Κρίσιμη απόφαση στο ΚΥΣΕΑ: Eπιστρέφουν οι Patriot από τη Σαουδική Αραβία; Η Αθήνα αναδιατάσσει την «ομπρέλα» της.

<img height="39" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/08/ChatGPT-Image-8-%CE%91%CF%85%CE%B3-2026-02_45_51-%CE%BC.%CE%BC-1-1068x712.png" width="280" /><br /><br />Η Αθήνα αναδιατάσσει την αντιαεροπορική της «ασπίδα» υπό το βάρος της κλιμάκωσης στη Μέση Ανατολή – Η Σούδα περνά στο επίκεντρο του σχεδιασμού, ενώ το επόμενο ΚΥΣΕΑ καλείται να αποφασίσει για την ελληνική πυροβολαρχία Patriot που επιχειρεί από το 2021 στη Σαουδική Αραβία.<br /><br />Σε μια κίνηση που αποτυπώνει με τον πλέον ξεκάθαρο τρόπο ότι η Αθήνα επανεξετάζει από μηδενική βάση τη διάταξη κρίσιμων μονάδων αεράμυνας, η Ελλάδα προχωρά σε αναδιάταξη των Patriot, με τη Σούδα να μετατρέπεται σε έναν από τους βασικότερους προστατευόμενους στρατηγικούς κόμβους στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Την ίδια στιγμή, ανοίγει πλέον επισήμως η συζήτηση για την επιστροφή στην Ελλάδα της ελληνικής πυροβολαρχίας Patriot που βρίσκεται στη Σαουδική Αραβία, με το ζήτημα να οδηγείται προς εξέταση σε επίπεδο ΚΥΣΕΑ.<br /><br />Σύμφωνα με τις μέχρι στιγμής πληροφορίες, το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας εξετάζει δύο βασικά σενάρια: μια περιορισμένη χρονικά παράταση της ελληνικής αποστολής ή την επιστροφή της συστοιχίας στην Ελλάδα, με την τελική απόφαση να εξαρτάται από τα νέα επιχειρησιακά δεδομένα και τις ανάγκες αεράμυνας της χώρας.<br /><br />Το μήνυμα είναι σαφές: η ελληνική αεράμυνα προσαρμόζεται πλέον σε ένα περιβάλλον στο οποίο οι απειλές δεν περιορίζονται στο παραδοσιακό ελληνοτουρκικό μέτωπο, αλλά εκτείνονται από το Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο μέχρι τη Μέση Ανατολή.<div><br />Από την Κάρπαθο στη Σούδα – Η Κρήτη μπαίνει στην πρώτη γραμμή<br /><br />Η πρώτη μεγάλη κίνηση έχει ήδη ξεκινήσει.<br /><br />Η πυροβολαρχία Patriot που είχε αναπτυχθεί στην Κάρπαθο μεταφέρεται στη Σούδα της Κρήτης, με τη διαδικασία να έχει αρχίσει από τις πρώτες ώρες της Κυριακής 23 Αυγούστου.<br /><br />Η μετακίνηση, σύμφωνα με τις σχετικές πληροφορίες, εντάσσεται στην αναδιάταξη της ελληνικής αεράμυνας και αποσκοπεί στην ενίσχυση της προστασίας των κρίσιμων στρατιωτικών και συμμαχικών υποδομών της Σούδας, καθώς οι εξελίξεις γύρω από το Ιράν έχουν αυξήσει το επίπεδο επιφυλακής στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Και εδώ βρίσκεται η ουσία της ελληνικής κίνησης.<br /><br />Η Σούδα δεν είναι μία ακόμη στρατιωτική εγκατάσταση.<br /><br />Αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους επιχειρησιακούς κόμβους ολόκληρης της νοτιοανατολικής πτέρυγας του ΝΑΤΟ, χρησιμοποιείται από τις ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις και τις Ηνωμένες Πολιτείες και διαθέτει κομβικό ρόλο για επιχειρήσεις στην Ανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή.<br /><br />Σε περίπτωση γενικευμένης περιφερειακής κρίσης, συνεπώς, η Κρήτη αποκτά πολλαπλάσια στρατηγική βαρύτητα – και μαζί αυξάνεται η απαίτηση για ισχυρή αντιαεροπορική και αντιβαλλιστική κάλυψη.</div><div><a href="https://directus.gr/krisimi-apofasi-sto-kysea-epistrefoun-oi-patriot-apo-ti-saoudiki-aravia-i-athina-anadiatassei-tin-obrela-tis/"><b>Διαβάστε την συνέχεια στην πηγη</b></a></div><div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Κρίσιμη απόφαση στο ΚΥΣΕΑ: Eπιστρέφουν οι Patriot από τη Σαουδική Αραβία; Η Αθήνα αναδιατάσσει την «ομπρέλα» της.

Η Αθήνα αναδιατάσσει την αντιαεροπορική της «ασπίδα» υπό το βάρος της κλιμάκωσης στη Μέση Ανατολή – Η Σούδα περνά στο επίκεντρο του σχεδιασμ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τα μαχητικά που δεν είδε η Τουρκία. Το Ισραήλ ξεγύμνωσε τον Ερντογάν.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="210" src="https://www.youtube.com/embed/Q1ICcP_oonI" width="280" youtube-src-id="Q1ICcP_oonI"></iframe></div><br /><div>Το επικίνδυνο παρασκήνιο της σύγκρουσης Ισραήλ–Τουρκίας στη Συρία, ο φιλοτουρκικός ρόλος του Τόμας Μπάρακ, η οργισμένη απάντηση του Ίσραελ Κατς και η νέα ισραηλινή αντίληψη για την τουρκική απειλή.</div><br />Το ισραηλινό πλήγμα στην αεροπορική βάση Αμπού αλ-Ντουχούρ ξεγύμνωσε τις πραγματικές δυνατότητες και τα όρια της Τουρκίας. Η Άγκυρα απείλησε με απογείωση F-16, αλλά δεν είχε εντοπίσει εγκαίρως τα ισραηλινά μαχητικά που έφτασαν κοντά στα σύνορά της.<br /><br />Ο διευθυντής σύνταξης του Geopolitico.gr Χρήστος Κωνσταντινίδης αναλύει το επικίνδυνο παρασκήνιο της σύγκρουσης Ισραήλ–Τουρκίας στη Συρία, τον φιλοτουρκικό ρόλο του Τόμας Μπάρακ, την οργισμένη απάντηση του Ίσραελ Κατς και τη νέα ισραηλινή αντίληψη για την τουρκική απειλή.<br /><br />Πώς συνδέεται η Συρία με την Κύπρο, τη «Γαλάζια Πατρίδα», τα τουρκικά θαλάσσια πάρκα και την παράνομη αλιεία στο Αιγαίο; Γιατί η Τουρκία υποχωρεί απέναντι στο Ισραήλ, αλλά κλιμακώνει απέναντι στην Ελλάδα; Ποιο παράθυρο στρατηγικής ανοίγεται για Αθήνα και Λευκωσία;<br /><br />Στην εκπομπή παρουσιάζονται επίσης η νέα μεταφορά μεταναστών στη Σάμο, η υπόθεση της Δαδιάς, η κινεζική επιχείρηση φίμωσης των Ουιγούρων μέσα στην Τουρκία, η στρατηγική του Πεκίνου για την Ταϊβάν και οι τουρκικοί περιορισμοί στη σημερινή λειτουργία της Παναγίας Σουμελά.<br /><br />Το κεντρικό συμπέρασμα είναι σαφές: η Τουρκία υποχωρεί μόνο όταν γνωρίζει ότι θα πληρώσει κόστος.<div><br /></div><div><a href="https://geopolitico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τα μαχητικά που δεν είδε η Τουρκία. Το Ισραήλ ξεγύμνωσε τον Ερντογάν.

Το επικίνδυνο παρασκήνιο της σύγκρουσης Ισραήλ–Τουρκίας στη Συρία, ο φιλοτουρκικός ρόλος του Τόμας Μπάρακ, η οργισμένη απάντηση του Ίσραελ Κ...

Διαβάστε την συνέχεια

ΔΕΘ: η τελευταία επιχείρηση διάσωσης του Κυριάκου Μητσοτάκη.

