Γιατί οι πολυεθνικές εγκαταλείπουν άρον άρον την Τουρκία;

<img height="45" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-06/image-305.png?itok=PAZ-Mfwj" width="280" /><br /><br />Η αποχώρηση της Hamat από την Τουρκία αναδεικνύει τη δραματική οικονομική αποσύνδεση των δύο χωρών λόγω των πολιτικών εντάσεων, την ώρα που επιχειρηματικοί κολοσσοί όπως οι Teva, ICL και Netafim επιλέγουν να διατηρήσουν την παρουσία τους στην τουρκική αγορά<br /><br />Ηισραηλινή εταιρεία ειδών υγιεινής Hamat αποφάσισε πρόσφατα να τερματίσει τη λειτουργία της MCP, της τουρκικής θυγατρικής της στη Σμύρνη. Η απόφαση ελήφθη λόγω των έντονων δυσκολιών στη διάθεση των προϊόντων της τόσο στην εγχώρια τουρκική αγορά όσο και σε άλλες αγορές εκτός Ισραήλ. Το κλείσιμο της μονάδας, η οποία παρήγαγε κεραμικά είδη υγιεινής, αποτελεί ακόμα ένα βήμα σε μια συνεχιζόμενη διαδικασία σταδιακής απομάκρυνσης του Ισραήλ από την τουρκική βιομηχανία.<br /><br />Η κίνηση αυτή θεωρούνταν αναμενόμενη, δεδομένης της αυστηρής αντι-ισραηλινής εμπορικής πολιτικής που εφαρμόζει η Άγκυρα. Ωστόσο, από επιχειρηματική σκοπιά, θεωρείται μια χαμένη ευκαιρία. Η τουρκική βιομηχανία αποτελεί βασική κινητήριο δύναμη για την τοπική οικονομία: μετά από μια επιβράδυνση της ανάπτυξης της βιομηχανικής παραγωγής από το 1,61% στο 0,38%, πέρυσι σημειώθηκε νέα άνοδος στο 2,58%. Αυτή η ανάκαμψη ενίσχυσε την τουρκική παραγωγή από τα 262 δισεκατομμύρια δολάρια το 2024 στα 273,4 δισεκατομμύρια δολάρια το 2025.<br /><br />Με την απόφαση της Hamat, η παρουσία ισραηλινών επιχειρηματικών συμφερόντων στην Τουρκία περιορίζεται πλέον σε σχεδόν μηδαμινά επίπεδα. Λόγω της τρέχουσας τάσης, φαίνεται ότι η άμεση οικονομική δραστηριότητα στη χώρα θα χαρακτηρίζεται πλέον από μια εικόνα ελάχιστων επαφών, παρόμοια με αυτή που έχει ήδη συνηθίσει η αγορά στο διμερές εμπόριο.<br /><br />Η Δρ. Γκαλία Λίντενστραους, ανώτερη ερευνητική συνεργάτιδα στο Ινστιτούτο Σπουδών Εθνικής Ασφάλειας (INSS) του Ισραήλ, επισημαίνει ότι, σε αντίθεση με τις εισαγωγές από την Τουρκία προς το Ισραήλ —οι οποίες εξακολουθούν να πραγματοποιούνται σε περιορισμένη κλίμακα μέσω τρίτων χωρών— οι ισραηλινές εξαγωγές προς την Τουρκία έχουν σταματήσει εντελώς. Η ίδια προσθέτει πως «οι ισραηλινές εταιρείες που δραστηριοποιούνταν στην Τουρκία αντιμετωπίζουν μεγάλες δυσκολίες, όπως γίνεται σαφές και από το κλείσιμο των δραστηριοτήτων της Hamat».<br />Μια περίπλοκη επιχειρηματική εικόνα στη σκιά της πολιτικής κρίσης<br /><br />Το Ισραήλ έκλεισε το 2025 με εισαγωγές αγαθών από την Τουρκία ύψους 924,1 εκατομμυρίων δολαρίων (έναντι περίπου 2 δισεκατομμυρίων δολαρίων το 2024), ενώ οι εξαγωγές κατέρρευσαν από τα 598,6 εκατομμύρια δολάρια στα μόλις 10,9 εκατομμύρια δολάρια.<br /><br />Η δραματική αυτή απόκλιση οφείλεται στην απόφαση του Τούρκου Προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, τον Μάιο του 2024, να επιβάλει πλήρες εμπορικό εμπάργκο στο Ισραήλ —ένα πρωτοφανές βήμα στις σχέσεις των δύο χωρών.<div><br />Οι εταιρείες που παραμένουν στην Τουρκία<br /><br />Παρά τις έντονες πολιτικές αναταράξεις, ορισμένοι μεγάλοι παίκτες διατηρούν την παρουσία τους:<br /><br />Netafim (Εταιρεία Άρδευσης): Συνεχίζει τη λειτουργία της στην Τουρκία. Το ιδιοκτησιακό της καθεστώς μοιράζεται μεταξύ της μεξικανικής Orbia Corp. (80%) και του ισραηλινού Kibbutz Hatzerim (20%). Το τουρκικό εργοστάσιο της εταιρείας είναι υπεύθυνο για την παραγωγή και διάθεση προϊόντων άρδευσης αποκλειστικά για την εγχώρια αγορά της Τουρκίας και όχι για εξαγωγή.<br /><br />ICL (πρώην Israel Chemicals): Λειτουργεί 38 παραγωγικές μονάδες σε 13 χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Τουρκίας. Το εργοστάσιο Rotem, που βρίσκεται στην πόλη Μπαντίρμα, παράγει φωσφορικό ασβέστιο και υλικά βιομηχανικού καθαρισμού.<br /><br />Teva Pharmaceuticals: Η κορυφαία φαρμακοβιομηχανία περιλαμβάνει την τουρκική αγορά στις διεθνείς δραστηριότητές της. Τα κεντρικά της γραφεία βρίσκονται στην Κωνσταντινούπολη, η οποία αποτελεί το κέντρο για την εμπορική προώθηση φαρμάκων στη χώρα, παράλληλα με συνεργασίες με τοπικούς φορείς για τη βελτίωση της πρόσβασης στην ιατροφαρμακευτική περίθαλψη.<br /><br />Η τουρκική αγορά παρουσιάζει τεράστιο επιχειρηματικό ενδιαφέρον για πολλές εταιρείες, εν μέρει λόγω του μεγέθους του πληθυσμού της, ο οποίος ανέρχεται σε 87,9 εκατομμύρια κατοίκους.<br /><br />Στον αντίποδα, η Central Bottling Company (Coca-Cola Ισραήλ) —μια μεγάλη ιδιωτική εταιρεία που παλαιότερα ήταν ιδιαίτερα ενεργή στην Τουρκία— έχει αποσύρει πλήρως τα περιουσιακά της στοιχεία εδώ και περίπου δύο χρόνια. Πριν από την κρίση του στόλου του Μαρμαρά το 2010, η εταιρεία είχε εξαγοράσει έναντι 80 εκατομμυρίων δολαρίων την Tuborg Turkey, τη δεύτερη μεγαλύτερη ζυθοποιία στη χώρα τότε, με μερίδιο αγοράς 35%. Ωστόσο, κατά τη διάρκεια του πρόσφατου πολέμου, ολοκλήρωσε την πλήρη εκποίηση των στοιχείων ενεργητικού της στην Τουρκία.<br />Διπλωματικές «βολιδοσκοπήσεις» για τη μείωση της έντασης<br /><br />Ένας ανώτερος Ισραηλινός επιχειρηματίας, που συνεχίζει να συνεργάζεται με την Τουρκία σε παγκόσμια κλίμακα, αναφέρει στο οικονομικό περιοδικό Globes ότι τίποτα δεν πρόκειται να αλλάξει αν δεν υπάρξει μια διαφορετική προσέγγιση από την κυβέρνηση της Άγκυρας προς το Ισραήλ.<br /><br />«Από την πλευρά των Τούρκων, γίνονται διάφορες βολιδοσκοπήσεις για να μειωθεί η ένταση και να βρεθεί ένα κοινό έδαφος με το Ισραήλ. Ωστόσο, μέχρι να υπάρξουν διαφορετικά αποτελέσματα στις εκλογές, δεν θα δούμε αλλαγή. Στη ρίζα του προβλήματος βρίσκεται ένα καθαρά προσωπικό ζήτημα μεταξύ Ερντογάν και Νετανιάχου. Θα ήταν μια νέα ισραηλινή ηγεσία πιο συνεργάσιμη διπλωματικά με την Τουρκία; Είναι πιθανό. Ο τουρκικός στόχος είναι να αποκτήσει καλύτερη πρόσβαση στις δραστηριότητες στη Λωρίδα της Γάζας».<br /><br />Αν και τουρκικά προϊόντα εξακολουθούν να βρίσκονται στα ισραηλινά ράφια (όπως τυριά της μάρκας Uludağ ή παγωτά Alpedo), οι εισαγωγές τροφίμων δεν θεωρούνταν ποτέ πρωτεύων κλάδος. Αντίθετα, σε άλλους τομείς η αλλαγή είναι δραματική: το Ισραήλ, που στο παρελθόν βασιζόταν σημαντικά στην Τουρκία ως διεθνή δύναμη στον τομέα της κλωστοϋφαντουργίας, έχει σχεδόν αποχωρήσει πλήρως. Σήμερα, η ισραηλινή παρουσία στον κλάδο αυτό περιορίζεται σε ένα και μοναδικό εργοστάσιο καλτσών της Delta Galil.</div><div><br />Μακροχρόνιοι δεσμοί με τοπικούς εμπόρους<br /><br />Το συμπέρασμα είναι ότι οι ισραηλινές εταιρείες που παραμένουν ενεργές στην Τουρκία εκτίθενται σε κινδύνους που γίνονται ολοένα και πιο σοβαροί, όσο μεγαλύτερη και πιο αναγνωρίσιμη είναι η επωνυμία τους. Μια χαρακτηριστική επιβεβαίωση αυτού φάνηκε τον περασμένο Αύγουστο, όταν η Τουρκία αποφάσισε να μπλοκάρει τα πλοία της ισραηλινής ναυτιλιακής ZIM —μια κίνηση που υποκινήθηκε από παρατεταμένες διαμαρτυρίες και απόπειρες σαμποτάζ στα τουρκικά λιμάνια όπου δραστηριοποιούνταν η εταιρεία.<br /><br />Οι διαμαρτυρίες αυτές ξεπέρασαν τα όρια των ισραηλινών εταιρειών. Η εθνική εταιρεία πετρελαίου του Αζερμπαϊτζάν, SOCAR, βρέθηκε επίσης αντιμέτωπη με έντονες αποδοκιμασίες λόγω της εκτεταμένης δραστηριότητάς της στην Τουρκία και της συνεχιζόμενης τροφοδοσίας του Ισραήλ με πετρέλαιο κατά τη διάρκεια του πολέμου. Οι διαδηλωτές, πάντως, απέφυγαν να κατηγορήσουν ευθέως τον Ερντογάν, παρόλο που το πετρέλαιο διοχετεύεται στο Ισραήλ μέσω του αγωγού Μπακού-Τιφλίδα-Τσεϊχάν και από εκεί φορτώνεται σε δεξαμενόπλοια στο τουρκικό λιμάνι του Τσεϊχάν.<br /><br />«Όσον αφορά τη διάθεση των Τούρκων εμπόρων να συναλλάσσονται ακόμα με Ισραηλινούς, θα πρέπει να θυμόμαστε ότι ορισμένοι από αυτούς τους δεσμούς είναι μακροχρόνιοι, με μεγάλο αμοιβαίο όφελος», καταλήγει η Δρ. Λίντενστραους.<br /><br />«Το γεγονός ότι το Ισραήλ και η Τουρκία είναι σε μεγάλο βαθμό συμπληρωματικές οικονομίες, σε συνδυασμό με τη μικρή γεωγραφική απόσταση που εκμηδενίζει το κόστος μεταφοράς, αποτελεί ένα πλεονέκτημα που δύσκολα εγκαταλείπεται. Υπάρχει ο φόβος των αντιδράσεων από την τουρκική κοινή γνώμη, αλλά όσο οι συνεργασίες μπορούν να γίνονται αθόρυβα —ειδικά αν πρόκειται για εταιρείες χαμηλού επικοινωνιακού προφίλ και μέσω τρίτων χωρών— το κίνητρο για τη διατήρηση των οικονομικών δεσμών παραμένει ισχυρό».</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Γιατί οι πολυεθνικές εγκαταλείπουν άρον άρον την Τουρκία;

Η αποχώρηση της Hamat από την Τουρκία αναδεικνύει τη δραματική οικονομική αποσύνδεση των δύο χωρών λόγω των πολιτικών εντάσεων, την ώρα που ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τσίπρας: «Δεν επέστρεψα για να είμαι αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Στόχος είναι η διακυβέρνηση».

