Σχέδιο επιστροφής της Τουρκίας στα F-35: Τι αποκαλύπτει ο Αμερικανός πρέσβης.

<img src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-04/%CE%B5%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1_2026-04-17_160314017.png?itok=QsWeYau5" /><br /><br />Ο πρέσβης των ΗΠΑ στην Άγκυρα προαναγγέλλει άμεση διευθέτηση του εξοπλιστικού «γρίφου», αποκαλύπτοντας τις προθέσεις του Λευκού Οίκου<br /><br />Την εκτίμηση ότι το ζήτημα των αμερικανικών μαχητικών αεροσκαφών F-35 και του ρωσικού πυραυλικού συστήματος S-400 για την Τουρκία θα επιλυθεί σύντομα, εξέφρασε ο πρέσβης των ΗΠΑ στην Άγκυρα.<br /><br />Μιλώντας στο πλαίσιο του Φόρουμ της Αττάλειας, ο Τομ Μπάρακ συνέδεσε τις τουρκικές επιδιώξεις με τα ελληνικά εξοπλιστικά προγράμματα, προκαλώντας νέες συζητήσεις γύρω από τις ισορροπίες στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Η επιστροφή στα F-35 και η γραμμή του Ντόναλντ Τραμπ<br /><br />Ο Αμερικανός διπλωμάτης τοποθετήθηκε ανοιχτά υπέρ της επανένταξης της Άγκυρας στο πρόγραμμα του μαχητικού πέμπτης γενιάς.<br /><br />Σύμφωνα με τα λεγόμενά του, το εμπόδιο των ρωσικών S-400 οδεύει προς διευθέτηση. Χαρακτηριστικά ανέφερε ότι από την οπτική γωνία του Αμερικανού προέδρου, Ντόναλντ Τραμπ, η είσοδος της Τουρκίας στο πρόγραμμα των F-35 δεν αποτελεί πρόβλημα.<br /><br />Προκειμένου να στηρίξει το επιχείρημά του, ο Τομ Μπάρακ έβαλε στην εξίσωση την Ελλάδα, επισημαίνοντας ότι η Αθήνα διαθέτει ήδη στο οπλοστάσιό της τόσο το ρωσικό αντιαεροπορικό σύστημα S-300, όσο και τα υπερσύγχρονα F-35. Ωστόσο, όταν η συζήτηση στράφηκε ευρύτερα στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, ο πρέσβης απέφυγε επιμελώς να πάρει θέση.<br /><br />Επικαλούμενος τον ιστορικό χαρακτήρα των διμερών διαφορών, έκλεισε το θέμα με χιουμοριστική διάθεση, δηλώνοντας ότι δεν θα αναφερθεί καν στο ζήτημα, καθώς φοβάται πως αν το πράξει, θα του απαγορεύσουν να επισκεφθεί ξανά τη Μύκονο.<div><br />Το διπλωματικό παρασκήνιο και οι εσωτερικές αντιδράσεις<br /><br />Οι πρόσφατες δηλώσεις του Αμερικανού πρέσβη δεν αποτελούν κεραυνό εν αιθρία, καθώς έρχονται ως συνέχεια προηγούμενων τοποθετήσεών του. Τον Δεκέμβριο του 2025, από τη Ντόχα, ο Τομ Μπάρακ είχε εκφράσει την πεποίθησή του ότι το ζήτημα των S-400 θα μπορούσε να επιλυθεί εντός τεσσάρων έως έξι μηνών, προλειαίνοντας το έδαφος για την απομάκρυνση του ρωσικού συστήματος.<br /><br />Το θέμα βρισκόταν ψηλά στην ατζέντα και κατά την επίσκεψη του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στον Λευκό Οίκο τον περασμένο Σεπτέμβριο, όπου φημολογείται ότι εξετάστηκαν διάφορες φόρμουλες, χωρίς ωστόσο να ανακοινωθεί κάποια επίσημη συμφωνία.<br /><br />Παρά την ξεκάθαρη στήριξή του στα τουρκικά αιτήματα, ο Τομ Μπάρακ αντιμετωπίζεται με καχυποψία από συγκεκριμένους κύκλους στο εσωτερικό της Τουρκίας, οι οποίοι θεωρούν ότι οι παρεμβάσεις του υπερβαίνουν τα διπλωματικά εσκαμμένα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η έντονη αντίδραση του κυβερνητικού εταίρου, Ντεβλέτ Μπαχτσελί.<br /><br />Με αφορμή παλαιότερη δήλωση του πρέσβη σχετικά με την επικείμενη επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης το 2026, ο Μπαχτσελί είχε εξαπολύσει σφοδρή επίθεση, κατηγορώντας τον Αμερικανό διπλωμάτη για απερισκεψία και αλαζονεία που δεν έχουν όρια.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Σχέδιο επιστροφής της Τουρκίας στα F-35: Τι αποκαλύπτει ο Αμερικανός πρέσβης.

Ο πρέσβης των ΗΠΑ στην Άγκυρα προαναγγέλλει άμεση διευθέτηση του εξοπλιστικού «γρίφου», αποκαλύπτοντας τις προθέσεις του Λευκού Οίκου Την εκ...

Διαβάστε την συνέχεια

Προειδοποίηση Μόσχας: Η Ρωσία κατατάσσει την Τουρκία μεταξύ των πιθανών στρατιωτικών στόχων λόγω της υποστήριξης της Ουκρανίας με drones.

<img height="42" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/04/Black-and-Red-Modern-Interview-Podcast-Youtube-Thumbnail-2026-04-17T130516.746-1068x601.png" width="280" /><br /><br />Σε νέα φάση έντασης περνά η αντιπαράθεση γύρω από τον πόλεμο στην Ουκρανία, καθώς η Μόσχα έβαλε στο στόχαστρο και την Τουρκία, κατονομάζοντάς την ανάμεσα στις χώρες που συνδέονται με την παραγωγή drones για το Κίεβο και προειδοποιώντας για συνέπειες που μπορεί να ξεπεράσουν το διπλωματικό επίπεδο.<br /><br />Η Ρωσία ανεβάζει κατακόρυφα τους τόνους απέναντι στις χώρες και τις εταιρείες που, κατά την εκτίμησή της, στηρίζουν την ουκρανική πολεμική βιομηχανία μη επανδρωμένων αεροσκαφών. Σε αυτό το νέο κύμα προειδοποιήσεων, η Τουρκία δεν έμεινε εκτός κάδρου. Αντιθέτως, εμφανίζεται πλέον ρητά ανάμεσα στους πιθανούς στόχους ρωσικής αντίδρασης, λόγω της στήριξης που παρέχεται στην Ουκρανία στο πεδίο των drones.<br /><br />Σύμφωνα με το δημοσίευμα του Turkish Minute, το ρωσικό υπουργείο Άμυνας δημοσιοποίησε λίστα με εταιρείες και εγκαταστάσεις που, όπως υποστηρίζει, εμπλέκονται στην παραγωγή UAV και εξαρτημάτων για λογαριασμό της Ουκρανίας. Μέσα σε αυτή τη λίστα περιλαμβάνονται και δύο τοποθεσίες στην Τουρκία, μία στην Άγκυρα και μία στη Γιάλοβα, κάτι που δείχνει ότι η Μόσχα δεν αντιμετωπίζει πλέον την τουρκική εμπλοκή ως δευτερεύον ζήτημα.<br /><br />Η ρωσική πλευρά παρουσιάζει την αυξημένη ευρωπαϊκή και ευρύτερη υποστήριξη προς την ουκρανική παραγωγή drones ως στοιχείο περαιτέρω κλιμάκωσης του πολέμου. Στην ανακοίνωσή του, το υπουργείο Άμυνας της Ρωσίας υποστήριξε ότι τέτοιες κινήσεις μετατρέπουν την Ευρώπη σε στρατηγικό μετόπισθεν του Κιέβου και προειδοποίησε ότι η κατάσταση μπορεί να οδηγήσει σε «απρόβλεπτες συνέπειες».<br /><br /><div>Το μήνυμα έγινε ακόμη πιο ωμό από τον Ντμίτρι Μεντβέντεφ, ο οποίος ουσιαστικά έδωσε πολεμικό τόνο στη ρωσική προειδοποίηση. Όπως είπε, η λίστα των εγκαταστάσεων που δόθηκε στη δημοσιότητα πρέπει να διαβαστεί ως λίστα πιθανών στόχων για τις ρωσικές ένοπλες δυνάμεις. Με αυτόν τον τρόπο, η Μόσχα δεν περιορίζεται πια σε γενικές νουθεσίες ή διπλωματικές αιχμές, αλλά περνά σε μια μορφή ανοιχτής στρατηγικής απειλής.<br /><br />Η αναφορά στην Τουρκία έχει ιδιαίτερη σημασία, επειδή η Άγκυρα αποτελεί από την αρχή του πολέμου έναν από τους βασικούς προμηθευτές μη επανδρωμένων αεροσκαφών στην Ουκρανία. Τα Bayraktar TB2 της Baykar είχαν αποκτήσει σχεδόν εμβληματικό χαρακτήρα στα πρώτα στάδια της σύγκρουσης, όταν χρησιμοποιήθηκαν σε επιθέσεις κατά ρωσικών τεθωρακισμένων και κρίσιμων γραμμών ανεφοδιασμού. Αυτή η συμβολή είχε από νωρίς φέρει την Τουρκία στο ρωσικό οπτικό πεδίο, όμως τώρα το ζήτημα φαίνεται να περνά σε πιο απειλητικό επίπεδο.<br /><br />Η συγκυρία είναι ιδιαίτερα λεπτή και για έναν ακόμη λόγο. Η Τουρκία έχει προσπαθήσει όλο αυτό το διάστημα να διατηρήσει έναν διπλό ρόλο: από τη μία να στηρίζει την Ουκρανία σε ορισμένους τομείς, και από την άλλη να κρατά ανοιχτούς διαύλους με τη Ρωσία, αποφεύγοντας μια πλήρη ρήξη. Όμως η τελευταία ρωσική κίνηση δείχνει ότι η Μόσχα δεν κάνει πλέον τόσο εύκολα αυτή τη διάκριση.<br /><br />Το Turkish Minute συνδέει την υπόθεση και με ευρύτερες ανησυχίες ασφαλείας στην ίδια την Τουρκία. Υπενθυμίζει ότι τους τελευταίους μήνες έχουν καταγραφεί περιστατικά με drones σε τουρκικό έδαφος, με αποτέλεσμα να ενισχυθούν οι φόβοι ότι η χώρα μπορεί να βρεθεί πιο άμεσα εκτεθειμένη σε αποσταθεροποιητικές κινήσεις ή δοκιμές στρατιωτικής ετοιμότητας. Αυτό δίνει άλλη βαρύτητα στη ρωσική προειδοποίηση, καθώς δεν αντιμετωπίζεται απλώς ως λεκτική κλιμάκωση, αλλά ως μήνυμα με πραγματικό στρατιωτικό υπόβαθρο.<br /><br />Το βασικό συμπέρασμα είναι ότι η Τουρκία μπαίνει πλέον ανοιχτά σε μια πιο επικίνδυνη ζώνη της αντιπαράθεσης Ρωσίας-Ουκρανίας. Παρά τις προσπάθειες της Άγκυρας να εμφανίζεται ως ισορροπιστής, η ρωσική πλευρά δείχνει να τη βλέπει όλο και περισσότερο ως κρίκο στην αλυσίδα της υποστήριξης προς το Κίεβο. Και όταν η Μόσχα μιλά με όρους «πιθανών στόχων», το μήνυμα δεν είναι απλώς πολιτικό. Είναι ωμά στρατηγικό.</div><div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Προειδοποίηση Μόσχας: Η Ρωσία κατατάσσει την Τουρκία μεταξύ των πιθανών στρατιωτικών στόχων λόγω της υποστήριξης της Ουκρανίας με drones.

Σε νέα φάση έντασης περνά η αντιπαράθεση γύρω από τον πόλεμο στην Ουκρανία, καθώς η Μόσχα έβαλε στο στόχαστρο και την Τουρκία, κατονομάζοντά...

Διαβάστε την συνέχεια

Το come back των πολέμων με θρησκευτικό πρόσημο.

