Η Τουρκία θέλει να διώξει τις ελληνικές δυνάμεις από την Κύπρο.

<img height="53" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/03/f16-slpress-YT-825x600.jpg" width="280" /><br /><b><br /></b><div><b>ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ ΚΩΣΤΑΣ</b><br />Τα έξι F-16, που έχει μεταφέρει η Τουρκία στα κατεχόμενα, δεν αποτελούν μόνο απάντηση στο γεγονός ότι ανταποκρίθηκαν τρίτα κράτη στην έκκληση της Κυπριακής Δημοκρατίας για στήριξη. Ενόχλησε, βεβαίως, κι αυτό και μάλιστα έντονα. Το θέμα είναι βαθύτερο και συνδέεται με τις ευρύτερες στρατηγικές επιδιώξεις της Άγκυρας στην περιοχή, τις ισορροπίες, που δεν θέλει να επηρεάζονται από τέτοιες εξελίξεις.<br /><br />Τα έξι μαχητικά σταθμεύουν στο παράνομο αεροδρόμιο της Τύμπου. Δηλαδή σε πολιτικό αεροδρόμιο. Το παράνομο αεροδρόμιο του κατεχόμενου Λευκόνοικου, που είναι αεροπορική βάση, για να μπορεί να “φιλοξενήσει” μαχητικά, θα χρειαστεί αναβάθμιση. Στην παρούσα φάση χρησιμοποιείται για μη επανδρωμένα αεροσκάφη.<br /><br />Προφανώς κι εάν η κατοχική πλευρά θεωρήσει πως χρειάζεται να σταθμεύουν μόνιμα πολεμικά αεροσκάφη, όπως ήταν ο αρχικός σχεδιασμός, θα προχωρούσε στην αναβάθμιση του αεροδρομίου στο κατεχόμενο Λευκόνοικο. Άλλωστε, όπως σημείωναν αρμόδιες πηγές, σε έξι-επτά λεπτά μπορούν τα πολεμικά της Τουρκίας να φθάσουν στα κατεχόμενα, συνεπώς δεν είναι και τόσο αναγκαία η αεροπορική βάση. <br /><br />Είναι σαφές πως η Άγκυρα ενοχλείται περισσότερο από την παρουσία της Ελλάδας και ανησυχεί για το ενδεχόμενο να παραμείνουν οι ελλαδικές δυνάμεις και μετά την κρίση. Αν και αυτό έχει διευκρινιστεί από την Αθήνα, ότι δηλαδή θα παραμείνουν όσο διαρκεί η κρίση. Πρέπει να σημειωθεί ότι σε ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ο πρόεδρος του Κόμματος του Λαού (HP), Κουτρέτ Οζερσάι, ο οποίος εξακολουθεί να διατηρεί δεσμούς με το βαθύ κράτος του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών, έσπευσε να αναφέρει πως εάν μετά την κρίση η Ελλάδα δεν αποσύρει τα πολεμικά αεροσκάφη που έστειλε, τότε θα δημιουργηθεί fait accompli (τετελεσμένο γεγονός). «Γι’ αυτό τον λόγο, είναι πιθανό η Τουρκία να προχωρήσει σε ένα τέτοιο βήμα, ώστε να αποτρέψει εξαρχής την πιθανότητα δημιουργίας ενός τέτοιου τετελεσμένου», ανέφερε ο Οζερσάι. <br /><br />Επίσης, ο Τούρκος πολιτικός αναλυτής του Κέντρου Έρευνας Ενεργειακών Στρατηγικών και Πολιτικών της Τουρκίας, Emre Diner, ανέφερε ότι η αυξημένη στρατιωτική δραστηριότητα στην Ανατολική Μεσόγειο έχει επαναφέρει στο προσκήνιο την γεωπολιτική ισορροπία στην περιοχή. Σύμφωνα με τον Diner, η ανάπτυξη μαχητικών αεροσκαφών F-16 από την Τουρκία στα κατεχόμενα δεν αποτελεί μόνο στρατιωτικό βήμα, αλλά και ισχυρό πολιτικό μήνυμα, και πως αυτή η κίνηση της Τουρκίας περιέχει ένα σημαντικό μήνυμα προς τους Ελληνοκύπριους προσθέτοντας τα εξής:<br /><br />«Η πρόσφατη ανάπτυξη στρατιωτικής παρουσίας στην περιοχή από την Ελλάδα και ορισμένες ευρωπαϊκές χώρες έχει επηρεάσει τις εκτιμήσεις ασφαλείας της Άγκυρας. Η Τουρκία προσπαθεί να ενισχύσει την γεωπολιτική της επιρροή και ενεργεί με την ευθύνη της προστασίας της ασφάλειας των Τ/κ. Με αυτό το βήμα, η Τουρκία στέλνει το ακόλουθο μήνυμα τόσο στην Αθήνα όσο και στην ε/κυπριακή διοίκηση: Η ασφάλεια στην Ανατολική Μεσόγειο δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς την Τουρκία».</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Τουρκία θέλει να διώξει τις ελληνικές δυνάμεις από την Κύπρο.

ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ ΚΩΣΤΑΣ Τα έξι F-16, που έχει μεταφέρει η Τουρκία στα κατεχόμενα, δεν αποτελούν μόνο απάντηση στο γεγονός ότι ανταποκρίθηκαν τρίτα ...

Διαβάστε την συνέχεια

Γιατί η ρωσική πλευρά παρακολουθεί εντελώς αμέτοχη την πτώση του Ιράν κερδίζοντας τακτικά οφέλη;

<img height="44" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-03/%CE%B5%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1_2026-03-16_134217468.png?itok=HCvaQAwv" width="280" /><br /><br />Η στρατηγική αδυναμία της ρωσικής ηγεσίας αποκαλύπτεται ξεκάθαρα καθώς η Μόσχα επιλέγει την απλή παρατήρηση των δραματικών εξελίξεων στα μέτωπα<br /><br />Παρά την πρόσφατη υπογραφή του Συμφώνου Στρατηγικής Εταιρικής Σχέσης ανάμεσα στη ρωσική πλευρά και την Τεχεράνη τα πραγματικά δεδομένα διαψεύδουν τις προσδοκίες. Η στάση απέναντι στην κλιμακούμενη επίθεση κατά του Ιράν φέρνει στο φως μια εξαιρετικά οδυνηρή πραγματικότητα.<br /><br />Αυτή η πραγματικότητα καταδεικνύει με τον πιο εμφατικό τρόπο την απόλυτη στρατηγική αδυναμία της ρωσικής πλευράς να ανταποκριθεί στις δεσμεύσεις της. Ενώ το ρωσικό κράτος περιορίστηκε στο να καταδικάσει απλώς σε λεκτικό επίπεδο τον θάνατο του Αλί Χαμενεΐ στην πράξη απέφυγε συστηματικά οποιαδήποτε ουσιαστική εμπλοκή. Η ρωσική διοίκηση δεν προχώρησε σε καμία απολύτως ενέργεια που θα είχε ως πραγματικό στόχο την προστασία του ιρανικού κράτους.<br /><br />Το ιστορικό μοτίβο της ρωσικής αδράνειας<br /><br />Είναι απολύτως σαφές πως η συγκεκριμένη πολιτική συμπεριφορά της εγκατάλειψης δεν αποτελεί μεμονωμένο περιστατικό ούτε μια ξαφνική εξαίρεση στον κανόνα. Αντιθέτως αποτελεί αναπόσπαστο μέρος ενός πολύ ευρύτερου και παγιωμένου μοτίβου. Αυτό το μοτίβο επαναλαμβάνεται με χαρακτηριστική συνέπεια τα τελευταία χρόνια απέναντι σε διεθνείς εταίρους. Η διεθνής κοινότητα παρακολούθησε τη Μόσχα να παραμένει εντελώς αδρανής και απαθής κατά τη διάρκεια κρίσιμων ιστορικών στιγμών.<br /><br />Η ρωσική ηγεσία δεν αντέδρασε καθόλου κατά την επώδυνη απώλεια του Ναγκόρνο Καραμπάχ από την πλευρά της Αρμενίας. Ακριβώς την ίδια στάση τήρησε και στην περίπτωση της πτώσης του καθεστώτος Άσαντ στην περιοχή της Συρίας. Επιπλέον η απόλυτη απραξία του Κρεμλίνου επιβεβαιώθηκε περίτρανα και κατά τη διάρκεια της απαγωγής του Νικολάς Μαδούρο από τη Βενεζουέλα. Οι διεθνείς σύμμαχοι αφέθηκαν κυριολεκτικά στο έλεος των εξελίξεων.<div><br />Η δραματική μεταμόρφωση μιας ιστορικής συμμαχίας<br /><br />Η διμερής σχέση μεταξύ της ρωσικής και της ιρανικής πλευράς αποτελεί μια εξαιρετικά συμβατική συνεργασία η οποία πλέον δοκιμάζεται στα ακραία όριά της. Στο παρελθόν αυτή η συνεργασία βασιζόταν αποκλειστικά στην πώληση παλαιών σοβιετικών οπλικών συστημάτων.<br /><br />Ωστόσο η συγκεκριμένη ισορροπία μεταμορφώθηκε ολοκληρωτικά αμέσως μετά την έναρξη της ρωσικής εισβολής στα εδάφη της Ουκρανίας. Κάτω από τις νέες συνθήκες το ιρανικό κράτος μετατράπηκε ξαφνικά στον πλέον βασικό προμηθευτή στρατιωτικών όπλων. Η ροή του εξοπλισμού πραγματοποιείται κυρίως μέσω των γνωστών μη επανδρωμένων αεροσκαφών Σαχέντ τα οποία χρησιμοποιούνται στα πολεμικά μέτωπα. Ως αντάλλαγμα για αυτή την κρίσιμη στρατιωτική τροφοδοσία η ρωσική πλευρά παρείχε στην ασιατική χώρα την απολύτως απαραίτητη τεχνογνωσία. Η μεταφορά τεχνογνωσίας αφορούσε άμεσα την ανάπτυξη και την εξέλιξη του πυραυλικού καθώς και του διαστημικού προγράμματος της Τεχεράνης.</div><div><br />Τα ανυπέρβλητα όρια της στρατιωτικής συνεργασίας<br /><br />Παρόλα αυτά η τρέχουσα σφοδρή σύγκρουση στη Μέση Ανατολή έρχεται να αποδείξει με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο τα στενά όρια αυτής της στρατιωτικής συνεργασίας. Το ρωσικό κράτος όντας απόλυτα καθηλωμένο στον συνεχιζόμενο πόλεμο της Ουκρανίας αδυνατεί πρακτικά να συνδράμει. Η ρωσική πλευρά δεν διαθέτει πλέον κανένα πλεονάζον και διαθέσιμο στρατιωτικό υλικό υψηλής τεχνολογίας. Συστήματα όπως τα γνωστά υπερσύγχρονα αντιαεροπορικά Ες Τετρακόσια λείπουν προκειμένου να διατεθούν για την άμυνα της Τεχεράνης.<br /><br />Πέρα όμως από την τεράστια έλλειψη διαθέσιμου οπλισμού η ρωσική διοίκηση στερείται παντελώς και του απαραίτητου πολιτικού κεφαλαίου.<br /><br />Αποτέλεσμα αυτής της στέρησης είναι η πλήρης αδυναμία να ανακοπούν οι σαρωτικές αμερικανικές και ισραηλινές επιχειρήσεις που εκτυλίσσονται στην περιοχή.</div><div><br />Η καιροσκοπική εκμετάλλευση της περιφερειακής αστάθειας<br /><br />Μέσα σε αυτό το εξαιρετικά δυσμενές κλίμα η ρωσική εξωτερική πολιτική εφαρμόζει πιστά τη στρατηγική της τυχερής ανάκαμψης. Παρά την εξόφθαλμη αδυναμία να προσφέρει προστασία η ρωσική οικονομία καταφέρνει να αποκομίζει εντελώς απροσδόκητα οφέλη.<br /><br />Η τεράστια αστάθεια που σαρώνει ολόκληρη τη Μέση Ανατολή λειτουργεί απόλυτα υπέρ των ρωσικών συμφερόντων. Ο πρώτος και ίσως σημαντικότερος παράγοντας είναι η κατακόρυφη άνοδος των τιμών στον τομέα της ενέργειας. Η βαθιά κρίση που έχει ξεσπάσει στην περιοχή των Στενών του Ορμούζ οδηγεί μαθηματικά στην ανεξέλεγκτη εκτίναξη των διεθνών τιμών. Το κόστος τόσο του πετρελαίου όσο και του φυσικού αερίου ανεβαίνει συνεχώς.<br /><br />Αυτή η ραγδαία αύξηση των τιμών έχει ως άμεσο αποτέλεσμα την τεράστια ενίσχυση των ρωσικών κρατικών εσόδων. Η ρωσική κυβέρνηση βρίσκει τη μοναδική ευκαιρία να καλύψει τα δυσβάσταχτα οικονομικά ελλείμματα που προκαλεί ο πόλεμος.</div><div><br />Ο αμερικανικός αποπροσανατολισμός και τα κινεζικά οφέλη<br /><br />Ένα επιπρόσθετο και εξαιρετικά σημαντικό κέρδος για τη ρωσική πλευρά προκύπτει από τον πλήρη αποπροσανατολισμό της ηγεσίας της Ουάσινγκτον. Τεράστιοι αμερικανικοί πόροι διοχετεύονται πλέον κατά προτεραιότητα προς το Ισραήλ και τα κράτη του Περσικού Κόλπου.<br /><br />Κρίσιμα οπλικά συστήματα όπως τα υπερσύγχρονα αντιαεροπορικά Πάτριοτ αλλά και αμέτρητες ποσότητες πυρομαχικών αλλάζουν πλέον προορισμό. Αυτή η αναγκαστική αλλαγή σχεδιασμού σημαίνει πρακτικά ότι όλα αυτά τα όπλα αφαιρούνται οριστικά από την υποστήριξη προς την Ουκρανία. Παράλληλα η ρωσική εξωτερική πολιτική ποντάρει πάρα πολλά στην ενεργειακή εξάρτηση της Κίνας. Η γενικευμένη αστάθεια στον Κόλπο έχει τη δυναμική να ωθήσει την κυβέρνηση του Πεκίνου σε νέες αποφάσεις.<br /><br />Η ασιατική δύναμη οδηγείται σε μια ακόμη μεγαλύτερη εξάρτηση από τις ρωσικές ενεργειακές ροές οι οποίες μεταφέρονται με ασφάλεια μέσω των χερσαίων αγωγών. Το συγκεκριμένο σενάριο αποτελεί άλλωστε ένα απολύτως πάγιο αίτημα εδώ και τουλάχιστον μια ολόκληρη δεκαετία.</div><div><br />Η οριστική εγκατάλειψη των συμμαχικών δεσμεύσεων<br /><br />Συμπερασματικά αποδεικνύεται περίτρανα ότι η ρωσική εξωτερική πολιτική έχει πλέον εγκαταλείψει οριστικά και αμετάκλητα τον ιστορικό της ρόλο. Η εποχή που λειτουργούσε ως ο απόλυτος παγκόσμιος εγγυητής για την ασφάλεια των συμμαχικών κρατών έχει περάσει.<br /><br />Αντί να προσφέρει ουσιαστική διπλωματική και στρατιωτική κάλυψη η κυβέρνηση επιδίδεται συστηματικά σε μια εξαιρετικά κυνική πολιτική των τακτικών κερδών. Ο κεντρικός σχεδιασμός βασίζεται ξεκάθαρα στην προσπάθεια να κεφαλαιοποιηθεί με κάθε δυνατό τρόπο το γενικευμένο χάος το οποίο προκαλεί παγκοσμίως ο αμερικανικός παρεμβατισμός.<br /><br />Αυτή η προσέγγιση εφαρμόζεται απαρέγκλιτα ακόμα και αν το τελικό τίμημα είναι εξαιρετικά βαρύ. Στην πράξη αφήνει τους πιο πιστούς εταίρους εντελώς εκτεθειμένους απέναντι στους μεγαλύτερους γεωπολιτικούς κινδύνους της εποχής μας.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Γιατί η ρωσική πλευρά παρακολουθεί εντελώς αμέτοχη την πτώση του Ιράν κερδίζοντας τακτικά οφέλη;

