F-35: η κυβέρνηση γνώριζε από πέρυσι...

<a href="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2026/07/GERAP-RUBIO.jpg"><img height="57" src="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2026/07/GERAP-RUBIO.jpg.pagespeed.ce.vuoJHAbAzQ.jpg" width="280" /></a><br /><br /><b>Aλέξανδρος Τάρκας</b><br />Η προμήθεια μαχητικών F-35 από την Τουρκία (των 6 ετοιμοπαράδοτων από το 2018 και, αργότερα, των υπολοίπων 94 της αρχικής παραγγελίας του 2012) είναι πλέον πολύ πιθανή, αλλά δεν θα πρέπει να θεωρείται και άμεσα υλοποιήσιμη. Οι εκκρεμότητες είναι πολλές και σημαντικές.<br /><br />Με κορυφαίες -πέραν, ασφαλώς, του Κογκρέσου- την επαναβεβαίωση αποδέσμευσης του «πηγαίου κώδικα» (λογισμικό της Lockheed Martin για τις πτητικές αποστολές και το ραντάρ), τον υπολογισμό της απολεσθείσας αξίας των διακρατηθέντων αεροσκαφών και τις αναπροσαρμογές των χρονοδιαγραμμάτων και τιμών παραγωγής των μαχητικών και του οπλισμού τους.<br /><br />Ωστόσο, ο πρόεδρος Ρ.Τ. Ερντογάν βρίσκεται πιο κοντά από ποτέ στην επίτευξη του στόχου του. Γιατί, σε αντίθεση με το πολύ πρόσφατο παρελθόν, ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, τάσσεται για πρώτη φορά ευθέως υπέρ της προαπαιτούμενης άρσης των κυρώσεων CAATSA που ο ίδιος είχε προωθήσει τον Ιούλιο του 2017 και μπλόκαραν, νομοθετικά, την πώληση.<br /><br />Ταυτόχρονα, ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου επιβεβαίωσε, επίσης για πρώτη φορά, ότι συνεχίζονται οι επαφές για την άρση του κύριου εμποδίου, δια της παραχώρησης των τουρκικών S-400 σε τρίτη χώρα με τη σύμφωνη γνώμη της κατασκευάστριας Rosoboronexport/Rostec, όπως προέβλεπε η σχετική σύμβαση Μόσχας-Άγκυρας.<br /><br />Σε κάθε περίπτωση, ό,τι και όποτε κι αν συμβεί, η υπόθεση έχει πάρει αρνητική τροπή για τα ελληνικά συμφέροντα. Η κυβέρνηση, παρά τις μεγαλοστομίες περί σημαντικής επιρροής και παρεμβατικής ισχύος του πρωθυπουργού, Κυριάκου Μητσοτάκη, αγνοήθηκε πλήρως.<br /><br />Ενδεχομένως, και άλλες ελληνικές κυβερνήσεις να μην είχαν μακροπρόθεσμη δυνατότητα παρέμβασης, όταν οι ΗΠΑ και η Ρωσία, για διαφορετικούς λόγους η καθεμία, επιθυμούν να διευκολύνουν την Τουρκία.<br /><br />Πάντως, οι περισσότερες προηγούμενες κυβερνήσεις δεν θα αδρανούσαν και, σίγουρα, δεν θα έχτιζαν ανάλογους σαθρούς μύθους περί διεθνούς απήχησης των αντίστοιχων Πρωθυπουργών τους. Τα διαδραματισθέντα στην προ εβδομάδος σύνοδο του ΝΑΤΟ απέδειξαν πως ο βασιλιάς του Μαξίμου είναι γυμνός.<br /><br />Μέσα σε μία μόνο ημέρα, ο κ. Μητσοτάκης έβλεπε άφωνος τα αμερικανικά F-35 να «πετούν» πολιτικά προς την Άγκυρα, τη Βρετανία να υπογράφει στρατηγική συμφωνία με την Τουρκία, τη Γαλλία να ανακοινώνει πως θα πωλήσει αντιαεροπορικά συστήματα στη γειτονική χώρα και τον γ.γ. της Συμμαχίας να απονέμει στην κ. Ερντογάν εύσημα παντός είδους. Επιπλέον, τα εξής τρία στοιχεία συμπληρώνουν την αρνητική εικόνα:<br /><br />Πρώτον, από τις αρχές του 2025, η Αθήνα επαναπαύθηκε ότι η προμήθεια των τουρκικών F-35 θα μπλοκάρεται εσαεί από το Ισραήλ που, δικαίως, επεσήμαινε στην Ουάσιγκτον ότι η παραχώρησή τους θα οδηγήσει σε ανατροπή της ισορροπίας δυνάμεων στη ΝΑ Μεσόγειο και την ευρύτερη περιοχή. Ορισμένες απόρρητες πληροφορίες για τα συζητηθέντα στην πρώτη επίσημη συνάντηση Τραμπ-Νετανιάχου, το Φεβρουάριο του 2025, προκάλεσαν ενθουσιασμό στον κ. Μητσοτάκη και τον υπουργό Εξωτερικών, Γιώργο Γεραπετρίτη. Πίστεψαν ότι το πρόβλημα θα λυνόταν από το ισραηλινό λόμπι στις ΗΠΑ και ότι το Μαξίμου θα μπορούσε να το παρουσιάσει σαν δική του επιτυχία στην ελληνική κοινή γνώμη. Στη συνέχεια, αρκετές πρωτοβουλίες του Ισραηλινού πρεσβευτή στην Ουάσιγκτον, Μάικλ Λάιτερ, αξιολογήθηκαν ως ενισχυτικές της εν Αθήναις αισιοδοξίας.<br /><br />Δεύτερον, στις 25 Ιουνίου 2025, ο κ. Γεραπετρίτης συναντήθηκε με τον υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ, Μάρκο Ρούμπιο, στη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ, στη Χάγη. Σύμφωνα με πηγές και από τις δύο πλευρές του Ατλαντικού, ο κ. Γεραπετρίτης πρόβαλε το (ορθό) επιχείρημα ότι, όσο διαρκούν το casus belli κατά της Ελλάδος και οι έντονες ανησυχίες του Ισραήλ, η αποδέσμευση των F-35 δεν θα εξυπηρετούσε τα συμφέροντα των ΗΠΑ στην περιοχή. Ωστόσο, κατά τις ίδιες πηγές, ο κ. Ρούμπιο προανήγγειλε ότι ο Λευκός Οίκος θα έθετε αυτοβούλως το ζήτημα στο Κογκρέσο, όπως, δηλαδή, τώρα δημόσια προκύπτει από τις δηλώσεις Τραμπ για τις CAATSA. Ο κ. Ρούμπιο αποκάλυψε, μάλιστα, ότι ούτε ο Αμερικανός Πρόεδρος ούτε και ο ίδιος συμμερίζονται το επιχείρημα περί διατάραξης της ισχύος μεταξύ Ισραήλ και Τουρκίας και δεν δεσμεύονται από ανάλογες εκτιμήσεις. Επομένως, η ελληνική κυβέρνηση γνώριζε, εδώ και 13 μήνες, πως ο Λευκός Οίκος και το Στέητ Ντηπάρτμεντ όχι μόνον είχαν τη σκέψη ή πρόθεση, αλλά και ότι είχαν ήδη λάβει, επί της αρχής, την απόφαση να προχωρήσει το πρόγραμμα των τουρκικών F-35. Προφανώς, δεν «ξέφυγαν» όλα αυτά από τον κ. Ρούμπιο τυχαία ή επειδή, στο πρόσωπο του κ. Γεραπετρίτη, αντίκρυσε την ελληνική έκδοση ενός Κίσινγκερ ή Μπρεζίνσκι. Έκτοτε, οι κύριοι Μητσοτάκης και Γεραπετρίτης παρέμειναν άπρακτοι. Αν σήμερα η κυβέρνηση αποφάσιζε να διαμαρτυρηθεί στην Ουάσιγκτον, η απάντηση θα ήταν «σας το είχαμε πει από πέρυσι, γιατί αντιδράτε τώρα»;<br /><br />Τρίτον, η ελληνική πλευρά έχει υποεκτιμήσει -ή και αγνοεί πλήρως- ότι η Τουρκία επικαλείται στους υποστηρικτές της (στο Κογκρέσο και αλλού), το επιχείρημα ότι χρειάζεται τα F-35 και για τις ανάγκες του ΝΑΤΟ. Υποστηρίζει ότι, αν τα αποκτήσει, θα τα διαθέτει μετά το 2030 σε συμμαχική ετοιμότητα ως αεροσκάφη «διπλού ρόλου» (“DCA”- για συμβατικές αποστολές με δυνατότητα διαμόρφωσης και για αποστολές πυρηνικής αποτροπής). Συμπτωματικά ή όχι, η τουρκική προσφορά για αεροσκάφη DCA διατυπώθηκε σχεδόν ταυτόχρονα με τα λεχθέντα από τον κ. Ρούμπιο στον κ. Γεραπετρίτη πέρυσι.<br /><br />Όμως, μετά τα λάθη και τις παραλείψεις, το ζητούμενο είναι τι μπορεί τώρα να πράξει η Ελλάδα για τη διατήρηση της -αποτρεπτικής- αεροπορικής υπεροχής της. Τα πρώτα δείγματα γραφής του Μαξίμου είναι απογοητευτικά. Ακούγονται διαρροές ότι «ακόμα κερδίζουμε», γιατί η Ελλάδα θα παραλάβει τα δικά της 20 F-35 νωρίτερα από τα 6 τουρκικά, το 2029-30.<br /><br />Σαν να μην αντιλαμβάνεται η κυβέρνηση πως η αποδέσμευση των F-35 στην Τουρκία, μαζί με τον υπαρκτό κίνδυνο και των μόνον 6, μεταφράζεται στη σταδιακή παραγωγή των υπόλοιπων 94 και σε στρατηγική πρόκληση για την Ελλάδα τα επόμενα 30 ή και 40 χρόνια. Όπως και στα περισσότερα θέματα, ο Πρωθυπουργός δείχνει να ενδιαφέρεται μόνον για το τι θα λέει στην προσεχή προεκλογική εκστρατεία. Σαν ο εθνικός χρόνος να σταματά εκεί.<br /><br />Αντίθετα, το πρόβλημα ξεπερνά τον επόμενο εκλογικό κύκλο, απαιτώντας αναθεώρηση σχεδιασμού. Ενώπιον των πολλών προγραμμάτων της Τουρκίας («εθνικό» αεροσκάφος KAAΝ, προμήθεια Eurofighter από το Ηνωμένο Βασίλειο, το Κατάρ ή το Ομάν, σκέψεις για F-16 Block 70 και αναβίωση του προγράμματος F-35), η Ελλάδα -αναγκαστικά και με τεράστιο οικονομικό βάρος- θα απαιτηθεί να λάβει δύσκολες αποφάσεις.<br /><br />Μαζί με τα διαρκώς προβαλλόμενα (και χρησιμότατα) προγράμματα drones, θα χρειαστεί να εξετάσει την ενεργοποίηση του δικαιώματος προαίρεσης («οψιόν») αγοράς επιπλέον αριθμού F-35 (η παραγγελία των πρώτων 20 κόστισε $ 3,54 δις) και πρόσθετων Rafale (τα σημερινά 24 τιμολογήθηκαν € 3,44 δις συν € 600 εκατ. για πρόσθετο οπλισμό).<br /><br />Τα νούμερα είναι πολύ μεγάλα. Και, σίγουρα, η κυβέρνηση δεν δικαιούται να λάβει αποφάσεις, τόσο υψηλού κόστους, εν μέσω προεκλογικής περιόδου. Εκ των πραγμάτων, η επομένη ημέρα των εκλογών θα απαιτήσει απαντήσεις ως προς το αν, πότε και πώς θα εξασφαλιστούν τα απαραίτητα κονδύλια.<div><br /></div><div><a href="https://www.amynanet.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

F-35: η κυβέρνηση γνώριζε από πέρυσι...

Aλέξανδρος Τάρκας Η προμήθεια μαχητικών F-35 από την Τουρκία (των 6 ετοιμοπαράδοτων από το 2018 και, αργότερα, των υπολοίπων 94 της αρχικής ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ισραήλ: Νέα αποβατικά, σχέδια για επιχειρήσεις σε εχθρικές ακτές & ετοιμότητα για μελλοντικό «τουρκικό μέτωπο».