<img src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/06/tsipras-elas-kivernisi-768x453.jpg" /><br /><br /><b>Αφροδιτη Πανου </b><br />Με την πρώτη του τηλεοπτική συνέντευξη μετά την ίδρυση της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης, ο Αλέξης Τσίπρας επιχειρεί να μετατοπίσει το πολιτικό κέντρο βάρους από την ανασυγκρότηση της Κεντροαριστεράς στη διεκδίκηση της κυβερνητικής εξουσίας. Δηλώνει ότι ο ιστορικός κύκλος του ΣΥΡΙΖΑ έχει κλείσει, απορρίπτει τις «ρεζερβέ» πολιτικές διαδρομές για πρώην στελέχη και παρουσιάζει την ΕΛ.Α.Σ. ως έναν νέο φορέα εξουσίας και όχι ως κόμμα διαμαρτυρίας.<br /><br />Η πρώτη μεγάλη τηλεοπτική εμφάνιση του Αλέξη Τσίπρα μετά την ίδρυση της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης (ΕΛ.Α.Σ.) δεν είχε χαρακτήρα απλής πολιτικής παρουσίασης. Αποτέλεσε ουσιαστικά την πρώτη συνολική αποτύπωση της στρατηγικής του νέου πολιτικού εγχειρήματος και του προσωπικού του σχεδίου για την επόμενη ημέρα της ελληνικής Κεντροαριστεράς.<br /><br /><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="210" src="https://www.youtube.com/embed/rful03sgtkE" width="280" youtube-src-id="rful03sgtkE"></iframe><br /><br />Μιλώντας στον Alpha και τον Αντώνη Σρόιτερ, ο πρώην πρωθυπουργός επιχείρησε να στείλει ένα σαφές μήνυμα προς το πολιτικό σύστημα: η επιστροφή του δεν αφορά την ανασύνθεση του παλιού ΣΥΡΙΖΑ, αλλά τη δημιουργία ενός νέου κυβερνητικού φορέα που φιλοδοξεί να διεκδικήσει την εξουσία.<br /><br />«Ο ιστορικός κύκλος του ΣΥΡΙΖΑ έχει κλείσει»<br /><br />Η πιο καθαρή πολιτική διατύπωση της συνέντευξης ήταν η οριστική αποστασιοποίηση από το προηγούμενο κομματικό σχήμα.<br /><br />Ο Αλέξης Τσίπρας υποστήριξε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ολοκλήρωσε τον ιστορικό του κύκλο και πως η νέα προσπάθεια δεν αποτελεί επανεκκίνηση του ίδιου οργανισμού, αλλά μια διαφορετική πολιτική πρόταση που διατηρεί τις ίδιες αξιακές αναφορές, προσαρμοσμένες όμως στις σημερινές κοινωνικές και πολιτικές συνθήκες.<br /><br />Με αυτόν τον τρόπο επιχειρεί να κλείσει οριστικά τη συζήτηση περί επιστροφής στο παρελθόν, παρουσιάζοντας την ΕΛ.Α.Σ. ως νέο πολιτικό φορέα και όχι ως μετεξέλιξη του ΣΥΡΙΖΑ.<div><br />Η διακυβέρνηση ως στρατηγικός στόχος<br /><br />Το κεντρικό μήνυμα της συνέντευξης συνοψίστηκε σε μία φράση:<br /><br />«Δεν επέστρεψα στην πολιτική για να είμαι αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Στόχος μου είναι να κυβερνήσω.»<br /><br />Η συγκεκριμένη διατύπωση μεταβάλλει το πολιτικό αφήγημα της ΕΛ.Α.Σ.<br /><br />Ο νέος φορέας δεν παρουσιάζεται ως δύναμη πίεσης ή διαμαρτυρίας απέναντι στην κυβέρνηση, αλλά ως κόμμα που διεκδικεί την κυβερνητική εξουσία και φιλοδοξεί να αποτελέσει τον βασικό εναλλακτικό πόλο απέναντι στη Νέα Δημοκρατία.<br /><br />Σύμφωνα με τον Αλέξη Τσίπρα, η πολυετής κυριαρχία ενός μόνο κόμματος δημιούργησε πολιτικό κενό, περιόρισε τον ανταγωνισμό των ιδεών και ενίσχυσε φαινόμενα κυβερνητικής αλαζονείας. Η ίδρυση της ΕΛ.Α.Σ., όπως υποστήριξε, έρχεται να καλύψει αυτό ακριβώς το κενό.<br /><br />«Ρεζερβέ θέσεις δεν υπάρχουν»<br /><br />Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσίασε το μήνυμα που απηύθυνε προς τα στελέχη και τους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ που εξετάζουν το ενδεχόμενο ένταξης στη νέα πολιτική προσπάθεια.<br /><br />Ο Αλέξης Τσίπρας ξεκαθάρισε ότι «ρεζερβέ θέσεις δεν υπάρχουν για κανέναν», υπογραμμίζοντας πως οι υποψηφιότητες και οι πολιτικές ευθύνες δεν θα αποτελέσουν προϊόν προσωπικών συμφωνιών ή προνομιακών μετακινήσεων.<br /><br />Όπως ανέφερε, οι αποφάσεις θα λαμβάνονται αποκλειστικά από τα συλλογικά όργανα του κόμματος, επιχειρώντας να εκπέμψει μήνυμα εσωκομματικής ισονομίας και θεσμικής λειτουργίας.<br /><br />Η τοποθέτηση αυτή απαντά έμμεσα στα σενάρια περί μαζικής μετακίνησης στελεχών από τον ΣΥΡΙΖΑ προς την ΕΛ.Α.Σ., αλλά και στις επικρίσεις περί δημιουργίας ενός προσωποπαγούς πολιτικού σχηματισμού.<br /><br />Οι πρώτες οργανωτικές ενδείξεις<br /><br />Ο πρόεδρος της ΕΛ.Α.Σ. έκανε ιδιαίτερη αναφορά στην οργανωτική ανάπτυξη του νέου κόμματος, υποστηρίζοντας ότι μέσα σε μόλις 26 ημέρες λειτουργίας έχουν ήδη εγγραφεί δεκάδες χιλιάδες μέλη.<br /><br />Κατά την εκτίμησή του, το στοιχείο αυτό δεν αποτελεί μόνο οργανωτική επιτυχία αλλά και ένδειξη κοινωνικής αποδοχής και κυβερνητικής προοπτικής, καθώς –όπως ανέφερε– αντανακλά την ανάγκη ενός σημαντικού τμήματος της κοινωνίας για μια νέα προοδευτική πολιτική έκφραση.<br />Αιχμές προς τον Πολάκη<br /><br />Χωρίς να επιδιώξει ανοιχτή εσωτερική αντιπαράθεση, ο Αλέξης Τσίπρας άφησε σαφείς αποστάσεις από τις πρόσφατες δημόσιες παρεμβάσεις του Παύλου Πολάκη απέναντι στον Σωκράτη Φάμελλο.<br /><br />«Εγώ είμαι εδώ για να μιλήσω για τα προβλήματα της κοινωνίας και όχι για τα προβλήματα του κ. Πολάκη με τον ΣΥΡΙΖΑ», ανέφερε χαρακτηριστικά, σηματοδοτώντας την πρόθεσή του να κρατήσει την ΕΛ.Α.Σ. εκτός της εσωκομματικής κρίσης που εξακολουθεί να εξελίσσεται στην Κουμουνδούρου.<br /><br />Η συνέντευξη του Αλέξη Τσίπρα σηματοδοτεί μια στρατηγική μετατόπιση της πολιτικής του στόχευσης. Η ΕΛ.Α.Σ. επιχειρεί να εγκαταλείψει τη λογική της ανασύνθεσης της παραδοσιακής Αριστεράς και να παρουσιαστεί ως ολοκληρωμένη κυβερνητική πρόταση με αυτόνομη πολιτική ταυτότητα.<br /><br />Παράλληλα, η σαφής διακήρυξη ότι «ο κύκλος του ΣΥΡΙΖΑ έχει κλείσει» λειτουργεί ως μήνυμα τόσο προς το εσωτερικό της αντιπολίτευσης όσο και προς τους ψηφοφόρους που αναζητούν έναν νέο προοδευτικό φορέα. Η άρνηση ύπαρξης «ρεζερβέ» θέσεων επιδιώκει να ενισχύσει την εικόνα ενός κόμματος που φιλοδοξεί να οικοδομηθεί με νέους κανόνες πολιτικής νομιμοποίησης και όχι μέσω μεταγραφών κορυφής.<br /><br />Το επόμενο μεγάλο τεστ για τον νέο πολιτικό σχηματισμό θα είναι η παρουσίαση του ολοκληρωμένου κυβερνητικού του προγράμματος και η δυνατότητά του να μετατρέψει τη δημοσκοπική δυναμική σε σταθερή πολιτική πλειοψηφία. Η μετάβαση από την πολιτική επανεμφάνιση στη διεκδίκηση της διακυβέρνησης θα κρίνει αν η ΕΛ.Α.Σ. μπορεί να εξελιχθεί σε πραγματικό εναλλακτικό πόλο εξουσίας ή θα παραμείνει ένα ακόμη εγχείρημα αναδιάταξης της ελληνικής Κεντροαριστεράς.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br />

Τσίπρας: «Δεν επέστρεψα για να είμαι αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Στόχος είναι η διακυβέρνηση».

Αφροδιτη Πανου  Με την πρώτη του τηλεοπτική συνέντευξη μετά την ίδρυση της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης, ο Αλέξης Τσίπρας επιχειρεί να μ...

Διαβάστε την συνέχεια

Βούτσιτς: Η παραίτηση που μπορεί να αλλάξει τη γεωπολιτική ισορροπία στα Βαλκάνια.

