Τεράστιο παρασκήνιο για Hormuz. Η μυστική συμφωνία Trump σε deal Κατάρ – Ιράν... οδήγησε στο μνημόνιο.Τι συμβαίνει με 300 δισ.

<img height="41" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/f9457f4ff95754133df68854679f40eb_XL.jpg?v=3" width="280" /><br /><br /><div>Trump: Γελοίες φήμες, δεν επενδύουμε τίποτα στο Ιράν - Ο Mehdi Mohammadi, σύμβουλος του επικεφαλής της διαπραγματευτικής ομάδας του Ιράν, Ghalibaf είπε ότι... η ρήτρα που σχετίζεται με το αναπτυξιακό ταμείο των 300 δισεκατομμυρίων δολαρίων είναι παγίδα.<br /><br />Μια μυστική γεωπολιτική συμφωνία που φέρεται να συνδέει τις Ηνωμένες Πολιτείες, το Κατάρ και το Ιράν έρχεται στο φως, αποκαλύπτοντας ένα παρασκηνιακό δίκτυο οικονομικών διευθετήσεων, ενεργειακών συμφερόντων και στρατηγικών ανταλλαγμάτων στην πιο κρίσιμη θαλάσσια αρτηρία του πλανήτη.<br />Σύμφωνα με διπλωματικές και ναυτιλιακές πηγές, η Ουάσιγκτον φέρεται να έδωσε σιωπηρή έγκριση σε μια συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων που εξασφάλισε την απρόσκοπτη διέλευση πλοίων από τα Στενά του Hormuz, προσφέροντας παράλληλα στην Τεχεράνη σημαντική οικονομική ανάσα εν μέσω διεθνούς πίεσης.<br />Οι αποκαλύψεις προκαλούν ερωτήματα για τη διττή στρατηγική των ΗΠΑ στην περιοχή, καθώς πίσω από τη δημόσια ρητορική περί «μέγιστης πίεσης» φαίνεται να εξελισσόταν μια εντελώς διαφορετική πραγματικότητα...<br />Πάντως και παρά τις δηλώσεις Trump, το Hormuz αναμένεται να ανοίξει μετά την υπογραφή του μνημονίου την ερχόμενη Παρασκευή 19/6... ένδειξη ότι οι Ιρανοί παραμένουν εξαιρετικά δύσπιστοι απέναντι στις ΗΠΑ... και στις διάφορες παγίδες τους όπως είναι για παράδειγμα η πρόβλεψη για τη δημιουργία ταμείου ύψους 300 δισ δολαρίων για την ανοικοδόμηση του Ιράν...<br />Σε δημόσιες δηλώσεις του ο Trump έκανε λόγο για ... γελοίες φήμες αναφερόμενος σε δημοσιεύματα, βάσει των οποίων η συμφωνία απαιτεί από τις ΗΠΑ να επενδύσουν χρήματα στο Ιράν...<br /><br />Η συμφωνία<br /><br />Διπλωματικοί αξιωματούχοι επιβεβαίωσαν ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες είχαν συμφωνήσει μυστικά σε μια χρηματοοικονομική και ναυτιλιακή συμφωνία μεταξύ του Κατάρ και του Ιράν.<br />Στο πλαίσιο αυτής της συμφωνίας, δισεκατομμύρια δολάρια διατέθηκαν στην Τεχεράνη και, σε αντάλλαγμα, το Ιράν εγγυήθηκε την ελεύθερη διέλευση δεξαμενόπλοιων και καταριανών πλοίων από τα Στενά του Hormuz, ενώ δεσμεύτηκε να μην επιτεθεί στα συμφέροντα του Κατάρ.<br /><br />Έγκριση από ΗΠΑ<br /><br />Το ισραηλινό Hume, επικαλούμενο καλά πληροφορημένες πηγές, ανέφερε ότι η απόφαση είχε σχεδιαστεί και εγκριθεί από την αμερικανική κυβέρνηση.<br />Ενώ η Ουάσιγκτον επισήμως μιλούσε για ναυτικό αποκλεισμό του Ιράν και πολιτική «μέγιστης πίεσης», το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ είχε λάβει εντολή να αγνοεί αυτές τις διευθετήσεις.<br />Βασικός στόχος της πολιτικής αυτής ήταν η μείωση της κρίσης στην παγκόσμια αγορά ενέργειας και η αποτροπή περαιτέρω αύξησης των τιμών του πετρελαίου.<br /><br />Οικονομική… ανάσα<br /><br />Η αποκάλυψη δείχνει ότι ο Λευκός Οίκος είχε δημιουργήσει το κατάλληλο έδαφος για μια συμφωνία και ένα μνημόνιο κατανόησης με το Ιράν περίπου έναν μήνα νωρίτερα.<br />Οι επικριτές της κίνησης θεωρούν ότι η Ουάσιγκτον παρείχε στην Τεχεράνη μια σημαντική οικονομική «ανάσα» κατά την πιο κρίσιμη περίοδο οικονομικής πίεσης κατά της Ισλαμικής Δημοκρατίας.<br /><br />Οι κινήσεις του Κατάρ<br /><br />Σύμφωνα με το δημοσίευμα, το Κατάρ ανησυχούσε για το ενδεχόμενο νέας επίθεσης, μετά το πλήγμα που είχε δεχθεί μία από τις εγκαταστάσεις φυσικού αερίου του κατά τη διάρκεια του πολέμου, και επιδίωξε να διασφαλίσει την ασφάλειά του δημιουργώντας απευθείας δίαυλο επικοινωνίας με την Τεχεράνη.<br />Στο πλαίσιο αυτό, η Ντόχα συμφώνησε να διαθέσει μέρος των οικονομικών πόρων του Ιράν.<br />Ενώ τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και η Σαουδική Αραβία έγιναν στόχος πυραυλικών επιθέσεων και επιθέσεων με μη επανδρωμένα αεροσκάφη μετά την κατάπαυση του πυρός, το Κατάρ παρέμεινε εκτός στόχου.<br />Βάσει της συμφωνίας, το Ιράν ζήτησε πρόσβαση σε μέρος των παγωμένων καταθέσεών του στο Κατάρ.<br />Μέρος των πληρωμών πραγματοποιήθηκε υπό τη μορφή τελών διέλευσης δεξαμενόπλοιων από τα Στενά του Hormuz, ενώ παράλληλα χορηγήθηκε στο Ιράν πιστωτική γραμμή έως και ενός δισεκατομμυρίου δολαρίων για αγορές αγαθών μέσω του Κατάρ.<br /><br />Διττή πολιτική από το αμερικανικό Ναυτικό<br /><br />Το δημοσίευμα αναφέρει ότι, παρότι το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ δημοσίως μιλούσε για αποκλεισμό των ιρανικών εξαγωγών και εισαγωγών, στην πράξη ακολουθούσε διττή πολιτική: από τη μία πλευρά διατηρούσε στρατιωτική και ναυτική πίεση και από την άλλη επέτρεπε τη χρηματοοικονομική ροή προς το Ιράν μέσω του Κατάρ.<br />To δημοσίευμα ισχυρίζεται επίσης ότι ορισμένα από τα πλοία για τα οποία ο Donald Trump δήλωσε πρόσφατα ότι διέσχισαν με επιτυχία τα Στενά του Hormuz, στην πραγματικότητα πραγματοποίησαν δρομολόγια μεταξύ Κατάρ και Ιράν υπό την κάλυψη της ίδιας μυστικής συμφωνίας.<br /><br />Παράδειγμα…<br /><br />Ο ρόλος του Κατάρ ξεπέρασε τα όρια της απλής διαμεσολάβησης.<br />Κατά τη διάρκεια της επίσκεψης του υπουργού Εξωτερικών του Ιράν Abbas Araghchi και του διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας του Ιράν Abdul Nasser Hemmati στη Ντόχα, πραγματοποιήθηκαν απευθείας επαφές μεταξύ Καταριανών αξιωματούχων, της Ουάσιγκτον και της αμερικανικής διαπραγματευτικής ομάδας.<br />Οι Steve Witcoff και Jared Kushner συμμετείχαν επίσης σε αυτές τις επικοινωνίες.<br />Η επιτυχία του Κατάρ οδήγησε και άλλα κράτη του Κόλπου να επιδιώξουν παρόμοιες συμφωνίες με το Ιράν.<br />To δημοσίευμα κατονομάζει ανεπίσημα τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, αν και διπλωματικοί αξιωματούχοι αρνήθηκαν να επιβεβαιώσουν επισήμως το θέμα.<br />Ωστόσο, επισημαίνεται ότι το Ιράν δεν είχε επιτεθεί στα ΗΑΕ τις τελευταίες εβδομάδες, ενώ το Μπαχρέιν και το Κουβέιτ έχουν δεχθεί πυραυλικά πλήγματα.<br /><br />Μυστικές συνεννοήσεις<br /><br />Διπλωματικός αξιωματούχος σημείωσε επίσης ότι και η Σαουδική Αραβία επωφελήθηκε από αυτές τις διευθετήσεις.<br />Μετά τη σημαντική μείωση των εσόδων από το πετρέλαιο και τους περιορισμούς που προκάλεσε η κρίση στα Στενά του Hormuz, το Ριάντ υποδέχθηκε θετικά κάθε μηχανισμό που θα μπορούσε να συμβάλει στη μείωση της έντασης και στην αποκατάσταση των ενεργειακών εξαγωγών.<br />Σύμφωνα με το δημοσίευμα, αυτές οι μυστικές συνεννοήσεις αποτέλεσαν τη βάση του σημερινού Μνημονίου Κατανόησης μεταξύ του Ιράν και των Ηνωμένων Πολιτειών.<br /><br />Trump: Γελοίες φήμες...<br /><br />Ο Donald Trump επιτέθηκε στις «γελοίες», όπως τις χαρακτήρισε, φήμες σχετικά με τη συμφωνία για το Ιράν.<br />Ο Trump συναντήθηκε με τον εμίρη του Κατάρ, Tamim bin Hamad Al Thani, στο περιθώριο της συνόδου της G7 στη Γαλλία.<br />Όπως ήταν αναμενόμενο, ξεκίνησε τη συνάντηση με αναφορές στη συμφωνία για το Ιράν.<br />«Πιστεύουμε ότι είναι μια δίκαιη συμφωνία, είναι μια καλή συμφωνία», δήλωσε ο Αμερικανός πρόεδρος στους δημοσιογράφους.<br />Παράλληλα, απέρριψε δημοσιεύματα σύμφωνα με τα οποία η συμφωνία θα απαιτούσε από τις Ηνωμένες Πολιτείες να επενδύσουν χρήματα στο Ιράν, χαρακτηρίζοντάς τα «γελοία».<br />«Δεν επενδύουμε κανένα χρηματικό ποσό.<br />Δεν έχουμε καμία υποχρέωση να επενδύσουμε χρήματα στο Ιράν», τόνισε ο Trump.<br />«Έχουμε το δικαίωμα να το κάνουμε, αν το θελήσουμε, αλλά δεν επενδύουμε κανένα ποσό», πρόσθεσε αργότερα.<br />Ιρανικά μέσα ενημέρωσης είχαν αναφέρει ότι το πλαίσιο συμφωνίας για τον τερματισμό του πολέμου με το Ιράν περιλάμβανε ρήτρα που θα υποχρέωνε τις ΗΠΑ να παρουσιάσουν σχέδια ανασυγκρότησης της χώρας ύψους 300 δισ. δολαρίων.<br /><br />Trump: Fake news από αδαείς Δημοκρατικούς <br /><br />Νωρίτερα ο Trump διέψευσε δημοσιεύματα περί αμερικανικών πληρωμών ύψους 300 εκατομμυρίων δολαρίων (σ.σ. προφανώς εννοούσε δισ) προς το Ιράν, χαρακτηρίζοντάς τα ως «ψευδείς ειδήσεις» που «δημοσίευσαν οι αδαείς Δημοκρατικοί».<br />Ο Trump, ανάρτησε στο κοινωνικό δίκτυο Truth Social: «Η ιστορία ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες πληρώνουν στο Ιράν 300 εκατομμύρια δολάρια είναι ψευδής είδηση που δημοσίευσαν οι αδαείς Δημοκρατικοί».<br />Σε τηλεοπτική συνέντευξη στο CBS, ο Αντιπρόεδρος των ΗΠΑ, J.D. Vance, επιβεβαίωσε τη δυνατότητα πρόσβασης της Ισλαμικής Δημοκρατίας σε ταμείο 300 δισεκατομμυρίων δολαρίων για την ανοικοδόμηση.<br /><br />Η προπαγάνδα των Αμερικανών<br /><br />Πάντως, οι Αμερικανοί διατείνονται ότι το Ιράν θα μπορούσε να προσελκύσει επενδύσεις ύψους έως και 300 δισ. δολαρίων για την ανοικοδόμησή του από τα ίδια κράτη του Κόλπου.<br />Αυτό υποστήριξε ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ, JD Vance, περιγράφοντας για πρώτη φορά το εύρος των οικονομικών ωφελημάτων που προβλέπει το Μνημόνιο Κατανόησης (MOU) μεταξύ Ουάσιγκτον και Τεχεράνης, το οποίο υπεγράφη ηλεκτρονικά την Κυριακή, χωρίς ωστόσο να έχει ακόμη δοθεί στη δημοσιότητα το πλήρες κείμενό του.<br />Ερωτηθείς από το CBS News εάν η συμφωνία προβλέπει τη δημιουργία ενός «ταμείου ανοικοδόμησης ύψους 300 δισ. δολαρίων», ο JD Vance επιβεβαίωσε ότι το ενδεχόμενο αυτό βρίσκεται στο τραπέζι.<br />«Αυτό είναι κάτι στο οποίο θα μπορούσαν να αποκτήσουν πρόσβαση, με χρηματοδότηση από τον Συνασπισμό των κρατών του Κόλπου, υπό την προϋπόθεση ότι θα τηρήσουν τις δικές τους υποχρεώσεις», δήλωσε χαρακτηριστικά.<br />Ο Αμερικανός αντιπρόεδρος ξεκαθάρισε ότι τα κεφάλαια δεν θα δοθούν άνευ όρων, αλλά θα εξαρτηθούν από τη συμπεριφορά της Τεχεράνης και την πλήρη συμμόρφωσή της με συγκεκριμένες απαιτήσεις της Ουάσιγκτον.<br /><br />Η παγίδα των 300 δισ.<br /><br />Βέβαια η συμφωνία ΗΠΑ και Ιράν που αναμένεται να υπογραφεί την ερχόμενη Παρασκευή 19/6, έχει πολλές αδύνατες ρήτρες - ή μάλλον, ρήτρες που η Ουάσιγκτον δεν έχει καμία πρόθεση να εφαρμόσει, και το Ιράν το καταλαβαίνει αυτό και δεν εξαπατάται.<br />Δεν θα υπάρξουν 300 δισεκατομμύρια (όχι αμερικανικά, αλλά διεθνή) για την ανοικοδόμηση του Ιράν (που είναι ακριβώς το ποσό που οι Ιρανοί εκτιμούν για την καταστροφή που προκάλεσαν οι επιτιθέμενοι).<br />Στην καλύτερη περίπτωση, το Ιράν θα λάβει τα παγωμένα 24 δισεκατομμύρια σε δύο δόσεις.<br />Στη χειρότερη, τα μισά.<br />Αλλά τα 12 δισεκατομμύρια δεν θα ήταν κακή συμφωνία.<br />Επιπλέον, το πιο σημαντικό για την Τεχεράνη είναι να αρθούν ο αποκλεισμός και η απαγόρευση των εξαγωγών πετρελαίου και φυσικού αερίου.<br />Οι αμερικανικές κυρώσεις δεν θα αρθούν - ή μάλλον, οι ΗΠΑ θα άρουν μόνο μερικές από αυτές.<br />Και αυτό θα συμβεί κυρίως μετά την ολοκλήρωση μιας μόνιμης ειρηνευτικής συμφωνίας, οι διαπραγματεύσεις για την οποία έχουν 60 ημέρες για να ξεκινήσουν την ερχόμενη Παρασκευή.<br />Η πιθανότητα σύναψής της είναι πολύ υψηλή, παρόλο που θα εφαρμοστεί μόνο εν μέρει.</div><div><br /><a href="https://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τεράστιο παρασκήνιο για Hormuz. Η μυστική συμφωνία Trump σε deal Κατάρ – Ιράν... οδήγησε στο μνημόνιο.Τι συμβαίνει με 300 δισ.