Η στρατηγική αδυναμία της ρωσικής ηγεσίας αποκαλύπτεται ξεκάθαρα καθώς η Μόσχα επιλέγει την απλή παρατήρηση των δραματικών εξελίξεων στα μέτ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο ρόλος κλειδί της Τουρκίας στη Μέση Ανατολή και το γεωπολιτικό ρίσκο του Ισραήλ.

<img height="44" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-03/%CE%B5%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1_2026-03-16_103606868.png?itok=0xpEe5bz" width="280" /><br />Η σταθερότητα στη Μέση Ανατολή κρέμεται σε μια λεπτή κλωστή με τις σχέσεις Ισραήλ και Τουρκίας να κρίνουν το αύριο<br />Η σταθερότητα στην εύφλεκτη περιοχή της Μέσης Ανατολής και η μελλοντική γεωπολιτική ισορροπία εξαρτώνται σε τεράστιο βαθμό από ένα συγκεκριμένο στοιχείο. Πρόκειται για τις διπλωματικές σχέσεις που επιλέγουν να διατηρούν η Δύση και το Ισραήλ με την Τουρκία. Το κρίσιμο αυτό συμπέρασμα προκύπτει μέσα από τη διεξοδική και αποκαλυπτική ανάλυση του ειδικού στις διεθνείς σχέσεις Εντ Χουσέιν η οποία δημοσιεύτηκε στη βρετανική εφημερίδα Τέλεγκραφ.<br /><br />Ο έγκριτος αναλυτής επισημαίνει με απόλυτη σαφήνεια πως η αρχιτεκτονική της ισορροπίας δυνάμεων στη Μέση Ανατολή βασίζεται διαχρονικά σε τρεις βασικούς πυλώνες. Αυτοί οι πυλώνες ισχύος είναι τα αραβικά κράτη η Τουρκία και φυσικά το Ιράν. Προκειμένου να διατηρήσουν την επιρροή και την περιφερειακή τους κυριαρχία η Δύση και το Ισραήλ χρειάζεται να έχουν σταθερά στο πλευρό τους τουλάχιστον δύο από αυτούς τους καθοριστικούς παράγοντες.<br /><br />Το διπλωματικό λάθος και η ιρανική απειλή<br /><br />Μετά την Ισλαμική Επανάσταση του χίλια εννιακόσια εβδομήντα εννέα η δυτική συμμαχία και το Ισραήλ έχουν καταφέρει σε πολύ μεγάλο βαθμό να περιορίσουν το Ιράν. Η διπλωματική απομόνωση της Τεχεράνης αποτέλεσε μια τεράστια στρατηγική επιτυχία για τον δυτικό κόσμο. Ωστόσο η βρετανική ανάλυση κρούει πλέον δυνατά τον κώδωνα του κινδύνου για τη σημερινή κατάσταση.<br /><br />Σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία η αυξανόμενη επιθετική ρητορική ορισμένων Ισραηλινών πολιτικών εναντίον της Τουρκίας ενδέχεται να διαταράξει ανεπανόρθωτα αυτή την εξαιρετικά εύθραυστη ισορροπία. Στο αναλυτικό βρετανικό άρθρο γίνεται ξεκάθαρη αναφορά σε πρόσφατες εμπρηστικές δηλώσεις του πρώην πρωθυπουργού του Ισραήλ Ναφτάλι Μπένετ. Ο συγκεκριμένος πολιτικός άνδρας χαρακτήρισε την Τουρκία ως μια εντελώς νέα απειλή για την ασφάλεια προχωρώντας μάλιστα σε άμεσες συγκρίσεις με το σκληροπυρηνικό ιρανικό καθεστώς.<br /><br />Μια παρόμοια αρνητική και συγκρουσιακή στάση αποδίδεται επίσης και στον πρώην υπουργό Άμυνας Γιοάβ Γκάλαντ. Ο πρώην υπουργός εμφανίζεται να αντιμετωπίζει την κυβέρνηση της Άγκυρας με εξαιρετικά αυξημένη καχυποψία δημιουργώντας τεχνητά ρήγματα.<div><br />Η μακροχρόνια αντιπαλότητα Τουρκίας και Ιράν<br /><br />Ο Εντ Χουσέιν υποστηρίζει σθεναρά στο κείμενό του ότι μια τέτοια λανθασμένη προσέγγιση αγνοεί επιδεικτικά την ιστορική πραγματικότητα. Παραγνωρίζει πλήρως τη μακροχρόνια γεωπολιτική αντιπαλότητα που υφίσταται παραδοσιακά μεταξύ της Τουρκίας και του Ιράν. Οι δύο αυτές μεγάλες περιφερειακές δυνάμεις ανταγωνίζονται σκληρά εδώ και πολλές δεκαετίες για την απόλυτη επιρροή στον ευρύτερο μουσουλμανικό κόσμο. Αυτός ο ατέρμονος ανταγωνισμός συνοδεύεται από αιματηρές ιστορικές συγκρούσεις και βαθύτατες πολιτικές αντιθέσεις.<br /><br />Η Τουρκία αποτελεί μια τεράστια σουνιτική χώρα με συνολικό πληθυσμό που αγγίζει τα ογδόντα έξι εκατομμύρια και θεωρείται η άμεση κληρονόμος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Η χώρα διατηρεί μια μοναδική στρατηγική θέση στον παγκόσμιο χάρτη βρισκόμενη ακριβώς ανάμεσα στην Ευρώπη τη Ρωσία και τη Μέση Ανατολή. Στον αντίποδα το σιιτικό Ιράν με περίπου ενενήντα δύο εκατομμύρια κατοίκους αποτελεί τη συνέχεια της περσικής αυτοκρατορικής παράδοσης και τον φυσικό ανταγωνιστή της Άγκυρας.</div><div><br />Η δύναμη του ΝΑΤΟ και οι ιστορικοί δεσμοί<br /><br />Στην ανάλυση υπογραμμίζεται με ιδιαίτερη έμφαση ότι η Τουρκία αποτελεί έναν εξαιρετικά σημαντικό σύμμαχο του ΝΑΤΟ. Η χώρα διαθέτει περήφανα τον δεύτερο μεγαλύτερο και πιο εξοπλισμένο στρατό ολόκληρης της Βορειοατλαντικής Συμμαχίας. Παράλληλα έχει αναπτύξει τα τελευταία χρόνια μια υπερσύγχρονη εγχώρια βιομηχανία παραγωγής στρατιωτικών μη επανδρωμένων αεροσκαφών.<br /><br />Μια ενδεχόμενη ανοιχτή σύγκρουση με την Άγκυρα θα μπορούσε δεδομένα να προκαλέσει τεράστιες γεωπολιτικές αναταράξεις. Μια τέτοια κρίση θα έφτανε στο σημείο να επηρεάσει αρνητικά ακόμη και τις σχέσεις μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ισραήλ.<br /><br />Παρά τις σοβαρές πολιτικές εντάσεις των τελευταίων ετών οι διπλωματικές σχέσεις μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ δεν έχουν διακοπεί ποτέ οριστικά. Η Άγκυρα υπήρξε άλλωστε ιστορικά η πρώτη μουσουλμανική χώρα που αναγνώρισε απολύτως επίσημα το κράτος του Ισραήλ το χίλια εννιακόσια σαράντα εννέα. Επιπλέον για πολλές συνεχόμενες δεκαετίες οι δύο πλευρές διατηρούσαν μια εξαιρετικά στενή και προσοδοφόρα πολιτική και οικονομική συνεργασία.</div><div><br />Ο αραβικός παράγοντας και η λύση της Παλαιστίνης<br /><br />Ένας εξίσου καθοριστικός παράγοντας για τις λεπτές ισορροπίες στη Μέση Ανατολή παραμένει αδιαμφισβήτητα ο τεράστιος σουνιτικός αραβικός κόσμος. Ο συγκεκριμένος πληθυσμός αριθμεί περίπου τετρακόσια εκατομμύρια κατοίκους οι οποίοι ζουν κατανεμημένοι σε είκοσι ένα διαφορετικά κυρίαρχα κράτη. Χώρες με τεράστια οικονομική επιφάνεια όπως η Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα αποκτούν με ταχύτατους ρυθμούς ολοένα και μεγαλύτερο ρόλο στη διαμόρφωση της νέας γεωπολιτικής πραγματικότητας.<br /><br />Ο διακεκριμένος Βρετανός αναλυτής προειδοποιεί απολύτως ξεκάθαρα ότι μια πιθανή αντιπαράθεση με την Τουρκία θα μπορούσε να οδηγήσει σε πολύ μεγαλύτερη απομόνωση του Ισραήλ. Ταυτόχρονα μια τέτοια αρνητική εξέλιξη θα ενίσχυε σε τεράστιο βαθμό το Ιράν και τους διάφορους περιφερειακούς συμμάχους του όπως είναι η οργάνωση Χαμάς. Κατά την τεκμηριωμένη άποψή του η άμεση διπλωματική προσέγγιση με την Άγκυρα αποτελεί μακράν την πιο ρεαλιστική επιλογή για την ασφάλεια της Δύσης του Ισραήλ αλλά και των αραβικών συμμάχων τους.<br /><br />Τέλος το εκτενές βρετανικό δημοσίευμα καταλήγει στο συμπέρασμα ότι μια μακροπρόθεσμη λύση για τη σταθερότητα στην περιοχή θα πρέπει απαραιτήτως να περιλαμβάνει την προοπτική δημιουργίας ενός ανεξάρτητου παλαιστινιακού κράτους. Αυτό ωστόσο πρέπει να συμβεί υπό την αυστηρή και αδιαπραγμάτευτη προϋπόθεση ότι δεν θα θέτει σε κανέναν απολύτως κίνδυνο την εθνική ασφάλεια του Ισραήλ</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο ρόλος κλειδί της Τουρκίας στη Μέση Ανατολή και το γεωπολιτικό ρίσκο του Ισραήλ.

