Ο Σαμαράς χτυπάει τον Μητσοτάκη εκεί όπου πονάει. Η μάχη για την ταυτότητα της Δεξιάς σε εθνικά θέματα, οικονομία.

<img height="32" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/e5075fbd595556546acb438876de278d_XL.jpg?v=3" width="280" /><br /><br /><div>Η εν εξελίξει σύγκρουση η έκφραση μιας βαθύτερης κρίσης ταυτότητας, η οποία αποκαλύπτει πόσο έχει απομακρυνθεί η σημερινή κυβέρνηση από τις πολιτικές και κοινωνικές ρίζες της Νέας Δημοκρατίας<br /><br />Ο Κυριάκος Μητσοτάκης μπορεί να επιθυμεί μια Νέα Δημοκρατία απολύτως ελεγχόμενη από το Μέγαρο Μαξίμου, με στελέχη που χειροκροτούν, βουλευτές που σιωπούν και ψηφοφόρους που καλούνται απλώς να επικυρώνουν τις κυβερνητικές αποφάσεις.<br />Η πραγματικότητα όμως είναι ότι αυτή η κουλτούρα είναι ξένη για την βάση του κόμματος.<br />Αυτό που ενοχλεί περισσότερο τους παραδοσιακούς ψηφοφόρους της ΝΔ είναι ότι δεν ιδρύθηκε προκειμένου να γίνει προσωπικό πολιτικό φέουδο κανενός πρωθυπουργού και κανείς αρχηγός δεν μπορεί να αντιμετωπίζει την ιστορική παράταξη σαν ιδιοκτησία του.<br />Με επισκέψεις είτε στην Καλαμάτα είτε στις Σέρρες (από την οποία απουσίαζε ο Κ. Αχ. Καραμανλής) αυτή η αίσθηση δεν αλλάζει, παρά τα επικοινωνιακά τερτίπια που στήνονται από το Μαξίμου.<br /><br />Κρίση ταυτότητας<br /><br />Για αυτό και η σύγκρουση με τον Αντώνη Σαμαρά δεν είναι μια συνηθισμένη εσωκομματική διαφωνία.<br />Είναι η έκφραση μιας βαθύτερης κρίσης ταυτότητας, η οποία αποκαλύπτει πόσο έχει απομακρυνθεί η σημερινή κυβέρνηση από τις πολιτικές και κοινωνικές ρίζες της Νέας Δημοκρατίας.<br />Ο πρώην πρωθυπουργός δεν αμφισβητεί απλώς επιμέρους κυβερνητικές επιλογές.<br />Αμφισβητεί συνολικά την κατεύθυνση που έχει επιβάλει ο Κυριάκος Μητσοτάκης σε ένα κόμμα που κινδυνεύει να χάσει - όπως επισημαίνει - την ψυχή του.<br />Δεν είναι τυχαίο ότι ο πρώην πρωθυπουργός σε μια ακόμη παρέμβασή του, αυτή τη φορά για την ενέργεια κτυπά τον Μητσοτάκη στο χαμηλό υπογάστριο, ταυτίζοντας την πολιτική του με τον νεοφιλελευθερισμό και με το ό,τι εξυπηρετεί τους λίγους και όχι τους πολλούς.<br />Κάτι που έρχεται σε αντίθεση με την ιδρυτική διακήρυξη του Καραμανλισμού.<br /><br />Στον αέρα το Μαξίμου<br /><br />Το Μέγαρο Μαξίμου προσπαθεί να εμφανίσει τον Σαμαρά ως έναν πολιτικό που έχει αποκοπεί από τη σημερινή πραγματικότητα.<br />Όμως το ερώτημα επιστρέφει με ακόμη μεγαλύτερη ένταση στον ίδιο τον πρωθυπουργό: Ποιος απομακρύνθηκε τελικά από τη Νέα Δημοκρατία;<br />Εκείνος που υπερασπίζεται τις πολιτικές της αναφορές ή εκείνος που μετέτρεψε την παράταξη σε ένα ετερόκλητο σχήμα εξουσίας, όπου οι παραδοσιακοί δεξιοί ψηφοφόροι συχνά δεν αναγνωρίζουν πλέον τις θέσεις που τους έφεραν στην κάλπη αλλά και τα πρόσωπα που είναι στη βιτρίνα της κυβέρνησης (Χρυσοχοϊδης, Φλωρίδης, Λοβέρδος, Λιβάνιος, Θεοχάρης κ.λπ.)<br />Η φράση του Σαμαρά «Δεν είναι αυτή η παράταξη, κύριε Μητσοτάκη. Αυτό είναι το κόμμα Μητσοτάκη» δεν είναι μια απλή αιχμή.<br />Είναι μια πολιτική κατηγορία με βαρύ περιεχόμενο για τον χώρο της ΝΔ.<br />Και όσο το Μέγαρο Μαξίμου προσπαθεί να την προσπεράσει, τόσο περισσότερο αναδεικνύεται το πρόβλημα.<br />Γιατί μια παράταξη δεν μπορεί να αλλάζει ιδεολογική φυσιογνωμία με αποκλειστικό κριτήριο τις προσωπικές πολιτικές φιλοδοξίες του εκάστοτε αρχηγού της.<br /><br />Νεοφιλελεύθερη οικονομία<br /><br />Στην οικονομία, η εικόνα είναι εξίσου προβληματική.<br />Η κυβέρνηση πανηγυρίζει για δείκτες και αριθμούς, την ώρα που χιλιάδες νοικοκυριά ασφυκτιούν από την ακρίβεια.<br />Οι πολίτες βλέπουν τον μισθό τους να εξανεμίζεται πριν τελειώσει ο μήνας, τις τιμές να παραμένουν δυσβάσταχτες και την καθημερινότητα να γίνεται ολοένα δυσκολότερη.<br />Η επικοινωνιακή βιτρίνα της ανάπτυξης δεν μπορεί να κρύψει την κοινωνική πραγματικότητα.<br />Και η νεοφιλελεύθερη εμμονή σε μια οικονομική πολιτική που δεν ανακουφίζει επαρκώς τα νοικοκυριά δεν συνιστά επιτυχία, αλλά πολιτική επιλογή με συγκεκριμένο κοινωνικό κόστος.<br />Αυτό επισήμανε και ο Αντώνης Σαμαράς χθες αναφερόμενος στα ζητήματα ενέργειας.<br />Ακόμη πιο ανησυχητική είναι η εικόνα στα εθνικά θέματα.<br />Η Τουρκία συνεχίζει να προβάλλει τις αναθεωρητικές της αξιώσεις, το τουρκολιβυκό μνημόνιο παραμένει σοβαρή πρόκληση για τα ελληνικά συμφέροντα και η χώρα χρειάζεται αποφασιστικότητα, στρατηγική και καθαρές απαντήσεις.<br />Δεν χρειάζεται μια εξωτερική πολιτική που κινδυνεύει να εκληφθεί ως διαρκής αναζήτηση καλού κλίματος με την Άγκυρα.<br />Η εθνική αξιοπρέπεια δεν είναι επικοινωνιακό εργαλείο ούτε διαπραγματευτικό χαρτί για φωτογραφίες και διπλωματικές χειραψίες.<br /><br />Οι παρεμβάσεις Καραμανλή<br /><br />Το χειρότερο για τον Κυριάκο Μητσοτάκη είναι ότι η αμφισβήτηση δεν προέρχεται αποκλειστικά από τον Σαμαρά.<br />Οι παρεμβάσεις του Κώστα Καραμανλή, έστω και με διαφορετικό ύφος, καταγράφουν επίσης σοβαρούς προβληματισμούς για την πορεία της χώρας και της παράταξης.<br />Όταν δύο πρώην πρωθυπουργοί αισθάνονται την ανάγκη να επισημαίνουν διαρκώς προβλήματα, το ζήτημα δεν μπορεί να είναι απλώς οι προσωπικές τους διαθέσεις.<br />Είναι η ίδια η κυβερνητική πολιτική.<br />Το ενδεχόμενο δημιουργίας νέου κόμματος από τον Σαμαρά προκαλεί νευρικότητα στο Μαξίμου ακριβώς επειδή υπάρχει πολιτικό ακροατήριο που αισθάνεται ότι δεν εκπροσωπείται πλέον από τη σημερινή Νέα Δημοκρατία.<br />Και αυτή η δυσαρέσκεια δεν αντιμετωπίζεται με επιθέσεις, υποτιμητικά σχόλια ή επικοινωνιακά παιχνίδια.<br />Το πραγματικό πολιτικό ερώτημα δεν είναι αν ο Σαμαράς θα κάνει κόμμα.<br />Είναι αν ο Μητσοτάκης έχει ήδη οδηγήσει τη Νέα Δημοκρατία τόσο μακριά από τις ρίζες της, ώστε ένα κομμάτι της παραδοσιακής της βάσης να αναζητά πλέον αλλού πολιτική στέγη.<br />Και αυτό δεν είναι πρόβλημα του Σαμαρά.<br />Είναι ο καθρέφτης της ίδιας της διακυβέρνησης Μητσοτάκη.<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο Σαμαράς χτυπάει τον Μητσοτάκη εκεί όπου πονάει. Η μάχη για την ταυτότητα της Δεξιάς σε εθνικά θέματα, οικονομία.

Η εν εξελίξει σύγκρουση η έκφραση μιας βαθύτερης κρίσης ταυτότητας, η οποία αποκαλύπτει πόσο έχει απομακρυνθεί η σημερινή κυβέρνηση από τις ...

Διαβάστε την συνέχεια

GSI: Γιατί η Τουρκία δεν δημοσιοποιεί τη γαλλική ρηματική διακοίνωση; Τι φοβάται η Άγκυρα και τι μπορεί να κρύβει η διπλωματική σιωπή;