<img height="51" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/06/aleksandar-vucic-1-768x512.jpg" width="280" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Το πραγματικό διακύβευμα δεν είναι η πολιτική επιβίωση του Σέρβου προέδρου, αλλά ο γεωστρατηγικός προσανατολισμός της Σερβίας στην επόμενη δεκαετία.</span></h3><b>Βασιλης Διαμαντακος</b><br />Η προαναγγελία της παραίτησης του Αλεξάνταρ Βούτσιτς, έπειτα από μήνες μαζικών διαδηλώσεων, παρουσιάστηκε ως μια εσωτερική πολιτική εξέλιξη. Στην πραγματικότητα, όμως, πρόκειται για ένα γεγονός με ευρύτερες γεωπολιτικές προεκτάσεις.<br /><br />Η Σερβία δεν είναι απλώς ακόμη μία υποψήφια προς ένταξη χώρα στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Είναι το μεγαλύτερο κράτος των Δυτικών Βαλκανίων, ο σημαντικότερος οικονομικός κόμβος της περιοχής και ο μοναδικός περιφερειακός παίκτης που εξακολουθεί να ισορροπεί ταυτόχρονα ανάμεσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, τη Ρωσία και την Κίνα.<br /><br />Εάν ο Βούτσιτς αποχωρήσει οριστικά, δεν θα αλλάξει μόνο η κυβέρνηση της Σερβίας. Είναι πιθανό να επανακαθοριστεί ολόκληρη η γεωπολιτική ισορροπία των Βαλκανίων.<div><br />Οι διαδηλώσεις ήταν η αφορμή<br /><br />Η κατάρρευση του στεγάστρου στον σιδηροδρομικό σταθμό του Νόβι Σαντ τον Νοέμβριο του 2024, που κόστισε τη ζωή σε 16 ανθρώπους, αποτέλεσε τον καταλύτη για τη μεγαλύτερη κοινωνική κινητοποίηση που γνώρισε η Σερβία εδώ και περισσότερο από μία δεκαετία.<br /><br />Το δυστύχημα μετατράπηκε σε σύμβολο ενός βαθύτερου προβλήματος: της διαφθοράς, της αδιαφάνειας στις δημόσιες συμβάσεις και της αμφισβήτησης της θεσμικής λειτουργίας του κράτους.<br /><br />Οι φοιτητές ανέλαβαν πρωταγωνιστικό ρόλο στις κινητοποιήσεις, οι οποίες σταδιακά απέκτησαν χαρακτηριστικά ενός ευρύτερου δημοκρατικού κινήματος, υπερβαίνοντας τα παραδοσιακά κομματικά όρια.<br /><br />Ωστόσο, η εσωτερική κρίση εξηγεί μόνο ένα μέρος της εικόνας. </div><div><br />Το Κόσοβο επιστρέφει στο επίκεντρο<br /><br />Την ίδια στιγμή που η Σερβία αντιμετωπίζει τη μεγαλύτερη πολιτική της κρίση εδώ και χρόνια, το ζήτημα του Κοσόβου επανέρχεται δυναμικά στη διεθνή ατζέντα.<br /><br />Οι Ηνωμένες Πολιτείες επιδιώκουν την οριστική εξομάλυνση των σχέσεων Βελιγραδίου και Πρίστινας, θεωρώντας ότι χωρίς διευθέτηση του ζητήματος δεν μπορεί να υπάρξει σταθερή αρχιτεκτονική ασφαλείας στα Δυτικά Βαλκάνια.<br /><br />Η Ευρωπαϊκή Ένωση συνδέει επίσης την πρόοδο της ενταξιακής διαδικασίας της Σερβίας με την εφαρμογή των συμφωνιών για την εξομάλυνση των σχέσεων με το Κόσοβο.<br /><br />Από την άλλη πλευρά, η Ρωσία εξακολουθεί να στηρίζει τη σερβική θέση στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, χρησιμοποιώντας το Κόσοβο ως παράδειγμα στις δικές της επιχειρηματολογίες για την Ουκρανία, τη Γεωργία και άλλες αποσχιστικές περιοχές.<br /><br />Έτσι, κάθε πολιτική μεταβολή στο Βελιγράδι αποκτά αυτόματα διεθνή σημασία.</div><div><br />Η στρατηγική της «πολυδιάστατης ισορροπίας»<br /><br />Ο Βούτσιτς κατάφερε τα τελευταία χρόνια να εφαρμόσει μια ιδιαίτερα σύνθετη εξωτερική πολιτική.<br /><br />Διατήρησε ενεργές τις ενταξιακές διαπραγματεύσεις με την Ευρωπαϊκή Ένωση, χωρίς όμως να ευθυγραμμιστεί πλήρως με τις κυρώσεις κατά της Ρωσίας μετά την εισβολή στην Ουκρανία.<br /><br />Παράλληλα, ενίσχυσε σημαντικά τη συνεργασία με την Κίνα, η οποία εξελίχθηκε σε έναν από τους μεγαλύτερους επενδυτές στη Σερβία μέσω της Πρωτοβουλίας «Belt and Road».<br /><br />Το αποτέλεσμα ήταν η δημιουργία ενός μοντέλου στρατηγικής εξισορρόπησης που επέτρεψε στο Βελιγράδι να αντλεί οικονομικά και πολιτικά οφέλη από πολλαπλά κέντρα ισχύος.<br /><br />Η διατήρηση αυτής της ισορροπίας δεν είναι δεδομένη σε μια μεταβατική πολιτική περίοδο.<br />Γιατί ενδιαφέρονται Βρυξέλλες, Μόσχα και Πεκίνο<br /><br />Η Ευρωπαϊκή Ένωση βλέπει στη Σερβία το κλειδί για την ολοκλήρωση της ευρωπαϊκής ενσωμάτωσης των Δυτικών Βαλκανίων.<br /><br />Η Ρωσία θεωρεί το Βελιγράδι τον σημαντικότερο πολιτικό της εταίρο στην περιοχή και έναν από τους τελευταίους διαύλους επιρροής της στην ευρωπαϊκή ήπειρο.<br /><br />Η Κίνα αντιμετωπίζει τη Σερβία ως βασική πύλη εισόδου των επενδύσεών της προς την Κεντρική Ευρώπη, έχοντας χρηματοδοτήσει μεγάλα έργα υποδομών, μεταφορών και βιομηχανίας.<br /><br />Η Ουάσιγκτον, από την πλευρά της, επιδιώκει τη σταδιακή ενσωμάτωση της περιοχής στο δυτικό σύστημα ασφαλείας, περιορίζοντας τη ρωσική και κινεζική επιρροή.<br /><br />Με άλλα λόγια, η πολιτική σταθερότητα της Σερβίας αποτελεί ταυτόχρονα αντικείμενο ανταγωνισμού τεσσάρων μεγάλων γεωπολιτικών πόλων.</div><div><br />Το Μαυροβούνιο αλλάζει τις ισορροπίες<br /><br />Η ευρωπαϊκή πορεία του Μαυροβουνίου προσθέτει μία ακόμη διάσταση στις εξελίξεις.<br /><br />Η χώρα θεωρείται σήμερα ο πιο ώριμος υποψήφιος για ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ενώ από το 2017 αποτελεί πλήρες μέλος του ΝΑΤΟ.<br /><br />Εάν η Ποντγκόριτσα προχωρήσει ταχύτερα προς την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση, η πίεση προς τη Σερβία να επιλέξει σαφέστερο στρατηγικό προσανατολισμό θα ενταθεί.<br /><br />Η μέχρι σήμερα πολιτική των ίσων αποστάσεων θα γίνεται ολοένα δυσκολότερο να διατηρηθεί.<br />Οι αγορές παρακολουθούν με προσοχή<br /><br />Η πολιτική αβεβαιότητα έχει και οικονομικές συνέπειες.<br /><br />Η Σερβία αντιπροσωπεύει περίπου το ήμισυ του συνολικού ΑΕΠ των Δυτικών Βαλκανίων και αποτελεί βασικό προορισμό άμεσων ξένων επενδύσεων στην περιοχή.<br /><br />Παρατεταμένη πολιτική αστάθεια θα μπορούσε να επιβραδύνει επενδυτικά σχέδια, να αυξήσει το κόστος δανεισμού και να επηρεάσει σημαντικά έργα υποδομών που χρηματοδοτούνται από ευρωπαϊκά, κινεζικά και διεθνή κεφάλαια.<br /><br />Για τον λόγο αυτό, οι διεθνείς αγορές ενδιαφέρονται λιγότερο για το ποιος θα κερδίσει τις επόμενες εκλογές και περισσότερο για το αν η χώρα θα διατηρήσει τη θεσμική και οικονομική της σταθερότητα.<br />Το πραγματικό ερώτημα<br /><br />Η πιθανή αποχώρηση του Αλεξάνταρ Βούτσιτς δεν σηματοδοτεί απαραίτητα το τέλος μιας πολιτικής εποχής. Ο ίδιος έχει αφήσει ανοικτό το ενδεχόμενο να ανακαλέσει την απόφασή του, εφόσον μεταβληθούν οι πολιτικές συνθήκες ή αποκλιμακωθούν οι κοινωνικές αντιδράσεις.<br /><br />Όμως ακόμη και η ανακοίνωση της πρόθεσής του αρκεί για να αναδείξει το πραγματικό διακύβευμα: η Σερβία βρίσκεται στο σημείο όπου θα πρέπει σταδιακά να επιλέξει ανάμεσα στη διατήρηση της παραδοσιακής πολυδιάστατης εξωτερικής πολιτικής της και σε μια πιο σαφή στρατηγική ευθυγράμμιση με τη Δύση.<br /><br />Το ερώτημα, επομένως, δεν είναι μόνο ποιος θα κυβερνήσει μετά τον Βούτσιτς. Είναι ποια γεωπολιτική κατεύθυνση θα επιλέξει η Σερβία σε μια περίοδο όπου τα Δυτικά Βαλκάνια επιστρέφουν στο επίκεντρο του ανταγωνισμού μεταξύ Ευρωπαϊκής Ένωσης, Ηνωμένων Πολιτειών, Ρωσίας και Κίνας.<br /><br />Σε αυτή την εξίσωση, η παραίτηση ενός προέδρου μπορεί να αποδειχθεί πολύ σημαντικότερη από μια απλή αλλαγή κυβέρνησης. Μπορεί να αποτελέσει την αφετηρία μιας νέας γεωπολιτικής φάσης για ολόκληρη τη νοτιοανατολική Ευρώπη.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Βούτσιτς: Η παραίτηση που μπορεί να αλλάξει τη γεωπολιτική ισορροπία στα Βαλκάνια.

Το πραγματικό διακύβευμα δεν είναι η πολιτική επιβίωση του Σέρβου προέδρου, αλλά ο γεωστρατηγικός προσανατολισμός της Σερβίας στην επόμενη δ...

Διαβάστε την συνέχεια

Πετρέλαιο: Η νέα ισορροπία του φόβου και η γεωοικονομία του Ορμούζ.

