερότητας.<br /> <br /> Αρκετά πιο μεγάλες συναλλαγματικές διαταραχές, μερικές ακόμα χρηματιστηριακές συντριβές και πιθανώς μια πτώση ή δύο θα είναι αναγκαίες πριν οι πολιτικοί είναι πρόθυμοι να αντιμετωπίσουν ξεκάθαρα μέχρι και αυτήν την επιλογή. Αυτό δείχνει μια μπερδεμένη σειρά έκτακτης ανάγκης πουακολουθείται από ένα μπάλωμα ,ακολουθούμενο ξανά από έκτακτη ανάγκη, που εκτείνεται πολύ πιο πέρα από το 2018 – εκτός από δύο πράγματα.<br /> <br /> Με την πάροδο του χρόνου, η ζημία που προκαλείται από την νομισματική αστάθεια σταδιακά πρόκειται να γιγαντωθεί Και η ίδια η τάση που θα κάνει τη γιγάντωση, είναι να καταστεί η ουτοπία της νομισματικής ένωσης, εφικτή.<br /> <br /> <b>Η νέα παγκόσμια οικονομία </b><br /> <br /> Η μεγαλύτερη αλλαγή στην παγκόσμια οικονομία από τις αρχές της δεκαετίας του 1970 είναι ότι η ροή των χρημάτων έχει αντικαταστήσει το εμπόριο αγαθών, όπως η δύναμη που οδηγεί τις συναλλαγματικές ισοτιμίες. ως αποτέλεσμα της αμείλικτηςολοκλήρωσης των χρηματοπιστωτικών αγορών του κόσμου, οι διαφορές στις εθνικές οικονομικές πολιτικές μπορούν να διαταράξουν τα επιτόκια (ή τις προσδοκίες των μελλοντικών επιτοκίων) μόνο ελαφρώς, αλλά θα συνεχιστούν τεράστιες μεταφορές των χρηματοοικονομικών περιουσιακών στοιχείων από τη μία χώρα στην άλλη.<br /> <br /> Οι μεταβιβάσεις αυτές, θα πλημυρίσουν τη ροή των εσόδων του εμπορίου στην επίδρασή τους στην ζήτηση και την προσφορά, για διαφορετικά νομίσματα, και ως εκ τούτου, στην επίδρασή τους στις συναλλαγματικές ισοτιμίες. Καθώς η τεχνολογία των τηλεπικοινωνιών συνεχίζει να προοδεύει, οι συναλλαγές αυτές θα είναι φθηνότερες και ταχύτερες ακόμα.<br /> <br /> Με μη συντονισμένες οικονομικές πολιτικές, τα νομίσματα μπορούν να γίνουν μόνο πιο ασταθή. Παράλληλα με αυτή την τάση είναι μια άλλη – του ολοένα και διευρύνοντας τις ευκαιρίες για το διεθνές εμπόριο. Αυτό είναι το δώρο της αναπτυσσόμενης τεχνολογίας. Η μείωση των εξόδων μεταφοράς θα είναι πιο εύκολη για τις χώρες καιθα ανταγωνίζονται από χιλιάδες μίλια μακριά τις ξένες αγορές.<br /> <br /> Ο νόμος της μίας τιμής (ότι μια καλή θα πρέπει να κοστίζει το ίδιο παντού, όταν οι τιμές θα μετατρέπονται σε ένα ενιαίο νόμισμα) θα τον διεκδικούν από μόνες τους όλο και περισσότερο. Οι πολιτικοί που θα επιτρέπουν, οι εθνικές οικονομίες να ακολουθήσουν τις χρηματοπιστωτικές αγορές τους – θα γίνονται όλο και πιο ανοικτές προς τον έξω κόσμο.<br /> <br /> Αυτό θα ισχύσει και για την εργασία όσο και για τα εμπορεύματα, που εν μέρει εις βάθος της μετανάστευσης, αλλά και μέσω της ικανότητας της τεχνολογίας, ώστε να διαχωρίζει την ικανότητα του εργαζόμενου από το σημείο στο οποίο θα παραδίδει την εργασία του. Ινδοί χειριστές ηλεκτρονικών υπολογιστών, θα χειρίζονται τα paychecks των Νεοϋορκέζων Ολοι αυτοί οι εθνικά οικονομικοί δρόμοι σιγά-σιγά διαλύονται.<br /> <br /> Καθώς η τάση αυτή συνεχίζεται, η προσφυγή μιας νομισματικής ένωσης σε όλες τουλάχιστον τις κύριες βιομηχανικές χώρες θα φαίνεται ακαταμάχητη σε όλους, εκτός από τους traders στα συναλλάγματα και τις κυβερνήσεις.<br /> <br /> Στη ζώνη του Φοίνικα, η προσαρμογή της οικονομίας σε αλλαγές στις σχετικές τιμές θα συμβεί ομαλά και αυτόματα, αλλά όπως συμβαίνει σήμερα μεταξύ των διαφόρων περιφερειών στο πλαίσιο των μεγάλων οικονομιών (μια σύντομη περιγραφή στις σελίδες 74-75 εξηγεί τον τρόπο.)<br /> <br /> Η απουσία κάθε νομισματικού κινδύνου θα τονώσει το εμπόριο , τις επενδύσεις και τηναπασχόληση. Η ζώνη του Phoenix θα επιβάλει αυστηρούς περιορισμούς στις εθνικές κυβερνήσεις. Δεν θα υπάρχει,για παράδειγμα, αυτό που λέμε εθνική νομισματική πολιτική.<br /> <br /> Στο κόσμο του Φοίνικα η προσφορά θα καθοριστεί με μια νέα κεντρική τράπεζα, ίσως από το ΔΝΤ.<br /> <br /> Ο ρυθμός πληθωρισμού του κόσμου – και ως εκ τούτου, μέσα σε στενά περιθώρια, κάθε εθνικό ποσοστό του πληθωρισμού-θα είναι υπεύθυνος αυτού. Κάθε χώρα θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει τους φόρους και τις δημόσιες δαπάνες για την αντιστάθμιση στην προσωρινή μείωση της ζήτησης, αλλά θα πρέπει να δανειζότανχρήματα και όχι να εκτυπώσει για τη χρηματοδότηση του ελλείμματος του προϋπολογισμού της.<br /> <br /> Χωρίς να μπορούν να προσφύγουν στη φορολογική του πληθωρισμού, οι κυβερνήσεις και οι πιστωτές τους θα αναγκαστούν να κρίνουν το δανεισμό τους και τα σχέδια δανεισμού με μεγαλύτερη προσοχή από ό, τι σήμερα.<br /> <br /> Αυτό σημαίνει μια μεγάλη απώλεια της οικονομικής εθνικής κυριαρχίας, αλλά οι τάσεις που κάνουν τον Φοίνικα τόσο ελκυστικό είναι αυτή που διώχνει αυτή την εθνική κυριαρχία μακριά, σε κάθε περίπτωση. Ακόμη και σε έναν κόσμο περισσότερο ή λιγότερο κυμαινόμενων συναλλαγματικών ισοτιμιών, αυτόνομες κυβερνήσεις θα δούν την ανεξάρτητη πολιτικής τους να ελέγχεται από τον μη-φιλικό έξω κόσμο.<br /> <br /> Καθώς πλησιάζει ο επόμενος αιώνας, οι φυσικές δυνάμεις που ωθούν τον κόσμο προς την οικονομική ολοκλήρωση θα προσφέρουν στις κυβερνήσεις μια ευρεία επιλογή. Μπορούν να πάνε με τη ροή, ή μπορούν να χτίσουν οδοφράγματα. Προετοιμάζοντας το έδαφος για τον Φοίνικα θα σημάνει λιγότερες προσποιητές συμφωνίες σχετικά μετην πολιτική και περισσότερες πραγματικές Θα σημάνει ότι επιτρέπει και στη συνέχεια να προάγει ενεργά στον ιδιωτικό τομέα, τη δημιουργία ενός διεθνούς χρήματος παράλληλα με τα υφιστάμενα εθνικά χρήματα.<br /> <br /> Αυτό θα κάνει τους ανθρώπους να ψηφίζουν με το πορτοφόλι τους για την ενδεχόμενη μετάβαση σε πλήρη νομισματική ένωση.Ο Φοίνικας θα μπορούσε πιθανότατα να ξεκινήσει ως ένα κοκτέιλ από εθνικά νομίσματα, όπως είναι σήμερατα Ειδικά Τραβηκτικά Δικαιώματα (SDRs)<br /> <br /> Με τον καιρό, όμως,με την αξία του έναντι των εθνικών νομισμάτων θα έπαυε να έχει σημασία, επειδή οι άνθρωποι θα το επιλέξουν για τη διευκόλυνσή τους και τη σταθερότητα της αγοραστικής του δύναμης.