<img height="40" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/07/Black-and-Red-Modern-Interview-Podcast-Youtube-Thumbnail-71-1-1068x601.png" width="280" /><br /><br />Το Ισραήλ αλλάζει στρατηγική – Ενισχύει το Πολεμικό Ναυτικό για επιχειρήσεις μεγάλης εμβέλειας<br /><br />Μια νέα στρατηγική πραγματικότητα διαμορφώνεται στην Ανατολική Μεσόγειο, καθώς το Ισραήλ προχωρά σε σημαντική ενίσχυση των αμφίβιων επιχειρησιακών του δυνατοτήτων, σε μια περίοδο όπου οι ανησυχίες για τις περιφερειακές εξελίξεις αυξάνονται.<br /><br />Η απόκτηση πέντε νέων αποβατικών σκαφών τύπου Triton από το Υπουργείο Άμυνας του Ισραήλ δεν αποτελεί μια απλή αναβάθμιση του στόλου. Πρόκειται για μια κίνηση με έντονο γεωπολιτικό αποτύπωμα, η οποία αποκαλύπτει ότι το Τελ Αβίβ προετοιμάζεται για ένα ευρύτερο φάσμα στρατιωτικών επιχειρήσεων, πολύ πέρα από τα σημερινά μέτωπα.<br /><br />Την ίδια στιγμή, σύμφωνα με πληροφορίες που δημοσιεύει η Israel Hayom, στους ισραηλινούς αμυντικούς κύκλους κερδίζει συνεχώς έδαφος η συζήτηση για το ενδεχόμενο δημιουργίας ενός μελλοντικού «τουρκικού μετώπου», γεγονός που προκαλεί έντονο προβληματισμό στην ισραηλινή στρατιωτική ηγεσία.<div><br />Νέα αποβατική δύναμη για επιχειρήσεις πίσω από τις εχθρικές γραμμές<br /><br />Τα νέα σκάφη Triton χαρακτηρίζονται από υψηλή ταχύτητα, ευελιξία και δυνατότητα μεταφοράς σημαντικού αριθμού στρατιωτών, ειδικών δυνάμεων, ελαφρών τεθωρακισμένων και στρατιωτικού εξοπλισμού.<br /><br />Στόχος τους δεν είναι η κλασική απόβαση μεγάλης κλίμακας, αλλά οι ταχείες επιχειρήσεις αιφνιδιασμού σε εχθρικές ακτές, εκεί όπου απαιτείται άμεση ανάπτυξη δυνάμεων χωρίς να προηγηθεί συμβατική επίθεση.<br /><br />Τα νέα μέσα έρχονται να προστεθούν στα μεγαλύτερα αποβατικά πλοία INS Nahshon και INS Komemiyut, τα οποία αποκτήθηκαν από τις Ηνωμένες Πολιτείες κατά τη διάρκεια του πολέμου και διαθέτουν δυνατότητα μεταφοράς:</div><div>αρμάτων μάχης,<br />τεθωρακισμένων οχημάτων μεταφοράς προσωπικού,<br />βαρέος στρατιωτικού εξοπλισμού,<br />μεγάλων ποσοτήτων εφοδίων απευθείας σε εχθρικές ακτές.<br /><br />Η συνδυασμένη χρήση των δύο κατηγοριών αποβατικών δημιουργεί μια νέα επιχειρησιακή δυνατότητα για το ισραηλινό Πολεμικό Ναυτικό.<br />Το Ισραήλ προετοιμάζεται για επιχειρήσεις βαθιά μέσα σε εχθρικό έδαφος<br /><br />Στρατιωτικοί αναλυτές στο Ισραήλ επισημαίνουν ότι η αξία αυτών των μέσων δεν βρίσκεται μόνο στη χρήση τους σε περίοδο πολέμου, αλλά κυρίως στην αποτρεπτική ισχύ που προσφέρουν.<br /><br />Η δυνατότητα πραγματοποίησης:αιφνιδιαστικών αποβάσεων,<br />συγκαλυμμένων επιχειρήσεων ειδικών δυνάμεων,<br />διείσδυσης πίσω από τις πρώτες γραμμές άμυνας ενός αντιπάλου,<br /><br />διευρύνει σημαντικά τις επιλογές της στρατιωτικής ηγεσίας.<br /><br />Παρότι ο ισραηλινός στρατός δεν έχει πραγματοποιήσει μέχρι σήμερα μεγάλης κλίμακας αποβατική επιχείρηση στον τρέχοντα πόλεμο, ανώτατοι αξιωματικοί θεωρούν ότι η συγκεκριμένη δυνατότητα θα αποτελέσει κρίσιμο πλεονέκτημα στις συγκρούσεις του μέλλοντος.</div><div><br />Αυξημένη επιφυλακή στα ανοικτά του Λιβάνου<br /><br />Παράλληλα με την αναβάθμιση των αποβατικών δυνατοτήτων, το ισραηλινό Πολεμικό Ναυτικό συνεχίζει να διατηρεί υψηλή επιχειρησιακή ετοιμότητα στη βόρεια θαλάσσια ζώνη.<br /><br />Η περιοχή της λεγόμενης “Κίτρινης Γραμμής” παραμένει ένα από τα πλέον ευαίσθητα σημεία ασφαλείας, καθώς ισραηλινές δυνάμεις εξακολουθούν να επιχειρούν στο νότιο Λίβανο.<br /><br />Μετά την κατάπαυση του πυρός με τη Χεζμπολάχ, η επιστροφή αλιευτικών σκαφών στις επίμαχες θαλάσσιες περιοχές έχει αυξήσει τις ανησυχίες.<br /><br />Ισραηλινές στρατιωτικές πηγές εκτιμούν ότι μέλη της Χεζμπολάχ θα μπορούσαν να χρησιμοποιούν την πολιτική ναυσιπλοΐα ως μέσο απόκρυψης ή μεταφοράς προσωπικού και υλικού, γεγονός που απαιτεί εντατικοποίηση της επιτήρησης.<br />Η Τουρκία μπαίνει πλέον στα επιχειρησιακά σενάρια του Ισραήλ<br /><br />Το στοιχείο που προκαλεί τη μεγαλύτερη εντύπωση είναι ότι η Τουρκία αρχίζει να εμφανίζεται όλο και συχνότερα στα επιχειρησιακά σενάρια των ισραηλινών Ενόπλων Δυνάμεων.<br /><br />Η σχετική συζήτηση εντάθηκε μετά τις πληροφορίες ότι ο πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν ζήτησε από τον πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ να εγκρίνει την πώληση μαχητικών F-35 στην Τουρκία.<br /><br />Στο Ισραήλ εκφράζεται έντονος προβληματισμός ότι μια τέτοια εξέλιξη:θα περιορίσει το ποιοτικό στρατιωτικό πλεονέκτημα της ισραηλινής Πολεμικής Αεροπορίας,<br />θα ενισχύσει σημαντικά τις τουρκικές δυνατότητες προβολής ισχύος στην Ανατολική Μεσόγειο,<br />θα μεταβάλει τις στρατηγικές ισορροπίες στην περιοχή.<br />Η αριθμητική υπεροχή του τουρκικού Πολεμικού Ναυτικού προκαλεί ανησυχία<br /><br />Στο θαλάσσιο πεδίο, οι ισραηλινές αναλύσεις αναγνωρίζουν ότι η Τουρκία διαθέτει ήδη ένα από τα ισχυρότερα Πολεμικά Ναυτικά της Μεσογείου.<br /><br />Το τουρκικό ναυτικό διαθέτει:δεκάδες φρεγάτες και κορβέτες,<br />σύγχρονα υποβρύχια,<br />αποβατικά πλοία,<br />πυραυλακάτους,<br />πλατφόρμες επιχειρήσεων μη επανδρωμένων αεροσκαφών που μπορούν να λειτουργήσουν ως ελαφρά αεροπλανοφόρα.<br /><br />Για τον λόγο αυτό, Ισραηλινοί αξιωματούχοι υποστηρίζουν ότι η ανάπτυξη τουρκικών δυνατοτήτων για επιχειρήσεις μακριά από την επικράτειά της δεν μπορεί πλέον να αγνοηθεί στον στρατηγικό σχεδιασμό του Ισραήλ.<br />Φόβοι για στρατηγική περικύκλωση του Ισραήλ<br /><br />Παρότι η Τουρκία παραμένει μέλος του ΝΑΤΟ και δεν χαρακτηρίζεται επίσημα εχθρικό κράτος, οι ανησυχίες στους ισραηλινούς αμυντικούς κύκλους αυξάνονται αισθητά.<br /><br />Σύμφωνα με τις ίδιες εκτιμήσεις, η Άγκυρα επιχειρεί να διευρύνει την περιφερειακή της επιρροή μέσω της Συρίας και της Ανατολικής Μεσογείου, δημιουργώντας νέες γεωπολιτικές πιέσεις για το Ισραήλ.<br /><br />Ανώτατοι αξιωματούχοι προειδοποιούν ότι η προετοιμασία για ένα πιθανό μελλοντικό «τουρκικό μέτωπο» θα απαιτούσε βαθιά αναδιοργάνωση των ισραηλινών Ενόπλων Δυνάμεων, με ιδιαίτερη έμφαση στην ενίσχυση του Πολεμικού Ναυτικού, διαδικασία που θα απαιτούσε σημαντικό χρόνο και επενδύσεις.</div><div><br />Νέο σχέδιο και απέναντι στους Χούθι της Υεμένης<br /><br />Παράλληλα, το ισραηλινό Πολεμικό Ναυτικό προετοιμάζεται και για μια παρατεταμένη θαλάσσια εκστρατεία απέναντι στους Χούθι, οι οποίοι συνεχίζουν να απειλούν τη ναυσιπλοΐα στην Ερυθρά Θάλασσα και στα στενά του Μπαμπ ελ Μαντέμπ.<br /><br />Μέχρι σήμερα, η αντιμετώπιση των επιθέσεων βασιζόταν κυρίως στην Πολεμική Αεροπορία.<br /><br />Ωστόσο, η μεγάλη απόσταση από το Ισραήλ περιορίζει τη δυνατότητα συνεχούς αεροπορικής παρουσίας, γεγονός που οδηγεί το Τελ Αβίβ σε μια διαφορετική στρατηγική.<br /><br />Το νέο σχέδιο προβλέπει:μόνιμη παρουσία πολεμικών πλοίων κοντά στις περιοχές δράσης των Χούθι,<br />ταχύτερη αντίδραση σε επιθέσεις κατά της ναυσιπλοΐας,<br />δυνατότητα μακροχρόνιας ανάπτυξης δυνάμεων σε απομακρυσμένα θαλάσσια μέτωπα.<br />Το Ισραήλ προετοιμάζεται για μια νέα εποχή θαλάσσιων συγκρούσεων<br /><br />Η ενίσχυση των αποβατικών δυνατοτήτων, η αύξηση της παρουσίας στη Μεσόγειο και στην Ερυθρά Θάλασσα, καθώς και η αυξανόμενη συζήτηση για πιθανές μελλοντικές απειλές από την Τουρκία, αποτυπώνουν μια βαθιά μεταβολή στη στρατηγική σκέψη του Ισραήλ.<br /><br />Η ισραηλινή στρατιωτική ηγεσία φαίνεται να σχεδιάζει πλέον όχι μόνο την αντιμετώπιση των σημερινών απειλών από τη Χεζμπολάχ, τη Χαμάς ή τους Χούθι, αλλά και την προετοιμασία για ένα πολύ πιο σύνθετο γεωπολιτικό περιβάλλον στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Η ενίσχυση του Πολεμικού Ναυτικού, οι νέες αποβατικές δυνατότητες και η ανάπτυξη επιχειρήσεων μεγάλης ακτίνας δράσης αποτελούν ενδείξεις ότι το Τελ Αβίβ εισέρχεται σε μια νέα φάση στρατηγικού σχεδιασμού, όπου η θαλάσσια ισχύς αποκτά πλέον πρωταγωνιστικό ρόλο στις εξελίξεις της ευρύτερης περιοχής.</div><div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ισραήλ: Νέα αποβατικά, σχέδια για επιχειρήσεις σε εχθρικές ακτές & ετοιμότητα για μελλοντικό «τουρκικό μέτωπο».

Το Ισραήλ αλλάζει στρατηγική – Ενισχύει το Πολεμικό Ναυτικό για επιχειρήσεις μεγάλης εμβέλειας Μια νέα στρατηγική πραγματικότητα διαμορφώνετ...

Διαβάστε την συνέχεια

O Μόνιμος Αντιπρόσωπος των HΠΑ στο ΝΑΤΟ ”πάγωσε” την Τουρκία. Νέο ”θρίλερ” με τα F-35 της Τουρκίας. Η δήλωση που αλλάζει τα δεδομένα.

