Οι πραιτωριανοί του Κυριακομητσοτακισμού.

<img height="53" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/04/mitsotakis-fanatismos-maximou-praitorianoi-dimoskopiseis-SLpress-825x600.jpg" width="280" /><br /><br />Τα τελευταία χρόνια έχει ξεχωρίσει, κάνοντας μεγάλο σαματά, μια συμπαγής ομάδας υπερασπιστών της εξουσίας Μητσοτάκη, που επιδιώκει να καθορίσει την ατζέντα στον δημόσιο πολιτικό λόγο. Τα μέλη της (υπουργοί, βουλευτές και ΜΜΕ) εμφανίζονται σταθερά με αξιοσημείωτη ταύτιση. Το κέντρο εκπόρευσης της γραμμής είναι ένα και μάλλον στεγάζεται στο Μαξίμου. Αυτό γίνεται αμέσως αντιληπτό από τον κάπως υποψιασμένο.<br /><br />Η ομάδα αυτή, μετεξέλιξη του “Μένουμε Ευρώπη”, έχει συσπειρώσει τις πολιτικές “φυλές” που αποτελούν τον πυρήνα της κυβερνητικής εξουσίας των τελευταίων επτά ετών. Δηλαδή, είναι στελέχη της μητσοτακικής “κρητικής πυραμίδας”, συν πλειάδα σημιτικών “ορφανών”, που επανέκαμψαν στα πράγματα εν χορδαίς και οργάνοις. Τέλος, είναι διακεκριμένα μέλη της γνωστής παρέας που μεταγράφηκε στη ΝΔ από τον ΛΑΟΣ του Καρατζαφέρη – πάντοτε μέγα υμνολόγου της οικογενείας Μητσοτάκη.<br /><br />Η ομάδα αυτή του “νεοεκσυγχρονιστικού” μείγματος διακρίνεται από τον οξύ, άκρως διχαστικό λόγο της. Αν και, υποτίθεται ότι, εκπροσωπεί την μετριοπάθεια ενός φαντασιακού Κέντρου ή αλλιώς του μεσαίου χώρου, όπου όλοι οι νουνεχείς και εχέφρονες πολιτικά πολίτες έχουν θέση, τα μέλη της ομάδας επιδίδονται μονίμως σε έναν ακραίο και ισοπεδωτικό μανιχαϊσμό. Όποιος διαφωνεί με τις κυβερνητικές αποφάσεις αμέσως κατατάσσεται στις κατηγορίες των “ψεκασμένων”, “ακροαριστερών” ή “ακροδεξιών”, των υποκινούμενων από ντόπια επιχειρηματικά κέντρα ή πολύ συχνά από ξένες δυνάμεις που απεργάζονται νυχθημερόν σχέδια αποσταθεροποίησης της Ελλάδας και αλλαγής προσανατολισμού της εξωτερικής της πολιτικής.<br /><br />Η φρασεολογία και η ένταση του φανατισμού τους παραπέμπει μάλλον στις αρχές της δεκαετίας του 1950, σε μια βεβαίως γκροτέσκο παραλλαγή. Είναι εντυπωσιακό το γεγονός ότι αυτοί οι διαπρύσιοι “δημοκράτες” δεν ανέχονται την παραμικρή κριτική που μπορεί να τσαλακώσει το κεντρικό κυβερνητικό αφήγημα. Ο διάλογος είναι ανεκτός μόνον εφόσον ο αντίπαλος αποδεχθεί αναφανδόν τη μοναδική ορθή πολιτική γραμμή και βεβαίως προσκυνήσει την απόλυτη ανωτερότητα του “Μεγάλου Ηγέτη”. Διότι, ο Μητσοτάκης δεν είναι ένας απλός πρωθυπουργός, είναι ο “Μεσσίας”, που οφείλουν οι πολίτες-ψηφοφόροι να αναγνωρίσουν ότι ήρθε με αποστολή του να τον σώσει από τις αμαρτίες του! Όποιος δεν το αναγνωρίζει ή είναι βραδύνους ή εξτρεμιστής!<br /><br />Ένα, επίσης, ιερό τοτέμ αυτού του μπλοκ είναι το Ισραήλ. Θεωρείται έγκλημα καθοσιώσεως η οποιαδήποτε στηλίτευση των πράξεων αυτού του κράτους, ακόμη και όταν πρόκειται για προφανείς μαζικές δολοφονίες αμάχων. Ένα μέλος της συγκεκριμένης ομάδας είχε φτάσει στο σημείο να “μαλώσει” τον Μακρόν, γιατί με την κριτική του εμπόδιζε το Ισραήλ να «κάνει τη δουλειά του» στη Γάζα, όπως ανενδοίαστε είχε γράψει.<div><br />Που στοχεύουν οι πραιτωριανοί <br /><br />Πού, όμως, εστιάζεται αυτή η σαφώς μη δημοκρατική και άκρως αυταρχική συμπεριφορά, η οποία ενδύεται υποκριτικά τον φερετζέ των ακριβώς αντίθετων ιδιοτήτων, σ’ ένα κρεσέντο απεχθούς φαρισαϊσμού; Η μια αιτία είναι αμιγώς πολιτική. Η ΝΔ του Μητσοτάκη γνωρίζει ότι για να κερδίσει και πάλι την εξουσία, μόνη της ή με πρόθυμους συμμάχους, πρέπει να διατηρήσει ένα ποσοστό της τάξεως του 30%. Έτσι, λοιπόν, στοχεύει μόνον σ’ αυτό.<br /><br />Οι πραιτωριανοί της προπαγάνδας, λοιπόν, δεν απευθύνονται σ’ ολόκληρο τον λαό, αλλά στο συγκεκριμένο τμήμα του εκλογικού σώματος που μπορούν να επηρεάσουν, δελεάσουν, κολακέψουν, φανατίσουν και εγκλωβίσουν. Οι υπόλοιποι, που υβρίζονται ευθέως ως ανίκανοι να αντιληφθούν τα οφέλη της παρούσας διακυβέρνησης, ας “κόψουν τον λαιμό τους, ψηφίζοντας κόμματα και αποκόμματα της κατακερματισμένης αντιπολίτευσης. Το σύστημα, λοιπόν, λειτουργεί με τους κυνικούς όρους της επιβίωσής του.<br /><br />Η δεύτερη αιτία είναι, ωστόσο, ψυχολογική. Η ομάδα εκφράζει μια διαχρονική “ελίτ” τουλάχιστον 30 ετών, η οποία νοιώθει υπεράνω της πλέμπας, την οποία μετά βίας ανέχεται. Παρά το γεγονός ότι ήταν αυτή η “ελίτ” που οδήγησε τη χώρα στο γκρεμό της χρεωκοπίας, με τον Μητσοτάκη επανέκαμψε θριαμβεύτρια και με απροκάλυπτα αισθήματα μνησικακίας, μετά τη θλιβερή αυταπάτη της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ. Η υπεροψία και η αλαζονεία που διακρίνουν την “εκσυγχρονιστική ελίτ” ενισχύθηκαν ακόμη περισσότερο από τα οικονομικά οφέλη που αποκόμισε από την ακραία ταξική οικονομική πολιτική της τελευταίας επταετίας, αλλά και από την παντοδυναμία της στα ΜΜΕ.<br /><br />Τέλος, το αίσθημα υπεροχής της το απογείωσε η επικράτηση της νέας “πολεμικής” ευρωπαϊκής καθεστηκυίας τάξης και ο ρόλος του υποτακτικού που ανέλαβε η Ελλάδα. Μια συνθήκη που έδωσε την αίσθηση του πολιτικού άτρωτου στους γηγενείς “επάρχους”. Ωστόσο, οι βαθιές ρωγμές στη συλλογική Δύση, οι οικονομικές παρενέργειες του εκτρωματικού πολέμου στη Μέση Ανατολή και, κυρίως, τα σκάνδαλα που πέφτουν σαν το χαλάζι, κάνουν το έργο του κυβερνητικού επικοινωνιακού πολιορκητικού κριού σχεδόν σισύφειο. Το μόνο βέβαιο είναι ότι το επόμενο διάστημα η τοξικότητα που θα εκκρίνεται από τους συγκεκριμένους διαύλους θα χτυπήσει κόκκινο.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Οι πραιτωριανοί του Κυριακομητσοτακισμού.

Τα τελευταία χρόνια έχει ξεχωρίσει, κάνοντας μεγάλο σαματά, μια συμπαγής ομάδας υπερασπιστών της εξουσίας Μητσοτάκη, που επιδιώκει να καθορί...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Ισραηλινός αναλυτής Shay Gal ”τρέλανε” τους Τούρκους: ”Στοχοποίησαν την Τουρκία με μια εικόνα του Ακούγιου”.