Trump: Γελοίες φήμες, δεν επενδύουμε τίποτα στο Ιράν - Ο Mehdi Mohammadi, σύμβουλος του επικεφαλής της διαπραγματευτικής ομάδας του Ιράν, Gh...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκικές απειλές για απροειδοποίητο χτύπημα κατά των Ελληνικών Patriot.

<img height="43" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-06/%CE%B5%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1_2026-06-16_132051292.png?itok=RpS9c-2t" width="280" /><br /><br />Η ανάπτυξη στρατηγικών οπλικών συστημάτων από την Ελλάδα, συμπεριλαμβανομένων των συστημάτων αεράμυνας Patriot, σε μη στρατικοποιημένα νησιά που βρίσκονται σε πολύ κοντινές αποστάσεις από την ηπειρωτική μας χώρα συνιστά σαφή παραβίαση της Συνθήκης Ειρήνης της Λωζάνης" επισημαίνουν οι "γείτονες"<br /><br />Στην Ελλάδα κυκλοφορεί διάχυτα η άποψη, ότι η χρονική περίοδος από τώρα μέχρι την δημοσιοποίηση της ψήφισης από την τουρκική βουλή του παράνομου δημοσχεδίου- που θα συνοψίζει όλες τις τουρκικές διεκδικήσεις σε βάρος μας, τις "προβλέψεις" της "Γαλάζιας Πατρίδας" και ενός επικαιροποιημένου casus Belli σε βάρος μας- θα είναι χαμηλής στρατιωτικής έντασης.<br /><br />Προς τούτο επικαλούνται ότι συνηγορούν, αφενός η Σύνοδος Κορυφής του ΝΑΤΟ 7-8 Ιουλίου που θα διεξαχθεί στην Τουρκία, το καλοκαίρι όπου προσβλέπουν σε αύξηση των εσόδων τους οι "γείτονες" από την τουριστική περίοδο, το μνημόνιο Γιλμάζ-Παπούλια για μορατόριουμ στρατιωτικών ασκήσεων από 15 Ιουνίου-15 Σεπτεμβρίου και τέλος ότι η τουρκική βουλή θα ανοίξει τις λειτουργίες της στις 1 Οκτωβρίου οπότε και από τότε και μετά θα έρθει προς ψήφιση το προαναφερθέν νομοσχέδιο.<br /><br />Τα παραπάνω έρχεται να "ταράξει" Τούρκος απόστρατος Συνταγματάρχης ο οποίος με ανάρτησή του στο X προτείνει προληπτικό απροειδοποίητο χτύπημα σε βάρος της Ελλάδας, καταστρέφοντας τους Patriot μας στην Κάρπαθο με UAV.<br /><br />Συγκεκριμένα ο Σχης (ε.α) Σινάν Κιοουτσούκ, που εμφανίζεται ως πρώην σύμβουλος στρατηγικής και αμυντικών προγραμμάτων προμηθειών του τουρκικού στρατού αναφέρει :<br /><br />"Αξιολόγηση της κατάστασης εντός του πεδίου εφαρμογής των μη στρατιωτικοποιημένων νησιών (NMI)<div><br />Δικαίωμα στην Προληπτική Παρέμβαση<br /><br />Η ανάπτυξη στρατηγικών οπλικών συστημάτων από την Ελλάδα, συμπεριλαμβανομένων των συστημάτων αεράμυνας Patriot, σε μη στρατικοποιημένα νησιά που βρίσκονται σε πολύ κοντινές αποστάσεις από την ηπειρωτική μας χώρα συνιστά σαφή παραβίαση της Συνθήκης Ειρήνης της Λωζάνης.<br /><br />Αυτή η κατάσταση, σε περίπτωση που οι συνεχιζόμενες διπλωματικές πρωτοβουλίες δεν αποφέρουν αποτελέσματα και τα συστήματα δεν αποσυρθούν, παρέχει στην Τουρκία τη νομιμότητα να ασκήσει το δικαίωμα «προληπτικού χτυπήματος» που απορρέει από το διεθνές δίκαιο.<br /><br />Η άσκηση του δικαιώματος αυτού μπορεί να πραγματοποιηθεί ανά πάσα στιγμή και σε απροσδόκητη στιγμή, χωρίς να απαιτείται πρόσθετη προειδοποίηση εάν κριθεί απαραίτητο.<br />Στρατηγική ευπάθεια της Ελλάδας<br /><br />Αυτά τα προκλητικά βήματα δεν πρέπει να διαβαστούν τόσο ως απειλή για την Τουρκία, αλλά μάλλον ως εκδήλωση του στρατηγικού αδιεξόδου και της έλλειψης οράματος στο οποίο βρίσκεται η Ελλάδα.<br /><br />Από στρατιωτική σκοπιά, το γεγονός ότι η Ελλάδα, αντί να τοποθετήσει τον περιορισμένο αριθμό των στρατηγικών αμυντικών της μέσων στον κατάλογο της σύμφωνα με το δόγμα της «άμυνας σε βάθος», τα συγκεντρώνει ακριβώς στο σημείο μηδέν της γραμμής επαφής, αποτελεί ένδειξη σοβαρής απόγνωσης.<br /><br />Η πραγματικότητα δεν λαμβάνεται υπόψη από τη διοίκηση της Αθήνας, ότι τα συστήματα αυτά, πέρα ​​από το να δημιουργούν αποτρεπτικές δυνάμεις σε περιοχές που γειτνιάζουν με τα σύνορά μας, έχουν γίνει «ανοιχτοί στόχοι» που μπορούν να καταστραφούν άμεσα από τις δυνατότητες των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων χωρίς να διακινδυνεύσουν το δικό μας προσωπικό.<br />Συμπέρασμα<br /><br />Κατά την προσωπική μου άποψη, εάν οι διπλωματικές διαδικασίες που στοχεύουν στην αποστρατικοποίηση του NMI φτάσουν σε αδιέξοδο, η καταλληλότερη δράση θα ήταν να εκτελεστεί άμεσα μια στοχευμένη επιχείρηση καταστροφής μέσω των στοιχείων UAV μας, χωρίς την ανάγκη πρόσθετων στρατιωτικών ή διπλωματικών προειδοποιήσεων.<br /><br />Ωστόσο, ακόμα κι αν η Ελλάδα δεν κάνει πίσω για συγκυριακούς λόγους και δεν γίνει ακαριαία κινητική παρέμβαση από μέρους μας ενάντια σε αυτές τις αναπτύξεις, αυτό δεν αποτελεί κατάσταση που λειτουργεί εναντίον μας όσον αφορά τις στρατιωτικές-στρατηγικές ισορροπίες. Αντίθετα, στη σημερινή εικόνα, η πλευρά που κάνει λάθος υπολογισμούς λόγω στρατηγικής τυφλότητας και θέτει ανοιχτά τους περιορισμένους, πολύτιμους πόρους της σε κίνδυνο δεν είναι άλλη από την ίδια την Ελλάδα."</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τουρκικές απειλές για απροειδοποίητο χτύπημα κατά των Ελληνικών Patriot.