Η σταθερότητα στη Μέση Ανατολή κρέμεται σε μια λεπτή κλωστή με τις σχέσεις Ισραήλ και Τουρκίας να κρίνουν το αύριο Η σταθερότητα στην εύφλεκ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ορμούζ: Κόλαση ενόψει με την Ελλάδα πρόθυμη “Ασπίδα”

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://iranculture.gr/wp-content/uploads/2022/05/stena-ormouz.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="675" data-original-width="1200" height="47" src="https://iranculture.gr/wp-content/uploads/2022/05/stena-ormouz.jpg" width="280" /></a></div><div><br /></div>Οι εφοπλιστές αγκομαχούν, τα ασφάλιστρα είναι στα ύψη, οι αγορές είναι σε κρίση υστερίας και αντί να αναλαμβάνονται πρωτοβουλίες για να σταματήσει η επίθεση των ΗΠΑ και του Ισραήλ κατά του Ιράν, συμβαίνει το αντίθετο. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ο Μακρόν , σίγουρα και άλλες χώρες , υπό την πίεση των ΗΠΑ ετοιμάζονται να επεκτείνουν την ευρωπαική ναυτική αποστολή υπό την κωδική ονομασία “Ασπίδες” στα στενά του Ορμούζ για να διευκολύνουν την ασφαλή “ έξοδο” των τάνκερ, σύμφωνα με τους Financial Times.<br /><br />Η Ευρώπη, άφαντη μέχρι τώρα, μπαίνει μέρα με την ημέρα όλο και πιο βαθιά στην πολεμική αντιπαράθεση, με το Ιράν να επιτυγχάνει τον αρχικό του στόχο να γενικεύσει την σύγκρουση. Τώρα αν αυτό αποβεί υπέρ του ή κατά θα φανεί σύντομα. Ο Έλληνας πρωθυπουργός σαν έτοιμος από καιρό είναι στην πρώτη γραμμή των πρόθυμων να εμπλακούν. Η ελεύθερη ναυσιπλοία είναι το φανερό κίνητρο. Η ουσία είναι ότι όλη η Δύση μπαίνει στην χορό που σέρνει το Ισραήλ για δικούς του λόγους, Και η περιπέτεια φαίνεται στον ορίζοντα. Γιατί αν η Ελλάδα έχει απώλειες ναυτικής δύναμης και προσωπικού, όλη η εικόνα θα αλλάξει ραγδαία εις βάρος του Κυριάκου Μητσοτάκη και της ΝΔ. <br /><br />Υπό την απειλή μιας εμπλοκής χωρίς εμφανές σχέδιο εξόδου και με την Ελλάδα να παίρνει πλέον υψηλά ρίσκα, συνεδριάζουν τη Δευτέρα 15 Μαρτίου οι ΗΠΕΞ της ΕΕ . Η Γαλλία έχει ήδη ξεκινήσει την προσπάθεια να συγκροτηθεί ένας στόλος συνοδείας των τάνκερ και σε αυτό φαίνεται ότι θα συμβάλλουν και οι ΗΠΑ. Είναι όμως φανερό ότι οι αποστάσεις δεν είναι τόσο μεγάλες και θα γίνουν πιο εύκολα στόχος των Ιρανών.<br /><br />Το ζήτημα κατά συνέπεια δεν είναι αν πρέπει να κινηθούν με ασφάλεια τα δεξαμενόπλοια, αλλά γιατί όλη η Δύση σύρεται αδιαμαρτύρητα σε έναν αιματηρό, επιθετικό , καταστροφικό και άδικο πόλεμο, που δεν υπηρετεί κανένα ευρωπαικό συμφέρον. Από ελληνικής πλευρά είναι ερώτημα τι είδους ναυτικές δυνάμεις θα στείλει ο πρωθυπουργός που δέχεται σκληρή κριτική για τις αποφάσεις του.<br /><br />Η αποστολή «Ασπίδες», στην οποία συμμετέχουν σήμερα τρία πλοία από τη Γαλλία, την Ελλάδα και την Ιταλία, επικεντρώνεται κυρίως στην προστασία εμπορικών πλοίων από επιθέσεις των Χούθι στο Στενό Μπαμπ ελ-Μαντέμπ, στα ανοικτά των ακτών της Υεμένης.<div><br /></div><div><a href="https://omegapress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ορμούζ: Κόλαση ενόψει με την Ελλάδα πρόθυμη “Ασπίδα”

Οι εφοπλιστές αγκομαχούν, τα ασφάλιστρα είναι στα ύψη, οι αγορές είναι σε κρίση υστερίας και αντί να αναλαμβάνονται πρωτοβουλίες για να σταμ...

Διαβάστε την συνέχεια

Le Monde: Η Τουρκία, πυλώνας του ευρωπαϊκού επανεξοπλισμού

<img height="39" src="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2026/03/%CF%84%CE%BF%CF%81%CF%85%CE%B5%CF%820%CF%80%CF%82.jpg?resize=1404%2C768&ssl=1" width="280" /><br />Η γαλλική εφημερίδα Le Monde δημοσιεύει ένα άρθρο στο οποίο καθορίζει την Τουρκία ως «Πυλώνα» του εξοπλισμού της ευρωπαϊκή άμυνας, δίνοντας βαρύτητα στην αμυντική βιομηχανία της χώρας αυτής όπως εξελίχθηκε κυρίως την τελευταία 20ετία.<br /><br />Στην μακροσκελή ανάλυση σημειώνεται ότι ο Πρόεδρος Ερντογάν κατάφερε να θέσει τη χώρα του στο επίκεντρο της άμυνας της Γηραιάς Ηπείρου, εκμεταλλευόμενος τις ανησυχίες που προκύπτουν από τη σύγκρουση στην Ουκρανία και ακολουθώντας μια στρατηγική αυτονομίας και στρατιωτικών καινοτομιών.<br /><br />Η τουρκική εκστρατεία διαφήμισης ‘έπιασε τόπο’<br /><br />Αυτό συνέβαινε πολύ πριν από την αμερικανοϊσραηλινή βομβαρδιστική εκστρατεία κατά του Ιράν. Για μήνες, οι Τούρκοι κατασκευαστές όπλων και διπλωμάτες πραγματοποίησαν μια σειρά από διακριτικές συναντήσεις με τους Ευρωπαίους ομολόγους τους.<br /><br />Σε στενούς κύκλους, συζήτησαν το θέμα που απασχολούσε τους πάντες:<br /><br />τον επιταχυνόμενο επανεξοπλισμό των χωρών του Οργανισμού Βορειοατλαντικού Συμφώνου (ΝΑΤΟ), εν μέσω αυξανόμενων περιφερειακών εντάσεων.<br /><br />Με δεδομένο ότι οι ευρωπαϊκές χώρες είχαν επί χρόνια εστιάσει την προσοχή τους στην οικονομία και όχι στην άμυνα, αφού την είχαν …μεταβιβάσει στις Ηνωμένες Πολιτείες, φάνηκε στο προσκήνιο η Τουρκία με τις ασταμάτητες γεωπολιτικές της φιλοδοξίες που ενδυνάμωσαν τον αμυντικό της προγραμματισμό.<br /><br />Σταδιακά, αυτές οι εμπιστευτικές ανταλλαγές οδήγησαν σε απτά αποτελέσματα: συμφωνίες, συμβόλαια όπλων και αποστολές που ανατέθηκαν στην Άγκυρα σε όλη την ευρωπαϊκή ήπειρο.<br /><br />Ο αμυντικός εξευρωπαϊσμός της ΤουρκίαςΤον Ιούνιο του 2025, ο ιταλικός αμυντικός γίγαντας Leonardo και η τουρκική εταιρεία Baykar λάνσαραν την LBA Systems, μια κοινοπραξία αφιερωμένη στα μαχητικά drones Bayraktar.<br />Λίγους μήνες αργότερα, τον Δεκέμβριο, η Ρουμανία ανακοίνωσε την αγορά μιας κορβέτας κλάσης Hisar, του πρώτου τουρκικού πολεμικού πλοίου που απέκτησε ποτέ μέλος του ΝΑΤΟ.<br />Στις 6 Ιανουαρίου, στο Παρίσι, στη σύνοδο κορυφής του «Συνασπισμού των Προθύμων», 35 χώρες ανέθεσαν στην Τουρκία την ναυτική ηγεσία της πολυεθνικής δύναμης που πρόκειται να λειτουργήσει μόλις εδραιωθεί εκεχειρία στην Ουκρανία.<br />Λίγες μέρες αργότερα, το ΝΑΤΟ ζήτησε από την Άγκυρα να στείλει τα μαχητικά αεροσκάφη F-16 στις χώρες της Βαλτικής αρκετούς μήνες νωρίτερα από το χρονοδιάγραμμα, σε απάντηση στον αυξανόμενο αριθμό ρωσικών εισβολών.<br />Ενώ οι Τούρκοι ηγέτες δεν έχουν ακόμη απαντήσει επίσημα, μπορούν ήδη να απολαύσουν αυτή την εξαιρετική τροπή των γεγονότων.<br /><br />Η επανεκλογή Ντόναλντ Τραμπ ευνόησε την Τουρκία<br /><br />Η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία το 2022 και η επανεκλογή του Ντόναλντ Τραμπ στις Ηνωμένες Πολιτείες το 2024 έχουν ωθήσει την Τουρκία στο επίκεντρο ενός ταχέως εξελισσόμενου ευρωπαϊκού στρατιωτικοβιομηχανικού συμπλέγματος.<br /><br />Οι Ηνωμένες Πολιτείες με την προτροπή στους συμμάχους τους ΝΑΤΟ για αύξηση των αμυντικών προϋπολογισμών, προκειμένου να μειώσει τις δικές τους δεσμεύσεις δημιούργησε νέα πνοή στην τουρκική αμυντική βιομηχανία, με αποτέλεσμα να γίνει βασικός προμηθευτής σε διάφορους στρατηγικούς τομείς και ένας εταίρος που οι Βρυξέλλες δεν μπορούν πλέον αμφισβητήσουν.<div><br /></div><div><a href="https://echedoros.blog/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Le Monde: Η Τουρκία, πυλώνας του ευρωπαϊκού επανεξοπλισμού