<img height="35" src="https://omegapress.gr/images/LABADA.jpg" width="280" /><div><br /></div><div>Του <b>Σωτήρη Σιδέρη</b><br />Η καταιγιστική προπαγάνδα σχετικά με τις εξαγγελίες του πρωθυπουργού από τη ΔΕΘ έχει ξεκινήσει από τον Μάϊο και συντηρείται συνεχώς μέχρι σήμερα, προσδίδοντας μεσσιανικά χαρακτηριστικά σε μια κλασσική πελατειακή συμπεριφορά.<br /><br />Αντιμέτωπος με την απειλή της εκλογικής ήττας και τα σενάρια αντικατάστασής του σε περίπτωση επαναληπτικών εκλογών, ο Κυριάκος Μητσοτάκης, έχει κινητοποιήσει το σύνολο του προπαγανδιστικού μηχανισμού; ΜΜΕ, δημοσκοπήσεις, διαδίκτυο και πελατειακό σύστημα, με στόχο να κάνει την τελευταία και μεγαλύτερη προσπάθεια αναχαίτισης της πορείας προς την πτώση.<br />Στο πλαίσιο αυτό, ένα σκέλος της επιχείρησης -διάσωσης αφορά τις προεκλογικές παροχές από τη ΔΕΘ. Το δεύτερο σκέλος είναι η ανόρθωση της εικόνας του στην εξωτερική πολιτική και το τρίτο σκέλος είναι η αντιμετώπιση των Σαμαρά και Τσίπρα.<br /><br />Στο σύνολό τους τα θέματα αυτά, έχουν πλήξει τον ίδιο τον πρωθυπουργό και τη ΝΔ , που σε συνδυασμό με την εικόνα διαφθοράς, νεποτισμού και εξυπηρέτησης συμφερόντων επηρεάζουν καταλυτικά την προεκλογική εκστρατεία. Πολλοί υποστηρίζουν ότι, η συνεχής ακροβασία ως προς τον χρόνο διεξαγωγής των εκλογών, δεν αφορά κάποια συγκεκριμένη στρατηγική. Αλλά οφείλεται, πρώτον, στο πως θα υποδεχθεί η κοινωνία την παροχολογία της ΔΕΘ και δεύτερον, τον τρόπο εξόδου του Μητσοτάκη…</div><div><br />Πελατειακό σύστημα και ΔΕΘ<br /><br /> Σε όλη τη διάρκεια της μεταπολίτευσης οι πρωθυπουργοί, ιδιαίτερα όσοι ήταν αντιμέτωποι με το φάσμα της ήττας, επιδίδονταν σε μια ακατάσχετη παροχολογία, με στόχο την αναχαίτιση της πτωτικής τους πορείας. Δεν τα κατάφερναν, κυρίως απέτυχαν όλοι όσοι βρίσκονταν στη δεύτερη τετραετία. Η κοινωνία είναι υποψιασμένη και απορρίπτει το φιλολαικό προφίλ που καλλιεργούν οι επικοινωνιακοί σύμβουλοι του Μητσοτάκη. Δεν είναι δυνατόν ο αρχιερέας των ανισοτήτων και του νεοφιλευθερισμού να κυβερνά ως μνημονιακός πρωθυπουργός και το έβδομο έτος να γίνεται φιλολαικός.<br /><br />Ειδικότερα ο συγκεκριμένος πρωθυπουργός που σπάνια νοιώθει την ανάγκη να συζητήσει ή να κατανοήσει τις κοινωνικές ανάγκες. Ακόμη χειρότερες είναι οι επιδόσεις του ως προς το κοινωνικό κράτος, το οποίο απορρίπτει και δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι ουδέποτε έχει μιλήσει για δημόσια αγαθά. Τώρα θα τα θυμηθεί όλα, αλλά προφανώς δεν είναι πειστικός…<br />Για όλους αυτούς τους λόγους εκτιμάται ότι οι εξαγγελίες της ΔΕΘ θα χαθούν στη δίνη της πραγματικότητας που βιώνει το μεγαλύτερο μέρος του ελληνικού λαού. Ο ίδιος όμως προσδοκά ότι ΄αν οι εξαγγελίες του γνωρίσουν ευρεία αποδοχή και θα αποτυπωθεί και στις δημοσκοπήσεις τότε μπορεί να προσφύγει στις εκλογές το συντομότερο.<br /><br />Η εξωτερική πολιτική<br /><br />Εδώ επικρατεί μια άλλη πραγματικότητα. Από το 2019 και μετά ο πρωθυπουργός προσπάθησε να εμφανιστεί ως κινητήριος δύναμη του ελληνοτουρκικού διαλόγου. Δεν ήταν λίγοι όμως εκείνοι που υποψιάζονταν ότι το κάνει για εσωτερικούς λόγους και πράγματι επιβεβαιώθηκαν.<br /><br />Αρχικά διακήρυξε ότι είναι υπέρ της προσφυγής στη Χάγη με την Τουρκία και μάλιστα συνόδευε την διακήρυξη αυτή με την προειδοποίηση ότι μπορεί να υποχωρήσει η Ελλάδα από πάγιες θέσεις της. Σταδιακά όμως φάνηκε ότι όλο αυτό το σόου υπέκρυπτε τακτικισμούς που επιβεβαιώθηκαν στην πορεία. Σταδιακά αποσύρθηκε από το τραπέζι η Χάγη και αντικαταστάθηκε από τα ήρεμα νερά και την Διακήρυξη των Αθηνών. Ως προς τον διάλογο ο Μητσοτάκης δημιούργησε ένα νέο πλαίσιο. Κατάργησε τις διερευνητικές συνομιλίες και τις αντικατέστησε με ένα τρίπτυχο, υπό τον τίτλο του Πολιτικού Διαλόγου υπό την έμπιστή του αλλά ανεπαρκή υφυπουργό Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου, που περιελάμβανε:<br /><br />1. Συνομιλίες για τα διμερή προβλήματα υπό τους υφυπουργούς εξωτερικών . <br />2. Θετική ατζέντα που φυσικά προυπήρχε και είχε συμβάλλει στην διατήρηση κλίματος παραγωγικών σχέσεων και συνεργασίας σε διάφορα επίπεδα. <br />3. Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης, που επίσης προυπήρχαν και δεν εξελίχθηκαν ποτέ επί Μητσοτάκη.<br /><br />Να σημειωθεί ότι επί πρωθυπουργίας Μητσοτάκη υπήρξε το σοβαρότατο επεισόδιο στην Κάσο με την ακύρωση των ερευνών από το τουρκικό πολεμικό ναυτικό, η ταπεινωτική για την Ελλάδα πορεία του Ουρούτς Ρέις, η μόνιμη εισβολή τουρκικών αλιευτικών στα ελληνικά χωρικά ύδατα και τώρα τα θαλάσσια πάρκα. Στο σύνολό τους τα ζητήματα αυτά δεν έχουν αντιμετωπιστεί από την κυβέρνηση Μητσοτάκη. Στα μάτια του ελληνικού λαού ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι ένας υποχωρητικός πρωθυπουργός που δεν έχει σχέδιο, ούτε κύρος για να αναλάβει πρωτοβουλίες, ενώ σωστά επικρίνεται για την άνευ όρων ταύτιση με τα συμφέροντα των ΗΠΑ και του Ισραήλ.<br /><br />Τώρα ο πρωθυπουργός και το επιτελείο του, αν και αμήχανοι και έντονα προβληματισμένοι, προσπαθούν να αλλάξουν το σκηνικό , χωρίς όμως να προβάλλουν κάποιο σχέδιο αντίδρασης, κάποια πρωτοβουλία ή κάποια απάντηση σε διεθνές επίπεδο. Γι αυτό και προκαλεί εύλογο προβληματισμό το τι θα συμβεί στις ελληνοτουρκικές σχέσεις το επόμενο διάστημα. Ο ίδιος πιστεύει ότι με επικοινωνιακούς ελιγμούς μπορεί να αποφύγει κρίση ή να κερδίσει χρόνο.</div><div>  <br />Προφανώς έχουν τη σημασία τους επίσης σημαντικά γεγονότα που η κυβέρνηση υποβαθμίζει συνειδητά.<br />1. Η απουσία της Ελλάδας από τη διαμόρφωση της ευρωπαικής πολιτικής έναντι της Τουρκίας.<br />2. Η απουσία της Ελλάδας από τα βαλκάνια<br />3. Η πλήρης απουσία της Ελλάδας από τις ειρηνευτικές διαδικασίες και τις διεργασίες για μια νέα αρχιτεκτονική ασφάλειας στην περιοχή.<br />4. Η υποτίμηση της Ελλάδας και η περιθωριοποίηση του πρωθυπουργού από τον Ντόναλντ Τραμπ<br /><br />Η κλεψύδρα αδειάζει<br /><br />Το τρίτο κεφάλαιο είναι οι διεργασίες που συντελούνται σε όλο το πολιτικό φάσμα, από την Αριστερά μέχρι την ακροδεξιά. Ο κατακερματισμός δεν είναι πλέον πρόβλημα μόνο για την Αριστερά, αλλά και για τη ΝΔ, καθώς ο ακροδεξιός λαικισμός ενισχύεται, ενώ η πρόθεση του Σαμαρά να ιδρύσει δικό του κόμμα θα είναι η χαριστική βολή στην φιλοδοξία του Μητσοτάκη να κερδίσει τρίτη τετραετία.<br /><br />Είναι επομένως λογικό, ο πρωθυπουργός μέσω των εξαγγελιών στη ΔΕΘ να δοκιμάσει να ανακτήσει μέρος της εκλογικής του επιρροής και να πάει σε εκλογές. Είναι όμως προφανές ότι αυτή είναι τελευταία ΔΕΘ του Κυριάκου Μητσοτάκη , επομένως αν και τώρα δεν καταφέρει να ανακάμψει , δεν θα τα καταφέρει ποτέ. Για τους λόγους αυτούς έχει ενεργοποιήσει όλες τις δυνάμεις και τους μηχανισμούς που διαθέτει , προκειμένου να βελτιώσει την εικόνα του, την προσωπική και την δημοσκοπική.<br /><br />Ακόμη και έρθει πρώτο κόμμα στις εκλογές, κανένας δεν θέλει πρωθυπουργό τον Μητσοτάκη, επομένως οι διεργασίες για την αντικατάστασή του, παραίτηση ή ανατροπή θα είναι έντονες. <br />Από την άλλη, η μόνη βοήθεια που έχει ο Μητσοτάκης είναι από την αδυναμία των κομμάτων της Κεντροαριστεράς να συμπήξουν ένα αντιμητσοτακικό μέτωπο .<br /><br />Η ελπίδα πεθαίνει τελευταία λένε και όντως ισχύει. Αλλά η ελπίδα για τον Μητσοτάκη πιθανόν να χαθεί αν είναι αρνητικές οι πρώτες δημοσκοπήσεις που θα δούμε μετά τη ΔΕΘ. Αν όπως αναμένεται δεν ανατρέψουν την πορεία προς την πτώση, τότε είναι προφανώς ότι η προσφυγή στις κάλπες θα είναι μονόδρομος, πέρα από την εικόνα κρίσης που θα εκπέμπει η ΝΔ.<br />Εκτός και αν η εξουσιομανία και τα συμφέροντα που με πάθος υπηρετεί, τον κρατήσουν λίγο καιρό ακόμη. Πόσο ακόμη; άγνωστο, αλλά η κλεψύδρα αδειάζει..</div><div><br /></div><div><a href="https://omegapress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

ΔΕΘ: η τελευταία επιχείρηση διάσωσης του Κυριάκου Μητσοτάκη.

Του Σωτήρη Σιδέρη Η καταιγιστική προπαγάνδα σχετικά με τις εξαγγελίες του πρωθυπουργού από τη ΔΕΘ έχει ξεκινήσει από τον Μάϊο και συντηρείτα...

Διαβάστε την συνέχεια

«Ασπίδα» πάνω από τη Σούδα: Γιατί η Κρήτη γίνεται το νέο κέντρο της ελληνικής αεράμυνας.