<img height="33" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/11/baeed814-1001-406e-ad03-d44a466a2905-1068x601.png" width="280" /><br /><br />Ένα ιδιαίτερα σημαντικό ερώτημα προκύπτει από το διπλωματικό παρασκήνιο γύρω από το Great Sea Interconnector (GSI): Γιατί η Τουρκία, ενώ επιβεβαιώνει μέσω δημοσιευμάτων ότι ενημερώθηκε γραπτώς από τη Γαλλία, δεν παρουσιάζει δημόσια το περιεχόμενο της ρηματικής διακοίνωσης;<br /><br />Μέχρι τις 9 Νοεμβρίου 2026, το πλήρες κείμενο του γαλλικού εγγράφου δεν έχει δημοσιοποιηθεί, αφήνοντας περιθώρια για διαφορετικές ερμηνείες.<br />Μήπως το έγγραφο δεν εξυπηρετεί την Άγκυρα;<br /><br />Μια πιθανή εξήγηση είναι ότι οι διατυπώσεις της γαλλικής διακοίνωσης δεν προσφέρουν στην Τουρκία το διπλωματικό επιχείρημα που επιθυμεί.<br /><br />Σύμφωνα με ελληνικές διπλωματικές πηγές, η Γαλλία περιορίστηκε στην ενημέρωση για τις εργασίες του Abeille Marengo, χωρίς να ζητήσει τουρκική άδεια ή να αναγνωρίσει τουρκική δικαιοδοσία.<br /><br />Εφόσον αυτό αποτυπώνεται ρητά στο έγγραφο, η δημοσιοποίησή του θα μπορούσε να αποδυναμώσει την τουρκική προσπάθεια να εμφανιστεί η Άγκυρα ως απαραίτητος αδειοδοτικός παράγοντας.<br /><br />Ωστόσο, πρόκειται για εκτίμηση και όχι για επιβεβαιωμένο κίνητρο της τουρκικής κυβέρνησης.<br />Η στρατηγική της διπλωματικής ασάφειας<br /><br />Υπάρχει και δεύτερη πιθανή εξήγηση.<br /><br />Η Άγκυρα ενδέχεται να θεωρεί πολιτικά χρησιμότερο να διατηρεί την ασάφεια γύρω από το περιεχόμενο της διακοίνωσης.<br /><br />Έτσι, τα τουρκικά ΜΜΕ μπορούν να προβάλλουν τη γαλλική ενημέρωση ως αποτέλεσμα τουρκικών πιέσεων, χωρίς να χρειάζεται να αποδείξουν ότι το Παρίσι αναγνώρισε τις απαιτήσεις τους.<br /><br />Παράλληλα, η μη δημοσιοποίηση μπορεί να συνδέεται με τη συνήθη εμπιστευτικότητα της διπλωματικής αλληλογραφίας και την επιθυμία διατήρησης διαύλων επικοινωνίας με τη Γαλλία.<br />Το κρίσιμο ερώτημα<br /><br />Εάν η Γαλλία είχε πράγματι ζητήσει άδεια από την Τουρκία, η δημοσιοποίηση ενός τέτοιου εγγράφου θα αποτελούσε ισχυρό διπλωματικό επιχείρημα για την Άγκυρα.<br /><br />Το γεγονός ότι αυτό δεν έχει συμβεί προκαλεί εύλογα ερωτήματα, αλλά δεν αποδεικνύει από μόνο του το περιεχόμενο της διακοίνωσης.<br /><br />Η ουσία είναι ότι άλλο πράγμα αποτελεί η ενημέρωση της Τουρκίας και εντελώς διαφορετικό η αναγνώριση δικαιώματος έγκρισης των ερευνών.<br /><br />Μέχρι να δημοσιοποιηθεί το πρωτότυπο έγγραφο, κανένα από τα δύο κράτη δεν μπορεί να επικαλείται τη σιωπή ως οριστική απόδειξη των θέσεών του.<br /><br />GSI: Γιατί σιωπά επισήμως η Γαλλία; – Τι πραγματικά αναφέρει η ρηματική διακοίνωση προς την Τουρκία; – Τα κρίσιμα ερωτήματα για το Παρίσι!<br /><br />Σοβαρά ερωτήματα προκαλεί η απουσία αναλυτικής δημόσιας τοποθέτησης του γαλλικού υπουργείου Εξωτερικών για το Great Sea Interconnector (GSI), την ώρα που Αθήνα και Άγκυρα παρουσιάζουν διαφορετικές ερμηνείες της διπλωματικής επικοινωνίας του Παρισιού με την Τουρκία.<br /><br />Παρά τις αλλεπάλληλες πληροφορίες για τη ρηματική διακοίνωση που απέστειλε η Γαλλία στην Άγκυρα, το πλήρες περιεχόμενο του εγγράφου δεν έχει δημοσιοποιηθεί, γεγονός που αφήνει αναπάντητα ερωτήματα για τις ακριβείς διατυπώσεις που χρησιμοποιήθηκαν.<br />Γιατί δεν μιλούν επίσημα οι Γάλλοι;<br /><br />Η γαλλική στάση μπορεί να εξηγηθεί από την προσπάθεια του Παρισιού να διατηρήσει ανοιχτούς τους διπλωματικούς διαύλους με την Τουρκία, χωρίς να αμφισβητήσει τις ελληνικές θέσεις.<br /><br />Μια δημόσια γαλλική ανακοίνωση που θα απέρριπτε κατηγορηματικά τις τουρκικές αξιώσεις θα μπορούσε να προκαλέσει νέα αντίδραση της Άγκυρας, ενδεχομένως επηρεάζοντας την εξέλιξη των εργασιών.<br /><br />Αυτή αποτελεί πιθανή διπλωματική εξήγηση και όχι επιβεβαιωμένη πρόθεση της γαλλικής κυβέρνησης.<br /><br />Παράλληλα, το Παρίσι επιδιώκει να προστατεύσει τα συμφέροντα της γαλλικής εταιρείας Nexans, η οποία συμμετέχει στην υλοποίηση του έργου.<br /><br />Το ερώτημα, ωστόσο, παραμένει: Γιατί η Γαλλία δεν δημοσιοποιεί τις ακριβείς διατυπώσεις της επικοινωνίας της με την Άγκυρα;<div><br />Τι αναφέρει η ρηματική διακοίνωση;<br /><br />Σύμφωνα με τις διευκρινίσεις της ελληνικής κυβέρνησης και δημοσιογραφικές πληροφορίες, η γαλλική διακοίνωση περιλαμβάνει τρία ουσιαστικά στοιχεία.<br /><br />Πρώτον, ενημερώνει την Τουρκία για την πρόθεση πραγματοποίησης ερευνών βυθού από το γαλλικό Abeille Marengo, στο πλαίσιο της ηλεκτρικής διασύνδεσης Κρήτης – Κύπρου.<br /><br />Δεύτερον, η γνωστοποίηση δεν αποτελεί αίτημα αδειοδότησης ή εξασφάλισης τουρκικής συγκατάθεσης.<br /><br />Τρίτον, σύμφωνα με ελληνικές διπλωματικές πηγές, δεν συνεπάγεται αναγνώριση τουρκικής δικαιοδοσίας στις συγκεκριμένες θαλάσσιες περιοχές.<br /><br />Ωστόσο, δεν έχει επιβεβαιωθεί δημοσίως εάν το έγγραφο περιλαμβάνει γεωγραφικές συντεταγμένες, συγκεκριμένη διαδρομή του πλοίου ή πρόσθετες διπλωματικές διατυπώσεις.<br />Η ουδετερότητα της Γαλλίας και το τουρκικό παιχνίδι<br /><br />Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι πληροφορίες της «Καθημερινής», σύμφωνα με τις οποίες η Γαλλία δεν παίρνει θέση στις ελληνοτουρκικές διαφορές για τις θαλάσσιες ζώνες.<br /><br />Αυτή η προσέγγιση ενδέχεται να διευκολύνει την αποκλιμάκωση, επιτρέποντας στην Άγκυρα να διατηρήσει τις θέσεις της χωρίς επιχειρησιακή αντιπαράθεση.<br /><br />Από την άλλη πλευρά, η Τουρκία επιχειρεί να παρουσιάσει τη γαλλική επικοινωνία ως επιβεβαίωση ότι διαθέτει λόγο στις διαδικασίες των ερευνών.</div><div><br />Το μεγάλο ερώτημα για την Αθήνα<br /><br />Η ελληνική κυβέρνηση υπογραμμίζει ότι οι σχετικές άδειες έχουν χορηγηθεί από τις αρμόδιες ελληνικές και κυπριακές αρχές.<br /><br />Ωστόσο, όσο το Παρίσι δεν δημοσιοποιεί το πλήρες κείμενο, δεν μπορεί να υπάρξει ανεξάρτητη επιβεβαίωση των ακριβών διπλωματικών διατυπώσεων.<br /><br />Το κρίσιμο ζήτημα είναι εάν η γαλλική διακοίνωση αποτελεί αποκλειστικά τεχνική ενημέρωση ή εάν η Άγκυρα θα επιχειρήσει να την αξιοποιήσει για τη δημιουργία πολιτικού προηγουμένου στην Ανατολική Μεσόγειο.</div><div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

GSI: Γιατί η Τουρκία δεν δημοσιοποιεί τη γαλλική ρηματική διακοίνωση; Τι φοβάται η Άγκυρα και τι μπορεί να κρύβει η διπλωματική σιωπή;

Ένα ιδιαίτερα σημαντικό ερώτημα προκύπτει από το διπλωματικό παρασκήνιο γύρω από το Great Sea Interconnector (GSI): Γιατί η Τουρκία, ενώ επι...

Διαβάστε την συνέχεια

Το καλώδιο Ελλάδας – Κύπρου “γκρεμίζει” την Κυβέρνηση Μητσοτάκη.

<img height="29" src="https://europost.gr/wp-content/uploads/2026/11/images-7.jpg" width="280" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Τα μισόλογα, τα παιχνίδια με τις λέξεις και η στάση των “φίλων” και “συμμάχων” Γαλλίας και ΗΠΑ απέναντι στους τσαμπουκάδες του Ερντογάν που προκαλούν μεγάλα ερωτηματικά για την Εθνική μας στρατηγική – Πληρώσαμε πάνω από 8 δισ. ευρώ σε Rafale και Βelharra και το Παρίσι “χαϊδεύει” τον Σουλτάνο ενώ οι Αμερικανοί μας λένε… “Βρείτε τα”</span></h3>Σφοδρή πολιτική αντιπαράθεση προκαλεί η υπόθεση της ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας – Κύπρου, με τη γαλλική διπλωματική κίνηση προς την Άγκυρα να φέρνει την κυβέρνηση αντιμέτωπη με δύσκολα ερωτήματα για τους χειρισμούς της στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Η υπόθεση δεν αφορά πλέον αποκλειστικά την πόντιση ενός υποθαλάσσιου καλωδίου. Αγγίζει την εξωτερική πολιτική της χώρας, τις σχέσεις με την Τουρκία, τη στρατηγική συνεργασία με τη Γαλλία και, κυρίως, τον τρόπο με τον οποίο προστατεύονται τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα.<br /><br />Το γεγονός ότι το Παρίσι προχώρησε σε επίσημη γραπτή επικοινωνία με την Άγκυρα για τις ερευνητικές εργασίες του γαλλικού πλοίου «Abeille Marengo» έχει προκαλέσει έντονες αντιδράσεις. Η κυβέρνηση καλείται πλέον να εξηγήσει τι ακριβώς γνώριζε, ποιος συντόνισε τις κινήσεις και γιατί δεν αποφεύχθηκε μια εξέλιξη που η Τουρκία μπορεί να επιχειρήσει να αξιοποιήσει διπλωματικά.<div><br />Η Γαλλία ενημέρωσε γραπτώς την Άγκυρα – Γιατί δεν υπήρξε ελληνική παρέμβαση;<br /><br />Το πλέον κρίσιμο στοιχείο της υπόθεσης είναι η ρηματική διακοίνωση που απέστειλε το γαλλικό υπουργείο Εξωτερικών στην Τουρκία σχετικά με τις έρευνες του «Abeille Marengo» στο πλαίσιο του Great Sea Interconnector.<br /><br />Η συγκεκριμένη κίνηση αποκτά ιδιαίτερη σημασία επειδή η Άγκυρα αμφισβητεί την ελληνική δικαιοδοσία σε θαλάσσιες περιοχές της Ανατολικής Μεσογείου, επικαλούμενη μεταξύ άλλων το τουρκολιβυκό μνημόνιο.<br /><br />Το δημοσίευμα του Pronews υποστηρίζει ότι η γαλλική ενέργεια συνιστά ουσιαστική αποδοχή των τουρκικών αξιώσεων. Πρόκειται για μια ιδιαίτερα σοβαρή ερμηνεία, η οποία δεν ισοδυναμεί αυτομάτως με νομική αναγνώριση του τουρκολιβυκού μνημονίου.<br /><br />Ωστόσο, το πολιτικό ερώτημα παραμένει: Γιατί η Ελλάδα επέτρεψε να δημιουργηθεί ένα τέτοιο διπλωματικό ζήτημα γύρω από ένα έργο στο οποίο έχει άμεσο στρατηγικό και οικονομικό ενδιαφέρον;<br /><br />Και ακόμη περισσότερο: Πώς θα εμποδίσει την Άγκυρα να χρησιμοποιήσει τη συγκεκριμένη εξέλιξη ως επιχείρημα σε μελλοντικές διεκδικήσεις;</div><div><br />Πάνω από 8 δισεκατομμύρια ευρώ σε γαλλικά όπλα – Τι απέδωσε η στρατηγική συνεργασία;<br /><br />Ιδιαίτερα δυσάρεστη διάσταση αποκτά η υπόθεση εξαιτίας των τεράστιων ελληνικών εξοπλιστικών επενδύσεων στη Γαλλία.<br /><br />Η Αθήνα έχει προχωρήσει στην αγορά μαχητικών Rafale και φρεγατών FDI Belharra, επενδύοντας στη στρατιωτική συνεργασία με το Παρίσι και στη δημιουργία μιας ισχυρής στρατηγικής σχέσης.<br /><br />Οι συμφωνίες αυτές παρουσιάστηκαν ως σημαντική ασπίδα για την ελληνική αποτρεπτική ισχύ και ως απόδειξη της στενής συνεργασίας των δύο χωρών.<br /><br />Σήμερα, όμως, η υπόθεση του καλωδίου δημιουργεί εύλογη δυσαρέσκεια και νέα ερωτήματα για την αξιοπιστία της διπλωματικής συνεννόησης.<br /><br />Η κυβέρνηση οφείλει να απαντήσει εάν είχε προηγηθεί συνεννόηση με τη γαλλική πλευρά, εάν γνώριζε το περιεχόμενο της διακοίνωσης και εάν διατύπωσε οποιαδήποτε αντίρρηση.<br /><br />Δεν αρκεί η επίκληση των καλών σχέσεων με το Παρίσι ούτε οι γενικές αναφορές στις αμυντικές συμφωνίες. Όταν διακυβεύονται ζητήματα εθνικού ενδιαφέροντος, απαιτούνται συγκεκριμένες απαντήσεις και όχι καθησυχαστικές διαβεβαιώσεις.</div><div><br />Η αντιπολίτευση περνά στην επίθεση – ΠΑΣΟΚ, ΚΚΕ και ΕΛ.Α.Σ ζητούν εξηγήσεις<br /><br />Οι κυβερνητικοί χειρισμοί έχουν προκαλέσει έντονες αντιδράσεις από την αντιπολίτευση.<br /><br />Το ΠΑΣΟΚ ζητά να αποσαφηνιστεί ποιος ανέλαβε την πρωτοβουλία της επικοινωνίας με την Τουρκία, ποιο ήταν το ακριβές περιεχόμενο της γαλλικής διακοίνωσης και εάν η ελληνική κυβέρνηση είχε ενημερωθεί ή είχε δώσει τη συγκατάθεσή της.<br /><br />Παράλληλα, προανήγγειλε κοινοβουλευτικές και ευρωπαϊκές παρεμβάσεις, επισημαίνοντας ότι η Αθήνα δεν μπορεί να αφήσει αναπάντητα τόσο σοβαρά ερωτήματα.<br /><br />Η ΕΛ.Α.Σ. προειδοποίησε για τον κίνδυνο δημιουργίας αρνητικού προηγουμένου, υποστηρίζοντας ότι η γραπτή ενημέρωση της Τουρκίας μπορεί να αξιοποιηθεί από την Άγκυρα στις μελλοντικές διεκδικήσεις της.<br /><br />Αντιδράσεις διατυπώθηκαν επίσης από το ΚΚΕ και τη Νέα Αριστερά, με αιχμή την κυβερνητική στρατηγική και τις πιθανές συνέπειες της γαλλικής πρωτοβουλίας.<br /><br />Το κοινό σημείο των παρεμβάσεων είναι η απαίτηση να δοθούν σαφείς εξηγήσεις για το τι ακριβώς συνέβη και ποια είναι η θέση της Αθήνας.<br />Το Καστελόριζο και το τουρκολιβυκό μνημόνιο στο επίκεντρο της κρίσης<br /><br />Η γεωπολιτική διάσταση της υπόθεσης είναι εξαιρετικά σοβαρή.<br /><br />Η Τουρκία εξακολουθεί να προβάλλει τις δικές της αξιώσεις στην Ανατολική Μεσόγειο, επιχειρώντας να αμφισβητήσει ελληνικά δικαιώματα και να περιορίσει την ελληνική παρουσία στην περιοχή.<br /><br />Το τουρκολιβυκό μνημόνιο αποτελεί βασικό εργαλείο αυτής της στρατηγικής, καθώς η Άγκυρα το χρησιμοποιεί για να στηρίξει τις διεκδικήσεις της σε θαλάσσιες ζώνες.<br /><br />Ιδιαίτερη σημασία έχει το σύμπλεγμα της Μεγίστης και το Καστελόριζο, καθώς η επήρεια των νησιών στη χάραξη θαλάσσιων ζωνών αποτελεί διαχρονικό σημείο αντιπαράθεσης.<br /><br />Η Ελλάδα απορρίπτει τις τουρκικές διεκδικήσεις και δεν αναγνωρίζει το τουρκολιβυκό μνημόνιο.<br /><br />Ωστόσο, η διπλωματική διαχείριση της υπόθεσης του καλωδίου απαιτεί εξαιρετικά προσεκτικούς χειρισμούς, ώστε να μην προσφερθούν στην Άγκυρα επιχειρήματα που θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν σε βάρος των ελληνικών θέσεων.</div><div><br />Το καλώδιο των δισεκατομμυρίων και η ευθύνη του Μαξίμου<br /><br />Το Great Sea Interconnector αποτελεί ένα μεγάλο ενεργειακό εγχείρημα που αποσκοπεί στη σύνδεση των ηλεκτρικών δικτύων Ελλάδας και Κύπρου, με προοπτική μελλοντικής επέκτασης προς το Ισραήλ.<br /><br />Το έργο έχει σημαντική γεωστρατηγική διάσταση, όμως η πορεία του έχει επηρεαστεί από τις τουρκικές αντιδράσεις και τις διαφωνίες γύρω από τις θαλάσσιες περιοχές όπου προβλέπεται να πραγματοποιηθούν οι εργασίες.<br /><br />Η κυβέρνηση δεν μπορεί να αντιμετωπίζει το ζήτημα ως μια απλή τεχνική διαφορά μεταξύ κρατών και εταιρειών. Η προστασία των εθνικών συμφερόντων πρέπει να αποτελεί αδιαπραγμάτευτη προτεραιότητα σε κάθε στάδιο ενός τόσο σημαντικού εγχειρήματος.<br /><br />Η Αθήνα οφείλει να ξεκαθαρίσει εάν η γαλλική πρωτοβουλία ήταν εν γνώσει της, τι ακριβώς συμφωνήθηκε και με ποιον τρόπο θα διασφαλιστεί ότι δεν δημιουργείται κανένα αρνητικό προηγούμενο.<br /><br />Γιατί το πραγματικό διακύβευμα δεν είναι μόνο εάν θα ποντιστεί το καλώδιο και πότε θα ολοκληρωθεί.<br /><br />Είναι εάν η Ελλάδα μπορεί να προχωρήσει ένα μεγάλο ενεργειακό έργο χωρίς να αφήσει περιθώρια αμφισβήτησης των δικαιωμάτων της.<br /><br />Και σε αυτό το ερώτημα το Μέγαρο Μαξίμου δεν μπορεί να απαντήσει με σιωπή. Οι πολίτες δικαιούνται να γνωρίζουν τι συνέβη, ποιος πήρε τις αποφάσεις και πώς σκοπεύει η κυβέρνηση να προστατεύσει τα ελληνικά συμφέροντα στην Ανατολική Μεσόγειο.</div><div><br /></div><div><a href="https://europost.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το καλώδιο Ελλάδας – Κύπρου “γκρεμίζει” την Κυβέρνηση Μητσοτάκη.