Η γαλλική εφημερίδα Le Monde δημοσιεύει ένα άρθρο στο οποίο καθορίζει την Τουρκία ως «Πυλώνα» του εξοπλισμού της ευρωπαϊκή άμυνας, δίνοντας...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Ευρώπη μπαίνει στον Περσικό Κόλπο: Επέκταση της επιχείρησης «Ασπίδες» στο τραπέζι.

<img height="37" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/03/aspides-768x394.jpg" width="280" /><br /><br />Οι υπουργοί Εξωτερικών της Ευρωπαϊκή Ένωση εξετάζουν την αποστολή περισσότερων πολεμικών πλοίων στο Στενό του Ορμούζ καθώς η ένταση με το Ιράν απειλεί την ασφάλεια της παγκόσμιας ναυσιπλοΐας και των ενεργειακών ροών.<br /><br />Στρατηγικές αποφάσεις στις Βρυξέλλες<br /><br />Η αυξανόμενη ένταση στον Περσικό Κόλπο οδηγεί την Ευρώπη σε μία από τις σημαντικότερες γεωπολιτικές αποφάσεις των τελευταίων ετών. Οι υπουργοί Εξωτερικών της Ευρωπαϊκή Ένωση συναντώνται στις Βρυξέλλες για να εξετάσουν το ενδεχόμενο επέκτασης της ναυτικής επιχείρησης «Ασπίδες» μέχρι το Στενό του Ορμούζ, ένα από τα πιο κρίσιμα θαλάσσια περάσματα του πλανήτη.<br /><br />Η συζήτηση πραγματοποιείται σε μια περίοδο έντονης γεωπολιτικής αστάθειας στη Μέση Ανατολή, καθώς η σύγκρουση μεταξύ του Ιράν, των Ηνωμένες Πολιτείες και του Ισραήλ δημιουργεί φόβους για ευρύτερη περιφερειακή ανάφλεξη. Η πιθανότητα παρεμπόδισης της ναυσιπλοΐας στο Στενό του Ορμούζ έχει ήδη προκαλέσει ανησυχία στις διεθνείς αγορές ενέργειας.<br />Η επιχείρηση «Ασπίδες»<br /><br />Η ευρωπαϊκή επιχείρηση «Ασπίδες» δημιουργήθηκε για να προστατεύσει την εμπορική ναυσιπλοΐα σε περιοχές υψηλού κινδύνου, ιδιαίτερα μετά τις επιθέσεις που σημειώθηκαν τα τελευταία χρόνια σε εμπορικά πλοία στην Ερυθρά Θάλασσα.<br /><br />Η αποστολή περιλαμβάνει:επιτήρηση θαλάσσιων οδών συνοδεία εμπορικών πλοίων προστασία από πυραυλικές επιθέσεις και επιθέσεις με μη επανδρωμένα αεροσκάφη<br /><br />Μέχρι σήμερα η επιχείρηση έχει επικεντρωθεί κυρίως στην περιοχή της Ερυθράς Θάλασσας και του Κόλπου του Άντεν. Ωστόσο, η κλιμάκωση της έντασης στον Περσικό Κόλπο φέρνει στο τραπέζι την επέκτασή της μέχρι το Στενό του Ορμούζ.<div>  <br />Το ενεργειακό πέρασμα του πλανήτη<br /><br />Το Στενό του Ορμούζ θεωρείται το σημαντικότερο ενεργειακό πέρασμα στον κόσμο. Από το στενό διέρχεται ένα τεράστιο ποσοστό των παγκόσμιων εξαγωγών πετρελαίου και υγροποιημένου φυσικού αερίου από τις χώρες του Περσικού Κόλπου προς την Ευρώπη και την Ασία.<br /><br />Η γεωγραφία του στενού το καθιστά ιδιαίτερα ευάλωτο. Οι θαλάσσιοι διάδρομοι πλοήγησης είναι περιορισμένοι, γεγονός που σημαίνει ότι ακόμη και μικρής κλίμακας στρατιωτικά περιστατικά μπορούν να διαταράξουν την παγκόσμια ενεργειακή αγορά.<br /><br />Σε περίπτωση αποκλεισμού του περάσματος, οι επιπτώσεις θα ήταν άμεσες:αύξηση των τιμών του πετρελαίου<br />διαταραχές στις παγκόσμιες μεταφορές<br />οικονομικές πιέσεις στις ευρωπαϊκές οικονομίες.</div><div><br />Οι ευρωπαϊκές διπλωματικές κινήσεις<br /><br />Παράλληλα με τη στρατιωτική διάσταση, ευρωπαϊκές χώρες επιχειρούν να διατηρήσουν ανοικτούς διαύλους επικοινωνίας με την Τεχεράνη. Η Γαλλία και η Ιταλία έχουν ξεκινήσει επαφές με το Ιράν προκειμένου να διασφαλιστεί η ασφαλής διέλευση ευρωπαϊκών εμπορικών πλοίων.<br /><br />Η διπλωματική αυτή προσπάθεια έχει στόχο να αποτραπεί μια άμεση στρατιωτική σύγκρουση στον Περσικό Κόλπο, η οποία θα μπορούσε να επηρεάσει σοβαρά την παγκόσμια οικονομία.<br />Επιφυλάξεις στο εσωτερικό της Ευρωπαϊκής Ένωσης<br /><br />Παρά την αυξανόμενη ανησυχία, δεν υπάρχει πλήρης συμφωνία μεταξύ των κρατών-μελών για την επέκταση της αποστολής.<br /><br />Η Γερμανία έχει εκφράσει επιφυλάξεις για το κατά πόσο η ενίσχυση της στρατιωτικής παρουσίας θα συμβάλει πραγματικά στη σταθερότητα της περιοχής.<br /><br />«Δεν είναι βέβαιο ότι η επέκταση της επιχείρησης θα αυξήσει την ασφάλεια», σημείωσαν διπλωματικές πηγές στο Βερολίνο, τονίζοντας ότι η Ευρώπη πρέπει να αποφύγει κινήσεις που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε περαιτέρω κλιμάκωση.</div><div><br />Μια νέα γεωπολιτική πραγματικότητα<br /><br />Η συζήτηση για το Στενό του Ορμούζ αναδεικνύει μια ευρύτερη αλλαγή στον ρόλο της Ευρώπης στη διεθνή σκηνή. Η Ευρωπαϊκή Ένωση φαίνεται όλο και πιο πρόθυμη να αναλάβει ενεργότερο ρόλο στην προστασία των παγκόσμιων εμπορικών και ενεργειακών διαδρομών.<br /><br />Σε έναν κόσμο όπου οι γεωπολιτικές εντάσεις αυξάνονται και οι θαλάσσιες οδοί μεταφοράς ενέργειας αποκτούν ακόμη μεγαλύτερη στρατηγική σημασία, η Ευρώπη καλείται να αποφασίσει αν θα περιοριστεί σε διπλωματικές πρωτοβουλίες ή αν θα ενισχύσει την παρουσία της σε μία από τις πιο ευαίσθητες περιοχές του πλανήτη.<br /><br />Η απόφαση που θα ληφθεί στις Βρυξέλλες δεν αφορά μόνο την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας. Αφορά τον ίδιο τον ρόλο της Ευρώπης στο νέο γεωπολιτικό τοπίο της Μέσης Ανατολής</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Ευρώπη μπαίνει στον Περσικό Κόλπο: Επέκταση της επιχείρησης «Ασπίδες» στο τραπέζι.