<img height="55" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/04/ben-gvir-israel-iran-ipa-thanatiki-poini-trump-SLpress-825x600.jpg" width="280" /><br /><br />Οι θρησκείες έχουν ως πυρηνικό τους στοιχείο της ειρήνη. Την ειρήνη εντός του ανθρώπου, που είναι μονίμως αλαφιασμένος από τις ανικανοποίητες επιθυμίες και τις ενοχές του. Την ειρήνη μεταξύ των ανθρώπων, καθώς λόγω των ενστίκτων, από εποχής Κάιν και Άβελ, ισχύει το “homo homini lupus est”. Την ειρήνη μεταξύ των λαών, που από καταβολής κόσμου ο ένας θέλει την υποταγή ή και την εξόντωση του άλλου.<br /><br />Δυστυχώς, όμως, ο πυρήνας αυτός των θρησκειών είναι δίπολος. Και συχνά, συχνότατα μάλιστα, είναι ο άλλος πόλος που επικρατεί. Και είναι αυτός που προτάσσει ότι η εξόντωση και η υποταγή του Άλλου δεν προέρχεται από τις εγγενείς ζωικές δυνάμεις του ανθρώπου, αλλά αφ’ υψηλού, από τον θεϊκό κόσμο. Υπ’ αυτό το πρίσμα, οι πράξεις καταστροφής διαπράττονται με τις ευλογίες, αν όχι και με την υπόδειξη του “θεού”, που μεροληπτεί εθνοθρησκευτικά βάσει του σχεδίου “του”, το οποίο διερμηνεύουν “αμερολήπτως” οι επί της γης θεσπισμένοι εκπρόσωποί του.<br /><br />Ως αποτέλεσμα, ο καταστροφέας δύναται να κοιμηθεί ήρεμος τα βράδια, απαλλαγμένος από τις ερινύες του, που τις αποκοίμισε ο θεός, αφού ο “ιερός” σκοπός αγιάζει τα μέσα. Κάτι τέτοιο φαίνεται να επικρατεί και στις μέρες μας, όπου οι αλαζόνες δυτικοί θεωρούσαμε ότι βαδίζαμε επί της πλατιάς ορθολογιστικής λεωφόρου, αρχόμενης από της αγγλικής, αμερικανικής και γαλλικής επαναστάσεως. Φευ! Για μια ακόμη φορά, η Ιστορία μάς βγάζει τη γλώσσα… Γιατί τι άλλο από εκδίκηση του ανορθολογικού είναι η “θρησκευτικοποίηση” (sic) των πολέμων, σε μια οιονεί αυτοεκπληρούμενη προφητεία του Χάντιγκτον;<br /><br />Όταν δηλαδή παρακολουθούμε:<div>Στο Οβάλ Γραφείο του Λευκού Οίκου, προτεστάντες πάστορες, απογόνους των πουριτανών των 16ου αι., να ευλογούν με ατσαλάκωτη αμφίεση τον ευρισκόμενο σε πλήρη εσωτερική έκσταση πρόεδρο Τραμπ, ώστε οι αμερικανικές βόμβες να μην αφήσουν ψυχή ζώσα στο “βασίλειο του κακού”, δηλαδή στο Ιράν.</div><div><br />Στο Ισραήλ, όπου η πολιτική της “final solution”, με τους δεκάδες χιλιάδες νεκρούς σε Παλαιστίνη, Λίβανο και Ιράν, να εμπνέεται από το δόγμα του περιούσιου λαού που ελέγχει την περιοχή από τον Νείλο μέχρι τον Ευφράτη, με οδηγό τους… Προφήτες μετά την αιχμαλωσία της Βαβυλώνος τον 6ο π.Χ. αι.<br />Στο Ιράν, όπου το πολιτικό καθεστώς είναι απολύτως ταυτισμένο με τη σιιτική παράδοση και ο σύγχρονος Ιρανός μαχητής αναγάγει τον εαυτόν του στη στρατιά του αδικοχαμένου Χουσεΐν ιμπν Αλί του 7ου αι.</div><div><br />Στους σουνίτες των διαφόρων κλάδων και παρακλαδιών, για τους οποίους ο χρόνος σταμάτησε στα χρόνια της Εγίρα, καθώς ενστερνιζόμενοι τη τζιχάντ αναμένουν τη θεϊκή ανταμοιβή στους ουρανούς για τα θεάρεστα “εγκλήματά” τους;</div><div><br />Στην Τουρκία, όπου ο πόλεμος κατά των απίστων εκκινεί από την κατάκτηση της Πόλης από τους οθωμανούς του Μωάμεθ του Πορθητή, του οποίου ενσάρκωση θεωρεί ότι είναι ο σημερινός της νεοσουλτάνος. Ο δε μέγας μουφτής κραδαίνει τη σπάθα του εντός της Αγίας Σοφίας, υπενθυμίζοντάς τι περιμένει τους ανυπάκουους γκιαούρηδες.</div><div><br />Στη Ρωσία, όπου ο Πατριάρχης Μόσχας και πασών των Ρωσιών, πιστός στην παράδοση που θέλει την εκκλησία θεραπαινίδα του κράτους, τουλάχιστον από την εποχή του Μεγάλου Πέτρου, ευλογεί τα όπλα των στρατιωτών που πολεμούν στην Ουκρανία.</div><div><br />Στην ίδια την Ουκρανία, όπου το θρησκευτικό βάθος έσπευσε να το δώσει ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Βαρθολομαίος, ο οποίος σε μια στιγμή έντονης εκδήλωσης μύχιων αισθημάτων, αντικρύζοντας τον Ζελένσκι, κραδαίνοντας θριαμβευτικά την ποιμαντική του ράβδο, ανέκραξε: Слава Україні!‎‎- το σύνθημα των Ουκρανών εθνικιστών του Μεσοπολέμου.</div><div><br />Επέστρεψαν οι θρησκευτικοί πόλεμοι <br /><br />Μακάριοι, λοιπόν, οι ειρηνοποιοί μας! Ευτυχώς, που υπάρχει και αυτός ο Αμερικανός πάπας να λέει με παρρησία και κάποια πικρή αλήθεια. Σε κάθε περίπτωση, η θρησκευτική-μεταφυσική διάσταση έχει εκκωφαντική παρουσία στο παγκόσμιο γίγνεσθαι και κουνάει το δάχτυλο επιτιμητικά εμπρός από τη μύτη του έκπληκτου δυτικού ορθολογιστή, που φανταζόταν τον εαυτό του αναμφισβήτητο νικητή του “τέλους της ιστορίας”! Είναι αλήθεια ότι αρχικώς συναισθάνθηκε, ότι κάτι δεν πήγαινε σύμφωνα με τις βεβαιότητές του, όχι πλέον ριγώντας από την καυτερή ανάσα της τριτοκοσμικής αντιαποικιακής εξέγερσης στο σβέρκο του, αλλά όταν άρχισε να βλέπει την πλάτη της πάλαι ποτέ οπισθοδρομικής περιφέρειας στο δαιμόνιο τεχνολογικό σπριντ.<br /><br />Τον καθησύχαζε, ωστόσο, ότι στο αλώνι του πνεύματος και του πολιτισμού ήταν ανίκητος μαχητής, έτσι ζωσμένος με τα εργαλεία του Διαφωτισμού. Γιατί, εντάξει μπορεί να έκανε και αυτός τις “βρωμιές” του, αλλά τις έκανε ορθολογιστικά, με “κανόνες” και “ουμανισμό”, έστω και με κάποιες εξαιρέσεις. Να σου, όμως, που από το “πουθενά” ξεπεταχτηκαν αυτά τα προνεωτερικά δαιμόνια, που πίστευε ότι τα είχε δια παντός ξορκίσει. Και, πλέον, απειλείται όχι μόνον με ήττα, αλλά και με… φρενοβλάβεια.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το come back των πολέμων με θρησκευτικό πρόσημο.

Οι θρησκείες έχουν ως πυρηνικό τους στοιχείο της ειρήνη. Την ειρήνη εντός του ανθρώπου, που είναι μονίμως αλαφιασμένος από τις ανικανοποίητε...

Διαβάστε την συνέχεια

Όταν η Θεολογία γίνεται Εξωτερική Πολιτική: Η σύγκρουση Τραμπ–Βανς με τον Πάπα Λέοντα ΙΔ΄.