Τα μισόλογα, τα παιχνίδια με τις λέξεις και η στάση των “φίλων” και “συμμάχων” Γαλλίας και ΗΠΑ απέναντι στους τσαμπουκάδες του Ερντογάν που ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η ψευδαίσθηση της ομπρέλας ασφαλείας: Η αντίφαση μεταξύ της φιλοξενίας μιας αμερικανικής βάσης και του να γίνεις στόχος!

<div><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiwGR6uZ1rk9oY1utTQNAaONAy6UXQA-fuuAfF47Lmp8xmnkK7YRjRJlNaUa0CCi7wCmYF98JGdRlL7kPHpVD97dPu4fSDergNNnMN29b1gN40d-kzfFY8ZUZxk1v2bp1v5-_wm2dQfjTj6F5M0k4FaC9SWfwuGxFpTOtU6ApnVxh-Bi9QcGmq_5RJrjs6Z/s963/179084387035b7.jpg"><img border="0" height="34" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiwGR6uZ1rk9oY1utTQNAaONAy6UXQA-fuuAfF47Lmp8xmnkK7YRjRJlNaUa0CCi7wCmYF98JGdRlL7kPHpVD97dPu4fSDergNNnMN29b1gN40d-kzfFY8ZUZxk1v2bp1v5-_wm2dQfjTj6F5M0k4FaC9SWfwuGxFpTOtU6ApnVxh-Bi9QcGmq_5RJrjs6Z/w732-h91/179084387035b7.jpg" width="280" /></a><br /><br /></div><div>Ο αμερικανικός στόλος υποτίθεται ότι ήταν η απόλυτη εγγύηση για την ασφάλεια του Κόλπου. Αντίθετα, ο πόλεμος με το Ιράν έχει αποκαλύψει τη δυσάρεστη συμφωνία κάτω από τη στρατηγική εταιρική σχέση των Αραβικών Εθνών με την Ουάσιγκτον.<br /><br />Η διεθνής πολιτική είναι γενναιόδωρη με μεταφορές. Οι συμμαχίες είναι ασπίδες, οι βάσεις είναι άγκυρες, οι στόλοι είναι ομπρέλες. Τα ψιλά γράμματα συνήθως φτάνουν αργότερα, μεταφερόμενα από πύραυλο.<br /><br />«Ο παππούς μου πάντα έλεγε ότι ο Πέμπτος Στόλος των ΗΠΑ είναι το βουνό της φωτιάς που στέκεται ανάμεσα σε εμάς και τις απειλές. Προστατεύει όχι μόνο το Μπαχρέιν, αλλά ολόκληρη την περιοχή». Τα λόγια του Νάσερ μπιν Χαμάντ Αλ-Χαλίφα, γιου του βασιλιά του Μπαχρέιν Χαμάντ μπιν Ίσα, απόσταξαν τη φιλοσοφία ασφάλειας της άρχουσας οικογένειας: η αμερικανική ισχύς ήταν το γρανιτένιο θεμέλιο κάτω από την επιβίωση της μοναρχίας.<br /><br />Τότε χτυπήθηκε «το βουνό».<br /><br />Ο Πέμπτος Στόλος δέχεται το χτύπημα. </div><div><br />Δραστηριότητα Ναυτικής Υποστήριξης Το Μπαχρέιν, αρχηγείο του Πέμπτου Στόλου και κύριος αμερικανικός κόμβος υλικοτεχνικής υποστήριξης στη Δυτική Ασία, υπέστη ζημιές από ιρανικούς πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη. Χτυπήθηκαν εγκαταστάσεις διοίκησης, υποδομές δορυφορικών επικοινωνιών και άλλα κτίρια. Το αμερικανικό προσωπικό απομακρύνθηκε. Ο ανώτατος αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ είπε ότι δεν θα επιστρέψει σύντομα. ο αναπληρωτής γραμματέας του Ναυτικού διέταξε επανεξέταση για το αν θα επισκευαστεί.<br /><br />Η γεωγραφία που έκανε το Μπαχρέιν απαραίτητο για την Ουάσιγκτον το εξέθεσε και στην Τεχεράνη. Η γειτνίασή του με τα Στενά του Ορμούζ βοηθά στη μετακίνηση πλοίων και προμηθειών, αλλά θέτει τα κέντρα διοίκησης σε κοντινή απόσταση από τα ιρανικά όπλα. Με τον κόμβο να έχει υποστεί βλάβη, το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ στηρίχθηκε περισσότερο στο Ντιέγκο Γκαρσία, περίπου 2.200 μίλια μακριά: περισσότερος χρόνος, καύσιμα και πίεση στα πληρώματα. Η Υπηρεσία Ερευνών του Κογκρέσου των ΗΠΑ παρέχει περαιτέρω πλαίσιο για την αμερικανική ναυτική παρουσία στο Μπαχρέιν.<br /><br />Αυτή είναι η πρώτη σκληρή αριθμητική της συμμαχίας. Το Μπαχρέιν φιλοξενεί τον μηχανισμό της αμερικανικής αποτροπής, αλλά δεν αποφασίζει πότε η Ουάσιγκτον γυρίζει το κλειδί. Μπορεί να συντονίζει και να διαβουλεύεται. Δεν μπορεί να ασκήσει βέτο σε μια αμερικανική ή ισραηλινή απόφαση που θα μπορούσε να προκαλέσει ιρανικά αντίποινα κατά του νησιού.<br /><a href="https://i-epikaira.blogspot.com/2026/11/the-illusion-of-security-umbrella.html"><b>Διαβάστε την συνέχεια στην πηγή</b></a></div><div><br /></div><a href="https://i-epikaira.blogspot.com/">πηγή</a><div><br /></div><div>Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera. </div>

Η ψευδαίσθηση της ομπρέλας ασφαλείας: Η αντίφαση μεταξύ της φιλοξενίας μιας αμερικανικής βάσης και του να γίνεις στόχος!

Ο αμερικανικός στόλος υποτίθεται ότι ήταν η απόλυτη εγγύηση για την ασφάλεια του Κόλπου. Αντίθετα, ο πόλεμος με το Ιράν έχει αποκαλύψει τη δ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Γαλλία είχε πρόθεση να ενημερώσει εξαρχής την Τουρκία μέσω επίσημων διαύλων για το καλώδιο (τουρκικό δημοσίευμα).