Οι υπουργοί Εξωτερικών της Ευρωπαϊκή Ένωση εξετάζουν την αποστολή περισσότερων πολεμικών πλοίων στο Στενό του Ορμούζ καθώς η ένταση με το Ιρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η κρίση στο Ορμούζ ως δομικό τεστ συνοχής του ΝΑΤΟ. Το «τελεσίγραφο» των ΗΠΑ και ο κίνδυνος μιας ευρύτερης ανάφλεξης.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2025/06/strait-of-hormuz-1.jpg"><img height="51" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2025/06/strait-of-hormuz-1-696x495.jpg" width="280" /></a><br /><br />Η κρίση στα Στενά του Ορμούζ, που κλιμακώνεται ραγδαία τις τελευταίες εβδομάδες, δεν αποτελεί πλέον μόνο μια περιφερειακή σύγκρουση χαμηλής έντασης. Έχει μετεξελιχθεί στο πιο κρίσιμο «δομικό τεστ» για τη συνοχή του ΝΑΤΟ και τις μελλοντικές ισορροπίες της διεθνούς τάξης στον 21ο αιώνα. Καθώς η θαλάσσια αυτή δίοδος –η «ενεργειακή αρτηρία» του πλανήτη– παραμένει σε καθεστώς ουσιαστικού αποκλεισμού λόγω της σύγκρουσης με το Ιράν, ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ εξαπέλυσε ένα ωμό τελεσίγραφο προς τους συμμάχους του: η άρνηση συνδρομής στην επαναλειτουργία της διόδου θα μπορούσε να επιφέρει «πολύ κακά» αποτελέσματα για το μέλλον της ίδιας της Συμμαχίας.<br /><br />Η «ενεργειακή θρυαλλίδα» και η οικονομική αστάθεια<br /><br />Τα Στενά του Ορμούζ δεν είναι απλώς ένας θαλάσσιος δίαυλος. Είναι το σημείο όπου κρίνεται η παγκόσμια οικονομική σταθερότητα. Από εκεί διέρχεται περίπου το ένα πέμπτο του παγκόσμιου εμπορίου πετρελαίου και υγροποιημένου φυσικού αερίου. Οποιαδήποτε διαταραχή στη ροή των τάνκερ μεταφράζεται ακαριαία σε εκτίναξη των τιμών ενέργειας, πλήττοντας τις οικονομίες της Ευρώπης και της Ασίας.<br />Για την Ουάσιγκτον, το ζήτημα είναι ηθικά και στρατηγικά αδιαπραγμάτευτο: όσοι επωφελούνται από την ελεύθερη ροή ενέργειας μέσω του Κόλπου, οφείλουν να αναλάβουν το βάρος της προστασίας της. Ο Τραμπ έχει κατονομάσει συγκεκριμένα τη Γαλλία, την Ιαπωνία, τη Νότια Κορέα, το Ηνωμένο Βασίλειο, αλλά και την Κίνα, ως χώρες που πρέπει να συνεισφέρουν έμπρακτα στη συγκρότηση μιας πολυεθνικής ναυτικής δύναμης συνοδείας.<br /><br />Η «ανταρσία» των συμμάχων<br /><br />Ωστόσο, η υποδοχή που συνάντησε το αμερικανικό αίτημα είναι κάθε άλλο παρά θερμή. Μια σειρά από ισχυρούς συμμάχους —μεταξύ των οποίων η Γερμανία, η Αυστραλία και η Ιαπωνία– έχουν αποκλείσει κατηγορηματικά το ενδεχόμενο αποστολής πολεμικών πλοίων στην περιοχή. Οι λόγοι πίσω από αυτή την άρνηση είναι βαθιά πολιτικοί και στρατηγικοί.<br />Δυτικοί αναλυτές προειδοποιούν ότι η αποστολή νατοϊκών πλοίων για τη συνοδεία εμπορικών σκαφών αποτελεί μια «εξαιρετικά επικίνδυνη αποστολή». Μια τυχαία ανταλλαγή πυρών θα μπορούσε να μετατρέψει την αντιπαράθεση από αμερικανοϊρανική σε έναν ευρύτερο πόλεμο Ιράν–ΝΑΤΟ, με απρόβλεπτες συνέπειες. Οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, πιεσμένες από τον πληθωρισμό και τον φόβο της ενεργειακής κρίσης, αρνούνται να γίνουν μέρος μιας στρατιωτικής «κλιμάκωσης χωρίς διέξοδο».<br /><br />Η «σκακιέρα» του ανταγωνισμού ΗΠΑ–Κίνας<br /><br />Η ρητορική του Λευκού Οίκου εξυπηρετεί επίσης έναν ευρύτερο στόχο: τον έλεγχο της επιρροής του Πεκίνου. Η Κίνα, ως ένας από τους μεγαλύτερους εισαγωγείς ενέργειας από τον Περσικό Κόλπο, βρίσκεται σε δεινή θέση. Η απειλή του Τραμπ για αναβολή της συνόδου κορυφής με τον Σι Τζινπίνγκ, εφόσον το Πεκίνο δεν συμβάλει στην αποκλιμάκωση, καταδεικνύει ότι η κρίση στο Ορμούζ είναι πλέον ένα διαπραγματευτικό χαρτί στον παγκόσμιο ανταγωνισμό μεγάλων δυνάμεων.<br />Αν το Ιράν αναγκαστεί να ευθυγραμμιστεί με μια «δυτική» τάξη πραγμάτων, το Πεκίνο θα υποστεί ένα στρατηγικό σοκ: την απώλεια ενός από τους σημαντικότερους ενεργειακούς του κόμβους. Αυτό δεν θα άλλαζε απλώς τον χάρτη της Μέσης Ανατολής· θα μετατόπιζε την ισορροπία ισχύος σε παγκόσμιο επίπεδο, επηρεάζοντας την πορεία του 21ου αιώνα.<div><br />Μια συστημική καμπή για το ΝΑΤΟ<br /><br />Για το ίδιο το ΝΑΤΟ, η παρούσα κρίση αποτελεί δομικό σημείο καμπής. Η Συμμαχία δοκιμάζεται στο αν μπορεί να διατηρήσει την «άμυνα 360 μοιρών» της χωρίς να κατακερματιστεί από τις διαφορετικές προτεραιότητες των μελών της. Η διαχείριση της παράπλευρης ζημιάς, η διατήρηση των θαλάσσιων αρτηριών και η διασφάλιση της συνοχής της Συμμαχίας απέναντι στις πιέσεις για «αποδέσμευση» ή «μετατόπιση ευθυνών» είναι τα μεγάλα ζητούμενα.<br />Η αρχική φάση αυτής της κρίσης –στρατιωτική και κινητική– είναι ίσως η πιο απλή. Η καθοριστική φάση θα είναι η πολιτική και δομική αναδιάταξη που θα ακολουθήσει. Είτε πρόκειται για ομαλή μετάβαση, είτε για μια παρατεταμένη αστάθεια, οι αποφάσεις που λαμβάνονται αυτές τις ημέρες θα καθορίσουν την περιφερειακή τάξη στη Μέση Ανατολή για την επόμενη δεκαετία. Το «τελεσίγραφο» των ΗΠΑ δεν είναι απλώς μια απαίτηση για πλοία· είναι μια κλήση για επαναπροσδιορισμό των δεσμεύσεων σε έναν κόσμο που δεν διαχειρίζεται πλέον την ένταση, αλλά βυθίζεται σταδιακά σε αυτήν.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η κρίση στο Ορμούζ ως δομικό τεστ συνοχής του ΝΑΤΟ. Το «τελεσίγραφο» των ΗΠΑ και ο κίνδυνος μιας ευρύτερης ανάφλεξης.

Η κρίση στα Στενά του Ορμούζ, που κλιμακώνεται ραγδαία τις τελευταίες εβδομάδες, δεν αποτελεί πλέον μόνο μια περιφερειακή σύγκρουση χαμηλής ...

Διαβάστε την συνέχεια

Σκληρό μήνυμα Τεχεράνης: «Δεν ζητήσαμε κατάπαυση πυρός. Θα πάμε όσο μακριά χρειαστεί».

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://theleader.gr/wp-content/uploads/2026/03/iran-aragtsi-ypex-03022026-768x512-1.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="512" data-original-width="768" height="55" src="https://theleader.gr/wp-content/uploads/2026/03/iran-aragtsi-ypex-03022026-768x512-1.jpg" width="280" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Μήνυμα Αραγτσί ότι τα Στενά του Ορμούζ είναι «κλειστά μόνο για τους εχθρούς» και όσους στηρίζουν τις επιθέσεις κατά του Ιράν</span></h3>Το Ιράν δεν έχει ζητήσει κατάπαυση του πυρός στον πόλεμο που βρίσκεται σε εξέλιξη με το Ισραήλ και τις ΗΠΑ ξεκαθάρισε ο υπουργός Εξωτερικών της χώρας, Αμπάς Αραγτσί, στέλνοντας παράλληλα μήνυμα ότι η Τεχεράνη είναι αποφασισμένη να συνεχίσει τη σύγκρουση όσο χρειαστεί.<br /><br />Σύμφωνα με το ιρανικό ημιεπίσημο πρακτορείο ειδήσεων SNN, ο επικεφαλής της ιρανικής διπλωματίας τόνισε ότι στόχος της Τεχεράνης είναι να διασφαλιστεί ότι οποιαδήποτε λήξη των εχθροπραξιών θα είναι οριστική και δεν θα οδηγήσει σε νέα κλιμάκωση.<br />«Κλειστά μόνο για τους εχθρούς» τα Στενά του Ορμούζ<br /><br />Ο Αραγτσί πρόσθεσε εξάλλου ότι τα Στενά του Ορμούζ είναι κλειστά μόνον «στους εχθρούς και αυτούς που υποστηρίζουν την επίθεσή τους».<br /><br /><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="background-color: white; box-sizing: border-box; display: flex; font-family: cf_asty_st; font-size: 19px; margin: 10px auto; max-width: 550px; width: 550px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="2033508724053245954" frameborder="0" id="twitter-widget-1" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?creatorScreenName=newsbreakGR&dnt=false&embedId=twitter-widget-1&features=eyJ0ZndfdGltZWxpbmVfbGlzdCI6eyJidWNrZXQiOltdLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2ZvbGxvd2VyX2NvdW50X3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9iYWNrZW5kIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19yZWZzcmNfc2Vzc2lvbiI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZm9zbnJfc29mdF9pbnRlcnZlbnRpb25zX2VuYWJsZWQiOnsiYnVja2V0Ijoib24iLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X21peGVkX21lZGlhXzE1ODk3Ijp7ImJ1Y2tldCI6InRyZWF0bWVudCIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3Nob3dfYmlyZHdhdGNoX3Bpdm90c19lbmFibGVkIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19kdXBsaWNhdGVfc2NyaWJlc190b19zZXR0aW5ncyI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdXNlX3Byb2ZpbGVfaW1hZ2Vfc2hhcGVfZW5hYmxlZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdmlkZW9faGxzX2R5bmFtaWNfbWFuaWZlc3RzXzE1MDgyIjp7ImJ1Y2tldCI6InRydWVfYml0cmF0ZSIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfbGVnYWN5X3RpbWVsaW5lX3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9mcm9udGVuZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9fQ%3D%3D&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=2033508724053245954&lang=el&origin=https%3A%2F%2Fwww.newsbreak.gr%2Fkosmos%2F988446%2Fskliro-minyma-techeranis-den-zitisame-katapaysi-pyros-tha-pame-oso-makria-chreiastei%2F&sessionId=d58d87a1f8676e5f354811783cea453309bbb93a&siteScreenName=newsbreakGR&theme=light&widgetsVersion=2615f7e52b7e0%3A1702314776716&width=550px" style="box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; height: 599px; max-width: 100%; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="X Post"></iframe></div><p style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: cf_asty_st; font-size: 19px; line-height: 1.6 !important; margin: 0px auto 26px; overflow-wrap: break-word;"></p>Εκπρόσωπος του ιρανικού υπουργείου Εξωτερικών πρόσθεσε ότι κράτη που δεν αποτελούν μέρος του πολέμου έχουν καταφέρει τη διέλευση των πλοίων τους μέσω των Στενών του Χορμούζ με τον συντονισμό και την άδεια των ενόπλων δυνάμεων του Ιράν.<br /><br />Ο Αραγτσί σημείωσε επίσης σε δηλώσεις του σε δημοσιογράφους ότι το Ιράν είναι έτοιμο να πάει «όσο μακριά» χρειάζεται τη στρατιωτική σύγκρουση, που μαίνεται από τις 28 Φεβρουαρίου ανάμεσα στη χώρα του και το Ισραήλ και τις ΗΠΑ.<br /><br />«Πιστεύω ότι τώρα, έχουν πάρει το μάθημά τους και καταλάβει με τι είδους έθνος έχουν να κάνουν: ένα έθνος που δεν διστάζει να υπερασπιστεί τον εαυτό του και είναι έτοιμο να συνεχίσει τον πόλεμο μέχρι τέλους, όπου κι αν οδηγήσει, και να πάει όσο μακριά χρειάζεται», τόνισε ο Ιρανός υπουργός Εξωτερικών.<div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Σκληρό μήνυμα Τεχεράνης: «Δεν ζητήσαμε κατάπαυση πυρός. Θα πάμε όσο μακριά χρειαστεί».