Η ανάπτυξη στρατηγικών οπλικών συστημάτων από την Ελλάδα, συμπεριλαμβανομένων των συστημάτων αεράμυνας Patriot, σε μη στρατικοποιημένα νησιά...

Διαβάστε την συνέχεια

Πως μπορεί η Αθήνα να εκμεταλλευθεί την αχίλλειο πτέρνα της τουρκικής οικονομίας.

<img height="57" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/06/turkey_free_image-825x645.jpg" width="280" /><br /><b><br /></b><div><b>ΜΑΡΔΑΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ</b><br />Η Τουρκία με διάφορες στρατιωτικές φιέστες επιδιώκει να σκορπίσει τον τρόμο για να αποκομίσει τα οφέλη που επιθυμεί στο Αιγαίο εις βάρος της Ελλάδας. Πανάκριβες στρατιωτικές ασκήσεις, αποβατικές, αεροναυτικές κ.ά γίνονται εδώ και καιρό, με χειροκροτητές διάφορα προσκαλούμενα από την ίδια κράτη.<br /><br />Και όλα αυτά σε μια περίοδο όπου η τουρκική οικονομία κλυδωνίζεται, οδηγώντας στην έξοδο πολλές ξένες επιχειρήσεις που λειτουργούσαν εκεί. Από την άλλη, οι πρόβες του πολέμου εισάγουν μια μοναδική αβεβαιότητα στην οικονομία της, όπως και στην επενδυτική δραστηριότητα.<br /><br />Η Τουρκία από το 1996 λειτουργεί στο πλαίσιο μιας Τελωνειακής Ένωσης με την ΕΕ, η οποία ακόμη και σήμερα παραμένει ατελής. Η Τελωνειακή Ένωση, που εισήγαγε την ελεύθερη διακίνηση αγαθών και υπηρεσιών, αποτελεί το άλλοθι της μη ένταξής της στην ΕΕ, μια επιλογή που έχει χαθεί εδώ και καιρό για την ίδια.<br /><br />Το 43% των εξαγωγών της Τουρκίας κατευθύνονται στην ΕΕ. Σε περίπτωση εκδήλωσης τουρκικής επιθετικότητας εις βάρος της Ελλάδας, ένα εμπάργκο στα βιομηχανικά και αγροτικά της προϊόντα όπως και στις Τουρκικές αερογραμμές όμοιο με αυτό της Ρωσίας, που θα οδηγήσει σε παράλυση την Τουρκική οικονομία, είναι μια υπόθεση εργασίας.<br /><br />Χρειάζεται φυσικά μια ομόφωνη απόφαση σε επίπεδο αρχηγών των κρατών-μελών της ΕΕ. Εδώ εντοπίζεται η κύρια δυσκολία, έχοντας υπόψη, εκτός των άλλων, και τις στενές σχέσεις της Τουρκίας με κάποιους εταίρους μας, όπως λόγου χάριν με τη Γερμανία και την Ισπανία. Η πρώτη θεωρεί την Τουρκία από “προβληματικό εταίρο”, όπως τη χαρακτήριζε παλαιότερα, “αναγκαίο εταίρο” σήμερα, ενόψει της υστερίας, ή του μύθου ορθότερα, περί Γ’ Παγκοσμίου Πολέμου με επιτιθέμενη την Ρωσία. Σημειώνεται ότι, η Ρωσία με Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν (ΑΕΠ) μόνο 2,6 τρις δολάρια αδυνατεί να προκαλέσει έναν παγκόσμιο πόλεμο όσο και αν θεωρείται πυρηνική ή πολεμική υπερδύναμη.</div><div><br />Τουρκική οικονομία και άμυνα<br /><br />Ως προς την Ισπανία και ειδικότερα την τράπεζά της την BBVA, αυτή έχει μια μοναδική έκθεση σε χρηματοοικονομικά τουρκικά προϊόντα της τάξης περίπου των 70 δις ευρώ. Επιπλέον το κράτος-μέλος αυτό έχει μια προωθημένη αμυντική συνεργασία με την Τουρκία. Ως προς την εξεταζόμενη ομόφωνη απόφαση στους κόλπους του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, εδώ σημειώνεται το ακόλουθο: Όπως θα τη ζητήσουμε στην προκειμένη περίπτωση, έτσι θα μας τη ξαναζητήσουν αν και όταν εκδηλωθεί νέα πολιτική κρίση με Ρωσία ή με οποιονδήποτε άλλον.<br /><br /></div><div>Δεν είναι λοιπόν η παράγραφος 7 του Άρθρο 42 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της ΕΕ όπως και άλλα σχετικά άρθρα, (Άρθρο 21 παρ. 2α, Άρθρο 24 παρ. 2, Άρθρο 30 παρ.2, Άρθρο 31 της Συνθήκης για την ΕΕ) που απαντούν στις τουρκικές προκλήσεις, αλλά η γενικότερη αντίληψη περί αμοιβαίας συμπαράστασης-συνδρομής στους κόλπους της ΕΕ, όταν προκύπτουν όμοια προβλήματα.<br /><br />Η αχίλλειος πτέρνα της Τουρκίας εντοπίζεται λοιπόν στις διεθνείς εμπορικές της σχέσεις και τέλος στη σημαντική εξάρτησή της σε πρώτες ύλες και ενδιάμεσα προϊόντα από την ΕΕ. Από την άλλη βέβαια υπενθυμίζεται ότι όλη η αεροναυπηγική της εξαρτάται από τα ανταλλακτικά και κινητήρες, που παρέχουν βιομηχανίες των ΗΠΑ.<br /><br />Τι θα συνέβαινε αν…<br /><br />Ως προς την Ελλάδα, τι θα συνέβαινε αν εγκαθιστούσαμε στο Ισραήλ μια στρατιωτική βάση, όμοια αυτής της Τουρκίας στην Αλβανία ή των 130 και πλέον υπερπόντιων βάσεων που διαθέτει η γειτονική χώρα; Σε περίπτωση σύρραξης με την Τουρκία η χρήση αυτής της βάσης από την Ελλάδα δεν μπορεί να θεωρηθεί επίθεση του Ισραήλ κατά της ιδίας, οπότε δεν ενεργοποιείται το Άρθρο 5 αναφορικά με τη συνδρομή των κρατών-μελών του ΝΑΤΟ υπέρ της Τουρκίας.<br /><br />Η βάση αυτή θα είναι υπό ελληνικό έλεγχο χωρίς την εμπλοκή του Ισραήλ, οπότε εντάσσεται στην ελληνική στρατιωτική δράση και σχεδιασμό. Επιπλέον θα μπορούσαμε να κάνουμε και ένα ακόμη τολμηρό βήμα: Αν και δεν διαθέτουμε F-35 θα μπορούσαμε να τα νοικιάζαμε από το Ισραήλ.<br /><br />Η χρήση ισραηλινών F-35 με ελληνικά σήματα, υπό ελληνική διοίκηση και έλεγχο, δεν σημαίνει αυτόματα ότι το Ισραήλ είναι εμπόλεμο μέρος. Εδώ εγείρονται βέβαια διάφορα ερωτήματα λόγω του βαθμού του Ισραηλινής υποστήριξης, των τεχνικών ελέγχων κ.ά. των αεροσκαφών. Θα αρχίσει λοιπόν μια ατέρμονη συζήτηση, όπως συνήθως γίνεται, όμοια εκείνης με θέμα την παραμονή τουρκικών F-16 (της Lockheed Martin σήμερα) στα Κατεχόμενα της Κύπρου.<br /><br />Βέβαια, να σημειώσουμε ότι η τυπική έκδοση του F-35 υπόκεινται γενικά σε αυστηρούς όρους χρήσης εκ μέρους των ΗΠΑ και του κατασκευαστή τους της Lockheed Martin. Εδώ αναδεικνύονται όμως δυο στοιχεία: Πρώτον οι Ισραηλινοί διαθέτουν μια ειδική παραλλαγή, το F-35I Adir, και όπως ισχυρίζονται έχουν απαλλάξει τα αεροσκάφη τους από αυτόν τον έλεγχο και δεύτερον, θα δούμε το πώς θα κινηθεί η κυβέρνηση των ΗΠΑ.<br /><br />Όποιες και αν είναι οι πιθανές εξελίξεις, μια συμφωνία Αθήνας- Τελ Αβίβ αναφορικά με το άνοιγμα ελληνικής βάσης στο Ισραήλ εντάσσεται στον ελληνικό ηχηρότατο τρόμο, ως ανταπάντηση στον τρόμο της στρατιωτικών φιεστών της Άγκυράς.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Πως μπορεί η Αθήνα να εκμεταλλευθεί την αχίλλειο πτέρνα της τουρκικής οικονομίας.

ΜΑΡΔΑΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ Η Τουρκία με διάφορες στρατιωτικές φιέστες επιδιώκει να σκορπίσει τον τρόμο για να αποκομίσει τα οφέλη που επιθυμεί στο Αιγα...

Διαβάστε την συνέχεια

Μπορεί ο Τραμπ να σπάσει την κυριαρχία της Κίνας στα κρίσιμα ορυκτά ή είναι ήδη πολύ αργά;