<img height="49" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/04/Pope-Leo-1-768x513.jpg" width="280" /><br /><br />Η αντιπαράθεση ανάμεσα στον Ντόναλντ Τραμπ, τον Τζέι Ντι Βανς και τον Πάπα Λέοντα ΙΔ΄ αποκαλύπτει μια βαθύτερη μάχη για το ποιος ορίζει το ηθικό πλαίσιο της ισχύος, του πολέμου και της δημοκρατίας<br /><br />Μια σύγκρουση που ξεπερνά την πολιτική<br /><br />Η δημόσια αντιπαράθεση ανάμεσα στον  πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, τον αντιπρόεδρο Τζέι Ντι Βανς και τον Πάπα Λέοντα ΙΔ΄ δεν αντιμετωπίζεται πλέον απλώς ως ένα ακόμη επεισόδιο πολιτικής έντασης στην Ουάσινγκτον.<br /><br />Αντίθετα, αναλυτές τη θεωρούν ως σύγκρουση για την ηθική νομιμοποίηση της εξουσίας: ποιος έχει το δικαίωμα να ορίζει τι είναι δίκαιος πόλεμος, τι είναι νόμιμη χρήση βίας και ποια είναι τα όρια της κρατικής ισχύος.<br /><br />Η αφορμή ήταν οι επικρίσεις του Πάπα για τον πόλεμο με το Ιράν και η δημόσια τοποθέτησή του υπέρ της ανάγκης αποκλιμάκωσης. Ο Τραμπ απάντησε με προσωπικές επιθέσεις, ενώ ο Βανς επιχείρησε να διαχωρίσει τη θεολογία από τη χάραξη πολιτικής.<br /><br /><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="background-color: white; border: 0px; box-sizing: inherit; display: flex; font-family: "source sans pro", sans-serif; font-size: 18px; letter-spacing: -0.2px; margin: 10px 0px; max-width: 550px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; width: 554.312px; word-break: break-word;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="2044919269704466647" frameborder="0" id="twitter-widget-0" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?creatorScreenName=pagenewsgr&dnt=false&embedId=twitter-widget-0&features=eyJ0ZndfdGltZWxpbmVfbGlzdCI6eyJidWNrZXQiOltdLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2ZvbGxvd2VyX2NvdW50X3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9iYWNrZW5kIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19yZWZzcmNfc2Vzc2lvbiI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZm9zbnJfc29mdF9pbnRlcnZlbnRpb25zX2VuYWJsZWQiOnsiYnVja2V0Ijoib24iLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X21peGVkX21lZGlhXzE1ODk3Ijp7ImJ1Y2tldCI6InRyZWF0bWVudCIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3Nob3dfYmlyZHdhdGNoX3Bpdm90c19lbmFibGVkIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19kdXBsaWNhdGVfc2NyaWJlc190b19zZXR0aW5ncyI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdXNlX3Byb2ZpbGVfaW1hZ2Vfc2hhcGVfZW5hYmxlZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdmlkZW9faGxzX2R5bmFtaWNfbWFuaWZlc3RzXzE1MDgyIjp7ImJ1Y2tldCI6InRydWVfYml0cmF0ZSIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfbGVnYWN5X3RpbWVsaW5lX3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9mcm9udGVuZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9fQ%3D%3D&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=2044919269704466647&lang=el&origin=https%3A%2F%2Fwww.pagenews.gr%2F2026%2F04%2F17%2Fgeopolitika%2Fotan-i-theologia-ginetai-eksoteriki-politiki-i-sygkrousi-tramp-bans-me-ton-papa-leonta-id%25CE%2584%2F&sessionId=f45915c7f98561da130bec4473cbfb837c7fe03b&siteScreenName=pagenewsgr&theme=light&widgetsVersion=2615f7e52b7e0%3A1702314776716&width=550px" style="border-style: none; border-width: 0px; box-sizing: inherit; display: block; flex-grow: 1; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: inherit; height: 736px; margin: 0px; max-width: 100%; min-height: 600px; outline: 0px; padding: 0px; position: static; vertical-align: baseline; visibility: visible; width: 550px; word-break: break-word;" title="X Post"></iframe></div><p style="background-color: white; box-sizing: inherit; font-family: "source sans pro", sans-serif; font-size: 18px; letter-spacing: -0.2px; margin-bottom: 15px; margin-top: 0px; outline: 0px; word-break: break-word;"></p>Η θρησκεία ως εργαλείο πολιτικής ισχύος<br /><br />Στο πολιτικό πλαίσιο της εποχής Τραμπ, η θρησκευτική γλώσσα δεν λειτουργεί μόνο ως πίστη ή δόγμα, αλλά ως μηχανισμός νομιμοποίησης της κρατικής ισχύος.<br /><br />Η χριστιανική ρητορική χρησιμοποιείται για:την ενίσχυση της εθνικής κυριαρχίας<br />τη διαμόρφωση πολιτισμικών και γεωπολιτικών συνόρων<br />τη δικαιολόγηση στρατιωτικής ισχύος<br />την εδραίωση της πολιτικής εξουσίας ως “ηθικά αναγκαίας”<br /><br />Σε αυτό το πλαίσιο, η θεολογία μετατρέπεται σε εργαλείο που εξηγεί και δικαιολογεί την πολιτική πράξη, αντί να την κρίνει.<br /><br />«Η θρησκευτική γλώσσα χρησιμοποιείται για να ενισχύσει την κυριαρχία, την ταυτότητα και το ηθικό δικαίωμα του κράτους να ασκεί βία», σημειώνεται στην ανάλυση.<br /><br />Η θέση του Βατικανού: ηθική πάνω από την πολιτική<br /><br />Το Βατικανό απορρίπτει τη διάκριση ανάμεσα σε “ουδέτερη” πολιτική και θεολογία.<div><br />Στη διδασκαλία της Καθολικής Εκκλησίας:ο πόλεμος είναι ηθικό ζήτημα<br />η μετανάστευση αφορά την ανθρώπινη αξιοπρέπεια<br />η φτώχεια και η ανισότητα αποτελούν ηθική ευθύνη<br />η δημοκρατία κρίνεται από το αν σέβεται τον φυσικό ηθικό νόμο<br /><br />Ο Πάπας Λέων έχει τονίσει ότι η δημοκρατία παραμένει υγιής μόνο όταν θεμελιώνεται σε ηθικές αρχές και όχι αποκλειστικά στην αριθμητική πλειοψηφία.</div><div><br />Το προηγούμενο ρήγμα: το “ordo amoris”<br /><br />Η τρέχουσα σύγκρουση έχει τις ρίζες της σε μια προηγούμενη θεολογική διαμάχη ανάμεσα στον Πάπα Φραγκίσκο και τον Τζέι Ντι Βανς σχετικά με το ordo amoris (τάξη της αγάπης).<br /><br />Ο Βανς υποστήριξε μια ιεράρχηση υποχρεώσεων: πρώτα η οικογένεια, μετά το έθνος και έπειτα οι “άλλοι”.<br /><br />Ο Πάπας Φραγκίσκος απάντησε ότι αυτή η ανάγνωση είναι περιοριστική και αντέθεσε το παράδειγμα του Καλού Σαμαρείτη, όπου η αγάπη δεν περιορίζεται αλλά επεκτείνεται.<br /><br />«Η αληθινή τάξη της αγάπης βρίσκεται στον Καλό Σαμαρείτη», σημείωσε στην επιστολή του προς τους Αμερικανούς επισκόπους.<br /><br />Αυτό το θεολογικό ρήγμα αποκάλυψε δύο διαφορετικές πολιτικές ηθικές: μια ιεραρχική και μια οικουμενική.<br /><br />Βαθύτερη ανθρωπολογική διαφορά<br /><br />Στον πυρήνα της σύγκρουσης βρίσκεται διαφορετική αντίληψη για το τι είναι ο άνθρωπος.<br /><br />Η προσέγγιση Τραμπ–Βανς ξεκινά από:την ασφάλεια<br />την κρατική συνοχή<br />την εθνική επιβίωση<br /><br />Ο άνθρωπος γίνεται πρωτίστως μέλος ενός πολιτικού σώματος που πρέπει να προστατευτεί.<br /><br />Αντίθετα, η προσέγγιση του Βατικανού ξεκινά από:την καθολική ανθρώπινη αξιοπρέπεια<br />τον πρόσφυγα<br />τον άμαχο σε εμπόλεμη ζώνη<br />τον “ξένο” που δεν έχει πολιτική χρησιμότητα<br /><br />Η διαφορά δεν είναι απλώς πολιτική, αλλά βαθιά ανθρωπολογική: αφορά το πώς ορίζεται η ανθρώπινη αξία πριν από το κράτος.<br /> Γιατί ο Πάπας Λέων είναι ιδιαίτερα κρίσιμος παράγοντας<br /><br />Ο Πάπας Λέων ΙΔ΄ θεωρείται ιδιαίτερα δύσκολος συνομιλητής για τον αμερικανικό πολιτικό χώρο, καθώς είναι ο πρώτος Πάπας από τις Ηνωμένες Πολιτείες.<br /><br />Αυτό σημαίνει ότι:δεν μπορεί εύκολα να παρουσιαστεί ως “ξένος που δεν καταλαβαίνει την Αμερική”<br />γνωρίζει εκ των έσω τη γλώσσα της αμερικανικής πολιτικής<br />αλλά εκπροσωπεί έναν θεσμό που υπερβαίνει το έθνος-κράτος<br /><br />Η ιδιότητά του ενισχύει το συμβολικό βάρος της κριτικής του προς τον πόλεμο και την πολιτική ισχύος.<br /><br />Δύο ανταγωνιστικές χριστιανικές αναγνώσεις<br /><br />Η σύγκρουση δεν είναι ανάμεσα σε θρησκεία και κοσμική πολιτική, αλλά ανάμεσα σε δύο διαφορετικές εκδοχές του ίδιου θρησκευτικού παραδόματος.Η μία πλευρά (Τραμπ–Βανς) τείνει προς τη λογική του “δίκαιου πολέμου” και της κρατικής αυτοάμυνας<br />Η άλλη (Βατικανό) επιμένει στη θεολογική κρίση της εξουσίας και στον περιορισμό της βίας<br /><br />Και οι δύο πλευρές αντλούν από τη χριστιανική παράδοση, αλλά τη διαβάζουν διαφορετικά.<br />Πολιτικές συνέπειες στις ΗΠΑ<br /><br />Η αντιπαράθεση έχει και εσωτερική πολιτική διάσταση:οι Αμερικανοί Καθολικοί αποτελούν σημαντικό εκλογικό σώμα<br />η παπική κριτική στον πόλεμο επηρεάζει τη δημόσια συζήτηση<br />οι επιθέσεις κατά του Πάπα ενδέχεται να προκαλέσουν αντιδράσεις στο θρησκευτικό κοινό<br />η προσπάθεια πολιτικοποίησης της θρησκείας γίνεται πιο περίπλοκη<br /><br />Η σύγκρουση αγγίζει έτσι τον πυρήνα της σχέσης θρησκείας και πολιτικής στην αμερικανική κοινωνία.<br /><br />Η αντιπαράθεση Τραμπ–Βανς με τον Πάπα Λέοντα ΙΔ΄ δεν αφορά απλώς τον πόλεμο στο Ιράν ή μια στιγμιαία πολιτική διαφωνία.<br /><br />Αναδεικνύει μια βαθύτερη σύγκρουση:ανάμεσα στη θρησκεία ως εργαλείο κρατικής νομιμοποίησης<br />και στη θρησκεία ως ηθικό κριτήριο της εξουσίας<br /><br />Στην ουσία, πρόκειται για μια μάχη για το ποιος έχει το δικαίωμα να ορίσει το “καλό” και το “δίκαιο” σε έναν κόσμο όπου η ισχύς και η ηθική συγκρούονται όλο και πιο συχνά.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Όταν η Θεολογία γίνεται Εξωτερική Πολιτική: Η σύγκρουση Τραμπ–Βανς με τον Πάπα Λέοντα ΙΔ΄.

Η αντιπαράθεση ανάμεσα στον Ντόναλντ Τραμπ, τον Τζέι Ντι Βανς και τον Πάπα Λέοντα ΙΔ΄ αποκαλύπτει μια βαθύτερη μάχη για το ποιος ορίζει το η...

Διαβάστε την συνέχεια

Βουλή- Μητσοτάκης: ο θάνατος του πολιτικού εμποράκου.

<img height="50" src="https://omegapress.gr/images/MHTSBOULH.jpg" width="280" /><div><br /></div><div>Του <b>Στράτου Βαλτινού</b><br />Η συζήτηση στη βουλή για το κράτος δικαίου ήταν ίσως η τελευταία κωμωδία που παίχθηκε , πριν από το δράμα των εκλογών. Οι τοποθετήσεις του πρωθυπουργού, ήταν ένα ρεσιτάλ πολιτικής αθλιότητας, ένας πολιτικός σπασμός για τα έργα και τις ημέρες ενός εμπόρου της πολιτικής που αδυνατεί να ξεφύγει από τις εμμονές του.<br /><br />Εμμονή είναι η άρνηση για λογοδοσία . Εμμονή είναι να θεωρεί τον βούρκο σταθερότητα, το πελατειακό κράτος, το ρουσφέτι, την ίντριγκα ως κανονικότητα και το κράτος δικαίου ως εμπόδιο στην εργώδη προσπάθειά του να υπονομεύσει τους δημοκρατικούς θεσμούς για να ωφεληθεί η εξουσία του Και τι δεν ξεστόμισε στη βουλή. Απαίτησε ενότητα γιατί η πατρίδα απειλείται όταν ο λαός και τα κόμματα απαιτούν κράτος δικαίου!. Ότι το ανεύρυσμα του Μυλωνάκη ίσως και να προήλθε από δημοσιεύματα που τον ενέπλεκαν σε σκάνδαλο στην Κύπρο και όχι γιατί ο άνθρωπος απλά ασθένησε όπως δυστυχώς μπορεί να συμβεί στον καθένα μας. Ότι ο λαός δεν ενδιαφέρεται για τις υποκλοπές, για τη διαφθορά, για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, για την ακρίβεια κλπ, αλλά γιατί τα παιδιά είναι πάνω από τα κινητά!!. Η αντιπολίτευση τον εξευτέλισε, αλλά δεν ίδρωσε …</div><div><br />Ο διχασμός ως καταφύγιο ενός αποτυχημένου<br /><br />Κατά την συζήτηση στη βουλή, ο πρωθυπουργός επιβεβαίωσε τον εαυτό του για μια ακόμη φορά. Άκαμπτος στην υπεράσπιση των νομικών και θεσμικών πραξικοπημάτων. Υπεράσπιση του πελατειακού και βαθέως κράτους μέχρις εσχάτων. Υπεράσπιση μιας κοινοβουλευτικής ομάδας που συντηρείται από τα σκάνδαλα και την ανοχή στην υπονόμευση του κράτους δικαίου.<br /><br />Παρουσίασε το σύνηθες για μια κυβέρνηση κοινοβουλευτικό έργο, δηλαδή τα νομοσχέδια και τις τροπολογίες ως θρίαμβο, την στιγμή που κατά κοινή ομολογία η ΝΔ έχει μετατρέψει τη βουλή σε πλυντήριο ξεπλύματος σκανδάλων και εξυπηρέτησης συμφερόντων. Η αντιπολίτευση ζήτησε παραίτηση και εκλογές. Το πόσο θα αντέξει ακόμη ο Μητσοτάκης δεν το γνωρίζουμε, αλλά σύντομα θα διαφανούν οι προθέσεις του. Σύσσωμη η αντιπολίτευση τον κατακεραύνωνε επί ώρες, αλλά ο πρωθυπουργός ήταν εκεί , οχυρωμένος πίσω από μια εικονική πραγματικότητα που ο ίδιος επινόησε.<br />Εκλογές το 2027 είπε, δηλαδή ότι θα εξαντλήσει την τετραετία. Εντάξει , το είπαν κι άλλοι…<br /><br />Εκεί όμως που ξεπέρασε και τον άθλιο πολιτικό εαυτό του, είναι η απόπειρα τρομοκράτησης των πολιτών, με την επίκληση της κρίσης, οικονομικής και γεωπολιτικής που προκαλούν αστάθεια στον κόσμο, προφανώς εξαιτίας των πολέμων. Πολέμων που όμως ο πρωθυπουργός ανέχεται και διευκολύνει τις ΗΠΑ και το Ισραήλ με κάθε τρόπο.</div><div><br />Ιδού η αθλιότητα με τα ίδια του τα λόγια:<br /><br />«Εσείς ανασύρετε αφορμές διχασμού και σε στιγμές που η πατρίδα μας χρειάζεται σιγουριά και προοπτική, νομίζω ότι μένετε κολλημένος σε συνθήματα του χθες. Σήμερα δεν θα έπρεπε να μιλάμε για ζητήματα του κράτους δικαίου -χωρίς να υποτιμώ καθόλου τη σημασία της σημερινής συζήτησης. Θα έπρεπε να συζητούμε για τα όσα συμβαίνουν στο Ιράν, στη Μέση Ανατολή, στον Λίβανο. Θα έπρεπε να συζητούμε για την αμυντική παρουσία της Ελλάδος στην Κύπρο. Θα έπρεπε πρωτίστως να συζητούμε για τις σημαντικές αναπόδραστες οικονομικές συνέπειες της κρίσης στην ελληνική οικονομία και το πώς μπορούν αυτές να αντιμετωπιστούν ή τουλάχιστον να μετριαστούν».</div><div><br />Ποιός τον εμπόδισε να αναλάβει την πρωτοβουλία και να συζητηθούν όλα αυτά; φυσικά κανείς. Θέατρο του παραλόγου. Ιδού και η συνέχεια..<br /><br />“Πιστεύετε πραγματικά ότι στα τραπέζια το Πάσχα συζητούσε ο κόσμος για τα θέματα τα οποία θα συζητήσουμε σήμερα; Ο κόσμος συζητούσε για το γεγονός ότι οι γονείς είναι απελπισμένοι από το γεγονός ότι τα παιδιά τους είναι κολλημένα στα κινητά τηλέφωνα και περιμένουν από την κυβέρνηση και από την Ευρώπη να κάνει κάτι σε αυτήν την κατεύθυνση».<br />Η ενασχόληση με τα κινητά είναι διεθνές ζήτημα όχι όμως όπως το θέτει με πρόθεση τρομοκράτησης ο Μητσοτάκης. Οι ίδιοι οι γονείς αγοράζουν τα κινητά, προφανώς απαιτείται θεσμικό πλαίσιο, αλλά κυρίως απαιτείται επιστημονική μελέτη του νέου φαινομένου και όχι τρομοκράτηση . Τέτοιου είδους ζητήματα επιλύονται με εξωστρέφεια, με κοινωνικοποίηση των παιδιών, με σωστή διαχείριση των νέων τεχνολογιών και όχι με αφορισμούς.<br /><br />Ο εκβιαζόμενος απάντησε…<br /><br />Αλλά το παραμύθι είχε και παράγραφο για τη σκοτεινή ΕΥΠ. Τι μας είπε ο ανεκδιήγητος Κυριάκος Μητσοτάκης;<br /><br />«Ως πρωθυπουργός δεν πρόκειται να επιτρέψω την υπονόμευση του έργου της ΕΥΠ. Βοηθά καθοριστικά σε ζητήματα εθνικής ασφάλειας και μέρα-νύχτα συνδράμει στη διαμόρφωση εξωτερικής και αμυντικής πολιτικής. Ειδικά σήμερα διενεργεί ρόλο εξαιρετικά κρίσιμο. Κάποιοι σε αυτή την αίθουσα πρέπει να αντιληφθούν ότι οι μυστικές υπηρεσίες έχουν πολλές επιτυχίες που πρέπει να μένουν κρυφές. Η δράση τους είναι απαράδεκτο να ναρκοθετείται από ανεύθυνες προσεγγίσεις και σε μια βάση αντεθνικής δράσης άλλων δυνάμεων εκτός συνόρων».<br /><br />Είναι ντροπιαστικό να μιλάει έτσι ο πρωθυπουργός λες και απευθύνεται σε αμνήμονες. Η καταγγελία για την ΕΥΠ αφορά τις υποκλοπές και την συνεργασία της με έναν απόστρατο της Μοσάντ που συνεργάστηκε με την κυβέρνηση για να παρακολουθεί Έλληνες στρατιωτικούς, επιχειρηματίες , υπουργούς και δημοσιογράφους. Κανείς δεν ενέπλεξε την ΕΥΠ με την εθνική αποστολή της, αλλά την παρακρατική της δράση. Οπότε η προσπάθεια , πανικόβλητη μάλιστα να υπερασπιστεί ένα σκάνδαλο είναι αποπροσανατολιστική και ντροπιαστική.<br /><br />Μετά από αφόρητες πιέσεις ο πρωθυπουργός αποφάσισε να απαντήσει στα όσα έχει πει ο Ντίλιαν που τον παρομοίασε με τον Νίξον που παραιτήθηκε μετά από σκάνδαλο υποκλοπών στις ΗΠΑ.<br />Ο Μητσοτάκης είπε “εμείς δεν εκβιαζόμαστε από κανέναν. Δεν εκβιαζόμαστε από συμφέροντα. Λογοδοτούμε μόνο στον ελληνικό λαό”. Αυτή είναι δήλωση τρομοκρατημένου πρωθυπουργού και όχι ηγέτη με αυτοπεποίθηση και κυρίως ανθρώπου που δεν φοβάται. Άρα, ο εκβιασμός είναι ακόμη ζωντανός...<br />Ας μην γλυτώσει την φυλακή ο Ντίλιαν και τα λέμε….</div><div><br /></div><div><a href="https://omegapress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Βουλή- Μητσοτάκης: ο θάνατος του πολιτικού εμποράκου.

