Κ. Τασούλας: ένας εικονικός πρόεδρος.

<img height="35" src="https://omegapress.gr/images/TASOUL.jpeg" width="280" /><div><br /></div><div>Του <b>Στράτου Βαλτινού</b><br />Είναι θεωρητικός του ραγιαδισμού ή απλά ένας κενός πολιτικός; είναι ένας υποτελής στον Κυριάκο Μητσοτάκη ή απλά ένας άνευ σημασίας πολιτικός που “διέπρεψε” χωρίς να κάνει τίποτα στην ζωή του; Κάποιοι μιλούν για πολιτικό λάθος του πρωθυπουργού που ήθελε έναν εικονικό Πρόεδρο και επέλεξε τον Κωνσταντίνο Τασούλα. Άλλοι τον θεωρούν έναν συνηθισμένο αερολόγο που δεν αξίζει την προσοχή κανενός. Άλλοι όμως του καταλογίζουν ακροδεξιές τάσεις και ουσιαστικά, είναι ίσως ο μόνος Πρόεδρος της Δημοκρατίας που στην πράξη δεν αναγνωρίζεται από πολιτικά κόμματα και ταυτόχρονα απασχολεί τα ΜΜΕ και την κοινή γνώμη με τις γκάφες του.<br /><br />Πέραν όλων αυτών που έχουν βάση, γεγονός είναι ότι ο Κωνσταντίνος Τασούλας επιβεβαιώνει και συμπυκνώνει την επταετία του Κυριάκου Μητσοτάκη, ότι θέλει γύρω του πειθήνιους, κενούς, ανθρώπους -δεκανίκια στα σχέδιά του, πρόθυμους συνεργάτες. Τους οποίους, δεν αξιολογεί με βάση τις ικανότητές τους, αλλά με βάση τα δικά του ιδιοτελή πολιτικά, κομματικά και οικογενειακά συμφέροντα.<br /><br />Είναι επιλογή του Μητσοτάκη<br /><br />Ο πρωθυπουργός είχε τους λόγους του για να κάνει Πρόεδρο τον Κωνσταντίνο Τασούλα. Ένα πολιτικά άβουλο στέλεχος της ΝΔ, απωθητικός, χωρίς ειδικό πολιτικό βάρος, αλλόκοτος και δεδομένος . Αλλά, ήταν ό,τι πρέπει για τον ανασφαλή Μητσοτάκη, ώστε να έχει ήσυχο το κεφάλι του από το ενδεχόμενο , ένας άλλος, σοβαρός πρόεδρος, να κάνει δημόσιες παρεμβάσεις με κοινωνικές ή και πολιτικές ευαισθησίες. Έτσι, υποβάθμισε συνειδητά τον κορυφαίο πολιτειακό θεσμό της ελληνικής δημοκρατίας, προκαλώντας την οργή της αντιπολίτευσης για την επιλογή του Τασούλα, αλλά ο Μητσοτάκης έχει αποδείξει την αναισθησία του στην κριτική. Αλλά ο Τασούλας, είτε μας αρέσει , είτε όχι , είναι ο ανώτατος πολιτειακός άρχοντας, άρα έχει και ευθύνες έναντι του Συντάγματος και της κοινωνίας.<br /><br /> Η άρνηση πολιτικών αρχηγών , Τσίπρας, Δούρου, Βαρουφάκης, Κωνσταντοπούλου, Σακελλαρίδης, να παραστούν στην δεξίωση και τα ευτράπελα του προεδρικού μεγάρου κατά την επέτειο για την αποκατάσταση της Δημοκρατίας, προκάλεσαν κύμα έντονης αμφισβήτησης του Κ. Τασούλα. Αλλά αυτό ήταν ένα από τα ζητήματα, όπως θα δούμε στην συνέχεια. <br /> Στη δήλωση που έκανε στην πλατεία Συντάγματος , αμέσως μετά την καθιερωμένη παρέλαση ο Τασούλας μπερδεύει την επανάσταση του 1821 με το 1981 που παραπέμπει στην ιστορική νίκη του ΠΑΣΟΚ. Εκτίθεται, αλλά … η ζωή συνεχίζεται.<br />Στις 17 Ιουλίου στα Γιάννενα αφήνει εμβρόντητο τον ελληνικό λαό με την προκλητικά ντροπιαστική δήλωσή του ότι η πρωτεύουσα της Ηπείρου, “πέρασε αναίμακτα το φθινόπωρο του 1430 στα χέρια των Οθωμανών, γιατί διδαχθήκαμε από την άλωση της Θεσσαλονίκης, που είχε σφαγές και εξανδραποδισμούς και οι Γιαννιώτες φρόντισαν, αυτά, να τα αποφύγουν και τα απέφυγαν και πήραν προνόμια…”<br /><br />Αν και στην συνέχεια παραδέχθηκε ότι τα προνόμια καταργήθηκαν, το νόημα της δήλωσης στερείται πατριωτισμού από τον ανώτατο πολιτειακό άρχοντα της χώρας. Η μη αντίσταση στον κατακτητή , σε κάθε κατακτητή, είναι η νοοτροπία των δουλόφρονων και φυσικά ιστορικά έχει αποδεχθεί καταστροφική για τους υποστηρικτές της όπως ήταν η κυβέρνηση των δωσίλογων στην Αθήνα υπό τους ναζί ή η Γαλλία του Βισύ . Αν πάμε πιο πίσω στην ιστορία , ο πρόεδρος όφειλε να γνωρίζει , μιας και εμφανίζεται συχνά ως αρχαιολάτρης την άρνηση των Αθηναίων και των Σπαρτιατών να προσφέρουν “γην και ύδωρ” στους Πέρσες με την γνωστή εποποιία να έχει κυρίαρχη θέση στην ιστορία μας. Αλλά να λέγονται τα ακριβώς αντίθετα από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, σε έναν λαό που έχει υποφέρει από σφαγές , κατοχές και εγκλήματα κατακτητών, είναι δουλοπρέπεια. .<br /><br />Ο Κωνσταντίνος Τασούλας είναι όμως απτόητος. Στην ομιλία του για την επέτειο αποκατάστασης της Δημοκρατίας προκάλεσε και πάλι αλγεινή εντύπωση τοποθετούμενος με την πλευρά της παράταξης που οδήγησε τη χώρα στη χρεοκοπία. Είπε μεταξύ άλλων ότι «ο οξύτατος διχασμός που χαρακτήρισε την εποχή της κρίσης προκάλεσε συνέπειες, από τις οποίες δεν έχουμε ακόμη οριστικά και εντελώς ανακάμψει», ανέφερε ο κ. Τασούλας και πρόσθεσε: «Η προηγούμενη δεκαετία πρέπει να γίνει μάθημα για την πολιτική τάξη, αλλά και για τον λαό: Και το κυριότερο μάθημα είναι ότι η αντιπαράθεση πρέπει να υποχωρεί εκεί που αρχίζει ο σκληρός πυρήνας του εθνικού συμφέροντος» .<br /><br />Ποια ήταν η παράταξη που προκάλεσε διχασμό και ποιος θέτει τα όρια της αντιπαράθεσης; για την ιστορική αλήθεια να σημειωθεί ότι το εθνικό συμφέρον δηλαδή η κοινωνική ηρεμία, η συνοχή και η δημοκρατία υπονομεύτηκαν δραματικά από τη ΝΔ και οδήγησαν στην χρεοκοπία και όχι από τα άλλα κόμματα. Επομένως που απευθύνεται; στην Αριστερά προφανώς με λογική Άδωνη Γεωργιάδη. Είπε και άλλα εξίσου εκτός ορίων και μάλιστα από τη θέση του προέδρου που οφείλει να ενώνει και όχι να προκαλεί . Και ο Τασούλας ως γνήσιος ακροδεξιός, προφανώς είναι κατώτερος των όποιων περιστάσεων . Υπό αυτή την οπτική, ήταν σωστή η επιλογή των κομμάτων της Αριστεράς να μην παραστούν στην δεξίωση της 24ης Ιουλίου, με παρόντες τους υπουργούς -υμνητές της Χούντας….</div><div><br />Πρόεδρος σε ρόλο επιτετραμμένου<br /><br /></div><div>Η χώρα διανύει δύσκολη περίοδο. Στην ευρύτερη περιοχή μας επικρατεί αταξία. Το διεθνές δίκαιο καταρρακώνεται. Οι πόλεμοι, οι απειλές για πόλεμο, η υποβάθμιση της διπλωματίας και η φρενίτιδα των εξοπλισμών, οδηγεί σε αποσταθεροποίηση, νέους κύκλους εντάσεων και προκαλεί φόβους για το μέλλον. Οι ανισότητες τσακίζουν κοινωνίες. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας οφείλει να αφήσει στο συρτάρι του σπιτιού του την κομματική του ταυτότητα και να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων. Ο ρόλος του είναι να ενώνει, να υπερβαίνει τις κομματικές διαχωριστικές γραμμές και να συμβάλλει στην ομαλότητα. Οφείλει επίσης να κινείται με βάση τους κανόνες της κοινωνικής δικαιοσύνης, με σεβασμό στην διαφορετικότητα και κυρίως να είναι στο πλευρό των αδύναμων και αδικημένων από το πολιτικό και οικονομικό σύστημα. Αυτός είναι ο ενωτικός ρόλος του. <br /><br />Με απλά λόγια, να κατανοήσει ότι ο ρόλος του είναι εθνικός και όχι κομματικός. Το ταλέντο του δεν βοηθά ιδιαίτερα, δεν έχει ικανότητες διανοητή, ούτε διαθέτει πολιτικό κύρος. Όλα αυτά είναι παραπάνω λόγοι να είναι προσεκτικός και να κάνει τα στοιχειώδη σύμφωνα με το σύνταγμα και τους νόμους. Και κυρίως τους άγραφους, ηθικούς νόμους που απαγορεύουν στον εκάστοτε πρόεδρο να συμπεριφέρεται ως επιτετραμμένος του πρωθυπουργού... </div><div><br /></div><div><a href="https://omegapress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Κ. Τασούλας: ένας εικονικός πρόεδρος.