<img height="41" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/07/Black-and-Red-Modern-Interview-Podcast-Youtube-Thumbnail-56-3-1068x601.png" width="280" /><br /><br />Ο Γουίτακερ στέλνει διπλό μήνυμα στην Άγκυρα. «Η συμφωνία μπορεί να γίνει, αλλά ο νόμος δεν αλλάζει»<br /><br />Νέα δεδομένα διαμορφώνονται στο εξαιρετικά κρίσιμο ζήτημα της επιστροφής της Τουρκίας στο πρόγραμμα των μαχητικών πέμπτης γενιάς F-35, μετά τις δηλώσεις του Μόνιμου Αντιπροσώπου των Ηνωμένων Πολιτειών στο ΝΑΤΟ, Ματ Γουίτακερ, ο οποίος άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο συμφωνίας μεταξύ Ουάσιγκτον και Άγκυρας.<br /><br />Ωστόσο, πίσω από το αισιόδοξο μήνυμα που εξέπεμψε ο Αμερικανός αξιωματούχος, κρύβεται μια ξεκάθαρη προειδοποίηση: ο αμερικανικός νόμος που συνδέει τους ρωσικούς S-400 με τις κυρώσεις CAATSA και το πρόγραμμα των F-35 εξακολουθεί να αποτελεί το μεγαλύτερο εμπόδιο.<br /><br />Με άλλα λόγια, παρά τη βούληση του Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ να αποκαταστήσει τις σχέσεις με την Τουρκία, η νομική και πολιτική πραγματικότητα στην Ουάσιγκτον δεν έχει αλλάξει.<br /><br />«Η συμφωνία μπορεί να γίνει». Η αποκάλυψη για τις συνομιλίες Τραμπ – Ερντογάν<br /><br />Σε συνέντευξή του στο CNN, ο Ματ Γουίτακερ αποκάλυψε ότι ο Ντόναλντ Τραμπ βρίσκεται σε απευθείας διαπραγματεύσεις με τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν για το ζήτημα των F-35, εκφράζοντας την εκτίμηση ότι υπάρχει περιθώριο επίτευξης συμφωνίας.<br /><br />Ο Αμερικανός πρεσβευτής στο ΝΑΤΟ εμφανίστηκε αισιόδοξος, δηλώνοντας χαρακτηριστικά:<br /><br />«Πιστεύω ότι πρόκειται για μια συμφωνία που μπορεί να γίνει. Πιστεύω ότι θα συμβεί. Ο Πρόεδρος Τραμπ θα διασφαλίσει ότι θα επιτευχθεί η σωστή συμφωνία για την πώληση των F-35 στις τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις.»<br /><br />Η συγκεκριμένη δήλωση ερμηνεύεται ως η πιο θετική δημόσια τοποθέτηση Αμερικανού αξιωματούχου υπέρ της επανένταξης της Τουρκίας στο πρόγραμμα των stealth μαχητικών μετά τις πρόσφατες εξελίξεις.<div><br />Η κρίσιμη προειδοποίηση: «Ο νόμος είναι πολύ σαφής»<br /><br />Παρά την αισιοδοξία του, ο Γουίτακερ δεν άφησε περιθώρια παρερμηνειών.<br /><br />Ξεκαθάρισε ότι η αμερικανική νομοθεσία εξακολουθεί να συνδέει άμεσα την κατοχή των ρωσικών S-400 με οποιαδήποτε επιστροφή της Τουρκίας στο πρόγραμμα των F-35.<br /><br />Η φράση του:<br /><br />«Ο νόμος είναι πολύ σαφής»<br /><br />αποτυπώνει το βασικό πρόβλημα που εξακολουθεί να αντιμετωπίζει η Άγκυρα.<br /><br />Οι κυρώσεις CAATSA εξακολουθούν να ισχύουν και, όσο οι S-400 παραμένουν στην Τουρκία, η διαδικασία επιστροφής στο πρόγραμμα των F-35 παραμένει εξαιρετικά δύσκολη.<br />Ο μεγάλος φόβος της Ουάσιγκτον: Η τεχνολογία των F-35 και η Ρωσία<br /><br />Ο Αμερικανός αξιωματούχος αναγνώρισε επίσης ότι στο Κογκρέσο εξακολουθούν να υπάρχουν σοβαρές επιφυλάξεις, οι οποίες δεν έχουν εξαλειφθεί.<br /><br />Η βασική ανησυχία αφορά τον κίνδυνο έκθεσης της τεχνολογίας των F-35 στη Ρωσία, λόγω της συνύπαρξης των stealth μαχητικών με τα ρωσικά αντιαεροπορικά συστήματα S-400.<br /><br />Πρόκειται για το επιχείρημα που οδήγησε τις Ηνωμένες Πολιτείες στον αποκλεισμό της Τουρκίας από το πρόγραμμα το 2019 και εξακολουθεί να αποτελεί τον πυρήνα της αμερικανικής στάσης.<br />Ακόμη και αν εγκριθούν, τα F-35 δεν θα παραδοθούν άμεσα<br /><br />Ένα ακόμη στοιχείο που αποκάλυψε ο Γουίτακερ αφορά το χρονοδιάγραμμα των πιθανών παραδόσεων.<br /><br />Ακόμη και αν η Τουρκία εκπληρώσει όλες τις προϋποθέσεις, ολοκληρωθούν οι νομικές διαδικασίες και αρθούν τα εμπόδια, τα F-35 δεν θα παραδοθούν άμεσα.<br /><br />Η διαδικασία προβλέπει:σταδιακή επανένταξη στο πρόγραμμα,<br />νομικές εγκρίσεις,<br />χρονοδιάγραμμα παραγωγής και παραδόσεων που μπορεί να διαρκέσει αρκετά χρόνια.<br /><br />Επομένως, η επιστροφή της Άγκυρας στο πρόγραμμα δεν συνεπάγεται αυτόματα και άμεση επιχειρησιακή ενίσχυση της τουρκικής Πολεμικής Αεροπορίας.<br />Η Ουάσιγκτον βλέπει την Τουρκία ως κρίσιμο σύμμαχο<br /><br />Ο Ματ Γουίτακερ χαρακτήρισε τις τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις:<br /><br />«Ιδιαίτερα ικανό σύμμαχο, πλήρως ενσωματωμένο στη Δύση.»<br /><br />Η δήλωση αυτή καταδεικνύει ότι η κυβέρνηση Τραμπ επιδιώκει να διατηρήσει την Τουρκία στον δυτικό στρατηγικό άξονα, παρά τις σοβαρές διαφωνίες που εξακολουθούν να υπάρχουν.<br /><br />Η Ουάσιγκτον θεωρεί ότι η Άγκυρα εξακολουθεί να διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στο ΝΑΤΟ και επιθυμεί την περαιτέρω ενίσχυση της στρατηγικής συνεργασίας.<br />Μπαχτσελί: «Δεν είναι χάρη, αλλά αποκατάσταση της αδικίας»<br /><br />Την ίδια ώρα, από την Άγκυρα ο κυβερνητικός εταίρος του Ταγίπ Ερντογάν και ηγέτης του MHP, Ντεβλέτ Μπαχτσελί, εμφανίστηκε ιδιαίτερα ικανοποιημένος από τις τελευταίες εξελίξεις.<br /><br />Ο Τούρκος πολιτικός χαρακτήρισε σημαντική την προοπτική:άρσης των κυρώσεων CAATSA,<br />επανεξέτασης της συμμετοχής της Τουρκίας στο πρόγραμμα των F-35.<br /><br />Παράλληλα, υποστήριξε ότι οποιαδήποτε θετική απόφαση των Ηνωμένων Πολιτειών:<br /><br />«Δεν αποτελεί χάρη προς την Τουρκία, αλλά καθυστερημένη αποκατάσταση της δικαιοσύνης.»<br /><br />Με τον τρόπο αυτό επιχείρησε να παρουσιάσει τον αποκλεισμό της Τουρκίας ως μια άδικη πολιτική επιλογή των συμμάχων της.<br />Η «Γαλάζια Πατρίδα» και τα τουρκικά εξοπλιστικά στο επίκεντρο<br /><br />Ο Μπαχτσελί χαρακτήρισε τη Σύνοδο του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα ως ιστορικό σταθμό για τη Συμμαχία, επισημαίνοντας ότι στο τραπέζι βρέθηκαν</div><div>:η Ουκρανία,<br />τα εξοπλιστικά προγράμματα,<br />τα εμπάργκο μεταξύ συμμάχων,<br />η Ανατολική Μεσόγειος,<br />η στρατηγική της “Γαλάζιας Πατρίδας”.<br /><br />Παράλληλα, εξήρε τις δυνατότητες της τουρκικής αμυντικής βιομηχανίας, αναφερόμενος στα προγράμματα:KAAN,<br />KIZILELMA,<br />AKINCI,<br />TCG Anadolu,<br />MİLGEM,<br />Altay,<br />Tayfun και Bora.<br /><br />Οι δηλώσεις αυτές εντάσσονται στη διαρκή προσπάθεια της τουρκικής ηγεσίας να παρουσιάσει την Τουρκία ως ανερχόμενη περιφερειακή στρατιωτική δύναμη.<br />Η πραγματική μάχη μεταφέρεται πλέον στο Κογκρέσο<br /><br />Παρά τις αισιόδοξες δηλώσεις του Ματ Γουίτακερ και τις απευθείας επαφές Τραμπ – Ερντογάν, η υπόθεση των F-35 απέχει ακόμη σημαντικά από την οριστική επίλυσή της.<br /><br />Οι κυρώσεις CAATSA, η παρουσία των S-400, οι αντιδράσεις του αμερικανικού Κογκρέσου, αλλά και οι έντονες επιφυλάξεις του Ισραήλ για τη διατήρηση του Ποιοτικού Στρατιωτικού Πλεονεκτήματος (QME), εξακολουθούν να αποτελούν κρίσιμα εμπόδια.<br /><br />Το μήνυμα από την Ουάσιγκτον είναι πλέον διπλό: πολιτική βούληση υπάρχει, αλλά ο δρόμος για την επιστροφή της Τουρκίας στα F-35 περνά μέσα από το Κογκρέσο, τη νομοθεσία των ΗΠΑ και την οριστική επίλυση του ζητήματος των S-400. Μέχρι τότε, η πολυπόθητη συμφωνία για την Άγκυρα παραμένει περισσότερο πολιτική επιδίωξη παρά τετελεσμένο γεγονός.</div><div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

O Μόνιμος Αντιπρόσωπος των HΠΑ στο ΝΑΤΟ ”πάγωσε” την Τουρκία. Νέο ”θρίλερ” με τα F-35 της Τουρκίας. Η δήλωση που αλλάζει τα δεδομένα.

Ο Γουίτακερ στέλνει διπλό μήνυμα στην Άγκυρα. «Η συμφωνία μπορεί να γίνει, αλλά ο νόμος δεν αλλάζει» Νέα δεδομένα διαμορφώνονται στο εξαιρετ...

Διαβάστε την συνέχεια

Σπάνιο βίντεο-ντοκουμέντο: Η Λευκωσία τρεις ημέρες μετά το πραξικόπημα του 1974.

<img height="43" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-07/kypros%20%282%29.jpg?itok=cONobFKS" width="280" /><br /><br />Στις 18 Ιουλίου 1974, ο δημοσιογράφος Μάικλ Νίκολσον βρέθηκε στη Λευκωσία και κατέγραψε εικόνες από την πόλη<br /><br /><div>Ένα σχετικά άγνωστο βίντεο-ντοκουμέντο που καταγράφει τη Λευκωσία τις ημέρες που ακολούθησαν το πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου 1974 έφερε πρόσφατα στο φως το αρχειακό υλικό του ITN (Independent Television News), του βρετανικού ειδησεογραφικού οργανισμού.<br /><br />Στις 18 Ιουλίου 1974, ο δημοσιογράφος Μάικλ Νίκολσον βρέθηκε στη Λευκωσία και κατέγραψε εικόνες από την πόλη, η οποία εξακολουθούσε να βρίσκεται σε κατάσταση έντασης, λίγες μόλις ημέρες πριν από την τουρκική εισβολή.<br /><br />Στο βίντεο διακρίνονται στρατιώτες να επανδρώνουν σημεία ελέγχου στις γωνίες των δρόμων και να φρουρούν τα καμένα ερείπια κυβερνητικών κτιρίων, τα οποία είχαν υποστεί σοβαρές ζημιές από τα πυρά των τεθωρακισμένων κατά τη διάρκεια του πραξικοπήματος.<br /><br />Ο Νίκολσον εξασφάλισε επίσης αποκλειστική συνέντευξη με τον τότε επικεφαλής του καθεστώτος, Νίκο Σαμψών, αμέσως μετά την πρώτη του συνέντευξη Τύπου ως ασκών χρέη Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας.<br /><br />Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης, ο Βρετανός δημοσιογράφος αμφισβήτησε τη νομιμότητα του νέου καθεστώτος. Ο Σαμψών, από την πλευρά του, αρνήθηκε επανειλημμένα οποιαδήποτε εμπλοκή της ελληνικής κυβέρνησης, επιμένοντας ότι επρόκειτο για «επανάσταση» και όχι για «πραξικόπημα».<br /><br />Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η ερώτηση που του τέθηκε σχετικά με το ενδεχόμενο τουρκικής εισβολής. Στην απάντησή του ο Σαμψών εμφανίστηκε κατηγορηματικός, δηλώνοντας: «Όχι, δεν ανησυχώ.»<br /><br /><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="399" src="https://www.youtube.com/embed/-SDZ9XqZPNg" width="762" youtube-src-id="-SDZ9XqZPNg"></iframe><br /><br />Το πιο κάτω βίντεο δείχνει πλάνα από την Αθήνα την επομένη του πραξικοπήματος:<br /><br /><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="210" src="https://www.youtube.com/embed/_HpjzYuTYTY" width="280" youtube-src-id="_HpjzYuTYTY"></iframe><br /><br /><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a></div><div><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br />

Σπάνιο βίντεο-ντοκουμέντο: Η Λευκωσία τρεις ημέρες μετά το πραξικόπημα του 1974.