<img src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/06/iStock-1463851612-1-768x413.jpg" /><br /><div><br /><b>Κωστας Καλλιαντερης </b><br />Η Ουάσιγκτον επιχειρεί να δημιουργήσει ένα δυτικό «καρτέλ» κρίσιμων ορυκτών για να μειώσει την εξάρτηση από την Κίνα. Όμως η προσπάθεια αποκαλύπτει ένα βαθύτερο πρόβλημα: η Δύση συμφωνεί ότι το Πεκίνο αποτελεί στρατηγική πρόκληση, αλλά δεν συμφωνεί στο πώς θα την αντιμετωπίσει.<br /><br />Για δεκαετίες, το <a href="https://www.pagenews.gr/tags/petrelaio/">πετρέλαιο ή</a>ταν το καύσιμο της παγκόσμιας ισχύος.<br /><br />Σήμερα, αυτή τη θέση καταλαμβάνουν τα κρίσιμα ορυκτά.</div><div>Λίθιο.<br />Κοβάλτιο.<br />Νικέλιο.<br />Σπάνιες γαίες.<br /><br />Υλικά απαραίτητα για ηλεκτρικά αυτοκίνητα, ημιαγωγούς, τεχνητή νοημοσύνη, αμυντικά συστήματα και πράσινες τεχνολογίες.<br /><br />Και σε αυτό το νέο γεωοικονομικό παιχνίδι, η Κίνα έχει χτίσει ένα πλεονέκτημα που δύσκολα αμφισβητείται.<br /><br />Γι’ αυτό και η κυβέρνηση Trump επιχειρεί τώρα μια φιλόδοξη –και αμφιλεγόμενη– ανατροπή των κανόνων της αγοράς.<br /><br />Στόχος;<br /><br />Να περιορίσει την κινεζική κυριαρχία πριν αυτή μετατραπεί σε μόνιμο στρατηγικό πλεονέκτημα.</div><div><br />ΤΑ ΚΡΙΣΙΜΑ ΟΡΥΚΤΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΝΕΟ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟ<br /><br />Η συζήτηση για τα κρίσιμα ορυκτά δεν αφορά απλώς τη βιομηχανία.<br /><br />Αφορά την εθνική ασφάλεια.<br /><br />Κάθε μπαταρία ηλεκτρικού αυτοκινήτου.<br /><br />Κάθε προηγμένος μικροεπεξεργαστής.<br /><br />Κάθε σύστημα πυραυλικής άμυνας.<br /><br />Κάθε data center τεχνητής νοημοσύνης.<br /><br />Όλα εξαρτώνται από αλυσίδες εφοδιασμού που σήμερα περνούν σε μεγάλο βαθμό από την Κίνα.<br /><br />Το Πεκίνο δεν κυριαρχεί μόνο στην εξόρυξη.<br /><br />Κυριαρχεί κυρίως στην επεξεργασία, τη διύλιση και τη μεταποίηση.<br /><br />Δηλαδή στα στάδια όπου δημιουργείται η πραγματική προστιθέμενη αξία.<br /><br />Και αυτό δίνει στην Κίνα τεράστια επιρροή στις βιομηχανίες του μέλλοντος. </div><div><br />ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΤΡΑΜΠ: ΝΑ ΟΡΙΖΕΙ Η ΔΥΣΗ ΤΙΣ ΤΙΜΕΣ<br /><br />Η αμερικανική πρόταση κινείται πέρα από τις παραδοσιακές εμπορικές πολιτικές.<br /><br />Η ιδέα είναι απλή αλλά ριζοσπαστική:<br /><br />Οι δυτικές κυβερνήσεις να στηρίζουν ή ακόμη και να εγγυώνται συγκεκριμένες τιμές για κρίσιμα ορυκτά, ώστε οι παραγωγοί εκτός Κίνας να μπορούν να παραμένουν ανταγωνιστικοί.<br /><br />Με άλλα λόγια, η Ουάσιγκτον θέλει να δημιουργήσει μια εναλλακτική αγορά όπου οι τιμές δεν θα καθορίζονται αποκλειστικά από την κινεζική παραγωγή και τις κινεζικές στρατηγικές.<br /><br />Για τους υποστηρικτές του σχεδίου, πρόκειται για αναγκαία παρέμβαση.<br /><br />Για τους επικριτές του, πρόκειται για κρατικό παρεμβατισμό που θυμίζει περισσότερο Κίνα παρά ελεύθερη αγορά.</div><div><br />Η ΜΕΓΑΛΗ ΕΙΡΩΝΕΙΑ ΤΗΣ ΔΥΣΗΣ<br /><br />Εδώ βρίσκεται και η μεγαλύτερη αντίφαση.<br /><br />Για χρόνια, οι δυτικές κυβερνήσεις κατηγορούσαν το Πεκίνο ότι χρησιμοποιεί επιδοτήσεις, κρατική στήριξη και παρεμβάσεις στην αγορά για να ενισχύει τις εθνικές του βιομηχανίες.<br /><br />Σήμερα, πολλοί από τους ίδιους πολιτικούς εξετάζουν παρόμοια εργαλεία.<br /><br />Ο λόγος είναι απλός.<br /><br />Η αγορά από μόνη της δεν φαίνεται ικανή να αντιμετωπίσει έναν αντίπαλο που λειτουργεί με γεωπολιτικά και όχι αποκλειστικά οικονομικά κριτήρια.<br /><br />Το ερώτημα πλέον δεν είναι αν η Δύση θα παρέμβει.<br /><br />Είναι πόσο μακριά είναι διατεθειμένη να φτάσει. </div><div><br />Η ΕΥΡΩΠΗ ΣΥΜΦΩΝΕΙ ΜΕ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ, ΟΧΙ ΜΕ ΤΗ ΛΥΣΗ<br /><br />Παρά τη γενική ανησυχία για την κινεζική κυριαρχία, οι Ευρωπαίοι εμφανίζονται επιφυλακτικοί απέναντι στο αμερικανικό σχέδιο.<br /><br />Οι κυβερνήσεις της Ευρώπης συμφωνούν ότι η εξάρτηση από την Κίνα αποτελεί στρατηγικό κίνδυνο.<br /><br />Αλλά αμφισβητούν το πώς πρέπει να αντιμετωπιστεί.<br /><br />Ποιος θα χρηματοδοτεί τις επιδοτήσεις;<br /><br />Ποιος θα καθορίζει τις τιμές;<br /><br />Ποιος θα ελέγχει τον μηχανισμό;<br /><br />Πολλοί Ευρωπαίοι αξιωματούχοι φοβούνται ότι ένα σύστημα σχεδιασμένο στην Ουάσιγκτον θα δώσει υπερβολική επιρροή στις Ηνωμένες Πολιτείες πάνω σε έναν κρίσιμο τομέα της παγκόσμιας οικονομίας.<br /><br />Και αυτό είναι ένα πολιτικό ρίσκο που δεν είναι όλοι διατεθειμένοι να αποδεχθούν.</div><div><br />ΟΥΤΕ Η ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΕΧΕΙ ΚΑΤΑΛΗΞΕΙ<br /><br />Η μεταλλευτική βιομηχανία επίσης εμφανίζεται διχασμένη.<br /><br />Μία πλευρά υποστηρίζει ότι χωρίς κρατική στήριξη είναι αδύνατο να ανταγωνιστεί την κινεζική παραγωγή.<br /><br />Η άλλη φοβάται ότι η υπερβολική κρατική παρέμβαση θα δημιουργήσει στρεβλώσεις, θα μειώσει τα επενδυτικά κίνητρα και θα οδηγήσει σε αναποτελεσματικές αγορές.<br /><br />Πολλές επιχειρήσεις προτιμούν πιο παραδοσιακά μέτρα:<br /><br />Φορολογικά κίνητρα.<br /><br />Ταχύτερες αδειοδοτήσεις.<br /><br />Επενδυτικές ενισχύσεις.<br /><br />Αναβάθμιση υποδομών.<br /><br />Και όχι κρατικό καθορισμό τιμών.</div><div><br />ΤΟ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ ΕΙΝΑΙ Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗ<br /><br />Στην πραγματικότητα, η συζήτηση για τα κρίσιμα ορυκτά είναι κάτι πολύ μεγαλύτερο.<br /><br />Είναι μια συζήτηση για το μέλλον της παγκοσμιοποίησης.<br /><br />Για δεκαετίες, οι δυτικές οικονομίες επέτρεψαν στις αλυσίδες εφοδιασμού να μετακινηθούν εκεί όπου το κόστος ήταν χαμηλότερο.<br /><br />Το αποτέλεσμα ήταν φθηνότερα προϊόντα.<br /><br />Αλλά και μεγαλύτερη εξάρτηση από την Κίνα.<br /><br />Σήμερα, οι κυβερνήσεις ανακαλύπτουν ότι η οικονομική αποδοτικότητα και η στρατηγική ασφάλεια δεν είναι πάντα συμβατές.<br /><br />Και η μετάβαση σε πιο ανθεκτικές αλυσίδες εφοδιασμού έχει κόστος.<br /><br />Πολιτικό.<br />Οικονομικό.<br />Κοινωνικό.</div><div><br /></div><div>  ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Η ΚΙΝΑ – ΕΙΝΑΙ Η ΕΛΛΕΙΨΗ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΥ<br /><br />Ίσως το πιο αποκαλυπτικό στοιχείο της υπόθεσης είναι ότι η Δύση δεν διαφωνεί για τον κίνδυνο.<br /><br />Διαφωνεί για την απάντηση.<br /><br />Οι Ηνωμένες Πολιτείες αντιμετωπίζουν τα κρίσιμα ορυκτά ως ζήτημα εθνικής ασφάλειας.<br /><br />Η Ευρώπη εξακολουθεί να τα βλέπει κυρίως ως οικονομικό πρόβλημα.<br /><br />Οι επιχειρήσεις σκέφτονται με όρους επενδύσεων.<br /><br />Οι κυβερνήσεις με όρους γεωπολιτικής.<br /><br />Αυτή η έλλειψη κοινής στρατηγικής είναι ίσως το μεγαλύτερο πλεονέκτημα της Κίνας.</div><div><br />ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΕΡΔΙΣΕΙ Η ΔΥΣΗ ΤΗ ΜΑΧΗ;<br /><br />Η προσπάθεια διαφοροποίησης των αλυσίδων εφοδιασμού πιθανότατα θα συνεχιστεί ανεξάρτητα από τις πολιτικές διαφωνίες.<br /><br />Νέα ορυχεία θα ανοίξουν.<br /><br />Νέες μονάδες επεξεργασίας θα δημιουργηθούν.<br /><br />Νέα επενδυτικά σχήματα θα χρηματοδοτηθούν.<br /><br />Όμως η δημιουργία μιας εναλλακτικής αγοράς απέναντι στην Κίνα δεν είναι απλώς θέμα χρημάτων.<br /><br />Είναι θέμα συντονισμού.<br /><br />Και εκεί βρίσκεται η μεγαλύτερη πρόκληση.</div><div><br />Η ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΑΙΩΝΑ ΔΕΝ ΘΑ ΔΟΘΕΙ ΣΤΑ ΠΕΔΙΑ ΤΩΝ ΜΑΧΩΝ<br /><br />Η αντιπαράθεση ΗΠΑ–Κίνας δεν θα κριθεί μόνο σε στρατιωτικές βάσεις, στα Στενά της Ταϊβάν ή στη Νότια Σινική Θάλασσα.<br /><br />Θα κριθεί και σε ορυχεία λιθίου στην Αυστραλία.<br /><br />Σε εργοστάσια επεξεργασίας νικελίου.<br /><br />Σε μονάδες παραγωγής μπαταριών.<br /><br />Σε τεχνολογίες που σήμερα μοιάζουν τεχνικές αλλά αύριο θα καθορίζουν την παγκόσμια ισχύ.<br /><br />Το σχέδιο Trump δεν αφορά απλώς τις τιμές των ορυκτών.<br /><br />Αφορά το αν η Δύση μπορεί ακόμη να λειτουργήσει ως ενιαία στρατηγική δύναμη απέναντι στην Κίνα.<br /><br />Και αυτό είναι ένα πολύ μεγαλύτερο στοίχημα από οποιαδήποτε εμπορική συμφωνία.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Μπορεί ο Τραμπ να σπάσει την κυριαρχία της Κίνας στα κρίσιμα ορυκτά ή είναι ήδη πολύ αργά;

Κωστας Καλλιαντερης  Η Ουάσιγκτον επιχειρεί να δημιουργήσει ένα δυτικό «καρτέλ» κρίσιμων ορυκτών για να μειώσει την εξάρτηση από την Κίνα. Ό...

Διαβάστε την συνέχεια

Όταν ο Τραμπ Πάτησε Φρένο: Το Στρατηγικό Σοκ του Νετανιάχου.