Του Στράτου Βαλτινού Είναι θεωρητικός του ραγιαδισμού ή απλά ένας κενός πολιτικός; είναι ένας υποτελής στον Κυριάκο Μητσοτάκη ή απλά ένας άν...

Διαβάστε την συνέχεια

Καυτό φθινόπωρο στα ελληνοτουρκικά: Καλώδιο, «Γαλάζια Πατρίδα» και Κυπριακό ξαναγράφουν την ατζέντα.

<img height="32" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/08/875_835abbd0-92ee-42c3-a2d1-8f33dfc1c1b5-1-1-768x518.jpg" width="280" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος </b><br />Η Αθήνα μπαίνει σε μια περίοδο δύσκολων αποφάσεων με τρία ανοιχτά μέτωπα απέναντι στην Άγκυρα – Το Great Sea Interconnector, το τουρκικό νομοσχέδιο για τις θαλάσσιες ζώνες και η νέα κινητικότητα υπό τον ΟΗΕ στο Κυπριακό διαμορφώνουν ένα φθινόπωρο υψηλού διπλωματικού ρίσκου<br /><br />Ένα από τα πιο απαιτητικά φθινόπωρα των τελευταίων ετών στην εξωτερική πολιτική προετοιμάζεται να αντιμετωπίσει η Αθήνα, καθώς τρία διαφορετικά μέτωπα αρχίζουν να συγκλίνουν πάνω στην ίδια γεωπολιτική γραμμή: Αιγαίο – Ανατολική Μεσόγειος – Κύπρος.<br /><br />Στο επίκεντρο βρίσκονται το μέλλον του Great Sea Interconnector, η προσπάθεια της Τουρκίας να ενισχύσει θεσμικά τη θεωρία της «Γαλάζιας Πατρίδας» και η νέα κινητικότητα στο Κυπριακό μετά την παρέμβαση του Αντόνιο Γκουτέρες.<br /><br />Κανένα από τα τρία ζητήματα δεν είναι καινούργιο.<br /><br />Το καινούργιο είναι ότι πλέον αλληλοτροφοδοτούνται.<br /><br />Η τύχη του ηλεκτρικού καλωδίου συνδέεται με το ποιος ασκεί δικαιώματα στην Ανατολική Μεσόγειο. Η «Γαλάζια Πατρίδα» επιχειρεί να μεταφέρει τις τουρκικές διεκδικήσεις από τη στρατηγική ρητορική σε πιο θεσμοποιημένο επίπεδο. Και η επανεκκίνηση του Κυπριακού επαναφέρει την Τουρκία, την Ελλάδα και την Κύπρο στο ίδιο διπλωματικό τραπέζι.<br /><br />Το φθινόπωρο, επομένως, δεν θα κριθεί σε μία μόνο συνάντηση Μητσοτάκη–Ερντογάν.<br /><br />Θα κριθεί στο εάν η αποκλιμάκωση των τελευταίων ετών μπορεί να αντέξει όταν η συζήτηση επιστρέψει στα πραγματικά προβλήματα. <a href="https://www.pagenews.gr/2026/08/13/politiki/kauto-fthinoporo-sta-ellinotourkika-kalodio-galazia-patrida-kai-kypriako-ksanagrafoun-tin-atzenta/"><b>ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ</b></a><div><br /></div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Καυτό φθινόπωρο στα ελληνοτουρκικά: Καλώδιο, «Γαλάζια Πατρίδα» και Κυπριακό ξαναγράφουν την ατζέντα.

Βασιλης Διαμαντακος  Η Αθήνα μπαίνει σε μια περίοδο δύσκολων αποφάσεων με τρία ανοιχτά μέτωπα απέναντι στην Άγκυρα – Το Great Sea Interconne...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Φιντάν στο Κάιρο: Τι κρύβεται πίσω από την απουσία της Αιγύπτου από το νέο αμυντικό μπλοκ