Στις 18 Ιουλίου 1974, ο δημοσιογράφος Μάικλ Νίκολσον βρέθηκε στη Λευκωσία και κατέγραψε εικόνες από την πόλη Ένα σχετικά άγνωστο βίντεο-ντοκ...

Διαβάστε την συνέχεια

Στρατιωτικές δοκιμές Ελλάδος-Ισραήλ προκαλούν συναγερμό στην Τουρκία

<img src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-07/%CE%B5%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1_2026-07-15_101913209.png?itok=GKCbAwhf" /><br /><br />Σειρά ευαίσθητων υποβρύχιων στρατιωτικών δοκιμών πραγματοποιήθηκε στο Αιγαίο Πέλαγος νωρίτερα φέτος, με τη συμμετοχή ισραηλινών αμυντικών εταιρειών<br /><br />Μυστήριο και έντονη ανησυχία επικρατεί στην Τουρκία, από πρόσφατες υποβρύχιες στρατιωτικές δοκιμές που πραγματοποιήθηκε στο Αιγαίο Πέλαγος, κυρίως λόγω της συμμετοχής ισραηλινών αμυντικών εταιρειών. <br /><br />Η τουρκική εφημερίδα Γενί Σαφάκ ισχυρίζεται με έντονη ανησυχία ότι "οι υποβρύχιες στρατιωτικές δοκιμές, στις οποίες συμμετείχαν ισραηλινές αμυντικές οντότητες, διεξήχθησαν κοντά στο λιμάνι του Λαυρίου χωρίς επίσημη ανακοίνωση".<br /><br />Μάλιστα η τουρκική εφημερίδα αναφέρει περί "πενθήμερης δραστηριότητας που φέρεται να χρησιμοποίησε τοξικά και ραδιενεργά υλικά, θέτοντας σε πιθανό κίνδυνο το θαλάσσιο οικοσύστημα".<br /><br /><br />Τόσο πολύ καίγονται για το θαλάσσιο οικοσύστημα του Αιγαίου οι Τούρκοι, έχοντας το ως πρώτη προτεραιότητα, κάτι που προφανώς δεν πείθει κανέναν στην Αθήνα. <br /><br />Αυτή η εξέλιξη έχει προσελκύσει δήθεν την προσοχή στην Τουρκία σχετικά με τα περιφερειακά πρωτόκολλα ασφαλείας και την περιβαλλοντική ασφάλεια στο Αιγαίο Πέλαγος.<br /><br />Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι οι δοκιμές πραγματοποιήθηκαν μεταξύ 16 και 20 Μαρτίου στα ανοικτά των ακτών του λιμανιού του Λαυρίου στην χώρα μας.<br /><br />Οι δραστηριότητες φέρονται να διεξήχθησαν υπό το πρόσχημα ενός ευρωπαϊκού ερευνητικού προγράμματος που επικεντρώνεται στην «Υποβρύχια Ασφάλεια» (UnderSec), το οποίο ξεκίνησε επίσημα το 2023 και περιλαμβάνει λιμάνια όπως η Βαλένθια και η Ραβέννα. Ωστόσο, οι λεπτομέρειες των πρόσφατων δοκιμών-ασκήσεων έχουν εγείρει ανησυχίες πολύ πέρα ​​από την τυπική επιστημονική έρευνα.<br /><br />Φερόμενη εμπλοκή του Ισραήλ και επικίνδυνα υλικά<br /><br />Το άρθρο ομιλεί για την συμμετοχή ισραηλινών φορέων, συμπεριλαμβανομένου του ισραηλινού Υπουργείου Άμυνας και της κρατικής αμυντικής εταιρείας RAFAEL, σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο του Τελ Αβίβ και Γερμανούς εταίρους.<br /><br />Οι δοκιμές περιελάμβαναν τη χρήση εκρηκτικών όπως TNT, καθώς και τοξικών και ραδιενεργών ουσιών. Η φύση αυτών των υλικών και η μυστικότητα που περιβάλλει την επιχείρηση έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με τον πραγματικό σκοπό των ασκήσεων.<br /><br />Στο συγκεκριμένο πρόγραμμα συμμετείχαν 22 εταίροι από 11 χώρες. Οι δοκιμές πραγματοποιήθηκαν επιτυχώς με σκοπό την αξιολόγηση τεχνολογιών αιχμής για την προστασία κρίσιμων θαλάσσιων και λιμενικών υποδομών.<div><br />Γεωπολιτικό και περιφερειακό πλαίσιο<br /><br />Παρατηρητές στην Τουρκία, δηλαδή η ΜΙΤ και ο Φιντάν με την νεά υπηρεσία τιου εντός του τουρκικού ΥΠΕΞ, παρακολουθούν στενά αυτές τις εξελίξεις, δεδομένης της στρατηγικής σημασίας του Αιγαίου Πελάγους στα σχέδια για την 'Γαλάζια Πατρίδα".<br /><br />"Η χρήση εδάφους ενός συμμάχου του ΝΑΤΟ για τέτοιες δοκιμές, στις οποίες φέρεται να εμπλέκονται αμυντικές βιομηχανίες εκτός ΝΑΤΟ χωρίς σαφείς περιβαλλοντικές διασφαλίσεις, προσθέτει ένα επίπεδο πολυπλοκότητας στη δυναμική της περιφερειακής ασφάλειας", αναφέρει η τουρκική πλευρά η οποία τρέμει στην κυριολεξία την αμυντική συνεργασία της Ελλάδος με το Ισραήλ.<br /><br />Η Άγκυρα ανησυχεί για τη συνδυασμένη αποτρεπτική ισχύ και τον συντονισμό των δύο χωρών στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Το Ισραήλ διαθέτει μεγάλη στρατιωτική ισχύ και βαθιές σχέσεις με τις ΗΠΑ, με αποτέλεσμα η Τουρκία να εκφράζει συχνά ανησυχίες για την ενίσχυση των ελληνικών δυνατοτήτων μέσω κοινών προγραμμάτων ή αναβαθμίσεων.<br /><br />Η στενή συνεργασία εμποδίζει τα τουρκικά σχέδια (π.χ. «Γαλάζια Πατρίδα») στην περιοχή, δεδομένου ότι Ισραήλ, Ελλάδα και Κύπρος προωθούν από κοινού ενεργειακά δίκτυα και συνέργειες.</div><div><br /><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Στρατιωτικές δοκιμές Ελλάδος-Ισραήλ προκαλούν συναγερμό στην Τουρκία

Σειρά ευαίσθητων υποβρύχιων στρατιωτικών δοκιμών πραγματοποιήθηκε στο Αιγαίο Πέλαγος νωρίτερα φέτος, με τη συμμετοχή ισραηλινών αμυντικών ετ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τα “σιωπηλά τρισεκατομμύρια” του Κόλπου: Πώς τα κρατικά επενδυτικά ταμεία αλλάζουν τη γεωπολιτική οικονομίας.