<img height="42" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/04/Black-and-Red-Modern-Interview-Podcast-Youtube-Thumbnail-2026-04-16T155448.918-1068x601.png" width="280" /><br /><br /><a href="https://www.aydinlik.com.tr/haber/israil-basininda-turkiye-analizi-akkuyu-gorseliyle-hedef-aldilar-573715">Τι αναφέρει τουρκικό ΜΜΕ:</a><br /><br />Η ανάλυση γράφτηκε από τον Shay Gal, ο οποίος προηγουμένως είχε γράψει ένα σενάριο για την εισβολή στην Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου (ΤΔΒΚ). Ο Gal, ο οποίος υπηρετεί ως Αντιπρόεδρος Εξωτερικών Σχέσεων στην Israel Aerospace Industries, μία από τις κορυφαίες αμυντικές εταιρείες του Ισραήλ, κοινοποίησε επίσης το κείμενο στον προσωπικό του λογαριασμό X. Προσθέτοντας μια δορυφορική εικόνα του Πυρηνικού Σταθμού Ακκούγιου στην ανάρτησή του, ο Gal δήλωσε: «Αυτό δεν είναι πλέον σενάριο, είναι μια διαδικασία» και «Αυτό δεν συζητείται, υπάρχει σχεδιασμός εναντίον του».<br /><br />Η ανάλυση εξέτασε τον Πυρηνικό Σταθμό Ακκούγιου της Τουρκίας, το πρόγραμμα βαλλιστικών πυραύλων και τις δραστηριότητες της αμυντικής βιομηχανίας υπό τον τίτλο «κίνδυνοι». Υπονοούσε ότι η εγκατάσταση θα μπορούσε να γίνει στόχος, δηλώνοντας: «Το Ακκούγιου δεν είναι μια ενεργειακή επένδυση, αλλά μια δομική ευπάθεια». Ενώ σημειώνει ότι η Τουρκία αναπτύσσει συστήματα βαλλιστικών πυραύλων με βεληνεκές από χίλια έως τρία χιλιάδες χιλιόμετρα, η ανάλυση υποστήριξε ότι αυτή η χωρητικότητα «αποτελεί πρόβλημα και για την Ευρώπη».<br /><br />«ΓΡΑΜΜΗ ΚΥΠΡΟΥ ΚΑΙ ΣΟΜΑΛΙΑΣ»<br />Η παρουσία της Τουρκίας στη Βόρεια Κύπρο και τη Σομαλία συζητήθηκε επίσης εκτενώς στην ανάλυση. Ο όρος «τόξο πρόσβασης» χρησιμοποιήθηκε για αυτές τις δύο περιοχές. Υποστηρίχθηκε ότι η στρατιωτική παρουσία της Τουρκίας σχηματίζει μια περιφερειακή γραμμή, με «την Κύπρο να αποτελεί προωθημένο κόμβο και τη Σομαλία την εξωτερική πλευρά».<br /><br />ΤΟ ΝΑΤΟ ΔΕΝ ΘΑ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΣΕΙ<br />Ένα από τα πιο εντυπωσιακά μέρη της ανάλυσης ήταν η συζήτηση γύρω από το ΝΑΤΟ. Το κείμενο υποστήριζε ότι «το Άρθρο 5 απαιτεί συναίνεση», υποδηλώνοντας ότι η συμμαχία δεν θα ενεργοποιηθεί αυτόματα σε ένα πιθανό σενάριο. Το Άρθρο 5 του ΝΑΤΟ ορίζει ότι μια επίθεση σε ένα κράτος μέλος θεωρείται επίθεση σε ολόκληρη τη συμμαχία, οδηγώντας σε συλλογική άμυνα. Ωστόσο, η ενεργοποίηση αυτού του άρθρου απαιτεί κοινή απόφαση από τα κράτη μέλη. Η ανάλυση υποστήριξε ότι αυτή η συναίνεση δεν θα επιτευχθεί εάν η Τουρκία «άνοιγε χώρο για μια αρχιτεκτονική απειλής».<br /><br />Ο ΡΟΥΜΠΙΝ ΤΟΝ ΕΙΧΕ ΕΠΙΣΗΣ ΣΤΟΧΕΥΣΕΙ.<br />Μια πρόσφατη ανάλυση στον ισραηλινό τύπο επανέφερε στο προσκήνιο τη στοχοποίηση της Τουρκίας για τον πυρηνικό σταθμό ηλεκτροπαραγωγής Ακούγιου. Προηγουμένως, ο Michael Rubin, ειδικός του Πενταγώνου στον ψυχολογικό πόλεμο, είχε σχεδιάσει ένα παρόμοιο πλαίσιο, υποστηρίζοντας ότι το Ισραήλ θα μπορούσε να επιτεθεί στο Ακούγιου και ότι το εργοστάσιο θα έπρεπε να «απενεργοποιηθεί». Ο Rubin υποστήριξε ότι ένας πόλεμος μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ ήταν πιθανός και ότι η ένταση με το Ιράν θα μπορούσε να είναι μια «πρόβα» για αυτή τη διαδικασία. Το γεγονός ότι το Ιράν περιγράφεται ως «πρόβα» και η Τουρκία αντιμετωπίζεται ως «επιχειρησιακός φάκελος» στην τελευταία ανάλυση στον ισραηλινό τύπο είναι αξιοσημείωτο.<div><br /></div><div><figure class="wp-block-embed is-type-rich is-provider-twitter wp-block-embed-twitter" style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #222222; font-family: Roboto; font-size: 16px; margin: 0px auto 26px; overflow-wrap: break-word;"><div class="wp-block-embed__wrapper" style="box-sizing: border-box; position: relative;"><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="box-sizing: border-box; display: flex; margin-bottom: 10px; margin-top: 10px; max-width: 550px; width: 550px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="2044095201031971125" frameborder="0" id="twitter-widget-0" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?dnt=true&embedId=twitter-widget-0&features=eyJ0ZndfdGltZWxpbmVfbGlzdCI6eyJidWNrZXQiOltdLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2ZvbGxvd2VyX2NvdW50X3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9iYWNrZW5kIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19yZWZzcmNfc2Vzc2lvbiI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZm9zbnJfc29mdF9pbnRlcnZlbnRpb25zX2VuYWJsZWQiOnsiYnVja2V0Ijoib24iLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X21peGVkX21lZGlhXzE1ODk3Ijp7ImJ1Y2tldCI6InRyZWF0bWVudCIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3Nob3dfYmlyZHdhdGNoX3Bpdm90c19lbmFibGVkIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19kdXBsaWNhdGVfc2NyaWJlc190b19zZXR0aW5ncyI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdXNlX3Byb2ZpbGVfaW1hZ2Vfc2hhcGVfZW5hYmxlZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdmlkZW9faGxzX2R5bmFtaWNfbWFuaWZlc3RzXzE1MDgyIjp7ImJ1Y2tldCI6InRydWVfYml0cmF0ZSIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfbGVnYWN5X3RpbWVsaW5lX3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9mcm9udGVuZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9fQ%3D%3D&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=2044095201031971125&lang=el&origin=https%3A%2F%2Fdirectus.gr%2Fo-israilinos-analytis-shay-gal-trelane-tous-tourkous-stochopoiisan-tin-tourkia-me-mia-eikona-tou-akougiou%2F&sessionId=37115e46553e80c1701f86e7f0875705a7d2c6b4&theme=light&widgetsVersion=2615f7e52b7e0%3A1702314776716&width=550px" style="box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; height: 946px; max-width: 100%; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="X Post"></iframe></div></div></figure><div class="td-a-ad id_bottom_ad " style="background-color: white; box-sizing: border-box; clear: both; color: #222222; font-family: Roboto; font-size: 16px; margin-bottom: 21px; text-align: center;"></div></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a></div><div><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο Ισραηλινός αναλυτής Shay Gal ”τρέλανε” τους Τούρκους: ”Στοχοποίησαν την Τουρκία με μια εικόνα του Ακούγιου”.

Τι αναφέρει τουρκικό ΜΜΕ: Η ανάλυση γράφτηκε από τον Shay Gal, ο οποίος προηγουμένως είχε γράψει ένα σενάριο για την εισβολή στην Τουρκική Δ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκικά ΜΜΕ: Η Ελλάδα είναι ο Δούρειος Ίππος του Ισραήλ στην Ευρώπη

<img height="45" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-04/%CE%B5%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1_2026-04-16_081526457.png?itok=ivmpVZte" width="280" /><br /><br />Ο φιλοκυβερνητικός τουρκικός τύπος στοχοποιεί την Αθήνα και τη Λευκωσία για τη στρατηγική συμμαχία τους με το Τελ Αβίβ, χαρακτηρίζοντάς την ως «άξονα του κακού»<br /><br />Η στρατηγική συμμαχία που έχουν αναπτύξει η Ελλάδα και η Κύπρος με το Ισραήλ έχει προκαλέσει έντονη δυσφορία και εμφανή εκνευρισμό στην τουρκική ηγεσία.<br /><br />Ο τουρκικός φιλοκυβερνητικός τύπος έχει ξεκινήσει μια συστηματική προσπάθεια στοχοποίησης αυτής της τριμερούς συνεργασίας (η οποία συχνά ενισχύεται και από τη συμμετοχή των Ηνωμένων Πολιτειών στο σχήμα "3+1"), χαρακτηρίζοντάς την προκλητικά ως τον νέο «άξονα του κακού».<br /><br />Η ενόχληση της Άγκυρας είναι πολυεπίπεδη και αγγίζει τον σκληρό πυρήνα της αναθεωρητικής εξωτερικής της πολιτικής. Αρχικά, η συμμαχία αποτελεί ανάχωμα στο δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας», καθώς Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ προτάσσουν τον σεβασμό στο Διεθνές Δίκαιο και το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS).<br /><br />Επιπλέον, η Τουρκία αντιλαμβάνεται ότι η εμβάθυνση αυτής της σχέσης την οδηγεί σε ενεργειακή και γεωπολιτική απομόνωση στην Ανατολική Μεσόγειο, χάνοντας παράλληλα το αφήγημα της στρατιωτικής υπεροχής λόγω της στενής αμυντικής συμπόρευσης της Αθήνας με το Ισραήλ, το οποίο αποτελεί κορυφαία τεχνολογική και στρατιωτική δύναμη.<br /><br />Το άρθρο της Yeni Şafak και το συλλογιστικό αφήγημα<br /><br />Χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της κλιμακούμενης ρητορικής αποτελεί ένα εκτενές άρθρο γνώμης που δημοσιεύτηκε στη φιλοκυβερνητική και σκληροπυρηνική εφημερίδα Yeni Şafak. Το κείμενο, το οποίο υπογράφει ο αρχισυντάκτης διεθνών θεμάτων Sernur Yassıkaya, φέρει τον άκρως επιθετικό τίτλο: «Ελλάδα: Ο Δούρειος Ίππος του Ισραήλ στην Ευρώπη».<br /><br />Στο άρθρο, ο αρθρογράφος επιχειρεί να δομήσει ένα αφήγημα το οποίο ευθυγραμμίζεται πλήρως με τις πρόσφατες, αιχμηρές δηλώσεις του Τούρκου υπουργού Εξωτερικών, Χακάν Φιντάν. Η βασική παραδοχή του κειμένου υποστηρίζει ότι η Ελλάδα, καθοδηγούμενη από ένα «τυφλό αντιτουρκικό αίσθημα», έχει μετατραπεί εθελοντικά σε έναν σύγχρονο Δούρειο Ίππο του Ισραήλ.<br /><br />Σύμφωνα με την τουρκική οπτική, ο απώτερος σκοπός του Τελ Αβίβ μέσω αυτής της σχέσης είναι να προκαλέσει ρήγματα και να υπονομεύσει την ενότητα, αλλά και την ίδια την αρχιτεκτονική ασφαλείας, τόσο της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσο και του ΝΑΤΟ.<div><br />Οι επικρίσεις για τα εξοπλιστικά και η αναφορά στον Ορμπάν<br /><br />Προκειμένου να στηρίξει περαιτέρω τους ισχυρισμούς του, ο Yassıkaya εστιάζει στις πρόσφατες εξοπλιστικές συμφωνίες μεταξύ της Αθήνας και του Τελ Αβίβ. Επικρίνει με σφοδρότητα το γεγονός ότι η Ελλάδα, μια χώρα της ΕΕ που λαμβάνει οικονομική στήριξη, χρησιμοποιεί ευρωπαϊκά κεφάλαια για να υπογράψει αμυντικές συμφωνίες εκατοντάδων εκατομμυρίων με την ισραηλινή αμυντική βιομηχανία.<br /><br />Αντιπαραβάλλει μάλιστα αυτή την επιλογή με τις προσπάθειες άλλων ευρωπαϊκών κρατών, όπως η Γαλλία, που προωθούν την πρωτοβουλία «Made in Europe» για την εγχώρια αμυντική ανάπτυξη.<br /><br />Το πλέον παράδοξο σημείο του τουρκικού άρθρου είναι η προσπάθεια σύνδεσης της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής με τον Ούγγρο πρωθυπουργό. Ξεχνώντας βολικά τις εξαιρετικά στενές σχέσεις που διατηρεί ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν με τον Βίκτορ Ορμπάν, ο Τούρκος αρθρογράφος θέτει ένα ρητορικό ερώτημα: αναρωτιέται εάν το Ισραήλ προετοιμάζει παρασκηνιακά τον Έλληνα πρωθυπουργό, Κυριάκο Μητσοτάκη, προκειμένου να λειτουργήσει ως ο ιδανικός πολιτικός εφεδρικός και αντικαταστάτης του Ορμπάν στην Ευρώπη, εξυπηρετώντας έτσι τα ισραηλινά συμφέροντα.<br /><br />Τέλος, το άρθρο στρέφει τα βέλη του και στην ενεργειακή συνεργασία των τριών χωρών, αναφέροντας ρητά ότι έργα όπως ο αγωγός EastMed σχεδιάζονται με αποκλειστικό γνώμονα τη στοχοποίηση της Τουρκίας.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τουρκικά ΜΜΕ: Η Ελλάδα είναι ο Δούρειος Ίππος του Ισραήλ στην Ευρώπη

Ο φιλοκυβερνητικός τουρκικός τύπος στοχοποιεί την Αθήνα και τη Λευκωσία για τη στρατηγική συμμαχία τους με το Τελ Αβίβ, χαρακτηρίζοντάς την ...

Διαβάστε την συνέχεια

ΗΠΑ–Ιράν: Οι αγορές «τιμολογούν» συμφωνία έως Μάιο 2026.Εκεχειρία, κυρώσεις και γεωπολιτικό ρίσκο.