<img height="33" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/08/fidan-3-768x432.jpg" width="280" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος </b><br />Μόλις λίγες ημέρες μετά τη δημιουργία του νέου αμυντικού άξονα Σαουδικής Αραβίας–Τουρκίας–Πακιστάν, η απουσία της Αιγύπτου εξελίσσεται στην πρώτη μεγάλη δοκιμασία του. Ο Hakan Fidan μεταβαίνει στο Κάιρο ενώ αντικρουόμενες πληροφορίες θέλουν την Άγκυρα να επιθυμούσε την ένταξη της Αιγύπτου και το Ριάντ να την απέκλεισε. Εάν αυτό επιβεβαιωθεί, το σημαντικότερο ερώτημα δεν είναι γιατί έμεινε έξω ο Sisi — αλλά ποιος τελικά θα καθορίζει ποιος μπαίνει στη νέα αρχιτεκτονική ασφαλείας του μουσουλμανικού κόσμου.<br /><br />Η πρώτη ρωγμή στο «Μουσουλμανικό ΝΑΤΟ»; Γιατί η Σαουδική Αραβία φέρεται να άφησε την Αίγυπτο έξω από τη Μέκκα<br /><br /> «Στην Αίγυπτο ο Φιντάν – Ερωτήματα και παρασκήνιο για το αμυντικό σύμφωνο Σαουδικής Αραβίας–Τουρκίας–Πακιστάν» <br /><br />Μία εβδομάδα χρειάστηκε.<br /><br />Τόσο περίπου πέρασε από την υπογραφή της Mecca Joint Defense Agreement μέχρι να εμφανιστεί το πρώτο σοβαρό ερώτημα για τη συνοχή της.<br /><br />Και δεν αφορά το Ιράν.<br /><br />Δεν αφορά το Ισραήλ.<br /><br />Δεν αφορά ούτε τις Ηνωμένες Πολιτείες.<br /><br />Αφορά την Αίγυπτο.<br /><br />Ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Hakan Fidan μεταβαίνει στο Κάιρο για συνομιλίες με την αιγυπτιακή ηγεσία, επισήμως στο πλαίσιο του Turkey-Egypt Joint Planning Group. Στην ατζέντα βρίσκονται οι διμερείς πολιτικές, οικονομικές και αμυντικές σχέσεις, καθώς και Γάζα, Συρία, Σουδάν και Λιβύη.<br /><br />Όμως υπάρχει ένας ελέφαντας στο δωμάτιο:<br /><br />γιατί η Αίγυπτος δεν ήταν στη Μέκκα;<div><br />Άγκυρα: «Τη θέλαμε μέσα» – Ριάντ: «Όχι»<br /><br />Εδώ η ιστορία γίνεται πολύ πιο ενδιαφέρουσα.<br /><br />Το Middle East Eye, επικαλούμενο καλά πληροφορημένες σαουδαραβικές πηγές, μετέδωσε ότι ήταν το Ριάντ που αντιτάχθηκε στην ένταξη της Αιγύπτου, παρά την επιθυμία της Τουρκίας να συμπεριληφθεί το Κάιρο.<br /><br />Το Al-Monitor καταγράφει την ίδια αντιπαράθεση, σημειώνοντας ότι οι διαφορετικές εκδοχές για την απουσία της Αιγύπτου έχουν φέρει στην επιφάνεια τις τριβές πίσω από τη νέα περιφερειακή αρχιτεκτονική.<br /><br />Προσοχή όμως:<br /><br />η Αίγυπτος δεν έχει επιβεβαιώσει δημοσίως αυτή την εκδοχή.<br /><br />Άρα το «σαουδαραβικό βέτο» πρέπει προς το παρόν να αντιμετωπίζεται ως ισχυρή δημοσιογραφική πληροφορία και όχι ως επίσημα επιβεβαιωμένο γεγονός.<br /><br />Αλλά αν ισχύει, αλλάζει σημαντικά την ανάγνωση της συμφωνίας.<br /><br />Γιατί μέχρι σήμερα η Μέκκα παρουσιαζόταν ως η πιθανή αρχή ενός διευρυνόμενου συστήματος συλλογικής ασφάλειας.<br /><br />Τώρα εμφανίζεται ένα διαφορετικό ερώτημα:<br /><br />ποιος ελέγχει την πόρτα;<br />Γιατί η Αίγυπτος θα άλλαζε τα πάντα<br /><br />Η Αίγυπτος δεν θα ήταν απλώς ένα τέταρτο όνομα κάτω από μία συμφωνία.<br /><br />Θα άλλαζε το μέγεθος και τον χαρακτήρα της.<br /><br />Το Κάιρο διαθέτει μία από τις μεγαλύτερες στρατιωτικές δυνάμεις του αραβικού κόσμου.<br /><br />Ελέγχει το Σουέζ, έναν από τους σημαντικότερους θαλάσσιους διαδρόμους του πλανήτη.<br /><br />Βρίσκεται γεωγραφικά ανάμεσα στη Μεσόγειο, την Ερυθρά Θάλασσα, τη Βόρεια Αφρική και τη Μέση Ανατολή.<br /><br />Διαθέτει απευθείας σύνορα με τη Γάζα.<br /><br />Και, κυρίως, έχει το πολιτικό βάρος που συνοδεύει την ιστορική του θέση στον αραβικό κόσμο.<br /><br />Με την Αίγυπτο μέσα, η συμφωνία της Μέκκας θα έπαυε πολύ γρηγορότερα να μοιάζει με τριμερή στρατηγική συνεννόηση και θα άρχιζε να αποκτά χαρακτηριστικά πραγματικού περιφερειακού μπλοκ.<br /><br />Αυτό ακριβώς μπορεί να είναι και το πρόβλημα. <br />Η Σαουδική Αραβία θέλει συμμαχία — αλλά ποιος θα ηγείται;<br /><br />Η νέα συμφωνία βασίζεται σε μία εντυπωσιακή ανταλλαγή δυνατοτήτων.<br /><br />Η Σαουδική Αραβία φέρνει το χρήμα και το πολιτικό βάρος του Κόλπου.<br /><br />Η Τουρκία φέρνει στρατιωτική ισχύ, NATO experience και μια ταχύτατα αναπτυσσόμενη αμυντική βιομηχανία.<br /><br />Το Πακιστάν φέρνει μεγάλο στρατό, στρατηγικό βάθος και —πάνω απ’ όλα— πυρηνικά όπλα.<br /><br />Η είσοδος της Αιγύπτου θα πρόσθετε όμως ακόμη ένα κράτος που θεωρεί τον εαυτό του φυσικό ηγέτη του αραβικού κόσμου.<br /><br />Και εκεί αρχίζει η πολιτική.<br /><br />Το Ριάντ και το Κάιρο μπορούν να είναι εταίροι.<br /><br />Μπορούν να συνεργάζονται.<br /><br />Μπορούν να έχουν κοινά συμφέροντα.<br /><br />Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι έχουν πάντοτε την ίδια αντίληψη για το ποιος πρέπει να καθορίζει την περιφερειακή ατζέντα.<br /><br />Ένα τετραμερές σχήμα θα δημιουργούσε αμέσως ένα λεπτό ερώτημα ισορροπίας:<br /><br />θα ήταν η Μέκκα μια σαουδαραβικής έμπνευσης αρχιτεκτονική ασφαλείας ή ένα σύστημα στο οποίο Κάιρο και Άγκυρα θα αποκτούσαν ισοδύναμη πολιτική επιρροή;<br />Και η Τουρκία θέλει την Αίγυπτο για δικούς της λόγους<br /><br />Η Άγκυρα έχει διαφορετικό υπολογισμό.<br /><br />Οι σχέσεις Τουρκίας–Αιγύπτου πέρασαν σχεδόν μία δεκαετία βαθιάς κρίσης μετά την ανατροπή του Mohamed Morsi το 2013.<br /><br />Erdogan και Sisi βρέθηκαν σε αντίπαλα στρατόπεδα.<br /><br />Στη Λιβύη.<br /><br />Στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Στο ζήτημα της Μουσουλμανικής Αδελφότητας.<br /><br />Στις περιφερειακές συμμαχίες.<br /><br />Αυτή η περίοδος έχει πλέον σε μεγάλο βαθμό ανατραπεί.<br /><br />Άγκυρα και Κάιρο οικοδομούν ξανά πολιτικές, εμπορικές και αμυντικές σχέσεις.