<img height="47" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/07/dollar-economy-1-768x512.jpg" width="280" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος </b><br />Τα κρατικά επενδυτικά ταμεία (Sovereign Wealth Funds) των χωρών του Κόλπου μετατρέπονται στο νέο όπλο οικονομικής ισχύος της Μέσης Ανατολής. Με επενδύσεις-ρεκόρ που ξεπερνούν τα 53,9 δισ. δολάρια μέσα στο 2026, η Σαουδική Αραβία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και το Κατάρ επανασχεδιάζουν την παγκόσμια οικονομική επιρροή τους, μειώνοντας σταδιακά την εξάρτησή τους από το πετρέλαιο και τις αμερικανικές εγγυήσεις ασφαλείας.<br /><br />Για δεκαετίες η δύναμη των αραβικών μοναρχιών μετριόταν σχεδόν αποκλειστικά σε βαρέλια πετρελαίου.<br /><br />Σήμερα, όμως, η πραγματική ισχύς τους δεν βρίσκεται μόνο στα κοιτάσματα υδρογονανθράκων.<br />Βρίσκεται στα επενδυτικά τους χαρτοφυλάκια.<br /><br />Τα κρατικά επενδυτικά ταμεία του Κόλπου (SWFs) εξελίσσονται στον σημαντικότερο οικονομικό μοχλό επιρροής της περιοχής, επενδύοντας σε τεχνητή νοημοσύνη, άμυνα, τεχνολογία, υποδομές, χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες και ανανεώσιμες πηγές ενέργειας.<br /><br />Μόνο μέσα στο 2026 οι συνολικές επενδύσεις τους ξεπέρασαν τα 53,9 δισεκατομμύρια δολάρια, καταγράφοντας ιστορικό υψηλό.<br /><br />Την ίδια στιγμή, οι περιορισμοί στη ναυσιπλοΐα στα Στενά του Ορμούζ προκάλεσαν απώλειες που εκτιμώνται σε περισσότερα από 50 δισεκατομμύρια δολάρια για την περιφερειακή οικονομία.<br /><br />Η απάντηση των χωρών του Κόλπου δεν ήταν η αύξηση της παραγωγής πετρελαίου.<br /><br />Ήταν η αξιοποίηση των επενδυτικών τους ταμείων ως εργαλείου οικονομικής ασφάλειας. <br />Η νέα οικονομική υπερδύναμη<br /><br />Συνολικά, τα κρατικά επενδυτικά ταμεία του Κόλπου διαχειρίζονται πλέον περιουσιακά στοιχεία αξίας αρκετών τρισεκατομμυρίων δολαρίων.<br /><br />Τα μεγαλύτερα από αυτά είναι:<div>Abu Dhabi Investment Authority (ADIA)<br />Mubadala Investment Company<br />Saudi Public Investment Fund (PIF)<br />Qatar Investment Authority (QIA)<br />Kuwait Investment Authority (KIA)<br /><br />Η στρατηγική τους διαφέρει από τα παραδοσιακά επενδυτικά κεφάλαια.<br /><br />Δεν επενδύουν απλώς για υψηλές αποδόσεις.<br /><br />Επενδύουν για γεωπολιτική επιρροή.<br />Η αποχώρηση των ΗΑΕ από τον OPEC άλλαξε τους κανόνες<br /><br />Η πιο χαρακτηριστική ένδειξη αυτής της αλλαγής ήταν η απόφαση των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων να αποχωρήσουν από τον OPEC.<br /><br />Για δεκαετίες, η συμμετοχή στον οργανισμό προσέφερε υψηλές τιμές πετρελαίου μέσω ελεγχόμενης παραγωγής.<br /><br />Ωστόσο, περιόριζε την ευελιξία κάθε χώρας να διαμορφώνει τη δική της ενεργειακή πολιτική.<br /><br />Τα ΗΑΕ θεώρησαν ότι πλέον διαθέτουν ένα πολύ ισχυρότερο “μαξιλάρι”.<br /><br />Τα κρατικά τους επενδυτικά ταμεία.<br /><br />Με συνολικά περιουσιακά στοιχεία που υπερβαίνουν τα 1,8 τρισεκατομμύρια δολάρια, μπορούν να απορροφήσουν πολύ πιο εύκολα τις διακυμάνσεις στις τιμές του πετρελαίου.<br /><br />Με απλά λόγια:<br /><br />η οικονομική σταθερότητα δεν εξαρτάται πλέον αποκλειστικά από την τιμή του Brent.<br />Η Σαουδική Αραβία επενδύει στην… ανεξαρτησία της<br /><br />Ακόμη πιο ενδιαφέρουσα είναι η περίπτωση της Σαουδικής Αραβίας.<br /><br />Το Public Investment Fund (PIF), με ενεργητικό που προσεγγίζει τα 900 δισεκατομμύρια δολάρια, αποτελεί πλέον το βασικό εργαλείο υλοποίησης του οράματος Vision 2030 του πρίγκιπα Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν.<br /><br />Η μεγαλύτερη αλλαγή όμως αφορά την άμυνα.<br /><br />Μέσω του PIF χρηματοδοτείται η Saudi Arabian Military Industries (SAMI), η οποία δημιουργήθηκε για να μειώσει την εξάρτηση της χώρας από τις αμερικανικές αμυντικές βιομηχανίες.<br /><br />Η εταιρεία παράγει πλέον:μη επανδρωμένα αεροσκάφη (UCAV),<br />αυτόνομα θαλάσσια συστήματα,<br />τεθωρακισμένα οχήματα,<br />ηλεκτρονικά συστήματα επιτήρησης.<br /><br />Πρόκειται ουσιαστικά για την οικονομική βάση της στρατηγικής αυτονομίας του Ριάντ. </div><div><br />Το τέλος της εποχής του πετροδολαρίου;<br /><br />Η εξέλιξη αυτή αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία αν θυμηθεί κανείς τη συμφωνία του 1974 ανάμεσα στον βασιλιά Φαϊζάλ και τον πρόεδρο Νίξον.<br /><br />Η συμφωνία εκείνη καθιέρωσε το πετροδολάριο.<br /><br />Η Σαουδική Αραβία πουλούσε πετρέλαιο αποκλειστικά σε δολάρια.<br /><br />Οι Ηνωμένες Πολιτείες παρείχαν στρατιωτική προστασία.<br /><br />Σήμερα το μοντέλο αυτό μεταβάλλεται.<br /><br />Όχι επειδή καταρρέει.<br /><br />Αλλά επειδή το Ριάντ αποκτά πλέον οικονομικές και στρατιωτικές εναλλακτικές επιλογές.<br />Η Ασία γίνεται η νέα επενδυτική προτεραιότητα<br /><br />Η δεύτερη μεγάλη αλλαγή αφορά τη γεωγραφία των επενδύσεων.<br /><br />Για δεκαετίες τα περισσότερα αραβικά κεφάλαια κατευθύνονταν στις Ηνωμένες Πολιτείες και στην Ευρώπη.<br /><br />Πλέον το ενδιαφέρον μεταφέρεται σταδιακά προς την Ασία.<br /><br />Χαρακτηριστικά παραδείγματα:επένδυση 550 εκατ. δολαρίων της Mubadala σε Νότια Κορέα και Χονγκ Κονγκ,<br />επένδυση περίπου 500 εκατ. δολαρίων της Qatar Investment Authority στην Κίνα,<br />περίπου 1,7 δισ. δολάρια σε ινδικές επιχειρήσεις, συμπεριλαμβανομένης της IDFC First Bank,<br />συμφωνία της θυγατρικής Alat του PIF ύψους 200 εκατ. δολαρίων με κινεζικό τεχνολογικό όμιλο.<br /><br />Η μετατόπιση αυτή αντανακλά μια ευρύτερη στρατηγική.<br /><br />Οι χώρες του Κόλπου βλέπουν πλέον την Ασία ως τον βασικό κινητήρα της παγκόσμιας ανάπτυξης για τις επόμενες δεκαετίες.<br />Από το πετρέλαιο στην τεχνητή νοημοσύνη<br /><br />Οι επενδύσεις δεν περιορίζονται πλέον στην ενέργεια.<br /><br />Τα κρατικά επενδυτικά ταμεία κατευθύνουν κεφάλαια σε:τεχνητή νοημοσύνη,<br />data centers,<br />ημιαγωγούς,<br />κυβερνοασφάλεια,<br />βιοτεχνολογία,<br />πράσινη ενέργεια,<br />fintech,<br />κρυπτονομίσματα,<br />logistics.<br /><br />Με αυτόν τον τρόπο επιχειρούν να δημιουργήσουν νέες πηγές εθνικού εισοδήματος, ανεξάρτητες από τις διακυμάνσεις των διεθνών τιμών του πετρελαίου.<br />Η νέα μορφή ισχύος<br /><br />Η Μέση Ανατολή εισέρχεται σε μια διαφορετική εποχή.<br /><br />Η ισχύς των κρατών του Κόλπου δεν βασίζεται πλέον μόνο στον έλεγχο των ενεργειακών αποθεμάτων ή των θαλάσσιων διαδρόμων.<br /><br />Βασίζεται όλο και περισσότερο στην ικανότητά τους να επηρεάζουν την παγκόσμια οικονομία μέσω στρατηγικών επενδύσεων.<br /><br />Οι αποφάσεις που λαμβάνονται σήμερα στα διοικητικά συμβούλια του PIF, της ADIA ή της Mubadala ενδέχεται να επηρεάζουν περισσότερο τις διεθνείς αγορές από μια μεταβολή της παραγωγής πετρελαίου.<br /><br />Η πραγματική γεωπολιτική μετάβαση του Κόλπου δεν είναι μόνο ενεργειακή.<br /><br />Είναι χρηματοοικονομική.<br /><br />Και ίσως αυτό να αποτελεί τη σημαντικότερη αλλαγή στην παγκόσμια οικονομική ισορροπία της τελευταίας δεκαετίας: οι αραβικές μοναρχίες δεν εξάγουν πλέον μόνο πετρέλαιο· εξάγουν κεφάλαιο, τεχνολογία και στρατηγική επιρροή.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τα “σιωπηλά τρισεκατομμύρια” του Κόλπου: Πώς τα κρατικά επενδυτικά ταμεία αλλάζουν τη γεωπολιτική οικονομίας.

Βασιλης Διαμαντακος  Τα κρατικά επενδυτικά ταμεία (Sovereign Wealth Funds) των χωρών του Κόλπου μετατρέπονται στο νέο όπλο οικονομικής ισχύο...

Διαβάστε την συνέχεια

ΝΑΤΟ στο 5%: Ασπίδα απέναντι στη Ρωσία ή δημοσιονομική παγίδα για τη Δύση;

<img height="48" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/07/Trump-NATO-1-1-768x513.jpg" width="280" /><br /><br />Η νέα δέσμευση για αμυντικές δαπάνες ίσως ενισχύσει τη στρατιωτική αποτροπή, αλλά προκαλεί ήδη έντονες ανησυχίες για τη δημοσιονομική βιωσιμότητα πολλών χωρών της Συμμαχίας και αναζωπυρώνει τη συζήτηση για το μέλλον της δυτικής ισχύος.<br /><br />Η απόφαση του ΝΑΤΟ να θέσει ως νέο στόχο αμυντικών δαπανών το 5% του ΑΕΠ έως το 2035 παρουσιάστηκε ως ιστορική απάντηση στη ρωσική απειλή και στη νέα εποχή γεωπολιτικού ανταγωνισμού. Ωστόσο, πίσω από την εικόνα της ενότητας, αναπτύσσεται μια ολοένα πιο έντονη συζήτηση: μπορεί η Δύση να αντέξει οικονομικά έναν τόσο φιλόδοξο επανεξοπλισμό ή κινδυνεύει να υπονομεύσει την ίδια τη δημοσιονομική της σταθερότητα;<br /><br />Το ερώτημα δεν είναι θεωρητικό. Αφορά τη σχέση ανάμεσα στην ασφάλεια και την οικονομία, δύο πυλώνες που πλέον δεν μπορούν να αντιμετωπίζονται ανεξάρτητα.<br />Η νέα αρχιτεκτονική του 5%<br /><br />Η συμφωνία προβλέπει ότι έως το 2035 τα κράτη-μέλη θα διαθέτουν συνολικά 5% του ΑΕΠ για άμυνα και ασφάλεια, εκ των οποίων 3,5% θα αφορά καθαρά στρατιωτικές δαπάνες και έως 1,5% θα μπορεί να κατευθύνεται σε κρίσιμες υποδομές, κυβερνοασφάλεια, ανθεκτικότητα, πολιτική προστασία και αμυντική βιομηχανία. Παράλληλα, προβλέπεται αναθεώρηση της προόδου το 2029.<br /><br />Η αλλαγή αυτή σηματοδοτεί τη μεγαλύτερη μεταβολή στη στρατηγική του ΝΑΤΟ από το τέλος του Ψυχρού Πολέμου.<br />Η αμερικανική πίεση και οι ευρωπαϊκές επιφυλάξεις<br /><br />Η αύξηση των αμυντικών δαπανών αποτέλεσε διαχρονικό αίτημα του Τραμπ, ο οποίος υποστήριξε ότι οι Ευρωπαίοι απολαμβάνουν την αμερικανική στρατιωτική προστασία χωρίς να αναλαμβάνουν το αντίστοιχο οικονομικό βάρος.<br /><br />Ωστόσο, η αποδοχή του στόχου δεν σημαίνει ότι όλες οι χώρες διαθέτουν τις ίδιες δυνατότητες εφαρμογής.<br /><br />Η Γερμανία, η Πολωνία, οι σκανδιναβικές χώρες και τα κράτη της ανατολικής πτέρυγας εμφανίζονται περισσότερο έτοιμα να αυξήσουν γρήγορα τις δαπάνες, καθώς διαθέτουν μικρότερα επίπεδα δημόσιου χρέους και μεγαλύτερο δημοσιονομικό περιθώριο.<br /><br />Αντίθετα, η Ιταλία, η Γαλλία, το Βέλγιο και κυρίως η Ισπανία αντιμετωπίζουν πολύ δυσκολότερη εξίσωση. Οι οικονομίες τους χαρακτηρίζονται από υψηλό δημόσιο χρέος, χαμηλούς ρυθμούς ανάπτυξης και έντονες κοινωνικές πιέσεις για διατήρηση των κοινωνικών δαπανών.<br /><br />Δεν είναι τυχαίο ότι η Μαδρίτη επιχείρησε μέχρι την τελευταία στιγμή να εξαιρεθεί από τον νέο στόχο, χαρακτηρίζοντας το 5% «μη ρεαλιστικό» και «αντιπαραγωγικό». <div><br />Το παράδοξο της αμερικανικής απαίτησης<br /><br />Εδώ αναδεικνύεται η μεγαλύτερη αντίφαση.<br /><br />Οι Ηνωμένες Πολιτείες ζητούν από τους συμμάχους τους να αυξήσουν δραστικά τις αμυντικές τους δαπάνες, την ώρα που η ίδια η αμερικανική οικονομία εμφανίζει ολοένα μεγαλύτερες δημοσιονομικές ανισορροπίες.<br /><br />Το αμερικανικό δημοσιονομικό έλλειμμα παραμένει σε ιδιαίτερα υψηλά επίπεδα, ενώ το δημόσιο χρέος συνεχίζει να αυξάνεται ταχύτερα από την οικονομική ανάπτυξη. Παράλληλα, το κόστος εξυπηρέτησης του χρέους απορροφά πλέον τεράστιους πόρους του ομοσπονδιακού προϋπολογισμού, περιορίζοντας τον δημοσιονομικό χώρο για μελλοντικές πολιτικές.<br /><br />Όπως έχει επισημάνει ο ιστορικός Niall Ferguson,<br /><br />«Οι μεγάλες δυνάμεις που πληρώνουν περισσότερα για τόκους από ό,τι για την άμυνά τους δεν παραμένουν μεγάλες δυνάμεις για πολύ.»<br /><br />Η επισήμανση αυτή αποκτά ιδιαίτερη σημασία σε μια περίοδο όπου η Ουάσιγκτον επιχειρεί να χρηματοδοτεί ταυτόχρονα υψηλές στρατιωτικές δαπάνες, φορολογικές ελαφρύνσεις και αυξημένες κοινωνικές υποχρεώσεις.<br />Η οικονομία γίνεται πλέον ζήτημα ασφάλειας<br /><br />Η εμπειρία της Ουκρανίας απέδειξε ότι η αποτροπή απαιτεί ισχυρή στρατιωτική βιομηχανία, παραγωγική βάση και επαρκή αποθέματα πυρομαχικών.<br /><br />Όμως, εξίσου κρίσιμο είναι να διατηρούνται υγιή δημόσια οικονομικά.<br /><br />Εάν η χρηματοδότηση της άμυνας οδηγήσει σε εκτίναξη του δημόσιου χρέους, οι κυβερνήσεις θα βρεθούν αντιμέτωπες με υψηλότερο κόστος δανεισμού, περιορισμένες δυνατότητες επενδύσεων και αυξημένες κοινωνικές αντιδράσεις.<br /><br />Η Reuters επισημαίνει ότι ήδη διαμορφώνονται δύο ταχύτητες εντός της Συμμαχίας: οι χώρες με δημοσιονομικό χώρο επιταχύνουν τις στρατιωτικές επενδύσεις, ενώ οι πιο υπερχρεωμένες δυσκολεύονται να ακολουθήσουν χωρίς σημαντικές περικοπές αλλού. </div><div><br />Η στρατηγική αυτονομία της Ευρώπης επιστρέφει<br /><br />Η νέα πραγματικότητα αναζωπυρώνει και μια παλαιότερη ευρωπαϊκή συζήτηση.<br /><br />Πόσο μπορεί η Ευρώπη να βασίζεται διαρκώς στις Ηνωμένες Πολιτείες όταν η αμερικανική πολιτική αλλάζει δραστικά ανάλογα με τον εκάστοτε πρόεδρο;<br /><br />Οι πιέσεις του Trump προς τους Ευρωπαίους συμμάχους, οι εμπορικές αντιπαραθέσεις, αλλά και οι διαφορετικές προσεγγίσεις απέναντι στην Ουκρανία και στη Μέση Ανατολή έχουν ενισχύσει τη συζήτηση περί «στρατηγικής αυτονομίας».<br /><br />Η αύξηση των αμυντικών δαπανών δεν αποσκοπεί μόνο στην ενίσχυση του ΝΑΤΟ, αλλά και στη δημιουργία μιας ισχυρότερης ευρωπαϊκής αμυντικής βιομηχανίας με μικρότερη εξάρτηση από τις ΗΠΑ.<br />Το πραγματικό δίλημμα<br /><br />Η βασική πρόκληση δεν είναι αν πρέπει να αυξηθούν οι αμυντικές δαπάνες.<br /><br />Οι περισσότερες δυτικές κυβερνήσεις συμφωνούν ότι μετά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία η εποχή του «μερίσματος της ειρήνης» έχει οριστικά τελειώσει.<br /><br />Το πραγματικό ερώτημα είναι διαφορετικό:<br /><br />Ποιο είναι το σημείο ισορροπίας ανάμεσα στη στρατιωτική αποτροπή και στη δημοσιονομική βιωσιμότητα;<br /><br />Διότι μια Συμμαχία που ενισχύει την άμυνά της αλλά αποδυναμώνει τις οικονομίες των μελών της κινδυνεύει να δημιουργήσει νέες εσωτερικές ανισορροπίες.<br />Η νέα εποχή του ΝΑΤΟ<br /><br />Το ΝΑΤΟ εισέρχεται στην πιο απαιτητική περίοδο από το τέλος του Ψυχρού Πολέμου.<br /><br />Η Ρωσία παραμένει η βασική στρατιωτική απειλή, η Κίνα εξελίσσεται σε συστημικό ανταγωνιστή, ενώ η Μέση Ανατολή εξακολουθεί να τροφοδοτεί ενεργειακή και γεωπολιτική αστάθεια.<br /><br />Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, η αύξηση των αμυντικών δαπανών είναι πιθανότατα αναπόφευκτη.<br /><br />Ωστόσο, η ιστορία δείχνει ότι οι μεγάλες δυνάμεις δεν καταρρέουν μόνο όταν χάνουν πολέμους. Καταρρέουν και όταν η οικονομική τους βάση αδυνατεί να στηρίξει τις στρατηγικές τους φιλοδοξίες.<br /><br />Αυτός είναι ίσως ο μεγαλύτερος κίνδυνος που αντιμετωπίζει σήμερα η Βορειοατλαντική Συμμαχία: όχι η έλλειψη όπλων, αλλά η δυσκολία να χρηματοδοτήσει μακροπρόθεσμα την ασφάλειά της χωρίς να υπονομεύσει την ίδια την οικονομική ανθεκτικότητα των δημοκρατιών που καλείται να προστατεύσει.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