<img height="39" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/08/ChatGPT-Image-19-%CE%91%CF%85%CE%B3-2026-07_26_38-%CE%BC.%CE%BC-1068x712-1.jpg" width="280" /><br /><br /><b>Αφροδιτη Πανου </b><br />Η μετακίνηση των Patriot από την Κάρπαθο δεν είναι απλή αλλαγή θέσης – Η Αθήνα προσαρμόζει την άμυνά της στη νέα απειλή της Ανατολικής Μεσογείου<br /><br />Η μεταφορά της ελληνικής πυροβολαρχίας Patriot από την Κάρπαθο προς την Κρήτη έχει ήδη γίνει είδηση. Η ουσία, όμως, βρίσκεται ένα επίπεδο βαθύτερα: γιατί η Αθήνα επέλεξε τώρα να συγκεντρώσει ένα τόσο πολύτιμο αντιβαλλιστικό σύστημα γύρω από τη Σούδα και τι δείχνει αυτή η επιλογή για τον νέο αμυντικό χάρτη της χώρας.<br /><br />Η πυροβολαρχία, μαζί με προσωπικό και εξοπλισμό, άρχισε να μετακινείται στις 23 Αυγούστου, έπειτα από επανεκτίμηση του περιφερειακού κινδύνου. Η Σούδα δεν αποτελεί απλώς ακόμη μία ελληνική στρατιωτική εγκατάσταση: είναι κόμβος ελληνικών, αμερικανικών και ΝΑΤΟϊκών επιχειρήσεων στην Ανατολική Μεσόγειο, με κρίσιμες ναυτικές και αεροπορικές υποδομές.<br /><br />Και ακριβώς αυτή η στρατηγική αξία εξηγεί γιατί η Κρήτη ανεβαίνει πλέον στην πρώτη γραμμή της ελληνικής αεράμυνας.<br />Από την Κάρπαθο στη Σούδα: Άλλαξε η απειλή, αλλάζει και η διάταξη<br /><br />Η Patriot είχε μεταφερθεί στην Κάρπαθο τον Μάρτιο, όταν η μεγάλη ανάφλεξη στη Μέση Ανατολή ανάγκασε το ελληνικό επιτελείο να αναδιατάξει την αντιβαλλιστική προστασία της χώρας.<br /><br />Έξι μήνες αργότερα, το σύστημα μετακινείται ξανά.<br /><br />Δεν πρόκειται για εγκατάλειψη της νοτιοανατολικής πτέρυγας του Αιγαίου. Πρόκειται για μεταφορά της βαρύτητας προς έναν στόχο πολύ μεγαλύτερης στρατηγικής αξίας: τη Σούδα.<br /><br />Οι τελευταίες εκτιμήσεις που φθάνουν στην Αθήνα αφορούν, μεταξύ άλλων, το ενδεχόμενο απειλής εναντίον αμερικανικών εγκαταστάσεων στη νοτιοανατολική Ευρώπη. Σύμφωνα με τις διαθέσιμες πληροφορίες, στον ελληνικό σχεδιασμό λαμβάνονται υπόψη οι ιρανικές δυνατότητες βαλλιστικών πυραύλων μεγάλου βεληνεκούς.<br /><br />Αυτό αλλάζει τη λογική της άμυνας.<br /><br />Η προτεραιότητα δεν είναι πλέον μόνο η γεωγραφική κάλυψη. Είναι η προστασία υποδομών των οποίων η απώλεια ή προσωρινή αδρανοποίηση θα είχε πολύ μεγαλύτερες στρατιωτικές και γεωπολιτικές συνέπειες. <br />Γιατί η Σούδα είναι διαφορετική<br /><br />Η γεωγραφία εξηγεί σχεδόν τα πάντα.<br /><br />Η Κρήτη βρίσκεται ανάμεσα στην ηπειρωτική Ευρώπη, τη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική. Η Σούδα αποτελεί κρίσιμο κόμβο για ναυτικές και αεροπορικές επιχειρήσεις των ελληνικών και συμμαχικών δυνάμεων στην ευρύτερη περιοχή.<br /><br />Σε μια περίοδο κατά την οποία οι πόλεμοι στη Μέση Ανατολή διεξάγονται πλέον με βαλλιστικούς πυραύλους, cruise missiles και drones μεγάλου βεληνεκούς, η αξία μιας τέτοιας εγκατάστασης συνοδεύεται αναπόφευκτα και από αυξημένη ανάγκη προστασίας.<br /><br />Γι’ αυτό η εγκατάσταση Patriot κοντά στη Σούδα μπορεί να διαβαστεί ως κάτι περισσότερο από έκτακτο μέτρο.<br /><br />Η Ελλάδα αρχίζει να αντιμετωπίζει την Κρήτη ως κρίσιμο αμυντικό κόμβο της Ανατολικής Μεσογείου.<br />Το ελληνικό «τόξο» δεν σταματά στην Κρήτη<br /><br />Υπάρχει όμως και μία δεύτερη διάσταση που κάνει την εικόνα πολύ πιο ενδιαφέρουσα.<br /><br />Η Αθήνα παρακολουθεί παράλληλα την κατάσταση στην Κύπρο. Ελληνικά F-16 εξακολουθούν να βρίσκονται εκεί, ενώ παραμένει και η φρεγάτα «Νικηφόρος Φωκάς», η οποία διαθέτει το σύστημα αντιμετώπισης drones «Κένταυρος».<br /><br />Ταυτόχρονα εξετάζεται η δυνατότητα συνδρομής προς τη Βουλγαρία στην αεράμυνα, εφόσον υπάρξει επίσημο αίτημα από τη Σόφια.<br /><br />Έτσι διαμορφώνεται μια πολύ ευρύτερη εικόνα:<br /><br />Κρήτη – Κύπρος – νοτιοανατολική Ευρώπη.<br /><br />Δεν πρόκειται ακόμη για ένα νέο επίσημο «δόγμα». Οι κινήσεις όμως δείχνουν ότι η ελληνική αεράμυνα καλείται πλέον να υπολογίζει απειλές που δεν περιορίζονται στο παραδοσιακό ελληνοτουρκικό επιχειρησιακό περιβάλλον.<br />Το μεγάλο ερώτημα: Επιστρέφει και η Patriot από τη Σαουδική Αραβία;<br /><br />Εδώ βρίσκεται ίσως η σημαντικότερη επόμενη εξέλιξη.<br /><br />Η Αθήνα εξετάζει παράλληλα το μέλλον της ελληνικής Patriot που βρίσκεται στη Σαουδική Αραβία από το 2021.<br /><br />Το υπουργείο Εθνικής Άμυνας έχει επισήμως επιβεβαιώσει ότι η συγκεκριμένη αποστολή εντάσσεται στη διμερή αμυντική συνεργασία Ελλάδας–Σαουδικής Αραβίας και έχει ως αποκλειστικό σκοπό την αντιαεροπορική και αντιβαλλιστική προστασία κρίσιμων υποδομών. Στην ίδια επίσημη απάντηση τονίζεται ότι η διάθεση του συστήματος γίνεται με γνώμονα και τη διατήρηση της ελληνικής επιχειρησιακής επάρκειας.<br /><br />Πλέον εξετάζεται είτε μία βραχεία παράταση είτε η επιστροφή της πυροβολαρχίας, χωρίς μέχρι στιγμής να υπάρχει ανακοινωμένη τελική απόφαση.<br /><br />Και εδώ η συζήτηση αποκτά άλλη βαρύτητα.<br /><br />Εάν η πυροβολαρχία επιστρέψει, η Ελλάδα θα ανακτήσει ένα ακόμη πολύτιμο σύστημα σε μια περίοδο κατά την οποία η ζήτηση για αντιβαλλιστική άμυνα έχει εκτοξευθεί.<br />Από «εξαγωγή ασφάλειας» στην προστασία της ελληνικής επικράτειας<br /><br />Η αποστολή στη Σαουδική Αραβία υπήρξε σημαντική διπλωματικά και επιχειρησιακά για την Ελλάδα.<br /><br />Η ίδια η περιφερειακή πραγματικότητα, όμως, έχει αλλάξει.<br /><br />Όταν οι Patriot αναπτύχθηκαν στο Βασίλειο το 2021, η Αθήνα μπορούσε να χρησιμοποιήσει την αποστολή ως εργαλείο αμυντικής διπλωματίας και ενίσχυσης μιας στρατηγικής σχέσης.<br /><br />Το 2026 το ερώτημα είναι διαφορετικό:<br /><br />πόσα από τα υψηλής αξίας συστήματα αεράμυνας μπορεί να διαθέτει η Ελλάδα εκτός συνόρων όταν η ίδια η Ανατολική Μεσόγειος βρίσκεται μέσα στην ακτίνα μιας πολύ ευρύτερης πυραυλικής αντιπαράθεσης;<br /><br />Δεν είναι τυχαίο ότι η ελληνική παρουσία στη Σαουδική Αραβία επανεξετάζεται πλέον σε πολύ μικρότερα χρονικά διαστήματα, αντί να θεωρείται δεδομένη για μεγάλο χρονικό ορίζοντα.<br />Και μία ακόμη παράμετρος: Τα ελληνικά Patriot πρέπει να εκσυγχρονιστούν<br /><br />Υπάρχει και ένα λιγότερο εμφανές κομμάτι του παζλ.<br /><br />Πριν από την τελευταία πολεμική κλιμάκωση, Ελλάδα και Σαουδική Αραβία βρίσκονταν σε προχωρημένες συνομιλίες για πρόγραμμα αναβάθμισης των έξι ελληνικών πυροβολαρχιών Patriot, με το Ριάντ να αναλαμβάνει σύμφωνα με τις σχετικές πληροφορίες κόστος περίπου 350 εκατ. δολαρίων.<br /><br />Οι συνομιλίες πάγωσαν καθώς η πολεμική ζήτηση για συστήματα και κυρίως για πυραύλους αναχαίτισης αυξήθηκε απότομα.<br /><br />Αυτό δημιουργεί ένα δύσκολο τρίγωνο για την Αθήνα:<br /><br />να διατηρήσει επαρκή αριθμό συστημάτων στην Ελλάδα, να εξασφαλίσει επάρκεια πυραύλων και ταυτόχρονα να προχωρήσει στον εκσυγχρονισμό τους.<br />Η Κρήτη γίνεται κάτι περισσότερο από βάση<br /><br />Η μετακίνηση από την Κάρπαθο στη Σούδα, επομένως, δεν πρέπει να διαβαστεί απομονωμένα.<br /><br />Συνδέεται με την παρουσία ελληνικών μέσων στην Κύπρο, την επανεξέταση της αποστολής στη Σαουδική Αραβία, την πιθανότητα υποστήριξης συμμάχων στα Βαλκάνια και –κυρίως– με την ανάγκη προστασίας κρίσιμων ελληνικών και συμμαχικών εγκαταστάσεων.<br /><br />Η Ελλάδα βρίσκεται πλέον μπροστά σε μια διαφορετική εξίσωση ασφαλείας.<br /><br />Για δεκαετίες, μεγάλο μέρος του σχεδιασμού της ελληνικής αεράμυνας ήταν προσανατολισμένο πρωτίστως προς το Αιγαίο.<br /><br />Η νέα πραγματικότητα απαιτεί ταυτόχρονα βλέμμα προς νότο και ανατολή.<br /><br />Και μέσα σε αυτόν τον νέο χάρτη, η Κρήτη αποκτά διαφορετικό βάρος: όχι απλώς ως το μεγάλο ελληνικό νησί της Ανατολικής Μεσογείου, αλλά ως κόμβος πάνω στον οποίο συναντώνται η ελληνική άμυνα, η αμερικανική στρατιωτική παρουσία και η νοτιοανατολική πτέρυγα του ΝΑΤΟ.<br /><br />Η Patriot στη Σούδα είναι, τελικά, μόνο το πιο ορατό κομμάτι αυτής της αλλαγής.<div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

«Ασπίδα» πάνω από τη Σούδα: Γιατί η Κρήτη γίνεται το νέο κέντρο της ελληνικής αεράμυνας.