<br /> <br /> Η εναλλακτική λύση – η διατήρηση της χάραξης πολιτικής αυτονομίας, συνεπάγεται μια νέα εξάπλωση των αληθινά δρακόντειων ελέγχων για το εμπόριο και τις ροές κεφαλαίων. Το μάθημα αυτό προσφέρει στις κυβερνήσεις έναν υπέροχο χρόνο. Θα μπορούσαν να διαχειριστούν διακυμάνσεις των συναλλαγματικών ισοτιμιών, την ανάπτυξη νομισματικής και δημοσιονομικής πολιτική, χωρίς αναστολή, και την αντιμετώπιση τους με αποτέλεσμα εκρήξεις του πληθωρισμού, με τις τιμές και τα εισοδήματα των πολιτικών αυτών .<br /> <br /> Πρόκειται για μια αυξητική-ακρωτηριαστικήπροοπτική.<br /> <br /> <b>«Μολύβι για το Φοίνικα», περίπου στο 2018, και το καλωσορίζω όταν θα έρθει. </b><br /> <b><br /> </b> (Τέλος Μετάφρασης)<br /> <br /> <b>Το σχέδιο λοιπόν που επιχειρείτε σήμερα στην παγκόσμια οικονομία είχε περιγράψει από το 1988 σε πρωτοσέλιδο άρθρο του ο “Economist” σαν «σχέδιο Φοίνιξ». </b><br /> <br /> «Φοίνιξ» ήταν η κωδική ονομασία του νέου παγκόσμιου νομίσματος, επειδή ακριβώς η γέννησή του από τις στάχτες του παλαιού νομισματικού συστήματος θα θύμιζε την αναγέννηση του αρχαίου Φοίνικα από τις στάχτες του.<br /> <br /> Το νέο νόμισμα θα γεννιόταν το 2018, σύμφωνα με την «προφητεία» του Economist, από τον «γάμο» του δολαρίου, των ευρωπαϊκών νομισμάτων και του γιεν και, ίσως, ορισμένων φτωχότερων χωρών.                           <br /> <b>Η Νομισματική Συναίνεση...του Φοίνικα.</b><br /> <br /> «Η παγκόσμια προσφορά του φοίνικα (σ.σ.: χρήματος) θα ρυθμιζόταν από μια νέα κεντρική τράπεζα, που θα αποτελούσε πιθανότατα τη μετεξέλιξη του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου».<br /> <br /> Αυτό που ξεχνούσε το περιοδικό να αναφέρει ήταν η πολιτική παράμετρος αυτού του μεγάλου νομισματικού παιχνιδιού: για να υπάρξει μία παγκόσμια κεντρική τράπεζα, που θα αποτελέσει τη μετεξέλιξη του ΔΝΤ, <a href="http://www.logiosermis.net/2011/06/blog-post_2450.html">χρειάζεται και κάποια μορφή παγκόσμιας διακυβέρνησης</a>, που δεν θα έχει σοβαρούς δημοκρατικούς περιορισμούς (η έννοια των παγκόσμιων εκλογών δεν έχει εφευρεθεί ακόμα) και θα αντλεί την ισχύ της από τις χώρες που κυριαρχούν και στη μετοχική σύνθεση του ΔΝΤ, δηλαδή τις προηγμένες βιομηχανικές χώρες της Δύσης, με επικεφαλής τις ΗΠΑ.<br /> <div> <br /></div> <div> Από πολιτική άποψη, το «σχέδιο Φοίνιξ» φαίνεται άκρως προβληματικό, τουλάχιστον σε οποιονδήποτε έχει στοιχειώδη δημοκρατική ευαισθησία, γι’ αυτό και το σχετικό άρθρο του “Economist” περιέγραφε εξαντλητικά τις οικονομικές ευκολίες και αρετές ενός παγκόσμιου νομίσματος, χωρίς να μπαίνει στα πολιτικά ζητήματα που σχετίζονται με το νέο νόμισμα.<br /> <br /> Αρκετά χρόνια και πολλές οικονομικές κρίσεις αργότερα, και ενώ το έτος 2018 δεν φαίνεται πια τόσο μακρινό, αυτή η «προφητεία» του Economist γίνεται εξαιρετικά επίκαιρη. </div> <div> <br /></div> <div> Τρεις μήνες πριν φυλακισθεί και αποπεμφθεί από το ΔΝΤ, ο Ντομινίκ Στρος Καν περιέγραφε πώς οραματιζόταν την έξοδο από την παγκόσμια οικονομική κρίση με τη δημιουργία ενός παγκόσμιου νομίσματος, που θα είχε τη βάση του στα Ειδικά Τραβηκτικά Δικαιώματα (SpecialDrawing Rights), δηλαδή στο «εικονικό νόμισμα» που χρησιμοποιεί το ΔΝΤ στις συναλλαγές του με τις κυβερνήσεις (σχετικό άρθρο για αυτές τις δηλώσεις μπορείτε να βρείτε <a href="http://www.telegraph.co.uk/finance/currency/8316834/International-Monetary-Fund-director-Dominique-Strauss-Kahn-calls-for-new-world-currency.html">εδώ...</a>)<br /> <br /> Ο Στρος Καν φαίνεται ότι έκανε ένα λάθος, από υπερβάλλουσα φιλοδοξία να πάρει τον τίτλο του «πατέρα του νέου νομίσματος»: όχι μόνο κινήθηκε πρόωρα για να ανακοινώσει στον κόσμο το φιλόδοξο σχέδιο, αλλά έσπευσε να δηλώσει ότι στη νομισματική βάση του νέου συστήματος θα πρέπει να περιληφθούν και τα νομίσματα μεγάλων οικονομικών δυνάμεων του (πρώην) Τρίτου Κόσμου, όπως της Κίνας, η οποία άλλωστε έχει στα «σεντούκια» της αμερικανικά ομόλογα αξίας 2,85 τρισ. δολ. και δεν μπορεί να αγνοηθεί ως βασικός παγκόσμιος νομισματικός «παίκτης». </div> <div> <br /></div> <div> Ο Στρος Καν λέγεται ότι ήταν αποφασισμένος να πιέσει στη Σύνοδο του G8 στην Ντοβίλ, που έγινε την περασμένη εβδομάδα χωρίς την παρουσία του, για την επίσπευση της εφαρμογής του «σχεδίου Φοίνιξ», με συμμετοχή της Κίνας. Αυτό δεν άρεσε καθόλου στην αμερικανική κυβέρνηση (πάσα σχέση αυτής της δυσαρέσκειας με τη δικαστική του περιπέτεια είναι ασφαλώς συμπτωματική).<br /> <br /> Γιατί όλα αυτά έχουν σχέση με την Ελλάδα; Πολύ απλά, πριν «μηδενίσει το κοντέρ» στο παγκόσμιο νομισματικό παιχνίδι, θα πρέπει να γίνει ένα μεγάλο «ξεκαθάρισμα», υπό τη μορφή μιας παγκόσμιας κρίσης χρέους, που θα προετοιμάσει το έδαφος για να γίνει πολιτικά δεκτό με ανακούφιση το «σχέδιο Φοίνιξ». Σε αυτό το «ξεκαθάρισμα», σε αυτό τον παγκόσμιο νομισματικό πόλεμο, ο πλανήτης θα χωρισθεί σε νικητές και ηττημένους:<br /> <br /> Νικητές θα είναι όσοι έχουν τα λιγότερα χρέη και την καλύτερη δυνατότητα εξυπηρέτησής τους, Brunei, Liechtestein, Macau, Palau....λ.χ, με <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/List_of_countries_by_external_debt">μηδενικό χρέος</a>(;) αλλά και τα περισσότερα περιουσιακά στοιχεία.(προς αξιοποίηση προσεχώς τα εγχώρια).<br /> <br /> Οι ηττημένες χώρες αυτού του πολέμου θα είναι αυτές που θα βρεθούν υπερχρεωμένες(βλ., εγχωρίως, ύφεση και παραμονή του -υψηλής δυναμικής- χρέους σε <a href="http://www.zoomnews.gr/%CF%80%CF%81%CE%BF%CE%B2%CF%8C%CF%80%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%BF%CF%82-%CF%84%CE%BF-%CF%87%CF%81%CE%AD%CE%BF%CF%82-%CE%BC%CF%80%CE%BF%CF%81%CE%B5%CE%AF-%CE%BD%CE%B1-%CE%BC%CE%B5%CE%B3%CE%B1%CE%BB%CF%8E/">ανιούσα οδό</a>, Luxembourg, Ireland με εξωτερικό χρέος <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/List_of_countries_by_external_debt">3443%</a> και 1008% GDP αντίστοιχα, θα είναι ηττημένες χώρες και χωρίς περιουσία</div> <div> Οι σκεπτόμενοι άνθρωποι αυτού του blog ας κρατήσουν στο αρχείο τους αυτό το άρθρο.</div> <div> <br /> To μέλλον που μας ετοιμάζουν δεν μου αρέσει.<br /> <br /> Ούτε κάν, αυτό το παρόν…</div> <br /> <a href="http://www.logiosermis.net/" target="_blank">πηγή</a>