ΝΑΤΟ στο 5%: Ασπίδα απέναντι στη Ρωσία ή δημοσιονομική παγίδα για τη Δύση;

Η νέα δέσμευση για αμυντικές δαπάνες ίσως ενισχύσει τη στρατιωτική αποτροπή, αλλά προκαλεί ήδη έντονες ανησυχίες για τη δημοσιονομική βιωσιμ...

Διαβάστε την συνέχεια

«Φοβόταν τα δικά του F-16!»: Το απίστευτο παρασκήνιο πίσω από την αγορά των S-400 από τον Ερντογάν.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2024/08/Erdogan.jpg"><img height="45" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2024/08/Erdogan-1068x677.jpg" width="280" /></a><br /><br />Δέκα χρόνια συμπληρώνονται από την αποτυχημένη απόπειρα πραξικοπήματος της 15ης Ιουλίου 2016 κατά του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, και η εξωτερική πολιτική της Τουρκίας μοιάζει να έχει κάνει έναν πλήρη κύκλο. Όμως, πίσω από τις γεωπολιτικές ισορροπίες και τις διπλωματικές συμμαχίες, κρύβεται ένα απίστευτο παρασκήνιο που εξηγεί τη διαβόητη απόφαση της Άγκυρας να αγοράσει το ρωσικό σύστημα αεράμυνας S-400 — μια κίνηση που της κόστισε την αποβολή της από το πρόγραμμα των υπερσύγχρονων μαχητικών F-35.<br />Γιατί ο Τούρκος Πρόεδρος προχώρησε σε μια αγορά που φαινομενικά δεν έβγαζε κανένα στρατιωτικό νόημα για μια χώρα-μέλος του ΝΑΤΟ; Η απάντηση κρύβεται στον απόλυτο φόβο του για ένα νέο εσωτερικό χτύπημα και, κυρίως, στη βαθιά καχυποψία του απέναντι στην ίδια του την Πολεμική Αεροπορία.<br /><br />Το «τραύμα» του 2016<br /><br />Κατά τη διάρκεια του πραξικοπήματος του 2016, η Τουρκική Πολεμική Αεροπορία διαδραμάτισε πρωταγωνιστικό ρόλο στη στάση κατά του Ερντογάν.<br />Ειδικότερα, μαχητικά αεροσκάφη F-16 της ίδιας του της χώρας βομβάρδισαν το τουρκικό Κοινοβούλιο και το Προεδρικό Μέγαρο στην Άγκυρα. Τα ίδια F-16 έφτασαν στο σημείο να καταδιώξουν και να απειλήσουν άμεσα το προσωπικό αεροπλάνο του Ερντογάν την ώρα που εκείνος προσπαθούσε να διαφύγει.<br />Αν και ο Ερντογάν κατάφερε να κινητοποιήσει τους πολίτες, να καταστείλει το πραξικόπημα και στη συνέχεια να προχωρήσει σε μαζικές εκκαθαρίσεις απομακρύνοντας περίπου 2.600 αξιωματικούς (συμπεριλαμβανομένων των μισών πιλότων μαχητικών της χώρας), το τραύμα παρέμεινε.<br />Αμέσως μετά, ο Τούρκος Πρόεδρος βρέθηκε αντιμέτωπος με έναν διπλό εφιάλτη: την αποδεκατισμένη πλέον αεροπορία του και την ανάγκη να θωρακίσει το καθεστώς του από μια ενδεχόμενη νέα ανταρσία των πιλότων του, οι οποίοι πετούσαν με αμερικανικά F-16.<br /><br />S-400: Μια «ασπίδα» για… τον ίδιο τον Ερντογάν<br /><br />Εδώ ακριβώς μπαίνει στο κάδρο η αγορά των S-400. Ενώ η Ουάσιγκτον προειδοποιούσε ότι η χρήση του ρωσικού συστήματος θα επέτρεπε στη Μόσχα να υποκλέψει τα ευαίσθητα δεδομένα ραντάρ των F-35, οι αναλύσεις δείχνουν ότι ο Ερντογάν είχε έναν πολύ πιο προσωπικό λόγο για να επιμείνει στη συμφωνία των 2,5 δισεκατομμυρίων δολαρίων.<div><br />Ήθελε ένα σύστημα που να μπορεί να καταρρίπτει αμερικανικά μαχητικά.<br />Σύμφωνα με ερευνητική εργασία του έγκριτου αμερικανικού think tank CSIS (Center for Strategic and International Studies): «Η απόκτηση των S-400 μπορεί να αποτελεί μέρος της στρατηγικής αντιστάθμισης του Ερντογάν έναντι ενός άλλου πραξικοπήματος… αποκτώντας συγκεκριμένη αεράμυνα που προορίζεται να αντιμετωπίσει μια νέα απόπειρα ανατροπής του».<div><br />Την εκτίμηση αυτή επιβεβαίωσαν και Αμερικανοί αξιωματούχοι μιλώντας στο πρακτορείο Reuters το 2019, σημειώνοντας ξεκάθαρα: «Ένας λόγος για τον οποίο ο Ερντογάν μπορεί να επέλεξε να αγοράσει από τη Ρωσία αντί για κάποιο σύμμαχο μέλος του ΝΑΤΟ είναι ότι μπορεί να ήταν καχύποπτος με τη δική του πολεμική αεροπορία, η οποία διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην απόπειρα πραξικοπήματος της 15ης Ιουλίου 2016».</div><div><br />Ένα νατοϊκό σύστημα αεράμυνας (όπως οι αμερικανικοί Patriot) έχει ενσωματωμένες δικλείδες ασφαλείας που δεν θα επέτρεπαν εύκολα την κατάρριψη νατοϊκών αεροσκαφών (όπως τα τουρκικά F-16). Αντίθετα, οι ρωσικοί S-400 δεν είχαν τέτοιους περιορισμούς· ήταν το τέλειο όπλο για να προστατέψουν τον Ερντογάν από τους ίδιους του τους πιλότους.<br /><br />Το βαρύ στρατηγικό κόστος<br /><br />Δέκα χρόνια μετά, η απόφαση αυτή αποδείχθηκε μια στρατηγική «τρύπα στο νερό» με τεράστιο κόστος για την άμυνα της Τουρκίας:Η Τουρκία πετάχτηκε εκτός του προγράμματος των F-35, χάνοντας τεράστιες επενδύσεις.<br />Τα ρωσικά συστήματα που αγοράστηκαν με τόσες θυσίες, δεν ενσωματώθηκαν ποτέ στην τουρκική αεράμυνα και παραμένουν κλειδωμένα σε αποθήκες.<br />Περιφερειακοί αντίπαλοι της Άγκυρας, όπως η Ελλάδα και το Ισραήλ, ενέταξαν με επιτυχία τα F-35 στο οπλοστάσιό τους, αποκτώντας ξεκάθαρο ποιοτικό πλεονέκτημα στους αιθέρες.<br /><br />Σήμερα, η Άγκυρα φαίνεται να προσπαθεί να διορθώσει το λάθος. Στην πρόσφατη σύνοδο του ΝΑΤΟ, ο Αμερικανός Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ άνοιξε ξανά το παράθυρο για πώληση των F-35 στην Τουρκία. Για να επιστρέψει όμως στο πρόγραμμα, ο Ερντογάν καλείται τώρα να κάνει την απόλυτη κωλοτούμπα: να πουλήσει τους S-400 (τους οποίους αγόρασε για να σωθεί από τα δικά του F-16) σε τρίτες χώρες του Κόλπου, όπως τα ΗΑΕ ή το Κατάρ.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div></div>

«Φοβόταν τα δικά του F-16!»: Το απίστευτο παρασκήνιο πίσω από την αγορά των S-400 από τον Ερντογάν.

Δέκα χρόνια συμπληρώνονται από την αποτυχημένη απόπειρα πραξικοπήματος της 15ης Ιουλίου 2016 κατά του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, και η εξωτερική...

Διαβάστε την συνέχεια

Deutsche Bank: Η Αθήνα τελευταία σε ποιότητα ζωής. Τιμές Νέας Υόρκης και μισθοί Βαλκανίων.