Αφροδιτη Πανου  Η μετακίνηση των Patriot από την Κάρπαθο δεν είναι απλή αλλαγή θέσης – Η Αθήνα προσαρμόζει την άμυνά της στη νέα απειλή της ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Ελλάδα στη νέα γραμμή άμυνας της Νοτιοανατολικής Ευρώπης.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2022/12/patriot.webp"><img height="35" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2022/12/patriot-1068x653.webp" width="280" /></a><br /><b><br /></b><div><b>Θοδωρής Καλούδης</b><br />Οι απειλές του Ιράν κατά αμερικανικών εγκαταστάσεων στην Κύπρο και τη Βουλγαρία επαναφέρουν ένα ζήτημα που έως τώρα έμενε στη δεύτερη γραμμή της ευρωπαϊκής συζήτησης: ποιος μπορεί να αναλάβει την προστασία της νοτιοανατολικής πτέρυγας του ΝΑΤΟ, όταν η θεωρούμενη από τη Συμμαχία διαρκής ρωσική απειλή συνυπάρχει πλέον με την άμεση απειλή του Ιράν – και μάλιστα σήμερα που η Τεχεράνη απειλεί ανοιχτά χώρες μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.<br /><br />Η Ελλάδα βρίσκεται σχεδόν αναπόφευκτα στο κέντρο αυτής της συζήτησης.<br /><br />Η χώρα μας δεν διαθέτει απεριόριστα μέσα. Συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο: οι ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις καλούνται να καλύψουν ταυτόχρονα το Αιγαίο, την Κρήτη, τις Αμερικανικές εγκαταστάσεις της Σούδας, την Κύπρο και, ενδεχομένως, να συνδράμουν τη Βουλγαρία, ενώ μία πυροβολαρχία Patriot παραμένει στη Σαουδική Αραβία. Η σημασία της Ελλάδας προκύπτει από τον συνδυασμό γεωγραφίας, υποδομών και πραγματικής επιχειρησιακής εμπειρίας.<br /><br />Η ιρανική προειδοποίηση φωτίζει ακριβώς αυτή τη μεταβολή. Η Νοτιοανατολική Ευρώπη δεν αποτελεί πλέον ασφαλές μετόπισθεν. Η βρετανική παρουσία στο Ακρωτήρι, η χρήση της βουλγαρικής βάσης Μπεζμέρ από αμερικανικά αεροσκάφη και η Σούδα συνδέουν την περιοχή με τις επιχειρήσεις των δυτικών δυνάμεων στη Μέση Ανατολή. Η απόσταση από το Ιράν εξακολουθεί να παρέχει ένα σημαντικό περιθώριο ασφαλείας. Δεν εξασφαλίζει, όμως, το απρόσβλητο.<br />Από τη Σούδα έως τη Βουλγαρία<br /><br />Η αμερικανική στρατηγική κοινότητα έχει εδώ και χρόνια καταγράψει τη γεωπολιτική αξία της Ελλάδας, χωρίς να έχει δημοσιευθεί μέχρι στιγμής κάποια ολοκληρωμένη ανάλυση που να συνδέει ευθέως τη χώρα με τις τελευταίες ιρανικές απειλές κατά ευρωπαϊκών στόχων.<br /><br />Η εικόνα, πάντως, που προκύπτει από τις επιμέρους μελέτες είναι αρκετά καθαρή.<br /><br />Το <a href="https://www.atlanticcouncil.org/blogs/new-atlanticist/us-greece-relations-in-the-biden-era-why-the-road-to-rebuilding-the-transatlantic-alliance-runs-through-athens/?utm_source=chatgpt.com">Atlantic Council</a> έχει περιγράψει, σε ανύποπτο χρόνο, την Ελλάδα ως κρίσιμο κρίκο της αμερικανικής στρατηγικής στην Ανατολική Μεσόγειο και στη Νοτιοανατολική Ευρώπη, ενώ παλαιότερη ανάλυσή του σημείωνε ότι η σταθερότητα της περιοχής επιτρέπει στις Ηνωμένες Πολιτείες να διαθέτουν δυνάμεις σε άλλα μέτωπα. Η Ελλάδα αντιμετωπίζεται έτσι ως χώρα που συνδέει επιχειρησιακά τα Βαλκάνια με την Ανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή.<br /><br />Το <a href="https://cepa.org/transcripts/state-of-the-alliance-greece/?utm_source=chatgpt.com">CEPA</a> (Κέντρο Ανάλυσης Ευρωπαϊκής Πολιτικής – Center for European Policy Analysis, Αμερικανικό μη κερδοσκοπικό ίδρυμα δημόσιας πολιτικής με έμφαση στη διατλαντική συνεργασία)έχει δώσει ιδιαίτερη έμφαση σε μια άλλη ελληνική λειτουργία: τη μεταφορά στρατιωτικών δυνάμεων και υλικού από τα ελληνικά λιμάνια προς τη βαλκανική και την ανατολική πτέρυγα του ΝΑΤΟ. Η Αλεξανδρούπολη, οι οδικές και σιδηροδρομικές συνδέσεις προς τη Βουλγαρία και η δυνατότητα πρόσβασης στη Μαύρη Θάλασσα έχουν μετατρέψει τη χώρα σε νότιο διάδρομο ενίσχυσης της Συμμαχίας. <br /><br />Κατά το <a href="https://www.heritage.org/defense/report/keeping-america-safe-why-us-bases-europe-remain-vital?utm_source=chatgpt.com">Heritage Foundation</a>, η Σούδα προσθέτει την επιχειρησιακή διάσταση. Δεν είναι απλώς μια διμερής αμερικανοελληνική εγκατάσταση. Παρέχει ανεφοδιασμό, συντήρηση, ελλιμενισμό και υποστήριξη επιχειρήσεων σε μια μεγάλη ακτίνα, από την Ανατολική Μεσόγειο έως την Ερυθρά Θάλασσα. Το Heritage Foundation έχει εντάξει τη Σούδα στις σημαντικότερες αμερικανικές ναυτικές εγκαταστάσεις της Ευρώπης, μαζί με τη Ρότα της Ισπανίας και τη Σιγκονέλα της Ιταλίας.<br /><br />Η δύσκολη αριθμητική των Patriot<br /><br />Η νέα παράμετρος είναι η αεράμυνα. Ο πόλεμος με το Ιράν αποκάλυψε μια γνωστή, αλλά συχνά παραμελημένη, ευρωπαϊκή αδυναμία: η Ευρώπη διαθέτει σύγχρονα συστήματα αναχαίτισης, όχι όμως σε αριθμούς ικανούς να καλύψουν ταυτόχρονα στρατιωτικές βάσεις, πόλεις, λιμάνια και ενεργειακές υποδομές.<br /><br />Το <a href="https://cepa.org/article/europes-porous-air-defenses-unmasked-by-iran-war/?utm_source=chatgpt.com">CEPA</a> επισημαίνει ότι η χρήση πανάκριβων πυραύλων ή μαχητικών εναντίον φθηνών ιρανικών drones δημιουργεί μια οικονομικά μη βιώσιμη σχέση. Οι ευρωπαϊκές χώρες έχουν τεχνολογική ποιότητα, αλλά περιορισμένη ποσότητα πυρομαχικών. Αντίπαλοι όπως το Ιράν μπορούν να επιχειρήσουν να εξαντλήσουν την άμυνα με διαδοχικά κύματα φθηνών μη επανδρωμένων αεροσκαφών. Η απάντηση, σύμφωνα με την ίδια ανάλυση, βρίσκεται σε μια πολυεπίπεδη άμυνα που θα συνδυάζει Patriot και μαχητικά με ηλεκτρονικές παρεμβολές, αντι-drone συστήματα και φθηνότερα μέσα αναχαίτισης.<br /><br />Για την Αθήνα, αυτή η διαπίστωση έχει άμεση πρακτική σημασία. Κάθε Patriot που παραμένει στη Σαουδική Αραβία δεν βρίσκεται διαθέσιμος για την κάλυψη της ελληνικής επικράτειας ή της νοτιοανατολικής πτέρυγας. Από την άλλη πλευρά, η παρουσία στην Γιανμπού έδωσε στην Πολεμική Αεροπορία κάτι που ελάχιστες ευρωπαϊκές χώρες διαθέτουν: εμπειρία πραγματικής αναχαίτισης βαλλιστικών πυραύλων και drones.<br /><br />Αυτή είναι η ουσιαστική ελληνική υπεραξία. Η Ελλάδα δεν προσφέρει μόνο βάσεις. Προσφέρει προσωπικό που έχει ήδη δοκιμαστεί στο συγκεκριμένο είδος πολέμου.<br />Ο ρόλος έχει και κόστος<br /><br />Η πιθανή συνδρομή προς τη Βουλγαρία θα ενίσχυε την εικόνα της Ελλάδας ως παρόχου ασφάλειας στα Βαλκάνια. Θα επιβεβαίωνε επίσης ότι η νοτιοανατολική πτέρυγα αρχίζει να οργανώνεται γύρω από ελληνικούς κόμβους, αισθητήρες και αντιαεροπορικές δυνατότητες.<br /><br />Χρειάζεται, ωστόσο, κάποια προσοχή. Η διεύρυνση του περιφερειακού ρόλου αυξάνει τις υποχρεώσεις και καθιστά τις ελληνικές εγκαταστάσεις περισσότερο ορατές στον σχεδιασμό του αντιπάλου. Η Σούδα αποτελεί στρατηγικό πλεονέκτημα, αλλά και πιθανό στόχο. Το ίδιο ισχύει για τα λιμάνια, τα αεροδρόμια, τις ενεργειακές διασυνδέσεις και τα κέντρα διοίκησης.<br /><br />Γι’ αυτό η συζήτηση για την επιστροφή των Patriot από τη Σαουδική Αραβία δεν αφορά μόνο τις σχέσεις με το Ριάντ ή την εμφάνιση της Τουρκίας στη «Συμφωνία της Μέκκας». Αφορά και την κατανομή ενός περιορισμένου εθνικού αποθέματος σε μια περίοδο κατά την οποία οι ανάγκες πολλαπλασιάζονται.<br /><br />Η Ελλάδα έχει περάσει από τον ρόλο του γεωγραφικού στηρίγματος στον ρόλο του επιχειρησιακού παρόχου. Αυτό αναγνωρίζεται ήδη στην Ουάσιγκτον, έστω και αν οι αμερικανικές αναλύσεις δεν έχουν ακόμη εντάξει τις τελευταίες ιρανικές απειλές σε ένα ενιαίο «ελληνικό» σενάριο.<br /><br />Το επόμενο βήμα δεν θα κριθεί από μία μετακίνηση Patriot. Θα κριθεί από το αν η Αθήνα μπορεί να μετατρέψει τις διάσπαρτες υποδομές και συνεργασίες της σε ένα συνεκτικό σύστημα αεράμυνας, επιτήρησης και προστασίας κρίσιμων υποδομών. Εκεί βρίσκεται πλέον η πραγματική συζήτηση για τον ελληνικό ρόλο στη Νοτιοανατολική Ευρώπη.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Ελλάδα στη νέα γραμμή άμυνας της Νοτιοανατολικής Ευρώπης.