<a href="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2026/11/%CE%B1%CE%BB%CE%B4%CF%83%CE%BE%CF%81%CE%BF%CE%B9%CF%82%CE%B5%CE%BC.jpg?ssl=1"><img height="33" src="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2026/11/%CE%B1%CE%BB%CE%B4%CF%83%CE%BE%CF%81%CE%BF%CE%B9%CF%82%CE%B5%CE%BC.jpg?resize=640%2C356&ssl=1" width="280" /></a><br /><br />Η Αθήνα, η Κύπρος και το Τελ Αβίβ το αποκαλούν «Great Sea Interconnector» (GSI). Στην τουρκική κοινή γνώμη, είναι πιο γνωστό ως Υποθαλάσσιο Ηλεκτρικό Καλώδιο Κρήτης-Κύπρου.<br /><br />Το έργο αυτό στοχεύει στη σύνδεση των υποδομών ηλεκτρικής ενέργειας της Ελλάδας και της Κύπρου (ενδεχομε΄νως και προς το Ισραήλ). Κατά μία έννοια, πρόκειται για μια «πολιτική» προσπάθεια.<br /><br />Επομένως, υπό κανονικές συνθήκες, κανείς δεν θα είχε αντίρρηση. Ωστόσο, αυτή η γραμμή διέρχεται από την τουρκική υφαλοκρηπίδα, η οποία έχει εδραιωθεί από τη συμφωνία Τουρκίας-Λιβύης. Αυτό καθιστά το ζήτημα γεωπολιτικό, σύμφωνα με τον Τούρκο συντάκτη της Γενί Σαφάκ, Γιαχία Μποστάν.<br /><br />Αν η Ελλάδα δεν είχε λάβει μέτρα για να διαταράξει το status quo στην Ανατολική Μεσόγειο, ειδικά τον τελευταίο χρόνο, η συζήτηση για την Πρωτοβουλία Συνεργασίας του Κόλπου (GSI) πιθανότατα δεν θα είχε κλιμακωθεί σε αυτό το βαθμό.<br /><br />Ωστόσο, η Αθήνα, σε συνεργασία με το Ισραήλ, προσπαθεί να αλλάξει το status quo στην Ανατολική Μεσόγειο (και το Αιγαίο) εναντίον της Τουρκίας.<br /><br />Η Αθήνα προσπαθεί να δημιουργήσει τετελεσμένα μέσω των συμμαχιών που έχει σχηματίσει και των βημάτων που έχει κάνει επί τόπου. Ταυτόχρονα, αυξάνοντας τις εντάσεις, στοχεύει να δηλητηριάσει τις ανανεωμένες σχέσεις Τουρκίας-Δύσης που έχουν αναβιώσει με τον πόλεμο της Ουκρανίας.<br /><br />Γι’ αυτό προσεγγίζουν το έργο GSI από γεωπολιτική άποψη.<br /><br />Από την αρχή, είχαν δημοσιευμένες αναλύσεις στα ελληνικά μέσα ενημέρωσης που δήλωναν: «Αυτή είναι η επικράτειά μας, δεν χρειαζόμαστε άδεια από κανέναν». Οι επίσημες δηλώσεις ήταν λίγο πολύ και προς αυτή την κατεύθυνση.<br /><br />Η Λιβύη έβαλε σε πολύ δύσκολη θέση την Αθήνα<br /><br />Η Άγκυρα λέει ότι μέρος των εργασιών καλωδίωσης διέρχεται από την τουρκική υφαλοκρηπίδα. Επομένως, η Ελλάδα ή όσοι εκτελούν τις εργασίες πρέπει να ενημερώσουν και να συντονιστούν με την Άγκυρα.<br /><br />Η Ελλάδα, ωστόσο, αρνείται ότι η εν λόγω περιοχή εμπίπτει στην τουρκική υφαλοκρηπίδα, επειδή δεν αναγνωρίζει τη συμφωνία Τουρκίας-Λιβύης.<br /><br />Δηλώνει: «Η γαλλική εταιρεία που θα εκτελέσει τις εργασίες θα χρειαστεί μόνο άδεια από την Ελλάδα».<br /><br />Οι Έλληνες σκέφτονται: «Αν λάβουμε άδεια από την Τουρκία, θα κάνουμε περισσότερο κακό παρά καλό, θα αποδεχόμαστε τα επιχειρήματα της Τουρκίας».<br /><br />Δεν έχουν άδικο. Καθώς πλησίαζε ο Νοέμβριος, όπου έχει προγραμματιστεί να ξεκινήσουν οι εργασίες για το έργο, οι εντάσεις είχαν αυξηθεί. Αποφάσισαν να προχωρήσουν με το έργο «σε συνεννόηση με το Ισραήλ».<br /><br />Αυτή ακριβώς τη στιγμή, συνέβη μια εξέλιξη που έφερε την Ελλάδα σε πολύ δύσκολη θέση.<br /><br />Η Βουλή των Αντιπροσώπων στη Λιβύη (πλευρά Χαφτάρ), με την οποία η Ελλάδα έχει συνδέσει ολόκληρη την πολιτική της στην Ανατολική Μεσόγειο, επικύρωσε τη συμφωνία για την οριοθέτηση των θαλάσσιων ζωνών που υπεγράφη μεταξύ των κυβερνήσεων της Τουρκίας και της Λιβύης το 2019 (20 Οκτωβρίου).<br /><br />Γράψαμε ότι αυτή ήταν μια ιστορική εξέλιξη, ότι η Αθήνα βρισκόταν σε δύσκολη θέση -ειδικά στο εσωτερικό- και ότι ως εκ τούτου θα μπορούσε να κλιμακώσει τις εντάσεις σε δύο τομείς, ένας εκ των οποίων ήταν το έργο GSI.<br /><br />Ο Φιντάν στέλνει μήνυμα λέγοντας «Όλα είναι καλά»<br /><br />Η εξέλιξη στη Λιβύη ήταν ένα σημαντικό κέρδος για την Άγκυρα και έπρεπε να εδραιωθεί. Επομένως, θα ήταν καλό να μην κλιμακωθούν οι εντάσεις στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Ωστόσο, έπρεπε να αποτραπούν ενέργειες της Ελλάδας που θα δημιουργούσαν «κακό προηγούμενο».<br /><br />Σε αυτό το σημείο, ο Υπουργός Εξωτερικών Φιντάν έκανε την ακόλουθη δήλωση, η οποία στόχευε στη μείωση των εντάσεων αλλά και στην έμφαση της αποφασιστικότητας της Τουρκίας:<br /><br />«Το μόνο που θέλουμε είναι ένα σκάφος που διεξάγει έρευνα στη θάλασσα να μας στείλει όχι μόνο μια προφορική ειδοποίηση, αλλά μια γραπτή ειδοποίηση που να αναφέρει: “Θα διεξάγουμε συγκεκριμένες δραστηριότητες σε μια συγκεκριμένη περιοχή. Αυτές είναι οι συντεταγμένες”. Δεν θέλουμε τίποτα περισσότερο. Υπό αυτές τις συνθήκες, δεν αντιτιθέμεθα στο έργο. Είμαστε θετικοί».<br /><br />Σε αυτό το σημείο, φαίνεται ότι η Ελλάδα έχει αποφασίσει να προχωρήσει με το έργο μετά τις σημαντικές εξελίξεις στη Λιβύη.<br /><br />Οι ελληνικές αρχές ενέκριναν την άδεια έρευνας στις 6 Νοεμβρίου και εξέδωσαν NAVTEX. Ταυτόχρονα, άφησαν να εννοηθεί ότι οι γαλλικές εταιρείες δεν θα χρειαστεί να ζητήσουν άδεια από την Τουρκία.<br /><br />Η Άγκυρα απάντησε στην ανακοίνωση της Ελλάδας με NAVTEX.<br /><br />Το τουρκικό Υπουργείο Εξωτερικών δήλωσε: «Η διαδικασία σχετικά με τη συναίνεση που απαιτείται από τη χώρα μας για το μέρος της δραστηριότητας που το πλοίο με γαλλική σημαία σχεδιάζει να ασκήσει εντός των ορίων της υφαλοκρηπίδας μας, σύμφωνα με τις καθιερωμένες διατάξεις του διεθνούς ναυτικού δικαίου, δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί. Η αποφασιστικότητά μας να προστατεύσουμε τα κυριαρχικά μας δικαιώματα που απορρέουν από το διεθνές δίκαιο παραμένει ακλόνητη».<br /><br />Λοιπόν, ποια είναι η τελευταία κατάσταση;<br /><br />Ρώτησα τις διπλωματικές μου πηγές.<br /><br />Έμαθα ότι… η Τουρκία έχει καλές σχέσεις με τη γαλλική εταιρεία που θα εκτελέσει το έργο.<br /><br />Λέγεται ότι και αυτή η εταιρεία έχει επενδύσεις στην Τουρκία. Δεν θέλουν να χαλάσουν τη σχέση τους με την Άγκυρα. Υπάρχει επίσης υγιής επικοινωνία μεταξύ Άγκυρας και Παρισιού για αυτό το θέμα.<br /><br />Η συμφωνία που είχε επιτευχθεί προηγουμένως με το Παρίσι ήταν ότι η Άγκυρα θα ειδοποιούνταν γραπτώς πριν από την έναρξη των εργασιών.<br /><br />Άκουσα ότι… αυτή η ειδοποίηση έγινε από τη Γαλλία μέσω επίσημων καναλιών, γραπτώς.<br /><br />Δεν γνωρίζω το περιεχόμενο της ειδοποίησης.<br /><br />Το αν οι προσδοκίες της Άγκυρας έχουν εκπληρωθεί, θα το δούμε τις επόμενες ημέρες. Αλλά η απάντηση του Υπουργού Εξωτερικών Φιντάν “Όλα είναι καλά” σε ερώτηση ενός Έλληνα συναδέλφου επί του θέματος πιθανότατα σχετίζεται με αυτό.<div><br /></div><div><a href="https://echedoros.blog/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Γαλλία είχε πρόθεση να ενημερώσει εξαρχής την Τουρκία μέσω επίσημων διαύλων για το καλώδιο (τουρκικό δημοσίευμα).

Η Αθήνα, η Κύπρος και το Τελ Αβίβ το αποκαλούν «Great Sea Interconnector» (GSI). Στην τουρκική κοινή γνώμη, είναι πιο γνωστό ως Υποθαλάσσιο ...

Διαβάστε την συνέχεια

Μπορούν οι Δημοκρατικοί να σταματήσουν τον πόλεμο στο Ιράν χωρίς να αγγίξουν το Ισραήλ;