Μήνυμα Αραγτσί ότι τα Στενά του Ορμούζ είναι «κλειστά μόνο για τους εχθρούς» και όσους στηρίζουν τις επιθέσεις κατά του Ιράν Το Ιράν δεν έχε...

Διαβάστε την συνέχεια

Στη Μόσχα ο Ανώτατος Ηγέτης του Ιράν, Μοτζταμπά Χαμενεΐ. Υποβλήθηκε σε επείγουσα χειρουργική επέμβαση.

<img height="47" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/03/MOJTABA-630x400.jpg" width="280" /><br /><br />Μέσα ενημέρωσης του Κουβέιτ μεταδίδουν ότι ο νέος Ανώτατος Ηγέτης του Ιράν, Μοτζταμπά Χαμενεΐ, υποβλήθηκε σε επείγουσα χειρουργική επέμβαση στη Μόσχα, μετά από τραυματισμούς που υπέστη σε ισραηλινά πλήγματα.<br /><br />Παρά την ανάληψη των καθηκόντων του, ο Χαμενεΐ παραμένει μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, τροφοδοτώντας έντονη φημολογία σχετικά με την κατάσταση της υγείας του και το πού βρίσκεται.<br /><br />Πληροφορίες της κουβεϊτιανής εφημερίδας Al-Jarida αναφέρουν ότι ο πρόσφατα διορισθείς Ανώτατος Ηγέτης μεταφέρθηκε μυστικά στη Ρωσία, έπειτα από σοβαρή επιδείνωση της κατάστασής του.<br /><br />Παρότι έχει οριστεί διάδοχος του πατέρα του, Αλί Χαμενεΐ, ο Μοτζταμπά δεν έχει πραγματοποιήσει ακόμα καμία δημόσια εμφάνιση.<br /><br />Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, ο 56χρονος ηγέτης απομακρύνθηκε από την Τεχεράνη την περασμένη Πέμπτη με ρωσικό στρατιωτικό αεροσκάφος, υπό καθεστώς απόλυτης μυστικότητας.<br /><br />Πηγές που γνωρίζουν το παρασκήνιο υποστηρίζουν ότι η απόφαση για τη μεταφορά του βασίστηκε σε δύο άξονες:<br /><br />Ιατρική αναγκαιότητα: Οι ιρανικές υποδομές φέρεται να αδυνατούσαν να παράσχουν την εξειδικευμένη και επείγουσα φροντίδα που απαιτούσαν τα τραύματά του.<br /><br />Ζητήματα ασφαλείας: Οι συνεχιζόμενοι αεροπορικοί βομβαρδισμοί στην Τεχεράνη οδήγησαν τους αξιωματούχους ασφαλείας στο συμπέρασμα ότι η σωματική του ακεραιότητα -αλλά και η μυστικότητα της τοποθεσίας νοσηλείας του- δεν μπορούσαν πλέον να διασφαλιστούν εντός του Ιράν.<br /><br />Με την άφιξή του στη Μόσχα, ο Χαμενεΐ φέρεται να διακομίστηκε σε ιδιωτικό νοσοκομείο, το οποίο βρίσκεται εντός ασφαλούς συγκροτήματος της ρωσικής προεδρικής κατοικίας.<br /><br />«Η απόφαση για την απομάκρυνσή του ελήφθη καθώς η παροχή ιατρικής φροντίδας κατέστη αδύνατη υπό το βάρος των συνεχών βομβαρδισμών και των αεροπορικών επιδρομών», ανέφεραν οι ίδιες πηγές.<br /><br />Ο Ρώσος Πρόεδρος, Βλαντίμιρ Πούτιν, φέρεται να προσέφερε προσωπικά το «ιατρικό άσυλο».<br /><br />Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι η επείγουσα χειρουργική επέμβαση στέφθηκε με επιτυχία, ωστόσο ο Χαμενεΐ παραμένει στη Ρωσία υπό δρακόντεια μέτρα ασφαλείας για την ανάρρωσή του.<div><br />Το μυστήριο του «εξαφανισμένου» ηγέτη<br /><br />Ο Μοτζταμπά Χαμενεΐ ανέλαβε τα ηνία της χώρας μετά τη δολοφονία του πατέρα του στα τέλη Φεβρουαρίου. Ωστόσο, η πλήρης απουσία του από τη δημόσια σφαίρα έχει πυροδοτήσει κύμα φημών:<br /><br />Σοβαρότητα τραυματισμών: Ορισμένες αναφορές δείχνουν ότι υπέστη κρίσιμα τραύματα στα κάτω άκρα και σε εσωτερικά όργανα κατά τη διάρκεια της επίθεσης στο συγκρότημα του πατέρα του.<br /><br />Επίσημη διάψευση: Ενώ η Τεχεράνη επιμένει ότι ο ηγέτης είναι «σώος και αβλαβής», η είδηση της μυστικής διαφυγής στη Ρωσία έρχεται σε άμεση σύγκρουση με το επίσημο αφήγημα περί σταθερότητας.<br /><br />Σκεπτικισμός από τις ΗΠΑ: Οι εξελίξεις αυτές ακολουθούν πρόσφατες δηλώσεις του Προέδρου των ΗΠΑ, ο οποίος εξέφρασε αμφιβολίες για το αν ο νέος Ανώτατος Ηγέτης βρίσκεται καν εν ζωή.<br /><br />Μέχρι στιγμής, η ιρανική ηγεσία δεν έχει προβεί σε κανένα επίσημο σχόλιο σχετικά με τις πληροφορίες που τον θέλουν να βρίσκεται στη Μόσχα.<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div></div>

Στη Μόσχα ο Ανώτατος Ηγέτης του Ιράν, Μοτζταμπά Χαμενεΐ. Υποβλήθηκε σε επείγουσα χειρουργική επέμβαση.

Μέσα ενημέρωσης του Κουβέιτ μεταδίδουν ότι ο νέος Ανώτατος Ηγέτης του Ιράν, Μοτζταμπά Χαμενεΐ, υποβλήθηκε σε επείγουσα χειρουργική επέμβαση ...

Διαβάστε την συνέχεια

Υπό το φως της ημέρας: Οι επιχειρήσεις «Τρύπα στην Άμυνα» και «Όλα είναι Πιθανά» που εξολόθρευσαν τον Αλί Χαμενεΐ.

<img height="46" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2024/11/khamenei-630x384.jpg" width="280" /><br /><br />Ανώτατος αξιωματούχος των υπηρεσιών πληροφοριών αποκάλυψε ότι η ηγεσία του Ιράν πιάστηκε εξαπίνης από μια τολμηρή επιχείρηση εξόντωσης στο φως της ημέρας, καθώς και ότι το 70% των δυνατοτήτων εκτόξευσης του καθεστώτος έχει εξουδετερωθεί.<br /><br />Στέλεχος της Στρατιωτικής Υπηρεσίας Πληροφοριών του Ισραήλ (Aman) παρουσίασε αποκαλυπτικές λεπτομέρειες σχετικά με τον επιτυχή «αποκεφαλισμό» της ιρανικής ηγεσίας και τη συστηματική καταστροφή των πλέον κρίσιμων προγραμμάτων του καθεστώτος.<br /><br />Ο αξιωματούχος επιβεβαίωσε ότι ο Ανώτατος Ηγέτης, Αλί Χαμενεΐ, εξοντώθηκε κατά τη διάρκεια της επιχείρησης «Τρύπα στην Άμυνα» (Hole in the Defense), μιας εξαιρετικά σύνθετης αποστολής που διαπέρασε πολλαπλά επίπεδα ασφαλείας των επίλεκτων δυνάμεων.<br /><br />Το πλήγμα αυτό συντονίστηκε με την επιχείρηση «Όλα είναι Πιθανά» (Everything is Possible), η οποία έθεσε στο στόχαστρο την κορυφή της πυραμίδας του ιρανικού Υπουργείου Πληροφοριών.<br /><br />Ίσως η σημαντικότερη αποκάλυψη αφορά το γεγονός ότι το μεγαλύτερο σφάλμα του ιρανικού καθεστώτος ήταν η πεποίθηση πως το Ισραήλ θα επιχειρούσε τέτοιου είδους δολοφονίες υψηλού ρίσκου μόνο υπό το κάλυμμα της νύχτας.<br /><br />Χτυπώντας στο φως της ημέρας, οι Ισραηλινές Αμυντικές Δυνάμεις (IDF) πέτυχαν τον απόλυτο αιφνιδιασμό έναντι του πλέον φρουρούμενου προσώπου στη Μέση Ανατολή.<div><br />Η καταστροφή του πυρηνικού και πυραυλικού πυρήνα<br /><br />Η ενημέρωση των υπηρεσιών πληροφοριών έριξε φως και στην κατάσταση του πυρηνικού προγράμματος του Ιράν.<br /><br />Αποκαλύφθηκε ότι το καθεστώς προσπάθησε πρόσφατα να μεταφέρει κρίσιμα πυρηνικά εξαρτήματα και υλικό για την έρευνα οπλικών συστημάτων σε ένα νέο, μυστικό υπόγειο συγκρότημα στην Τεχεράνη.<br /><br />Ωστόσο, η εγκατάσταση εντοπίστηκε και καταστράφηκε στο πλαίσιο της επιχείρησης «Λιοντάρι που Βρυχάται» (Roaring Lion).<br /><br />Οι ισραηλινές και αμερικανικές υπηρεσίες πληροφοριών καταδιώκουν πλέον ενεργά τις τοποθεσίες όπου το καθεστώς αποκρύπτει τα αποθέματα εμπλουτισμένου ουρανίου σε ποσοστό 60%, το υλικό που απαιτείται για την ταχεία κατασκευή πυρηνικής βόμβας.<br /><br />Πέραν της πυρηνικής απειλής, ο αξιωματούχος σημείωσε ότι πάνω από το 70% των συνολικών δυνατοτήτων εκτόξευσης πυραύλων του Ιράν έχει εξαλειφθεί, με πλήγματα σε 2.200 στόχους που συνδέονται με το καθεστώς, συμπεριλαμβανομένων πολλών τοποθεσιών που οι Ιρανοί θεωρούσαν απολύτως απόρρητες.</div><div><br />Οικονομική και βιομηχανική κατάρρευση<br /><br />Ο πόλεμος έχει επεκταθεί πέρα από τους αμιγώς στρατιωτικούς στόχους, εστιάζοντας πλέον στις οικονομικές μηχανές που τροφοδοτούν την ιρανική επιθετικότητα.<br /><br />Ο αξιωματούχος δήλωσε ότι οι αμυντικές βιομηχανίες του Ιράν δέχονται τόσο σφοδρά πλήγματα, ώστε υφίστανται ζημιές δισεκατομμυρίων δολαρίων σε καθημερινή βάση.<br /><br />Αυτή τη στιγμή η παραγωγή πυραύλων στη χώρα είναι μηδενική, καθώς τα ίδια τα εργοστάσια έχουν ισοπεδωθεί.<br /><br />Η στρατηγική αυτή περιγράφεται ως ένα «ασφαλιστήριο συμβόλαιο ασφαλείας», ώστε να διασφαλιστεί ότι το καθεστώς δεν θα διαθέτει βιομηχανική βάση για την ανασυγκρότηση του στρατού του ή τη στήριξη των περιφερειακών του αντιπροσώπων (proxies) μετά τη λήξη του πολέμου.<br /><br />Η οικονομική πίεση είναι τόσο έντονη, που η ικανότητα του καθεστώτος να αποστέλλει τη συνήθη ετήσια ενίσχυση ύψους 1,5 δισεκατομμυρίου δολαρίων προς τη Χεζμπολάχ έχει ουσιαστικά διακοπεί.</div><div><br />Η κατάρρευση των δυνάμεων δι’ αντιπροσώπων<br /><br />Ενώ το Ιράν αγωνίζεται για την επιβίωσή του, ο κύριος σύμμαχός του, η Χεζμπολάχ, υφίσταται επίσης βαρύτατες απώλειες.<br /><br />Από την έναρξη της εμπλοκής της στον πόλεμο, η επίλεκτη δύναμη «Ραντουάν» μετρά πάνω από 120 νεκρούς μαχητές, με τουλάχιστον 400 μέλη της Χεζμπολάχ νεκρά συνολικά.<br /><br />Ο αξιωματούχος σημείωσε ότι ο μυστικός στόλος μεταφορών του Ιράν, ο οποίος προηγουμένως χρησιμοποιούσε συριακά αεροδρόμια για τη λαθραία μεταφορά προηγμένων όπλων στον Λίβανο, έχει υποστεί σοβαρή υποβάθμιση.<br /><br />Παρά τις απεγνωσμένες εκκλήσεις του καθεστώτος προς τους αντιπροσώπους του στο Ιράκ και την Υεμένη να συμμετάσχουν στις εχθροπραξίες, οι Χούτι παραμένουν μέχρι στιγμής στο περιθώριο, παρακολουθώντας προφανώς την πλήρη αποδόμηση των πατρόνων τους στην Τεχεράνη.<br /><br />Η τρέχουσα κατάσταση υποδηλώνει ότι ο «Άξονας της Αντίστασης» αποδιαρθρώνεται εκ των έσω, αφήνοντας το ιρανικό καθεστώς πιο απομονωμένο από οποιαδήποτε άλλη στιγμή στην ιστορία του.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Υπό το φως της ημέρας: Οι επιχειρήσεις «Τρύπα στην Άμυνα» και «Όλα είναι Πιθανά» που εξολόθρευσαν τον Αλί Χαμενεΐ.