<br /><br />Για την Τουρκία, η συμμετοχή της Αιγύπτου στη Μέκκα θα ήταν επομένως κάτι περισσότερο από στρατιωτική ενίσχυση.<br /><br />Θα αποτελούσε στρατηγική επικύρωση της τουρκοαιγυπτιακής επαναπροσέγγισης.<br /><br />Και θα έδινε στην Άγκυρα έναν ισχυρό αραβικό εταίρο μέσα στη νέα δομή, μειώνοντας αναπόφευκτα τη δυνατότητα του Ριάντ να αποτελεί τον μοναδικό αραβικό πόλο της.<br />Η Μέκκα είναι ανοιχτή — θεωρητικά<br /><br />Εδώ βρίσκεται και η αντίφαση.<br /><br />Πακιστανικές και τουρκικές δηλώσεις μετά την υπογραφή υπογράμμισαν ότι η συμφωνία είναι αμυντική, δεν στρέφεται εναντίον συγκεκριμένης χώρας και παραμένει ανοιχτή σε άλλα κράτη που συμμερίζονται τις αρχές της.<br /><br />Ωραία.<br /><br />Αλλά εάν η Αίγυπτος —μία από τις προφανέστερες υποψήφιες χώρες— πράγματι δεν έγινε δεκτή λόγω αντίρρησης ενός ιδρυτικού μέλους, τότε μαθαίνουμε κάτι πολύ σημαντικό:<br /><br />η διεύρυνση δεν θα είναι τεχνική διαδικασία. Θα είναι μάχη ισχύος.<br /><br />Και αυτό μας επιστρέφει στη σύγκριση με το «Μουσουλμανικό ΝΑΤΟ».<br /><br />Το δύσκολο κομμάτι δεν είναι να γράψεις μία ρήτρα συλλογικής άμυνας.<br /><br />Το δύσκολο είναι να συμφωνήσεις:<br /><br />ποιος μπαίνει,<br /><br />ποιος μένει έξω,<br /><br />ποιος διοικεί,<br /><br />ποιος πληρώνει,<br /><br />ποιος καθορίζει την απειλή,<br /><br />και ποιος αποφασίζει πότε μία κρίση αφορά όλους.<br />Η Αίγυπτος έχει επίσης λόγους να διστάζει<br /><br />Υπάρχει όμως και η άλλη πλευρά.<br /><br />Δεν πρέπει να θεωρούμε δεδομένο ότι το Κάιρο είναι απελπισμένο να ενταχθεί.<br /><br />Η Αίγυπτος έχει επί δεκαετίες μία πολύπλοκη αλλά βαθιά στρατηγική σχέση με τις Ηνωμένες Πολιτείες.<br /><br />Λαμβάνει σημαντική αμερικανική στρατιωτική βοήθεια.<br /><br />Διαθέτει τη Συνθήκη Ειρήνης του 1979 με το Ισραήλ.<br /><br />Έχει δικές της ισορροπίες με τα κράτη του Κόλπου.<br /><br />Και παραδοσιακά προτιμά να διατηρεί ελευθερία κινήσεων αντί να δεσμεύεται σε σχήματα όπου άλλες πρωτεύουσες θα μπορούσαν να την παρασύρουν σε κρίσεις που δεν έχει επιλέξει.<br /><br />Αυτό κάνει την αιγυπτιακή σιωπή ακόμη πιο ενδιαφέρουσα.<br /><br />Το Κάιρο μπορεί να αισθάνεται προσβεβλημένο αν πράγματι αποκλείστηκε.<br /><br />Αλλά αυτό δεν σημαίνει αυτομάτως ότι θέλει να μπει με οποιοδήποτε τίμημα.<br />Ο Fidan πάει στο Κάιρο — και η ατζέντα είναι μεγαλύτερη από τη Μέκκα<br /><br />Επισήμως, η επίσκεψη αφορά πολύ περισσότερα.<br /><br />Γάζα.<br /><br />Συρία.<br /><br />Σουδάν.<br /><br />Λιβύη.<br /><br />Διμερείς οικονομικές σχέσεις.<br /><br />Άμυνα.<br /><br />Περιφερειακή συνεργασία.<br /><br />Όλα αυτά είναι πραγματικά και σημαντικά.<br /><br />Αλλά η χρονική στιγμή δύσκολα αγνοείται.<br /><br />Ο Fidan φτάνει στο Κάιρο ακριβώς τη στιγμή που η απουσία της Αιγύπτου από τη συμφωνία έχει μετατραπεί σε δημόσιο ζήτημα.<br /><br />Και εάν η Τουρκία πράγματι υποστήριξε την αιγυπτιακή συμμετοχή, ο Fidan βρίσκεται σε μοναδική θέση:<br /><br />μπορεί να μιλήσει στο Κάιρο όχι ως εκείνος που έκλεισε την πόρτα, αλλά ως εκείνος που υποστηρίζει ότι προσπάθησε να την ανοίξει.<br /><br />Αυτό είναι πολύτιμο διπλωματικό κεφάλαιο για την Άγκυρα. </div><div><br />Ποιος φοβάται μια τετράδα;<br /><br />Υπάρχει και μία ευρύτερη διάσταση.<br /><br />Σαουδική Αραβία, Τουρκία, Πακιστάν και Αίγυπτος μαζί θα δημιουργούσαν έναν εντυπωσιακό συνδυασμό.<br /><br />Σαουδαραβικό κεφάλαιο.<br /><br />Τουρκική αμυντική τεχνολογία.<br /><br />Πακιστανική πυρηνική αποτροπή.<br /><br />Αιγυπτιακή στρατιωτική μάζα και γεωγραφία.<br /><br />Αυτό δεν θα ήταν ΝΑΤΟ.<br /><br />Δεν θα είχε κοινή διοίκηση, ενιαία στρατιωτική δομή ή δεκαετίες interoperability.<br /><br />Θα ήταν όμως αρκετά μεγάλο ώστε όλες οι περιφερειακές δυνάμεις —από το Ιράν και το Ισραήλ μέχρι τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα— να πρέπει να αρχίσουν να το υπολογίζουν σοβαρά.<br /><br />Και ίσως ακριβώς γι’ αυτό η τέταρτη καρέκλα είναι τόσο δύσκολη να γεμίσει.<br />Η πρώτη πραγματική δοκιμασία δεν είναι πόλεμος<br /><br />Στο προηγούμενο άρθρο το βασικό ερώτημα ήταν πότε θα δοκιμαστεί στρατιωτικά η συμφωνία της Μέκκας.<br /><br />Ίσως η πρώτη δοκιμασία της να έρθει πολύ νωρίτερα.<br /><br />Και να μην περιλαμβάνει ούτε έναν πυροβολισμό.<br /><br />Η πρώτη δοκιμασία είναι η διεύρυνση.<br /><br />Εάν Τουρκία και Σαουδική Αραβία έχουν ήδη διαφορετικές αντιλήψεις για την Αίγυπτο, τότε βλέπουμε από την πρώτη εβδομάδα το βασικό πρόβλημα κάθε συμμαχίας που αποτελείται από ισχυρά κράτη:<br /><br />όλοι θέλουν συνεργασία,<br /><br />αλλά κανείς δεν θέλει να παραδώσει την ηγεσία.<br />Το πραγματικό ταξίδι του Fidan<br /><br />Γι’ αυτό η επίσκεψη Fidan δεν είναι απλώς άλλη μία στάση της τουρκικής διπλωματίας.<br /><br />Είναι ένα πρώτο τεστ για το εάν η Άγκυρα μπορεί να λειτουργήσει ως γέφυρα μεταξύ Ριάντ και Καΐρου — ή αν η νέα αρχιτεκτονική ασφαλείας θα αρχίσει να δημιουργεί νέες αντιπαλότητες πριν προλάβει να επιλύσει τις παλιές.<br /><br />Η συμφωνία της Μέκκας γεννήθηκε με μία εντυπωσιακή υπόσχεση:<br /><br />επίθεση στον έναν, επίθεση σε όλους.<br /><br />Αλλά ίσως η δυσκολότερη ερώτηση να μην είναι ακόμη ποιος θα πολεμήσει για ποιον.<br /><br />Είναι πολύ πιο απλή:<br /><br />ποιος αποφασίζει ποιος ανήκει στο “όλοι”;<br /><br />Και αυτή τη στιγμή, η άδεια αιγυπτιακή καρέκλα στη Μέκκα λέει περισσότερα για το μέλλον της νέας συμμαχίας από οποιαδήποτε πανηγυρική ανακοίνωση.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο Φιντάν στο Κάιρο: Τι κρύβεται πίσω από την απουσία της Αιγύπτου από το νέο αμυντικό μπλοκ