The Economist 1988: Ετοιμαστείτε για τον Φοίνικα και το παγκόσμιο νόμισμα του 2018!

Τον Ιανουάριο του 1988 είχαμε αυτό το πρωτοσέλιδο στο πολύ γνωστό Αμερικάνικο,Οικονομικό περιοδικό “The Economist”. Στο εξώφυλλο, το χρυ...

Διαβάστε την συνέχεια

Μιχάλης Ιγνατίου: Άρθρο-κόλαφος για Ίμια και Κώστα Σημίτη

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2012/03/Ignatiou_Michalis.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" class="alignleft size-medium wp-image-39433" height="140" src="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2012/03/Ignatiou_Michalis-300x191.jpg" title="Ignatiou_Michalis" width="280" /></a></div> <br /> <br /> <strong>Η υπόθεση των Ιμίων και οι χειρισμοί που έπρεπε να γίνουν και ΔΕΝ έγιναν τον Ιανουάριο του 1996, επανήλθαν στην επικαιρότητα μετά τη σχετική αναφορά του πρώην πρωθυπουργού Κώστα Σημίτη στην παρουσίαση του βιβλίου του Γιώργου Βασιλείου.</strong><br /> <strong><span style="color: maroon;">Του Μιχάλη Ιγνατιου <span style="color: black;">(</span>ΠΗΓΗ: </span>«<a href="http://mignatiou.com/">http://mignatiou.com</a>»)</strong><br /> Είπε ο κ. Σημίτης: «Στην υπόθεση των Ιμίων το 1996, η επάνοδος στη ρύθμιση που ίσχυε από τότε που τα Δωδεκάνησα έγιναν ελληνικά αποτέλεσε για τους ίδιους κύκλους προδοσία. Η Ελλάδα κατ’ αυτούς θα έπρεπε να κηρύξει πόλεμο στην Τουρκία. Σήμερα η προσοχή τους στρέφεται στην άμεση κήρυξη της ΑΟΖ. Έτσι θα εξασφαλίσουμε μεταξύ άλλων, ισχυρίζονται, και τα πετρέλαια που θα μας βοηθήσουν να ξεπεράσουμε την κρίση».<br /> <strong>Εκτός του ότι επιχείρησε να συνδέσει δύο εντελώς διαφορετικά θέματα, η δήλωση του πρώην πρωθυπουργού είναι πέρα για πέρα άστοχη, διότι πάνω απ’ όλα δεν καταγράφει με ακρίβεια το καθεστώς των συγκεκριμένων βραχονησίδων. Αντίθετα θολώνει τα νερά…</strong> Μέχρι την 31η Ιανουαρίου του 1996, αποτελούσαν ελληνικό έδαφος. Μετά την κρίση, που δημιούργησε η απερισκεψία Ελλήνων και Τούρκων δημοσιογράφων, είναι «αμφισβητούμενη περιοχή».<br /> Δυστυχώς, <strong>αυτό ήταν το αποτέλεσμα της διαπραγμάτευσης με τον μακαρίτη Ρίτσαρντ Χόλμπρουκ,</strong> ο οποίος δεν χρειάστηκε να χρησιμοποιήσει καν τις «μαγικές» διπλωματικές του ικανότητες για να αποτρέψει τον ελληνοτουρκικό πόλεμο. Πέτυχε από την πρώτη στιγμή την απομάκρυνση της ελληνικής σημαίας και απ’ εκεί και πέρα, <strong>όταν «την πήρε ο άνεμος» όπως καταγράφεται να λέει ο τότε υπουργός Εξωτερικών στον Αμερικανό ομόλογό του Κρίστοφερ,</strong> όλα τελείωσαν. Μόνο που τα Ίμια, από εκείνο το μοιραίο βράδυ, έχουν χαρακτηριστεί «γκρίζα ζώνη».<br /> <a href="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2013/10/Imia.jpg"><img alt="" class="aligncenter size-full wp-image-87174" height="186" src="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2013/10/Imia.jpg" title="Imia" width="280" /></a><br /> Για του λόγου το αληθές <strong>αντιγράφω από τηλεγράφημα που απέστειλε ο τότε υπουργός Εξωτερικών (Κρίστοφερ) με την υπογραφή του Στρόουμπ Τάλμποτ στον Αμερικανό πρέσβη Νάιλς, </strong>στις 8 Φεβρουαρίου 1996, (ώρα 2.25 π.μ.). Αναφέρει με ακρίβεια τη συμφωνία μεταξύ της Ελλάδας και της Τουρκίας για τα Ίμια, η οποία είναι δεσμευτική για τις δύο χώρες:<br /> <div style="text-align: center;"> <div style="text-align: left;"> <span style="color: maroon;"><strong>«Οι Τούρκοι παραπονέθηκαν ότι η Ελλάδα τοποθέτησε στρατιωτικές δυνάμεις στη νήσο Καλόλιμνο (ένα ελληνικό νησί κοντά στα Ίμια / Καρντάκ), παραβιάζοντας τη συμφωνία που επέτρεψε στις δύο πλευρές να υποχωρήσουν από το χείλος της σύγκρουσης. Η συγκεκριμένη ενέργεια δεν παραβιάζει τη συμφωνία για την ταυτόχρονη απομάκρυνση στρατιωτικών δυνάμεων και σημαιών από τα Ίμια, την αποχώρηση των πολεμικών σκαφών και τη μη επιστροφή τους».</strong></span></div> </div> <strong>Αυτή είναι η συμφωνία που «γκρίζαρε» τα Ίμια. Αποτελείται από ΤΕΣΣΕΡΙΣ όρους, όχι από δύο όπως ισχυρίστηκαν τότε. </strong>Δεν επιτρέπεται η παρουσία στρατιωτικών δυνάμεων και σημαιών επί των βραχονησίδων, απαγορεύεται η παρουσία πολεμικών πλοίων, και όλα τα παραπάνω -στρατός, σημαίες και πλοία- δεν επιστρέφουν ξανά στα Ιμια ή γύρω από αυτά…<br /> <!-- /metas --> <br /> <br /> Οτιδήποτε άλλο λέγεται είναι παραποίηση της αλήθειας…<br /> <a href="http://www.defence-point.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Μιχάλης Ιγνατίου: Άρθρο-κόλαφος για Ίμια και Κώστα Σημίτη

Η υπόθεση των Ιμίων και οι χειρισμοί που έπρεπε να γίνουν και ΔΕΝ έγιναν τον Ιανουάριο του 1996, επανήλθαν στην επικαιρότητα μετά τη σχε...