Του Στράτου Βαλτινού Η συζήτηση στη βουλή για το κράτος δικαίου ήταν ίσως η τελευταία κωμωδία που παίχθηκε , πριν από το δράμα των εκλογών. ...

Διαβάστε την συνέχεια

«Τι θα έκανε ο Τραμπ αν ο Πούτιν χτυπούσε την Ευρώπη;»

<img height="37" src="https://www.onalert.gr/wp-content/uploads/2025/08/UKRAINE-war-SUMMIT-LOCATION-750x375.jpg" width="280" /><br /><br />Την προοπτική να επιχειρήσει ο πρόεδρος της Ρωσίας, Βλάντιμιρ Πούτιν, μια επίθεση στην Ευρώπη θίγει σήμερα 17.4.2026 στην Washington Post ο αρθρογράφος David Ignatius σε κείμενο υπό τον τίτλο «Τι θα έκανε ο Τραμπ αν ο Πούτιν χτυπούσε την Ευρώπη;».<br /><br />Κατά τον Ignatius, ο Βλαντιμίρ Πούτιν φαίνεται να αισθάνεται «στριμωγμένος» την άνοιξη του 2026. Με το μέτωπο στην Ουκρανία σε τέλμα και τις απώλειες να εκτοξεύονται, αναλυτές προειδοποιούν ότι το Κρεμλίνο ενδέχεται να αναζητήσει διέξοδο μέσω μιας απευθείας αναμέτρησης με την Ευρώπη, εκμεταλλευόμενο το ρήγμα στις σχέσεις ΗΠΑ – ΝΑΤΟ.<br /><br />Παρά την άνοδο των τιμών του πετρελαίου, η ρωσική οικονομία παραμένει σε χαώδη κατάσταση, ενώ οι στρατιωτικές δυνάμεις της Μόσχας εμφανίζονται ανίσχυρες να επιτύχουν την αποφασιστική νίκη που επιζητά ο Ρώσος πρόεδρος, αναφέρει ο αρθρογράφος, παραθέτοντας και τα υπόλοιπα «μέτωπα» που άνοιξαν για τον Πούτιν, όπως η αδυναμία του να στηρίξει έναν από τους πιστούς του συμμάχους, το Ιράν, ή η «απώλεια» του «δικού του» Βίκτορ Όρμπαν στην Ουγγαρία. Το πλαίσιο συμπληρώνει η αποφασιστικότητα – ή και η σπουδή – που δείχνει εσχάτως η Ευρώπη για την αμυντική θωράκισή της.<br /><br />Έκθεση-σοκ: «Η Ευρώπη είναι ο επόμενος στόχος»<br /><br />Ο Ignatius επικαλείται μια νέα μελέτη από το Carnegie Endowment for International Peace, με τίτλο «Πολεμοχαρής και πολιορκημένη: Η Ρωσία μετά τον πόλεμο με την Ουκρανία», η οπία κρούει τον κώδωνα του κινδύνου.<br /><br />Ο συντάκτης της, Eugene Rumer, πρώην στέλεχος των αμερικανικών υπηρεσιών πληροφοριών, υποστηρίζει ότι ο Πούτιν βλέπει την Ευρώπη ως το «κύριο θέατρο επιχειρήσεων».<br /><br />«Η Ρωσία θα βγει από τον πόλεμο στην Ουκρανία λιγότερο ασφαλής, πιο αγανακτισμένη και πιο απειλητική. Οι αντιλήψεις της για την απειλή θα ρίξουν μια βαριά σκιά πάνω από την Ευρώπη», προειδοποιεί ο Rumer.<div><br />Το «παράθυρο ευκαιρίας» και ο παράγοντας Τραμπ<br /><br />Η ανησυχία εντείνεται από το ενδεχόμενο ο Πούτιν να επιτεθεί σε χώρα της Βαλτικής πριν η Ευρώπη ολοκληρώσει τον επανεξοπλισμό της. Το Κρεμλίνο ήδη διεξάγει έναν «υβριδικό πόλεμο» δολιοφθορών, ενώ αυτή την εβδομάδα το ρωσικό Υπουργείο Άμυνας προειδοποίησε ότι θα μπορούσε να χτυπήσει ευρωπαϊκές χώρες που προμηθεύουν μη επανδρωμένα αεροσκάφη στην Ουκρανία, μια ομάδα χωρών που περιλαμβάνει τη Γερμανία, τη Βρετανία, τη Σουηδία, την Ιταλία και την Ολλανδία.<br /><br />Σε αυτό το εκρηκτικό σκηνικό, η στάση του Ντόναλντ Τραμπ προκαλεί τριγμούς. Η ρητορική του κατά του ΝΑΤΟ, το οποίο χαρακτήρισε «χάρτινη τίγρη», και η στρατηγική «αμεροληψίας» που προωθεί η κυβέρνησή του, αφήνουν την Ευρώπη εκτεθειμένη.<br /><br />Το ερώτημα που πλανάται πλέον πάνω από τις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες είναι εφιαλτικό: Αν ο Πούτιν αποφασίσει να δοκιμάσει την αντοχή του Άρθρου 5 της Συμμαχίας, θα είναι οι ΗΠΑ εκεί για να αποτρέψουν το μοιραίο, ή η Ευρώπη θα βρεθεί αντιμέτωπη με τη μεγαλύτερη κρίση της σύγχρονης ιστορίας της μόνη της;</div><div><br />Το «ασυγχώρητο» λάθος του Τραμπ<br /><br />«Τι θα έκανε ο Τραμπ αν ο Πούτιν χτυπούσε μια ευρωπαϊκή χώρα; Για μένα, αυτή είναι η πιο τρομακτική ερώτηση», γράφει ο Ignatius, εξηγώντας ότι ο πρόεδρος των ΗΠΑ σπαταλά πολύτιμο κρφάλαιο κακολογώντας το ΝΑΤΟ.<br /><br />Και ο αρθρογράφος καταλήγει: «Ένα από τα πιο ασυγχώρητα πράγματα που θα μπορούσε να κάνει ο Τραμπ στην εξωτερική πολιτική θα ήταν να εγκαταλείψει τους Ευρωπαίους συμμάχους των ΗΠΑ στο ΝΑΤΟ σε μια στιγμή που αντιμετωπίζουν μια αυξανόμενη, ρητή απειλή από τη Μόσχα. Όπως γράφει ο Rumer, «Ένα διατλαντικό διαζύγιο προτού η Ευρώπη οικοδομήσει τις συμβατικές της άμυνες και λύσει το πρόβλημα της αποτροπής των πυρηνικών απειλών από τη Ρωσία χωρίς την πυρηνική ομπρέλα των ΗΠΑ πάνω από αυτήν, θα δημιουργούσε ένα παράθυρο ευκαιρίας για τον Βλαντιμίρ Πούτιν να επιδιώξει τις φιλοδοξίες του». Η Ευρώπη ακούει σειρήνα μέσα στη νύχτα. Ο Τραμπ είναι τόσο απασχολημένος με τη λίστα των παραπόνων του κατά του ΝΑΤΟ που φαίνεται να κωφεύει σε αυτό που θα μπορούσε να είναι η μεγαλύτερη κρίση της προεδρίας του. Αν μια μέρα οι ιστορικοί ρωτήσουν, «Ποιος έχασε την Ευρώπη;» τι θα πουν ως απάντηση οι σύμβουλοι εθνικής ασφάλειας του Τραμπ;».</div><div><br /></div><div><a href="https://www.onalert.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

«Τι θα έκανε ο Τραμπ αν ο Πούτιν χτυπούσε την Ευρώπη;»

Την προοπτική να επιχειρήσει ο πρόεδρος της Ρωσίας, Βλάντιμιρ Πούτιν, μια επίθεση στην Ευρώπη θίγει σήμερα 17.4.2026 στην Washington Post ο ...