Θοδωρής Καλούδης Οι απειλές του Ιράν κατά αμερικανικών εγκαταστάσεων στην Κύπρο και τη Βουλγαρία επαναφέρουν ένα ζήτημα που έως τώρα έμενε σ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Ελλάδα στο επίκεντρο του γερμανόφωνου Τύπου: Η άρνηση για Patriot στο Κίεβο και οι εντάσεις με την Τουρκία.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/07/patriot-3.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="1264" data-original-width="1900" height="39" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/07/patriot-3.jpg" width="280" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Απασχόλησε και το ζήτημα του τουρισμού</span></h3>Η άρνηση της Ελλάδας να παραχωρήσει συστοιχίες Patriot στην Ουκρανία, οι νέες εντάσεις με την Τουρκία με αφορμή τα θαλάσσια πάρκα, αλλά και η δυναμική του ελληνικού τουρισμού μέσα από τις δαπάνες των ξένων επισκεπτών βρίσκονται στο επίκεντρο δημοσιευμάτων του γερμανόφωνου Τύπου.<br />Η Αθήνα επιμένει στο «όχι» για τους Patriot<br /><br />Στην απόφαση της ελληνικής κυβέρνησης να μην αποστείλει συστήματα Patriot στην Ουκρανία αναφέρεται η <a href="https://www.wort.lu/">Luxemburger Wort</a>, επισημαίνοντας ότι ο Ουκρανός πρόεδρος Βολοντίμιρ Ζελένσκι πιέζει εδώ και καιρό τους δυτικούς συμμάχους για την ενίσχυση της ουκρανικής αεράμυνας.<br /><br />Η Ουκρανία διαθέτει σήμερα περίπου δέκα συστοιχίες Patriot, με τις πέντε να έχουν παραχωρηθεί από τη Γερμανία. Στο πλαίσιο των νέων προσπαθειών για την ενίσχυση της ουκρανικής αεράμυνας, ο Γερμανός υπουργός Εξωτερικών Γιόχαν Βάντεφουλ έχει δηλώσει ότι θα επιχειρήσει να πείσει και άλλες χώρες να συνεισφέρουν συστήματα ή πυραύλους Patriot.<br /><br />Μεταξύ των χωρών που εξετάζονται ως πιθανοί προμηθευτές περιλαμβάνονται η Ιταλία, η Ιαπωνία, η Νότια Κορέα και η Ελλάδα.<br /><br />Η Αθήνα, ωστόσο, έχει επανειλημμένα ξεκαθαρίσει ότι δεν προτίθεται να αποδυναμώσει τη δική της αντιαεροπορική άμυνα. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η ελληνική κυβέρνηση έχει θέσει ως βασική προϋπόθεση για την παράδοση βαρέων οπλικών συστημάτων στην Ουκρανία την άμεση αντικατάστασή τους από ισοδύναμα συστήματα που θα προέρχονται από αποθέματα συμμάχων.<br /><br />Η ίδια θέση αφορά και τις συστοιχίες Patriot, καθώς και τους αναχαιτιστικούς πυραύλους τους.<br />Το μήνυμα Μητσοτάκη και ο παράγοντας Τουρκία<br /><br />Η ελληνική θέση δεν είναι καινούργια. Ήδη από τον Απρίλιο του 2024 ο Κυριάκος Μητσοτάκης είχε δηλώσει ότι η Ελλάδα δεν μπορούσε να παραχωρήσει Patriot στην Ουκρανία, εξηγώντας ότι το σχετικό αίτημα είχε υποβληθεί στην Αθήνα και ότι η ελληνική πλευρά είχε εξηγήσει τους λόγους για τους οποίους δεν μπορούσε να το ικανοποιήσει.<br /><br />Καθοριστικός παράγοντας είναι, σύμφωνα με τη Luxemburger Wort, η διαχρονική ένταση στις ελληνοτουρκικές σχέσεις.<br /><br />Μάλιστα, το τελευταίο διάστημα η αντιπαράθεση Αθήνας και Άγκυρας έχει επανέλθει στο προσκήνιο, με αιχμή τις θαλάσσιες ζώνες και τις οικονομικές ζώνες στην Ανατολική Μεσόγειο. Υπό αυτές τις συνθήκες, η παραχώρηση ελληνικών συστημάτων Patriot στην Ουκρανία εμφανίζεται ακόμη πιο δύσκολη σε σχέση με το 2024, καθώς η Αθήνα θεωρεί αναγκαία τη διατήρηση ισχυρών αντιαεροπορικών δυνατοτήτων.<br />Νέα δεδομένα από την κρίση με το Ιράν<br /><br />Στους λόγους που ενισχύουν την επιφυλακτικότητα της Αθήνας προστίθεται και η μεταβολή του περιφερειακού περιβάλλοντος ασφαλείας λόγω της σύγκρουσης με το Ιράν.<br /><br />Όπως αναφέρει το μέσο, η Ελλάδα εξετάζει αυτή την περίοδο ακόμη και τη μεταφορά μιας συστοιχίας Patriot από την Κάρπαθο στη βάση της Σούδας στην Κρήτη.<br /><br />Η βάση, η οποία χρησιμοποιείται από τον αμερικανικό στόλο στη Μεσόγειο, θεωρείται πιθανός στόχος σε περίπτωση ιρανικών πυραυλικών επιθέσεων. Το γεγονός αυτό, σύμφωνα με το δημοσίευμα, καταδεικνύει πόσο κρίσιμη θεωρεί η Αθήνα τη διατήρηση και την επιχειρησιακή διαθεσιμότητα των συστημάτων αεράμυνας που διαθέτει.<br />«Τα θαλάσσια πάρκα εντείνουν τη διαμάχη Αθήνας – Άγκυρας»<br /><br />Την ίδια ώρα, στις ελληνοτουρκικές σχέσεις εστιάζει και η αυστριακή <a href="https://www.derstandard.at/consent/tcf/">Der Standard</a>, με δημοσίευμά της για τα δύο θαλάσσια πάρκα που έχουν βρεθεί στο επίκεντρο της νέας αντιπαράθεσης Αθήνας και Άγκυρας.<br /><br />Το αυστριακό μέσο υπενθυμίζει ότι η Ελλάδα είχε ανακοινώσει το 2025 τη δημιουργία δύο θαλάσσιων πάρκων, στο Ιόνιο και στο Αιγαίο. Η Τουρκία προχώρησε στη συνέχεια στην ανακοίνωση δύο δικών της θαλάσσιων προστατευόμενων περιοχών, εξέλιξη που προκάλεσε την έντονη αντίδραση της Αθήνας.<br /><br />Σύμφωνα με τη Der Standard, η ελληνική πλευρά υποστηρίζει ότι οι τουρκικές θαλάσσιες προστατευόμενες περιοχές εκτείνονται πέραν των τουρκικών χωρικών υδάτων και επιχειρούν να δημιουργήσουν νέα δεδομένα στο Αιγαίο.<br /><br />Το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών έχει διαμηνύσει ότι η οριοθέτηση τουρκικών «εθνικών θαλάσσιων πάρκων» σε περιοχές εκτός των τουρκικών χωρικών υδάτων δεν παράγει έννομες συνέπειες ούτε μπορεί να δημιουργήσει τετελεσμένα.<br /><br />Παράλληλα, η Αθήνα επισημαίνει ότι τα ελληνικά θαλάσσια πάρκα δημιουργήθηκαν σε πλήρη συμμόρφωση με τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας και αποκλειστικά εντός των ελληνικών χωρικών υδάτων.<br />Κριτική στην κυβέρνηση για την αντίδραση<br /><br />Η στάση της ελληνικής κυβέρνησης απέναντι στις τουρκικές κινήσεις έχει προκαλέσει αντιδράσεις και στο εσωτερικό της χώρας.<br /><br />Όπως μεταδίδει η Der Standard, κόμματα της αντιπολίτευσης, τόσο από την Αριστερά όσο και από τον δεξιό εθνικιστικό χώρο, άσκησαν κριτική στην κυβέρνηση, υποστηρίζοντας ότι η ελληνική αντίδραση ήταν υπερβολικά ήπια.<br /><br />Ο υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Γεραπετρίτης απέρριψε την κριτική, υπερασπιζόμενος την ανάγκη να διατηρηθούν οι ελληνοτουρκικές σχέσεις σε ένα ήρεμο πλαίσιο και να αποφεύγονται κινήσεις που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε περαιτέρω ένταση.<br />Οι Αμερικανοί τουρίστες αφήνουν περισσότερα χρήματα στην Ελλάδα<br /><br />Σε διαφορετικό πεδίο, η οικονομική διάσταση του ελληνικού τουρισμού βρίσκεται στο επίκεντρο δημοσιεύματος της <a href="https://www.t-online.de/">t-online,</a> το οποίο επικαλείται στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος για το πρώτο εξάμηνο του 2026.<br /><br />Σύμφωνα με τα στοιχεία, οι Γερμανοί εξακολουθούν να αποτελούν μία από τις σημαντικότερες τουριστικές αγορές για την Ελλάδα και συμβάλλουν σημαντικά στα συνολικά τουριστικά έσοδα. Ωστόσο, σε επίπεδο μέσης δαπάνης ανά ταξίδι, προηγούνται οι Αμερικανοί, οι Βρετανοί, οι Γάλλοι και οι Ιταλοί.<br /><br />Οι Αμερικανοί επισκέπτες δαπάνησαν κατά μέσο όρο περίπου 1.213 ευρώ ανά άτομο και ανά ταξίδι, καταλαμβάνοντας την πρώτη θέση. Ακολουθούν οι Βρετανοί με περίπου 702 ευρώ, ενώ οι Γάλλοι και οι Ιταλοί έπονται και οι Γερμανοί βρίσκονται περίπου στα 625 ευρώ ανά ταξίδι.<br /><br />Συνολικά, τα έσοδα από τον ελληνικό τουρισμό κατά το πρώτο εξάμηνο του 2026 ανήλθαν σε περίπου 8,8 δισ. ευρώ, καταγράφοντας αύξηση 14,8% σε σχέση με την αντίστοιχη περίοδο του 2025.<br /><br />Τα στοιχεία αυτά δείχνουν ότι, πέρα από τον αριθμό των αφίξεων, ιδιαίτερη σημασία για την ελληνική τουριστική οικονομία έχει πλέον και η καταναλωτική συμπεριφορά των επισκεπτών, με την αμερικανική αγορά να ξεχωρίζει ως προς τη μέση δαπάνη ανά ταξίδι.<div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Ελλάδα στο επίκεντρο του γερμανόφωνου Τύπου: Η άρνηση για Patriot στο Κίεβο και οι εντάσεις με την Τουρκία.

Απασχόλησε και το ζήτημα του τουρισμού Η άρνηση της Ελλάδας να παραχωρήσει συστοιχίες Patriot στην Ουκρανία, οι νέες εντάσεις με την Τουρκία...

Διαβάστε την συνέχεια

Ερντογάν «à la carte»: Θέλει την Ευρώπη χωρίς τους όρους της. Και παίζει το χαρτί της Συρίας.