<img height="41" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/06/netaniaxou-7-768x432.jpg" width="280" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος </b><br />Η συμφωνία ΗΠΑ–Ιράν δεν τερμάτισε μόνο έναν πόλεμο. Αποκάλυψε τα όρια της ισραηλινής επιρροής στην Ουάσιγκτον και ανάγκασε τον Νετανιάχου να προσαρμοστεί σε μια νέα πραγματικότητα.<br /><br />Ο Άνθρωπος που Έμεινε Εκτός Συμφωνίας<br /><br />Για περισσότερο από δύο δεκαετίες, ο Μπενιαμίν Νετανιάχου έχτισε ολόκληρη τη στρατηγική του καριέρα πάνω σε μία βασική παραδοχή:<br /><br />Ότι το Ιράν αποτελεί την υπαρξιακή απειλή του Ισραήλ και ότι η Ουάσιγκτον, αργά ή γρήγορα, θα ακολουθήσει τη γραμμή της Ιερουσαλήμ.<br /><br />Μέχρι που εμφανίστηκε ο Ντόναλντ Τραμπ με μια συμφωνία.<br /><br />Σύμφωνα με πληροφορίες που δημοσιεύθηκαν τις τελευταίες ημέρες, η ανακοίνωση της αμερικανοϊρανικής συμφωνίας αιφνιδίασε το ισραηλινό επιτελείο και άφησε τον Νετανιάχου μπροστά σε ένα τετελεσμένο γεγονός. Το μήνυμα από τον Λευκό Οίκο ήταν σαφές: ο πόλεμος τελειώνει τώρα.<br />Και ο Ισραηλινός πρωθυπουργός κατάλαβε ότι η απόφαση είχε ήδη ληφθεί.<div><br />Η Στιγμή που Άλλαξαν οι Ισορροπίες<br /><br />Κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης, το Ισραήλ θεωρούσε ότι βρισκόταν πιο κοντά από ποτέ στην επίτευξη ενός ιστορικού στόχου: τη στρατηγική αποδυνάμωση της Ισλαμικής Δημοκρατίας.<br /><br />Οι στρατιωτικές επιτυχίες ήταν σημαντικές. Η ηγεσία του Ιράν δέχθηκε ισχυρά πλήγματα, κρίσιμες στρατιωτικές υποδομές καταστράφηκαν και η περιφερειακή επιρροή της Τεχεράνης δοκιμάστηκε όσο ποτέ άλλοτε.<br /><br />Όμως η στρατιωτική επιτυχία δεν μεταφράστηκε σε πολιτική νίκη.<br /><br />Αντί για πλήρη αναμέτρηση ή αλλαγή καθεστώτος, η Ουάσιγκτον επέλεξε τη διπλωματία.<br /><br />Για τον Νετανιάχου, αυτή ήταν η στιγμή που το κέντρο βάρους μετακινήθηκε από το Τελ Αβίβ στην Ουάσιγκτον.</div><div><br />Ο Τραμπ Δεν Ήθελε Άλλον Πόλεμο<br /><br />Η μεγάλη παρεξήγηση του Ισραήλ ίσως ήταν ότι πίστεψε πως ο Τραμπ συμμεριζόταν πλήρως τη δική του στρατηγική λογική.<br /><br />Στην πραγματικότητα, ο Αμερικανός πρόεδρος είχε διαφορετικές προτεραιότητες.<br /><br />Το ενεργειακό σοκ, η άνοδος του πληθωρισμού, οι πιέσεις στην αμερικανική οικονομία και η πολιτική φθορά στο εσωτερικό των ΗΠΑ μετέτρεπαν έναν παρατεταμένο πόλεμο σε πολιτικό βάρος.<br /><br />Όταν η σύγκρουση άρχισε να απειλεί τις αγορές και τη σταθερότητα της παγκόσμιας οικονομίας, η Ουάσιγκτον έκρινε ότι το κόστος της συνέχισης του πολέμου ήταν μεγαλύτερο από το όφελος.<br /><br />Η συμφωνία με το Ιράν δεν ήταν μόνο διπλωματική επιλογή.<br />Ήταν και οικονομική αναγκαιότητα. </div><div><br />Το Τέλος μιας Βεβαιότητας<br /><br />Για χρόνια, η συμβατική σοφία στη Μέση Ανατολή υποστήριζε ότι καμία αμερικανική κυβέρνηση δεν θα προχωρούσε σε μια σημαντική συμφωνία με το Ιράν χωρίς την πλήρη συναίνεση του Ισραήλ.<br /><br />Το δόγμα αυτό κατέρρευσε.<br /><br />Η συμφωνία επιτεύχθηκε, ανακοινώθηκε και επιβλήθηκε πολιτικά από την Ουάσιγκτον, ενώ η ισραηλινή ηγεσία βρέθηκε στη δύσκολη θέση να την υπερασπίζεται δημοσίως χωρίς να την έχει διαμορφώσει.<br /><br />Αυτό δεν σημαίνει ρήξη μεταξύ ΗΠΑ και Ισραήλ.<br /><br />Σημαίνει όμως ότι ο Λευκός Οίκος υπενθύμισε ποιος λαμβάνει τις τελικές αποφάσεις όταν τα αμερικανικά και τα ισραηλινά συμφέροντα αρχίζουν να αποκλίνουν.</div><div><br />Το Πολιτικό Κόστος για τον Νετανιάχου<br /><br />Η συμφωνία άνοιξε νέο μέτωπο στο εσωτερικό του Ισραήλ.<br />Η δεξιά κατηγορεί τον Νετανιάχου ότι δεν εξασφάλισε την εξουδετέρωση του πυρηνικού προγράμματος του Ιράν.<br /><br />Η αντιπολίτευση τον κατηγορεί ότι οδήγησε τη χώρα σε έναν πόλεμο που δεν πέτυχε τους πολιτικούς του στόχους.<br /><br />Και οι δύο πλευρές συμφωνούν σε κάτι: ότι το τελικό αποτέλεσμα δεν ανταποκρίνεται στις αρχικές προσδοκίες που είχαν δημιουργηθεί.<br /><br />Με τις εκλογές να πλησιάζουν, η συμφωνία κινδυνεύει να μετατραπεί από διπλωματικό γεγονός σε πολιτικό δημοψήφισμα για την ηγεσία του. </div><div><br />Η Νέα Μέση Ανατολή<br /><br />Το μεγαλύτερο ερώτημα δεν αφορά τον Νετανιάχου.<br /><br />Αφορά τη Μέση Ανατολή.<br /><br />Η συμφωνία δείχνει ότι η περιοχή εισέρχεται σε μια νέα φάση όπου οι οικονομικές ισορροπίες, οι ενεργειακές ροές και η γεωοικονομία αποκτούν μεγαλύτερη σημασία από τη διαρκή στρατιωτική κλιμάκωση.<br /><br />Το Ισραήλ εξακολουθεί να διαθέτει στρατιωτική υπεροχή.<br /><br />Αλλά η κρίση με το Ιράν αποκάλυψε ότι η στρατιωτική ισχύς δεν αρκεί όταν οι μεγάλες δυνάμεις αποφασίζουν ότι ήρθε η ώρα να περάσουν από τον πόλεμο στη διαχείριση της επόμενης ημέρας.<br /><br />Και για πρώτη φορά μετά από χρόνια, ο Μπενιαμίν Νετανιάχου βρέθηκε να ακολουθεί τις εξελίξεις αντί να τις καθορίζει.<br /><br />Αυτό ίσως είναι το πιο σημαντικό γεωπολιτικό μήνυμα που άφησε πίσω της η συμφωνία Τραμπ–Ιράν.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Όταν ο Τραμπ Πάτησε Φρένο: Το Στρατηγικό Σοκ του Νετανιάχου.

Βασιλης Διαμαντακος Η συμφωνία ΗΠΑ–Ιράν δεν τερμάτισε μόνο έναν πόλεμο. Αποκάλυψε τα όρια της ισραηλινής επιρροής στην Ουάσιγκτον και ανάγκα...

Διαβάστε την συνέχεια

Το θρίλερ του Ορμούζ. Oι ξένοι «φοβούνται» να επιστρέψουν, την ώρα που οι Έλληνες συνέχιζαν το εμπόριο.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/03/hormuz.jpg"><img height="48" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/03/hormuz-696x464.jpg" width="280" /></a><br /><br />Η πρόσφατη συμφωνία μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν για το εκ νέου άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ έφερε ένα κύμα ανακούφισης στις διεθνείς αγορές, στέλνοντας την τιμή του πετρελαίου Brent σε χαμηλότερα επίπεδα. Ωστόσο, η πραγματικότητα στη διεθνή ναυτιλία αποδεικνύεται πολύ πιο περίπλοκη, καθώς ένα ιδιότυπο «θρίλερ» εξελίσσεται τις τελευταίες ώρες στους κόλπους των μεγάλων ναυτιλιακών δυνάμεων, αναδεικνύοντας δύο εντελώς διαφορετικές στρατηγικές… Από τη μία πλευρά, την έντονη επιφυλακτικότητα και τον «φόβο» των ξένων κολοσσών να επιστρέψουν στη θαλάσσια δίοδο του Ορμούζ, και από την άλλη, το υψηλό ρίσκο που ανέλαβαν οι Έλληνες εφοπλιστές, οι οποίοι δεν σταμάτησαν να επιχειρούν ούτε στην κορύφωση της κρίσης.<br /><br />Το «μπλόκο» των ξένων κολοσσών<br /><br />Τον κώδωνα του κινδύνου έκρουσε με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο ο Jotaro Tamura, διευθύνων σύμβουλος της Mitsui OSK Lines (MOL), της μεγαλύτερης εταιρείας εκμετάλλευσης δεξαμενόπλοιων στον κόσμο. Μιλώντας στους Financial Times, ο Ιάπωνας μάνατζερ ξεκαθάρισε ότι οι ξένοι πλοιοκτήτες δεν πρόκειται να ξαναρχίσουν τις διελεύσεις από το στρατηγικό πέρασμα του Ορμούζ για εβδομάδες, ή ακόμα και για έναν μήνα, μέχρι να βεβαιωθούν ότι η εκεχειρία είναι «ουσιαστική» και εφαρμόζεται στην πράξη.<div><br />«Αυτό που πρέπει να εφαρμοστεί δεν είναι απλώς μια απλή συμφωνία μεταξύ των εμπλεκόμενων χωρών, αλλά πρέπει να μεταφραστεί σε πραγματικές συνθήκες στα Στενά, έτσι ώστε οι ναυτιλιακές εταιρείες να αισθάνονται άνετα να περάσουν», προειδοποίησε ο Tamura. Η στάση της MOL, η οποία διαχειρίζεται πάνω από 900 πλοία (εκ των οποίων τα 200 είναι τάνκερ), ανταποκρίνεται στις πολλαπλές «ψεύτικες ελπίδες» από τα τέλη Φεβρουαρίου, όταν ξέσπασε η σύγκρουση στη Μέση Ανατολή και η δίοδος έκλεισε σχεδόν ολοκληρωτικά.</div><div><br />Παρά τις διαβεβαιώσεις του Αμερικανού προέδρου, Ντόναλντ Τραμπ, για μια «ασφαλή, σίγουρη και ανέπαφη» διαδρομή, η διεθνής ναυτιλιακή κοινότητα παραμένει παγωμένη. Ο Διεθνής Ναυτιλιακός Οργανισμός (IMO) του ΟΗΕ, μέσω του γενικού γραμματέα του Arsenio Dominguez, αξιολογεί ακόμη τη σκοπιμότητα των διελεύσεων, φοβούμενος θαλάσσιες νάρκες και ατυχήματα λόγω συμφόρησης, καθώς περίπου 500 εγκλωβισμένα πλοία περιμένουν να βγουν από τον Κόλπο. Την ίδια ώρα, ενώσεις όπως η Intertanko συστήνουν «εξαιρετική προσοχή» και αυτόνομες αξιολογήσεις κινδύνου ανά πλοίο πριν ανάψουν οι μηχανές.<br /><br />Το ελληνικό «θράσος» στην καρδιά της κρίσης<br /><br />Στον αντίποδα αυτής της παγκόσμιας επιφυλακτικότητας, οι Financial Times φέρνουν στο φως τη δυναμική στάση της ελληνικής ναυτιλίας. Όπως επισημαίνεται, την ώρα που η πλειονότητα των ξένων εταιρειών απέσυρε τα πλοία της ή έβλεπε τον ημερήσιο όγκο διελεύσεων να μειώνεται δραματικά από τα 135 πλοία σε ελάχιστα («a trickle»), ορισμένοι εφοπλιστές επέλεξαν να μην εγκαταλείψουν την περιοχή.</div><div><br />Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η ελληνική εταιρεία δεξαμενόπλοιων Dynacom. Καθ’ όλη τη διάρκεια της πολύμηνης, επικίνδυνης αντιπαράθεσης μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν, η Dynacom συνέχισε να διεξάγει κανονικά το εμπόριο και να πραγματοποιεί διελεύσεις, αψηφώντας τα χτυπήματα αντιποίνων στην περιοχή του Ορμούζ.</div><div><br />Η αντίθεση είναι χαώδης: Ενώ ξένα πληρώματα επιχειρούσαν τις τελευταίες εβδομάδες να «δραπετεύσουν» κρυφά από τον Κόλπο υπό το κάλυμμα του σκοταδιού και με σβηστά τα ραντάρ (GPS), και ενώ η ιαπωνική MOL πάσχιζε μέσω τρίτων χωρών (όπως το Ομάν και η Ινδία) να απεγκλωβίσει ελάχιστα σκάφη χωρίς να πληρώσει τα παράνομα «τέλη διέλευσης» που απαιτούσε το Ιράν, η ελληνική πλευρά διατήρησε την ψυχραιμία της και την παρουσία της στην πρώτη γραμμή, επιβεβαιώνοντας τον ηγετικό και συχνά ριψοκίνδυνο χαρακτήρα της ελληνικής ποντοπόρου ναυτιλίας.<br /><br />Μια αγορά δύο ταχυτήτων<br /><br />Η επόμενη μέρα της συμφωνίας -η οποία αναμένεται να υπογραφεί και επίσημα την Παρασκευή- βρίσκει τη ναυσιπλοΐα χωρισμένη στα δύο. Από τη μία πλευρά, εταιρείες τακτικών γραμμών όπως η Hapag-Lloyd ελπίζουν να βγάλουν τα εγκλωβισμένα πλοία τους «αυτό το Σαββατοκύριακο», και αρκετοί πλοιοκτήτες προσδοκούν άμεση εξομάλυνση. Από την άλλη πλευρά, οι μεγαλύτεροι παίκτες των τάνκερ, με επικεφαλής τους Ιάπωνες, ξεκαθαρίζουν ότι η εμπιστοσύνη δεν αγοράζεται με μια υπογραφή.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το θρίλερ του Ορμούζ. Oι ξένοι «φοβούνται» να επιστρέψουν, την ώρα που οι Έλληνες συνέχιζαν το εμπόριο.