Διαβάστε την συνέχεια

Β.Μαρκεζίνης: Υποταγμένοι σε συμφέροντα οι πολιτικοί μας

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjE9XRWMZ19WGsMBRQLuMkd8DQPlRuPKOgYNRpQhqM3biExVukHBgWq_IafrR9fD-BXWL4kUKvxhthnsX399kJUKZluCu5mZbgnnyEDWaxzL663YlcRVEmf6vJLwlF5H3EW5sgDOqfb4yoC/s1600/markezinis_.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjE9XRWMZ19WGsMBRQLuMkd8DQPlRuPKOgYNRpQhqM3biExVukHBgWq_IafrR9fD-BXWL4kUKvxhthnsX399kJUKZluCu5mZbgnnyEDWaxzL663YlcRVEmf6vJLwlF5H3EW5sgDOqfb4yoC/s1600/markezinis_.jpg" /></a></div> <br /> <b><span style="color: #990000;">"Μόνο ένα άνοιγμα πρoς τη Ρωσία μπορεί να σώσει την Ελλάδα"</span></b><br /> <strong>Το «άνοιγμα» προς τη Ρωσία είναι η μόνη διέξοδος από την κρίση για την Ελλάδα. Αυτό υποστηρίζει ο Βασίλειος Μαρκεζίνης, ο Έλληνας με τη διεθνή ακαδημαϊκή, καθηγητική και επιστημονική καριέρα. Υποστηρίζει πώς ο μόνος ηγέτης αυτή τη στιγμή στον κόσμο είναι ο Ρώσος Πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν και επικρίνει σφόδρα τους Έλληνες πολιτικούς, οι οποίοι ευθύνονται για την κρίση σήμερα στη χώρα μας. «Υπάρχει έλλειμμα ηγετών. Αυτοί που έχουμε είναι υποταγμένοι σε ξένα συμφέροντα», επισημαίνει και προσθέτει πώς "πώς είναι μοναδικό φαινόμενο στη σύγχρονη ιστορία μία κυβέρνηση να χτυπά τη δική της τάξη".</strong><br /> Ο κ. Μαρκεζίνης με συνέντευξη του στον «Ελεύθερο Τύπο» υποστηρίζει πώς ο μόνος δρόμος για να σωθεί η Ελλάδα είναι η στροφή προς τη Ρωσία. «<strong><em>Η πολιτική μας πρέπει να κρατάει ισορροπίες, που δεν θα εγκαταλείψει τις σχέσεις μας με την Αμερική, αλλά θα δημιουργήσει παράλληλα σχέσεις με άλλες χώρες μεταξύ των οποίων η Ρωσία</em></strong>».<br /> <strong>Ισχυρίζεται πώς το ίδιο πρέπει να ισχύσει και με το Ισραήλ. «Πρέπει επίσης να κρατήσουμε και την ισορροπία με τον Αραβικό κόσμο».</strong><br /> Τεκμηριώνει την άποψη του για την ενίσχυση των δεσμών με τη Ρωσία, λέγοντας πως το μέλλον είναι στην Ανατολή, στην Κίνα και σε χώρες που θα αναπτυχθούν ακόμη περισσότερο και θα παίξουν μεγάλο ρόλο.<br /> <strong>«<em>Η Γερμανία έχει σχέσεις με την Ρωσία αυτή τη στιγμή. Η Γαλλία έχει σχέσεις με τη Ρωσία οικονομικές, οι οποίες μεγαλώνουν και θα συνεχίσουν να μεγαλώνουν. Χώρες του Ανατολικού μπλοκ όπως η Ουγγαρία η Λιθουανία, η Πολωνία προσπαθούν να βρουν τρόπο modus vivendi με την Ρωσία, την οποία απεχθάνονταν και σωστά λόγω του παλαιού μπλοκ. Και εμείς θα συνεχίσουμε να ζούμε με το παρελθόν</em>;», αναρωτιέται ο κ. Μαρκεζίνης.</strong><br /> «<strong>Ο κόσμος άλλαξε</strong>. <em>Όταν το 1991 έπεσε η Σοβιετική αυτοκρατορία, επήλθε μία εξασθένιση της Ρωσίας που η Αμερική δεν την εκμεταλλεύτηκε για να χτίσει σχέσεις με τη Ρωσία. Την εκμεταλλεύτηκε για να ταπεινώσει τη Ρωσία και να γίνει πλανητάρχης. Το κατάφερε αλλά με το τέλος της προεδρίας Μπους, απέδειξε ότι ανέτειλε και έδυσε χωρίς μεσημβρία</em>».<br /> <strong>Ο κ. Μαρκεζίνης αναφέρει πώς η εποχή που η Αμερική ήταν πλανητάρχης τελείωσε. Και αυτό φάνηκε στην κρίση της Συρίας, αλλά και πρόσφατα στην οικονομική κρίση που αντιμετώπισαν οι ΗΠΑ.</strong><br /> <em><strong>«Στο θέμα της Συρίας, την τελευταία στιγμή στο χάος που βρέθηκε η Αμερική για το τι θα κάνει στο θέμα, τη λύση την έδωσε ο Πούτιν. Και όλοι παραδέχθηκαν πως κερδισμένος είναι ο Πούτιν», δήλωσε και πρόσθεσε: «Από τους ηγέτες που βλέπω στον ορίζοντα αυτή τη στιγμή, ένας είναι παραδείγματος χάριν ο κ. Πούτιν».</strong></em><br /> Αναφερόμενος στους Έλληνες πολιτικούς, ενώ επέκρινε τον Κώστα Καραμανλή για την πολιτική του, «<em>που άφηνε τους υπουργούς να τσακώνονται και πέρασε ο τελευταίος χρόνος γνωρίζοντας πώς η οικονομία πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο</em>», παραδέχθηκε πώς ήταν ο μόνος που προσπάθησε να κάνει το «άνοιγμα» προς τη Ρωσία.<br /> <strong><em>«Ο κ. Καραμανλής προσπάθησε να κάνει άνοιγμα προς τη Ρωσία, προ τιμή του, και τον απειλήσανε και έκανε πίσω. Ποιος φταίει, ο ξένος ο οποίος επιμένει μαχητικά να εφαρμόσει το συμφέρον του ή ο Έλληνας που μόλις του υψώσεις τη φωνή υποτάσσεται και γονυπετεί; Ο ραγιαδισμός. Ο κ. Καραμανλής για μια στιγμή στο Βουκουρέστι ήταν ίσως η πιο σημαντική του στιγμή στην εξωτερική  πολιτική. Μετά έκανε πίσω», είπε.</em></strong><br /> <strong>Αλλά γενικά για τους Έλληνες πολιτικούς που έχουμε σήμερα, σε σύγκριση με το παρελθόν που οι Έλληνες έδωσαν αγώνες για τον τόπο τους σημείωσε πώς «<em>τότε δεν είχαμε ηγέτες που ήταν υποταγμένοι σε ξένα συμφέροντα ή  θεωρούσαν ότι για να αναδειχτούν  και να γίνουν πρωθυπουργοί ή υπουργοί πρέπει να κολακεύουν τον α ή β πρέσβη στην Ελλάδα</em>».</strong><br /> <strong><em>«Έχουμε μια κυβέρνηση που ουσιαστικά χτυπάει τη δική της τάξη, την αστική τάξη κατά τρόπο απίθανο. Αυτό είναι μοναδικό φαινόμενο στη σύγχρονη ιστορία».</em></strong><br /> Καταλήγει επισημαίνοντας πώς ότι έχει στην ελληνική ιστορία έγινε γιατί είχαμε ηγέτες που ήταν παίκτες. «<em>Επανέρχομαι, πιο άνισος και δύσκολος αγώνας από το αλβανικό έπος που πολεμήσαμε την Ιταλία και τη νικήσαμε δεν μπορεί κανείς να το φανταστεί και όμως έγινε και νικήσαμε. Και όταν ακόμη ήρθανε οι Γερμανοί πολεμήσαμε πιο πολύ στο Ρούπελ παρ’ ότι πολεμήσανε οι Γάλλοι στην αρχή του πολέμου. Δεν είναι εύκολο και το έργο δεν είναι καθόλου εφικτό εάν είμαστε χωρισμένοι και τσακωμένοι και ό ένας προσπαθεί να βγάλει το μάτι του άλλου</em>».<br /> <strong>Οι Έλληνες κατά τον κ. Μαρεκζίνη έχουν χάσει εντελώς το ηθικό τους, την ψυχολογία τους και γενικά βρίσκονται σε κρίση αξιών. Γι’ αυτό φρόντισαν άλλοι, τα προηγούμενα χρόνια. Αυτός είναι και ο λόγος που ο λαός δεν είναι μονιασμένος, δεν αντιδρά στις καρπαζιές που δέχεται καθημερινά.</strong><br /> <strong>Το ’40 μπορεί να πεινούσε ο Ελληνικός λαός αλλά έγραψε ιστορία. Σημέρα;</strong> <strong>Σήμερα ανέχεται τους Έλληνες πολιτικούς, σε ρόλο υποτακτικών των ξένων δανειστών, να τον εξοντώνουν με απάνθρωπα μέτρα. Και να το παίζουν και...πατριώτες.</strong><br /> <a href="http://www.defencenet.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Β.Μαρκεζίνης: Υποταγμένοι σε συμφέροντα οι πολιτικοί μας

"Μόνο ένα άνοιγμα πρoς τη Ρωσία μπορεί να σώσει την Ελλάδα" Το «άνοιγμα» προς τη Ρωσία είναι η μόνη διέξοδος από την κρίση για...

Διαβάστε την συνέχεια

Αμετάβλητες οι ‘κόκκινες γραμμές’ Ελλάδας και Βουλγαρίας

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://pygmi.wpengine.netdna-cdn.com/wp-content/uploads/2013/10/venbul.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="venbul" class="alignleft wp-image-46843" height="154" src="http://pygmi.wpengine.netdna-cdn.com/wp-content/uploads/2013/10/venbul-350x305.jpg" width="280" /></a></div> <br /> <br /> Βαλκανικό Περισκόπιο: Οι ελληνικές και οι βουλγαρικές θέσεις -ως προς τα Σκόπια, παραμένουν αμετάβλητες. Η Ελλάδα επιμένει στην επίλυση του ονόματος  και η Βουλγαρία στη συμφωνία για σχέσεις καλής γειτονίας, σημειώνει σκοπιανό δημοσίευμα και συνεχίζει:<br /> Αυτό είναι το συμπέρασμα της συνάντησης των δύο επικεφαλής της διπλωματίας των δύο χωρών, Βιγκένιν και Βενιζέλου, σήμερα, στην Αθήνα.<br /> Ο Έλληνας υπουργός, Ευάγγελος Βενιζέλος,  ανέφερε ότι η χώρα του  υποστηρίζει την διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης με τις χώρες των Δυτικών Βαλκανίων, αλλά, σύμφωνα με τον ίδιο, ο δρόμος προς την Ένωση για κάθε χώρα αξιολογείται ξεχωριστά.<br /> «Η έκθεση επισημαίνει τη θέση της Επιτροπής, αλλά αυτό εξαρτάται από τη Σύνοδο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία λαμβάνει πολιτικές αποφάσεις. Η θέση μας για τα Σκόπια, είναι σαφής και γνωστή», δήλωσε ο Βενιζέλος, ο οποίος θεωρεί  ότι κάθε υποψήφια χώρα, θα πρέπει να συμμορφώνεται με τα κριτήρια της Κοπεγχάγης, μεταξύ των οποίων είναι και οι σχέσεις καλής γειτονίας.<br /> Στο ίδιο πλαίσιο κινήθηκε και ο επικεφαλής της βουλγαρικής διπλωματίας, Κριστιάν Βιγκένιν,  ο οποίος επανέλαβε ότι αναμένεται επιτάχυνση των διαπραγματεύσεων μεταξύ Σκοπίων και Σόφιας με στόχο την υπογραφή συμφωνίας για συνεργασία και σχέσεις καλής γειτονίας, γράφει η σκοπιανή ‘ Άλφα’.<br /> <a href="http://www.pygmi.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Αμετάβλητες οι ‘κόκκινες γραμμές’ Ελλάδας και Βουλγαρίας

Βαλκανικό Περισκόπιο: Οι ελληνικές και οι βουλγαρικές θέσεις -ως προς τα Σκόπια, παραμένουν αμετάβλητες. Η Ελλάδα επιμένει στην επίλυση ...