<img src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/06/ormouz-1-6-768x769.jpg" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Οι αγορές δεν αποτιμούν πλέον μόνο βαρέλια. Αποτιμούν την πιθανότητα πολέμου.</span></h3><b>Βασιλης Διαμαντακος</b><br />Η σχετικά ήρεμη έναρξη της εβδομάδας στις διεθνείς αγορές πετρελαίου δεν πρέπει να δημιουργεί ψευδαισθήσεις. Το Brent κινήθηκε κοντά στα 72 δολάρια το βαρέλι, καθώς οι αγορές υποδέχθηκαν θετικά την ανακοίνωση νέου γύρου συνομιλιών μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών και Ιράν στη Ντόχα του Κατάρ. Ωστόσο, η σταθεροποίηση των τιμών δεν σηματοδοτεί επιστροφή στην κανονικότητα.<br /><br />Αντίθετα, αποτυπώνει τη μετάβαση της αγοράς σε ένα νέο καθεστώς γεωπολιτικής αβεβαιότητας, όπου κάθε στρατιωτικό επεισόδιο, κάθε επίθεση σε δεξαμενόπλοιο και κάθε ανακοίνωση για τα Στενά του Ορμούζ μετατρέπεται άμεσα σε παράγοντα αποτίμησης του κινδύνου.<br /><br />Το πετρέλαιο δεν διαπραγματεύεται πλέον μόνο βάσει της προσφοράς και της ζήτησης. Διαπραγματεύεται με βάση την πιθανότητα διακοπής των παγκόσμιων ενεργειακών ροών. <br /><br />Η στρατηγική σημασία του Ορμούζ παραμένει τεράστια. Σύμφωνα με την U.S. Energy Information Administration (EIA), από το στενό διέρχονται καθημερινά περίπου 20 εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου και προϊόντων πετρελαίου, ποσότητα που αντιστοιχεί σχεδόν στο 20% της παγκόσμιας κατανάλωσης υγρών καυσίμων και περίπου στο ένα τρίτο του παγκόσμιου θαλάσσιου εμπορίου αργού πετρελαίου. Ελάχιστα σημεία στον πλανήτη συγκεντρώνουν τόσο μεγάλη γεωοικονομική σημασία. <div><br />Το Ορμούζ ως εργαλείο στρατηγικής ισχύος<br /><br />Για περισσότερες από τέσσερις δεκαετίες, τα Στενά του Ορμούζ αποτελούν το σημαντικότερο ενεργειακό choke point του πλανήτη.<br /><br />Η αξία τους δεν προκύπτει μόνο από τον όγκο του πετρελαίου που διακινείται, αλλά από την απουσία αξιόπιστων εναλλακτικών διαδρομών για τις εξαγωγές των χωρών του Κόλπου.<br /><br />Η εξάρτηση της Ασίας είναι ακόμη μεγαλύτερη. Περίπου 89% των φορτίων που διέρχονται από το Ορμούζ κατευθύνονται προς ασιακές οικονομίες, ενώ μόνο η Κίνα και η Ινδία απορροφούν σχεδόν το 44% των συνολικών ροών. Αυτό εξηγεί γιατί κάθε ένταση στην περιοχή μετατρέπεται άμεσα σε παγκόσμιο οικονομικό γεγονός και όχι σε μια ακόμη περιφερειακή κρίση.<br /><br />Για τις Ηνωμένες Πολιτείες, ο έλεγχος της ασφάλειας των θαλάσσιων διαδρόμων αποτελεί βασικό στοιχείο της στρατηγικής τους παρουσίας στη Μέση Ανατολή. Για το Ιράν, αντίθετα, το Ορμούζ λειτουργεί ως μοχλός αποτροπής και διαπραγματευτικής πίεσης απέναντι στη Δύση.<br />Η αγορά αποτιμά πλέον το ρίσκο και όχι τη διακοπή<br /><br />Το τελευταίο επεισόδιο μεταξύ Ουάσιγκτον και Τεχεράνης ανέδειξε μια θεμελιώδη αλλαγή στον τρόπο λειτουργίας της αγοράς.<br /><br />Παλαιότερα, μία επίθεση σε ενεργειακές υποδομές θα οδηγούσε σε απότομη άνοδο των τιμών.<br /><br />Σήμερα, οι επενδυτές εξετάζουν κάτι διαφορετικό: κατά πόσο η κρίση μπορεί να οδηγήσει σε πραγματική διακοπή των ενεργειακών ροών.<br /><br />Αυτό εξηγεί γιατί, παρά τις στρατιωτικές επιχειρήσεις των τελευταίων ημερών, οι τιμές του Brent παρέμειναν σχετικά συγκρατημένες.<br /><br />Οι αγορές προεξοφλούν πιθανότητες και όχι γεγονότα.<br /><br />Η έννοια του λεγόμενου geopolitical risk premium έχει αποκτήσει μόνιμο χαρακτήρα στις αγορές ενέργειας. Δεν χρειάζεται να κλείσει το Ορμούζ για να αυξηθούν οι τιμές. Αρκεί να αυξηθεί η πιθανότητα να συμβεί. </div><div><br />Η πραγματική δοκιμασία βρίσκεται στη ναυτιλία<br /><br />Οι διπλωματικές συνομιλίες μπορεί να καθησυχάζουν προσωρινά τις αγορές, όμως ο ουσιαστικός δείκτης αποκλιμάκωσης παραμένει η ναυσιπλοΐα.<br /><br />Παρότι η κυκλοφορία δεξαμενόπλοιων παρουσιάζει σταδιακή βελτίωση, σημαντικός αριθμός πλοίων εξακολουθεί να κινείται με καθυστερήσεις ή να αναμένει ασφαλέστερες συνθήκες πριν εισέλθει στον Περσικό Κόλπο.<br /><br />Παράλληλα, τα ασφάλιστρα πολεμικού κινδύνου παραμένουν αισθητά υψηλότερα από τα επίπεδα πριν από την κρίση, αυξάνοντας το συνολικό κόστος μεταφοράς του πετρελαίου και επιβαρύνοντας τις εφοδιαστικές αλυσίδες.<br /><br />Οι αγορές εμπιστεύονται περισσότερο τις αποφάσεις των ναυτιλιακών εταιρειών και των ασφαλιστών παρά τις πολιτικές δηλώσεις. Η πλήρης αποκατάσταση της εμπορικής ναυσιπλοΐας θα αποτελέσει την πραγματική ένδειξη ότι η κρίση βαίνει προς εκτόνωση.<br />Η νέα γεωοικονομία της ενέργειας<br /><br />Η αγορά πετρελαίου έχει αλλάξει ριζικά την τελευταία πενταετία.<br /><br />Για δεκαετίες, οι τιμές διαμορφώνονταν κυρίως από τις αποφάσεις του OPEC+, την παραγωγή σχιστολιθικού πετρελαίου στις Ηνωμένες Πολιτείες και την πορεία της κινεζικής οικονομίας.<br /><br />Σήμερα, οι γεωπολιτικοί παράγοντες έχουν αποκτήσει αντίστοιχη βαρύτητα.<br /><br />Ο πόλεμος στην Ουκρανία, οι επιθέσεις των Χούθι στην Ερυθρά Θάλασσα, οι διαδοχικές κρίσεις στα Στενά του Ορμούζ και η στρατηγική αντιπαράθεση μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών, Ιράν και Ισραήλ έχουν μετατρέψει τις ενεργειακές υποδομές σε πεδίο γεωοικονομικού ανταγωνισμού.<br /><br />Η ασφάλεια των θαλάσσιων διαδρόμων αποτελεί πλέον εξίσου σημαντικό παράγοντα με την ίδια την παραγωγή πετρελαίου. </div><div><br />Οι αγορές αναζητούν προβλεψιμότητα<br /><br />Οι συνομιλίες που προγραμματίζονται στη Ντόχα δεν αναμένεται να επιλύσουν τις βαθιές στρατηγικές διαφορές μεταξύ Ουάσιγκτον και Τεχεράνης.<br /><br />Οι αγορές, ωστόσο, δεν απαιτούν ειρήνη.<br /><br />Αυτό που αναζητούν είναι προβλεψιμότητα.<br /><br />Η διατήρηση ανοικτών των Στενών του Ορμούζ, η ασφαλής διέλευση των δεξαμενόπλοιων και η αποφυγή άμεσης στρατιωτικής σύγκρουσης αποτελούν τους κρίσιμους παράγοντες για τη σταθερότητα των τιμών.<br /><br />Σε ένα περιβάλλον όπου η ενέργεια χρησιμοποιείται ολοένα περισσότερο ως εργαλείο εξωτερικής πολιτικής, ακόμη και η προσωρινή σταθερότητα έχει σημαντική οικονομική αξία.<br />Το νέο ενεργειακό καθεστώς<br /><br />Η μεγαλύτερη αλλαγή που αφήνει πίσω της η τελευταία κρίση δεν αφορά την τιμή του Brent.<br /><br />Αφορά τον τρόπο με τον οποίο αυτή διαμορφώνεται.<br /><br />Πριν από μια δεκαετία, οι αγορές επικεντρώνονταν σχεδόν αποκλειστικά στα αποθέματα των ΗΠΑ, στις αποφάσεις του OPEC και στη ζήτηση από την Κίνα.<br /><br />Σήμερα, η εξίσωση είναι πολύ πιο σύνθετη.<br /><br />Η ασφάλεια των θαλάσσιων διαδρόμων, οι κυρώσεις, οι επιθέσεις σε ενεργειακές υποδομές, οι κυβερνοεπιθέσεις και η πιθανότητα αποκλεισμού κρίσιμων σημείων διέλευσης αποτελούν μόνιμους παράγοντες αποτίμησης. <br /><br />Το πετρέλαιο εξελίσσεται σταδιακά από απλό ενεργειακό εμπόρευμα σε γεωστρατηγικό περιουσιακό στοιχείο, του οποίου η τιμή αντανακλά όχι μόνο την ισορροπία προσφοράς και ζήτησης αλλά και την ισορροπία ισχύος μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων. <br /><br />Η νέα ισορροπία στην αγορά πετρελαίου δεν είναι ισορροπία ειρήνης. <br /><br />Είναι μια ισορροπία αποτροπής, όπου οι τιμές σταθεροποιούνται όχι επειδή οι κίνδυνοι έχουν εξαλειφθεί, αλλά επειδή όλοι οι εμπλεκόμενοι γνωρίζουν ότι μια ανεξέλεγκτη σύγκρουση στα Στενά του Ορμούζ θα είχε τεράστιο οικονομικό κόστος για την παγκόσμια οικονομία. Σε αυτή τη νέα πραγματικότητα, το Brent λειτουργεί ολοένα και περισσότερο ως βαρόμετρο της γεωπολιτικής σταθερότητας και λιγότερο ως απλή αντανάκλαση της φυσικής αγοράς πετρελαίου.<br /><br /><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουντη θέση του Ellada simera.</div>

Πετρέλαιο: Η νέα ισορροπία του φόβου και η γεωοικονομία του Ορμούζ.

Οι αγορές δεν αποτιμούν πλέον μόνο βαρέλια. Αποτιμούν την πιθανότητα πολέμου. Βασιλης Διαμαντακος Η σχετικά ήρεμη έναρξη της εβδομάδας στις ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ερντογάν για NATO: «Να δημιουργήσουμε δίκτυο ασφαλείας από Τέξας μέχρι Άγκυρα».

<img height="51" src="https://www.onalert.gr/app/uploads/2026/06/ERDOGAN-REUTERS-1440x960.jpg" width="280" /><br /><br /><div>Ο πρόεδρος της Τουρκίας στάθηκε ιδιαίτερα στη σημασία της συνεργασίας στην αμυντική βιομηχανία στο πλαίσιο των νατοϊκών διαδικασιών και φόρουμ<br /><br />Σε ομιλία του στο «Πρόγραμμα Γεύματος των Προέδρων των Κοινοβουλίων του NATO», που πραγματοποιήθηκε στην Κωνσταντινούπολη, ο πρόεδρος της Τουρκίας, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, αναφέρθηκε στην αμυντική συνεργασία εντός της Συμμαχίας, στις στρατιωτικές δαπάνες, στην αμυντική βιομηχανία, καθώς και στις περιφερειακές εξελίξεις στη Μέση Ανατολή.<br /><br />Ο Ερντογάν αναφέρθηκε σε πολιτικές που, κατά την Άγκυρα, περιορίζουν τη συμμετοχή της Τουρκίας στην αμυντική αρχιτεκτονική του NATO, προτείνοντας ένα ενιαίο πλαίσιο ασφάλειας, λέγοντας χαρακτηριστικά:<br /><br />«Δεν ωφελεί κανέναν ο αποκλεισμός της αμυντικής ικανότητας της Τουρκίας λόγω στενών πολιτικών συμφερόντων. Σε αυτό το σημείο, πρέπει να δημιουργήσουμε ένα δίκτυο ασφάλειας και άμυνας σε επίπεδο συμμαχίας, που θα εκτείνεται από το Τέξας έως την Άγκυρα, χωρίς εξαιρέσεις και χωρίς ‘αν’, ‘αλλά’ και ‘εφ’ όσον’».<br /><br />Ο πρόεδρος της Τουρκίας στάθηκε ιδιαίτερα στη σημασία της συνεργασίας στην αμυντική βιομηχανία στο πλαίσιο των νατοϊκών διαδικασιών και φόρουμ:<br /><br />«Ένα άλλο χαρακτηριστικό γνώρισμα της Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα είναι η συμβολή της στη συνεργασία στον τομέα της αμυντικής βιομηχανίας. Στο πλαίσιο της Συνόδου Κορυφής, στο φόρουμ της αμυντικής βιομηχανίας του ΝΑΤΟ που θα διοργανώσουμε, από τη μία πλευρά θα παρουσιάσουμε τα προηγμένα προϊόντα μας, ενώ από την άλλη θα εξετάσουμε τα μέτρα που θα καταστήσουν αυτή τη συνεργασία πολύ πιο αποτελεσματική».<br /><br />Αναφερόμενος στη θέση της Τουρκίας στον παγκόσμιο χάρτη, ο Ερντογάν υπογράμμισε τον ρόλο της χώρας του ως γέφυρας μεταξύ ηπείρων και την πρόθεσή της να συμβάλει στην ειρήνη:<br /><br />«Η Τουρκία είναι μια ισχυρή χώρα που διαθέτει την εμπειρία να επικοινωνεί ταυτόχρονα με μια ευρεία γεωγραφική περιοχή που εκτείνεται από την Ευρώπη έως την Ασία και από τα Βαλκάνια έως την Αφρική, τόσο λόγω της ιστορίας της όσο και λόγω της κοινωνικής της δομής και της γεωστρατηγικής της θέσης. Επιθυμούμε να αξιοποιήσουμε αυτό το δυναμικό μας στο μέγιστο βαθμό για την ειρήνη στην περιοχή και την παγκόσμια ειρήνη».<br /><br />Παράλληλα, ο Τούρκος πρόεδρος τοποθετήθηκε και για τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή, με βαριές αιχμές κατά του Ισραήλ:<br /><br />«Παρακολουθούμε στενά τις επιθέσεις που στοχεύουν ειδικά τον Λίβανο και αποσκοπούν στην υπονόμευση της συμφωνίας που έδωσε ανάσα στην περιοχή μας και στον κόσμο. Περιμένουμε την υποστήριξή σας ώστε να μην δοθεί ευκαιρία στις προκλήσεις του δικτύου γενοκτονίας, το οποίο δεν αντέχει τη σταθεροποίηση της περιοχής μας και μάλιστα την θεωρεί απειλή για τη δική του ασφάλεια».</div><div><br /></div><div><a href="https://www.onalert.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ερντογάν για NATO: «Να δημιουργήσουμε δίκτυο ασφαλείας από Τέξας μέχρι Άγκυρα».