<img height="42" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/04/1775911849619-768x432.jpg" width="280" /><br /><br />Η διεθνής αγορά αρχίζει να προεξοφλεί ένα σενάριο δύο σταδίων αποκλιμάκωσης μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν, με πρώτιστο στόχο την παράταση της εκεχειρίας και στη συνέχεια τη διαμόρφωση μιας ευρύτερης συμφωνίας έως τα τέλη Μαΐου 2026. Το μοντέλο αυτό αποτυπώνεται ήδη σε παράγωγα και συμβόλαια κινδύνου, τα οποία δείχνουν αυξημένη πιθανότητα σταθεροποίησης της κρίσης.<br /><br />Σύμφωνα με δεδομένα αγοράς που αποτιμούν γεωπολιτικό ρίσκο, η πιθανότητα παράτασης της εκεχειρίας εκτιμάται κοντά στο 76%, ενώ η πιθανότητα επίτευξης μόνιμης συμφωνίας έως τις 31 Μαΐου 2026 προσεγγίζει το 72%. Η ταυτόχρονη ενίσχυση και των δύο μεγεθών υποδηλώνει ότι οι επενδυτές δεν βλέπουν την αποκλιμάκωση ως προσωρινή, αλλά ως διαδικασία μετάβασης.<br /><br />Από την ένταση στη διαπραγμάτευση δύο σταδίων<br /><br />Η δομή του σεναρίου που «τιμολογεί» η αγορά βασίζεται σε δύο επίπεδα:<br /><br />Στο πρώτο στάδιο, η προτεραιότητα είναι η διατήρηση της εκεχειρίας, η οποία λειτουργεί ως μηχανισμός άμεσης αποσυμπίεσης και αποφυγής στρατιωτικής κλιμάκωσης. Η απότομη άνοδος της πιθανότητας από περίπου 21% σε 76% μέσα σε λίγες ημέρες αποδίδεται σε έντονες διπλωματικές διεργασίες και σήματα αποκλιμάκωσης.<br /><br />Στο δεύτερο στάδιο, η σταθερότητα αυτή μετατρέπεται σε πολιτικό χρόνο για μια πλήρη συμφωνία, που θα περιλαμβάνει πυρηνικό πρόγραμμα, καθεστώς κυρώσεων και περιφερειακές εγγυήσεις ασφαλείας. Η χρονική ορίζουσα της αγοράς (έως Μάιο 2026) υποδηλώνει ότι η διαδικασία θεωρείται μεσοπρόθεσμη και όχι άμεση. <div><br />Τα κίνητρα των δύο πλευρών<br /><br />Οι Ηνωμένες Πολιτείες εμφανίζονται να επιδιώκουν μια ελεγχόμενη αποκλιμάκωση που μειώνει το κόστος στρατιωτικής παρουσίας στη Μέση Ανατολή και περιορίζει τον πυρηνικό κίνδυνο, σε μια περίοδο στρατηγικής μετατόπισης προς τον Ινδο-Ειρηνικό.<br /><br />Το Ιράν, από την άλλη, βρίσκεται υπό έντονη οικονομική πίεση λόγω κυρώσεων και περιορισμένης πρόσβασης σε διεθνείς αγορές. Σύμφωνα με αναλύσεις που επικαλούνται διεθνή μέσα, η επιβάρυνση της ιρανικής οικονομίας δημιουργεί ισχυρό κίνητρο για διαπραγμάτευση με αντάλλαγμα μερική χαλάρωση του καθεστώτος κυρώσεων. </div><div><br />Αγορές: πτώση risk premium και ενέργεια<br /><br />Η προεξόφληση μιας πιθανής συμφωνίας έχει ήδη αρχίσει να αποτυπώνεται στις χρηματοοικονομικές αγορές:Υποχώρηση του γεωπολιτικού risk premium στο πετρέλαιο<br />Πιέσεις στις τιμές ενέργειας λόγω προσδοκίας επιστροφής ιρανικής προσφοράς<br />Σταδιακή αποδυνάμωση του δολαρίου σε περιβάλλον χαμηλότερου κινδύνου<br />Αναδιάρθρωση αποτιμήσεων σε μετοχικές αγορές με «νικητές» τους ενεργοβόρους κλάδους<br /><br />Οι ενεργειακές εταιρείες εμφανίζουν σχετική πίεση, ενώ βιομηχανίες που επωφελούνται από φθηνότερη ενέργεια ενισχύονται.<br />Παράλληλη διπλωματική κινητικότητα<br /><br />Σύμφωνα με διεθνείς διπλωματικές αναλύσεις και ρεπορτάζ (Axios, Wall Street Journal), καταγράφεται εντατικοποίηση παρασκηνιακών επαφών και συζητήσεων για περιφερειακές εγγυήσεις, με στόχο τη σταδιακή επαναφορά του Ιράν σε ένα πιο ελεγχόμενο πλαίσιο σχέσεων με τη Δύση.<br /><br />Το αφήγημα που διαμορφώνεται είναι ότι η ιρανική οικονομική πίεση καθιστά πιο ρεαλιστική μια συμφωνία «σταδιακής αποσυμπίεσης» παρά μια άμεση συνολική λύση. </div><div><br />Κίνδυνοι ανατροπής<br /><br />Παρά την ισχυρή προεξόφληση, το σενάριο παραμένει εύθραυστο. Οι βασικοί κίνδυνοι περιλαμβάνουν:Εσωτερικές πολιτικές αντιστάσεις σε ΗΠΑ και Ιράν<br />Περιφερειακές εντάσεις με εμπλοκή τρίτων δρώντων<br />Πιθανά στρατιωτικά επεισόδια που θα ακυρώσουν τη δυναμική αποκλιμάκωσης<br />Τεχνικά αδιέξοδα στις διαπραγματεύσεις για το πυρηνικό πρόγραμμα<br /><br />Η αγορά, ωστόσο, προς το παρόν αποτιμά ότι η πιθανότητα συμφωνίας υπερβαίνει τον κίνδυνο αποτυχίας, γεγονός που εξηγεί τη μετατόπιση στις τιμές ενέργειας και στις αποδόσεις κινδύνου.<br /><br />Το βασικό αφήγημα που διαμορφώνεται διεθνώς είναι μια μετάβαση από την κρίση στη διαπραγμάτευση, με την εκεχειρία να λειτουργεί ως ενδιάμεσο στάδιο και τη συμφωνία ως μεσοπρόθεσμο στόχο.<br /><br />Αν το σενάριο επαληθευτεί, οι επιπτώσεις θα είναι πολλαπλές: από την αποκλιμάκωση των τιμών ενέργειας έως την αναδιάταξη του γεωπολιτικού χάρτη στη Μέση Ανατολή.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

ΗΠΑ–Ιράν: Οι αγορές «τιμολογούν» συμφωνία έως Μάιο 2026.Εκεχειρία, κυρώσεις και γεωπολιτικό ρίσκο.

Η διεθνής αγορά αρχίζει να προεξοφλεί ένα σενάριο δύο σταδίων αποκλιμάκωσης μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν, με πρώτιστο στόχο την παράταση της εκεχειρί...

Διαβάστε την συνέχεια

Φόβος στην Άγκυρα για σύγκρουση με Ισραήλ. Αδιέξοδο και λάθη στον πόλεμο με το Ιράν

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="210" src="https://www.youtube.com/embed/_M8VLgvPIQM" width="280" youtube-src-id="_M8VLgvPIQM"></iframe></div><div><br /></div>Με ξεκάθαρες αιχμές για τη στάση της Τουρκίας, αλλά και με σκληρή ανάλυση για τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή, παρενέβη ο Σάββας Καλεντερίδης στην εκπομπή του Νίκου Χατζηνικολάου στον Real FM, σκιαγραφώντας ένα τοπίο γεωπολιτικής αστάθειας και στρατηγικών λαθών.<br /><br />Ο ίδιος ξεκίνησε από τη στάση της Άγκυρας και τις δηλώσεις του Χακάν Φιντάν, τονίζοντας ότι δεν πρόκειται για συγκυριακή ρητορική, αλλά για βαθιά εδραιωμένη στρατηγική αντίληψη στο τουρκικό κράτος. Όπως εξήγησε, στην Τουρκία επικρατεί η εκτίμηση ότι μετά την αποδυνάμωση του Ιράν θα δημιουργηθεί ένα κενό επιρροής στην περιοχή, το οποίο η Άγκυρα επιδιώκει να καλύψει μέσω ενός ευρύτερου «σουνιτικού άξονα».<br /><br />Σε αυτό το πλαίσιο, ο Καλεντερίδης προειδοποίησε ότι η Τουρκία θεωρεί πλέον πιθανό ένα σενάριο άμεσης σύγκρουσης με το Ισραήλ, κυρίως σε περιοχές όπως η Συρία και ο Λίβανος. Και ακριβώς γι’ αυτό, όπως σημείωσε, η Άγκυρα εμφανίζεται ενοχλημένη από τη συνεργασία Ελλάδας και Κύπρου με το Ισραήλ, καθώς δεν θα ήθελε να ανοίξει ταυτόχρονα πολλαπλά μέτωπα.<br /><br />«Δεν θέλει η Τουρκία να έχει δίπλα της Ισραήλ, Ελλάδα και Κύπρο σε ένα τέτοιο σενάριο, γιατί θα αναγκαστεί να διασπάσει δυνάμεις», ανέφερε χαρακτηριστικά, εξηγώντας έτσι τη νευρικότητα που καταγράφεται το τελευταίο διάστημα στην τουρκική ρητορική.<br /><br />Περνώντας στο μέτωπο του πολέμου ΗΠΑ – Ισραήλ με το Ιράν, ο Σάββας Καλεντερίδης έκανε λόγο για μια κατάσταση που δεν εξελίσσεται όπως είχε σχεδιαστεί αρχικά από την αμερικανική πλευρά. Αν και εμφανίστηκε συγκρατημένα αισιόδοξος για την πορεία των διαπραγματεύσεων, σημείωσε ότι οι Ιρανοί αποδεικνύονται ιδιαίτερα σκληροί και αποτελεσματικοί συνομιλητές.<br /><br />Όπως ανέφερε, οι συνομιλίες που διήρκεσαν 21 ώρες δείχνουν ότι υπάρχει κάποια πρόοδος, ωστόσο το τοπίο παραμένει θολό. Παράλληλα, επισήμανε ότι η κατάσταση περιπλέκεται περαιτέρω από τις εξελίξεις στα Στενά του Ορμούζ, με το Ιράν να επιβάλλει τέλη διέλευσης και τις Ηνωμένες Πολιτείες να απαντούν με ναυτικό αποκλεισμό.<br /><br />Ο ίδιος υπογράμμισε ότι ο αποκλεισμός αυτός ήδη έχει οικονομικές συνέπειες για την Τεχεράνη, με απώλειες εκατοντάδων εκατομμυρίων δολαρίων ημερησίως, ωστόσο προειδοποίησε ότι η ένταση μπορεί να μεταφερθεί και στο επίπεδο των σχέσεων ΗΠΑ – Κίνας, καθώς το Πεκίνο έχει άμεσα συμφέροντα στην περιοχή και ενεργά ενεργειακά συμβόλαια.<br /><br />Ιδιαίτερα αιχμηρός εμφανίστηκε στο θέμα του στρατηγικού σχεδιασμού της Δύσης, κάνοντας λόγο για σοβαρές αστοχίες. «Δεν έχουμε απλώς αδιέξοδο, έχουμε βάλτο. Όσο κινείσαι, βυθίζεσαι πιο βαθιά», σημείωσε, περιγράφοντας την πορεία της σύγκρουσης.<br /><br />Ο Καλεντερίδης εκτίμησε ότι ένα νέο, πιο σκληρό στάδιο του πολέμου θα αποτελούσε σοβαρό λάθος και τόνισε ότι θα πρέπει να αναζητηθεί λύση μέσα στο χρονικό περιθώριο της εκεχειρίας, ακόμη κι αν χρειαστεί παράταση. Σε διαφορετική περίπτωση, προειδοποίησε ότι η κατάσταση μπορεί να ξεφύγει περαιτέρω, χωρίς σαφή προοπτική ελέγχου.<br /><br />Παράλληλα, αναφέρθηκε και στην επιχειρησιακή διάσταση, επισημαίνοντας ότι η κατάληψη ή η ανατροπή ενός καθεστώτος σε μια χώρα με το μέγεθος και τα χαρακτηριστικά του Ιράν δεν είναι ρεαλιστικός στόχος με τα μέσα που έχουν διατεθεί μέχρι σήμερα. Μάλιστα, άφησε να εννοηθεί ότι η απουσία χωρών με βαθύτερη γεωπολιτική εμπειρία, όπως η Βρετανία, επηρέασε αρνητικά τον σχεδιασμό.<br /><br />Το συνολικό του συμπέρασμα ήταν σαφές: η περιοχή βρίσκεται σε κρίσιμο σταυροδρόμι, η Τουρκία προετοιμάζεται για νέα δεδομένα ισχύος, ενώ ο πόλεμος με το Ιράν έχει ήδη αναδείξει τα όρια της δυτικής στρατηγικής.<div><br /></div><div><a href="https://geopolitico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Φόβος στην Άγκυρα για σύγκρουση με Ισραήλ. Αδιέξοδο και λάθη στον πόλεμο με το Ιράν

Με ξεκάθαρες αιχμές για τη στάση της Τουρκίας, αλλά και με σκληρή ανάλυση για τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή, παρενέβη ο Σάββας Καλεντερίδης στ...