Βασιλης Διαμαντακος  Μόλις λίγες ημέρες μετά τη δημιουργία του νέου αμυντικού άξονα Σαουδικής Αραβίας–Τουρκίας–Πακιστάν, η απουσία της Αιγύπ...

Διαβάστε την συνέχεια

Πως βλέπουν οι ΗΠΑ το ρόλο της Ελλάδας στην Ανατολική Μεσόγειο: Τι μας λένε Αμερικανικά think tanks.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/05/Greece-USA.jpg"><img height="30" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/05/Greece-USA-1068x712.jpg" width="280" /></a><br /><br />Η χθεσινή επικοινωνία Γεραπετρίτη – Ρούμπιο, σύμφωνα με αρμόδιες πηγές, αφορούσε την προετοιμασία για έναν Στρατηγικό Διάλογο στον οποίο η Ουάσιγκτον θα ζητήσει από την Ελλάδα να αναλάβει μεγαλύτερο και πιο συγκεκριμένο ρόλο σε ένα ενιαίο μέτωπο που αρχίζει στην Ουκρανία, περνά από την Ανατολική Μεσόγειο και καταλήγει στον Περσικό Κόλπο.<br /><br />Πως αντιλαμβάνονται οι ΗΠΑ αυτόν το ρόλο;<br /><br />Το economico αναζήτησε πρόσφατες αναλύσεις Αμερικανικών think tanks (με σημαντικές προσβάσεις στα κέντα αποφάσεων της Ουάσιγκτον) που αποκαλύπτουν το πλαίσιο μέσα στο οποίο η Ουάσιγκτον βλέπει πλέον την Ελλάδα ως σταθερό σύμμαχο και κρίσιμο κόμβο ανάμεσα σε τρία μέτωπα:Μέση Ανατολή, Μαύρη Θάλασσα και ενεργειακή ασφάλεια της Ευρώπης.<br /><br />Οι σημαντικότερες είναι οι εξής:<div><br />1. Atlantic Council: Η Ελλάδα ως σύνδεσμος Ευρώπης – Κόλπου<br /><br />Η πιο άμεσα συνδεδεμένη με τον Στρατηγικό διάλογο ΗΠΑ-Ελλάδας είναι η ανάλυση του Atlantic Council, <a href="https://www.atlanticcouncil.org/dispatches/dispatch-from-greece-geopolitical-crises-are-accelerating-collaboration-between-europe-and-the-gulf/">«Dispatch from Greece: Geopolitical crises are accelerating collaboration between Europe and the Gulf»</a>, της 21ης Μαΐου 2026.<br /><br />Το Atlantic Council υποστηρίζει ότι ο πόλεμος με το Ιράν μεταβάλλει ταυτόχρονα: </div><div>την ασφάλεια στον Κόλπο,<br />τις ενεργειακές ροές,<br />τις εφοδιαστικές αλυσίδες,<br />τη σχέση της Ευρώπης με τις αραβικές χώρες.<br /><br />Η Ελλάδα παρουσιάζεται ως φυσικός χώρος συνάντησης αυτών των δύο γεωπολιτικών περιοχών. Η θέση της, η συμμετοχή της στην ΕΕ και στο ΝΑΤΟ, η ναυτιλία και οι ενεργειακές υποδομές της επιτρέπουν να λειτουργήσει ως πολιτική και οικονομική γέφυρα ανάμεσα στην Ευρώπη και τον Κόλπο.<br /><br />Η ίδια συλλογιστική επανέρχεται σε νεότερη ανάλυση του Ιουλίου:<a href="https://www.atlanticcouncil.org/dispatches/europe-and-the-gulf-have-untapped-strengths-to-counter-great-power-chaos/?utm_source=chatgpt.com">Atlantic Council – Europe and the Gulf</a> . Η πρόταση είναι να αποκτήσουν Ευρώπη και χώρες του Κόλπου μεγαλύτερη «στρατηγική αυτονομία», μέσω κοινών υποδομών, εμπορικών συμφωνιών και αμυντικών συνεργασιών. Η Ελλάδα βρίσκεται γεωγραφικά στο σημείο όπου μπορούν να συναντηθούν αυτά τα δίκτυα.<br /><br />2. Brookings: Η νέα περιφερειακή τάξη και το ελληνικό «αντίβαρο»<br /><br />Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει η μελέτη του Brookings <a href="https://www.brookings.edu/articles/turkeys-search-for-a-middle-east-order/">«Turkey’s search for a Middle East order»</a>, της 16ης Ιουνίου 2026.<br /><br />Η ανάλυση εξετάζει την προσπάθεια της Άγκυρας να κατοχυρώσει μεγαλύτερο ρόλο στη μεταπολεμική αρχιτεκτονική της Μέσης Ανατολής. Το Ινστιτούτο, στο πλαίσιο αυτό, εντάσσει και τη συγκρότηση, τον Ιούνιο, του αμερικανικού – ελληνικού – κυπριακού-ισραηλινού Κέντρου Ενέργειας Ανατολικής Μεσογείου.<br /><br />Κατά το Brookings, η θεσμοποίηση του άξονα ΗΠΑ-Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ δεν είναι μια απλή ενεργειακή συνεργασία. Διαμορφώνει περιφερειακούς κανόνες, περιορίζει τα περιθώρια μονομερών κινήσεων και επηρεάζει ευθέως τις επιδιώξεις της Τουρκίας στην Κύπρο και στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Σε δεύτερη ανάλυσή του, το Brookings (<a href="https://www.brookings.edu/articles/turkeys-post-american-hesitation/?utm_source=chatgpt.com">Brookings – Turkey’s post-American hesitation</a>) σημειώνει ότι η αμερικανοϊσραηλινή επέμβαση στο Ιράν διέψευσε τις προσδοκίες της Άγκυρας για σταδιακή αμερικανική αποχώρηση από τη Μέση Ανατολή. Η Ουάσιγκτον, με άλλα λόγια, επιστρέφει ενεργά στην περιοχή – και χρειάζεται αξιόπιστες βάσεις, υποδομές και εταίρους, με στρατηγικό σύμμαχο την Ελλάδα.</div><div><br />3. Atlantic Council: Ιράν και Ουκρανία αποτελούν πλέον ένα ενιαίο στρατηγικό πεδίο<br /><br />Η έκθεση <a href="https://www.atlanticcouncil.org/in-depth-research-reports/report/us-turkish-relations-impact-on-nato-and-the-middle-east/">«US-Turkish relations: Impact on NATO and the Middle East»</a>, της 1ης Ιουλίου 2026, συνδέει ευθέως τους πολέμους στο Ιράν και στην Ουκρανία.<br /><br />Το βασικό της συμπέρασμα είναι ότι ούτε η Ρωσία ούτε το Ιράν έχουν υποχρεωθεί σε στρατηγική συνθηκολόγηση. Η αντοχή των δύο χωρών περιορίζει τη δυνατότητα των μεγάλων δυνάμεων να επιβάλλουν γρήγορες λύσεις. Ταυτόχρονα, αυξάνει την αξία των περιφερειακών συμμάχων που μπορούν να προσφέρουν βάσεις, εφοδιασμό, αεράμυνα και ασφαλείς διαδρομές μεταφοράς δυνάμεων.<br /><br />Εδώ βρίσκεται ίσως το ουσιαστικότερο υπόβαθρο της επικοινωνίας Ρούμπιο–Γεραπετρίτη: για την αμερικανική στρατηγική, Ιράν και Ουκρανία δεν είναι πλέον δύο ασύνδετες κρίσεις. Συνδέονται μέσω της ρωσοϊρανικής στρατιωτικής συνεργασίας, των drones, της ενέργειας και της ανάγκης προστασίας των θαλάσσιων και χερσαίων διαδρόμων.</div><div><br />4. Atlantic Council: Οι ελληνικές υποδομές αποκτούν στρατιωτική αξία<br /><br />Σε άλλη μελέτη του για τη στρατιωτική κινητικότητα στην Ευρώπη ( <a href="https://www.atlanticcouncil.org/in-depth-research-reports/report/enhancing-land-military-mobility-in-europe-advocating-a-pragmatic-approach/?utm_source=chatgpt.com">Atlantic Council – Military mobility in Europe</a>), το Atlantic Council επισημαίνει ότι η υποστήριξη της Ουκρανίας αποκάλυψε σοβαρές ανεπάρκειες στη δυνατότητα του ΝΑΤΟ να μετακινεί γρήγορα στρατεύματα και βαρύ εξοπλισμό προς την ανατολική πτέρυγα.<br /><br /><br />Η ανάλυση δεν αφορά αποκλειστικά την Ελλάδα, οδηγεί όμως σε ένα σαφές συμπέρασμα: λιμάνια, σιδηρόδρομοι, οδικοί άξονες και ενεργειακά δίκτυα στη νοτιοανατολική Ευρώπη δεν θεωρούνται πλέον απλές οικονομικές υποδομές, αλλά τμήματα της αποτρεπτικής ικανότητας του ΝΑΤΟ.<br /><br />Η Αλεξανδρούπολη, η Σούδα και οι διάδρομοι προς Βουλγαρία και Ρουμανία αποκτούν έτσι διπλή λειτουργία: υποστηρίζουν τόσο την ανατολική πτέρυγα όσο και τις αμερικανικές επιχειρησιακές ανάγκες στην Ανατολική Μεσόγειο.</div><div><br />5. Heritage Foundation: Το Ιράν παραμένει η κεντρική απειλή<br /><br />Η εκτενής έκθεση του Heritage Foundation <a href="https://www.heritage.org/defense/report/the-security-environment-the-middle-east">«The Security Environment in the Middle East»</a>, του Απριλίου 2026, εκφράζει την περισσότερο «σκληρή» σχολή σκέψης της Ουάσιγκτον.<br /><br />Το Heritage θεωρεί ότι, παρά τα πλήγματα που έχει δεχθεί, το Ιράν εξακολουθεί να αποτελεί την κυριότερη απειλή για τους αμερικανικούς συμμάχους, τις ενεργειακές ροές και την ελευθερία της ναυσιπλοΐας. Δίνει ιδιαίτερη έμφαση:</div><div>στους βαλλιστικούς πυραύλους,<br />στα ιρανικά drones,<br />στις κυβερνοεπιθέσεις,<br />στη συνεργασία Τεχεράνης-Μόσχας,<br />στην ασφάλεια των εμπορικών θαλάσσιων οδών.<br /><br />Η ελληνική σημασία προκύπτει σχεδόν αυτονόητα: χώρα με μεγάλο εμπορικό στόλο, βάσεις που εξυπηρετούν τις ΗΠΑ και θέση δίπλα στους διαδρόμους Σουέζ-Ανατολικής Μεσογείου-Μαύρης Θάλασσας.</div><div><br />6. Washington Institute: Η ελληνική ναυτιλία ως εκτεθειμένο στρατηγικό μέγεθος<br /><br />Το Washington Institute έχει εξετάσει ειδικά τις επιθέσεις των Χούθι σε πλοία ελληνικών συμφερόντων (<a href="https://www.washingtoninstitute.org/policy-analysis/behind-houthi-attacks-ships-operated-greece-based-companies?utm_source=chatgpt.com">Washington Institute – Houthi attacks on Greek-operated ships</a>). Η ανάλυσή του δείχνει ότι οι ενέργειες των ιρανικά υποστηριζόμενων οργανώσεων δεν επηρεάζουν μόνο τη Μέση Ανατολή. Αγγίζουν άμεσα την ελληνική οικονομία και τη διεθνή ναυτιλία.<br /><br />Η προστασία της ελεύθερης ναυσιπλοΐας, συνεπώς, δεν είναι για την Αθήνα αφηρημένη συμμαχική υποχρέωση. Είναι πρωτεύον εθνικό και οικονομικό συμφέρον.</div><div><br />Η εικόνα που προκύπτει από τις αναλύσεις<br /><br />Οι αμερικανικές αναλύσεις συγκλίνουν σε μια μάλλον καθαρή εκτίμηση: η αξία της Ελλάδας για τις Ηνωμένες Πολιτείες δεν βρίσκεται πλέον μόνο στη “σταθερότητα των διμερών σχέσεων”. Αφορούν κυρίως στη θέση και το ρόλο της χώρας στη γεωπολιτική στρατηγική των ΗΠΑ. Kαι αυτό με τη σειρά του εντάσσεται στους ελληνικούς γεωπολιτικούς σχεδιασμούς.<br /><br />Οι ΗΠΑ επιθυμούν η Ελλάδα να εξυπηρετεί ταυτόχρονα τέσσερις αμερικανικές προτεραιότητες: </div><div>την υποστήριξη της Ουκρανίας και της ανατολικής πτέρυγας του ΝΑΤΟ,<br />την παρουσία των ΗΠΑ στην Ανατολική Μεσόγειο και στη Μέση Ανατολή,<br />την ενεργειακή διαφοροποίηση της Ευρώπης,<br />την ασφάλεια της διεθνούς ναυσιπλοΐας απέναντι στο Ιράν και στους περιφερειακούς συμμάχους του.<br /><br />Ο επικείμενος Στρατηγικός Διάλογος ΗΠΑ-Ελλάδας θα δείξει, επομένως, αν αυτή η αναβαθμισμένη θέση που επιδιώκει η Ουάσιγκτον για την Ελλάδα μπορεί να μετατραπεί σε συγκεκριμένο πολιτικό και οικονομικό όφελος για τη χώρα. Η Αθήνα καλείται να αξιοποιήσει τη συμμετοχή της στους αμερικανικούς σχεδιασμούς για να ενισχύσει την ασφάλειά της, να προσελκύσει επενδύσεις σε κρίσιμες υποδομές και να αποκτήσει μεγαλύτερο λόγο στις αποφάσεις για την Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Αυτό είναι, τελικά, το ελληνικό ενδιαφέρον της στρατηγικής σχέσης: τι αποδίδει στην πράξη και αν υπηρετεί, με σαφήνεια και διάρκεια, τα ελληνικά εθνικά συμφέροντα.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Πως βλέπουν οι ΗΠΑ το ρόλο της Ελλάδας στην Ανατολική Μεσόγειο: Τι μας λένε Αμερικανικά think tanks.