Ο πρόεδρος της Τουρκίας στάθηκε ιδιαίτερα στη σημασία της συνεργασίας στην αμυντική βιομηχανία στο πλαίσιο των νατοϊκών διαδικασιών και φόρο...

Διαβάστε την συνέχεια

Μπλόκο από το Κογκρέσο στην επιστροφή της Τουρκίας στα F-35: Πρωτοβουλία μετά το «πράσινο φως» Τραμπ.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/06/Congress-USA.jpg"><img height="43" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/06/Congress-USA-696x392.jpg" width="280" /></a><br /><br /><div>Πρωτοβουλία στο Κογκρέσο για την αποτροπή μιας πιθανής επιστροφής της Τουρκίας στο πρόγραμμα των μαχητικών F-35 αναλαμβάνει η Δημοκρατική βουλευτής από τη Νεβάδα, Ντίνα Τίτους. Η κίνηση αυτή έρχεται ως άμεση αντίδραση στις πρόσφατες δηλώσεις του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, οι οποίες άφησαν ανοιχτό το ενδεχόμενο μιας νέας αμυντικής συμφωνίας με την Άγκυρα, ενόψει της Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ.<br /><br />Σύμφωνα με το κείμενο επιστολής που βρίσκεται σε στάδιο συλλογής υπογραφών, οι νομοθέτες ζητούν από την ηγεσία της Βουλής των Αντιπροσώπων να αξιοποιήσει όλες τις εκ του νόμου εξουσίες της για να αποτρέψει οποιαδήποτε απόφαση επανένταξης της Τουρκίας, εφόσον δεν έχει προηγουμένως επιλυθεί το ζήτημα των ρωσικών S-400 και των κυρώσεων CAATSA.</div><div><br />Το παρασκήνιο: Η «τσάντα δώρων» του Τραμπ και οι S-400<br /><br />Η κινητοποίηση στη Βουλή των Αντιπροσώπων πυροδοτήθηκε από τη συνάντηση του Ντόναλντ Τραμπ με τον γενικό γραμματέα του ΝΑΤΟ, Μαρκ Ρούτε, στον Λευκό Οίκο. Ερωτηθείς αν σκοπεύει να μεταβεί στην Τουρκία με μια «μεγάλη τσάντα δώρων» —αναφερόμενος στο αίτημα της ‘Αγκυρας για F-35 και κινητήρες της General Electric— ο Αμερικανός πρόεδρος απάντησε καταφατικά. Οι δηλώσεις αυτές έγιναν ενόψει της Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα (7-8 Ιουλίου).<br /><br />Παράλληλα, οι συντάκτες της επιστολής επικαλούνται δήλωση του αντιπροέδρου Τζέι Ντι Βανς, ο οποίος επιβεβαίωσε ότι βρίσκεται σε εξέλιξη επίσημη διαδικασία επανεξέτασης από το Πεντάγωνο για το πώς θα μπορούσε μια τέτοια πώληση να προχωρήσει νομικά.<br /><br />Το ιστορικό της ρήξης: Η Τουρκία αποβλήθηκε από το πρόγραμμα των F-35 το 2019, όταν προμηθεύτηκε το ρωσικό αντιαεροπορικό σύστημα S-400. Η Ουάσιγκτον έκρινε τότε ότι η συνύπαρξη των δύο συστημάτων δημιουργούσε σοβαρό κίνδυνο διαρροής απόρρητων πληροφοριών στη Μόσχα.</div><div><br />Το νομικό οπλοστάσιο και η δέσμευση Ρούμπιο<br /><br />Η επιστολή, η οποία θα αποσταλεί στον ηγέτη της ρεπουμπλικανικής πλειοψηφίας Στιβ Σκαλίζ και στον ηγέτη της δημοκρατικής μειοψηφίας Χακίμ Τζέφρις, βασίζεται σε δύο βασικά νομικά επιχειρήματα:<br /><br />Κυρώσεις CAATSA: Επιβλήθηκαν τον Δεκέμβριο του 2020 από την πρώτη κυβέρνηση Τραμπ και παραμένουν σε ισχύ, καθώς δεν υπάρχει κανένα στοιχείο ότι η Τουρκία έχει αποσύρει ή απομακρύνει τους S-400.<br /><br />Νόμος περί Εθνικής Άμυνας (NDAA 2020): Απαγορεύει ρητά τη μεταφορά F-35 στην Τουρκία, εκτός εάν η Άγκυρα αποδείξει ότι δεν κατέχει πλέον το ρωσικό σύστημα και δεσμευτεί ότι δεν θα το αποκτήσει ξανά στο μέλλον.<br /><br />Στο ίδιο πλαίσιο, υπενθυμίζεται η ακρόαση της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων (3 Ιουνίου 2026), όπου ο υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο αναγνώρισε ότι η κυβέρνηση δεσμεύεται από τη νομοθεσία και δεν μπορεί να παρακάμψει τις κυρώσεις κατά της Τουρκίας.<br />Πώς λειτουργεί το θεσμικό «φρένο» του Κογκρέσου<br /><br />Σε περίπτωση που ο Λευκός Οίκος αποφασίσει να προχωρήσει επίσημα στην πώληση, το Κογκρέσο έχει τη δυνατότητα να αντιδράσει μέσω του Νόμου περί Ελέγχου των Εξαγωγών Όπλων:<br /><br />Το Κοινό Ψήφισμα Αποδοκιμασίας (Joint Resolution of Disapproval): Είναι το επίσημο εργαλείο με το οποίο οι νομοθέτες μπορούν να μπλοκάρουν μια αμυντική σύμβαση εντός συγκεκριμένου χρονικού παραθύρου ελέγχου (συνήθως 15 ή 30 ημερών).<br /><br />Η πρόκληση του Βέτο: Για να είναι δεσμευτικό το ψήφισμα, πρέπει να εγκριθεί και από τα δύο σώματα (Βουλή και Γερουσία) και να υπογραφεί από τον πρόεδρο. Εάν ο πρόεδρος ασκήσει βέτο, το Κογκρέσο χρειάζεται πλειοψηφία δύο τρίτων (2/3) και στα δύο σώματα για να το ανατρέψει, γεγονός που καθιστά τη διαδικασία εξαιρετικά δύσκολη στην πράξη.<br /><br />Με την πρωτοβουλία αυτή, η κ. Τίτους επιδιώκει την έγκαιρη κινητοποίηση των νομοθετών, στέλνοντας το μήνυμα ότι η υπόθεση των F-35 δεν είναι απλώς ένα ζήτημα αμυντικής διπλωματίας, αλλά θέμα συμμόρφωσης με την αμερικανική νομοθεσία.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Μπλόκο από το Κογκρέσο στην επιστροφή της Τουρκίας στα F-35: Πρωτοβουλία μετά το «πράσινο φως» Τραμπ.

Πρωτοβουλία στο Κογκρέσο για την αποτροπή μιας πιθανής επιστροφής της Τουρκίας στο πρόγραμμα των μαχητικών F-35 αναλαμβάνει η Δημοκρατική βο...

Διαβάστε την συνέχεια

Καταγγελία-βόμβα για τη ΜΙΤ: Φέρεται να στρατολόγησε γνωστό Τούρκο δημοσιογράφο για επιχειρήσεις επιρροής.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/06/TSAKIR.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="1373" data-original-width="1920" height="54" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/06/TSAKIR.jpg" width="280" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η τουρκική υπηρεσία πληροφοριών φέρεται να αξιοποίησε τον δημοσιογράφο Ρουσέν Τσακίρ</span></h3>Στο επίκεντρο νέων καταγγελιών βρίσκεται η τουρκική Υπηρεσία Πληροφοριών (ΜΙΤ), καθώς δημοσίευμα του Nordic Monitor υποστηρίζει ότι η υπηρεσία φέρεται να είχε στρατολογήσει τον γνωστό δημοσιογράφο Ρουσέν Τσακίρ ως «περιουσιακό στοιχείο πληροφοριών» με στόχο επιχειρήσεις επιρροής και ψυχολογικού χαρακτήρα.<br /><br />Οι ισχυρισμοί βασίζονται σε μαρτυρία του πρώην υψηλόβαθμου Τούρκου αστυνομικού Μουσταφά Οκουμούς, ο οποίος ζει στη Γερμανία και παρουσίασε τις πληροφορίες μέσω βίντεο στο YouTube τον Ιούνιο του 2026.<br /><br />Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η ΜΙΤ φέρεται να καλλιέργησε για μεγάλο χρονικό διάστημα επαφές με τον δημοσιογράφο, με σκοπό την προώθηση συγκεκριμένων πολιτικών αφηγημάτων που συνδέονται με την κυβέρνηση του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.<div><br />Ποιος είναι ο Ρουσέν Τσακίρ<br /><br />Ο Ρουσέν Τσακίρ είναι ένας από τους γνωστότερους Τούρκους δημοσιογράφους και σχολιαστές, με πολυετή παρουσία στην κάλυψη πολιτικών και κοινωνικών θεμάτων.<br /><br />Είναι επικεφαλής της Scope Medya Ticaret ve Pazarlama A.Ş., εταιρείας που διαχειρίζεται το Medyascope, ένα μέσο που παρουσιάζεται ως ανεξάρτητη δημοσιογραφική πλατφόρμα και έχει λάβει χρηματοδότηση από διεθνείς οργανισμούς και ιδρύματα.<br /><br />Ο ίδιος έχει τοποθετηθεί δημόσια σε ζητήματα όπως το Κουρδικό, οι πολιτικές εξελίξεις στην Τουρκία και οι θρησκευτικές οργανώσεις, ενώ οι επικριτές του έχουν αμφισβητήσει ορισμένες από τις αναλύσεις του σχετικά με συγκεκριμένες ομάδες και κινήματα.</div><div><br />Οι καταγγελλόμενες επαφές με τη ΜΙΤ<br /><br />Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς που παρουσιάζει το Nordic Monitor, ο Τσακίρ φέρεται να είχε συναντήσεις με τον Σεμπαχαττίν Ασάλ, πρώην αναπληρωτή υφυπουργό και υψηλόβαθμο στέλεχος της ΜΙΤ.<br /><br />Οι συναντήσεις, σύμφωνα με την ίδια πηγή, φέρεται να έγιναν σε σημεία της Κωνσταντινούπολης, όπως η περιοχή Μπαρμπαρός στο Μπεσίκτας και τα Ταξίμ.<br /><br />Παράλληλα, αναφέρεται ότι σε άλλη περίπτωση φέρεται να επισκέφθηκε εγκαταστάσεις της ΜΙΤ μαζί με στέλεχος της υπηρεσίας.<br /><br />Το δημοσίευμα υποστηρίζει ότι οι επαφές αυτές δεν αφορούσαν απλές δημοσιογραφικές συναντήσεις, αλλά εντάσσονταν σε πλαίσιο χειρισμού πληροφοριακού «περιουσιακού στοιχείου».<br />Οι κατηγορίες για επιχειρήσεις επιρροής<br /><br />Στο ρεπορτάζ αναφέρεται ότι ο δημοσιογράφος φέρεται να χρησιμοποίησε τη δημόσια παρουσία του για να προβάλλει θέσεις που ευνοούσαν συγκεκριμένες ομάδες ή πολιτικές κατευθύνσεις.<br /><br />Μεταξύ άλλων, γίνεται αναφορά σε σχολιασμούς σχετικά με οργανώσεις όπως η τουρκική Χεζμπολάχ και οι Ταχσιγιετζιλέρ, με το δημοσίευμα να υποστηρίζει ότι παρουσιάστηκαν σε ορισμένες περιπτώσεις ως θύματα πολιτικών διώξεων.<br /><br />Παράλληλα, το Nordic Monitor υποστηρίζει ότι η ΜΙΤ έχει ιστορικό αξιοποίησης δημοσιογράφων ως μέσων επιρροής, αναφέροντας πως έχουν καταγραφεί και άλλες παρόμοιες υποθέσεις τα τελευταία χρόνια.<br />Η υπόθεση παραμένει υπό διερεύνηση<br /><br />Οι νέες καταγγελίες έρχονται σε μια περίοδο κατά την οποία η ΜΙΤ έχει αποκτήσει αυξημένο ρόλο στο τουρκικό πολιτικό σύστημα.<br /><br />Μέχρι στιγμής, δεν έχουν υπάρξει δημόσιες τοποθετήσεις ή διαψεύσεις από τον Ρουσέν Τσακίρ, τον Σεμπαχαττίν Ασάλ ή τη ΜΙΤ σχετικά με τους συγκεκριμένους ισχυρισμούς.<br /><br />Οι αναφορές παραμένουν στο επίπεδο των καταγγελιών και απαιτούνται περαιτέρω στοιχεία ή επίσημες εξελίξεις για να επιβεβαιωθεί η ακρίβειά τους.<br /><br />Ωστόσο, η υπόθεση επαναφέρει τη συζήτηση για τον ρόλο των μυστικών υπηρεσιών στα μέσα ενημέρωσης και τα ζητήματα που αφορούν την ανεξαρτησία της δημοσιογραφίας στην Τουρκία.</div><div><br /></div><div>πηγή <br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Καταγγελία-βόμβα για τη ΜΙΤ: Φέρεται να στρατολόγησε γνωστό Τούρκο δημοσιογράφο για επιχειρήσεις επιρροής.