Διαβάστε την συνέχεια

Πρόταση-«κλειδί» από Ιράν για το Ορμούζ. Διπλωματικό θρίλερ στον Κόλπο.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/04/Hormuz.jpg"><img height="50" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/04/Hormuz-696x463.jpg" width="280" /></a><br /><br />Σε μια κρίσιμη καμπή που θα μπορούσε να αλλάξει την πορεία του παγκόσμιου ενεργειακού χάρτη, το Ιράν ρίχνει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων μια πρόταση-καταλύτη, επιχειρώντας να εκτονώσει το πολεμικό κλίμα στον Κόλπο. Ενώ η παγκόσμια οικονομία παρακολουθεί με κομμένη την ανάσα το μεγαλύτερο σοκ στον εφοδιασμό πετρελαίου και φυσικού αερίου που έχει καταγραφεί ποτέ, η πληροφορία για άνοιγμα των υδάτων του Ομάν στη διεθνή ναυσιπλοΐα μοιάζει με την πρώτη ουσιαστική ρωγμή στο αδιέξοδο.<br /><br />Η πρόταση – κλειδί<br /><br />Όπως μεταδίδει το Reuters, το Ιράν ενδέχεται να εξετάσει το ενδεχόμενο να επιτρέψει στα πλοία να πλέουν ελεύθερα μέσω της πλευράς του Ομάν στα Στενά του Ορμούζ χωρίς τον κίνδυνο επίθεσης, ως μέρος προτάσεων που προσέφερε στις διαπραγματεύσεις με τις Ηνωμένες Πολιτείες, υπό την προϋπόθεση ότι θα επιτευχθεί συμφωνία για την πρόληψη μιας νέας σύγκρουσης.<br />Ο πόλεμος ΗΠΑ-Ισραήλ με το Ιράν οδήγησε στη μεγαλύτερη διακοπή παγκόσμιου εφοδιασμού πετρελαίου και φυσικού αερίου στην ιστορία, λόγω της διακοπής της κυκλοφορίας από το Ιράν μέσω των στενών, από τα οποία διέρχεται περίπου το 20% των παγκόσμιων ροών πετρελαίου και υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG).<br /><br />Εγκλωβισμένοι ναυτικοί και τάνκερ<br /><br />Εκατοντάδες δεξαμενόπλοια και άλλα πλοία, καθώς και 20.000 ναυτικοί, παραμένουν εγκλωβισμένοι εντός του Κόλπου από την έναρξη του πολέμου στις 28 Φεβρουαρίου. Μια εκεχειρία δύο εβδομάδων τέθηκε σε ισχύ στις 8 Απριλίου και ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, δήλωσε την Τετάρτη ότι ο πόλεμος πλησιάζει στο τέλος του, ωστόσο ο έλεγχος των Στενών του Ορμούζ παραμένει βασικό ζήτημα στις διαπραγματεύσεις.<br />Η πηγή, που επικαλείται το Reuters, ανέφερε ότι το Ιράν θα μπορούσε να είναι πρόθυμο να επιτρέψει στα πλοία να χρησιμοποιούν την άλλη πλευρά του στενού περάσματος, στα ύδατα του Ομάν, χωρίς καμία παρενόχληση από την Τεχεράνη. Η πηγή δεν διευκρίνισε εάν το Ιράν θα συμφωνούσε επίσης να απομακρύνει τυχόν νάρκες που μπορεί να έχει τοποθετήσει σε εκείνο το τμήμα των υδάτων ή εάν θα επιτρεπόταν η ελεύθερη διέλευση σε όλα τα πλοία — ακόμη και σε εκείνα που συνδέονται με το Ισραήλ.<div><br />Ωστόσο, η ίδια πηγή πρόσθεσε ότι η πρόταση εξαρτάται από το αν η Ουάσιγκτον είναι προετοιμασμένη να ικανοποιήσει τα αιτήματα της Τεχεράνης, μια προϋπόθεση που κρίνεται κεντρικής σημασίας για οποιαδήποτε πιθανή σημαντική εξέλιξη σχετικά με τα Στενά του Ορμούζ.<br />Μια δυτική πηγή ασφαλείας ανέφερε ότι η πρόταση να επιτραπεί στα πλοία να διέρχονται ανεμπόδιστα από τα ύδατα του Ομάν βρισκόταν υπό επεξεργασία, αν και δεν ήταν σαφές εάν υπήρξε κάποια ανταπόκριση από την Ουάσιγκτον μέχρι στιγμής.</div><div><br />Τα Στενά, μια λωρίδα νερού πλάτους μόλις 34 χιλιομέτρων (21 μιλίων) μεταξύ Ιράν και Ομάν, αποτελούν το πέρασμα από τον Κόλπο προς τον Ινδικό Ωκεανό και είναι η κύρια οδός για τον ενεργειακό εφοδιασμό από τη Μέση Ανατολή, καθώς και για άλλα ζωτικής σημασίας αγαθά, συμπεριλαμβανομένων των λιπασμάτων.<br />Η πρόταση αυτή θα αποτελούσε το πρώτο ορατό βήμα της Τεχεράνης για υπαναχώρηση από τις πιο επιθετικές ιδέες που διατυπώθηκαν τις τελευταίες εβδομάδες, οι οποίες περιλάμβαναν την επιβολή τελών διέλευσης στα πλοία από τη διεθνή υδάτινη οδό και την επιβολή κυριαρχίας στα στενά — κινήσεις που θεωρήθηκαν από την παγκόσμια ναυτιλιακή βιομηχανία ως άνευ προηγουμένου μονομερείς ενέργειες που παραβιάζουν τις ναυτιλιακές συμβάσεις.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Πρόταση-«κλειδί» από Ιράν για το Ορμούζ. Διπλωματικό θρίλερ στον Κόλπο.

Σε μια κρίσιμη καμπή που θα μπορούσε να αλλάξει την πορεία του παγκόσμιου ενεργειακού χάρτη, το Ιράν ρίχνει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων...