Ανώτατος αξιωματούχος των υπηρεσιών πληροφοριών αποκάλυψε ότι η ηγεσία του Ιράν πιάστηκε εξαπίνης από μια τολμηρή επιχείρηση εξόντωσης στο φ...

Διαβάστε την συνέχεια

«Προσπαθούν να μετατρέψουν το Αιγαίο Πέλαγος σε ελληνική λίμνη!», (τουρκικό δημοσίευμα).

<a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSRPCy-RcAaPx9lPbq5mcC06-vV-6aBHOZilA&s" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="155" data-original-width="325" height="58" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSRPCy-RcAaPx9lPbq5mcC06-vV-6aBHOZilA&s" width="280" /></a><br /><br />«Ενώ η Αθήνα αγνόησε τη Συνθήκη της Λωζάνης και εξόπλισε τα νησιά Κάρπαθο και Σαμοθράκη με πυραυλικά συστήματα Patriot, το σύστημα S-400 που αποκτήσαμε από τη Ρωσία δεν έχει ακόμη ενεργοποιηθεί. Οι απόστρατοι διοικητές επέστησαν την προσοχή στην αυξανόμενη στρατιωτική απειλή στο Αιγαίο», γράφει ο Τούρκος αρθρογράφος Εμίν Οζγκονούλ στην Sözcü Gazetesi.<br /><br />Η Ελλάδα, επικαλούμενη τον πόλεμο ΗΠΑ-Ιράν ως δικαιολογία, ανέπτυξε συστήματα αεράμυνας και πυραυλικές συστοιχίες Patriot στο μη στρατιωτικό νησί της Καρπάθου. Τώρα, οι Patriot αναπτύσσονται στη Σαμοθράκη, η οποία βρίσκεται ακριβώς απέναντι από την Ίμβρο. Η Συνθήκη της Λωζάνης του 1923 και η Σύμβαση των Στενών της Λωζάνης ορίζουν σαφώς ότι η Σαμοθράκη είναι αποστρατιωτικοποιημένη και δεν μπορεί να οχυρωθεί.<br /><br />Εν τω μεταξύ, το σύστημα αεράμυνας S-400 που αγοράσαμε από τη Ρωσία το 2019 για 2,5 δισεκατομμύρια δολάρια παραμένει αποθηκευμένο. Οι Patriot που αναπτύχθηκαν από το ΝΑΤΟ στη Μαλάτεια θα αναχαιτίζουν πυραύλους που εκτοξεύτηκαν από το Ιράν. Οι ΗΠΑ απέσυραν την Τουρκία από το πρόγραμμα F-35 λόγω των S-400. Ενώ αναζητούνταν λύση για την επανένταξη στο έργο, ξέσπασε ο πόλεμος ΗΠΑ-Ιράν. Τμήματα τριών πυραύλων έπεσαν στην Τουρκία, αλλά οι S-400 παρέμειναν αποθηκευμένοι.<br /><br />Δώσαμε $ 2,5 δισ.<br /><br />Ο Υπουργός Άμυνας Γιασάρ Γκιουλέρ είχε δηλώσει προηγουμένως: «Όσοι αναρωτιούνται τι θα συμβεί όταν πατήσουμε το κουμπί των S-400 θα δουν».<br /><br /> Πολιτικοί και συνταξιούχοι στρατιωτικοί δήλωσαν στο SÖZCÜ τα εξής:<br /><br />Ο Τζεμ Γκιουρντενίζ αναφέρθηκε από σημείο προς σημείο<br /><br />Η απάντηση πρέπει να δοθεί με πράξεις, όχι μόνο με λόγια.<br /><br />Ο απόστρατος υποναύαρχος Τζεμ Γκιουρντενίζ, ο αρχιτέκτονας της ιδέας της «Γαλάζιας Πατρίδας», σχολίασε στο SÖZCÜ την ανάπτυξη πυραυλικών συστημάτων Patriot από την Ελλάδα στα νησιά. <br /><br />Ο Γκιουρντενίζ δήλωσε ότι αυτά τα βήματα είναι απαράδεκτα, λέγοντας: «Η Ελλάδα τοποθετείται στρατηγικά εναντίον της Τουρκίας, επιδιώκοντας να δημιουργήσει ένα πλαίσιο γύρω μας. Αυτή η κατάσταση δεν μπορεί να αγνοηθεί με μια δήλωση. Η αλαζονεία πρέπει να απαντηθεί με πράξεις, όχι μόνο με λόγια».<br /><br />Η Τουρκία πρέπει να κάνει αυτά τα πράγματα<br /><br />Θα πρέπει να συσταθεί Διοίκηση Ναυτικών Δυνάμεων στην Κατεχόμενη Κύπρο.<br /><br />Θα πρέπει να σταλεί στην Κατεχόμενη Κύπρο φρεγάτα εξοπλισμένη με τεχνολογία αεράμυνας.<br /><br />Θα πρέπει να συσταθεί ναυτική βάση στην Αμμόχωστο.<br /><br />Η βάση των UAV και UCAV μας στο Γκετσιτκαλέ θα πρέπει να μετατραπεί σε κύρια βάση αεριωθούμενων .<br /><br />Τα γεωτρύπανα μας θα πρέπει να ξεκινήσουν επιχειρήσεις στα κυπριακά χωρικά ύδατα.<br /><br />Ερντογάν Καρακούς (Αντιστράτηγος Εν αποστρατεία):<br /><br />Το νησί της Σαμοθράκης δεν έχει στρατιωτικό καθεστώς και δεν μπορεί να οπλιστεί. Βρίσκεται πολύ κοντά στην ηπειρωτική Τουρκία και οι πύραυλοι Patriot που αναπτύσσονται εκεί θα επηρέαζαν τον τουρκικό εναέριο χώρο μέχρι τη Θράκη, καταρρίπτοντας ακόμη και αεροσκάφη σε περίπτωση πυροδότησης.<br /><br />Θα χρησιμοποιούνταν τόσο για άμυνα όσο και για επίθεση. Η Ελλάδα είχε 6 συστοιχίες Patriot και οι ΗΠΑ παρείχαν άλλες 6. Αναβαθμίζουν επίσης 130 από τα F-16 τους σε Block-70. Η αεροπορική υπεροχή μιας χώρας είναι πολύ σημαντική.<br /><br />Ούτκου Τσακίροζερ (CHP – Μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων): «Αποκτήσαμε τους S-400 ως αποζημίωση για το ρωσικό αεροπλάνο που καταρρίψαμε. Έχω επίσης επιφυλάξεις για το λογισμικό. Τρεις πύραυλοι προήλθαν από το Ιράν και οι τρεις ακινητοποιήθηκαν από τους Patriot του ΝΑΤΟ.<br /><br /> Τι θα κάναμε χωρίς αυτούς;<br /><br />Πού είναι ο Ατσάλινος Θόλος και πού είναι οι S-400;<br /><br />Πληρώσαμε 2,5 δισεκατομμύρια δολάρια και τους θάψαμε σε ένα υπόστεγο».<br /><br />Τουρχάν Τσομέζ (Αναπληρωτής Πρόεδρος της Ομάδας του Κόμματος İYİ): «Η κυβέρνηση είπε: “Δεν μας δίνουν Patriot, οπότε αγοράσαμε S-400 από τη Ρωσία”. Πληρώσαμε 2,5 δισεκατομμύρια δολάρια. Μας απομάκρυναν από το έργο των F-35 επειδή δεν έγινε ανάλυση επιπτώσεων.<br /><br />Τώρα, το σύστημα του ΝΑΤΟ ανιχνεύει και αναχαιτίζει πυραύλους που στοχεύουν τη χώρα μας. Πού είναι ο Ατσάλινος Θόλος μας και πού είναι οι S-400;»<br /><br />Ο αγώνας για να μετατρέψουν την Κυπριακή Δημοκρατία σε οπλοστάσιο συνεχίζεται<br /><br />Μαζική συγκέντρωση στρατευμάτων από την Ευρώπη προς την Κύπρο. Μετά τις επιθέσεις των ΗΠΑ και του Ισραήλ στο Ιράν και τα αντίποινα της Τεχεράνης, τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ), κυρίως το Ηνωμένο Βασίλειο, συνεχίζουν να στέλνουν μεγάλης κλίμακας στρατιωτικές ενισχύσεις στην Κυπριακή Δημοκρατία.<br /><br />Τους έστειλαν για βοήθεια<br /><br />Ο Ελληνοκύπριος ηγέτης Νίκος Χριστοδουλίδης είχε τηλεφωνήσει σε Ευρωπαίους ηγέτες έναν προς έναν για να ζητήσει στρατιωτική βοήθεια μετά την πτώση ενός μη επανδρωμένου αεροσκάφους που εκτοξεύτηκε από το Ιράν στη βάση του Ακρωτηρίου στις 2 Μαρτίου όπου σταθμεύουν βρετανικά στρατεύματα.<br /><br />Σε απάντηση σε αυτό το κάλεσμα έστειλαν:<br /><br />-Ηνωμένο Βασίλειο: 6 μαχητικά αεροσκάφη F-35, δύο ελικόπτερα AW-159 Wildcat εξοπλισμένα με πυραύλους Martlet, 1 ελικόπτερο Merlin Mk2, πολεμικό πλοίο HMS Dragon.<br /><br /> -Ελλάδα: 4 μαχητικά αεροσκάφη F-16.<br /><br /> -Γαλλία: Ομάδα αεροπλανοφόρου Charles de Gaulle.<br /><br />-Γερμανία: Φρεγάτα FGS Nordrhein-Westfalen.<br /><br /> -Ιταλία: Φρεγάτα Federico Martinengo<br /><br />-Ολλανδία: Φρεγάτα αεράμυνας HNLMS Evertsen.<br /><br />-Ισπανία: Φρεγάτα Cristobal Colon.<div><br /></div><div><a href="https://echedoros.blog/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.<br /><br /></div>

«Προσπαθούν να μετατρέψουν το Αιγαίο Πέλαγος σε ελληνική λίμνη!», (τουρκικό δημοσίευμα).