Η πρόσφατη συμφωνία μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν για το εκ νέου άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ έφερε ένα κύμα ανακούφισης στις διεθνείς αγορές, στέλνο...

Διαβάστε την συνέχεια

Nordic Monitor: Η οικογένεια Ερντογάν δημιούργησε ένα πανεθνικό παραστρατιωτικό δίκτυο.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/06/Untitled-design-10-3.jpg" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1080" data-original-width="1920" height="40" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/06/Untitled-design-10-3.jpg" width="280" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Πώς ο Ορχάν Ουζουνέρ έχτισε παράλληλο στρατό στην Τουρκία</span></h3><b>Γιάννης Παναγιωτακόπουλος</b><br />Ένα εκτεταμένο, πανεθνικό δίκτυο με χαρακτηριστικά de facto παραστρατιωτικής δομής φαίνεται πως έχει οργανώσει αθόρυβα ο Ορχάν Ουζουνέρ, πεθερός του νεότερου γιου του Τούρκου προέδρου, Μπιλάλ Ερντογάν. Σύμφωνα με εσωτερικά έγγραφα, αρχεία επικοινωνίας και αναφορές που έφερε στο φως η Nordic Monitor, η συγκεκριμένη οντότητα έχει σχεδιαστεί με βασικό σκοπό τη μαζική κινητοποίηση φανατικών υποστηρικτών της κυβέρνησης σε περιπτώσεις έντονης πολιτικής αστάθειας ή κοινωνικής αναταραχής.<br /><br />Η συγκρότηση του δικτύου ξεκίνησε αμέσως μετά τα γεγονότα του Ιουλίου του 2016. Κατά την τελευταία δεκαετία, η δομή αυτή κατάφερε να εξαπλωθεί σε ολόκληρη την τουρκική επικράτεια, απολαμβάνοντας τη συστηματική στήριξη κρατικών υπηρεσιών, δήμων που ελέγχονται από το κυβερνών Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης, καθώς και ενός ευρύτερου κύκλου φιλοκυβερνητικών οργανώσεων.<div><br /></div><div><img height="143" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/06/Fatih_URal_Aug_19_2023_gunrange-750x386-1.jpg" width="280" /><div><br /></div><div>Ο Φατίχ Ουράλ, στενός συνεργάτης του Ορχάν Ουζουνέρ και ανώτερος οργανωτής του δικτύου Kardeş Kal Türkiye (Μείνετε ως Αδελφοί Τουρκίας), σε ένα σκοπευτήριο στις 19 Αυγούστου 2023. Η φωτογραφία έρχεται σε αντίθεση με τη δημόσια προβολή της ομάδας ως μιας πολιτικής εθελοντικής οργάνωσης που επικεντρώνεται στις επικοινωνίες έκτακτης ανάγκης και την ανακούφιση από καταστροφές.</div><div><br />Το ανθρωπιστικό προπέτασμα και η κρυφή ατζέντα εκπαίδευσης<br /><br />Στο προσκήνιο, το δίκτυο του Ουζουνέρ λειτουργεί υπό τον μανδύα δύο συγκεκριμένων σχηματισμών, της πλατφόρμας «Μείνετε ως Αδελφοί Τουρκίας» και του επίσημα αναγνωρισμένου από το Υπουργείο Εσωτερικών «Συνδέσμου Επικοινωνίας και Βοήθειας Έκτακτης Ανάγκης». Οι οργανώσεις αυτές παρουσιάζονται δημόσια ως εθελοντικές ομάδες πολιτικής προστασίας, προσανατολισμένες στην ετοιμότητα για φυσικές καταστροφές και τη διαχείριση κρίσεων.<br /><br />Ωστόσο, οι εσωτερικές επικοινωνίες και οι μαρτυρίες προσώπων που γνωρίζουν τη δραστηριότητά τους αποκαλύπτουν μια εντελώς διαφορετική πραγματικότητα που ξεπερνά τις ανθρωπιστικές δράσεις. Τα μέλη του δικτύου συμμετέχουν τακτικά σε εκπαιδευτικά στρατόπεδα που διοργανώνονται σε απομονωμένες περιοχές, όπως το Μπολού και η Σακάρια, μακριά από τα βλέμματα της κοινής γνώμης. Εκεί, οι εθελοντές λαμβάνουν εξειδικευμένη εκπαίδευση στη διαχείριση κρίσεων, την οργανωτική πειθαρχία, τις επικοινωνίες, αλλά και σε τακτικές που προσομοιάζουν με ασκήσεις πεδίου, όπως η επιτήρηση μέσω drones.<br /><br />Αν και η ηγεσία αρνείται κατηγορηματικά τον παραστρατιωτικό χαρακτήρα, ο ίδιος ο Ουζουνέρ έχει αφήσει να εννοηθεί σε ιδιωτικές συνομιλίες στο WhatsApp ότι τα μέλη μπορούν να έχουν πρόσβαση σε οπλισμό εάν οι συνθήκες το επιβάλουν, ενώ στενοί του συνεργάτες εμφανίζονται σε σκοπευτήρια, εντείνοντας τις ανησυχίες των επικριτών.</div><div><br /></div><div><img height="212" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/06/X_post_Kardes_Kal_1_Jan_2026-750x568-1.jpg" width="280" /></div><div><br /></div><div>Σε αυτήν την ανάρτηση της 1ης Ιανουαρίου 2026 στο X, το δίκτυο Kardeş Kal Türkiye (Μείνετε Αδελφοί Τουρκίας) αναδεικνύει τα στελέχη της Χαμάς, Abu Ubaida και Yahya Sinwar, σε μια διαφημιστική εκστρατεία, παρουσιάζοντάς τους ως ηρωικές προσωπικότητες και πρότυπα. Η ανάρτηση αντικατοπτρίζει τις δημόσιες εκφράσεις υποστήριξης της οργάνωσης προς τη Χαμάς και τους ηγέτες της.<br />Κρατικές πλάτες, ιδεολογική στρατολόγηση και δημόσιο χρήμα<br /><br />Η διείσδυση του δικτύου στους επίσημους κρατικούς μηχανισμούς θεωρείται βαθιά. Ανώτατα κυβερνητικά στελέχη, όπως ο Υφυπουργός Εσωτερικών Μπουλέντ Τουράν, έχουν λειτουργήσει ως γέφυρες συντονισμού με τις δυνάμεις επιβολής του νόμου, την αστυνομία και τη χωροφυλακή, ενώ έχει εξασφαλιστεί συνεργασία ακόμα και με την Αρχή Τεχνολογιών Πληροφορικής για τη δημιουργία κλειστών, ασφαλών διαύλων επικοινωνίας. Η στρατολόγηση νέων μελών διευκολύνεται από ένα έτοιμο οικοσύστημα ισλαμιστικών και εθνικιστικών σωματείων, γεγονός που επέτρεψε τη ραγδαία επέκταση χωρίς την ανάγκη δημιουργίας υποδομών από το μηδέν.<br /><br />Την ίδια στιγμή, οι ψηφιακές πλατφόρμες της οργάνωσης εκπέμπουν έναν σκληρό ιδεολογικό λόγο, γεμάτο αντιδυτική ρητορική, αντισημιτικά μηνύματα και ανοιχτή εξύμνηση των ηγετών και των μαχητών της Χαμάς, παρουσιάζοντάς τους ως πρότυπα ηρωισμού.<br /><br />Παράλληλα με την πολιτική του δραστηριότητα, ο Ορχάν Ουζουνέρ παρουσιάζει εντυπωσιακή οικονομική άνοδο. Μέσα από διαδικασίες εξπρές και κλειστούς διαγωνισμούς, εταιρείες που συνδέονται με τον ίδιο και τον στενό του συνεργάτη, Φατίχ Ουράλ, έχουν εξασφαλίσει κρατικές συμβάσεις εκατοντάδων εκατομμυρίων τουρκικών λιρών. Αυτή η στενή αλληλεπίδραση πολιτικής επιρροής, επιχειρηματικών κερδών και σκιωδών κοινωνικών δομών προκαλεί έντονες αντιδράσεις από την αντιπολίτευση και τις οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, οι οποίες προειδοποιούν για τον κίνδυνο ύπαρξης ενός παράλληλου μηχανισμού ασφαλείας, έτοιμου να καταστείλει κάθε είδους αμφισβήτηση του καθεστώτος.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div></div>

Nordic Monitor: Η οικογένεια Ερντογάν δημιούργησε ένα πανεθνικό παραστρατιωτικό δίκτυο.

Πώς ο Ορχάν Ουζουνέρ έχτισε παράλληλο στρατό στην Τουρκία Γιάννης Παναγιωτακόπουλος Ένα εκτεταμένο, πανεθνικό δίκτυο με χαρακτηριστικά de fa...