Διαβάστε την συνέχεια

Μέση Ανατολή: Πώς ΗΠΑ και Ιράν μπορούν να «τα βρουν» και να παρουσιαστούν και οι δύο ως νικητές του πολέμου.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/04/usa_iran-1.jpg"><img height="44" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/04/usa_iran-1-696x425.jpg" width="280" /></a><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">«Και βγήκαν όλοι νικητές, και χάσαν όλοι οι άλλοι», που έλεγε και ο Χάρρυ Κλυνν στις ιστορικές «Πατάτες» του…</span></h3>Οι ΗΠΑ και το Ιράν έχουν ελάχιστες επιλογές πέρα από το να καταλήξουν σε συμφωνία – μια άρρητη πραγματικότητα από την αρχή του πολέμου, που γίνεται ακόμη πιο εμφανής τις τελευταίες πέντε ημέρες της εκεχειρίας, όπως σημειώνει το CNN.<div><br />Αυξημένες πιθανότητες επιτυχίας<br /><br />Για τις ΗΠΑ, ο πρώτος γύρος συνομιλιών στο Ισλαμαμπάντ έμοιαζε με μια συντονισμένη προσπάθεια ενίσχυσης της διαπραγματευτικής ισχύος τους. Ο αποκλεισμός ιρανικών λιμανιών που ακολούθησε αμέσως μετά υποδηλώνει ότι ο Λευκός Οίκος είχε ήδη σχεδιάσει αυτή την κλιμάκωση. Θα χρειαστεί χρόνος για να φανεί πλήρως ο οικονομικός αντίκτυπος για το Ιράν, ακόμα και αν οι ΗΠΑ μπλοκάρουν έξι στα δέκα πλοία.<br /><br />Οι πιθανότητες επιτυχίας σε έναν δεύτερο γύρο συνομιλιών αυξάνονται λόγω των πολιτικών πιέσεων που αντιμετωπίζουν οι δύο πλευρές. Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ έχει δηλώσει ανοιχτά ότι επιθυμεί μια συμφωνία — και ότι το ίδιο θέλει και το Ιράν. Πάνω απ’ όλα, όμως, με τον πληθωρισμό και τις τιμές των καυσίμων να αυξάνονται και την εκλογική βάση του να αντιδρά έντονα, ο Τραμπ χρειάζεται επειγόντως μια συμφωνία.<br /><br />Σύμφωνα με το CNN, είναι δύσκολο να διακρίνει κανείς αν οι μεταβαλλόμενες θέσεις του Τραμπ οφείλονται σε έλλειψη συγκέντρωσης, προβλήματα μνήμης ή σε μια ανορθόδοξη διαπραγματευτική ιδιοφυΐα. Ωστόσο, το να καθιστά κανείς ασαφείς τις προθέσεις του έχει όρια ως στρατηγική και μπορεί να εκληφθεί ως σύγχυση ή ακόμη και απόγνωση. Και αυτή η εικόνα -είτε είναι σκόπιμη είτε όχι- αναδεικνύει πόσο μεγάλη είναι η ανάγκη του για συμφωνία.</div><div><br />Το Ιράν άντεξε, αλλά πληγώθηκε<br /><br />Το Ιράν, παρά τις επικοινωνιακές νίκες, τα στρατιωτικά πλήγματα που κατάφερε και τις βαριές απώλειες στην πολιτική και τη στρατιωτική του ηγεσία, χρειάζεται μια συμφωνία ακόμη πιο άμεσα. Η προπαγάνδα δεν αντικατοπτρίζει την πραγματικότητα και, ανεξάρτητα από τους ισχυρισμούς της Κεντρικής Διοίκησης των ΗΠΑ για την αποτελεσματικότητα των επιθέσεων, η Τεχεράνη βρίσκεται σε σαφώς δυσμενέστερη θέση, μετά από χτυπήματα σε πάνω από 13.000 στόχους.<br /><br />Οι ζημιές από τους βομβαρδισμούς 39 ημερών είναι αδιαμφισβήτητες. Οι επικριτές των ΗΠΑ ειρωνεύονται ότι αντικαταστάθηκε ένας αγιατολάχ Χαμενεΐ από έναν άλλον — ωστόσο ο Μοτζτάμπα δεν έχει εμφανιστεί δημόσια, ούτε έχει αποδείξει ότι είναι σε θέση να αναλάβει ρόλο. Στους Φρουρούς της Επανάστασης έχει αναλάβει πλέον τα ηνία η τρίτη βαθμίδα ηγεσίας. Μπορεί να εμφανίζονται σκληροπυρηνικοί και διψασμένοι για εκδίκηση, όμως αυτό δεν αναιρεί τις σοβαρές προκλήσεις διακυβέρνησης και ανασυγκρότησης των δυνάμεών τους.<br /><br />Η φαινομενική ισχύς του Ιράν πηγάζει από την επιβίωση και την αντοχή του, και όχι από στρατιωτικές νίκες. Στην πραγματικότητα, βρίσκεται σε μια περίοδο πρωτοφανούς περιφερειακής αδυναμίας. Εχει στραφεί στρατιωτικά εναντίον των περισσότερων γειτονικών χωρών του Κόλπου. Το Ιράκ έχει αποφύγει τα χειρότερα, αλλά παραμένει διχασμένο ως προς τη στάση του απέναντι στην Τεχεράνη. Το Πακιστάν μεσολαβεί, αλλά η αμυντική του συμφωνία με τη Σαουδική Αραβία δείχνει σαφώς προς τα πού γέρνουν οι τελικές ισορροπίες του.</div><div><br />Συμφωνία για Ορμούζ<br /><br />Για τους περισσότερους γείτονες, η Τεχεράνη έχει δείξει τα δόντια της — με μεγάλο όμως κόστος. Και είναι δύσκολο να ευημερήσεις όταν το περιβάλλον σου σε αντιμετωπίζει με δυσπιστία. Εκτός απροόπτου ή ακραίων ενεργειών από σκληροπυρηνικούς κύκλους, μια επιστροφή σε γενικευμένες εχθροπραξίες φαίνεται λιγότερο πιθανή από έναν συμβιβασμό μέσω διαπραγματεύσεων, δεδομένου ότι οι θέσεις ΗΠΑ και Ιράν βρέθηκαν απροσδόκητα κοντά μετά από 16 ώρες συνομιλιών στο Πακιστάν.<br /><br />Η γλώσσα της διπλωματίας συχνά λειτουργεί αντίστροφα: όταν οι συνομιλίες βαίνουν αρνητικώς, γίνεται λόγος για «πρόοδο» ώστε να συνεχιστούν. Οταν πλησιάζει μια συμφωνία, διαρρέει ότι υπάρχουν «τεράστια εμπόδια», ώστε να αυξηθεί η πίεση στον αντίπαλο.<br /><br />Ωστόσο, οι δύο πλευρές φαίνεται να συμφωνούν ότι τα Στενά του Ορμούζ μπορούν να επαναλειτουργήσουν, με τον αμερικανικό αποκλεισμό των ιρανικών λιμανιών να μειώνει δραστικά τη διαπραγματευτική ισχύ της Τεχεράνης στο εν λόγω ζήτημα. Το Ιράν γνωρίζει ότι πρέπει να επιτρέψει τη ναυσιπλοΐα ελεύθερα, ώστε να περιορίσει τις πιέσεις προς την Κίνα. Η διαφωνία αφορά πλέον περισσότερο τις λεπτομέρειες παρά την ουσία της συμφωνίας.</div><div><br />Μορατόριουμ για το ουράνιο<br /><br />Και οι δύο πλευρές συμφωνούν σε ένα μορατόριουμ στον εμπλουτισμό ουρανίου. Το Ιράν επιθυμεί να διαρκέσει πέντε χρόνια, σύμφωνα με Αμερικανό αξιωματούχο. Οι ΗΠΑ από την πλευρά τους επιδιώκουν διάρκεια 20 ετών, σύμφωνα με πηγή με γνώση των διαπραγματεύσεων – μια επιλογή που ουσιαστικά μεταθέτει το ζήτημα στις επόμενες γενιές. Πρόκειται για απλή αριθμητική που αφήνει περιθώριο για έναν εύκολο συμβιβασμό.<br /><br />Οι δυνατότητες εμπλουτισμού του Ιράν έχουν περιοριστεί από τους περσινούς και τους φετινούς βομβαρδισμούς. Αυτό που απομένει είναι 400 κιλά ουρανίου εμπλουτισμένου στο 60%, τα οποία ο Τραμπ έχει δηλώσει ότι βρίσκονται θαμμένα κάτω από τα ερείπια. Είναι απίθανο η Τεχεράνη να θεωρεί ότι αυτό το απόθεμα μπορεί εύκολα να μετατραπεί σε πυρηνικό όπλο στο άμεσο μέλλον, δεδομένης της υφιστάμενης απόλυτης αεροπορικής υπεροχής ΗΠΑ και Ισραήλ.<br /><br />Το ζήτημα αφορά περισσότερο την ιρανική κυριαρχία και θα μπορούσε να επιλυθεί μέσω του Διεθνούς Οργανισμού Ατομικής Ενέργειας. Είτε με μεταφορά του υλικού στη Ρωσία είτε με πώλησή του, είτε με «υποβάθμιση» του εμπλουτισμού του είτε με την επιτήρηση των αποθεμάτων στο πλαίσιο μιας ευρύτερης αποστολής επαλήθευσης που οι ΗΠΑ θέλουν να επανεκκινήσει, και η οποία υπήρχε πριν από τον πόλεμο.</div><div><br />Το απρόβλεπτο Ισραήλ<br /><br />Ο απρόβλεπτος παράγοντας παραμένει το Ισραήλ. Το Ιράν επιθυμεί οι σύμμαχοί του στον Λίβανο και αλλού να μείνουν εκτός στοχάστρου. Η Χεζμπολάχ έχει καταδείξει, μέσα από εβδομάδες συγκρούσεων και επιθέσεων με ρουκέτες, ότι ο πόλεμος του 2024 δεν την αποδυνάμωσε στον μέγιστο βαθμό. Ο στόχος του Ισραήλ για μακροχρόνια κατοχή στον Νότο παραμένει ασαφής, ενώ οι επιχειρήσεις του φαίνεται να έχουν σχεδιαστεί ώστε να μην προκαλούν την ίδια διεθνή κατακραυγή με εκείνη για τη Γάζα.<br /><br />Η κυβέρνηση του Λιβάνου βρίσκεται στις πρώτες άμεσες συνομιλίες με το Ισραήλ εδώ και χρόνια, όμως δεν έχει τηρήσει τη δέσμευσή της για τον αφοπλισμό της Χεζμπολάχ και είναι απίθανο να το πράξει στο άμεσο μέλλον. Οι διαμορφούμενες συνομιλίες πιθανότατα θα μεταφέρουν το ζήτημα αυτό σε ξεχωριστό «φάκελο», επιτρέποντας στο Ισραήλ να πλήττει όταν το κρίνει σκόπιμο, στον Λίβανο να υφίσταται χαμηλότερης έντασης βομβαρδισμούς και πιο περιορισμένη κατοχή, και στις ΗΠΑ να παρουσιάζουν πρόοδο προς μια λύση.<br /><br />Τα αγκάθια ενόψει μιας συμφωνίας ΗΠΑ – Ιράν μοιάζουν λιγότερο με ανυπέρβλητα εμπόδια και περισσότερο με ζητήματα κύρους και διαπραγματευτικής στάσης. Καμία πλευρά δεν μπορεί να αποδεχθεί μια συμφωνία που δεν μπορεί να παρουσιάσει ως νίκη. Το Ιράν πρέπει να αισθάνεται ότι η αποτρεπτική ισχύς του παραμένει – ότι επέδειξε αρκετή δύναμη και προκάλεσε επαρκή αποσταθεροποίηση ώστε να μειωθεί, και όχι να αυξηθεί, η πιθανότητα μιας νέας επίθεσης.<br /><br />Τους τελευταίους δύο μήνες, ο Ντόναλντ Τραμπ τούς έχει δυσαρεστήσει σχεδόν όλους, από τον Πάπα Λέοντα ΙΔ΄ μέχρι και το Ισραήλ. Χρειάζεται να εξέλθει από τον πρώτο μεγάλο πόλεμο που αποφάσισε ο ίδιος με μια συμφωνία που οι υποστηρικτές του θα μπορούν να παρουσιάσουν ως καλύτερη από την κατάσταση που επικρατούσε πριν από τις 28 Φεβρουαρίου — παρά το γεγονός ότι η παγκόσμια οικονομία βρίσκεται σε ύφεση και οι αγορές ενέργειας έχουν κλονιστεί.</div><div><br />Δύο ερωτήματα για τον Τραμπ<br /><br />Δύο βασικά ερωτήματα θα συνεχίσουν να τον ακολουθούν. Πρώτον: θα είναι οποιαδήποτε «μεγάλη συμφωνία» με το Ιράν καλύτερη από εκείνη που υπέγραψε ο Μπαράκ Ομπάμα το 2015 και την οποία ο Τραμπ ακύρωσε στην πρώτη του θητεία; Αυτό θα είναι δύσκολο να απαντηθεί: οι πυρηνικές υποδομές του Ιράν έχουν υποστεί εκτεταμένες ζημιές και ο Τραμπ επιδιώκει να αφήσει τη χώρα χωρίς εμπλουτισμένο υλικό -ή χωρίς τη δυνατότητα περαιτέρω εμπλουτισμού-, κάτι που φαίνεται εφικτό.<br /><br />Το δεύτερο σχετίζεται με το Ιράν που θα αναδυθεί από τα ερείπια: αποδυναμωμένο, βαριά πληγωμένο, με κατεστρεμμένες υποδομές. Ωστόσο, η ανθεκτικότητά του είναι εμφανής, ενώ ο τελευταίος χρόνος με δύο περιόδους πολέμου πιθανότατα έχει φιμώσει οριστικά τις μετριοπαθείς φωνές που υποστήριζαν ότι η χώρα δεν χρειάζεται ισχυρά μέσα άμυνας.<br /><br />Ο Τραμπ μπορεί να πετύχει μια συμφωνία που θα περιορίζει τη δυνατότητα του Ιράν να αποκτήσει πυρηνικό όπλο. Oμως, οι ακούσιες συνέπειες του πρώτου πολέμου που ο ίδιος επέλεξε να συμμετάσχει μόλις αρχίζουν να γίνονται ορατές. Και η σημαντικότερη είναι ότι οι σκληροπυρηνικοί στην Τεχεράνη φαίνεται πλέον να πιστεύουν πως χρειάζονται ένα πυρηνικό όπλο περισσότερο από ποτέ.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Μέση Ανατολή: Πώς ΗΠΑ και Ιράν μπορούν να «τα βρουν» και να παρουσιαστούν και οι δύο ως νικητές του πολέμου.

«Και βγήκαν όλοι νικητές, και χάσαν όλοι οι άλλοι», που έλεγε και ο Χάρρυ Κλυνν στις ιστορικές «Πατάτες» του… Οι ΗΠΑ και το Ιράν έχουν ελάχι...

Διαβάστε την συνέχεια

Το Ιράν χρησιμοποίησε κινεζικό κατασκοπευτικό δορυφόρο για να στοχοποιήσει αμερικανικές βάσεις.

<img height="48" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/04/SAT.IRAN_-630x400.jpg" width="280" /><br /><br />Το Ιράν απέκτησε κρυφά έναν κινεζικό κατασκοπευτικό δορυφόρο στα τέλη του 2024, ο οποίος του επέτρεψε να στοχοποιήσει αμερικανικές στρατιωτικές βάσεις στην περιοχή κατά τη διάρκεια του πρόσφατου πολέμου, ανέφεραν την Τετάρτη 15/04 οι Φαϊνάνσιαλ Τάιμς (Financial Times).<br /><br />Ο δορυφόρος «TEE-01B», ο οποίος κατασκευάστηκε και εκτοξεύτηκε από την κινεζική εταιρεία «Ερθ Άι» («Earth Eye Co»), περιήλθε στην κατοχή της Αεροδιαστημικής Δύναμης των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης μετά την εκτόξευσή του στο διάστημα από την Κίνα, αναφέρει το δημοσίευμα, επικαλούμενο διαρροή ιρανικών στρατιωτικών εγγράφων.<br /><br />Ιρανοί στρατιωτικοί διοικητές κατηύθυναν τον δορυφόρο να παρακολουθεί σημαντικές αμερικανικές στρατιωτικές εγκαταστάσεις, σύμφωνα με την εφημερίδα, η οποία επικαλείται λίστες συντεταγμένων με χρονοσήμανση, δορυφορικές εικόνες και τροχιακή ανάλυση.<br /><br />Οι εικόνες λήφθηκαν τον Μάρτιο, πριν και μετά από επιθέσεις με drones και πυραύλους στις συγκεκριμένες τοποθεσίες, αναφέρουν οι «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς».<br /><br />Στο πλαίσιο της συμφωνίας, οι Φρουροί της Επανάστασης απέκτησαν πρόσβαση σε εμπορικούς επίγειους σταθμούς που διαχειρίζεται η «Εμποσάτ» («Emposat»), μια εταιρεία με έδρα το Πεκίνο που παρέχει υπηρεσίες ελέγχου δορυφόρων και δεδομένων, με δίκτυο που εκτείνεται σε Ασία, Λατινική Αμερική και άλλες περιοχές, σύμφωνα με την αναφορά.<br /><br />Το Ρόιτερς (Reuters) δεν ήταν σε θέση να επαληθεύσει το δημοσίευμα.<br /><br />Ο Λευκός Οίκος, η CIA, το Πεντάγωνο, καθώς και το Υπουργείο Άμυνας της Κίνας και η πρεσβεία της στην Ουάσιγκτον δεν ανταποκρίθηκαν άμεσα στα αιτήματα του Ρόιτερς για σχολιασμό.<br /><br />Οι εταιρείες «Ερθ Άι» και «Εμποσάτ» επίσης δεν απάντησαν άμεσα στα ερωτήματα του Ρόιτερς.<br /><br />Το κινεζικό Υπουργείο Εξωτερικών διέψευσε την Τετάρτη 15/04 το δημοσίευμα, χαρακτηρίζοντάς το αναληθές.<br /><br />«Πρόσφατα, ορισμένες δυνάμεις επιδίδονται με ζήλο στην κατασκευή φημών και στην κακόβουλη σύνδεσή τους με την Κίνα», ανέφερε το υπουργείο σε δήλωση προς το Ρόιτερς.<br /><br />«Η Κίνα αντιτίθεται σθεναρά σε αυτού του είδους τις πρακτικές που υποκινούνται από αλλότρια κίνητρα», συνεχίζει η ανακοίνωση.<br /><br />Οι «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς» ανέφεραν ότι ο Λευκός Οίκος δεν σχολίασε τη σχέση μεταξύ της «Εμποσάτ» και των Φρουρών της Επανάστασης, ωστόσο εκπρόσωπος παρέπεμψε στις δηλώσεις που έκανε το Σαββατοκύριακο ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ, όταν προειδοποίησε ότι η Κίνα θα βρεθεί αντιμέτωπη με «μεγάλα προβλήματα» εάν παρείχε στο Ιράν συστήματα αεράμυνας.<br /><br />Όταν ερωτήθηκε για το θέμα, η κινεζική πρεσβεία στην Ουάσιγκτον δήλωσε στους «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς»:<br /><br />«Αντιτιθέμεθα σθεναρά στη διάδοση κερδοσκοπικών και υπαινικτικών παραπληροφοριών κατά της Κίνας από τους εμπλεκόμενους φορείς».<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το Ιράν χρησιμοποίησε κινεζικό κατασκοπευτικό δορυφόρο για να στοχοποιήσει αμερικανικές βάσεις.