Διαβάστε την συνέχεια

Μέση Ανατολή: Πώς το Ιράν «ντρίπλαρε» τον ναυτικό αποκλεισμό των ΗΠΑ και συνεχίζει να εξάγει εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/04/shadow_fleet.jpg"><img height="42" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/04/shadow_fleet-696x392.jpg" width="280" /></a><br /><br />Το Ιράν μεταφέρει δεκάδες εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου μέσω μυστικών υπεράκτιων δικτύων, προκειμένου να παρακάμψει τον αμερικανικό αποκλεισμό των λιμανιών του, σύμφωνα με την εταιρεία ναυτιλιακών πληροφοριών Windward AI.<br /><br />Το Ιράν συνεχίζει… ακάθεκτο<br /><br />Ο αποκλεισμός, ο οποίος τέθηκε σε ισχύ στις 13 Απριλίου, ήρθε εν μέσω μιας εκεχειρίας δύο εβδομάδων και αποτυχημένων ειρηνευτικών συνομιλιών μεταξύ των ΗΠΑ και του Ιράν, ενώ ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ επέμενε ότι η θαλάσσια οδός πρέπει να παραμείνει ανοιχτή. Περίπου το 20% του παγκόσμιου πετρελαίου διέρχεται από αυτήν.<br /><br />«Η διανομή ιρανικού πετρελαίου συνεχίζεται μέσω έμμεσων δρομολογίων και υπεράκτιων δικτύων μεταφοράς», δήλωσε η Windward. «Από τις 13 Απριλίου, τουλάχιστον 11 δεξαμενόπλοια που μεταφέρουν περίπου 20 εκατομμύρια βαρέλια ιρανικού πετρελαίου βρίσκονται ανοικτά των ακτών της Μαλαισίας, σε έναν κόμβο μεταφοράς από πλοίο σε πλοίο», διαπίστωσε η εταιρεία.<br /><br />«Αυτά τα πλοία πιθανότατα περιμένουν αντίστοιχα πλοία για εκφόρτωση ή προετοιμάζονται για περαιτέρω μετακίνηση». Η Windward διευκρίνισε επίσης ότι η συγκέντρωση αυτή υπογραμμίζει τη «συνεχιζόμενη χρήση μηχανισμών αποθήκευσης και μεταφοράς ανοικτής θάλασσας» από το Ιράν. Αυτό επιτρέπει στις ροές ιρανικού πετρελαίου να «επιμένουν εκτός της άμεσης διέλευσης μέσω του Στενού».<br />«Μαύρα» κανάλια μεταφοράς<br /><br />«Η “μαύρη” δραστηριότητα παραμένει βασικός παράγοντας για τις συνεχιζόμενες επιχειρήσεις, υποστηρίζοντας τόσο τις επισκέψεις σε λιμάνια μετά τη διέλευση όσο και ευρύτερες στρατηγικές αποφυγής», πρόσθεσε η Windward. «Ταυτόχρονα, οι ροές ιρανικού πετρελαίου διοχετεύονται όλο και περισσότερο μέσω υπεράκτιων κόμβων, μειώνοντας την εξάρτηση από την άμεση διέλευση από το Ορμούζ».<br /><br />Οι αμερικανικές δυνάμεις άρχισαν να εφαρμόζουν τον αποκλεισμό στις 5 το απόγευμα της 13ης Απριλίου, αφού ο Τραμπ δεσμεύτηκε να εμποδίσει «οποιοδήποτε και όλα τα πλοία που προσπαθούν να εισέλθουν ή να εξέλθουν» από το στενό, μετά από εβδομάδες πίεσης προς την Τεχεράνη. Ο αμερικανικός στρατός επιβεβαίωσε την Τετάρτη ότι εμπόδισε εννέα πετρελαιοφόρα να παραβιάσουν τον αποκλεισμό.<br /><br />«Κατά τη διάρκεια των πρώτων 48 ωρών του αμερικανικού αποκλεισμού των πλοίων που εισέρχονται και εξέρχονται από ιρανικούς λιμένες, κανένα σκάφος δεν κατάφερε να περάσει τις αμερικανικές δυνάμεις», δήλωσε η <a href="https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9A%CE%B5%CE%BD%CF%84%CF%81%CE%B9%CE%BA%CE%AE_%CE%94%CE%B9%CE%BF%CE%AF%CE%BA%CE%B7%CF%83%CE%B7_%CF%84%CF%89%CE%BD_%CE%97%CE%A0%CE%91">CENTCOΜ</a>. «Επιπλέον, εννέα σκάφη συμμορφώθηκαν με την εντολή των αμερικανικών δυνάμεων να κάνουν αναστροφή και να επιστρέψουν προς έναν ιρανικό λιμένα ή παράκτια περιοχή», έγραψε η CENTCOM στο X.<div><br />Περίεργες κινήσεις<br /><br />Αναφέρθηκε επίσης ότι και τα εννέα σκάφη ήταν πετρελαιοφόρα. Κανένα από τα σκάφη στα οποία δόθηκε εντολή να επιστρέψουν δεν χρειάστηκε να επιβιβαστούν σε αυτά αμερικανικές δυνάμεις, δήλωσε ανώτερος αξιωματούχος του αμερικανικού υπουργείου Άμυνας. Ωστόσο, κατά την πρώτη «πλήρη ημέρα» του αποκλεισμού, στις 14 Απριλίου, η Windward παρατήρησε «μια κατακερματισμένη και άνιση αντίδραση στον αποκλεισμό».<br /><br />«Οι αρχικές κινήσεις δείχνουν έναν συνδυασμό συνεχιζόμενης διέλευσης, απόκλισης από τη διαδρομή και πιθανής αποφυγής», ανέφερε η εταιρεία. «Τα πλοία που υπόκεινται σε κυρώσεις και φέρουν ψευδή σημαία παραμένουν ενεργά, με μερικά να διέρχονται από το Στενό, ενώ άλλα καθυστερούν, αντιστρέφουν την πορεία τους ή προσαρμόζουν τα μοτίβα δρομολόγησής τους.<br /><br />«Οι ροές ιρανικού πετρελαίου συνεχίζονται μέσω έμμεσων δικτύων διανομής, με σημαντικούς όγκους να συσσωρεύονται ανοικτά των ακτών αντί να διέρχονται απευθείας μέσω του Ορμούζ», εκτίμησε. Η CENTCOM δήλωσε ότι ο αποκλεισμός θα ισχύει μόνο για τη θαλάσσια κυκλοφορία που εισέρχεται και εξέρχεται από ιρανικούς λιμένες.</div><div><br />«Αμερόληπτος» αποκλεισμός<br /><br />Τόνισε ότι οι αμερικανικές δυνάμεις δεν θα «εμποδίσουν την ελευθερία της ναυσιπλοΐας» για τα πλοία που διέρχονται από το στενό προς και από άλλους προορισμούς. Ο αποκλεισμός της βασικής εμπορικής διαδρομής θα επιβληθεί «αμερόληπτα» σε όλα τα πλοία που εισέρχονται ή αναχωρούν από ιρανικούς λιμένες, συμπεριλαμβανομένων εκείνων στον Περσικό Κόλπο και στον Κόλπο του Ομάν.<br /><br />Μέχρι στιγμής, τα πλοία που υπόκεινται σε κυρώσεις και τα πλοία με ψευδή σημαία συνεχίζουν να λειτουργούν υπό μεταβαλλόμενες συνθήκες επιβολής. Το Rich Starry, ένα τάνκερ που υπόκειται σε κυρώσεις από τις ΗΠΑ και σηματοδοτούσε ότι ήταν φορτωμένο, επανέλαβε τη διέλευσή του προς τα έξω, αφού προηγουμένως είχε κάνει αναστροφή.<br /><br />Η Windward ανέφερε ότι η διαδρομή του δεν ακολούθησε τον διάδρομο του νησιού Larak, αλλά ευθυγραμμίστηκε με την εναλλακτική διαδρομή εξόδου που πρότεινε το Ιράν. Ταυτόχρονα, παρατηρήθηκε επίσης το Murlikishan, ένα χημικό δεξαμενόπλοιο που υπόκειται σε αμερικανικές κυρώσεις, να ταξιδεύει προς τα μέσα, διευκρίνισε η Windward.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Μέση Ανατολή: Πώς το Ιράν «ντρίπλαρε» τον ναυτικό αποκλεισμό των ΗΠΑ και συνεχίζει να εξάγει εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου.

Το Ιράν μεταφέρει δεκάδες εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου μέσω μυστικών υπεράκτιων δικτύων, προκειμένου να παρακάμψει τον αμερικανικό αποκλει...

Διαβάστε την συνέχεια

«Το Ισραήλ μπορεί να εξαπολύσει προληπτική επίθεση στην Τουρκία»