Η τουρκική υπηρεσία πληροφοριών φέρεται να αξιοποίησε τον δημοσιογράφο Ρουσέν Τσακίρ Στο επίκεντρο νέων καταγγελιών βρίσκεται η τουρκική Υπη...

Διαβάστε την συνέχεια

Μείζον πολιτικό θέμα η συνάντηση Σαμαρά – Γκίλφοϊλ

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/06/samarasglfoil.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="1221" data-original-width="1920" height="48" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/06/samarasglfoil.jpg" width="280" /></a></div><div><br /></div>Δεν είναι λίγα τα κυβερνητικά στελέχη που κάνουν λόγο για παρέμβαση των ΗΠΑ σε μία εξαιρετικά ευαίσθητη πολιτική στιγμή για την κυβέρνηση.<br /><br />Η συνάντηση της Αμερικανίδας πρέσβειρας στην Αθήνα, Κίμπερλι Γκίλφοϊλ, με τον Αντώνη Σαμαρά προκάλεσε αιφνιδιασμό στο Μέγαρο Μαξίμου, καθώς ήρθε σε μια περίοδο αυξημένης πολιτικής πίεσης και έντονης συζήτησης για τις ισορροπίες στο εσωτερικό της παράταξης.<div><br />Όχι στήριξη, αλλά….<br /><br />Χωρίς να μπορεί κανείς να μιλήσει για στήριξη προς τον πρώην πρωθυπουργό, πολλοί ερμήνευσαν το τετ α τετ ως ένδειξη ότι η Ουάσιγκτον εξακολουθεί να αντιμετωπίζει τον Μεσσήνιο πολιτικό ως παράγοντα με ειδικό βάρος στις εξελίξεις.<br /><br />Και αυτό, όπως λένε οι γνωρίζοντες το παρασκήνιο, μόνο ευχάριστο δεν ήταν για το Μαξίμου, το οποίο παρακολούθησε τη συνάντηση με εμφανή δυσφορία.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Μείζον πολιτικό θέμα η συνάντηση Σαμαρά – Γκίλφοϊλ

Δεν είναι λίγα τα κυβερνητικά στελέχη που κάνουν λόγο για παρέμβαση των ΗΠΑ σε μία εξαιρετικά ευαίσθητη πολιτική στιγμή για την κυβέρνηση. Η...

Διαβάστε την συνέχεια

Βανς εναντίον Ρούμπιο: Μέσα στη μάχη του Λευκού Οίκου για το Ισραήλ, το Ιράν και το 2028.

<img height="46" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/06/VANCE-RUBIO-630x385.jpg" width="280" /><br /><br />Ο Τζέι Ντι Βανς και ο Μάρκο Ρούμπιο τραβούν προς αντίθετες κατευθύνσεις όσον αφορά το Ιράν και το Ισραήλ, εκθέτοντας ένα βαθύ ρεπουμπλικανικό σχίσμα με μεγάλα διακυβεύματα για τη συμμαχία ΗΠΑ-Ισραήλ και το 2028.<br /><br />Ο Λευκός Οίκος επιμένει ότι δεν υπάρχει απόσταση μεταξύ τους. Η πραγματικότητα αφηγείται μια διαφορετική ιστορία.<br /><br />Πίσω από τις προσεκτικά διατυπωμένες δηλώσεις περί «πλήρους ενότητας» στην Ουάσιγκτον, δύο από τις ισχυρότερες προσωπικότητες της κυβέρνησης Τραμπ τραβούν προς έντονα διαφορετικές κατευθύνσεις στο πιο σημαντικό ερώτημα εξωτερικής πολιτικής της εποχής μας: τι οφείλει η Αμερική στο Ισραήλ και τι είναι διατεθειμένη να δώσει στο Ιράν.<br /><br />Ο Αντιπρόεδρος Τζέι Ντι Βανς και ο Υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο θεωρούνται και οι δύο ως πιθανοί διάδοχοι του Προέδρου Τραμπ και αποτελούν προϊόντα ισχυρών, ανταγωνιστικών ακροατηρίων εντός του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος.<br /><br />Αυτός ο ανταγωνισμός εξελίσσεται τώρα σε πραγματικό χρόνο, με διακύβευμα την ασφάλεια του Ισραήλ.<br /><br />Ο Βανς επιτέθηκε με δριμύτητα στους Ισραηλινούς επικριτές της προκαταρκτικής συμφωνίας ΗΠΑ-Ιράν και άφησε να εννοηθεί ότι οι ισραηλινοί βομβαρδισμοί πολιτικών υποδομών στη Βηρυτό, που είχαν ως στόχο την εξασθένηση της Χεζμπολάχ, υπονόμευαν τις ειρηνευτικές προσπάθειες υπό την ηγεσία των ΗΠΑ.<br /><br />Αποκάλυψε επίσης ότι οι ΗΠΑ κάλεσαν έναν Ιρανό αξιωματούχο πληροφοριών να υπηρετήσει ως σύνδεσμος αποτροπής σύγκρουσης με το Πεντάγωνο στο Κατάρ, και παρουσίασε το Ιράν ως έναν δυνητικό εταίρο σε μια συναλλακτική συμφωνία που θα επέτρεπε στην Αμερική να στρέψει ξανά τη στρατηγική της προσοχή στην Κίνα.<br /><br />Σε συνέντευξή του στους New York Times, ο Βανς επέκρινε τους Ισραηλινούς υπουργούς Μπεν Γκβιρ και Σμότριτς για την αντίθεσή τους στο Μνημόνιο Συνεργασίας με το Ιράν και τις εκκλήσεις τους για κλιμάκωση στον Λίβανο, λέγοντας:<br /><br />«Είστε μια χώρα εννέα εκατομμυρίων ανθρώπων και δεν μπορείτε απλά να βασίζεστε στις σκοτωμούς ως μέσο για την επίλυση κάθε προβλήματος εθνικής ασφάλειας που αντιμετωπίζετε».<br /><br />Ο Ρούμπιο έχει λάβει την αντίθετη θέση. Ενώ ο Βανς συναντιόταν με Ιρανούς στην Ελβετία, ο Ρούμπιο ταξίδευε στον Κόλπο για να καθησυχάσει τους συμμάχους που είχαν θορυβηθεί από αυτό που θεωρούν ως υπερβολικές παραχωρήσεις προς την Τεχεράνη, υπερασπιζόμενος επανειλημμένα τη στρατιωτική εκστρατεία του Ισραήλ στον Λίβανο ως δικαιολογημένη απάντηση στις επιθέσεις της Χεζμπολάχ.<br /><br />Όταν του ζητήθηκε να σχολιάσει την κριτική του Βανς προς το Ισραήλ, ο Ρούμπιο απέφυγε να απαντήσει απευθείας, προτού εξιστορήσει μια επίθεση της Χεζμπολάχ σε ισραηλινό σημείο ελέγχου νωρίτερα μέσα στην εβδομάδα, αφήνοντας την αντίθεση να μιλήσει από μόνη της.<br /><br />Το πιο έντονο σημείο τριβής είναι ο Λίβανος. Ένας «πυρήνας αποτροπής σύγκρουσης» στο μέτωπο του Λιβάνου, με μεσολάβηση των ΗΠΑ, περιλαμβάνει το Ιράν μαζί με τις Ηνωμένες Πολιτείες, το Κατάρ, το Πακιστάν και τον ίδιο τον Λίβανο, αλλά όχι το Ισραήλ, μια κίνηση που το στρατόπεδο του Ρούμπιο θεωρεί ως μια επικίνδυνη παραχώρηση επιρροής στην Τεχεράνη σε ένα θέατρο επιχειρήσεων όπου ο ίδιος προσπαθούσε να οικοδομήσει ένα πλαίσιο ελεύθερο από την ιρανική παρουσία.<br /><br />Το ίδιο το Μνημόνιο Συνεργασίας είναι επίσης αξιοσημείωτα σιωπηλό όσον αφορά το πυραυλικό πρόγραμμα του Ιράν, έναν από τους δεδηλωμένους στόχους της κυβέρνησης Τραμπ στην αρχή της σύγκρουσης, ένα κενό που τα γεράκια στο περιβάλλον του Ρούμπιο βλέπουν ως μια δομική αποτυχία την οποία αποδέχτηκε ο Βανς στη βιασύνη του να κλείσει μια συμφωνία.<br /><br />Ο Λευκός Οίκος δεν αναγνωρίζει το σχίσμα.<br /><br />Η εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου Άννα Κέλι δήλωσε ότι «υπάρχει μόνο ένα στρατόπεδο, και αυτό είναι το στρατόπεδο του Προέδρου Τραμπ», ενώ ένας εκπρόσωπος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ απέρριψε τις συζητήσεις περί σχίσματος Βανς-Ρούμπιο ως ένα «τετριμμένο και ψευδές αφήγημα».<br /><br />Οι αναλυτές δεν πείθονται. Ο Μάικλ Ρούμπιν από το Αμερικανικό Ινστιτούτο Επιχειρήσεων (AEI) δήλωσε ότι ο Ρούμπιο και ο Βανς αντιπροσωπεύουν «διαφορετικές τάσεις» στον πυρήνα τους.<br /><br />Ο ένας είναι ο απομονωτιστής του «Πρώτα η Αμερική», πρόθυμος να κάνει business με την Τεχεράνη· ο άλλος είναι το γεράκι της Γερουσίας που έχτισε την καριέρα του αντιμετωπίζοντας το Ιράν, τη Ρωσία και την Κούβα.<br /><br />Για το Ισραήλ, το ερώτημα είναι ποια τάση θα επικρατήσει.<br /><br />Εάν η διπλωματική αρχιτεκτονική του Βανς αντέξει, η Ιερουσαλήμ ενδέχεται να βρεθεί εγκλωβισμένη ανάμεσα σε έναν Λευκό Οίκο που απαιτεί αυτοσυγκράτηση και σε ένα Ιράν στο οποίο παραχωρήθηκε μια νομιμοποίηση που δεν κέρδισε στο πεδίο της μάχης.<br /><br />Εάν καταρρεύσει, ο Ρούμπιο θα είναι σε θέση να πει ότι το είχε προβλέψει και να αναδομήσει μια ρεπουμπλικανική εξωτερική πολιτική που θέτει τη συμμαχία με το Ισραήλ ξανά στο επίκεντρό της.<br /><br />Η κούρσα για το 2028 έχει ήδη ξεκινήσει. Και η Μέση Ανατολή είναι η πρώτη της εσωκομματική κάλπη.<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Βανς εναντίον Ρούμπιο: Μέσα στη μάχη του Λευκού Οίκου για το Ισραήλ, το Ιράν και το 2028.