Το Ιράν απέκτησε κρυφά έναν κινεζικό κατασκοπευτικό δορυφόρο στα τέλη του 2024, ο οποίος του επέτρεψε να στοχοποιήσει αμερικανικές στρατιωτι...

Διαβάστε την συνέχεια

Μετά από επτά χρόνια καθυστέρησης, εξαιτίας του «πρασινοαναπτυξάκια» Μητσοτάκη,ο Παπασταύρου μιλά τώρα για μια ιστορική ημέρα

<img height="48" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/04/w14-1804182-630x400.jpeg" width="280" /><br /><br />Ο Υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας ανακοίνωσε την πραγματοποίηση της πρώτης ελληνικής γεώτρησης μετά από σχεδόν 50 χρόνια [σ.σ. καθυστέρηση για την οποία ευθύνεται ο φοβικός Κυριάκος Μητσοτάκης] στο «Block 2» του Ιονίου, μια επένδυση ύψους 80 εκατομμυρίων ευρώ.<br /><br />Το συγκεκριμένο οικόπεδο θεωρείται το πλέον ώριμο, με τις ενδείξεις να υποδηλώνουν ένα κοίτασμα ικανό να καλύψει τις πλήρεις ανάγκες της χώρας σε φυσικό αέριο. Παράλληλα, τέθηκε ο στόχος για την έναρξη σεισμικών ερευνών στην Κρήτη πριν από το τέλος του 2026.<br /><br />Ο Σταύρος Παπασταύρου χαρακτήρισε ιστορική μέρα τις υπογραφές που έπεσαν για τη γεώτρηση στο «Block 2» στο Ιόνιο, ώστε να φανεί αν επιβεβαιώνονται οι ισχυρές ενδείξεις για μεγάλο κοίτασμα φυσικού αερίου.<br /><br />Ο υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας μιλώντας στο Live News δήλωσε ότι είναι «ιστορική μέρα.<br /><br />»Έχουμε την ημερομηνία που θα γίνει η πρώτη ελληνική γεώτρηση στη χώρα μας μετά από σχεδόν μισό αιώνα.<br /><br />»Μετράμε αντίστροφα τις μέρες. Η πατρίδα μας θα διαπιστώσει αν οι ισχυρές ενδείξεις είναι εμπορικά εκμεταλλεύσιμες».<br /><br />«Η ελληνική γεώτρηση θα κοστίσει γύρω στα 80 εκατομμύρια», είπε για το κόστος των εργασιών.<br /><br />Επίσης, σημείωσε ότι «το “Block 2” είναι το πιο ώριμο. Για την Κρήτη φιλοδοξούμε να αρχίσουν οι σεισμικές έρευνες για τα πρώτα στοιχεία πριν το τέλος του 2026», τονίζοντας πως αν επιβεβαιωθούν οι ισχυρές ενδείξεις, τότε «το κοίτασμα θα έφτανε να καλύψει τις ανάγκες της χώρας».<br />Σημειώνεται ότι ο Αλέξης Τσίπρας τα είχε όλα έτοιμα από το 2019 και τα υπέγραψε πριν χάσει τις εκλογές. Μετά ήρθε ο Μητσοτάκης και με τη φιλογερμανική «πράσινη ανάπτυξή» του -έχει και «ευαισθησίες» βλέπετε- μας έβαλε στον «πάγο», μάς κατέστρεψε, μάς καταχρέωσε. <a href="https://www.tribune.gr/politics/news/article/589511/itan-oneiro-o-tsipras-to-ekane-praxi-xekinane-oi-ereynes-ydrogonanthrakon-notia-tis-kritis.html"><b>Διαβάστε ΕΔΩ</b></a><div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Μετά από επτά χρόνια καθυστέρησης, εξαιτίας του «πρασινοαναπτυξάκια» Μητσοτάκη,ο Παπασταύρου μιλά τώρα για μια ιστορική ημέρα

Ο Υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας ανακοίνωσε την πραγματοποίηση της πρώτης ελληνικής γεώτρησης μετά από σχεδόν 50 χρόνια [σ.σ. καθυστέρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Μια νέα Μέση Ανατολή; Το τίμημα των 250 δισ. δολαρίων για την ειρήνη με το Ιράν,

<img height="44" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/04/USA-IRAN-1-630x380.jpg" width="280" /><br /><br />Μια σεισμική μετατόπιση συντελείται στη διπλωματία της Μέσης Ανατολής: Οι Ηνωμένες Πολιτείες φέρονται να προτείνουν ένα αστρονομικό ταμείο βοήθειας ύψους 250 δισεκατομμυρίων δολαρίων για το Ιράν, καθώς οι πυρηνικές συνομιλίες κορυφώνονται.<br /><br />Από τις ναυτικές απειλές των Χούτι έως την ξαφνική στρατηγική στροφή της Χεζμπολάχ, διερευνούμε τις εκρηκτικές λεπτομέρειες του αναδυόμενου περιφερειακού πλαισίου και το κρίσιμο αγκάθι του ουρανίου που θα μπορούσε να κρίνει την επιτυχία ή την αποτυχία της συμφωνίας.<br /><br />Το ισραηλινό Κανάλι 12 μετέδωσε σημαντικές εξελίξεις στις εν εξελίξει περιφερειακές διαπραγματεύσεις μεταξύ του Ιράν, των ΗΠΑ και κομβικών διαμεσολαβητών, συμπεριλαμβανομένου του Πακιστάν, της Αιγύπτου και της Τουρκίας.<br />Αν και δεν έχει υπογραφεί τελική συμφωνία, το πλαίσιο της διαφαινόμενης συμφωνίας υποδηλώνει μια δραματική αλλαγή στο περιφερειακό σκηνικό.<div><br />Το πλαίσιο για τα πυρηνικά μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν<br /><br />Ο πυρήνας των διαπραγματεύσεων επικεντρώνεται σε ένα τεράστιο οικονομικό και πολιτικό πυρηνικό πακέτο. Τα βασικά σημεία περιλαμβάνουν:<br /><br />Οικονομικό Κίνητρο: Οι Ηνωμένες Πολιτείες εξέφρασαν την ετοιμότητά τους να ιδρύσουν ένα ταμείο βοήθειας για το Ιράν, συνολικού ύψους 250 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Οι τρέχουσες πληροφορίες αναφέρουν ότι το ιρανικό καθεστώς εμμένει σε υψηλότερο ποσό.<br /><br />Αναγνώριση Πολιτικού Πυρηνικού Προγράμματος: Η Ουάσιγκτον φέρεται διατεθειμένη να αναγνωρίσει το δικαίωμα του Ιράν σε ένα μη στρατιωτικό πυρηνικό πρόγραμμα «επί της αρχής».<br /><br />Η Διαμάχη για το Ουράνιο: Ένα μείζον σημείο τριβής παραμένει η διάθεση 440 κιλών ουρανίου εμπλουτισμένου σε ποσοστό 60%.<br /><br />Οι ΗΠΑ απαιτούν την απομάκρυνση του υλικού από το ιρανικό έδαφος ή τη μεταφορά του σε τρίτο ευρωπαϊκό μέρος.<br /><br />Αντιθέτως, η Τεχεράνη επιμένει στην αραίωση του υλικού εγχωρίως — μια πρόταση που εγείρει σημαντικές ανησυχίες σχετικά με την επαλήθευση.<br /><br />Μια Αξιοσημείωτη Παράλειψη: Πηγές αναφέρουν ότι το πρόγραμμα βαλλιστικών πυραύλων του Ιράν δεν έχει εξεταστεί ακόμη στο τρέχον προσχέδιο των συνομιλιών, γεγονός που προκαλεί έντονη ανησυχία στους Ισραηλινούς αξιωματούχους ασφαλείας.</div><div><br />Οι απαιτήσεις των Χούτι και ο αποκλεισμός της Ερυθράς Θάλασσας<br /><br />Οι διαπραγματεύσεις έχουν επεκταθεί ώστε να συμπεριλάβουν τους αντάρτες Χούτι στην Υεμένη, οι οποίοι επιδιώκουν να εκμεταλλευτούν τις συνομιλίες για δικά τους εσωτερικά και οικονομικά οφέλη:<br /><br />Οικονομική Πολιορκία: Οι Χούτι απαιτούν την άρση της οικονομικής πολιορκίας και ζητούν οποιαδήποτε συμφωνία κατάπαυσης του πυρός να περιλαμβάνει και τους ίδιους, όχι μόνο τον Λίβανο.<br /><br />Ιρανική Πίεση: Η στρατιωτική ηγεσία του Ιράν φέρεται να ασκεί πιέσεις στην ηγεσία των Χούθι για την οριστικοποίηση της συμφωνίας.<br /><br />Ναυτικές Απειλές: Ενώ οι Χούτι παραμένουν διστακτικοί όσον αφορά τα Στενά Μπαμπ αλ-Μαντάμπ, η Τεχεράνη εξέδωσε ρητή απειλή: σε περίπτωση που η κατάπαυση του πυρός τερματιστεί ή οι συνομιλίες αποτύχουν, το Ιράν και οι πληρεξούσιοί του θα επιβάλουν αποκλεισμό στα περιφερειακά λιμάνια.<br />Λίβανος: Η στρατηγική στροφή της Χεζμπολάχ<br /><br />Ως άμεσο αποτέλεσμα της προόδου σε αυτές τις συνομιλίες, μια κατάπαυση του πυρός στον Λίβανο φαίνεται επικείμενη. Οι παρατηρητές σημειώνουν δύο σημαντικές αλλαγές στη συμπεριφορά της Χεζμπολάχ:<br /><br />Πολιτική Αποκλιμάκωση: Η οργάνωση σταμάτησε τις επιθέσεις της εναντίον του Λιβανέζου Πρωθυπουργού, Νατζίμπ Μικάτι, και του Προέδρου, Ζοζέφ Αούν, των προσώπων που ηγούνται αυτή τη στιγμή των ειρηνευτικών προσπαθειών με το Ισραήλ.<br /><br />Αποστασιοποίηση από την Τεχεράνη: Σε μια απροσδόκητη ρητορική στροφή, η Χεζμπολάχ επιχειρεί να αποσυνδέσει τις ενέργειές της από τις ιρανικές οδηγίες.<br /><br />Η οργάνωση πλαισιώνει πλέον τις προηγούμενες εχθροπραξίες της ως μια προσπάθεια επιστροφής στους όρους της κατάπαυσης του πυρός της 24ης Νοεμβρίου, και όχι ως πράξεις «εκδίκησης» για λογαριασμό του Ιράν.<br />Αποποίηση ευθύνης: Οι λεπτομέρειες αυτές αντιπροσωπεύουν την τρέχουσα κατάσταση των περιλήψεων που προκύπτουν από τις διαπραγματεύσεις, όπως αναφέρθηκαν από το Κανάλι 12, και δεν έχουν ακόμη οριστικοποιηθεί σε επίσημη συμφωνία.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Μια νέα Μέση Ανατολή; Το τίμημα των 250 δισ. δολαρίων για την ειρήνη με το Ιράν,

Μια σεισμική μετατόπιση συντελείται στη διπλωματία της Μέσης Ανατολής: Οι Ηνωμένες Πολιτείες φέρονται να προτείνουν ένα αστρονομικό ταμείο β...