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.19fortyfive.com/wp-content/uploads/2025/02/F-15I-Raam-Israeli-Air-Force.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="720" data-original-width="1280" height="41" src="https://www.19fortyfive.com/wp-content/uploads/2025/02/F-15I-Raam-Israeli-Air-Force.jpg" width="280" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><b>Μάικλ Ρούμπιν</b></div>Το 1967, το Ισραήλ νίκησε την Αίγυπτο σε μόλις έξι ημέρες. Θα μπορούσε το Ισραήλ να κάνει το ίδιο με την Τουρκία; – Ο Αιγύπτιος πρόεδρος Γκαμάλ Αμπντέλ Νάσερ δεν έκρυψε τις απόψεις του για το Ισραήλ. «Θέλουμε μια αποφασιστική μάχη για να εξολοθρεύσουμε αυτό το μικρόβιο, το Ισραήλ», <a href="https://www.coloradohistoricnewspapers.org/?a=d&d=RMC19731113-01.2.12&e=-------en-20--1--img-txIN%7CtxCO%7CtxTA--------0------">δήλωσε</a> τον Ιούλιο του 1959.<br /><br />Την επόμενη χρονιά, το Ράδιο Κάιρο μετέδωσε: «Ετοιμαζόμαστε για την αποφασιστική μάχη και, την κατάλληλη στιγμή, θα χτυπήσουμε με δύναμη και ταχύτητα».<br /><br />Καθώς ο συριακός τρόμος απειλούσε να ανατρέψει τον Νάσερ στα μέσα της δεκαετίας του 1960, ο Αιγύπτιος ηγέτης διπλασίασε την αντι-ισραηλινή ρητορική και τους θεατρινισμούς του.<br /><br />Τον Μάρτιο του 1965, δύο χρόνια πριν το Ισραήλ καταλάβει τη Δυτική Όχθη και τη Γάζα, ο Νάσερ δήλωσε: «Δεν θα μπούμε στην Παλαιστίνη με το χώμα της καλυμμένο με άμμο, θα μπούμε σε αυτήν με το χώμα της κορεσμένο με αίμα». «Στοχεύουμε στην καταστροφή του κράτους του Ισραήλ. Ο άμεσος στόχος: η τελειότητα της αραβικής στρατιωτικής ισχύος. Ο εθνικός στόχος: η εξάλειψη του Ισραήλ», εξήγησε ο Νάσερ οκτώ μήνες αργότερα.<br /><br />Όταν ο Νάσερ έκλεισε αργότερα τα Στενά του Τιράν και τη Διώρυγα του Σουέζ στην ισραηλινή ναυτιλία και κινητοποίησε τον στρατό του, οι Ισραηλινοί κατάλαβαν ότι η απειλή του δεν ήταν μόνο ρητορική.<br /><br />Ιστορικοί και δικηγόροι συζητούν την έννοια του επικείμενου, αλλά η ύπαρξη δεν πρέπει να είναι ακαδημαϊκό πρόβλημα ή αντικείμενο μελέτης μετά τη δράση «τι πήγε στραβά». Οι εχθροί του Ισραήλ είχαν πάντα στρατηγικό βάθος.<br /><br />Η Αίγυπτος είναι περίπου 40 φορές η επιφάνεια του Ισραήλ. Στο στενότερο σημείο του, το Ισραήλ έχει πλάτος λιγότερο από εννέα μίλια.<br /><br />Σήμερα, η ιστορία επαναλαμβάνεται. Καθώς ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν επιδιώκει να αποσπάσει την προσοχή από την οικονομική αποτυχία και την πολιτική ανησυχία στο εσωτερικό και να διεκδικήσει ηγετικό μανδύα στο εξωτερικό, επανέλαβε τη στρατηγική του Νάσερ να εντείνει τις επιθέσεις στο Ισραήλ.<br /><br />Όπως και ο Νάσερ, έχει ταιριάξει τη ρητορική του με μια στρατιωτική συσσώρευση. Σήμερα, ο Ερντογάν απειλεί ανοιχτά με πόλεμο.<br />Η απειλή της Τουρκίας<br /><br />Έχει απειλήσει να εισέλθει στο Ισραήλ όπως είχε κάνει η Τουρκία στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ.<br /><br />Τελικά, οι δυνάμεις του Αζερμπαϊτζάν με την υποστήριξη της Τουρκίας έκαναν εθνοκάθαρση σε ολόκληρο τον πληθυσμό, αποκεφαλίζοντας τους λίγους που επέλεξαν να παραμείνουν πίσω στα σπίτια τους.<br /><br />Τον Απρίλιο του 2026, η Τουρκία ξεκίνησε έναν «ήπιο» αποκλεισμό απαιτώντας τα πλοία που ελλιμενίζονται στα λιμάνια της να μην έχουν καμία σχέση με το Ισραήλ. Στις 10 Απριλίου 2026, η κυβέρνηση του Ερντογάν κατηγόρησε τον Ισραηλινό πρωθυπουργό Μπενιαμίν Νετανιάχου για αναχαίτιση στολίσκου που επιδίωκε να προμηθεύσει τη Χαμάς, απαιτώντας περισσότερα από 4.500 χρόνια φυλάκισης.<br /><br />Στα παρασκήνια, η Τουρκία όχι μόνο επιδιώκει να ενισχύσει την ικανότητα της Συρίας να επιτίθεται στο Ισραήλ, αλλά έχει επίσης αντικαταστήσει το Ιράν ως σανίδα σωτηρίας για τη Χεζμπολάχ, σύμφωνα με επαγγελματίες άμυνας και πληροφοριών από πολλές χώρες της περιοχής.<br /><br />Τα εργοστάσια μη επανδρωμένων αεροσκαφών της Τουρκίας παράγουν όπλα που θα μπορούσαν να κατακλύσουν την ισραηλινή άμυνα. Μια πιθανή πώληση F-35 Joint Strike Fighters από την κυβέρνηση Τραμπ στην Τουρκία θα μπορούσε να διαβρώσει το ποιοτικό πλεονέκτημα του Ισραήλ. Εν τω μεταξύ, η πιθανότητα η Τουρκία να ακολουθήσει την πορεία του Ιράν προς την ικανότητα πυρηνικών όπλων διαφαίνεται.<br /><br />Οι διπλωμάτες μπορεί να επιδιώκουν να υποβαθμίσουν την ένταση, αλλά για όσους βρίσκονται στην περιοχή, η πραγματικότητα έχει μεγαλύτερη σημασία από τους ευσεβείς πόθους. Η Τουρκία 2026 ισοδυναμεί με την Αίγυπτο 1966. Οι δικτάτορες επιδιώκουν να προκαλέσουν δημόσια φρενίτιδα κατά του εβραϊκού κράτους.<br /><br />Ιδεολογικοί λόγοι για τους οποίους δεν μπορεί να υπάρξει συμβιβασμός παρακίνησαν τον Νάσερ και τροφοδότησαν το μίσος του Ερντογάν. Οι Ισραηλινοί ηγέτες δεν πρέπει να τρέφουν αυταπάτες ότι ο Ερντογάν θα τηρήσει τη ρητορική του.<br /><br />Η αδράνεια των ΗΠΑ μετά την πρόσφατη ανάπτυξη F-16 του Ερντογάν στην κατεχόμενη βόρεια Κύπρο ενθαρρύνει μόνο τον Τούρκο ηγέτη να πιστέψει ότι μπορεί να ξεφύγει με οτιδήποτε.<div><br />Ο Λευκός Οίκος πρέπει να ανησυχεί<br /><br />Ο Λευκός Οίκος δεν πρέπει να τρέφει αυταπάτες για το τι θα μπορούσε να ακολουθήσει. Στις 5 Ιουνίου 1967, το Ισραήλ ξεκίνησε την Επιχείρηση Focus, καταστρέφοντας την αιγυπτιακή πολεμική αεροπορία, πάνω από 300 αιγυπτιακά αεροσκάφη στο έδαφος.<br /><br />Η φύση των υπαρξιακών απειλών είναι ότι απαιτούν απεγνωσμένα μέτρα.<br /><br />Με απλά λόγια, εάν το Ισραήλ φοβάται ότι η αεροπορική δύναμη, το ναυτικό και οι στρατιωτικές-βιομηχανικές εγκαταστάσεις της Τουρκίας αποτελούν απειλή για την ύπαρξη του εβραϊκού κράτους, τότε το Ισραήλ δεν θα έχει άλλη επιλογή από το να ξεκινήσει μια νέα Επιχείρηση Focus για να προλάβει την απειλή. Ο στρατός του Νάσερ το 1967 ήταν ο αντίστοιχος του σημερινού Ερντογάν, μεγάλος αλλά υπερεκτιμημένος.<br /><br />Οι ιδεολογικές εκκαθαρίσεις του Ερντογάν έχουν επίσης υπονομεύσει τις τουρκικές δυνατότητες. Λόγω της παράνοιας που περιβάλλει την τουρκική ηγεσία, η ισραηλινή Πολεμική Αεροπορία θα πρέπει να προγραμματίσει τις επιχειρήσεις της όταν ο Ερντογάν φύγει από τη χώρα για μια από τις περιστασιακές επισκέψεις του στο εξωτερικό. Ο Ερντογάν βασίζεται σε ηγέτες δεύτερης κατηγορίας, όπως ο πρώην αρχηγός των μυστικών υπηρεσιών Χακάν Φιντάν και ο διάδοχός του Ιμπραήμ Καλίν, αλλά είναι τόσο αντίπαλοι όσο και σύμμαχοι. Το χτύπημα του ενός ή και των δύο θα επιδεινώσει το κενό.</div><div><br />Τι Μπορούσε να Κάνει το Ισραήλ<br /><br />Το Ισραήλ θα μπορούσε στη συνέχεια να χτυπήσει τουρκικά F-16 και άλλα αεροσκάφη σε βάσεις στη βόρεια Κύπρο, το Ιντσιρλίκ, τη Σμύρνη, το Ντιγιαρμπακίρ και μισή ντουζίνα άλλες πόλεις. Τα ισραηλινά πολεμικά αεροσκάφη πιθανότατα θα χρειαστεί να στοχεύσουν την κύρια βάση του τουρκικού ναυτικού στο Gölcük, καθώς και το Aksaz, το Foça και το Iskenderun, στο κατεχόμενο Hatay.<br /><br />Για να εμποδίσει την απάντηση και την ανάκαμψη της Τουρκίας, το Ισραήλ θα πρέπει επίσης να στοχεύσει τα εργοστάσια της Turkish Aerospace Industries (<a href="https://www.tusas.com/en">TUSAŞ),</a> όπου η Τουρκία παράγει το μεγαλύτερο μέρος των όπλων της. Τα κεντρικά γραφεία, το προσωπικό και τα εργοστάσια της Baykar πιθανότατα θα πρέπει επίσης να χτυπηθούν λόγω του ρόλου της στην παραγωγή των Bayraktar TB2 και Akinci.<br /><br />Η BMS Savunma, με έδρα την Άγκυρα, παράγει drones επιτήρησης και μπορεί επίσης να είναι πιθανός στόχος. Τα τουρκικά ραντάρ και τα αντιαεροπορικά συστήματα πιθανότατα θα εξαλειφθούν στα πρώτα λεπτά.</div><div><br />Τι γίνεται με το ΝΑΤΟ;<br /><br />Η Τουρκία μπορεί να πιστεύει ότι είναι ασφαλής πίσω από μια ασπίδα του ΝΑΤΟ, αλλά δεν είναι.<br /><br />Το άρθρο V της Συνθήκης του Βορείου Ατλαντικού -η ρήτρα συλλογικής άμυνας- είναι γεμάτο με κενά. Αυτό που χαρακτηρίζεται ως «ένοπλη επίθεση» είναι αμφισβητήσιμο, ειδικά εάν τα μέλη του ΝΑΤΟ βλέπουν τις απειλές του Ερντογάν ως προκλητικές.<br /><br />Επειδή το ΝΑΤΟ λειτουργεί με συναίνεση, οποιοδήποτε μέλος του ΝΑΤΟ θα μπορούσε θεωρητικά να εμποδίσει την ενεργοποίηση του Άρθρου V, κατά μία έννοια αντιστρέφοντας το σενάριο για την Τουρκία, η οποία εδώ και καιρό χρησιμοποιεί απειλές για να εμποδίσει τη συναίνεση του ΝΑΤΟ προς υλικό και διπλωματικό της πλεονέκτημα.</div><div><br />Από το Κακό στο Χειρότερο<br /><br />Το Ισραήλ θα έπρεπε, φυσικά, να είναι προετοιμασμένο για μια τουρκική απάντηση. Θα έχει ένα στιβαρό. Αλλά, εάν ο πόλεμος μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ είναι αναπόφευκτος, η πρόληψη θα γίνεται όλο και πιο απαραίτητη, ώστε η Ιερουσαλήμ να μπορεί να καθορίσει το χρονοδιάγραμμα της επίθεσης και να τοποθετηθεί στο μέγιστο πλεονέκτημα.<br /><br />Δεδομένου ότι, σε αντίθεση με την Αίγυπτο, η Τουρκία δεν συνορεύει με το Ισραήλ και η διεθνής κοινότητα θα επιδιώξει ηρεμία, το Ισραήλ θα μπορούσε επίσης να επαναλάβει την παραδοσιακή στρατηγική του αραβικού κράτους να επιτίθεται και στη συνέχεια να επιδιώκει κατάπαυση του πυρός. Σε μια τέτοια περίπτωση, το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ θα μπορούσε να αναπτυχθεί στην Ανατολική Μεσόγειο για να διασφαλίσει την ηρεμία.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.19fortyfive.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

«Το Ισραήλ μπορεί να εξαπολύσει προληπτική επίθεση στην Τουρκία»

Μάικλ Ρούμπιν Το 1967, το Ισραήλ νίκησε την Αίγυπτο σε μόλις έξι ημέρες. Θα μπορούσε το Ισραήλ να κάνει το ίδιο με την Τουρκία; – Ο Αιγύπτιο...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Χαμάς απορρίπτει τον αφοπλισμό και επιδιώκει την ενίσχυση της ισχύος της.

<img height="44" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2025/07/HAMAS-6-630x382.jpg" width="280" /><br /> <br />Η Χαμάς επιχειρεί να εκμεταλλευτεί τις συνεχιζόμενες περιφερειακές διαπραγματεύσεις στις οποίες εμπλέκονται το Ιράν και ο Λίβανος, προκειμένου να καθυστερήσει τον αφοπλισμό της και να ενισχύσει τη θέση της στη Γάζα, σύμφωνα με πηγή από το κατεστημένο ασφαλείας του Ισραήλ.<br /><br />Η ίδια πηγή αναφέρει ότι η οργάνωση αξιοποιεί την εστίαση του Ισραήλ στη Χεζμπολάχ του Λιβάνου, καθώς και την προσοχή που δίνουν οι Ηνωμένες Πολιτείες στο Ιράν, ώστε να κερδίσει χρόνο και να αποφύγει την ουσιαστική πρόοδο στις συνομιλίες που αφορούν τον μελλοντικό της ρόλο στη Λωρίδα της Γάζας.<br /><br />Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις, η Χαμάς εργάζεται για την εδραίωση του ελέγχου της επί του πεδίου μέσω της είσπραξης φόρων, της στρατολόγησης επιχειρησιακών στελεχών και της επιβολής της εξουσίας της στη ροή των αγαθών που εισέρχονται στη Λωρίδα.<br /><br />Ταυτόχρονα, παρουσιάζει δημόσια μια στάση ευελιξίας όσον αφορά τις ρυθμίσεις διακυβέρνησης.<br /><br />Αξιωματούχοι ασφαλείας πιστεύουν ότι ακόμη και αν η Χαμάς απομακρυνθεί τυπικά από την εξουσία, ενδέχεται να επιχειρήσει να διατηρήσει την επιρροή της παρασκηνιακά, διαμορφώνοντας ή ελέγχοντας οποιοδήποτε νέο κυβερνητικό σώμα.<br /><br />Η προσέγγιση αυτή έχει συγκριθεί με το μοντέλο της Χεζμπολάχ στον Λίβανο, όπου η οργάνωση διατηρεί σημαντική στρατιωτική και πολιτική ισχύ χωρίς να ηγείται επίσημα της κυβέρνησης.<br /><br />Η έκθεση δημοσιεύεται καθώς η Χαμάς απέρριψε μια πρόταση υπό την ηγεσία των ΗΠΑ για αφοπλισμό, στο πλαίσιο ενός σχήματος γνωστού ως «Συμβούλιο Ειρήνης».<br /><br />Σύμφωνα με πολλαπλές πηγές, η οργάνωση ζήτησε αλλαγές στο σχέδιο και κατηγόρησε τον μεσολαβητή Νικολάι Μλαντένοφ για φιλοϊσραηλινή μεροληψία.<br /><br />Ανώτερος Παλαιστίνιος αξιωματούχος που γνωρίζει τις συνομιλίες δήλωσε στο BBC ότι η Χαμάς δεν θα προχωρήσει στην επόμενη φάση των διαπραγματεύσεων για κατάπαυση του πυρός, έως ότου το Ισραήλ εκπληρώσει τις εκκρεμείς δεσμεύσεις από την αρχική φάση της συμφωνίας.<br /><br />Στελέχη της Χαμάς ζήτησαν επίσης ένα σαφές χρονοδιάγραμμα για τα βήματα αυτά.<br /><br />Το Ισραήλ, από την πλευρά του, δηλώνει ότι έχει αποσυρθεί από κατοικημένες περιοχές σε θέσεις ανατολικά της λεγόμενης «Κίτρινης Γραμμής» και έχει αυξήσει την ανθρωπιστική βοήθεια, επιμένοντας ότι η περαιτέρω πρόοδος εξαρτάται από τη συναίνεση της Χαμάς στον αφοπλισμό.<br /><br />Η αποστρατικοποίηση αποτελεί βασικό συστατικό του πλαισίου κατάπαυσης του πυρός από τότε που συμφωνήθηκε για πρώτη φορά τον Οκτώβριο, αλλά η Χαμάς έχει δηλώσει επανειλημμένα ότι δεν θα παραδώσει τα όπλα της.<br /><br />Η τελευταία απόρριψη της οργάνωσης ήρθε μετά την εκπνοή της προθεσμίας για την αποδοχή της πρότασης στα τέλη της περασμένης εβδομάδας.<br /><br />Αξιωματούχοι επεσήμαναν ότι το σχέδιο του «Συμβουλίου Ειρήνης», το οποίο αναμένεται να διαρκέσει έξι έως οκτώ μήνες, θα μπορούσε να συμπέσει με τις επικείμενες εκλογές στο Ισραήλ και τις ενδιάμεσες εκλογές στις ΗΠΑ, περιορίζοντας ενδεχομένως τη διεθνή εστίαση στη Γάζα κατά τη διάρκεια μιας κρίσιμης περιόδου.<br /><br />Παράλληλα, πληροφορίες αναφέρουν ότι αρκετά ανώτερα στελέχη της Χαμάς εγκατέλειψαν πρόσφατα το Κατάρ με προορισμό την Τουρκία και άλλες χώρες, κατόπιν σημάτων για μετεγκατάσταση εν μέσω αυξημένων ανησυχιών για την ασφάλειά τους.<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Χαμάς απορρίπτει τον αφοπλισμό και επιδιώκει την ενίσχυση της ισχύος της.