<img height="30" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/08/erdogan-1-1-1-768x474.jpg" width="280" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος<br /></b>Ο Τούρκος πρόεδρος δηλώνει ότι η ΕΕ «δεν είναι πλέον προτεραιότητα», αλλά διεκδικεί οικονομικά και αμυντικά οφέλη από τις Βρυξέλλες – Την ίδια στιγμή η Άγκυρα επεκτείνει το αποτύπωμά της στη Συρία, προκαλώντας σύγκρουση με το Ισραήλ και ανησυχία στην Ουάσιγκτον<br /><br />Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν φαίνεται να έχει καταλήξει σε μια νέα φόρμουλα για τις σχέσεις της Τουρκίας με τη Δύση: θέλει την Ευρώπη, αλλά όχι απαραίτητα την Ευρωπαϊκή Ένωση όπως αυτή λειτουργεί σήμερα.<br /><br />Θέλει πρόσβαση στην ευρωπαϊκή οικονομία, βαθύτερη τελωνειακή συνεργασία, ευκολότερες θεωρήσεις εισόδου, χρηματοπιστωτική διασύνδεση, συμμετοχή στις ευρωπαϊκές αμυντικές πρωτοβουλίες και πολιτικό ρόλο στις μεγάλες κρίσεις της ηπείρου.<br /><br />Αλλά δεν εμφανίζεται πλέον διατεθειμένος να παρουσιάζει την πλήρη ένταξη ως υπαρξιακό στρατηγικό στόχο.<br /><br />«Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν αποτελεί προτεραιότητα για εμάς», είπε ο Τούρκος πρόεδρος σε συνέντευξή του στην εκπομπή «Al Muqabala» του Al Jazeera Arabic, υποστηρίζοντας μάλιστα ότι εάν η Τουρκία παραμείνει εκτός, εκείνη που θα χάσει θα είναι η Ευρώπη.<br /><br />Πίσω από τη ρητορική βρίσκεται μια πολύ πιο φιλόδοξη στρατηγική.<br /><br />Η Τουρκία του 2026 δεν θέλει απλώς να περιμένει έξω από την πόρτα των Βρυξελλών.<br /><br />Επιχειρεί να καταστεί αρκετά ισχυρή ώστε η Ευρώπη να χρειάζεται την Τουρκία, ακόμη και χωρίς τουρκική ένταξη.<br /><br />Και η Συρία είναι ίσως το πιο χαρακτηριστικό πεδίο αυτής της νέας στρατηγικής.<div><br />Από τον «φιλοευρωπαίο» Ερντογάν στο «αν θέλετε, καλώς»<br /><br />Η αλλαγή είναι εντυπωσιακή αν συγκριθεί με τα πρώτα χρόνια της διακυβέρνησης Ερντογάν.<br /><br />Η Τουρκία είναι επίσημα υποψήφια προς ένταξη χώρα από το 1999 και οι ενταξιακές διαπραγματεύσεις ξεκίνησαν το 2005.<br /><br />Από τα 35 κεφάλαια των διαπραγματεύσεων έχουν ανοίξει 16 και μόλις ένα έχει κλείσει προσωρινά. Η διαδικασία βρίσκεται ουσιαστικά σε αδιέξοδο εδώ και χρόνια, με την ΕΕ να επικαλείται μεταξύ άλλων ζητήματα κράτους δικαίου, θεμελιωδών δικαιωμάτων και δημοκρατικών προτύπων.<br /><br />Ο Ερντογάν πλέον δεν κρύβει την απογοήτευση ή την αποστασιοποίησή του.<br /><br />«Εξακολουθούμε να εξετάζουμε την ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Αν μας δεχθούν, τόσο το καλύτερο. Αν όχι, και πάλι καλά», ανέφερε στην ίδια συνέντευξη.<br /><br />Αυτή η φράση περιγράφει σχεδόν ολόκληρη τη νέα τουρκική στρατηγική.<br /><br />Δεν κλείνει την πόρτα.<br /><br />Αλλά δεν περιμένει πλέον μπροστά της. <a href="https://www.pagenews.gr/2026/08/25/geopolitika/erntogan-a-la-carte-thelei-tin-europi-xoris-tous-orous-tis-kai-paizei-to-xarti-tis-syrias/"><b>Διαβάστε την συνέχεια στην πηγή.</b></a></div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ερντογάν «à la carte»: Θέλει την Ευρώπη χωρίς τους όρους της. Και παίζει το χαρτί της Συρίας.

Βασιλης Διαμαντακος Ο Τούρκος πρόεδρος δηλώνει ότι η ΕΕ «δεν είναι πλέον προτεραιότητα», αλλά διεκδικεί οικονομικά και αμυντικά οφέλη από τι...

Διαβάστε την συνέχεια

Δίκτυο ισλαμικών «φιλανθρωπικών» οργανώσεων στην Ευρώπη χρηματοδοτεί τρομοκρατία στη Μέση Ανατολή.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2020/08/0687914A-BDA7-49EF-BF74-E06CE7DD124F.jpeg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="499" data-original-width="749" height="34" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2020/08/0687914A-BDA7-49EF-BF74-E06CE7DD124F.jpeg" width="280" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Εκμεταλλεύονται την ανεκτικότητα των ευρωπαϊκών φιλελεύθερων δημοκρατιών</span></h3>Ένα σύνθετο δίκτυο ισλαμικών «φιλανθρωπικών» οργανώσεων στην Ευρώπη με την υποστήριξη της Μουσουλμανικής Αδελφότητας και της χρηματοδότησης από το Κατάρ, λειτουργεί ως μηχανισμός συγκέντρωσης πόρων που καταλήγουν σε τρομοκρατικές ομάδες στη Μέση Ανατολή, κυρίως στη Χαμάς.<br /><br />Πολλές από αυτές τις οργανώσεις είναι νόμιμα εγγεγραμμένες ως φιλανθρωπικές ή ανθρωπιστικές, εκμεταλλευόμενες την ανεκτικότητα των ευρωπαϊκών φιλελεύθερων δημοκρατιών.<br />Το κέντρο του δικτύου: Η «Ένωση του Καλού» (Union of Good)<br /><br />Στο επίκεντρο βρίσκεται η Union of Good (Ittilaf al-Khayr ή Charity Coalition), μια ομπρέλα χρηματοδότησης που ιδρύθηκε από τον Σεΐχη Γιουσούφ αλ-Καραντάουι. Ο αλ-Καραντάουι, που συχνά περιγράφεται ως πνευματικός ηγέτης της Μουσουλμανικής Αδελφότητας, έζησε για δεκαετίες στο Κατάρ υπό την προστασία της οικογένειας Αλ Θάνι. Έλαβε καταριανή υπηκοότητα, περιουσία και διπλωματικό διαβατήριο. Από την Ντόχα ηγήθηκε της Διεθνούς Ένωσης Μουσουλμάνων Λογίων και εξέπεμπε μέσω του Al Jazeera, δίνοντας στο Κατάρ άμεσο κανάλι επιρροής στην ισλαμιστική ιδεολογία στην Ευρώπη.<br /><br />Η οργάνωση δημιουργήθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 2000 ως εκστρατεία συγκέντρωσης χρημάτων για τους Παλαιστίνιους κατά τη διάρκεια της Δεύτερης Ιντιφάντα. Μετά την «επιτυχία» της, μετατράπηκε σε μόνιμο μηχανισμό μεταφοράς κεφαλαίων από ευρωπαϊκές ισλαμικές φιλανθρωπίες προς τη Χαμάς στη Γάζα. Το σύστημα στηρίζεται στην έννοια του «χρηματοοικονομικού τζιχάντ» και στο zakat — την υποχρεωτική θρησκευτική δωρεά των μουσουλμάνων — που εξασφαλίζει συνεχή ροή χρημάτων.<br /><br />Παρά το γεγονός ότι η Union of Good χαρακτηρίστηκε τρομοκρατική οργάνωση από τις ΗΠΑ το 2008, το δίκτυό της παραμένει ισχυρό. Λειτουργεί μέσω περισσότερων από 50 φιλανθρωπικών οργανώσεων παγκοσμίως, πολλές από τις οποίες έχουν έδρα στην Ευρώπη και χρηματοδοτούνται από το Κατάρ, το οποίο εδώ και χρόνια φιλοξενεί την ιδεολογική ηγεσία της Μουσουλμανικής Αδελφότητας.<br />Ευρωπαϊκές οργανώσεις στο επίκεντρο<br /><br />•Interpal (Ηνωμένο Βασίλειο): Παρουσιάζεται ως ανθρωπιστική οργάνωση που βοηθά Παλαιστίνιους πρόσφυγες. Ο πρώην ηγέτης της, Ιμπραήμ Χιούιτ, Βρετανός προσήλυτος στο Ισλάμ, έχει γράψει βιβλίο στο οποίο υποστηρίζει κλασικές ισλαμικές ποινές όπως ο λιθοβολισμός για μοιχεία και αυστηρές τιμωρίες για ομοφυλοφιλικές πράξεις. Έρευνα του BBC το 2006 συνέδεσε δωρεές της Interpal με την οικοδόμηση της οικονομικής υποδομής της Χαμάς. Παρόλα αυτά, η οργάνωση παραμένει ενεργή ως «φιλανθρωπική» στο Ηνωμένο Βασίλειο. Οι ΗΠΑ την έχουν χαρακτηρίσει ως Specially Designated Global Terrorist από το 2003, ενώ η βρετανική Charity Commission την έχει ερευνήσει επανειλημμένα χωρίς να την απαγορεύσει οριστικά (της ζήτησε όμως να διακόψει δεσμούς με την Union of Good).<br /><br />•Al-Aqsa Foundation (Γερμανία): Ιδρύθηκε στη Γερμανία και θεωρήθηκε από δυτικές υπηρεσίες πληροφοριών ως σημαντικός μηχανισμός συγκέντρωσης χρημάτων για τρομοκράτες. Το 2003, ο Σεΐχης Μοχάμεντ Αλί Χασάν αλ-Μοαγιάντ, επικεφαλής του κλάδου της στην Υεμένη, συνελήφθη και παραδέχθηκε μεταφορές χρημάτων στη Χαμάς.<br />Πώς επιβιώνει το δίκτυο στην Ευρώπη;<br /><br />Το βασικό πλεονέκτημα είναι η αποκεντρωμένη δομή. Δεν υπάρχει αυστηρή ιεραρχία, αλλά δίκτυο προσωπικών σχέσεων και χαλαρά συνδεδεμένων οργανώσεων. Όταν μία φιλανθρωπία κλείνει, η χρηματοδότηση μεταφέρεται σε άλλη ή επανεκκινείται με νέο όνομα.<br /><br />Οι ισλαμιστές έχουν εντοπίσει μια δομική αδυναμία των ευρωπαϊκών δημοκρατιών: τη θρησκευτική ελευθερία και την ανθρωπιστική βοήθεια. Το Κατάρ εκμεταλλεύεται αυτή την αδυναμία διοχετεύοντας εκατομμύρια σε τζαμιά, σχολεία, νεανικές οργανώσεις και «ανθρωπιστικές» φιλανθρωπίες που συνδέονται με τη Μουσουλμανική Αδελφότητα. Στην Ευρώπη διαμορφώνεται η επόμενη γενιά μουσουλμάνων και χρηματοδοτούνται τρομοκρατικές ομάδες όπως η Χαμάς.<br /><br />Όπως είδαμε και με το παράδειγμα της Συρίας, διεφθαρμένα υποκείμενα που διοικούν την Ευρώπη, ανοίγουν την πόρτα στον εφιάλτη…<div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Δίκτυο ισλαμικών «φιλανθρωπικών» οργανώσεων στην Ευρώπη χρηματοδοτεί τρομοκρατία στη Μέση Ανατολή.

Εκμεταλλεύονται την ανεκτικότητα των ευρωπαϊκών φιλελεύθερων δημοκρατιών Ένα σύνθετο δίκτυο ισλαμικών «φιλανθρωπικών» οργανώσεων στην Ευρώπη...