«Ενώ η Αθήνα αγνόησε τη Συνθήκη της Λωζάνης και εξόπλισε τα νησιά Κάρπαθο και Σαμοθράκη με πυραυλικά συστήματα Patriot, το σύστημα S-400 που...

Διαβάστε την συνέχεια

Φορτώθηκε σε C-17 Globemaster για τον Κόλπο το 20-25% των ελληνικών πυραύλων Patriot.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQC9_ocIqET-Meycpm84gWjD4XUNGTECjWNxw&s" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="166" data-original-width="303" height="45" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQC9_ocIqET-Meycpm84gWjD4XUNGTECjWNxw&s" width="280" /></a></div><br /><div>Κι ενώ ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή απέναντι στο Ιράν δεν δείχνει το παραμικρό σημάδι αποκλιμάκωσης, ένα από τα πλέον κομβικά ερωτήματα που εξετάζονται στη δημόσια συζήτηση παγκοσμίως είναι αυτό των πυραυλικών αποθεμάτων και ιδιαίτερα αυτών σε βλήματα αναχαίτισης για τα αντιαεροπορικά – αντιβαλλιστικά συστήματα. Όπως πληροφορείται το DP, η Ελλάδα δεν έμεινε ανεπηρέαστη, καθώς παραχωρεί μερικές δεκάδες (40-50) βλήματα αναχαίτισης από το απόθεμα του συστήματος Patriot που διαθέτει στο οπλοστάσιό της.</div><br />Υπενθυμίζεται, ότι όπως είχε ανακοινωθεί στις 19 Φεβρουαρίου 1999, όταν υπεγράφη μεταξύ της τότε Γενικής Διεύθυνσης Εξοπλισμών (ΓΔΕ, νυν ΓΔΑΕΕ) του υπουργείου Εθνικής Άμυνας και της αμερικανικής εταιρείας Raytheon (νυν RTX), ως κύριας αναδόχου, η ύψους 1,139 δις δολαρίων (περίπου 960,26 εκατ. ευρώ) σύμβαση για την προμήθεια τεσσάρων μονάδων πυρός (FU: Fire Unit) PAC-3 των έξι εκτοξευτών Μ901 η καθεμία, και δύο κέντρων πληροφοριών και συντονισμού (ICC), με προαίρεση αγοράς (option) δύο επιπλέον μονάδων πυρός, η οποία ενεργοποιήθηκε το Νοέμβριο του 1999, περιλαμβανόταν και 200 βλήματα PAC-2 GEM.<br /><br />Σύμφωνα με πληροφορίες, στην αεροπορική βάση της Τανάγρας, στην 114 Πτέρυγα Μάχης, προσγειώθηκε την προηγούμενη εβδομάδα γιγαντιαίο αεροσκάφος στρατηγικών μεταφορών τύπου C-17 Globemaster, προερχόμενο από το Μπαχρέιν, το οποίο και παρέλαβε τα πρώτα 24 βλήματα. Η έκπληξη είναι ότι το αεροσκάφος δεν ανήκε στην αμερικανική Αεροπορία (USAF), αλλά σε αυτή του Εμιράτου του Κατάρ! Το πολύτιμο στις τρέχουσες συνθήκες της Μέσης Ανατολής φορτίο, είχε προορισμό την αεροπορική βάση Al Udeid.<br /><br />Η αεροπορική βάση φιλοξενεί 8-10.000 στελέχη των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων, καθώς είναι το προκεχωρημένο στρατηγείο της Κεντρικής Διοίκησης (CENTCOM: Central Command). Υπενθυμίζεται, ότι πρώην αρχηγός ΓΕΑ (αντιπτέραρχος Χρήστος Βαΐτσης – από 27 Φεβρουαρίου 2015 έως 16 Ιανουαρίου 2017), κατέχει υψηλόβαθμη θέση συμβούλου στην αεροπορική δύναμη του Εμιράτο. Δεν έχει γίνει γνωστό εάν έχει παίξει παρασκηνιακά κάποιον ρόλο στην ολοκλήρωση της συμφωνίας.<br /><br />Σύμφωνα με δημοσιεύματα εκείνης της εποχής, ο αντιπτέραρχος Βαΐτσης φέρεται να είχε απορρίψει την πρόταση που υπήρχε κατατεθειμένη να αναλάβει ως πρώτος Σύμβουλος Εθνικής Ασφαλείας του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη. Επέλεξε να παραμείνει στο πόστο του και τη θέση ανέλαβε (1η Αυγούστου 2019) ο αντιναύαρχος Αλέξανδρος Διακόπουλος (παρέμεινε μέχρι τις 20 Αυγούστου 2020), ο οποίος σήμερα είναι Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος της Ελληνικής Αεροπορικής Βιομηχανίας (ΕΑΒ).<br /><br />Το DP είχε αναφερθεί στην περίπτωση των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων (ΗΑΕ), μια χώρα με την οποία η Ελλάδα έχει υπογράψει αμυντικό σύμφωνο στο οποίο μάλιστα <a href="https://www.defence-point.gr/ellinika-machitika-f-16-sti-mesi-anatoli-i-mipos-kati-quot-xechasame-quot">περιέχεται ρήτρα αμοιβαίας συνδρομής σε περίπτωση επίθεσης</a>. Όπως είχε αναφερθεί, στην κρίση του 2020 το Άμπου Ντάμπι είχε στείλει σημαντικό αριθμό προηγμένων μαχητικών αεροσκαφών F-16 Block 60 στην 115 Πτέρυγα Μάχης στην Κρήτη.<br /><br />Τα εμιρατινά μαχητικά παρέμειναν για μεγάλο χρονικό διάστημα και διεξήγαγαν εκπαιδευτικές δραστηριότητες με ελληνικά μαχητικά, συμβάλλοντας στην αποτρεπτική αξιοπιστία της Ελλάδας. Επίσης, τα ΗΑΕ είχαν παραχωρήσει κρίσιμα ανταλλακτικά για τις φρεγάτες τύπου “S” (Kortenaer) και τα επιθετικά ελικόπτερα AH-64 Apache.<br /><br />Οι ενέργειες αυτές έδωσαν υπόσταση στο διμερές αμυντικό σύμφωνο, με αποτέλεσμα τώρα που σημαντικά αστικά κέντρα των ΗΑΕ δέχονται επιθέσεις με βαλλιστικούς πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροχήματα αυτοκτονίας, να τίθεται εξ αντικειμένου θέμα αμοιβαιότητας. Το ότι η παραχώρηση των υπέρ-πολύτιμων βλημάτων στο Κατάρ αποτελεί σαφώς έκπληξη. Η γενικότερη έλλειψη που παρατηρείται, καθώς ο ρυθμός κατανάλωσης κάθε λογής βλήματος στους πολέμους, αρχικά της Ουκρανίας και εν συνεχεία Ισραήλ-ΗΠΑ με το Ιράν, είναι πολύ υψηλότερος του αντίστοιχου ρυθμού αναπλήρωσης.<br /><br />Παρά τις συμφωνίες στις ΗΠΑ μεταξύ Λευκού Οίκου και κολοσσών της αμυντικής βιομηχανίας για την κάθετη κλιμάκωση της παραγωγικής δραστηριότητες στις βιομηχανικές εγκαταστάσεις, η αναπλήρωση των αποθεμάτων δεν θα είναι καθόλου εύκολη υπόθεση. Επίσης, τα βλήματα που αξιοποιούνται επιχειρησιακά από την Πολεμική Αεροπορία στην οποία ανήκει το σύστημα Patriot, δεν παράγονται πλέον.<br /><br />Κατά συνέπεια, το σύστημα χρήζει αναβάθμισης για να μπορεί να αξιοποιεί τα σύγχρονα βλήματα αναχαίτισης που έχουν και αντιβαλλιστικές δυνατότητες. Και η αναβάθμιση και η προμήθεια των νέων βλημάτων είναι όμως εξαιρετικά δαπανηρή υπόθεση, δεδομένο που λογικά πρέπει να έχει ληφθεί υπόψη. Ειδικά τώρα που δρομολογείται η συμβασιοποίηση νέων προμηθειών για συστήματα David’s Sling (στο Ισραήλ θα αντικαταστήσει το Patriot), BARAK MX και SPYDER, στο πλαίσιο του “Θόλου του Αχιλλέα”, εκτιμάται ότι το ζήτημα έχει εξεταστεί και έχουν ληφθεί αποφάσεις.<br /><br />Υπενθυμίζεται, ότι μια πυροβολαρχία του συστήματος βρίσκεται ήδη εκτός Ελλάδας (Σαουδική Αραβία), έχοντας προφανώς μαζί της αριθμό βλημάτων αναχαίτισης. Δεν έχει γίνει γνωστό εάν στον τελευταίο γύρο της σύγκρουσης με το Ιράν που επλήγη και το σαουδαραβικό έδαφος, παρέστη ανάγκη να επιχειρηθεί κατάρριψη κάποιου στόχου.<br /><br />Καταληκτικά, οι μεγάλες καθυστερήσεις αναπλήρωσης των αποθεμάτων αναδεικνύεται σε ισχυρό πονοκέφαλο. Διότι θα μπορούσε να προκύψει σημαντικό χρονικό διάστημα με ανεπαρκή κάλυψη του ελληνικού χώρου, το οποίο να εξελιχθεί σε “παράθυρο τρωτότητας” (window of vulnerability). Οι καθυστερήσεις στις παραδόσεις οπλικών συστημάτων, βλημάτων κάθε είδους και πυρομαχικών είναι ο κανόνας, με χαρακτηριστικό παράδειγμα την προμήθεια συστημάτων Patriot από την Ελβετία που αντιμετωπίζει καθυστερήσεις στην παράδοση περίπου πέντε ετών. Μένει να αποδειχθεί, εάν “έχουν οι φύλακες τη γνώση”.<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Φορτώθηκε σε C-17 Globemaster για τον Κόλπο το 20-25% των ελληνικών πυραύλων Patriot.

Κι ενώ ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή απέναντι στο Ιράν δεν δείχνει το παραμικρό σημάδι αποκλιμάκωσης, ένα από τα πλέον κομβικά ερωτήματα που εξ...

Διαβάστε την συνέχεια