Η χθεσινή επικοινωνία Γεραπετρίτη – Ρούμπιο, σύμφωνα με αρμόδιες πηγές, αφορούσε την προετοιμασία για έναν Στρατηγικό Διάλογο στον οποίο η Ο...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκικό δημοσίευμα δείχνει τα ελληνικά «ευάλωτα σημεία». Στο στόχαστρο ελληνικές υποδομές και νησιά.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://cdn.skai.gr/sites/default/files/styles/style_800x600/public/aigaio_2.jpg.webp?itok=KxEcfAU-" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="600" data-original-width="800" height="27" src="https://cdn.skai.gr/sites/default/files/styles/style_800x600/public/aigaio_2.jpg.webp?itok=KxEcfAU-" width="280" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Προκλητικό δημοσίευμα από Τούρκο αρθρογράφο στην Cumhuriyet</span></h3><b>Γιάννης Κολεΐδης</b><br />Νέο δείγμα εχθρικής ρητορικής κατά της Ελλάδας καταγράφεται σε άρθρο γνώμης του Νετζάτ Εσλέν, το οποίο δημοσιεύθηκε στην τουρκική εφημερίδα <a href="https://www.cumhuriyet.com.tr/yazarlar/olaylar-ve-gorusler/komsuluk-ve-stratejik-hassasiyetler-nejat-eslen-2528378">Cumhuriyet</a> στις 12 Αυγούστου. Με τίτλο «Γειτονία και στρατηγικές ευαισθησίες», ο αρθρογράφος περιγράφει τη χώρα μας ως «καιροσκόπο» και «κακό γείτονα», προχωρώντας μέχρι και σε χαρτογράφηση όσων αποκαλεί «στρατηγικά ευάλωτα σημεία» της ελληνικής επικράτειας, τα οποία, όπως υποστηρίζει, θα μπορούσε η Άγκυρα να συνυπολογίσει στον σχεδιασμό της.<div><br />Επίκληση ανισορροπίας ισχύος<br /><br />Στο κείμενό του, ο Εσλέν επιχειρεί να αναδείξει μια, κατά τον ίδιο, χαοτική ανισορροπία ισχύος ανάμεσα στις δύο χώρες, επικαλούμενος τη διαφορά πληθυσμού και οικονομικού μεγέθους. Ισχυρίζεται παράλληλα πως η Αθήνα εξαναγκάζεται να διοχετεύει τεράστια ποσά σε εξοπλιστικά προγράμματα λόγω του ανταγωνισμού της με την Τουρκία, ενώ χαρακτηρίζει τη δημογραφική δομή της Ελλάδας «εύθραυστη», αναφερόμενος ειδικά στο δημογραφικό πρόβλημα, τις μειονότητες και τους μετανάστες.<br /><br />Η ελληνική εξωτερική πολιτική, σημειώνει, έχει διαχρονικά ως βασικό άξονα την αντιπαράθεση με την Τουρκία, επιδιώκοντας να αξιοποιήσει τις σχέσεις της με ΗΠΑ, Γαλλία και Ισραήλ, καθώς και τη συμμετοχή της σε ΕΕ και ΝΑΤΟ.</div><div><br />Η επιχειρηματολογία περί «Μεγάλης Ιδέας»<br /><br />Στο πλαίσιο αυτό, ο αρθρογράφος επαναφέρει τη γνωστή τουρκική επιχειρηματολογία περί «Μεγάλης Ιδέας», την οποία θεωρεί πως εξακολουθεί να κατευθύνει την ελληνική κρατική αντίληψη, χαρακτηρίζοντας «μαξιμαλιστικές» τις ελληνικές θέσεις για το Αιγαίο, την υφαλοκρηπίδα, τις θαλάσσιες ζώνες και την Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Το δημοσίευμα ανασύρει το σύνολο των πάγιων τουρκικών αιτιάσεων για τα 12 ναυτικά μίλια, την αποστρατιωτικοποίηση των νησιών και τις βραχονησίδες, ενώ στο Κυπριακό επιτίθεται στην ελληνική πλευρά επειδή ζητά την αποχώρηση των κατοχικών στρατευμάτων και την κατάργηση των εγγυήσεων.</div><div><br />Οι «στρατηγικές ευαισθησίες» της Ελλάδας<br /><br />Το πιο προβληματικό τμήμα του άρθρου αφορά τις υποτιθέμενες «στρατηγικές ευαισθησίες» της ελληνικής επικράτειας. Ο Εσλέν υποστηρίζει πως τα απομακρυσμένα νησιά του Αιγαίου είναι ευάλωτα λόγω των μεγάλων αποστάσεων ανεφοδιασμού, στρέφοντας παράλληλα την προσοχή στις ενεργειακές διασυνδέσεις και τα υποθαλάσσια καλώδια επικοινωνιών, τα οποία, όπως σημειώνει, είναι εκτεθειμένα σε «ασύμμετρες παρεμβάσεις».</div><div><br />Στοχοποίηση λιμανιών και μειονοτήτων<br /><br />Στην ίδια λογική στοχοποίησης εντάσσει τα κρίσιμα ελληνικά λιμάνια και τις ενεργειακές υποδομές, κάνοντας λόγο για κινδύνους από κυβερνοεπιθέσεις και ψηφιακά σαμποτάζ. Συνδέει επίσης τις μειονότητες και τους μετανάστες με ενδεχόμενες κοινωνικές εντάσεις, οι οποίες, κατά την άποψή του, θα μπορούσαν να δημιουργήσουν προβλήματα στο εσωτερικό μέτωπο της Ελλάδας.<br /><br />Ο χρόνος, καταλήγει ο αρθρογράφος, λειτουργεί υπέρ της Τουρκίας, ενώ τα τουρκικά συμφέροντα σε Αιγαίο, Ανατολική Μεσόγειο και Κύπρο παραμένουν ζωτικής σημασίας, με την τουρκική στρατηγική σκέψη να οφείλει να περιλαμβάνει την ικανότητα ασύμμετρης απάντησης ως μέσο αποτροπής</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τουρκικό δημοσίευμα δείχνει τα ελληνικά «ευάλωτα σημεία». Στο στόχαστρο ελληνικές υποδομές και νησιά.

Προκλητικό δημοσίευμα από Τούρκο αρθρογράφο στην Cumhuriyet Γιάννης Κολεΐδης Νέο δείγμα εχθρικής ρητορικής κατά της Ελλάδας καταγράφεται σε ...

Διαβάστε την συνέχεια

ΗΠΑ-Ιράν: Μπάχαλο για τα Στενά του Ορμούζ

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.fortunegreece.com/wp-content/uploads/2026/04/stena-hormuz-1.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="1366" data-original-width="2048" height="37" src="https://www.fortunegreece.com/wp-content/uploads/2026/04/stena-hormuz-1.jpg" width="280" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Ολόκληρος ο πλανήτης παρακολουθεί χωρίς να μπορεί να καταλάβει τι ακριβώς συμβαίνει και κυρίως πότε θα υπάρξει μια θετική εξέλιξη</span></h3><b>Ανδρέας Δερμιτζάκης</b><br />Το απόλυτο μπάχαλο μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν όσον αφορά στα Στενά του Ορμούζ συνεχίζεται κανονικά, με ολόκληρο τον πλανήτη να μην μπορεί να καταλάβει τι ακριβώς συμβαίνει και κυρίως πότε θα υπάρξει μια θετική εξέλιξη.Ανταπόκριση από τις ΗΠΑ για το Newsbreak<br /><br />Απο την μια ο Ντόναλντ Τραμπ δηλώνει οτι οι ΗΠΑ έχουν τον απόλυτο έλεγχο των Στενών του Ορμούζ, και από την άλλη το Ιράν λέει ότι δεν έχει σημειωθεί καμία πρόοδος στην αναβίωση της ενδιάμεσης ειρηνευτικής συμφωνίας με τις ΗΠΑ, με μια ανώτερη ιρανική πηγή να λέει ότι οι δύο πλευρές εξακολουθούν να έχουν κολλήσει.<br /><br />Η συμφωνία του Ιουνίου που υποτίθεται ότι θα τερματίζε οριστικά τον πόλεμο, κατέρρευσε μέσα σε λίγες εβδομάδες.<br /><br />Την ίδια στιγμή η Ουάσινγκτον κατηγορεί το Ιράν ότι δεν άνοιξε ποτέ ξανά τα Στενά του Ορμούζ, ενώω η Τεχεράνη λέει ότι οι ΗΠΑ υπαναχώρησαν πρώτα διατηρώντας τα λιμάνια τους αποκλεισμένα και τα περιουσιακά τους στοιχεία παγωμένα.<br /><br />Ο Τραμπ ισχυρίστηκε χθες ότι οι ΗΠΑ έχουν «πλήρη έλεγχο» στο Στενό: «Το Ιράν είναι μόνο λόγια και καμία δράση, ο νταής της Μέσης Ανατολής δεν υπάρχει πια».<br /><br />Ωστόσο ο οργανισμός που ίδρυσε το Ιράν για τη λειτουργία της πλωτής οδού λέει ότι εξακολουθεί να είναι κλειστός μέχρι να πληρούνται οι όροι του Ιράν.<br /><br />Ταυτόχρονα το Ιράν απέφυγε επίσης να μιλήσει για παράταση 60 ημερών, λέγοντας ότι δεν υπάρχει τίποτα για παράταση, αφού οι ΗΠΑ έσπασαν τη συμφωνία 48 ώρες αργότερα.<br /><br />Με άλλα λόγια και οι δύο πλευρές συμφωνούν ότι η συμφωνία έχει παραβιαστεί και εκεί περίπου τελειώνει η συμφωνία.<div><br />Προειδοποίηση Αραγτσί προς τις ΗΠΑ<br /><br />Ο Ιρανός Υπουργός Εξωτερικών, Αμπάς Αραγτσί, προειδοποιεί τις ΗΠΑ ότι κάνουν ένα ακόμη μεγαλύτερο λάθος στα Στενά του Ορμούζ από ό,τι όταν πήγαν σε πόλεμο με το Ιράν.<br /><br />«Οι ΗΠΑ έχουν κάνει εδώ και καιρό λάθος υπολογισμούς λόγω αποτυχιών στις υπηρεσίες πληροφοριών. Χαρακτηριστικό παράδειγμα: Ο πόλεμος κατά του Ιράν. Τώρα, ένας ακόμη μεγαλύτερος λάθος υπολογισμός στα Στενά του Ορμούζ. Χειρότερα από τις ψευδείς ειδήσεις είναι οι ψευδείς πληροφορίες. Να είστε προσεκτικοί» είπε.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

ΗΠΑ-Ιράν: Μπάχαλο για τα Στενά του Ορμούζ

Ολόκληρος ο πλανήτης παρακολουθεί χωρίς να μπορεί να καταλάβει τι ακριβώς συμβαίνει και κυρίως πότε θα υπάρξει μια θετική εξέλιξη Ανδρέας Δε...