<img height="31" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/11/kapitolio.jpg" width="280" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος </b><br />Η νέα πλειοψηφία στο Κογκρέσο θέλει να περιορίσει την πολεμική εμπλοκή του Τραμπ. Οι αμερικανικοί εξοπλισμοί, η αντιπυραυλική άμυνα και οι χρηματοδοτήσεις προς το Ισραήλ κάνουν την εξίσωση πολύ δυσκολότερη από μια αντιπολεμική ψηφοφορία.<br /><br />Η εκλογική νίκη έδωσε στους Δημοκρατικούς τον έλεγχο του Κογκρέσου. Δεν τους έδωσε, όμως, μια εύκολη συνταγή για τον τερματισμό του πολέμου στο Ιράν. Για να περιορίσουν αποτελεσματικά την αμερικανική συμμετοχή, θα χρειαστεί να αποφασίσουν τι επιτρέπουν, τι χρηματοδοτούν και ποια όρια θέτουν στη στρατιωτική υποστήριξη του Ισραήλ.<br /><br />Αυτό είναι το δύσκολο γεωπολιτικό και εσωκομματικό ερώτημα της επόμενης περιόδου. Η αποδοκιμασία του πολέμου μπορεί να ενώνει μεγάλο μέρος της δημοκρατικής παράταξης. Η επιλογή των μέσων για την απεμπλοκή αναδεικνύει βαθύτερες διαφορές γύρω από τη σχέση Ουάσιγκτον–Ισραήλ.<br /><br />Η νέα σύνθεση του Κογκρέσου αναλαμβάνει τον Ιανουάριο του 2027. Μέχρι τότε, οι Δημοκρατικοί καλούνται να μετατρέψουν την πολιτική τους θέση σε συγκεκριμένη νομοθετική στρατηγική.<br />Το δίλημμα που αποτυπώνεται σε δύο ψήφους<br /><br />Η στάση του γερουσιαστή Κρις Κουνς συμπυκνώνει τη δυσκολία. Τον Απρίλιο υποστήριξε τον τερματισμό της αμερικανικής πολεμικής εμπλοκής στο Ιράν, αλλά αντιτάχθηκε στην παρεμπόδιση πωλήσεων όπλων προς το Ισραήλ.<br /><br />Η θέση αυτή εκφράζει μια σημαντική τάση στους Δημοκρατικούς: επιθυμία εξόδου από τον πόλεμο, με ταυτόχρονη διατήρηση της δέσμευσης για την ασφάλεια του Ισραήλ.<br /><br />Στην πράξη, όμως, οι δύο επιλογές αλληλεπιδρούν. Οι ισραηλινές στρατιωτικές δυνατότητες συνδέονται με αμερικανικά οπλικά συστήματα, πυρομαχικά και αμυντική συνεργασία. Επομένως, η συζήτηση για το τέλος της αμερικανικής εμπλοκής οδηγεί αναπόφευκτα και στους όρους αυτής της υποστήριξης. <br />Τι θα σημαίνει πραγματικά «τέλος των εχθροπραξιών»;<br /><br />Ένα νομοθετικό κείμενο που θα ζητεί τον τερματισμό αμερικανικών επιχειρήσεων πρέπει να ορίζει ποιες δραστηριότητες καλύπτει.<br /><br />Οι επιθετικές αποστολές κατά του Ιράν αποτελούν μία κατηγορία. Η προστασία αμερικανικών δυνάμεων, η αναχαίτιση πυραύλων που κατευθύνονται προς συμμάχους και η υποστήριξη της ναυσιπλοΐας δημιουργούν διαφορετικά επιχειρησιακά και νομικά ερωτήματα.<br /><br />Ένα υποθετικό σενάριο δείχνει τη δυσκολία: οι ΗΠΑ σταματούν τις επιθετικές αποστολές, το Ισραήλ συνεχίζει τα πλήγματα και η Τεχεράνη απαντά. Ποιος θα είναι τότε ο ρόλος των αμερικανικών αντιπυραυλικών συστημάτων;<br /><br />Η απάντηση θα εξαρτηθεί από το περιεχόμενο της νομοθεσίας, τις προβλεπόμενες εξαιρέσεις και τις αποφάσεις της κυβέρνησης. Η διάκριση ανάμεσα στην αμυντική προστασία και στη συμμετοχή σε μια συνεχιζόμενη σύγκρουση χρειάζεται σαφείς κανόνες.<div><br />Ο Τραμπ περιπλέκει τη συζήτηση για τη βοήθεια<br /><br />Νέα αβεβαιότητα προσθέτει η δήλωση του Ντόναλντ Τραμπ ότι η αμερικανική βοήθεια προς το Ισραήλ θα σταματήσει στο τέλος του έτους.<br /><br />Σύμφωνα με το ABC News, ο πρόεδρος υποστήριξε ότι έχει συμφωνήσει σχετικά με τον Μπενιαμίν Νετανιάχου, χωρίς να εξηγήσει ποιες μορφές βοήθειας θα επηρεαστούν ή πώς θα εφαρμοστεί η αλλαγή.<br /><br />Η εξαγγελία δεν ισοδυναμεί με ολοκληρωμένη απόφαση διακοπής κάθε στρατιωτικής συνεργασίας. Οι επιχορηγήσεις, οι πωλήσεις όπλων και τα κοινά αμυντικά προγράμματα αποτελούν διαφορετικές κατηγορίες.<br /><br />Για τους Δημοκρατικούς, πάντως, δημιουργείται ένα παράδοξο πολιτικό πεδίο: καλούνται να συζητήσουν όρους και περιορισμούς στη βοήθεια, ενώ ο Ρεπουμπλικανός πρόεδρος εξαγγέλλει ο ίδιος τον τερματισμό της.</div><div><br />Τα 38 δισ. δολάρια και η εξουσία του Κογκρέσου<br /><br />Το μνημόνιο στρατιωτικής βοήθειας του 2016 προβλέπει συνολικά 38 δισ. δολάρια για τα οικονομικά έτη 2019–2028:33 δισ. δολάρια σε στρατιωτική χρηματοδότηση.<br />5 δισ. δολάρια για προγράμματα αντιπυραυλικής άμυνας.<br /><br />Το μνημόνιο αποτελεί πολιτική δέσμευση και δεν είναι νομικά δεσμευτική συνθήκη. Οι σχετικές πιστώσεις υπόκεινται στην έγκριση του Κογκρέσου, ενώ η εφαρμογή τους συνδέεται με τη νομοθεσία και τις υφιστάμενες υποχρεώσεις.<br /><br />Εδώ βρίσκεται ένα ισχυρό εργαλείο της νέας πλειοψηφίας: η δυνατότητα να εξετάζει χρηματοδοτήσεις και να διεκδικεί όρους για τη χρήση τους.<br /><br />Η κοινοβουλευτική νίκη, ωστόσο, δεν εξασφαλίζει αυτόματα την επιβολή της πολιτικής της. Ένα δεσμευτικό νομοθέτημα μπορεί να αντιμετωπίσει προεδρικό βέτο, η ανατροπή του οποίου απαιτεί πλειοψηφία δύο τρίτων και στα δύο σώματα.</div><div><br />Η εσωκομματική δοκιμασία για την ηγεσία<br /><br />Η σχέση με το Ισραήλ παραμένει πεδίο ουσιαστικών διαφορών στους Δημοκρατικούς.<br /><br />Μια πλευρά ζητεί αυστηρότερους περιορισμούς στις μεταβιβάσεις επιθετικών όπλων. Μια άλλη υποστηρίζει ότι η στρατιωτική βοήθεια αποτελεί βασικό στοιχείο της αμερικανικής στρατηγικής και της ασφάλειας ενός συμμάχου.<br /><br />Για τον Χακίμ Τζέφρις και τη δημοκρατική ηγεσία, η πρόκληση είναι να συγκροτήσουν πλειοψηφία γύρω από ένα εφαρμόσιμο κείμενο. Η γενική συμφωνία για αποκλιμάκωση πρέπει να μεταφραστεί σε κοινή θέση για τις εξαιρέσεις, τις πιστώσεις και τον έλεγχο των εξοπλισμών.<br /><br />Οι κυβερνητικές διαπραγματεύσεις στο Ισραήλ προσθέτουν ακόμη μία μεταβλητή. Μια αλλαγή ηγεσίας θα μπορούσε να αλλάξει το πολιτικό κλίμα στις σχέσεις με την Ουάσιγκτον. Δεν θα εξαφάνιζε, όμως, τις εκκρεμότητες γύρω από τις επιχειρήσεις και τη στρατιωτική υποστήριξη.<br />Μια πιθανή φόρμουλα — χωρίς εύκολες εγγυήσεις<br /><br />Μια επιλογή που τίθεται στην ανάλυση είναι ο συνδυασμός τριών παρεμβάσεων:Τερματισμός των αμερικανικών επιθετικών επιχειρήσεων κατά του Ιράν που δεν έχουν ειδική κοινοβουλευτική εξουσιοδότηση.<br />Σαφώς οριοθετημένη συνέχιση της αμυντικής προστασίας του Ισραήλ και των κρατών του Κόλπου.<br />Ενισχυμένος έλεγχος στις μεταβιβάσεις επιθετικών πυρομαχικών, ιδιαίτερα όταν χρησιμοποιούνται έκτακτες διαδικασίες.<br /><br />Πρόκειται για πιθανή πολιτική πρόταση, όχι για συμφωνημένο σχέδιο των Δημοκρατικών. Η αποτελεσματικότητά της θα κριθεί από τη διατύπωση, την εφαρμογή και τη δυνατότητα ελέγχου της εκτελεστικής εξουσίας.<br /><br />Η πρώτη συγκεκριμένη δοκιμασία θα είναι το κείμενο που θα φέρει η νέα πλειοψηφία: ποιες επιχειρήσεις θα ζητεί να σταματήσουν, ποιες θα εξαιρεί και ποιες χρηματοδοτήσεις θα επιτρέπει. Εκεί θα φανεί πόσο απέχει η πρόθεση τερματισμού του πολέμου από μια πολιτική που μπορεί να τον περιορίσει.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Μπορούν οι Δημοκρατικοί να σταματήσουν τον πόλεμο στο Ιράν χωρίς να αγγίξουν το Ισραήλ;

Βασιλης Διαμαντακος  Η νέα πλειοψηφία στο Κογκρέσο θέλει να περιορίσει την πολεμική εμπλοκή του Τραμπ. Οι αμερικανικοί εξοπλισμοί, η αντιπυρ...

Διαβάστε την συνέχεια

ΗΠΑ και Ισραήλ: Κλείνει το παράθυρο για την Αθήνα μετά τις δύο κάλπες;