Διαβάστε την συνέχεια

Μουσουλμανική Αδελφότητα: Το ευρωπαϊκό δίκτυο της Millî Görüş και η διείσδυση στη Θράκη.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/06/Untitled-design-13-3.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="1080" data-original-width="1920" height="40" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/06/Untitled-design-13-3.jpg" width="280" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η έκθεση των γαλλικών μυστικών υπηρεσιών και η στρατηγική της Άγκυρας</span></h3>Σε πλήρη εξέλιξη βρίσκεται μια συντονισμένη προσπάθεια ιδεολογικής ευθυγράμμισης και δικτύωσης εγχώριων παραθηρησκευτικών δομών της Θράκης με μεγάλα κέντρα του ευρωπαϊκού πολιτικού ισλαμισμού. Ενώ οι διωκτικές αρχές στην κεντρική Ευρώπη εκφράζουν έντονες ανησυχίες, αποκαλύπτεται η φυσική παρουσία εκπροσώπων του παράνομου μηχανισμού της Κομοτηνής σε διεθνείς συναντήσεις της οργάνωσης Ισλαμική Κοινότητα Millî Görüş στην Κολωνία της Γερμανίας.<br /><br />Ειδικότερα, σύμφωνα με ρεπορτάζ της Rodopi Press, οι ψευδομουφτήδες Ξάνθης και Κομοτηνής, Μουσταφά Τράμπα και Ιμπραήμ Σερίφ, συνοδευόμενοι από συνεργάτες τους, συμμετείχαν σε διεθνές συνέδριο της οργάνωσης, το οποίο είχε ως στόχο τη συσπείρωση μουσουλμανικών κοινοτήτων από την Ανατολική Ευρώπη, τον Καύκασο και την Κεντρική Ασία. Στο περιθώριο της σύναξης, πραγματοποιήθηκε κατ’ ιδίαν συνάντηση με τον γενικό πρόεδρο της οργάνωσης, Κεμάλ Εργκούν, επισφραγίζοντας τις σχέσεις επικοινωνίας, ενώ κομβικό ρόλο στις επαφές είχε και το στέλεχος του δικτύου, Σερίφ Ασλάν.<div><br />Η ιστορική μετάλλαξη της Millî Görüş και η Μουσουλμανική Αδελφότητα<br /><br />Η δράση της συγκεκριμένης οργάνωσης, η οποία ιδρύθηκε από τον Νετσμετίν Ερμπακάν και αποτέλεσε την πολιτική μήτρα του κυβερνώντος κόμματος της Τουρκίας, αναλύεται σε πρόσφατη επιστημονική μελέτη του Uri Rosenberg στο Journal of Middle Eastern Studies. Η έρευνα καταγράφει μια σταδιακή ρητορική μετάλλαξη κατά τις τελευταίες δεκαετίες. Από την ανοιχτή αποθάρρυνση της μετανάστευσης στη Δύση κατά τη δεκαετία του 1970, το αφήγημα πέρασε σε μια επιθετική γλώσσα περί ισλαμικής κατάκτησης της Ευρώπης τη δεκαετία του 1980. Από τη δεκαετία του 1990 μέχρι σήμερα, η οργάνωση έχει υιοθετήσει ένα πιο εκλεπτυσμένο προφίλ που επικεντρώνεται στα ανθρώπινα δικαιώματα και την πολυπολιτισμικότητα, λειτουργώντας ουσιαστικά ως ένα αποτελεσματικό λόμπι πίεσης.<br /><br />Η δυναμική της οργάνωσης προκαλεί ανησυχία σε ευρωπαϊκό επίπεδο, καθώς συνδέεται άμεσα με τη Μουσουλμανική Αδελφότητα. Απόρρητη έκθεση των γαλλικών μυστικών υπηρεσιών που είδε το φως της δημοσιότητας χαρακτηρίζει το δίκτυο ως μια συγκεντρωτική ισλαμιστική δομή υπό τον έλεγχο του Κεμάλ Εργκούν, ο οποίος βρίσκεται σε ανοιχτή γραμμή με την Άγκυρα, ενώ σημειώνεται και η συνεργασία με την τουρκική κρατική υπηρεσία Diyanet. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της στρατηγικής αποτελεί η ανέγερση του μεγάλου τζαμιού στο Στρασβούργο, ένα έργο ύψους εκατομμυρίων ευρώ που χρηματοδοτείται από ισλαμιστικά κεφάλαια, καθώς και η άρνηση της οργάνωσης να συνυπογράψει τη γαλλική Χάρτα Αρχών για το Ισλάμ, γεγονός που προκαλεί τις έντονες αντιδράσεις Ευρωβουλευτών για την ύπαρξη ενός παράλληλου πολιτικού σχεδίου.<br />Η αντιγραφή του ευρωπαϊκού μοντέλου και οι επιπτώσεις στην τοπική κοινωνία<br /><br />Η μεταφορά αυτού του δοκιμασμένου ευρωπαϊκού μοντέλου πολιτικού ισλαμισμού στην περιοχή της Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης επιχειρείται μέσω της συστηματικής εργαλειοποίησης παραδοσιακών τοπικών εκδηλώσεων. Θρησκευτικά και πολιτιστικά δρώμενα, όπως αυτό στη Χλόη Ροδόπης, μετατρέπονται σε βήματα προβολής εθνικιστικών αφηγημάτων. Παράλληλα, ακολουθώντας την τακτική των κέντρων νεολαίας της Ευρώπης, επιχειρείται η ίδρυση παράλληλων κοινωνικών και εκπαιδευτικών δομών, με στόχο τον έλεγχο της μειονότητας και την αποστασιοποίησή της από την ελληνική θεσμική πραγματικότητα.<br /><br />Την ίδια στιγμή, η στάση τοπικών πολιτικών παραγόντων επιδεικνύει εθελοτυφλία, συμμετέχοντας σε αυτές τις συγκεντρώσεις με γενικόλογες αναφορές περί διατήρησης των εθίμων και υποβαθμίζοντας τη σημασία των γεγονότων. Οι διεθνείς εκθέσεις ασφαλείας και οι ακαδημαϊκές μελέτες καθιστούν σαφές ότι η αντιμετώπιση αυτών των δικτύων ως απλών πολιτιστικών ιδιαιτεροτήτων αποτελεί λανθασμένη προσέγγιση, καθώς πρόκειται για μια συστηματική ιδεολογική μεθόδευση με ευρύτερες γεωπολιτικές προεκτάσεις.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Μουσουλμανική Αδελφότητα: Το ευρωπαϊκό δίκτυο της Millî Görüş και η διείσδυση στη Θράκη.

Η έκθεση των γαλλικών μυστικών υπηρεσιών και η στρατηγική της Άγκυρας Σε πλήρη εξέλιξη βρίσκεται μια συντονισμένη προσπάθεια ιδεολογικής ευθ...

Διαβάστε την συνέχεια

Σε τροχιά .Βερολίνο και Μόσχα: Πρωτοφανείς πολεμικές ιαχές και βαριές κατηγορίες για «ναζιστικά ένστικτα»

<img height="44" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/06/GERMANY-630x385.jpg" width="280" /><br /><br />Στο ναδίρ διολισθαίνουν οι σχέσεις ΝΑΤΟ και Ρωσίας, με τη Γερμανία και τη Μόσχα να ανταλλάσσουν πυρά σε μια ρητορική έξαρση που παραπέμπει στις πιο σκοτεινές περιόδους του Ψυχρού Πολέμου.<br /><br />Η δημόσια αντιπαράθεση πυροδοτήθηκε από τις δηλώσεις της γερμανικής στρατιωτικής ηγεσίας περί άμεσης επιχειρησιακής ετοιμότητας, προκαλώντας την οργισμένη αντίδραση του Κρεμλίνου, το οποίο επιστράτευσε βαρύτατους ιστορικούς χαρακτηρισμούς.<div><br />Το «δόγμα» Νόιμαν και οι ρωσικοί στόχοι<br /><br />Σε μια τοποθέτηση που χαρακτηρίζεται ως η πλέον προκλητική των τελευταίων δεκαετιών, ο αρχηγός της γερμανικής Πολεμικής Αεροπορίας, στρατηγός Χόλγκερ Νόιμαν, ξεκαθάρισε μέσω της Daily Telegraph ότι οι δυνάμεις του είναι έτοιμες για άμεση εμπλοκή («να πολεμήσουν ακόμη και απόψε») στην περίπτωση που η Ρωσία πλήξει ΝΑΤΟϊκό έδαφος.<br /><br />Ο Γερμανός αξιωματούχος υπογράμμισε τη συμμαχική δέσμευση για την υπεράσπιση «κάθε εκατοστού» της επικράτειας του ΝΑΤΟ, εξισώνοντας το επίπεδο συναγερμού μιας ενδεχόμενης επίθεσης στην Εσθονία με εκείνο στο Λονδίνο.<br /><br />Η δήλωση που προκάλεσε αίσθηση, ωστόσο, αφορούσε την αποκάλυψη συγκεκριμένων γεωγραφικών στόχων.<br />Ο στρατηγός Νόιμαν κατονόμασε ως πιθανούς στόχους αντιποίνων:<br /><br />◾Το Καλίνινγκραντ<br /><br />◾Τη χερσόνησο Κόλα<br /><br />◾Την ευρύτερη περιοχή της Αγίας Πετρούπολης<br /><br />◾Τη Μαύρη Θάλασσα<br /><br />Η κίνηση αυτή συνιστά ριζική μεταβολή στη δημόσια στρατηγική του ΝΑΤΟ, το οποίο παραδοσιακά περιόριζε τις ανακοινώσεις του σε αμυντικές διακηρύξεις, αποφεύγοντας την επιχειρησιακή εξειδίκευση.<br /><br />Η απάντηση της Μόσχας υπήρξε ακαριαία και σε πρωτοφανώς υψηλούς τόνους.<br /><br />Ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών, Σεργκέι Λαβρόφ, εξαπέλυσε την πιο σκληρή διπλωματική επίθεση κατά του Βερολίνου από το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.<br /><br />Κατηγόρησε τη γερμανική ηγεσία για «νοσταλγία των ναζιστικών συμβόλων και συνηθειών», ενώ χαρακτήρισε ανώτατους αξιωματούχους της χώρας ως «επιμελείς μαθητές του Γκέμπελς».<br /><br />Σύμφωνα με τον Λαβρόφ, το Βερολίνο αποτάσσει πλέον το μεταπολεμικό «προσωπείο» του, αποκαλύπτοντας τα «ναζιστικά του ένστικτα».<br /><br />Πρόκειται για μια προφανώς προσχεδιασμένη ρητορική τακτική, η οποία στοχεύει στις ιστορικές ευαισθησίες της Γερμανίας, επιχειρώντας ταυτόχρονα να συσπειρώσει το εγχώριο ρωσικό ακροατήριο έναντι μιας «υπαρξιακής απειλής» από τη Δύση.</div><div><br />Φόβοι για ρωσική επίθεση έως το 2029<br /><br />Το κλίμα ανησυχίας ενισχύεται και από τις εκτιμήσεις του στρατηγού του γερμανικού Στρατού Ξηράς, Κρίστιαν Φρόιντινγκ, ο οποίος προειδοποίησε ότι η Ρωσία ενδέχεται να διαθέτει την επιχειρησιακή ικανότητα να προσβάλει εδάφη της Συμμαχίας έως το 2029.<br /><br />Στο πλαίσιο αυτό, ζήτησε την ταχεία εξοπλιστική θωράκιση της Γερμανίας με προηγμένα αντιπυραυλικά συστήματα, όπως οι συστοιχίες Patriot και Arrow 3.<br /><br />Από την πλευρά του, ο στρατηγός Νόιμαν συνέστησε να μην υποτιμάται η ικανότητα προσαρμογής των ρωσικών ενόπλων δυνάμεων, επισημαίνοντας την ήδη εν εξελίξει ανάπτυξη υπερηχητικών πυραύλων και μαχητικών αεροσκαφών νέας γενιάς από το Κρεμλίνο.</div><div><br />Κλιμάκωση στο πεδίο<br /><br />Η ρητορική αυτή οξύτητα έρχεται ως επιστέγασμα μιας σειράς εκατέρωθεν επιθετικών ενεργειών που σημειώθηκαν το τελευταίο διάστημα:<br /><br />Βρετανία: Κατάσχεση ρωσικού δεξαμενόπλοιου που ανήκει στον λεγόμενο «σκιώδη στόλο» στα στενά της Μάγχης.<br /><br />Ρωσία: Πλήγμα με μη επανδρωμένο αεροσκάφος (drone) σε εγκαταστάσεις αποθήκευσης πυρηνικών καυσίμων στο Τσερνόμπιλ.<br /><br />Αν και η Μόσχα απορρίπτει κατηγορηματικά τις προειδοποιήσεις της Δύσης, κάνοντας λόγο για προσχήματα που εξυπηρετούν την εξοπλιστική επέκταση του ΝΑΤΟ, η δημόσια ονοματολογία των στόχων από τη Γερμανία αποδεικνύει ότι ο σχεδιασμός για μια πιθανή γενικευμένη σύγκρουση έχει ήδη περάσει σε άλλο επίπεδο.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Σε τροχιά .Βερολίνο και Μόσχα: Πρωτοφανείς πολεμικές ιαχές και βαριές κατηγορίες για «ναζιστικά ένστικτα»

Στο ναδίρ διολισθαίνουν οι σχέσεις ΝΑΤΟ και Ρωσίας, με τη Γερμανία και τη Μόσχα να ανταλλάσσουν πυρά σε μια ρητορική έξαρση που παραπέμπει σ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Τουρκία υφαρπάζει, ιστορικά, τον Όμηρο και την Τροία μέσω Ιταλίας.