Ο Τζέι Ντι Βανς και ο Μάρκο Ρούμπιο τραβούν προς αντίθετες κατευθύνσεις όσον αφορά το Ιράν και το Ισραήλ, εκθέτοντας ένα βαθύ ρεπουμπλικανικ...

Διαβάστε την συνέχεια

Το Ισραήλ αναγνώρισε τη Γενοκτονία των Αρμενίων. Φρίκαρε η Τουρκία.

<img height="48" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/06/ARMENIANS-GENOKTONIA-630x397.jpg" width="280" /><br /><br />Σε τροχιά πλήρους μετωπικής σύγκρουσης εισέρχονται οι σχέσεις Τουρκίας και Ισραήλ, μετά την ομόφωνη απόφαση του ισραηλινού υπουργικού συμβουλίου να αναγνωρίσει επίσημα τη Γενοκτονία των Αρμενίων. Η κίνηση αυτή τερμάτισε μια μακρά περίοδο διπλωματικής επιφυλακτικότητας από πλευράς της Ιερουσαλήμ και πυροδότησε οργισμένη αντίδραση της Άγκυρας.<br /><br />Το ισραηλινό υπουργικό συμβούλιο υπερψήφισε το σχετικό νομοσχέδιο, με τον Υπουργό Εξωτερικών, Γκιντεόν Σαάρ, να κάνει λόγο για εκπλήρωση ενός «ηθικού καθήκοντος» και για αποκατάσταση της ιστορικής αλήθειας απέναντι σε απόπειρες άρνησης.<br /><br />Ο κ. Σαάρ υπογράμμισε ότι για το εβραϊκό κράτος η αναγνώριση της σφαγής 1,5 εκατομμυρίου Αρμενίων από την Οθωμανική Αυτοκρατορία αποτελεί αξιακή υποχρέωση, προσθέτοντας χαρακτηριστικά πως «ποτέ δεν είναι αργά για να πράξεις το σωστό».<br /><br />Η Τουρκία επιτέθηκε δριμύτατα στο Ισραήλ αφού αυτό αναγνώρισε τις σφαγές των Αρμενίων κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου ως γενοκτονία, χαρακτηρίζοντάς την ως μια «πολιτική» απόφαση για να καλύψει τα δικά του υποτιθέμενα εγκλήματα.<br /><br />«Η ισραηλινή κυβέρνηση, η οποία διώκει συστηματικά τον παλαιστινιακό λαό μπροστά στα μάτια ολόκληρου του κόσμου και δικάζεται στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης με τις κατηγορίες της διάπραξης γενοκτονίας κατά του λαού της Γάζας, επιδιώκει να συγκαλύψει τα δικά της εγκλήματα μέσω της πολιτικής απόφασης που υιοθέτησε σχετικά με τα γεγονότα του 1915», αναφέρει ανακοίνωση του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών.<br /><br />Οι σχέσεις μεταξύ του Ισραήλ και της Τουρκίας επιδεινώθηκαν απότομα από τότε που ξέσπασε ο πόλεμος στη Γάζα μετά τις επιθέσεις της παλαιστινιακής τζιχαντιστικής οργάνωσης Χαμάς εναντίον του Ισραήλ τον Οκτώβριο του 2023.<br /><br />Ο Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν έχει επικρίνει συχνά την ισραηλινή «τρομοκρατία» στη Γάζα και την έχει παρομοιάσει με τη ναζιστική Γερμανία.<br /><br />«Η Τουρκία θα συνεχίσει να εργάζεται με αποφασιστικότητα για να θέσει ένα τέλος στις επεκτατικές και αποσταθεροποιητικές πολιτικές του Ισραήλ στην περιοχή», αναφέρει η ανακοίνωση του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών.<br /><br />Ο Ισραηλινός Υπουργός Εξωτερικών δήλωσε ότι η ομόφωνη κυβερνητική κίνηση αποτελεί «ηθική επιταγή» για το εβραϊκό κράτος:<br /><br />«Ποτέ δεν είναι αργά για να κάνεις το σωστό»· η Άγκυρα, η οποία κατηγορεί το Ισραήλ για γενοκτονία στη Γάζα, απορρίπτει τον όρο για τις αγριότητες του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου.<br /><br />Η κυβέρνηση ψήφισε την Κυριακή 28/06 την αναγνώριση της γενοκτονίας των Αρμενίων, σε μια κίνηση που ήταν βέβαιο ότι θα εξοργίσει την Τουρκία, η οποία κατηγορεί το Ισραήλ για γενοκτονία στη Γάζα, αλλά αρνείται σθεναρά ότι ο όρος ισχύει για τη μαζική εξόντωση των Αρμενίων από την Οθωμανική Αυτοκρατορία κατά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο.<br /><br />Ο Υπουργός Εξωτερικών Γκιντεόν Σαάρ, ο οποίος είχε ανακοινώσει την περασμένη εβδομάδα ότι θα φέρει την αναγνώριση προς ψήφιση στο υπουργικό συμβούλιο την Κυριακή 28/06, έγραψε στο «X» μετά την ομόφωνη έγκριση του νομοσχεδίου ότι «ποτέ δεν είναι αργά για να κάνεις το σωστό».<br /><br />«Το Ισραήλ εντάσσεται σε 32 χώρες που εκπλήρωσαν ένα ηθικό καθήκον αναγνωρίζοντας την ιστορική αλήθεια και απορρίπτοντας τις προσπάθειες άρνησής της», έγραψε ο Σαάρ.<br /><br /><img height="302" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/06/SAAR.jpg" width="280" /><div><br />«Ποτέ δεν είναι αργά για να κάνεις το σωστό. Ευχαριστώ τον Πρωθυπουργό του Ισραήλ @IsraeliPM Νετανιάχου για την υποστήριξή του, καθώς και τους υπουργούς της κυβέρνησης για την ομόφωνη έγκριση του ψηφίσματος που εισηγήθηκα για την αναγνώριση της Γενοκτονίας των Αρμενίων από το Ισραήλ. Με αυτόν τον τρόπο, το Ισραήλ εντάσσεται στις 32 χώρες που εκπλήρωσαν ένα ηθικό καθήκον, αναγνωρίζοντας την ιστορική αλήθεια και απορρίπτοντας τις προσπάθειες άρνησής της».<br /><br />Σε βιντεοσκοπημένη δήλωσή του στα εβραϊκά, είπε:<br /><br />«Αυτή η φρικιαστική γενοκτονία, η οποία έλαβε χώρα πριν από 100 και πλέον χρόνια, και της οποίας τα γεγονότα δεν αμφισβητούνται πραγματικά, περιελάμβανε τη δολοφονία 1,5 εκατομμυρίου ανθρώπων και την καταστροφή μιας αρχαίας και ιστορικής πολιτιστικής κληρονομιάς».<br /><br />«Κατά την άποψή μου, είναι ηθική μας επιταγή ως Εβραίοι -και σίγουρα ως το κράτος του εβραϊκού έθνους- να λάβουμε την απόφαση που λάβαμε σήμερα», δήλωσε ο Σαάρ.<br /><br />Σε μια προσπάθεια να αποφύγει την ένταση με την Τουρκία, το Ισραήλ απείχε επί μακρόν από τη χρήση της λέξης «γενοκτονία» για να αναφερθεί στην εκστρατεία σφαγών, φυλακίσεων και αναγκαστικών εκτοπίσεων που η Οθωμανική Αυτοκρατορία, ο πρόδρομος της Τουρκίας, διέπραξε κατά των Αρμενίων στα τελευταία χρόνια της αυτοκρατορίας.<br /><br />Η Τουρκία αποδέχεται ότι πολλοί Αρμένιοι που ζούσαν στην Οθωμανική Αυτοκρατορία σκοτώθηκαν σε συγκρούσεις με τις οθωμανικές δυνάμεις κατά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, αλλά αμφισβητεί τους αριθμούς και αρνείται εδώ και καιρό ότι οι δολοφονίες ήταν συστηματικά ενορχηστρωμένες και συνιστούν γενοκτονία.<br /><br />Οι ήδη τεταμένες σχέσεις του Ισραήλ με την Τουρκία κατέρρευσαν αφότου η τρομοκρατική οργάνωση Χαμάς εισέβαλε στο νότιο Ισραήλ στις 7 Οκτωβρίου 2023, πυροδοτώντας τον πόλεμο στη Γάζα.<br /><br />Ο Τούρκος Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος υποστηρίζει τη Χαμάς, έχει συγκρίνει τις ενέργειες του Ισραήλ με εκείνες της ναζιστικής Γερμανίας και έχει σχεδόν διακόψει τους άλλοτε ισχυρούς εμπορικούς δεσμούς της χώρας του με το Ισραήλ.<br /><br />Το Ισραήλ αρνείται σθεναρά την κατηγορία περί γενοκτονίας στη Γάζα.<br /><br />Εν μέσω της ρήξης με την Τουρκία, ο Πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου δήλωσε για πρώτη φορά τον Αύγουστο του 2025 ότι αναγνωρίζει τη γενοκτονία των Αρμενίων.<br /><br />Η Άγκυρα τον κατηγόρησε τότε ότι επιδιώκει «να εργαλειοποιήσει περασμένες τραγωδίες για πολιτικά κίνητρα».<br /><br />Ερωτηθείς σε συνέντευξη Τύπου το βράδυ του Σαββάτου 27/06 αν υποστηρίζει το νομοσχέδιο για την αναγνώριση της γενοκτονίας των Αρμενίων, ο Νετανιάχου δήλωσε:<br /><br />«Ασφαλώς το υποστηρίζω». Ο Νετανιάχου, ο οποίος είναι ο μακροβιότερος πρωθυπουργός του Ισραήλ, δήλωσε ότι δεν προσπάθησε ποτέ να μπλοκάρει την αναγνώριση της γενοκτονίας και αρνήθηκε να σχολιάσει αν υπήρχε ανησυχία για την αντίδραση της Τουρκίας στην κίνηση αυτή.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το Ισραήλ αναγνώρισε τη Γενοκτονία των Αρμενίων. Φρίκαρε η Τουρκία.

Σε τροχιά πλήρους μετωπικής σύγκρουσης εισέρχονται οι σχέσεις Τουρκίας και Ισραήλ, μετά την ομόφωνη απόφαση του ισραηλινού υπουργικού συμβου...