<img height="31" src="https://www.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/11/trump-neta.jpg" width="280" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Το κρίσιμο στοίχημα για την ελληνική διπλωματία είναι η ταχύτητα των αποφάσεων σε Ουάσινγκτον και Ιερουσαλήμ. Το Κογκρέσο, οι ισραηλινές διαπραγματεύσεις και οι κινήσεις της Άγκυρας στην Ανατολική Μεσόγειο.</span></h3>Δύο εκλογικές αναμετρήσεις μέσα σε μία εβδομάδα μπορούν να δημιουργήσουν για την Αθήνα ένα κοινό πρόβλημα: οι στρατηγικοί της εταίροι να εξακολουθούν να στηρίζουν τη συνεργασία, αλλά να δυσκολεύονται να αποφασίσουν εγκαίρως για την προώθησή της.<br /><br />Οι αμερικανικές ενδιάμεσες εκλογές της 3ης Νοεμβρίου και οι διαπραγματεύσεις σχηματισμού κυβέρνησης μετά την ισραηλινή κάλπη της 27ης Οκτωβρίου συμπίπτουν με μια περίοδο κατά την οποία η Ελλάδα χρειάζεται ενεργή διπλωματική υποστήριξη, συντονισμό για υποδομές και συνέχεια στις αμυντικές συνεργασίες.<br /><br />Το διακύβευμα ξεπερνά τις προσωπικές σχέσεις του Κυριάκου Μητσοτάκη με τον Ντόναλντ Τραμπ και τον Μπενιαμίν Νετανιάχου. Αφορά το πόση πολιτική προσοχή θα διαθέτουν οι δύο πρωτεύουσες για την Ανατολική Μεσόγειο — και ποιος θα μπορεί να μετατρέπει αυτή την προσοχή σε συγκεκριμένες αποφάσεις.<div><br />Το κενό που μπορεί να δημιουργήσει η εσωστρέφεια<br /><br />Οι διεθνείς συνεργασίες δεν σταματούν αυτόματα όταν αλλάζουν οι κοινοβουλευτικοί συσχετισμοί. Μπορούν, όμως, να χάσουν ταχύτητα.<br /><br />Μια κυβέρνηση που διαπραγματεύεται καθημερινά την επιβίωσή της ή μια αμερικανική προεδρία που συγκρούεται με το Κογκρέσο ενδέχεται να δυσκολεύεται να διαθέσει χρόνο για πρωτοβουλίες οι οποίες απαιτούν συντονισμό πολλών υπουργείων, χρηματοδότηση και ανάληψη πολιτικού κόστους.<br /><br />Για την ελληνική πλευρά, η καθυστέρηση μπορεί να έχει πρακτικές συνέπειες, ιδιαίτερα όταν αφορά έργα συνδεσιμότητας, εξοπλιστικές διαδικασίες ή την αντιμετώπιση αμφισβητήσεων στη θάλασσα.<br /><br />Αυτό είναι το ουσιαστικό ερώτημα των επόμενων εβδομάδων: πόσο γρήγορα θα μπορούν οι εταίροι της Ελλάδας να ανταποκρίνονται σε εξελίξεις που απαιτούν κοινή στάση;<br />Ο Τραμπ παραμένει πρόεδρος, αλλά το Κογκρέσο μπορεί να αλλάξει τη διαδικασία<br /><br />Οι ενδιάμεσες εκλογές στις ΗΠΑ καθορίζουν τη σύνθεση του Κογκρέσου. Δεν αποτελούν προεδρική εκλογή.<br /><br />Ο Ντόναλντ Τραμπ θα εξακολουθήσει να ασκεί την εκτελεστική εξουσία ανεξαρτήτως αποτελέσματος. Μια ενδεχόμενη αλλαγή πλειοψηφίας στη Βουλή των Αντιπροσώπων ή στη Γερουσία θα μπορούσε, ωστόσο, να ενισχύσει τον έλεγχο της κυβέρνησης και να δυσκολέψει τη νομοθετική και δημοσιονομική της ατζέντα.<br /><br />Οι συνέπειες για την εξωτερική πολιτική εξαρτώνται από το συγκεκριμένο ζήτημα. Η στρατιωτική χρηματοδότηση, οι νομοθετικές πρωτοβουλίες, οι κυρώσεις και οι διαδικασίες εποπτείας έχουν διαφορετικές θεσμικές διαδρομές.<br /><br />Η Αθήνα, επομένως, χρειάζεται να παρακολουθήσει τη σύνθεση και την ηγεσία κρίσιμων επιτροπών, τη θέση προσώπων που γνωρίζουν την περιοχή και τις δυνατότητες προώθησης πρωτοβουλιών με διακομματική υποστήριξη.</div><div><br />Το ελληνικό πλεονέκτημα βρίσκεται σε περισσότερα από ένα γραφεία<br /><br />Οι ελληνοαμερικανικές σχέσεις διαθέτουν θεσμικό βάθος που περιορίζει την έκθεσή τους στις εκλογικές εναλλαγές.<br /><br />Η αμυντική συνεργασία, οι στρατιωτικές υποδομές, οι δεσμοί με το Κογκρέσο και η παρουσία της ομογένειας προσφέρουν πολλαπλούς διαύλους. Η προσωπική πρόσβαση στον Λευκό Οίκο μπορεί να διευκολύνει μια απόφαση, αλλά η διάρκειά της εξαρτάται και από τη στήριξη του ευρύτερου αμερικανικού συστήματος.<br /><br />Ενδεικτική είναι η διακομματική νομοθετική πρωτοβουλία για την ενίσχυση της αμυντικής συνεργασίας ΗΠΑ–Ελλάδας, η οποία προωθήθηκε από την Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων της Βουλής τον Μάιο του 2026.<br /><br />Αυτό δεν ισοδυναμεί με αυτόματη αποδοχή κάθε ελληνικής επιδίωξης. Δείχνει, όμως, ότι η συνεργασία έχει υποστηρικτές πέρα από το εκάστοτε προεδρικό περιβάλλον.<br /><br />Για την κυβέρνηση Μητσοτάκη, το επόμενο βήμα είναι η έγκαιρη επικοινωνία με το νέο Κογκρέσο, με συγκεκριμένες προτεραιότητες και σαφή περιγραφή του αμοιβαίου οφέλους.<br />Στο Ισραήλ, η αριθμητική δυσκολεύει την πολιτική συνέχεια<br /><br />Η ισραηλινή κάλπη παρήγαγε ένα σύνθετο αποτέλεσμα. Το μπλοκ του Νετανιάχου διαθέτει 53 έδρες, το μπλοκ του Γκάντι Αϊζενκοτ 48, ενώ τα αραβικά κόμματα συγκεντρώνουν 19 στην Κνέσετ των 120 εδρών.<br /><br />Η απαιτούμενη πλειοψηφία είναι 61 έδρες. Οι πολιτικές διαχωριστικές γραμμές δυσκολεύουν τη μετατροπή των αριθμών σε κυβερνητική συμφωνία.<br /><br />Για την Αθήνα, η αβεβαιότητα αφορά τόσο τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων όσο και τις προτεραιότητες της κυβέρνησης που τελικά θα προκύψει.<br /><br />Η αμυντική συνεργασία και οι υπηρεσιακοί δίαυλοι μπορούν να συνεχίζονται κατά τη μεταβατική περίοδο. Νέες δεσμεύσεις μεγάλης πολιτικής ή οικονομικής βαρύτητας ενδέχεται να χρειάζονται ισχυρότερη κυβερνητική εξουσιοδότηση και περισσότερο χρόνο.</div><div><br />Η Ελλάδα χρειάζεται σχέση με ολόκληρο το ισραηλινό σύστημα<br /><br />Η συνεργασία Ελλάδας–Ισραήλ έχει μεγαλύτερη αντοχή όταν στηρίζεται σε περισσότερους συνομιλητές: κυβερνητικούς αξιωματούχους, στρατιωτική ηγεσία, κοινοβουλευτικά κόμματα και επιχειρηματικούς φορείς.<br /><br />Η προσωπική σχέση Μητσοτάκη–Νετανιάχου αποτελεί πολιτικό κεφάλαιο. Η διατήρηση της δυναμικής απαιτεί παράλληλα επαφές με όσους μπορεί να συμμετάσχουν στην επόμενη κυβερνητική σύνθεση.<br /><br />Δεν υπάρχουν επαρκή στοιχεία για να θεωρηθεί δεδομένη μια ανατροπή της ελληνοϊσραηλινής συνεργασίας υπό διαφορετική ηγεσία. Αντίστοιχα, η Αθήνα χρειάζεται να αξιολογεί κάθε νέα κυβέρνηση βάσει των αποφάσεών της.<br /><br />Αυτό αφορά ιδιαίτερα τη σχέση με την Τουρκία. Μια ενδεχόμενη προσπάθεια αποκλιμάκωσης μεταξύ Ισραήλ και Άγκυρας θα έπρεπε να εξεταστεί ως αυτοτελής εξέλιξη. Η ελληνική συνεργασία με το Ισραήλ αποκτά μεγαλύτερη διάρκεια όταν διαθέτει δικό της θετικό περιεχόμενο στην ασφάλεια, στην τεχνολογία και στην οικονομία.</div><div><br />Η Άγκυρα και η σημασία του χρόνου<br /><br />Η Τουρκία θα παρακολουθήσει προσεκτικά τόσο τη νέα ισορροπία στην Ουάσινγκτον όσο και τις κυβερνητικές διαπραγματεύσεις στο Ισραήλ.<br /><br />Μια περίοδος μειωμένης πολιτικής προσοχής από τους εταίρους της Ελλάδας θα μπορούσε να επηρεάσει τους περιφερειακούς υπολογισμούς. Αυτό αποτελεί ενδεχόμενο που χρειάζεται προετοιμασία, χωρίς να προεξοφλεί συγκεκριμένη τουρκική κίνηση.<br /><br />Η ελληνική προτεραιότητα είναι να περιορίσει την ασάφεια: ποιος ενημερώνεται σε μια κρίση, ποιοι δίαυλοι ενεργοποιούνται και ποιες κοινές θέσεις παραμένουν σε ισχύ κατά τις πολιτικές μεταβάσεις.<br /><br />Στην περίπτωση του τουρκολιβυκού μνημονίου και των θαλάσσιων υποδομών, η συνέπεια των μηνυμάτων έχει ιδιαίτερη σημασία. Οι επαναλαμβανόμενες δημόσιες θέσεις χρειάζονται συντονισμό μεταξύ των αρμόδιων υπηρεσιών.</div><div><br />Το 3+1 χρειάζεται συνέχεια στην πράξη<br /><br />Το σχήμα Ελλάδας–Κύπρου–Ισραήλ με τη συμμετοχή των ΗΠΑ προσφέρει ένα πλαίσιο διατήρησης της συνεργασίας κατά τις πολιτικές αλλαγές.<br /><br />Η χρησιμότητά του εξαρτάται από τακτικές επαφές, σαφή κατανομή αρμοδιοτήτων και παρακολούθηση συγκεκριμένων έργων. Η ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου και οι ευρύτερες προοπτικές σύνδεσης με το Ισραήλ απαιτούν επίσης χρηματοδοτική, τεχνική και ρυθμιστική πρόοδο.<br /><br />Για την Αθήνα, το ζητούμενο είναι να διατηρήσει τη συνεργασία ενεργή όσο οι εταίροι της αναδιατάσσουν τις εσωτερικές τους ισορροπίες. Εκεί θα φανεί η αξία των θεσμικών σχέσεων που έχουν οικοδομηθεί.<br /><br />Ο Κυριάκος Μητσοτάκης έθεσε το σχετικό πολιτικό όριο στο Manama Dialogue, στις 30 Οκτωβρίου:«Τα έργα συνδεσιμότητας δεν πρέπει να γίνονται όμηροι των διαφορών που ενδεχομένως έχουμε για περιοχές όπου δεν έχει γίνει οριοθέτηση»..</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

ΗΠΑ και Ισραήλ: Κλείνει το παράθυρο για την Αθήνα μετά τις δύο κάλπες;

Το κρίσιμο στοίχημα για την ελληνική διπλωματία είναι η ταχύτητα των αποφάσεων σε Ουάσινγκτον και Ιερουσαλήμ. Το Κογκρέσο, οι ισραηλινές δια...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκικά ΜΜΕ για GSI: Η Άγκυρα επιχειρεί να εμφανίσει τη γαλλική ενημέρωση ως διπλωματική επιτυχία

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/10/62235830-88ff-498f-9a4e-20cf599e9b7f-1-1024x576.png" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="576" data-original-width="1024" height="30" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/10/62235830-88ff-498f-9a4e-20cf599e9b7f-1-1024x576.png" width="280" /></a></div><div><br /></div>Τι αναφέρουν Yeni Safak και Millet Haber<br /><br />Νέα προσπάθεια να εμφανίσει τη διπλωματική επικοινωνία με τη Γαλλία ως επιβεβαίωση των θέσεών της στην Ανατολική Μεσόγειο επιχειρεί η Άγκυρα, με τον τουρκικό Τύπο να παρουσιάζει τη γραπτή ενημέρωση για τις έρευνες του καλωδίου Ελλάδας–Κύπρου ως σημαντική εξέλιξη υπέρ των τουρκικών διεκδικήσεων.<br /><br />Στο επίκεντρο βρίσκεται η ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου, γνωστή ως Great Sea Interconnector (GSI), και η προγραμματισμένη επανέναρξη των ερευνών από το γαλλικό πλοίο Abeille Marengo. Η Γαλλία φέρεται να ενημέρωσε εγγράφως την τουρκική πλευρά για τις σχεδιαζόμενες δραστηριότητες, με την Άγκυρα να επιχειρεί να προσδώσει στην επικοινωνία αυτή χαρακτήρα διαδικασίας έγκρισης από την ίδια.<br /><br />Η διάκριση είναι ουσιώδης: άλλο πράγμα η διπλωματική ενημέρωση, που μπορεί να αποσκοπεί στην αποφυγή εντάσεων, και άλλο η αναγνώριση δικαιώματος της Τουρκίας να εγκρίνει ή να απαγορεύει εργασίες σε θαλάσσιες περιοχές τις οποίες η ίδια εντάσσει στη δική της υφαλοκρηπίδα.<br />Yeni Şafak: παρουσιάζει τη γαλλική ενημέρωση ως επιτυχία της Άγκυρας<br /><br />Εκτενή αναφορά στο ζήτημα κάνει η τουρκική εφημερίδα <a href="https://www.yenisafak.com/">Yeni Şafak</a>. Σε άρθρο του με τίτλο «Η Γαλλία έστειλε την αναμενόμενη ενημέρωση μέσω επίσημων διαύλων», ο αρθρογράφος Γιαχιά Μποστάν υποστηρίζει ότι η γαλλική πλευρά απέστειλε γραπτώς, μέσω επίσημων διπλωματικών οδών, την ενημέρωση που ζητούσε η Άγκυρα πριν από την έναρξη των εργασιών.<br /><br />Επικαλούμενος διπλωματικές πηγές, ο Μποστάν αναφέρει ότι η γαλλική εταιρεία που έχει αναλάβει την υλοποίηση του έργου διατηρεί καλές σχέσεις με την Τουρκία και φέρεται να έχει επενδύσεις στη χώρα, γεγονός που, κατά τον ίδιο, εξηγεί την επιθυμία της να μην διαταράξει τις σχέσεις της με την Άγκυρα.<br /><br />Ο αρθρογράφος υποστηρίζει ακόμη ότι είχε προηγηθεί συνεννόηση μεταξύ Παρισιού και Άγκυρας, σύμφωνα με την οποία η τουρκική πλευρά θα ενημερωνόταν γραπτώς πριν από την έναρξη των εργασιών. Όπως γράφει, η ενημέρωση αυτή πραγματοποιήθηκε μέσω επίσημων διαύλων.<br /><br />Ωστόσο, ο ίδιος παραδέχεται ότι δεν γνωρίζει το περιεχόμενο της γαλλικής επικοινωνίας. Αναγνωρίζει, επομένως, ότι δεν μπορεί να εξαχθεί ασφαλές συμπέρασμα για το εάν η ενημέρωση ανταποκρίνεται στις προσδοκίες της τουρκικής πλευράς. Παρ’ όλα αυτά, επιχειρεί να συνδέσει την εξέλιξη με την πρόσφατη δήλωση του υπουργού Εξωτερικών της Τουρκίας, Χακάν Φιντάν, ο οποίος, απαντώντας σε ερώτηση της «Καθημερινής» για την αντιπαράθεση γύρω από τις NAVTEX, είχε δηλώσει ότι «όλα είναι φυσιολογικά, όλα βαίνουν καλώς».<div><br />Millet Haber: Μιλά για «κλονισμό» της ελληνικής θέσης<br /><br />Στην ίδια γραμμή κινείται και η τουρκική ενημερωτική ιστοσελίδα <a href="https://www.millethaber.com.tr/">Millet Haber</a>, η οποία παρουσιάζει τη γαλλική επικοινωνία ως εξέλιξη που πλήττει την ελληνική επιχειρηματολογία για την Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Με τον χαρακτηριστικό τίτλο «Αυτό που δεν δέχθηκαν οι Έλληνες, το δέχθηκαν οι Γάλλοι: Κλονίζεται η θέση της Αθήνας για τη Μεσόγειο», το δημοσίευμα υποστηρίζει ότι η γραπτή επικοινωνία του Παρισιού με την Άγκυρα αποτελεί ένδειξη πως οι τουρκικές αντιδράσεις απέδωσαν.<br /><br />Το τουρκικό μέσο επιχειρεί να συνδέσει την εξέλιξη με το τουρκολιβυκό μνημόνιο και τις διεκδικήσεις της Τουρκίας για τις θαλάσσιες ζώνες στην Ανατολική Μεσόγειο, παρουσιάζοντας τη γαλλική ενημέρωση ως έμμεση αποδοχή του ρόλου που διεκδικεί η Άγκυρα στην περιοχή.<br /><br />Εντούτοις, και το συγκεκριμένο δημοσίευμα αναγνωρίζει ότι το περιεχόμενο της διπλωματικής επικοινωνίας δεν έχει δημοσιοποιηθεί, ενώ δεν προκύπτει από τα στοιχεία που παραθέτει ότι η Τουρκία έχει λάβει επίσημη έγκριση ή ότι η Γαλλία αποδέχθηκε την ανάγκη εξασφάλισης τουρκικής άδειας.<br />Η τουρκική απαίτηση για άδεια και η απάντηση της Αθήνας<br /><br />Η τουρκική στάση δεν περιορίζεται σε δημοσιογραφικές αναλύσεις. Στις 6 Νοεμβρίου, το υπουργείο Εξωτερικών της Τουρκίας εξέδωσε ανακοίνωση με την οποία χαρακτήρισε παράνομες τις σχεδιαζόμενες ερευνητικές δραστηριότητες του γαλλικού πλοίου, υποστηρίζοντας ότι μέρος τους θα πραγματοποιηθεί εντός της τουρκικής υφαλοκρηπίδας.<br /><br />Η Άγκυρα επικαλέστηκε τα εξωτερικά όρια υφαλοκρηπίδας που έχει γνωστοποιήσει στα Ηνωμένα Έθνη από τις 18 Μαρτίου 2020, ενώ υποστήριξε ότι οι NAVTEX που εξέδωσαν η Ελλάδα και η Κυπριακή Δημοκρατία είναι μη εξουσιοδοτημένες και έχουν ακυρωθεί από την ίδια.<br /><br />Στην ανακοίνωσή του, το τουρκικό ΥΠΕΞ υποστήριξε ότι δεν έχει ολοκληρωθεί η διαδικασία εξασφάλισης της απαιτούμενης τουρκικής συγκατάθεσης για το τμήμα των δραστηριοτήτων που, κατά την Άγκυρα, εμπίπτει στην υφαλοκρηπίδα της. Με αυτόν τον τρόπο επανέφερε την πάγια θέση της ότι οι σχετικές εργασίες πρέπει να τελούν υπό τον συντονισμό και την έγκριση των τουρκικών αρχών.<br /><br />Η Αθήνα, από την πλευρά της, έχει ξεκαθαρίσει ότι η διαδικασία αδειοδότησης των ερευνών και των εργασιών πόντισης του καλωδίου ολοκληρώθηκε από τις αρμόδιες ελληνικές αρχές, κατόπιν αιτήματος της γαλλικής εταιρείας Nexans, η οποία ενεργεί για λογαριασμό του φορέα υλοποίησης του έργου. Η σχετική άδεια εκδόθηκε στις 6 Νοεμβρίου, μετά τη θετική γνωμοδότηση της αρμόδιας διυπουργικής επιτροπής, και ακολούθησε η έκδοση της ελληνικής NAVTEX.<br /><br />Διπλωματικές πηγές στην Αθήνα έχουν επισημάνει ότι η Γαλλία δεν ζήτησε άδεια από την Τουρκία. Η γραπτή ενημέρωση, σύμφωνα με την ελληνική θέση, δεν συνιστά αναγνώριση τουρκικής δικαιοδοσίας ούτε μετατρέπει την Άγκυρα σε αρμόδια αρχή αδειοδότησης του έργου.<br />Το κρίσιμο ερώτημα: Τι ακριβώς περιλαμβάνει η γαλλική επικοινωνία;<br /><br />Το πραγματικό περιεχόμενο της γαλλικής διπλωματικής επικοινωνίας παραμένει το βασικό ζητούμενο. Σύμφωνα με δημοσίευμα της «Καθημερινής», η γαλλική διπλωματική νότα προς την Άγκυρα δεν λαμβάνει θέση στη διαφωνία Ελλάδας και Τουρκίας για τις θαλάσσιες ζώνες, αλλά ενημερώνει για την πρόθεση διεξαγωγής ερευνών στον βυθό στο πλαίσιο του GSI.<br /><br />Η ίδια προσέγγιση αποδίδεται και σε διπλωματικές πηγές, οι οποίες τονίζουν ότι η ενημέρωση μιας τρίτης χώρας για προγραμματισμένες δραστηριότητες δεν ισοδυναμεί με αίτημα συναίνεσης. Το κρίσιμο στοιχείο, συνεπώς, δεν είναι απλώς ότι υπήρξε γραπτή επικοινωνία, αλλά το ακριβές περιεχόμενο και η διατύπωσή της.<br /><br />Η τουρκική πλευρά επιχειρεί ήδη να εντάξει την επικοινωνία αυτή στο δικό της αφήγημα περί αναγνώρισης των διεκδικήσεών της. Η παρουσίαση, όμως, μιας διπλωματικής ενημέρωσης ως αποδοχής της ανάγκης τουρκικής άδειας δεν τεκμηριώνεται από τα μέχρι στιγμής δημοσιοποιημένα στοιχεία.</div><div><br />Η επανέναρξη των ερευνών και το νέο πεδίο αντιπαράθεσης<br /><br />Η υπόθεση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η Ελλάδα έχει ολοκληρώσει τις απαιτούμενες διαδικασίες για την επανέναρξη των ερευνών, ενώ το γαλλικό πλοίο Abeille Marengo αναμένεται να ξεκινήσει τις δραστηριότητές του από την Κρήτη.<br /><br />Το έργο της ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας–Κύπρου, προϋπολογισμού περίπου 1,9 δισ. ευρώ, έχει καθυστερήσει επανειλημμένα εξαιτίας της αντιπαράθεσης για τις θαλάσσιες ζώνες στην Ανατολική Μεσόγειο. Η Τουρκία αμφισβητεί τη δικαιοδοσία που επικαλούνται η Ελλάδα και η Κυπριακή Δημοκρατία σε τμήματα της περιοχής και επιμένει ότι οι εργασίες πρέπει να συντονίζονται με τις δικές της αρχές.<br /><br />Το ζητούμενο πλέον είναι εάν η Άγκυρα θα επιχειρήσει να αξιοποιήσει τη γαλλική ενημέρωση ως προηγούμενο για να προωθήσει τις αξιώσεις της ή εάν η διπλωματική επικοινωνία θα παραμείνει στο πλαίσιο μιας διαδικαστικής ενημέρωσης, χωρίς οποιαδήποτε μεταβολή στις θέσεις των εμπλεκόμενων πλευρών</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τουρκικά ΜΜΕ για GSI: Η Άγκυρα επιχειρεί να εμφανίσει τη γαλλική ενημέρωση ως διπλωματική επιτυχία