<img height="45" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/05/athina-1200x700-1-630x400.jpg" width="280" /><br /><br />Στην τελευταία θέση μεταξύ των 50 ισχυρότερων οικονομικών μητροπόλεων του κόσμου κατατάσσεται η Αθήνα ως προς την ποιότητα ζωής, σύμφωνα με την ετήσια έκθεση «Mapping the World’s Prices 2026» της Deutsche Bank.<br /><br />Η μελέτη καταγράφει ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα για τους κατοίκους της ελληνικής πρωτεύουσας δεν είναι μόνο οι χαμηλές αποδοχές, αλλά κυρίως η μεγάλη απόσταση ανάμεσα στους μισθούς και στο ολοένα αυξανόμενο κόστος διαβίωσης.<br /><br />Παρά το γεγονός ότι οι καθαρές αποδοχές των εργαζομένων έχουν ενισχυθεί σημαντικά την τελευταία δεκαετία, η βελτίωση αυτή απορροφήθηκε σχεδόν ολοκληρωτικά από την εκρηκτική αύξηση των ενοικίων και των τιμών στην αγορά κατοικίας.<br /><br />Σύμφωνα με τα στοιχεία της έκθεσης, ο μέσος καθαρός μηνιαίος μισθός στην Αθήνα διαμορφώνεται στα 1.321 δολάρια, παρουσιάζοντας αύξηση άνω του 60% σε σχέση με το 2016.<br /><br />Ωστόσο, το εισόδημα αυτό δεν μεταφράζεται σε ουσιαστική βελτίωση του βιοτικού επιπέδου, καθώς το κόστος στέγασης έχει αυξηθεί με πολύ ταχύτερους ρυθμούς.<br /><br />Οι αναλυτές της Deutsche Bank επισημαίνουν ότι η πραγματική ποιότητα ζωής αποτυπώνεται στο εισόδημα που απομένει μετά την κάλυψη των βασικών στεγαστικών αναγκών.<br /><br />Στην περίπτωση της Αθήνας, το ενοίκιο για ένα διαμέρισμα τριών υπνοδωματίων στο κέντρο της πόλης έχει αυξηθεί κατά περίπου 144% μέσα σε δέκα χρόνια, φτάνοντας πλέον τα 1.330 δολάρια τον μήνα.<br /><br />Αυτό σημαίνει ότι ακόμη και ένα νοικοκυριό με δύο εργαζόμενους βλέπει το διαθέσιμο εισόδημά του, μετά την πληρωμή του ενοικίου, να αυξάνεται ελάχιστα σε σχέση με το παρελθόν.<br /><br />Ανάλογη είναι η εικόνα και στην αγορά ακινήτων, όπου η μέση τιμή αγοράς κατοικίας στο κέντρο της Αθήνας έχει αυξηθεί κατά περίπου 150% μέσα στη δεκαετία, αγγίζοντας πλέον τα 4.016 δολάρια ανά τετραγωνικό μέτρο.<br /><br />Η σύγκριση με τη Νέα Υόρκη αναδεικνύει ακόμη περισσότερο το πρόβλημα της αγοραστικής δύναμης.<br /><br />Οι καθαρές αποδοχές των Αθηναίων αντιστοιχούν μόλις στο 24% εκείνων των κατοίκων της αμερικανικής μεγαλούπολης, ενώ το συνολικό κόστος ζωής στην ελληνική πρωτεύουσα φθάνει στο 62,4% του αντίστοιχου επιπέδου στις Ηνωμένες Πολιτείες.<br /><br />Με βάση αυτόν τον δείκτη, η Ελλάδα συγκαταλέγεται στις ακριβότερες χώρες του κόσμου σε σχέση με τα αμερικανικά εισοδήματα.<br /><br />Ιδιαίτερα έντονη είναι η επιβάρυνση στις καθημερινές μετακινήσεις.<br /><br />Η τιμή της αμόλυβδης βενζίνης στην Αθήνα εμφανίζεται κατά 209% υψηλότερη από εκείνη της Νέας Υόρκης, κατατάσσοντας την ελληνική πρωτεύουσα στις ακριβότερες πόλεις διεθνώς ως προς το κόστος καυσίμων.<br /><br />Αυξημένες σε σχέση με τις αμερικανικές είναι και οι τιμές σε αρκετά καταναλωτικά προϊόντα.<br /><br />Ένα τζιν Levi’s 501 κοστίζει περίπου 138% περισσότερο, ενώ υψηλά παραμένουν και τα επίπεδα τιμών στο γρήγορο φαγητό, στα αναψυκτικά, στον καπουτσίνο και στην εγχώρια μπύρα.<br /><br />Αντίστοιχα, το κόστος των αγορών από το σούπερ μάρκετ εξακολουθεί να βρίσκεται σε υψηλά επίπεδα, παρουσιάζοντας αισθητή αύξηση σε σχέση με πριν από μία δεκαετία.<br /><br />Η μοναδική κατηγορία στην οποία η Αθήνα εμφανίζει σαφές πλεονέκτημα είναι οι δημόσιες συγκοινωνίες, καθώς το κόστος της μηνιαίας κάρτας μετακίνησης παραμένει αισθητά χαμηλότερο από αυτό της Νέας Υόρκης.<br /><br />Στους υπόλοιπους δείκτες ποιότητας ζωής, η έκθεση αποδίδει χαμηλές επιδόσεις στην ασφάλεια και στις υπηρεσίες υγείας, μέτρια αξιολόγηση στις κυκλοφοριακές συνθήκες και ιδιαίτερα θετική βαθμολογία στο κλίμα, το οποίο αποτελεί ένα από τα βασικά συγκριτικά πλεονεκτήματα της πόλης.<br /><br />Στην κορυφή της διεθνούς κατάταξης για την ποιότητα ζωής βρίσκονται το Λουξεμβούργο, η Κοπεγχάγη και το Άμστερνταμ, ενώ ακολουθούν το Μόναχο, η Βιέννη και η Φρανκφούρτη. Παράλληλα, η Ζυρίχη και η Γενεύη εξακολουθούν να συγκαταλέγονται στις ακριβότερες πόλεις του κόσμου, ενώ το Τόκιο ξεχωρίζει ως μία από τις πιο προσιτές επιλογές μεταξύ των ανεπτυγμένων οικονομιών, κυρίως λόγω του χαμηλότερου κόστους εστίασης.<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Deutsche Bank: Η Αθήνα τελευταία σε ποιότητα ζωής. Τιμές Νέας Υόρκης και μισθοί Βαλκανίων.

Στην τελευταία θέση μεταξύ των 50 ισχυρότερων οικονομικών μητροπόλεων του κόσμου κατατάσσεται η Αθήνα ως προς την ποιότητα ζωής, σύμφωνα με ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Μοσάντ «τρελαίνει» το Ιράν: «Ποιος από αυτούς;» είναι πράκτορας του Ισραήλ

<img height="43" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/07/IRAN-ISRAEL-630x382.jpg" width="280" /><br /><br />Σε πλήρη εξέλιξη βρίσκεται μια επιθετική επιχείρηση ψυχολογικού πολέμου από το Ισραήλ, με στόχο την αποσταθεροποίηση του ιρανικού καθεστώτος εκ των έσω.<br /><br />Μέσα από μια εξαιρετικά προκλητική ανάρτηση στον επίσημο περσικό λογαριασμό της στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης, η ισραηλινή υπηρεσία πληροφοριών, Μοσάντ, άφησε σαφείς αιχμές ότι κορυφαίοι αξιωματούχοι της Τεχεράνης λειτουργούν ως διπλοί πράκτορες της Ιερουσαλήμ.<div><br />Το κυνήγι κατασκόπων στην Τεχεράνη: Η Ισραηλινή Μοσάντ δημοσιεύει αινιγματική εικόνα στοχεύοντας κορυφαίους Ιρανούς αξιωματούχους ως διπλούς πράκτορες<br /><br />Μια αινιγματική ανάρτηση από την ισραηλινή υπηρεσία πληροφοριών στον επίσημο λογαριασμό της στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης στην περσική γλώσσα προκάλεσε σοκ στην Τεχεράνη, αφήνοντας να εννοηθεί ότι πολλοί υψηλόβαθμοι Ιρανοί αξιωματούχοι, συμπεριλαμβανομένου του πρώην Προέδρου Μαχμούντ Αχμαντινετζάντ, ενδέχεται να εργάζονται ως μυστικοί πράκτορες για την Ιερουσαλήμ.<br /><br />Μια δραματική εκστρατεία ψυχολογικού πολέμου εκτυλίχθηκε στο διαδίκτυο, μετά από εκρηκτικές αναφορές ότι οι ισραηλινές υπηρεσίες πληροφοριών προσπάθησαν να στρατολογήσουν τον πρώην Ιρανό Πρόεδρο Μαχμούντ Αχμαντινετζάντ.<br /><br />Η ισραηλινή υπηρεσία κατασκοπείας, Μοσάντ, δημοσίευσε μια άκρως προκλητική εικόνα στον επίσημο περσικό λογαριασμό της στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης, αμφισβητώντας άμεσα την ηγεσία της Ισλαμικής Δημοκρατίας.<br /><br />Η αινιγματική αυτή κίνηση ενέτεινε τον συνεχιζόμενο σκιώδη πόλεμο μεταξύ των δύο περιφερειακών αντιπάλων.<br /><br />Η προκλητική ανάρτηση στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης περιείχε το απλό, περιπαικτικό ερώτημα «Ποιος από αυτούς;», δίπλα σε μια συνθετική εικόνα τεσσάρων από τις πιο ισχυρές πολιτικές προσωπικότητες του Ιράν.<br /><br />Η φωτογραφία απεικόνιζε τον Αχμαντινετζάντ, τον νυν Πρόεδρο Μασούντ Πεζεσκιάν, τον Υπουργό Εξωτερικών Αμπάς Αραγτσί και τον Πρόεδρο του Κοινοβουλίου Μοχαμάντ Μπακέρ Καλιμπάφ.<br /><br />Κάθε ηγέτης είχε υποστεί ψηφιακή επεξεργασία ώστε να εμφανίζεται ένα μπλε σύμβολο του Άστρου του Δαβίδ στα χέρια του, ενώ φορούσαν ακουστικά σαν να δέχονταν ενεργές οδηγίες από τους χειριστές τους.<br /><br />Αυτό το ψηφιακό ψυχολογικό πλήγμα σημειώθηκε ακριβώς 24 ώρες αφότου μεγάλα αμερικανικά έντυπα ανέφεραν ότι ο Αχμαντινετζάντ είχε τεθεί σε κατ’ οίκον περιορισμό από το Σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης.<br /><br />Σύμφωνα με εκείνες τις αρχικές αναφορές, οι ιρανικές μονάδες αντικατασκοπείας συνέλαβαν τον πρώην ηγέτη μετά την ανακάλυψη μυστικών επικοινωνιών μεταξύ του ίδιου και ισραηλινών πρακτόρων πληροφοριών.<br /><br />Η φήμη για μια τέτοια υψηλού επιπέδου παραβίαση της ασφάλειας προκάλεσε κλυδωνισμούς στο πολιτικό κατεστημένο της Τεχεράνης.<br /><br />Σε μια προφανή προσπάθεια να προβάλει μια εικόνα κανονικότητας και να διαλύσει τις φήμες, ο Αχμαντινετζάντ πραγματοποίησε μια ξαφνική δημόσια εμφάνιση σε μια κρατική εκδήλωση υψηλού προφίλ.<br /><br />Τα κρατικά Μέσα Ενημέρωσης κατέγραψαν τον πρώην πρόεδρο να παρίσταται σε μνημόσυνο για τον εκλιπόντα Ανώτατο Ηγέτη Αλί Χαμενεΐ, το οποίο πραγματοποιήθηκε στο τέμενος του Ιμάμ Χομεϊνί στην πρωτεύουσα.<br /><br />Η παρουσία του στη σεμνή τελετή διέψευσε τις εκτιμήσεις των ξένων υπηρεσιών πληροφοριών ότι κρατούνταν σε απομόνωση από τις εσωτερικές δυνάμεις ασφαλείας.<br /><br />Η συνεχιζόμενη μάχη των υπηρεσιών πληροφοριών αποτελεί μέρος ενός πολύ ευρύτερου περιφερειακού πολέμου, καθώς το Ισραήλ συνεχίζει να εξαρθρώνει εχθρικά δίκτυα που συνδέονται με την Τεχεράνη.<br /><br />Από την εξουδετέρωση δυνάμεων δι’ αντιπροσώπων έως την εκτέλεση πληγμάτων ακριβείας κατά ανώτερων διοικητών, οι ισραηλινές υπηρεσίες πληροφοριών έχουν αποδείξει επανειλημμένα τη βαθιά διείσδυσή τους στους ιρανικούς μηχανισμούς ασφαλείας.<br /><br />Η τελευταία αινιγματική ανάρτηση στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης φαίνεται σχεδιασμένη να σπείρει βαθιά παράνοια στο εσωτερικό του καθεστώτος, αναγκάζοντας τους ηγέτες να υποπτεύονται τους στενότερους συνεργάτες τους για κατασκοπεία.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /> Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Μοσάντ «τρελαίνει» το Ιράν: «Ποιος από αυτούς;» είναι πράκτορας του Ισραήλ

Σε πλήρη εξέλιξη βρίσκεται μια επιθετική επιχείρηση ψυχολογικού πολέμου από το Ισραήλ, με στόχο την αποσταθεροποίηση του ιρανικού καθεστώτος...