Διαβάστε την συνέχεια

Πούτιν: Περιμένω τους Αμερικανούς μόλις “χαλαρώσουν” με το Ιράν!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcR1HChTw3f7tgkr4e1Dq7XhWfnMbFgSSt_r4eJuTPNTRc82qTH94T2qMg8M&s=10" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="405" data-original-width="720" height="43" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcR1HChTw3f7tgkr4e1Dq7XhWfnMbFgSSt_r4eJuTPNTRc82qTH94T2qMg8M&s=10" width="280" /></a></div><div><br /></div>Ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν δήλωσε χθες Κυριακή ότι «περιμένει» την έλευση Αμερικανών διαπραγματευτών προκειμένου να ξαναρχίσουν συνομιλίες όσον αφορά τον πόλεμο στην Ουκρανία όταν η Ουάσιγκτον θα είναι πλέον λιγότερο επικεντρωμένη στο ζήτημα του Ιράν.<br /><br />«Περιμένουμε, μόλις τερματιστούν όλα τα γεγονότα, αφού ολοκληρωθεί η θερμή φάση ως προς τον ιρανικό φάκελο, την έλευση αντιπροσώπων της αμερικανικής κυβέρνησης με τους οποίους έχουμε ήδη συναντηθεί στη Μόσχα», είπε ο κ. Πούτιν κατά τη διάρκεια συνέντευξής του σε Ρώσο δημοσιογράφο, που δόθηκε στη δημοσιότητα από το Κρεμλίνο.<br /><br />Απαντούσε σε ερώτηση του δημοσιογράφου για τις ρωσοαμερικανικές σχέσεις μετά την G7 στη Γαλλία, κατά την οποία ο Ντόναλντ Τραμπ έκρινε ότι «η Ρωσία θα έπρεπε να κλείσει συμφωνία» με την Ουκρανία ώστε να λάβει τέλος ο πόλεμος, που ξέσπασε τον Φεβρουάριο του 2022. «Είμαστε έτοιμοι να συνεχίσουμε τις διαπραγματεύσεις και τη συζήτηση για όλες τις λεπτομέρειες», διαβεβαίωσε ακόμη ο κ. Πούτιν.<br /><br />Ο Ρώσος πρόεδρος εκτίμησε στις αρχές Ιουνίου ότι η προσοχή των ΗΠΑ έχει αποσπαστεί από τον πόλεμο στην Ουκρανία αφότου άρχισε η αμερικανοϊσραηλινή επίθεση εναντίον του Ιράν.<br /><br />Παρότι συνήθως επιφυλάσσεται να υποστηρίξει το Κίεβο, ο Αμερικανός πρόεδρος είπε κατά τη διάρκεια της G7 στη Γαλλία πως η Μόσχα «πρέπει να κλείσει συμφωνία» κι ότι σε διαφορετική περίπτωση η Ουάσιγκτον θα μπορούσε να επιβάλει εκ νέου κυρώσεις που είχε αναστείλει. Η στάση του ερμηνεύτηκε σε κάποιες πρωτεύουσες ως απρόσμενη αλλαγή στάσης του ρεπουμπλικάνου υπέρ του Κιέβου.<br /><br />Την περασμένη Τρίτη, ο επικεφαλής της ρωσικής διπλωματίας Σεργκέι Λαβρόφ έκρινε απευθυνόμενος σε ξένους διπλωμάτες στη Μόσχα ότι η κυβέρνηση Τραμπ μοιάζει πλέον «να έχει εγκαταλείψει κάθε πρόσχημα περί ρόλου αμερόληπτου μεσολαβητή» και να έχει απεναντίας πάρει τον δρόμο της «κλιμάκωσης της πίεσης και των κυρώσεων στη Ρωσία».<div><br /></div><div><a href="https://www.amna.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Πούτιν: Περιμένω τους Αμερικανούς μόλις “χαλαρώσουν” με το Ιράν!

Ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν δήλωσε χθες Κυριακή ότι «περιμένει» την έλευση Αμερικανών διαπραγματευτών προκειμένου να ξαναρχίσουν συνομ...

Διαβάστε την συνέχεια

ΗΠΑ-Ιράν: Απόπειρα διαχείρισης του πλαισίου της σύγκρουσης.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://simerini.sigmalive.com/media/images/ntiki.original.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="575" data-original-width="1024" height="42" src="https://simerini.sigmalive.com/media/images/ntiki.original.jpg" width="280" /></a></div><div>.Οι ΗΠΑ και το Ιράν συμφώνησαν να αναστείλουν αμοιβαία τις πρόσφατες επιθέσεις που αντάλλαξαν, οι οποίες απείλησαν να οδηγήσουν στην επανέναρξη του πολέμου στη Μέση Ανατολή, παρά την καταρχήν συμφωνία που υπέγραψαν οι πρόεδροί τους στα μέσα του μήνα, έκανε γνωστό Αμερικανός αξιωματούχος χθες Κυριακή.</div><br />«Προβλέπεται οι τεχνικές συζητήσεις να συνεχιστούν για όλα τα ζητήματα του μνημονίου κατανόησης. Τα δυο μέρη θα σταματήσουν (τις επιθέσεις τους) προς το παρόν και τα πλοία θα μπορούν να κυκλοφορούν ελεύθερα» στο στενό του Ορμούζ και γύρω από αυτό, εξήγησε ο αξιωματούχος, που δεν κατονομάζεται, μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου στο Γαλλικό Πρακτορείο.<br /><br />Δεν επιβεβαίωσε πληροφορίες αμερικανικών μέσων ενημέρωσης κατά τις οποίες σχεδιάζεται να γίνει συνάντηση Αμερικανών και Ιρανών αύριο Τρίτη στο Κατάρ, αφιερωμένη στο στενό του Ορμούζ. Οι δυο πλευρές αλληλοκατηγορήθηκαν για παραβιάσεις της κατάπαυσης του πυρός τις τελευταίες ημέρες, καθώς υπήρξε αναζωπύρωση των εντάσεων μετά την υπογραφή την 17η Ιουνίου του «μνημονίου κατανόησης».<br /><br />Το στενό, που έκλεισε de facto η Ισλαμική Δημοκρατία αφότου ξέσπασε ο πόλεμος την 28η Φεβρουαρίου, με την επίθεση των ΗΠΑ και του Ισραήλ εναντίον της, κάτι που αποσταθεροποίησε το παγκόσμιο εμπόριο υδρογονανθράκων και απογείωσε τις τιμές του πετρελαίου, άνοιξε ξανά την περασμένη εβδομάδα.<br /><br />Η Τεχεράνη ωστόσο δεν επιτρέπει τη διέλευση παρά από μόνο μια διαδρομή, κατά μήκος των ακτών της, κι απειλεί να επιτεθεί σε οποιοδήποτε πλοίο δεν υπακούει. «Κανένας άλλος θεσμός» και «καμιά άλλη χώρα» δεν έχει την «ευθύνη» για τη θαλάσσια οδό πέρα από το Ιράν, τόνισε χθες ο επικεφαλής της διπλωματίας του, ο Αμπάς Αραγτσί. «Οποιαδήποτε ανάμιξη» στη διαχείριση του στενού θα προκαλέσει «καθυστερήσεις» στο πλήρες άνοιγμά του και «θα αυξήσει τις εντάσεις», επέμεινε.<div><br />Πιθανή συνάντηση στο Κατάρ<br /><br />Το Ιράν είδε με κακό μάτι την ανακοίνωση από το Ομάν πως ανοίγει προσωρινή εναλλακτική ρότα, κάτι που παρουσιάστηκε από το σουλτανάτο ως πρωτοβουλία σε συντονισμό με τον ΟΗΕ για να απομακρυνθούν τα πληρώματα των πλοίων που έχουν αποκλειστεί στον Κόλπο αφότου ξέσπασε ο πόλεμος. Δεκάδες πλοία ακολούθησαν την πορεία αυτή την περασμένη εβδομάδα.<br /><br />Από την Πέμπτη, δυο πλοία χτυπήθηκαν από βλήματα άγνωστης προέλευσης — οι επιθέσεις αποδόθηκαν στην Τεχεράνη από τον αμερικανικό στρατό, ο οποίος δυο ημέρες αργότερα βομβάρδισε το Ιράν. Η Ισλαμική Δημοκρατία ανταπέδωσε εξαπολύοντας πυραύλους και μη επανδρωμένα εναέρια συστήματα εναντίον γειτόνων της στον Κόλπο, ιδίως το Κουβέιτ και το Μπαχρέιν.<br /><br />Επικαλούμενος δυο πηγές του στην κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ και τρίτη πηγή του ενήμερη σχετικά -δεν κατονόμασε καμιά- ο ειδησεογραφικός ιστότοπος Axios ανέφερε χθες Κυριακή πως Ιρανοί και Αμερικανοί θα συναντηθούν αύριο στο Κατάρ για να επιλύσουν τη διένεξη για το Ορμούζ, από όπου διέρχεται υπό κανονικές συνθήκες το 20% των υδρογονανθράκων που καταναλώνονται παγκοσμίως.<br /><br />Αν και το Ιράν και το Ομάν επιχειρηματολογούν πως ασκούν κυριαρχικά δικαιώματά τους στο Ορμούζ, η Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (CNUDM), που υιοθετήθηκε το 1982, εγγυάται δικαίωμα «διέλευσης» από στενά που εξυπηρετούν τη διεθνή ναυσιπλοΐα, όπως αυτό του Ορμούζ, που συνδέει τον Κόλπο με τον υπόλοιπο κόσμο. Το κείμενο αυτό -που δεν έχει επικυρωθεί από την Τεχεράνη- προβλέπει πως «όλα τα πλοία και τα αεροσκάφη» σκοπός των οποίων είναι η «αδιάκοπη και ταχεία» διέλευση από το στενό απολαύουν «ανεμπόδιστη» ελευθερία της ναυσιπλοΐας.<br /><br />Πλήγματα του Ισραήλ στον Λίβανο<br /><br />Στο άλλο κύριο θέατρο του πολέμου, στον Λίβανο, που η Τεχεράνη απαίτησε να συμπεριληφθεί στο μνημόνιο κατανόησης, το Ισραήλ συνέχισε τα πλήγματά του χθες Κυριακή. Κι αυτό παρά την υπογραφή την Παρασκευή στην Ουάσιγκτον συμφωνίας-πλαισίου με σκοπό να εξασφαλιστεί «διαρκής ειρήνη».<br /><br />Με κοινή ανακοίνωσή τους, ο πρωθυπουργός του Ισραήλ Μπενιαμίν Νετανιάχου κι ο υπουργός Άμυνας της κυβέρνησής του Ισραέλ Κατς ανακοίνωσαν χθες βράδυ ότι οι ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις κατέστρεψαν μακρά υπόγεια σήραγγα της Χεζμπολά στον νότιο Λίβανο.<br /><br />Το επίσημο πρακτορείο ειδήσεων του Λιβάνου, το ANI, μετέδωσε πως έγιναν τη νύχτα αεροπορικοί βομβαρδισμοί με τουλάχιστον έναν νεκρό. Ενώ το υπουργείο Υγείας έκανε λόγο για δυο τραυματίες εξαιτίας ρίψης χειροβομβίδας από «τον ισραηλινό εχθρό» σε κοινότητα του νότου.<br /><br />Ο πρόεδρος του λιβανικού κοινοβουλίου, σύμμαχος της Χεζμπολά, ο Ναμπί Μπέρι, τόνισε από την πλευρά του ότι η συμφωνία της Ουάσιγκτον «δεν θα υιοθετηθεί» από το κοινοβούλιο και «δεν πρόκειται να εφαρμοστεί στην τρέχουσα μορφή της». Με ανακοίνωσή του, το σιιτικό κίνημα, που επίσης απορρίπτει κατηγορηματικά τη συμφωνία, τόνισε πως «επιφυλάσσεται του δικαιώματος να υπερασπιστεί τη πατρίδα και τον λαό της» μετά τις νέες επιθέσεις του Ισραήλ.<br /><br />Το κείμενο που υπογράφτηκε στην Ουάσιγκτον θέτει ως προϋπόθεση τον αφοπλισμό της Χεζμπολά για την απόσυρση των ισραηλινών στρατευμάτων από τον τομέα του νοτίου Λιβάνου που κατέχουν. Κάτι που η Βηρυτός αδυνατεί εδώ και χρόνια να κάνει.<br /><br />Η Χεζμπολά κατηγορείται πως έσυρε τον Λίβανο στον πόλεμο στη Μέση Ανατολή τη 2η Μαρτίου, όταν εκτόξευσε ρουκέτες εναντίον του Ισραήλ για να εκδικηθεί τον θάνατο του Ιρανού ανώτατου ηγέτη Αλί Χαμενεΐ, ο οποίος σκοτώθηκε τις πρώτες ώρες της αμερικανοϊσραηλινής επίθεσης εναντίον της Ισλαμικής Δημοκρατίας την 28η Φεβρουαρίου.<br /><br /><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

ΗΠΑ-Ιράν: Απόπειρα διαχείρισης του πλαισίου της σύγκρουσης.

.Οι ΗΠΑ και το Ιράν συμφώνησαν να αναστείλουν αμοιβαία τις πρόσφατες επιθέσεις που αντάλλαξαν, οι οποίες απείλησαν να οδηγήσουν στην επανένα...

Διαβάστε την συνέχεια