Τι αναφέρουν Yeni Safak και Millet Haber Νέα προσπάθεια να εμφανίσει τη διπλωματική επικοινωνία με τη Γαλλία ως επιβεβαίωση των θέσεών της σ...

Διαβάστε την συνέχεια

Γιατί η Ελλάδα είναι το αιώνιο μήλον της έριδος.

<img height="42" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/10/eridos_gemini-825x600.jpg" width="280" /><br /><br /><b>ΚΟΛΜΕΡ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ</b><br />Συχνά ερωτώ ξένους επισκέπτες της Ελλάδος τι τους παρακίνησε να έλθουν στη χώρα μας. Σπάνια ακούω ως απάντηση το κλασικό παρελθόν της Αρχαίας Ελλάδος. Πιο συχνά αναφέρονται στο εύκρατο κλίμα, στον ελαφρύ αέρα και στο άπλετο φως και, καμιά φορά, στην ελληνική κουζίνα, που διαφημίζεται ως «μεσογειακή» — πράγμα που, κατά τη γνώμη μου, δεν ισχύει.<br /><br />Ποτέ δεν αναφέρεται ως αιτία της επισκέψεως η ιστορία του τόπου, που εκτείνεται σε τουλάχιστον 4.000 χρόνια, η γεωπολιτική αξία της ελληνικής χερσονήσου (ουσιαστικώς, «νήσου») ή ο αφανής πλούτος της χώρας και ο φιλόξενος λαός της: οι Έλληνες και οι Ελληνίδες από αρχαιοτάτων χρόνων (Ξένιος Ζευς).<br /><br />Για την ελευθερία, τη δημοκρατία και την ισοπολιτεία δεν γίνεται καμία αναφορά από τους ξένους. Αν τους απασχολούν τέτοια ζητήματα, αυτά αφορούν μόνο τις δικές τους χώρες, όπως, λ.χ., η στέρηση του ρακιού για τους Τούρκους τουρίστες και η ημίγυμνη εμφάνιση στις παραλίες για τις Τουρκάλες — κάτι αδιανόητο στη γειτονική χώρα.<br /><br />Τότε, τι έννοια έχει η «Γαλάζια Πατρίδα», η οποία επανέρχεται στην τουρκική Εθνοσυνέλευση, τα συστηματικά ψεύδη του υπουργού Εξωτερικών Φιντάν ή οι απειλές του Ερντογάν ότι θα καταλάβει ένα ελληνικό νησί «ένα βράδυ»; Οι Τούρκοι επισκέπτες δεν τις σχολιάζουν, αλλά φαίνεται να συμφωνούν μαζί τους.<br /><br />Η εξήγηση ανάγεται στο απώτερο παρελθόν. Οι Ρωμαίοι κατέλαβαν την Ελλάδα το 146 π.Χ. και έκτοτε η χώρα υπέστη διάφορες εισβολές: Γαλατών, Νορμανδών, Καταλανών, Αράβων (στην Κρήτη), Αλβανών, Βενετών, Σέρβων, Βουλγάρων, Οθωμανών και, σχετικά προσφάτως, Ιταλών, Γερμανών και Νατοϊκών (κατάληψη του 38% της Κύπρου από Τούρκους με αμερικανικά όπλα).<br /><br />Υπήρξαν επίσης ανεπιτυχείς εισβολές Νοτιοσλάβων, Τσάμηδων και «Σλαβομακεδόνων», οι οποίοι αναμείχθηκαν στον αποκαλούμενο μεταπολιτευτικώς «εμφύλιο πόλεμο», ο οποίος υπήρξε απόφυση του Ψυχρού Πολέμου μεταξύ Αμερικής και Σοβιετικής Ενώσεως. Οι Έλληνες απώθησαν όλους τους κατακτητές πέρα από τα σύνορα της χώρας, όπως και τους φτωχοδιάβολους του Ερντογάν, που επιχείρησαν να εισβάλουν στη Θράκη προ επταετίας.<br /><br />Αλλά τι γύρευαν όλοι αυτοί σε μια μικρή χώρα 138.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων και 9 εκατομμυρίων αυτόχθονων κατοίκων, όπως η σύγχρονη Ελλάς; Άλλοι επιζητούσαν δόξα, εξουσία και οικονομικά οφέλη, ενώ ορισμένοι επιδίωκαν τη λεηλασία, όπως συνέβη το 1974 στην Κύπρο.<br /><br />Άλλοι πάλι, όπως οι υπερόπτες Ναζί, αντίκρισαν τον Απρίλιο του 1941 τους μικρούς «καφετιούς» Έλληνες φαντάρους, οι οποίοι είχαν το θράσος να αντισταθούν ανυποχώρητα στη σιδηρόφρακτη Βέρμαχτ, στο Ρούπελ και στο οχυρό ΛΙΣΕ του Κάτω Νευροκοπίου. Παρόμοια, ακόμη και σήμερα, οι οίηματίες του Ερντογάν δεν μπορούν να καταλάβουν γιατί η μικρή αγορά της Ελλάδος έγινε δεκτή στην ΕΕ, ενώ η δική τους, πολύ μεγαλύτερη, όχι.<div><br />Οι διαφορές των λαών<br /><br />Προφανώς, οι διαφορές των λαών —όπως εκείνες μεταξύ των Ούννων και των λαών της απέραντης θάλασσας— διαφεύγουν της αναλύσεως των ειδικών του Στέιτ Ντιπάρτμεντ. Το ίδιο συμβαίνει και με το γεγονός ότι ο ελληνικός λαός είναι ανοιχτόμυαλος, χριστιανικός (έστω και Ορθόδοξος), εραστής της εθνικής ανεξαρτησίας και αγαπητικός της πολιτικής ελευθερίας, στοιχεία που δύσκολα βρίσκονται στον πυρήνα της πολιτικής ζωής άλλων χωρών στον βαθμό που απαντούν στην Ελλάδα. Εδώ, η κυβερνητική σταθερότητα θεωρείται πολιτική αρετή, ενώ στην πράξη μπορεί να εκτρέφει την κρατική διαφθορά.<br /><br />Τέλος, είναι και το πολιτιστικό παρελθόν της Ελλάδος που ενοχλεί τους ξένους. Αν και υπήρξε κάποτε παγκόσμια δύναμη —με την αθηναϊκή και τη σπαρτιατική ηγεμονία, την Αλεξανδρινή περίοδο των 300 ετών και τα 1.000 χρόνια της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας—, μάλλον διέσωσε τον ευρωπαϊκό πολιτισμό παρά διέδωσε την Ιερά Εξέταση του Παπισμού, τα πογκρόμ (όπως στη Ρωσία), τις γενοκτονίες (όπως εκείνες των Νεοτούρκων) και τις σύγχρονες εθνοκαθάρσεις στα άλλα Βαλκάνια και στην Κύπρο.<br /><br />Οι Έλληνες, εν ευρεία εννοία, είτε βρίσκονται στην ευρωπαϊκή συνομοσπονδία είτε στην Αμερική, στην Αυστραλία και στην Αφρική, δεν κατηγορούνται για απείθεια, αναρχία ή αποικιοκρατία. Με άλλα λόγια, δεν αποτελούν «θεσμικό κίνδυνο» για τις ξένες κοινωνίες, εκτός ίσως από το μικρό, αλλά μη διατηρήσιμο, δημόσιο χρέος τους, σε αντιδιαστολή προς το… διατηρήσιμο χρέος των 3 τρισ. δολαρίων των ΗΠΑ, σύμφωνα με το ΕΚΟΦΙΝ.<br /><br />Έτσι, οι Έλληνες γίνονται δεκτοί παντού χωρίς ανησυχία: στη Γερμανία, στην Ελβετία, στη Βρετανία, στις ΗΠΑ, στον Καναδά και στην Ισπανική Αμερική, ως «καλοί πολίτες» και, ενίοτε, ως εύποροι παρεπιδημούντες, όπως οι Έλληνες εφοπλιστές στο Λονδίνο και στη Νέα Υόρκη. Ποια, όμως, η διαφορά των ομογενών Ελλήνων της διασποράς από τους μουσουλμανικούς πληθυσμούς στη Γαλλία, τους Πακιστανούς στην Αγγλία, τους Λατίνους στον αμερικανικό Νότο, τους Κινέζους στην Καλιφόρνια και τους Κούρδους στην Τουρκία κ.λπ.;<br /><br />Τι θέλει, συνεπώς, ο νεοσουλτάνος της Άγκυρας με τα εφευρήματά του στο Αιγαίο, όπου, κατά τον συντάκτη, δεν πάτησαν ποτέ πόδι οι Τούρκοι, με το Λιβυκό Μνημόνιο —με μια χώρα που δεν είναι κράτος, όπως υποστηρίζει—, με την παραληρηματική «Γαλάζια Παράνοια» (Σ. Καλεντερίδης) και με τα ατομικά όπλα που αναμένονται προσεχώς; Γιατί δεν αφήνει τους Έλληνες στην ησυχία τους, ώστε να ασχοληθούν με τα εσωτερικά τους προβλήματα;<br /><br />Πρωτίστως, υπάρχει το δημογραφικό πρόβλημα, που απειλεί τον Ελληνισμό, αλλά και αναγκάζει την καταχρεωμένη πατρίδα να αγοράζει όπλα, εξωτικά πλοία και αμυντικά συστήματα, καθώς και να συνάπτει ευκαιριακές συμμαχίες με το… Μπαχρέιν, αντί να κατευθύνει τα κεφάλαια στη στεγαστική πίστη και στην ενίσχυση της μητρότητας, ζητήματα που, κατά τον συντάκτη, αγνοεί η συμπαθής υπουργός Οικογένειας, κυρία Δόμνα Μιχαηλίδου.<br /><br />Παρά ταύτα, το «μήλον της έριδος» (*) δεν έχει ακόμη σαπίσει τελείως από τη μονοκομματική διαφθορά των σύγχρονων κοτσαμπάσηδων. Παραμένει ακέραιο και περιμένει «πότε θα κάνει ξαστεριά», κατά τον λαϊκό τροβαδούρο, για να δικαιολογήσει την προτίμηση των ξένων.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Γιατί η Ελλάδα είναι το αιώνιο μήλον της έριδος.