Διαβάστε την συνέχεια

Το Ισραήλ καταγγέλλει την Τουρκία ότι κατέχει παράνομα το 36% της Κύπρου, το 5% της Συρίας και 2.000 τ.χλμ. στο Ιράκ.

<img height="31" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/08/ISRAEL-FM-630x382.jpg" width="280" /><br /><br />Ευθεία επίθεση κατά του τουρκικού αναθεωρητισμού και της επεκτατικής πολιτικής της Άγκυρας εξαπέλυσε το Υπουργείο Εξωτερικών του Ισραήλ, καταγγέλλοντας την υποκρισία της τουρκικής ηγεσίας να εγκαλεί την Ιερουσαλήμ, την ώρα που η ίδια διατηρεί παράνομη στρατιωτική κατοχή σε τρία διαφορετικά κράτη της περιοχής.<br /><br />Τα κύρια σημεία της παρέμβασης του ισραηλινού Υπουργείου Εξωτερικών:<br /><br />Η κριτική στην τουρκική υποκρισία: Επισημαίνεται ότι η Άγκυρα επιχειρεί να παραποιήσει την πραγματικότητα επί του πεδίου, έχοντας το θράσος να ασκεί κριτική στο Ισραήλ τη στιγμή που η ίδια συνιστά τη βασική πηγή αποσταθεροποίησης στην περιοχή.<br /><br />Η στρατιωτική παρουσία της Τουρκίας: Υπογραμμίζεται η ανάπτυξη χιλιάδων Τούρκων στρατιωτών, καθώς και η λειτουργία δεκάδων στρατιωτικών βάσεων και φυλακίων εκτός των τουρκικών συνόρων, στις επικράτειες της Συρίας, του Ιράκ και της Κύπρου.<br /><br />Το εύρος της τουρκικής εισβολής και κατοχής: Στηλιτεύεται η επιθετικότητα του καθεστώτος Ερντογάν, το οποίο καταπατά τη διεθνή νομιμότητα κατέχοντας παράνομα το 36% της Κυπριακής Δημοκρατίας, το 5% της Συρίας και 2.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα στο Ιράκ.<br /><br />Η σύγκριση με τις ισραηλινές ενέργειες: Το ισραηλινό Υπουργείο Εξωτερικών αντιπαραβάλλει την τουρκική επεκτατικότητα με τον προσωρινό έλεγχο μόλις του 0,1% του συριακού εδάφους από το Ισραήλ, διευκρινίζοντας ότι πρόκειται αμιγώς για μια αμυντική νεκρή ζώνη, απαραίτητη για την προστασία των Ισραηλινών πολιτών από αποδεδειγμένες απειλές ασφαλείας.<br />Η ανάρτηση του ισραηλινού ΥΠΕΞ:<br /><br />«Η Τουρκία έχει το θράσος να ασκεί κριτική στο Ισραήλ. Ποια είναι όμως η πραγματικότητα επί του πεδίου;<br /><br />»Χιλιάδες Τούρκοι στρατιώτες. Δεκάδες στρατιωτικές βάσεις και φυλάκια διασπαρμένα στη Συρία, το Ιράκ και την Κύπρο.<br /><br />»Την ώρα που η επιθετικότητα του στρατού του Ερντογάν δεν γνωρίζει σύνορα, η Τουρκία κατέχει το 36% της Κύπρου, το 5% της Συρίας και 2.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα στο Ιράκ.<br /><br />»Αντίθετα, το Ισραήλ ελέγχει προσωρινά μόλις το 0,1% της Συρίας – μια νεκρή ζώνη που δημιουργήθηκε αποκλειστικά για την προστασία των πολιτών του από αποδεδειγμένες απειλές ασφαλείας».<br />Δείτε την ανάρτηση του ισραηλινού ΥΠΕΞ στο  Facebook:<p style="background-color: white; border: 0px; color: #333333; font-family: "Open Sans", sans-serif; font-feature-settings: normal; font-kerning: auto; font-language-override: normal; font-optical-sizing: auto; font-size-adjust: none; font-size: 16px; font-stretch: normal; font-style: normal; font-variant: normal; font-variation-settings: normal; line-height: 24px; margin: 10px 0px; outline: 0px; padding-inline-start: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><iframe allow="autoplay; clipboard-write; encrypted-media; picture-in-picture; web-share" allowfullscreen="true" frameborder="0" height="478" scrolling="no" src="https://www.facebook.com/plugins/post.php?href=https%3A%2F%2Fwww.facebook.com%2FIsraelMFA%2Fposts%2Fpfbid02g2DK4pXo2FZ4oHs8iQYeYmyrrKFFCxCFftVuRJHv81n3YLc5heaco46Vt9QPemMgl&show_text=true&width=640" style="border-style: none; border-width: medium; font-family: inherit; font-style: inherit; margin: 0px; outline: 0px; overflow: hidden; padding-inline-start: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;" width="640"></iframe></p><div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το Ισραήλ καταγγέλλει την Τουρκία ότι κατέχει παράνομα το 36% της Κύπρου, το 5% της Συρίας και 2.000 τ.χλμ. στο Ιράκ.

Ευθεία επίθεση κατά του τουρκικού αναθεωρητισμού και της επεκτατικής πολιτικής της Άγκυρας εξαπέλυσε το Υπουργείο Εξωτερικών του Ισραήλ, κατ...

Διαβάστε την συνέχεια

“Η Νορβηγία είναι συνένοχη στην κατοχή της Κύπρου”!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSa6NCwcu0YIxGi-31gxN8VAb741X4NSs-qAmrQID__qkjZH_usIsWrmrk&s=10" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="381" data-original-width="804" height="34" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSa6NCwcu0YIxGi-31gxN8VAb741X4NSs-qAmrQID__qkjZH_usIsWrmrk&s=10" width="280" /></a></div><div><br /></div>Τη στάση της Νορβηγίας απέναντι στα ισραηλινά προϊόντα από τη Δυτική Όχθη αντιπαραβάλλει με την περίπτωση των κατεχομένων της Κύπρου το Jerusalem Jurist – Israel Legal Dispatch, το επίσημο νομικό παρατηρητήριο του ισραηλινού Kohelet Policy Forum, κατηγορώντας το Όσλο για ασυνέπεια στην εφαρμογή του διεθνούς δικαίου.<br /><br />Αφορμή για την παρέμβασή του αποτέλεσε, σύμφωνα με την ανάρτηση, πρόταση της νορβηγικής κυβέρνησης για απαγόρευση όλων των ισραηλινών εισαγωγών που προέρχονται από την Ιουδαία και τη Σαμάρεια με το Όσλο να υποστηρίζει, κατά το Jerusalem Jurist, ότι ένα τέτοιο μέτρο «απαιτείται από το διεθνές δίκαιο», γράφει το κυπριακό <a href="https://www.sigmalive.com/news/kypriako/1325394/sinenokhi-i-norvighia-stin-katokhi-kyproy-giati-karfwnei-ipokrisia-to-israil?shem=dsdf,sharefoc,agadiscoversdl,,sh/x/discover/m1/4">Sigmalive</a>.<br /><br />Το ισραηλινό νομικό παρατηρητήριο στρέφει στη συνέχεια τη συζήτηση στην Κύπρο, υποστηρίζοντας ότι η Νορβηγία δεν εφαρμόζει αντίστοιχη προσέγγιση στις οικονομικές δραστηριότητες που αφορούν τις κατεχόμενες περιοχές της Κυπριακής Δημοκρατίας. «Η Νορβηγία είναι βαθιά συνένοχη στην κατοχή της βόρειας Κύπρου και ουδέποτε πρότεινε ότι η επιχειρηματική δραστηριότητα με τα κατεχόμενα εδάφη είναι παράνομη», αναφέρει χαρακτηριστικά.<div><br />Οι νορβηγικές οδηγίες για ακίνητα στα κατεχόμενα<br /><br />Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στις επίσημες ταξιδιωτικές οδηγίες της νορβηγικής κυβέρνησης για την Κύπρο. Το Jerusalem Jurist επισημαίνει ότι το Όσλο συμβουλεύει τους πολίτες του να βεβαιώνονται ότι ακίνητα τα οποία αγοράζουν ή ενοικιάζουν στα κατεχόμενα δεν ανήκουν σε εκτοπισμένους Ελληνοκύπριους.<br /><br />Κατά την ερμηνεία του ισραηλινού παρατηρητηρίου, αυτό σημαίνει ότι η νορβηγική κυβέρνηση δεν θεωρεί αυτομάτως παράνομες όλες τις συναλλαγές ακινήτων στις κατεχόμενες περιοχές, γεγονός που αντιπαραβάλλει με την προσέγγιση που ακολουθεί έναντι των ισραηλινών προϊόντων από τη Δυτική Όχθη. Παράλληλα, στην ανάρτηση παρουσιάζονται παραδείγματα οικιστικών αναπτύξεων στα κατεχόμενα, οι οποίες, σύμφωνα με το Jerusalem Jurist, διαφημίζονται σε Νορβηγούς αγοραστές.<br />«Η Κύπρος είναι κράτος-μέλος της ΕΕ – Έχει κάτι να πει η Νορβηγία;»<br /><br />Το Jerusalem Jurist επικαλείται επίσης τη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων σε σχέση με τη μη αναγνώριση της αποσχιστικής οντότητας στα κατεχόμενα. «Η Κύπρος είναι κράτος-μέλος της ΕΕ. Έχει κάτι να πει η Νορβηγία;», καταλήγει, απευθύνοντας την ερώτηση τόσο στο νορβηγικό Υπουργείο Εξωτερικών όσο και στην Πρεσβεία της Νορβηγίας στο Ισραήλ.<br /><br />Αξίζει να σημειωθεί ότι το Jerusalem Jurist παρουσιάζεται ως η επίσημη νομική πλατφόρμα του Kohelet Policy Forum και επικεντρώνεται, σύμφωνα με την περιγραφή του, στην προάσπιση των ισραηλινών και εβραϊκών δικαιωμάτων μέσω νομικής ανάλυσης ζητημάτων που αφορούν, μεταξύ άλλων, την κυριαρχία, το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο (IHL) και τη χρήση νομικών διαδικασιών ως μέσου πολιτικής ή στρατηγικής πίεσης («lawfare»).</div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

“Η Νορβηγία είναι συνένοχη στην κατοχή της Κύπρου”!