Η Χαμάς επιχειρεί να εκμεταλλευτεί τις συνεχιζόμενες περιφερειακές διαπραγματεύσεις στις οποίες εμπλέκονται το Ιράν και ο Λίβανος, προκειμέ...

Διαβάστε την συνέχεια

Άβνερ Βιλάν: Οι Ιρανοί είναι «μαιτρ» της εξαπάτησης. Μπορεί να κρύψουν εμπλουτισμένο ουράνιο.

<img height="48" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2018/11/iran-nukes-630x400.jpg" width="280" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι η επιβίωση του καθεστώτος.</span></h3>Ο ειδικός Άβνερ Βιλάν δήλωσε στον ισραηλινό ραδιοφωνικό σταθμό 103FM ότι, ενώ μια συμφωνία με το Ιράν είναι εφικτή, οι «μάστορες της εξαπάτησης» στην Τεχεράνη ενδέχεται να προσπαθήσουν να αποκρύψουν μέρος του αποθέματος των 450 κιλών εμπλουτισμένου ουρανίου.<br /><br />Καθώς οι διπλωμάτες συγκεντρώνονται για διαπραγματεύσεις υψηλού ρίσκου, ο πυρηνικός εμπειρογνώμονας Άβνερ Βιλάν απηύθυνε αυστηρή προειδοποίηση σχετικά με την πραγματική έκταση της ιρανικής πυρηνικής απειλής.<br /><br />Μιλώντας την Πέμπτη 16/04 το πρωί στον ισραηλινό ραδιοφωνικό σταθμό 103FM, ο Βιλάν αποκάλυψε ότι το Ιράν κατέχει επί του παρόντος περίπου 450 κιλά εμπλουτισμένου ουρανίου, ποσότητα επαρκή για την κατασκευή 11 έως 12 πυρηνικών βομβών.<br /><br />Σύμφωνα με τον Βιλάν, το υλικό αυτό δεν βρίσκεται αποθηκευμένο σε μία μόνο αποθήκη.<br /><br />Αντιθέτως, φέρεται να είναι θαμμένο σε τρεις διαφορετικές τοποθεσίες, οι οποίες παρακολουθούνται αυτή τη στιγμή από αέρος από τις διεθνείς δυνάμεις.<br />Οι μάστορες της εξαπάτησης<br /><br />Ο Βιλάν εμφανίστηκε ιδιαίτερα σκεπτικός όσον αφορά τη διαφάνεια της ιρανικής αντιπροσωπείας κατά τις εν εξελίξει συνομιλίες.<br /><br />Σημείωσε ότι η στρατηγική του Ιράν βασιζόταν πάντα σε τακτικές κωλυσιεργίας και σε ένα «θέατρο διαπραγματεύσεων», με σκοπό να κερδίσει χρόνο προστατεύοντας παράλληλα τα κρίσιμα περιουσιακά του στοιχεία.<br /><br />«Είναι πρωταθλητές στο ψέμα, την απάτη και την παραπλάνηση», δήλωσε ο Βιλάν κατά τη διάρκεια της συνέντευξης.<br /><br />«Δεν θα εκπλαγώ αν ισχυριστούν ότι βρήκαν μόνο 300 κιλά και ότι το υπόλοιπο απλώς χάθηκε. Αυτό θα αποτελούσε μια εξαιρετικά σοβαρή εξέλιξη».<br /><br />Για να υποστηρίξει τη θέση του, ο Βιλάν αναφέρθηκε στα πρόσφατα περιστατικά με τις ναυτικές νάρκες στα Στενά του Ορμούζ, όπου οι Ιρανοί αξιωματούχοι δήλωσαν πλήρη άγνοια για την προέλευσή τους, παρά τις σαφείς αποδείξεις για το αντίθετο.<div><br />Η συμφωνία «σωσίβιο»<br /><br />Ο Βιλάν υποστηρίζει ότι για το ιρανικό καθεστώς, ο πρωταρχικός στόχος δεν είναι η ίδια η βόμβα, αλλά η επιβίωση του καθεστώτος.<br /><br />Ισχυρίστηκε ότι, εάν προσφερθεί μια «αρκετά καλή» συμφωνία -δηλαδή σημαντική άρση των κυρώσεων και οικονομικές αποζημιώσεις- η Τεχεράνη ίσως να είναι πρόθυμη να εξουδετερώσει ή να απομακρύνει τα 450 κιλά ουρανίου από το έδαφός της.<br /><br />Ωστόσο, ο Βιλάν παραμένει απαισιόδοξος όσον αφορά το πρόγραμμα βαλλιστικών πυραύλων του Ιράν.<br /><br />Υποστηρίζει ότι δεν υφίσταται διεθνές νομικό πλαίσιο που να αναγκάζει ένα κυρίαρχο κράτος να εγκαταλείψει τη συμβατική πυραυλική τεχνολογία, πράγμα που σημαίνει ότι οποιαδήποτε συμφωνία πιθανότατα θα επικεντρωθεί αποκλειστικά στο πυρηνικό υλικό.<br /><br />Ο Βιλάν κατέληξε με μια νηφάλια σκέψη για την ισραηλινή κοινή γνώμη. Ενώ η στρατιωτική εκστρατεία ξεκίνησε αρχικά με στόχο τη δημιουργία συνθηκών για αλλαγή καθεστώτος στην Τεχεράνη, η τρέχουσα διπλωματική πορεία υποδηλώνει ένα διαφορετικό αποτέλεσμα.<br /><br />«Το καθεστώς θα λάβει πολλά χρήματα», προειδοποίησε ο Βιλάν.<br /><br />«Αυτό θα αποτελέσει το οικονομικό του σωσίβιο.<br /><br />»Δεν είμαι βέβαιος ότι μπορούμε να επιτύχουμε κάτι καλύτερο από τη θέση στην οποία έχουμε φτάσει, αλλά αν καταλήξουμε σε συμφωνία, αυτή είναι πιθανότατα η μορφή που θα έχει».</div><div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Άβνερ Βιλάν: Οι Ιρανοί είναι «μαιτρ» της εξαπάτησης. Μπορεί να κρύψουν εμπλουτισμένο ουράνιο.

Το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι η επιβίωση του καθεστώτος. Ο ειδικός Άβνερ Βιλάν δήλωσε στον ισραηλινό ραδιοφωνικό σταθμό 103FM ότι, ενώ μ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκία: Το PKK δεν καταθέτει τα όπλα του – η ειρηνευτική διαδικασία έχει ανασταλεί.

<img height="36" src="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2026/04/%CE%B1%CE%BB%CF%83%CE%BE%CF%81%CF%82%CE%B544.jpg?resize=1499%2C768&ssl=1" width="280" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">«Δεν έχουν καταθέσει τα όπλα τους. Απλώς έκαψαν 30 από τα μη λειτουργικά όπλα τους σε ένα μεταλλικό κουτί”.</span></h3>Η επιτροπή που συστάθηκε στη Μεγάλη Εθνοσυνέλευση της Τουρκίας με στόχο μια «Τουρκία χωρίς τρομοκρατία» ολοκλήρωσε το έργο της και ετοίμασε την έκθεσή της στις 18 Φεβρουαρίου 2026.<br /><br /> Έχουν περάσει σχεδόν δύο μήνες από τότε και οι νομικές ρυθμίσεις που συνέστησε η επιτροπή δεν έχουν εφαρμοστεί και δεν έχει σημειωθεί καμία πρόοδος, σημειώνουν σήμερα τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης.<br /><br /> Η τουρκική κυβέρνηση παραδέχεται επίσης ότι η διαδικασία αφοπλισμού δεν λειτουργεί.<br /><br />Σταμάτησε, τελικά, η διαδικασία; Το PKK δεν ακούει τον Οτσαλάν<div><br /></div><div>Ενώ το Κόμμα DEM απαίτησε επείγουσα νομική ρύθμιση, ο ηγέτης του MHP, Μπαχτσελί, δήλωσε: «Δεν έχει νόημα να επισπεύδεται η διαδικασία», και ένας αξιωματούχος του AKP δήλωσε:<br /><br />«Η διαδικασία αφοπλισμού δεν λειτουργεί. Η οργάνωση δεν ακούει τον Οτσαλάν».<br /><br />Ο Όντελ Ακσακάλ, ηγέτης του DSP, εταίρου στη Λαϊκή Συμμαχία, σχολίασε επίσης: «Δεν έχουν καταθέσει τα όπλα τους. Απλώς έκαψαν 30 από τα μη λειτουργικά όπλα τους σε ένα μεταλλικό κουτί. Κανείς δεν έχει παραδοθεί. Οι αρχηγοί στο Καντίλ (σημ. οροσειρά του Ιράκ) δεν έχουν καν βγει από τα κρησφύγετά τους».<br /><br />Σε κυβερνητικούς κύκλους, υπάρχουν σχόλια που υποδηλώνουν ότι η ειρηνευτική διαδικασία έχει βαλτώσει.<br /><br /> Ένα στέλεχος του AKP σχολίασε:<br /><br />«Συστάσαμε την επιτροπή. Προέκυψε μια πολύ σημαντική έκθεση. Μια αντιπροσωπεία πήγε επίσης στο Ιμραλί. Η πτέρυγα του DEM (Δημοκρατικού Λαϊκού Κόμματος) έλεγε σε κάθε στάδιο ότι «η διαδικασία θα επιταχυνθεί».<br /><br />Ωστόσο, η οργάνωση δεν καταθέτει τα όπλα της.<br /><br /> Αυτό σημαίνει ότι η οργάνωση δεν ακούει τον Οτσαλάν».<br /><br />«Επιτάχυνση της διαδικασίας»<br /><br />Τα σχόλια δείχνουν ότι παρά τους μήνες συνεδριάσεων της επιτροπής και τις δηλώσεις που κυριαρχούν στην ημερήσια διάταξη, η διαδικασία παραμένει επικεντρωμένη στην αρχική προϋπόθεση της «κατάθεσης των όπλων».<br /><br />Η κυβέρνηση δηλώνει σαφώς ότι μια νέα φάση δεν θα ξεκινήσει χωρίς ένα αμοιβαίο βήμα.<br /><br />Εν τω μεταξύ, η απαίτηση για «αμνηστία» συνεχίζεται εντός του στρατοπέδου του DEM (Δημοκρατικό Αριστερό Κόμμα).<br /><br />Ο Πρόεδρος του Κοινοβουλίου Νουμάν Κουρτουλμούς, στην τελευταία του αξιολόγηση, δήλωσε: «Η πιο θεμελιώδης προσδοκία μας είναι να επιταχυνθεί η διαδικασία κατάθεσης των όπλων, η οποία αρχικά συμφωνήθηκε από την οργάνωση».<br /><br />Το ΑΚΡ έκανε έκκληση μια μπλόφα και πάσαρε την μπάλα στο CHP.<br /><br />Απαντώντας στα αιτήματα για νομική ρύθμιση κατά τη διάρκεια της διαδικασίας έναρξης, η κυβέρνηση του AKP πρότεινε στο κόμμα DEM να προετοιμάσει και να υποβάλει πρόταση από κοινού με το CHP.<br /><br />Σύμφωνα με δημοσίευμα του Γιλντίζ Γιαζιτσίογλου από την Gazete Pencere, η κυβέρνηση του AKP, υποστηρίζοντας ότι η διαδικασία «Τουρκία χωρίς τρομοκρατία» δεν έχει ακόμη φτάσει στο στάδιο της «χωρίς τρομοκρατία» μετά από δηλώσεις ότι απαιτείται ένα νομικό πλαίσιο για να καταθέσει το PKK τα όπλα του, κάλεσε το κόμμα DEM να υποβάλει πρόταση νόμου για κοινή διαδικασία με το CHP.</div><div><br /></div><div><a href="https://echedoros.blog/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τουρκία: Το PKK δεν καταθέτει τα όπλα του – η ειρηνευτική διαδικασία έχει ανασταλεί.