Διαβάστε την συνέχεια

Επιταχύνονται οι εξελίξεις στην Αν. Μεσόγειο

<div style="text-align: center;"> <a href="http://pygmi.wpengine.netdna-cdn.com/wp-content/uploads/2013/10/aoz2.png"><img alt="aoz2" class="aligncenter wp-image-46675" height="154" src="http://pygmi.wpengine.netdna-cdn.com/wp-content/uploads/2013/10/aoz2.png" width="280" /></a></div> <br /> <i><span style="color: #990000;"><b>ΑΟΖ και υδρογονάνθρακες πάντα στο επίκεντρο…</b></span></i><br /> <b>Δώδεκα έργα ελληνικού ενδιαφέροντος εντάχθηκαν στα Έργα Κοινού Ενδιαφέροντος (PCI) της ΕΕ, σύμφωνα με τον κατάλογο που ανακοίνωσε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.</b><br /> Περιλαμβάνονται οι διασυνδέσεις ηλεκτρισμού και φυσικού αερίου με την περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου (Κύπρος-Ισραήλ), κάτι που ενισχύει τον γεωστρατηγικό άξονα Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ, καθώς σχετίζονται με την αξιοποίηση των υδρογονανθράκων και άρα διευκολύνουν την ελληνική ανακήρυξη ΑΟΖ, με το σκεπτικό ότι <span style="text-decoration: underline;">βάσει των τωρινών δεδομένων</span> θα διοχετεύεται στην ΕΕ μέσω Ελλάδας.<br /> Συγκεκριμένα:<br /> <ul> <li><i>Ηλεκτρική Ενέργεια: Διασύνδεση Ισραήλ – Κύπρου – Ελλάδας μεταξύ Hadera (Ισραήλ) και περιοχής Αττικής, γνωστή ως Euro Asia Interconnector.</i></li> <li><i>Southern Gas Corridor (SGC, Νότιος Διάδρομος): </i><i>Αγωγός από υπεράκτια περιοχή Κύπρου προς ελληνική ενδοχώρα μέσω Κρήτης. Ο αγωγός αυτός αποτελεί συμφωνημένη με την κυπριακή πλευρά και την Επιτροπή ενοποίηση δύο αρχικών παράλληλων οδεύσεων (East-Med ΔΕΠΑ /Trans- Med Κύπρος).</i></li> </ul> Το Ισραήλ χρειάζεται την χώρα μας, ειδικά τώρα που o φανατικός ισλαμισμός το περικυκλώνει, καθόσον ο Ελληνισμός μπορεί να δώσει στην παρούσα φάση στο εβραϊκό κράτος στρατηγικό βάθος, τουτέστιν πρόσβαση στην ευρωπαϊκή αγορά ενέργειας.<br /> Ταυτόχρονα η Ελλάδα δύναται, εφόσον το επιθυμεί, να συνεννοηθεί διακριτικά με την Ρωσία, η οποία δείχνει να «ανησυχεί» για την πιθανή αλλαγή των ενεργειακών συσχετισμών στην Ευρώπη, με βάση τις εξελίξεις στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο, όπου Ελλάδα και Κύπρος βρίσκονται πλέον στο επίκεντρο της προσοχής. Γι” αυτό επιχειρείται αναθέρμανση των ελληνό-ρωσικών σχέσεων (επίσκεψη Ματβιένκο και έπεται του Ρώσου ΥΠΕΞ, Σεργκέι Λαβρόφ), ειδικά τώρα που οι Αμερικανοί δείχνουν απασχολημένοι με τα εσωτερικά τους.<br /> Το επόμενο διάστημα θα υπάρξουν σίγουρα εξελίξεις στα ενεργειακά ζητήματα. Ελλάδα και Κύπρος οφείλουν να δουλέψουν μαζί για ό,τι καλύτερο! Εκτός κι αν οι εξελίξεις στην Αμερική μας οδηγήσουν σε άλλου είδους καταστάσεις. Άλλωστε, όπως έχουμε γράψει, ενδεχόμενα θα επιχειρηθεί (αν δεν επιχειρείται ήδη) «υποχθόνια» αντίδραση στην προοπτική συγκυριακής γεωπολιτικής αναβάθμισης του Ελληνισμού από συμφέροντα που θίγονται έμμεσα ή άμεσα.<br /> <a href="http://www.pygmi.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Επιταχύνονται οι εξελίξεις στην Αν. Μεσόγειο

ΑΟΖ και υδρογονάνθρακες πάντα στο επίκεντρο… Δώδεκα έργα ελληνικού ενδιαφέροντος εντάχθηκαν στα Έργα Κοινού Ενδιαφέροντος (PCI) της ΕΕ, ...

Διαβάστε την συνέχεια

ΕΕ-Τουρκία: Εξέτασαν ακόμα και διακοπή κάθε σχέσης!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2013/10/Turkey_EU.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" class="aligncenter size-full wp-image-87084" height="154" src="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2013/10/Turkey_EU.jpg" title="Turkey_EU" width="280" /></a></div> <br /> <strong>Στις 16 Οκτωβρίου είδε το φως της δημοσιότητας η ετήσια έκθεση «προόδου» της ΕΕ σχετικά με την γείτονα. Η εν λόγω έκθεση χαρακτηρίστηκε ως προσπάθεια να θιγούν τα κακώς κείμενα της κυβέρνησης Ερντογάν, με το «γάντι», ώστε να μην διαρραγούν, οι ήδη τεταμένες σχέσεις ΕΕ και Τουρκίας.</strong><br /> <span style="color: maroon;"><strong>Του Παντελή Καρύκα</strong></span><br /> Παρόλα αυτά, αρκετά ενδιαφέροντα στοιχεία ήρθαν τελικά στο φως, όπως η αποκάλυψη του Τσέχου επιτρόπου Στέφαν Φούλε, ο οποίος δεν δίστασε να δηλώσει δημόσια, ότι μετά την «εξέγερση» του πάρκου Γκεζί – η οποία σταδιακά εξαπλώθηκε σε όλη την Τουρκία και στράφηκε κατά του καθεστώτος Ερντογάν – αλλά και την έντονη τουρκική εμπλοκή στη συριακή κρίση, <strong>στην ΕΕ τέθηκε στο τραπέζι ακόμα και το ζήτημα της «απεμπλοκής», όπως χαρακτηριστικά είπε, της ΕΕ από την Τουρκία</strong>.<br /> Ουσιαστικά δηλαδή <strong>τέθηκε ακόμα και ζήτημα διακοπής του ενταξιακού διαλόγου</strong> ΕΕ- Τουρκίας! Παρόλα αυτά, επικράτησαν τελικά οι πλέον… διαλλακτικοί (και αιθεροβάμονες ίσως;) και στο τελικό κείμενο της έκθεσης αναφέρεται ότι η ΕΕ οφείλει να συνεχίσει τον διάλογο με την Τουρκία, ώστε και οι Τούρκοι πολίτες (ή μήπως στόχος ήταν η ισλαμιστική ηγεσία;) να δουν πραγματοποιούμενες τις προσδοκίες τους για νέες μεταρρυθμίσεις που θα εμπεδώσουν την ελευθερία του λόγου, την ελευθερία του συνέρχεσθαι και φυσικά την ελευθερία του Τύπου, που τόσο βάναυσα πλήττεται στην Τουρκία.<br /> <br /> <div style="text-align: center;"> <div style="text-align: left;"> <span style="color: maroon;"><strong>Ωστόσο, ακόμα και αυτή η διατύπωση, ασκεί ουσιαστικά, κριτική στον πρωθυπουργό Ερντογάν, οι επιλογές του οποίου σε εσωτερικά και εξωτερικά θέματα, τουλάχιστο προκαλούν. Ευρωπαϊκοί κύκλοι σημειώνουν, ότι ο Ερντογάν καθιστά ολοένα και σαφέστερο το μήνυμα ότι η ευρωπαϊκή προοπτική της Τουρκίας δεν αποτελεί προτεραιότητα – ίσως ούτε καν πιθανότητα – για τον νέο-Οθωμανό «σουλτάνο» της Άγκυρας, όπως φαίνεται από τις επιλογές του, να καταπνίξει τις εσωτερικές διαδηλώσεις και να επιχειρήσει να προκαλέσει επέκταση και κυρίως διάχυση της συριακής κρίσης. </strong></span></div> <div style="text-align: left;"> <span style="color: maroon;"><strong><br /></strong></span></div> </div> «Η Τουρκία δεν συνεισέφερε, αντίθετα υπήρξε μέρος του προβλήματος στη Συρία και η συμπεριφορά της υπήρξε προκλητική», ανέφεραν ευρωπαϊκές πηγές. «Η Τουρκία οφείλει να λάβει αποφάσεις για τις στρατηγικές της επιλογές», κατέληξαν.<br /> <strong>Ακόμα και φίλα προσκείμενες στην Τουρκία φωνές στις Βρυξέλλες δεν έκρυψαν την απογοήτευσή τους σχετικά με την πολιτική Ερντογάν: </strong>«Στην αντιμετώπιση των διαδηλωτών, ο Ερντογάν ξεπέρασε κάθε κόκκινη γραμμή. Ο Ερντογάν γυρίζει την πλάτη του στην ΕΕ, με το να αφιερώνει ολοένα και λιγότερη ενέργεια προς την κατεύθυνση των απαραίτητων μεταρρυθμίσεων», ανέφεραν.<br /> Κατόπιν όλων αυτών, φαίνεται πως <strong>ο Ερντογάν αποτελεί όλο και περισσότερο «κόκκινο πανί» για την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και κυρίως για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο</strong>. Αντίθετα, οι Ευρωπαίοι εναγκαλίζονται <strong>τον Αμπντουλάχ Γκιουλ,</strong> τον οποίο θεωρούν «ευρωπαϊστή» και λόγω της κριτικής που ο Τούρκος πρόεδρος άσκησε και ασκεί σε επιλογές της κυβέρνησης Ερντογάν, ασχέτως εάν αυτό είναι καταφανώς ανεπαρκές κριτήριο για την ασφαλή εκτίμηση των πραγματικών προθέσεων ενός πολιτικού, καθώς <strong>υπάρχει και η διάκριση ανάμεσα στους περισσότερο και τους λιγότερο ικανούς διπλωμάτες πολιτικούς</strong>.<br /> <!-- /metas --> <br /> Το γεγονός αυτό έχει τη δική του σημασία καθώς η άμεση, για πρώτη φορά, εκλογή προέδρου στην Τουρκία, το 2014, ελάχιστα απέχει. <strong>Αν και ο Γκιουλ δεν μπορεί να είναι υποψήφιος, ο Ερντογάν μπορεί και μάλιστα, βάσει του νόμου που η κυβέρνησή του ψήφισε, θα μπορεί να είναι πρόεδρος και πρωθυπουργός, ταυτόχρονα – ως ένας νέος «Φύρερ αλά Τούρκα»!</strong><br /> <a href="http://www.defence-point.gr/" target="_blank">πηγή</a>