Διαβάστε την συνέχεια

Επιχείρηση “Παπουτσωμένος Γάτος”: Μοσάντ και Αχμεντινετζάντ.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.zougla.gr/Uploads/2026/07/14/mossad1200-782x440.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="440" data-original-width="782" height="41" src="https://www.zougla.gr/Uploads/2026/07/14/mossad1200-782x440.jpg" width="280" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div>Το Ισραήλ επιχείρησε να στρατολογήσει τον Μαχμούντ Αχμαντινετζάντ, τον σκληροπυρηνικό αντισιωνιστή πρώην πρόεδρο του Ιράν, με στόχο να ηγηθεί αυτός ενός νέου μετα-ισλαμικού καθεστώτος στην Ισλαμική Δημοκρατία, και μάλιστα έστειλε τον επικεφαλής της Μοσάντ στη Βουδαπέστη να τον συναντήσει, σύμφωνα με δημοσιεύματα αμερικανικών και ισραηλινών μέσων ενημέρωσης.<br /><br />Αυτό το φαινομενικά απίστευτο εγχείρημα να μεταστραφεί ένας ηγέτης – αρνητής του Ολοκαυτώματος που ζητούσε την εξάλειψη του Ισραήλ – ξεκίνησε το 2022, σύμφωνα με ρεπορτάζ των New York Times και της ισραηλινής εφημερίδας Haaretz, και συνεχίστηκε ακόμη και μετά έναρξη του πολέμου του στη Λωρίδα της Γάζας εναντίον της Χαμάς.<br /><br />Το δημοσίευμα των NYT αναφέρει ότι το ισραηλινό σχέδιο ήταν μέρος μιας ευρύτερης ισραηλινής προσπάθειας για αλλαγή καθεστώτος στο Ιράν μετά τις αρχικές ισραηλινές επιθέσεις με στόχο υψηλόβαθμους Ιρανούς ηγέτες.<br /><br />«Τα τελευταία χρόνια, σύμφωνα με Αμερικανούς αξιωματούχους, το Ισραήλ πλήρωνε κρυφά τον Αχμαντινετζάντ για στέγαση και ταξίδια, και Ισραηλινοί πράκτορες τον συνάντησαν στο εξωτερικό σε πολλές περιπτώσεις, συμπεριλαμβανομένων και κατά τη διάρκεια επισκέψεων στη Βουδαπέστη», τονίζει το δημοσίευμα.<br /><br />Η εφημερίδα αναφέρει ότι η επιχείρηση αυτή κορυφώθηκε στα τέλη Φεβρουαρίου, κατά τις πρώτες ημέρες του αμερικανο-ισραηλινού πολέμου κατά του Ιράν, όταν οι ισραηλινές μυστικές υπηρεσίες φέρεται ότι επιχείρησαν να απομακρύνουν τον Αχμαντινετζάντ από την Τεχεράνη στο πλαίσιο ενός σχεδίου για να βοηθήσουν στην ανατροπή της κυβέρνησης του Ιράν και στην εγκαθίδρυσή του ως ηγέτη.<br /><br />Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, μια ισραηλινή αεροπορική επιδρομή στις 28 Φεβρουαρίου είχε στόχο το συγκρότημα κατοικιών του Αχμαντινετζάντ, χτυπώντας ένα κτίριο που χρησιμοποιούνταν από τους σωματοφύλακες του, καθώς και το θωρακισμένο όχημά του.<br /><br />Τέσσερις ανώτεροι Ιρανοί αξιωματούχοι δήλωσαν ότι ένα μαύρο όχημα μάρκας Peugeot έφτασε μετά την επίθεση, παρέλαβε τον πρώην πρόεδρο και τον μετέφερε σε αγνώστης τοποθεσίας καταφύγιο – σπίτι εντός του Ιράν. Σύμφωνα με Αμερικανούς και Ιρανούς αξιωματούχους, το αυτοκίνητο οδηγούσαν πράκτορες της Μοσάντ, τονίζεται στο ρεπορτάζ.<br /><br />Ωστόσο, όπως αναφέρεται, ο Αχμαντινετζάντ αναστατώθηκε από την «φρενήρη» αποστολή διάσωσης και αισθάνθηκε τις προσδοκίες του για τοποθέτησή του στην εξουσία να διαψεύδονται. Έφυγε από το ασφαλές σπίτι – καταφύγιο υπό «μυστηριώδεις συνθήκες» και έκτοτε πιστεύεται ότι τέθηκε υπό την κράτηση της πτέρυγας μυστικών πληροφοριών των Φρουρών, τόνισαν οι NYT, επικαλούμενους Ιρανούς αξιωματούχους.<br /><br />Ιρανοί αξιωματούχοι είχαν αρχίσει να υποψιάζονται τον Αχμαντινετζάντ αφότου κρύφτηκε δύο φορές από την ομάδα ασφάλειάς του κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού του στη Βουδαπέστη το 2025, λίγο πριν από τον 12ήμερο πόλεμο ΗΠΑ και Ισραήλ κατά του Ιράν το καλοκαίρι του 2025.<br /><br />Η ισραηλινή εφημερίδα Haaretz, που αποκάλυψε επίσης την ισραηλινή επιχείρηση, ανέφερε διαφωνίες εντός των ισραηλινών αρχών σχετικά με την επιχείρηση αυτή αλλαγής καθεστώτος, την οποία το Ισραήλ ονόμασε «Επιχείρηση Παπουτσωμένος Γάτος».<br /><br />Ο Τζάτσι Χανέγκμπι, πρώην σύμβουλος εθνικής ασφάλειας, απέρριψε τα σχέδια ως «ανεξέλεγκτες φαντασιώσεις» και ο αρχηγός του επιτελείου των Ισραηλινών Αμυντικών Δυνάμεων Εγιάλ Ζαμίρ διέταξε τη διακοπή της επιχείρησης τρεις ημέρες πριν από την έναρξή της. Ο Νετανιάχου αγνόησε τις διαφωνίες και διέταξε τη συνέχισή της.<br /><br />Οι New York Times ανέφεραν επίσης ότι ο πρώην πρόεδρος τελεί υπό κατ’ οίκον περιορισμό. Ο ίδιος ο Αχμαντινετζάντ διεύψευσε σήμερα το δημοσίευμα των NYT ότι η Μοσάντ προσπάθησε να τον στρατολογήσει και ότι βρίσκεται σε κατ’ οίκον περιορισμό, χαρακτηρίζοντας τους ισχυρισμούς ως «εντελώς ψευδείς».<br /><br />Σε ανακοίνωση, το γραφείο του Αχμαντινετζάντ κατηγόρησε την αμερικανική εφημερίδα για κατασκευασμένο ρεπορτάζ που σκοπό έχει να παραπλανήσει την κοινή γνώμη και να τροφοδοτήσει εσωτερικές διαιρέσεις εντός του Ιράν. Διαψεύδεται επίσης ότι ο Αχμαντινετζάντ βρίσκεται σε κατ’ οίκον περιορισμό, λέγοντας ότι ο ισχυρισμός είναι κατασκευασμένος για να υποστηρίξει αυτό που χαρακτήρισε «παράλογους» ισχυρισμούς της εφημερίδας.<br /><br />Την περασμένη εβδομάδα, ο Αχμαντινετζάντ, ο οποίος διετέλεσε πρόεδρος του Ιράν από το 2005 έως το 2013, παρευρέθηκε στην κηδεία του εκλιπόντος ανώτατου ηγέτη του Ιράν Αλί Χαμενεΐ, στην πρώτη του δημόσια εμφάνιση μετά τον πόλεμο ΗΠΑ-Ισραήλ στο Ιράν.<br /><br />Ο Αχμαντινετζάντ, ο οποίος πιστεύεται ότι βρίσκεται τώρα υπό κράτηση από τους Φρουρούς της Επανάστασης, είχε ξεκινήσει τα προηγούμενα χρόνια να αποστασιοποιείται από το ιρανικό καθεστώς, να βελτιώνει τα αγγλικά του και να επαναπροσδιορίζει την εικόνα του.<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Επιχείρηση “Παπουτσωμένος Γάτος”: Μοσάντ και Αχμεντινετζάντ.

Το Ισραήλ επιχείρησε να στρατολογήσει τον Μαχμούντ Αχμαντινετζάντ, τον σκληροπυρηνικό αντισιωνιστή πρώην πρόεδρο του Ιράν, με στόχο να ηγηθε...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκικοί S-400 από Σομαλία μέχρι… κατεχόμενα. Που θα “κάτσει” η μπίλια;

<div><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQHEHnjR3aG6hg4iVG-q7DmV86D6EXg-7VFwABOUH4v8JbhQ96dy5gHyJCF&s=10" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="399" data-original-width="769" height="38" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQHEHnjR3aG6hg4iVG-q7DmV86D6EXg-7VFwABOUH4v8JbhQ96dy5gHyJCF&s=10" width="280" /></a></div><br />Ολοένα και πληθαίνουν οι φήμες σχετικά με το “ξεφόρτωμα” των ρωσικών πυραύλων S-400 από την Τουρκία. Φήμες κάνουν λόγο για πώληση σε χώρα του Κόλπου, πλέον και άλλα σενάρια διαχέονται.<br /><br />Στο πλαίσιο προσπαθειών της Τουρκίας να επιλύσει το ζήτημα S-400 με σκοπό την ενδεχόμενη επανένταξη στο πρόγραμμα F-35 ή άρση κυρώσεων, ξαναεμφανίζονται φήμες για μεταφορά ή πώληση του ρωσικού οπλικού συστήματος.<br /><br />Σύμφωνα με το κυπριακό <a href="https://www.sigmalive.com/news/all/1321546/apo-ton-pentadaktilo-mekhri-ti-somalia-toyrkika-senaria-ghia-metafora-ton-s-400?shem=dsdf,sharefoc,agadiscoversdl,,sh/x/discover/m1/4">Sigmalive</a>, να πρόσφατο ρεπορτάζ του Murat Gürgen που δημοσιεύτηκε στο TurkeyinDepth αναφέρει ότι μεταξύ των επιλογών που εξετάζονται για τα τουρκικά συστήματα S-400 είναι η μεταφορά τους στη Σομαλία (για προστασία στρατιωτικών εγκαταστάσεων και διαστημικού λιμένα), η πώλησή τους σε ΗΑΕ ή Κατάρ, ή η μετακίνησή τους στα κατεχόμενα της Κύπρου. Αξίζει να σημειωθεί πως καμία από αυτές δεν έχει επιβεβαιωθεί επίσημα.<br /><br />Η επιλογή μεταφοράς στο ψευδοκράτος αν και απομακρισμένη για επιχειρησιακούς και πολιτικούς λόγους παραμένει ένα από τα σενάρια που αιωρούνται σε τουρκικά και διεθνή μέσα, μαζί με πώληση σε χώρες του Κόλπου ή ανάπτυξη στη Σομαλία. Ήδη σε τουρκικά τηλεοπτικά πάνελ συζητείται το συγκεκριμένο σενάριο.<br /><br />Η τουρκική πλευρά διαψεύδει ορισμένες από αυτές (π.χ. Σομαλία) και δηλώνει ότι τα συστήματα παραμένουν στο οπλοστάσιό της χωρίς αλλαγή στάση. Υπενθυμίζεται ότι το ψευδοκράτος εκφράσει στήριξη στις τουρκικές θέσεις για τα S-400 και έχει καταδικάσει τις αμερικανικές κυρώσεις.<br />Σενάρια για Πενταδάχτυλο<br /><br />Πάντως πριν από λίγες μέρες τούρκοι αναλυτές παρουσιάζουν ένα υποθετικό επιχειρησιακό σενάριο ανάπτυξης συστήματος αεράμυνας S-400 στα κατεχόμενα, με επίκεντρο την οροσειρά του Πενταδακτύλου. Σύμφωνα με την ανάλυσή του, τα ραντάρ και το κέντρο διοίκησης θα τοποθετούνταν στις υψηλότερες κορυφές για μέγιστη εμβέλεια εντοπισμού, ενώ οι εκτοξευτές πυραύλων θα αναπτύσσονταν σε διαφορετικά στρατηγικά σημεία κατά μήκος της οροσειράς.<br /><br />Ο ίδιος υποστηρίζει ότι, σε μια τέτοια διάταξη, η θεωρητική εμβέλεια των S-400 θα μπορούσε να καλύπτει μεγάλο μέρος της Ανατολικής Μεσογείου, συμπεριλαμβανομένων περιοχών της Συρίας, του Λιβάνου, των ισραηλινών ακτών, της βόρειας Αιγύπτου και των νότιων τουρκικών παραλίων, παρουσιάζοντας το σύστημα ως μέσο προστασίας της Κύπρου και των τουρκικών στρατηγικών συμφερόντων στην περιοχή.<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.<br /><br /></div>

Τουρκικοί S-400 από Σομαλία μέχρι… κατεχόμενα. Που θα “κάτσει” η μπίλια;

Ολοένα και πληθαίνουν οι φήμες σχετικά με το “ξεφόρτωμα” των ρωσικών πυραύλων S-400 από την Τουρκία. Φήμες κάνουν λόγο για πώληση σε χώρα το...

Διαβάστε την συνέχεια