«Δεν έχουν καταθέσει τα όπλα τους. Απλώς έκαψαν 30 από τα μη λειτουργικά όπλα τους σε ένα μεταλλικό κουτί”. Η επιτροπή που συστάθηκε στη Μεγ...

Διαβάστε την συνέχεια

Προσεταιρισμός ΗΠΑ, απομόνωση Ισραήλ και Ρωσίας το νέο “ενεργειακό όραμα” Ερντογάν!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcS9sBa5fXYYFHVx1nfJYNmYs5uAYBURwphWpQ&s" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="160" data-original-width="316" height="38" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcS9sBa5fXYYFHVx1nfJYNmYs5uAYBURwphWpQ&s" width="280" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div>Νέο ενεργειακό Όραμα Ερντογάν για «Τουρκία των 4 Θαλασσών» – Ένα νέο σχέδιο της Άγκυρας φαίνεται ότι έχει τεθεί σε εφαρμογή και αφορά την μετατροπή της Τουρκίας σε ενεργειακό κόμβο της περιοχής, αφήνοντας εκτός της Ελλάδα, την Κύπρο, το Ισραήλ και τη Ρωσία.<br /><br /><b> Λάζαρος Καμπουρίδης</b><br />αντιστράτηφος ε.α<div><br />Ο Τούρκος Υπουργός Εξωτερικών χ. Φιντάν, αποκάλυψε πρόσφατα στη συνέντευξη Τύπου μετά από την συνάντησή του με τον Σύριο Υπουργό Εξωτερικών, το νέο τουρκικό «Στρατηγικό Όραμα των Τεσσάρων Θαλασσών» το οποίο αποτελεί ευκαιρία για την Τουρκία, τη Συρία και άλλες χώρες της περιοχής. Αυτός κατονομάζοντας τις θάλασσες οι οποίες αφορούν το σχέδιο, ανέφερε την Κασπία, τον Περσικό Κόλπο, τη Μαύρη Θάλασσα και τη Μεσόγειο. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός, ότι οι δηλώσεις του Τούρκου Υπουργού Εξωτερικών έρχονται λίγες ημέρες μετά από την ομιλία του Αμερικανού Πρέσβη στην Άγκυρα και απεσταλμένου του Ν. Τραμπ για τη Συρία και το Λίβανο Τ. Μπάρακ, στο Ενεργειακό Συμπόσιο ΗΠΑ – Συρίας το οποίο πραγματοποιήθηκε στις 26 Μαρτίου υπό την αιγίδα του «<a href="https://www.atlanticcouncil.org/">Atlantic Council</a>» («Ατλαντικό Συμβούλιο»).<br /><br />Αυτός μεταξύ των άλλων, αναφέρθηκε στο «Σχέδιο των 4 Θαλασσών» το οποίο μέσω ενός δικτύου αγωγών θα ενώνουν τη Μαύρη Θάλασσα, την Κασπία, τη Μεσόγειο και την Ερυθρά Θάλασσα. Ο ίδιος μάλιστα παρουσίασε ένα διάγραμμα όπου συνδέονται ενεργειακά το Κατάρ, η Σαουδική Αραβία, η Ιορδανία, η Συρία και η Τουρκία με κατάληξη την Ευρώπη<br /><br />Τούρκοι ειδικοί επί θεμάτων ενέργειας ανέφεραν σχετικά με το θέμα, ότι η Τουρκία έχει αντιληφθεί την ευκαιρία της εκμετάλλευσης της ρευστότητας του γεωπολιτικού περιβάλλοντος και ειδικότερα στη Μέση Ανατολή μετά και από τον πόλεμο στο Ιράν, σημειώνοντας τις διπλωματικές κινήσεις που κάνει η Άγκυρα στο θέμα αυτό. Οι ίδιες πηγές αναφέρονται σε συγκεκριμένα σχέδια αγωγών και ροών υδρογονανθράκων οι οποίες διέρχονται μέσω Τουρκίας.<br /><br />Ειδικότερα σημειώνονται, η κατασκευή ενός διαδρόμου μέσω της Κασπίας για το φυσικό αέριο του Τουρκμενιστάν, με ετήσιο όγκο 10 δισ. κ. μ. μέσω του αγωγού TANAP. Ως δεύτερη εναλλακτική οδός η οποία συνδέει και τον Περσικό Κόλπο είναι ο διάδρομος υδρογονανθράκων Βασόρα-Κιρκούκ-Τσεϊχάν, με ημερήσιο όγκο 1,5 εκατ. βαρ. Ως τρίτη οδός φυσ. αερίου προς την Ευρώπη μέσω Τουρκίας αναφέρεται ο διάδρομος ο οποίος ξεκινάει από το Κατάρ, με δυναμικό άνω των 10 δισ. κ. μ. ετησίως. Τέλος, οι ίδιες τουρκικές πηγές αναφέρουν το σχέδιο ενσωμάτωσης του Αραβικού Αγωγού Φυσικού Αερίου 10 δισ. κ. μ. ο οποίος επίσης θα συνδέει την Ευρώπη μέσω Τουρκίας.<br /><br />Η Τουρκία ενοχλημένη από τον ενεργειακό ρόλο που δίνουν οι ΗΠΑ στην Ελλάδα μέσω του Κάθετου Διαδρόμου φαίνεται ότι εκμεταλλεύεται την ρευστότητα στη Μέση Ανατολή και έχοντας την υποστήριξη του Αμερικανού Πρέσβη στην Άγκυρα Τ. Μπάρακ επιχειρεί να καταστεί κόμβος ενέργειας από όπου θα διέρχονται αγωγοί υδρογονανθράκων από τον Καύκασο, την Κεντρική Ασία και τη Μέση Ανατολή προς τις ευρωπαϊκές αγορές.<br /><br />Για το λόγο αυτό επιχειρεί να δημιουργήσει και έναν μηχανισμό ασφαλείας στην περιοχή με επίκεντρο την Τουρκία και τη Συρία. Αυτός είναι και ο λόγος που η Τουρκία συμπεριέλαβε και την Ουκρανία, όπως αναφέραμε από αυτή εδώ τη στήλη, στον μηχανισμό ασφαλείας Τουρκίας – Ουκρανίας – Συρίας προκαλώντας εκνευρισμό στη Μόσχα. Το θέμα αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία για τη Μόσχα. Θυμίζουμε ότι το 2022 ο Πούτιν εξέφρασε τη βούληση να μετατραπεί η Τουρκία σε «ενεργειακό κόμβο», ώστε το ρωσικό αέριο να φτάνει στις ευρωπαϊκές χώρες μέσω της Τουρκίας.<br /><br />Η Τουρκία τροποποιεί τη στρατηγική της λόγω των εξελίξεων αλλά και της ανάγκης που έχει για την υποστήριξη των ΗΠΑ λόγω της απειλής του Ισραήλ και γυρίζει την πλάτη προς τη Ρωσία. Στο ίδιο πλαίσιο θα πρέπει να εξεταστούν και οι αποφάσεις της Άγκυρας στον τομέα της άμυνας και της ασφάλειας καθώς αποκαλύπτουν μία προσπάθεια της Τουρκίας να προσεγγίσει τις ΗΠΑ προκαλώντας τη δυσαρέσκεια της Μόσχας. Αναφερόμαστε στην ανακοίνωση ίδρυσης μιας ναυτικής βάσης στο Βόσπορο υπό το Ευρωπαϊκό Στρατηγείο Υποστήριξης της Ουκρανίας στον πόλεμο με τη Ρωσία καθώς και της ίδρυσης ενός νέου νατοϊκού Στρατηγείου επιπέδου Σώματος Στρατού με διοικητή Τούρκο στρατηγό στα Άδανα.<br /><br />Με τις κινήσεις αυτές η Τουρκία επιχειρεί να αφήσει εκτός των ενεργειακών σχεδιασμών την Ελλάδα και το Ισραήλ, προκαλώντας πλήγμα στον διάδρομο IMEC (Ινδία –Μέση Ανατολή – Ευρώπη) και να προωθήσει τον τουρκικής εμπνεύσεως διάδρομο Περσικός Κόλπος – Τουρκία – Συρία – Ευρώπη.<br /><br />Επιπρόσθετα, η Άγκυρα, με τις πρωτοβουλίες αυτές έμμεσα επιχειρεί να αποσπάσει «τις ευλογίες» των ΗΠΑ για την υλοποίηση του Σχεδίου «Αιώνας της Τουρκίας» το οποίο ανακοινώθηκε από τον Τούρκο Πρόεδρο τον Οκτώβριο του 2023 και αποβλέπει στο να καταστεί η Τουρκία μεταξύ των άλλων και σε οικονομικό, εμπορικό και ενεργειακό κόμβο, των οδών οι οποίοι ξεκινούν από τις τουρκογενείς χώρες της Κεντρικής Ασίας και καταλήγουν στην Ευρώπη.<br /><br />Η Άγκυρα επιχειρεί να παραμείνει προσηλωμένη στο Σχέδιο αυτό έστω και με παραλλαγές, αφού έχει αντιληφθεί ότι η στρατηγική των ΗΠΑ στην περιοχή επιδιώκει πρωταγωνιστικό ρόλο για τον αμερικανικό παράγοντα ο οποίος επενδύει σε ερείσματα στις χώρες του Καυκάσου και της Κεντρικής Ασίας απονευρώνοντας τον ρόλο της Ρωσίας αλλά και επιφέροντας πλήγμα στον κινεζικής σχεδίασης «Μεσαίο Διάδρομο» ο οποίος θα φτάνει στην Ευρώπη διερχόμενος από Κίνα, Καζακστάν, Κασπία Θάλασσα, Αζερμπαϊτζάν, Γεωργία και Τουρκία.</div><div><br />Η Τουρκία στους σχεδιασμούς αυτούς φαίνεται ότι παραβλέπει δύο πολύ σημαντικούς «παίκτες».<br /><br />Τη Ρωσία, η οποία όχι μόνο απομονώνεται ενεργειακά αλλά και βλέπει πολύ εχθρικά τις τουρκικές κινήσεις ίδρυσης νέων νατοϊκών – ευρωπαϊκών στρατηγείων στην επικράτειά της καθώς και το γεγονός ότι η Άγκυρα εντάσσει και την Ουκρανία στους σχεδιασμούς διαμόρφωσης περιβάλλοντος ασφάλειας στην περιοχή. Επίσης η Τουρκία επιχειρεί να απομονώσει το Ισραήλ, το οποίο επιδιώκει να έχει πρωταγωνιστικό ρόλο στους ενεργειακούς σχεδιασμούς στην περιοχή και κυρίως αποτελεί βασικό παράγοντα στο υπό διαμόρφωση νέο γεωπολιτικό περιβάλλον στην περιοχή.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Προσεταιρισμός ΗΠΑ, απομόνωση Ισραήλ και Ρωσίας το νέο “ενεργειακό όραμα” Ερντογάν!

Νέο ενεργειακό Όραμα Ερντογάν για «Τουρκία των 4 Θαλασσών» – Ένα νέο σχέδιο της Άγκυρας φαίνεται ότι έχει τεθεί σε εφαρμογή και αφορά την με...

Διαβάστε την συνέχεια