ΕΕ-Τουρκία: Εξέτασαν ακόμα και διακοπή κάθε σχέσης!

Στις 16 Οκτωβρίου είδε το φως της δημοσιότητας η ετήσια έκθεση «προόδου» της ΕΕ σχετικά με την γείτονα. Η εν λόγω έκθεση χαρακτηρίστηκε ω...

Διαβάστε την συνέχεια

Τι θα γινόταν αν ο Πατριάρχης ήταν αμερικανός κύριε Ερντογάν;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> </div> <div style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"> <img alt="" height="154" src="http://www.onalert.gr/files/Image/ONALERTPHOTOS/TOYRKIA/ERDOGAN/cache/erdogan_patriarxis1-630x411.jpg" width="280" /></div> <br /> <br /> <br /> ''Χαστούκι'' στην πολιτική Ερτογάν για την Χάλκη αποτελεί  άρθρο γνώμης στην αγγλόγλωσση εφημερίδα Hurriyet Daily News καθώς με επιχειρήματα αναδεικνύει ανάγλυφα την διεθνή διάσταση του προβλήματος - και όχι την δήθεν ελληνοτουρκική, όπως θέλει η Άγκυρα .<br /> <br /> Με τίτλο: «What if the Patriarch were American?» (Τι θα γινόταν αν ο Πατριάρχης ήταν Αμερικανός; ) ο κ.  Burak Bekdil  ασκεί έντονη κριτική στην πολιτική του Τούρκου Πρωθυπουργού περί ''αμοιβαιότητας'' με την Ελλάδα για την επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής στη Χάλκη. Όπως αναφέρει χρησιμοποιώντας ένα θεωρητικό παράδειγμα, δεν είναι υποχρεωτικό κατά την Ορθοδοξία, ο  Οικουμενικός Πατριάρχης να είναι Έλληνας, καθώς ο Πατριάρχης είναι ο Οικουμενικός θρησκευτικός ηγέτης όλου του Ορθόδοξου κόσμου και όχι μόνο της Ελλάδας.<br /> <strong><br /> Αντιφάσεις και παραδοξότητες</strong><br />  Το να αναζητά την ελληνική αμοιβαιότητα είναι το ίδιο παράλογο με το να αναζητά αμοιβαιότητα για τα δικαιώματα της τουρκικής μειονότητας στην Σερβία ή σε οποιαδήποτε άλλη ορθόδοξη χώρα προτού αναγνωρίσει «τον Οικουμενικό Πατριάρχη ως Οικουμενικό Πατριάρχη», γράφει.<br /> <div class="quotes_onalert"> </div> Ο αρθρογράφος, δίνοντας συνέχεια στο θεωρητικό παράδειγμά του, αναρωτιέται  τι θα έκανε η Τουρκία αν ο επόμενος Πατριάρχης ήταν Τούρκος πολίτης ή αμερικανικής καταγωγής ή Λιβανέζος. Θα ζητούσε, γράφει,  ο κ. Ερντογάν από την Ουάσιγκτον να βελτιώσει τα δικαιώματα της τουρκικής μειονότητας στις ΗΠΑ προτού αναγνωρίσει το στάτους του ή θα ζητούσε από το Λίβανο να σταματήσει να απαγάγει Τούρκους πολίτες; Τι θα έκανε αν ο επόμενος Πατριάρχης ήταν Τούρκος πολίτης με καταγωγή από χώρα όπου δεν υπάρχει τουρκική μειονότητα;<br /> <strong><br />  ''Θα έπρεπε να κάνουν πογκρόμ και οι Έλληνες...''</strong><br /> Και συνεχίζει με ένα τεραστίων διαστάσεων και βασισμένο σε  ιστορικά στοιχεία, ''καρφί'' : «Αν ο Τούρκος Πρωθυπουργός πραγματικά αναζητά αμοιβαιότητα ίσως η Ελλάδα θα έπρεπε να μειώσει την '‘τουρκική’ μειονότητα σε μερικές χιλιάδες μέσω πογκρόμ και εκπατρισμών» αναφέρει χαρακτηριστικά ...<br /> <br />  Είναι ένα δημογραφικό γεγονός, γράφει, ότι η «τουρκική μειονότητα» στη Ελλάδα αυξήθηκε από 129.000, το 1923, σε 150.000 σήμερα, ενώ ο ελληνικός πληθυσμός ( σ.σ. στην Κωνσταντινούπολη ) μειώθηκε δραματικά από 200.000, το 1923, σε λιγότερο από 2.000 σήμερα. Και καταλήγει με το ερώτημα, γιατί οι Έλληνες στην Τουρκία εξαφανίστηκαν τον τελευταίο μισό αιώνα, ενώ οι Τούρκοι της Ελλάδας προτίμησαν να παραμείνουν στην πατρίδα τους;<br /> Κόλαφος εκ των έσω για τον Ερντογάν και την τακτική του το άρθρο! <br /> <a href="http://www.onalert.gr/" target="_blank"> πηγή</a>

Τι θα γινόταν αν ο Πατριάρχης ήταν αμερικανός κύριε Ερντογάν;

''Χαστούκι'' στην πολιτική Ερτογάν για την Χάλκη αποτελεί  άρθρο γνώμης στην αγγλόγλωσση εφημερίδα Hurriyet Daily New...

Διαβάστε την συνέχεια

Η στρατηγική της Ελλάδας στην Ανατολική Μεσόγειο με αιχμή του δόρατος την ενέργεια