<img height="35" src="https://www.ekriti.gr/sites/default/files/styles/wide/public/2026-06/doureios-ippos.webp.jpg?itok=q22biSWY" width="280" /><br /><br />Η Τουρκία προχωρά σε ακόμη μία απίστευτη αναθεώρηση της ιστορίας, καθώς αυτή τη φορά οικειοποιείται τον Όμηρο και την ιστορία της αρχαίας Τροίας, που ουδεμία σχέση έχει με τους μεταγενέστερους πληθυσμούς που εγκαταστάθηκαν στην Ασία.<br /><br />Το τουρκικό υπουργείο Πολιτισμού διοργανώνει έκθεση στο Κολοσσαίο της Ρώμης με τίτλο «Τροία και Ρώμη» και παραθέτει 221 αρχαιοελληνικά ευρήματα από 21 μουσεία της, σύμφωνα με το Star.<br /><br />Με όχημα την έκθεση, επιχειρεί να ξαναγράψει την ιστορία της, ώστε να συνδεθεί με τους αρχαίους πολιτισμούς, αλλά και την Ευρώπη, υποστηρίζοντας ότι ο Όμηρος λεγόταν Ομάρ από την Ανατολία.<br /><br />«Πρώτος στόχος μας είναι να προβάλλουμε τον πολιτισμό της χώρας μας και τη χώρα μας στην ίδια την χώρα της προέλευσης των επισκεπτών. Το να προβάλεις την Τροία ακριβώς σε αυτή την περιοχή έχει μια ξεχωριστή σημασία. Την προβάλεις σε ολόκληρο τον κόσμο», είπε ο Τούρκος υπουργός Πολιτισμού.<br /><br />Σημειώνεται ότι κατά καιρούς διάφοροι Τούρκοι εθνικιστές έχουν προσπαθήσει να οικειοποιηθούν διάφορους πολιτισμούς, που είτε κατέκτησαν οι Οθωμανοί, είτε συνυπήρξαν μαζί τους.<br /><br />Παραδείγματος χάριν, έχουν παρουσιάσει ως Τούρκους διάφορους γνωστούς Κούρδους, όπως τον Σαλαντίν των Σταυροφοριών, ενώ έχουν χαρακτηρίσει τουρκική κληρονομιά τον περσικό πολιτισμό, ειδικά εκείνον που αναπτύχθηκε μετά την πτώση της Ρώμης και πριν την έλευση των Σελτζούκων.<br /><br />Επίσης, έχουν χαρακτηρίσει Τούρκους διάφορα μογγολικά φύλα που μπορεί να σχετίζονταν με τις τουρκικές νομαδικές φυλές της Ασίας, αλλά δεν ήταν το ίδιο.<br /><br />Ενδεικτικό της κατάστασης είναι οι υπαινιγμοί του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν πριν από χρόνια, όπου άφηνε να εννοηθεί ότι η αμερικανική ήπειρος ανακαλύφθηκε από Τούρκους εξερευνητές, καιρό πριν φτάσουν οι Βίκινγκς και μετέπειτα ο Κολόμβος.<div><br /></div><div><a href="https://www.ekriti.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Τουρκία υφαρπάζει, ιστορικά, τον Όμηρο και την Τροία μέσω Ιταλίας.

Η Τουρκία προχωρά σε ακόμη μία απίστευτη αναθεώρηση της ιστορίας, καθώς αυτή τη φορά οικειοποιείται τον Όμηρο και την ιστορία της αρχαίας Τρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Νετανιάχου – Τραμπ σε πορεία σύγκρουσης μετά τη συμφωνία;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://cdn.sigmalive.com/thumbnails/1349003/aa1nunul.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="674" data-original-width="1200" height="41" src="https://cdn.sigmalive.com/thumbnails/1349003/aa1nunul.jpg" width="280" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div>Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου στοιχημάτιζε ότι ο κοινός πόλεμος με τον Αμερικανό πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ θα ανέτρεπε το καθεστώς του Ιράν και θα τον ενίσχυε ενόψει των εκλογών στο Ισραήλ ως τον αρχιτέκτονα μιας συμμαχίας ΗΠΑ-Ισραήλ που θα αναδιαμόρφωνε τη Μέση Ανατολή.</div><br />Αντιθέτως ο μακροβιότερος πρωθυπουργός του Ισραήλ βρέθηκε σε τροχιά σύγκρουσης με τον Τραμπ, καθώς ο Ρεπουμπλικάνος προσπαθεί να απεμπλακεί από τον πόλεμο, με τους στόχους και των δύο ηγετών να μην έχουν επιτευχθεί και τις ισραηλινές στρατιωτικές επιχειρήσεις στον Λίβανο αναγκαστικά να παγώνουν. Μέχρι στιγμής οι Ισραηλινοί αξιωματούχοι είναι προσεκτικοί στις δημόσιες δηλώσεις τους προκειμένου να μην εξοργίσουν τον πιο σημαντικό σύμμαχο της χώρας τους.<br /><br />Όμως στις ιδιωτικές συζητήσεις η αγανάκτησή τους είναι ξεκάθαρη. Η προκαταρκτική συμφωνία ΗΠΑ- Ιράν είναι «φρικτή για το Ισραήλ», δήλωσε ένας ανώτερος Ισραηλινός αξιωματούχος σε μια ειλικρινή αποτίμηση, υπό τον όρο της διατήρησης της ανωνυμίας του. «Και δεν υπάρχει κανείς στην ισραηλινή ηγεσία που να το βλέπει διαφορετικά, από τον πρωθυπουργό μέχρι τον αρχηγό του γενικού επιτελείου στρατού», πρόσθεσε. <b><a href="https://www.defence-point.gr/netaniachoy-tramp-se-poreia-sygkroysis-meta-ti-symfonia">ΔΙΑΒΑΣΤΕΝΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ</a></b><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Νετανιάχου – Τραμπ σε πορεία σύγκρουσης μετά τη συμφωνία;

Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου στοιχημάτιζε ότι ο κοινός πόλεμος με τον Αμερικανό πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ θα ανέτρεπε το καθε...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκική φυλλάδα κηρύσσει πόλεμο σε Ελλάδα και Ισραήλ.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTSpYTTMI10POMrctELJRwcxObg-zfUxRIeiLawV1Cs7XiIYxMROoixfMk&s=10" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="379" data-original-width="792" height="34" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTSpYTTMI10POMrctELJRwcxObg-zfUxRIeiLawV1Cs7XiIYxMROoixfMk&s=10" width="280" /></a></div><div><br /></div><div>ΜΑΝΩΛΗΣ ΚΩΣΤΙΔΗΣ</div>Σκληρή επίθεση κατά της Ελλάδας και του Ισραήλ εξαπολύει ο διευθυντής της τουρκικής εφημερίδας Milliyet, Οζάι Σεντίρ, σε άρθρο γνώμης με τίτλο «Ο νεο-οθωμανισμός, μια κατασκευή του Ισραήλ και της Ελλάδας», υποστηρίζοντας ότι η Άγκυρα δεν έχει επεκτατικές βλέψεις και κατηγορώντας την Αθήνα για αναθεωρητικές επιδιώξεις στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Ο Τούρκος αρθρογράφος απορρίπτει τους ισχυρισμούς περί «νεο-οθωμανισμού», υποστηρίζοντας ότι πρόκειται για ένα αφήγημα που, όπως αναφέρει, προωθείται από το Ισραήλ και υιοθετείται από την Ελλάδα προκειμένου να εμφανιστεί η Τουρκία ως απειλή στην περιοχή.<br /><br />Στο άρθρο του ισχυρίζεται ότι η Άγκυρα «δεν έχει καμία επιθυμία να επεκταθεί στην ηπειρωτική Ελλάδα ή στα νησιά της», ενώ αντιθέτως αποδίδει στην Αθήνα επεκτατικές επιδιώξεις. Ως παράδειγμα επικαλείται τις ελληνικές θέσεις για το Καστελλόριζο, υποστηρίζοντας ότι η Ελλάδα διεκδικεί θαλάσσια ζώνη δυσανάλογη προς το μέγεθος του νησιού.<br /><br />Παράλληλα, επαναφέρει τις πάγιες τουρκικές αιτιάσεις περί στρατιωτικοποίησης των ελληνικών νησιών, κάνοντας λόγο για παραβίαση διεθνών συνθηκών και υποστηρίζοντας ότι η Ελλάδα επιλέγει να ευθυγραμμίζεται με το Ισραήλ ενώ κατηγορεί την Τουρκία για επεκτατισμό. Ο Σεντίρ υποστηρίζει ακόμη ότι ο όρος «νεο-οθωμανισμός» χρησιμοποιείται ως εργαλείο πίεσης κατά της Τουρκίας, κάνοντας λόγο για «παγίδα» που επιχειρείται να στηθεί εις βάρος της Άγκυρας.<br /><br />«Δεν έχουμε βλέψεις στα εδάφη κανενός, ούτε πρόθεση να μετατρέψουμε το Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο σε τουρκική λίμνη», αναφέρει χαρακτηριστικά, απαντώντας – όπως σημειώνει – στις κατηγορίες που διατυπώνονται από Ελλάδα και Ισραήλ.<br /><br />Κλείνοντας το άρθρο του, ο διευθυντής της Milliyet καλεί σε επαγρύπνηση απέναντι σε αυτό που χαρακτηρίζει «μαύρη προπαγάνδα» του Ισραήλ και της Ελλάδας, υποστηρίζοντας ότι η Τουρκία δεν πρέπει να δώσει αφορμές σε όσους επιχειρούν να την παρουσιάσουν ως δύναμη με αναθεωρητικές επιδιώξεις στην περιοχή.<div><br /></div><div><a href="https://www.skai.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τουρκική φυλλάδα κηρύσσει πόλεμο σε Ελλάδα και Ισραήλ.

ΜΑΝΩΛΗΣ ΚΩΣΤΙΔΗΣ Σκληρή επίθεση κατά της Ελλάδας και του Ισραήλ εξαπολύει ο διευθυντής της τουρκικής εφημερίδας Milliyet, Οζάι Σεντίρ, σε άρ...

Διαβάστε την συνέχεια