Διαβάστε την συνέχεια

Υδρογονάνθρακες και Καλώδιο θα φέρουν νέα ένταση με την Τουρκία

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTknDjh20DgnWuyyrCdH2msyZTRioeryUboSJGNKslGDbIPHYHBMMotO-I&s=10" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="414" data-original-width="741" height="33" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTknDjh20DgnWuyyrCdH2msyZTRioeryUboSJGNKslGDbIPHYHBMMotO-I&s=10" width="280" /></a></div><div><br /></div>Ξεκινά ένα καυτό εξάμηνο για τις γεωπολιτικές σχέσεις Ελλάδας – Τουρκίας με επίκεντρο την ενέργεια και συγκεκριμένα τις έρευνες και τη γεώτρηση για τους υδρογονάνθρακες σε Ιόνιο και Κρήτη αλλά και το μεγάλο επενδυτικό σχέδιο του καλωδίου Ελλάδας – Κύπρου (Great Sea Interconnector – GSI).<br /><br />ΤΟΥ <b>ΧΡΗΣΤΟΥ ΚΟΛΩΝΑ<br /></b><br />Η Άγκυρα εμμέσως απέναντι σε αυτά τα projects που αναβαθμίζουν τη γεωπολιτική θέση της χώρας μας αντιτάσσει τα θαλάσσια πάρκα. Ένα στο Βόρειο Αιγαίο και ένα ακόμα στην Ανατολική Μεσόγειο. Την ίδια στιγμή η Τουρκία προχωρά και το νομοσχέδιο για τη «Γαλάζια Πατρίδα», το οποίο αναμένεται να φέρει προς ψήφιση στο κοινοβούλιο της τον Οκτώβριο.<br /><br />Η Αθήνα από τη δική της πλευρά πέρα από τη νομιμότητα των κινήσεων της οι οποίες στηρίζονται στο διεθνές Δίκαιο, έχει χτίσει ισχυρές συμμαχίες με τον αμερικανικό παράγοντα αλλά και τη Γαλλία. Η παρουσία κολοσσών στις επενδυτικές δραστηριότητες της ελληνικής επικράτειας (Chevron και ExxonMobil αλλά και Meridiam και Nexans) αποτελούν την έμπρακτη στήριξη δύο μεγάλων γεωπολιτικών δυνάμεων.<br />Τα ορόσημα για τους «Υδρογονάνθρακες 2.0»<br /><br />Η πορεία του ελληνικού project «Υδρογονάνθρακες 2.0» μπαίνει σε μία κρίσιμη φάση. Το επίκεντρο των εξελίξεων βρίσκεται τόσο στην πρώτη θαλάσσια γεώτρηση μετά από 40 χρόνια όσο και στην ανανέωση των γεωλογικών δεδομένων με νέες σεισμικές έρευνες. Ορόσημο και των δύο αυτών δραστηριοτήτων που θα λάβουν χώρα στη Δυτική Ελλάδα και στη θαλάσσια περιοχή νότια της Κρήτης είναι ο Νοέμβριος.<br /><br />Τότε αναμένεται αφενός να έχει εγκριθεί η Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων των Energean – ExxonMobil – HELLENiQ ENERGY για τη γεώτρηση στο υπεράκτιο «Μπλοκ 2», αφετέρου να έχει ολοκληρωθεί ο διεθνής διαγωνισμός για τη διενέργεια σεισμικών ερευνών σε περιοχές που έχουν αλλά και δεν έχουν παραχωρηθεί σε επενδυτές upstream. <a href="https://www.ot.gr/2026/08/24/energeia/fysiko-aerio/ydrogonanthrakes-2-0-kai-gsi-vs-tourkika-thalassia-parka/?shem=dsdf,sharefoc,agadiscoversdl,,sh/x/discover/m1/4"><b>ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ</b></a><div><br /></div><div><a href="https://www.ot.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Υδρογονάνθρακες και Καλώδιο θα φέρουν νέα ένταση με την Τουρκία

Ξεκινά ένα καυτό εξάμηνο για τις γεωπολιτικές σχέσεις Ελλάδας – Τουρκίας με επίκεντρο την ενέργεια και συγκεκριμένα τις έρευνες και τη γεώτρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τομ Μπάρακ τέλος; “Εκλήθη στις ΗΠΑ για διαβουλεύσεις, τα παπούτσια στο χέρι”;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://pbs.twimg.com/card_img/2092171317768228864/8Etv1Y9F?format=jpg&name=orig" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="655" data-original-width="1250" height="39" src="https://pbs.twimg.com/card_img/2092171317768228864/8Etv1Y9F?format=jpg&name=orig" width="280" /></a></div><div><br /></div><div>“Ο Τομ Μπαράκ, ο Πρέσβης των Ηνωμένων Πολιτειών στην Τουρκία, κλήθηκε στην Ουάσινγκτον αυτή την εβδομάδα για «διαβουλεύσεις»”. Τα παραπάνω αναφέρει η Λόρα Λούμερ, δημοσιογράφος-φανατική υποστηρικτής του κινήματος MAGA και, όπως λέγεται, στενή φίλη του Προέδρου των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τράμπ.</div><br />Η κ. Λούμερ, που συχνά επισκέπτεται τον Λευκό Οίκο, συνήθως επιβεβαιώνεται σε ότι γράφει. Θεωρείται σοβαρή αντίπαλος του Τομ Μπάρακ και της Τουρκίας στον στενό κύκλο των φίλων του Αμερικανού Προέδρου και στο πρόσφατο παρελθόν έχει επηρεάσει τον Αμερικανό Πλανητάρχη σε θέματα που αφορούν το ισλάμ και τους επώνυμους οπαδούς του στην Αμερική.<br /><br />Τις τελευταίες ημέρες έχει εξαπολύσει σφοδρές επιθέσεις εναντίον του Αμερικανού πρέσβη, τον οποίο κατηγόρησε ότι εργάζεται για την Τουρκία και όχι για τις Ηνωμένες Πολιτείες. Η κ. Λούμερ υποστηρίζει με φανατισμό τον κ. Τράμπ και το Εβραϊκό Κράτος.<br /><br />Σε ανάρτηση της στο Χ, έγραψε τα εξής: “Ο Τομ Μπαράκ, ο Πρέσβης των Ηνωμένων Πολιτειών στην Τουρκία, κλήθηκε στην Ουάσινγκτον αυτή την εβδομάδα για «διαβουλεύσεις». Στην ορολογία του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, αυτός είναι ο όρος για να σου παραδώσει τα παπούτσια (having your ass handed to you) ο προϊστάμενός σου υπουργός Εξωτερικών, Μάρκο Ρούμπιο.<br /><br />“Αυτό έρχεται μετά την πρόκληση ενός διεθνούς επεισοδίου αυτό το Σαββατοκύριακο και σχεδόν έναρξης ενός περιφερειακού πολέμου μεταξύ του Ισραήλ, της Τουρκίας και της Συρίας, κατηγορώντας ψευδώς το Ισραήλ ότι κατέχει παράνομα τα Υψίπεδα του Γκολάν. Μια πηγή στο Υπουργείο Εξωτερικών μου είπε: «Θέλουμε τόσο πολύ να φύγει που μπορεί να προσλάβουμε συσκευαστές για να συσκευάσουν τα πράγματά του για αυτόν. Ο Μπαράκ μπορεί να μην επιστρέψει στην Τουρκία. Μπορούμε μόνο να ελπίζουμε να είμαστε τόσο τυχεροί. Ινσαλάχ”, σημείωσε η κ. Λούμερ.<br /><br />Προηγουμένως η ίδια έγραψε στον λογαριασμό της στο Χ και τα εξής: “Πηγή μου λέει ότι ο Τομ Μπαράκ, πρέσβης των ΗΠΑ στην Τουρκία, βρίσκεται σε δύσκολη θέση με την κυβέρνηση του Προέδρου Τραμπ και το Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ.<br /><br />“Υπάρχουν εσωτερικές συζητήσεις σχετικά με την ανάκλησή του πίσω στις ΗΠΑ, καθώς ορισμένα μέλη της κυβέρνησης πιστεύουν ότι είναι υπεύθυνος για την πρόσφατη κλιμάκωση των εντάσεων μεταξύ της Τουρκίας και του Ισραήλ. Η πηγή μου λέει ότι υπάρχει ανησυχία ότι ο Μπαράκ δεν καταλαβαίνει ή δεν ενδιαφέρεται να κατανοήσει την εξωτερική πολιτική του Προέδρου των ΗΠΑ.<br /><br />“Αυτό έρχεται μετά την ψευδή δήλωση του σε ένα podcast ότι το Ισραήλ κατείχε παράνομα τα Υψίπεδα του Γκολάν, παρά το γεγονός ότι ο Πρόεδρος Τραμπ αναγνώρισε τα Υψίπεδα του Γκολάν ως μέρος του Ισραήλ κατά τη διάρκεια της πρώτης του θητείας. Μου είπαν ότι το Υπουργείο Εξωτερικών βομβαρδίστηκε με παράπονα για τον Μπαράκ όλο το Σαββατοκύριακο. Ο υπουργός Ρούμπιο θα έπρεπε 100% να ανακαλέσει τον Τομ Μπαράκ. Είναι απαίσιος”.<br /><br />Σε άλλη ανάρτηση και απαντώντας στη Σάρα Άνταμς που έγραψε ότι “ο Μπαράκ πρέπει να απολυθεί αμέσως, (επειδή) κάλυψε επίσης τρεις εθνοκάθαρσεις στη Συρία”, η κ. Λούμερ σημείωσε: “Συμφωνώ. Φαίνεται να απολαμβάνει να βλέπει Μουσουλμάνους να σφαγιάζουν μη Μουσουλμάνους. Η παρουσία του στην κυβέρνηση είναι αρκετά ενοχλητική για τη χώρα μας. Ελπίζω ο Υπουργός Ρούμπιο να τον ανακαλέσει. Ο Τομ Μπαράκ είναι φερέφωνο των τζιχαντιστών. Καταλαβαίνεις ότι ούτε οι Εβραίοι του αρέσουν. Δεν το κρύβει”.<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /> Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τομ Μπάρακ τέλος; “Εκλήθη στις ΗΠΑ για διαβουλεύσεις, τα παπούτσια στο χέρι”;

“Ο Τομ Μπαράκ, ο Πρέσβης των Ηνωμένων Πολιτειών στην Τουρκία, κλήθηκε στην Ουάσινγκτον αυτή την εβδομάδα για «διαβουλεύσεις»”. Τα παραπάνω α...