<img alt="" height="154" src="http://www.onalert.gr/files/Image/ONALERTPHOTOS/AOZ_ENERGEIA/cache/exedra_good(1)-630x419.jpg" width="280" /><br /> <br /> <b>Μια ακόμη εξαιρετική ανάλυση του Δρ Κωνσταντίνου Φίλη για την Ελλάδα και την στρατηγική  που πρέπει να ακολουθήσει ώστε να εκμεταλλευθεί στο έπακρο τις ευκαιρίες που παρουσιάζονται στο νέο ενεργειακό πεδίο της Ανατολικής Μεσογείου.</b><br /> <br /> Διαβάστε <a href="http://www.onalert.gr/userfiles/FILHS.pdf">ΕΔΩ ΟΛΗ ΤΗΝ ΑΝΑΛΥΣΗ</a> . Ακολουθεί το πρώτο μέρος της που αναφέρεται στην Ελλάδα:<br /> <br /> Γράφει ο<br /> <strong>Δρ. Κωνσταντίνος Φίλης </strong><br /> Διευθυντής Ερευνών <br /> Ινστιτούτου Διεθνών Σχέσεων<br /> <br /> <br /> Οι εξελίξεις τα τελευταία τρία χρόνια στην Ανατολική Μεσόγειο είναι καταιγιστικές. Από την εξεύρεση υδρογονανθράκων στις αραβικές εξεγέρσεις<br /> και την οικονομική κρίση Ελλάδας και Κύπρου και από τον εμφύλιο σπαραγμό στη Συρία στις μεταναστευτικές ροές προς την Ευρώπη, που φαλκιδεύουν τη  συνοχή της. Παράλληλα, Τουρκία και Αίγυπτος φαίνεται να επαναοριοθετούν θέσεις, σχέσεις και προτεραιότητες, ο Λίβανος να γίνεται θύμα της Συρίας, ενώ εσχάτως αναπτύσσεται μία δυναμική –ή τουλάχιστον προσδοκία- αποκλιμάκωσης, και γιατί όχι επίλυσης ζητημάτων (χρόνιων και μη), που ταλανίζουν την περιοχή. <br /> <br /> Επειδή, ωστόσο, ορισμένα από αυτά μας αφορούν άμεσα και κάποια έμμεσα, ναι μεν γνώμονας της πολιτικής μας είναι η ομαλοποίηση αρχικά και κατόπιν η σταθερότητα και μακροπρόθεσμα η ευημερία, εντούτοις, όποιες πρωτοβουλίες και κινήσεις αναληφθούν δεν πρέπει να γίνουν ούτε με εκβιαστικές λογικές μηδενικού αθροίσματος σε περίπτωση μη συναίνεσης, ούτε με τελεσίγραφα, ούτε πολύ περισσότερο περιφρονώντας τις κοινωνικές δυναμικές. Τα λάθη του πρόσφατου παρελθόντος και οι έξωθεν λύσεις είναι συνταγές καταδικασμένες σε αποτυχία. Είναι, συνεπώς, άλλο να προωθηθούν από κοινού λύσεις για να περιοριστούν οι εστίες έντασης και άλλο να επιχειρηθεί η επιβολή τους ως αναγκαία συνθήκη για να προχωρήσουν –δήθεν- ανεμπόδιστα οι διαδικασίες εκμετάλλευσης του ενεργειακού πλούτου της περιοχής. Μέσα σε αυτό το συγκεχυμένο και γεμάτο προκλήσεις σκηνικό με <br /> τις πολλές μεταβλητές και τις λιγότερες σταθερές, η Αθήνα έχει να αντιμετωπίσει κινδύνους αλλά και να αξιοποιήσει δυνατότητες. <br /> <br /> Παράθυρο ευκαιρίας ανοίγεται από την ενέργεια, αλλά αν δεν γίνει ορθή, σώφρονα και  πάνω από όλα ρεαλιστική διαχείριση, πέρα από μικροπολιτικές σκοπιμότητες πρόσκαιρων εντυπώσεων, με την ανάπτυξη ενός συνολικού στρατηγικού και μακροπρόθεσμου σχεδίου, τότε ενδέχεται να εξελιχθεί σε σημαία ευκαιρίας, με αποτέλεσμα, ακόμη μία φορά, να μην αξιοποιήσουμε ευνοϊκές προς τα συμφέροντα μας συνθήκες.<br /> <br /> <br /> <strong>Η Στρατηγική της Ελλάδας στην Ανατολική Μεσόγειο με Αιχμή του Δόρατος την Ενέργεια </strong><br /> <br /> Η ελληνική ενεργειακή ατζέντα, στην παρούσα φάση, απλώνεται από τη διαμετακόμιση και την αποθήκευση έως και την παραγωγή υδρογονανθράκων. <br /> Πιο συγκεκριμένα, με δεδομένη τη συμβολή μας στη μεταφορά αζέρικου αερίου στην Ευρώπη μέσω του Διαδριατικού αγωγού, επιζητούμε -εδώ και τουλάχιστον τρία χρόνια- την εμπλοκή μας στη διαμετακόμιση αερίου από πηγές της Ανατολικής Μεσογείου στη Γηραιά Ήπειρο. Είτε μέσω υποθαλάσσιου αγωγού, είτε με σταθμούς αεριοποίησης υγροποιημένου φυσικού αερίου στη Βόρεια Ελλάδα και κατόπιν αποστολής του στην ΝΑ Ευρώπη μέσω του εν εξελίξει αγωγού IGB (Intercoonector Greece-Bulgaria). <br /> <br /> Ακόμη μία προοπτική είναι η  ανάπτυξη και κατόπιν διασύνδεση του ελληνικού δικτύου με την Ιταλία για την τροφοδοσία αυτής αλλά κατ’επέκταση και της Κεντρικής Ευρώπης. Κοντολογίς, η λύση της Ελλάδας «κουμπώνει» με όλες τις εναλλακτικές τροφοδοσίας της Γηραιάς Ηπείρου, προσφέροντας μεγαλύτερη αξιοπιστία, προβλεψιμότητα, άρα και ασφάλεια σε σχέση με άλλες επιλογές. Και βέβαια, όπως θα δούμε παρακάτω, αυτά απορρέουν κυρίως από τη συμμετοχή μας στην ευρωπαϊκή  οικογένεια και ανάλογα πρέπει να τα αξιοποιήσουμε. Μία επιπλέον πτυχή της ενεργειακής μας πολιτικής είναι η δημιουργία  αποθηκευτικών χώρων, οι οποίοι δύνανται να φιλοξενούν πλεονάζουσες  ποσότητες, που θα μπορούν να διατίθενται -ειδικότερα σε περιόδους κρίσης- στις αγορές. <br /> <br /> Σε αυτή την εξίσωση, μη λησμονούμε και τις εγχώριες παραγωγικές δυνατότητες, που είτε μπορούν να συμπληρώσουν ποσότητες αερίου <br /> προερχόμενου από την Ανατολική Μεσόγειο, είτε κατά μόνας να τροφοδοτήσουμε την Ευρώπη. <br /> <br /> Επειδή, εντούτοις, στο στάδιο που βρισκόμαστε κυριαρχεί η ρευστότητα, η  Αθήνα πρέπει να αναπτύξει εναλλακτικά projects, ώστε να μην εξαρτά την <br /> επιτυχή έκβαση των σχεδιασμών της από μία και μόνο επιλογή. Επί παραδείγματι, ο αγωγός που θα διασυνδέσει Ισραήλ ή/και Κύπρο με την Ελλάδα <br /> είναι ένα έργο καθόλα βιώσιμο μεν, όμως, δαπανηρό, χρονοβόρο, και με ορισμένες τεχνικές δυσκολίες (όχι, πάντως, ανυπέρβλητες) που σε αυτή τη φάση <br /> φαίνεται να αποθαρρύνουν δυνητικούς επενδυτές. Υπογραμμίζεται πως οι δύο εταιρείες που είναι αυτή τη στιγμή οι πλέον δραστήριες στο Ισραήλ (η μία <br /> εξ’αυτών και στην Κύπρο), η Noble και η Delek, συζητούν είτε για τερματικό σταθμό LNG στο Βασιλικό είτε για αγωγό μέσω Τουρκίας. Επίσης, στην <br /> περίπτωση του δικού μας project θα απαιτηθεί ευρωπαϊκή χρηματοδότηση –ελπιδοφόρο πως εντάχθηκε στα έργα κοινού ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος- αλλά και η συγκατάθεση του νέου ιδιοκτήτη της ΔΕΠΑ, εφόσον προχωρήσει η ιδιωτικοποίηση της τελευταίας. Η επιτυχία του εγχειρήματος θα εξαρτηθεί, <br /> μεταξύ άλλων, και από τις τελικές ποσότητες με τις οποίες θα «γεμίσει» ο αγωγός, που βάσει μελετών δεν μπορούν να ξεπεράσουν τα 8 δις κ.μ ετησίως. Η <br /> πόντιση επιπλέον αγωγού για το διπλασιασμό των ποσοτήτων, όπως προτείνεται από κάποιους κύκλους, αποτελεί προσώρας όνειρο θερινής νυκτός. <br /> <br /> Οι μεγάλοι ανταγωνιστές του έργου, εξού και η ανάγκη αναζήτησης παράλληλων σχεδίων, είναι ο σταθμός υγροποίησης (LNG) στο Βασιλικό (το <br /> μόνο έργο που θα μπορούσε να θεωρηθεί συμπληρωματικό στον «ελληνικό» αγωγό προκειμένου να τροφοδοτηθεί η ευρωπαϊκή αγορά με 16 δις κμ σε ετήσια  βάση), η πλωτή πλατφόρμα FLNG εντός ισραηλινών η κυπριακών χωρικώνυδάτων, και ο αγωγός μέσω Τουρκίας. Στις μεν δύο πρώτες περιπτώσεις η Ελλάδα, ακόμη και αν δεν προχωρήσει ο αγωγός δύναται να αναλάβει ρόλο συμπληρωματικού διαμετακομιστή –λιγότερο σημαντικός σε σχέση με τον <br /> αγωγό, εκτός εάν γίνεται επαναεριοποίηση και τροφοδοτείται ο IGB. Στο δε τελευταίο σενάριο μένουμε εκτός νυμφώνος διότι και στο ενδεχόμενο το αέριο <br /> της Ανατολικής Μεσογείου να μεταφέρεται στην Ιταλία μέσω Τουρκίας είναι σχεδόν βέβαιο ότι η τελευταία θα επιχειρήσει την ενδυνάμωση των σχέσεων της <br /> με τις Βουλγαρία, FYROM και Αλβανία (πιθανόν και με τη Σερβία, ίσως και το Μαυροβούνιο) μέσω ενός βαλκανικού project, παρακάμπτοντας την Ελλάδα. <br /> Από την άλλη, ο σταθμός υγροποίησης (LNG) στο Βασιλικό, που προωθεί μετ’επιτάσεως η κυπριακή κυβέρνηση, αποδυναμώνεται ως προοπτική λόγω <br /> των μικρότερων του αναμενόμενου ποσοτήτων που έχουν βρεθεί μέχρι σήμερα στην κυπριακή επικράτεια, παρότι χθες υπογράφηκε μνημόνιο συναντίληψης με την γαλλική Total για τη δημιουργία χερσαίων εγκαταστάσεων, υπό την προϋπόθεση ότι θα βρεθούν επαρκείς ποσότητες για να υποστηριχθεί το έργο, είτε κυπριακές, είτε πιθανότερα ισραηλινές. Εδώ, ίσως απαιτηθεί δική μας παρέμβαση (αν δούμε ότι δεν «περπατάει» ή χρονοτριβεί ο αγωγός) προκειμένου να μην αναβληθεί το project. Από το οποίο, με την κατασκευή στη Βόρεια Ελλάδα σταθμών αεριοποίησης ή τερματικών LNG, ακόμη και με τις υφιστάμενες υποδομές στη Ρεβυθούσα, θα επωφεληθούμε, ενώ παράλληλα θα αποδυναμωθούν εναλλακτικές που παρακάμπτουν τη χώρα μας. Και όλα αυτά ενώ έχουμε να αντιμετωπίσουμε και τον παράγοντα χρόνο, καθότι ενδέχεται όταν οι ποσότητες της Ανατολικής Μεσογείου, και πολύ περισσότερο οι εγχώριες, τεθούν προς διάθεση οι ανάγκες της αγοράς (και δη της ευρωπαϊκής) να έχουν διαφοροποιηθεί. Άρα, θα πρέπει να συνυπολογίσουμε και το περιβάλλον μέσα στο οποίο καλούμαστε να λειτουργήσουμε. <br /> <br /> Μάλιστα, λόγω των δυσκολιών –πιθανόν και συνεπαγόμενων καθυστερήσεων-που παρουσιάζει το εγχείρημα της Ανατολικής Μεσογείου, αλλά και εξαιτίας του ότι οι τελικές επιλογές δεν επαφίονται αποκλειστικά σε εμάς, ούτε είναι στο χέρι μας, η αξιοποίηση των όποιων ίδιων πόρων αποκτά ιδιαίτερη αξία, καθότι αν αποδειχθεί ότι διαθέτουμε ικανά κοιτάσματα αυτή θα είναι η ασφαλέστερη –και χωρίς εξαρτήσεις- επιλογή. Επιταχύνοντας τις διαδικασίες αναφορικά με τα δικά μας αποθέματα, θα γνωρίζουμε εγκαίρως αν η εμπλοκή μας στην Ανατολική Μεσόγειο ως διαμετακομιστή είναι συμπληρωματική επιλογή ή η μοναδική προκειμένου να αναδειχθούμε σε ρυθμιστή των περιφερειακών ενεργειακών εξελίξεων- και ανάλογα θα ορίσουμε τις προτεραιότητές μας. <br /> <br /> Η τόσο μεγάλη επιμονή στο ενεργειακό τρίγωνο Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ, από τη στιγμή που δεν ξεκαθαρίζεται κατά πόσο αυτό είναι ανοιχτό σε προσθήκες, είναι μάλλον αχρείαστη. Και αυτό γιατί η εν λόγω συμμαχία θα έχει καλύτερες προϋποθέσεις ευόδωσης των στόχων της αν γρήγορα μετεξελιχθεί σε πολυγωνική με τη συμμετοχή περισσοτέρων κρατών της περιοχής, με κλειδί σε αυτή την εξίσωση την Αίγυπτο. Από την άλλη, βέβαια, προέχει να προχωρήσουν οι πιο ώριμες (ως προς το χρόνο παραγωγής) και πλέον πρόθυμες (ως προς τη συνεργασία) χώρες, δημιουργώντας τις συνθήκες για να ακολουθήσουν και άλλες, μακρυά από στερεοτυπικές αντιλήψεις αλλά και ταυτίσεις. <br /> <br /> Έτσι και αλλιώς, όσοι δεν επιθυμούν να συμπράξουν θα αυτοπεριθωριοποηθούν. Αντί, όμως, να μεταθέτουν τις ευθύνες, αποδίδοντας <br /> την απροθυμία τους στο δήθεν αποκλεισμό τους, είναι προτιμότερο να τους ωθήσουμε να «εκτεθούν» μέσω προτάσεων αντί αντεγκλήσεων. Όπλο μας η <br /> δεδομένη ανάγκη περιφερειακής ομαλοποίησης μέσα από το κλείσιμο μετώπων, αδύναμο σημείο τους οι κινήσεις αποσταθεροποίησης που μπορεί να <br /> εξυπηρετούν τα στενά τους συμφέροντα, ωστόσο, δεν συμβαδίζουν με τις αδήριτες πραγματικότητες που διαμορφώνονται στην περιοχή.<br /> <a href="http://www.onalert.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Η στρατηγική της Ελλάδας στην Ανατολική Μεσόγειο με αιχμή του δόρατος την ενέργεια