Διαβάστε την συνέχεια

Μπορεί η Τουρκία να εισβάλει στο Ισραήλ; Η εν δυνάμει σφαγή, ο κίνδυνος

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.israelhayom.com/wp-content/uploads/2026/02/%D7%90%D7%A8%D7%93%D7%95%D7%90%D7%95_%D7%A8%D7%92%D7%99%D7%9C%D7%94-1920x960-1-1024x512.png" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="512" data-original-width="1024" height="37" src="https://www.israelhayom.com/wp-content/uploads/2026/02/%D7%90%D7%A8%D7%93%D7%95%D7%90%D7%95_%D7%A8%D7%92%D7%99%D7%9C%D7%94-1920x960-1-1024x512.png" width="280" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><br />ΤΟΥ <a href="https://www.israelhayom.com/2026/04/14/could-turkey-really-invade-israel/"><b>Noa Lazimi</b></a><br />Ο Τούρκος Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν καυχήθηκε ότι η χώρα του θα μπορούσε να δράσει εναντίον του Ισραήλ όπως ακριβώς έκανε στη Λιβύη και το Ναγκόρνο-Καραμπάχ. Αλλά μια προσεκτική ματιά στις στρατιωτικές δυνατότητες της Τουρκίας οδηγεί σε ένα σαφές συμπέρασμα: Οποιαδήποτε τέτοια προσπάθεια θα ήταν καταδικασμένη σε αποτυχία. Υπάρχει, ωστόσο, ένα άλλο σενάριο, όχι λιγότερο επικίνδυνο από μια άμεση εισβολή, που θα πρέπει να ανησυχήσει τον Ισραηλινό Στρατό.<br /><br />Ο Τούρκος Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν απείλησε ξανά αυτή την εβδομάδα ότι όπως η χώρα του είχε ενεργήσει στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ και τη Λιβύη, θα μπορούσε επίσης να ενεργήσει εναντίον του Ισραήλ. Η δήλωση είναι μια ευκαιρία να εξεταστούν τα σχετικά ζητήματα: Υπάρχει κάποια αλήθεια στις παρατηρήσεις του; Είναι η Άγκυρα ικανή να αποτελέσει πραγματική στρατιωτική απειλή για το Ισραήλ;<div><br />Μια τουρκική χερσαία επιχείρηση<br /><br />Στην πράξη, από την εισβολή της στην Κύπρο το 1974, η Τουρκία δεν έχει πραγματοποιήσει μια μεγάλης κλίμακας συμβατική εισβολή. Έχει, ωστόσο, διεξάγει σημαντικές χερσαίες επιχειρήσεις στη Συρία και το Ιράκ. Στη Συρία, η Άγκυρα πραγματοποίησε ευρείες επιχειρήσεις συνδυάζοντας τακτικές δυνάμεις με τοπικούς παράγοντες και εδραίωσε μια συνεχή παρουσία στο βόρειο τμήμα της χώρας. Στο Ιράκ, αντίθετα, οι κινήσεις της ήταν πιο περιορισμένες, περιλαμβάνοντας διασυνοριακές εισβολές και δημιουργία βάσεων.<br /><br /></div><div>Οι ενέργειες της Τουρκίας σε αυτά τα δύο μέτωπα, και τα δύο γειτονικά κράτη που συνορεύουν με την Τουρκία, στόχευαν πρωτίστως στην αντιμετώπιση της κουρδικής πρόκλησης, την οποία θεωρεί ως άμεση απειλή για την εθνική της ασφάλεια. Στη Λιβύη και το Αζερμπαϊτζάν, από την άλλη πλευρά, η τουρκική εμπλοκή χαρακτηρίστηκε από μια πιο περιορισμένη στρατιωτική παρουσία βασισμένη σε συμβούλους, drones, πώληση εξοπλισμού και υποστήριξη των τοπικών δυνάμεων.</div><div><br />Μια τουρκική θαλάσσια εισβολή<br /><br />Τι γίνεται με την πιθανότητα μιας αμφίβιας εισβολής; Το τουρκικό ναυτικό είναι από τα ισχυρότερα στην περιοχή, αλλά μια αμφίβια εισβολή στο Ισραήλ δεν είναι στρατιωτικά πιθανή υπό τις τρέχουσες συνθήκες. Ένα τέτοιο σενάριο θα απαιτούσε διαρκή ναυτική και αεροπορική υπεροχή, καθώς και την απόβαση δυνάμεων σε σημαντική κλίμακα.<br /><br />Οι πιθανότητες επιτυχίας μιας τέτοιας προσπάθειας είναι εξαιρετικά χαμηλές, καθώς θα αντιμετωπιστεί με μια συνδυασμένη ισραηλινή προσπάθεια που θα περιλαμβάνει το Ισραηλινό Ναυτικό, την Ισραηλινή Πολεμική Αεροπορία, τα συστήματα αεράμυνας και τις υπηρεσίες πληροφοριών. Μια τέτοια αντίδραση θα επέτρεπε την έγκαιρη ανίχνευση, τα χτυπήματα στη θάλασσα και βαθιά πίσω από τις εχθρικές γραμμές, και την εξουδετέρωση της εισβάλλουσας δύναμης πριν καν φτάσει στην ακτή.<br /><br />Σύγκρουση μεταξύ των αεροπορικών δυνάμεων<br /><br />Υπάρχει επίσης η αεροπορική διάσταση. Η Ισραηλινή Πολεμική Αεροπορία έχει ένα σαφές πλεονέκτημα έναντι της Τουρκίας, τόσο σε επιχειρησιακή εμπειρία όσο και στην ποιότητα των πλατφορμών της. Αυτό παραμένει αληθές παρά τις προσπάθειες εκσυγχρονισμού της Τουρκίας τα τελευταία χρόνια, συμπεριλαμβανομένων των αναβαθμίσεων του αεροπορικού στόλου της και της υπογραφής συμφωνιών για την αγορά αεροσκαφών Eurofighter από την Ευρώπη.<br /><br />Μέχρι στιγμής, και παρά τις διάφορες φήμες, οι ΗΠΑ δεν έχουν ακόμη πουλήσει μαχητικά αεροσκάφη F-35 στην Τουρκία. Επιχειρησιακά, το Ισραήλ έχει συσσωρεύσει εκτεταμένη εμπειρία σε σύνθετα μέτωπα, συμπεριλαμβανομένων των επιθέσεων σε μεγάλες αποστάσεις εναντίον προηγμένων συστημάτων αεράμυνας, όπως αποδείχθηκε σαφώς στις δύο πιο πρόσφατες εκστρατείες στο Ιράν.<br /><br />Η Τουρκία, αντίθετα, έχει αποκτήσει εμπειρία κυρίως σε μάχες χαμηλής έως μέτριας έντασης, με έμφαση στα drones και την ενσωμάτωση τοπικών δυνάμεων. Αυτό το κενό θα μπορούσε να επηρεάσει την ικανότητά της να ασφαλίσει και να διαχειριστεί μια επιχείρηση μεγάλης κλίμακας εναντίον ενός προηγμένου αντιπάλου.<br /><br />Το νόημα είναι λοπόν σαφές: Ένα σενάριο που περιλαμβάνει άμεση χερσαία ή αμφίβια εισβολή στο Ισραήλ είναι απίθανο, τουλάχιστον στο άμεσο μέλλον.<br /><br />Ωστόσο, ένας πιο σημαντικός κίνδυνος από την Τουρκία έγκειται στην πιθανότητα έμμεσης απειλής μέσω της υποστήριξης των εξτρεμιστικών σουνιτικών δυνάμεων στο βόρειο μέτωπο του Ισραήλ. Αυτό το σενάριο αναφέρθηκε επίσης στις αξιολογήσεις της Επιτροπής Nagel σχετικά με την τουρκική παρουσία στη Συρία και την πιθανότητα οι τοπικοί παράγοντες να προκαλέσουν κλιμάκωση εκεί.<br /><br />Η εμπλοκή της Τουρκίας στη Συρία εντάσσεται σε μια συνεπή στρατηγική που στοχεύει στην αποδυνάμωση των κουρδικών πολιτοφυλακών που θεωρεί ως άσπονδο εχθρό. Στο μέλλον, η Τουρκία μπορεί να προσπαθήσει να δημιουργήσει έναν οργανωμένο proxy στη Συρία που θα απειλούσε επίσης το Ισραήλ, αν και προς το παρόν δεν υπάρχουν στοιχεία για μια τέτοια συστηματική προσπάθεια.<br /><br />Ένα άλλο σημείο που πρέπει επίσης να ληφθεί υπόψη: Όσο περισσότερο η Τουρκία σκοπεύει να επεκτείνει την στρατιωτική της παρουσία στην Συρία, ιδίως εάν ενσωματώσει και τακτικές δυνάμεις, τόσο μεγαλύτερος είναι ο κίνδυνος επιχειρησιακής τριβής με τις ισραηλινές δυνάμεις που επιχειρούν στην περιοχή. Μια τέτοια κατάσταση θα μπορούσε να οδηγήσει σε κλιμάκωση.<br /><br />Με βάση τις αναφορές Ισραηλινών αξιωματούχων σχετικά με τη δημιουργία ενός μηχανισμού ασφαλείας για την πρόληψη των τριβών, μπορεί να υποτεθεί ότι και οι δύο χώρες θα εργαστούν για τη μείωση του κινδύνου και την αποφυγή της επιδείνωσης. Το μέλλον των σχέσεων Συρίας-Ισραήλ θα επηρεάσει επίσης την έμμεση αντιπαράθεση με την Τουρκία, η οποία αναμένεται να υποστηρίξει το καθεστώς στη Δαμασκό.<br /><br />Σε αυτό το στάδιο, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, η Συρία δεν φαίνεται να ενδιαφέρεται να κλιμακώσει την κατάσταση εναντίον του Ισραήλ. Σε κάθε περίπτωση, η συνεχιζόμενη στρατιωτική παρουσία του Ισραήλ σε βασικά σημεία της Συρίας, συμπεριλαμβανομένης της κορυφής του Χέρμον, παραμένει ένα σημαντικό αποτρεπτικό εργαλείο.</div><div><br />θέληση και ικανότητα<br /><br />Μέχρι στιγμής, αυτή ήταν μια συζήτηση για τις δυνατότητες, με την προϋπόθεση ότι υπάρχει κίνητρο για δράση. Αλλά δεν υπάρχει καμία βεβαιότητα ότι η Τουρκία πραγματικά σκοπεύει να υιοθετήσει μια σκληρή πολιτική που θα απειλούσε άμεσα το Ισραήλ. Αυτό οφείλεται εν μέρει στην αναμενόμενη πίεση από το ΝΑΤΟ, ιδίως από την Ουάσιγκτον, καθώς και στην πιθανότητα μιας θανατηφόρας ισραηλινής απάντησης, όπως έμαθε από πρώτο χέρι η Τεχεράνη.<br /><br />Φαίνεται επομένως ότι βραχυπρόθεσμα, στην τουρκική απειλή δεν πρέπει να δοθεί υπερβολικό βάρος. Φαίνεται κυρίως να είναι μια ρητορική απάντηση στο αυξανόμενο περιφερειακό κύρος του Ισραήλ υπό το πρίσμα της συνεργασίας του με τις ΗΠΑ εναντίον του Ιράν, καθώς και μια αντίδραση σε μια κλιμάκωση που η Τουρκία προσπάθησε να αποτρέψει για δικούς της λόγους.<br /><br />Μακροπρόθεσμα, ωστόσο, η ανάπτυξη μιας πραγματικής απειλής δεν μπορεί να αποκλειστεί, ειδικά λόγω της εμβάθυνσης της εμπλοκής της Άγκυρας στον τομέα της ασφάλειας και της στρατιωτικής εμπλοκής στη Συρία και των προσπαθειών της να εδραιώσει παρουσία και στη Γάζα.<br /><br />Πέρα από αυτό, η αυξανόμενη όρεξη του Προέδρου Ερντογάν να θέσει την Τουρκία ως ηγέτη του σουνιτικού μουσουλμανικού κόσμου, σε συνδυασμό με τις νεοοθωμανικές του φιλοδοξίες, θα μπορούσαν τελικά να τον οδηγήσουν σε πιο σκληρά βήματα από την γνωστή πολεμοχαρή ρητορική. Το Ισραήλ θα έκανε καλά να παραμείνει σε εγρήγορση και να παρακολουθεί στενά τις εξελίξεις που προέρχονται από την Άγκυρα.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Μπορεί η Τουρκία να εισβάλει στο Ισραήλ; Η εν δυνάμει σφαγή, ο κίνδυνος

ΤΟΥ  Noa Lazimi Ο Τούρκος Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν καυχήθηκε ότι η χώρα του θα μπορούσε να δράσει εναντίον του Ισραήλ όπως ακριβώς έκα...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Τουρκία στη Λιβύη: Οι ευρύτερες στοχεύσεις της Άγκυρας.