Διαβάστε την συνέχεια

“Συμφωνία της Μέκκας”: Ελντοράντο για την τουρκική αμυντική βιομηχανία

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcT0EMO4SxmlIHB2Z-kf18H5Njvocd0G7530pBXbnUr24LgR5gsjSDL_9XKw&s=10" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="426" data-original-width="719" height="43" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcT0EMO4SxmlIHB2Z-kf18H5Njvocd0G7530pBXbnUr24LgR5gsjSDL_9XKw&s=10" width="280" /></a></div><div><br /></div><div><b>Περικλής Ζορζοβίλης</b></div>Η Κοινή Αμυντική Συμφωνία της Μέκκας μεταξύ Σαουδικής Αραβίας, Πακιστάν και Τουρκίας, εκτός της ρήτρας αμυντικής συνδρομής, ανάλογη του Άρθρου 5 του Οργανισμού Βορειοατλαντικού Συμφώνου (NATO), εξ ου και ο διασταλτικός χαρακτηρισμός ως «ισλαμικό ΝΑΤΟ», εμπεριέχει μία συνιστώσα ανησυχητική για την ελληνική ασφάλεια.<br /><br />Αποτελεί κοινή πεποίθηση ότι τα τρία ιδρυτικά μέλη της Συμφωνίας της Μέκκας που ασπάζονται το σουνιτικό δόγμα, τον μεγαλύτερο κλάδο του Ισλάμ παγκοσμίως, αλλά δεν έχουν κοινά σύνορα μεταξύ τους, αποπειρώνται να δημιουργήσουν έναν ισχυρό νέο γεωπολιτικό πόλο.<br /><br />Κατ’ αρχήν φιλοδοξούν να ελέγξουν τις υπό διαμόρφωση νέες ισορροπίες και να διαδραματίσουν κεντρικό ρόλο στη Μέση Ανατολή, ιδιαίτερα στην περίπτωση που η στρατηγική οπισθοχώρηση των ΗΠΑ γίνει πραγματικότητα, και ιδιαίτερα εάν επιτύχουν να προσελκύσουν νέα μέλη, σε παγκόσμιο επίπεδο.<br />Για αυτό τον σκοπό «συνένωσαν» συμπληρωματικές δυνατότητες:<br /><br />>το Πακιστάν (ακαθάριστο εγχώριο προϊόν – ΑΕΠ: 353 δις ευρώ το 2025) με πληθυσμό περί τα 260 εκατ., διαθέτει ένοπλες δυνάμεις με ενεργή δύναμη 660.000 άτομα και εφεδρεία αντίστοιχου περίπου αριθμητικού μεγέθους, αστυνομικές – παραστρατιωτικές δυνάμεις με ενεργή δύναμη 291.000 άτομα, εξαιρετικά αποτελεσματικές υπηρεσίες πληροφοριών, αρκετά αναπτυγμένη αμυντική βιομηχανία και αυτονομία στην πυρηνική τεχνολογία (έχει κατασκευάσει περί τα 170 πυρηνικά όπλα) και πυραυλική τεχνολογία (βαλλιστικούς πυραύλους κυρίως μικρού και μέσου βεληνεκούς και πυραύλους πλεύσης-cruise).<br /><br />>η Τουρκία (ΑΕΠ: 1,38 τρις ευρώ το 2025) με πληθυσμό περί τα 85 εκατ., διαθέτει ένοπλες δυνάμεις με ενεργή δύναμη 355.000 άτομα και εφεδρεία αντίστοιχου περίπου αριθμητικού μεγέθους, αστυνομικές δυνάμεις με ενεργή δύναμη περί τα 350.000 άτομα, παραστρατιωτικές (Στρατοχωροφυλακή) με ενεργή δύναμη 170.000 άτομα, εξαιρετικά δραστήριες υπηρεσίες πληροφοριών, την πιο ανεπτυγμένη, μεταξύ των τριών εταίρων, και με τον υψηλότερο βαθμό αυτονομίας αμυντική βιομηχανία, αρκετά αναπτυγμένη εγχώρια πυραυλική τεχνολογία και ιστορία επαφών με τον Αμπντούλ Καντίρ Χαν, τον αποκαλούμενο πατέρα της «ισλαμικής ατομικής βόμβας» και δημιουργό ενός τεράστιου δικτύου παράνομης διασποράς πυρηνικής τεχνολογίας.<br /><br />>η Σαουδική Αραβία (ΑΕΠ: 1,11 τρεις ευρώ το 2025) διαθέτει τους μικρότερους αριθμητικά ανθρώπινους πόρους (πληθυσμό περίπου 37 εκατ.), ένοπλες δυνάμεις με ενεργή δύναμη 257.000 άτομα (συμπεριλαμβανομένης της Εθνικής Φρουράς), αστυνομικές και παραστρατιωτικές δυνάμεις περί τα 150.000 άτομα, εξαιρετικά εξοπλισμένες υπηρεσίες πληροφοριών και αμυντική βιομηχανία με δυνατότητες σε κάποιους τομείς αλλά προς το παρόν εξαρτημένη από ξένους προμηθευτές. Θα πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι με μεγάλη διαφορά η Σαουδική Αραβία διαθέτει τον κατά πολύ ισχυρότερο κρατικό μηχανισμό συσσώρευσης και επανεπένδυσης κεφαλαίου.<br /><br />Στη βάση των ανωτέρω είναι εμφανής η συμπληρωματικότητα των δυνατοτήτων των τριών εταίρων και των ρόλων που αναλαμβάνουν. Το Πακιστάν συνεισφέρει τους ανθρώπινους πόρους του και την αυτονομία στην πυρηνική τεχνολογία, η Σαουδική Αραβία τις κρατικές επενδυτικές της δυνατότητες και η Τουρκία τις τεχνολογικές και παραγωγικές δυνατότητες της αμυντικής της βιομηχανίας. Ας τονιστεί ότι η συνεργασία των τριών χωρών δεν αρχίζει από μηδενική βάση.<br /><br />Για παράδειγμα, το Πακιστάν στο πλαίσιο της διμερούς στρατηγικής συμφωνίας αμοιβαίας άμυνας που υπογράφηκε τον Σεπτέμβριο του 2025, έχει δεσμευθεί για την ανάπτυξη στρατιωτικής δύναμης έως 80.000 ατόμων για την άμυνα της επικράτειας της Σαουδικής Αραβίας. Παρά το γεγονός ότι τους περασμένους μήνες δημοσιοποιήθηκαν δηλώσεις αξιωματούχων που η διατύπωση τους επέτρεπε την ερμηνεία τους ως υπονοούμενα για παροχή από το Πακιστάν εγγύησης πυρηνικής ασφάλειας στη Σαουδική Αραβία, προς το παρόν επιβεβαίωση δεν υφίσταται.<br />Σε κάθε περίπτωση πάντως η Συμφωνία της Μέκκας ακόμη και αν δεν το προβλέπει δημιουργεί για τη Σαουδική Αραβία και την Τουρκία προοπτικές πρόσβασης σε πυρηνικές τεχνολογίες χωρίς τους όρους και τις προϋποθέσεις που άλλων πιθανών παρόχων.<br /><br />Παραδείγματος χάριν, οι ΗΠΑ έθεσαν στη Σαουδική Αραβία ως προϋπόθεση για τη χορήγηση πρόσβασης σε πολιτικές πυρηνικές τεχνολογίες, την υπογραφή των «Συμφωνιών του Αβραάμ». Διευκρινίζεται πάντως ότι προς το παρόν η πυρηνικοποίηση Σαουδικής Αραβίας και Τουρκίας υφίσταται ως θεωρητική ή καλά συγκεκαλυμμένη πιθανότητα.<br /><br />Αντίθετα η σημαντική ενίσχυση της συνεργασίας των τριών εταίρων στην ανάπτυξη και παραγωγή αμυντικού υλικού θα πρέπει να θεωρείται ως δεδομένη. Η τουρκική αμυντική βιομηχανία έχει ήδη πραγματοποιήσει σημαντικές πωλήσεις αμυντικού υλικού σε Πακιστάν και Σαουδική Αραβία.<br /><br />Η αμυντική συνεργασία Τουρκίας – Πακιστάν είναι πολυετής και πολυεπίπεδη. Στις 7 Απριλίου 2026, πραγματοποιήθηκε στο υπουργείο Άμυνας του Πακιστάν, στο Ραβαλπίντι, ο 20ος γύρος συναντήσεων της Ομάδας Υψηλού Επιπέδου Στρατιωτικού Διαλόγου Πακιστάν–Τουρκίας (HLMDG), η οποία περιλαμβάνει δύο υποομάδες, την πολιτικο-στρατιωτικής συνεργασίας και την αμυντικής βιομηχανίας, αδιάψευστη απόδειξη της μεγάλης σημασίας που οι δύο χώρες αποδίδουν στον συγκεκριμένο τομέα.<br /><br />Επισημαίνεται, ότι η συνεργασία δεν περιορίζεται στην πώληση οπλικών συστημάτων αλλά και τη χορήγηση από την Τουρκία αδειών για την παραγωγή τους στο Πακιστάν. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, το ύψους περίπου 1,3 δις ευρώ πρόγραμμα προμήθειας, μέσω διακρατικής συμφωνίας τεσσάρων κορβετών τύπου MILGEM επ’ ωφελεία του Ναυτικού του Πακιστάν εκ των οποίων οι πρώτες δύο ναυπηγήθηκαν στην Τουρκία και οι υπόλοιπες δύο στα ναυπηγεία του Καράτσι. Περιλαμβάνει επίσης την κοινή έρευνα και ανάπτυξη αμυντικού εξοπλισμού, τη δημιουργία κοινής εφοδιαστικής αλυσίδας, όπως και στη συντήρηση, επισκευή και αναβάθμιση καθόλη τη διάρκεια του επιχειρησιακού τους βίου.<br /><br />Σύμφωνα με ανοικτές πηγές μέχρι σήμερα το Πακιστάν έχει συνάψει με την Τουρκία συμβάσεις ύψους περίπου 3 δις ευρώ για την προμήθεια αμυντικού εξοπλισμού (πλοία επιφανείας, αναβάθμιση υποβρυχίων, μη επανδρωμένα αεροχήματα – ΜΕΑ, ηλεκτρονικά συστήματα, οπλισμός και πυρομαχικά), ενώ διαπραγματεύεται τη συμμετοχή του στο πρόγραμμα του τουρκικής σχεδίασης και παραγωγής μαχητικού KAAN που σύμφωνα με ανοικτές πηγές θα αφορά την προμήθεια 65 μαχητικών συνολικού κόστους περί τα 13 δις ευρώ.<br /><br />Το ύψος των τουρκικών πωλήσεων οπλικών συστημάτων στη Σαουδική Αραβία ανέρχεται σε περίπου 2,7 δις ευρώ. Σχεδόν εξολοκλήρου αφορά την πώληση ΜΕΑ Akinci κατασκευής της Baykar Tech για το Ναυτικό και την Αεροπορία της Σαουδικής Αραβίας, στο πλαίσιο συμφωνίας που προβλέπει μεταφορά τεχνολογίας και εγχώρια παραγωγή σε ποσοστό 75%.<div><br />Πλέον στο πλαίσιο της Συμφωνίας της Μέκκας,<br /><br />>ο δυναμισμός της τουρκικής αμυντικής βιομηχανίας που περιλαμβάνει πλέον των 3.500 εταιρειών που απασχολούν περισσότερους από 90.000 εργαζόμενους και οι οποίες το 2024 δαπάνησαν 2,25 δις ευρώ για έρευνα και ανάπτυξη και εξήγαγαν 300 διαφορετικά αμυντικά προϊόντα σε 180 χώρες σε όλο τον κόσμο, με ετήσια έσοδα άνω των 13 δις ευρώ (συμπεριλαμβανομένων εξαγωγών 6,2 ευρώ).<br /><br />>η διακηρυγμένη πολιτική «Όραμα 2030» της Σαουδικής Αραβίας η οποία μέχρι το τέλος της δεκαετίας προβλέπει την εγχώρια παραγωγή του 50% των συνολικών δαπανών του Βασιλείου για στρατιωτικό εξοπλισμό και υπηρεσίες,<br /><br />>οι μεγάλες χρηματοδοτικές δυνατότητες της Σαουδικής Αραβίας, και<br /><br />>οι υφιστάμενες συνεργασίες μεταξύ των τριών εταίρων,<br /><br />δημιουργούν ένα εξαιρετικής δυναμικής “οικοσύστημα” που θα αυξήσει δραματικά τις δυνατότητες ανάπτυξης και παραγωγής της τουρκικής αμυντικής βιομηχανίας ενσωματώνοντας και τεχνολογίες που έχουν αναπτύξει οι εταίροι της, θα μειώσει τα κόστη έρευνας, ανάπτυξης και παραγωγής στο πλαίσιο συνεργατικών προμηθειών και τελικά θα επηρεάσει προς το δυσμενέστερο τον ελληνοτουρκικό συσχετισμό στρατιωτικής ισχύος.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.dimokratia.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

“Συμφωνία της Μέκκας”: Ελντοράντο για την τουρκική αμυντική βιομηχανία

Περικλής Ζορζοβίλης Η Κοινή Αμυντική Συμφωνία της Μέκκας μεταξύ Σαουδικής Αραβίας, Πακιστάν και Τουρκίας, εκτός της ρήτρας αμυντικής συνδρομ...

Διαβάστε την συνέχεια