Μια ακόμη εξαιρετική ανάλυση του Δρ Κωνσταντίνου Φίλη για την Ελλάδα και την στρατηγική  που πρέπει να ακολουθήσει ώστε να εκμεταλλευθεί σ...

Διαβάστε την συνέχεια

«Πολιτική» ανταρσία του Αρχηγού του τουρκικού Στρατού κατά Ερντογάν

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://www.skai.gr/files/temp//C44DC13C36D45599497866C750E1C48D.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" src="http://www.skai.gr/files/temp//C44DC13C36D45599497866C750E1C48D.jpg" /></a></div> <br /> <span style="color: #990000;">ΕΠΙΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΤΗ ΦΥΛΑΚΗ ΤΟΥΣ «ΣΥΝΩΜΟΤΕΣ»</span><br /> <strong>Τη σκυτάλη στην «πολιτική» ανταρσία κατά της κυβέρνησης Ρ.Τ. Ερντογάν μετά το Ναυτικό και την Ακτοφυλακή πήρε ο Στρατος στην Τουρκία:</strong><br /> <div class="fullbody"> <strong>Ο Αρχηγός του τουρκικού Στρατού στρατηγός Χουλούσι Ακάρ  και αδιαφορώντας επιδεικτικά  για τον πολιτικό αντίκτυπο πού μπορεί να έχει μια τέτοια κίνηση προχθές το απόγευμα πέρασε την πύλη των φυλακών για να επισκεφθεί τους καταδικασθέντες για συνωμοσία κατά της κυβέρνησης Ερντογάν ανώτατους αξιωματικούς που εμπλέκονται στην υπόθεση Βαριοπούλα (Balyoz).</strong><br /> Όπως αναφέρει ο τουρκικός Τύπος  τη στρατιωτική φυλακή «Μάμακ» στην Άγκυρα και μάλιστα <strong>συνοδευόμενος από τον διοικητή της τουρκικής Α’ Στρατιάς, στρατηγό Αχμέτ Τουρμούς επισκέφθηκε ο στρατηγός Χουλούσι Ακάρ</strong> προκειμένου να δει από κοντά τους καταδικασθέντες Τούρκους αξιωματικούς.<br /> Υπενθυμίζεται ότι στις αρχές της εβδομάδας είχαν υποβάλλει τις παραιτήσεις τους τόσο <strong>ο αρχηγός του τουρκικής Ακτοφυλακής αντιναύαρχος Ατίλα Κεζέκ, όσο και ο διοικητής της Ακτοφυλακής υποναύαρχος Σαμί Οργκούς ως ένδειξη διαμαρτυρίας για τις ποινές που επέβαλε το τουρκικό εφετειο στους καταδικασθέντες της υπόθεσης Βαριοπούλα. </strong><br /> Μάλιστα ο αντιναύαρχος Κεζεκ φέρεται να δήλωσε πως <em><strong>«η θέση μας βρίσκεται δίπλα στους καταδικασθέντες συναδέλφους μας και καθήκον μας να συμπαρασταθούμε σε όσους δεν απαλλάχθηκαν των κατηγοριών».</strong></em><br /> Παράλληλα παραιτήσεις σημειώθηκαν και από <strong>αρκετούς ανώτερους αξιωματικούς </strong>του τουρκικού Ναυτικού.<br /> Ως ένδειξη διαμαρτυρίας για την απόφαση του τουρκικού Εφετείου, συγγενείς των καταδικασθέντων στελεχών  του τουρκικού Ναυτικού συγκεντρώθηκαν στο Ναύσταθμο Gölcük και <strong>άφησαν τις επωμίδες και τα πηλήκια στο μνημείο του Atatürk</strong> σε μία συμβολική κίνηση που δείχνει όμως πολλά για το επίπεδο των σχέσεων Ναυτικού και κυβέρνησης.<br /> <strong>Η πρόκληση, της επίσκεψης του αρχηγού του τουρκικού Στρατού αλλά και του διοικητή της 1^ης Στρατιάς είναι ευθεία προς το πρόσωπο του Ρ.Τ., Ερντογάν ο οποίος αντιμετώπισε αμήχανα την ενεργεία αυτή.</strong><br />  Σημειώνεται ότι ο υπουργός Άμυνας της Τουρκίας Ισμέτ Γιλμάζ  είχε τονίσει ότι δεν πρέπει να έρχονται οι νομιμόφρονες αξιωματικοί σε επαφή με τους συνωμότες και οι πρώτοι πρέπει να τους απομονώσουν ολοκληρωτικά από τις τάξεις του στρατεύματος.<br /> Το τι ακριβώς μπορεί να σημαίνει αυτή η επίσκεψη θα το δούμε σίγουρα τις επόμενες εβδομάδες.</div> <a href="http://www.defencenet.gr/" target="_blank">πηγή</a>

«Πολιτική» ανταρσία του Αρχηγού του τουρκικού Στρατού κατά Ερντογάν

ΕΠΙΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΤΗ ΦΥΛΑΚΗ ΤΟΥΣ «ΣΥΝΩΜΟΤΕΣ» Τη σκυτάλη στην «πολιτική» ανταρσία κατά της κυβέρνησης Ρ.Τ. Ερντογάν μετά το Ναυτικό και την Ακ...

Διαβάστε την συνέχεια