ΚΟΛΜΕΡ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ Συχνά ερωτώ ξένους επισκέπτες της Ελλάδος τι τους παρακίνησε να έλθουν στη χώρα μας. Σπάνια ακούω ως απάντηση το κλασικό...

Διαβάστε την συνέχεια

“Μυστικό ρωσικό δίκτυο”, ταραχές και εκλογές στη Γαλλία.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTtkpMo78QBV3iS9c3OBvy1867qtVd3iSa4dxd0EgDiLzYgeOUAJjFPEK4&s=10" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="452" data-original-width="678" height="32" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTtkpMo78QBV3iS9c3OBvy1867qtVd3iSa4dxd0EgDiLzYgeOUAJjFPEK4&s=10" width="280" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div>Ένα μυστικό ρωσικό δίκτυο επεδίωξε να εκμεταλλευθεί τις ταραχές που σημειώθηκαν τον περασμένο μήνα στη Γαλλία χρησιμοποιώντας τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για να επιρρίψει την ευθύνη για την αναταραχή στην ανεξέλεγκτη μετανάστευση και να εμφανίσει την κυβέρνηση ότι έχει χάσει τον έλεγχο, σύμφωνα με εσωτερική εκτίμηση της ΕΕ, την οποία είδε το Ρόιτερς.</div><br />Μια χωριστή εσωτερική αξιολόγηση, η οποία συντάχθηκε από το γαλλικό υπουργείο Εξωτερικών και την οποία είδε επίσης το Ρόιτερς, διαπίστωσε ότι λογαριασμοί στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, οι οποίοι συνδέονται με το Ισραήλ και με το αμερικανικό κίνημα MAGA, προώθησαν επίσης «εχθρικά αφηγήματα» σχετικά με τις ταραχές, συνδέοντάς τις με τον ριζοσπαστικό ισλαμισμό και τη μετανάστευση.<br /><br />Οι αξιολογήσεις αυτές προσφέρουν συνολικά μια εικόνα για το πώς εξωτερικοί παράγοντες προσπαθούν να εκμεταλλευτούν την εγχώρια αναταραχή της Γαλλίας για τους δικούς τους πολιτικούς σκοπούς, σύμφωνα με την ανάλυση των ευρωπαίων ειδικών στην παραπληροφόρηση.<br /><br />Από την ανάλυση της Ευρωπαϊκής Ένωσης διαπιστώθηκε ότι ένα μυστικό ρωσικό δίκτυο, γνωστό ως «Operation Overload» (Επιχείρηση Υπερφόρτωση), διέδωσε βίντεο που προέρχονταν δήθεν από δυτικούς ειδησεογραφικούς οργανισμους με στόχο το γαλλικό κοινό, σε μερικά από τα οποία διατυπωνόταν ο ψευδής ισχυρισμός ότι μετανάστες βίασαν διαδηλωτές ή ότι επίκεινται τρομοκρατικές επιθέσεις.<br /><br />Το ρωσικό υπουργείο Εξωτερικών δεν απάντησε σε αίτημα για σχόλιο. Τον Αύγουστο η εκπρόσωπος του υπουργείου Μαρία Ζαχάροβα είχε απορρίψει κατηγορίες που είχαν διατυπωθεί από γαλλική κρατική υπηρεσία και σύμφωνα με τις οποίες είχε διαδώσει παραπληροφόρηση σχετικά με τις γαλλικές εκλογές του 2027. Η Ζαχάροβα είχε δηλώσει τότε ότι αυτές «δεν θα είναι η τελευταία κατασκευή που θα χρησιμοποιήσουν οι αρχές για να χειραγωγήσουν την κοινή γνώμη».<br /><br />Η ανάλυση της ΕΕ, η οποία καλύπτει την περίοδο από τις 7 ως τις 21 Οκτωβρίου, διαπίστωσε ότι η Ρωσία επιδίωξε «να εμφανίσει τη γαλλική ηγεσία ως αδύναμη και όλο και πιο αυταρχική».<br /><br />«Τέτοια περιστατικά προσφέρουν ευκαιρίες για να υπονομευθούν εθνικές κυβερνήσεις, να τροφοδοτηθεί ο φόβος και ο διχασμός και να διαμορφωθούν αντιλήψεις στην κοινή γνώμη πριν από εκλογές», αναφέρεται σ’ αυτό το περιορισμένης κυκλοφορίας έγγραφο της ΕΕ, το οποίο συνέταξαν ειδικοί της διπλωματικής υπηρεσίας της Ένωσης σε ζητήματα σχετικά με την παραπληροφόρηση.<br /><br />Στο εν λόγω έγγραφο αναφέρεται ότι δεν βρέθηκαν στοιχεία πως η Μόσχα ή άλλοι παράγοντες υποκίνησαν ή κλιμάκωσαν τις διαμαρτυρίες, ενώ η δραστηριότητα περιγράφεται ως «καιροσκοπική εκμετάλλευση της αναταραχής».<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

“Μυστικό ρωσικό δίκτυο”, ταραχές και εκλογές στη Γαλλία.

Ένα μυστικό ρωσικό δίκτυο επεδίωξε να εκμεταλλευθεί τις ταραχές που σημειώθηκαν τον περασμένο μήνα στη Γαλλία χρησιμοποιώντας τα μέσα κοινων...

Διαβάστε την συνέχεια

“Η άδεια για το Καλώδιο εδόθη από την Ελλάδα… Γαλλική γνωστοποίηση”

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTZerPSq9rWnfJXFyrXSpsrXxBwuY_KAciAoGsTzEfeiQ&s" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="183" data-original-width="275" height="39" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTZerPSq9rWnfJXFyrXSpsrXxBwuY_KAciAoGsTzEfeiQ&s" width="280" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div>Καλώδιο… «Κατόπιν του αιτήματος αδειοδότησης που κατατέθηκε στην ελληνική κυβέρνηση και την άδεια, η οποία δόθηκε από την Ελλάδα αποκλειστικά, η γαλλική πλευρά προχώρησε σε γνωστοποίηση για την έναρξη εργασιών, μέσω ρηματικής διακοίνωσης.</div><br />“Το κείμενο αυτό ξεκαθαρίζει ότι δεν πρόκειται για αίτημα αδειοδότησης, αλλά απλώς για μία κίνηση ενημερωτικού χαρακτήρα. Ας μην μπερδεύουμε την αδειοδότηση με τη γνωστοποίηση», τόνισε ο υφυπουργός Εξωτερικών Τάσος Χατζηβασιλείου, σε συνέντευξή που παραχώρησε σήμερα στον ΑΝΤ1.<br /><br />Σε ερώτηση για την ρηματική διακοίνωση της γαλλικής πρεσβείας στην Τουρκία, ο κ. Χατζηβασιλείου δήλωσε ότι οι ρηματικές διακοινώσεις είναι ουσιαστικά έγγραφος και διπλωματικός τρόπος με τον οποίον επικοινωνούν τα υπουργεία Εξωτερικών ή οι πρεσβείες χωρών.<br /><br />«Οι ρηματικές διακοινώσεις εκφράζουν θέσεις και της χώρας αλλά και επιχειρήσεων συμφερόντων της χώρας που τις εκδίδει. Κατόπιν της αδειοδότησης για το GSI που δόθηκε από τις ελληνικές Aρχές, η γαλλική πλευρά έκανε γνωστοποίηση μέσω ρηματικής διακοίνωσης, ξεκαθαρίζοντας ότι πρόκειται για απλή ενημέρωση προς τη γειτονική χώρα», υπογράμμισε.<br /><br />«Η Ελλάδα έδωσε την άδεια και εξέδωσε NAVTEX. Η γαλλική εταιρεία στη συνέχεια έκανε κίνηση γνωστοποίησης προς την Τουρκία. Έτσι, λοιπόν, η Άγκυρα δεν εξέδωσε NAVTEX, αλλά αντι-NAVTEX για να καταργήσει με τη δική της λογική τη νόμιμη ελληνική αγγελία.<br /><br />“Αν ελάμβανε η Τουρκία αίτημα αδειοδότησης θα εξέδιδε εκείνη NAVTEX», δήλωσε. Επίσης, ο υφυπουργός Εξωτερικών τόνισε ότι είναι συνήθης πρακτική να ενημερώνονται παράκτιες χώρες. «Είναι σφάλμα και λάθος να μπερδεύει οποιοσδήποτε την αδειοδότηση με τη γνωστοποίηση», ανέφερε.<br /><br />Ερωτώμενος για πιθανή ένταση στο πεδίο, ανέφερε ότι «δεν εκτιμώ ότι βρισκόμαστε κοντά σε σκηνικό κρίσης», ενώ υπογράμμισε ότι τελικά πρέπει να βρίσκεται τρόπος αυτά τα έργα υποδομής να προχωρούν, με σεβασμό στην έννομη τάξη.<br /><br />Ακόμη, πρόσθεσε ότι η Ελλάδα εφαρμόζει το Διεθνές Δίκαιο με αποφασιστικότητα και, ταυτόχρονα, σέβεται την καλή γειτονία. «Στο χώρο του GSI, τα κυρίαρχα δικαιώματα ασκούνται από Ελλάδα και Κύπρο, ας μην παραποιεί η αντιπολίτευση την πραγματικότητα απλά και μόνον για να δικαιώσει τη ρητορική της», κατέληξε.<div><br /></div><div><a href="https://www.amna.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

“Η άδεια για το Καλώδιο εδόθη από την Ελλάδα… Γαλλική γνωστοποίηση”

Καλώδιο… «Κατόπιν του αιτήματος αδειοδότησης που κατατέθηκε στην ελληνική κυβέρνηση και την άδεια, η οποία δόθηκε από την Ελλάδα αποκλειστικ...

Διαβάστε την συνέχεια