<img height="48" src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2025/08/HAFTAR-KALIN-LIBYA11.jpg" width="280" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η τουρκική παρουσία στη Λιβύη ως μοχλός πίεσης στο NATO: Η στρατηγική της Άγκυρας, τα χρήματα από το πετρέλαιο και η απειλή για τους ενεργειακούς διαδρόμους της Ελλάδας.</span></h3>Το Middle East Forum σε άρθρο του Jose Lev Alvarez Gomez με τίτλο Turkey Arms Tripoli Islamists as Eastern Libya Rebuilds with Oil Money αναλύει τη στρατηγική της Τουρκίας στη Λιβύη, επισημαίνοντας την πρόσφατη απόφαση του τουρκικού κοινοβουλίου (Δεκέμβριος 2025) να παρατείνει τη στρατιωτική παρουσία στη χώρα για δύο ακόμη έτη.<br /><br />Σημειώνεται ότι η Τουρκία στηρίζει την κυβέρνηση της Τρίπολης (GNU) με drones Bayraktar TB2 και στρατιωτικούς συμβούλους, μετατρέποντας τη Δυτική Λιβύη σε «προκεχωρημένο φυλάκιο» για τη στρατηγική της στη Μεσόγειο. Η παρουσία της Τουρκίας στη Λιβύη αποτελεί μέρος μιας εσκεμμένης στρατηγικής, με στόχο την κυριαρχία στους ενεργειακούς διαδρόμους, τις μεταναστευτικές οδούς και τις θαλάσσιες διεκδικήσεις.<br /><br />Ειδικότερα, σημειώνονται τα εξής:<br /><br />Η στρατιωτική σχέση μεταξύ της Τουρκίας και της εδρεύουσας στην Τρίπολη κυβέρνησης της Λιβύης ξεκίνησε με τις συμφωνίες του 2019, οι οποίες παρέδωσαν τουρκικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη Bayraktar TB2 και εξοπλισμό στη Δυτική Λιβύη. Αυτά τα drones ανέκοψαν την προέλαση του εδρεύοντος στη Βεγγάζη και πιο κοσμικού Λιβυκού Εθνικού Στρατού το 2020. Σήμερα, η τουρκική ανάπτυξη και ο στόλος των drones θωρακίζουν τις αεροπορικές ικανότητες της Τρίπολης και συντηρούν μια ευρύτερη ροή τουρκικών όπλων που σταθεροποιεί το προγεφύρωμα της Άγκυρας στη νότια ακτή της Μεσογείου.<br /><br />Οι πολιτικές και στρατιωτικές συμφωνίες του 2019 μεταξύ Άγκυρας και Τρίπολης επαναχάραξαν τα θαλάσσια σύνορα σε ολόκληρη την Ανατολική Μεσόγειο. Η Τουρκία προέβαλε επεκτατικές αξιώσεις για Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ) που τέμνουν απευθείας ύδατα που διεκδικούν η Ελλάδα, η Κύπρος, η Αίγυπτος και το Ισραήλ. Η συμφωνία παρέχει στις τουρκικές εταιρείες προτεραιότητα πρόσβασης σε αμφισβητούμενα θαλάσσια κοιτάσματα φυσικού αερίου και δημιουργεί έναν στρατηγικό διάδρομο που επιτρέπει στην Άγκυρα να διαμορφώνει τις ενεργειακές ροές προς την Ευρώπη.<br /><br />Παράλληλα, η τουρκική εποπτεία των λιμένων και των παράκτιων υδάτων της Δυτικής Λιβύης παρέχει στον Πρόεδρο της Τουρκίας, Recep Tayyip Erdoğan, μοχλό πίεσης επί των μεταναστευτικών οδών. Οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις αναγνωρίζουν πλέον την επαναλαμβανόμενη πρακτική: Όταν η Άγκυρα εκφράζει τη δυσαρέσκειά της, οι αναχωρήσεις μεταναστευτικών σκαφών προς την Ιταλία αυξάνονται κατά χιλιάδες.<br /><br />Η ανατολική Λιβύη<br /><br />Η Ανατολική Λιβύη ακολουθεί μια διαφορετική λογική. Η παραγωγή πετρελαίου ανήλθε κατά μέσο όρο στα 1,37 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως καθ’ όλο το 2025 — το υψηλότερο επίπεδο των τελευταίων δέκα και πλέον ετών. Οι αρχές της Ανατολικής Λιβύης ελέγχουν τα περισσότερα από τα πεδία παραγωγής και τους τερματικούς σταθμούς εξαγωγών που παράγουν το μεγαλύτερο μέρος αυτών των εσόδων.<br /><br />Τα έσοδα από το λιβυκό πετρέλαιο θα έπρεπε να ωφελούν τους Λίβυους και όχι Τούρκους επιχειρηματίες, Ελβετούς τραπεζίτες ή εξτρεμιστές. Οι ηγέτες της Ανατολικής Λιβύης έχουν διοχετεύσει κεφάλαια μέσω της ιδιωτικής εταιρείας Arkenu Oil Company, η οποία φέρεται να ελέγχεται από τον Saddam Haftar, αναπληρωτή αρχηγό του Λιβυκού Εθνικού Στρατού. Μεταξύ Μαΐου και Δεκεμβρίου 2024, η εν λόγω εταιρεία εξήγαγε 7,6 εκατομμύρια βαρέλια, αξίας περίπου 600 εκατομμυρίων δολαρίων. Αυτά τα δολάρια χρηματοδοτούν την κατασκευή υποδομών· δεν χάνονται σε μισθολόγια πολιτοφυλακών ή σε ξένους λογαριασμούς.<br /><br />Οι εργασίες κατασκευής του νέου Διεθνούς Αεροδρομίου Benina στη Βεγγάζη προχωρούν με πλήρεις ρυθμούς. Το έργο, ύψους 1,3 δισεκατομμυρίων δολαρίων, περιλαμβάνει έναν τερματικό σταθμό 125.000 τετραγωνικών μέτρων, έναν διάδρομο προσγείωσης-απογείωσης 2,3 μιλίων —τον μεγαλύτερο στη Βόρεια Αφρική— και θα έχει χωρητικότητα 15 εκατομμυρίων επιβατών ετησίως όταν λειτουργήσει εντός του έτους. Η εγκατάσταση θα μπορεί να εξυπηρετεί τα μεγαλύτερα εμπορικά αεροσκάφη και θα λειτουργεί ως περιφερειακός κόμβος.<br /><br />Παράλληλα, οι αρχές της ανατολικής Λιβύης έχουν προχωρήσει σε αναθέσεις έργων σε τουρκική εταιρεία για τον εκσυγχρονισμό της αεροναυτιλίας και των επίγειων επικοινωνιών σε επτά αεροδρόμια, μεταξύ των οποίων της Βεγγάζης, της Σέμπχα και του Τομπρούκ. Οι κινήσεις αυτές συνιστούν έμπρακτη ανοικοδόμηση, σε αντίθεση με το κεντρικό αεροδρόμιο της Τρίπολης, το οποίο παρουσιάζει εκτεταμένες καταστροφές από τις πολυετείς συγκρούσεις.<div><br />Τα γεωπολιτικά διακυβεύματα<br /><br />Τα γεωπολιτικά διακυβεύματα εκτείνονται πέρα από τα σύνορα της Λιβύης. Η Ευρώπη αντιμετωπίζει ενεργειακή τρωτότητα. Το λιβυκό αργό πετρέλαιο προσφέρει μια άμεση εναλλακτική λύση —εκτός Ρωσίας και Ιράν— που παρακάμπτει το Στενό του Ορμούζ και το Μπαμπ ελ-Μαντέμπ.<br /><br />Οι δυνάμεις της Ανατολικής Λιβύης προστατεύουν ήδη τους αγωγούς και τους τερματικούς σταθμούς που τροφοδοτούν αυτές τις εξαγωγές. Ωστόσο, η εξάρτηση Τρίπολης από την τουρκική στρατιωτική υποστήριξη διοχετεύει τα πετρελαϊκά έσοδα σε συμβάσεις που πλουτίζουν την αμυντική βιομηχανία της Άγκυρας και τις συμμαχικές της πολιτοφυλακές. Οι πωλήσεις των τουρκικών drones Bayraktar TB2 και μόνο, ανήλθαν στα 1,8 δισεκατομμύρια δολάρια το 2024, με τη Λιβύη να λειτουργεί τόσο ως πελάτης όσο και ως πεδίο δοκιμών σε πραγματικές συνθήκες μάχης. Η πρακτική αυτή παγιώνει τη θέση του Erdoğan εντός του NATO, επιφέροντας ταυτόχρονα πλήγμα στη συνοχή της νότιας πτέρυγας της Συμμαχίας.<br /><br />Από την επέμβαση του 2019, η Άγκυρα εξοπλίζει και εκπαιδεύει πολιτοφυλακές που πρόσκεινται στην Τρίπολη, οι οποίες έχουν τεκμηριωμένες διασυνδέσεις με ισλαμιστικά δίκτυα. Αυτό περιλαμβάνει την υποστήριξη παρατάξεων που προέρχονται από τη Μουσουλμανική Αδελφότητα και υπολειμμάτων του συνασπισμού «Fajr Libya» (Αυγή της Λιβύης), ορισμένα εκ των οποίων απηχούν την ιδεολογία της Ansar al-Sharia. <br /><br />Η τουρκική εποπτεία λιμένων και εγκαταστάσεων εκπαίδευσης επιτρέπει στον Erdoğan να αποφασίζει ποιες ομάδες θα λαμβάνουν κατά προτεραιότητα οπλισμό και ρευστότητα. Τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη Bayraktar TB2 και οι ομάδες συμβούλων δεν περιορίζονται στην προάσπιση της Τρίπολης· ενσωματώνουν αυτές τις πολιτοφυλακές στη δυτική Λιβύη και μετατρέπουν την περιοχή σε προκεχωρημένη βάση επιχειρήσεων (forward operating base) για την ευρύτερη μεσογειακή στρατηγική της Άγκυρας.Στη Μεσόγειο, τα κενά ισχύος καλύπτονται άμεσα. Οι τουρκικές πωλήσεις αμυντικού υλικού και η παρουσία στρατιωτικών συμβούλων στη δυτική Λιβύη εντάσσονται σε μια μεθοδευμένη στρατηγική για τον έλεγχο των ενεργειακών διαδρόμων, των μεταναστευτικών ροών και των θαλάσσιων ζωνών, εις βάρος των συμφερόντων των εταίρων του NATO. Στον αντίποδα, το ιστορικό της ανατολικής Λιβύης στην ασφάλεια των κοιτασμάτων και τις επενδύσεις σε υποδομές λειτουργεί ως ένας ρεαλιστικός εξισορροπητικός παράγοντας.<br /><br />Ευρωπαίοι και Αμερικανοί αξιωματούχοι που αναγνωρίζουν την κυβέρνηση της Τρίπολης ως τη μόνη νόμιμη αρχή, ουσιαστικά επιβραβεύουν την παράταξη που παρέχει καταφύγιο σε ξένες δυνάμεις και ισλαμιστικές ομάδες.<br /><br />Παράλληλα, περιθωριοποιούν την πλευρά που προστατεύει τις πετρελαϊκές υποδομές και επενδύει τους πόρους της σε έργα κοινής ωφελείας. Τα δεδομένα επί του πεδίου είναι σαφή: η επιλογή έγκειται είτε στη στήριξη της πλευράς που ανοικοδομεί τη χώρα με ιδίους πόρους, είτε στη συνεχή επιδότηση ενός “προπύργιου” που εισάγει τουρκικά drones για λογαριασμό ισλαμιστών, εξάγοντας περιφερειακή αστάθεια.</div><div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Τουρκία στη Λιβύη: Οι ευρύτερες στοχεύσεις της Άγκυρας.

Η τουρκική παρουσία στη Λιβύη ως μοχλός πίεσης στο NATO: Η στρατηγική της Άγκυρας, τα χρήματα από το πετρέλαιο και η απειλή για τους ενεργει...

Διαβάστε την συνέχεια