Τη στάση της Νορβηγίας απέναντι στα ισραηλινά προϊόντα από τη Δυτική Όχθη αντιπαραβάλλει με την περίπτωση των κατεχομένων της Κύπρου το Jeru...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκία: Σε νέο αντιπολιτευόμενο κόμμα ο φυλακισμένος δήμαρχος της Κωνσταντινούπολης.

<img height="42" src="https://www.amna.gr/photos/202608/w13-95202w13141113w20142747w1915140030034540.jpg" width="280" /><br /><br />Ο φυλακισμένος δήμαρχος της Κωνσταντινούπολης Εκρέμ Ιμάμογλου ανακοίνωσε χθες, Τετάρτη, ότι εντάσσεται στο Νέο Κόμμα, που ιδρύθηκε πρόσφατα, αφού με δικαστική εντολή καθαιρέθηκε η ηγεσία του προηγούμενου κόμματός του, του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος (CHP), έπειτα από μια άνευ προηγουμένου νομική καταστολή της αντιπολίτευσης. Τον περασμένο μήνα, ο αντιπολιτευόμενος τούρκος ηγέτης Οζγκούρ Οζέλ και 90 άλλοι αποσχισθέντες βουλευτές ίδρυσαν ένα νέο πολιτικό κόμμα, επιδιώκοντας να ανασυνταχθούν για να αμφισβητήσουν τον πρόεδρο Ταγίπ Ερντογάν αφού δικαστήριο έπαυσε τον Οζέλ από τη θέση του προέδρου του CHP και επανέφερε τον διχαστικό πρώην ηγέτη του κόμματος Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου.<br /><br />«Παραιτούμαι, έπειτα από 17 χρόνια, από μέλος του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος. Αυτή η απόφαση είναι αποτέλεσμα των αξιών στις οποίες πιστεύω σχετικά με το μέλλον της χώρας μας και της ευθύνης που φέρω έναντι του λαού μας», έγραψε ο Ιμάμογλου σε δήλωση στο X.<br /><br />«Σήμερα ανοίγουμε ένα ΝΕΟ δρόμο για να οικοδομήσουμε ένα ισχυρότερο, πιο δημοκρατικό και πιο ελπιδοφόρο μέλλον για την Τουρκία», πρόσθεσε αναφερόμενος στο Νέο Κόμμα. Ο Ιμάμογλου, κύριος πολιτικός αντίπαλος του Ερντογάν, βρίσκεται στη φυλακή εδώ και περισσότερο από ένα χρόνο καθώς εκκρεμεί η δίκη του με κατηγορίες για διαφθορά, τις οποίες αρνείται.<br /><br />Είχε εκλεγεί ως προεδρικός υποψήφιος του CHP με εσωκομματική ψηφοφορία μερικές ημέρες μετά τη σύλληψή του το Μάρτιο 2025. Το πανεπιστημιακό πτυχίο του, απαραίτητη προϋπόθεση για να είναι υποψήφιος για την προεδρία, ακυρώθηκε από το Πανεπιστήμιο της Κωνσταντινούπολης μία ημέρα πριν συλληφθεί. Το Νέο Κόμμα, το οποίο είναι ήδη το δεύτερο μεγαλύτερο στο κοινοβούλιο, αναμένεται να προσελκύσει τους περισσότερους ψηφοφόρους του CHP, ωστόσο ο ευρύτερος κατατεμαχισμός της αντιπολίτευσης μπορεί να αυξησει τις πιθανότητες του προέδρου να παρατείνει την 23ετή κυριαρχία του στην Τουρκία.<br /><br />Οι επόμενες εκλογές είναι προγραμματισμένες για το 2028, αλλά θα μπορούσαν να διεξαχθούν νωρίτερα.<br /><br />Η αντιπολίτευση και μερικές οργανώσεις για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων λένε πως η καταστολή, στο πλαίσιο της οποίας έχουν φυλακισθεί από το 2024 εκατοντάδες εκλεγμένοι αξιωματούχοι καθώς και μέλη του CHP, έχει πολιτικά κίνητρα και είναι αντιδημοκρατική. Η κυβέρνηση το αρνείται και ισχυρίζεται πως η δικαιοσύνη είναι ανεξάρτητη.<div><br /></div><div><a href="https://www.amna.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τουρκία: Σε νέο αντιπολιτευόμενο κόμμα ο φυλακισμένος δήμαρχος της Κωνσταντινούπολης.

Ο φυλακισμένος δήμαρχος της Κωνσταντινούπολης Εκρέμ Ιμάμογλου ανακοίνωσε χθες, Τετάρτη, ότι εντάσσεται στο Νέο Κόμμα, που ιδρύθηκε πρόσφατα,...

Διαβάστε την συνέχεια

Άγκυρα: “Η Συμμαχία της Μέκκα θα δημιουργήσει στρατιωτικούς μηχανισμούς…”

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSu_NRwcss4VbFNZ50wew9sAFP53j4hRSQZ5lcW_v0Zs-e5U_7WOI9QTbZA&s=10" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="561" data-original-width="547" height="40" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSu_NRwcss4VbFNZ50wew9sAFP53j4hRSQZ5lcW_v0Zs-e5U_7WOI9QTbZA&s=10" width="280" /></a></div><div><br /></div>Η Τουρκία, η Σαουδική Αραβία και το Πακιστάν θα δημιουργήσουν πολιτικούς και στρατιωτικούς μηχανισμούς στο πλαίσιο της αμυντικής συμφωνίας της Μέκκας που υπέγραψαν την περασμένη εβδομάδα, ανακοίνωσε το υπουργείο Άμυνας της Τουρκίας προσθέτοντας ότι η συμμαχία θα ενισχύσει και την συνεργασία της αμυντικής βιομηχανίας.<br /><br />Κατά την διάρκεια εβδομαδιαίας συνέντευξης Τύπου για την ενημέρωση των δημοσιογράφων στην Άγκυρα, το τουρκικό υπουργείο Άμυνας διευκρίνισε ότι στους κοινούς μηχανισμούς θα συμμετέχουν οι υπουργοί Άμυνας, Εξωτερικών και η στρατιωτική ηγεσία των τριών χωρών, αναφέρει το ΑΠΕ-ΜΠΕ.<br /><br />Κοινές στρατιωτικές ασκήσεις σχεδιάζονται στο πλαίσιο της συμφωνίας, ενώ η συνεργασία μπορεί να περιλαμβάνει κοινή παραγωγή και ανταλλαγή τεχνογνωσίας στην αμυντική βιομηχανία. Οι τρεις σουνιτικές μουσουλμανικές χώρες, σύμμαχοι των ΗΠΑ, υπέγραψαν την Κοινή Αμυντική Συμφωνία της Μέκκας στις 7 Αυγούστου εν μέσω της κρίσης στην Μέση Ανατολή που έφερε τις χώρες του Κόλπου αντιμέτωπες με τις ιρανικές πυραυλικές επιθέσεις.<br /><br />Η συμφωνία ορίζει ότι μία στρατιωτική επίθεση κατά οποιασδήποτε από τις τρεις χώρες θα θεωρείται επίθεση εναντίον όλων, μία ρήτρα που παραπέμπει στο άρθρο 5 περί συλλογικής άμυνας της συνθήκης της Ατλαντικής Συμμαχίας.<br /><br />Σημειώνεται ότι το Πακιστάν και η Σαουδική Αραβία συνδέονται από τον περασμένο Σεπτέμβριο με αμυντική συμφωνία η οποία προβλέπει ότι μία επίθεση κατά της μίας χώρας θεωρείται επίθεση κατά και των δύο και προβλέπει την χρήση «όλων των στρατιωτικών μέσων».<br /><br />Η ρήτρα πάντως δεν ενεργοποιήθηκε όταν η Σαουδική Αραβία έγινε επανειλημμένως στόχος ιρανικών επιθέσεων κατά την διάρκεια του πολέμου που ξεκίνησε με την αμερικανοϊσραηλινή επίθεση της 28ης Φεβρουαρίου κατά της Τεχεράνης.<div><br /></div><div><a href="https://www.amna.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Άγκυρα: “Η Συμμαχία της Μέκκα θα δημιουργήσει στρατιωτικούς μηχανισμούς…”

Η Τουρκία, η Σαουδική Αραβία και το Πακιστάν θα δημιουργήσουν πολιτικούς και στρατιωτικούς μηχανισμούς στο πλαίσιο της αμυντικής συμφωνίας τ...

Διαβάστε την συνέχεια